Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πρωτοετής στο Πολυτεχνείο (Δημήτρης Σαραντάκος)

Posted by sarant στο 14 Μαΐου, 2013


Συνεχίζω να δημοσιεύω, κάθε δεύτερη Τρίτη, αποσπάσματα από το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του πατέρα μου, του αξέχαστου Δημήτρη Σαραντάκου, ‘Εφτά ευτυχισμένα καλοκαίρια’. Το σημερινό είναι το έβδομο απόσπασμα από το “ιντερμέτζο”, δηλαδή το ενδιάμεσο κεφάλαιο που περιγράφει τα χρόνια 1945-1952. Το προηγούμενο απόσπασμα βρίσκεται εδώ. Βρισκόμαστε στα 1948, ο πατέρας μου είναι 19 χρονών και δίνει ξανά εξετάσεις για το Πολυτεχνείο (έχοντας προηγουμένως εγκαταλείψει την Ιατρική).

mimis_jpeg_χχsmallΤο Σεπτέμβρη του ’48 ξανάδωσα στο Πολυτεχνείο κι αυτή τη φορά πέτυχα. Πέτυχε και η Καίτη στους αρχιτέκτονες, ενώ ο Μανόλης ο Στάθης μπήκε στη Φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου, ο Μιχάλης ο Κούβαρης στην Ιατρική κι ο Θρασύβουλος Φατούρος στην Ανωτάτη Γεωπονική (και οι τρεις διέπρεψαν στην επιστήμη τους). Εγώ μπήκα στη Σχολή Χημικών Μηχανικών. Ένοιωθα σα να ψήλωσα μια πιθαμή. Είδα στην επιτυχία μου τη δικαίωση των στόχων που έβαλα. Δε μ΄ ένοιαξε καθόλου που είχα απαρνηθεί την Ιατρική.

Το Πολυτεχνείο μου άρεσε και σαν συγκρότημα κτιρίων. Τα συμμετρικά κτίρια της εισόδου, σε αρχαιοελληνικό ρυθμό, τα αγάλματα που στόλιζαν τη σχολή Καλών Τεχνών, το κεντρικό μεγαλοπρεπές κτίριο, στις αίθουσες του οποίου κάναμε μαθήματα οι χημικοί μηχανικοί (σε ορισμένα, όπως τα μαθηματικά, μαζί με τους αρχιτέκτονες), όλα μου άρεσαν. Σε έναν πίνακα στο κτίριο Γκίνη, στη σχολή πολιτικών μηχανικών είδα κορνιζαρισμένο κι ένα σχέδιο με την υπογραφή “Νείλος Μαστραντώνης”. Η μνήμη του Κλέαρχου επιζούσε. Βέβαια σαν πέρασε η ικανοποίηση της επιτυχίας είδα το Πολυτεχνείο πιο ρεαλιστικά. Εν πρώτοις στην τελετή υποδοχής των νέων σπουδαστών, μας έβγαλε λόγο κάποιος καθηγητής, Πίπας ονόματι, “περί του αντεθνικού κουμουνισμού” (ούτε να τον πει δεν ήξερε) κι αυτό, εμένα τουλάχιστον, που περίμενα να μας πει κάτι σχετικό με τις σπουδές και το ρόλο που θα παίζαμε αύριο οι νέοι μηχανικοί, με κρύωσε και με θύμωσε.

Αρχικά, στα δύο πρώτα χρόνια, στην τάξη μας ήμασταν μόνον είκοσι πέντε, από τους οποίους τρία κορίτσια, πράγμα πολύ σπάνιο στο Πολυτεχνείο. Τότε μόνο στους Αρχιτέκτονες υπήρχαν μερικές κοπέλες, στις άλλες σχολές οι γυναίκες έλειπαν τελείως ή θα υπήρχε το πολύ μία. Από τις δικές μας, η Σοφία ήταν η πιο όμορφη, η Φανή η πιο μελετηρή και η Άννα η πιο θαρρετή.

Χάρη στην αδιόρατη “αύρα”, που λες και εκπέμπουμε εμείς οι αριστεροί και μας βοηθάει να αναγνωριζόμαστε, γρήγορα καταλάβαμε, η Άννα κι εγώ, πως ήμασταν συναγωνιστές. Βέβαια με τις επικρατούσες συνθήκες της βαθιάς παρανομίας, ούτε να σκεφτούμε να μιλήσουμε πολιτικά, χωρίς να έχει προηγηθεί κανονική σύνδεση, κάναμε όμως καλή παρέα. Ο Σίμος ο Χατζηπαυλής, που πήγαινε στο τρίτο έτος, την είχε ωσαύτως μυριστεί και μεταξύ μας την έλεγε “Πασιονάρια”. Τον δεύτερο μήνα όμως η Άννα έπαψε να έρχεται στο Σχολή. Αργότερα μάθαμε πως την πιάσανε, τη βασάνισαν άγρια, την πέρασαν από δίκη στο Στρατοδικείο, την καταδίκασαν σε θάνατο, αλλά ευτυχώς δεν την εκτελέσανε.

Ο δεύτερος γνωστός, που απόχτησα στο Πολυτεχνείο, από το πρώτο κι όλας τρίμηνο ήταν ο Τάκης ο Μερίκας. Ήταν ένα ήσυχο, μετρημένο και ντόμπρο παλικάρι, στο βάθος πολύ ρομαντικός και αισθηματίας. Μια φορά μου ΄δειξε κάτι πεζοτράγουδα που είχε γράψει. Ήταν δεξιός αλλά, καθώς το ’48 και το ’49 ήταν αδιανόητες πολιτικές συζητήσεις μεταξύ αγνώστων, αυτό δε στάθηκε εμπόδιο στη γνωριμία μας, που εξελίχθηκε σε φιλία.

Ο τρίτος φίλος που απόχτησα ήταν ο Στέλιος ο Πάπαρος και ο τέταρτος ο Μαρσέλος ο Κάννερ. Ήταν κι οι δύο Εβραίοι. Στην τάξη μας ήταν τέσσερις Εβραίοι, πράγμα πολύ περίεργο. Ποσοστό 16% ήταν δυσανάλογα υψηλό σε σύγκριση με το ποσοστό των Εβραίων της χώρας, μετά τον αποδεκατισμό τους κατά τον πόλεμο. Από τους τέσσερις, ο Στέλιος καταγόταν από πλευράς του πατέρα του από Ρωμανιώτες Εβραίους,  εγκατεστημένους δηλαδή στην Ελλάδα από αμνημονεύτων χρόνων, ίσως προ Χριστού. Ο Σάμης κι ο Ραϋμόνδος ήταν Σεφαραδίτες από τη Θεσσαλονίκη, ενώ οι πρόγονοί του Μαρσέλου ήταν Ασκεναζίμ, που ήρθαν από τη Ρουμανία.

Επηρεασμένος από τις αφηγήσεις του πατέρα μου, που είχε επίσης φίλους Εβραίους, στη Θεσσαλονίκη στη δεκαετία του ‘20, τους έβλεπα με συμπαθητικό ενδιαφέρον, που με τον καιρό εξελίχθηκε σε θερμή φιλία, ιδίως με τον Στέλιο και τον Μαρσέλο.

Οι δύο πρώτες χρονιές φαγώθηκαν με τα μέχρι θανάτου βαρετά μαθήματα της Γενικής Χημείας και στα ατέλειωτα εργαστήρια της Αναλυτικής. Οι αντίστοιχοι καθηγητές ήταν πανάρχαιοι, με γνώσεις που είχαν αγκυροβολήσει στη δεκαετία του 20, τον ένα μάλιστα, της Γενικής Χημείας, τον είχε πάρει προ πολλού το όριο ηλικίας, που τότε για τους καθηγητές της Ανώτατης Εκπαίδευσης ήταν τα εβδομήντα, αλλά είχε επανέλθει με κάποιες νομικίστικες ταχυδακτυλουργίες, μια που είχε πρωτοστατήσει, κατά το δημοψήφισμα του ΄46, στην κίνηση για την επάνοδο του βασιλιά. Είχαμε τότε στο Πολυτεχνείο τέσσερις τέτοιους προκατακλυσμιαίους καθηγητές, που δεν εννοούσαν να παρατήσουν την έδρα τους.

Τα μαθήματα της Γενικής Χημείας και τα εργαστήρια της Αναλυτικής (της ποιοτικής ανάλυσης – του πρώτου έτους), γίνονταν σ’ ένα μικρό ισόγειο κτίριο, στην πλευρά της οδού Στουρνάρα, που εξωτερικά έμοιαζε με αποθήκη και εσωτερικά με κρατητήριο ή κάτι ανάλογο κι ερχόταν σε κραυγαλέα αντίθεση με τα κομψά, αρχαιοπρεπή κτίρια του Πολυτεχνείου. Στο μικρό αμφιθέατρο και στο συνεχόμενο εργαστήριο της έδρας της Γενικής Χημείας, κουμάντο έκανε, (όταν έλειπαν ο καθηγητής και ο επιμελητής φυσικά), ένας στεγνός, μονόφθαλμος κλητήρας, που οι σπουδαστές τον είχαν βγάλει Αζώρ, γιατί ήταν σωστό μαντρόσκυλο, δουλοπρεπής στους ανώτερους και άγριος στους σπουδαστές ή τους ξένους. Ήταν επίσης αρχηγός μιας οργάνωσης Χιτών στο Πολύγωνο. Στα επισκεπτήρια του, ένα από τα οποία είχε πέσει στα χέρια μας τυχαία, κάτω από τ’ όνομά του έγραφε αορίστως: “του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου”.

Το προκατακλυσμιαίο των γνώσεων του Βαρούνη συνδυαζόταν με την ιδιόμορφη επιστημονική ορολογία, την οποίαν, αφού μάταια προσπάθησε να την επιβάλει στην επιστημονική κοινότητα της χώρας, την έκανε, αντιστάσεως μη ούσης, υποχρεωτική τουλάχιστον στο μάθημα του. Αλίμονο στο φοιτητή που στις εξετάσεις δεν έλεγε τα ηλεκτρόνια ηλεκτρά, τα πρωτόνια πρώτα, τα δευτερόνια  δεύτερα, τα νετρόνια ουδέτερα και πάει λέγοντας! Υπήρχαν φυσικά και χειρότερα. Στους πολιτικούς μηχανικούς υπήρχε τότε  καθηγητής που, στο μέσον ακριβώς του 20ού αιώνα, δίδασκε: “εσχάτως οι σιδηρόδρομοι ηλεκτροφωτίζονται”.

Τη μανία να αρνούνται τη διεθνώς καθιερωμένη ορολογία και να επιβάλουν τη δική τους την είχαν κι άλλοι καθηγητές τότε. Ήταν ένας τρόπος να κάνουν αισθητή την παρουσία τους, μια που δεν είχαν να παρουσιάσουν ούτε συγγραφικό, ούτε διδακτικό έργο, σε μιαν εποχή που μεσουρανούσαν Δάσκαλοι, όπως ο Χόνδρος, ο Αθανασιάδης, ο Δημήτριος Αιγινήτης, ο Καραντάσης, ο Νίκος Κιτσίκης, ο Παπαπέτρου και άλλοι.  Στο Πανεπιστήμιο, ο Βασίλειος Αιγινήτης, μικρότερος σε ηλικία και επιστημονική αξία αδελφός του Δημητρίου, ήθελε να λένε ηλεκτριόντα, πρωτιόντα, δευτεριόντα, ακόμα και ουδετεριόντα, χωρίς να σκεφτεί, ο αθεόφοβος, πώς ήταν δυνατό να είναι και ουδέτερα και ιόντα.

Ο καθηγητής της Αναλυτικής Χημείας, ο Χορς, αγγλικής ή βαυαρικής καταγωγής προφανώς, ήταν κάπως νεότερος από την τετράδα, αλλά από επιστημονικής πλευράς είχε σταματήσει κάπου μεταξύ 1925 και 1930. Οι παραδόσεις του, στην ποιοτική ανάλυση, που την κάναμε στο πρώτο έτος, γίνονταν από κάτι άθλια λιθογραφημένα φυλλάδια, τα τυπωμένα πρωτότυπα των οποίων είχαν εξαντληθεί πριν τον πόλεμο, επαναλαμβάνοντας με πιστότητα ντικταφόν το κείμενο, χωρίς να αλλάζει ή να παραλείπει ούτε μία φράση. Μερικές περικοπές είχαν μείνει στην ιστορία:

“Κατά την αντίδρασιν ταύτην σχηματίζεται περίπλοκον ανιόν πολυπλόκου συστάσεως”.

Επί πλέον ήταν κουφός όσο ένα ντουβάρι ή μάλλον πολύ περισσότερο (δοθέντος ότι εκείνην ακριβώς την εποχή και οι τοίχοι είχαν αυτιά). Γι΄ αυτό κυκλοφορούσε εξοπλισμένος με ισχυρότατο όσο και παλαιοτάτης τεχνολογίας ακουστικό, του οποίου το μεγάφωνο ήταν χωμένο στο αυτί του, το μικρόφωνο ήταν τοποθετημένο στο στέρνο του κάτω από το πουκάμισο και οι μπαταρίες στην εξωτερική τσέπη του σακακιού του. Τα καλώδια, που συνέδεαν τα τρία συστατικά μέρη, περνούσαν μέσα από τα μανίκια του και ξεπρόβαλλαν από το κολάρο ή τις κουμπότρυπες του πουκάμισου, δίνοντας του κάπως την όψη κάποιου παλαιϊκού ρομπότ, που μόνο η φαντασία του Ιουλίου Βερν θα μπορούσε να επινοήσει.

Advertisements

148 Σχόλια to “Πρωτοετής στο Πολυτεχνείο (Δημήτρης Σαραντάκος)”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >Δάσκαλοι, όπως ο Χόνδρος

    Σπουδαίος καθηγητής.
    Του έχω ανάψει και κερί!

  2. Γς said

    Πολύ όμορφο κείμενο.
    Μου αρέσει ο λιτός και γλαφυρός τρόπος που μας μεταφέρει στη σχολή και στην εποχή.
    Θέλεις δεν θέλεις σε φέρνει πίσω στα φοιτητικά σου χρόνια και σε σπρώχνει να ανασύρεις μνήμες από τη σχολή και τους καθηγητές σου.
    Σιγά σιγά ωριμάζει η αφήγηση η οποία σίγουρο θα παραμείνει ευχάριστη και ενδιαφέρουσα χάρις στο λεπτό του χιούμορ πριν απ όλα.

    Τελικά δεν ξέρφω τι από τα δυο συμβαίνει:
    Είναι όντως τόσο όμορφο το βιβλίο της ζωής του κυρ Δημήτρη ή το έχουμε αγαπήσει διαβάζοντάς το κομμάτι κομμάτι κάθε 15ήμερο;
    Νομίζω και τα δύο.

  3. LandS said

    Τα ποζιτρόνια πώς τάλεγε ο βλοημένος; Θετικά;

    Αναρωτιέμαι τι θα έκανε λίγα χρόνια αργότερα που άρχισε η ιστορία με τα κουάρκ.

  4. psyxroskianapodos said

    Γέλασα με την περιγραφή του ακουστικού-αντίκα. Καλημέρα.

  5. Νέος Natsoul Στο Block said

    Nα λοιπόν πώς προέκυψαν δύο διαδεδομένες στις μέρες μας εκφράσεις.
    1) «Μα τι πίπες λέει αυτός;» (εκ του καθηγητού Πίπα)
    2)Το «κουφάλογο» (εκ του κουφού καθηγητού Χορς)

  6. helo

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    5: Πολύ φοβάμαι πως τους δίνεις ιδέες 🙂

  8. Ο πατέρας σου έγραφε τα τήρια με γιώτα ή έβαλες το χέρι σου να δεις αν θα το πιάσουμε;

  9. κτήρια

  10. η Σοφία ήταν η πιο όμορφη, η Φανή η πιο μελετηρή και η Άννα η πιο θαρρετή

    Αλλά δεμας λέει ποια του άρεσε περισσότερο

  11. Νέο Kid Στο Block said

    Nικοκύρη ,γιου γκατ μέηλ. 🙂

  12. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Το όνειρό του έγινε πραγματικότητα αλλά οι καθηγητές (και όχι μόνον, αλλα και τα κάθε λογής μαντρόσκυλα) του ιδρύματος ήσαν … […] Επί πλέον ήταν κουφός όσο ένα ντουβάρι ή μάλλον πολύ περισσότερο (δοθέντος ότι εκείνην ακριβώς την εποχή και οι τοίχοι είχαν αυτιά). […] θέ μου φύλαγε! 😦

    Μετεμφυλιακή περίοδος στην Ελλάδα, τι άλλο θα περίμενε κανείς;

  13. Γς said

    >μας έβγαλε λόγο κάποιος καθηγητής, Πίπας ονόματι

    Το 1962 κάποια δις Πίπα έδωσε εξετάσεις στο Πολυτεχνείο και πέρασε.

    Το παράξενο: Δεν είχε απολυτήριο του τότε Γυμνασίου. Είχε μείνει μετεξεταστέα.

    Το μη παράξενο: Ηταν ανιψιά του κυρίου καθηγητού.

  14. Δυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομα του γιατρού Μερίκα. Δεν το βρίσκωαπίθανο να είχε κάνει και στο Πολύτεχνείο. Ήταν πολύ ευρείας αντίληψης άνθρωπος, από τις σπάνιες μεγάλες προσωπικότητες. Όσο για τον Μαρσέλο Κάννερ, αυτόν τον ξέρω καλά, είχε παντρευτεί μια δεύτερη θεία μου.

  15. Γς said

    14:
    Γεώργιος Μερίκας

  16. spiral architect said

    […] Οι αντίστοιχοι καθηγητές ήταν πανάρχαιοι, με γνώσεις που είχαν αγκυροβολήσει στη δεκαετία του 20, […]
    Βέβαια τα παραπάνω γράφτηκαν απ’ τον πατέρα Σαραντάκο μεταγενέστερα, με την οπτική γωνία του πηγμένου και πεπαιδευμένου νου ενός έμπειρου Χημικού Μηχανικού.
    Φοιτητής ων, έβλεπε μόνο τα προφανή. Και δεν είναι κακό αυτό, με την λογική ότι, τότε ελάχιστοι ως κανένας καθηγητής (πόσο μάλλον φοιτητής) στην Ελλάδα ήξεραν περί της κελλοφάνης, του νάιλον κλπ πετροχημικών, ή άλλων ανακαλύψεων της επιστήμης.
    Είχαν – ο καθείς – άλλα να ασχοληθούν. 😉

  17. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    8: Τα κτίρια ο πιο πολύς κόσμος τα γράφει με γιώτα, αυτή είναι η όρθογραφία του σχολείου και του ΛΚΝ. Έχουμε συζητήσει για το θέμα.

    16: Σωστό κι αυτό.

  18. Phoggfileas said

    Εμένα πάλι μου φαινεται πολυ χαρακτηριστικό για την ελληνική ακαδημαική νοοτροπία το οτι υπήρχαν και τότε καθηγητές με μηδενικό ερευνητικό έργο που βεβαίως κανεις δεν κουνούσε από τη θέση τους και δεν αξιολογούσε :-|.

  19. spiral architect said

    @16: Από την άλλη – όπως πρόσφατα είχα σχολιάσει – οι τότε απόφοιτοι του ΕΜΠ, έβλεπαν φως στο βάθος του τούνελ. Ερχόταν το σχέδιο Μάρσαλ, γίνηκαν σιγά-σιγά οι πρώτες βιομηχανίες, πιο μετά ήρθε ο Υπουργός Δημοσίων Έργων ο Κ.Κ. ο Α’ με τις αντιπαροχές του και την επέκταση του «σχεδίου πόλεως». Οι απόφοιτοι Πολυτεχνίτες (και άλλοι τεχνικοί, τεχνίτες και εργάτες) έβρισκαν καλώς-κακώς δουλειά. 😐
    Στους χαλεπούς τωρινούς καιρούς οι αστυνομικοί των 1200 ευρώ επιδίδουν φύλλα πορείας σε μη απεργούντες εισέτι καθηγητές των 1100 ευρώ, που θα επιτηρήσουν και θα διορθώσουν τα γραπτά για τους μελλοντικούς φοιτητές, που σαν απόφοιτοι – αν είναι τυχεροί – θα λαμβάνουν 352 ευρώ. Ο έλεγχος της παιδείας και της ανάπτυξης είναι μόνο στο (α)μυαλό και στα στιβαρά χέρια του πρωθυπουργού μας 😦
    (μην τρομάζετε, περαστικό είναι)

  20. […] σήμερα από το ιστολόγιο του Νίκου ένα απόσπασμα (επίκαιρο λόγω των επικείμενων […]

  21. tofistiki said

    Καλημέρα! Αναδημοσίευσα
    στο Φιστίκι
    το σημερινό απόσπασμα, γιατί κατά σύμπτωση βρήκα πρόσφατα κάποια σχετικά αναμνηστικά του μπαμπά (θα θυμάσαι Νίκο, πόσο νευρίαζε η μαμά με τη συνήθειά του να κρατάει τα πάντα!).
    Πρόκειται για το απόκομμα της εφημερίδας με τους επιτυχόντες στο ΕΜΠ ανάμεσα στους οποίους κι ο ίδιος, και για τα χειροποίητα, πολύ προσεγμένα, σε μέγεθος κάρτας, προγράμματα μαθημάτων που είχε φτιάξει για κάθε χρονιά της σχολής του. Μιλάμε για πολύ σχολαστικό φοιτητή! 🙂
    Έβαλα και μια φωτογραφία από εκδρομή με τη Σχολή, όπου είναι μαζί ο Στέλιος ο Πάπαρος και ο νονός του Νίκου, ο Κανελλόπουλος. Θαρρώ ότι ο τέταρτος από αριστερά στην επάνω σειρά είναι ο Μαρσέλος, αλλά μπορεί να κάνω λάθος.

    @ Ο Μερίκας, ήταν ο γιατρός που ξεγέννησε το Νίκο, νομίζω! 🙂

  22. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Για άλλη μια φορά, απολαυστκός ο πατέρας σου. Πάντως, αν εξαιρέσουμε το πολύ άγριο της εποχής (η Άννα εξαφανίστηκε για πλάκα) δεν φαίνεται να έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα στα ελληνικά πανεπιστήμια, ειδικά αυτό με τις έδρες και το συγγραφικό και διδακτικό έργο, μοιάζει να είναι αυτούσιο του 48.

  23. sarant said

    21: Ωχ, τα φοβερά ντοκουμέντα! Μπράβο!

  24. Πάντως ο Βαρούνης είχε γράψει το 1944 βιβλίο με τίτλο «Σύγχρονος Ανόργανος Χημεία» ! http://www.palaiobibliopolio.gr/%CE%A3%CF%8D%CE%B3%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%91%CE%BD%CF%8C%CF%81%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%A7%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%A4%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%91-p-24773.html

    Πόσο «σύγχρονος» ήταν το καταλαβάινουμε από το κείμενο. Βέβαια για να έιμαστε δίκαιοι η εφαρμοσμένη χημεία πρ΄πει να έιχε αλματώδη εξέλιξη τότε.

  25. Πέπε said

    @19: « αστυνομικοί των 1200 ευρώ επιδίδουν φύλλα πορείας σε μη απεργούντες εισέτι καθηγητές των 1100 ευρώ»

    Δεν ξέρω πόσο παίρνει ένας αστυνομικός, αλλά ένας εκπαιδευτικός των 1200 θα πρέπει να είναι ή ποοοολύ παλιός, ή ποοοοολύ υψηλόβαθμος, ή κάτι τέτοιο.Ο μέσος εκπαιδευτικός δεν ξέρει (πια) πώς μοιάζουν οι 4ψήφιοι μισθοί.

  26. spiral architect said

    @21: Οι μηχανικοί της «παλιάς σχολής» ήταν υπέρ του δέοντος (για τα σημερινά δεδομένα) σχολαστικοί. 😉

    @25: Έβαλα τα «λαρτζ» και ήδη πετσοκομμένα νούμερα.
    Προφανώς αυτά ισχύουν για τους ποοοολύ παλιούς και γι’ αυτό θέλουν να τους ξεπαστρέψουν μια ώρα αρχύτερα.

  27. Φανατικός said

    @25: Ελάχιστοι Έλληνες γνωρίζουν πώς μοιάζει ο 4ψηφιος μισθός.

  28. Φανατικός said

    @19: Παρά τους χαλεπούς εκείνους καιρούς, βλέπουμε τους μεταλλειολόγους -από τις αναρτημένες φωτογραφίες- να δέχονται μόλις δύο φοιτητές. Αντιθέτως, σήμερα δέχονται διακόσιους δύο. Δεν δικαιολογείται τέτοια αλματώδης ανάπτυξη στους εισακτέους.

  29. Φανατικός said

    Ουπς, αύξηση και όχι ανάπτυξη ήθελα να γράψω…

  30. Φανατικός said

    Τρεις δέχονταν οι μεταλλειολόγοι.

  31. spiral architect said

    @21: Μάλλον ο Μερίκας δεν ήταν ο γιατρός που ξεγέννησε το Νίκο, αλλά τη μητέρα του, στο Νίκο.
    Ωραία τα ντοκουμέντα σας πάντως. Οφείλετε να κρατάτε αρχείο. 🙂

  32. phoggfileas said

    Επίσης φαντάζομαι τους αραχνιασμένους καθηγηταράδες της εποχής να δέχονται ερωτήσεις από ανήσυχα μυαλά:

    -Διαβαστερός «Φυτητής»: «Μα κύριε καθηγητά, η φύσις του δεσμου του βενζολίου εξηγείται ευκολότατα διαμέσου της Μηχανικής Μητρών των Χαιζεμβεργ και Διράκ!»
    -Προφέσορ Σκωρίας, με ύφος Ελένης Λουκά: «Αυτά με της μηχανικές μητρών είναι του Βεελζεβούλ. Ου ου ου εξ-εξ-εξ»

    😛

  33. tofistiki said

    @31: Χαχαχα!
    Σωστά τα λέει το λεξικό, είναι ένα λεκτικό λάθος που το συνηθίζω…

  34. sarant said

    28: Δίκιο έχετε, σε πολλές σχολές ο αριθμός των εισακτέων είναι αφύσικα μεγάλος.

  35. 28, 34: Την χρονιά με τα ίδια ψηφία που μπήκα εγώ (1984), είχαν μπει 70, εκ των οποίων 11 κορίτσια. Ήμασταν η δεύτερη μικρότερη, μετά τους Ναυπηγούς. Επίσης, να παρατηρήσω ότι μέσα σε 36 χρόνια, η βελτίωση της αναλογίας είναι σχεδόν ανεπαίσθητη. Από 12% σε 15,7%. Βέβαια, μην ξεχνάμε ότι οι Μεταλλειολόγοι ξεκίνησαν ως διάσπαση, συγγνώμη, ειδικότητα των Χημικών Μηχανικών.

  36. «…έλεγε… τα πρωτόνια πρώτα, τα δευτερόνια δεύτερα,…»

    Έτσι δημιουργήθηκε στο ΕΜΠ η λαμπρή παράδοση της φοιτητικής πρέφας που μεταλαμπαδεύτηκε και σε μεταγενέστερους…
    (Τι είναι τα δευτερόνια είπαμε;)

  37. 36: Τα βλέπω! 😀

  38. Μαρία said

    Νίκος Κιτσίκης. Απάνω που τον θυμήθηκα με αφορμή σχόλια στο άλλο νήμα. Έχω το βιβλίο του «Η φιλοσοφία της νεώτερης Φυσικής», Παπαζήσης 1947 σε άπταιστη δημοτική.

  39. Κόκκινος Πλανήτης said

    Ο γιός του Μιχάλη του Κούβαρη, συντρόφου και επιτυχόντα στην Ιατρική το 1948, στέλνει αγωνιστικούς χαιρετισμούς στον γιό του Δημήτρη του Σαραντάκου.
    Εξαιρετικό ιστολόγιο, το διαβάζω κανα εξάμηνο, πολλά συγχαρητήρια.

  40. sarant said

    39: Κύριε Κούβαρη, χαίρομαι για το συναπάντημα και ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια!

    (Κρίμα που δεν μπορώ να το πω στον πατέρα μου, να χαρεί…)

  41. Κόκκινος Πλανήτης said

    Και εγώ χαίρομαι (επίσης και εγώ δεν μπορώ να το πώ). Μανιάτες και αριστεροί, σπάνιο είδος…

  42. sarant said

    Ναι, δεν άφησαν και πολλούς…

  43. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΙΤΣΙΚΗΣ said

    [Ο κ. Δημ. Ν. Κιτσίκης σε επικοινωνία μαζί μου αρνήθηκε ρητά και πειστικά την πατρότητα του σχολίου αυτού – Ν.Σ.]

    Αγαπητοί κύριοι,
    είμαι ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου της Οττάβα και τακτικό μέλος της Καναδικής Βασιλικής Ακαδημίας, Δημήτρης Ν. Κιτσίκης. Με ειδοποίησαν για το άρθρο αυτό, το οποίο αναφέρεται εις τον αείμνηστο πατέρα μου Νικόλαο Κιτσίκη (1887-1978), καθηγητή της Στατικής στην Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ, Πρύτανι του ΕΜΠ, βουλευτή της ΕΔΑ και Δήμαρχο Αθηναίων για μερικά 24ωρα.
    Θα ήθελα να επιβεβαιώσω όσα αναφέρει ο πατέρας σας, κ. Σαραντάκε, με μία επισήμανση, την οποία ευελπιστώ ότι δεν θα μού λογοκρίνετε:
    Για να εισέλθει ο πατέρας σας στην Σχολή Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ εν έτει σωτηρίω 1948, είχε ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΣ υπογράψει «Δήλωσιν Μετανοίας και Αποκηρύξεως του Ξενοδούλου Κομμουνισμού», όπως όλοι οι λοιποί φοιτηταί. Είσθε,λοιπόν, ο υιός ενός Δηλωσία, αγαπητέ κ. Σαραντάκε. Αντιθέτως, ο δικός μου πατέρας Νίκος Κιτσίκης είχε εκδιωχθεί πύξ – λάξ από το ΕΜΠ το 1948, ως κομμουνιστής και πρόεδρος του Ελληνοσοβιετικού Συνδέσμου. Η δε μητέρα μου Μπεάτα ήτο Εξορία σε νησί του Παγασητικού κόλπου, με την μητέρα του Κώστα Σημίτη, Φανή Χριστοπούλου, ως δραστήρια μέλη του Ελληνοκινεζικού Συνδέσμου Φιλίας.
    Όσοι αναγνώστες της υπέροχης (κατά τα άλλα) Ιστοσελίδος σας, θέλουν περισσότερες πληροφορίες για το ποιός υπήρξε ο αείμνηστος πατέρας μου, ας πάνε εδώ: ,http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CE%BF%CF%82_%CE%9A%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%AF%CE%BA%CE%B7%CF%82
    Στα 78 μου χρόνια εξακολουθώ να είμαι Κομμουνιστής (δηλώνω Εθνικομπολσεβίκος), χωρίς αυτό να με κάνει να βλέπω τα πράγματα με παρωπίδες και με τον φανατισμό που διακρίνει ορισμένους από τους αναγνώστες σας. Για παράδειγμα, εγώ που αγαπώ και θαυμάζω υπερβολικά τους Εβραίους, δεν φοβούμαι να δηλώσω ότι ο Αδόλφος Χίτλερ.ήτο ένας Μεγάλος Άνδρας, μία πραγματική μεγαλοφυϊα. Τον ίδιο θαυμασμό για τον δημιουργό του Τρίτου Ράϊχ είχε και ο αείμνηστος πατέρας μου: Το καλοκαίρι του 1939 οι γονείς μου Νίκος ΚΙτσίκης και Μπεάτα Πετυχάκη ήταν προσκεκλημένοι του Χίτλερ στο Βερολίνο. Απο εκείνη την επίσκεψη, μου έχει μείνει ένα από τα ελάχιστα (παγκοσμίως!) γερμανικά αντίτυπα του «Μάϊν Κάμπφ» υπογεγραμμένα από τον ίδιο τον Αδόλφο, το οποίο ο Οίκος Δημοπρασιών «Σόθμπυς» μου το εζήτησε προσφάτως να τους το πωλήσω αντί του αστρονομικού ποσού του ενός εκατομμυρίου Λιρών Αγγλίας!
    Ευχαριστώ για την φιλοξενία
    ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ

  44. ΣοφίαΟικ said

    Ωραίο το σημερινό. Μου θύμησε κι εμένα τα φοιτητικά μου χρόνια ως ηλ/μηχ.
    Σχετικά με τους εισακτέους: ναι, τώρα μπάινουν 200+, αλλά πόσοι βγαίνουν; Στη σχολή μου είχαν μπει μ’εμένα 230 και στο πέμπτο έτος γράφτηκαν 66, εκ των οποίων οι 60 και κάτι θα πρέπει να πήραν πτυχίο (ξέρω έναν που δεν πήρε, ε, όλο και κάποιοι άλλοι θα ήταν). Ο αριθμός μειώθηκε γιατί είχαμε: μεταγραφές (πάρα πολλές κι ας είχαν θεωρητικά απαγορευτεί), μερικούς θανάτους, μερικούς που παράτησαν τις σπουδές, μερικούς που ήθελαν να πάνε σε άλλη σχολή κλπ κλπ.

  45. agapanthos said

    43: «Εθνομπολσεβίκος»; Γιατί δε λέτε μια και καλή εθνικοσοσιαλιστής, για να μη μπερδευόμαστε εμείς οι νεότεροι;

  46. sarant said

    43: Κύριε Κιτσίκη, καλώς ήρθατε, και όπως βλέπετε δεν λογοκρίνουμε εδώ. Σας ευχαριστώ πολύ για την άποψή σας. Ως προς τη δήλωση που λέτε ότι υποχρεωτικά υπέγραφαν οι φοιτητές, ομολογώ ότι δεν το ξέρω και δυστυχώς δεν μπορεί ο συγγραφέας του κειμένου να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει.

    44: Με τη διαφορά ότι εσείς, Σοφία, ήσασταν σε σχολή της επαρχίας, άρα οι μεταγραφές μείωναν τη δύναμη. Εμείς μπήκαμε 50 (κανονικά 35, αλλά είχαμε 15 ισοβαθμήσαντες) και βγήκαμε 150+

  47. spyroszer said

    Νικοκύρη μου φαίνεται ότι ο Κιτσίκης είναι ο εγγονός του Βουλπιώτη. Είχε την ίδια εμμονή, ότι αν υπέγραφε ο πατέρας σου τη δήλωση μετάνοιας στο αστ. τμήμα θα ήσουν γιος δηλωσία. Τώρα έγινες επίσημα υιός δηλωσία. Η ίδια εμμονή, σύμπτωση;

  48. skom said

    35: Είναι πράγματι οι Μεταλλειολόγοι μετεξέλιξη των Χ.Μ. ; Ως μη μηχανικό, θέλω να πω όχι σχετικό, με εκπλήσσει. Πότε έγινε αυτό;

    Πολύ ενδιαφέρον η σημερινή ανάρτηση. Διαβάζοντας τις κρίσεις του Σαραντάκου πατρός μου πέρασε η σκέψη ότι βελτιώθηκε με το πέρασμα του χρόνου το επίπεδο του ΕΜΠ. Αλλά μπορεί να είμαι υπεραισιόδοξος και η κρίση του να είναι απλώς ενός έμπειρου μηχανικού που θα ήθελε ακόμα παραπάνω εφόδια από την alma mater του.

  49. Γς said

    43:
    Και μετά ξυπνήσατε!
    Αντε με το καλό να σας δούμε και σε άλλο ρόλο

  50. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Το πιο ηλίθιο πράγμα που έκανε το ΚΚΕ, ήταν η άρνηση της δήλωσης. Χιλιάδες άνθρωποι υπόφεραν χωρίς ουσιαστικό λόγο, χάνοντας παράλληλα την δυνατότητα να αγωνιστούν, λές κι άμα υπέγραφαν θα άλλαζαν ιδεολογία και απόψεις.

    Αν ήταν να γίνει τέτοιος κομουνιστής ο πατέρας σου Νικοκύρη, χίλιες φορές δηλωσίας, είναι τιμή να είσαι γιός τέτοιου δηλωσία, βέβαια δεν έχεις προτότυπο βιβλίο του ΑΓΩΝΑ του Χίτλερ, αλλα δεν μπορεί να τα έχει όλα κανείς στην ζωή.

  51. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Τρολιά, μην τσιμπάτε

  52. Gpoint said

    Αυτό το ΕΜΠ το βάζανε δίπλα στον τίτλο τους όλοι οι μηχανικοί, όπως ο πατέρας μου για να ξεχωρίζουν από τους διπλωματούχους του λεγόμενου «μικρού» πολυτχνείου. Μερικές φορές όμως οι αγρότες (τοπογράφος ο μπαμπάς) το περνάγανε για τα αρχικά της λέξης εμπειρικός.
    Κάτι αντίστοιχο τράβαγα και εγώ όταν έβαζα αγγελίες για ιδιαιτερα » Είσθε σκέτος μαθηματικός ; θα προτιμούσα ένα φυσικομαθηματικό «

  53. Τρικυμία εν κρανίω!

  54. Διευκρίνιση: Στον κ. Κιτσίκη αναφερόμουν.

  55. Τρολιά δεν είναι –αλλά τι να πει κανείς.

  56. spiral architect said

    […] .. αντί του αστρονομικού ποσού του ενός εκατομμυρίου Λιρών Αγγλίας! […]
    Γεωργίου, ή Ελισάβετ;

  57. Γς έχεις δίκιο, είμαι δε αδικαιολόγητος διότι τον γνώριζα καλά. Αλλά το μυαλό μου δε με βοηθάει καμιά φορά με τα ονόματα.

    Βέβαια είναι απίθανο να ξεγέννησε τη μαμά του Νίκου μηχανολόγος ή παθολόγος. Αν ο μαιευτήρας που έβγαλε το Νίκο (τι μας έκανε ο άνθρωπος…) δεν ήταν ούτε ο Γεώργιος ούτε ο Τάκης (Παναγιώτης ή Δημήτρης) εκτός αν πρόκειται για συνωνυμία.

    Όποιοι κι αν γράψουν το κτήριο με γιώτα το γράφουν απλώς ανορθόγραφα. Δεν είναι αναλογικός κανόνας σχετικά με τα μακρά και τα βραχέα, όπως νεώτερος / νεότερος ή καλωσύνη / καλοσύνη, αλλά συστατικό του θέματος κτάομαι – κτῶμαι, όπως το ανώτερος, κατώτερος, απώτερος που δεν μπορεί κανεί να τα γράψει με όμικρον. Η ορθή γραφή δεν είναι θέμα γούστου.

    Ο κ. Δημήτρης Κιτσίκης, στο @43, παρά την επιείκεια που πρέπει να επιδειχθεί σ’ έναν αγωνιστή, κομμουνιστή και υπερήλικα, νομίζω ότι χρειάζεται μια σαφή και εμπεριστατωμένη απάντηση. Το κείμενο του Δημήτρη Σαραντάκου λέει επί λέξει «σε μιαν εποχή που μεσουρανούσαν Δάσκαλοι, όπως ο Χόνδρος, ο Αθανασιάδης, ο Δημήτριος Αιγινήτης, ο Καραντάσης, ο Νίκος Κιτσίκης, ο Παπαπέτρου και άλλοι» κι επομένως είναι ιδιαιτέρως τιμητικό για τον σεβαστό δάσκαλο Νικο Κιτσίκη. Είναι δε απορίας άξιον πώς ο εν Εσπερία κομμουνιστής, και δη εθνομπολσεβίκος, υιός δεν το αντελήφθη και αντέδρασε εν θερμώ και οργίλως. Είναι δε ακατανόητη η ‘εκ συμπερασμού αποκάλυψις’ και μάλιστα η αήθης καταγγελία επί τη βάσει αναλογιών και υποθέσεων. Η έκφρασις ‘είστε γιος δηλωσία’ είναι απαύγασμα ζόφου και ερέβους διανοίας (αν απαύγασμα και ζόφος και έρεβος μπορούν να συνυπάρξουν σε μια φράση) οφειλόμενο προφανώς στο προκεχωρημένον της ηλικίας του εν @43 σχολιαστού. Εμείς ούτε ξέραμε, ούτε μας ένοιαζε, ούτε του καταλογίσαμε το γεγονός ότι είναι γόνος συνομιλητών του εξόχου εκείνου ανδρός που ονομαζόταν Αδόλφος Χίτλερ, και τον συγχαίρομε για το γεγονός ότι βρίσκεται στην κατοχή του ένα τόσο πολύτιμο κειμήλιο, το οποίο οι Σώθεμπις εξετίμησαν τόσο ώστε να ενδιαφερθούν να το διαπεραιώσουν σε άλλους θαυμαστές του ανδρός, δεδομένου ότι ο θαυμαστής του κ. Δ. Κιτσίκης είναι πλέον υπερήλιξ κι εκτός δράσεως. Έτσι είναι τα κειμήλια, πρέπει να περνάνε από χέρι σε χέρι και να οργανώνονται και προσκυνήματα. Αν όμως ήθελε όντως ο κ. Δ. Κιτσίκης να επιτελέσει ένα πραγματικά εθνοφελές έργο, ας έβρισκε στην Ελλάδα θαυμαστές του ανδρός, είναι πολύ εύκολο πια, και ας το διέθετε δωρεάν, έστω κι επί δανείω, ώστε να εκτεθεί και όλοι μας να το αποθαυμάσουμε.

    Τυχαία βρήκα το Mein Kampf (χωρίς ιδιόχειρη αφιέρωση), στα Άνω Λεχώνια στη βιβλιοθήκη ενός σεβαστού νομικού που σπούδασε στη Γερμανία προ του 1940, και του έριξα μια ματιά όσο καιρό φιλοξενήθηκα σ’ εκείνο το αρχοντικό σπίτι. Η αγορά του βιβλίου ήταν υποχρεωτική αλλά μου δόθηκε η εντύπωση ότι ο εν λόγω νομικός δεν το είχε καν ανοίξει. Ήταν άλλωστε σε γοτθική γραμματοσειρά, η οποία όπως διεπίστωσα, τον κούραζε. Το βιβλίο καθεαυτό δεν είναι τόσο τρομακτικό όσο ακούγεται. Γίνεται τρομακτικό υπό το φως των όσων συνέβησαν μετά και θεωρήθηκαν ότι βρίσκονταν εν σπέρματι σ’ αυτό το βιβλίο. Το ίδιο ισχύει και για τον Νίτσε, στον οποίο επιρρίπτουν την ευθύνη του ιδεολογικού παραλογισμού του 3ου Ράιχ. Αλλά και το Κεφάλαιο του Μαρξ αν διαβάσει κανείς δεν βρίσκει την αμεσότητα της γνώσης που παίρνει π.χ. από τον Μπαμπί.

    Βέβαια ξέραμε ότι ο Νίκος Σαραντάκος δε θα καταδεχόταν να λογοκρίνει έναν Δ. Κιτσίκη. Οδυνηρή απορία προκαλεί πώς ένας Δ. Κιτσίκης ετόλμησε να ξεστομήσει μια τόσο βαριά, κατά την άποψή του, βρισιά εναντίον κάποιου χωρίς να γνωρίζει τα πραγματικά γεγονότα, αλλά από υπολογισμούς, αναλογίες και συμπεράσματα. Λόγω της πολύ προχωρημένης ηλικίας του προφανώς δεν αντελήφθη καν ότι ο άνθρωπος που κατέπτυσε επαινούσε τον πατέρα του. Αυτό τοποθετεί όλο του κείμενο στο απυρόβλητο. Είναι αθώος.

  58. @48: Μην ξεχνάς πως ο πλήρης τίτλος της Σχολής είναι Μηχανικοί Μεταλλείων – Μεταλλουργοί.

    Αντιγράφω από το σάιτ της σχολής (http://www.metal.ntua.gr/index.pl/history_gr):
    Το Τμήμα Μηχανικών Μεταλλείων-Μεταλλουργών του Ε.Μ.Π. ιδρύθηκε τυπικά με τον Α.Ν. 1021/27.2.1946, με βάση τον οποίο η Σχολή Χημικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π. υποδιαιρέθηκε σε τρία Τμήματα: (α) το Τμήμα Χημικών Μηχανικών, (β) το Τμήμα Μεταλλειολόγων Μηχανικών, και (γ) το Τμήμα Μεταλλουργών Μηχανικών. […] Το 1948, τρία δηλαδή χρόνια μετά την ίδρυση των Τμημάτων αυτών, γίνεται συγχώνευσή τους σε ένα ενιαίο Τμήμα με τον τίτλο «Τμήμα Μηχανικών Μεταλλείων – Μεταλλουργών», που συνεχίζει να ανήκει στην Ανωτάτη Σχολή Χημικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π. […] Το ακαδημαϊκό έτος 1975-76 το Τμήμα αποσπάστηκε από την Ανωτάτη Σχολή Χημικών Μηχανικών και αποτέλεσε ανεξάρτητη Σχολή με την ονομασία «Ανωτάτη Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων – Μεταλλουργών».
    Έχω δει και το ενδιάμεσο δίπλωμα (Σχολή ΧΜ – τμήμα ΜΜ-Μ). Το έχει ο θείος μου.

  59. Επιτρέψτε μου μια απορία ακόμη, στην οποία πιστεύω ότι θα ευνοήσει να μου απαντήσει ο κ. Δ. Κιτσίκης. διερωτώμαι πώς οι Σώθεμπις πληροφορήθηκαν ότι βρίκσεται στην κατοχής του το εν λόγω αντίτυπο του Mein Kampf. Επειδή οι Σώθεμπις δεν μπαίνουν σε σπίτια και ψάχνουν βιβλιοθήκες, πρέπει μάλλον ή ο κ. Δ, Κιτσίκης να το πρότεινε, και πιθανώς τα χάλασαν, αν το αστρονομικό ποσό του φάνηκε μικρό, είτε επί όλα αυτά τα χρόνια της κομμουνιστικής εθνομπολσεβικικής του δράσης περηφανευόταν για το απόκτημά του στους πάντες, κι έτσι το πληροφορήθηκαν και οι Σώθεμπις. Όπως και να ἐχει το πράγμα, ο κ.Δ. Κιτσίκης θεωρεί το βιβλίο αυτό πολύτιμο και αντικείμενο για το οποίο μπορεί να επαίρεται κάποιος. Δεν μπορούμε να τον συγχαρούμε γι’ αυτό. Αντίθετα τον συλληπούμεθα για την τραγική για τον ίδιο ιδέα να μεπι στο εδὠ ιστολόγιο, και πιθανολογούμε ότι θα κόψει και την καλημέρα στον άσπονδο φίλο που του το υπέδειξε. Κατέφερε το μεγαλύτερο δυνατό πλήγμα στη μνήμη του πατέρα του Ν. Κιτσίκη και επέσυρε την προσοχή μας στο θλιβερό άτομό του. Όσο για την αγάπη του για τους Εβραίους, πολύ λίγο συγκινεί κάθε συνειδητό άνθρωπο που τυχαίνει να είναι κι εβραίος, διότι ο Χίτλερ έκανε αίσχη, τα οποία αδοκήτως προσυπέγραψε ο κ. Δ.Κιτσίκης, προς κάθε κατεύθυνση και όχι μόνο προς τους εβραίους.

    Όντως, ο Ν. Κιτσίκης συνάντησε τον Χίτλερ και τον συνεχάρη για τα επιτεύγματά του; Του ευχήθηκε και να συνεχίσει έτσι μέσχτι το τέλος των 1000 ετών που θα διαρκούσε το 3ο Ράιχ; Διότι πολύ δύσκολα θα φανταστούμε ότι τον επέκρινε, κι εκείνος ο μέγας ανήρ, για να πείσει τον εξ Ελλάδος καθηγητή, του προσέφερε το βιβλίο του για να τον μεταπείσει.

    Τι κρίμα να βεβηλώσετε τη μνήμη του πατέρα σας τόσο βάναυσα και ανόητα, με μια τόσο επιπόλαιη ενέργεια για έναν άνθρωπο που κάποτε, νεότερος, θεωρήθηκε σοβαρός.

  60. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    50: Λάμπρο, δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα, θα το συζητήσουμε ίσως μιαν άλλη φορά. Δεν λέω ότι έχεις ολότελα άδικο, αλλά δεν είναι τόσο απλά. Πάντως, αν πέσει στα χέρια σου το Τελευταίο τραμ,. του Θ. Καρτερού, διάβασέ το.

    48-58: Κώστα με πρόλαβες, αλλά δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι τόσο αργά χωρίστηκαν οι δυο σχολές.

    57: Λεώνικε, το κτήριο δεν ετυμολογείται από το κτώμαι.

  61. Μαρία said

    57
    >Όποιοι κι αν γράψουν το κτήριο με γιώτα το γράφουν απλώς ανορθόγραφα. Δεν είναι αναλογικός κανόνας σχετικά με τα μακρά και τα βραχέα

    Αναλογικότατη η γραφή με ι απ’ τη στιγμή που παρετυμολογήθηκε αιώνες τώρα απ’ το κτίζω.
    Είναι εξίσου ανορθόγραφο με την πολυθρόνα, το θεόρατο και άλλα παρετυμολογημένα.
    Και για όσους δεν σέβονται τις παγιωμένες γραφές εξίσου ανορθόγραφο με το αγόρι.

  62. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    55. Δηλαδή είναι τόσο απλό, κάποιος του (υποτιθέμενου) διαμετρήματος Δ.Κιτσίκη, (διανοητικά νορμάλ) σήμερα, να υμνεί το Χίτλερ;
    Πάει, θα βγω στο δρόμο και δεν ξέρω που θα φτάσω (που λέει το άσμα). Θα βγω να ουρλιάξω. Πού ζω;

  63. Γς said

    Είναι απογοητευτικό για ένα Γς να είναι πάνω σε ιστολόγιο με τόσο αφελές τσούρμο (*), που πιστεύει ότι τους μιλάει ο εθνικομπολσεβίκος, τουρκολόγος και τουρκολάγνος καθηγητής.

    Μα κι αυτός ο άπληστος;
    Ένα εκατομμύριο λίρες για ένα Μάιν Κάμφ;
    Σε μια δημοπρασία του 2007 ένας Mein Kampf του 1925 υπογεγραμμένος από τον Χίτλερ δεν έπιασε ούτε 20 χιλ δολάρια!

    59 @ Λεώ
    Αντε λίγο με την κατοχή, με γερμανικά και τέτοια μου θύμισες το τσιγαράκι μου

    (*) Της Εφης-Εφης εξαιρουμένης

  64. spiral architect said

    Αν αυτό λέει κάτι, η ελληνική βίκι αφιερώνει περισσότερες αράδες για τον υιό Κιτσίκη, παρά για τον πατέρα.Η δε καρτέλα «Συζήτηση» περί του πρώτου έχει ένα ενδιαφέρον παρασκήνιο, κατά βάση υπέρ του πολυτονικού.
    Ας πάρει κάποιος το screenshot της και ας το κρατήσει, καθότι οι συζητήσεις της βίκις είναι δυναμικές και αναθεωρούνται ή σβήνονται, όταν καταλήξουν κάπου.

    Ο δε όρος «Εθνικομπολσεβίκος» θυμίζει το αλήστου μνήμης προδικτατορικό «Βασιλοκο(υ)μμουνιστής». 😛
    Προς τούτο καλείστε όπως σέβεστε τους αυτοπροσδιορισμούς. :mrgreen:

  65. spiral architect said

    @50, 60β: Σίγουρα δεν είναι έτσι, δίκιο έχει ο Νικοκύρης, γιατί πάνω απ’ όλα η υπογραφή ή μη της (Μανιαδάκειας έμπνευσης) δήλωσης ήταν θέμα αρχής για τους κομμουνιστές. Η ιδέα τούς καθόριζε.
    Φυσικά μπορεί κάποιοι να μην άντεξαν και να υπέγραψαν και μετά πήγαν σπίτι τους, άλλοι όμως υπέγραψαν, συνεργάστηκαν με τους κατακτητές, έχοντας μετέπειτα άδοξο τέλος.

  66. sarant said

    64: Ο Βούλτεψης διεκδίκησε αυτό τον χαρακτηρισμό πρώτος ή όχι;

    65: Πάλι θα πω ότι το παράδειγμα που φέρνεις δεν είναι και τόσο απλό.

  67. spiral architect said

    @66β: Προφανώς, υπάρχουν και οι ανθρώπινες (σωματικές ή ψυχικές) αδυναμίες.
    (ίσως να μην έγινα αντιληπτός) 😉

  68. sarant said

    Είπαμε, δεν είναι τόσο απλή η συγκεκριμένη περίπτωση (αλλά ίσως γράψω κάποτε)

  69. Άφωνος said

    @43

    Ο ισχυρισμός ότι η δήλωση ήταν απαραίτητη για την εγγραφή στο ΕΜΠ δεν είναι αληθής. Αν ο πατέρας Σαραντάκος είχε υπογράψει δεν θα είχε πρόβλημα να πάρει διαβατήριο, όπως αναφέρει σε επόμενα.
    Ο Αρης Βαλουχιώτης είχε υπογράψει αλλά η συνεισφορά του ήταν μάλλον σημαντικότερη από αυτή του πατέρα Κιτσίκη.
    Ο θαυμασμός του Χίτλερ δείχνει τρικυμία εν κρανίω.
    Το λήμμα wiki για τον υιό Κιτσίκη (5000 λέξεις) http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B7%CF%82_%CE%9A%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%AF%CE%BA%CE%B7%CF%82 είναι εκτενέστερο από αυτό για τον Πέτρο Πικρό (600 λέξεις), τον Καβάφη (2000 λέξεις) και τον Μαρξ (3200 λέξεις).
    Τα ανωτέρω δείχνουν, κατά τη γνώμη μου:
    1) Το σχόλιο είναι αυθεντικό
    2) Ο πατέρας Κιτσίκης απέτυχε να εμφυσήσει την αρετή της σεμνότητας στα παιδιά του.

  70. sarant said

    (Μου κάνει εντύπωση που σκέφτηκες να συγκρίνεις, σαν πρώτο σκαλοπάτι, τον Πικρό!)

  71. Άφωνος said

    (Η επιλογή είναι αυθόρμητη. Εκ των υστέρων: Ο Πέτρος Πικρός διότι είναι αριστερός, αξιόλογος και παραγνωρισμένος. Ο Καβάφης διότι είναι πλήρως αναγνωρισμένος. Ο Μαρξ διότι είναι πλήρως αποδεκτός ως αριστερός και πλήρως αναγνωρισμένος.)

  72. @Μαρία και Νικ. Νοικ. Θα συνεχίσω να χτίζω κτήρια και κατεδαφίστε τα. Ω!!!!!
    Αφού πρόκειται για από αιώνων παρετυμολόγηση, ας το δεχτώ για σας.
    Έχει δίκιο για το κτῶμαι. Όντως ετυμολογείται από το κτάω/κτῶ που περιέπεσεσε αχρηστία αφήνοντάς μας το, ας το πούμε αποθετικό, κτῶμαι. Αν όμως έγραφα ‘κτῶ’ θα με πέρνατε με τιςλεμονόλουπες καιμε το δίκιο σας. Η σημασία είναι εφετική, και γι’ αυτό γράφεται με η.

    Απορία μου προκαλεί η σιωπή του κ. Κιτσίκη στα σαφή ερωτήματα που μπήκανε. Επαίνεσε ή επέκρινε ο πατέρας του τη δράση του Χίτλερ; Διετήρησε την ίδια γνώμη μέχρι τέλους, την οποία διεβίβασε στον γιό του… ή η γνώμη που ανερυθριάστως κατατέθηκε εδώ είναι αυτοφυής; Επίσης, μια και τοέθεσε ο ίδιος το ζήτημα, δεν πρέπει να μας εξηγήσει με ποιο μηχανισμό υπέπεσε στην προσοχή των Σώθεμπις το γεγονός ότι βρίσκεται στην κατοχή του ένα αντίτυπο του Mein Kampf με την ιδιόχειρη υπογραφή του συγγραφέως του.

    Κι επειδή δεν αποκλείεται πολλοί να σκέπτονται πως ‘ό,τι κι αν έκανε, ο Χίτλερ ήταν μεγαλοφυϊα’ και ‘στο κάτω κάτω δε χάλασε ο κόσμος αν σκότωσε μερικούς εβραίους, τσιγγάνους, κομμουνιστές και ομοφυλόφιλους’ έχω να παρατηρήσω τα εξής.

    α) ένα σεισμός μπορεί να βουλιάξει ή να προκαλέσει την ανάδυση ενός νησιού. Αυτό δε σημαίνει ούτε ότι οι σεισμοί πνίγουν νησιά ούτε ότι τα δημιουργούν. Σημασία έχει τι έκανε ο συγκεκριμένος σεισμός.

    β) Ο Χίτλερ διέπραξε το μεγαλύτερο έγκλημα εναντίον της ίδιας του της χώρας.
    β1) Εάν σήμερα αναφερθείς στη Γερμανία, σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, και αναρωτηθείς ποια είναι η πρώτη σκέψη που τους έρχεται στο μυαλό, θα σου πουν «οι ναζιστικές θηριωδίες», εκτός αν μερικοί αναφερθούν στα VW, BMW και Mercedes.
    Και είναι βεβαίως κατάφωρη αδικία. Σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να συσχετιστεί, πολύ περισσότερο να ταυτιστεί, ο γερμανός με τον ναζί. Επιπλέον επισκίασαν τις θηριωδίες όλων των άλλων φασιστών σε όλη την Ευρώπη, διότι ούτε η Ιταλία,ούτε η Ισπανία, ούτα η Πορτογαλλία, ούτε η Γαλλία, ούτε η Ελλάδα ήταν αθώες.
    Αν δεν είχε παρεμβληθεί ο Χίτλερ, ο Φον Μπράουν θα είχε στείλει το Mondchen (o με Umlaut) αντί του Σπούτνικ απότο 1943 και ο πρώτος άνθρωπος που θα περπατούσε στο διάστημα και στη Σελήνη δε θα ήταν ρώσος ή αμερικανός αλά γερμανός, και όλα αυτά θα είχαν συμβεί 15 ή 20 χρόνια νωρίτερα απ’ ό,τι συνέβησαν. Παράλληλες απώλειες; Ο στάλιν δεν θα είχε επωφεληθεί του πολέμου για να εγκαταστήσει το άθλιο καθεστώς του, το οποίο στην πραγματικότητα επετάχυνε αν δεν προκάλεσε την τελική κατάρρευση της ΕΣΣΔ και οι αμερικανοί δεν θα είχαν βρεθεί στη θέση που βρίσκονται σήμερα.
    Και το σημαντικότερο, η λέξη Γερμανία θα έφερνε στο νου όχι πολέμους κι εξοπλισμούς αλλά την χορεία, τον γαλαξία καλύτερα, όλων αυτών των λαμπρών ερευνητών, στοχαστών, φιλολόγων, λογοτεχνών κι επιστημόνων που έσπρωξαν την ανθρωπότητα από τον 17ο στον 19ο ή και στον 20ο αιώνα. Όλα αυτά σήμερα τα βλέπουμε δυστυχώς μέσα από το σκούρο γυαλί του Ναζισμού. Και δε θα γινόταν διάκριση ποιοι απ’ όλους αυτούς ήσαν εβραίοι, αρχίζοντας από τον Σίλλερ και καταλήγοντας στον Αϊνστάιν.

    Η μεγαλοφυϊα του Χίτλερ προκάλεσε στην ανθρωπότητα δεινά από τα οποία με τον ένα ήτον άλλο τρόπο ανέρρωσε. Το πλήγμα που προκάλεσε στην ίδια τη Γερμανία δεν πρόκειταιποτέ να εξαλειφθεί, διότι της στέρησε τη δυνατότητα να είναι η πρώτη στο διάστημα.

  73. sarant said

    Λεώνικε, δεν ξέρω αν τα τεχνικά μέσα της εποχής επέτρεπαν αυτά που λες για τον φον Μπράουν, αλλά το κτίριο δεν ετυμολογείται ούτε από το κτάω-κτω. Κάποιοι λένε από το ευκτήριος, κάποιοι άλλοι από το οικητήριον.

  74. @43 σε συνδυασμό με το σχόλιο 67 το ότι δεν υπέγραψε δήλωση μετάνοιας το λέει ο ίδιος ο Δημήτρης Σαραντάκος (προσοχή ματρυριάρης ή spolier alert αν προτιμάτε) :

    «Εκείνο το καλοκαίρι τέλειωσα το τέταρτο έτος, στη Σχολή Χημικών Μηχανικών, στο Πολυτεχνείο.[…]
    Από την αρχή του έτους ο Δεληγιάννης, ο καθηγητής μας στην Ανόργανη Χημική Τεχνολογία, μας είχε υποσχεθεί πως θα οργάνωνε για το καλοκαίρι μιαν εκδρομή στη Γερμανία, στην ετήσια έκθεση της DECHEMA. Είχαμε δεχτεί όλοι με ενθουσιασμό, ακόμα κι εγώ κι ας ήξερα πως δε θα πήγαινα. Όχι για οικονομικούς λόγους, γιατί εκείνο τον καιρό το οικονομικό μας πρόβλημα είχε επιλυθεί οριστικά, αλλά για πολιτικούς. Έτσι και ζητούσα διαβατήριο, η Ασφάλεια θα μου ζητούσε δήλωση μετανοίας, που δεν ήμουν διατεθειμένος να υπογράψω τώρα, που τα πράγματα ησύχασαν, μια που [b]δεν την υπόγραψα σε πολύ χειρότερες συνθήκες, τέσσερα χρόνια πριν[/b]. Τελικά όμως η εκδρομή ματαιώθηκε από άλλες αιτίες.»

    Συγνώμη Νικοκύρη που προτρέχω, χρησιμοποιόντας το απόσπασμα του βιβλίου από το ΤΕΕ, αλλά δεν μπορώ να αναεχτώ την αήθη επιθέση με ανακρίβειες.
    Αν ο σχολιαστής Δημήτριος Κιτσίκης έιναι όντως ο γιός του Νίκου Κιτσίκη σίγουρα λόγω ηλικίας (ηταν 13 χρονών το 1948) και λόγω του ότι δεν ήταν στην Ελλάδα. Οπότε έιναι ανακρίβεια ότι για την εγγραφή στα ΑΕΙ χρειαζόταν δήλωση μετάνοιας όπως είναι λογικό στην αντίθετη περίπτωση θα υπέγραφαν και οι φοιτητές που δεν ήταν αριστεροί δήλωση ότι μετανοιώνουν. Εδώ ο φερόμενος Δημήτριος Κιτσίκης γράφει ανακρίβειες για τους γονείς του αφού αποκλέιτεται να έιχε φυλακιστέι η μητέρα του το 1948 για τη συμμετοχή της στον Ελληνοκινεζικό Σύνδέσμο Φιλίας αφού αυτός συστήθηκε οχτώ χρόνια μετά το 1956 και επιπλέον το 1948 η Κίνα δεν ήταν ακόμα κομμουνιστική (ο κινέζικος εμφύλιος τέλειωσε ένα χρόνο μετά.

    Αρκετά ασχοληθήκαμε με τον φερόμενο Δημήτριο Κιτσίκη (ίσως να ήταν και αυτός ο σκοπός του. Συμφωνώ με τον Δημήτρη Σαραντάκο στο ότι ο Νίκος Κιτσίκης ήταν μια σημαντική προσσωπικότητα και από όσα ξέρω για αυτόν αποκλέιεται να ήταν θαυμαστήες του Χίτλερ και ήταν πρήφανος για αυτό όπως μπορούμε αν διαβάσοπυμε εδώ http://library.tee.gr/digital/techr/1941/techr_1941_233_234_227.pdf (στην τελευτάια σελίδα)

  75. sarant said

    Παναγιώτη, σ’ ευχαριστώ. Αυτό με τον Ελληνοκινεζικό σύνδεσμο απορώ πώς μου ξέφυγε.

  76. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΙΤΣΙΚΗΣ said

    [Ο κ. Δημ. Ν. Κιτσίκης σε επικοινωνία μαζί μου αρνήθηκε ρητά και πειστικά την πατρότητα του σχολίου αυτού – Ν.Σ.]

    Αξιότιμοι κύριοι, εδιάβασα τα σχόλια που με αφορούν και ευχαριστώ τον κ. Σαραντάκο για την ευγένειά του να κρατήσει την αντιπαράθεσι σε ένα κάποιο επίπεδο. Λυπούμαι μόνο για κάποιους σχολιογράφους που τούς είναι αδιανόητο ότι ένας Κιτσίκης μπορεί να θεωρεί μεγαλοφυΐα και Μεγάλο Άνδρα τον Χίτλερ. Αυτό και μόνο δείχνει πόσο χαμηλό είναι το επίπεδο των διανοουμένων στην Ελλάδα: Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι επιστήμονες, αλλά κομματικά φερέφωνα. Απαντώ εν συντομία στα ερωτήματα που μού ετέθησαν:
    1) Τo .Sotheby’s γνωρίζει χρόνια το κειμήλιο του Mein Kampf που διαθέτω, διότι έχουν γράψει γι’ αυτό οι μεγαλύτερες γαλλικές και αγγλοαμερικανικές εφημερίδες, από την δεκαετία του ’60 ακόμη. Δεν πρόκειται για απλή υπογραφή του Χίτλερ, αλλά για ολόκληρο κείμενο – αφιέρωση προς τον πατέρα μου, τού οποίου ήτο μέγας θαυμαστής. Όπως ίσως γνωρίζετε,ιδιόχειρα κείμενα του Αδόλφου υπάρχουν ελάχιστα, πόσο μάλλον γραμμένα πάνω σε πρωτότυπο γερμανικό αντίτυπο του Mein Kampf. Εξ ού και το αστρονομικόν ποσόν που μού δίδουν οι Βρετανοί.
    2) Ως χριστιανός ορθόδοξος, δεν είναι σωστό να αυτοδιαφημίζομαι, αλλά εις όσους ενδιαφέρονται, συνιστώ να διαβάσουν το θρυλικό βιβλίο μου «Η τρίτη ἰδεολογία και η Ορθοδοξία» – Αθήνα, Ακρίτας, 1990. (2η έκδοση, Εστία, 1998), που εξετάζει την σχέση της Ορθοδοξίας με την τρίτη ιδεολογία,δηλαδή τον Φασισμό. Υπάρχει νομίζω και δωρεάν εις το scribd.com για download, διά τους απόρους αναγνώστας σας…
    3) Είναι γεγονός ότι η Wikipedia έχει αναρτήσει τεράστια εις έκτασιν άρθρα για μένα σε 10 γλώσσες (αν γνωρίζετε τουρκικά, δείτε το τουρκικό λήμμα και θα καταλάβετε πολλά) και πολλοί ρέπουν προς την συνωμοσιολογίαν, διερωτώμενοι πώς γίνεται ο Δ. Κιτσίκης να έχει μεγαλύτερο λήμμα από τον Καβάφη. Το μόνο που μπορώ να σάς διαβεβαιώσω, είναι ότι δεν έχω βάλει εγώ το χέρι μου, ούτε κάποιος από τους μαθητές μου..
    4) Με κίνδυνο να αρχίσουν να με ειρωνεύονται οι Συριζαίοι αναγνώσται σας, κύριε Σαραντάκε, (δηλώνω από τώρα πως δεν πρόκειται να απαντήσω σε ειρωνείες, ύβρεις και υπονοούμενα) σάς δηλώνω ότι ΔΙΕΘΝΩΣ υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον για τον Δημ. Κιτσίκη λόγω… Ερντογάν! Ο μέντορας του Ερντογάν,Ιμάμης Φετουλάχ Γκιουλέν (ζεί από το 1999 στην Πενσυλβάνια) είναι προσωπικός μου φίλος και μαζί εφτιάξαμε αυτό που διεθνώς ονομάζεται «μετριοπαθές Ισλάμ αλά Ερντογάν». Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Ahmet Davutoğlu υπήρξε μαθητής μου στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου και έχουμε φιλικότατες σχέσεις, ομιλούμε εις το τηλέφωνο δύο φοράς τον μήνα. Ο άνθρωπος που έφερε τον Καπιταλισμό στην Τουρκία, ο μακαρίτης Τουργκούτ Οζάλ, ήταν ο μεγαλύτερος θαυμαστής μου και επί 3 μήνες με περιέφερε με την πρωθυπουργική λιμουζίνα σε όλη την Ανατολία ως σύμβουλό του. Μάλιστα, πολλοί λέγουν ότι γι’ αυτό τον δηλητηρίασαν τον Οζάλ, λόγω Κιτσίκη. Αυτά είναι πασίγνωστα πράγματα εις όσους ασχολούνται με τα Ελληνοτουρκικά και στενοχωρούμαι που τα επαναλαμβάνω διά τους αδαείς αναγνώστας σας.
    ΤΕΛΕΙΩΝΩ, αγαπητέ κ. Σαραντάκε (έχω όλες τις αποδείξεις ότι οι σπουδασταί του ΕΜΠ το 1948 – 49 υπέγραφαν Δήλωσιν Αποκηρύξεως του Ξενοδούλου Κομμουνισμού διά να εγγραφούν εις το Ίδρυμα και αν ποτέ συναντηθούμε θα σάς τις δώσω) με δύο παρατηρήσεις ουσίας;
    Α) Ουδείς στην Ελλάδα τολμά να πεί στον Λαό γιατί η Τουρκία πάει τόσο καλά (από χρεοκοπημένη που ήτο το 2002 που την ανέλαβε ο Ερντογάν, σήμερα ανήκει εις τους G-20), ενώ η Ελλάς βαίνει με μαθηματικήν ακρίβειαν προς τον κρημνόν: Απλούστατα, η Τουρκία έχει καπιταλιστικό καθεστώς (που δημιούργησε ο μαθητής μου Οζάλ και συνέχισε ο Ερντογάν), ενώ η Ελλάς σοβιετικού τύπου Οικονομία με διαφθορά χειροτέρα της Σοβιετικής Ενώσεως. Τόσο απλό, κύριε Σαραντάκε, αλλά κανείς δεν τολμά να το πεί δημοσίως αυτό για να μή χαρακτηρισθή Φασιστής… Επιπλέον, στην Τουρκία ο κόσμος πιστεύει στον Θεό, είναι Ηθικός, έχει Αρχές, ενώ εδώ στην Ελλάδα δεν πιστεύουμε σε τίποτα, η Εκκλησία του Ιερώνυμου έχει γίνει παράρτημα του Σύριζα, η ανηθικότης βασιλεύει παντού και κυρίως αυτό: Υπάρχει Γενική Ατιμωρησία.
    Β) Όπως ίσως γνωρίζετε, έχω δεχθεί άπειρες επιθέσεις στην ζωή μου για όσα έχω γράψει κι έχω κάνει. Ακόμη και για το ότι ο Ύπατος Αρμοστής της Σμύρνης (του οποίου έχω όλο το Αρχείο, όπως ξέρετε, κι όταν το βγάλω θα κλάψουν μανούλες) Αριστείδης Στεργιάδης υπήρξε εραστής της γιαγιάς μου με κατηγόρησαν πολλοί!. Θέλω,λοιπόν, να.εξηγήσω από την υπέροχη Ιστοσελίδα σας, τί εννοώ με την θρυλική φράση μου «ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ», εξ αιτίας της οποίας τόσα πυρά εδέχθην, συν τον τίτλο του Προδότη. Οι Τούρκοι φυλετικά είναι Έλληνες («Άριους» τους χαρακτήριζε από το 1930 ο ίδιος ο Ελευθ. Βενιζέλος εις τον οποίον έχω κάμει την διδακτορικήν μου διατριβήν, όπως γνωρίζετε) και σήμερα μέσω Ερντογάν και Φετουλάχ Γκιουλέν τρέφουν έναν απέραντο θαυμασμό στον Αρχαίο Ελληνικό Πολιτισμό. Εμείς, αντιθέτως, λόγω των αγκυλώσεων της Ορθοδοξίας που μισεί ο,τιδήποτε Ελληνικό δυστυχώς, ουδέποτε νοιώσαμε πραγματική αγάπη προς τους Αρχαίους Έλληνες. Καταλήγω: Λέγοντας «Οι καλύτεροι Έλληνες είναι οι Τούρκοι» εννοώ ότι (αν δεν συμβεί κάτι συνταρακτικό στην Τουρκία, όπως Πραξικόπημα των Κεμαλικών κ.λ.π.) οι κληρονόμοι του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού είναι πλέον οι Τούρκοι για δύο λόγους: 1. Δρούν υπό καθεστώς Καπιταλισμού και 2. Δεν έχουν το βαρίδι της Ορθοδοξίας
    Ευχαριστώ για την φιλοξενία
    ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ

  77. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    57 – Είναι δε ακατανόητη η εκ συμπερασμού αποκάλυψης, και μάλιστα η αήθης καταγγελία……………Μαλάκυνση εγκεφάλου λέγεται, το θέμα είναι απο που προήλθε, λες η πολύ μ……α να τον βάρεσε στο κεφάλι που λέγαμε μικροί;

    60 – Νίκο τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά, όταν κάνεις πόλεμο, δεν σε συμφέρει το μεγαλύτερο μέρος του στρατού σου να είναι αιχμάλωτο, εκτός αν έχεις ΔΟΛΟ. Όπως λέει και ο Άφωνος στο 69, και ο Άρης υπόγραψε δήλωση, έγινε δεξιός; Τέλος πάντων, θέλει μεγάλη και νηφάλια συζήτηση το θέμα. Απλώς η οικογένειά μου και το ευρύτερο σόϊ μου, έχουν πληρώσει πολύ μεγάλο φόρο αίματος, τελικά όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων χωρίς λόγο, μόνο και μόνο για κάποια δογματικά και άκαμπτα «μυαλά» που διέταζαν εκ του ασφαλούς. Αν κι εγώ έχω πολύ διαφορετική άποψη, μετα απο πολύχρονο ψάξιμο, πιστεύω οτι το παιχνίδι ήταν στημένο, αλλα κι αυτό είναι άλλο θέμα, που δεν μπορεί να συζητηθεί, ειδικά αυτό, σε ιστολόγιο.
    Αυτό που έχω καταλάβει στα 52 χρόνια της ζωής μου, (απο πολυ νωρίτερα βέβαια) είναι οτι το σημαντικότερο για την επίτευξη της νίκης ή το όποιου στόχου, πέρα απο την σωστή πρετοιμασία και σχεδιασμό, είναι η σωστή διαχείρηση της ήττας ή της αποτυχίας, και στην προκειμένη περίπτωση, έγιναν εγκληματικά λάθη. Κάποτε ο Φλωράκης είχε πεί, ΕΚΑΜΑΜΕ ΛΑΘΟΣ, αλλα δεν είδα κανέναν να έχει την ευθυξία να αυτοκτονήσει, λές και οι χιλιάδες άνθρωποι ήταν αντικείμενα. Όπως έλεγε κι ο Χάρυ Κλύν,…………..κι αν έγινα αιτία να πεθάνουν άλλοι, ανθρώπινα τα λάθη, εξομολογήθηκα όμως, πήρα συγχώρεση, και είμαι ήσυχος με την συνείδησή μου.

    65 – Το σίγουρα δεν είναι έτσι απο πού το συμπεραίνεις; Επειδή μάλλον έχουμε διαμετρικά αντίθετη άποψη για το θέμα, και δεν θέλω να θίξω κάποιον με τις απόψεις μου, ας το αφήσουμε για μια άλλη φορά που θα βάλει ο νικοκύρης σχετική ανάρτηση. Συγχώρεσέ μου την ίσως ακραία γραφή μου στο παραπάνω σχόλιο, αλλα πίστεψέμε δεν έχω καμία εμπάθεια, έχω βρεί τις απαντήσεις που έψαχνα, για το πώς και το γιατί υποφέραμε τόσο σαν οικογένεια, και πλέον τα έχω προσπεράσει, η ζωή άλλωστε δεν αντιλαμβάνεται, σωστό και λάθος, δίκαιο και άδικο, ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΑΕΙ, καλύτερα να λειτουργούμε και να προχωράμε μαζί της, μαθαίνοντας απο τα λάθη των άλλων και απο τα δικά μας.

  78. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    76 – Και οι ΗΠΑ που έχουν χρεοκοπήσει και πληρώνουμε τις συνέπειες οι αδύναμοι λαοί, οικονομία σοβιετικού τύπου έχουν; Η Τουρκία όπως και η σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό Κίνα, είναι η μεγάλη φούσκα που συντηρεί την παγκόσμια οικονομία, και θα κάνει μπάμ σε λίγα χρόνια. Ακολουθεί τα προ δεκαετίας χνάρια της Ελλάδας, πλέον βρίσκεται στο 2005-6 της ισχυρής Ελλάδας, σε δυο τρία χρόνια θα είναι στο δικό μας 2009. Μια ανοιχτή ματιά στην συμπεριφορά Τουρκικής κοινωνίας, δείχνει τις ομοιότητες με την προ δεκαετίας Ελληνική, ένα μικρό δείγμα είναι η εισβολή της σαπουνόπερας στην καθημερινότητά τους. Το πιο αξιόπιστο όμως, είναι η φούσκα των ακινήτων, αυτή γονάτισε την Ιαπωνία, αυτή τις ΗΠΑ, αυτή κι εμάς, όποιοι ελέγχουν το παγκόσμιο real estate, ελέγχουν και τις οικονομίες, τα υπόλοιπα είναι για να παραμυθιάζεται ο κοσμάκης . Η ιστορία μας διδάσκει, οτι χωρίς παγκόσμιο πόλεμο, η ύφεση στις ΗΠΑ δεν περνάει, αναμένομεν τα πυροτεχνήματα.

  79. Ανατρίχιασα! Να που μερικές φορές κύριε Δημήτριε Κιτσίκη η σιωπή είναι χρυσός. Τιμούμε την μνήμη του πατέρα σας και της μητέρας σας. Υπάρχουν και πολλές άλλες πηγές για τον Νίκο Κιτσίκη, που ήταν και ο φωτισμένος Πρόεδρος του ΤΕΕ τη δεκαετία του ’30. Να αναφέρω ενδεικτικά την περίφημη μελέτη του 1933 «Γενική εισήγησις επί της οικονομικής μελέτης των τεχνικών ζητημάτων» (http://library.tee.gr/digital/techr/1932/techr_1932_1_1_4.pdf), αλλά και το αφιέρωμα στα Τεχνικά Χρονικά του 1986 σε κείμενο της Έλλης Παππά. Όσο για τη μητέρα σας, τραγική μάνα, «ευτύχησα» να επιβλέψω πτυχιακή εργασία φοιτητή μου στο τμήμα Αρχειονομίας του Ιονίου Πανεπιστημίου βασισμένη στις επιστολές που έστειλε στα παιδιά της από τη φυλακή (σ’ εσάς δηλαδή και στην αδελφή σας). Σας τιμά που ένα μεγάλο μέρος από το εξαιρετικά πολύτιμο αρχείο του πατέρα σας το έχετε δωρίσει στο ΤΕΕ Ανατ. Κρήτης στο Ηράκλειο. Όπως θα γνωρίζετε, έχει αξιοποιηθεί και έχει χρησιμεύσει σε πολλούς ερευνητές. Όσο για τα άλλα που αναφέρετε, δεν μπορώ να αιτιολογήσω για κανένα λόγο τις αναφορές που κάνετε, μα τι λέτε αλήθεια, έχετε επίγνωση;

  80. NM said

    «Ως χριστιανός ορθόδοξος, δεν είναι σωστό να αυτοδιαφημίζομαι, αλλά εις όσους ενδιαφέρονται, συνιστώ να διαβάσουν το θρυλικό βιβλίο μου….»
    ……
    Σου βγάζω το καπέλο μεγάλε!
    Είσαι μυθικό τρόλ. (ή μάλλον θρυλικό)
    Ευφυέστατη πράξη η επιλογή σου να υποδυθείς έναν υπαρκτό «βζνν» τύπο.
    Ελπίζω να συνεχιστεί η έμπνευσή σου και να σε ξανααπολαύσουμε.
    Αν πάλι επιλέξεις να φανερωθείς, ρίξε λίκνους για άλλα παρόμοια κείμενά σου.
    ……….
    Νικοκύρη & συναναγνώστες: Νομίζω ότι γινόμαστε μάρτυρες ενός νέου είδους λογοτεχνίας.

  81. IN said

    43: Αφήνοντας εντελώς κατά μέρος το ενδιαφέρον ζήτημα αν ο σχολιαστής «Δημήτριος Ν. Κιτσίκης» είναι αυθεντικός ή τρολ, διευκρινίζω τα εξής. Αν πάτε εδώ

    http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wE718tTQ1NEEHdtvSoClrL8PD8wzczkG7N5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K–td6SIuQcUKz5_GXuBooj4CDMALRmX01QbNtLVj_fBBCJwF1Wn

    με λίγη καλή τύχη θα σας ανοίξει το ΦΕΚ 123 Α΄ του 1954, όπου έχει δημοσιευτεί το βασιλικό διάταγμα της 28ης Απριλίου 1954 «Περί τροποποιήσεως διατάξεων τινών περί εισιτηρίων εξετάσεων εν τοις Πανεπιστημίοις», το άρθρο 1 του οποίου αναφέρει επί λέξει: «Είς το άρθρον 2 του από 3/6 Σεπτεμβρίου 1948 Β. Διατάγματος ‘περί κανονισμού διεξαγωγής των εισιτηρίων εξετάσεων έν τοις Πανεπιστημίοις Αθηνών και Θεσσαλονίκης’ προστίθεται παράγραφος στ΄, έχουσα ούτω:
    και στ) βεβαίωσιν του οικείου Αστυνομικού Τμήματος περί της νομιμοφροσύνης του».

    Εύκολα συνάγουμε από αυτό ότι το 1948, που ο πατήρ Σαραντάκος μπήκε στο πολυτεχνείο ΔΕΝ απαιτούνταν, για την συμμετοχή στις εξετάσεις, πιστοποιητικό νομιμοφροσύνης (γνωστό και ως ‘κοινωνικών φρονημάτων’) για την έκδοση του οποίου θα μπορούσε το Αστυνομικό Τμήμα να ζητήσει από τον ενδιαφερόμενο να υπογράψει δήλωση αποκήρυξης του κομμουνισμού (ή και να μην το εκδώσει καθόλου αν τον θεωρούσε κομμουνιστή). Διότι αν απαιτούνταν δεν θα χρειαζόταν να προστεθεί η σχετική διάταξη μόλις το 1954.

    Συνδυάζοντας τα παραπάνω με αυτό που αναφέρει αλλού ο πατέρας Σαραντάκος (και το θύμισαν άλλοι σχολιαστές), ότι δεν θα μπορούσε να πάρει τέτοιο πιστοποιητικό αν δεν υπέγραφε δήλωση και ότι δεν είχε σκοπό να το κάνει, συμπεραίνουμε με ασφάλεια ότι, αντίθετα με όσα ισχυρίζεται ο κ. «Κιτσίκις» (ευνόητο προς τι τα εισαγωγικά) ο πατήρ Σαραντάκος ΔΕΝ υπέγραψε δήλωση για να μπει στο Πολυτεχνείο. Μια φορά που δεν χρειάζεται να τον ρωτήσουμε τον ίδιο, αιωνία του η μνήμη.

  82. Άφωνος said

    76

    Οι διεθνείς σχέσεις μου φαίνονται μάλλον άλλη ονομασία για το πρακτοριλίκι.

  83. sarant said

    81: A, ευχαριστώ πολύ για τον κόπο και για την επιβεβαίωση!

  84. Θεόδωρος Κρητικός said

    81-83
    Για την επαλήθευση της τεκμηρίωσης θα πρέπει να αναζητηθεί ο Κανονισμός Εξετάσεων του ΕΜΠ, που απότι φαίνεται (το ΒΔ του 1948 αναφέρεται μόνο σε Πανεπιστήμια Αθήνας και Θεσσαλονίκης και όχι ρητά στο ΕΜΠ) προσδιοριζόταν από άλλο ΒΔ.

  85. Θεόδωρος Κρητικός said

    Θα τολμήσω όμως να κάνω μια εικασία:

    Η εκτίμηση που έχαιρε το ΕΜΠ από την προπολεμική περίοδο (Βενιζέλος-Παπαναστασίου), χάρις και στον Νίκο Κιτσίκη, και η αυτοτέλεια και αυτοδιάθεση που είχε κατακτήσει, μάλλον ελαχιστοποιεί την πιθανότητα να υπάρχει εμφυλιακό διάταγμα οργανισμού εξετάσεων για το ΕΜΠ, άρα και υποχρέωση δήλωσης κοινωνικών φρονημάτων! Αν δε οι καραμήτροι το είχαν τολμήσει, είναι εξίσου πιθανό το ΕΜΠ να τους έγραφε στα παλιά του τα παπούτσια!

  86. Μαρία said

    81, 83
    Το πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων δεν έχει σχέση με δηλώσεις. Πρόκειται για βεβαίωση που έδινε το αστυνομικό τμήμα, όπως αναφέρεις. Το ζητούσαν και μέσα στη χούντα, για να πάρουμε την υποτροφία του Ι.Κ.Υ. Έκανες αίτηση στο μπατσάδικο του τόπου κατοικίας και αν ήθελαν, σου το ‘διναν.
    Δηλώσεις και πιστοποιητικά το ’48 για την εισαγωγή στο ΕΜΠ δεν ξέρω αν ζητούσαν, μπορώ όμως να βεβαιώσω οτι δεν ζητούσαν ούτε το ’52, που μπήκε ξάδερφός μου στους χημ. μηχανικούς του ΕΜΠ, ούτε το ’57 που μπήκε στη Νομική Αθηνών ένας φίλος μου. Ο δεύτερος μάλιστα τη διάλεξε, ενώ ήθελε να σπουδάσει δάσκαλος. Ήξερε όμως οτι αν έμπαινε στην παιδ. ακαδημία, δεν υπήρχε περίπτωση να διοριστεί.
    Ούτε η χούντα ζητούσε πιστοποιητικά για συμμετοχή στις εξετάσεις. Ειδικά όμως το ’67 απέκλεισε επιτυχόντες λόγω φρονημάτων, της οικογένειας εννοείται.

  87. Γς said

    76 @ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΙΤΣΙΚΗΣ

    Αγαπητέ Emeritus Professor, Dimitri Kitsikis

    Στο Department of History του University of Ottawa

    Γιατί επιμένετε ότι δεν έχετε καμία σχέση με τις αναρτήσεις σας εδώ και ότι δεν γνωρίζετε τον κύριο Σαραντάκο και το μπλογκ του, όπως μου δηλώσατε στην ευχάριστη συζήτηση που είχαμε πριν λίγο στο 00-1-613-562-5800, ext. 1310 ;

  88. spiral architect said

    @87: Αστυνόμε Μπέκα μου εσύ, που ξετρύπωσες το τρόλ! 😀

  89. Γς said

    88:
    Κανονικά έπρεπε να χρεώσω το τηλέφωνο στα έξοδα του ιστολογίου, αλλά έχω δωρεάν απεριόριστες κλήσεις σε σταθερά και κινητά στη Β. Αμερική.

  90. Γς said

    86:
    >Το ζητούσαν και μέσα στη χούντα, για να πάρουμε την υποτροφία του Ι.Κ.Υ.

    Τέτοιο πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων προσκόμισα κι εγώ το 1971 από το «οικείον παράρτημα ασφαλείας» στο Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών Δημόκριτος (έτσι το έλεγαν τότε).

  91. skom said

    58: Χα χα, Πράγματι. Τυχαία ακούγα Βαρουφάκη να λέει «ο πατέρας μου ήταν μεταλλουργός (χημικός μηχανικός)» εδώ (http://varoufakis.files.wordpress.com/2013/05/confessions-of-an-erratic-marxist-14-may-2013.m4a) .
    Φαντάζομαι οι Άγγλοι θα το αποκαλούσαν serendipity!

    87 Μια ευχάριστη αποκατάσταση της τιμής των Κιτσίκιδων!

  92. spiral architect said

    Greece: Emergency action to thwart teachers’ strike unnecessary | Amnesty International
    (χέστηκε η Φατμέ στο Γεντί Κουλέ, θα πουν μερικοί …)

  93. spiral architect said

    … αλλού πήγαινε ο λίκνος. 😳

  94. sarant said

    89: Πάντως ο δικός μας σχολιαστής Κιτσίκης μπαίνει από ελληνικό πάροχο υπηρεσιών.

  95. IN said

    84: Έχετε απόλυτο δίκιο, ο κανονισμός αυτός βρέθηκε και με λίγη τύχη θα σας ανοίξει κάνοντας κλικ στο εξής λινκ:
    http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wEiJ_eYPESKJHdtvSoClrL8WvdqOhgVZK15MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K–td6SIudzvUlYSgjAHYHqqOc-JShvNOTttGrM2cB5Hj70YareU

    Είναι το Βασιλικό Διάταγμα της 16ης Σεπτεμβρίου 1946, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Α’ 282/16.9.1946.

    Και, όχι, δεν αναφέρει απολύτως τίποτε για πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης (που τότε ακόμη δεν είχαν εφευρεθεί, είναι «εφεύρεση» του 1948, Α.Ν. 516/8-8.1.1948 «περί ελέγχου νομιμοφροσύνης δημοσίων υπαλλήλων και υπηρετών»), ούτε εντοπίζω διάταξη που να έχει τροποποιήσει το Β.Δ. του 1946 για το ΕΜΠ, όπως έγινε, το 1954, με το ΒΔ του 1948, για τα Πανεπιστήμια.

    86: Τα πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης ασφαλώς και δεν είχαν άμεση σχέση με τις δηλώσεις. Ωστόσο, αν ήσουν (ή θεωρούσουν) κομμουνιστής, δεν θα με εξέπληττε αν η Χωροφυλακή σου έλεγε «κάνε δήλωση να σου δώσουμε πιστοποιητικό». Βέβαια, οι άνθρωποι είναι άνθρωποι και οι Έλληνες αιωνίως ρουσφετολόγοι, οπότε και τις άγριες εκείνες εποχές δεν έλειπαν τα μέσα που μπορεί να δίνανε πιστοποιητικό σε «αμφιβόλου εθνικοφροσύνης» πολίτες. Λ.χ. πρόσφατα διάβαζα, από περιέργεια, για την περίπτωση του νεαρού Ίκαρου Ακριβογιάννη που το 1952 έφυγε με ένα αεροπλάνο της σχολής του και πήγε στην Αλβανία όπου ζήτησε, υποτίθεται, πολιτικό άσυλο. Στην Ελλάδα της εποχής θεωρήθηκε κομμουνιστής (στην Αλβανία θεωρήθηκε κατάσκοπος και εκτελέστηκε το 1954.Τραγική ιστορία, ενώ υπάρχουν και κατηγορίες ότι τον έστειλαν επίτηδες οι ανώτεροί του, η δε υπόθεσή του συνδέεται και με την διαβόητη Δίκη των Αεροπόρων) και δημιουργήθηκε θέμα στον (δεξιό, ιδίως) τύπο πώς τα κατάφερε και πήρε πιστοποιητικό νομιμοφροσύνης ενώ ο πατέρας του είχε ενταχθεί στο ΕΑΜ στην κατοχή. Επρόκειτο για προσπάθεια να πλήξουν τον τότε Υπουργό του Πλαστήρα, Καρτάλη, της αριστερής πτέρυγας του κόμματος Πλαστήρα (ΕΠΕΚ) ο οποίος, όπως και ο Ακριβογιάννης, ήταν από το Βόλο και -υποτίθεται- του έκανε ρουσφέτι. Αναγκάστηκε ο Καρτάλης και ενημέρωσε τις εφημερίδες ότι τα πιστοποιητικά είχαν βγει το 1950, όταν ο ίδιος δεν ήταν Υπουργός.

    Είναι επίσης ακριβές ότι ειδικά το 1967 η χούντα ζήτησε πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων για τις εισαγωγικές εξετάσεις: Αν. Νόμος 40/20-21.6.1967, ΦΕΚ Α’ 104. Η σχετική διάταξη καταργήθηκε την επόμενη ακριβώς χρονιά: Αν. Νόμος 510/1968, ΦΕΚ Α’ 186.

  96. spyroszer said

    94. Πάντως ο Κιτσίκης το Πάσχα σούβλιζε το αρνάκι του στην Οτάβα. Ε πετάχθηκε ο άνθρωπος ένα ταξιδάκι – αστραπή στα μέρη μας, και με την ευκαιρία σκέφτηκε να σε πληροφορήσει ότι είσαι γιος δηλωσία. Ρε τι τραβάμε.
    http://endiameseperioche.blogspot.gr/
    Πάντως το μπλογκ του είναι σκέτη απόλαυση. Τι ο ΓΑΠ είναι ο αδιάφθορος έλλην Ροβεσπιέρος, τι πρέπει να συμμαχήσει το ΚΚΕ με τη ΧΑ σε έναν κοινό αγώνα κατά του καπιταλισμού υπό την ηγεσία ενός Έλληνος Τσάβες. Περιβόλι.

  97. Αρκεσινεύς said

    Ανάμεσα στα δικαιολογητικά που απαιτούνταν για την υποτροφία του Ι.Κ.Υ. ήταν εκτός από το πιστοποιητικό κοιν. φρονημάτων υπεύθυνη δήλωση για την οικονομική σου κατάσταση και αναφορά σε 2 μάρτυρες που θα διαβεβαίωναν για την αλήθεια της δήλωσής σου, εν έτει 1968. Πιστοποιητικό χρειάστηκε και για δίπλωμα αυτοκινήτου το 1973 και για διορισμό στο τέλος του 1974.

  98. Τελικά, διαβάζοντας το Ενδιάμεση Περιοχή, που η γνησιότητά του υποθέτω δεν αμφισβητείται, αναρωτιέμαι: ο δράστης των εδώ αναρτήσεων του «Δ. Κιτσίκη» είναι κοινός πλαστογράφος, είναι ο ίδιος ο Δημ. Κιτσίκης σε στιγμές παράκρουσης που μετά τις ξεχνάει, ή είναι κάποιος μαθητής του που τρελάθηκε και ταυτίστηκε με το δάσκαλο;

  99. Μαρία said

    96, 98
    Γι’ αυτό και το βιβλίο του για τον εθνικομπολσεβικισμό πολύ το επαίνεσαν και το «φαιοκόκκινο μέτωπο» και οι στρασερικοί του «μαύρου κρίνου». Λίνκια δε βάζουμε, υπάρχει η ρουφιάνα θεία.
    Το σχ. 76 μυρίζει τρόλι.

  100. Μαρία said

    96
    Είχα καιρό να μπω στο μπλογκ. Τώρα είδα το Βαγγέλη Δαντόν εναντίον ΓΑΠ Ροβεσπιέρου. Κι ο Σημίτης …μπιμπικάνθρωπος. Παρατήρησα όμως οτι παρά το πολυτονικό και τους λογιοτατισμούς υπάρχει ένα «έχει παράξει»! Δείγμα γλωσσικού εθνικομπολσεβισμού;

  101. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα σχόλια. Ίδιος πάροχος στο σχ. 43 και στο σχ. 76.

  102. Απίθανη περίπτωση, αν ο τύπος είναι fake.
    Εντούτοις είναι παράξενη συγκυρία το να εκδηλωθεί τέτοιου είδους κι έκτασης επίθεση στον Νίκο. Είναι δυνατό να περίμεναν στο στόχαστρο για να εμφανιστεί κάποιο όνομα;
    Δεν πείθομαι εύκολα. Πρέπει να κατάλαβε το λάθος του και ανέκρουσε πρύμνα. Πιθανώς ο δεύτερος Δ. Κιτσίκης να είναι πλαστός. Αλλά για τον πρώτο…

    Νίκο! Άσε κάτω τα κτήριά μου! Ακούς; Μια χαρά Ήναι έτσΗ.

    Ό,τι και να πεις… είμαι πιο σωστός

  103. Μαρία said

    101
    Δεν το αμφισβήτησα. Απλώς το 43 δεν το θεώρησα τρολάρισμα.
    Κανονικά, αφού ενημερώθηκε απ’ το Γουσου, δεν οφείλει να αντιδράσει για την πλαστοπροσωπία;

    Κάτω τα οικητήρια και οι ευκτήριοι οίκοι, ζήτωσαν τα κτίρια!

  104. spyroszer said

    102, 103. Δεν σας έκανε εντύπωση γιατί να μπει στο κόπο κάποιος επώνυμος, όσο ιδιόρρυθμος και να είναι ο Κιτσίκης, και να λέει ξεκάρφωτα ότι ο Νικοκύρης είναι γιος δηλωσία (και που το ίδιο επαναλήφθηκε πριν λίγες μέρες με τον ανύπαρκτο εγγονό Βουλπιώτη) ;;

  105. Μαρία said

    104
    Το ανάφερες και παραπάνω. Ο ανύπαρκτος υπόθεση του απραγματοποίητου έκανε (οτι θα ήταν γιος δηλωσία, αν δεν έπεφτε στο γνωστό δεξιό). Λες οτι είναι ο ίδιος που μιμείται το στυλ του Δ.Κ., αφού μελέτησε το βιογραφικό του; Αυτή όμως η πλαστοπροσωπία επισύρει και ποινικές ευθύνες νομίζω.

    Απροπό, δεν σας είπα. Μούσι οτι ο Βουλπ. είχε παντρευτεί φον Μίζενς. Ένας φίλος μου έψαξε το γενεαλογικό δέντρο, μέχρι που επικοινώνησε και με την υπεύθυνη του αρχείου Μίζενς. Πουθενά γάμος κόρης φον Μίζενς με Βουλπ.

  106. spyroszer said

    105, Ναι θέλω να πω τον ενδιαφέρει πολύ αυτό το θέμα, δεν μπορεί να είναι σύμπτωση.
    Αυτά για τον Βουλπιώτη και τη μιζενς δεν γράφει και η βίκι και άλλοι;

  107. Μαρία said

    106
    Τι να σου πω… Έχει εμμονή με τους δηλωσίες και τη μια υποδύεται τον κομμουνιστοφάγο και την άλλη τον εθνικομπολσεβίκο; Οψόμεθα.

    Όχι. Γράφουν οτι είχε παντρευτεί σε πρώτο γάμο κόρη Μίζενς. Ίσως ο ίδιος να είχε διαδώσει το παραμύθι.

  108. Γς said

    Σίγουρα το ίδιο προσώπατο υποδύεται τους Δημήτρη Κιτσίκη και εγγονό Βουλπιώτη

  109. IN said

    97: Για δίπλωμα αυτοκινήτου το 1973 είστε σίγουρος; Το 1971 η χούντα κατήργησε τα πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης για όλους, πλην δημοσίων υπαλλήλων. ΝΔ 1048/1971, ΦΕΚ Α΄ 264,

    `Αρθρον 1.

    1. Διατάξεις νόμων, βασιλικών διαταγμάτων ή κανονιστικών πράξεων
    ορίζουσαι ως προϋπόθεσιν της κτήσεως ή ασκήσεως παντός δικαιώματος,
    την διαπίστωσιν της νομιμοφροσύνης, παύουν ισχύουσαι, πλην των εν
    ισχύϊ διατάξεων του Α.Ν. 516/1948 «περί ελέγχου νομιμοφροσύνης των
    δημοσίων κλπ. υπαλλήλων και υπηρετών», ως αύται εκυρώθησαν και
    ετροποποιήθησαν διά του Ψηφίσματος ΜΘ`/1948, ως και του Ν.Δ. 1015/1971
    «περί της νομιμοφροσύνης των υπαλλήλων».
    2. Η διάταξις της προηγουμένης παραγράφου δεν έχει εφαρμογήν επί
    θεμάτων του προσωπικού εν γένει των ενόπλων δυνάμεων, των σωμάτων
    ασφαλείας, του λιμενικού σώματος και της πυροσβεστικής υπηρεσίας, ως
    και επί θεμάτων αφορώντων εις την εθνικήν άμυναν, εφ` ων εξακολουθούν
    ισχύουσαι αι περί αυτών ειδικαί διατάξεις.

  110. Αρκεσινεύς said

    109. Έχετε δίκιο κι εσείς, αλλά κι εγώ.

  111. spiral architect said

    @109, 110: Προσέξτε τα λόγια σας γιατί τα πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης οσονούπω θα μας ξαναχρειαστούν ακόμα και για φορολογική 😛 ενημερότητα. 😀

  112. Νέο Kid Στο Block said

    Αν ισχύει αυτό που υποθέτει ο Άγγελος στο 98 και που υποθέτω και εγώ, ότι δηλαδή το μπλογκ είναι αδιαμφισβητήτου γνησιότητας/πατρότητας ανακράζω έμπλεος μπολσεβίκικου ροβεσπιερισμού:
    -Tι χρείαν έχομεν τρολίων ,ωρέ Μαριώ; 😆
    (μη σου πω δηλαδή ότι το τρόλι γράφει λογικότερα πράγματα …) 😆

  113. sarant said

    Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά με τους γόνους διασήμων κτλ.

    105-107: Στο βιβλίο που έβγαλε η κόρη του Β., άραγε, υπάρχει αναφορά στην κόρη Μίζενς;

  114. Μαρία said

    113
    Θα ρωτήσω και θα πω. Ο δημοσιογράφος πάντως και φίλος του Β., που τη βοήθησε, το αναφέρει.

  115. Μαρία said

    113
    Ξανακοιτώντας τώρα την αλληλογραφία, ναι. Θα σου την προωθήσω για ιδιωτική χρήση.

  116. Να σας πω την αμαρτία μου, το αγόρασα και το διάβασα το βιβλίο της κόρης του Βουλπιώτη (και έχει ενδιαφέρον, το άτιμο). Και ναι, σαφώς λέει ότι ο πατέρας της παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την κόρη του Ζίμενς, ότι τη χώρισε έπειτα από κάποια χρόνια γιατί ήταν νευρασθενική και ότι και μετά το διαζύγιο εξακολούθησε να έχει αγαθές σχέσεις με τον πρώην πεθερό του.

  117. Λέει κάμποσα και για την ανεκδιήγητη Σίτσα Κ., που από σένα την πρωτοάκουσα…

  118. sarant said

    116: Εδώ υπάρχει ένα θέμα, επομένως -ή η κόρη ψεύδεται ή εμείς κάνουμε λάθος.

  119. Μαρία said

    116, 118
    Ψέμα με ουρά ο γάμος με Χέρτα φον Μίζενς.
    Μια αυτή στο τέλος της σελίδας που θα μπορούσε να είναι μάνα του
    http://www.siemens.com/history/en/personalities/family.htm
    και μια 2η πιτσιρίκα
    http://geneagraphie.com/getperson.php?personID=I629355&tree=1

    Η ιστορική υπηρεσία της Σίμενς με την οποία επικοινώνησε ο φίλος μου τον αγνοεί.
    Μπορεί το παραμύθι να ξεκίνησε απ’ τον ίδιο τον Β. ή απ’ το περιβάλλον του βλ. Κούκουρας.

  120. spyroszer said

    95. Τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων δεν είναι βέβαια εφεύρεση του 1948, αλλά του 1938 (ΑΝ 1075/1938 άρθρο 11), που εκδίδονταν από τον Υφυπουργό Δημοσίας Ασφαλείας ( μπορεί και παλιότερα να υπήρχαν επί εποχής Βενιζέλου αν θυμάμαι καλά). Το 1948 προφανώς επικαιροποιήθηκε η ρύθμιση με πιο συστηματικό τρόπο και κάλυψε πολύ περισσότερες περιπτώσεις.
    Αλλά και επί Μεταξά ήταν απαραίτητα σε πολλές περιπτώσεις, για διορισμούς δημοσίων υπαλλήλων, κάποιων ιδιωτικών υπαλλήλων και αργότερα επεκτάθηκε και σε άλλους κλάδους, όπως πχ για ίδρυση ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων ή φροντιστηρίων.
    Στις δε Παιδαγωγικές Ακαδημίες από το 1938-1939 απαιτούνταν πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων.
    http://eriande.elemedu.upatras.gr/?section=985&language=el&page706=1&itemid706=1113
    Μπορεί και σε άλλες Σχολές, θέλει ψάξιμο.
    Στο Πολυτεχνείο πάντως δεν απαιτούνταν στον εμφύλιο. Εδώ υπάρχει μια μαρτυρία του Θανάση Σβώλου («Αντάρτης στα βουνά του Μωριά οδοιπορικό 1947-1949»), από απόσπασμα στα γκουγλοβιβλία, που λέει «Ο ξάδελφος στην Ανωτάτη Εμπορική κι εγώ, σε μια από τις σχολές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Εκεί που δεν εζητείτο το πιστοποιητικό των κοινωνικών φρονημάτων». Μιλάει προφανώς για τη περίοδο 1947-1949.
    http://www.google.gr/search?q=certificate+of+social+conformity&btnG=%CE%91%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7+%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CF%89%CE%BD&tbm=bks&tbo=1&hl=el#hl=el&tbm=bks&sclient=psy-ab&q=%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF+%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%89%CE%BD+%CF%86%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CF%89%CE%BD+%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%BF&oq=%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF+%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%89%CE%BD+%CF%86%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CF%89%CE%BD+%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%BF&gs_l=serp.12…110284.120179.6.122509.8.8.0.0.0.0.329.1846.0j3j3j2.8.0…0.0…1c.1.12.serp.iBw7fZKooi4&psj=1&bav=on.2,or.r_qf.&bvm=bv.46471029,d.ZWU&fp=97f4cd1bd6ca594b&biw=1024&bih=592

  121. sarant said

    119: Παραείναι χοντρό για παραμύθι, αλλά έτσι φαίνεται…. αναρωτιέμαι αν η κόρη το αναπάραξε

    120: Μπράβο!

  122. Να σημειώσω ότι η «θαρρετή» Άννα που αναφέρει ο Μίμης είναι η Άννα Σολωμού. Πράγματι μπήκε στους χημικούς μηχανικούς, όμως τα γεγονότα που ακολούθησαν δεν της επέτρεψαν να συνεχίσει. Αργότερα, στην περίοδο της δικτατορίας που κατέφυγε στη Γαλλία με την οικογένειά της (αφού είχε … γευτεί φυλακές και εξορίες μπόλικες), σπούδασε Πολεοδομία και Τεκμηρίωση. Στο ΤΕΕ το 1975 δημιούργησε το Γραφείο Τεκμηρίωσης μαζί με τη Νίνα Σκανδάλη. Για την Άννα έχω γράψει εδώ http://katerinatoraki.blogspot.gr/2011/12/blog-post_09.html κι εδώ http://katerinatoraki.blogspot.gr/2013/02/blog-post_5068.html.
    Νίκο με συγχωρείς για την κατάχρηση χώρου, όμως γνώριζα ότι ο Μίμης εκτιμούσε την Άννα και μου είχε μιλήσει γι’ αυτήν επανειλημμένα.

  123. 122 Μπράβο! Ήθελα να ρωτήσω αν ξέρει κανείς τι απόγινε.

  124. sarant said

    122: Κατερίνα, σ’ ευχαριστούμε πολύ! Ο Μίμης είχε αφιερώσει τη νουβέλα «Ο βενετσιάνικος καθρέφτης» (την τρίτη του ομότιτλου βιβλίου του) στη μνήμη της Άννας Σολωμού.

  125. Μαρία said

    119
    Στο όνομα της ελευθερίας του λόγου, τα «Επίκαιρα» καταγγέλλουν το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο και την αναθεώρηση της ιστορίας από τη «δικτατορία της πολιτικής ορθότητας».
    Το αστείο είναι ότι τα ίδια προχωρούν στην πιο ακραία αναθεώρηση της ιστορίας, μοιράζοντας σε τεύχη την «Ιστορία της Κατοχής» του Δημοσθένη Κούκουνα, η οποία δικαιώνει τις κυβερνήσεις των δωσιλόγων και υμνεί τους Τσολάκογλου, Λογοθετόπουλο και Ιωάννη Ράλλη!
    http://www.efsyn.gr/?p=58954

  126. IN said

    125: Ενδιαφέρον το άρθρο του Ιού, ευχαριστώ που μας το επισημαίνετε, μου θυμίζει αυτά που έγραψα χθες κάτω από το νήμα για το Ζάλογγο, σχετικά με την ελευθερία του λόγου. Πάντως, ο ΙΟΣ παραβλέπει, και μου κάνει εντύπωση, ότι αυτό που είπε ο Γεωργιάδης για τον Τρίμη, αν είναι ψευδές, είναι καραμπινάτη συκοφαντική δυσφήμιση. Όμως, για τη συκοφαντική δυσφήμιση, το άρθρο 61 του Συντάγματος έχει ειδική παράγραφο, την παράγραφο 2. «O βουλευτής διώκεται μόνο για συκοφαντική δυσφήμηση, κατά το νόμο, ύστερα από άδεια της Bουλής. Aρμόδιο για την εκδίκαση είναι το Eφετείο. H άδεια θεωρείται ότι οριστικά δε δόθηκε, αν η Bουλή δεν αποφανθεί μέσα σε σαράντα πέντε ημέρες αφότου η έγκληση περιήλθε στον Πρόεδρο της Bουλής. Aν η Bουλή αρνηθεί να δώσει την άδεια ή αν περάσει άπρακτη η προθεσμία, η πράξη θεωρείται ανέγκλητη.».

    Με άλλα λόγια, αυτά που έλεγε ο Γεωργιάδης (και δέχθηκαν και οι υπόλοιποι;!) ότι τάχα είναι «ο ορισμός του άρθρου 61 του Συντάγματος» αυτό που είπε για τον Τρίμη, είναι ξεγυρισμένες βλακείες (τι έκπληξη!). Για να δούμε, πάντως, την ειρωνεία του πράγματος, με την ελευθερία του λόγου που ο καθένας την επικαλείται όταν τον συμφέρει, ενώ όταν θίγεται βάναυσα την ξεχνά και κάνει (όχι αδίκως) μήνυση για συκοφαντία, η παράγραφος αυτή, αν δεν κάνω λάθος, μπήκε στο Σύνταγμα για πρώτη φορά (ίσως με λίγο διαφορετική μορφή) το 1975 και ήταν ιδέα του Καραμανλή, που προκάλεσε αντιδράσεις της τότε αντιπολίτευσης. Μέχρι τότε, πάντα από μνήμης, το ακαταδίωκτο των βουλευτών για ό,τι έλεγαν στη βουλή ήταν απόλυτο. Πρόκειται μάλλον για παλιά κοινοβουλευτική παράδοση που μας έρχεται (όπως πολλά τέτοια) από την Αγγλία όπου, αν δεν κάνω λάθος, ακόμη και σήμερα, ένας ασφαλής τρόπος να ειπωθεί δημόσια κάτι χωρίς κίνδυνο από τους δρακόντιους νόμους για τη συκοφαντία, είναι να βάλεις έναν βουλευτή να το πει στη Βουλή, οπότε έχει απόλυτη ασυλία! Ο Καραμανλής ήθελε να περιορίσει τις συκοφαντίες που λεγόταν στη Βουλή, ίσως γιατί έφερε βαρέως και όλα όσα είχαν ειπωθεί εις βάρος του για «σκάνδαλα» το 1963-64 (που, τελικώς, ήταν παραγεγραμμένα), ενώ η τότε αντιπολίτευση (και εν μέρει και η Συνταγματική θεωρία) διαμαρτυρόταν για αυταρχισμό.

    Πρμπ, ο ΙΟΣ αναφέρε μεν την υπόθεση Ίρβιγκ που έγκανε δικαστήριο στη Λίπσταντι για συκοφαντία, παραλείπει να πει, όμως, ότι ο Ίρβιγκ υπέστη πανωλεθρία, γιατί έχασε τη δίκη (ώστε να μπορεί, πλέον, ο καθένας να τον λέει, και με δικαστική βούλα, αρνητή του Ολοκαυτώματος), καταδικάστηκε στα (τεράστια) δικαστικά έξοδα, και επειδή δεν είχε να πληρώσει, κηρύχθηκε σε πτώχευση. Χώρια ότι έγινε πλέον, οριστικά και αμετάκλητα, ρεζίλι και έπαψε να θεωρείται σοβαρός ακόμη και από τους λίγους που τον θεωρούσαν τέτοιο ως τότε.

    Μπράβο, επίσης, στον ΙΟ που αναφέρεται στις απαράδεκτες δηλώσεις Θεοδωράκη (να πάει στη Νιγηρία). Το 1963, στην αντισυγκέντρωση που οδήγησε στη δολοφονία Λαμπράκη, ού την μνήμην προσφάτως επιτελέσαμεν, οι «αγανακτισμένοι εθνικόφρονες» φώναζαν «η ΕΔΑ στη Βουλγαρία». Ανάλογα μας λέει τώρα ο Θεοδωράκης, ο πρόεδρος των «Λαμπράκηδων» που σχηματίστηκαν τότε, μετά τη δολοφονία. Τι να πεις…

  127. sarant said

    126: Αλήθεια, αν στην Αγγλία ένας μη βουλευτής επαναλάβει κάτι που είπε ένας βουλευτής μέσα στη Βουλή, ως τσιτάτο (όπως είπε ο βουλευτής Τζον Ντόε, ο τάδε είναι απατεώνας) τον πάνε μέσα;

  128. IN said

    127: Ορίστε η απάντησις, από εδώ.

    To deal with the serious point that the right hon. Lady made at the beginning of her remarks, I gather that there was a report that the website, TheyWorkForYou.com, is being sued for defamation for repeating what was printed in Hansard. I am grateful to the right hon. Lady for giving me notice of the issue. The position is made very clear and is spelled out in “Erskine May”, which says that “the publication, whether by order of the House or not, of a fair and accurate account of a debate in either House is protected by the same principle as that which protects fair reports of proceedings in courts of justice…This is a matter of common law, rather than of parliamentary privilege.

    Hansard, αν δεν το ξέρατε, είναι τα πρακτικά της Αγγλικής Βουλής. “Erskine May” πρέπει να είναι το όνομα κάποιας παλιάς υπόθεσης που αποτελεί νομολογία, αλλά δεν τον έψαξα.

    Πάντοτε πίστευα ότι καλός δικηγόρος δεν είναι αυτός που ξέρει τα πάντα, αλλά αυτός που ξέρει πού να τα βρει. Πλέον, η συνηθέστερη απάντηση στο τελευταίο ερώτημα είναι «στο google» (αλλά πρέπει να ξέρεις τι ψάχνεις).

    Και όχι, The Right Honorable Lady δεν είστε, ασφαλώς, εσείς κ. Σαραντάκο, διότι δεν είστε ούτε Lady 🙂 ούτε Right Honorable (η προσφώνηση αυτή χρησιμοποιείται μόνον για βουλευτές) 🙂

  129. IN said

    127: Να προσθέσω ότι εκτιμώ ιδιαίτερα την επιλογή του Τζόν Ντόε για τυχαίο όνομα, δειχνεί ότι κάτι ξέρετε!

  130. @126 Όντως το άρθρο 61 είναι σε όλα τα Συντάγματα χωρίς τη δεύτερη παράγραφο περί δυσφήμησης
    πχ στο Σύνταγμα του Όθωνα που συντάχτηκε μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου
    http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/f3c70a23-7696-49db-9148-f24dce6a27c8/syn12.pdf
    (σελίδα 12 του pdf)

    στο Σύνταγμα του 1862
    http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/f3c70a23-7696-49db-9148-f24dce6a27c8/syn13.pdf
    (σελίδα 16 του pdf)

    στο Σύνταγμα του 1911
    http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/f3c70a23-7696-49db-9148-f24dce6a27c8/syn14.pdf
    (σελίδα 9 του pdf, διαβάζεται και πιο εύκολα αφού δεν είναι χειρόγραφο όπως τα άλλα)

  131. Μαρία said

    126
    Το ξέρουν το άρθρο 2 αλλά δεν πρόκαναν, αφού ξεπέρασαν τις 45 μέρες.

    Απ’ τα πρακτικά της 29/5.
    Για τη δική μου περίπτωση η επιτροπή ψήφισε «ΟΧΙ» στην άρση, κατά πλειοψηφία, πλην των δύο κομμάτων της Αριστεράς -εννοώ το ΚΚΕ και το ΣΥΡΙΖΑ- που ψήφισαν υπέρ. Θέλω να απευθυνθώ σε αυτούς τους συναδέλφους, με τους οποίους έχω τις σφοδρότερες πολιτικές διαφωνίες, αλλά αυτό δεν έχει σχέση με την άρση ασυλίας.
    Κατ’ αρχάς εγώ βρίσκομαι εδώ με τη διαδικασία όχι του άρθρου 62 του Συντάγματος, αλλά του άρθρου 61 του Συντάγματος. Για όσους δεν το γνωρίζουν, υπάρχουν δύο διαφορετικά πεδία βουλευτικής ασυλίας.
    ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Ως Υπουργός.
    ΣΠΥΡΙΔΩΝ-ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Όχι ως Υπουργός, είναι το άρθρο 86. Ως Βουλευτής για οτιδήποτε λέμε εδώ μέσα, για ό,τι λέγεται δηλαδή μέσα στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου, στο πλαίσιο των μεταξύ μας διαξιφισμών, ισχύει το άρθρο 61. Γενικά για την ασυλία που έχει ένας Βουλευτής για κάθε άλλη υπόθεση, κατά τη διάρκεια που είναι Βουλευτής, ισχύει το άρθρο 62.
    Σας διαβάζω το άρθρο 61 του Συντάγματος: «Ο Βουλευτής δεν καταδιώκεται ούτε εξετάζεται με οποιονδήποτε τρόπο για γνώμη ή ψήφο που έδωσε κατά την άσκηση των βουλευτικών του καθηκόντων» και στην παράγραφο 2 αναφέρει την έννοια της συκοφαντικής δυσφημήσεως με κάποιες συγκεκριμένες προθεσμίες που δεν είναι της παρούσης.

  132. IN said

    131: Πώς το ξέρετε ότι δεν πρόκαναν; Κοίταξα όλα τα πρακτικά (που δεν λένε και τίποτε, μόνο την ομιλία του Άδωνι έχουνε και μία παρέμβαση του Μαριά που είπε ότι αυτοί θα ψηφίσουν Υπέρ). Δεν προκύπτει πότε περιήλθε η έγκληση στον Πρόεδρο της Βουλής και αν έχει περάσει το 45ήμερο. Αν όντως είχε περάσει η προθεσμία, δεν καταλαβαίνω τι νόημα είχε η ψηφοφορία, «η πράξη θεωρείται ανέγκλητη» λέει το Σύνταγμα, δηλαδή παύει η δίωξη και ακόμη κι αν πάει στο δικαστήριο η υπόθεση αυτό θα «παύσει οριστικά την ποινική δίωξη», όπως είναι ο τεχνικός όρος.

  133. Μαρία said

    132
    Το υποθέτω. Στην επιτροπή δεοντολογίας συζητήθηκε η άρση της ασυλίας Κεφαλογιάννη και λοιπών – και μάλιστα με βάση το άρθρο 62- στις 18/4. Γι’ αυτό ο Άδ, επιμένει οτι η περίπτωσή του εμπίπτει στο άρθρ. 61. Φτάνει στην ολομέλεια μετά απο 42 μέρες. Απ’ τον πρόεδρο μέχρι την επιτροπή δεν θα πέρασαν πάνω απο 3 μερούλες; Η μήνυση του Τρίμη δεν είναι πρόσφατη.
    http://www.hellenicparliament.gr/Koinovouleftikes-Epitropes/Synedriaseis?met_id=758af31f-73c5-4aaf-a076-dbce70f27388
    http://www.thepressproject.gr/article/42005/

  134. Κύριε Σαραντάκε, κάποιος συνεργάτης μου, σήμερα, μὲ πληροφόρησε σχετικὰ μὲ τὸ ἱστολόγιό σας ποὺ ἀγνοοῦσα. Οἱ ἐπιστολὲς ποὺ ἐδημοσιεύσατε μὲ τὴν ὑπογραφή μου εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου πλαστές. Ἄλλωστε ἐγὼ ποτὲ δὲν γράφω μονοτονικά. Ἐπιπλέον οἱ ἐπιστολὲς περιέχουν πολλὲς ἀνακρίβιες. Π.χ. ἡ φυλακισμένη μητέρα μου ποτὲ δὲν ἐξωρίσθηκε καὶ τὸν ἑλληνοκινεζικὸ τὸν ἵδρυσε τὸ 1955, ἀφοῦ εἶχε βγῆ ἀπὸ τὶς φυλακὲς Ἀβέρωφ. Δὲν ὑπῆρξε ποτὲ δὲ ἔγκλειστη μὲ τὴν κυρία Σημίτη. Τὰ περὶ Σόθμπυ εῖναι φαντασιώσεις. Ἐπιπλέον ὁ καθεὶς γνωρίζει ὅτι συνεχίζω νὰ διδάσκω. Ὑποψιάζομαι ἀπὸ τὸ περιεχόμενο τῆς πλαστογραφίας ὅτι πρέπει νὰ ἔγραψε τὶς ἐπιστολὲς ὁ δημοσιογράφος Θεόδωρος Χατζηγῶγος.

  135. sarant said

    134: Κύριε Κιτσίκη καλημέρα σας. Το ιστολόγιο δημοσιεύει τα σχόλια (όχι επιστολές, αλλά δεν έχει σημασία) που στέλνουν οι επισκέπτες, εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να ελέγχει την ταυτότητα των σχολιαστών. Εγώ απλώς βλέπω τώρα ότι το δικό σας σχόλιο στάλθηκε από διεύθυνση του πανεπιστημίου της Οτάβας, ενώ επίσης πειστικό είναι αυτό που λέτε για το μονοτονικό. Οπότε, θεωρώ αυθεντικό το σχόλιο και δέχομαι με χαρά τις διευκρινίσεις σας. Σας ευχαριστώ.

  136. Εἶμαι στὴν Ἀθήνα. Παρακαλῶ νὰ μοῦ τηλεφωνήσετε στὸ Ἵδρυμα Δημήτρη Κιτσίκη, στὸ 210.77.80.225 καὶ θὰ χαρῶ ἰδιαιτέρως ἐὰν περνούσατε ἀπὸ τὸ γραφεῖο μου τοῦ Ἱδρύματος νὰ τὰ ποῦμε ἀπὸ κοντά. Ὅλες οἱ πληροφορίες περὶ τοῦ Ἱδρύματος καὶ ἡ διεύθυνσή του στοῦ Ζωγράφου ὑπάρχουν στὸν ἱστότοπο ww.idkf.gr
    Μὲ τὴν χαρὰ νᾶ γνωρισθοῦμε,
    Δημήτρης Κιτσίκης

  137. Γς said

    Τι σας έλεγα;

  138. sarant said

    136: Μόλις μίλησα με τον κ. Κιτσίκη, ο οποίος με διαβεβαίωσε, πολύ πειστικά, ότι δεν έχει γράψει το σχόλιο αριθ. 76. (Ούτε και έχει τέτοιο βιβλίο του Χίτλερ).

  139. IN said

    138: Μήπως, ενόψει και των πειστικών εξηγήσεων του πραγματικού κ. Κιτσίκη, θα ήταν σκόπιμο να σβήσετε τα σχόλια 43 και 76 στα οποία υπάρχει πλαστοπροσωπία; Ή, έστω, να ρωτήσετε τον κ. Κιτσίκη αν επιθυμεί κάτι τέτοιο; Ή, πάλι, αν υπάρχει τεχνική δυνατότητα, να βάλετε, έστω, κάποια σημείωση σ’ αυτά τα σχόλια; Όπως ξέρετε, το δικό μου μυαλό ακολουθεί σατανικές ατραπούς.

  140. Γς said

    136, 138:
    Νικοκύρη, εγώ είμαι ο ρουφιάνος που άφησα μήνυμα στον τηλεφωνητή του για τις πλαστές επιστολές
    Είπα βέβαια ψέματα ότι μίλησα μαζί του. Ηταν μπλόφα για να σταματήσει ο τύπος να υποδύεται τον κ. Καθηγητή.

  141. sarant said

    (Κάτι τέτοιο υπέθεσα:)

  142. Μαρία said

    121
    Θυμάσαι που είχες βρει σε εφημερίδα οτι ο Βουλπιώτης ήταν γαμπρός του Τελεφούνκεν κι όχι του φον Μίζενς;
    Κι εδώ ο Χαιρετάκης απο το 17:10 αναφέρεται σε Τελεφούνκεν και Β. https://www.youtube.com/watch?v=IGRo6iYJ–M#t=1033

  143. sarant said

    Πρέπει να βρω το βιβλίο της κόρης και να δω τι ψέματα λέει

  144. Μαρία said

    143
    Δες το 116 του Άγγελου για το προκείμενο.

  145. sarant said

    Nαι, αυτό το ψέμα το ξέρουμε -αλλά μπορεί να έχει κι άλλα

  146. Spiridione said

    145. Ζήτα το απ’ τον Άγγελο εννοεί 🙂

  147. sarant said

    Α, εντάξει 🙂

  148. Spiridione said

    Και να μην το εννοεί 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: