Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ζει! Πενήντα χρόνια από τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη

Posted by sarant στο 22 Μαΐου, 2013


argytymbos

Σκίτσο του Μίνου Αργυράκη, δημοσιεύτηκε στην Αυγή τη μέρα του θανάτου του Λαμπράκη, 28.5.1963

Στις 22 Μαΐου 1963, ο ανεξάρτητος βουλευτής Πειραιώς Γρηγόρης Λαμπράκης, γιατρός στο επάγγελμα και παλιός βαλκανιονίκης στο άλμα εις μήκος, συνεργαζόμενος με την ΕΔΑ, είναι ομιλητής σε εκδήλωση των οπαδών της ειρήνης στη Θεσσαλονίκη. Απέξω, «ανησυχούντες πολίτες» έχουν οργανώσει τη δική τους αντισυγκέντρωση με την ανοχή της αστυνομίας. Καθώς ο Λαμπράκης βγαίνει από το κτίριο της Ένωσης Εμποροϋπαλλήλων, στη διασταύρωση των οδών Ερμού και Βενιζέλου, πέφτει πάνω του ένα τρίκυκλο που οδηγούσε ο παρακρατικός Σπύρος Γκοτζαμάνης. Ο επιβάτης του τρικύκλου, παρακρατικός επίσης, Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης, χτυπάει στο κεφάλι τον Λαμπράκη με έναν σιδερένιο λοστό. Ο μαραθωνοδρόμος της ειρήνης θα παλέψει πέντε μέρες με το θάνατο και τελικά θα χάσει τη μάχη στις 27 Μαΐου 1963.

Η δολοφονία του Λαμπράκη ίσως δεν θα είχε εξιχνιαστεί αν ένας θαρραλέος Θεσσαλονικιός, ο Μανώλης Χατζηαποστόλου ή Τίγρης, δεν είχε την ετοιμότητα να πηδήξει πάνω στην καρότσα του τρικύκλου, να συμπλακεί με τον Εμμανουηλίδη ενώ το τρίκυκλο συνέχιζε την πορεία του και ύστερα, πολύ μακριά από τον τόπο της επίθεσης, με τον Γκοτζαμάνη. Ένας περαστικός τροχονόμος που τους είδε να συμπλέκονται, τους συνέλαβε -χωρίς να ξέρει ότι ανώτατοι αξιωματικοί της Χωροφυλακής συμμετείχαν στο οργανωμένο σχέδιο της δολοφονικής επίθεσης.

Χάρη στο θάρρος, την ξεροκεφαλιά και την υπηρεσιακή προσήλωση ενός πεισματάρη ανακριτή, του δικαστικού Χρήστου Σαρτζετάκη, μετέπειτα Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά και χάρη στο ερευνητικό δαιμόνιο τριών δημοσιογράφων, του Γιάννη Βούλτεψη της Αυγής, του Γιώργου Μπέρτσου της Ελευθερίας και του Γιώργου Ρωμαίου του Βήματος, ήρθε στο φως σε όλη της την έκταση η παρακρατική συνωμοσία, παρά τη λυσσαλέα αντίσταση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κων. Κόλλια (του πρώτου πρωθυπουργού της απριλιανής χούντας). Η υπόθεση Λαμπράκη ήταν ο καταλύτης που προκάλεσε την παραίτηση του Κ. Καραμανλή από την πρωθυπουργία και τη νίκη της Ένωσης Κέντρου στις εκλογές. Όταν όμως η υπόθεση έφτασε στο εδώλιο το πολιτικό κλίμα είχε αλλάξει άρδην -το 1966, με κυβέρνηση αποστατών, οι συνωμότες έπεσαν στα μαλακά -όλοι οι αξιωματικοί αθωώθηκαν και μόνο οι φυσικοί αυτουργοί καταδικάστηκαν, καθώς και κάποιοι παρακρατικοί που συμμετείχαν στην αντισυγκέντρωση.

Λέγεται ότι την επιθυμία για επίθεση στον Λαμπράκη την είχε εκφράσει η βασιλομήτωρ Φρειδερίκη, η οποία είχε ενοχληθεί σφόδρα από την υποστήριξη του βουλευτή της ΕΔΑ στη Μπέτυ Αμπατιέλου, που είχε ρεζιλέψει (και ίσως χαστουκίσει) την εστεμμένη στο ταξίδι της στο Λονδίνο τον Απρίλιο του 1963 -γι’ αυτό το «χαστούκι που ίσως δεν δόθηκε» έχω γράψει αναλυτικά αλλού.  «Δεν τον τσαλακώνετε αυτόν;» λέγεται ότι είπε η Φρειδερίκη -και κάποια κατώτερα όργανα αποφάσισαν να επιδείξουν υπερβάλλοντα ζήλο.

Ο Λαμπράκης είχε πάει στο Λονδίνο για να πάρει μέρος στη μεγάλη πορεία ειρήνης του Ολντερμάστον, τον Απρίλιο του 1963. Επιστρέφοντας από το Λονδίνο, συμμετείχε στη Μαραθώνια πορεία ειρήνης του 1963 -ακριβέστερα, επειδή η πορεία είχε απαγορευτεί από την αστυνομία, ο Λαμπράκης ήταν ο μόνος που, χάρη στη βουλευτική του ιδιότητα, την εξυπνάδα και το θάρρος του, μπόρεσε να διασπάσει αλλεπάλληλα μπλόκα της αστυνομίας και να φτάσει μόνος στον Τύμβο και να βαδίσει αρκετά χιλιόμετρα, μοναχικός μαραθωνοδρόμος της ειρήνης (αργότερα προστέθηκαν και δυο-τρεις ακόμα συνοδοιπόροι του, δίνω πιο κάτω το λινκ).

Λίγες βδομάδες νωρίτερα, στα μέσα Μαρτίου 1963, ο Λαμπράκης είχε πρωταγωνιστήσει σε ένα επεισόδιο μέσα στη Βουλή, που θυμίζει τις πρόσφατες χρυσαβγίτικες αθλιότητες. Κατά την εμπρηστική ομιλία του βουλευτή Κιλκίς της ΕΡΕ Κ. Παπαδόπουλου, ο οποίος λέγεται ότι ήταν ταγματασφαλίτης, γερμανοντυμένος στην Κατοχή, σημειώθηκαν αντεγκλήσεις με βουλευτές της ΕΔΑ και όταν ο Παπαδόπουλος, φωνάζοντας «Σκάσε ρε πούστη», επιτέθηκε εναντίον του βουλευτή της ΕΔΑ Αντώνη Μπριλλάκη, ο Λαμπράκης, παλιός αθλητής, με ένα σάλτο προσγειώθηκε ανάμεσά τους και άστραψε μια δυνατή γροθιά στον Παπαδόπουλο, που τον άφησε αιμόφυρτο, κι ύστερα δέχτηκε επίθεση από πεντέξι βουλευτές της ΕΡΕ. Το επεισόδιο δεν είναι εντελώς άσχετο με τη δολοφονία του, αφού ο Ξενοφών Γιοσμάς (ή «φον Γιοσμάς»), ο αρχηγός της παρακρατικής οργάνωσης στην οποία συμμετείχαν οι δολοφόνοι του Λαμπράκη, ήταν διοικητής τμήματος υπό τις διαταγές του Κ. Παπαδόπουλου. Μικρασιάτης πρόσφυγας, ο Γιοσμάς ήταν από τους επιφανείς συνεργάτες των Γερμανών στη Θεσσαλονίκη, έφυγε μαζί τους από την Ελλάδα στα τέλη του 1944 και υπήρξε υπουργός Προπαγάνδας (!) στην εξόριστη «κυβέρνηση» Τσιρονίκου που σχημάτισαν τα κατακάθια του δοσιλογισμού στις αρχές του 1945 στη Βιέννη. Καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο από το δικαστήριο δοσιλόγων, αλλά όταν γύρισε στην Ελλάδα το 1947 οι δοσίλογοι ήταν εθνικώς χρήσιμοι κι έτσι η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια και τελικά αποφυλακίστηκε περί το 1951 έχοντας κάνει τρία χρόνια μόνο φυλακή.  Ο φον Γιοσμάς πέθανε το 1975 κι έτσι έχασε την ευκαιρία να είναι σήμερα βουλευτής επικρατείας με τη Χρυσή Αβγή, που συνεχίζει την κληρονομιά του Πούλου, του Τσιρονίκου, κι όσων έχουν τη ναζιστική στολή στη ναφθαλίνη.

odhgwnΣτο Διαδίκτυο υπάρχει αρκετό υλικό για τη δολοφονία του Λαμπράκη.

Συγκεντρωμένο υλικό μπορείτε να βρείτε σε ένα παλιό αφιέρωμα του Αllu Fun Marx.

Επίσης, φωτογραφίες και άλλο υλικό από τον ιστότοπό μου. Ακόμα, δημοσίευμα του ιστολογίου για τη Μαραθώνια πορεία ειρήνης του 1963.

Τέλος, σημερινό αφιέρωμα από άλλο ιστολόγιο (που περιέχει και υλικό από τα παραπάνω, συνθεμένο σε βιντεάκι).

Καθώς και το πιο τραγικό γεγονός έχει και την εύθυμη πλευρά του, το τρίκυκλο των φονιάδων έγινε μόνιμο θέμα πικρής ειρωνείας στις γελοιογραφίες και στις επιθεωρήσεις. Εδώ, δυο γελοιογραφίες. Μία του Μποστ από τους Δρόμους της Ειρήνης και μία του Φωκίωνα Δημητριάδη από τα Νέα.

ektelountai

Advertisements

145 Σχόλια to “Ζει! Πενήντα χρόνια από τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη”

  1. Άφωνος said

    Σύμφωνα με τη θεωρία των δυο άκρων του Κεδικογλου, ο Λαμπρακης ήταν επικίνδυνος για τη δημοκρατία και υπεύθυνος για την άνοδο του φασισμού.

  2. Γς said

    >Χάρη στο θάρρος, την ξεροκεφαλιά και την υπηρεσιακή προσήλωση ενός πεισματάρη ανακριτή, του δικαστικού Χρήστου Σαρτζετάκη

    Γιος αξιωματικού της χωροφυλακής δεν δίστασε να προφυλακίσει (να στείλει στην ψειρού) μερικούς από αυτούς στη Θεσσαλονίκη.

    Τι υπέροχη η σχετική σκηνή στο φιλμ Ζ!

  3. ΠΑΝΟΣ said

    Ό,τι θυμάμαι από τον ύμνο των Λαμπράκηδων.Δεν το έχω ξανακούσει ποτέ από τότε:
    «Λαμπράκηδες,Λαμπράκηδες,
    θέλουν δημοκρατία
    θέλουν δουλειά και μόρφωση,
    θέλουν ελευθεριά.
    Χέρια με χέρια κρατείστε,
    χέρια με χέρια σφιχτά,
    καρδιές με καρδιές ενωθείτε.
    Ελλάδα,Ελλάδα για σένα…….»

    Έως εδώ θυμάμαι και δεν ξέρω καν αν ήταν έτσι ακριβώς και σ’ αυτήν τη σειρά.Ό,τι μπορούσα,έκανα!
    Η ΕΔΑ,ναι,αυτή είναι μέσα στην καρδιά μου,άρα είμαι οπισθοδρομικός.Πάντως,κανένα σημερινό κόμμα δεν βρίσκω-κατά τη ταπεινή μου γνώμη!-ότι τής μοιάζει.Ίσως και δεν θα έπρεπε,ούτε θα ήταν δυνατόν.Άλλες οι συνθήκες.

  4. Αρκεσινεύς said

    ΖΕΙ, όπως ο Πέτρουλας, όπως χιλιάδες αγνοί πατριώτες που έπεσαν για την ειρήνη, τη δημοκρατία, τον σοσιαλισμό, όπως αυτοί τα ονειρεύονταν, μακριά από κομματικά επιτελεία με μικροφιλοδοξίες,πάθη και ίντριγκες.

  5. @2 http://youtu.be/c1qpMNg_b4o?t=1h52m45s
    nom prenom proffession

  6. spiral architect said

    Όλα τα θύματα επιθέσεων (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) από εντεταλμένα ή μη όργανα του συστήματος ήσαν μέλη αριστερών κομμάτων, ή σχηματισμών.
    Δολοφονίες «»δεξιών αγωνιστών»» στη μεταπολεμική περίοδο δεν έχουν αναφερθεί. 😉

  7. Chants Maldoror said

    Να μνημονεύσουμε και την αγόρευση του εισαγγελέα Παύλου Δελαπόρτα ο οποίος λέει για τους δολοφόνους:
    » Αυτά τα κατάλοιπα υποπροϊόντων του Χίτλερ, γιγαντοκύτταρα δοσιλογικής λευχαιμίας που κυκλοφορούν δυστυχώς ακόμη στο ελληνικό αίμα, αποτελούμενα από κακοποιούς διαφόρων βαθμών και ειδών, από ιδεολογικούς σκηνίτες τους οποίους μνημόνευσα πιο πάνω, και από άλλους φτωχούς διαβόλους που, σε κάθε περίσταση και ευκαιρία, «ζητούν οι ταλαίπωροι να μπαλωθούν» (κατά τον ποιητή)…
    Από τέτοια κοινωνικά βυθοκορήματα αναμενόταν βοήθεια και σ’ αυτά θα ανατιθόταν σε ώρα κρίσης, η ενίσχυση των Σωμάτων Ασφαλείας και η μεγάλη και άγια υπόθεση «της υπερασπίσεως της Πατρίδος και του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού παντού, πάντοτε και δι’ όλων των μέσων», κατά τους σκοπούς της οργάνωσης του Γιοσμά που αναγράφονται πίσω από την ταυτότητα του Γκοτζαμάνη.
    Σήμερα, εδώ, ένα σύμφυρμα κλεφτών, βιαστών, δοσίλογων και κάθε είδους κακοποιών, εμφανίζεται (προς εθνοκαπηλεία και ανομολόγητους ιδιοτελείς σκοπούς) ως προστάτης κοινωνικών καθεστώτων, ως φύλακας ιερών και οσίων και ως Κέρβερος του νόμου και της τάξης.
    Τι άλλο έπρεπε να περιμένει κανείς απ’ αυτό πλην του ότι θα εξελισσόταν σε κακοήθη νεοπλασία της κοινωνίας?»
    Και βέβαια σύμφωνα με την ΟΜΟΦΩΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΩΝ ΕΝΟΡΚΩΝ (27 Δεκεμβρίου 1966), «Ο Γρηγόρης Λαμπράκης δεν δολοφονήθηκε» (!)
    Ο εισαγγελέας Δελαπόρτας σχολίασε την απόφαση, λέγοντας: «Η απόφαση μοιάζει με φως εξαντλημένης ηλεκτρικής στήλης»

  8. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3: Άλλες οι συνθήκες, όντως

  9. spiral architect said

    Άλλες οι συνθήκες, όντως:
    Το Σκοπευτήριο της Καισαριανής είναι προστατευμένος και αναγνωρισμένος ως ιστορικός τόπος από το υπουργείο Πολιτισμού, αφού κατά την διάρκεια της Ναζιστικής Κατοχής, δεκάδες αγωνιστές εκτελέστηκαν εκεί από τους κατακτητές.

  10. oxtapus said

    Reblogged this on Oxtapus *beta.

  11. LandS said

    ΖΕΙ

    Προσωπικά μιλώντας, αυτές οι πέντε μέρες του Μάη του 1963 και ότι σχετικό τις ακολούθησε, ήταν η αρχή που καθόρισε την Πολιτική Ιστορία της Ελλάδας, για πολλές δεκαετίες μετά.

    4. Αρκενισέα, χιλιάδες πατριώτες ήταν αυτοί που έπεσαν. Πάρα πολλοί ήταν μέσα και κοντά στα κομματικά επιτελεία, ή τα ακολουθούσαν πιστά. Μη ξεχνάς, τα «κομματικά επιτελεία», όσους αποκήρυσσαν, για μικροφιλοδοξίες , πάθη και ίντριγκες (είχαν και τη σχετική ορολογία, φραξιονισμός) αλλά και για προδοσίες τους αποκήρυσσαν. Και όλους όσους πέθαναν νωρίς για την αγνότητά τους τους αγιοποίησαν.

  12. LandS said

    Κάποιων τους ξεφεύγουν κόμματα: …την αγνότητά τους, τους ….

  13. silia said

    Από εμένα , αυτό :
    http://silia.wordpress.com/2009/11/17/%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%B1-kiss-me/

  14. Γς said

    5 @ Παναγιώτης

    Μπράβο!
    Ενας θεϊκός Ζαν-Λουί Τρεντινιάν Σαρτζεντάκης.
    Η ζανταρμερί στη ψειρού!

  15. Gpoint said

    Σύμφωνα με τον Μααλούφ αυτό το «ζει» πρωτογράφτηκε σε τοίχους με τον θάνατο του Μάνητος στα πρώτα χρόνια του χριστιανισμού. Μάλισταγράφτηκε τόσο πολύ που το «Μάνη χάί» ενώθηκε σε μια λέξη και μας προέκυψε ο γραφόμενοςσήμερα με γιώτα μανιχαίσμός, αγαπημένη έκφραση πολλών δημοσιογράφων και άλλων που την χρησιμοποιούν σαν μαϊντανό χωρίς να την πολυκαταλαβαίνουν

  16. sarant said

    Σας ευχαριστώ για τα νεότερα και για τα λινκ!

  17. 15 Και πράγματι: Mani (in Middle Persian Māni and Syriac Mānī, Greek Μάνης, Latin Manes; also Μανιχαίος, Latin Manichaeus, from Syriac ܡܐܢܝ ܚܝܐ Mānī ḥayyā «Living Mani»
    Σίγουρα θα έχει να μας πει περισσότερα ο Ρογήρος αν περάσει.

  18. atheofobos said

    Ο φον Γιοσμάς πέθανε το 1975 κι έτσι έχασε την ευκαιρία να είναι σήμερα βουλευτής επικρατείας με τη Χρυσή Αβγή…………….

    Μπορεί όμως να τον αντιπροσωπεύσει επάξια στο μέλλον ο γιος του, Αλέξανδρος Γιοσμάς, ο οποίος υπήρξε ήδη υποψήφιος βουλευτής Ροδόπης με το ψηφοδέλτιο του ΛΑΟΣ το 2007.

  19. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Υπάρχει μια σπουδαία (δεν λέω «ωραία» -είναι ανατριχιαστική) έκδοση της «Άγρας», με τίτλο «ΕΔΩ – Τόποι Βίας στην Θεσσαλονίκη» των Σάκη Σερέφα και Πάρι Πετρίδη. Εκεί ο Λαμπράκης καταλαμβάνει ένα κεφάλαιο μόνον, σε μία πόλη με βεβαρυμένο, όπως λένε, παρελθόν. Και δεν γράφω το σχόλιο σαν «νότιος» κατά «βορείων» -το αντίθετο, μάλιστα! Η Θεσσαλονίκη πρέπει να αντιμετωπιστεί, σε κάθε περίπτωση, κοινωνιολογικά, όχι με βάση το α ή β πολιτικό ή άλλο συμφέρον. Θέλω να πω, υπάρχει κάτι ευρύτερο, πιο ανησυχητικό, που πρέπει να μας απασχολήσει. «Οι νεκροί αλλάζουν την όψη της πόλης», είχε γράψει ο Πεντζίκης. Δεν διαφέρει πολύ από εκείνο που, χρόνια νωρίτερα, είχε εκφράσει ο Μπένγιαμιν, στο δοκίμιό του για την τέχνη της Φωτογραφίας (μεταφρασμένο απ’ τον Κούρτοβικ, σε μια παλιά έκδοση του «Κάλβου»): «Μήπως κάθε γωνία των πόλεών μας δεν αποτελεί κι ένα σκηνικό εγκλήματος;»

  20. sarant said

    15-17: Τι μαθαίνει κανείς!

  21. Ηλεφούφουτος said

    «“Δεν τον τσαλακώνετε αυτόν;” λέγεται ότι είπε η Φρειδερίκη -και κάποια κατώτερα όργανα αποφάσισαν να επιδείξουν υπερβάλλοντα ζήλο.»

    Δυσκολεύομαι να το πιστέψω, γιατί μοιάζει υπερβολικά με αυτό:
    http://searchwarp.com/swa139689.htm

  22. spiral architect said

    […] Ο φον Γιοσμάς πέθανε το 1975 κι έτσι έχασε την ευκαιρία να είναι σήμερα βουλευτής επικρατείας με τη Χρυσή Αβγή […]

    Κι όμως υπάρχει ένας άξιος συνεχιστής του έργου του παραπάνω αποβράσματος, εκλεγμένο μέλος του κοινοβουλίου με τη συμμορία της Χρυσής Αβγής, που ο πατήρ του κοσμούσε το ψηφοδέλτιο Επικρατείας στην «τιμητική» τελευταία θέση.
    (λίκνο δεν βάζω)

  23. MelidonisM said

    είχε προηγηθεί ο Στέφανος Βελδεμίρης, 24 ετών, δολοφονήθηκε από έναν χωροφύλακα, λίγες μέρες πριν τις εκλογές του 1961, στη Θεσσαλονίκη, ανήμερα του Αγίου Δημητρίου.

    Πολιτικές δολοφονίες στη Θεσσαλονίκη

    ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α’ 1913
    ΖΕΥΓΟΣ Γιάννης 1947
    ΠΟΛΚ Τζορτζ 1948
    ΒΕΛΔΕΜΙΡΗΣ Στέφανος 1961
    ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ Γρηγόρης 1963
    ΧΑΛΚΙΔΗΣ Γιάννης 1967
    ΤΣΑΡΟΥΧΑΣ Γεώργιος 1968
    http://www.grivas.info/politiki/80–22-1963


    1966, Έβδομη Ημέρα της Δημιουργίας
    Θα Ξημερώσει – Μαρκόπουλος

  24. tofistiki said


    Tο φέιγ-βολάν της ΕΔΑ
    που καλούσε τον κόσμο στην κηδεία του βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη.
    Το βρήκα ανάμεσα στα αναμνηστικά που φύλαγε ο μπαμπάς…

  25. Αρκεσινεύς said

    23. Μετά από 49 χρόνια τοποθετήθηκε η πλάκα, η οποία σ’ αυτήν την περίπτωση τουλάχιστον έγραφε την αλήθεια:δολοφονήθηκε και όχι έπεσε!

  26. Gpoint said

    # 23

    Πέρα από τις πολιτικές στην Σαλονίκη είχαμε και πάμπολλές αθλητικές δολοφονίας σε βάρος Ηρακλή και Αρη όταν ήταν ισχυροί και κατά συρροήν αηδιαζόντως απεχθείς του Καζναφέρη σε βάρος της ΠΑΟΚάρας και άλλων τινών μπουμπουκιών της σφθρίχτρας

  27. Alexis said

    Καλημέρα.
    Πολύ ωραίες και ευρηματικές και οι δύο γελοιογραφίες! (ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΑΙ ΚΑΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ -ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΓΡΗΓΟΡΗ ΘΑ ΟΡΜΑΣ :smile:)

  28. Γς said

    26 @ Τζί

    >Πέρα από τις πολιτικές στην Σαλονίκη είχαμε και πάμπολλές αθλητικές δολοφονίας

    ΠΑΟΚ-ΠΑΣ Γιάννινα 0-1

  29. Gpoint said

    # 28

    Οι αυτοκτονίες δεν πιάνονται !!

  30. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Ὁ Χρῆστος Σαρτζετάκης εἶναι ὁμολογουμένως ἀμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Ἡ εἰκόνα τοῦ δυναμικοῦ κι ἀποφασιστικοῦ δικαστῆ ποὺ ἑρμήνευσε ὁ Ζαν-Λουι Τρεντινιάν, δὲν εἶχε καμία σχέση μὲ τὸ μετέπειτα Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας ποὺ ὑπῆρξε ἀντικείμενο ἀμφισβήτησης καὶ χλεύης ἀπ’ὅλο τὸ πολιτικὸ φᾶσμα. Ἀποκορύφωμα τῆς ἀπομυθοποιήσεώς του ἡ ἀρνησή του νὰ μειώση τὴν ποινὴ τοῦ «Ἄγγελου» (Χρῆστος Ροῦσσος) καὶ τὴν ἔκδοση σχετικοῦ σκεπτικοῦ καθιστῶντας ἑαυτὸν ἀνώτατο μονομελὲς δικαστήριο. Ὁ «ἐθνάρχης» ἀντιθέτως ἐνέδωσε στὴν κοινὴ περὶ δικαίου ἀντίληψη καὶ μείωσε τὴν ποινή. Δὲν ξεχνᾶμε ἐπίσης ὅτι ἡ ἐκλογή του συνοδεύτηκε ἀπὸ τὴν πλήρη κατάργηση τῶν ἐξουσιῶν τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας καὶ τὴ μετατροπὴ τοῦ θεσμοῦ σὲ διακοσμητικὸ στοιχεῖο. Ἡ ἐκλογὴ ἑνὸς ἀτόμου ποὺ γελοιοποιοῦσε τὸ θεσμό, θὰ ἐξασφάλιζε τὴ συναινεση τοῦ λαοῦ σὲ αὐτό.

  31. Alexis said

    Πάντως πολύ καλή η ιδέα σου Νίκο να ανεβάσεις άρθρο αφιερωμένο στη δολοφονία Λαμπράκη.
    Μπορεί να παραβιάζεις (ξανά!) την περίφημη ρήση σου «εδώ μέσα λεξιλογούμε, δεν πολιτικολογούμε» αλλά προσωπικά πιστεύω ότι σήμερα η αναφορά στο παρακράτος της Δεξιάς είναι πιο επίκαιρη από κάθε άλλη φορά.
    Είχαμε περάσει μία μακρά περίοδο, από τη μεταπολίτευση και μετά, αλλά κυρίως μετά το ’81 (περίοδο εφησυχασμού τη λέω εγώ), όπου όλοι θεωρούσαμε ότι παρόμοια περιστατικά ανήκουν οριστικά στην ιστορία και ότι δεν υπάρχει περίπτωση να τα ξαναζήσουμε.
    Σήμερα, με τη γνωστή ναζιστική συμμορία να απειλεί ευθέως τους δημοκρατικούς θεσμούς, κανείς πλέον δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τίποτα!

  32. Walter Ego said

    @30,
    εγώ πρόσφατα σχετικά τον είδα να τρώει στο εστιατόριο «Αλεξάνδρα», στην πλατεία Αργεντινής Δημοκρατίας της Λεωφόρου Αλεξάνδρας: ένα γεροντάκι που έτρωγε με την παρέα του, ομοίως γεροντάκια (καλά, και κάποιες γερόντισσες). Μακάρι με τα χρόνια να μπορούσε να διατηρηθεί το σφρίγος που είχαμε όλοι μας στα νιάτα μας. Αλλά τα δόντια πέφτουν, όπως είχε γράψει ευφυώς σε ποίημά του ο Κάρολος Τσίζεκ. Αφήστε που και η εξουσία διαβρώνει, διαφθείρει, και τα λοιπά, και τα λοιπά -χιλιοειπωμένα κι άνοστα.

  33. Alexis said

    #30: Το αν γελοιοποίησε ή όχι το θεσμό (συζητήσιμο) είναι άσχετο με την αλλαγή στις εξουσίες του Προέδρου της Δημοκρατίας, διαφορετικά θα πρέπει να δεχτούμε ότι όλοι οι Πρόεδροι, από το ’85 και μετά, γελοιοποίησαν το θεσμό αφού ήταν «διακοσμητικά στοιχεία».
    Και φυσικά καμία σχέση δεν έχει με τη στάση του στην υπόθεση Λαμπράκη.

  34. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    33. Οἱ ἑπόμενοι πρόεδροι ἦταν ἁπλῶς πρόεδροι ἑνὸς γελοιοποιημένου θεσμοῦ ἀπὸ τὸν ἀνάδελφο, τὸν ἀγκαλίτσα, τὸ μονομελὲς ἀνώτατο δικαστήριο κοκ. Ἐγὼ καλῶς ἢ κακῶς δὲ ζοῦσα τὸ 1963, γιὰ νὰ ζήσω τὴν ὑπόθεση Λαμπράκη. Ὅμως ὅπως παρουσιάστηκε ὁ Σαρτζετάκης στὸ Ζ, διαψεύστηκε μὲ τὸ πιὸ κατηγορηματικὸ τρόπο ἀπὸ τὸ Σαρτζετάκη ποὺ ἐγὼ ἔζησα ὡς Πρόεδρο

  35. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

  36. #29
    Έλα πες και για την αδειοδότηση τώρα… 🙂

  37. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    Αρχιμήδη, θα ξέρεις βέβαια ότι ο αγκαλίτσας που τόσο εύστοχα γελοιοποιείς είναι και φανατικός πολυτονιάτης 🙂

  38. spiral architect said

    @30, 33, 34: Τι μου θυμίσατε ρε παιδιά με τον Σαρτζετάκη σαν ΠτΔ! 🙄
    Την Πετρούλα και τη Φρόσω, αλήθεια, τις θυμάστε;

  39. Μαρία said

  40. Εξαιρετικός ήταν ο Γιάννος Περλέγκας στο ρόλο του Γρ. Λαμπράκη στην παράσταση του Εθνικού Θεάτρου.
    http://www.monopoli.gr/our-views/item/116824-%CE%96-%CE%A6%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8C%CF%81%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%B5%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%95%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%98%CE%AD%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF-%CE%A8%CE%AE%CF%86%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%BF-%CE%A0%CE%B5%CF%81%CE%BB%CE%AD%CE%B3%CE%BA%CE%B1

  41. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    37. Ἤμουν σίγουρος ὅτι θὰ τὄλεγες…

  42. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    41. …ὅμως προήδρευσε ἐπὶ μονοτονικοῦ

  43. Sky said

    Αρχή άνδρα δείξει, αγαπητέ Αρχιμήδη Αναγνώστου

  44. Sky said

    και εννοούσα με το σχόλιο νο 43, το σχόλιο υπ’ αριθμόν 35

  45. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    43, καὶ τὰ στερνὰ τιμοῦν τᾶ πρῶτα

  46. @30 Μα τώρα πια έχει τις εξουσίες που πρ΄πει να έχει ένας αρχηγός κράτους που δεν εκλέγεται απευθίεας από το λαό. ¨οπως λέει ο Γιώργος Κασιμάτης στη σελίδα 57 του pdf εδώ http://foundation.parliament.gr/VoulhFoundation/VoulhFoundationPortal/images/site_content/voulhFoundation/file/Books/Kasimatis.pdf:

    Η θέση του κληρονομικού ή αιρετού αρχηγού του κράτους στην κοινοβουλευτι-
    κή δημοκρατία προσδιορίζεται από την κοινοβουλευτική αρχή. Παραδοσιακά, με
    την εν λόγω αρχή δε συμβιβάζεται αρχηγός του κράτους με πολιτικές εξουσίες
    οι οποίες υπερβαίνουν τα όρια των αρμοδιοτήτων εκείνων που περιορίζονται
    σε διαδικαστικού χαρακτήρα παρεμβάσεις για τη συνέχιση της λειτουργίας
    του πολιτεύματος. Η θέση αυτή του αρχηγού του κράτους προσδιορίζεται, ει-
    δικότερα, με τις αρμοδιότητες που καθορίζουν τη σχέση του με τη βουλή και
    την κυβέρνηση.
    Ως προς τη θέση του προέδρου της δημοκρατίας απέναντι στη βουλή και
    την κυβέρνηση, ο συντακτικός νομοθέτης του 1975 είχε επιλέξει μια θέση πο-
    λιτικής ισχύος, παρέχοντάς του αρμοδιότητες πολιτικής παρέμβασης, οι οποίες,
    πράγματι, υπερέβαιναν τα συνήθη όρια των αρμοδιοτήτων του αρχηγού του
    κράτους που προσδιορίζονται με βάση την κοινοβουλευτική αρχή του πολι-
    τεύματος.

  47. Άφωνος said

    Σαρζετάκης, έκδοση Ρολφ Πόλε, 1976

    Το Εφετείο Αθηνών σε μια ιστορική συνεδρίασή του και μέσα στην έντονα πολιτική αντίσταση που κυριαρχεί πια, δέχεται τελικά με πλειοψηφία (3-2) ότι «τα εγκλήματα της γερμανικής τρομοκρατίας» συνιστούν πολιτικά εγκλήματα και απαγορεύει την έκδοση, απορρίπτοντας τη Γερμανική απαίτηση

    Οι τρεις δικαστές του Εφετείου που τόλμησαν να υποστηρίξουν ότι ο Pole διώκεται για πολιτικά εγκλήματα (Αλεξόπουλος, Βάλλας, Σαρτζετάκης) υπέστησαν πειθαρχική δίωξη. Η τιμωρία τους ανεστάλη μετά και τη κινητοποίηση του νομικού κόσμου, όχι όμως και η έκδοση του Pole.

    http://spartakos.okde.org/keimena/s74_pole_ms.htm

  48. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    46. Δὲν ἔθεσα θέμα γιὰ τὸ ἂν ἦταν ἢ δὲν ἦταν σωστὲς οἱ ἀλλαγές. Αὐτὸ σηκώνει πολὺ μεγάλη συζήτηση καὶ μᾶλλον δὲ θὰ βγάλουμε ἄκρη. Εἶναι γεγονός, ὅμως, ὅτι δὲ συμφωνοῦσαν ὅλοι στὸ ἂν ἔπρεπε νὰ γίνουν ἀκόμη καὶ μέσα στὸ ἴδιο τὸ ΠΑ.ΣΟ.Κ. Εἶχε ἀνάγκη ὁ Παπανδρέου νὰ πλήξη τὴν εἰκόνα τοῦ Προέδρου γιὰ νὰ ἔχει ἐξασφαλισμένη τὴ συναίνεση. Καὶ δὲν ἦταν μόνο αὐτό. Ὁ μόνος τρόπος νὰ δείχνη σπουδαῖος ἦταν νὰ ἔχη ἀπέναντί του ἄχρηστους. Τὸ εἶχε ἀποδείξει ἤδη ἀπὸ τὸ 1975 ὅταν διέγραψε ὁμαδικὰ ἕνα σωρὸ στελέχη, στὴ συντριπτικὴ πλειοψηφία τους ἐπιστήμονες.

  49. Γς said

    38:
    >Τι μου θυμίσατε ρε παιδιά με τον Σαρτζετάκη σαν ΠτΔ!

    Σε μια εκδήλωση τον είχα διπλαρώσει κανονικά και αποκλειστικά (και απολαυστικά)

  50. Γς said

    http://caktos.blogspot.gr/2013/05/blog-post_22.html

  51. IN said

    Παίρνω το θάρρος να κάνω κάποια εκτεταμένα – σχόλια παρατηρήσεις, θέλοντας να δώσω κάποιες χρήσιμες (ελπίζω πληροφορίες). Ο Λαμπράκης και η δολοφονία του έχει γίνει, εύλογα, ένας «μύθος». Αυτό δεν το λέω με κακή έννοια, είναι ένα περιστατικό που, αδιαμφισβήτητα, απετέλεσε ορόσημο στην συνείδηση του Ελληνικού λαού για την πρόσφατη ιστορία του και οι αναφορές σ’ αυτό στη δημόσια σφαίρα είναι συχνές και εκτεταμένες. Είναι αναπόφευκτο, υπό τέτοιες συνθήκες, να αναπαράγονται διαρκώς και κάποια «κλισέ» ή/και γνώμες και θέσεις που, στο φορτισμένο κλίμα της εποχής ίσως να ήταν δικαιολογημένες, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι 50 χρόνια αργότερα, όταν έχουμε την δυνατότητα και την άνεση να κάνουμε μια πιο λεπτομερή ιστορική έρευνα, θα πρέπει να τα αποδεχόμαστε όλα αυτά ως αυτονόητα. Για να μην παρεξηγηθώ, πάντως, σπεύδω καλού-κακού να προσθέσω ότι σέβομαι τη μνήμη του Λαμπράκη, ασφαλώς και δεν νομίζω σε καμία περίπτωση ότι «καλά του έκαναν», ούτε θέλω να υπερασπιστώ τους δολοφόνους του ή όσους, ενδεχομένως, κρυβόταν από πίσω. Απλά, όπως και τον κ. Σαραντάκο (που έχει δώσει απτά δείγματα ανασκευής μύθων, γλωσσικών και άλλων) με ενδιαφέρει πρώτα απ’ όλα η ακριβής και σωστή καταγραφή των γεγονότων και των συνθηκών. Οι αξιολογικές κρίσεις έχουν κι αυτές τη θέση τους, ούτε είναι υποχρεωτικό να ταυτίζονται για όλους τους καλόπιστους συζητητές, αυτονόητη προϋπόθεσή τους είναι, όμως, να βασίζονται σε ακριβείς πληροφορίες.
    Μετά τον εκτεταμένο πρόλογο (για τον οποίο ζητώ συγγνώμη), περνάω στο ζουμί:
    Γράφει ο κ. Σαραντάκος: «ανώτατοι αξιωματικοί της Χωροφυλακής συμμετείχαν στο οργανωμένο σχέδιο της δολοφονικής επίθεσης». Η δική μου αίσθηση, που βασίζεται στις πληροφορίες που κατέγραψε στην εφημερίδα Ελευθερία εκείνη την εποχή ο δημοσιογράφος Μπέρτσος στον οποίο αναφέρεται και η ανάρτηση και τα ρεπορτάζ της οποίας για την υπόθεση Λαμπράκη αλλά και για τη σχετική δίκη τα διάβασα σχεδόν όλα (αντί να κάνω καμιά πιο παραγωγική δουλειά) στο ψηφιακό αρχείο της Εθνικής Βιβλιοθήκης (νομίζω διάβασα και τη Μακεδονία, πρέπει να υπάρχει) είναι ότι συγκεκριμένα στοιχεία για οργανωμένο σχέδιο δολοφονικής επίθεσης με συμμετοχή αξιωματικών της Χωροφυλακής δεν παρουσιάστηκαν ποτέ. Το μοναδικό, ίσως, στοιχείο που φαίνεται να πηγαίνει προς αυτή την κατεύθυνση είναι αυτό που κατέθεσε ένας μάρτυρας (δεν θυμάμαι τώρα ποιος) ότι σε συγκέντρωση «παρακρατικών» που είχαν κληθεί στην αστυνομία της Θεσσαλονίκης την παραμονή της συγκέντρωσης Λαμπράκη, ένας αξιωματικός ακούστηκε να λέει προς τους συγκεντρωμένους: «στόχος μας είναι ο Λαμπράκης». Δεν θυμάμαι τώρα ούτε ποιος το κατέθεσε αυτό, ούτε ποιος ήταν ο αστυνομικός που φέρεται να το είπε. Εγώ πέραν αυτού δεν θυμάμαι άλλο στοιχείο που να στηρίζει την άποψη ότι η δολοφονία του Λαμπράκη ήταν αποτέλεσμα οργανωμένου σχεδίου της αστυνομίας, που στόχευε να τον σκοτώσει. Όποιος θυμάται/βρει κάτι άλλο, το λέει.
    Εκείνο που ασφαλώς επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία, είναι ότι αυτοί που ονομάστηκαν «παρακρατικοί» (και ακριβώς γι’ αυτό ονομάστηκαν έτσι) ήταν τα χαϊδεμένα παιδία της τοπικής αστυνομίας. Υπάρχουν επίσης πολλά στοιχεία υπέρ της άποψης ότι η αστυνομία (ή έστω, κάποιοι αξιωματικοί της αστυνομίας) όχι απλώς δεν έκαναν τίποτε για να αποτρέψουν την αντισυγκέντρωση των παρακρατικών αλλά, ίσα-ίσα, με την στάση τους την ενεθάρρυναν, για να πούμε ότι την ενέπνευσαν κιόλας. Αυτό δε σημαίνει αναγκαστικά ότι ήθελαν να σκοτώσουν τον Λαμπράκη (και, με αυτή την έννοια, σε ένα οποιοδήποτε δικαστήριο, ακόμη και σημερινό, δύσκολα κατά την δική μου άποψη θα στεκόταν εις βάρος τους κατηγορία για ηθική αυτουργία σε ανθρωποκτονία ή/και θανατηφόρα σωματική βλάβη, που ήταν το αδίκημα για το οποίο καταδικάστηκαν τελικώς οι Γκοτζαμάνης και Εμμανουηλίδης) αλλά σε μία τέτοια κατάσταση βρίσκονται και «παλληκάρια» που πάνε «πέραν του καθήκοντος» (όλα αυτά ειρωνικά) και κάνουν ότι κάνανε οι Γκοτζαμάνης και Εμμανουηλίδης. Μια και πιάσαμε τα νομικά, μια καταδίκη (κάποιων) αστυνομικών για ηθική αυτουργία σε διατάραξη κοινής ειρήνης (που είναι το αδίκημα για το οποίο καταδικάστηκε τελικώς ο Γιοσμάς) δεν θα μου φαινόταν αδικαιολόγητη. Σχετικά με αυτό, νομίζω ότι οι αξιωματικοί της αστυνομίας (Μήτσου, Καμουτσής κλπ.) γι’ αυτό, τελικώς, κάθισαν στον εδώλιο του κατηγορουμένου (και αθωώθηκαν) η αρχική κατηγορία για ηθική αυτουργία στην δολοφονία είχε ήδη καταπέσει, αν δεν κάνω λάθος, με το παραπεμπτικό βούλευμα. Παρεμπιπτόντως, όλοι οι αξιωματικοί εκτός από έναν, τον μοίραρχο Καπελώνη, αποφυλακίστηκαν σχετικά σύντομα μετά την προφυλάκισή τους από τον Σαρτζετάκη. Ο Καπελώνης ήταν ο διοικητής του Αστ. Τμήματος Τούμπας (τόπος κατοικίας των Γκοτζαμάνη/Εμμανουηλίδη) και το πρωί της ημέρας της δολοφονίας βρέθηκε στην αγορά Μοδιάνο όπου ο Γκοτζαμάνης τον κέρασε μπουγάτσα. Παρέμεινε προφυλακισμένος, αν δεν κάνω λάθος, περί τα 3 χρόνια, μέχρι τη δίκη, οπότε και αθωώθηκε. Κάποια στιγμή, πικραμένος που ήταν ο μόνος που έμεινε στη φυλακή, έστειλε ένα υπόμνημα στον ανακριτή, με το οποίο έκανε κάποιες καταγγελίες και υποτιθέμενες αποκαλύψεις (η Ελευθερία, αν δεν κάνω λάθος, έγραψε με πηχαίους τίτλους «Μίλησε ο Καπελώνης»). Στην πραγματικότητα, κατά τη γνώμη μου, αυτά που έλεγε δεν πρόσθεταν και πολλά στα όσα ήταν ήδη γνωστά.
    Γράφει, επίσης, ο κ. Σαραντάκος: « ήρθε στο φως σε όλη της την έκταση η παρακρατική συνωμοσία, παρά τη λυσσαλέα αντίσταση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κων. Κόλλια (του πρώτου πρωθυπουργού της απριλιανής χούντας) ».
    Αυτό που ήρθε στο φως, κατά τη γνώμη μου, και σόκαρε ακόμη και «νοικοκυραίους», ήταν οι στενές σχέσεις Χωροφυλακής (και, γενικότερα, κράτους) με λαμπρά φυντάνια τύπου Γιοσμάς, Εμμανουηλίδης και Γκοτζαμάνης. Αν αυτό εννοεί με τον όρο «παρακρατική συνωμοσία» ο κ. Σαραντάκος, έχει απόλυτο δίκαιο. Η αντίδραση του Κόλλια (που έχαιρε μεγάλης εκτίμησης από τα ανάκτορα τότε, γι’ αυτό επελέγη από τον Κωνσταντίνο ως πρωθυπουργός την 21η Απριλίου 1967, σε μια –μάλλον αφελή και ανούσια- προσπάθειά του να αποφύγει στρατιωτικό πρωθυπουργό, δηλαδή τον αρχηγό του ΓΕΣ Σπαντιδάκη που του πρότειναν οι πραξικοπηματίες) είχε σκοπό να οδηγήσει σε ταχεία ολοκλήρωση της ανάκρισης. Όπως είναι φυσικό, έγινε αντιληπτή ως προσπάθεια κουκουλώματος, που μπορεί και να ήταν. Και για το επεισόδιο αυτό υπάρχουν εκτεταμένα στοιχεία, νομίζω και ο Σαρτζετάκης έχει γράψει ορισμένα πράγματα σε μια ανταλλαγή επιστολών στο Βήμα με τον μακαρίτη Ευάγγελο Γιαννόπουλο. Αυτά δεν τα έχω μελετήσει προσεκτικά (περιμένουν άλλη περίοδο τεμπελιάς). Πάντως ας σημειωθεί ότι, όταν ήλθε η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου επέβαλε πειθαρχική ποινή στον Κόλλια για την συμπεριφορά του, η οποία τελικώς ακυρώθηκε από τον Άρειο Πάγο για τυπικό λόγο (κρίθηκε ότι η διάταξη που επέτρεπε στον Υπουργό Δικαιοσύνης να τιμωρεί τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ήταν αντισυνταγματική, ως ασυμβίβαστη με τη διάκριση των εξουσιών).
    Γράφει επίσης ο κ. Σαραντάκος: « Η υπόθεση Λαμπράκη ήταν ο καταλύτης που προκάλεσε την παραίτηση του Κ. Καραμανλή από την πρωθυπουργία ».
    Αυτό δεν φαίνεται να τεκμηριώνεται, όπως επίσης δεν τεκμηριώνεται και η φράση «Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο» που αποδίδεται ήδη από τότε στον Καραμανλή και που στενοί συνεργάτες του της εποχής βεβαιώνουν ότι δεν την είπε ποτέ. Ο Καραμανλής αλλού είχε το μυαλό του, δηλαδή στο βασιλικό ταξείδι στο Λονδίνο, και παραιτήθηκε γιατί δεν έγινε δεκτή η εισήγηση περί αναβολής του. Η παραίτησή του μάλλον πρέπει να αποδοθεί στην χειροτέρευση των σχέσεών του με τα ανάκτορα και στον «ανένδοτο αγώνα» που βρισκόταν τότε στο φόρτε του.
    «Λέγεται ότι την επιθυμία για επίθεση στον Λαμπράκη την είχε εκφράσει η βασιλομήτωρ Φρειδερίκη»: Εγώ το μόνο συγκεκριμένο στοιχείο που βρήκα (όχι τώρα, το ήξερα από παλιά) για την –υποτίθεται- επιθυμία της Φρειδερίκης, είναι μια αναφορά στο βιβλίο του Φίλιππου Ντιν Τσιγάντε (Philippe Deane Gigantès) «I should have died », σελ. 106 (δείτε την στο Google Books) όπου ο Τσιγάντες περίπου αναφέρει ότι η Φρειδερίκη είχε φωνάξει, την εποχή του (πραγματικού ή φανταστικού χαστουκιού στο Λονδίνο) «Won’t someone rid me of this man?» (Δεν θα με απαλλάξει κανείς από αυτό τον άνθρωπο;). Η μαρτυρία του Τσιγάντε είναι ενδιαφέρουσα, γιατί είναι άνθρωπος με δεσμούς με τα ανάκτορα (όπως μας λέει η βιογραφία του στη Βίκι, διετέλεσε γραμματέας των ανακτόρων, επί Κωνσταντίνου, όμως, νομίζω και όχι επί Παύλου. Ούτε εξηγεί, νομίζω, ο Τσιγάντες από πού το ξέρει το περιστατικό που καταγράφει, αν δηλαδή το άκουσε ο ίδιος, του το είπε κάποιος (και ποιος) ή αν απλώς αναπαράγει φήμες της εποχής. Όπως σωστά αναφέρει ο Ηλεφούφουτος στο σχόλιο 21, η φράση που αποδίδει ο Τσιγάντες στη Φρειδερίκη είναι γνωστή ιστορική φράση.
    « βουλευτή Κιλκίς της ΕΡΕ Κ. Παπαδόπουλου, ο οποίος λέγεται ότι ήταν ταγματασφαλίτης, γερμανοντυμένος στην Κατοχή »
    Για την ακρίβεια, ο Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος ανήκε στο ένοπλο σώμα ΕΕΣ (Ελληνικός Εθνικός Στρατός) στο οποίο είχαν ενοποιηθεί διάφορες ομάδες Ποντίων (ιδίως τουρκόφωνων) της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας που οπλίστηκαν από τους Γερμανούς και συνεργαζόταν μαζί τους μαχόμενοι κατά του ΕΛΑΣ. Η δικαιολογία τους (που δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνει και αποδεκτή) ήταν ότι ήθελαν να προφυλαχθούν από τον ΕΛΑΣ, που επιθυμούσε να εμπλέξει «με το ζόρι» τα χωριά τους στο αντάρτικο, αλλά και να προστατευτούν από τα αντίποινα των Γερμανών στα οποία θα ήταν εκτεθειμένοι αν τυχόν άφηναν τον ΕΛΑΣ να δράσει στα χωριά τους . Πολλοί από αυτούς σκοτώθηκαν από τον ΕΛΑΣ (σε μάχες ή σε εκτελέσεις αιχμαλώτων μετά τη μάχη) στο Κιλκίς και έξω από την Κοζάνη αμέσως μετά την απελευθέρωση. Ο Κ. Παπαδόπουλος ήταν, αν δεν κάνω λάθος, ανιψιός ενός άλλου συνεργάτη των Γερμανών αυτής της κατηγορίας (του Μιχαήλ Παπαδόπουλου, γνωστού ως Μιχάλ-αγά) που δρούσε στην περιοχή της Κοζάνης και, γι’ αυτό, στις εκλογές του 1946 έβαλε υποψηφιότητα και εξελέγη βουλευτής Κοζάνης με τη δεξιά. Από το 1950 μετακόμισε στο Κιλκίς και, εν τέλει, πέρασε και στην ΕΡΕ του Καραμανλή. Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια (γνωστή για όποιον σκαλίσει εφημερίδες της εποχής, γιατί στο θέμα έδωσε έκταση η Ελευθερία) είναι ότι κάπου γύρω στα 1950 ζήτησε να αναγνωριστεί ως αντιστασιακός με βάση κάποιο νόμο της εποχής (που, φυσικά, εξαιρούσε το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ) και τελικά το πέτυχε. Στα πλαίσια, όμως, αυτής της διαδικασίας ένας αξιωματικός της χωροφυλακής έγραψε ένα φλογερό υπόμνημα που έλεγε περίπου «έλεος, όχι κι αυτός αντιστασιακός!». Ο αξιωματικός αυτός δεν ήταν άλλος από τον στρατηγό (την εποχή της δολοφονίας Λαμπράκη) Μήτσου! Αυτός είχε δικό του ένοπλο σώμα στην κατοχή, το οποίο δρούσε στη Μακεδονία, νομίζω στα πλαίσια της οργάνωσης ΠΑΟ. Τελικώς, πιεζόμενος από τον ΕΛΑΣ και μη θέλοντας, ούτε με τον ΕΛΑΣ να συνεργαστεί, αλλά ούτε και με τους Γερμανούς, αποφάσισε να διαλύσει το σώμα του και να φύγει στον τόπο καταγωγής του (Αιτωλοακαρνανία), όπου κατατάχθηκε στις δυνάμεις του ΕΔΕΣ του Ζέρβα.
    Για τον Γιοσμά έχει γράψει επανειλημμένος ο ερευνητής Στράτος Δορδανάς, βλέπω τώρα βιαστικά ότι υπάρχει εκτεταμένο άρθρο γι’ αυτόν στη Βίκι, βασισμένο κυρίως στις πληροφορίες του Δορδανά. Να προσθέσω ότι η αποφυλάκισή του μπορεί να έγινε με βάση τον νόμο του 1952 «περί μέτρων ειρηνεύσεως» που είχε σκοπό, κυρίως, να σώσει από το εκτελεστικό απόσπασμα τους διάφορους καταδικασμένους αριστερούς, αλλά για λόγους «ισορροπίας» ίσως, έπιασε και τους καταδικασμένους δωσίλογους. Πάντως η Βίκι, με παραπομπή στο Δορδανά, λέει για αποφυλάκιση το 1951, δεν ξέρω αν είναι ακριβές και με ποια ακριβώς λογική αποφυλακίστηκε τότε (ενώ η ποινή του ήταν 20 χρόνια).
    Τελειώνω με μια παρατήρηση στο σκίτσο του Μποστ: Αν δείτε το τρίκυκλο, έχει το σιδηρούν σταυρό, γνωστό διακριτικό σήμα του Γερμανικού στρατού, ιδίως τη ναζιστική εποχή (αν και νομίζω ότι χρησιμοποιείται και σήμερα). Δεν είναι τυχαίο, το έμβλημα αυτό είχαν οι ταυτότητες με τις οποίες είχε εφοδιάσει τα μέλη της οργάνωσής του ο Γιοσμάς, στοιχείο που, όπως είναι φυσικό, δεν έμεινε ασχολίαστο την εποχή εκείνη (νομίζω σχετική ερώτηση-παρατήρηση είχε κάνει και ο Εισαγγελέας Δελαπόρτας στη δίκη).

  52. Γς said

    Τα πουλάκια μας.
    Τα αθώα περιστεράκια μας.

  53. cronopiusa said

    ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ.ΕΙΡΗΝΟΔΡΟΜΟΣ.ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ.ΜΟΥΣΙ­ΚΗ ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ.ΜΑΗΣ 1963.

    Γρηγόρης Λαμπράκης
    ο πρωτοπόρος ειρηνιστής γιατρός
    βιβλίο έκδοση «Πανελλήνιας Ιατρικής Εταιρείας κατά των πυρηνικών και βιοχημικών όπλων»
    1988

  54. spyroszer said

    Ευχαριστούμε Νικοκύρη για το άρθρο. Αξίζει πραγματικά να τον θυμόμαστε.
    Δεν ήξερα για την κυβέρνηση Τσιρονίκου στη Βιέννη !!
    Μερικές ακόμη πληροφορίες για τον Φον Γιοσμά και τους δωσιλόγους:
    «Από την ΕΟΝ του Μεταξά και το ελληνοαλβανικό μέτωπο βρέθηκε, το 1943, στις Αντικομμουνιστικές Ομάδες Ασφαλείας, που υποστηρίχθηκαν από τους Γερμανούς. Η δράση του ως «καπετάν Παρμενίων» ήταν τέτοια που τον ανάγκασε να ακολουθήσει, το 1944, τους Γερμανούς με την υποχώρηση. Τρία χρόνια έζησε με πολλούς άλλους δωσίλογους στη Γερμανία, ενώ από το 1945 είχε καταδικαστεί στην Ελλάδα ερήμην σε θάνατο. Το 1947 επιστρέφει στην Ελλάδα. Οχι μόνο δεν εκτελείται αλλά και σύντομα αποφυλακίζεται. Το 1950, με το σχετικό διάταγμα του βασιλιά Παύλου, του απονέμεται χάρη και η ποινή του μετατρέπεται σε 20ετή κάθειρξη. Ωστόσο, τρία χρόνια μετά αποφυλακίζεται και μέχρι το 1961 είναι πρόεδρος σχολικής εφορείας στην Ανω Τούμπα Θεσσαλονίκης!
    Η Τούμπα, εκεί όπου σήμερα είναι το γήπεδο του ΠΑΟΚ, διεκδικήθηκε ως οικόπεδο από τον Οικοδομικό Συνεταιρισμό Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης, τον οποίο έχει ιδρύσει ο Γιοσμάς. Πίσω από τον συνεταιρισμό βρίσκεται ο Σύνδεσμος Αγωνιστών και Θυμάτων Εθνικής Αντίστασης, με ιδρυτή τον Γιοσμά, του οποίου έμβλημα είναι ο Σιδηρούς Σταυρός της Βέρμαχτ. Εκεί βρίσκουν στέγη διάφοροι «γερμανοντυμένοι» του Πούλου, αλλά και μια νέα γενιά μεταξύ των οποίων οι Κοτζαμάνης και Εμμανουηλίδης (μάλιστα ο Γιοσμάς βοήθησε τον Κοτζαμάνη να αποπληρώσει το γνωστό τρίκυκλο).
    Οι σχέσεις του Γιοσμά με το επίσημο κράτος ήταν τέτοιες που –όπως λέει ο Στράτος Δορδανάς– εκλήθη το 1963 από τον αρχηγό της Χωροφυλακής Μήτσου να βοηθήσει αυτός και οι άντρες του στα μέτρα ασφαλείας κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του στρατηγού Ντε Γκωλ στη Θεσσαλονίκη.»
    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_04/11/2007_247424

  55. sarant said

    51: Αγαπητέ ΙΝ, θα μπορούσε κανείς να πει ότι περιγράφουμε το ίδιο πράγμα, δεν διαφωνούμε κάπου ουσιαστικά.
    Πάντως, την αναφορά στην επιθυμία της Φρειδερίκης να στραπατσάρει κάποιος τον Λαμπράκη δεν την τεκμηριώνει μόνο ο Τσιγάντες. Δείτε εδώ το άρθρο της Βικιπαίδειας το οποίο ναι μεν δεν έχει πηγή (ένα άρθρο του Ριζοσπάστη) αλλά νομίζω ότι εννοείται το «Η Δημοκρατία στο απόσπασμα» του Ανδρ. Παπανδρέου.
    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%BA%CE%B7_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82

    Ωστόσο, θα επιμείνω ότι η υπόθεση Λαμπράκη ήταν ο καταλύτης για την απομάκρυνση του Καραμανλή. Ο λόγος που ο Καραμανλής έβρισκε επιβεβλημένη τη ματαίωση του βασιλικού ταξιδιού ήταν η φοβερή όξυνση του κλίματος ύστερα από το προηγούμενο ταξίδι, το επεισόδιο Αμπατιέλου και τη δολοφονία Λαμπράκη, Αν δεν είχε δολοφονηθεί ο Λ. δεν θα επέμενε ο Καραμανλής.

    Παρεμπιπτόντως, το θέμα του χαστουκιού το πραγματεύεται το μυθιστόρημα «Χαστουκόδεντρο» του Μαραγκόπουλου, που είναι μια μίξη ντοκουμέντων και μυθοπλασίας, και το έχω αφήσει στη μέση όχι με δική του ευθύνη, δηλαδή μου άρεσε όσο διάβασα αλλά κάτι έτυχε και το άφησα.

  56. […] περισσότερα σε ειδικά αφιερώματα. Ενδεικτικά: «Ζει! Πενήντα χρόνια από τη δολοφονία του Γρ.Λαμπρά…«Ζει» από το blog […]

  57. spyroszer said

    Update: Ο γιος Γιοσμά είναι πλέον μέλος της Χρυσαβγής, σύμφωνα με τον Κούλογλου. Εμφανίζεται και μιλά και στο ντοκιμαντερ του Κούλογλου «Νεοναζί: το Ολοκαύτωμα της μνήμης».
    http://enthemata.wordpress.com/2013/03/16/cool/

  58. «Σύνδεσμος Αγωνιστών και Θυμάτων Εθνικής Αντίστασης»
    Τι ωραίο όνομα! Προφανώς, ως «θύματα εθνικής αντίστασης» και αφού οι νεκροί δεν μπορούν να είναι μέλη σωματείων, νοούνται όσοι φυλακίστηκαν, τραυματίστηκαν ή έχασαν τους δικούς τους λόγω αντιστασιακής δράσης — αλλά μπορεί να το πάρει κανείς κι αλλιώς…

  59. 1ον. Από τα σκίτσα, να προσθέσομε απαραιτήτως το θεϊκό του Κώστα Μητρόπουλου με το τρίκυκλο που έγραφε «Εκτελούντε μεταφορέ (και βουλευταί).»

    2ον. Όσον αφορά τους πολιτικούς, ιατρούς το επάγγελμα και αθλητές το χόμπι, μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι τα τελευταία 50 χρόνια υπάρχει μια κάποια πχοιοτική πτώση: από το Λαμπράκη στον Παπαγεωργόπουλο είναι πολύς ο δρόμος.

    3ον. Δεν ξέρω αν έχετε δει το μνημείο στο σημείο της δολοφονίας. Δεν είναι κι ό,τι ωραιότερο, νομίζω.

    4ον. Σκεφτόμουν, τις τελευταίες μέρες με τις στριγκλιές της ΝΔ περί Ζίζεκ και Γκουλάγκ, δεν βγήκε κανείς χριστιανός, αγνωστικιστής ή άθεος να τους θυμίσει ότι στο σπίτι της ΕΡΕ δεν πρέπει να μιλάνει για εξορίες, εκτοπιζμούς και εκτελέσεις…

    5ον. Ζει.

  60. Σκύλε, στο 1ον: δες ξανά στο τέλος της ανάρτησης, το σκίτσο του Φωκίωνα Δημητριάδη. 😉

  61. IN said

    55: Καλοσύνη σας που λέτε ότι «δεν διαφωνούμε κάπου ουσιαστικά» αλλά, αν είναι έτσι, συμφωνείτε με αυτό που έγραψα, ότι δηλαδή «συγκεκριμένα στοιχεία για οργανωμένο σχέδιο δολοφονικής επίθεσης με συμμετοχή αξιωματικών της Χωροφυλακής δεν παρουσιάστηκαν ποτέ»; Αν είναι έτσι, τότε πώς γράφετε στη ανάρτησή σας «ανώτατοι αξιωματικοί της Χωροφυλακής συμμετείχαν στο οργανωμένο σχέδιο της δολοφονικής επίθεσης»;

    Για το βιβλίο του Ανδρέα Παπανδρέου μου φαίνεται ότι έχετε δίκιο και μάλλον αυτός είναι η πηγή της έκφρασης «να τον τσαλακώσουνε». Σαν κάτι να θυμάμαι κι εγώ από αυτό το βιβλίο. Ίσως τόσο ο Παπανδρέου όσο και ο Τσιγάντες να αναπαράγουν κάποια φήμη που κυκλοφορούσε εκείνη την εποχή αν και, στην περίπτωση του Τσιγάντε, αυτό προκαλεί έκπληξη λόγω των σχέσεών του με τα ανάκτορα. Ειρήσθω εν παρόδω για τον Τσιγάντε ότι ήταν ο γιος του Χριστόφορου Τσιγάντε, αξιωματικού διοικητή του Ιερού Λόχου στη Μέση Ανατολή και μετέπειτα στρατηγού, ενώ θείος του (αδελφός του Χριστόφορου) ήταν ο Γιάννης Τσιγάντες που σκοτώθηκε στην κατοχή από τους Ιταλούς (γνωστό περιστατικό). Ενδιαφέρον τύπος ο υιος Τσιγάντες,κατέληξε γερουσιαστής στον Καναδά παρακαλώ, δείτε τις πληροφορίες γι’ αυτόν στην Αγγλική Wikipedia.

    58: Έχετε απόλυτο δίκιο για τη δυνατότητα διπλής ανάγνωσης του τίτλου, πάντως στην δεξιά (εθνικόφρονα) ορολογία της εποχής, Εθνική Αντίσταση ήταν κάθε ένοπλο σώμα επί κατοχής (περιλαμβανομένων, όπως είδαμε με την περίπτωση Κ. Παπαδόπουλου, αυτών που συνεργαζόταν ανοικτά με τους Γερμανούς) πλην, βεβαίως, των «αντεθνικώς δρώντων» (δρασάντων) ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και τα συναφή.

  62. Ωχ, τώρα είδα το σκοτεινό σκίτσο του Φώκου Δημητριάδη. Η οθόνη μου είναι κάπως μαυροτσούκαλο. Πώς νόμιζα πως ήταν του Κώστα Μητρόπουλου; Σόρρυ…

  63. ΠΑΝΟΣ said

    το ότι ο αγκαλίτσας ήταν πολυτονιάτης,κάτι λέει,αλλά και απολύτως τίποτα.Και ο Καστοριάδης ήταν πολυτονιάτης.

  64. gryphon said

    Οποτε κοιταω τήν πασίγνωστη φωτογραφια με τον Λαμπρακη με το λαβαρο( η πανω η οπως λεγεται ) μου ερχεται στο μυαλο η γνωστη φραση «αλλη εποχη άλλα ηθη»
    Φταιει αυτο το τεράστιο ΕΛΛΑΣ με κεφαλαια και καπως αρχαιοελληνικα γραμματα.Και δεν μπορω να μην σκεφθω και να μην επισημανω τήν αντιφαση οτι καποιοι σημερινοι τιμητες του φυσικα προσωπα (κατι Κουλογλου κλπ) αλλα και κομματα αποφευγουν οπως ο διολος το λιβανι τήν συγκεκριμενη λεξη και ουτε με τσιγγελι που λενε δεν τους την βγαζεις απο τό στομα.

  65. sarant said

    61: Δεν ξέρω αν παρουσιάστηκαν στοιχεία, γιατί δεν έχω πρόχειρο το βιβλίο π.χ. του Βούλτεψη, αλλά και να μην παρουσιάστηκαν δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξε σχέδιο. Πάντως η προσπάθεια των ανώτατων κλιμακίων να κουκουλώσουν την υπόθεση κάτι δείχνει θαρρώ.

  66. IN said

    65: Ε, τώρα, αυτά είναι σοφιστείες που δεν σαν τιμούν. Δηλαδή λέμε (λέτε) κάτι, κι όταν ο άλλος παρατηρεί «μα αυτό ουδέποτε αποδείχθηκε» απαντάμε «αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει». Μ’ αυτή τη λογική, τα πάντα μπορούμε να πούμε. Το γεγονός ότι δεν έχω κανένα στοιχείο για να αποδείξω ότι είστε πληρωμένος πράκτωρ του Ισραήλ (λ.χ., για να θυμηθώ κι ένα αστείο που είχατε κάνει κάποτε), δεν σημαίνει ότι δεν είστε. Εκτός αυτού, ξανακάνετε το φάουλ του αόριστου υπονοούμενου: Ποια ακριβώς είναι η «προσπάθεια των ανώτατων κλιμακίων να κουκουλώσουν την υπόθεση»; Ποιοι είναι τα «ανώτατα κλιμάκια» και πώς ακριβώς θα την κουκούλωναν;

    Εξάλλου, όπως μας θυμίζετε, έχουν περάσει 50 χρόνια από την δολοφονία του Λαμπράκη. Τίποτε δεν αποκλείει να έλθουν οποτεδήποτε στο φως νέα στοιχεία, αλλά μέχρι τότε δεν είναι παράλογο να θεωρήσουμε ότι ό,τι στοιχείο υπάρχει το ξέρουμε ήδη: Αν πράγματι υπήρξε, λ.χ., κάποια σύσκεψη ή συνάντηση ή δεν ξέρω τι όπου ένας, δύο ή πολλοί αξιωματικοί της Χωροφυλακής είπαν στους Κοτζαμάνη-Εμμανουηλίδη ή δεν ξέρω σε ποιον «πηγαίνετε να σκοτώσετε ή να τραυματίσετε το Λαμπράκη με το τρίκυκλο και το λοστό», είναι παράλογο να θεωρήσουμε ότι, στα 50 χρόνια που μεσολάβησαν, με την κατάρρευση της δικτατορίας, της κυριαρχίας της «εθνικοφροσύνης» και την σχεδόν ολοκληρωτική απαξίωση των Μήτσου κλπ. κάποιος θα μας το είχε πει;

  67. Έπεσε στα χέρια μου το τελευταίο Έψιλον της Ελευθεροτυπίας της περασμένης Κυριακής, όπου γράφει ο Μπέρτσος, ο ένας από τους τρεις δημοσιογράφους (μαζί με τον Ρωμαίο και τον Βούλτεψη) που κυνήγησε την υπόθεση Λαμπράκη: υποστηρίζει ούτε λίγο ούτε πολύ ότι σχεδιαστές της δολοφονίας ήταν οι ίδιοι συνταγματάρχες που έκαναν λίγο μετά τη χούντα, ο Παπαδόπουλος και η παρέα του δηλαδή. Η αλήθεια είναι ότι γράφει όμως με τόσο ακατάληπτο και ασυνάρτητο τρόπο που δυσκολεύτηκα πολύ να καταλάβω το ρεζουμέ.

  68. spiral architect said

    Διαβάζοντας το λίκνο του Σπύρου στο #57, στάθηκα στο παρακάτω:
    (ερ.) Ποιες ήταν οι αντιδράσεις των μαθητών μετά την προβολή;

    (απ. Κούλογλου) Ένα από τα θέματα που τέθηκαν στην συζήτηση, ήταν η αναγκαιότητα της αντίστασης, στην γερμανική Κατοχή. Μήπως έχουν δίκιο, ρώτησε ένας μαθητής, όσοι υποστηρίζουν (είναι ενδιαφέρον ότι τους αποκάλεσε Χρυσαυγίτες) ότι αν οι αντάρτες δεν προκαλούσαν με τη δράση τους τούς Γερμανούς, δεν θα υπήρχαν αντίποινα και Ολοκαυτώματα; Αυτή η συζήτηση δεν έχει γίνει ποτέ στην Ελλάδα. Μετά το Εμφύλιο Πόλεμο απαγορεύθηκε η λέξη εθνική αντίσταση, ενώ μετά το 1974 πήγαμε στο άλλο άκρο: η αντίσταση και «ο λαός» αποθεώθηκαν και η ιστορία παρουσιάστηκε σαν να μην υπήρχαν συνεργάτες των Γερμανών. Υπήρχαν όμως. Ξαναβλέπουμε τα ζόμπι μπροστά μας.

    Τι βλέπουμε εδώ; Τον αναθεωρητισμό της ιστορίας (ειδικά της του Β’.Π.Π. και της Αντίστασης) να έρχεται χρονικά παρέα με την κοινοβουλευτική ανάδειξη των νεοναζί και την ευρύτερη επιρροή τους, εκεί που κάποτε συναγωνιζόντουσαν στις εκλογές τον Βεργή και κανείς δεν ήξερε τον Κωτούλα και τον Καλύβα.
    Και φυσικά δεν πιστεύω ότι, οι μαθητές έχουν διαβάσει Κωτούλα ή Καλύβα για να κάνουν τέτοιες αθώα προβοκατόρικες ερωτήσεις. roll:
    Απ’ ότι δείχνουν τα πράματα κι απ’ ότι μαθαίνω απ’ την μαθήτρια κόρη μου, στα σχολεία η ΧΑ έχει κάνει κανονική εισβολή, «μετατρέποντας τα πρώην καγκούρια σε νυν ΧΑβγίτες κατά τα λεγόμενά της.

    Η ιστορία μάς βγάζει κοροϊδευτικά τη γλώσσα. 😦

  69. Άφωνος said

    @66
    Να σας θυμίσω την οργάνωση της καρφιτσας. Οι εμπλεκόμενοι στη δολοφονία είχαν σχέση με την οργάνωση που χρησιμοποίησε η αστυνομικη αρχη της Θεσσαλονίκης με πρόσχημα την προστασία κατα την επίσκεψη του Ντε Γκωλ.
    Από αυτή την αφετηρία είναι πιθανότερο να είχε η αστυνομική αρχή συμμετοχή σε σχέδιο τραυματισμού η εξόντωσης του Λαμπράκη από το αντίθετο. Πρόκειται για μια εποχη όπου η αστυνομία και οι μυστικές της υπηρεσίες είναι παντοδύναμες ενώ οι τέως δοσίλόγοι και μετέπειτα παρακρατικοι είναι πλήρως υπό τον έλεγχό της λόγω των εκκρεμοτήτων τους με τη δικαιοσύνη. Η συμμετοχή της αστυνομικής αρχής είναι, κατα τη γνώμη μου, πολύ πιθανότερη από το ενδεχόμενο να είναι πράκτορας ο 40κος

  70. Κουγιαγια said

    62
    Δεν χρειαζεται να ψάξει κανείς για την υπογραφή του Δημητριαδη. Εχει σε πρώτο πλάνο τη κότα, το «σήμα κατατεθέν» του. Συνήθως την κρατάει με ένα σπάγγο ο Τσάτσος, σε ανάμνηση της ιστορίας με τις Ορνιθες του Αριστοφάνη που είχε κάνει τότε πάταγο. Εδώ όμως η κότα είναι αλανιάρα..

  71. Ηλεφούφουτος said

    68 Το να τίθενται από μαθητές ως θέματα προς συζήτηση είναι πολύ υγιές και μακάρι στη συνέχεια να διεξάγεται συζήτηση και όχι αφοριστικές απαντήσεις. Κακό είναι να επαναπαυόμαστε ότι κάποια πραγματα στην Ιστορία είναι «κεκτημένα».
    Θυμάμαι ότι κι εγώ στο Γυμνάσιο είχα θέσει ως ζήτημα προς συζήτηση το ότι πριν τη σφαγή στα Καλάβρυτα είχε προηγηθεί η εκτέλεση 80 Γερμανών αιχμαλώτων και πόσο άσχημη εντύπωση μού είχε κάνει η αφοριστική αντίδραση της καθηγήτριας και των συμμαθητών που συμμετείχαν.

    «η ΧΑ έχει κάνει κανονική εισβολή, “μετατρέποντας τα πρώην καγκούρια σε νυν ΧΑβγίτες κατά τα λεγόμενά της.»
    Κι εγώ ακούω παρόμοιες ιστορίες. Ο γιος π.χ. γνωστού στελέχους της ΧΑ μου είπαν ότι ψηφίστηκε πρόεδρος της τάξης ακριβώς επειδή έκανε διάφορες σαχλαμάρες που άρεσαν στα παιδιά.
    Ας όψονται και όσοι αριστερίζοντες τα προηγούμενα χρόνια δικιολογούσαν την κουλτούρα της σάχλας και κατακεραύνωναν ως δογματικούς, άκαμπτους κλπ όσους έκρουαν τον κώδωνα.

  72. Άφωνος said

    @71
    Διακρίνω τη θεωρία των δυο ακρων

  73. Ηλεφούφουτος said

    72 Πού;

  74. Άφωνος said

    @73
    Στη θέση ότι οι αριστεριζοντες φταίνε για την επιτυχία της ΧΑ στα σχολεια

  75. spyroszer said

    Αφού δεν έχουμε πρόχειρο το βιβλίο του Βούλτεψη, ιδού ένα ντοκιμαντέρ που μιλάνε οι 3 δημοσιογράφοι. Δεν το έχω δει.
    http://www.rwf.gr/82700/%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%BF%CE%BC%CF%80%CE%AD%CF%82/%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1/%CF%85%CF%80%CF%8C%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CF%8C%CF%82-%CE%BA%CF%85%CE%B2%CE%B5%CF%81%CE%BD%CE%AC-%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%8C%CE%BD/
    Και ένα άρθρο
    http://www.matrix24.gr/2013/05/%CF%80%CE%BF%CE%B9%CF%8C%CF%82-%CE%BA%CF%85%CE%B2%CE%B5%CF%81%CE%BD%CE%AC-%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%84%CF%8C%CF%80%CE%BF/

    Σύμφωνα με την Ελευθερία (31-5-1963) » ο κ. Καραμανλής όταν επληροφορήθη την απόπειρα δολοφονίας κατά του κυρίου μάρτυρος κατηγορίας Σωτηρχόπουλου, φέρεται ειπών: «Ποίος κυβερνά, τέλος πάντων, εις τον τόπον αυτόν;»
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=64&pageid=33588&id=-1&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASYASXASRASXASaAAgASSASdASKASNASZASVASJ&CropPDF=0

  76. spyroszer said

    Και μια ερώτηση λεξιλογική: δωσίλογοι ή δοσίλογοι; Τα λεξικά ΛΚΝ Μπαμπ. τη δίνουν με ωμέγα από το έδωσα, αλλά γιατί όχι όπως η δόση ή η δοσοληψία;
    Πάντως στους παλιούς κώδικες του 19ου αιώνα, (αφού απ’ τα νομικά προήλθε η λέξη – λογοδοσία, δοσίλογος και δεξίλογος), τη γράφουν με όμικρον.
    http://books.google.gr/books?id=9J1DAAAAcAAJ&pg=PA391&dq=%CE%B4%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82&hl=el&sa=X&ei=FumcUfOqN4qq0QWZh4DADw&ved=0CCwQ6AEwAg#v=onepage&q=%CE%B4%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82&f=false

  77. spiral architect said

    @76: … πρβ. δωσίδικος 😉

  78. @ΙΝ, σχόλιο 51.

    Ο Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος, από τις Μουριές του Κιλκίς, καταγόταν και δρούσε στο Νόμο Κιλκίς και στα γύρω, Νομό Θεσσαλονίκης και Νομό Σερρών.
    Δεν είχε καμία συγγενική σχέση με τον Μιχάηλ Παπαδόπουλο (Μιχάλ-αγά) της Κοζάνης.
    Ηταν σύμπτωση μεγάλη που στην ηγεσία του ΕΕΣ βρέθηκαν οι «τρεις Παπαδόπουλοι» -ο τρίτος ήταν ο Κυριάκος ή Κισά-Μπατζάκ, της Πιερίας, από το χωριό Κούκος, ενώ υπήρχε κι ένας τέταρτος Παπαδόπουλος, ο Λεωνίδας στην Αλεξάνδρεια (Γιδά).
    Ο λόγος που εκλέχτηκε βουλευτής Κοζάνης ήταν ο εξής: Ο ίδιος ο Μιχάλαγας ήθελε να βάλει υποψηφιότητα, αλλά τελικά δεν το έκανε, επειδή δεν μιλούσε καλά ελληνικά. Και αντί για τον εαυτό του, έφερε από το Κιλκίς τον Κωνσταντίνο Παπαδόπουλο και τον επέβαλε στις τοπικές τουρκόφωνες ποντιακές κοινότητες. Αργότερα ο Κων/νος επέστρεψε στην εκλογική του περιφέρεια, το Κιλκίς, και εξελέγη πάλι με την ΕΡΕ.

    Για τα σχέδια δολοφονίας του Λαμπράκη ή/και του Τσαρουχά λίγο πριν, η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρουμε αν βρέθηκε ποτέ συγκεκριμένο σχέδιο για την συγκεκριμένη ημέρα, στον συγκεκριμένο τόπο και με στόχο τα συγκεκριμένα πρόσωπα.
    Ομως, μπορείς να δεις ότι υπήρχε γενικότερο σχέδιο αντιμετώπισης της Αριστεράς, που πήγαινε πραγματικά πάρα πολύ ψηλά.
    Ο Μπέρτσος, που αναφέρθηκε πριν, είχε αποκαλύψει και την εμπλοκή του διαβόητου Γεωργαλά σε αυτές τις «επιτροπές».

    Θα πρότεινα το σημερινό άρθρο του Τάσου Κωστόπουλου, στην «Εφημερίδα των Συντακτών», που αν το δείτε τυπωμένο στο χαρτί, μεταξύ πολλάων άλλων αγνώστων στοιχείων, παρουσιάζει και την ταυτότητα-κάρτα μέλους με την οποία εφοδιάζονταν κάποιοι συγκεκριμένοι παρακρατικοί μια ςσυγκεκριμένης οργάνωσης. Στην πίσω όψη, αναφέρονται και τα «καθήκοντα». Ετσι, για να μην υπάρχει αμφιβολία.

    Η δολοφονία Λαμπράκη και το βαθύ κράτος
    http://www.efsyn.gr/?p=52561

  79. leonicos said

    Εγώ το χαβά μου. Λεξιλογούμε ή όχι;

    σελ. 88, στίχος 16

    ‘κατόρθωσα να συναγάγω’

    από ΤΑ ΕΠΗ ΤΩΝ ΑΡΙΜΑΣΠΩΝ

    (σημ. βρήκα προ καιρού ένα ιλαρός με ψιλή σ’ ένα διδακτικό βιβλίο 500 σελίδων. Οπότε το σημερινό δεν είναι κάτι)

    Ελπίζω να το πάρετε για καλαμπούρι.

    Φυσικά ο άνθρωπος (πατήρ Σαραντάκος) έγραφε αλλιώς… πιο σωστά.

  80. Ηλεφούφουτος said

    74 Έτσι διατυπωμένη η θέση δεν μου φαίνεται δική μου.

    Θέση μου είναι ότι παράλληλα με την οικονομική φούσκα τις τελευταιες δεκαετίες καλλιεργιόταν συστηματικά και μία αντίστοιχη κουλτούρα, κυρίως μέσω της ιδιωτικής τηλεόρασης, του λαϊφστάιλ και των αντίστοιχων περιοδικών, του λόγου της διαφήμισης που εισέβαλε σε κάθε μορφή μαζικής επικοινωνίας, των καταναλωτικών δανείων. Την αποκάλεσα κουλτούρα της σάχλας, κάποιος άλλος θα την ονόμαζε ίσως μεταμοντερνισμό, αν και το βρίσκω εν μερει άδικο, παρ’ όλο που η σχέση μεταμοντερνισμού με φασισμό έχει επισημανθεί από καιρό. Πάντως κατάφερε να κάνει τον κόσμο να χάσει τα κριτήριά του.

    Πάνω απ’ όλα έβαζε το πόσο διασκεδάζει κάτι, κι έτσι το φασιστικό, πρώτα ως Μαστοράκης αποκαθαρμένος -ο άνθρωπος ξέρει να διασκεδάζει τον κόσμο όπως Ameriki-, αργότερα ως Γλύξμπουργκ συνεντευξιαζόμενος, ύστερα ως Πλεύρης, ως χαριτωμένος Καρατζαφέρης, απέκτησε προνομιακή προβολή. Παράλληλα οι παράγοντες αυτής της κουλτούρας είχαν ένα οπλοστάσιο έτοιμο και συντονισμένο, γεμάτο λοιδωρίες, βρισιές έως και συκοφαντίες για όποιον την καυτηρίαζε και επισήμαινε τους κινδύνους, σε μεγάλο βαθμό το ίδιο έτοιμο οπλοστάσιο που χρησιμοποιείται τώρα για να στηρίζει το μνημονιακό ξεπούλημα. Πάντως οι αριστερίζοντες «μην-είσαι-δογματικός» που συνέπλευσαν με όλο αυτό σήμερα δεν κατηγορούνται για ακραίοι και δεν βρίσκονται στο ΣΥΡΙΖΑ.

  81. gmich said

    ¨ Ήμουν στην τρίτη τάξη Γυμνασίου όταν δολοφονήθηκε ο Γρ. Λαμπράκης. Το περιστατικό το μάθαμε το επόμενο απόγευμα από έναν μαθητή της έκτης Γυμνασίου . Είχαμε συγκεντρωθεί όλες οι τάξεις του Γυμνασίου στα στάδιο της πόλης για να κάνουμε πρόβες για τις γυμναστικές επιδείξεις που γινόταν στο τέλος της σχολικής χρονιάς. » Έγινε απόπειρα δολοφονίας του Λαμπράκη» είπε ο τελειόφοιτος μαθητής «και μάλλον δεν να ζήσει » Ο γυμναστής εξέφρασε τη λύπη του και διερωτήθηκε ποιος είχε λόγους να δολοφονήσει τον παλαιστή Λαμπράκη . Ο μαθητής είπε πως η δολοφονική επίθεση δεν έγινε στον παλαιστή Λαμπράκη αλλά στον βουλευτή Λαμπράκη .. Και ο Γυμναστής .» Α ! Υπάρχει και βουλευτής Λαμπράκης .. Και ποιανού κόμματος είναι βουλευτής » Της ΕΔΑ απάντησε ο μαθητής . Δηλαδή κομμουνιστής συμπλήρωσε ο καθηγητής μας.

  82. IN said

    66: Βλέπετε, αγαπητέ, ίσως και άθελά σας αποδεικνύετε αυτό που λέω. Οργάνωση της καρφίτσας, με την κυριολεκτική έννοια της λέξης οργάνωση, δεν υπήρξε ποτέ. Εκείνο που υπήρξε ήταν μία απόδειξη που βρέθηκε στα χαρτιά του Υπουργείου Βορείου Ελλάδος, για την αγορά καρφιτσών, από εκείνες με το μεγάλο έγχρωμο κεφάλι, ως δαπάνη για την επίσκεψη Ντε Γκολ στη Θεσσαλονίκη, το 1962 αν δεν κάνω λάθος. Τι είχε συμβεί; Η Χωροφυλακή επιστράτευσε, για την ασφάλεια του Ντε Γκολ, διάφορους παρακρατικούς του τύπου Κοτζαμάνη κλπ. (δεν ξέρω αν ήταν και ο ίδιος) στους οποίους, επειδή φορούσαν πολιτικά, τους έδωσε να φοράνε στη μέσα μεριά του πέτου τους μία από αυτές τις καρφίτσες, σαν αναγνωριστικό σημείο με τους χωροφύλακες, ότι είναι δικοί τους, να μην τους πειράξουν. Αυτή είναι η οργάνωση της καρφίτσας. Και φυσικά, προς δόξα της γραφειοκρατίας, λήφθηκε και διατηρήθηκε και απόδειξη για τη δαπάνη για την αγορά καρφιτσών. Νομίζω αυτό ακριβώς το λέει ένας από τους τρεις δημοσιογράφους που εμφανίζονται στο ντοκυμαντέρ που έδωσε ο Spyroszer στο 75. Εγώ το έχω δει και δεν θυμάμαι να έχουν πει κάτι οι δημοσιογράφοι που να ανατρέπει αυτά που έγραψα. Προσπαθώ να είμαι τίμιος και όχι προκατειλημμένος, αν θυμόμουν να είχαν πει κάτι, δεν θα έγραφα αυτά που έγραψα.

    Γενικότερα, τώρα, το θέμα δεν είναι αν είναι «πιθανό» να είχε ή να μην είχε συμμετοχή η Χωροφυλακή σε σχέδιο τραυματισμού ή δολοφονίας του Λαμπράκη. Ασφαλώς και είναι αυτό πιθανότερο από το να είναι πράκτορας του οποιουδήποτε ο κ. Σαραντάκος. Αλλά δεν έγραψε για πιθανότητα, το εμφάνισε ως δεδομένο. Και επειδή, μεταξύ των άλλων, ειδικεύεται και στην ανασκευή, με μεγάλη επιτυχία, διαφόρων μύθων, γλωσσικών και μη (ένας από τους λόγους που τον διαβάζω), επειδή στα πλαίσια μιας τέτοιας ανασκευής εξετάζει με σχολαστικότητα και προσοχή όλα τα στοιχεία και (δικαίως) κατακεραυνώνει διάφορες αναπόδεικτες γενικολογίες, ακριβώς γι’ αυτό θα έπρεπε να είναι και ο ίδιος πιο προσεκτικός σε αυτά που γράφει (υπό αυτή την ένννοια, ίσως να του την είχα και στημένη 🙂 ). Με άλλα λόγια, όταν κάνεις μια ανάρτηση λ.χ. για το μύθο του κρυφού σχολειού με τον οποίο έχουν γαλουχηθεί γενιές ολόκληρες Ελληνόπουλων, και με ατράνταχτα στοιχεία καταρρίπτεις αυτό το μύθο (και καλά κάνεις) όσο κι αν φωνάζουν διάφοροι ότι «αυτά τα μάθαμε από μικρά παιδιά, και τώρα θα μας πείτε ότι δεν ισχύουν» ε, λυπάμαι, θα πρέπει να είσαι διατεθειμένος να εξετάσεις προσεκτικά και όλα τα στοιχεία και των πιο πρόσφατων μύθων, με τους οποίους, για να το πούμε έτσι, έχεις γαλουχηθεί πολιτικά. Ασφαλώς και η δολοφονία του Λαμπράκη δεν είναι μύθος σαν αυτόν του κρυφού σχολειού, ο Λαμπράκης είναι υπαρκτό πρόσωπο και όντως δολοφονήθηκε, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι όλα όσα ακούσαμε γι’ αυτή την ιστορία και, ενδεχομένως, ταιριάζουν με την ιδεολογικοπολιτική μας συγκρότηση (πού το βρήκα πάλι αυτό;) είναι ακριβή ή ότι δεν θα πρέπει να τα ερευνούμε προσεκτικά.

    75: Α, μπράβο, βρήκατε μία από τις πηγές για το μύθο του «Ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο» που, πάντως, επιμένω, συνεργάτες του Καραμανλή (εγώ θυμάμαι τον, γνωστό για την μετέπειτα ειλικρίνειά του, Παναγιώτη Κανελλόπουλο) βεβαιώνουν ότι δεν το είπε ποτέ. Πρμπ, ο Σωτηρχόπουλος του δημοσιεύματος πρέπει να είναι ο επιπλοποιός που έδινε τα έπιπλα που γυάλιζε στον Κοτζιαμάνη για να τα μεταφέρει με το τρίκυκλο. Είναι αυτός που είχε καταθέσει, αν δεν κάνω λάθος, ότι ο Κοτζαμάνης πριν τη δολοφονία του είπε «απόψε θα κάνω τρέλλα, μέχρι που θα σκοτώσω άνθρωπο». Αυτός ο επιπλοποιός ενεπλάκη σε μια περίεργη ιστορία, κατήγγειλε ότι του επιτέθηκαν άγνωστοι ενώ περπατούσε και τον τραυμάτισαν, ενώ η Χωροφυλακή έλεγε ότι απλώς.. παραπάτησε, έπεσε στο δρόμο και χτύπησε. Αν δεν κάνω λάθος, σ’ αυτό το περιστατικό αναφέρεται η δίωξη που του ασκήθηκε, για ψευδορκία, ότι δηλαδή κατήγγειλε ψεύτικη επίθεση. Τελικώς πάντως, πάντα αν δεν κάνω λάθος, απηλλάγη από την κατηγορία με βούλευμα. Στη συνέχεια κατέβηκε στην Αθήνα όπου έκανε παρέα με τον Τίγρη και οι δυο τους ενεπλάκησαν στην ιστορία με την απόπειρα δωροδοκίας που υποτίθεται ότι έκανε ο Καμουτσής, ο επικεφαλής της Χωροφυλακής της Θεσσαλονίκης κατά τη δολοφονία Λαμπράκη, που παραπέμφθηκε κι αυτός σε δίκη αλλά αθωώθηκε. Σ’ αυτή την ιστορία έχει αναφερθεί ο κ. Σαραντάκος με αφορμή μια άλλη γελοιογραφία του Μποστ. Την ώρα που ο Καμουτσής συζητούσε με τους δύο στο γραφείο του, σε μια υπηρεσία-ψυγείο της Χωροφυλακής στην Αθήνα, όπου τον είχαν τοποθετήσει δυσμενώς μετά την εκλογή της Ένωσης Κέντρου (ήταν ακόμη υπόδικος), «μπούκαρε» ένας ανώτερος αξιωματικός της Χωροφυλακής και τους έπιασε στα πράσσα. Στο γραφείο δεν βρέθηκαν χρήματα, ενώ η αριστερά και, εν μέρει, ο τύπος του κέντρου διαμαρτυρόταν γιατί δεν έγινε σωματική έρευνα στον Καμουτσή για να φανεί αν είχε χρήματα πάνω του (ντράπηκε, είπε, ο ανώτερος της Χωροφυλακής, να το κάνει αυτό σε συνάδελφο) και έτσι ο Καμουτσής τιμωρήθηκε μόνον πειθαρχικά, επειδή δέχθηκε στο γραφείο του πολίτες για θέμα εξωϋπηρεσιακό, αν δεν κάνω λάθος. Αντιθέτως, ο επιπλοποιός και ο Τίγρης πήγαν κατηγορούμενοι για συκοφαντική δυσφήμιση, ίσως και ψευδορκία (ότι κατήγγειλαν ψευδώς τον Καμουτσή ότι ήθελε να τους δωροδοκήσει), προφυλακίστηκαν! (πράγμα αδιανόητο σήμερα, γιατί η συκοφαντική δυσφήμιση είναι πλημμέλημα, αλλά πάλι μη λες μεγάλη κουβέντα, δείτε τι έπαθε εκείνη η κοπέλα με το Ζαχόπουλο επί παντοκρατορίας Καραμανλή), μάλιστα στη δίκη για τη δολοφονία του Λαμπράκη ήταν ακόμη φυλακή, καταδικάστηκαν και έμειναν κι άλλο στο φυλακή (μου φαίνεται βγήκαν μετά το πραξικόπημα). Πάντως, η ιστορία αυτή έχει και μία παράδοξη συνέχεια: Για τον Τίγρη κυκλοφορεί στο διαδίκτυο ένα βίντεο από μία εκπομπή της ΕΤ-3, όπου ο Τίγρης υποστηρίζει ότι, τάχα, το Λαμπράκη τον τραυμάτισαν θανάσιμα στην πραγματικότητα οι αριστεροί, μέσα στο αυτοκίνητο που τον μετέφερε στο νοσοκομείο (όπου όντως τον συνόδευαν κάποιοι σύντροφοί του, κάτι καθόλου παράξενο). Το βιντεάκι αυτό, που είναι συνέντευξη του Τίγρη στη δημοσιογράφο της ΕΤ-3, το δημοσιοποίησε η τελευταία μετά τον θάνατό του, σύμφωνα με την επιθυμία του (που καταγράφεται στο βίντεο). Όπως είναι αναμενόμενο, κάνει θραύση στα διάφορα ακροδεξιά σάιτ ως φοβερή και τρομερή απόδειξη ότι το Λαμπράκη τον σκότωσαν οι κομμουνιστές! Φυσικά, είναι άνευ αξίας ως αποδεικτικό στοιχείο, πού ήξερε ο Τίγρης τι έγινε μέσα στο αυτοκίνητο; Η δική του μαρτυρία έχει μεγάλη σημασία μόνον για όσα ενδεχομένως έκαναν ή του είπαν αμέσως μετά τη δολοφονία οι Κοτζαμάνης και Εμμανουηλίδης, αφού πήδηξε στην καρότσα του τρίκυκλου, πάλεψε και εξουδετέρωσε το δεύτερο και μετά έσπασε το πίσω τζάμι της καμπίνας του οδηγού κι άρχισε να χτυπάει τον πρώτο. Αν και, αν θυμάμαι καλά, τίποτε δεν του είπαν, απλώς συμπλέκονταν μαζί του. Το ενδιαφέρον που έχει αυτό το βίντεο είναι ότι η εκδοχή που αναφέρει στο βίντεο αυτό ο Τίγρης είναι ακριβώς η εκδοχή που -σύμφωνα με όσα ο ίδιος είχε καταθέσει κατά την υποτιθέμενη απόπειρα δωροδοκίας- θα τον δωροδοκούσε ο Καμουτσής για να πει! Κάτι που, για μένα, δημιουργεί κάποιες αμφιβολίες για το ποιον και την αξιοπιστία του Τίγρη. Ίσως δηλαδή όντως να μην προσπάθησε να τον δωροδοκήσει ο Καμουτσής αλλά, αντιθέτως, ο Τίγρης να τον προσέγγισε για να του πάρει λεφτά με αντάλλαγμα μια ευνοϊκή μαρτυρία (εκδοχή που υποστήριξε ο Καμουτσής). Τέλος πάντων, φτωχός και αμόρφωτος άνθρωπος ήταν ο Τίγρης, μπορεί να είχαν πάρει και λίγο αέρα τα μυαλά του από την δικαιολογημένη προβολή του σ’ αυτή την υπόθεση, ποιος ξέρει τι έγινε…

    Συγγνώμη, πάλι πολλά έγραψα.

  83. Μαρία said

    78 Βλέπω οτι η ταυτότητα είναι της ΑΣΕ.
    Αρχηγός της ΑΣΕ Πειραιά ήταν ο …Σ. Σαραντάκος.

    α.Αθήναι 23/2/1963
    Κύριε Υπουργέ (εν. ο Αχ. Γεροκωστόπουλος, υφυπ. προεδρ. κυβερν.)
    Σας διαβιβάζω υπόμνημα της οργανώσεως «Αντικομμουνιστική Σταυροφορία Ελλάδος» περί οικονομικής ενισχύσεώς της με την παράκλησιν, όπως εκτιμώντες τα εν αυτώ διαλαμβανόμενα, ενισχύσητε αυτήν κατά το δυνατόν προς αντιμετώπισιν των στοιχειωδών αυτής δαπανών.
    Ο Γενικός Διευθυντής
    Π. Κόντας

    β. Κόντας προς Ιωάννη Χολέβα(γ.γ. ΥΒΕ) στις 27/4/1963
    Κύριε Γενικέ
    Έλαβον επιστολάς των εθνικών οργανώσεων Β. Ελλάδος «Εθνικοφρόνων Ελασιτών», «Αναπήρων και Θυμάτων Εθνικής Αντιστάσεως» κ.α. διαμαρτυρομένων δια την έλλειψιν ενδιαφέροντος παρά των αρμοδίων κομματικών και υπηρεσιακών παραγόντων προς συντονισμένην λαϊκήν αντίδρασιν κατά των κομμουνιστικών προκλήσεων. Συμμεριζόμενος τας ανησυχίας των, παρακαλώ όπως εν συνεννοήσει με την Λέσχην του Κόμματος και τας λοιπάς επιτροπάς και οργανώσεις προβήτε εις τας δεούσας ενεργείας.

    Πηγή: Κ. Παπαϊωάννου, Πολιτική δολοφονία. Υπόθεση Λαμπράκη, Θεσσαλονίκη ’63, 1993.

    Ο Καραμανλής δεν είχε παρά να απευθύνει το ερώτημα στο διευθυντή του γραφείου του.

  84. Άφωνος said

    @84
    Θα μου επιτρέψετε να έχω διαφορετική άποψη για τις καρφίτσες. Σαφώς δεν υπήρξε οργανωση με την αυστηρή έννοια αλλά αποδεικνύεται ότι η αστυνομία είχε πλήρη έλεγχο των παρακρατικων και δεν δίσταζε να τους χρησιμοποίησει. Αν υποθέσω ότι δεν διαφωνείτε για το γεγονός ότι υπήρξε δολοφονία και όχι ατύχημα, δυο τινά: ή οι παρακρατικοί έδρασαν μόνοι, με δική τους πρωτοβουλία, ή καθοδηγήθηκαν. Αν πιστεύετε ότι έδρασαν μόνοι, τους αποδίδετε επιχειρησιακές ικανότητες που δεν έδειξαν ότι είχαν. Δεν θα χαρακτήριζα αμερόληπτη αυτή τη θέση.

  85. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    82: Η ανάρτηση που έκανα για την επέτειο της δολοφονίας του Λαμπράκη δεν έχει αξιώσεις έρευνας, οπότε πιστεύω ότι με κρίνετε με αυστηρότητα. Το περιστατικό με τον Καμουτσή είναι ένα από αυτά που έχω κατά νου όταν μιλάω για προσπάθειες κουκουλώματος.

  86. munich said

    κ.ΙΝ να παραδεχτούμε ότι ναι δεν υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία για τη συμμετοχή της Χωροφυλακής ή μελών της στο σχέδιο δολοφονίας που να οδήγουν σε καταδίκη της από σώμα ενόρκων. Τώρα αν ένας μάρτυρας δεν αρκεί για να στοιχειωθετηθεί αδιάσειστη κατηγορία κατά της χωροφυλακής ενώπιον δικαστηρίου ας μας το πουν και οι νομομαθείς εδωμέσα, η ταπεινή μου άποψη είναι ανάλογα τη σύνθεση του δικαστηρίου.
    Από και μέχρι να περιγράψουμε ως μύθο τη συμμετοχή της χωροφυλακής στη δολοφονια είναι μακρύς ο δρόμος, όταν μάλιστα όλοι γνωρίζουν ότι η χωροφυλακή όχι μόνο συνεργαζόταν αγαστά με τους παρακρατικούς αλλά τους αγόραζε και καρφίτσες για να τη συνδράμουν «στις υποθέσεις της».

  87. Άφωνος said

    @80
    Αν κατάλαβα καλά, με τον όρο ¨αριστερίζων¨ εννοείτε μια απολίτικη θέση όπου η αριστερά δεν εμπλέκεται. Προφανώς το προηγούμενό μου σχόλιο οφείλεται σε παρανόηση

  88. IN said

    78: Εγώ είμαι από την Κοζάνη και η πληροφορία ότι ο Κ. Παπαδόπουλος ήταν ανιψιός του Μιχάλαγα είναι από τον πατέρα μου, που τότε ήτανε έφηβος και θυμάται τις εκλογές του 1946. Μπορεί και να είναι λάθος, δεν ξέρω, μπορεί να κυκλοφόρησε τότε χωρίς να έχει πραγματική βάση. Πάντως δεν θα ήταν και απίθανο να ισχύει, είναι γνωστό ότι προσφυγικές οικογένειες σκορπίστηκαν σε χωριά διαφορετικών νομών μερικές φορές. Τα υπόλοιπα που γράφεται είναι απολύτως ακριβή.
    Το άρθρο του Κωστόπουλου το οποίο προτείνετε δεν το είχα δει, ευχαριστώ για την παραπομπή, είναι πολύ ενδιαφέρον και, με εξαίρεση μικρές λεπτομέρειες που θα αναφέρω παρακάτω, ακριβές. Ο Κωστόπουλος είναι σοβαρός ιστορικός, δεν είναι παίξε-γέλασε, γράφει βάσει στοιχείων. Όσο κι αν ωρύονται διάφοροι κατά των «Ιών», εγώ πάντοτε τον διαβάζω με προσοχή και έχω και ένα-δυο βιβλία του. Δε σημαίνει ότι πάντα συμφωνώ μαζί του ή ότι δεν την πατάει κι αυτός που και που (για ποιον άραγε δεν ισχύει αυτό;), αλλά είναι κάποιος που πρέπει να τον παίρνεις στα σοβαρά. Όπως σωστά επισημαίνετε, ο Κωστόπουλος δεν γράφει για σχέδιο δολοφονίας του Λαμπράκη με συμμετοχή της Χωροφυλακής. Αυτό που γράφει για γενικότερο σχέδιο αντιμετώπισης της Αριστεράς το τεκμηριώνει με συγκεκριμένα στοιχεία, γνωστά, και συμφωνώ κι εγώ μαζί του.
    Εκεί που τα χαλάει λίγο, ίσως λόγω έλλειψης ειδικών νομικών γνώσεων (κάτι που ισχύει για πολλούς ιστορικούς· ένας υπο-κλάδος «νομικής ιστορίας» ή κάτι τέτοιο δεν θα ήταν άσχημη ιδέα, ορίστε με τι θ’ ασχοληθώ όταν πάρω τη σύνταξή μου) είναι στο θέμα των δικαστικών διώξεων. Αφού και ο ίδιος δεν παραθέτει συγκεκριμένα στοιχεία για σχέδιο δολοφονίας με εμπλοκή αξιωματικών της Χωροφυλακής, δεν είναι παράξενο που αποφυλακίστηκαν οι τελευταίοι. Μάλιστα, το θέμα δεν είναι απλώς ότι αποφυλακίστηκαν, ούτε κατηγορία εις βάρος τους για ηθική αυτουργία στο φόνο δεν στοιχειοθετήθηκε ποτέ (ούτε δίνει κανένα στοιχείο ο Κωστόπουλος από το οποίο να προκύπτει ότι θα μπορούσε να στοιχειοθετηθεί). Μετά που έγραψα το σχόλιο αρ. 51 θυμήθηκα ότι η κατηγορία που αντιμετώπιζαν οι αστυνομικοί στη δίκη ήταν «παράβαση καθήκοντος», ότι δηλαδή, περίπου, επίτηδες παρέμειναν αδρανείς και άφησαν να γίνουν όσα έγιναν. Όποιος ξέρει από ποινική δικηγορία ξέρει ότι, γενικώς, τέτοια κατηγορία είναι πολύ δύσκολο να σταθεί, ας μην σαν κουράσω με λεπτομέρειες γιατί. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, προέκυπταν ένα σωρό λεπτομέρειες, που ελάχιστη σημασία έχουν για τους ιστορικούς άλλα έκαναν τη διαφορά μεταξύ καταδίκης και αθώωσης: π.χ. ο Μήτσου έλεγε «εγώ είμαι επιθεωρητής Χωροφυλακής Β. Ελλάδος (όπως και ήταν) δεν είχα καμία αρμοδιότητα να διατάξω ο,τιδήποτε, πέρασα από εκεί για να πάρω τον Καμουτσή, που ήταν ο αρμόδιος, να πάμε παρέα σε μια παράσταση των μπαλέτων Μπολσόι στο θέατρο της Ε.Μ.Σ. που δινόταν την ίδια μέρα», και επικαλούνταν και τον κανονισμό Χωροφυλακής για τις αρμοδιότητες του επιθεωρητή. Έλεγε, δηλαδή, ότι δεν είχε κανένα «καθήκον» που να παρέβη. Για τον Καμουτσή, υπήρχαν μαρτυρίες ότι διέταξε τη βίαιη διάλυση της αντισυγκέντρωσης, λέγοντας μάλιστα, χαρακτηριστικά, στους χωροφύλακες «τσακίστε τους», άρα, έλεγαν οι υπερασπιστές του, δεν παρέβη το καθήκον του κλπ. Νομίζω κατηγορία ηθικής αυτουργίας σε φόνο είχε μείνει μόνο για τον Καπελώνη (αυτόν που τον κέρασε μπουγάτσα ο Κοτσαμάνης), γι’ αυτό αυτός έμεινε τρία χρόνια φυλακή. Τελικώς αθωώθηκε. Βεβαίως, το να σε κεράσει, το πρωί πριν το φόνο, μπουγάτσα ο «φονιάς», δεν είναι και ιδιαίτερα τιμητικό ιδίως αν είσαι αστυνομικός, από την άλλη μεριά, όμως, δεν είναι και απόδειξη, που να μπορεί να σταθεί σε δικαστήριο, ότι μαζί σχεδιάσατε το φόνο.
    Πάντως, έχει δίκιο ο Κωστόπουλος για την μεταπολιτευτική διαστρέβλωση της φράσης «Ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο» που αποδίδεται στον Καραμανλή, ώστε να αποδειχθεί αυτός ο τελευταίος ως ένα (ακόμη) «θύμα» της υπόθεσης Λαμπράκη (μου φαίνεται μερικοί φανατικοί υπερασπιστές του φτάνουν να πουν ότι επίτηδες του έστησαν, τάχα, την υπόθεση αυτή κάποιοι δικοί του για να τον ξεφορτωθούν, πράγματα εντελώς ατεκμηρίωτα). Είναι κι αυτό ένα δείγμα του «αχταρμά» της συμφιλίωσης, όπου θέλουμε και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Ένα άλλο δείγμα, για νάμαστε και δίκαιοι, είναι η περίπτωση του Γεωργίου Παπανδρέου, που από πρωθυπουργός των Δεκεμβριανών και απηνής διώκτης των αριστερών (το 1950 τη μια μέρα τους απελευθέρωνε από τα ξερονήσια ο Πλαστήρας και την άλλη τους ξανάπιανε και τους ξανάστελνε εκεί ο Παπανδρέου, υπουργός Εσωτερικών ή Δημοσίας Τάξεως ή και τα δύο· όταν ο Πλαστήρας επικαλέστηκε τη χριστιανική αγάπη για να δικαιολογήσει την πρότασή του για κατάργηση της θανατικής ποινής ώστε να σώσει από τα εκτελεστικά αποσπάσματα τους αριστερούς, ο Παπανδρέου, με την ετυμολογία που τον χαρακτήριζε, τον ειρωνεύτηκε ότι με τη δήλωσή του κέρδισε την ουράνια βασιλεία αλλά απώλεσε την επίγεια) έγινε (και με τις ευλογίες της ΕΔΑ) ο «Γέρος της Δημοκρατίας».
    85: Χα! Μπράβο, βρήκατε τον Σαραντάκο που, άθελά του, έσωσε τον πατέρα Σαραντάκο σε μπλόκο στην Αθήνα, μετά τα Δεκεμβριανά;

  89. Μαρία said

    Πώς είναι δυνατόν να ευοδωθή η ανάκρισις, όταν οι ήδη αχθέντες ως κατηγορούμενοι αξιωματικοί χωροφυλακής, δηλαδή και εκείνοι οι οποίοι προεφυλακίσθησαν, εκκρεμούσης εν πάση περιπτώσει και της κατ’ αυτών κατηγορίας, ως και εκείνοι καθ’ ων ενδεχομένως μέλλουσι να προκύψωσιν ευθύναι, διατηρούνται υπηρετούντες εν Θεσσαλονίκη και ελέγχοντες ούτω ουσιαστικώς τα πάντα; Είναι γνωστή η τεραστία εις χείρας των κατά νόμον εξουσία. Τα μεν στόματα των υφισταμένων των ελέγχονται δια της ιεραρχικής εξαρτήσεως, η δε τυχόν διάθεσις των πολιτών των δυναμένων να γνωρίζωσιν επι της υποθέσεως ουσιώδη γεγονότα εξανεμίζεται, διότι ουδείς δέχεται βεβαίως να αντιμάχηται προς κρατούσας Αρχάς. Η σιωπή λοιπόν πανταχόθεν εξασφαλίζεται. Αφήνω ως μέρος και την εσκεμμένην παρεμβολήν ποικίλης φύσεως προσκομμάτων, ης απτόν δείγμα κατά το παρελθόν απετέλεσε και η αηδής εκστρατεία στρατολογηθέντων ανυποδήτων, ως επί το πολύ χωρικών, οι οποίοι επ΄αφορμή της προφυλακίσεως του υποστρατήγου Μήτσου και των λοιπών αξιωματικών κατήλθον ενταύθα και περιέτρεχον τας οδούς της πόλεως κραυγάζοντας επί ώρας «θανατηφόρα» συνθήματα κατά του Εισαγγελέως Μπούτη και του υποφαινομένου Ανακριτού, ως δραστών της μνησθείσης προφυλακίσεως, πάντα δε ταύτα και πάλιν επί παρουσία του Νομάρχου Θεσσαλονίκης και αστυνομικών δυνάμεων, περιορισθεισών εις το να αποτρέψωσι μόνον την προς το Δικαστικόν Μέγαρον προσπέλασιν των εγκαθέτων τούτων. Ταύτα σημαίνουσι βεβαίως οτι Κράτος εν τη εννοία συντεταγμένων εξουσιών, ων οι αποφάσεις είναι εις πάντας σεβασταί, τουλάχιστον κατά τας «ωραίας», κατ’ ευφημισμόν, αυτάς του παρελθόντος ημέρας, δεν υπήρξε, αλλά και καταδεικνύουσι την εσωτερικήν (θα έλεγον ψυχικήν) επαφήν μεταξύ τών, κατά την κρίσιν του Ανακριτού αρμοδίως εκφερομένην, εγκληματισάντων αξιωματικών και των λοιπών ενταύθα συναδέλφων των, ιεραρχικώς δε υφισταμένων, διότι μόνον υπό τοιαύτην εκδοχήν δικαιολογείται πώς ούτοι ηνέχθησαν τας εις βάρος του Εισαγγελέως και Ανακρτιτού ως είρηται ασχημίας.
    Απόσπασμα απ’ την αναφορά του Σαρτζ. προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης Πολ. Πολυχρονίδη (28/3/1964)

  90. IN said

    84: Μπορείτε να έχετε όποια άποψη θέλετε, εκείνο που είπα εγώ είναι ότι μιλήσατε για «οργάνωση» (και ασφαλώς δεν είστε ο μόνος που το κάνει), όταν κι εσείς ο ίδιος παραδέχεστε ότι δεν υπήρχε τέτοια οργάνωση. Κατά τα λοιπά, το ότι η αστυνομία δεν δίσταζε να χρησιμοποιήσει τους παρακρατικούς (που ισχύει και αποδεικνύεται από την ιστορία με τις καρφίτσες) δεν σημαίνει κιόλας ότι είχε τον «πλήρη έλεγχο» τους. Σημασία έχει να ακριβολογούμε: εγώ δεν έγραψα ότι έδρασαν μόνοι τους γενικώς οι παρακρατικοί, υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία ότι η αστυνομία α. τους χάιδευε, β. ήξερε πολύ καλά ότι θα κάνουν συγκέντρωση, γ. ίσως και να ενθάρρυνε ή να υπέβαλε αυτή την ιδέα και πάντως δεν έκανε τίποτε για να την αποτρέψει. Αλλά, από την άλλη μεριά, δεν νομίζω ότι χρειάζονται ιδιαίτερες επιχειρησιακές ικανότητες για να πάρει ένας το τρίκυκλό του, ν’ ανέβει ο δεύτερος στην καρότσα μ’ έναν λοστό, και να ορμήσουν και οι δυο μαζί εναντίον ενός ανυπεράσπιστου ανθρώπου που βαδίζει στο οδόστρωμα. Δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι, όσο κι αν χάιδευε και προστάτευε αυτούς τους ανθρώπους η αστυνομία, αυτό το τελευταίο το ήθελε, ή το είχε σχεδιάσει.
    85: Εμ, αγαπητέ, εσείς κρίνετε με αυστηρότητα (και πολύ καλά κάνετε) διάφορους με τις αναρτήσεις σας, δεν μπορείτε να την γλυτώσετε ο ίδιος 🙂 Αν εννοούσατε το περιστατικό με τον Καμουτσή, γράψτε γι’ αυτό, όχι αοριστίες για προσπάθειες κουκουλώματος. Όπως όμως θα δείτε από όσα έγραψα γι’ αυτό το περιστατικό (τα οποία δεν είναι, ασφαλώς, θέσφατα, ευχαρίστως να δεχθώ κάθε αντίθετο στοιχείο), δεν βοηθάει και πολύ τη θέση περί «κουκουλώματος». Άλλωστε, όταν έγινε αυτό το περιστατικό, ο Καμουτσής και οι λοιποί της παρέας του είχαν προ πολλού αποφυλακιστεί και είχαν γλυτώσει από την σοβαρή κατηγορία, της ηθικής αυτουργίας σε φόνο.
    86: κ. Munich (πολύ ευγένεια πέφτει, αλλά δεν φταίει κανείς άλλος, εγώ άρχισα) το θέμα δεν είναι αν υπάρχουν «αδιάσειστα» στοιχεία, το θέμα είναι αν υπάρχουν γενικώς στοιχεία, έστω και «διασειστά» (πώς δηλαδή θα το λέγαμε αυτό, μια και είναι και γλωσσικό το ιστολόγιο;). Επίσης, η αναφορά σε «σώμα ενόρκων» δεν είναι σωστή, γιατί, όπως έγραψα, από τη σοβαρή κατηγορία (ηθική αυτουργία σε φόνο ή, με τον σωστό όρο, ανθρωποκτονία εκ προθέσεως) οι αξιωματικοί της Χωροφυλακής (Μήτσου κλπ. πλην Καμουτσή) απηλλάγησαν ήδη από το στάδιο του βουλεύματος (το οποίο το εξέδιδαν τότε, και το εκδίδουν και σήμερα, τακτικοί δικαστές, χωρίς ανάμειξη των ενόρκων). Οι «νομομαθείς εδωμέσα» περιλαμβάνουν κι εμένα 🙂 και σας είπα την άποψή μου. Με όλο το σεβασμό, τα πράγματα είναι πολύ πιο περίπλοκα από το «ανάλογα τη σύνθεση του δικαστηρίου». Πριν αποφασίσουμε αν η «συμμετοχή της χωροφυλακής στη δολοφονία» είναι, ή όχι, μύθος, πρέπει ν’ αποφασίσουμε τι εννοούμε μ’ αυτή την έκφραση. Εκείνο που λέω εγώ είναι ότι δεν έχω δει συγκεκριμένα στοιχεία (πλην αυτού που ανέφερα για το «στόχος μας είναι ο Λαμπράκης») από τα οποία να προκύπτει ότι κάποιοι της Χωροφυλακής σχεδίασαν, μαζί με τους Κοτζαμάνη και Εμμανουηλίδη, αυτό που έκαναν οι τελευταίοι.

    Μια και το θυμήθηκα, να πω ότι ο Κωστόπουλος, στο άρθρο του που μας πρότεινε η Βασιλική έχει κάνει λάθος, νομίζω, (και) στην τελική κατηγορία για την οποία καταδικάστηκαν οι Κοτζαμάνης και Εμμανουηλίδης: Δεν ήταν «επικίνδυνη σωματική βλάβη» (σχετικά ελαφρύ αδίκημα) αλλά «θανατηφόρα σωματική βλάβη» δηλ. σωματική βλάβη που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο του θύματος, αδίκημα γνωστό σε ορισμένους παλιούς νομικούς και με το προ του 1950 όνομά του «θανατηφόρα τραύματα».

  91. Μαρία said

    88
    Ο Σαρτζ. στην αναφορά του αναφέρει οτι ο Καπελώνης προφυλακίστηκε «επι ηθική αυτουργία εις την εκ προθέσεως ανθρωποκτονίαν του Λαμπράκη και την επικίνδυνον σωματικήν βλάβην του Τσαρουχά, ενώ οι Μήτσου, Καμουτσής και Διαμαντόπουλος «επι 1. συνεργεία εις την εκ προθέσεως ανθρωποκτονίαν του Λ και 2. καταχρήσει εξουσίας εις βαθμόν κακουργήματος».

  92. rogerios said

    Έμ, άργησα να περάσω και να προσφέρω κάτι περισσότερο, όπως θα ήλπιζε ο αγαπητός Δύτης (17), Ανάγεται το συμβολικό «Ζει!» στον Μάνη, όπως επισήμανε ο Gpoint (σχ. 15); Ο τρόπος με τον οποίο τιμούσαν τη μνήμη του οι πιστοί του φαίνεται να συνηγορεί υπέρ μιας τέτοιας άποψης. Όμως, μας χωρίζουν πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα από τα γεγονότα εκείνα και μου μοιάζει κομμάτι δύσκολο να αποδειχθεί η αδιάλειπτη χρήση της λέξης με τον συγκεκριμένο σκοπό, ώστε να αποδειχθεί η σχέση. Να ομολογήσω ότι το μυθιστόρημα του Μααλούφ («Les jardins de lumière») δεν το έχω διαβάσει, προσθέτοντας πάντως ότι κάποιες επιφυλάξεις για την αξιοπιστία του συγγραφέα σε τέτοια θέματα τις διατηρώ.

    Εκεί, όμως, που βεβαιώθηκα ότι κάτι παράξενο συμβαίνει 😉 ήταν όταν διάβασα το σχόλιο του Ηλεφού (21)! Έ, ναι, η φράση που αποδίδεται στη Φρειδερίκη είναι ακριβώς η ίδια που απέδιδαν στον Ερρίκο Β΄ για τον Μπέκετ! Άρα, μάλλον πρόκειται περί φράσης-τόπου που διαχρονικά εμφανίζεται για οργισμένους μονάρχες…

  93. IN said

    91: Όντως έτσι είναι, αλλά από τις κατηγορίες αυτές έχω την εντύπωση ότι επέζησε μόνο η παράβαση καθήκοντος, όταν η υπόθεση έφτασε στο ακροατήριο. Η συνέργεια εις την ανθρωποκτονία πρέπει να «έφυγε» με το παραπεμπτικό βούλευμα, που κάπου θα είναι δημοσιευμένο στις εφημερίδες της εποχής, αλλά δεν ξέρω πότε ακριβώς βγήκε για να το ψάξω. Στη «Μακεδονία» της 15ης Οκτωβρίου 1963, σελ. 5, που υπάρχει ψηφιοποιημένη στην εθνική βιβλιοθήκη, δημοσιεύεται το σκεπτικό του βουλεύματος με το οποίο αποφυλακίστηκαν οι αξιωματικοί της Χωροφυλακής και γίνεται εκτενής αναφορά σε διάφορες αλληλοσυγκρουόμενες μαρτυρικές καταθέσεις για ανάμειξη (ή μη) της αστυνομίας στη δολοφονία του Λαμπράκη. Με μια λέξη, η εικόνα που βγαίνει είναι χάος, δηλαδή τα πάντα και το αντίθετό τους. Μεταξύ των μαρτύρων που μνημονεύεται ότι εξετάστηκαν και ο Ιωάννης Μέλφος, για τον οποίο έγινε κουβέντα (με παρέμβαση του γιου του) κάτω από τη δημοσίευση του διηγήματος του Ιωάννου για τον πρόεδρο Ταμέλη. Καταθέτει επιβαρυντικά στοιχεία για την αστυνομία.

    Η κατάχρηση εξουσίας σε βαθμό κακουργήματος είναι «εν γνώσει του εξέθεσε σε δίωξη ή τιμωρία αθώο ή παρέλειψε να διώξει κάποιν υπαίτιο ή προκάλεσε την απαλλαγή του», δηλαδή δεν έχει να κάνει με συμμετοχή σε (σχέδιο) δολοφονίας αλλά σε κάλυψη στους δράστες. Έχω την εντύπωση ότι κι αυτή η κατηγορία είχε φύγει πριν το ακροατήριο, αλλά μπορεί να κάνω και λάθος.

    Ο Σ. Σαραντάκος της «Αντικομμουνιστικής Σταυροφορίας», μορφή. Πλήρες όνομα Σαράντης Πέτρου Σαραντάκος, κάτοικος παλαιάς Κοκκινιάς, ετών 42 το 1969 και 52 το 1979, άρα γεννηθείς το 1927. Το 1969, εν μέσω δικτατορίας, καταδικάζεται σε φυλάκιση 4 ετών ως μέλος της αντιστασιακής οργάνωσης «Αόρατοι Αγωνιστές». Το 1979 συλλαμβάνεται στα πλαίσια της υπόθεσης των ακροδεξιών βομβιστών (Κουρκουλάκος, Τζαβέλας, «Οργάνωση Εθνικής Αποκαταστάσεως», βόμβες σε κινηματογράφους Ρεξ και Έλλη) και δηλώνει επάγγελμα «ντετέκτιβ»! Κάπου γράφεται ότι καταδικάστηκε σε 4 χρόνια φυλακή που στη συνέχεια έγιναν 2, αλλά δεν έψαξα για δημοσίευμα σχετικά με τη δίκη, μόνο τη σύλληψη βρήκα στη Μακεδονία, κάπου το 1979, δε θυμάμαι ημερομηνία.

  94. sarant said

    Άλλος ο Σαραντάκος της Σταυροφορίας, άλλος ο χίτης του Περιστεριού, άλλος ο δημοσιογράφος Σαράντος (Ντάντος) Σαραντάκος της Βραδυνής, πατέρας των σημερινών γνωστών δημοσιογράφων,

    Και άλλος ο Νικοκύρης, χωρίς καμιά έστω και μακρινή συγγενική σχέση με κάποιον από τους παραπάνω.

  95. Άφωνος said

    @90
    Η εικόνα που παρουσιαζετε για το περιστατικό της δολοφονίας είναι, κατα τη γνώμη μου, προϊόν προκαταληψης. Η δική μου γνώμη είναι ότι η δολοφονία μπροστά σε εκατοντάδες μάρτυρες και παραταγμενη αστυνομία, με όχημα που πρεπει, την κατάλληλη στιγμή, να διαβεί απο συγκεντρωμένο πληθος και μετά να διαφύγει, δεν σχεδιάζεται και εκτελειται αυθόρμητα, χωρίς καθοδήγηση, δίκτυο συνεργατών και διαβεβαιώσεις περί ασυλίας, ιδιως σε μια αστυνομοκρατουμενη πολιτεια, οπου οι υπηρεσιες της γνωριζουν και ελεγχουν τα παντα. Η εικόνα που εχετε εσείς για το περιστατικό μοιάζει με την εικόνα του τροχαίου που παρουσιάστηκε απο την αστυνομία.

  96. spiral architect said

    … και γω ξέρω ένα Σαραντάκο, αλλά εσένα δεν σε ξέρει.
    Ένα καράβι Παπαδόπουλοι

  97. Γς said

    92 @ Ρογήρος

    Ρογήρε σας βγάζω το καπέλο!
    Το μεσαιωνικό σας κράνος δλδ, που σίγουρα φοράτε

  98. Νέο Kid Στο Block said

    Mα ποιος είναι αυτός ο Μπέκετ που λέει ο παικταράς Ροζέ Μιλά;
    Σίγουρα κάποιος βάρβαρος Σάξων κι όχι ο γνωστός ντε Νογμαντί Τομά Μπεκέ που έπεσε επί (κυριολεκτικά!) βωμών και εστιών. 🙂

  99. Voulagx said

    Συμφωνω με τον Αφωνο στο #95.
    Στο τελος θα πιστεψουμε οτι ο Λαμπρακης επεσε θυμα του κυκλοφοριακου φορτου της βραδιας εκεινης.

  100. Εδώ Χρυσή Αυγή με σκοτώνει ο Δραγασάκης said

    Το σχόλιο #95 ας το διαβάσω ανάποδα. Όσο και χαζοί να ήταν οι αξιωματικοί της χωροφυλακής εκείνης της εποχής, τόσο χαζοί αποκλείετε να ήταν. Αν σχεδιάζεις κάποια δολοφονία, υπάρχουν χίλιοι άλλοι τρόποι πιο αποτελεσματικοί χωρίς ν αφήνεις αποτυπώματα. Δεν ρίχνεις ένα τρίκυκλο σε ένα συγκεντρωμένο πλήθος και μετά να διαφύγει, μπροστά σε εκατοντάδες μάρτυρες και παραταγμένη αστυνομία. Μη υποτιμάτε την νοημοσύνη του εχθρού, και προπάντων μη υποτιμάται την νοημοσύνη του φιλοθεάμονος κοινού. Πάντα και με μαθηματική ακρίβεια κάτι στραβό θα συνέβαινε. Αυτό το ξέρει και ο πιο χαζός χωροφύλαξ επονοματάρχης. Το πιο πιθανό είναι να ενήργησαν αυτοβούλως. Μπορεί η αστυνομία να συντηρούσε και να συνεχίζει να συντηρεί παρακρατικές ομάδες, ενυπάρχει όμως μεγάλος κίνδυνος και ενίοτε αυτές οι ομάδες είναι ανυπάκουες και ενεργούν αυτοβούλως. Γίνονται ανυπόμονες, απειθάρχητες, βράζει το αίμα τους για δράση, δεν ελέγχονται πλέον.

  101. spiral architect said

    Συμβουλή Προσέχετε τας γραμματοσειράς σας, διότι εκτίθεστε ανεπανόρθωτα.
    Ετέρα συμβουλή: Υπάρχουν δεκτικότεροι και πλέον φιλικότεροι ιστότοποι δια την υποβολήν των απόψεών σας.

    Δίδαγμα: Ο όνος ίπταται!
    (επιτέλους απεδείχθει)

  102. leonicos said

    @4 Αρκισινέα, για ποιον πέθανε ο Χαλκίδης; Ήθελα κάποτε να ρωτήσω τον σ. Φλωράκη όταν επέχαιραν ‘τις συνταρακτικές αλλαγές νοοτροπίας που γίνονταν στην ΕΣΣΔ’ (λίγους μήνες πριν από τη διάλυσή της ή μάλλον την κατάρρευσή της).

    Μερικές φορές όμως διερωτώμαι: ‘ζουν’ ή ‘ξαναπέθαναν’; Μια φορά σκοτωμένοι από τους άλλους και μια φορά από εμάς; (το εμάς με την ευρεία έννοια).
    Και όπως ξέρεις κατά την Γραφή, ο δεύτερος θάνατος είναι οριστικός. Ούτε ο Χριστιανισμός δεν επαγγέλλεται ανάσταση μετά από τον δεύτερο θάνατο.

    @13 Silia Εγώ μέμφομαι τον εαυτό μου διότι κράτησα παθητική αντιστασιακή στάση. Έτυχε δε προχουντικά, επειδή σπίτι διαβάζαμε Εστία ως ‘αντικαμανλικοί’, να γραφτώ ένα φεγγάρι στη νεολαία των Προοδευτικών, και… σκατά. Είχα τσακωθεί και με κάποιον της ΕΔΑ που αποκάλεσε το κόμμα του Μαρκεζίνη ‘αστικό’ ενώ εγώ πίστευα πως είμαι ‘προοδευτικός’. Τότε ‘μια ήταν η δεξιά’. Πέτυχα να πάρω τον πρώτο διορισμό μου πάνω που θα γινόταν ο ‘δοτός’ πρωθυπουργός. Ούτε είχα καταλάβει ‘τι μου είχε συμβεί’. Αλλά και το Λαμπρά – κις μι δεν είναι αντίσταση παρά τον ρομαντισμό του. Είναι απλώς ‘εύρημα’.

    @15GPoint, πολύ ενδιαφέρον αλλά από πού πήρε ο Μααλούφ την πληροφορία. Πιο πολύ για εύρημα μού μοιάζει. Κατ’ αρχήν ο Μάνι, ως Μάνι αναφέρεται στις πηγές, και στα μεταγενέστερα της αττικής ελληνικά Μάνις – μάνητος. Δεύτερον το χάι (με ח σαν το ισπανικό j, συγγενές με το הוח που αποδόθηκε στα ελληνικά ως Εύα) για να πει ‘ζει’ θα έπρεπε να έχει αρχικά ένα γιοτ (σε όποιο αλφάβητο θέλετε). Εν πάση περιπτώσει δεν έχει ίσως μεγάλη σημασία, αλλά προς χάριν της λεξιλογίας του μπλογκ.
    Δεν είχα δει ακόμα του Δύτη @17 που το τοποθετεί καλά (αν και το δεύτερο syriac είναι απλώς arabic με κάπως γωνιώδη γραφή) αλλά εξηγεί μόνο το ‘μανιχαίος’ και όχι το ότι γράφτηκε στους τοίχους ότι ‘Ζει’ μετά από τον θάνατό του.

    @19 Γιώργο Λυκοτραφίτη, πολύ λογοτεχνικό σχόλιο. Αλλά μετακινείσαι μεταξύ ‘πόλης’ (κάθε πόλης) και ‘Θεσσαλονίκης’. Γιατί ειδικά η Θεσσαλονίκη πρέπει ν’ αντιμετωπιστεί κοινωνιολογικά; Κάθε πόλη και καθένας από μας το χρειάζεται. Όσο για την ρήση του Μπένγιαμιν, βρίσκω ότι ‘θαυματοποιούμε’ πολύ εύκολα μερικά πράγματα. Θα μπορούσε επίσης να γράψει ‘Μήπως κάθε γωνία των πόλεών μας δεν αποτελεί κι ένα σκηνικό έρωτα;’ Κι αυτό αποδεικνύει ότι δεν ελέχθη δα και κάτι το τόσο σημαντικό.

    @21 Ηλεφούφουτε, καταπληκτικό εύρημα.

    @ΑΑ Αυτός δεν ήταν που με την ιδιότητά του πέρναγε φουρνιές πραγμάτων εκτός τελωνείου; Είχε γίνει σκάνδαλο θυμάμαι. Μια άλλη εμφάνισή του για γέλια και για κλάματα, ήταν όταν του φόρεσαν τον σιδερένιο σταυρό του Διονυσίου(;) του Αθωνίτου, που του έφτανε στα γόνατα.
    Αλλά, στη δίκη πρέπει να επέδειξε θάρρος. Ίσως όχι ύφος, αλλά θάρρος και αξιοπρέπεια. Τουλάχιστο όλοι είπαμε ‘υπάρχουν και πραγματικοί δικαστικοί’.

    @49Γς. Έλεος! Και τον Σαρτζετάκη; Ε!!!!!!!

    @69 ‘Η συμμετοχή της αστυνομικής αρχής είναι, κατά τη γνώμη μου, πολύ πιθανότερη από το ενδεχόμενο να είναι πράκτορας ο 40κος’ Άφωνε, το συμπέρασμα είναι αυθαίρετο!!!! Και για τον 50κο το ίδιο ισχύει.

    @Ποιος βλάκας ανέβασε το άσχετο σχόλιο @79 σε τέτοια ανάρτηση; Ο Νοικοκύρης πού είναι;
    Α… ρε, μου φαίνεται ότι τον ξερω!

    @80 Ηλεφου αχ, Ηλεφού!

  103. Αναστασία said

    Διάβασα πρόσφατα το βιβλίο All hell let loose του Max Hastings, το οποίο παρεμπιπτόντως συνιστώ ένθερμα, και οπωσδήποτε δεν μπορεί να χαρακτηριστεί φασιστικό. Μεταξύ άλλων το βιβλίο περιγράφει πώς η Γαλλία, που επέλεξε να συνεργαστεί με το Χίτλερ, γνώρισε πολύ λιγότερες καταστροφές και νεκρούς από ότι άλλες χώρες που προτίμησαν την αντίσταση.
    Προφανώς υπάρχουν πολλοί λόγοι που καθορίζουν την πολιτική μιας χώρας απέναντι σε μια απειλή όπως ο Χίτλερ. Ούτε φυσικά μπορεί να εγγυηθεί κανείς ότι αν μια χώρα που αντιστάθηκε τότε είχε εξαρχής επιλέξει τη συνεργασία θα είχε λιγότερες απώλειες από αυτές που υπέστη λόγω αντίστασης. Ή ότι η Γαλλία θα είχε την ίδια τύχη αν δεν είχε αντισταθεί καμιά ευρωπαϊκή χώρα. Ούτε μπορούμε να προδιαγράψουμε τη θέση μας σε περίπτωση που ανάλογη κατάσταση εμφανιστεί στο μέλλον.
    Γι’ αυτό και γίνεται συζήτηση. Η συζήτηση για το Β Παγκόσμιο και για όλους τους πολέμους πρέπει να γίνεται σε κάθε τάξη και κάθε χρονιά, ανεξάρτητα από τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής.
    Επομένως γιατί η ερώτηση του μαθητή είναι προβοκατόρικη;
    σημείωση: δεν έχω διαβάσει Καλύβα ή τον άλλο κύριο που αναφέρεται στο σχετικό σχόλιο, ούτε έχω δει το ντοκιμαντέρ του Κούλογλου ή Κούλογλου γενικώς.

  104. Άφωνος said

    @100
    Θα μου επιτρέψετε να θεωρήσω και τη δική σας άποψη προϊόν προκαταληψης. Σημειώνω ότι πρόκειται για αστυνομία που οι υπηρεσίες της είχαν μακρά εμπειρία σε φόνους ή τραυματισμούς αριστερών, είχαν την αίσθηση της παντοδυναμίας και της ατιμωρησίας, αυτοί, όχι οι παρακρατικοί που ήταν με το ένα πόδι στη φυλακή, κρατούσαν σε ομηρία τους παρακρατικούς, είχαν τη δυνατότητα εχέμυθου επιχειρησιακού σχεδιασμού, όχι οι παρακρατικοι που δεν ήταν οργάνωση αλλά χαλαρές συναθροισεις σε καφενεία, είχαν το κίνητρο, όχι οι παρακρατικοι που η κυρία ασχολία τους ήταν η επιβίωση. Για σκεφτήτε με ποιο κινητρο οι δύο παρακρατικοί θα διακινδυνευαν τα πάντα για να δολοφονησουν με δική τους πρωτοβουλια ένα δημόσιο πρόσωπο, απο ιδεολογία μηπως; Μετά πρεπει να απαντηθεί, γιατί η αστυνομία, η αμέτοχη στη δολοφονία, χειρίστηκε την υπόθεση ως αυτοκινητιστικο ατύχημα; Γιατί ο ιατροδικαστής δεν είδε ή ενημερώθηκε για χρηση λοστού αλλά συμπερανε τραυματισμό απο πτώση; Ολα τυχαία; Για πείτε ένα τροπο δολοφονίας χωρίς αποτυπώματα, καλυτερο απο ένα στημένο αυτοκινητιστικο ατύχημα.

  105. IN said

    94: Α, ξέρετε λοιπόν ποιος ήταν ο Χίτης του Περιστερίου; Τι απέγινε αυτή η μεγάλη μορφή;

  106. Εδώ Χρυσή Αυγή με σκοτώνει ο Δραγασάκης said

    Το στημένο αυτοκινητιστικο ατύχημα θα το κάνεις 7 η ώρα το πρωϊ όταν αμέριμνος πάει στη δουλειά του. Χωρίς μάρτυρες, με κουκούλες, χωρίς τρίκυκλα, με κλεμμένο πεζώ χωρίς πινακίδες, και προπάντων χωρίς λοστούς. Χωρίς λοστούς, να σημειωθεί αυτό. Δεν νοείτε αυτοκινητιστικό ατύχημα με θανατηφόρο όπλο ένα λοστό. Τον πατάς μια, κάνεις όπισθεν, τον αποτελειώνεις. Ένα ανεξιχνίαστο ατύχημα σαν τόσα άλλα. Αυτά έχει η μοίρα.

  107. sarant said

    105: Επί χούντας είχε δρόμο στο όνομά του στο Περιστέρι (έμενε εκεί ένας συμμαθητής μου!) μετά όμως άλλαξε.

  108. Πάντως, υπάρχουν δολοφονίες που πρέπει να φαίνονται ως τέτοιες. (Και ταυτόχρονα, να μη φαίνονται ώστε να μην τιμωρούνται –άλλο βασικό στοιχείο).

  109. Εδώ Χρυσή Αυγή με σκοτώνει ο Δραγασάκης said

    Σαν του Παναγούλη.

  110. Άφωνος said

    @106
    Ο στόχος δεν είναι εργαζόμενος που ξεκινάει πρωί για δουλειά αλλά δημόσιο πρόσωπο, διαρκώς συνοδευόμενο και με παραμονή συντομότερη από 24 ώρες, οπότε το σενάριό σας αποκλείεται. Η χρήση λοστού, με διαβεβαιωμένη κάλυψη και ασυλία από επίσημη και αξιόπιστη πλευρά, εξασφαλίζει το τραυματισμό σε ζωτική περιοχή. Οπισθεν αποκλειεται για λόγους ταχείας εκτέλεσης. Το κίνητρο; Ποιο είναι το κίνητρο;

  111. Εδώ Χρυσή Αυγή με σκοτώνει ο Δραγασάκης said

    Έλα ντε, το κίνητρο. Το κίνητρο είναι να πάψει να μιλά ο Λαμπράκης και να παρασέρνει κόσμο στις ιδεοληψίες του. Τον καθαρίζεις αγνά και σεμνά και δεν δίνεις στόχο να το κάνεις ήρωα. Το τρίκυκλο και όπως διαδραματίστηκε το συμβάν, τον κάνεις ήρωα και ζει χίλια χρόνια. Άρα, αποκλείετε να είναι οργανωμένο. Τον καθαρίζεις σε σκοτεινό δρομάκι και πεθαίνει ασήμαντος, το πολύ να τον θρηνούν κάτι δικοί του. Κάπως έτσι καθάριζαν κάποιοι άλλοι τους αντιφρονούντες τους, αλλά μη επεκταθώ άλλο και μου βγει το αντικομμουνιστικό μένος μου. Δε χρειάζεται και πολύ προσπάθεια.

  112. Άφωνος said

    @103
    Νομίζω πως πιστεύετε ότι, αν είχε κυριαρχήσει σε όλες τις υπο γερμανική κατοχή χώρες, η αποχή από αντίσταση με στόχο τη μείωση των απωλειών, η έκβαση του πολέμου θα ήταν η ίδια. Δεν είμαι βέβαιος ότι είναι σωστή αυτή η άποψη.

  113. Άφωνος said

    @111
    Εχω την εντύπωση ότι αυτά που περιγράφετε δεν ήταν κατανοητά από τις μυστικές υπηρεσίες της Θεσσαλονίκης την εποχή της δολοφονίας. Οπωσδήποτε, αν υπήρξε εμπλοκή τους στη δολοφονία, προκάλεσαν την ηρωοποίηση του Λαμπράκη, όμως δεν νομίζω ότι μπορούσαν να φανταστούν την εξέλιξη. Σημειώνω ότι το κίνητρο που ανεφέρετε δεν ταιριάζει στο προφίλ του Γκοτζαμάνη. Επίσης ότι υπήρχε ελάχιστος διαθέσιμος χρόνος και ελάχιστες ευκαιρείες για το σχεδιασμό και την εκτέλεση της δολοφονίας, επομένως δεν ήταν δυνατή η επιλογή του σκοτεινού δρόμου.
    Νομίζω ότι πρέπει να διαχωρστεί το γεγονός από την εξέλιξή του και να το δεί κανείς στα πλαίσια της τοπικής κοινωνίας.

  114. Εδώ Χρυσή Αυγή με σκοτώνει ο Δραγασάκης said

    Γιατί είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουμε ότι οι θύτες ενήργησαν αυτοβούλως, χωρίς οδηγίες και χωρίς άνωθεν εντολές. Μετά τα γεγονότα να έκραξαν οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι, βρε τους μαλάκες κοίτα τι μαλακία πήγαν και έκαναν. Τόσες φορές του είπα όχι τώρα, όταν φύγει ο κόσμος, όταν αδειάσει ο δρόμος, όταν σκοτεινιάσει στο δρομάκι πίσω από την εκκλησιά. Όταν δώσω το σινιάλο. Βέβαια, μετά προσπάθησαν να τα κουκουλώσουν και να τα μπαλώσουν, αλλά αυτό ήταν αδύνατον να γίνει. Τόσοι μάρτυρες, τόσοι δημοσιογράφοι και τον άλλο τον βλάκα να ορμάει στο τρίκυκλο.

  115. Άφωνος said

    @114
    Τη ίδια σκέψη έκανα κι εγώ: γιατί είναι τόσο δύσκολο να δεχτούμε ότι δεν μπορούσαν να δράσουν αυτοβούλως. Καταλήγω στό συμπέρασμα ότι πρόκειται για προκατάληψη, που αφορά και τις δύο αντικρουόμενες γνώμες, όπου οι εκτιμήσεις και τα συμπεράσματα κατευθύνονται από το ιδεολογικό υπόβαθρο, επομένως τα λογικά επιχειρήματα έχουν μικρή ισχύ.

  116. […]   Στο Διαδίκτυο υπάρχει αρκετό υλικό για τη δολοφονία του Λαμπράκη. Επίσης, και άλλο υλικό από τον ιστότοπό μου. Ακόμα, δημοσίευμα του ιστολογίου για τη  πορεία ειρήνης του 1963.   Τέλος, σημερινό αφιέρωμα από άλλο ιστολόγιο (που περιέχει και υλικό από τα παραπάνω, συνθεμένο σε βιντεάκι).   Καθώς και το πιο τραγικό γεγονός έχει και την εύθυμη πλευρά του, το τρίκυκλο των φονιάδων έγινε μόνιμο θέμα πικρής ειρωνείας στις γελοιογραφίες και στις επιθεωρήσεις. Εδώ, δυο γελοιογραφίες. Μία του Μποστ από τους Δρόμους της Ειρήνης και μία του Φωκίωνα Δημητριάδη από τα Νέα.       Πηγή:  sarantakos.wordpress.com […]

  117. Άρτεμη said

    Βλέπω ότι σχεδόν φτάσατε σε σύγκλιση… ή τουλάχιστον σε μια κάποια ερμηνεία… αλλά πάλι το μυαλό μου, θολωμένο, δέν πιάνει και πολλά.
    Όμως βαθιά σκανδαλισμένη διαβάζω εδώ http://www.xryshaygh.com/index.php/enimerosi/view/ntokoumento-chairetouse-fasistika-kai-o-grhgorhs-lamprakhs#.UZ47F9gm7pc ότι ο Λαμπράκης ήταν φασίστας και ότι αν το ηξεραν, λέει, οι αριστεροί, θα τον αναθεμάτιζαν.
    Και τους αφήνομε ακόμα να μιλάνε

  118. Άφωνος said

    @117
    Σας υπενθυμίζω ότι ο Λαμπρακης δεν αυτοπροσδιοριζοταν αριστερος. Είχε εκλεγεί συνεργαζόμενος με την ΕΔΑ, όχι μέλος. Γνωστός έγινε για το κοινωνικο του έργο σαν γιατρός, για τη συμμετοχή του στο κίνημα ειρήνης και για τους αγώνες για την απελευθέρωση των πολιτικών εξοριστων. Δεν έχω γνώμη για τη γνησιότητα των δυο επιστολών από τα νεανικά του χρόνια, αν όμως είναι γνήσιες πρέπει να κρίνουμε από την ύστερη στάση του, όχι από τη νεανική.

  119. Άρτεμη said

    118 Θα συμφωνήσω για τον αυτοπροσδιορισμό σε ένα ποσοστό, αλλά αν επιλεγεις εκείνα τα χρόνια να πολιτευτείς με την ΕΔΑ, έστω και όχι ως μέλος, αριστερός είσαι – γενικώς και αοριίστως ίσως αλλά αριστερός.
    Και
    Όσο για τις επιστολές δέν με ενδιαφέρουν καθόλου, τα στερνά τιμούν τα πρώτα έλεγε η γιαγιά μου. Και στην περίπτωη τού Λαμπράκη τα στερνά τίμησαν τα πρώτα και με το παραπάνω.
    Σε αυτήν εδώ την περιπτωση τα χρυσαβγουλα με ενδιαφέρουν και η έμμεση έστω προσπάθεια να αποδείξουν ότι ο Λαμπράκης ήταν δικός τους. Είναι και αυτή απλώς μια ακόμη χυδαιότητα ή κάτι περισσότερο; Μήπως είναι η προσπάθεια να οικειοποιηθούν κι’ άλλον κόσμο, να κάνουν δικές τους τις εμβληματικές μορφές τής προοδευτικής κοινωνίας, να σπιλώσουν μνήμες και συνειδήσεις;

  120. rogerios said

    [Ζητώ συγγνώμη για το οφτοπικίζειν 😉 ]

    @ Γς: Μερσί! [κι είναι και βαρύ το άτιμο το κράνος]

    Νεοκίδιε: 🙂 Εγώ το προσπάθησα με τον Τομά Μπεκέ, αλλά υπέθεσα ότι θα τον αναγνώριζαν λιγότεροι απ’ ό,τι τον Ίμρε Νοτζ. 😉

    @Leonicos (102): κι όμως μια χαρά απαντά και η μεταγραφή Μάνης και μάλιστα σε κοτζάμΙωάννη Χρυσόστομο. Συμφωνούμε, πάντως, ότι η θεωρία του Μααλούφ έχει πολλές πιθανότητες να είναι αστήρικτη σε ιστορικά στοιχεία.

  121. […] Πηγή: https://sarantakos.wordpress.com/2013/05/22/zei/ […]

  122. NM said

    #117,118,119:
    Ο Γρηγόρης Λαμπράκης ήταν οικογενειακός μας φίλος μέχρι τη μέρα που δολοφονήθηκε. Γνωρίστηκαν με τον πατέρα μου στο πανεπιστήμιο και όταν τελείωσαν την ιατρική, παρουσιάστηκαν μαζί φαντάροι (καλοκαίρι του ’40) στη σχολή εφέδρων αξιωματικών στη Σύρο. Πρέπει να ήταν αρχές Αυγούστου γιατί ο πατέρας μου έλεγε ότι άκουσαν την έκρηξη της τορπίλας που χτύπησε την Ελλη στην κοντινή Τήνο. Στη Σύρο τους βρήκε και η κήρυξη του πολέμου. Τον Νοέμβρη ή το Δεκέμβρη πήραν μαζί μετάθεση αρχικά στην Αθήνα για εκπαίδευση υγειονομικών και τέλος Μάρτη ή αρχές Απρίλη του ’41, ανθυπίατροι πλέον, πήραν φύλλο πορείας για την Κοζάνη όπου δεν έφτασαν ποτέ γιατί συναντήθηκαν με τους προελαύνοντες γερμανούς στα βομβαρδισμένα Σέρβια (αν δεν κάνω λάθος την πόλη). Εκεί μάλιστα ο πατέρας μου έλεγε ότι ο φίλος του του έσωσε τη ζωή σε ένα ατυχές περιστατικό με μιά περίπολο Νεοζηλανδών που τους πέρασε μέσα στο σκοτάδι για Γερμανούς και άρχισαν να τους πυροβολούν. Πάνω στη φυγή τους, ο πατέρας μου (που ήταν μικρόσωμος) χτύπησε ή εξαντλήθηκε και ο Λαμπράκης τον απομάκρυνε κουβαλώντας τον στον ώμο του σηκωτό για μεγάλη μάλιστα απόσταση.
    Μου φαίνεται λοιπόν λίγο παράξενο ο Λαμπράκης να βρέθηκε για αγώνες στην Κων/πολη στα μέσα Οκτώβρη του ’40, κατά τη διάρκεια της θητείας του και μάλιστα τους 2-3 πρώτους μήνες που ακόμα ήταν εκπαιδευόμενος. Χωρίς όμως να αποκλείεται εντελώς να εστάλη εκεί με την ελληνική αποστολή καθώς ήταν ήδη παλιός και αναγνωρισμένος αθλητής (στο δέκαθλο νομίζω) και νωρίτερα βαλκανιονίκης. Πάντως απ’ότι βλέπω στη φωτογραφία, ολοκληρη η ελληνική αποστολή χαιρετάει φασιστικά και αυτό το βρίσκω λογικό καθώς αποκλείεται το καθεστώς της 4ης Αυγούστου να επέτρεπε ακόμα και την απλή συμμετοχή σε αγώνες –ακόμα και στο εσωτερικό της χώρας- σε αθλητές που δεν είχαν δεχτεί να εγγραφούν στην ΕΟΝ. Πόσο μάλλον αν επρόκειτο για συμμετοχή στην εθνική ομάδα στίβου.
    Επίσης επιβεβαιώνω ότι κατά τα λεγόμενα των γονιών μου, ούτε ο Λαμπράκης ούτε ο πατέρας μου ήταν αριστεροί προπολεμικά. Και οι δυό τους πολιτικοποιήθηκαν σταδιακά. Αρχικά κατά τη διάρκεια της κατοχής και πολύ περισσότερο τα αμέσως μετεμφυλιοπολεμικά χρόνια.

  123. Μαρία said

    122
    H συμμετοχή στους βαλκανικούς, που έγιναν 5 και 6 Οκτωβρίου, είναι μούφα.
    Η φωτογραφία πρέπει να είναι απ’ τους ολυμπιακούς του ’36.
    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%B1%CE%BB%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF_%CE%91%CE%B3%CF%8E%CE%BD%CE%B5%CF%82_%CE%A3%CF%84%CE%AF%CE%B2%CE%BF%CF%85_1940
    Οι δε γραφικοί χαρακτήρες στα ελλην. και στα γερμανικά είναι μέρα με τη νύχτα.

  124. Άρτεμη said

    122, 123 Άρα μάλλον επιβεβαιώνετε, Μαρία και ΝΜ, την εκμετάλλευση – οικειοποίηση; -τού ονόματος, τής μνήμης και τής ιστορίας, αλλά και την πολιτικοποίηση τού ανθρώπου Λαμπράκη. Θα ευχόμουν να είμαστε όλες, – οι θυμωμένες, – οι γι’ αυτό.

  125. sarant said

    122-123: Μπορούμε να το ψάξουμε και περισσότερο, τα στοιχεία υπάρχουν και δεν φεύγουν. Μπράβο πάντως, φαίνεται χάλκευση.

  126. Μπετατζής said

    Θυμήθηκα καθυστερημένα μια άλλη γελοιογραφία, μάλλον ήταν του Ιωάννου, την περίοδο που ο Σαρτζετάκης φανέρωσε τις απόψεις του με αφορμή την υπόθεση του Χρήστου Ρούσσου : Κάποιος διαβάζει την απόφαση Σαρτζετάκη (νομίζω αποκαλούσε τους ομοφυλόφιλους ανώμαλους, ή κάτι τέτοιο, δεν θυμάμαι καλά) και αναρωτιέται : «Λες τελικά η υπόθεση Λαμπράκη να ήταν τροχαίο ;;»

  127. NM said

    Αυτό που με τρομάζει είναι ότι από τους δεκάδες ιστότοπους και έντυπα που αναδημοσίευσαν τις φασιστικές αθλιότητες κανείς δεν μπήκε στον κόπο να κάνει το αυτονόητο. Να αναρωτηθεί δηλαδή για την προέλευση των φωτογραφιών και να ζητήσει από τους τρωγλοδύτες να τις παραθέσουν.
    Πρόκειται για πολλαπλή και εξαιρετικά χοντροκομένη χάλκευση. Η φωτογραφία των αθλητών στο στάδιο δεν πρέπει καν να εικονίζει την ελληνική αποστολή στο Βερολίνο. Η δικτατορία Μεταξά μέτραγε μερικές μόνο μέρες ζωής και φυσικά η ΕΟΝ δεν είχε ιδρυθεί.
    Οσον αφορά την καρτ-ποσταλ -πέρα απ’τους διαφορετικούς γραφικούς χαρακτήρες που κατέδειξε η ταλαντούχα Μαρία- φαίνεται ότι ο αποστολέας είναι μάλλον γερμανός. Ενας έλληνας ακόμα και αν αλληλογραφούσε στα γερμανικά (που δε νομίζω ότι μίλαγε ο Γ.Λ) δεν πιστεύω ότι θα ανέγραφε ποτέ τη διεύθυνση του αποδέκτη στα γερμανικά. Δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρω τα ονόματα των μελών της ελληνικής ομάδας στο Βερολίνο για να δούμε αν συμμετείχε καν ο Γ.Λ. Λογικά πάντως θα πρέπει να συμμετείχε.
    Το ότι ο Γ.Λ δεν συμμετείχε στους αγώνες της Κων/πολής το έδειξε ο λίκνος της η Μαρία. Μάλιστα σημειώνω ότι ούτε οι ημερομηνίες ταιριάζουν. Οι αγώνες έγιναν στις 5 & 6 Οκτωβρίου και άρα δεν ισχύει αυτό που γράφει ο υποτιθέμενος Γ.Λ ότι νίκησε δηλαδή «8 μέρες πριν μας κηρύξουν τον πόλεμο οι Ιταλοί». Το ότι εκείνες τις μέρες βρισκόταν φαντάρος στη Σύρο υποθέτω ότι μπορεί να βρεθεί από τα αρχεία της Στρατολογίας που είμαι σε θέση να ξέρω ότι τηρούνταν τουλάχιστον μέχρι το 1987 που χρειάστηκε να τα ψάξω.
    Και κάτι αστείο: Υπάρχει και ένας τουλάχιστον εν ζωή συστρατιώτης του Λαμπράκη και του πατέρα μου στη Σύρο. Θα πρέπει να τους θυμάται καλά γιατί είχε εμπλακεί μαζί τους και λόγω του ιδιόρυθμου χαρακτήρα του, σε ένα κωμικό επεισόδιο (απ’αυτά που διηγείται ο Γ.Σ) που του κόστισε μερικές μέρες πειθαρχική κράτηση. Είναι πασίγνωστος και ονομάζεται Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.

  128. sarant said

    Όλα σωστά, εκτός από ένα: ο Λαμπράκης συμμετείχε στους αγώνες της Πόλης (5-6 Οκτ.) που ήταν μόνο κατ’ όνομα Βαλκανικοί, αφού πήραν μέρος μόνο Ελλ-Τουρκ-Γιουγκ, και ήρθε δεύτερος στο μήκος με 7.04, πίσω από έναν Γιογκοσλάβο που έκανε 7.06. Σε άλλο αγώνισμα δεν πήρε μετάλλιο, αν αγωνίστηκε.

  129. NM said

    Μου φαίνεται ότι επιβεβαιώνεται αυτό που έχετε ξαναπεί κ. Σαραντάκο: «την πέτρα που ρίχνει ένας τρελός στο πηγάδι, χρειάζονται χίλιοι γνωστικοί για να τη βγάλουν έξω».

  130. Εδώ Χρυσή Αυγή με σκοτώνει ο Δραγασάκης said

    Μια χαρά ταιριάζει ο γραφικός χαρακτήρας. Απλά να συγκρίνετε τα γράμματα που είναι ίδια στα ελληνικά και στα λατινικά. Είναι απαράμιλλος ίδιος γραφικός χαρακτήρας. Τα λατινικά είναι γραμμένα από άτομο που δεν έχει εξασκηθεί σε αυτά, σαν ένα νήπιο που προσπαθεί να τα ελέγξει. Εστάλη από Γερμανία, άρα δεν μπορούσε παρά να γράψει την διεύθυνση στα γερμανικά. Και τελευταίο, τα γερμανικά είναι σε τόσο κακά χάλια, που ένας γερμανός και να προσπαθούσε δεν θα τα κατάφερνε. Είναι γεμάτο με ελληνικούς ιδιωματισμούς.

  131. Αρκεσινεύς said

    Mου φαίνεται πως τα Gregoris Lamprakis diese zur erriverung και η διεύθυνση του παραλήπτη είναι γραμμένα από διαφορετικό άτομο απ’ αυτό του κειμένου.

  132. κάργα αντιεθνικιστής και κάργα προοδευμένος said

    Ο Λαμπράκης ήταν ένας εθνικιστής. Ενδεχομένως και φασίστας. Υπάρχουν φωτογραφίες-ντοκουμέντα που τον δείχνουν ξεκάθαρα να κρατά πανώ χρώματος μαύρου στο οποίο αναγράφεται η λέξη «ΕΛΛΑΣ». Επιπλέον στην κηδεία του συνέρρευσε πλήθος άλλων φασιστών του ίδιου ακριβώς φυράματος με εκείνους που κατόπιν κρατούσαν ελληνικές σημαίες κι άλλα παρόμοια εθνικιστικά σύμβολα και στην κηδεία του Πέτρουλα αλλά και στις φασιστικές κινητοποιήσεις του 114. Γενικά, τη δεκαετία του ’60 υπήρξε πολύς εθνικισμός κι αίτημα του φοβικού και μισαλλόδοξου λαουτζίκου (πριν δηλαδή ο Δένδιας με τον Ψαριανό ανακαλύψουν τον ΓΕΝΙΚΟ ρατσισμό που τον χαρακτηρίζει) στα ελληναράδικα συλλαλητήριά του ήταν η εθνική κυριαρχία, άκου βίτσιο φίλε μου!
    Κοντολογίς κυριαρχούσε η εσωστρέφεια κι η σωβινιστική ομφαλοσκόπηση με αποκορύφωμα τις συνωμοσιολογικές παρακρούσεις ότι δήθεν μας έκαναν κουμάντο οι αμερικανοί κι άλλα τέτοια γραφικά κι ανυπόστατα.

    Ευτυχώς όμως που σήμερα υπάρχει μια πραγματική Αριστερά (αν και οι «κακιές γλώσσες» την αποκαλούν «αριστερά του κώλου») η οποία έθεσε τέρμα στις εθνικιστικές ακρότητες και γελοιότητες. Ευτυχώς έχει μπεί πολύ νερό στο αυλάκι έκτοτε κι έχουμε προοδεύσει μιας και τα εθνικιστικά σύμβολα πλέον τα καίμε. Τα καίμε και δεν τα κραδαίνουμε σα γύφτικα σκεπάρνια όπως έκαναν τα εθνίκια που είχαν συνωμοσιολογικές εμμονές κι αμφισβητούσαν τις καλές προθέσεις του φιλικού μας και συμμαχικού μας Αμέρικα που τόσο αγαπάει κι ο απαράμιλλος διεθνιστής κύριος Alexis Τσίπρας. Όπως ακριβώς το αγαπούσαν κι οι παλιοί διεθνιστές Σπυρίδωνας Γκοτζαμάνης και Μανώλης Εμμανουηλίδης. Αυτοί δηλαδή που μας γλίτωσαν από τον εθνικιστή και επικίνδυνο συνωμοσιολόγο Λαμπράκη.

  133. κάργα αντιεθνικιστής και κάργα προοδευμένος said

    Περιμένω τώρα που με άλλο ψευδώνυμο έβαλα ξανά την μπάλα στη σέντρα, να έρθει κανένας «Χασάπης από τα παλιά» ή έτερος κάργα «αντιρατσιστής» κύριος (και κάργα «αντιεθνικιστής» βεβαίως-βεβαίως) να κάνουμε παιχνίδι όπως και τας προάλλας άλλωστεν, τότες με τις δηλώσεις της κας Δημουλά. Για να δούμε, θα με διακρίνει εκ του μακρόθεν ο ποδοσφαιρομανής κύριος «χασάπης»;;
    Περιμένω…
    Να παίξομεν μπαλίτσα…

  134. Ένας Χασάπης από τα Παλιά. said

    (133-134) Καλώς επιστρέψατε αλλά σας παρακαλώ με πιο φινέτσα τα τάκλιν, έχετε μια κάποια φήμη να διατηρήσετε! 🙂

  135. sarant said

    Ε, ναι, αυτό πάει και για απευθείας κόκκινη 🙂

  136. 3 birds sitting said

    Αποδείχθηκε ότι ο γάιδαρος πετάει!
    (και μιλάει πολύ)

    Μπαλίτσα δεν παίζουμε, αλλά αντί να συζητήσουμε, κλάνουμε. 😛

  137. κάργα αντιεθνικιστής και κάργα προοδευμένος said

    Καλά, ανακαλώ, πάσο. Δεν αγαπούσαν το Αμέρικα οι Γκοτζαμάνης-Εμμανουηλίδης με τον ίδιο τρόπο που το αγαπάει κι ο Alexis. Ο τελευταίος αγαπάει μόνο τα καλά στοιχεία του Αμέρικα, όπως ας πούμε εκείνον τον έγχρωμο υπηρέτη και λακέ της Χάλιμπάρτον που ταυτόχρονα έχει αναλάβει και το ρόλο του «αλτέρνατιβ» προέδρου (εκεί οι μαύροι έκαναν ΑΝΕΚΑΘΕΝ τις πιο δύσκολες δουλειές). Ενώ οι δύο πρώτοι, σαν πιο λαϊκά και λιγότερο διανοούμενα από τον Alexis παιδιά, ίσως να έδιναν σημασία σε άλλα πράματα, όπως φερειπείν τα καουμπόικα (στο Ροζικλέρι;) με τον Τζών Γουέην.
    Ωστόσο σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να θεωρηθούν υποδεέστερης πχιότητας διεθνιστές από τους σημερινούς που συναντά κανείς στη Κουμουντούρου ή στ’ Εξάρχεια. Και οι μεν (του ’60 και του «εκτελούνται μεταφοραί») και οι δε (οι μόντερν που το Κράτος τους παρέχει μέχρι και σέρβερ και «αντιεξουσιαστικές» καταλήψεις με όλα τα κομφόρ) κυνηγάνε με στειλιάρια τα διάφορα εθνίκια που κρατάνε ελληνικές σημαίες.
    Κι αυτό είναι άλλωστε το διεθνιστικώς ζητούμενο και εδώ, σε τούτη την ελπιδοφόρα ομοιότητα αξίζει να σταθούμε. Διότι όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες αισθητικής φύσεως, δηλαδή διαφορές μόνο στο αμέρικαν στάιλινγκ της κάθε εποχής και το παρακρατικό περιτύλιγμα.
    Ή κάνω πάλι κάπου λάθος;;

  138. IN said

    Και χθες (18.6.2013) το ΚΚΕ, δια στόματος Αλέκας Παπαρήγα, υποτίθεται ότι αναγνώρισε ότι ο Καραμανλής δεν φέρει καμία ευθύνη για τη δολοφονία Λαμπράκη, γεγονός το οποίο πανηγυρίστηκε δεόντως από τα διάφορα «καθεστωτικά» και μη ΜΜΕ.

    Αντί άλλων, πάτε καλύτερα στα πρακτικά της βουλής (Ολομέλεια, Α’ Σύνοδος, Συνεδρίαση Σ’) για να δείτε τι ακριβώς είπε η Παπαρήγα. Το κρισιμότερο απόσπασμα μου φαίνεται να είναι αυτό: «Βεβαίως, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να συνδέει τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και την ΕΡΕ με τη δολοφονία του Λαμπράκη. Πολιτικές ευθύνες, όμως, υπάρχουν. Κι αν θέλετε, όλα τα στοιχεία δείχνουν, παρότι δεν έχει ολοκληρωθεί η έρευνα, ότι το ξεκίνημα αυτής της συνομωσίας ήταν το Παλάτι, και είχε αιχμή και το αντιπολεμικό, αντιιμπεριαλιστικό κίνημα εκείνης της περιόδου».

    Θα μπορούσα να αισθάνομαι «δικαιωμένος» για όσα έχω γράψει παραπάνω στα σχόλια αυτής της ανάρτησης από τις δηλώσεις Παπαρήγα. Δεν έχω όμως καμία τέτοια αίσθηση. Η μόνη αίσθηση που έχω είναι, με όλο το σεβασμό, ότι η Παπαρήγα λέει μπαρούφες: Δεν υπάρχει κανένα στοιχέιο που να συνδέει τον Καραμανλή προσωπικά με τη δολοφονία Λαμπράκη; Έστω. Αλλά την ΕΡΕ; Υπάρχουν ένα σωρό στοιχεία (ανεξαρτήτως αν θα τα θεωρήσουμε ή όχι αξιόπιστα) που δείχνουν, αν μη τι άλλο, ότι υπήρχε μια τάση να ενθαρρύνονται και να προστατεύονται αντισυγκεντρώσεις σαν αυτές μέσα από τις οποίες ξεπήδησαν οι δύο δολοφόνοι του Λαμπράκη. Και ποιος κυβερνούσε τότε την Ελλάδα (για να θυμηθούμε και την φράση που, υποτίθεται, είπε ο Καραμανλής); Η ΕΡΕ!

    Αλλά ας πάμε και παρακάτω: «όλα τα στοιχεία δείχνουν, παρότι δεν έχει ολοκληρωθεί η έρευνα, ότι το ξεκίνημα αυτής της συνομωσίας ήταν το Παλάτι». Ποια είναι «όλα τα στοιχεία»; Δεν αναφέρει ούτε ένα. Αυτό πάλι το «δεν έχει ολοκληρωθεί η έρευνα»; Ποια έρευνα γίνεται, από ποιον, γιατί δεν έχει ολοκληρωθεί, τι λείπει για να ολοκληρωθεί και πότε, επιτέλους θα ολοκληρωθεί; Ποια ακριβώς είναι τα στοιχεία που δείχνουν ότι το «Παλάτι» παρέκαμψε την επίσημη κυβέρνηση της χώρας (του Κ. Καραμανλή και της ΕΡΕ) και έδωσε απευθείας εντολές στη Χωροφυλακή της Θεσσαλονίκης ή, ακόμη ακόμη, στους Γκοτζιαμάνη-Εμμανουηλίδη; Να ξέρουμε τι λέμε, δηλαδή.

    Συμπέρασμα (θλιβερό): Μην περιμένετε ιστορική ακρίβεια από τους πολιτικούς, έστω και του ΚΚΕ. Έχουμε μια συμφιλιωτική ατμόσφαιρα, με τον Πρόεδρο της Βουλής Μεϊμαράκη (αυτόν που φοράει παντελόνια), από την παράταξη που είναι ιστορικός επίγονος της τότε ΕΡΕ, να εγκαινιάζει έκθεση για τα 50 χρόνια από τη δολοφονία του Λαμπράκη. Ε, είπε να κάνει κι η Παπαρήγα μια συμφιλιωτική χειρονομία δίδοντας συγχωροχάρτι στον Καραμανλή και φορτώνοντας τις αμαρτίες (πραγματικές ή φανταστικές) στο «Παλάτι» που, αν δεν είναι εντελώς απρόσωπο (ο Παύλος με τη Φρειδερίκη έχουν πεθανει προ πολλού, μόνο ο Κωνσταντίνος μας έμεινε να περιφέρεται και να αποθεώνεται, ενίοτε, στο Σύνταγμα από τους… απεργούς φορτηγατζήδες) πάντως δεν έχει εκπρόσωπο στη Βουλή. Βολεύει, λοιπόν, στο ρόλο του αποδιοπομπαίου τράγου.

    Σούπα…

  139. sarant said

    Η Βουλή καλώς τίμησε την επέτειο της δολοφονίας του Λαμπράκη: αν μη τι άλλο δεν είναι συνηθισμένες οι πολιτικές δολοφονίες εν ενεργεία βουλευτών. Ότι έτυχε να είναι πρόεδρος ο Μεϊμαράκης, από την παράταξη που είναι επίγονη της ΕΡΕ, ας το θεωρήσουμε τυχαίο.

    Υπάρχει και βιντεάκι με την ομιλία της Παπαρήγα, εδώ (η επίμαχη αναφορά στο 07.20 περίπου):
    http://www.902.gr/eidisi/voyli/20279/aleka-papariga-i-dolofonia-gr-lampraki-kai-g-tsaroyha-deihnoyn-ti-einai

    Περιέργως, η εκτενής περίληψη του 902.gr παραλείπει την αναφορά στις ευθύνες του Καραμανλή κτλ.

    Κατά τη γνώμη μου, κακώς η Παπαρήγα πρόσθεσε και την ΕΡΕ, και τη λέξη «κανένα». Πολύ προτιμότερη κτγμ θα ήταν η διατύπωση: «Δεν φαίνεται να υπάρχουν στοιχεία που να συνδέουν τον Κ. Καραμανλή προσωπικά με τη δολοφονία του Λαμπράκη».

    Επίσης, δεν μπορώ να μη θυμηθώ ότι το ΚΚΕ είχε ψέξει τον Αλέξη Τσίπρα τις προάλλες για όσα είπε για τον Καραμανλή μετά τη μεταπολίτευση.

  140. munich said

    «Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής θεωρείται από όλες τις πτέρυγες της Βουλής, κι εμείς του το αναγνωρίζουμε αυτό, εκσυγχρονιστής-μεταρρυθμιστής πολιτικός» διαβάζω ότι είπε η παπαρήγα και σείστηκε η αίθουσα από το χειροκρότημα των δεξιών. Τα ακούσαμε όλα από όλους πια.
    οι παπούδες μου ακούγαν καραμανλή και τρέμανε, την εφημερίδα τη διπλώνανε ανάποδα και δεν ήτανε καν κουμουνιστές!

  141. physicist said

    #141. — Μόναχε, δεν είναι ασυνήθιστο αυτό. Αν το κοιτάξεις με απόσταση και μάλιστα για πολιτικούς με τους οποίους δεν σε συνδέουν προσωπικές-συναισθηματικές σχέσεις, θα το δεις πολύ συχνά. Ένα παράδειγμα από την άλλη μεριά είναι ο Βίλλυ Μπραντ: κατηγορήθηκε όσο λίγοι από τη μεριά των Χριστιανοδημοκρατών όσο ήταν ενεργός και όσο ζούσε για ό,τι μπορείς να φανταστείς. Απ’ όλα όσα έχω ακούσει, την πιο αλγεινή εντύπωση μού είχε κάνει η ειρωνική προσφώνηση alias Herbert Framm εναντίον του, αιχμή για το γεγονός ότι άλλαξε το όνομά του για να διαφύγει από τους ναζήδες. Και άλλα πολλά.

    Στο μεταξύ, οι σύγχρονοι Χριστιανοδημοκράτες του αναγνωρίζουν μεγάλη διορατικότητα σε ό,τι αφορά τουλάχιστον την Οστπολιτίκ και τον δέχονται ως έναν Καγκελάριο που έπαιξε κομβικό ρόλο στην εξέλιξη της ΟΔΓ. Συμβαίνουν αυτά με την απόσταση από την καθημερινότητα της πολιτικής και τα βρίσκω φυσιολογικά: δεν νομίζω πως είναι προδοσία ή οπορτουνισμός, τουλάχιστον όχι πάντοτε.

  142. IN said

    142: Και δεν το είπε όποιος κι όποιος το „Brandt alias Frahm“, ο ίδιος Αντενάουερ ήτανε…

  143. physicist said

    #143. — Α, δεν ήμουν σίγουρος ότι ήταν από τον ίδιο τον Αντενάουερ. Μάλιστα.

    Ευχαριστώ και για τη διόρθωση, έχεις δίκιο. Frahm, όχι Framm.

  144. Reblogged this on anastasiakalantzi50.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: