Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Καρακούσης εναντίον Καρακούση

Posted by sarant στο 30 Μαΐου, 2013


Στο προχτεσινό ηλεΒήμα, ο γνωστός δημοσιογράφος Αντώνης Καρακούσης κάνει κριτική στις προτάσεις που πρόσφατα παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας για τον χώρο του Τύπου. Η κριτική, ή ίσως η επίθεση, ξεκινάει ήδη από τον τίτλο: Το μήνυμά σας είναι λειψό κ. Τσίπρα, δεν φταίνε τα Μέσα… Ωστόσο, αν διαβάσετε το άρθρο, ίσως συμφωνήσετε μαζί μου ότι δεν παρατίθεται κανένα επιχείρημα που να τεκμηριώνει την πρόταση του τίτλου, ότι δηλαδή το μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ ή του Αλ. Τσίπρα είναι λειψό. (Ο οποίος Τσίπρας, να πούμε παρενθετικά, ζήτησε να πληρώσουν επιτέλους οι καναλάρχες για τις άδειες λειτουργίας των σταθμών τους, όπως γίνεται σε όλη την Ευρώπη, γι’ αυτό και προκάλεσε την οργή τους). Όσο για τα μέσα ενημέρωσης, φυσικά δεν μπορούμε να κάνουμε μια συνολική εκτίμηση, αλλά κατά την ταπεινή μου γνώμη τα κεντρικά δελτία ειδήσεων των μεγάλων καναλιών έχουν τόση σχέση με την ενημέρωση όση περίπου και οι πληρωμένες καταχωρήσεις με τη δημοσιογραφία. Ειδικά η σύμφυση είδησης και σχολιασμού έχει φτάσει σε σημείο πρωτόγνωρο.

Όμως δεν έχω σκοπό να κρίνω εφ’ όλης της ύλης τα μέσα ενημέρωσης· θα περιοριστώ στο άρθρο του κ. Καρακούση και στη φαινομενικά πολύ πρωτότυπη εισαγωγή του. Γράφει ο κ. Καρακούσης: Eκεί, κοντά στο 1980 ο Εντουαρντ Ρόζενταλ, ένας αριστερός αμερικανός συγγραφέας έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής για όσα έγραφε περί μαζικής κουλτούρας και ιδιαιτέρως για τις επικρίσεις του στους δημιουργούς του Χόλιγουντ. Τα έργα του είχαν μεταφρασθεί από το Βιβλιοπωλείο της Σύγχρονης Εποχής και συχνά αποτελούσαν αντικείμενο έντονης διαμάχης μεταξύ των πολιτικοποιημένων φοιτητών στις πανεπιστημιακές σχολές. … Ιδιαίτερα σφοδρή ήταν η κριτική του εναντίον του Στήβεν Σπίλμπεργκ για την επιτυχημένη σειρά ταινιών «Τα σαγόνια του καρχαρία». Κατηγορούσε τον σκηνοθέτη ότι καλλιεργεί τη μαζική κουλτούρα του φόβου, η οποία απορροφάται από τις μάζες και καθίσταται κυρίαρχη σε όλες τις εκδηλώσεις της κοινωνικής ζωής.

Η ανάλυση είναι ακριβής σε γενικές γραμμές, υπάρχει όμως ένα αρκετά χοντρό μαργαριτάρι που χαλάει την εικόνα ευρυμάθειας που ίσως θέλει να δώσει ο συντάκτης. Θέλω να πω, ο Έντουαρντ Ρόζενταλ δεν ήταν αριστερός αμερικανός συγγραφέας, αλλά Σοβιετικός δημοσιογράφος και κοινωνιολόγος, διευθυντής του πρακτορείου Νόβοστι στην Ελβετία. Εδώ μπορείτε να δείτε, αν διαβάζετε ρωσικά, τις βιβλιογραφικές πληροφορίες για δύο από τα βιβλία του. Ο κ. Καρακούσης αναφέρεται στο δεύτερο από αυτά, που κυκλοφόρησε στα ελληνικά με τίτλο «Στόχος η φθορά των συνειδήσεων» και που εκδόθηκε το 1978 από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, και μάλιστα υπάρχει ονλάιν στο scribd.

Το άρθρο περιέχει και καναδυό ακόμα μικροανακρίβειες. Ας πούμε, ο Σπίλμπεργκ έφτιαξε μόνο την ταινία «Τα σαγόνια του καρχαρία (Jaws) και όχι «σειρά ταινιών». Πιο προβληματική όμως είναι η σχέση που μπορεί να έχει ο Ρόζενταλ με τον Τσίπρα. Λέει ο κ. Καρακούσης: Παρά τα πύρινα άρθρα και τις πολλές καταγγελίες του Ρόζενταλ, «Τα σαγόνια του καρχαρία» και άπειρες ακόμη χολιγουντιανές ταινίες έζησαν μέρες δόξας στις κινηματογραφικές αίθουσες παντού στον κόσμο, γιατί απλούστατα άρεσαν στο ευρύ κοινό. Οι σκέψεις αυτές ήλθαν στο νου διαβάζοντας την πολεμική του κ.Τσίπρα αδιακρίτως κατά των ΜΜΕ. Δηλαδή; Ποια σχέση έχει η κριτική του Έντ. Ρόζενταλ στο Χόλιγουντ με την κριτική του Τσίπρα στα ΜΜΕ; Είναι τάχα εξίσου ανεδαφικές ή εξίσου ατελέσφορες; Δεν μας το πολυξεκαθαρίζει ο συντάκτης.

Ως εδώ, το θέμα θα πήγαινε απλώς για σαββατιάτικο μεζεδάκι, γιατί, όσο και να πεις, είναι βέβαια γκάφα να βγάζεις Αμερικανό έναν Σοβιετικό, αλλά δεν στέκει μόνο του για κυρίως πιάτο. Γκουγκλίζοντας όμως για τον Έντουαρντ Ρόζενταλ, βρήκα ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο έγκριτος συντάκτης του Βήματος έχει ασχοληθεί με τον Αμερ… Σοβιετικό συγγραφέα.

Συγκεκριμένα, σε άρθρο του γραμμένο το 2008, ο κ. Καρακούσης ξεκινάει πάλι με αναφορά στον Ρόζενταλ: Στα μέσα της δεκαετίας του ΄70 στα φοιτητικά αμφιθέατρα κυκλοφορούσε από χέρι σε χέρι μια λιτή έκδοση της Σύγχρονης Εποχής με τον βαρύ τίτλο: «Στόχος η φθορά των συνειδήσεων». Εργο του Εντουαρντ Ρόζενταλ, ενός αριστερού αμερικανού ακτιβιστή, που έθετε από τότε το ζήτημα των πολιτικών συνεπειών της μαζικής κουλτούρας.

Η δεύτερη πρόταση έχει προδιαγραφές καραβίδας, όπως λέμε στην ορολογία του ιστολογίου τις προτάσεις που περιέχουν διαδοχικά λάθη, αφού βέβαια ο Ρόζενταλ δεν ήταν ούτε Αμερικανός ούτε ακτιβιστής, αλλά η συνέχεια είναι ακόμα πιο ενδιαφέρουσα, διότι ο κ. Καρακούσης, αφού εκθέσει τις απόψεις του Ρόζενταλ κατά του Σπίλμπεργκ και του Χόλιγουντ, μας λέει ότι: Με τον καιρό ξεχάστηκαν ως συνωμοσιολογικές και ακραίες, από ορισμένους μάλιστα λοιδορήθηκαν.

Και συνεχίζει: Η αλήθεια όμως είναι ότι τρεις δεκαετίες μετά ο κόσμος όντως τείνει να ομογενοποιηθεί. Η κουλτούρα είναι σχεδόν κοινή, τυποποιημένη και μαζική σε ολόκληρο τον πλανήτη... Άρα, ο Καρακούσης το 2008 θεωρούσε ότι οι απόψεις του Ρόζενταλ, παρότι λοιδορήθηκαν, έχουν επαληθευτεί, ότι ο Ρόζενταλ δικαιώθηκε!

Κι όμως, στο προχτεσινό του άρθρο, ο ίδιος κ. Καρακούσης παρουσιάζει ως ανεδαφική και τουλάχιστον ατελέσφορη την κριτική που άσκησε ο Ρόζενταλ.

Τι μεσολάβησε από το 2008 ως το 2013; Το Χόλιγουντ δεν άλλαξε και πολύ μέσα σ’ αυτά τα πέντε χρόνια -τι έκανε τότε τον Καρακούση του σήμερα να στραφεί εναντίον του Καρακούση του χτες; Μήπως η ανάγκη για παραλληλισμό με τον Τσίπρα;

83 Σχόλια to “Καρακούσης εναντίον Καρακούση”

  1. Γς said

    Καλημέρα
    Ντάξει. Και τι έγινε θα μπορούσε να τον έχει μπερδέψει με τον άλλο Εντουαρντ Ρόζενταλ τον ακτιβιστή της λιγκολαϊζέσιον της μαστούρας

  2. Hellegennes Alexandrine said

    Η αναφορά στον Ρόζενταλ είναι 100% εξυπναδίστικη αναφορά, για να φανεί ότι το άρθρο είναι σοφιστικέ και ο συντάκτης ευρυμαθής. Βέβαια πέφτει στον λάκκο του, αλλά αυτά παθαίνουν οι σκαφτιάδες λάκκων αλλονών. Φυσικά, τα Σαγόνια του Καρχαρία είναι σειρά ταινιών, αλλά ο συντάκτης δεν μπήκε καν στον κόπο να ελέγξει αν ο Σπήλμπεργκ σκηνοθέτησε όλην την σειρά ή μόνο την πρώτη ταινία, όπως συνέβη στην πραγματικότητα. Μάλιστα η πρώτη ταινία δεν έχει σχεδόν καμμιά σχέση με τις υπόλοιπες, ούτε ως προς το ύφος ούτε ως προς την ποιότητα, ακόμα και το είδος στο οποίο ανήκει.

  3. IN said

    Δεν ξέρω αν θα έχω την τιμή να είναι το δικό μου σχόλιο πρώτο σήμερα, δεν με ενδιαφέρει άλλωστε αν και κάποιοι άλλοι σχολιαστές το καμαρώνουν :). Ως επί το πλείστον έχετε δίκιο σ’ αυτά που επισημαίνετε. Εγώ, επειδή πριν διαβάσω την κριτική κάποιου σε κάτι που είπε άλλος θέλω πρώτα να διαβάσω-ακούσω ο ίδιος αυτό το κάτι, πήγα στο άρθρο το Βήματος με το ρεπορτάζ από τις δηλώσεις Τσίπρα κλπ στο οποίο μας στέλνετε. Δεν έχει άδικο σε ορισμένα από αυτά που λέει ο Τσίπρας, αλλά αν μου επιτρέπει κανείς μια γενικόλογη παρατήρηση, μεγάλο μέρος των προτάσεων του είναι, επιεικώς, αφελείς και δείχνουν έλλειψη σοβαρότητας. Για να αναφέρω ένα παράδειγμα: » Πρόβλεψη στις μεταβατικές διατάξεις για καταβολή των οφειλόμενων τελών από τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς αναδρομικά από το 1995″. Ναι, καλά! Αν οφείλονται ήδη τα τέλη, δεν χρειάζεται να προβλέψεις ο,τιδήποτε, πήγαινε να τα εισπράξεις. Αλλά αφού εσύ ο ίδιος λες ότι οι επιχειρήσεις «χρειάζονται ανακεφαλαιοποίηση» (ήγουν, στην ουσία είναι ήδη πτωχευμένες) τι θα βρεις να πάρεις από τις πτωχευμένες επιχειρήσεις;

    Σίγουρα κάτι πρέπει να γίνει (και) στο χώρο των ΜΜΕ, αλλά με κουβεντούλες σαν αυτές του Τσίπρα, δεν πρόκειται να γίνει και τίποτε. Θα μου πείτε, τι θέλετε να κάνει ο άνθρωπος, αντιπολίτευση είναι. Σωστά, αλλά αν αυτά είναι τα σχέδια του για αν (όταν) γίνει κυβέρνηση, δεν το βρίσκω και πολύ ενθαρρυντικό. Διακρίνω επίσης μια έμμονη ιδέα με τη διαπλοκή, που φυσικά δεν είναι κάτι καινούριο, τα ίδια έλεγε κι ο Μητσοτάκης το 1992 που τον έρριξε ο Σαμαράς (από τότε χρονολογείται, άραγε, η ευρεία χρήση του όρου διαπλοκή, μια και είναι γλωσσικό το ιστολόγιο;), είχαμε τον Καραμανλή με τους νταβατζήδες, ίσως και οι ενδιάμεσοι (Σημίτης κλπ.) τα ίδια να λέγανε δεν μου έρχεται κάτι χαρακτηριστικό, τώρα μας προέκυψε κι ο Τσίπρας.

    Πάντως, το άρθρο του Βήματος έχει και ένα ενδιαφέρον… μαργαριτάρι (μια και είστε αλιεύς 🙂 ) που το αποδίδει στον Τσίπρα, δεν ξέρω αν όντως έτσι το είπε ο Τσ. ή αν το Βήμα το αντιγράφει λάθος: «Πώς καταλήχτηκε η συμφωνία με τη Digea» λέει πως είπε ο Τσίπρας. Χμμμμ…

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Ναι, ήταν εντελώς διαφορετικές ταινίες.

    3: Πάνω στο νήμα, σας πρόλαβαν!

  5. Σ. Μπ. said

    «Έγραψες» πάλι με το γραφτό σου, και εμείς απολαμβάνουμε!

  6. Γς said

    3:
    Αλλος ένας πρώτος σαν τον καταϊδρωμένο Λεώ.

    Πάντως (#1) θα μπορούσε κανείς απο τον τίτλο και μόνο του βιβλίου του «Mind Conditioning» να τον μπλέξει με τον Rosenthal και τις ουσίες του που «κάνουν κεφάλι»

  7. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    «Χαμογέλασε κάθαρμα!»
    (πέθανε και ο μετρ των παρωδιών ταινιών καταστροφής, Λέσλι Νίλσεν) 😦

  8. Γρηγόρης Κονδύλης said

    Αγαπητέ Νίκο, είναι πλέον γνωστό ότι πάνω στη φούρια τους να επιτεθούν με κάθε τρόπο στον Τσίπρα κάνουν όντως χοντρά λάθη. Είναι τρομακτικός ο τρόπος με τον οποίον προσπαθούν να κρίνουν οποιαδήποτε κίνησή του, θέση, ή αλλαγή (γιατί όχι;) θέσης του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τα βιβλία του Ρόζενταλ έχω πάρα πολλά χρόνια να τα διαβάσω, αλλά από όσα γράφεις έχω καταλάβει ότι ο Καρακούσης μάλλον δεν ξέρει τι λέει, και υποψιάζομαι ότι δεν πρέπει να έχει διαβάσει στην ολότητά τους τα βιβλία του Ρ. Εν πάση περιπτώσει, είναι φανερό ότι πάνω στον ίμερο επίκρισης του Τσίπρα για ό,τι λέει και κάνει, λογικό είναι να κάνουν πατάτες. Τι ήθελε τώρα ο Καρακούσης, με αυτό το πρόσφατο άρθρο. Ήθελε να αποδείξει ότι ο Τσίπρας δεν συμφωνεί με κάποιον ακραιφνή κομμουνιστή σαν τον Ρόζενταλ. Τώρα το γεγονός ότι τον πολιτογραφεί Αμερικανό, τι να πω; Φαίνεται, όπως είπα ότι δεν τον έχει διαβάσει καν. Η αντίφαση που προκύπτει ανάμεσα στο παλιό και στο πρόσφατο άρθρο του είναι απόρροια της αδαημοσύνης του και του ιμέρου που προανάφερα. Δυστυχώς, αυτό το στυλ είναι πλέον κοινός τόπος. Σαν να μιλούν σε τυφλούς ή κουφούς.

  9. aerosol said

    Η προσωπική μου εκτίμηση είναι πως ο Καρακούσης δεν ξέρει ποιός είναι ο Ρόζενταλ ή τι ακριβώς υποστήριζε. Απλώς είναι στη λίστα με τα «10 βιβλία να αναφέρω στα άρθρα για να ψαρώσω κόσμο». Ούτε για τη μαζική κουλτούρα μοιάζει πολύ διαβασμένος. Επίσης, είτε δεν γνωρίζει είτε -για να μην κοροϊδευόμαστε- γνωρίζει αλλά θέλει να παραπλανήσει δηλώνοντας πως «δεν υπάρχουν κλειδιά στην ενημέρωση, ούτε κλειδοκράτορες.».
    Κατανοητά όλα αυτά. Βρίσκεται στο μισθολόγιο κάποιων που θα θιχτούν αν ο Τσίπρας εννοεί αυτά που είπε. Οι οποίοι τσίμπησαν εν μέσω κρίσης κι εκείνα τα 90 ‘μύρια κρατικό χρήμα. Δεν τό’ ξερες Νικοκύρη πως «Όσες δυνατότητες έχουν οι εκδότες, οι καναλάρχες και οι εφημερίδες άλλες τόσες έχουν τα κάθε λογής ηλεκτρονικά δίκτυα και media»; Θα είχες πάρει κι εσύ άλλα τόσα!

  10. Νέο Kid Στο Block said

    Kαταρχάς συμφωνώ και προσυπογράφω τα σχόλια 8. και 9. των Γρηγόρη και Αεροζόλ.
    Θέλω να πω τη γνώμη μου γι’αυτήν τη «καλλιέργεια της μαζικής κουλτούρας του φόβου» που αναφέρεται.
    Θεωρώ ότι δεν υπάρχει καμία ανάγκη τέτοιας καλλιέργειας, γιατί απλούστατα ο άνθρωπος κάθε εποχής αντιμετωπίζει τέτοια θέματα με αυτό που αποκαλώ «ψευδαίσθηση ασφάλειας» . Γι’αυτο θεωρώ ότι αρέσουν τόσο οι ταινίες μαζικής καταστροφής, οι Τιτανικοί, τα σαγόνια του καρχαρια κ.λ.π. Δεν είναι δηλαδή ότι κάποιος «φτιάχνεται» με τον φόβο ,αλλά η sence of false security που του αναπτυσεται υποσεινηδητα . «Κοιτα τι μπορεί να πάθει κανείς, ΕΥΤΥΧΩΣ εγώ είμαι ασφαλής στην πολυθρόνα μου!» Ο ίδιος ίσως ψυχολογικός μηχανισμός αμύνης, αναπτυσεται και σε όλα τα δισεκατομμυρια ανθρωπων που με φανατικη προσήλωση παρακολούθησαν και παρακολουθουν κρεμάλες, εκτελέσεις κ.λ.π.

  11. spiral architect said

    Σχετικό:
    Προχθές (28-5) παίχτηκε ένα στημένο ρεπορτάζ στο δελτίο των 8:00 του MEGA, (φαίνεται ότι το έχουν πολύ ανάγκη να πείσουν τον κόσμο) με κομπάρσους εργάτες και μηχανήματα που πήραν μπρος για μισή ώρα, στο οποίο αναπαρίσταναν πάλι τη δήθεν επανεκκίνηση των έργων στην Ολυμπία Οδό.
    Το πως έγινε και ξεκίνησαν τα έργα χωρίς να δοθούν τα απαραίτητα δάνεια από τις τράπεζες και χωρίς να γίνουν προσλήψεις εργατικού δυναμικού στην κατασκευαστική κοινοπραξία, αυτό μόνο οι ταχυδακτυλουργοί του MEGA μπορούν να το εξηγήσουν. Η άλλη πλάκα είναι ότι ένα τόσο μεγάλο γεγονός για την εταιρεία (έναρξη των εργασιών ύστερα από 2 χρόνια ) δεν έχει καν ανακοινωθεί ακόμα σε δελτίο τύπου της:

    Δελτία τύπου Ολυμπίας οδού.

    Μέχρι τη στιγμή του λίκνου, η τελευταία ανακοίνωση της κομπανίας είναι με ημερομηνία 15 Μάρτη ’13, πράγμα που σημαίνει ότι ούτε οι ίδιοι παίρνουν στα σοβαρά της στημένες παραστάσεις τους.
    (από το fb του jungle-report, ελαφρώς χτενισμένο από εμένα)

  12. Alexis said

    #9: Απλώς είναι στη λίστα με τα “10 βιβλία να αναφέρω στα άρθρα για να ψαρώσω κόσμο”.
    Στις εποχές προ διαδικτύου μπορεί και να έπιανε, τώρα πρέπει να προσέχει κανείς πολύ γιατί είναι πολύ εύκολο να ξεβρακωθεί.
    Εντάξει μωρέ, Έντουαρντ άκουσε ο Καρακούσης Αμερικανό τον είπε, δεν έκανε και κανα έγκλημα 🙂

    #3: Έχω την εντύπωση (χωρίς να παίρνω και όρκο) ότι ο Μητσοτάκης το ’93 είχε αναφερθεί σε «οικονομικά συμφέροντα», η ορολογία «διαπλοκή-διαπλεκόμενος» πρέπει να είναι λίγο μεταγενέστερη, της εποχής του εκσυγχρονισμού και του «νόμος είναι το δίκιο του Σωκράτη»…

  13. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    11: Μα και τα εγκαίνια (που είχαν πάει Μπένι-Σαμαράς) δεν έγιναν με μεταφερόμενους εργαζόμενους;

  14. Κι όμως ξεφυλλίζοντας το βιβλίο του Ρόζενταλ, πιο σφοδρή κριτική βλέπει κανείς εναντίον των Ρόλλινγκ Στόουνς παρά στον Σπίλμπεργκ που τον έπιασε σαν αφορμή. Κι επίσης το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει ρητά: σοβιετικός κοινωνιολόγος και δημοσιογράφος.

  15. Τίτλος Εξώς Χριστοδούλου said

    1976-7. Ιπποκράτους, απέναντι από την γραμματεία της Φιλοσοφικής. Ο Λαδιάς, βιβλία με την οκκά. Κι ο Ρόζενταλ.

  16. Τίτλος Εξώς Χριστοδούλου said

    10. Βιομηχανία του φόβου: ο Μπάουμαν, στο Επιστροφή της Πολιτικής, θα πρόσθετε ότι, σε μία εποχή από απολιτικοποίησης της πολιτικής, όταν αυτή δεν μπορεί να νομιμοποιηθέι Προσφέροντας ασφάλεια ως security, καλλιεργούνται φόβοι για να μας πουλάει…safety. Αυτό που προσφέρουν κι οι Χρυσαυγίτες.

  17. Γς said

    15:

    >Ο Λαδιάς, βιβλία με την οκκά

    Βιβλία με το κιλό! Είχαν μάλιστα και κάνα δυο παλάντζες.

    -Δύο κιλά πεντακόσια. Να τα αφήσω;

    Κι ήταν ένας που είχε «ντύσει» τους τοίχους στο καινούργιο του διαμέρισμα με φτηνό φρέσκο γυαλιστερό και πλουμιστό πράγμα απ αυτό το βιβλιομπορδέλο.

  18. Μπετατζής said

    1) Παραδόξως τα σχόλια κάτω από το άρθρο στο Βήμα δεν είναι ο συνηθισμένος οχετός.

    2) Θυμήθηκα τον άλλο γίγαντα της δημοσιογραφίας, που για δικούς του λόγους προφανώς (δεν τον έπιασε ξαφνικά κρίση ειλικρίνειας) παραδέχθηκε κάποια πράγματα

    http://www.koutipandoras.gr/35455/%CE%B7-%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-mega-%CE%B4%CE%B9%CE%AC-%CF%83%CF%84%CF%8C%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82-%CF%80%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B5%CE%BD%CF%84.html

    Απορώ πώς υπάρχει ακόμα κόσμος που βλέπει δελτία ειδήσεων.

  19. Μα κι αυτός …σοβιετικός άνθρωπος και να λέγεται Έντουαρντ Ρόζενταλ!
    Χάθηκε ο κόσμος να τον λένε Γιεβγκένι ή Μπορίς ή Πιότρ ή Ανατόλι ή Μαξίμ Ροζενταλάτωφ ή Ροζενταλόφσκι;
    Φταίει ο Καρακούνης μετά;

  20. LandS said

    14. Είσαστε όλοι άδικοι και εμπαθείς.
    Πρώτος πρώτος ο Νικοκύρης.
    Ο κ. Καρκούσης ΠΟΤΕ δεν ισχυρίστηκε ότι διάβασε το βιβλίο. Ούτε ότι έπεσε στα χέρια του.
    Πάντοτε αναφέρει ότι συζητούσε για αυτό το φοιτηταριό της εποχής του. Άκουσε τι λέγανε οι άλλοι και τούμεινε δηλαδή. Διαμόρφωσε άποψη κλπ. κλπ.

  21. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    16: Σωστή η διάκριση των όρων.

    18: Ναι, απορώ πώς το παραδέχτηκε. Και πώς έχει μετά μούρη και συνεχίζει.

    20: Τον συκοφαντήσαμε ότι διάβασε; 🙂

  22. Γς said

    19:
    >Φταίει ο Καρακούνης μετά;

    Μας τα καρακούνησε ο ΚαρακούΣης;
    😉

  23. Γς said

    Υπόψη Νικοκύρη:

    “Κυ 2 Γενέσιον Κωνσταντίνου πρώην βασιλέως της Ελλάδος”
    είναι πολύ μακρύ για το μεθαυριανό Μηνολόγιο του Ιουνίου, δίπλα στα Ιερά Θαργήλια.

    Ενώ το
    “Κυ 2 Γενέσιον Γς
    είναι κατά πολύ βραχύτερον (λέω τώρα)

  24. Νέο Kid Στο Block said

    Ίσως για τον κο Πρετεντέρη που λέτε, η υφέρπουσα ιδιότητα του «βάζελου» η οποία είναι αιώνια, αναλοίωτη, ακαταμάχητη και τελικώς κυριαρχούσα και η οποία -αργά ή γρήγορα- ως ανωτέρα ποιοτικώς και εξυψωτική για τα ευγενέστερα αισθήματα και την λογική του ανθρωπίνου εγκεφάλου κυριαρχεί πάνω στις λιγότερο ευγενείς ποιοτήτες, να έπαιξε κάποιο ρόλο! 🙂

  25. spiral architect said

    @24Q Kid, βάζελος είναι κι ο Αλαφούζος! 😛
    (λέμε τώρα …) 🙄

  26. Νέο Kid Στο Block said

    25. Aπελθέτω απ εμού το αλαφούζιον τούτο! (και φέρτε μου κανα αρκεβούζιον..) 🙂

  27. Στα σαγόνια της καραβίδας.

    Νικοκύρη, νάσαι καλά. Είχα διαβάσει το άρθρο του Καρακούση και ήθελα να σου στείλω με μέιλ την καραβίδα, αν και ήμουνα σίγουρος πως δεν θα σου ξέφευγε τέτοιο λαχταριστό πράμα. Ο Καρακούσης ή είναι αφελής ή παριστάνει τον αφελή. Σίγουρα πάντως, θέλει να παραστήσει τον πολύξερο, σε αμαθείς και ημιμαθείς βέβαια αναγνώστες. Πέραν των άλλων, αξίζει νομίζω να σχολιαστεί, αυτό που γράφει: «…άπειρες ακόμη χολιγουντιανές ταινίες έζησαν μέρες δόξας στις κινηματογραφικές αίθουσες παντού στον κόσμο, γιατί απλούστατα άρεσαν στο ευρύ κοινό…». Με αυτό υπονοεί, πως αν αρέσει κάτι στο κοινό, είναι εξ ορισμού καλό. Δεν είναι δυνατόν να έχει πολιτική σκοπιμότητα ή να στοχεύει στη φθορά των συνειδήσεων! Ωστόσο και οι πρωτοετείς σπουδαστές των σχολών κινηματογράφου γνωρίζουν ότι η πρώτη μεγάλη αμερικάνικη υπερπαραγωγή, «Η γέννηση ενός Έθνους» (1915) του Γκρίφιθ, την οποία είδαν εκατομμύρια θεατές, ξεσήκωσε παράλληλα και θύελλα διαμαρτυριών, ως και εξεγέρσεις στη Βοστόνη, τη Φιλαδέλφεια και άλλες πόλεις των ΗΠΑ, γιατί δικαίωνε τη δράση της Κου Κλουξ Κλαν.
    Όσο δε για την αθωότητα του Χόλιγουντ, ας δει ο κ. Καρακούσης, το ντοκιμαντέρ «Μπάζ» του Σπ. Ταραβήρα ή ας διαβάσει το βιβλίο-σενάριο του Ζυλ Ντασέν «Ο μπαμπάς τρελαινόταν για Καρούζο».

  28. spiral architect said

    @26: Και βαλλίστρα διαθέτουμε. 😉
    (που είναι και πιο αθόρυβη)

  29. Τσούρης Βασίλειος said

    17. Αγαπητέ Γς αγόρασα κι εγώ λίγα κιλά βιβλία απ΄το Λαδιά, εκατό; δραχμές το κιλό. Πρόσεξα μη με ρίξει στο ζύγισμα ( πως λέει ο Καρυωτάκης -για να ζυγίσει μια ελλιπή μερίδα-) κι έφυγα προβληματισμένος. Αργότερα διάβασα σε κάποιο χρονογράφημα του Φρέντυ Γερμανού μάλλον , πόσο οδυνηρό είναι για ποιητή, συγγραφέα να βλεπει να πωλούνται τα έργα του έτσι. Φυσικά υπάρχουν και χειρότερα, εσύ μας είπες για τη γιαγιά και τους Φ. Τάιμς. 🙂

  30. Κουγιαγια said

    23
    Αρα…ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ από σήμερα.

    Το ιστολόγιο για τη φυσική που λέγαμε είναι http://physicsgg.me/
    Συνεργάζεται με το επίσης πολύ ενδιαφέρον αγγλόγωνο ιστολόγιο
    http://physicsforme.wordpress.com/

  31. Ηλεφούφουτος said

    «Οι σκέψεις αυτές ήλθαν στο νου διαβάζοντας την πολεμική του κ.Τσίπρα αδιακρίτως κατά των ΜΜΕ.»
    « Δηλαδή; Ποια σχέση έχει η κριτική του Έντ. Ρόζενταλ στο Χόλιγουντ με την κριτική του Τσίπρα στα ΜΜΕ; »

    E, ποια σχέση να ‘χουν;! Τη σχέση που έχει το Χόλιγουντ με το MEGA, ότι δηλαδή και τα δύο αρέσουν στο κοινό και δεν πάνε να τους κάνουν κριτική οι διάφοροι κουλτουριάρηδες αριστεροί, σαν αυτούς που κραδαίνανε το Ρόζενταλ στα αμφιθέατρα και χτυπάγανε έτσι τις γκόμενες που μας φτύνανε κάτι ρηχούς σαν κι εμάς.
    Εντάξει, θα μπορούσαμε να κάνουμε κι άλλους παραλληλισμούς, π.χ. ανάμεσα στα «Σαγόνια του καρχαρία» και στους μεγαλοκαρχαρίες των ΜΜΕ αλλά ασ’το.

    Πάντως το κόμπλεξ των παπαγαλακίων του μνημονίου που έχουν από τα χρόνια που δεν μπορούσαν να παρακολουθήσουν τον ορυμαγδό συγκρούσεων ιδεών τότε που ήσαν φοιτητές μού θυμίζει λίγο τη σύγκρουσε στα «Σαγόνια» του Σπίλμπεργκ ανάμεσα στο βετεράνο κυνηγό καρχαριών και στο μικρόσωμο μεθοδικό επιστήμονα («παράτα με με τη ρητορική του ήρωα της εργατικής τάξης» λέει κάποια στιγμή στον τύπο) που επιβιώνει τελικά απ την αναμέτρηση – έχω την εντύπωση δηλαδή ότι ο επιστήμονας αντιπροσωπεύει το πώς η νέα γενιά των τότε ανερχομένων, η οποία ασπάστηκε το νεοφιλελευθερισμό, έβλεπε τον εαυτό της.
    Θα μπορούσαμε να το δούμε και σα σύγκρουση με το πατρικό πρότυπο.
    Εδώ δένει και το προσωπικό δράμα της Σώτης Τριανταφύλλου, δηλαδή τα βάσανα που τραβάν οι λαοί με την αντεπίθεση του καπιταλισμού από το ’80 και με τα μνημόνια σήμερα ίσως να είναι η έκφραση αυτού του κόμπλεξ που κουβαλάει εκείνη η γενιά της μεσαίας τάξης.

    Μετά από αυτή τη θεωρητική ανάλυση περιμένω κι εγώ έναν Καρακούση να με αποδομήσει.

  32. Γς said

    30 @ Κουγιαγια
    Ευχαριστώ.
    Να με δω στο μηνολόγιο και τι στον κόσμο
    (α, και «+ Γς τελευτή», αν γίνεται)

    Το ιστολόγιο για τη φυσική είναι καταπληκτικό.
    Περιδιαβάζω εδώ και ώρα εκεί

  33. Γς said

    κονιάκ, μπισκότα και ξερό ..

  34. Γεια σου Ηλεφού με τις αναλύσεις σου! 🙂

  35. Με τόση κουβέντα για τον Ρόζενταλ και τις Κνίτισσες που φτύναν τον Ηλεφού, απορώ πώς δεν θυμήθηκε κανείς την «Μπαλάντα της Τασίας (της αρχοντοκνίτισσας)» του Μανούσου Φάσση:

    ‘Ηταν οι μέρες εκείνες
    που λυσσάγαν oι μπασκίνες
    και σου ’ρχότανε ναυτία
    όταν περνούσες τα Χαυτεία.

    Κι εσύ!

    Κρατώντας τον «Οδηγητή»
    διάβηκες από μπρος μου,
    λουσμένη αρώματα Κοττύ
    στην μπόχα του υποκόσμου.

    Φώναζαν ΕΝΑ-ΔΥΟ-ΧΙ
    στα προποπρακτορεία,
    μα πέρναγες αγέρωχη
    Κνιταρχοντοκυρία.

    Κανένας δεν αγόραζε,
    δε δίναν σημασία,
    ήρθα και σ’ έπιασα αγκαζέ
    και σου ’πα: «Έλα Τασία

    πούλησες δέκα σήμερα,
    νομίζω πια πως φτάνει
    — αρχόντισσά μου και κερά —
    μάζεψ’ τα μάνι-μάνι

    πάμε τα δυο μας κορ-α-κορ,
    να κάνουμε επανάσταση,
    να σπάσουμε όλα τα ρεκόρ,
    Χριστούγεννα κι Ανάσταση.

    Κι αν είσαι του δογματικού,
    σκασίλα μου μεγάλη,
    πάμε από Ηρώδου του Αττικού
    να βγούμε προς Εκάλη.

    Κνίτισσα αρχοντοκνίτισσα,
    παλαιοημερολογίτισσα,
    να γίνουμε ένα εγώ κι εσύ
    δόγμα και ανανέωση.

    Θα το πατήσω το πεντάλ
    μέχρι 90 και 100.
    Διάβαζε εσύ τον Ρόζενταλ
    για μένα η λίρα εκατό.

    Πάμε σ’ ένα κρυφό κουτούκι
    να φάμε πίτσα ή πεϊνιρλί
    να μου κάνεις λούκι-λούκι
    να σου δείξω ένα λιλί.

    Θα κάνεις σού, θα κάνω μού
    κι ό,τι άλλο θες ακόμα
    κι απά στην ώρα του χαμού
    θα σου φωνάξω: «Ένα είν’ το Κόμμα».

  36. spiral architect said

    Με αφορμή το εμπνευσμένο σχόλιο του Ηλεφού με τα περί Σώτης και των προσωπικών της δραμάτων, 😛 βάζω και το απαραίτητο άσμα της ημέρας:

    Rock me, baby!
    (χωρίς ταγάρι κατά προτίμηση)

  37. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    23: Ισχύει; Χρόνια πολλά κι ελπίζω να μην το ξεχάσω!

    31: Άψογη ανάλυση, συμφωνώ με τους προλαλήσαντες.

    35: Τιπού, έναν ρούμπο για τον Μανούσο Φάσση, αλλά επίτρεψέ μου να διευκρινίσω ότι οι κνίτισσες δεν φτύναν τον Ηλεφού, πρόσεξε τη διατύπωσή του.

  38. spiral architect said

    @35: Ρήγας Φεραίος ο κάθε σέξυ νέος :mrgreen:

  39. Gpoint said

    # 14

    E αφού τα βάζει με τους Ρ. Στόουνς καλά να πάθει κι ο Ροζενχάιμ, Ρόζεμπεργκ, Ρόζενταλ, ξέρω γώ πως το λέγανε το δεξί εξτρέμ του γάβρου και ο Καρακούνης, Καρακούσης, Καραγκούνης, που τον αναφέρει για σπουδαίο

    … με απασχολεί σφοδρά το ερώτημα τι πέθανε πρώτο στην Ελλάδα η δημοσιογραφία ή η παιδεία ;

    # 29

    Κι όμως υπάρχουν και χειρότερα αγαπητέ…

    πρώην συνάδελφός μου βρέθηκε, κατόπιν συμφωνίας με εκδότη-επενδυτή, με περίπου χίλια αντίτυπα του έργου του αφού πούλησε περίπου τόσα ώστε να βγάλουν στο περίπου τα έξοδα προβολής και διαφημίσεως- μέχρι και στην τιβί έφτασαν- τα οποία φυσικά έπρεπε να αποθηκευτούν κάπου περιμένοντας τον μουστερή τους ενώ φυσικά ο εκδότης εοπεδυτής προχωρούσε σε καινούργια επένδυση-έκδοση και δεν είχε χώρο… Τα πήρε σπίτι του και ξέρω τι υπέφερε από την γκρίνια της γυναίκας του και πως το αγοραστικό ενδιαφέρον δεν βοήθησε την κατάσταση. Δεν ξέρω αν ο Λαδιάς υπήρξε γι αυτόν ο απομηχανησθεός

    Ακόμα χειρότερο είναι να βλέπεις άτομο που δεν το εκτιμάς καθόλου με το βιβλίο σου στο χέρι, διάολε υπάρχουν και τέτοιοι άνθρωποι…

  40. Ηλεφούφουτος said

    35 Βρε Τιπού, αφού δεν είμαι εκείνης της γενιάς εγώ! Εγώ λούστηκα τα λασπόνερά της.

    Το Ρόζενταλ (ή Ροζεντάλ; έτσι θα το περίμενα στα Ρωσικά, πράγμα που θα έσωζε και τη ρίμα του Μανούσου Φάσση με το πεντάλ) τώρα τον έμαθα.
    Επειδή όμως σαν ανάλυση δεν είναι κακή, από την άλλη τα «Σαγόνια» είναι από τις χολιγουντιανές ταινίες που βλέπω και ξαναβλέπω ευχαρίστως, τουλάχιστον μέχρι τα μπαμ μπουμ, μου θυμίζει το υ «Ντόναλντ ο απατεώνας» των Ματλάρ και Ντορφμάν, που ναι μεν εύστοχες οι παρατηρήσεις του αλλά πολύ έντονο αυτό το «πώς θα συλλέξω στοιχεία που να στηρίζουν αυτό που α πριόρι θέλω να υποστηρίξω» και τέλος πάντων δεν με έκανε να πιστεύω πως έπαθα κάτι που μεγάλωσα με μικιμάους.

    όπως παλιότερα που οι πιστοί πήγαιναν στην εκκλησία, άκουγαν τον παπά να καυτηριάζει την αμαρτία, λέγανε κι εκείνοι «καλά τα λέει, μπράβο του» και μετά, στην κανονική τους ζωή συνέχιζαν να αμαρτάνουν όπως και πριν, χωρις να κάνει βέβαια το λάθος κι ο παπάς να ελέγχει αν εφαρμόζνονται όσα λεει.

  41. Δεν είχες δει το βιβλίο του Ρ. για τον αναρχισμό; Άλλο μπεστ-σέλλερ.

  42. Ηλεφούφουτος said

    Αφού τώρα τον έμαθα σού λέω.

  43. Αναστασία said

    Διάβασα μερικά από τα ποιήματα του Μανούσου Φάσση που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και έχω συγκλονιστεί! …μετά διάβασα ότι οι συλλογές του δεν κυκλοφορούν. Μήπως ξέρετε πού θα μπορούσα να βρω κάποιο αντίτυπο; Θα προτιμούσα την Παιδική Μούσα παρακαλώ. Ευχαριστώ εκ των προτέρων, θα μπορέσω να δω τυχόν απαντήσεις αύριο. Καλό απόγευμα

  44. Αναστασία said

    Ουπς!! μάλλον έκανα λάθος, διορθώστε το όνομα παρακαλώ

  45. Δημήτρης Μ. said

    39.

    … με απασχολεί σφοδρά το ερώτημα τι πέθανε πρώτο στην Ελλάδα η δημοσιογραφία ή η παιδεία ;

    Πήρε η δημοσσιογραφία την παιδεία μαζί της, στον τάφο…

  46. Δημήτρης Μ. said

    Και μια που η κουβέντα για παιδεία.

    http://left.gr/news/kataggelia-sok-daskala-katigoreitai-gia-islamiki-propaganda-giati-didaxe-sta-paidia-ton-kemal

  47. sarant said

    43: Μανούσος Φάσσης είναι το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε ο Μαν. Αναγνωστάκης για κάποια σατιρικά ποιήματά του. Αν γκουγκλίσετε το όνομα Φάσσης ή Φάσση θα βρείτε μερικά.

    46: Μόνο που αυτές οι καταγγελίες πρέπει να είναι συγκεκριμένες.

  48. Μαρία said

    47
    Η δασκάλα δεν είναι ανώνυμη.
    http://panosz.wordpress.com/2013/05/29/hatjidakis-6/#more-48246

  49. Ηλεφούφουτος said

    Εντάξει, όχι ότι εξισώνονται τα δύο, αλλά και το άρθρο του Λεφτ δεν απέφυγε την τσαπατσούλικη κοτσάνα.
    Έβγαλε την Μπέμπελπλατς πλατεία Βαβέλ. Ίνα πληρωθεί το ρητό περί παιδείας και δημοσιογραφίας.

  50. Μαρία said

    49
    Εδώ πρέπει να το είδες αλλά δεν νομίζω οτι ισχύει το ρητό για τον Αν.
    http://www.avgi.gr/article/380297/o-gkatsos-itan-islamistis-

  51. Ηλεφούφουτος said

    50 Αν εννοείς το ρητό «εκεί που καίνε βιβλία…» δεν είναι από αυτά που αγνοείται η αρχική τους προέλευση;

  52. Μαρία said

    51 Όχι, δεν αγνοείται, είναι απ’ το Almansor.
    Εννοούσα το άλλο για τη σχέση παιδείας και δημοσιογραφίας. Δεν περίμενα το λάθος απ’ τον Αν.

    Απ’ ότι φαίνεται η Μπέμπελπλατς αποτελεί πηγή για κοτσάνες,
    http://www.onejerusalem.com/2008/05/20/where-they-burn-books-they-will-ultimately-also-burn-people/

  53. Ηλεφούφουτος said

    Ε πες «Α-να-δρα-νι-στά-κης» να καταλάβω!
    Όπως φαίνεται, εντόπισες την πηγή της κοτσάνας.

  54. leonicos said

    @19 Allu Fun Marx Όχι φυσικά! Όπως πάντα οι εβραίοι φταίνε.

    Βλέπεις είτε σοβιετικός είτε αμερικανός, εβραίος ήταν.

    Ασφαλώς υπάρχουν πολλοί Έντουαρντ Ρόζενταλ και στην Αμερική. Είναι περίπου σαν το Γιάννης Παπαδόπουλος των ασκεναζίμ

  55. gmich said

    Εγώ είχα διαβάσει (σχεδόν το είχα μάθει απέξω) τους Λαβύρινθους της Συνείδησης του Ρόζενταλ. Θα το αναζητήσω στις κούτες που μάζεψα όλα τα βιβλία της»Σύγχρονης Εποχής» για να θυμηθώ τι ήταν αυτό που μου είχε συναρπάσει. .Ή μήπως ήταν μόνο τα νιάτα που ενθουσιάζονταν από το τίποτα!

  56. gvoulg said

    Παντως ο Καρακούσης μάλλον ξέχασε το βιβλίο που σιγουρα διάβασε στα νιάτα του αφου ήταν στελεχακι της σπουδαζουσας της ΚΝΕ την εποχη του 80 στην ΑΣΟΕΕ (αλλος ένας απο τους σημερινούς στυλοβατες του «αστικού» τυπου με ενδοξο επαναστατικο παρελθόν).

  57. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    54: Γιατί τόσο κοινό το Ρόζενταλ; Από τα ρόδα δεν είναι;

  58. @43: Αναστασία, Μανούσος Φάσσης εδώ: http://www.biblionet.gr/book/97127/Αναγνωστάκης,_Μανόλης_Α.,_1925-2005/Ο_ποιητής_Μανούσος_Φάσσης
    Όπως είπε ο Νικοκύρης, ο Μ.Φ. είναι φανταστικό πρόσωπο — περσόνα του Αναγνωστάκη.

  59. Όταν η Πρωσία και η Ρωσία θέλησαν να εκσυγχρονιστούν στις αρχές του 19ου αιώνα, αποφάσισαν να διατάξουν όλους τους υπηκόους των, συμπεριλαμβανομένων των Εβραίων της πρώην Πολωνίας, να καταγραφούν με ένα επίσημο επώνυμο. Οι Εβραίοι, πέραν των προφανών επαγγελματικών (Schneider, Singer…) και τοπωνυμικών (Pinsker, Warschawsky…) επιλογών, πολύ συχνά διάλεξαν ονόματα που απλώς ηχούσαν όμορφα: Rosenthal, Goldstein, Mandelbrot, Blumenfeld, Grünbaum…

  60. Μαρία (52), ευχαριστώ για την πληροφορία. Το 1969, μαθητής ακόμα, επισκέφθηκα το Ντάχαου, και αυτός ο στίχος (Das war ein Vorapiel nur. Dort, wo man Bücher / verbrennt, verbrennt man auch am Ende Menschen) στη φωτογραφία του καψίματος βιβλίων ήταν από αυτά που μου εντυπώθηκαν (μαζί με την επιγραφή «Nie wieder!» και το μνημείο της εξόδου) — αλλά δεν ήξερα την προέλευσή του. Πού να φανταστεί ο Χάινε ότι θα επαληθευόταν έναν αιώνα πιο ύστερα στην ίδια του τη χώρα…

  61. Μαρία said

    Almansor:
    Wir hörten daß der furchtbare Ximenes,
    Inmitten auf dem Markte, zu Granada –
    Mir starrt die Zung im Munde – den Koran
    In eines Scheiterhaufens Flamme warf!

    Hassan:
    Das war ein Vorspiel nur, dort wo man Bücher
    Verbrennt, verbrennt man auch am Ende Menschen.
    http://www.heinrich-heine-denkmal.de/heine-texte/almansor01.shtml

  62. sarant said

    59: Αυτό το ξέρω, και ο Ρότσιλντ λένε πήρε επώνυμο από τον θυρεό της λέσχης του ή κάτι τέτοιο, αλλά γιατί το Ρόζενταλ να είναι τόσο συχνό όσο το Παπαδόπουλος;

  63. spiral architect said

    @56: Κι ο Αντ. Καρακούσης στην ΚΝΕ ήταν; 😮
    Τελικά ποιος απ’ τους τωρινούς κονδυλοφόρους – στυλοβάτες του συστήματος δεν ήταν στα νιάτα του στην ΚΝΕ;
    Τι μάτι είχαν τα φίλτρα που χρησιμοποιούσε η οργάνωση;
    Όταν έφυγαν από την ΚΝΕ έβαλαν μυαλό;
    Και οι εναπομείναντες μέλη ή φίλοι έμειναν αιωνίως άμυαλοι;

    Τον Ρόζενταλ δεν έτυχε να τον διαβάσω. Αντίθετα απ’ το κασετόφωνο του φοιτητικού μου δωματίου ακούγονταν Iron Maiden και Black Sabbath και τον τοίχο κοσμούσε μαζί με την αφίσα του Λένιν και o Όζι με τη παρέα του.
    (εξ ου και το παρανόμι μου)

  64. Gilop said

    Ο τρόμος της διπλής άρνησης:
    «Καμία ομάδα από αυτές που καταλήγουν στις ευεργετικές ρυθμίσεις παρουσιάζεται συνεπής στις πληρωμές στις διάρκεια της σεζόν.»
    http://www.gazzetta.gr/basketball/article/507762/oso-den-yparhoyn-anthropoi

    Νοικοκύρη πρέπει να γράψεις ένα άρθρο για την γλώσσα των αθλητικών εφημερίδων και ιστοσελίδων….

  65. sarant said

    64: Γράφω για επιμέρους. Αυτό που βρήκες είναι καλό, θα το επαναλάβω στα μεθαυριανά μεζεδάκια.

  66. αγουροξυπνημένο κομμούνι said

    60 μπραβο φίλε το εντόπισες αυτό που ΄παρέλειψε΄ ο μάστερ.Ότι ο σοβιετικός Ρόζενταλ ήταν Εβραίος.Άλλο ένα διακεκριμμένο κομούνι με εβραϊκές ρίζες.Μετά σου λέει συνωμοσίες ότι οι Εβραίοι ήταν πίσω από τον μπολσεβικισμό.Όπως άλλωστε και το ΣΕΚΕ,εβραίοι το ίδρυσαν.Τυχαίο και αυτό;Δεν νομίζω.

    50 το Ρόζενταλ είναι τόσο συχνό όσο το Παπαδόπουλος γιατί απλά είναι Εβραίος.Πετάει ο καθένας την κοτσάνα του,όπως ο Καρακούσης,και βάζει και μέσα και έναν Εβραίο για να ανέβει η καριέρα του.

    Ο Ροζεντάλ σύμφωνα με το ρώσικο γουίκι http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A0%D0%BE%D0%B7%D0%B5%D0%BD%D1%82%D0%B0%D0%BB%D1%8C,_%D0%94%D0%B8%D1%82%D0%BC%D0%B0%D1%80_%D0%AD%D0%BB%D1%8C%D1%8F%D1%88%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87 έμεινε γνωστός σαν γλωσσολόγος.Απλά το όνομα είναι ένα εύηχο εβραϊκό όνομα που το χρησιμοποιεί ο κάθε γλύφτης του σιωνισμού.

  67. αγουροξυπνημένο κομμούνι said

    Ο Ρόζενταλ δεν ήταν κανένας σοβιετικός Τσόμσκι.Ο Καρακούσης εκτός από το γλύψιμο πετάει εκεί ένα τυχαίο εβραϊκό όνομα για να εντυπωσιάσει και να το παίξει τέρας υπερμορφώσεως.

  68. sarant said

    66: Άλλος Ρόζενταλ ήταν αυτός. Καιρός για μπάνιο.

  69. Γιωργος said

    Το ότι ήταν άλλος δεν αλλάζει κάτι.Εβραίος και κουμούνι ήταν.Πάλι απαντάς ψυρίζοντας τις τρίχες της μαϊμούς.Επί της ουσίας μηδέν.

  70. Βαγγος said

    Τέρας μορφώσεως ο σαραντ.Το βρήκε αμέσως ότι ήταν άλλος ο ροζενταλ.Το ότι ο καρακούσης κωλογλύφει τον σιωνισμό δεν το είδε κάν.Ή δεν ήθελε να το δει.Χέζεται μην του κρεμάσουν την ταμπέλα του αντισιωνιστή.

  71. Γς said

    Ναι το χει αυτό ο νοικοκύρης.Ώρες ,ώρες τον αποβλακώνει η μόρφωση.

  72. Γς said

    Φυσικά το 71 ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ!
    Σβήσε το Νικοκύρη!

  73. Γς said

    71 ποιος είσαι εσύ που με προσποιείσαι;

  74. Γς said

    μην σβήνεις τίποτα νοικοκύρη ,δικό μου είναι,πρωινό χιούμορ κάνω

  75. Γς said

    Κάθε γνήσια ανάρτηση του Γς φέρει δεξιά την φωτό ενός Κάκτου

  76. Γς said

    είσαι βλάξ;δηλαδή αν βάλω εγώ δίπλα την φωτό ενός φίκου σημαίνει ότι είμαι ο γνήσιος;

  77. sarant said

    Ναι, κάποιος υποδύεται τον Γς και μ’ ανάγκασε να βάλω φύλακα στην πόρτα. Οπότε, τώρα που θα λείψω, η σπαμοπαγίδα θα πιάσει και μερικούς που δεν έφταιξαν, λυπάμαι.

  78. spiral architect said

    Πιθανόν κάποιος Οβραίος να σας ανοίξει το άδειο σας κεφάλι, φασιστοτρόλια

  79. Εκτός από φασιστρόλ, είναι και στραβός. Δεν είδε ότι το άρθρο όπου μας παραπέμπει αφορά τον (τελείως άγνωστο, τουλάχιστον σ’εμένα) Ντίτμαρ Ρόζενταλ;
    Αλλά πώς γυρίζουν οι καιροί! Συνήθως το Χόλυγουντ είναι που κατηγορείται (από τέτοιους ανθρώπους) ότι εβραιοκρατείται…
    Πάντως το ψευδεπίγραφο #71 θα μπορούσε να είναι και γνήσιο, δείγμα σαρκαστικού χιούμορ. Αν το απέδιδαν σ»εμένα, ίσως να μην το αποκήρυττα!

  80. Γς said

    Σωστό
    😉
    για το #71

  81. Κανείς δεν ασχολήθηκε με τον τίτλο; Ή κάνω λάθος;
    Kramer vs Kramer

  82. blauwriter said

    Μήπως τον μπερδεύει με τους Ρόζενμπεργκ; (http://en.wikipedia.org/wiki/Julius_and_Ethel_Rosenberg)

  83. Γς said

    82: Σιγά μην τον μπερδεύει και με τον Ροζενστάϊν (Ροζάκη).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: