Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η γκαρσόν και ο δολοφόνος

Posted by sarant στο 4 Ιουνίου, 2013


garconεξώΟ τίτλος του άρθρου, που είναι και τίτλος ενός βιβλίου που κυκλοφόρησε σχετικά πρόσφατα, δεν αναφέρεται σε γκαρσόνα που σερβίρει ποτά, αλλά σε γκαρσόν, όπως αποκαλούσαν, περί το 1920, τις μοντέρνες νεαρές γυναίκες στο Παρίσι των τρελών χρόνων.

Το βιβλίο εκδόθηκε από τις Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, σε μετάφραση του παλιού μου φίλου Νίκου Κούρκουλου και με επίμετρο του επίσης φίλου Κώστα Κανάκη, οπότε μπορεί να με κατηγορήσετε ότι κάνω διαφήμιση φίλων μου (αφού στον ίδιο εκδότη βγάζω και δικά μου βιβλία), ωστόσο το βιβλίο αυτό αξίζει την προσοχή μας, και όχι μόνο επειδή αφηγείται μια συναρπαστική πραγματική ιστορία. Να πω επίσης ότι έχω κι εγώ βάλει το χεράκι μου στο βιβλίο, ή μάλλον: το δαχτυλάκι μου αφού απλώς βοήθησα στην ανεύρεση αποσπασμάτων από τον ελληνικό τύπο της εποχής που αναφέρονταν στην ιστορία της Γκαρσόν.

Η ιστορία έχει την αρχή της στον Μεγάλο Πόλεμο, τον πρώτο παγκόσμιο. Ένας στρατιώτης λιποταχτεί από τα χαρακώματα και, για να ξεφύγει, μεταμφιέζεται σε γυναίκα. Όμως, δεν είναι τόσο απλό να αλλάζεις κοινωνικό φύλο. Όντας υποχρεωμένος να πάρει μια γυναικεία ταυτότητα, ο Πολ θα υιοθετήσει το στιλ της μοντέρνας «νέας γυναίκας», που αναδύεται ακριβώς τα χρόνια εκείνα: θα γίνει λοιπόν μια γκαρσόν, όπως έλεγαν τότε, που συζεί με τη «φίλη» της (την έως πριν σύζυγό του). Αυτό θα του δώσει την ευκαιρία να ριχτεί σε ερωτικές περιπέτειες κάθε είδους, παρασύροντας μάλιστα σ’ αυτές τη Λουίζ, πάντα πιστή σύντροφο στην παρανομία. Γίνεται διάσημη (ή διάσημος;) στους περιθωριακούς κύκλους τους Δάσους της Βουλόνης, κερδίζει την αρχετυπική επωνυμία «Λα Γκαρσόν» και θα εμφανιστεί μέχρι και στις στήλες των εφημερίδων ως «Μαντάμ Σουζάν Λαντγκάρ, η ατρόμητη αλεξιπτωτίστρια».

Στον κινηματογράφο, το θέμα της παρενδυσίας έχει δώσει τροφή σε πάμπολλες κωμωδίες, όπως το «Μερικοί το προτιμούν καυτό» ή η «Τούτσι», αλλά στην πραγματικότητα το θέμα δεν είναι και τόσο απλό ούτε τόσο ανώδυνο. Πράγματι, όταν δόθηκε αμνηστία στους λιποτάχτες του Μεγάλου Πολέμου, η Σουζάν είχε πια τη δυνατότητα να ξαναγίνει Πολ. Υπάρχει όμως επιστροφή στην κανονικότητα για κάποιον που έχει παραβιάσει, πολλαπλά μάλιστα, ένα τόσο βασικό κοινωνικό σύνορο; Οι πιέσεις μιας αμφιλεγόμενης διασημότητας δεν βοηθούσαν και το ζευγάρι πέρασε σε φάση διαρκούς κρίσης, που κορυφώθηκε, λίγα χρόνια αργότερα, με το έγκλημα, τον φόνο του Πολ (ή της Σουζάν; ) από τη Λουίζ.

garc-suzgarc-paul

Στηριγμένοι σε πλούσιο αρχειακό υλικό (φωτογραφίες, επιστολές, ημερολόγια,  δικαστικά έγγραφα, εφημερίδες), ο Fabrice Virgili και η Danièle Voldman αφηγούνται την παράξενη –και τραγική– ιστορία του Πολ και της Λουίζ, μια ιστορία που συνδυάζει θέματα όπως τα ψυχικά τραύματα του πολέμου, η παρενδυσία, η ομοφυλοφιλία, οι «διαταραχές φύλου», ο ανδρισμός, η συζυγική βία και η πολυπλοκότητα των ερωτικών συναισθημάτων.

Θα κλείσω παραθέτοντας το ένα επίμετρο του βιβλίου, που φυσικά δεν υπάρχει στο γαλλικό πρωτότυπο, μια και περιγράφει πώς αντιμετώπισε ο ελληνικός τύπος της εποχής την ιστορία του Πολ και της Λουίζ (υπάρχει και άλλο, εκτενές επίμετρο, του Κ. Κανάκη):

Η υπόθεση Γκραπ στον ελληνικό τύπο

Δεν είναι περίεργο που η υπόθεση Γκραπ, κυρίως χάρι στην πικάντικη διάστασή της, ξεπέρασε τα γαλλικά σύνορα για να φτάσει ως τον ελληνικό τύπο. Πράγματι, στο φύλλο της 27ης Ιανουαρίου του 1929 της εφημερίδας Σκριπ[1] βρίσκουμε το σχετικό ρεπορτάζ, κάτω απ’ τη ρουμπρίκα «Γράμματα από το Παρίσι».[2] Παραθέτουμε παρακάτω ολόκληρο το άρθρο, διατηρώντας την ορθογραφία του πρωτότυπου (με ασήμαντες διορθώσεις και χωρίς, φυσικά, το πολυτονικό).

ΕΠΙ ΔΥΟ ΕΤΗ ΕΖΗ ΩΣ ΓΥΝΗ

––––––––––

ΕΦΟΝΕΥΘΗ ΥΠΟ ΤΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΟΥ

––––––––––

ΑΘΩΩΣΙΣ ΤΗΣ ΣΥΖΥΓΟΚΤΟΝΟΥ

––––––––––

 

ΠΑΡΙΣΙΟΙ, Ιανουάριος. – Μία δίκη, η οποία έγινε τας ημέρας αυτάς, ενώπιον του κακουργιοδικείου του Σηκουάνα, απεκάλυψε την ρωμαντικήν ιστορίαν ενός νέου ο οποίος διά να μη συλληφθή ως λιποτάκτης πολέμου, έζησεν επί δέκα έτη περίπου υπό ενδύματα γυναικός, μέχρις ού τέλος εφονεύθη υπό της συζύγου του. Η εξαιρετικώς περίεργος αυτή ιστορία είχεν αναστατώσει προ τριετίας περίπου το προάστειον Μπαντολέ των Παρισίων, όταν μίαν ημέραν εκείνος τον οποίον όλοι εγνώριζον από δεκαετίας ως «δεσποινίδα Σουζάναν», απεκάλυψεν ότι ήτο ανήρ και μάλιστα έγγαμος!

Εις μίαν οικίαν του Μπαντολέ έμενε μία κεντήστρα ονόματι Λουίζα Γκραπ και μετ’ αυτής μία νεαρά γυνή την οποίαν η Λουίζα παρουσίαζεν ως «δεσποινίδα Σουζάναν». Η κεντήστρα ειργάζετο και διήγε βίον κανονικώτατον, ενώ η σύντροφός της διήρχετο την ημέραν της καπνίζουσα και αναγιγνώσκουσα, την δε νύκτα εξήρχετο πεπλοφορεμένη πάντοτε και δεν επέστρεφε ή την αυγήν. Η δεσποινίς Σουζάνα είχεν επισύρει την προσοχήν της συνοικίας και τα σχόλια διά την ζωηράν της συμπεριφοράν και τον αλλόκοτον βίον της. Τέλος μίαν ημέραν του 1924 ολίγον μετά την δημοσίευσιν εις την Επίσημον Εφημερίδα του διατάγματος περί αμνηστείας των λιποτακτών, η θυρωρός της οικίας όπου έμενεν η Γκραπ εξεπλάγη βλέπουσα την δεσποινίδα Σουζάναν να κατέρχεται την κλίμακα με ενδύματα ανδρικά! Η νέα την εχαιρέτισεν και με ζωηρότητα τής είπε˙ «Είμαι άνδρας». Η θυρωρός διηγήθη την ιστορίαν αυτήν εις την συνοικίαν, βεβαιούσα ότι η «δεσποινίς Σουζάνα» ετρελλάθηκε!

 Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ

 Αλλά η… νέα έλεγε την αλήθειαν. Ήτο απλούστατα ο σύζυγος της Γκραπ! Είχε νυμφευθή το 1912. Ο Γκραπ ήτο τότε μηχανικός 20 ετών. Όταν εκηρύχθη ο πόλεμος, εκλήθη εις τον στρατόν και απεστάλη εις το μέτωπον. Μετά ένα μήνα ελιποτάκτησε και κατώρθωσε να επιστρέψη εις την οικίαν του, εις την συνοικίαν Λαβελέτ των Παρισίων. Εκεί εκρύβη υπό γυναικείον ένδυμα και μετ’ ολίγον οι σύζυγοι μετώκησαν εις Μπαντολέ, όπου ήσαν άγνωστοι. Η σύζυγος υπό το αληθές της όνομα και ο σύζυγος ως «δεσποινίς Σουζάνα», συγγενής της Γκραπ, ενοικίασαν δύο δωμάτια κατά τον Ιανουάριον του 1925.

Έκτοτε ο Γκραπ έζησε την πλέον αλλόκοτον ζωήν την οποίαν είνε δυνατόν να φαντασθή άνθρωπος. Την νύκτα πουδραρισμένος, με μυρωδιές, με φόρεμα της μόδας στενό και κοντό, εξήρχετο εκ της οικίας του. Τας θερινάς νύκτας μετέβαινεν εις τα ρεστωράν του δάσους της Βουλώνης. Τον χειμώνα εις την Μονμάρτην, όπου εκαλείτο εις γεύματα, έπινε σαμπάνιαν και εχόρευε. Διά τον αλλόκοτον τρόπον του τον ονόμαζον «Λα γκαρσόν». Κατώρθωσε εν τούτοις να διατηρήση την… πλαστοπροσωπίαν του και, το κυριώτερον όλων, να μη εγείρη καν τας υπονοίας της αστυνομίας η οποία την εποχήν εκείνην ήτο περισσότερον φιλύποπτος ή άλλοτε!

– Ήτο αγνώριστος με τα γυναικεία ενδύματα τα οποία τού επήγαιναν θαυμάσια, είπεν η σύζυγός του κατά την δίκην.

 Ο ΦΟΝΟΣ

 Τέλος, όταν εδημοσιεύθη το διάταγμα της αμνηστείας, η «δεσποινίς Σουζάνα» έγινε και πάλιν ο «κύριος Γκραπ». Αλλά η δεκαετής ζωή της οκνηρίας και των διασκεδάσεων τού είχεν εξαλείψει τον ζήλον της εργασίας! Διήρχετο τας ημέρας του πίνων ή συχνάζων τα αναρχικά και κομμουνιστικά κέντρα, ζων διά της εργασίας της συζύγου του. Τέλος ήρχισε να κακομεταχειρίζεται και να υβρίζη την σύζυγόν του, η οποία απαυδήσασα τον εφόνευσεν μίαν νύκτα του παρελθόντος Ιουλίου ενώ εκοιμάτο!

Η Γκραπ αφηγήθη εις τους δικαστάς της πώς η ιδία εβοήθησε τον άνδρα της όταν κατέφυγεν εις την οικίαν των ως λιποτάκτης να μεταμορφωθή εις γυναίκα. Του έδωσεν ένα ωραίον φόρεμα, του ετρύπησε τα αυτιά διά να περάση σκουλαρίκια, του αφήρεσε γένεια και μουστάκια διά της μεθόδου της ηλεκτρολύσεως και τέλος τον εδίδαξε να καλλωπίζεται. Ούτω ο Γκραπ του οποίου το πρόσωπον ήτο κανονικόν και ουχί κατά το θηλυπρεπές, ηδυνήθη να μεταμορφωθή εις γυναίκα.

Η κατηγορουμένη αφηγούμενη το έγκλημά της, είπεν ότι εσκότωσε τον άνδρα της διότι την ηπείλει αυτήν και το τέκνον των, δύο μόλις ετών, το οποίον απέθανε δύο ημέρας μετά το δράμα εξ ελλείψεως της μητρικής φροντίδος κατόπιν της προφυλακίσεώς της.

Ο εισαγγελεύς ανεγνώρισεν ελαφροτάτας περιπτώσεις, αλλ’ εζήτησε την καταδίκην της. Μετά την αγόρευσιν όμως του συνηγόρου της κ. Γκαρσόν, οι ένορκοι εξέδωκαν αθωωτικήν ετυμηγορίαν. Το δικαστήριον την ηθώωσε.

Το πρώτο πράγμα που προσέχουμε στο άρθρο είναι οι ανακρίβειές του. Τα λάθη του γαλλικού τύπου έχουν όχι μόνο αναπαραχθεί αλλά και εμπλουτιστεί: πέρα από τα σφάλματα στις χρονολογίες, τα τοπωνύμια και τις περιστάσεις, κορυφαία στην κυριολεξία περίπτωση είναι ο ίδιος ο τίτλος του άρθρου, όπου η «δεκαετία» του κειμένου μεταμορφώνεται σε «δύο έτη». Καλύτερα όμως να προσπεράσουμε αυτές τις επιφανειακές ατασθαλίες και να εστιάσουμε στο περιεχόμενο, όπου στην περιπέτεια του Πολ αποδίδεται το «πραγματικό» της νόημα.

Διατρέχει το άρθρο η απορία για το πώς μια τόσο βασική και ουσιαστική οντότητα, ένας άντρας, μπόρεσε να εμφανιστεί πειστικά σαν το αντίθετό της, μια γυναίκα. Αυτό άλλωστε είναι και το ενδιαφέρον του άρθρου, γι’ αυτό γράφτηκε, και γι’ αυτό το λόγο ζητάει να ξυπνήσει το θαυμασμό μας – ώσπου να μείνουμε με ανοιχτό το στόμα, όπως κι η άτυχη θυρωρός. Τονίζονται επομένως οι περιστάσεις που κάνουν αυτό το θαύμα ακόμα πιο αξιοθαύμαστο: ο κύριος Γκραπ, μηχανικός και πολεμιστής, δεν είχε «θηλυπρεπές» πρόσωπο. Δεν υπήρξε λοιπόν λάθος της φύσης, και τελικά το φαινόμενο πρέπει να εξηγηθεί με τη βοήθεια της επιστήμης, που όπως ξέρουμε κάνει θαύματα («διά της μεθόδου της ηλεκτρολύσεως», τούτη τη φορά).

Το κεντρικό μοτίβο διανθίζεται με μερικές τυπικά γαλλικές αμαρτίες (σαμπάνια, χορός, ρεστοράν, φορέματα της μόδας και δάσος της Βουλόνης), που αποτελούν την ιδιαίτερη προσθήκη του επαρχιώτικου βλέμματος στην αντιμετώπιση που είχε ήδη βρει η υπόθεση στις γαλλικές εφημερίδες (βλ. κυρίως σελ. 110-111). Αυτό το εξωτικό χρώμα συσκοτίζει κάπως τη γοητεία του πειρασμού αλλά δεν αρκεί για να εξαφανίσει το βασικό πρόβλημα «της οκνηρίας και των διασκεδάσεων» (το αντίθετο, όπως ξέρουμε από ένα πολύ οικείο αλίμονο κήρυγμα, είναι «ο ζήλος της εργασίας»). Ο παθών θα καταλήξει, αναπόφευκτα, να συχνάζει σε αναρχοκομμουνιστικά καταγώγια. Είναι σίγουρο ότι όλ’ αυτά οδηγούν στη βίαιη διάλυση της οικογένειας (αν έχει μπορέσει αυτή, παρ’ ελπίδα, να συσταθεί μέσα σε τόσο αντίξοες συνθήκες): ο σύζυγος «κακομεταχειρίζεται και υβρίζει» τη γυναίκα του και απειλεί ή αφήνει ανυπεράσπιστο το παιδί του, πριν βρει τελικά τη δίκαιη τιμωρία που έρχεται ακριβώς σαν λογικό αποτέλεσμα της τόσο διεστραμμένης συμπεριφοράς του.

Ας σημειώσουμε επίσης ότι το εγκαταλελειμμένο τέκνο πεθαίνει, σε δύο μόλις μέρες, «εξ ελλείψεως της μητρικής φροντίδος» και μόνο, δηλ. χωρίς να παρεμβαίνει κάποια αρρώστια ή άλλο πρόβλημα. Οι αναγνώστες, θρεμμένοι με τους μύθους της μητρότητας, πρέπει να το έβρισκαν εύλογο, με την ίδια αθωότητα που το υποθέτει, ή μάλλον το θεωρεί δεδομένο, ο αρθρογράφος.

Η αθώωση, τέλος, προετοιμασμένη από αυτό το υπόρρητο σκεπτικό, περνάει δίχως σχόλια (τόσο βιαστικά που δεν υπογραμμίζεται καν, όπως θα περιμέναμε, η αστεία σύμπτωση με το όνομα του συνήγορου).

Η επωνυμία «Λα γκαρσόν» επίσης δεν σχολιάζεται, σημάδι ότι η λέξη ήταν καλά γνωστή στους τότε αναγνώστες. Πράγματι, σε μια άλλη εφημερίδα (Ελεύθερον Βήμα), κατά σύμπτωση με την ίδια ακριβώς ημερομηνία (27/1/1929), αναγγέλλεται η πρεμιέρα του θεατρικού έργου Η Γκαρσόν, με πρωταγωνίστρια τη Μαρίκα Κοτοπούλη – πρόκειται βέβαια για διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Victor Margueritte (βλ. σελ. 54-55). Από αυτή την ιδιαίτερη χρήση της λέξης «γκαρσόν» απόμεινε στους μεταγενέστερους μόνο η έκφραση «αλά γκαρσόν», προκειμένου για ένα είδος γυναικείας κόμμωσης. Έκφραση που πια είναι οικεία μόνο σε ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας, που κι αυτοί την αντιλαμβάνονται μάλλον λανθασμένα – καθώς σκέφτονται συνήθως ότι σημαίνει «αγορίστικα» (à la garçon) κι όχι «κατά τον τρόπο της γκαρσόν» (à la garçonne).


[1] Το Σκριπ, μία από τις μεγαλύτερες σε κυκλοφορία εφημερίδες της εποχής, συνδύαζε τη συντηρητική πολιτική κατεύθυνση με την αγάπη για γαργαλιστικά και κουτσομπολίστικα θέματα – ένας συνδυασμός που είχε λαμπρό μέλλον.

[2] Για την ακρίβεια, τα αποκόμματα από τον ελληνικό τύπο της εποχής εντόπισαν η Μαρία Μαυραγάνη και ο Νίκος Σαραντάκος.

72 Σχόλια προς “Η γκαρσόν και ο δολοφόνος”

  1. Νέο Kid Στο Block said

    «Έκφραση που πια είναι οικεία μόνο σε ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας, που κι αυτοί την αντιλαμβάνονται μάλλον λανθασμένα – καθώς σκέφτονται συνήθως ότι σημαίνει «αγορίστικα» (à la garçon) κι όχι «κατά τον τρόπο της γκαρσόν» (à la garçonne).»
    Mπον ζουρ μεζαμί!
    Το «..μόνο σε ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας..» με πληγώνει (δεν έβαζες τουλάχιστον ένα «κάπως» πριν το «μεγαλύτερης»..; ) και επί της ουσίας +ένας (μουά!) σ’αυτούς που την αντιλαμβάνονταν λάθος. 🙂
    (είναι σίγουρο και ψαγμένο όμως, ότι η έκφραση δεν είναι προγενέστερη του Γάλλου Τούτσι;)

  2. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Πιο πολύ άσχετο, αλλά και λίγο σχετικό με το σημερινό http://en.wikipedia.org/wiki/Albanian_sworn_virgins
    Καλημέρα.

  3. Νέο Kid Στο Block said

    Πάντως, για να είμαστε ρεαλιστές ,συνήθως και διαχρονικά οι γυναίκες γίνονται «άντρες» για προφανείς λόγους σεξιστικής και κοινωνικής προκατάληψης. Από την Καλλιπάτειρα μέχρι την Σοφί Ζερμαίν την Γαλλίδα μαθηματικό.

  4. munich said

    Τελικά τί έγινε με το παιδάκι; μη μου πείτε ότι πρέπει να διαβάσω το βιβλίο για να μάθω! δεν ξέρω και γαλλικά να γκουγκλίσω ρε γαμώτο

  5. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια! Όταν γυρίσω στη βάση μου, τα λέμε πιο αναλυτικά!

  6. Γς said

    2:
    Μπουρνέσσες. Οι ορκισμένες παρθένες

  7. Νέο Kid Στο Block said

    Aυτό το τουριστικό Χαζάιν του Νικοκύρη έχει αρχίσει να μού τη δίνει στα νεύρα… 🙂

  8. physicist said

    Όχι εντελώς άσχετο: το Πανεπιστήμιο της Λειψίας είναι το πρώτο Ίδρυμα που πλέον θα χρησιμοποιεί στις επίσημες ανακοινώσεις του και στα Πρακτικά των συνεδριάσεων των Οργάνων του το θηλυκό γένος για να περιγράφει και τα δύο φύλα. Η απόφαση πάρθηκε επειδή ήταν πλέον κουραστική η επανάληψη της αρσενικής και της θηλυκής μορφής των ουσιαστικών σε κάθε συνεδρίαση.

    Guten Tag Herr Professorin, λοιπόν!

    http://www.spiegel.de/unispiegel/wunderbar/gleichberechtigung-uni-leipzig-nutzt-weibliche-bezeichnungen-a-903530.html

  9. Τίτλος Εξώς Χριστοδούλου said

    Παρενδυσίες Πενθέως, στις Βάκχες, Αχιλλλέως φυγοστράτου, Εκκλησιαζουσών….

  10. Νέο Kid Στο Block said

    8. Oι Αμερικάνοι το κάνουν ήδη εδώ και καιρό σε ευρεία κλίμακα. Αλλά για κάτσε τώρα, γιατί έχουμε θέμα.
    Όταν θα καλέσει η Λειψεία τoν Γουσού για να τον τιμήσει για την προσφορά του στην Ηλεκτροτεχνία, Ραδιοκυματική, Μεταλουργεία, Αεροναυπηγική, Αλιεία,εξελικτική Βιολογία,και Γυναικολογία, θα τον προσφωνήσουν Ηerr Professorin! ?? 🙂

    (βλέπω οριστική διάρρηξη των ήδη τεταμένων ελληνογερμανικών σχέσεων…)

  11. Gpoint said

    «τόσο βιαστικά που δεν υπογραμμίζεται καν, όπως θα περιμέναμε, η αστεία σύμπτωση με το όνομα του συνήγορου»

    Κατάλαβε κανείς ποιά ήταν η αστεία σύμπτωση να το εξηγήσει και σε μένα ;

    Μήπως φταίει το υπόρρητο (;!? ) σκεπτικό ;

  12. Νέο Kid Στο Block said

    9. Ρε συ Τίτο! Πέστα λιότερο γριφάτα να πιάνουμε τίποτις και μείς οι αγράμματοι. Ε, κανεί σιόρ καλό! 🙂

  13. Gpoint said

    # 8

    γι αυτό την λεν Λειψεία, όλοι οι λειψοί μαζευτήκανε εκεί

  14. 11 Ο συνήγορος λεγόταν κ. Γκαρσόν.

  15. Η σύμπτωση πρέπει να είναι ότι και ο συνήγορος θα λεγόταν Γκαρσόν! Η φράση «Μετά την αγόρευσιν όμως του συνηγόρου της κ. Γκαρσόν, οι ένορκοι εξέδωκαν αθωωτικήν ετυμηγορίαν» κανονικά αυτό πρέπει να σημαίνει, αφού η φόνισσα ποτέ δεν λεγόταν «κ. Γκαρσόν». (Άσε που αλλιώς θα έπρεπε να έχει τόνο στο ‘της’!)

  16. Νέο Kid Στο Block said

    15. Nα μια περίπτωση ,που πραγματικά το θεματάκι με τις κτητικές και προσωπ. αντωνυμίες ,μπορεί να δημιουργήσει παρεξηγήσεις! 🙂

  17. physicist said

    #10. — Ελπίζω στον προσωπικό λόγο να παραμείνουν οι διακρίσεις στα γένη. Θα μας πει ο Γουσού όταν έρθει η ώρα η καλή. 🙂

    (Μα καλά, Ραδιοκυματική και Γυναικολογία; Αυτός δεν είναι Θεός, είναι ημίθεος).

  18. physicist said

    #13. — Κάτσε και περιμένω τ’ αστραπόβροντα ότι το σωστό είναι Λιψία.

  19. ouragan said

    14-15 Πράγματι:
    http://fr.wikipedia.org/wiki/Maurice_Gar%C3%A7on

  20. Γλωσσικά τουλάχιστον, η νέα γραμμή του Πανεπιστημίου της Λειψίας είναι ηλίθια. Σοβαρά συνιστά να χρησιμοποιούμε τον ρητά σημαδεμένο θηλυκό τύπο και όταν δεν θέλουμε να υποδηλώσουμε φύλο; Μ’αυτή τη λογική, η τελευταία φράση του άρθρου «Das… Instrument soll sechs Habilitandinnen zur Professur helfen» θα σήμαινε «θα βοηθήσει έξι υφηγητές (αδιακρίτως φύλου) να γίνουν καθηγητές», ενώ βεβαίως σημαίνει «έξι (γυναίκες) υφηγήτριες»!

  21. Gpoint said

    # 15

    θα έπρεπε τότε να υπάρχει κόμμα μετά το της ή θα μπορούσε το κ. να γραφεί ολογράφως ώστε να φαίνεται η γενική

    # 19

    Θα έπρεπε να μετονμασθεί σε …λειψανδρία κατόπιν της απόφασης, έστω λιψανδρίας και…λιψανδρείας

  22. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Κλασσικό δείγμα κουρέματος αλά γκαρσόν.
    Πρώτη διδάξασα στον κινηματογράφο η Μία Φάροου.

  23. physicist said

    #19. — Άγγελε, ότι θα γίνει ένας άλφα μύλος θα γίνει, δεν χωράει αμφιβολία. Ενδιαφέρον είναι ότι η πρόταση έγινε από έναν συνάδελφο της Φυσικής, τον Josef Käs, για τον οποίο κόβω το χέρι μου ότι είναι άνθρωπος εξαιρετικός κι απ’ τα πολύ δυνατά μυαλά. Ξεροκέφαλη ντομπροσύνη χωρίς γλωσσικές ευαισθησίες, υπερβολική ευαισθησία στην επανόρθωση ιστορικών αδικιών ή όντως μια πρωτοποριακή ιδέα που θα χαλαρώσει τις εντάσεις στο (μακρινό) μέλλον;

  24. Νέο Kid Στο Block said

    19. Άγγελε, όπως το σκέφτομαι ,το λογικότερο είναι να χρησιμοποιείται πληθυντικός , και στα Αγγλικά που δεν υπάρχει «φύλο» είναι εύκολο και γίνεται. (π.χ their job is to… ακόμη κι όταν αναφέρεται σε κάποιον/κάποια ,για να το κάνουν «άφυλο» να μην γράψουν his ή her). Στα γερμανικά όμως αυτή η τακτική δεν αποδίδει γιατί αλλάζουν τα άρθρα και τα κτητικά κ.λ.π ανά γένος, και στον πληθ.

  25. Νέο Kid Στο Block said

    Tώρα βέβαια, καλή και η γλωσσική ευαισθησία δε λέω, αλλά επί της ουσίας πρέπει να λείψουν οι διακρίσεις.
    Και σίγουρα ,όπως λέει και ο Άγγελος, να μην το παρακάνουμε με κίνδυνο γελοιοποίησης. Εδώ , στα γερμαν,αγγλικά,γαλλικά,ισπαν,ιταλικά: Άνθρωπος=Άντρας ! (μαν, όμο, κ.λ.π) . N’αλλάξει κι αυτό; (ίσως και να πρέπει βέβαια..)

  26. physicist said

    #24. — Όχι ακριβώς, Νεοκίδιε, μιας και έχεις το human/man στ’ αγγλικά ενώ στα γερμανικά άλλο το Mann άλλο το man.

  27. ΠΑΝΟΣ said

    Όταν μια γυναίκα ντύνεται άντρας,είναι παρενδυσία; Π.χ. στην ταινία Victor-Victoria και σε αρκετές άλλες-και ελληνικές.

  28. Στα γερμανικά όχι — ο άνθρωπος είναι Mensch και ο άντρας Mann.
    Στα αγγλικά, αντί για όλες τις κωμικές ακροβασίες που κάνουν (chair αντί chairman, spokesperson αντί spokesman κλπ.), θα ήταν πολύ απλούστερο να αποφασίσουν ότι man με ένα n του λοιπού θα σημαίνει ‘άνθρωπος’ και ο ‘άντρας’ θα γράφεται mann. Αλλά δυστυχώς οι αγγλόφωνος κόσμος δεν έχει βασιλικές/εθνικές ακαδημίες και παράδοση κρατικού παρεμβατισμού στα γλωσσικά…

  29. Τίτλος Εξώς Χριστοδούλου said

    Είπατε ‘ύπατε’; Το πρόβλημα με τα επαγγελματικά θηλυκά, που ταλάνισε πολιτικούς και δημοσιογράφους όντας ήλθε στο Λονδίνο η Υπάτη/Ύπατος Αρμοστής/ίνα/όστρια, σε όλους τους μορφολογικούς συνδυασμούς. Κι η Κυρία ‘professorin’, που θύμωσε γιατί την απεκάλεσα ‘καθηγήτρια’μ κάτι κατώτερο, του Γυμνασίου. ‘Είμαι…’καθηγητής’, professor, μου διαμαρτυρήθηκε, «ΟΧΙ καθηγήτρια». We stand corrected.

  30. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    Χαζάιν κι αυτό. Νεοκίντιε;

    27: Αυτό το είπαμε και χτες στην εκδήλωση, ότι δεν υπάρχει ούτε ακαδημία ούτε ανώτατο συμβούλιο αγγλοφωνίας, και δεν μπορεί να υπάρξει!

  31. Γς said

    10,17:
    Ρε καθίστε φρόνημα.

    Πάρτε τώρα και μια garson δροσόφιλα με γονότυπο trans-trans.

  32. Θρασύμαχος said

  33. Μπετατζής said

    Πολύ καλό βιβλίο. Εκτός των άλλων μου αρέσουν τα ιστορικά δοκίμια που διαβάζονται και σαν μυθιστορήματα.

  34. Silvechild said

    α. Άλλη μια ταινία που θίγει το ζήτημα της παρενδυσίας είναι το «Ed Wood» του Τιμ Μπάρτον, η ιστορία του λεγόμενου χειρότερου σκηνοθέτη στην ιστορία του κινηματογράφου.
    β. και κάτι για ν’ ακούμε: http://youtu.be/gGwREmg8vBg

  35. 22: Ή μήπως η Jean Seberg;

    Σε πολλά αγγλικά βιβλία πληροφορικής, χρόνια τώρα, παρατηρώ εκφράσεις όπως: «The user must press the button and only then can she move forward».

  36. Μαρία said

    22
    Όχι. Το αγορέ αλα Μία Φάροου δεν είναι ίδιο με το αλα γκαρσόν του μεσοπολέμου.
    http://fr.wikipedia.org/wiki/Gar%C3%A7onne_%28mode%29#cite_ref-5
    http://en.wikipedia.org/wiki/Flapper

  37. Με παρενδυσία και η Mrs. Doubtfire.

  38. Παρενδυσία είναι το crossdressing;
    Τραβεστί όπως λέμε στα «ελληνικά» αυτός που το κάνει. Trans-vest δηλαδή. Αν και πολλοί μπερδεύονται με κάποιον transexual.

  39. physicist said

    #38.

    — How do you call a nun who has undergone a sex-change operation?
    — Transsister.

  40. skol said

    37: Η παρενδυσία έχει και το σεξουαλικό/φετιχιστικό στοιχείο μέσα, οπότε μάλλον δεν ταιριάζει στην Mrs. Doubtfire 🙂
    (Απ’ την άλλη βλέπω εδώ και μια κοινοβουλευτική παρένδυση)

  41. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    39: Eγώ το χρησιμοποιώ το «Ύπατη Αρμόστρια».

  42. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Παρενδυσία στη λογοτεχνία
    -Στον «Αρχαίο Φαλλό», μια συλλογή διηγημάτων , εμφανίζεται μια από τις πρώτες ιστορίες παρενδυσίας, λέει ο συγγραφέας του Θοδ.Γρηγοριάδης. (Lifo.gr)
    -Το «Παρτάλι» του ιδίου έχει επίσης το θέμα της παρενδυσίας και παρουσιάστηκε ως μονόλογος-θεατρική παράσταση με το Χρήστο Στέργιογλου: ένας άνδρας που έμαθε να κυκλοφορεί με γυναικεία ρούχα και να επιβιώνει μετουσιώνοντας την τραυματική ζωή του σε θεαματική σκηνική περφόρμανς.Μια παραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών το 2012, σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Νάξου & το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας.
    -Η Σάρα Ουότερς ξεκίνησε τη συγγραφική της πορεία το 1998 με το «Βελούδινα χείλη» μια ιστορία παρενδυσίας και πορνείας στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα με ηρωίδα την μικρή Νάνσι, που από μια αθώα «Μανταλένα» των αγγλικών καπηλειών σε ένα αγγλικό ψαροχώρι, θα βρεθεί στην αγκαλιά της Κίτι μιας παρενδυτικής αρτίστας σε ένα Βικτωριανό καμπαρέ του Λονδίνου. Ατυχώς η καριέρα της μικρής μόνον λαμπερή δεν προμηνύεται ενώ γύρω της παλεύουν και άλλες γυναίκες για να απελευθερωθούν και να βιώσουν προσωπικά την ερωτική τους ελευθερία. Το βιβλίο μεταφέρθηκε σε μίνι σειρά στην τηλεόραση του BBC και στην Αμερική ελαφρώς λογοκρίθηκε.

  43. 36 Mπράβο βρε Μαρία. Και γω τη Λουΐζ Μπρουκς σκέφτηκα.

  44. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Μόλις διάβασα το νήμα σκέφτηκα ότι αυτή την ιστορία και το βιβλίο τα ξέρω. Τώρα μου ήρθε η φλασιά:
    Μαρία,κάπου μέσα στο ιστολόγιο δεν μας παραπέμψατε σεις στο βιβλίο αυτό; πλανώμαι;

  45. …όπου βρήκα και ενδιαφέροντα πράγματα για τη (λογοτεχνική-κινηματογραφική) σχέση της με τον Μπιόι Κασάρες (και άλλους): http://en.wikipedia.org/wiki/Louise_Brooks#In_popular_culture

  46. 40,
    Α, σωστά!.
    Πρώτη φορά είδα την λέξη παρενδυσία σήμερα, οπότε αρχίζω να την καταλαβαίνω (μού φαίνεται)! 🙂

  47. Gpoint said

    ΠΑΟΚ – Θρησκεία – Τρομοκρατία

    Ξανά στην Τούμπα ο Πάμπλο ο Γκαρσία !

  48. Γιάννης said

    Στην Αμέρικα, στους φεμινιστικούς (αλλά και -ιδίως- στους lesbian) κύκλους κυκλοφορεί και το «womon/womyn» ή «womon/wimmin» για τον ενικό και πληθυντικό του woman.

    Ιστορικά, υπάρχει κι ο chevalier d’ Eon, γάλλος ευγενής, που ντυνόταν γυναίκα κι έκανε και τον πράκτορα των γάλλων στους γερμανούς (νομίζω…) Από κει βγήκε η αρχική ονομασία του παρενδυτισμού ως «εονισμός».

    Επίσης, στα αγγλικά υπάρχουν κάποιες διαφορές στους ορισμούς των cross-dresser και transvestite, όπως και μεταξύ transsexual και transgendered ή gender queer κτλ κτλ. Στην Ελλάδα, όχι και πολύ παλιά, όλα αυτά τα άτομα τα αποκαλούσαμε τραβεστί. Κάπως πρόσφατα άρχισε να χρησιμοποιείται και ο όρος transsexual ή τρανς.

  49. spyroszer said

    Σαρδανάπαλος ο πρώτος διδάξας.
    «Σαρδανάπαλλος δὲ, τριακοστός μὲν ὢν ἀπό Νίνου τοῦ συστησαμένου τὴν ἡγεμονίαν, ἔσχατος δέ γενόμενος Ἀσσυρίων βασιλεύς, ὑπερῆρεν ἅπαντας τούς πρό αὐτοῦ τρυφῇ και ῥαθυμίᾳ. Χωρίς γάρ τοῦ μηδ’ ὑφ’ ἑνός τῶν ἔξωθεν ὁρᾶσθαι, βίον ἔζησεν γυναικός, καί διαιτώμενος μέν μετά τῶν παλλακίδων, πορφύραν δέ καί τά μαλακώτατα τῶν ἐρίων ταλασιουργῶν, στολήν μέν γυναικείαν ἐνεδεδύκει, τό δέ πρόσωπον καί πᾶν τό σῶμα ψιμυθίοις καί τοῖς ἄλλοις τοῖς τῶν ἑταιρῶν ἐπιτηδεύμασιν ἁπαλώτερον πάσης γυναικός τρυφερᾶς κατεσκεύαστο. Έπετήδευσε δέ καί τήν φωνήν ἒχειν γυναικώδη καί κατά τούς πότους οὐ μόνον βρωτῶν καί ποτῶν τῶν δυναμένων μάλιστα τάς ἡδονάς παρέχεσθαι συνεχῶς ἀπολαύειν, ἀλλά καί τάς ἀφροδισιακάς έρψεις μεταδιώκειν ἀνδρός ἅμα καί γυναικός• ἐχρῆτο γάρ ταῖς ἐπ’ ἀμφότερα συνουσίαις ἀνέδην, τῆς ἐκ τῆς πράξεως αἰσχύνης οὐδέν ὅλως φροντίζων.».
    Διόδωρος Σικελιώτης, Βιβλιοθήκη ιστορική ΙΙ

  50. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    46. Δεν πάνε πολλά χρόνια που ένας συνάδελφος ήθελε να μου περιγράψει το θέμα του βιβλίου του Θ.Γρηγοριάδη και μου λέει ότι ο ήρωας, το Παρτάλι,* έκανε (;) παρενδυσία.
    -Τί παρενδυσία, τί θα πει, λέω γω.
    -Ε να, «ντυνόταν» μου λέει.
    -Τί ντυνόταν, ξανά εγώ.
    «Γυναικεία» ρε παιδάκι μου!
    Δηλαδή η κοινή έκφραση για τους έχοντες την ιδιαιτερότητα της παρενδυσίας είναι «ντύνεται» (έτσι μετέωρο).
    Μέχρι τότε ‘ηξερα από το σπίτι μου την έκφραση «τότε που ντύθηκε ο πατέρας σου, ο θείος σου» κλπ που σήμαινε όταν πήγε στρατιώτης.
    *παρτάλι λέει στα βόρεια είναι το κουρέλι που επίσης δεν τόχα ξανατύχει.
    49.Παρδαλός ο Σαρδανάπαλος 🙂

  51. Γς said

    lundi 19 mai, le caporal Grappe manque à l’appel. Trois jours plus tard, le jeudi 22, il est déclaré déserteur. Il n’est plus à Chartres, mais à Paris où il se cache, d’abord chez sa belle mère dans le 13e arrondissement, puis à la plaine Saint Denis. Εκεί στη βιομηχανική περιοχή Montjoie σήμερα, είναι ο τόπος του προτεινόμενου Campus Condorcet.

    Κι ο νους μου πάει στο ένατο διαμέρισμα. Sτο Lycée Condorcet στην rue du Havre .
    Μαθητές του οι Paul Verlaine, Henri Bergson, Marcel Proust κι ο Henri Toulouse-Lautrec

  52. Silvechild said

    Οι γυναίκες με σύνδρομο Τέρνερ μοιάζουν με άντρες: http://www.huffingtonpost.com/2013/06/04/66-year-old-hong-kong-man-is-woman_n_3382366.html.

  53. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια! Ναι, το έλεγαν παλιά το «εονισμός».

  54. @50 Το «ντύνομαι» με το ερωτηματικό «τι» αποδίδει νομίζω γενικά το μεταμφιέζομαι, όχι μόνο όταν η μεταμφίεση λειτουργεί ως σεξουαλική διέγερση όπως στην παρενδυσία.
    Ούτε θυμάμαι πόσα χρόνια το «θα ντυθείς (φέτος)» ή το «τι θα ντυθείς» παρέπεμπε αποκλειστικά στις Απόκριες.
    Νομίζω επίσης ότι λέμε ότι κάποιος είναι παρενδυτικός, όχι ότι κάνει παρενδυσία. Ας μας πούνε και οι αρμοδιότεροι.

    Το βιβλίο είναι δίπλα στο μαξιλάρι μου σε σχετικά καλή σειρά.

  55. Μπουκανιέρος said

    43-45 Α, Δύτη, μ’ έκανες να σκεφτώ ότι κάποιες συγγένειες δεν είναι τυχαίες!
    Ο Μορέλ (το βιβλίο, εννοώ) έπαιξε κάποιο ρόλο στην, ας πούμε, θεωρητική μου σκέψη.
    Και, άσχετα με το θέμα, άξιζε να θυμηθούμε τη Βαλεντίνα και τον Crepax.

    54 Γεια σου, Ιμόρ!

    46 Μιχάλη, στείλε μου ένα ταχυδρόμο γιατί μάλλον έχω χάσει κάτι.

  56. sarant said

    54: Εγώ πάντως δεν θα τολμούσα να ντανιάσω δίπλα στο μαξιλάρι μου όσα έχω στα υπόψη να διαβάσω, θα ήταν η δαμόκλεια ντάνα.

  57. Μαρία said

    54
    Στο εξώφυλλο του βιβλίου υπάρχει ο τύπος παρενδυσίας κατά το επιδειξίας, υποσπαδίας κλπ.
    Άλλο το τι λέμε. Στο δικό μου περιβάλλον λέμε τρανς.

    Νομίζω οτι μετά το σημερινό οτι ο Νικοκύρης πρέπει να παρουσιάσει και το Γλώσσα και σεξουαλικότητα 🙂

  58. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    54.Ναι.Έτσι το λέμε.Αλλά εκείνος είπε κι ότι ο τάδε, «ντυνόταν» (γνωστός ομοφυλόφιλος,εκλιπών). Πάλι έτσι, χωρίς προσδιορισμό. Ετοιμάστηκα να γράψω ότι στον τίτλο του βιβλίου φαίνεται και τύπος ο παρενδυσίας ,αλλά βλέπω ήδη γράφτηκε.
    56.57 ντάνα, (η) νταρντάνα ! 🙂
    «Θα σε πλακώσει αυτοσάς ο τρόχαλος απου στέκει στην κεφαλή σου» μου λεγε η μάνα μου για τα ντανιασμένα βιβλία

  59. 55,
    Μπουκαν, το ημέιλ μου είναι nikolaou παπάκι uh τελεία edu, αν αυτό χρειάζεσαι.

  60. @55 Γεια σου Μπουκάν! Μαύρα μάτια! 🙂

    Είπες για τον Μορέλ και θυμήθηκα ότι τον ξανάπιασα τις προάλλες και βρήκα και είδα ότι είχα για σελιδοδείκτη ένα κατοστάρικο 🙂

    @54 Στέκεται καλά και δεν είναι μία 🙂

    @57 Τρανς δεν είναι συντόμευση για τους τρανσέξουαλ;

  61. Μαρία said

    60
    Ναι, αλλά ψιλά γράμματα.
    Άμα δεις κάποιο ντυμένο τη νύχτα, πού να ξέρεις τι είναι τη μέρα 🙂

  62. Μπουκανιέρος said

    60 Μπα! Στο δικό μου Μορέλ μόνο παλιά εισιτήρια, από διάφορες χώρες κι εποχές. (Αλλά βρήκα πρόσφατα ένα φάκελο με τρία ατσαλάκωτα κατοστάρικα, που ποιος ξέρει γιατί τα μάζευα).

  63. Γς said

    62:
    Ε, να μην πω τώρα κι εγώ για τους δικούς μου σελιδοδείκτες;

  64. sarant said

    60: Ντάνα δεν είναι μόνο μία.

  65. leonicos said

    Καταπληκτική ιστορία, που αγνοούσα και, παρ’ ότι σχετικά γαλλοτραφής, όπως όλοι οι κομ-ιλ-φω της ηλικίας μου, και ας διαμαρτύρεται ο νέος Κιδ, και φυσικά… είμαι από κείνους που ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ αλλ’ όχι του λοιπού, αντιλαμβανόμουν την έκφραση λανθασμένα – καθώς σκεφτόμουν ότι σημαίνει «αγορίστικα» (à la garçon) κι όχι «κατά τον τρόπο της γκαρσόν» (à la garçonne).

    @2 Γρηγόρη, λίγα που μπορούν να λεχθούν θα θεωρηθούν υπερβολικά για την καταπληκτική και σήμερα συμβολή σου στο μπλογκ. Δεν είναι βέβαια αρμοδιότητά μου να επαινώ ή να καταγγέλλω, αλλά το να σ’ ευχαριστήσω προσωπικά μου φάνηκε λίγο.
    Φυσικά και ο Γς στο @6 αποδείχτηκε επίσης διαβασμένος. Απλά το σκέφτηκες πρώτος.
    Θα μάθω από πρώτο χέρι και θα επανέλθω.

    @9 Φυσικά δεν είναι λίγοι οι διαβασμένοι εδώ μέσα.

    @19 Ουραγκάν, είσαι καταπληκτικός. Η πρώτη εντύπωση ήταν πως είχε γίνει κάποιο λάθος, και ο συντάκτης είχε ζαλιστεί με τους αρσενικούς και θηλυκές γκαρσόν.

    @20 Άγγελε, δε θα την έλεγα ηλίθια αλλά τουλάχιστο ακατανόητη, εκτός κι αν είναι ευθέως υποβολιμαία, και λίγο αργότερα η Λειψία / Λιψία υποχρεώσει τους καθηγητές της σε συμμετοχή σε γκέη-πράιντ-παρέιντ.
    Πάντως, στα αλβανικά, η επίσημη διατύπωση όταν υπάρχει συμφυρμός των φύλων είναι στο θηλυκό. Αλλά είναι γραμματικός κανόνας.

    @48 Γιάννη, ευχαριστώ που πρόσθεσες στις γνώσεις μου τα περί chevalier d’ Eon. Ούτε το ‘εονισμός’ το είχα ακούσει. @53, δεν το είχα ξανακούσει.

    @49 Σπύρο, πολύ καλό!

    @54 Ιμμορ, παρενδυτικός… δε μου έτυχε

    @63 Γς, ακόμα το σκέπτομαι να κλικάρω πάνω στους σελιδοδείκτες σου

  66. leonicos said

    Γς, το κλίκαρα!

    Και αναρωτιόμουν από πού προήλθε το αρχικό σου κεφάλαιο….

  67. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #65
    Σε ευχαριστώ, αλλά δεν αξίζω τόσο καλά λόγια. Εκτός αν με δουλεύεις, οπότε το αξίζω! 🙂

  68. @62 Έχει κι απ’ αυτά. (Βρήκα κι εγώ ένα φάκελο με 45 δολάρια και ένα γράμμα για καλό κατευόδιο, που ποιος ξέρει γιατί δεν τα χάλασα… )

    @61 Σωστό κι αυτό 🙂

    @64 😀

    @67 Εγώ πάλι λέω ότι αξίζεις και παραπάνω 🙂

  69. Γς said

    Κρυψώνες και ξεχασμένοι θησαυροί
    Στο μπάνιο. Στο συρτάρι του θείου, Το θαμμένο χρυσάφι. Ο κατασκευαστής και τα πρώτα μου λεφτά 100% κουρεμένα.

  70. Διαβάζοντας το παρόν πόστ μου ήλθε στο μυαλό ο παραλληλισμός με την «Πάπισσα Ιωάννα» του Ε.Ροΐδη, αλλά και το βιβλίο της Ε.Ζούκοβα: Μονάστριες που ασκήτεψαν σε ανδρικά μοναστήρια,Ήγουν Όσιες γυναίκες οπού άθλησαν με ανδρική μοναχική ενδυμασία, λεπτομέρειες εδώ: http://www.biblionet.gr/book/105156/%CE%96%CE%BF%CF%8D%CE%BA%CE%BF%CE%B2%CE%B1,_%CE%95%CF%85%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%AF%CE%B1_%CE%92./%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%82_%CF%80%CE%BF%CF%85_%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%AE%CF%84%CE%B5%CF%88%CE%B1%CE%BD_%CF%83%CE%B5_%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AC_%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%B1

  71. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #68
    Καλά τα λες! Έτσι μου αξίζει. 🙂

  72. @71 😀

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: