Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Γόπινγκ, τσάπινγκ, έρπινγκ και άλλα αγγλοπρεπή του στρατού

Posted by sarant στο 29 Μαΐου, 2013


Η σατιρική στήλη Κακοήθειες της κυριακάτικης Αυγής, την Κυριακή που μας πέρασε, θέλοντας να ειρωνευτεί την επιστράτευση των καθηγητών, είχε τίτλο «Έγερσις στις 6, διευθέτησις προσωπικών ειδών, επιτήρησις, γόπινγκ, διόρθωσις γραπτών, πορεία βολή«, ανακατεύοντας επίτηδες στρατιωτική με σχολική ορολογία. Το γόπινγκ του τίτλου δεν είναι βέβαια λέξη της επίσημης στρατιωτικής ορολογίας, αλλά κάλλιστα μπορεί να τη χρησιμοποιήσει ένας αξιωματικός όταν δίνει διαταγή στους στρατιώτες να καθαρίσουν το προαύλιο από τις γόπες, τα αποτσίγαρα, μια και αυτή τη σημασία έχει τούτο το περίεργο αγγλοελληνικό υβρίδιο.

Το γόπινγκ δεν είναι μόνο του στη φανταρίστικη ορολογία. Ανήκει σε μια οικογένεια σχετικά νεόκοπων λέξεων, που έχουν κοινό στοιχείο ότι σχηματίζονται με την αγγλική γερουνδιακή κατάληξη -ινγκ (-ing), που δηλώνει τη ρηματική διαδικασία, αν και εδώ συνδυάζεται με ονόματα. Άλλα δύο μέλη της ίδιας οικογένειας βλέπετε στον τίτλο, το τσάπινγκ και το έρπινγκ.

Λέω ότι είναι λέξεις σχετικά νεόκοπες, επειδή, κατά μεγάλη πιθανότητα, δεν υπήρχαν στα μέσα της δεκαετίας του 1980, που υπηρέτησα εγώ τη στρατιωτική μου θητεία. Βέβαια, κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι κάποια λέξη δεν λέγεται σε μια δεδομένη στιγμή και περιοχή (μπορεί απλώς ο ίδιος να μην την άκουσε) αλλά στην περίπτωση του γόπινγκ και των συναφών είμαι σχεδόν βέβαιος. Βλέπετε, πήγα στο στρατό έχοντας σκοπό να μαζέψω γλωσσικό υλικό (πράγμα που έκανα, και το ενσωμάτωσα στο βιβλίο μου Μετά την αποψίλωση), και είχα αγγαρέψει μερικούς φίλους, της σειράς μου και των αμέσως επόμενων σειρών, να μου μαζεύουν στιχάκια, λέξεις και άλλο γλωσσικό υλικό, οπότε το θεωρώ απίθανο να υπήρχαν οι λέξεις της οικογένειας αυτής (διότι δεν μιλάμε για μία μεμονωμένη λέξη) και να μην τις πρόσεξε κανείς μας.

Πριν από μερικά χρόνια, συνάντησα έναν διαδικτυακό φίλο που υπηρέτησε τη θητεία του στο γύρισμα του αιώνα, και επίσης μάζευε γλωσσικό υλικό από το στρατό. Σκεφτήκαμε να γράψουμε ένα λεξικό της φανταρίστικης αργκό, και το είχαμε σχεδόν ολοκληρώσει, αλλά η οικονομική κρίση αποθάρρυνε τον υποψήφιο εκδότη κι έτσι το σχέδιο έμεινε στα ηλεσυρτάρια. Ο φίλος αυτός ήξερε φυσικά τις λέξεις σε -ινγκ που, όπως όλα δείχνουν, πρέπει να πλάστηκαν στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1990.

Σε μια πολύ καλή εργασία για τη στρατιωτική αργκό (κοινωνιόλεκτο όπως τη λένε), τη «Φιδιάζεις νέος! Δε σε χάλασε που σ’ έχωσαν αγγαρεία μαγειρεία», του Κώστα Σπηλιώτη και του Γιάννη Φραγκιαδάκη, φυσικά οι λέξεις σε -ινγκ δεν απουσιάζουν, επισημαίνονται ως ειδική κατηγορία, και καταγράφονται μερικές από αυτές (αν και η εργασία δεν έχει σκοπό να καταγράψει εξαντλητικά το φανταρίστικο λεξιλόγιο). Στο δικό μας αδημοσίευτο λεξικό είχαμε καταγράψει καναδυό λέξεις ακόμα. Αρχικά, οι λέξεις της κατηγορίας αυτής είχαν όλες σχέση με αγγαρείες ή ασκήσεις, αλλά στη συνέχεια φτιάχτηκαν και άλλες (φίδινγκ, λούφινγκ). Θα τις παρουσιάσω παρακάτω, όσες έχω συγκεντρώσει, και φυσικά μπορείτε να προσθέσετε και δικές σας (όχι όμως δικές σας που θα τις φτιάξετε τώρα, εννοώ λέξεις που να έχετε συναντήσει και να μην περιλαμβάνονται στον κατάλογο).

Κατά τη γνώμη μου, αν και οι Σπηλιώτης-Φραγκιαδάκης δεν φαίνεται να συμφωνούν, η αρχή της οικογένειας λέξεων σε -ινγκ βρίσκεται στη λέξη «έρπινγκ», που είναι η μόνη που ανάγεται σε λέξη που προϋπήρχε στη στρατιωτική ορολογία, στο έρπειν. Το έρπειν, απαρέμφατο του ρήματος έρπω, χρησιμοποιείται συχνά, υπό τύπο παραγγέλματος, για ασκήσεις που πρέπει να εκτελέσουν οι στρατιώτες έρποντας, στη γκρίζα ζώνη ανάμεσα σε απαιτητική άσκηση και καψόνι. Στη σημερινή νεοελληνική γλώσσα, βέβαια, απαρέμφατα δεν υπάρχουν, ακόμα κι εκείνα τα απολιθωμένα που έχουν μορφή απαρέμφατου (το είναι και το γίγνεσθαι, απαγορεύεται το πτύειν) χρησιμοποιούνται μόνο σε στερεότυπες εκφράσεις -και βέβαια η εξαφάνιση του απαρέμφατου δεν είναι πρόσφατη: ο Ροΐδης στα Είδωλα, γράφοντας πριν από 120 χρόνια, λέει πως στην εποχή του είχε απομείνει μόνο μια δημοδιδασκάλισσα στον Πύργο που μοίραζε άνθη και απαρέμφατα στους υψηλούς επισκέπτες. Και επειδή από πολλές απόψεις τα αγγλικά μάς είναι οικειότερα απ’ ό,τι τα αρχαία ελληνικά, και το γερούνδιο σε -ing πιο οικείο απ’ ό,τι το απαρέμφατο, έτσι το έρπειν έγινε, μεταξύ σοβαρού και αστείου, έρπινγκ.

Στα αγγλικά των Ελλήνων, το -ing προφέρεται -ινγκ, όσο κι αν στα αγγλικά των Άγγλων το g δεν πολυπροφέρεται. Κι έτσι είπαμε έρπινγκ και κατ’ αναλογία γόπινγκ και τσάπινγκ και τα υπόλοιπα, αν και μπορεί κανείς να σκεφτεί και τις εναλλακτικές γραφές χωρίς γκ, όπως έχουμε πάρκιν και πάρκινγκ. Αν μάλιστα θέλαμε να ακολουθήσουμε και την ομοιότητα με το απαρέμφατο, θα μπορούσαμε να γράφουμε γόπειν, τσάπειν κτλ. Εγώ πάντως έχω ετικέτα στο ιστολόγιο «Μεταμπλόγκειν», το πατριωτικό καθήκον μου το έκανα.

Μια ιδιαίτερη υποομάδα φανταρίστικων λέξεων σε -ινγκ είναι εκείνες που έχουν κανονική αγγλική λέξη σαν (περίπου) ομόηχή τους: το φύλλινγκ με το feeling (ή το filling) και το πύλινγκ με το peeling.

Να δούμε τώρα τον πίνακα των λέξεων σε -ινγκ, και κάθε συμπλήρωση δεκτή:

αντιγόπινγκ   παρά το πρόθεμα αντί-, πρόκειται για συνώνυμο με το γόπινγκ*. Και αντιγόπινγκ κοντρόλ, λογοπαίγνιο με το αντιντόπινγκ.

γόπινγκ  καθαρισμός περιοχής από πεταμένες γόπες τσιγάρων• γίνεται με το χέρι και θεωρείται δυσάρεστη και ταπεινωτική εργασία. Έλα γόπινγκ! Ξεκινήστε να μαζεύετε τις πεταμένες γόπες!

έρπινγκ  το να έρπει κάποιος στο έδαφος• ενίοτε χρησιμοποιείται ως καψόνι. Έλα έρπινγκ να σκουπίσουμε τον διάδρομο! Και: έρπινγκ θαλάμου (ΣΕΑΠ) έρπειν κατω από τα κρεβάτια για καψώνι.

κάλινγκ  η περισυλλογή καλύκων μετά από βολή όπλου ώστε να σταλούν για ανακύκλωση• αμέσως μετά την βολή του σπεύδει κάθε οπλίτης να αναζητήσει τους κάλυκες που φύγανε από το όπλο του και έχει υποχρέωση να επιστρέψει τόσους κάλυκες όσες σφαίρες έριξε.

λούφινγκ η λούφα.

πευκοβελόνινγκ καθάρισμα υπαίθριου χώρου από πεσμένες πευκοβελόνες καθώς τα περισσότερα στρατόπεδα έχουν πολλά πεύκα.

πύλινγκ  σκοπιά στην κεντρική πύλη.

σκόπινγκ η σκοπιά, κατά μίμηση των έρπινγκ, τσάπινγκ κτλ. Και σκόπινγκ θέραπι, σαρκαστικός όρος για κάποιον που αναγκάζεται να κάνει συνεχώς σκοπιά, από το shopping therapy. Αν πας χωρίς βύσμα σε πόλη, κινδυνεύεις να κάνεις σκόπινγκ θέραπι για τα βύσματα που είναι σπίτια τους.

τσάπινγκ  αγγαρεία κατά την οποία ο οπλίτης με τα χέρια ή κάποιο εργαλείο (συνήθως τσάπα και πτυοσκάπανο) καθαρίζει τον χώρο τού στρατοπέδου από χόρτα και άλλα ζιζάνια. Ο νέος δίκας βάζει κάθε μεσημέρι τους τιμωρημένους για τσάπινγκ!

φίδινγκ  Το φίδιασμα, δηλ. το κρύψιμο για αποφυγή αγγαρείας.

φύλλινγκ  καθάρισμα χώρου από πεσμένα φύλλα με σκούπες, τσουγκράνες, φτιάρια και πλαστικές σακούλες, ιδίως το φθινόπωρο.

 

 

 

159 Σχόλια προς “Γόπινγκ, τσάπινγκ, έρπινγκ και άλλα αγγλοπρεπή του στρατού”

  1. pros said

    Το γόπινγκ βασίλευε και γλωσσικά και κυριολεκτικά το 1990 στο Ναύπλιο. Αλλά ήταν μόνο του. Δεν είχε ακόμη την παρέα που παραθέτεις.

  2. Νέο Kid Στο Block said

    Koίτα τη σκέφτηκε να ξεθάψει για να μην δικαιώσει το κληρονομικό μου χάρισμα! 😦
    Tεσπά… Το γόπινγκ ήταν «πανστρατιά» -όρος στα χρόνια που ήμανε βετεράνος (λέητ νάιντυς)
    Λέγαμε πολύ και το «γ-λύφτινγκ προσώπου» για τους χαμερπήινγκ τύπους (τους κόλακες) 🙂

  3. baoutsi said

    Το ’99 που πήγα εγώ στο στρατό, έμαθα τα γόπινγκ, έρπινγκ και τσάπινγκ.

  4. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Είχες προβλέψει κάτι άλλο για σήμερα και δεν το είδα;

  5. Count Baltar said

    Το γόπινγκ (και το αντιγόπινγκ κοντρόλ), καθώς και το τσάπινγκ τα βρήκα ως ήδη εδραιωμένους όρους τον Μάρτιο του 1991.

  6. Νέο Kid Στο Block said

    Πάντως, μεταξύ σοβαρού κι αστείου, στα εγγλέζικα όπου θες κολλάς ένα γερούνδιο κι όποιο ουσιαστικό θ’έλεις το κάνεις απαρέμφατο, ρήμα ,κ.λ.π και τούμπαλιν..
    έτσι πάνε να μας φάνε την πρωτιά οι γαλαζομούρηδες! ..pfff.. (γαλαζομούρηδες, όχι λόγω γαλάζιου αίματος, αλλά γιατί βάφανε τις μούρες τους μπλε παλιά)

  7. Γς said

    Ασχετο αλλα σχετικό με, δεν λέω με ποιον.
    Συναντώνται δυο παλιοσειρες της ηλικίας μου ας πούμε.
    -Ρε θυμάσαι που μας ρίχνανε στο γάλα εκείνο το φάρμακο για να μην έχουμε ερέκτινγκ.
    -Ναι ρε. Αλλά εμείς εκεί! Δεν μας έπιανε τίποτα!
    -Ναι. Όμως εγώ τώρα νοιώθω κάποιο εφέκτινγk

  8. Gpoint said

    Καλά,… καλλιόπινγκ δεν είχατε ;

  9. Νέο Kid Στο Block said

    Tζι, η Καλλιόπη ήταν εξαπανέκαθεν γνησία Ελληνίς! Καλλιόπη-Καλλιοπάρα ! Χωρίς -ινγκ και άλλους βαρβαρισμούς .

  10. Γς said

    Τα δικά μας ing στην αεροπορία δεν ήταν σκωπτικά αλλά ήταν δόκιμοι όροι που τους χρησιμποποιούσαμε στις υπηρεσίες στις πτήσεις τα αεροδρόμια και ιδίως στη συντήρηση των αερεοσκαφών.
    Ολα κατάλοιπα της RAF.
    Και θυμήθηκα τον υπέροχο Αυλωνίτη αρχιμηχανικό της μοίρας μας 363 στη Σχολή Ικάρων που είχε κάνει στην Μέση Ανατολή με τους εγγλέζους

  11. Walter Ego said

    Εγώ πρόλαβα ν’ ακούσω και απαρέμφατο άλλης ευρωπαϊκής γλώσσας στο στρατό, που βλέπω ότι δεν εξετάζονται στο σημερινό άρθρο: πρόλαβα, για παράδειγμα, (εν έτεσιν 1985-86), το «σκοπάρε», του οποίου η σημασία συμπίπτει (;), μάλιστα, με την αδελφή ιταλική.

  12. Παναγιώτης Βογιατζής said

    Μπορώ να σας βεβαιώσω ότι στα μέσα του 90 (94-95) υπήρχαν μόνο τα γόπινγκ και έρπινγκ. Μετά δυστυχώς η ξενομανία πήρε μορφήν χιονοστιβάδας…. 😛

  13. spiral architect said

    Προσ’χέ! 🙂
    Τιιιι έχουμε εδώ κωλόψαρα; 👿

    Θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω τουλάχιστον ως προς το γόπινγκ, καθώς τους άλλους απαρεμφατικούς τύπους δεν τους είχα ακουστά:
    (πλην του έρπειν, αλλά χωρίς να είναι σίγουρος αν ο λοχίας το έλεγε έρπινγκ)
    Το γόπινγκ το άκουγα συχνότατα και στο κέντρο (Κόρινθος) και στο τάγμα (Λιτόχωρο) τη χρονική περίοδο ’85-’86 που υπηρέτησα.

  14. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα σχόλια!

    11: Χα-χα!

  15. Δημήτρης Μ. said

    Έρπινγκ και γόπινγκ μόνο, το 87 – 88.

  16. Νέο Κid said

    Πάντως το σημερινό άρθρο μάλλον αποκλείει τα κορίτσια από το σχολιασμό. Εκτός αν μας την πέσει καμιά Ισραηλίτισσα ,που όσο να πεις ξέρει από στρατά.

  17. Alexis said

    Θα συμφωνήσω με τον σπειροειδή αρχιτέκτονα (#13).
    Υπηρέτησα το 89-91, τα γόπινγκ και τσάπινγκ ήταν καθιερωμένα, αλλά το ίδιο μου είχε αναφέρει και ο αδερφός μου που υπηρέτησε 86-88.

  18. spiral architect said

    Καλείται ο ΓουΣού , όπως οδηγήσει το πλοίο της αγάπης εις ασφαλή προορισμό! 😀

  19. spiral architect said

    … και μην ξεχνάτε:
    «Ότι στέκεται, το βάφουμε και ότι κινείται, το χαιρετάμε»

  20. Alexis said

    #0: Κατά τη γνώμη μου, αν και οι Σπηλιώτης-Φραγκιαδάκης δεν φαίνεται να συμφωνούν, η αρχή της οικογένειας λέξεων σε -ινγκ βρίσκεται στη λέξη “έρπινγκ”,

    Κατά τη δική μου γνώμη πρέπει να έχει παίξει ρόλο και η λέξη «τζόκινγκ».
    Το «κάνω τζόκινγκ» μετασχηματίστηκε σαρκαστικά από τους φαντάρους σε «κάνω γόπινγκ».
    «Κάνω έρπινγκ» δε νομίζω να λέγεται…

  21. Το «αντιγόπινγκ» το πρωτάκουσα το 1985 στο στρατόπεδο των πεζοναυτών στη Ν. Ιωνία Βόλου. Τα άλλα όχι.

  22. @16 Μάλλον Ισραηλινή θες να πεις ρίφι 😉

  23. Triant said

    Νομίζω ότι το πρώτο αμφιλεγόμενο -ιν το είχε πει ο Χατζηχρήστος (?) σε μια ατάκα που πήγαινε κάπως έτσι:

    Είχα ατρουμοκρατήσει όλο το Αμέρικα στο πλένειν(ιν) πιάτα.

    Σε μιά εποχή όπου τα απαρέμφατα ήταν ακόμα σε χρήση, έστω και ως εκφράσεις κλισέ, το λογοπαίγνιο ήταν πετυχημένο,

    Σημ. Τους κάλυκες τους μαζεύουν για να βεβαιωθούν ότι δεν έχει σουφρώσει κανείς καμιά σφαίρα που είναι καρα-ελεγχόμενο υλικό.

  24. Alexis said

    #19: Έλα ρέ! Αυτό είναι του Π.Ν. (!)
    Για λέγε…

  25. Γς said

    16:
    >Πάντως το σημερινό άρθρο μάλλον αποκλείει τα κορίτσια

    1968 στον Αραξο:
    Βλέπει τον γκόμενό της γουλί και τα ‘παιξε:
    -Πως σε κάναν έτσι γαμώ το @@@νί που τους γλίστρησε!

  26. spiral architect said

    Αξίζει επίσης να αναφερθεί το βιβλίο (έχω την πρώτη έκδοση) της κοντοσειράς μου, του Χριστόφορου Κάσδαγλη: Απολύομαι και τρελαίνομαι, που δημοσιευόταν καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας του σε συνέχειες στο αλήστου μνήμης περιοδικό κόμικ «Παρά Πέντε».

  27. Anasto said

    Λίβειν επικινδύνως στον ελληνικό στρατό. 😛

  28. Γς said

    18:
    >Καλείται ο ΓουΣού , όπως οδηγήσει το πλοίο της αγάπης εις ασφαλή προορισμό!

    Η αγάπη είναι σπουδαίο πράγμα.
    Όταν στο φυλάκιο το παρακάνανε στις φωνές (αθλητικά και τέτοια) και δεν με αφήνανε να διαβάσω, εκτελούσα το σχέδιο Ισραηλίτισσα:

    -Ρε μάγκες τι ωραία θα ήταν αν είχαμε κι εμεις στην αεροπορία γυναίκες όπως στο Ισραήλ!

    Αυτό ήταν γύριζαν όλοι στα κρεβάτια τους και άρχιζαν με τους διπλανούς τους τις γκομενοιστορίες σιγανά, για κατάλληλη ατμόσφαιρα, να μην τους ακούν και οι υπόλοιπη, να διαβάζω κι εγώ με την ησυχία μου

  29. spiral architect said

    @24: ΓουΣού, το πλοίο της αγάπης είναι διασωματικό! 😀

  30. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα και για τη συμβολή στη χρονολόγηση των λέξεων.

  31. Walter Ego said

    @25,
    αφού το «αρνί» έχει δύο μόνο γράμματα πριν το «-νί», που μας δίδετε ως πίστα, γιατί εσείς χρησιμοποιείτε τρία @@@;

  32. Γς said

    19:
    >Ότι στέκεται, το βάφουμε και ότι κινείται, το χαιρετάμε

    Το καναρίνι

  33. Χάρης Κουκουτός said

    Το αντιγόπινγκ κοντρόλ το έχω συναντήσει λίγο πιο παλιά (1987-1989)

  34. Γς said

    31:
    Λέω για το άλλο, που δεν είναι αρνί να το βάλεις στο παχνί

  35. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    33: Πολύ πιθανό, γεια σου Χάρη!

  36. Το γόπιγκ (μόνο) σαν να το θυμάμαι κι εγώ από το 1978. Είναι δυνατόν;

  37. Ανδρέας «Κουπονιώτης» said

    Στους 32 μήνες θητείας μου, τότε που μπήκαν οι Τούρκοι στη Κύπρο και ξέχασαν να μας απολύσουν, στην Αεροπορία, ΄74-‘76, (μπήκα με «πουλί» και βγήκα χωρίς «πουλί»), δεν υπήρχαν σίγουρα αυτοί οι όροι σε –ινγκ. Υπήρχαν γάλοι, γλάροι, γαλιλαίοι, καθαροί, μοδίστρες, τζιτζίκια, πατέρες, παππούδες κ.α.
    Υπήρχε και ένας όρος – βαθμός ή κάτι τέτοιο: readiness, που ήταν ένας σμηνίτης που εκτελούσε χρέη σμηνία, όταν ήταν υπηρεσία, μια και είχε καταργηθεί ο βαθμός του υποσμηνία (δεκανέα στα τζιτζίκια)

  38. πΓιώργης said

    1994-1995 »Τακ λάιν» –> Τάκος (ήδη αργκώ) και γραμμή αναφοράς σε ένα «μοναδικό» συνδιασμό!!!

  39. Μιχαλιός said

    Κι εγώ το ’84 το ήξερα το γόπινγκ (στη Χίο), τα υπόλοιπα όλα πρώτη φορά τα ακούω.

  40. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα

    36: Λες;

    37: Ο όρος «γαλιά» και οι συναφείς έχουν πάψει, θαρρώ, να χρησιμοποιούνται για τους νέους, ενώ τότε που λες και παλιότερα ήταν ο κυρίαρχος όρος. Ένας μονιμάς μού έλεγε το 1984 πως όταν έμπαιναν στο Κέντρο τούς πετούσαν καλαμπόκι.

  41. Γς said

    29:
    Εγώ δεν ξέρω απο αυτά.
    Είμαι της ΕΒΑ. Ελληνικής Βασιλικής (τότε) Αεροπορίας

  42. munich said

    Από 90’κάτι και μετά με παρέα όλοι Ι5 ή ανυπότακτοι (εξωτερικού) στο ελεύθερο κάμπινγκ κάναμε συχνά πυκνά γόπινγκ, συνήθεια που μου έχει μείνει μέχρι σήμερα που πλέον κάνω και στην παιδική χαρά, με πολύ αγάπη για τη μαμά πατρίδα

  43. spiral architect said

    Λίγο άσχετο:
    Ανταπόκριση στρατιώτη από το 6ο ΣΠ Κορίνθου.
    (για όσους δεν το’χουν πάρει χαμπάρι, ακόμα)

  44. spiral architect said

    @41: Σωστά, εσύ υπηρέτησες παρέα με τον Κόκκινο Βαρόνο! :mrgreen:

  45. Γς said

    37:
    Readiness.
    Ηταν υπηρεσία στο αεροδρόμιο. Σε ετοιμότητα. Για παν ενδεχόμενο. Συνήθως κάναμε κάτι άλλο παράλληλα αλλά ήμασταν εκεί κοντά, έτοιμοι να σπεύσουμε αν κάτι συμβεί σχετικό με την ειδικότητά μας.

    Κάτι σαν τους «εφημερεύοντες» ιατρούς στρα δημόσια νοσοκομεία. Με την διαφορά ότι αυτοί είναι στα σπιτάκια τους και μέχρι να τους ειδοποιήσουν ο ασθενής πάει καλιά του.

  46. Γς said

    44:
    Κοντά έπεσες. Μόνο που εγώ δεν γεννήθηκα στο Μπρεσλάου της Σιλεσίας, αλλά στον Κοπανά του Βύρωνα

  47. Όμως τούτη η θητεία δεν σταματάει πουθενά…
    Απολελέ και τρελελέ…

  48. Βασίλης Ορφανός said

    Οκτώβριος 1974, Κόρινθος: Ο δικός μας ο λοχίας, που δεν ήξερε από -ing, αλλά ούτε και από απαρέμφατα, το «έρπειν επί του εδάφους» το έλεγε απλούστατα …»ντέρμπυ επί του εδάφους» !

  49. Εμείς οι παππούδες της 74 ΕΣΣΟ (ή 112 σειράς) δεν έιχαμε -ινγκ. Θα κάνω σχόλιο λοιπόν εκτός ημερησίας διατάξεως.
    Για καψόνι, στη Σχολή Πυροβολικού στο Μεγάλο Πεύκο, μας στέλνανε στην παραλία και δίναμε παραγγέλματα στα χταπόδια και τα βάζουμε να κάνουν βήμα:
    – Οχταποδαρχίαααα (κατά το πυροβολαρχία). Εμπρός μαρς. Τέσσερα – οχτώ, τέσσερα – οχτώ….

    Κάναμε και κάτι απρεπές. Δίναμε παραγγέλματα με δυνατές φωνές, απέναντι στις-νεαρές – καλόγριες του μοναστηριού της Φανερωμένης τηςΣαλαμίνας, να στοιχίζουν τα βυζιά τους, Και υποτίθεται πως βλέπαμε το δεξί ή αριστερό στήθος της, ας πούμε, αδερφής Μαρίας να μην είναι σωστά στοιχισμένο και τότε λέγαμε λόγια που δεν θα επαναλάβω γιατί ξεφεύγουν απ’ την κοσμιότητα του Νικοκυρόσπιτου.

  50. LandS said

    #23 Για ανακύκλωση μαζεύουν τους κάλυκες.

  51. Gilop said

    Έτσι για να χαμογελάσουμε…
    Στην ΣΕΑΠ του 2000 ο κτηριοφύλακας φώναζε το πρωί με το εγερτήριο «Όλοι πάνω τώρα, η φρουρά κάτω τώρα», για να ξυπνήσουν όσοι ήταν στα κρεβάτια (είναι μονά, άρα ένα β, με δύο βήτα τα διπλά, τα ημίδιπλα δεν ξέρω) και να κατέβουν όσοι είχαν υπηρεσία στην πρωινή αναφορά της φρουράς του στρατοπέδου. Ένα πρωινό ο κτηριοφύλακας ήταν νέος και δεν είχε ακούσει καλά, οπότε φώναζε «όλοι πάνω-κάτω τώρα»!!!
    Εμείς πάντως λέγαμε μόνο γόπινγκ, τσάπινγκ, έρπινγκ! Όταν ήταν η σειρά μου για εξωτερικές αγγαρείες (δηλαδή γόπινγκ ή τουαλέτες!) εφάρμοζα την μέθοδο του «πρόθυμου ΥΕΑ», κατέβαινα δηλαδή πρώτος κάτω και έλεγα «ε, εμείς που ήρθαμε πρώτοι όχι τουαλέτες», επιχείρημα λογίκο και αλάνθαστο.

  52. Gilop said

    Επίσης όταν κάποιον τον έστελναν να καθαρίσει τον απόπατο του λέγαμε σε γυρεύει ο Ισπανός, δηλαδή ο Χοσέ Τουαλέτες!

  53. Γς said

    49 @ Ορεσίβιος
    >Δίναμε παραγγέλματα με δυνατές φωνές, απέναντι στις-νεαρές – καλόγριες του μοναστηριού της Φανερωμένης τηςΣαλαμίνας, να στοιχίζουν τα βυζιά τους

    Και καλά κανένα σέβας στον Αγγελο Σικελιανό; Το σπίτι του και το μνημείο του, που είναι μπρος στην Μονή Φανερωμένης ήταν ο πρώτος δέκτης των ασμάτων σας!

    Μεγάλε, λέγε μου τέτοια. Για βυζάκια νεαρών καλογριών και πάρε μου την ψυχή.

    Ιδρυτής της μονής ήταν ο όσιος Λαυρέντιος (Λάμπρος Καννέλος) που είδε στο όνειρό του κλπ κλπ την εικόνα της Παναγίας. Το γνωστό στόρι που έπιασε τόσες φορές. Στην Καλιφόρνια δεν ξέρω τι κατάληξη είχε.

  54. spiral architect said

    Στο τάγμα, αρχές του ’86:
    Έρχονται οι νέοι της καινούργιας σειράς από τα κέντρα. Για μια βδομάδα δεν έμπαιναν σκοπιές και αγγαρείες. Μετά την παρέλευσή της άρχιζαν τα όργανα.
    Στην αναφορά λοιπόν ο έφεδρος επιλοχίας της διμοιρίας, αφού φώναξε τις αγγαρείες πινέζωσε το χαρτί τους σε ένα πίνακα. Βλέπει ένα νέο, που δεν έκανε κάτι, ενώ θα έπρεπε να είναι στην αγγαρεία. Τον ρωτάει, γιατί δεν είναι στη θέση του.
    – Εγώ θα πάω στις τουαλέτες; (ή για γόπινγκ, δεν θυμάμαι)
    – Και ποιος είσαι εσύ ρε κωλόψαρο;
    – Φιλαράκι, ένα όνομα θα σου πω: Χα-ρα-λα-μπό-που-λος, λέει με περίσσια αυτοπεποίθηση ο νέος!
    Κόκκαλο ο λοχίας, σκεπτόμενος ότι ο νέος έχει βύσμα τον (τότε) ΥΕΘΑ. 😯

    Τον άφησε εκτός αγγαρειών για ένα χρονικό διάστημα, αλλά και των απανωτών 2-4 aka γερμανικών, αλλά έπιασε και τον κολλητό του στο Α2, για να ρωτήσει περί του βυσματία. Ο κολλητός … σιγά μην έψαχνε. Με το που άκουσε το «Χαραλαμπόπουλος», αρνήθηκε κατηγορηματικά, να ρωτήσει.
    Ο νέος ανά τακτά διαστήματα φρόντιζε να υπενθυμίζει στον επιλοχία το βύσμα του. Πότε στο λοχαγό ή σε μόνιμους όμως. Η σχέση βυσματία-βύσματος έφτανε στα αυτιά τους μέσω του επιλοχία. Κανείς απο τους μονιμάδες δεν τολμούσε να σηκώσει ένα τηλέφωνο, για να κάνει μια διασταύρωση. Το όνομα βλεπεις … 🙄
    Ο καιρός περνούσε και έφτασε η πολυπόθητη μέρα της απόλυσης του βυσματία, ΥΠ.ΕΚ. γαρ, δωδεκάμηνο. Παίρνοντας το απολυτήριο πέρασε απ’ το λόχο:
    (θαρρώ ότι ο αρχικός επιλοχίας είχε απολυθεί)
    – Μάγκες, ξέρετε πως λέγεται το βύσμα μου;
    – Χαραλαμπόπουλος!
    – Όχι ρε μαλάκες. Θράσος λέγεται!

    Δικηγόρος από τη Θεσσαλονίκη ο κύριος.
    Στην επαγγελματική του ζωή, πρέπει να διέπρεψε. 😉
    (έγινα κι εγώ ΓουΣού) 😀

  55. Γς said

    54:
    >(έγινα κι εγώ ΓουΣού)

    1969 στη Βάση της ΕΑΒ στο Καβούρι:

    -Καλημέρα σας. Εχετε πολλούς χαιρετισμούς από το θείο μου τον Καρβέλα(αν θυμάμαι καλά το όνομα υψηλόβαθμου του ΓΕΑ (Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας).
    -Ω, ευχαριστώ. Πάρε μια άδεια!

    Αυτό γινόταν τακτικά μέχρι που μια μέρα:
    -Καλημέρα σας. Εχετε πολλούς χαιρετισμούς από το θείο μου τον Καρβέλα.
    -Να πας να (μπιπ). Ο θείος σου αποστρατεύτηκε!

    Ήμουν αυτόπτης μάρτυς, που λένε

  56. Γς said

    >στη Βάση της ΕΑΒ στο Καβούρι

    της ΕΒΑ.

  57. Avonidas said

    Εγώ πάντως έκανα πολύ στάμπινγκ, καθότι γραφιάς. Αλλά και τσάπινγκ, καθότι ΚΑΙ σκαπανεύς. Μάλιστα, συνήθως προηγούνταν το τσάπινγκ του στάμπινγκ, καθώς οι ρεζέρβες στο γραφείο έκαναν γιώτινγκ (yachting), καθότι άοπλοι πλατύποδες. 😛

    Σαν σήμερα, πέρσι, απολύθηκα… και (απο)τρελάθηκα. 🙂

  58. spiral architect said

    Το άσμα της ημέρας:

    απ’ τον (νέο) Γιώργο Σαρρή & τους Ζιγκ-Ζαγκ

  59. Gpoint said

    # 54

    Κάτι ανάλογο πρέπει να συνέβηκε και στον Πόρο όπου υπηρετούσα σαν επίκουρος σημαιοφόρος. Γιατρός επίκουρος σημαιοφόρος ήταν ένας πασίγνωστος (και τότε) πλαστικός χειρούργος .. Υπήρχε και ένας μόνιμος γιατρός κι ένας ναύτης γιατρός στο ιατρείο.. Το πρόβλημα στον Πόρο ήταν οι βάρδιες του σαββατοκύριακου μια που υπήρχε το ¨εθιμο» της αναχώρησης την Παρασκευή στις; 2.30 και επάνοδος το πρωΐ της Δευτέρας κατά τις 10 με το πρώτο πλοίο. Βάρδια ο μόνιμος δεν υπήρχε περίπτωση να κάνει σαββατοκύριακο, πλην όμως και ο ναύτης δήλωσε από την πρώτη στιγμή επίσιμος αγαπημένος της κόρης του τότε ΓΕΕΘΑ την οποία (;) έπαιρνε τηλέφωνο από το μοναδικό του στρατοπέδου κάθε μέρα ειςεπήκοον όλων.. Δεν έμαθα ποτέ αν ήταν αλήθεια-μια φορά που τον είχα συναντήσει σ’ ένα εφηβικό καρέ μου είχε δώσει την εντύπωση λαμόγιου και μου το επιβεβαίωσε η σκέψη του να ανοίξει τράπεζα σπέρματος με πρώτη ύλη τους ναυτόπαιδες- αλλά ο σημαιοφόρος δεν είδε την Αθήνα Σαββατοκύριακο όσο υπηρετούσε.

  60. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Σημασία δὲν ἔχουν μόνο τὰ λόγια ἀλλὰ καὶ τὰ ἔργα. Μπορεῖ νὰ τὸ εἶπε αὐτὸ ὁ Ροΐδης ἀλλὰ ἡ πάπισσα Ἰωάννα βρίθει ἀπαρεμφάτων :-Ρ

  61. Στέλιος Munich said

    Το κατά Καιάδαν «Εγέρθουτου» ! 😉

  62. Πέπε said

    Ήμουν 274 σειρά (μέτρηση Πεζικού). Ειλικρινά δε θυμάμαι ποια χρόνια ήταν, αλλά μπορεί να υπολογιστεί. Γόπινγκ, τσάπινγκ και έρπινγκ λέγονταν κανονικότατα. Ούτε που σκεφτόταν κανείς να τα θεωρήσει ως χιούμορ, τόσο καθιερωμένα ήταν. Πύλινγκ και λοιπά δε θυμάμαι να τα είχα ακούσει. Τώρα που τα ακούω, μέχρι ένα σημείο δε μου ξενίζουν, αλλά το πευκοβελόνινγκ, ας πούμε, αν δεν ξαναϋπηρετήσω να το ακούσω ιδίοις όμμασι (που δε σκοπεύω) δεν μπορώ να το δεχτώ ως κάτι πέρα από διασταλτική / ψιλοατυχή εφαρμογή του κανόνα.

    Νίκο, άσε. Είναι αδύνατον να εκδώσει κανείς εγχειρίδιο της στρατιωτικής αργκό. Κι εγώ τα αξέχαστα εκείνα χρόνια έκανα το ίδιο. Δε μάζευα μόνο λέξεις αλλά και γραμματικά φαινόμενα (κλίσεις, συντάξεις, παραγωγή κλπ.), και προέβαινα και σε απόπειρες ερμηνείας τους. Έχει τρομερό κοινωνιογλωσσολογικό – ψυχογλωσσολογικό ενδιαφέρον. Το ανυπέρβλητο πρόβλημα είναι ότι η πρώτη ύλη μετασχηματίζεται σε ρυθμούς που δεν μπορείς να τους παρακολουθήσεις: από τη στιγμή που θα πεις «η συλλογή υλικού έκλεισε, ξεκινάω τη συγγραφή» μέχρι να τυπωθεί και να βγει στις προθήκες, θα είναι παρωχημένο. Εκτός αν επανεκδίδεται αναθεωρημένο κάθε χρόνο σαν το Πτι Λαρούς.

    Εν πάσει περιπτώσει, να κεράσω ένα μεζεδάκι:

    Άκλιτα ρήματα! Μοναδικό στην ελληνική γλώσσα*. Απολελέ και τρελελέ, τον πουλελέ, λελέ σκέτο.

    Ο Σπηλιώτης-Φραγκιαδάκης έχουν αναρτηθεί πουθενά στο Διαδίκτυο; Μπα, θα μας έδινες λινκ φαντάζομαι.

    ___________________________________
    *Ψέματα, δεν είναι μοναδικό. Τα ρήματα τιγκανά και τιγκανάνθρωπος δεν είναι στρατιωτικά.

  63. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Μιὰ φορὰ ἐφημέρευα στὸ στρατιωτικὸ νοσοκομείο τῆς Ρόδου, νοσοκομεῖο τρόπος τοῦ λέγειν, ὅπου καὶ ὑπηρέτησα ἕνα πεντάμηνο. Ἦλθε λοιπὸν ὁ ΑΥΔΜ νὰ μὲ ἐπιθεωρήση στὴν ἀρχὴ τῆς ἐφημερίας. Μὲ ρώτησε ποιὸν ἐνημερώνω, πότε τὸν ἐνημερώνω κλπ. Μοῦ λέει στὸ τέλος. «Ἂν ἐξετάσεις κάποιον δὲ μὲ ἐνημερώνεις; Μόνο ἂν εἰσηχθῆ, ἔτσι;» Μὲ ἀνέκφραστο ὕφος προκειμένου νὰ μὴν τὸν κάνω νὰ αἰσθανθῆ ἄσχημα, ἀλλὰ καὶ μὴ θέλοντας νὰ ἐπαναλάβω τὸ λάθος τοῦ ἀπάντησα μὲ τὰκτ «ναί, ἂν εἰσαχθῆ θὰ σᾶς ἐνημερώσω». Γύρισε νὰ φύγη ἀλλὰ στὰ τρία βήματα γυρίζει πίσω καὶ λέει: «Ἐντάξει ρὲ γιατρέ, εἶπα εἰσηχθῆ εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ κάνης θέμα!»

  64. Μαρία said

    62
    >Ο Σπηλιώτης-Φραγκιαδάκης έχουν αναρτηθεί πουθενά στο Διαδίκτυο;

    Ναι, μόνο που σήμερα ο ιστότοπος δεν λειτουργεί. Είναι ανακοίνωση στο 8ο διεθνές συνέδριο ελλην. γλωσσολογίας που έγινε στα Γιάννενα το 07.

  65. lpanoss said

    ασχετο: http://www.youtube.com/watch?v=sDLGG5VFn7Y

  66. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα και τις ατέρμονες αναμνήσεις!

    62: Είχα ένα λινκ αλλά δεν δουλεύει.

    60: Εγώ είπα τι έγραψε το 1893. Η Πάπισσα είναι νεανικό έργο, τριάντα χρόνια πριν σχεδόν.

    57: Νέε μου!

    54: Παρόμοιες ιστορίες ξέρω κι εγώ…!

    52: Και δεν λέγατε για Καλλιόπη, ε;

  67. 62, 64, 66 http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:http%3A%2F%2Fwww.linguist-uoi.gr%2Fcd_web%2Fdocs%2Fgreek%2F040_spiliotisICGL8_OK.pdf

  68. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    66. Πολλοὶ στὰ γεράματα παραξεύουν

  69. opk said

    63
    Υπηρέτησα κι εγώ σε Στρατιωτικό Νοσοκομείο (κεντρικό) και θυμάμαι χαρακτηριστικά τις κυνικές ατάκες των αξιωματικών γιατρών για τους ασθενείς. Επί παραδείγματι ο Συντονιστής Εφημερίας ρωτούσε το πρωί «Βάλαμε κανένα γκολ;» και εννοούσε αν ταξίδεψε κανείς εις τας αιωνίας μονάς! Αλλάζοντας θέμα, θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να μαζέψει κανείς όλες αυτές τις εκφράσεις της ιατρικής αργκούς.

  70. Γιάννης said

    Εγώ υπηρέτησα το 79 και δεν θυμάμαι τίποτε σε -ινγκ. Ίσως το γόπινγκ να το χα ακούσει, αλλά δεν είμαι καθόλου βέβαιος.
    Τους νέους τους λέγαμε τότε ποντίκια-ποντικαράδες και αρούρια.
    Από τον αδελφό μου που ήταν στο ΣΕΔΕΣ είχα μάθει για τους ρέντινες, που πήγαινε μαζί με χρόνο, δηλαδή, ρέντινες 5 λεπτών, ρέντινες 2 λεπτών, κι εννοούνταν το αεροσκάφος, ο πιλότος και το προσωπικό υποστήριξής του που έπρεπε να βρίσκεται στον αέρα σε 5 ή 2 λεπτά από τον συναγερμό.
    Άσχετο με το θέμα, αλλά σχετικό με το στρατό πάντα γελούσα με τις ονομασίες των υλικών του στρατού: Εμβάδες οι σαγιονάρες, κο(ω;)λόβιον το πουλόβερ (που οι φαντάροι λέγανε κολόμβιο) κ.ά.

  71. theopeppas said

    Επειδη υπηρετησα στο Ναυτικό-και ηταν ΠΝ τότε, και όχι …ΒΝ (αυτό …μπηχτή, οχι ..πολιτειακή, αλλά ..χρονολογική για τον Γς της ..ΕΒΑ -σχολιο 41- επειδη δεν είναι ΟΛΟΙ οι εφημερεύοντες γιατροί των δημ.νοσοκομείων κοιμωμενοι ..οίκοι!-δικη του ..μπηχτη στο σχόλιο 45!!!) και επειδη δεν βλέπω τίποτε εκ της του ΠΝ ..αργκούς (πώς λέμε «η Αργω, της Αργούς»!!!) να παραθεσω μερικά -βεβαια διαστημα 1980-1982 , οταν το Α/Τ Βέλος ήταν εν πλω και οχι ναυτικό μουσείο…

    «στον καιρό» παράγγελμα-παραφθορά του «άκυρο»
    «δεν σε παίρνει»-εκει το πρωτοάκουσα, και τότε
    «πώς το παίζεις» ομοίως
    «πιλαφος»-ο μόνιμος υπαξιωματικός
    ‘ανθυποπίλαφος’ ο πιο ..νέος υπαξιωματικός
    «πούστη με υπόλογο» -απάντηση στο «τι φαϊ έχει σημερα-εξηγηση «κοτόπουλο με πιλάφι» διότι «υπόλογο騻 ήταν οι υπαξιωματικοί!
    «μπιέλα»-το εντελως χαλασμενο (χτυπησε μπιελες» ) εκ του «ΒLR» του αγγλικου (εκει ..ΒΝ- Royal Navy Ναυτικου οπερ Beyond Local Repair -χαρακτηρισμός βλάβης που δεν μπορει να διορθωθεί επί τόπου…

  72. theopeppas said

    69 Opk Ναι, συμφωνω απόλυτα μαζί σας θαυμάσια ιδεα. Να ζητησουμε από τον Νικοκύρη να ..επιστρατευσει (παέι, με το σημερινο θέμα!) όλους τους γιατρούς εδώ μέσα και αν έχει την φιλολογική επιμέλεια του πονήματος;

  73. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ακούσματα από φρέσκο φανδάρο μας :

    Ο νέοπας (που δεν είδα να αναφέρεται) και το

    «Απολύομαι ψαρούκλες
    τα μαλλιά μου κάνω μπούκλες»

  74. theopeppas said

    Πολυ ωραιο-το αντίστοιχο, ..ρετρό βεβαια, ναυτικο 1982, ηταν: [ιδε και σχολιο 71 για ..επεξηγηση] ποιηματάκι ηταν
    [προς στρατευσιμους και μόνιμους]

    «Δεν κοιμαμαι πια τα βραδια,
    απολυομαι στραβαδια!
    Είδα στ΄ονειρό μου ελάφια,
    απολύομαι, πιλάφια!»

  75. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    73. Πάλιουρας τ αντίθετο του νέοπα

  76. opk said

    Νομίζω ότι υπήρχε ένα άλλο νήμα που ειδικευόταν στα φανταρικά στιχουργήματα, α, το βρήκα: https://sarantakos.wordpress.com/2009/11/18/perpatwdasos/

  77. theopeppas said

    76 ναι, εχετεαπόλυτο δικιο
    Δεν το ειχα δει αυτο το νημα ποτέ.
    Ηδη από το ξεκινημα της αναρτησης, το 2009, ο Νικοκυρης περιλαμβανει αυτα που θυμαμαι από το Ναυτικό…αλλά, το αντίθετο, βεβαια, θα ηταν ..ειδηση! Εαν εγω κόμιζα ..γλαυκα εδω, όπως εάν άνθρωπος δαγκωσει ..σκύλο!

  78. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    Θόδωρε Πέππα, θα ξανασυζητήσουμε για τον στρατό, δεν τελειώνουν αυτά. Εμείς πάντως λέγαμε ‘πούστη με κινέζο’, το δικό σας είναι καλύτερο!

  79. Λοιπόν το κολόμβιο (#70) το είχα ξεχάσει εντελώς.
    (Α ναι, τα στοιχεία μου: Π.Ν., 2000 Γ΄).

  80. γόπνγκ, ἕρπινγκ, τσάπινγκ ἀκούγονταν κατὰ κόρον. πύλινγκ τὸ ἔλεγα ἐγὼ χωρὶς νὰ τὄχω ἀκούσει ποὐθενά.

    μιὰ ποὺ λέτε ἀναμνήσεις τοῦ στρατοῦ νὰ πῶ κι ἐγὼ μία.

    τελευταῖες μέρες στὴν ΣΕΑΠ (ἀριθμὸς μονός, δόκιμος προσεχῶς ποὺ λένε) ἔρχεται ἕνας δόκιμος καὶ μοῦ λέει «λοχία, νὰ τὸν προσέχῃς τὸν Τάδε, εἶναι δικό μας παιδί». ὁ Τάδε ἦταν ἕνας ΥΕΑ Α κρητικὸ βύσμα πολύπριζο ποὺ προκλητικὰ ἀγνοοῦσε στοιχειώδεις κανονισμούς. ἀργότερα ἔμαθα ὅτι ἀνεδείχθη καὶ σὲ μεγάλο γαμοσείρη κατὰ τὸ χυδαϊστὶ λεγόμενον. ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐγὼ τοῦ λέω «κύριε Δόκιμε γιὰ μένα ὅλοι οἱ ΥΕΑ Α τῆς διομοιρίας εἶναι τὸ ἴδιο». σὲ 5-6 μέρες φεύγαμε ἀπὸ τὴν ΣΕΑΠ κι εἶχα θάρρος. ἤξερα ὅτι εἶχα καὶ τὶς πλάτες 2 ἀνθυπολοχαγῶν, τοῦ δικού μας διμοιρίτη ποὺ ἦταν σκληρὸς ἀλλὰ δίκαιος κι ἑνὸς ἄλλου ποὺ δὲν χώνευε καθόλου τὰ βύσματα. αὐτὸς ὁ τελευταῖος ἦταν καὶ ἀξιωματικὸς ὁπλισμοῦ καὶ σὲ ἐπιθεώρησι δική του νὰ μὴ φᾶς 2-3 μέρες ΣΕΞ ἦταν ἀδύνατον. ἀμφότεροι μὲ συμπαθοῦσαν. μοῦ ἀπαντᾷ ὁ Δόκιμος: «λοχία, τὸ ξέρεις ὅτι δὲν σὲ χωνεύω καθόλου;» «ὄχι, δὲν τὸ ἤξερα κύριε Δόκιμε, ἀλλὰ τώρα ποὺ μοῦ τὸ λέτε τὸ ξέρω». ἐγὼ τὴν ἔβγαλα μὲ λίγο τρέξιμο παραπάνω ἐκείνη τὴν ἡμέρα, ἀλλὰ τὸ βύσμα ἔμεινε μέσα τὸ ΣΚ. ὠξειδωμένο ὅπλο κτλ.

  81. spyroszer said

    Εγώ που ήμουν μοδίστρα τέλη ’90 δεν θυμάμαι τη λέξη γόπινγκ, ίσως γιατί δεν κάναμε πολύ γόπινγκ. Στην Τρίπολη, στο κέντρο εκπαίδευσης, είχαμε την στρατικόποιηση, μια μέρα που τρέχαμε και κάναμε ασκήσεις απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ.
    Άλλες λέξεις που μου έχουν μείνει είναι ο μογγόλος = ο οδηγός, και οι σκοπάνθρωποι, που λέγονταν αλλιώς οι μπατζήδες.

    Ήθελα να ρωτήσω, η λέξη γόπα για το αποτσίγαρο από πού προέκυψε και πότε;

  82. #79 τὸ ξέχασες; ἐγὼ ἀκόμη τὸ φοράω κἄτι κρύες νύχτες.

  83. τυρόπιτα τὸ δίκωχο τὸ ἀνέφερε κἀνένας;

  84. spiral architect said

    @80: Τη σειρά σου δεν μας είπες όμως, η τις χρονιές που υπηρέτησες. 🙄
    (το»ξειδωμένο», μ’ άρεσε) 😀

  85. spiral architect said

    @83: Αλλιώς το ξέραμε εμείς …. 😉

  86. spiral architect said

    … όπως και πιτσαδόρους λέγαμε (οι του ΠΖ) τους μαυροσκούφηδες, aka τέθωρες

  87. #84 297 (2006 Δ’ΕΣΣΟ)

  88. Triant said

    1986. Δύο μήνες στο 401 ως άτυπος βοηθός γιατρού (είχα κάνει εισαγωγή για οσφυαλγία την οποία δεν κοίταξε ποτέ, κανείς). Τα απογεύματα μάλιστα έπαιρνα και ιστορικά όπου εξηγούσα σε όσους έκαναν μπαμ ότι είχαν έρθει να λουφάρουν τι να κάνουν και κυρίως τί να μην κάνουν για να μη φύγουν με «απλό εξιτήριο» που αποτελούσε θανατική καταδίκη στη μονάδα.

    Κάποια μέρα τσίμπησα από τις νοσοκόμες ένα σωληνάριο ξυλοκαΐνη και είπα στους γιατρούς τις χρήσιμες (αν είσαι νεαρό κοκοράκι), θρυλούμενες πονηρές της ιδιότητες για να εισπράξω την καθολική απόριψη των ισχυρισμών μου. Το πρόβλημα δεν είναι το ότι την άλλη μέρα έλειπε (βεβαίως) από το γραφείο μου, είναι το ότι αυτός που την πήρε δεν βρέθηκε ποτέ και έτσι δεν μάθαμε άν αληθεύουν οι φήμες.

    Θυμίζω(?) Γκο(ν)τζίλα: το (κατεψυγμένο) κρέας της υπηρεσίας που το κόβαμε με το πριόνι.

  89. spiral architect said

    @87: Ε, είκοσι χρόνια μετά από μένα η κοινωνιόλεκτος είχε εμπλουτισθεί δεόντως!

    Απαραίτητη προσθήκη λήμματος: Γιώτα ευτυχία: Ο τρελός, αυτός που κάνει τον τρελό, ενδεχομένως κι αυτός που κάνει στη ζούλα μπάφους.
    (το slang είναι ελλιπές εδώ)

  90. MelidonisM said

    το γόπινγκ, και ξεγόπιασμα
    που θυμίζει το ξεγόφιασμα

    και άλλα υβρίδια

    θαλαμοντόγκ
    λοχοτέλ
    μηνυματέισον
    νέοπαρντ
    παλεβοτανίλ (αντιπαλεβόλ)
    τάκοταιμ
    http://www.slang.gr/search/cat/stratos_somata_asfaleias/1 (το πρώτο μόνο ήξερα)

  91. καὶ τὸ πάνω πάνω κουμπὶ τοῦ χιτωνίου, τὸν λεγόμενο Τοῦρκο θυμήθηκα.

    πρώτη μέρα στὸ κέντρο κυκλοφορῶ ἀσκεπὴς «πᾶνε βάλε καπέλλο» μοῦ λέεἱ ὁ ἐκτελῶν χρέη ἐπιλοχία ἔφεδρος λοχίας μὲ τ’ὄνομα ἑνὸς πασίγνωστου Ἕλληνος παλαιοπασόκου πολιτικοῦ «ἔ, δὲν ἔχει ἥλιο» (Νοέμβρης στὸ ὁμιχλῶδς Κιλκίς) ἀπαντάω ὅλος ἀφέλεια! καὶ κουμπωμένος μέχρι τὸν γιακᾶ.»Τοῦρκος εἶσαι ῥἐ;» μοῦ κάνει.

    ἀρκετὲς ἱστορίες εἶχα μὲ αὐτόν, πρέπει νὰ ἦταν καλὸς ἄνθρωπος ἀλλὰ μᾶλλον βαριόταν τὴν ζωή του καὶ ξεσποῦσε ποῦ καὶ ποῦ. τὄπαιζα λίγο βλάκας μὲ δαῦτον γιατί μ’ἔβαλε στὸ μάτι ποὔγραφα κἄτι στὸ κρεβάτι μου μὲς στὴν νύχτα κι εἶχα γιὰ βάσι σκληρὴ τῆς κόλλας μιὰ εἰσαγωγὴ στὴν Γραμμική Β. «τί γράφεις» μὲ ῥωτᾷ; «γράμμα στὸν Ἅη Βασίλη» τοῦ λέω κι ἀπὸ τότε μοῦ τὸ κόλληασε τὸ παρατσοῦκλι «Ἅη Βασίλης». Κι ἐγὼ πρώτη νύχτα σὲ λάθος κρεβάτι κοιμήθηκα, μὲ ξυπνᾷ αὐτὸς μ’ἕνα φακὸ στὰ μάτια, «τί ἀτυχία, σκέπτομαι, πρώτη μέρα στὸν στρατὸ καὶ κηρύχθηκε κἀνὰς πόλεμος;»! αὐτὸς ποὺ τοῦ πῆρα τὸ κρβάτι μοῦ λέει τὴν ἄλλη μέρα «νόμιζα ὅτι εἶσαι κανὲνα Ῥῶ-Πεῖ (=ῥωσσοπόντιος). εἴχαμε 2-3 τέτοιους ποὺ ὡρκίστηκαν γρήγορα κι ἔφυγαν ὡς μειωμένης θητείας. ἦταν ὄντως ἄτομα ἀρκετὰ ἐνοχλητικά. μἐ κἄτι τέτοια κατάλαβα ὅτι οἱ μισοὶ στὸν θάλαμο ἦταν μανιακοὶ τῶν αὐτοκινήτων κι ἐγὼ ἀπὸ αὐτοκίνητα δὲν σκάμπαζα γρῦ. βρῆκα ἕνα Ἡπειρώτη κτηνοτρόφο ποὺ ἤθελε νὰ γίνῃ παπᾶς κι ἔκανα πιὸ πολὺ παρέα μ’ἐκεῖνον. μετὰ γνώρισα ἀκόμη ἕνα παιδί ποὺ ἄργησε νὰ καταταγῇ λίγες μέρες, ἦταν καὶ Ἀθηναῖος, τὸν βοήθησα νὰ ἐγκλιματιστῇ, κάναμε παρέα. τὤρα πρέπει νὰ φύγω. τὸ βράδυ θὰ σᾶς πῶ γιὰ τὰ μαγειρεῖα καὶ τὸν ἐπιλοχία ποὺ μὲ ῥώτησε ἂν εἶμαι κομμουνιστής.

  92. spiral architect said

    Λίγους μήνες πριν απολυθώ, ένας από μια διπλανή διμοιρία καταφεύγει στο γιατρό υπηρεσίας. Ο γιατρός τον έδιωξε κλοτσηδόν, νομίζοντας ότι πάει για 2-3 μέρες ελεύθερος υπηρεσίας για να λουφάρει. Το Σαββατοκύριακο ο στρατιωτικός γιατρός-λοχαγός μπαίνει απρόοπτα στο τάγμα. Με το που βλέπει τον γιατρό-λοχαγό ο φαντάρος ξαναπάει στο ιατρείο. Τον εξετάζει και έπειτα κάνει ένα βήμα πίσω:
    – Ήλθες ξανά εδώ και εξετάστηκες;
    – Μάλιστα γιατρέ, χτες, αλλά ο γιατρός υπηρεσίας νόμιζε ότι θέλω να λουφάρω και με έδιωξε.
    – Σε εξέτασε;
    – Ναι.
    – Σίγουρα; Ποιος ήταν ο γιατρός υπηρεσίας;
    – Αυτός από τον τρίτο λόχο.

    Φωνάζει τον «γιατρό» υπηρεσίας, και (σύμφωνα με διήγηση γιατρού απ’ το λόχο μας) τον έβρισε σκαιότατα, λέγοντάς του:
    «Ρε @, τελείωσες στη Ρουμανία και θέλεις να λέγεσαι γιατρός;
    (γι’ αυτό και τα εισαγωγικά πριν)
    Δεν μπορείς να διαγνώσεις μια ακαμψία του σβέρκου; Θες να μας στείλεις όλους; Εσύ θα γίνεις γυναικολόγος; Θα τις σφάξεις όλες!»

    Δέκα μέρες καραντίνα το τάγμα, κίτρινη σημαία στον ιστό του λόχου διοικήσεως, ερυθρομικίνες γενόσημες από το στρατιωτικό εργοστάσιο δίπλα απ’ τη ΧΡΩΠΕΙ, (όποιος το θυμάται ας το αναφέρει) ατέλειωτες τούφες πάνω στα στρώματα, που λιάζαμε καθημερινά, ο παθών στο 424 και ο «γιατρός» δεν ανέλαβε έκτοτε ξανά υπηρεσία μέχρι να απολυθεί.

  93. @81 Μπατζής ήταν ο αδερφός μου στην πιο περιζήτητη ΣΜ της Κρήτης και είχε φυλάξει πολλές φορές γερμανικό από το κρεββάτι του 😀

    Ο μικρός υπηρέτησε ΠΝ και την πρώτη φορά που σιδέρωσα την εξόδου και τον βοήθησα να ντυθεί κατάλαβα τι εννοούσε ο πατέρας μου τόσα χρόνια, όταν κάθε φορά που αργούσα να ετοιμαστώ φώναζε: «άντε τόση ώρα τι κάνεις; ναύτης ντύνεσαι;»

  94. tamistas said

    Κι αν μας είπανε μοδίστρες, ήταν όλοι τους κακίστρες.

  95. Alexis said

    Ασπιρίνη:Το καπέλο του ναύτη, λόγω του σχήματός του.

    Τζατζίκι: Το μπλάνκο, σε εποχές προ PC που ήταν απαραίτητο για τη διεκπεραίωση της χαρτούρας.

    Δεν προβλέπεται: Στερεότυπη έκφραση για κάτι που δεν είναι «υπηρεσιακό».

    Νιτσεράδα: Το αδιάβροχο

    Μπελαμάνα: Η μπλούζα του ναύτη

    Έχει πάρει αγκαλιά/υπό μάλης τα μαγειρεία/τις τουαλέτες/τη σκοπιά κλπ.: Έκφραση για το νέο που τρέχει πανικόβλητος από αγγαρεία σε αγγαρεία.

    Θα πήξεις: All time classic διαπίστωση-απειλή (με παραλλαγή το «θα πήξει το @@@νί σου», άγνωστος ο λόγος αναφοράς του συγκεκριμένου οργάνου)

    Άριστο: Το μεσημεριανό γεύμα

    Προάριστο: το κολατσιό

    Παίξε πιάνο με τους μήνες μου: Προτροπή από «παλιό» ο οποίος έχει αποτυπώσει με μπλάνκο τους μήνες του στο τζόκεϊ

    Ένδον: Το αντίθετο της εξόδου. Είμαι ένδον σημαίνει είμαι μέσα, είμαι βάρδια. Αναφερόταν και ως «μαύρη ένδον» στα χρόνια μου, καθότι άμα είσαι μέσα είναι «μαυρίλα» ή «black magic ένδον» από τους πιο ψαγμένους κατά το «black magic woman» (!)

    #62, Πρέπει να εκδοθεί κάποτε αυτό το λεξικό!

  96. Αναφορά; Άπαντες παρόντες!

    Γόπινγκ πρόλαβα (σειρούλα με τον Νο 5 Count Baltar) στη Μυτιλήνη. Έκτοτε μούμεινε κουσουράκι και το συνεχίζω παρότι η μέση μου κάθε άλλο παρά δαχτυλιδένια είναι πλέον.

    Τσάπινγκ πρόλαβα επίσης. Καλλιόπες στη Λέσβο τις λέγαμε κανονικά. Εκτός από την αποψίλωση που τηνε λέγαμε αποξύλωση.

    Να συμπληρώσω το Σπειροειδή Αρχιτέκτονα (στο 92) για γιατρό εκ Ρουμανίας, που μούδινε κολλύρια με κορτιζόνη ενώ είχα … ιγμορίτιδα! Μέχρι που με είδε ο διοικητής (εν μέσω ασκήσεων πλωτών) και έκρινε πως είμαι BLR, οπότε μούδωσε (ο γιατρέσκου) κάτι αντιβιωτικά και ήρθα στα ίσα μου.

  97. Gpoint said

    Από το ναυτικό θυμάμαι που το ακριβώς το έλεγαν μαθηματικώς, τους νέους τους λέγαμε ψημάρια και τους τεχνίτες πυροβόλων ταφ-πι-βήτα ήγουν την-πούτσισες-βαρέως

    Μια που όλοι ανεβάζουν το τραγούδι τηςς μέρας ας ανεβάσω καγώ το τραγούδι της…νύχτας !
    Και τι νύχτα… και τι φωνή,

    oje Carulí’!…

    ‘Sta nuttata ‘e sentimento,
    nun è fatta pe’ durmí…

  98. Ανδρέας Καλογερόπουλος said

    95:
    Να συμπληρώσουμε και τα εξής:

    Κληρούχας. Αυτός που είναι στην ίδια σειρά (κληρουχία στο Ναυτικό) με εμάς. «Που σαι ρε κληρούχα!», ενίοτε και «Που σαι ρε κληρού!»

    Στραβόγιαννο: Ο Νέος. Ούτε κωλόψαρο, ούτε αρούρι, ούτε τίποτα. Στο ναυτικό ο νέος είναι πάντα στρασβόγιαννο. Το προφέρεις μάλιστα «σέρνοντας» τους πρώτους φθόγγους και γεμίζει το στόμα σου και αισθάνεσαι και πολύ Λέουρας (παλιός)!

  99. Ανδρέας Καλογερόπουλος said

    Παρεμπιπτόντως, το πευκοβελόνινγκ το είχα ακούσει από φίλο μου που υπηρετούσε στις διαβιβάσεις την ίδια εποχή με μένα (2001-2002) και είχα ρίξει πολύ γέλιο.

  100. gryphon said

    Γιά τίς λέξεις τα ειπαν αλλοι.Αλλα μιας και το θεμα εχει σχεση με το στρατιωτικο ευκαιρία να πω τον καημό μου.
    Επειδη εδω γραφουν κυριως ανθρωποι των γραμματων επιστημονες κλπ η πιθανον ανθρωποι που λογω αναβολης σπουδων πηγαν σε μεγαλυτερη ηλικια στρατο ετυχε μηπως σε κανεναν να εχει ειδικότητα «τεχνικός γραφέας» ;.
    Δυστυχώς ετυχε σε μενα.Ειναι οτι χειροτερο μπορει να συμβει σέ καποιον.Γιατι ολοι οι αλλοι φανταροι σε θεωρουν βυσματια ενω στην πραγματικοτητα εισαι απλωςκατι σαν αποθηκαριος της ομαδας συντηρησεως της μοναδας χωρις ουσιαστικα κανενα αντικειμενο με αποτελεσμα απο την πρωτη μερα μεχρι τήν τελευταια σχεδον που απολυθηκα να φυλαω σκοπια και να κανω αγγαρειες ολη μερα.Επιπλεον ενω η ειδικοτητα ειναι κανονικα γιωτα 1 και ειχα κανονικα οπλο κλπ ο αλλος οταν ακουει γραφεας νομιζει οτι εισαι γιωτας και αμεσως γινεσαι αντικειμενο ειρωνειας γι’αυτο και μεχρι σημερα το εχω σαν στιγμα και αν με ρωτησει κανεις τι ημουνα στον στρατο αλλαζω συζητηση.

  101. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    97. Πολὺ ὡραῖο

    Ὁμολογουμένως ἡ καλύτερη σειρὰ στὸ στρατὸ ἦταν ἡ 282. Εἴμασταν πολὺ παλιὰ σειρά. Νὰ φανταστῆτε ὅτι δὲν εἴχαμε ὅπλα, αὐτὰ βγῆκαν ἀργότερα. Εἴχαμε βέλη καὶ τὰ βάζαμε στὴ φαρέτρα καὶ τόξα ποὺ τὰ κλειδώναμε σὲ τοξοβαστούς. Ἅρματα; Δὲν ὑπῆρχαν ἐκείνη τὴν ἐποχή οὔτε σῶμα τεθωρακισμένων. Ὑπῆρχε τὸ σῶμα ΠΚ (πολιορκιτικῶν κριῶν)

  102. Alexis said

    #101: Έχεις καμιά φωτογραφία να φυλάς σκοπιά με τόξο; 🙂

  103. Για το 101,
    διάβαζα πρόσφατα σε ένα φόρουμ Βρετανών στρατιωτικών, μιαν αντίστοιχη έκφραση

    When ******* (name) got in the Army, Centurion was a rank, not a tank!

    Λόγω του ότι οι Βρετανοί έχουν άρματα μάχης, ονόματι Εκατόνταρχος!

    Σα να λέμε, όταν εγώ μπήκα στο στρατό, ο Λεωνίδας ήταν στρατηγός, όχι τεθωρακισμένο.

  104. Alexis said

    #98: Ναι, στραβόγιαννο ή στραβογιανναράς, αλλά και «γράσο».

    Κληρούχας, απ’ όπου και το γνωστό δίστιχο:

    Δε μου κάνουν πια τα ρούχα
    απολύομαι κληρούχα

  105. Γιάννης said

    100: Αυτά τα τράβαγες εσύ που ήσουν και φαντάρος. Εγώ που τα τράβαγα παρότι ήμουν δοκίμι; Έτυχα ΣΕΜιτζής δοκίμι που σημαίνει μονάδες με μικρή στελέχωση. Ο Διοικητής, ένας αξκος μονιμάς, ο αρχιλοχίας του όρχου κι εγώ. Ποιος έκανε βάρδια στρατοπέδου κάθε μέρα; Ο Δόκιμος! Τα φαντάρια βγαίνανε καθε 2 μέρες έξοδο εγώ κάθε 4! Άσε που είχα φορτωθεί με όλες τις αρμοδιότητες: υλικό, αυτοκίνητα (κι έχει πολλά το ΣΕΜ), υπασπιστήριο, χημείο, αποθήκες καυσίμων και…και…Οι επιθεωρήσεις της Μεραρχίας ήταν ο εφιάλτης μου να τα τακτοποιήσω όλα αυτά. Και φυσικά είχα επιθεώρηση Μεραρχίας 10 μέρες πριν απολυθώ. Τότε δεν παίρναμε άδεια ένα μήνα πριν το απολυτήριο. Επίσης, στον καιρό μου καθιερώθηκε το 5θήμερο εργασίας. Οπότε, τους πρώτους μήνες που δεν ξέρανε οι διοικητές πώς να το ελέγξουν αυτό το πράγμα, όποιος αξκος έμπαινε υπηρεσία Παρασκευή έβγαινε απ τη μονάδα Δευτέρα μεσημέρι. Ο Δόκιμος δηλαδή… Έκανα 29 μήνες και πήρα 5 μέρες άδεια όλες κι όλες. Κι επειδή είχε πήξει το … γνωστό, έβαλα βύσμα να αλλάξω μονάδα. Και όταν το πέτυχα και πήγα σε μονάδα της πόλης μου, η μονάδα μετακόμισε ολόκληρη στο Πεντάγωνο στην Αθήνα, με την οποία, βέβαια, δεν είχα σχέση!!

  106. agapanthos said

    103

    Αυτό μου θυμίζει τον χαλκέντερο έλληνα αριστεριστή, που οι σύντροφοί του τον κατηγορούν μεταξύ σοβαρού και αστείου ότι συμμετείχε σε όλες τις εξεγέρσεις στα Βαλκάνια, από τη Στάση του Νίκα και δώθε.

  107. Αρκεσινεύς said

    49. Ορεσίβιε, μήπως κάνεις λάθος στις σειρές; Η 72 Γ΄ΕΣΣΟ ήταν η 113 σειρά.

    Το 72-74 τίποτε απ’ αυτά δε λέγαμε.

  108. Γς said

    85:
    “Και μετά ο Θεός έφτιαξε την γυναίκα, κι από τότε δεν ησύχασε κανένας.”
    «Λ οριζίν ντι μοντ» του Κουρμπέστο λίκνο του (#85)

  109. Αρκεσινεύς said

    107. Εννοώ τα του άρθρου.

  110. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια και όλες τις ωραίες ιστορίες!

    81: Για τη γόπα δεν ξέρω, το κρατάμε για άλλη φορά. Ίσως όμως όπως είναι πολλά αποτσίγαρα μαζί να θυμίζουν σμάρι από γόπες.
    Μογγόλοι δεν είναι γενικώς οι οδηγοί, είναι οι οδηγοί της αεροπορίας (επειδή είναι ανυπότακτοι και νομαδικοί, είχα σημειώσει κάποτε)

    92: Σε κάποιο παλιό άρθρο, ίσως τότε που λέγαμε για τα γενόσημα, είχε γράψει μερικά ενδιαφέροντα κάποιος που είχε υπηρετήσει τη θητεία του σε αυτό το εργοστάσιο.

  111. καὶ νἆναι ὁ ἐπίδοξος παπᾶς στὴν μιὰν ἄκρη τοῦ θαλάμου (στὸ Κέντρο νεοσυλλέκτων) κι ὲγὼ στὴν ἄλλη καὶ νἄχουμε συνεννοηθῇ νὰ κάνουμε πλάκα στοὺς ὑπόλοιπους ποὺ μόνο γι’αὐτοκίνητα μιλοῦσαν (ἦταν καὶ κἄτι ἄλλοι μὰ δὲν τοὺς πολυλογαριάζαμε,( ἕνας ἐξ άναβολῆς π.χ. κὰλτ φυσιογνωμία ποὺ γυρνοῦσε κάθε βράδυ στουπὶ στὸ μεθύσι -πῶς κάνουν ἔτσι οἱ ἄνθρωποι ἐπειδὴ δὲν μποροῦν νὰ βγοῦν ἔξω 10 μέρες ὁ πατέρας μου 40 μέρες δὲν βγῆκε μέχρι νὰ ὁρκιστῇ, ἐγὼ 11μόνο. θυμᾶμαι κι ὅταν πρῶτες μέρες στὸ κέντρο γυάλιζα τὶς ἀρβῦλες στὰ σκαλιὰ ποὺ εῖπα σὲ μιὰ σειρούα «τί ὡραῖο ἡλιοβασίλεμα! -ἦταν ὄντως ὡραῖο- κι ἐκεῖνος ἀντὶ γι’ἀπάντησι σιχτίριζε ποὺ δὲν ἦταν ἔξω νὰ τὸ χαρῇ! σοκαρίστηκα μὲ τὴν ἀντίδρασί του. ἦταν κι ἕνας ἄλλος, παχύσαρκος ποὺ μὲ ῥώτησε ἂν ἔχω «κουμπιὰ»κι ἐγὼ ποὺ δὲν κατάλαβα τἰ ἐννοοῦσε τὸν κύτταξα μὲ ἀπορία. τὸ λέω ἔπειτα στὸν Ἀθηναῖο, ἐκεῖνον ποὺ κάναμε παρέα, καὶ μοῦ ἐξηγεῖ: «ναρκωτικὰ ἐννοοῦσε». σοκαρίστηκα πάλι) ἦταν λοιπὸν ὁ παπᾶς στὴν μιὰ ἄκρη καὶ φώναζε σὲ μένα μὲ ῥουστὶκ προφορὰ «ἔεεε, πές μᾶς γιὰ τὴν τάδε Οἰκουμενικὴ Σύνοδο» γέλια ἐγὼ καὶ ν’ἀρχίζω νὰ λέω, σιχτίριζαν κανὰ δυὸ ἄλλοι, (ξάπλα ὅλοι ἤμασταν λίγο πρὶν τὸ σιωπητήριο) γέλια κι ὁ παπᾶς. ψάρακλες ἐμεῖς, νεούδια τελείως, τρέμαμε ἕναν Δόκιμο πιὸ πολὺ κι ἀπὸ τὸν ἐπιλοχία ποὺ μᾶς φώναζε ὅλη μέρα. τὸν χρησιμοποιοῦσε ὅμως κι ὁ ἐπιλοχίας τὸν Δόκιμο σὰν μορμολύκειο, σὰν φόβητρο. «θὰ τὸν φωνάξω» ἀπειλοῦσε καὶ σούζα ἐμεῖς. ἔρχεται μιὰ νύχτα ὁ Δόκιμος γιὰ ἔφοδο καὶ βλέπει τὸ φῶς ἀνοιχτό. μπαίνει μὲς στὸ θάλαμο καὶ τὸ κλείνει κι ἀρχίζει τὸν θαλαμοφύλακα στὶς κατσάδες. ἐμεῖς μουγκαμάρα. σηκώνεται κι ὁ παπα-κομμάντο (ἔτσι τὸν λέγαμε στ’ ἀστεῖα) καὶ τοῦ τὰ ψέλνει τοῦ Δόκιμου: «ἄσε μας ἄνθρωπέ μου νὰ ξεντυθοῦμε, πῶς θὰ ξεντυθῶ στὰ σκοτεινά;» καὶ κἄτι τέτοια. σαστίζει ὁ Δόκιμος καὶ φεύγει. ἔ, μετὰ ὁ Ἡπειρώτης ὁ παπᾶς ὁ ἐπίδοξος (δὲν ξέρω ὰν χειροτονήθηκε τελικὰ) ἔγινε κἄτι σὰν ἥρωας τοῦ θαλάμου. μόνο ποὺ δὲν τὸν χειροκροτήσαμε! τελικὰ κι ὁ Δόκιμος καλὸ παιδί ἦταν, μᾶς συνώδευσε τοὺς ΥΕΑ ὡς τὴν ΣΕΑΠ μὲ ὁμαδικὸ φύλλο πορείας καὶ τὸν γνωρίσαμε καλύτερα.

    ὁ ἐπιλοχίας ὅμως μὲ εἶχε στὸ μάτι. μαθαίνω ἐγὼ ὅτι ἦρθε λέει στὸν θάλαμο καὶ βρῆκε τὸ λουκάνικο ( ἐπιμήκη κυλινδρικὸ σάκκο ἱματισμοῦ) τὸ δικό μου ξεκλείδωτο. κι ὅτι θὰ μὲ βγάλῃ στὴν ἀναφορά. ἐλέγχω ἐγώ, βλέπω τὸ λουκάνικο κλειδωμένο. ἔρχεται ὁ Ἀθηναῖος καὶ μοῦ λέει: «τὴν πάτησα, ἐμένα θὰ βγάλῃ, δικό μου ἦταν τὸ ξεκλείδωτο λουκάνικο ποὺ τὸ πέρασε γιὰ δικό σου». τὸν καθησυχάζω. «αὐτὸς μ’ἔχει στὸ μάτι, σὰν μάθῃ πὼς ὁ σάκκος ἦταν δικός σου οὔτε θὰ νοιαστῆ». κι ἔτσι ἔγινε.

    εἴχαμε καὶ διακοπὴ νεροῦ μιὰ μέρα, ζόρι μεγάλο. ποῦ νὰ πλυθῇς, ποῦ νὰ ξυσριστῇς. ἔρχεται τ’ἀπόγευμα τὸ νερὸ καὶ φωνάζω ἐγώ: «θάλαττα θάλαττα». τ’ἀκούει ὁ ἐπιλοχίας καὶ κατεβαίνει κάτω ἀπὸ τὸ γραφεῖο του ποὺ ἦταν ἀπάνω ἀπ’τὸν θἀλαμό μας κι ἀρχίζει «ποιός τὸ φώναξε αὐτό;» «ἐγώ» λέω». «ἀπὸ ποῦ εἶναι αὐτὴ ἡ φράσι;» μὲ ῥωτᾷ γιὰ νὰ δῇ ἂν ξέρω. «Ξενοφῶντος Κύρου Άνάβασις, κάθοδος τῶν μυρίων κτλ κτλ». φεύγει. μιὰ μέρα μὲ ζητᾷ στὸ ἐπιλοχάδικο. μπορεῖ καὶ γιὰ νὰ μᾶς ἐπιθεωρήσῃ ἂν ἤμασταν σωστὰ ντυμένοι μὲ τὴν στολὴ ἐξόδου οἱ ΥΕΑ ποὺ θὰ φεύγαμε γιὰ ΣΕΑΠ-δὲν θυμᾶμαι ἂν ἦταν ἡ ἴδια μέρα. καὶ μ’ἀρχίζει στὴν ἀνάκρισι. θέατρο ἑκατέρωθεν δηλαδή. αὐτὸς τὸ ‘παιζε καὶ πολὺ ψαρωτικὸς κι ἐγὼ τὸ ‘παιζα ψαρωμένος (εἶχα πιὰ περισσότερο θάρρος στὴν πραγματικότητα). τὄπαιζα καὶ ἀφελής. «εἶσαι κομμουνιστής;» μοῦ κάνει σὲ κἄποια φάσι. ὄχι μὲ νοοτροπία τοῦ ’60, ἀπὸ περιέργεια μόνο, ἢ τελοσπάντων ἂν ἤθελε νὰ δείξῃ τέτοια νοοτροπία δὲν τὄκανε πειστικά. τοῦ λέω κι ἐγὼ μὲ ντεμὲκ φοβισμένο ὕφος: «ὄχι, ἔχω διαβάσει τὸ κομμουνιστικὸ μανιφέστο καὶ δὲν μοῦ ἄρεσε». μὲ ῥωτοῦσε γιὰ τὸ φαινόμενο τῆς πεταλούδας μετά, κἄτι τέτοια.

    τὸ χειρότερο ἦταν ἡ ἀγγαρεία στὸ μαγειρεῖο, ἀλλὰ εἶπα ἤδη πολλὰ καὶ μᾶλλον βαρετά. κἄποτε θὰ δοθῇ εὐκαιρία καὶ γι’αὐτὴν τὴν ἱστορία σὲ κἀνένα σχετικὸ νῆμα.

  112. #100 κι ἐγὼ λόγῳ μιᾶς σειρᾶς εὐνοϊκῶν συγκυριῶν θεωρήθηκα βύσμα χωρὶς νὰ ἔχω βύσμα. στὴν οἰκογένειά μου οὔτε στρατιωτικοὺς οὔτε πολιτικοὺς ξέρουμε. ἀλλὰ καὶ νὰ ξέραμε σιγὰ μὴν ὑποχρεωνόμουν σὲ κἀνέναν κερατᾶ γιὰ μιὰ ὑπόθεσι μηνῶν. ὅταν διέκοψα τὴν ἀναβολή μου πρὶν κἂν ὁρκιστῶ πτυχιοῦχος (ἄλλη ἐπεισοδιακὴ ἱστορία πῶς πῆρα ἄδεια γιὰ νὰ ὁρκιστῶ) ἤμουν ἀποφασισμένος γιὰ ὅλα τὰ σενάρια. καὶ τί νὰ τὸ κάνω τὸ βύσμα;ἐγὼ στὴν Κύπρο ἤθελα νὰ ὑπηρετήσω καὶ δὲν μποροῦσα νὰ δηλώσω Κύπρο ἐπειδὴ δὲν τὸ ἐπέτρεπε ἡ εἰδικότητά μου. τελικὰ ὑπηρέτησα δίπλα στὸ σπίτι μου τοὺς 12 ἀπὸ τοὺς 17 μῆνες τῆς θητείας μου (ἀπὸ τοὺς ἄλλους 5 οἱ 4 ὴταν ζόρικοι καὶ ὁ 1 σχεδὸν διακοπές) σὲ γραφεῖο. ἡ ὑπλοχαγὸς ποὺ μᾶς ἀνακοίνωνε τὶς μεταθέσεις μετὰ τὴν μετεκπαίδευσι στὴν Ἀθήνα (αὐτὴ ποὺ μὲ ὑποχρέωσε νὰ ξαναγράψω μιὰ μὴ ὑπηρεσιακὴ ἀναφορὰ αἰτήσεως ἀδείας ἐπειδὴ τὴν πρώτη τὴν εἶχα γράψει πολυτονιστί) γυρνάει καὶ μοῦ λέει μὲ νόημα «ἄ, ἐσὺ ἤσουν ποὺ δὲν εἶχες βύσμα ἔ;». τὰ ἴδια μοῦ ‘πε κι ἕνας συνάδελφος Δόκιμος. φιλόλογος αὐτὸς κι ὅταν τὸν ἔβαλαν νὰ διαβάσῃ ἕναν κανονισμὸ στὴν καθαρεύουσα λέει «δὲν βάζετε τὸν…(εἶπε τ’ὄνομά μου) ποὺ εἶναι πιὸ ἐξοικειωμένος μὲ τὴν καθαρεύουσα;». πληρωνόμουν μὲ 500 εὐρὼ τὸ μῆνα χωρὶς νὰ ξοδεύω τίποτε σὲ ἐνοίκια. ἀλλὰ ποιός θὰ γυρνοῦσε νὰ πῇ ὅτι εἶμαι βύσμα; τὰ βύσματα; αὐτὸς δὲ ὁ φιλόλογος καμάρωνε γιὰ τὸ βύσμα του καὶ Βεροιεὺς ὢν ζήτησε νὰ μείνῃ στὴν Ἀθήνα. ἔκλαψε. στὰ γραφεῖα τῶν Ἀθηνῶν ἡ δουλειὰ τελειωμὸ δὲν εἶχε. κι ἔβαλε μετὰ τὸ βύσμα του κι ἔφυγε ἄρον ἄρον. αὐτὸς ἦταν κι ὁ μόνος ποὺ ἔσκισε τὸ σατιρικὸ ποίημα ποὺ τοῦ ‘γραψα. οἱ ἄλλοι τὸ χαίρονταν καὶ γελοῦσαν καὶ μοῦ ζητοῦσε ὁ καθένας νὰ γράψω καὶ γιὰ κείνους. κι αὐτὸς ὕστερα μὲ ὠνόμασε Κάτουλλο. ἄκου Κάτουλλο!

  113. leonicos said

    Άλλα τῆ καλλίστη (στην ωραιότερη) (υπογεγραμμένες εσύ), του μήλου της Ἔριδος και άλλο τῆ καλίστη, στην καλύτερη

  114. Γς said

    113:
    Καλή καγαθή
    το ηθικό κάλλος, η αρετή, το ηθικά αγαθό, αντ. τὸ αἰσχρόν

  115. leonicos said

    @7 Όταν διάβασα το 7, σκέφτηκα ‘αυτό είναι υπαινιγμός για τον Γς από κάποιον που τον ξέρει…’ και!!!!! Ήταν του ίδιου του Γς. Τέτοιος αυτοσαρκασμός… ισοδυναμεί με αυτοκριτική.

    Α, ρε Γς, ποτέ να μην πεθάνεις!

    @8 Gpoint, το καλλιόπινγκ μού φαίνεται φτιαχτό. Αλλά ας μη σε κατηγορώ χωρίς να ξέρω. Πάντως έστρωσα ήδη ένα σωρό ανάλογα για διάφορους τύπους που με περιβάλλουν. Δεν τα γράφω τώρα, θα τ’ αφήσωνα κυκλοφορήσουν και να εδραιωθούν για να τα βάλει ο Νικ. Νοικ στο επόμενο λεξικό του.

    @16Νεοκίδιε… εγώ υπηρέτησα στον ελληνικό στρατό. Η θειά μου όμως, ίλαρχος στον πόλεμο των 7 ημερών, έβαλε φυλακή τον θειό μου (οδηγό άρματος) γιατί της είπε: ‘δεν πας, μωρή πατσαβούρα σπίτι να μας αφήσεις ήσυχους;’ Ευτυχώς το είπε ελληνικά. Αν το έλεγε εβραϊκά και το καταλάβαιναν οι άλλοι, θα τον πήγαινε στρατοδικείο.

    @18 Σπ.Αρ. Καλά, για τις ξέρες το έχεις; Αυτός μόνο από αέρα ξέρει.

    @20 Αλέξη, μάλλον έχεις δίκιο, αλλά για το –ινγκ στα ελληνικά δε νομίζω ότι χρειάζεται ψάξιμο. Μπήκε, ΟΠΩΣ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ

    @31 Wego εκπληκτική παρατήρηση. Μοναδικός!

    @41Γς, για ποια Βασιλική μιλάς; Τη… Βάσω;

    @45 Γς, είπες μια χοντροβλακεία (τουλάχιστον) και ανακάλεσέ τη. Φαίνεται πως δεν ξέρεις τι θα πει εφημερία. Οι εφημερεύοντες που είναι στα σπίτια τους ‘ον κολ’ είναι εκτός εφημερίας και κανένας δεν πληρώνεται πια. Κάνε μια βόλτα σ’ ένα δημόσιο νοσοκομείο σε ημέρα εφημερίας κι έλα να μου πεις ποιος είναι σπίτι του.

    @53 Γς είμαι ακόμα θυμωμένος μαζί σου και δε σχολιάζω. Αλλά αν σε σχολίαζα… είχα κάνει ομαδάρχης στις κατασκηνώσεις της ΧΑΝ ένα καλοκαίρι. Βέβαια όχι για την Μονή αλλά για το στρατόπεδο των παραγκών που ήσαν διατεταγμένες παραθαλασσίως και όπου έμενε πάρα πολύ κόσμος ‘για μπάνια’. Μέχρι και ΚΩΥΡΙΟΝ είχε. Το Ω ήταν έμπνευση του γαμπρού του κουρέα που ‘ήξερε κάτι γραμματάκια’ και πίστευε ότι ‘μια ταμπέλα με κεφαλαία δεν μπορεί να έχει Ο’.

    Αλλά δε θα ήταν το πιο ενδιαφέρον αυτό.

    Άρα το καλοκαίρι τουλάχιστον, δεν ήταν οι καλόγριες οι μόνες αποδέκτες των κραυγών από απέναντι.

    Μπήκα και στον Κάκτο… Τελικά έχεις και την καλή σου πλευρά. Αλλά αυτά που είπες για τους εφημερεύοντες ήταν……… καλά δεν λέω αυτό που καταλαβαίνουν όλοι.

    @54 Καλά, Γς δε γίνεται κανείς έτσι… θέλει και άλλα προσόντα

    @69 Opk το γκολ δεν είναι αποκλειστικότητα του Στρατιωτικού Νοσοκομείου

  116. spiral architect said

    Το όπλο αφού το καθαρίσουμε, το κλειδώνουμε στον οπλομαστό, έλεγε κάποιος λοχίας στο τάγμα.
    Μαστούς έχει η κατσίκα που πηδάς, καράβλαχε, ψιθύριζε πίσω μου ένας θεολόγος, που αυτοαποκαλείτο θρησκειολόγος και διάβαζε βιβλία και φωτοτυπημένα ανθολόγια του Μουστάκη.
    (αμάν Μπαναϊα μ’ τι ακούγαν τ’ αυτάκια μας δεκαοκτώ μήνες …)

  117. sarant said

    Kαι οι διηγήσεις συνεχίζονται!

    Καλημέρα!

  118. spiral architect said

    @117: Εμ, τι περίμενες; Άνοιξες φλέγον θέμα! 😀

  119. Γς said

    115 @ Λεώ
    >για ποια Βασιλική μιλάς; Τη… Βάσω;

    Για την Βασούλα με τον Ιππότη της.
    Για την ΕΒΑ, την Βασιλική την Αεροπορικιά που ήταν και Χουντικιά.

    (με τον βασιλιά της αυτοεξόριστο στη Ρώμη τότε)

    >Γς, είπες μια χοντροβλακεία

    Ξεχνάς τους αιφνιδιαστικούς ελέγχους Υπουργών, που οι «εφημερεύοντες» για να μην περάσουν από την φυλασσόμενη είσοδο (του Γεννηματά) πήδαγαν από τα κάγκελα;
    Δεν ξέρω τι γίνεται τώρα, αλλά θυμάμαι κάποτε στον Ευαγγελισμό που με πήγαν για μια μικροεπέμβαση περίμενα από τις 11 το βράδυ μέχρι τις 4 το πρωί για τον γιατρό που «κάπου εδώ είναι μέσα στο νοσοκομείο»
    Σίγουρα δεν ήταν ‘ον κολ’ και μάλλον ήταν εκτός 5 ώρες.

    >και ανακάλεσέ τη
    &^^$#@

  120. Γς said

    Και μια που είπαμε για ρέντινες, ας ξαναβάλω κι ένα δικό μου Πρωτομαγιάτικο ρέντινες

  121. Άρτεμη said

    Καλημέρα (μόνο και μόνο για να μιλήσει και μια γυναίκα εδώ)
    Όμως, για να πουμε και τού στραβού το δίκιο, με κάνατε και χαμογέλασα 🙂

  122. sarant said

    Kαλημέρα στη γυναικεία (και χαμογελαστή) παρουσία του αντρικού νήματος 🙂

  123. ChrisMaGR said

    Μετά το στρατό άρχισα να επινοώ δικές μου λέξεις σε -ινγκ. Έπαιρνα ένα πρόσωπο και την πράξη με την οποία το είχαμε συνδεδεμένο την αποκαλούσα με το όνομα + ινγκ
    Το πιο χαρακτηριστικό ήταν το Τατιάνιγκ το οποίο σημαίνει «άγριο και κακό κουτσομπολιό».

  124. spiral architect said

    @121: Αρτέμη, θα έχεις παρατηρήσει πολλές φορές ότι σε μικτά τραπεζώματα και μαζώξεις από μια ώρα και μετά οι άντρες κάνουν τη δικιά τους παρέα. Άμα στήσεις αυτί, θα ακούσεις να συζητούν ιστορίες από τα «στρατά».
    (που έλεγε και ο Κοκός σε μια συνέντευξή του)

  125. @121 – 122 – 124 Ε, χμ… Δύο είμαστε 😀

  126. ChrisMaGR said

    @124 Αντιστοίχως οι γυναίκες θα μιλούν για τις εγκυμοσύνες και τις γέννες τους

  127. @124 – 126 Ρε παιδιά, με το μαλακό οι κλισεδιές, θα βγάλουμε κανά μάτι 🙂

  128. Νέο Kid Στο Block said

    Πέστα ρε Ιμμόρ για τις κλισεδιές! Αν και το νήμα περιέχει την αντι-κλισεδιά της χρονιάς!
    Άκου Ιλλαρχος η θεια του Λεώνικου! Kαι «καψωνόμετρο» !! 🙂
    (o θείος πάλι, πολύ κλισεδιάρης…)

  129. Γς said

    124:
    >θα ακούσεις να συζητούν ιστορίες από τα “στρατά”.

    Και το τι σάλτσα βάζουνε σ αυτές τις ιστορίες δεν λέγεται.

  130. ChrisMaGR said

    130: Σαν τη σάλτσα που βάζουν μέσα στο στρατό όταν μιλούν για γυναίκες δεν έχει

  131. Το καλλιόπιγκ δεν το ξέρω, και όταν πήγα εγώ στρατό (’98), η Καλλιόπη ήταν μάλλον παλιοκαιρισμένη λέξη και δεν την πολυχρησιμοποιούσαμε. Αλλά ο ΛΥΒ ή ο ΥΕΑ που ήταν υπεύθυνος για το καλλιόπιγκ ονομαζόταν τιμητικά «σκατάρχης».

  132. Γς said

    130:

    >Σαν τη σάλτσα που βάζουν μέσα στο στρατό όταν μιλούν για γυναίκες

    Και την βάζουν στα μουλωχτά, κατανυκτικά και χαμηλοφώνως.
    Γκομενοιστορίες ήρεμες όχι άγριες ποδοσφαιροϊστορίες

  133. Φρύνις said

    Λαμβάνω την τιμή να αναφέρω,
    ότι καίτοι επίστρατος ων, εύχομαι καλές πετυχεσιές στα παιδιά
    Και μακάρι να πιάσουν σε καλό τόπο.
    Να φχαριστηθούν όλοι ο άπαντες και καμμιά σκατοντομάτα..

    ΝΟΣΤΙΜΟΤΑΤΕΣ
    Εγώ πήζω κάθε μέρα το Αιγερτύριο στις 7 πλην μία και καλή

    Μέχρι νεωτέρας*

    Δικός σας
    Στρατιώτης Φρύνις
    (μου έφυγε το μούσι)

    *γόπινγκ από Ιούλιο..
    για να δούμε..
    θα πγιάσουμε και κανα μπαλλά;

  134. spiral architect said

    Σφαίρα στη θαλάμη; Στον (ν)τάκο πίθηκα! 😈

  135. Gilop said

    Εσείς γκοτζίλα (=κρέας υπηρεσίας=,κατεψυγμένο βοδινό) τρώγατε;

  136. Άρτεμη said

    122 Ευχαριστώ με ένα ακόμα χαμόγελο 🙂
    124 Ναι και για μάς είναι βαρετό, αλλά χαριτωμένο 🙂

  137. Όσον αφορά το έρπινγκ αρκετοί φαντάροι νομίζω το λέγανε σοβαρά.

    Σοβαρά με ποιά έννοια: Με αρχή το «Βλαχογιάννη, γόπινγκ!» από τον επιλοχία και ακούγοντας το «Σε βλέπω να γυρνάς με έρπειν από το πεδίο βολής, Κεραμμυδά!» του λοχαγού, νόμιζαν πως οι έννοιες αυτές χρησιμοποιούνται και από τα στελέχη επίσημα (παρ’ όλο που είναι αργκό). Δεν νομίζω φυσικά ο λοχαγός ή ο κάθε ανώτερος αξιωματικός να έλεγε το έρπειν έτσι, μπροστά σε ανωτέρους.

    Οι φαντάροι αυτοί όμως συνέχιζαν και το λέγαν έρπινγκ ακόμα και στο Διοικητή.

  138. Το γόπινγκ πάντως είναι σίγουρα παλιότερο, το θυμάμαι από τον καιρό τον δικό μου…. Υπηρέτησα αεροπορία, το ’82 έως ’85 (πολλή φυλακή…), στην Τρίπολη, Λάρισα και Τατόι… Ειδικά στο Τατόι, το ’84 – ’85, το γοπινγκ ήταν πολύ συνηθισμένο, ανάμεσα στους εκπαιδευόμενους μογγόλους….

  139. Walter Ego said

    @121-122,
    πάντως η Άρτεμις, και κατά τη μυθολογία πάντα, δεν χαρακτηριζόταν από 100% γυναικείες ιδιότητες… (Φήμες, θα μου πείτε! Συμπτώσεις, θα μου πείτε! Κάθε ένστασις δεκτή…)

  140. munich said

    τώρα που το σκέφτομαι δεν είναι κομμάτι παράξενο που αυτές οι ιστορίες από το στρατό δεν είναι και τόσο συνηθισμένες σε άλλους ευρωπαικούς λαούς που είχαν κι αυτοί υποχρωτική θητεία; ποτέ δεν έχω τύχει σε σε παρέα ευρωπαική να πιάσει κάποιοσ να αφηγείται αστεία συμβάντα από τη θητεία του. βέβαια ίσως να προυποθέτει να είναι όλοι τις ίδιας εθνικότητας, από την άλλη ο έλληνας όλο και θα του ξεφύγει «στον στρατό είχαμε έναν αξιωματικό κτλκτλ….»

    και να πω την αλήθεια ούτε από Ισραηλινό/ή έχω ακούσει κάποια ιστορία (αλλά δεν ρώτάω κι εγώ)

  141. Πέπε said

    @131 (σκατάρχης):
    Α, εμείς στη Λήμνο είχαμε τον κουραδοφύλακα, μια έξτρα υπηρεσία που ίσχυσε για κάποιο διάστημα: να φυλάς τις τουαλέτες του λόχου μη τυχόν και τις χρησιμοποιήσουν φαντάροι άλλου λόχου (γιατί από τους άλλους λόχους είναι βρωμιάρηδες και απολίτιστοι, ενώ από τον ίδιο λόχο είναι όλοι από τις Βερσαλίες).

    @124 κεξ. (κλισέ περί ανδρών που λένε ιστορίες από το στρατό):
    Όσο ήμουνα φαντάρος και για κάποιο διάστημα μετά, ήταν αδύνατο να μη μιλάω για το στρατό. Ήξερα ότι δεν ενδιαφέρει τους πάντες, ότι υπάρχουν ακόμα και άνθρωποι (κυρίως οι λεγόμενες γυναίκες) που δεν ξέρουν καν το πλαίσιο μέσα στο οποίο αυτές οι ιστορίες αποκτούν το νόημά τους, αλλά παρά ταύτα η έξη ήταν ακαταμάχητη.
    Ε, σιγά σιγά το ‘κοψα βέβαια.
    Όποτε τύχει περίσταση με ανταλλαγές τέτοιων αναμνήσεων προσπαθώ σχολαστικά να μην ανοίξω το στόμα μου, γιατί η αλήθεια είναι ότι ακόμη και μεταξύ αντρών αυτες οι ιστορίες δεν ενδιαφέρουν παρά μόνο τον αφηγητή. Παρά ταύτα, είναι γεγονός ότι πολλοί άντρες λένε πράγματι ιστορίες από το στρατό επί ώρες… Οι κυρίες ας πιστέψουν ότι η ακρόασή τους είναι εξίσου βαρετή για μας όσο και για κείνες.

  142. sarant said

    140: Πολύ ενδιαφέρον αυτό, αν στις άλλες χώρες συζητάνε για το στρατό οι άντρες.

    141α: Εγώ το έχω δει αυτό τις παραμονές επιθεώρησης.

  143. #141α ἐγὼ τὄχω ἀκούσει αὐτὸ ὡς «σκατοφύλακας».

  144. #135 τρώγαμε τρώγαμε.

    ἐπίσης οἱ ΥΕΕ Β’ στὴν ΣΕΑΠ ὅταν τρώγαμε ψάρι λἐγαμε «τρῶμε ἀλφᾶδες σήμερα», δηλαδὴ ΥΕΑ Α (=καινούργιους, ψάρια).

  145. Νίκος Καψοκέφαλος said

    Στη Χίο το 97-98, τα λέγαμε όλα (γόπινκ,τσάπινκ…) και είχαμε και σκούπινκ. Το αναφέρω με την επιφύλαξη ότι το χρησιμοποιούσαμε μόνο εμείς (297 ΤΕ).

    Κάτι που ήταν σίγουρα μόνο δικό μας ήταν η έκφραση «τούμπα όλα», για να εκφράσουμε αποτροπιασμό, απόγνωση ή απλά μετατροπή μιας ευχάριστης κατάστασης σε δυσάρεστη ή το αντίστροφο.

    Φανταροιστορίες έλεγα πολλές, μέχρι που κατάλαβα πόσο βαρετός γινόμουν. Μετά τις έκοψα. Πάντως, είναι κάτι το αντίστοιχο με τις ιστορίες του σχολείου, ειδικά για τον κάπως ιδιόρυθμο φιλόλογο/μαθηματικό/φυσικό…συνήθως έχουν ενδιαφέρον μόνο για τον αφηγητή, ακόμα κι αν είναι φοβερά αστείες…

  146. νομίζω ὅτι ἔχω ἤδη ἀναφέρει σὲ ἄλλο νῆμα τὸ «ἑλικόπτερο» ἢ «σινούκ» δηλαδὴ τὸ ἀπότομο καὶ μαζικὸ ἢ καὶ ἀτομικὸ ξέστρωμα τοῦ κρεβατιοῦ τοῦ ἀλφᾶ ἀπὸ τὸν βητᾶ (μιλάω γιὰ ΣΕΑΠ) στὸ πρῶτο στάδιο τῆς ἐκπαιδεύσεως τοῦ πρώτου.

    «χιόνι» τὸ τάλκ στὶς ἀρβύλες τὸ πρωὶ γιὰ νὰ δυσκολέψῃ ἡ ἔγκαιρη προσέλευσι στὴν πρωινὴ ἀναφορά.

    ἕνα ἕνα τὰ θυμᾶμαι.

  147. Πέπε said

    142 β συνέχεια:
    Η κόψη του ξυραφιού είναι όταν θυμηθείς μια ιστορία που δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με το στρατό αλλά απλώς συνέβη εκεί, π.χ. «είχα έναν αξιωματικό ο οποίος» (και συνεχίζουμε με κάτι που έκανε ο αξιωματικός όχι ως αξιωματικός αλλά ως απλός άνθρωπος). Εκεί υπάρχει πάντα ο κίνδυνος:
    α) ορισμένοι, από εξαρτημένα ανακλαστικά, να πιάσουν ιστορίες από το στρατό και να καταδικάσουν τη βραδιά, ή/και
    β) άλλοι, πάλι από εξαρτημένα ανακλαστικά, ν’ αρχίσουν να βαριούνται την ιστορία σου πριν καν την πεις, νομίζοντας ότι θα είναι στρατιωτική!

    Να, καλή ώρα τώρα που δε στρατολογούμε, λεξιλογούμε, αλλά και πάλι…

  148. Γς said

    Να μογγόλους τους λέγαμε τους οδηγούς στην Αεροπορία.

    Και φέρναμε σμηνίτες για σκοπούς στη Σχολή Ικάρων από δίπλα τη σχολή Υπαξιωματικών και Οδηγών.
    Ανάμεσα λοιπόν σ αυτούς ήταν και ένας που κάποτε παίζοντας στη σκοπιά με το όπλο του έριξε και μια μπαταριά. Τιμωρήθηκε μα περισσότερο ο Σμηνίας του φυλακίου του. Από τότε μόλις τον βλέπανε στους σκοπούς τον βάζανε αναπληρωματικό για να έχουν το κεφάλι τους ‘ησυχο, και την έβγαζε καθαρή και λούφα κοιμώμενος στο φυλάκιο.

    Μόλις μου έπεσε και μένα κάποτε τον έβαλα γερμανικό νούμερο.
    Δεν το περίμενε.
    -Θα βάλω τις σφαίρες στο Μ3; Μου λέει δήθεν, για να τομάξω και να τον απαλλάξω.
    -Βάλε τες όπου θέλεις. Του απαντάω.
    Σάστισε.
    -Ξέρετε είμαι εκείνος που είχε γίνει εκείνο το επεισόδιο με τον πυροβολισμό
    -Το ξέρω.
    Είδε ότι δεν πέρναγαν αυτά και την παίρνει αλλιώς.
    -Κι άμα γίνει έφοδος τι πρέπει να κάνω;
    -Θα σηκώσεις το όπλο και θα του ρίξεις εδώ, στο κούτελο, ανάμεσα στα φρύδια. Στο Δόξα Πατρί

  149. theopeppas said

    148 Πειρασμόςνα ανασύρει κανείς τις στρατιωτικές του αναμνήσεις, και να πλήξει τους ..άλλους, αλλά αφου ο Φίλτατος Γς είπε κάτι από Αεροπορία, να βάλω και γω το Ναυτικό
    Πάει, άλλωστε, και με τον τίτλο του Ιστολογίου Μιά λέξη και η δική της ιστορία..
    Πρώτες μέρες γιατρός στο Αντιτορπιλικό Βέλος Μπαίνει ψηλός και βαρύς, στο ύφος, ναύτης
    «Εχω ένα συναχάκι, κληρούχα. Πιάσε κάτι να περάσει»
    Νέος, πρόθυμος και ..αγνός ανοίγω το συρτάρι με τις αλοιφές, βρίσκω μιά Ρινολέξ και αντικρύζω ένα συγκαταβατικό, απαξιωτικό βλέμμα-αν και όχι χωρίς καποια ..συμπόνια!
    «Δεν τρέχει η μυτη μου, ρε γιατρέ. Το ..άλλο τρέχει. Χτύπα μου μιά ..Τρόμπα!»
    Εκεί, κι ευτυχώς που είχα πάρει καλό βαθμό στην Φαρμακολογία, έπιασα το νόημα καθότι η σπεκτινομυκίνη, μιά ενδομυϊκή αμινογλυκοσίδη, που είχε ένδειξη την γονοκοκκική ουρηθρήτιδα (πιό κοινά , βλεννόρροια, ακόμα πιόμ κοινα-στο ναυτικό-«χλαπάτσα»-κυκλοφορούσε με την εμπορική ονομασία Trobicin!
    Στα επόμενα 32 χρόνια πολλές άλλες ..λέξεις έμαθα γιά το πώς ανέφεραν τα συμπτώματα ή την πάθηση, όταν ο προσερχόμενος έχει ή είχε κάποιο σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα (η πολιτικά ορθή έκφραση, αν και μου αρεσει το παλαιό «αφροδίσιο») και ωραίο θέμα θα ήταν και για εδω-πλην όμως διαβάζουν και κυρίες!
    Αν διαβάζουν ακόμα, δηλαδή, με την ..στρατοσυζήτηση και την στρατοκουβέντα που πιάσαμε!
    Κάναμε την μπλογκόσφαιρα, ..στρατόσφαιρα!

  150. sarant said

    Ωραίες ιστορίες πάντως, καλημέρα!

    χλαμπάτσα, τρόμπα, δεν τα ήξερα.

  151. Γς said

    Χλαπάτσα!
    Χλαμπάτσα είναι άλλο πράγμα

  152. theopeppas said

    150, 151 Ναι Χλαπάτσα είναι κτηνιατρική νοσος, η διστομίαση , ηπατική παρασίτωση των προβάτων και κλαπάτσα ή χλαπάτσα η ..κοινόχρηστη, στα χωριά, ονομασία Χρησιμοποιείται για ανθρώπινα νοσήματα, σαν αργκό, με ..παράγωγο το «χλαπατσάρης» συγγενές και παρεμφερές του ..»χλεμπονιάρης»!
    Το «χλαμπάτσα» δεν το ξέρω, αν είναι παραφθορά ή κάτι άλλο, αλλά σε νεανική αργκό το «έφαγε χλαμπάτσα» μάλλον έχει το νόημα του ..χυλόπιτα, απερρίφθη η για φλερτ ..προσέγγιση του

  153. sarant said

    Σωστά!

  154. theopeppas said

    Το «τρόμπα» είναι η ..αργκό του Τρομπισίν (μεταξύ των, προφανώς, ..γνωριζόντων τις ενδείξεις και έχόντων ..εμπειρία θεραπευτικού αποτελέσματος της!) Αλλά και ιατρικά τετοια ..δείγματα υπάρχουν Φοιτητης ιατρικης, παρακολουθωντας εφημερίες στο Τζανειο το 1977, είχα υιοθετησει την αργκό των ειδικευομένων κι όταν ερχόταν υστερία έλεγα στην νοσηλευτρια «Πιάσε μιά Ατάρβα!» Και «ατάρβα» ήταν μια ενδομυϊκή διαζεπάμη (γνωστότερο ιδιοσκεύασμα διαζεπάμης ήταν, και ειναι, το Stedon) που είχε την εμπορική ονομασία Atarviton!

  155. Γς said

    152:
    Δεν ξέρω αλλά η συγκεκριμένη χλαμπάτσα ήταν η κοινή ονομασία κάποιου φύκους, πρωτόζωου(;):
    Και είπε ο κ. Γεωργιάδης, ο φυσιογνώστης:

    -Και είναι και το Denxeropoio της οικογενείας των denthymamai, κοινώς χλαμπάτσα!
    Αυτό ήταν του έμεινε το Χλαμπάτσας, μέχρι συνταξιοδοτήσεως.

    Στο Βέλος ε; Αρκετά χρόνια υποθέτω μετά τις μεγάλες του ώρες

  156. theopeppas said

    155 Nαι, είδα για τον φυσιογνωστη Γεωργιάδη στο λίκνο κι έψαξα, ομολογω, στο Γκουγκλ, αλλά δεν βρηκα τίποτα
    Στο Βέλος, ναι, 8 χρόνια μετά την μεγάλη στιγμή του
    Δυστυχως-ή, ισως, και ευτυχώς Διότι θα ημουν και 8 χρόνια ..μεγαλύτερος!

  157. theopeppas said

    155 Μερικοίθ αξιωματικοί και μόνιμοι ..στραβομουτσούνιαζαν όταν οι κληρωτοί μελετάγαμε το πόσο ιστορικό, πόσο σημειολογικά τεράστιο, ήταν το να υπηρετεί κανεις στο Βέλος-αλλά πού να μιλήσουν…είχε εκλεγει, μόλις, το ΠΑΣΟΚ και είχαν «κουμπωθεί» Πολλά από τα κουτάλια είχαν ακόμα το «ΒΝ» και θυμαμαι μιά πινακίδα κάπου σε κάποιο σημειο «ΒΠ ΒΕΛΟΣ» -το αγγλικό αντίστοιχο του HMS που προηγειται του ονόματος πολεμικου σκάφους

  158. ChrisMaGR said

    Τουαλετοφύλακα είχαμε στο ΚΕΜΧ το 1998. Θυμάμαι ότι για πλάκα όποιον πλησίαζε του λέγαμε «προχώρει ο αφοδεύων»

  159. spiral architect said

    32χρονος τραυματιοφορέας έχασε τη συναυλία των Slayer λόγω τετραήμερης κράτησης από τον Άδωνι Γεωργιάδη. :mrgreen: :mrgreen:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: