Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το πουλί που ήρθε απ’ αλλού

Posted by sarant στο 10 Ιουνίου, 2013


dinde_225x180Το σημερινό άρθρο το τριγυρίζω εδώ και καιρό, παρόλο που το έχω υποσχεθεί, κι όλο βρίσκω προσχήματα για να μην το γράψω, όπως ας πούμε ότι θα ταίριαζε περισσότερο να το βάλω τα Χριστούγεννα, αλλά τελικά σήμερα φαίνεται πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, παρόλο που πάλι βρήκα μια δικαιολογία για αναβολή αλλά την προσπέρασα αγέρωχα, κι έτσι σήμερα θα μιλήσουμε για το πουλί που ήρθε απ’ αλλού. Ποιο είναι αυτό το πουλί, το βλέπετε αριστερά στην εικόνα, είναι η γαλοπούλα.

Η γαλοπούλα βέβαια, όπως ξέρουμε, ήρθε όχι γενικώς απ’ αλλού, αλλά ειδικώς από τη Βόρεια Αμερική, αλλά την αποκαλώ έτσι επειδή στις διάφορες γλώσσες έχει πάρει ονόματα που δείχνουν ότι ήρθε από κάποιο ξένο μέρος, συνήθως αλλά όχι πάντα μακρινό κι εξωτικό, ότι αυτό το πουλί δηλαδή είναι ξένο. Στο ιστολόγιο έχουμε ήδη συναντήσει ένα παρόμοιο φαινόμενο ονομασίας, με το φραγκόσυκο, που κι αυτό στις διάφορες γλώσσες ή διαλέκτους έχει ονόματα που υπονοούν πως έχει έρθει από μακριά, όπως μπορείτε να δείτε στο σχετικό άρθρο, που υπάρχει επίσης στο πρόσφατο βιβλίο μου «Οπωροφόρες λέξεις«.

Λέμε γαλοπούλα, ή γάλος για τα σερνικά, ή γαλιά/γαλόπουλα, λέμε όμως και «διάνος» ή «ινδιάνος», λέμε και «κούρκος». Σπανιότερες διαλεκτικές ονομασίες είναι η βόρεια «μισίρκα» και ο κρητικός «κούβος», ενώ στη Μυτιλήνη (ίσως και τη Χιο) λένε «κάκνος» ή «κακνί». Σε κάποιο παλιό Λεξικογραφικό Δελτίο της Ακαδημίας υπάρχει άρθρο (ίσως του Κοντοσόπουλου) για τις διάφορες διαλεκτικές ονομασίες του πουλιού και την εξάπλωσή του, αλλά δυστυχώς τώρα δεν το έχω πρόχειρο -και αυτή άλλωστε θα ήταν η δικαιολογία μου αν ήθελα να αναβάλω και πάλι το άρθρο. Οπότε, θα αρκεστούμε σ’ αυτά.

Το επιστημονικό όνομα της γαλοπούλας είναι Meleagris gallopavo, και μελεαγρίς λεγόταν στα αρχαία (στον Αριστοτέλη) όχι βέβαια η γαλοπούλα, που δεν την ήξεραν, αλλά η φραγκόκοτα, που είναι πουλί του Παλαιού Κόσμου, αφρικάνικο. Ξέρουμε βέβαια ότι δεν είναι σπάνιο να δίνονται αρχαιοελληνικά ονόματα σε ζώα και φυτά του Νέου Κόσμου, αλλά εδώ το μπλέξιμο είναι γενικότερο. Όταν είδαν οι Άγγλοι τη γαλοπούλα, τους θύμισε τη φραγκόκοτα, που την ήξεραν, θεώρησαν δηλαδή ότι έχουν μπροστά τους μια πιο μεγαλόσωμη ποικιλία φραγκόκοτας. Οι φραγκόκοτες ήταν γνωστές στην Ευρώπη σαν turkey hen, επειδή φτάνανε στα τραπέζια των Ευρωπαίων μέσω Τουρκίας (ο όρος έπιανε και τη Βόρεια Αφρική) ή μέσω Τούρκων εμπόρων. Οπότε, ονομάστηκε turkey hen (ή -cock για τα αρσενικά) και το καινούργιο, αμερικανοφερμένο πουλί και, όταν κατάλαβαν ότι πρόκειται για δυο διαφορετικά είδη, το νεοφερμένο «σφετερίστηκε» στα αγγλικά το όνομα του παλιού και ονομάστηκε αυτό turkey, ενώ η φραγκόκοτα πήρε το όνομα guinea fowl, επειδή την έφερναν από τη Γουινέα της Αφρικής έμποροι Πορτογάλοι. Μέσα στο όλο μπέρδεμα, ο Λινναίος έδωσε το όνομα μελεαγρίς στη φραγκόκοτα σαν όνομα είδους (Numida meleagris) αλλά στην γαλοπούλα, όπως είπαμε, σαν όνομα γένους (Meleagris gallopavo, στα παραπάνω έχω δανειστεί στοιχεία από παλαιότερο άρθρο του Νίκου Λίγγρη στη Λεξιλογία). Και βέβαια από το turkey hen ήταν εύκολο να μεταπέσουμε στο σκέτο turkey, κι έτσι έχουμε το παράδοξο φαινόμενο στα αγγλικά το όνομα της γαλοπούλας να είναι ίδιο με το όνομα της Τουρκίας (αυτό βέβαια γράφεται με κεφαλαία, Turkey), πράγμα που έχει δώσει αφορμή για πολλά λογοπαίγνια και μεταφραστικά λάθη (θα πούμε παρακάτω).

Κάτι ανάλογο έγινε και στα γαλλικά, όπου η φραγκόκοτα αρχικά ονομαζόταν poule d’Inde, κότα της Ινδίας (όπου όμως Inde εννοούσαν την Αβησσυνία). Όταν γνώρισαν τη γαλοπούλα, χρησιμοποίησαν το ίδιο όνομα για το νεοφερμένο πουλί, εννοώντας ότι είχε έρθει από τις (Δυτικές) Ινδίες -να θυμηθούμε ότι την εποχή εκείνη πίστευαν ότι η Αμερική είναι Ανατολική Ασία. Και πάλι το ουσιαστικό έπεσε και το επίθετο έγινε ουσιαστικό (θα γράψουμε κάποτε γι΄ αυτό το φαινόμενο) κι έτσι σήμερα στα γαλλικά η γαλοπούλα λέγεται dinde. Η ονομασία αυτή πέρασε και στα ελληνικά, τόσο στη λόγια γλώσσα, όπου ειπώθηκε «ινδόρνις», ινδική όρνιθα, όσο και στην πιο κοινή, όπου είχαμε την ονομασία «ινδιάνος», που ακόμα διατηρείται, αλλά συχνότερο είναι το απλοποιημένο «διάνος». Ονομασία που να υποδηλώνει ινδική προέλευση έχουν και τα τούρκικα (χίντι), αλλά και στα πολωνικά (indyk) και στα ρώσικα (indeyka), ενώ στα ολλανδικά έχουμε kalkoen που προέρχεται από την Καλκούτα της Ινδίας, ενώ παρόμοια είναι η ονομασία και σε σκανδιναβικές γλώσσες.

Συνεχίζοντας το ταξίδι ανά τον κόσμο μέσα από τα ονόματα της γαλοπούλας φτάνουμε στα πορτογαλικά, όπου το πουλί το λένε perú, από το Περού δηλαδή, προέλευση που βρίσκουμε και στην κροατική ονομασία του πουλιού, puran (από το ιταλικό peruano). Η πορτογαλική ονομασία έχει περάσει και στα ινδικά. Τελειώσαμε; Όχι. Καταρχάς, στα βουλγάρικα, μια από τις ονομασίες της γαλοπούλας είναι «μισίρκα», από το Μισίρι, την Αίγυπτο. Η ίδια ονομασία έχει περάσει και σε βόρειες ελληνικές διαλέκτους -θα πούμε πιο κάτω ένα σχετικό ανέκδοτο. Έπειτα, στα αραβικά η γαλοπούλα λέγεται «ντικ ρουμί», που σημαίνει, θα λέγαμε, «ρωμιός πετεινός» !

Θα προσέξατε ίσως κάτι περίεργο, ότι όλοι «αποποιούνται» ότι είναι από τα μέρη τους η γαλοπούλα. Για τους Άγγλους ήρθε από την Τουρκία, αλλά οι Τούρκοι (και πολλοί άλλοι) τη στέλνουν στην Ινδία. Για τους Ινδούς όμως ήρθε από το Περού. Για τους Βούλγαρους και τους Σερραίους, η γαλοπούλα ήρθε απ’ την Αίγυπτο, αλλά για τους Αιγύπτιους είναι Ρωμιά! Οπότε, δεν είναι άστοχο που είπαμε πως το πουλί αυτό είναι «απ’ αλλού».

Μήπως είναι κι από τη Γαλλία; Δηλαδή, ποια είναι η ετυμολογία της λέξης «γάλος»; Μήπως ο γάλος είναι και Γάλλος; Καταρχήν η απάντηση είναι όχι, αφού η λέξη γάλος προέρχεται από το βενετικό galo (ιταλ. gallo), δηλαδή από το λατινικό gallus, που θα πει απλώς ‘πετεινός’. Βέβαια, η λατινική λέξη έχει αμφισβητούμενη ετυμολογία, και μεταξύ άλλων έχει προταθεί η σύνδεση με το τοπωνύμιο Gallia (Γαλατία), οπότε μπορούμε να προσθέσουμε και τη Γαλλία στον χάρτη των πατρίδων που (δεν) ερίζουν για την καταγωγή της γαλοπούλας. Σήμερα στα ιταλικά ο γάλος λέγεται tacchino (λέξη χωρίς γεωγραφική αναφορά), αλλά παλιότερα λεγόταν pollo d’India, όρνιθα από την Ινδία, περίπου σαν το γαλλικό, και φαίνεται ότι αυτό το dindia πέρασε και στα Εφτάνησα, τουλάχιστον στους Παξούς, αρχικά σαν παρατσούκλι (ντέντιας) και μετά σαν επώνυμο, ενώ και σε τοπωνύμια διασώζεται. Είναι πολύ πιθανό το επώνυμο του υπουργού κ. Δένδια να ανάγεται, ακριβώς, στη γαλοπούλα!

Να μην αφήσουμε παραπονεμένες και τις άλλες ελληνικές ονομασίες της γαλοπούλας. Είπαμε ότι ο ινδιάνος/διάνος είναι από την Ινδία, είπαμε για τον γάλο και τη μισίρκα, ο κούρκος είναι σλάβικο δάνειο, ενώ ο κρητικός «κούβος» θεωρείται δυσετυμολόγητη λέξη αλλά θα μπορούσε να προέρχεται από το ιταλικό cova (που σημαίνει μεταξύ άλλων φωλιά πουλιού ή κλώσσημα). Έχει πάντως προταθεί και η Κούβα ως προέλευση, εκδοχή όχι πολύ πιθανή, παρά τα όσα έχουμε πει πιο πάνω. Το μυτιληνιό «κακνί» δεν ξέρω πούθε ετυμολογείται, ίσως είναι ονοματοποιία.

Να πω εδωπέρα ότι στον Λιθοξόου αλλά και στον Στουγιαννίδη βρίσκω μιαν ακόμα ονομασία του γάλου: τούρκος. Αυτό δεν μπορεί να είναι αγγλικό δάνειο, οπότε μάλλον για παραλλαγή του «κούρκος» θα το θεωρήσουμε. Θα βοηθούσε να ξέραμε και πού ακούγεται ή έχει καταγραφεί. Δεν αμφισβητώ την ύπαρξη του τύπου, από την άλλη όμως θεωρώ εντελώς αστήριχτη την εικασία του Στουγιαννίδη ότι η πασίγνωστη και πανελλήνια έκφραση «έγινε τούρκος» (= θύμωσε πολύ) προέρχεται, τάχα, από την «έγινε κούρκος» (που δεν έχει πουθενά καταγραφεί και ούτε έχει λογική βάση.

Στη φρασεολογία μας λέμε «φουσκωμένος σαν διάνος» για κάποιον που περηφανεύεται, που περπατάει κορδωμένος, ελαφρώς κωμικά. Η φράση λέγεται ιδίως για αξιωματούχους, το πιο πολύ ένστολους. «Κάθε πρωί στην αναφορά το απαίσιο αυτό μούτρο περνούσε σαν φουσκωμένος διάνος από μπροστά τους,  σκορπώντας ποινές για το τίποτα», λέει σε ένα διήγημά του ο Γιώργος Ιωάννου για κάποιον στρατιωτικό. Τις προάλλες που είχα πάει σε μια δημόσια εκδήλωση, βλέποντας τον αρμόδιο αναπλ. υπουργό (αλλά δεν θα σας πω ποιος είναι) να πηγαίνει για ν’ απονείμει βραβεία, σκέφτηκα αυτήν ακριβώς την έκφραση. Λέμε πάντως και φουσκώνει ή καμαρώνει σαν κούρκος. Άλλη παροιμιακή φράση με γαλοπούλα, γάλο, διάνο ή κούρκο δεν ξέρω. Μόνο σε μια συλλογή παροιμιών και φράσεων από τη Μυτιλήνη βρίσκω «έφαγε τον κάκνο = απέτυχε».

Η γαλοπούλα είναι μάλλον δύσμορφο πουλί και δεν θεωρείται και πολύ έξυπνο, όπως άλλωστε όλα τα ορνιθοειδή (π.χ. κοκορόμυαλος). Μόνο τα αρπαχτικά πουλιά έχουν φήμη έξυπνων. Ίσως γι’ αυτό το λόγο, αλλά το πιθανότερο επειδή τα γαλόπουλα πηγαίνουν κοπαδιαστά, παλιότερα, ας πούμε προδικτατορικά, τους νέους φαντάρους τους έλεγαν όχι «ψάρια» όπως στον καιρό μου (και υποθέτω σήμερα), αλλά «γαλόπουλα», με πολλές παραλλαγές. Ο νέος ήταν γάλος, γαλί, γαλόπουλο και (σε διασταύρωση με το διαχρονικό «στραβάδι») στραβόγαλο ή στραβογαλάς. Κάποιος που υπηρέτησε στα ’60 μου έχει πει ότι όταν έμπαιναν στο κέντρο οι παλιοί τούς φώναζαν «γλου γλου» και τους πετούσαν καλαμπόκι. Ωστόσο, σήμερα δεν χρησιμοποιείται πια καθόλου αυτός ο χαρακτηρισμός (αν κάνω λάθος, παρακαλώ να με διαψεύσετε!). Φυσικά, η στρατιωτική αργκό έχει πάμπολλες άλλες λέξεις για τους νέους (μερικές τις βλέπουμε εδώ).

Τα Χριστούγεννα τρώμε γαλοπούλα, ένα έθιμο πάντως που δεν είναι και πάρα πολύ παλιό, ούτε συνηθιζόταν σε όλα τα ελληνικά μέρη. Θα άξιζε να ψάξει κανείς περισσότερο την ιστορία του εθίμου -αλλά μπορούμε επίσης να πούμε ότι δεν είναι και εντελώς καινούργιο, αν σκεφτούμε ότι γάλο έκλεψε ο καημένος ο μαστρο-Παύλος ο Πισκολέτος στα παπαδιαμαντικά «Χριστούγεννα του τεμπέλη», στα πρώτα χρόνια του 200ύ αιώνα, ενώ λίγο νωρίτερα, περί το 1886, στην Κεφαλονιά, ο Λασκαράτος μας παρουσιάζει την «Ιστορία ενός γαλόπουλου διηγημένη από το ίδιο» (ή κάπως έτσι, δεν έχω το βιβλίο πρόχειρο) όπου βλέπουμε ότι το έθιμο της χριστουγεννιάτικης γαλοπούλας ήδη υπήρχε. Ίσως μέχρι τα Χριστούγεννα να έχουμε μάθει περισσότερα, οπότε θα γράψω άλλο άρθρο.

Κλείνω μ΄ εκείνο που είχα υποσχεθεί, τα λογοπαίγνια και τα λάθη που έχουν την αιτία τους στο ότι turkey είναι και η γαλοπούλα και η Τουρκία. Σε αγγλικές γελοιογραφίες του 190υ αιώνα μπορεί κανείς να δει τον γελοιογράφο να παριστάνει την Τουρκία σαν γαλοπούλα, ενώ συχνά λογοπαίζει και με το όνομα της Ελλάδας και με το λίπος (Greece και grease). Δεν βρήκα τη γελοιογραφία που είχα στο νου μου, με τη γαλοπούλα που τσιμπολογάει ένα κομμάτι μαγειρικό λίπος (η Τουρκία είχε βλέψεις κατά του νεαρού ελληνικού κράτους), οπότε θα αρκεστείτε σε αυτήν που ακολουθεί, όπου η ρωσική αρκούδα έχει αρπάξει έναν ογκόλιθο, την Ελλάδα, που πάνω του είναι ένας τσολιάς, και πατάει πάνω στο λαιμό μιας γαλοπούλας, που είναι η Τουρκία, αποκεφαλίζοντάς την, ενώ Γαλλία και Αγγλία διαμαρτύρονται ανήμπορες. Όλα αυτά περί τα μέσα του 19ου αιώνα.

turkey

Όσο για τα μεταφραστικά λάθη, τα μηχανάκια κάμποσες φορές την έχουν πατήσει με το Turkey και το turkey. Είχα μια φωτογραφία, αλλά δεν τη βρίσκω, με την ετικέτα ενός τισέρτ που έγραφε «Fabriqué en dinde» που είναι η μετάφραση του Made in turkey. Κι άλλες φορές έχει γίνει ανάλογο λάθος, με μηχανάκια ή με μεταφραστικές μνήμες.

Τελικά όμως λέω να κλείσω όχι με λογοπαίγνιο ή μεταφραστικό λάθος, αλλά με ένα ανέκδοτο που το έχουμε ξαναπεί, μια παρεξήγηση με τις ονομασίες της γαλοπούλας.

Δεν παίρνω όρκο για την αλήθεια του ανεκδότου, αλλά το βρίσκω γουστόζικο. Λοιπόν, γύρω στο 1905, όταν στην οθωμανική Μακεδονία είχε ανάψει ο ανταγωνισμός Ελλάδας και Βουλγαρίας, ο πρόξενος της Ελλάδας στις Σέρρες, ο  Αντ. Σαχτούρης, καθώς έφευγε από το προξενείο ένα απομεσήμερο για να πάει σε μια σουλτανική γιορτή, παράγγειλε στο προσωπικό του «να σφάξουν το γάλο» -κάποιος  που του είχε φέρει πεσκέσι από το χωριό μια γαλοπούλα και ήθελε να τραπεζώσει το βράδυ δυο φίλους του. Όταν γύρισε από τη γιορτή, του είπαν ότι δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτα με το γάλο.

—Πως τίποτε; ρώτησε θυμωμένος.
—Ήταν πολλοί Τούρκοι, Γάλλοι στο Σαράι (Διοικητήριο), του απάντησαν.
—Και τι δουλειά είχε ό γάλος στο Σαράι;
—Ήταν «ντουναμάς». Μεγάλη γιορτή του Σουλτάνου. Πολύς κόσμος. Και ό δεσπότης είδε το παιδί πού στείλαμε και τού είπε να φύγει.

Τι είχε γίνει; Οι Σερραίοι δεν ήξεραν τη λέξη «γάλος» (τον έλεγαν μισίρκα, όπως έχουμε ξαναπεί) και σκέφτηκαν πως ο πρόξενος τούς είχε παραγγείλει να σφάξουν, να σκοτώσουν έναν Γάλλο αξιωματικό του οθωμανικού στρατού, ο οποίος είχε μπει στο μάτι των Ελλήνων από άλλες φορές, επειδή ήταν φανατικός βουλγαρόφιλος!

Μπορεί να μην είναι αληθινό το ανέκδοτο και να είναι μπεντροβάτο. Πάντως οι Σερραίοι ακόμα λένε μισίρκα τη γαλοπούλα, αν και βέβαια ξέρουν πλέον όλοι την κοινή λέξη.

Advertisements

133 Σχόλια to “Το πουλί που ήρθε απ’ αλλού”

  1. Γς said

    Καλημέρα
    Και μου έλεγε μια φίλη μου κάτι χριστούγεννα:
    -Εχει γεμίσει η αγορά από γαλοπούλες εισαγωγής. Από την Τουρκία
    Ο αμερεικάνος Τούρκος που την ημέρα των Θενκς Γκίβιν ήτγαν και 15 πάουντς!

  2. Gpoint said

    Λόγω σακχάρου αποφεύγω τα γλυκά 9και της γουόρντπρες) οπότε διάβασα το άρθρο μήπως και προλάβει κάποιος άλλος να ποστάρει πρώτος.
    αν παρ’ ελπίδα…δωρίζω το γλυκό μου στον Ερυθρό Σταυρό !

  3. Gpoint said

    Και φυσικά τραγούδι της ημέρας το Turkey Chase του Bob Dylan

  4. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    Γεια σου Τζι με τον Ντύλαν σου!

  5. Γς said

    Και το “Φέρε μου Τούρκο να σφάξω” που λέμε όταν νευριάζουμε μη μου πείτε ότι σε γαλοπούλα αναφέρεται ;

  6. stratosbg said

    Reblogged this on ahairlessape.

  7. spiral architect said

    Καλημέρα και καλή βδομάδα. 🙂
    Μισώ τις γαλοπούλες κάθε συνταγής, ψητές με γέμιση, απλά ψητές, φουαντρέ, σούπα, (μπλιάχ!) 😛 😛 καθώς και το ζαμπόν τους.
    Εσείς δεν σας αρέσει κάποιο φαγητό; Ε, εμένα δεν μ’ αρέσουν οι αγκινάρες αλά πολίτα και η γαλοπούλα.
    Τι τούρκος, τι κούρκος, τι διάνος. Όλοι μου βρωμάνε!

  8. marulaki said

    Ο πατέρας μου λέει μια παροιμία, δεν έχω καταλάβει τι εννοεί: Τι να του κάνει του κούβου το πιλάφι. Θα ρωτήσω να μάθω όμως. Καλημέρα σας!

  9. Γς said

    Τζι, οι φίλαθλοι της Γαλατασαράι, Μπεσίκτας και Φενερ Μπαχτσέ ενωμένοι κατά του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

    Αντε να σε δω κι εσάς αγκαλιά με τα σκουλήκια του Αρη 😉

  10. IN said

    Να επιβεβαιώσω απλός ότι ο υπουργός Ν. Δένδιας έχει καταγωγή από τους Παξούς.

  11. Νέο Kid Στο Block said

    Eξαίρετη η σημερινή γαλοπούλα! Και γεμιστή με χίλια-δυό συστατικά! 🙂
    Προσθέτω την αστερικοβελίκια προσφώνηση της γαλοπούλας από «Το Μεγάλο Ταξίδι»
    Γλου-γλού! 🙂 (αν θυμάμαι καλά ,κάπου λέει/σκέφτεται ο Αστερίξ όταν καταλαβαίνει ότι τους κατασκοπεύουν Ινδιάνοι(όπως αποδεικνύεται πιο κάτω στην ιστορία): «Πολύ ικανά/πονηρά αυτά τα γλου-γλου!» (πράγμα που αντιβαίνει την διαπίστωση Νικοκύρη για χαμηλή ευφυία του εν λόγω πτηνού..) 🙂

  12. Γς said

    10:
    >Να επιβεβαιώσω απλός

    απλά, απαλά, απλώς, τι χρεία έχουμε μαρτύρων;
    Γλου-γλου

  13. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    7: Ωραία, άμα σου κάνουμε τραπέζι ξέρουμε το μενού! 🙂

    8: Νομίζω (είπα: νομίζω) ότι εννοεί πως στη γαλοπούλα ρίχνουν υποδεέστερες τροφές, όχι καλομαγειρεμένο πιλάφι. Πρβλ. «τι νιώθει ο γάιδαρος [ο βλάχος] από σφουγγάτο» και άλλες παραλλαγές.

  14. Γς said

    Και τι ωραίες χριστουγεννιάτικες εικόνες της παλιάς Αθήνας που τις έζησα.
    Με τέρμα τα ηχεία:
    Γλου-γλου…
    Γεμάτος ο δρόμος με γαλοπούλες προς πώληση.
    Κοπάδια ολόκληρα που τα οδηγούσαν με καλάμια ή μακριές βίτσες οι έμποροι.
    Γλου-γλου

  15. spiral architect said

    Για τον ΓουΣού:

    (έχει κι άλλα επεισόδια)

  16. Γς said

    15:
    did he say pagina? Cactus mom has a pagina????

  17. marulaki said

    #13 Ναι, κι εμένα μου ακούγεται κάτι σαν ό,τι και να του βάλεις για να το συνοδέψεις, φαΐ δεν βγάζει πολύ/καλό. Άμα περάσει η Ιμμόρ ή η Έφη-Έφη μπορεί να βγάλουμε ακόμη πιο σαφές κρητικό αποτέλεσμα. 🙂

  18. MelidonisM said

    gjeli i detit, κοκόρι θαλάσσης,
    στα κεντρικά βουλγάρικα пуйка, puijka


    In Urdu, it is called feel murgh, meaning “elephant chicken”.
    In Swahili, the turkey is called «bata mzinga», meaning «the great duck».
    In Persian it is called Booghalamoon (بوقلمون) which may be an onomatopoeia of the male bird’s distinctive gobble.
    In Vietnamese, it is called gà tây, meaning “Western chicken”.
    http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_names_for_the_Wild_Turkey

  19. Γς said

    7:
    >Εσείς δεν σας αρέσει κάποιο φαγητό;

    Κι ακούγεται σαν να μας ρωτά αν μας αρέσει κάποιο φαγητό;

    Δεν υπάρχει κάποιο φαγητό, που να μην σας αρέσει;
    Η πως αλλιώς;

  20. Τσούρης Βασίλειος said

    Καλημέρα σας.Νομίζω ότι πρέπει να θυμηθούμε κι αυτό!

    Ο μπαρμπα Μπρίλιος

    Ο μπαρμπα Μπρίλιος, ο μπαρμπα Μπρίλιος
    είχε ένα γάλο, είχε ένα γάλο
    πολύ μεγάλο.. πολύ μεγάλο !

    Και τον ετάιζε, και τον ετάιζε,
    μέλι και ταχίνι, μέλι και ταχίνι
    για να τον παχύνει.. για να τον παχύνει !

    Και τον ετάιζε, και τον ετάιζε,
    ψωμί κι αλάτι, ψωμί κι αλάτι
    για να κάνει πλάτη.. για να κάνει πλάτη !

    Και τον ετάιζε, και τον ετάιζε,
    ψωμί, γαρδούμπα, ψωμί, γαρδούμπα,
    για να κάνει τούμπα.. για να κάνει τούμπα !

    Και τον ετάιζε, και τον ετάιζε,
    ψωμί, μπουγάτσα, ψωμί, μπουγάτσα
    για να κάνει μπράτσα.. για να κάνει μπράτσα !

    Και τον ετάιζε, και τον ετάιζε,
    ψωμί και χόρτα, ψωμί και χόρτα,
    ωσπου δε χώραγε από την πόρτα !
    ώσπου δε χώραγε από την πόρτα !

    Ωσπου μια μέρα, ώσπου μια μέρα
    με δίχως ήλιο, με δίχως ήλιο,
    ο γάλος έφαγε…τον μπαρμπα Μπρίλιο !
    ο γάλος έφαγε…τον μπαρμπα Μπρίλιο !

  21. vikar said

    Ένα παλιό οικογενειακό μας ανέκδοτο πάει κάπως ώς εξής: Ο παππούς μου καθόταν με το γαμπρό του, τον πατέρα μου, στο χωριό, έξω στην αυλή, καλός καιρός, ραστώνη, κι’ αγνάντεμα απ’ το κοτέτσι του ενός γείτονα, στον ορίζοντα πάν’ απ’ τα δέντρα, ώς το θερμοκήπιο του άλλου γείτονα, και τούμπαλιν. Ζυζητούσαν για πολλή ώρα για το πώς μεγαλώνουν τα μισίρια, τί τροφή απαιτούν, τί τους δίνει ο ένας, ο τάδε, ο άλλος, ποιά ειν’ η σωστή τους εποχή, τί γίνεται με το πότισμα, και άλλα τέτοια για να περνά η ώρα. Ώσπου κάποτε την ψυλλιάστηκαν, και παρατώντας το αγνάντι κοιτάχτηκαν τελικά μεταξύ τους σάν σε πρότελευταίο καρέ απο στριπάκι του Αρκά, και ρώτησαν ο ένας τον άλλο για τί πράγμα μιλάει. Ο ένας εννοούσε τις γαλοπούλες, ο άλλος τους ηλίανθους.

    Νομίζω είν’ η πρώτη φορά σήμερα (ομολογώ οτι δέν το έχω ψάξει ο ίδιος) που βρίσκω να επιβεβαιώνεται η σημασία «γαλοπούλα» για τον τύπο μισίρι (το χωριό της μάνας μου, δυτικό παραθεσσαλονίκειο). Για τη σημασία «ηλίανθος» δέν έχω ακόμη βρεί κάτι -ίσως επρόκειτο απλά για παρανόηση εκμέρους του ενός απ’ τους δύο προγόνους (λογικό: παλιότερες και ατελείς ακόμη βερσιόν…).

  22. spiral architect said

    @19: Έτσι μπράβο, σωστός! 🙂

  23. LandS said

    Δεν στερείται λογικής το «έγινε κούρκος». Οι γάλοι είναι πολύ επιθετικοί. Ιδιαίτερα ο πιο μεγαλόσωμος του κάθε κοπαδιού, φουσκώνει, γλουγλουρίζει και ορμάει με πολύ εντυπωσιακό τρόπο.
    Ο Γς που έζησε την εποχή των κοπαδιών με το καλάμι θα το έχει δει να συμβαίνει.
    Πιτσιρικάς πήγα να σώσω τον κόκκορα του κοτετσιού μας από μια επικίνδυνη κατάσταση που τον είχε οδηγήσει η κοκκορομυαλιά του, και ο γάλος επιτέθηκε και σε μένα. Μόλις πρόλαβε ο κύριος με το καλάμι…

    Βέβαια, το «με έκανε Τούρκο» το λένε σε όλη την Ελλάδα, ενώ τον κούρκο το λένε μόνο σε ένα μέρος.

  24. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Εξαίρετο, όσο και ψυχαγωγικό! Τυχαία διάβαζα για τους Ινδιάνους, τους γηγενείς της Αμερικής, που δεν έτρωγαν γαλοπούλα, όχι γιατί δεν είχαν αυτοί λόγους να ευχαριστήσουν για ο,τιδήποτε, αλλά γιατί το θεωρούσαν άνανδρο να σφάξουν γαλοπούλα.
    Όσο για το gallus, το εγνώριζα ως επιστημονική ονομασία της κότας, κι ειδικά μου είναι οχληρώς οικεία η πολιτική της συνομοταξία, του galus gallus ovis aureis, της κότας με τα χρυσά αυγά…

  25. π2 said

    Πολύ ωραίο και το σημερινό.

    Στην προβληματική σχέση gallus / Gallia να προσθέσουμε και τους Γάλλους, τους ευνούχους ιερείς της Κυβέλης / Μητέρας των Θεών, που έκαναν μεγάλη εντύπωση με τις τελετές τους, τον αυτοευνουχισμό και τις οργιαστικές δημόσιες πομπές τους.

    Και να προσθέσουμε και την κρύα γαλοπούλα.

  26. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    21: Μισίρια ή κάτι τέτοιο είναι, θαρρώ, τα καλαμπόκια, το έχει και ο Λιθοξόου στην ιστοσελίδα του. Αραποσίτι που λέμε.

  27. 26 Mısır είναι και στα τούρκικα (όπως η Αίγυπτος, το Μισίρι).

  28. spiral architect said

    @20: Βασίλη, το τραγούδι του μπάρμπα-Μπρίλιου το τραγουδούσε ο λόχος μας, όταν κάναμε πορεία.
    Μου φαινόταν αστείο τραγούδι για το στρατό, αλλά οι σειρές μου εκ Θεσσαλίας έδειχναν ότι, το τραγουδούσαν χαρωπά. Ο λοχαγός που έδινε σαν αρχικό παράγγελμα τις δυο πρώτες στροφές του, ήταν απ’ την Αγυιά.

  29. LandS said

    Δεν υπάρχει και η αμφιβολία για την ξωτική ομορφιά αν ήταν Αιγύπτια ή αν πουλούσε καλαμπόκια στο Κε;

  30. vikar said

    26. Άμαν! αυτό ειναι, κυρ-Σαράντ, νά ‘σαι καλά. Καλαμπόκια είχε ο γείτονας, θυμόμουνα την ιστορία λάθος. (Πρέπει να πάμε για νέα βερσιόν απ’ ότι φαίνεται…)

  31. Τσούρης Βασίλειος said

    28.
    Αγαπητέ Spiral Architect εγώ το πρωτάκουσα πριν 17 χρόνια από την τρίχρονη τότε κόρη μου και μου φάνηκε και μένα πολύ αστείο. Στην Αεροπορία δεν είχαμε πορείες, δεν περπατούσαμε, πετούσαμε! 🙂
    Έχει βγάλει και μια ωραία ασπρόμαυρη φωτογραφία ο γνωστός μας Νίκος Οικονομόπουλος με γάλους και κάπου έχω κατεβάσει από το διαδίκτυο ακόμη μία με τίτλο το παιδί και ο γάλος αν την βρώ θα σας δώσω το link.

  32. Gpoint said

    # 7

    Για ο κρέας της γαλοπούλας δεν έχεις και πολύ άδικο ΑΛΛΑ

    η γαλοπούλα δίνει τις ωραιότερες πατάτες φούρνου και

    η γέμιση από χοιρινό κιμά με ξανθιές σταφίδες, κουκουνάρια και ψητά κάστανα είναι ΑΛΛΟ ΠΡΑΓΜΑ, ουφ, μου τρέχουν τα σάλια κι αργούν τα Χριστούγεννα !

    # 9

    Απ’ ευθείας ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ

    μόνο αν στο ενδιάμεσο υπάρχουν οι «γριές» , ΙΣΩΣ

  33. Gpoint said

    # 9 συνέχεια

    Αυτό δείχνει πως στην Τουρκία η πολιτική είναι πιο σοβαρή από το ποδόσφαιρο, το ακριβώς αντίθετο απ’ ότι συμβαίνει εδώ. Γι αυτό και ο Ιβάν πήρε τον ΠΑΟΚ και όχι το ΠαΣοΚ π.χ.

  34. Τσούρης Βασίλειος said

    28 . Αν όλα πήγαν καλά η φωτογραφία είναι εδώ:
    https://picasaweb.google.com/lh/photo/rnkurE-M7nU9gD_JlbI2xNMTjNZETYmyPJy0liipFm0

    Δεν θυμάμαι σιγουρα αν ήταν του Αρκάς, σε γελοιογραφία να συζητάνε γάλος με αρνί και να λένε τις λέξεις Πάσχα (η γαλοπούλα) και Χριστούγεννα (το αρνί) και να τρέμουν!

  35. LandS said

    Σχετικά με την γελοιογραφία που αναφέρεις Νίκο. Θυμάμαι και εγώ μία όπου ένα μπούτι της Τουρκίας το έκοβε μια Μεγάλη Δύναμη (μάλλον όχι η πατρίδα του σκιτσογράφου η Βρετανία) λέγοντας κάτι παρεμφερές με «I like it with a little grease on»

    Βρήκα κάτι κοντινό http://www.cartoonstock.com/vintage/directory/e/eastern_question.asp
    στο νούμερο 10.

  36. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα!

  37. argosholos said

    Γς #14

    Θυμάμαι και εγώ, τέλη των ’60ς να οδηγούν τις γαλοπούλες με το καλάμι και να ακολουθεί σφαγή στο διπλανό στενό. Ανω Πετράλωνα, κοντά στον σταθμό. Νομίζω η σκηνή είναι διαχρονική και ίσως υπάρχει ακόμα…

    Οι τούρκοι προσπαθούν να ονομάζουν τη χώρα τους Turkiye (με διαλυτικά ουμλάουτ στο u), ακόμα και στα ταχυδρομικά έγγραφα. Πάντως είναι πιο κοντά στο Turkey από το Hellas στο Greece.

    Τέλος, θα συμφωνήσω ότι πιο άνοστο φαϊ από τη χριστουγεννιάτικη ψητή γαλοπούλα δεν υπάρχει. Άντε να βάλεις και πατατούλες, καμιά μουστάρδα και τέτοια, αλλά το στήθος είναι σαν χαρτί.

    Γαλοπούλα, στήθος κοτόπουλο και ξιφίας; θα έπρεπε να απαγορευτούν από ειδική αστυνομία της γεύσης!

  38. Γς said

    27:
    Όπως και εδώ. Μισίρι το Μισρ των αράβων.
    Και καιρό έχουμε να διαβάσουμε την Μισιρλού.

    Μίσιρι και στα Ουγκαντέζικα η Αίγυπτος.
    Σεκόκο η γαλοπούλα.
    Και δεν θυμάται η κυρά αν παραπέμπει σε κάποια χώρα, όπως εδώ στις διάφορες γλώσσες, γιατί έφυγε μικρή από εκεί.

  39. Tι γαλοπούλα και διάνος και τούρκος…
    Στη Θράκη η διανο-τουρκο-γαλοπούλα λέγεται μπιμπίνα…
    Και μαγειρεύεται θεσπέσια με λάχανο τουρσί

  40. Књаз Неретве said

    Στο ακόλουθο κανονιστικό κείμενο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αφορά (μεταξύ άλλων) και τις επιγραφές πάνω στα εμπορικά βαγόνια, μάλλον δούλεψε ο αυτόματος μεταφραστής και έτσι στη λίστα των χωρών εγγραφής των βαγονίων αναφέρεται (σελ.: 96):
    http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CONSLEG:2008D0231:20130124:EL:PDF
    Χώρες____________ Αλφαβητικός κωδικός χώρας_Αριθμητικός κωδικός χώρας
    (…)_________________(….)________________________(….)
    Ελβετία______________CH_________________________85
    Kρέας Γαλοπούλας____ΤR_________________________75
    Tουρκμενιστάν_________ΤΜ_________________________67

  41. LandS said

    #40 Και το «κωδίκευση» ο αυτόματος το έβγαλε;

  42. άλλος Παναγιώτης said

    Μιλώντας για κακνιά…

    Η Μυτιλην’ μας είνι
    ένα τρανό χουριό
    αρχόντ τσι φουκαράδις
    ζούμι μακριά `π του θιο

    Τι έχ’ ου θιος κι δε μας θέλ’
    τσι για μας πια εν τουν μελ’

    Πουρνό πουρνό στη δλειά μας
    μι του ζιμπλελ’ στου χερ
    παν στου γιαλό τα πδέλια
    τσι στα χουράφια οι γερ

    Τσίπους τσι Μακρύς Γυαλός
    τς Μυτιλήν’ ς μας γι ουμφαλός

    Ιδώ σαν μπαρς μια γ’ναίκα
    θα ντ παρς μι του στιφάν’
    ιξόν να βρεις μια χήρα
    του μπόνους για να σ’ γυάν’

    Σα δεν μπδήξ τουν Ησαΐα
    εν έχ’ τ’ νύχτα μιγαλεία

    Ι μπάρμπας `ιμ Νικόλας
    έχασι δυο κακνιά
    τύφλις τσι μούτζις να `χ’ τσι
    όποιους τα δώκι ξανά

    Σιόταν τσι τα ζύριυζι
    τσ’ άλλους τα μαζείριυζι

    Η θεια μ’ η Αμιρσούδα
    τρια βρατσά φουρεί
    ώσπου να λύσ’ του ένα
    τα δυο τα κατουργεί

    Κνίστου κνίστου κουματέλ’
    σα βαρκούλα σαν κακγιέλ’
    γω του κνιω τσι τσίνου κλαι
    του διαβόλ του μπασταρδέλ’

    τσ’ απτσιλουμάτ
    έβγα στου πιρζάλ’ κουμάτ

  43. metanastis said

    @20
    Λείπει η στροφή που λέει ότι τον ετάιζε μέλι/καρύδια..για να κάνει αρχ….

    Καλημέρα σας!

  44. Άρτεμη said

    Αντιγραφή από Βικιπαίδεια:
    Στην Ελληνική Μυθολογία με το όνομα Μελεαγρίδες φέρονταν 4 νέες γυναίκες, συνήθως αναφερόμενες ως αδελφές του Καλυδώνιου ήρωα Μελεάγρου, και επομένως κόρες του βασιλιά της Καλυδώνας Οινέως και της Αλθαίας. Τα ονόματά τους ήταν Γόργη, Δηιάνειρα, Ευρυμήδη και Μελανίππη. Οι Μελεαγρίδες, θρηνώντας τον θάνατο του αδελφού τους, συνεχώς και αδειάλειπτα, αναγκάσθηκαν οι Ολύμπιοι θεοί από οίκτο να τις μεταμορφώσουν σε ομώνυμα πουλιά, οι γνωστοί ινδιάνοι ή γαλοπούλες συνεχίζοντας και έτσι τη θρηνώδη κραυγή τους. Κατ΄ άλλη κδοχή αυτές μεταμορφώθηκαν από τη θεά Άρτεμι στα ομώνυμα πτηνά, τις Μελεαγρίδες όρνιθες. (Υπάρχει και ομώνυμη υπο-οικογένεια, οι Meleagridinae), τις οποίες στη συνέχεια τις απέστειλε στη Λέρο ή ακόμα μακρύτερα στις Ινδίες απ΄ όπου και έρχονταν από καιρού εις καιρό για να θρηνήσουν τον αδελφό τους πάνω από τον τάφο του.

    Ωστόσο, κατά μία άλλη εκδοχή, όπως σημειώνει ο Νίκανδρος, (γραμματικός του 2ου αιώνα), μετά από παράκληση του θεού Διονύσου, δύο από αυτές, η Γόργη και η Δηιάνειρα, ή απέφυγαν την μεταμόρφωση ή κατάφεραν την απορνέωση οπότε και επανέκτησαν την ανθρώπινη μορφή τους. Οι άλλες δύο Μελεαγρίδες πουλιά ήταν εκείνα που μεταφέρθηκαν από την Άρτεμι στη νήσο Λέρο.
    Κάποιος όμως άλλος, Ανώνυμος μυθογράφος αναβιβάζει τις Μελεαγρίδες σε έξι τις οποίες και ονομάζει: Φοίβη, Ευριδίκη, Μενεστώ, Ερατώ, Αντιόπη και Ιπποδάμεια.

    Η Δηιάνειρα έγινε αργότερα η αιτία θανάτου του Ηρακλή, κατ’ άλλους όμως αυτή ήταν διαφορετικό πρόσωπο, κόρη του Δεξαμενού.

    Αυτό λίγο αντιφάσκει με το άλλο λήμα:
    Οι γαλοπούλες (επίσης ινδόρνιθες, κούρκοι, διάνοι και γάλοι είναι πουλιά του γένους Μελεαγρίς (Meleagris). Το είδος Μ. gallopavo, γνωστό και ως άγρια γαλοπούλα είναι αυτόχθονο της Βόρειας Αμερικής και είναι το βαρύτερο μέλος των ορνιθόμορφων, με φυσιολογικό βάρος μέχρι 11 κιλά. Από αυτό το είδος προέρχεται η οικόσιτη γαλοπούλα, της οποίας η εξημέρωση έγινε πριν περίπου 2.000 χρόνια στο κεντρικό Μεξικό. Το άλλο υπάρχον είδος είναι το M. ocellata, το οποίο ζει στη χερσόνησο Γιουκατάν

    Αν δέν υπήρχαν παρά μόνο στο Γιουκατάν και στο Μεξικό οι γαλοπούλες, τότε οι μελεαγρίδες τού μύθου είναι κάποιο άλλο πουλί;

  45. Γς said

    Και μερικές κοσμοπολίτισσες γαλοπούλες από το γκούγκλ
    Α. Οι τουρκογενείς:

    Τούρκιγιε στα Αραβικά
    Turqi Αλβανικά
    Turska στην Βοσνία
    Турска στα Σέρβικα
    Turcia στα Ρουμάνικα
    Турция στα Βουλγάρικα, Ρώσικα
    Turcja στα πολωνέζικα
    टर्की터키 (τεόκι, τέρκι;) στα Κορτεάτικα
    (τόρκι) στα Χιντού

    Β. Οι καλκουγενείς(;):

    Kalkkuna Φιλανδ
    Kalkúnn στα Ισλανδικά
    Kalkun στα Δανέζικα, Νορβηγικά
    Kalkon στα Σοηδικά

    Γ. Και οι άλλες:

    Χένσκαχαμ Αρμενικα
    Ιντιοϊλάρ στα Βάσκικα
    Pavo στα ισπανικά
    Meleagro την είπαν στην Εσπεράντο
    Hinduşka στην γλώσσα των Αζέρων
    Kodenn στα Κρεολικά
    טורקיה (Λεώ βοήθεια) στα εβραίικα
    Pulyka στα Ουγγαρέζικα

    七面鳥 (νανάνμεπορί) στα Ιαπωνέζικα
    火鸡 (χουατσί) στα κινέζικα
    Puran στη Σλοβενία
    Туреччина στα Ουκρανικά
    Uturuki στα Σουαχίλι

    gà tây στα Βιετναμέζικα

  46. spyroszer said

    Ωραίο άρθρο.
    Από ΄ρνα μικρό απόσπασμα του λεξικογραφικού δελτίου απ’ τα γουγλοβιβλία είδα ότι στην Κέρκυρα τη γαλοπούλα τη λένε γάλλικο. Δεν το ‘χω ακούσει, αλλά υπάρχει στο διαδίκτυο.

    Για τον Δένδια από το αρχείο των Παξών:
    «Η οικογένεια Δένδια, παλαιά των Παξών ηπειρωτικής καταγωγής, εγκαταστάθηκε στην περιοχή του Λογγού. Αξιόλογα μέλη της πολλά. Ο Μιχαήλ Δένδιας υπήρξε άριστος νομικός και καθηγητής πανεπιστημίου Αθηνών.»

    Να κάνω μια υπόθεση, από πράγματα που είδα στο διαδίκτυο, ότι το Δένδιας – Ντέντιας έχει αλβανική ή σλαβική προέλευση. Υπάρχει και το αλβανικό επώνυμο Dedja, (πχ. Dedja Arben – Αρμπέν Ντέντiα αλβανός ποιητής), αρκετά συνηθισμένο (και άλλο σχετικό ελληνικό επώνυμο Ντέντες), μπορεί αργότερα να εξωραίστηκε στα ελληνικά σε Δένδιας. Δεν ξέρω τι σημαίνει, κάπου είδα ότι στα σλάβικα ντέντα είναι ο παππούς.
    Και σε ένα λεξικό λέει:
    Ντέντια=Ηπείρου τοπ. (Δένδιας)
    Δεν μπορώ να βάλω τα λινκ, αν τα καταφέρω θα τα βάλω αργότερα.
    Αν ξέρουν κάτι παραπάνω οι Ηπειρώτες του ιστολογίου ας μας πουν.

  47. Γς said

    44 @ Αρτεμη

    >μεταμορφώθηκαν από τη θεά Άρτεμι στα ομώνυμα πτηνά, τις Μελεαγρίδες

    Meleagro την είπαν στην Εσπεράντο

  48. Άρτεμη said

    Συμπλήρωμα στην ερώτησή μου: Ο νικοκύρης μας λέει: «Το επιστημονικό όνομα της γαλοπούλας είναι Meleagris gallopavo, και μελεαγρίς λεγόταν στα αρχαία (στον Αριστοτέλη) όχι βέβαια η γαλοπούλα, που δεν την ήξεραν, αλλά η φραγκόκοτα, που είναι πουλί του Παλαιού Κόσμου, αφρικάνικο.»
    Πώς το ξέρουμε;

  49. LandS said

    Συγγνώμη που πετάγομαι, αλλά πως το ξέρουμε ότι ήξεραν τη φραγκόκοτα ή πως το ξέρουμε ότι δεν ήξεραν τη γαλοπούλα;

  50. spiral architect said

    @31, 34: Βασίλη η φωτό του λίκνου (το παιδί και η γαλοπούλα) είναι του αποθανόντος freelancer φωτογράφου (και όχι μόνον) Λουί Μαρντέν συνεργάτη ως το θάνατό του με το National Geographic.

  51. Θρασύμαχος said

    «βλέποντας τον αρμόδιο αναπληρωτή υπουργό … σκέφτηκα αυτήν ακριβώς την έκφραση»: επομένως ο Δένδιας έχει το όνομα αλλ’ ο Τζαβάρας τη χάρη!

  52. Γς said

    Α, βρήκα κι αυτό.
    Με αυτά και ματς ματς μόρ:

    α αραβικα ντικρουμί = Ρωμαίικος κόκορας και σπανιότερα Αιθιοπικό πουλί
    Βουλγαρικά μισίρκα = Μισίρι=Αίγυπτος
    Καταλανικά γκαλντίνζι = Ινδικο πουλί
    Ολανδικά: καλκοεν = Απο την Καλκούτα (Ινδια)
    Αιγυπτιακά: Ελληνικό πουλί Γαλικά: ντιντ: της ινδιας
    Ελληνικά: γαλλοπούλα : απο τήν Γαλλία
    Εβραίκα τανρνεγκολ: Ινδός κόκορας
    Πολωνικά: Ιντικ απο Ινδία
    Ρουμάνικα και Σλάβικα: κούρκα απ΄οπου και το ελλ. κούρκος[448.172]
    τουρκικά: χιντί ή μισιρ. Ινδία ή Αίγυπτος (οι ιδιοι οι Τουρκοι βέβαια δεν τον λένε «Τούρκο»!)

  53. Γς said

    52:
    Α, ώστε οι ι καλκουγενείς (#45) είναι από την Καλκούτα.

    Ω Καλκούτα!
    Το μιούζικαλ ( O quel cul tu as! )

  54. Γς said

    Εντάξει. Δένδιας βγαίνει από τη γαλοπούλα.
    Όπως και το Κούρκουλος (Όχι άλλο κάρβουνο!).
    Από το κούρκος .

  55. ChrisMaGR said

    Με αφορμή το χαμό με τον Κεμάλ του Χατζιδάκι, ο Ζαχαριάδης έγραψε αυτό:
    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.moyfanet&id=24841

  56. ΣοφίαΟικ said

    Μια που το ρωτάς, 40άκο: οι παπούδες μου τη γαλοπούλα την έλεγαν που και που τούρκο (κούρκο ποτέ, και τη λέξη διάνος την έμαθα στο σχολείο). Νόμιζα ότι ήταν επειδή είχαν κάνει μετανάστες.

  57. Γς said

    Εγώ την ανθίζομαι τη δουλειά.
    Μετά τις «Οπωροφόρες Λέξεις», θα δούμε και τις Ορνιθολογικές.
    Ελπίζω να μην με ξεχάσει

  58. ΣοφίαΟικ said

    48: Τι πως το ξέρουμε, Άρτεμη; Κάποιος ΑΗΠ θα έγραψε καμια περιγραφή της φραγκόκοτας. Δεν έγραφαν μόνο φιλοσοφικά και ιστορίες οι ΑΗΠ, και εγκυκλοπαιδικά έγραφαν.

  59. Τσούρης Βασίλειος said

    43. 🙂
    50. Ευχαριστώ, παράλειψή μου η μή αναφορά του ονόματος.

  60. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    42: Κάτι σου λείπει στον προτελευταίο στίχο

    46: Μπορεί και νάχεις δίκιο

    40: Όντως…

    45: Τα Α) είναι το όνομα της Τουρκίας, όχι της γαλοπούλας

    44: Η Βικιπαίδεια έχει λάθος αν λέει ότι οι αρχαίοι ήξεραν τις γαλοπούλες.

  61. Μπουκανιέρος said

    46α «είδα ότι στην Κέρκυρα τη γαλοπούλα τη λένε γάλλικο.»

    Το επιβεβαιώνω, στο χωριό μου κυρίως έτσι τη λένε.
    Επίσης, μεταφορικά, μάλλον ο χαζεμένος παρά ο χαζός, παραζαλισμένος, άβουλος.

  62. physicist said

    Το άρθρο μού κίνησε την περιέργεια να ψάξω για την ετυμολογία της ξεκάρφωτης (σε σχέση με τις γεωγραφικές ονομασίες των άλλων γλωσσών) ιταλικής λέξης tacchino, που όταν την πρωτάκουσα στην Ιταλία νόμιζα ότι μιλάνε για ταχίνι. Όπου ανακάλυψα δύο θεωρίες:

    1. Από το γαλλικό tâche, κηλίδα, που έχει πλάκα γιατί στα νορμάλ ιταλικά μεταφράζεται macchiato, όπως κι ο καφές με τις κηλίδες του γάλακτος.

    2. Υποκοριστικό του παγωνιού (pavone) από το ελληνικό ταώς(!)

    200 γραμμάρια παβόνε μακιάτο σε φέτες, παρακαλώ.

  63. @8 Μαρουλάκι η παροιμία λέει «τι να του κάνει του κούβου το σουσάμι» και θέλει να πει πως δεν μπορείς να ταΐσεις ένα τόσο μεγάλο πουλί με σουσάμι (που είναι ψιλό και λίγο).
    Με τα πιλάφια καμία σχέση 🙂

  64. Γς said

    62:
    Βολέψου με έναν καφέ ματσάτο τώρα

  65. Πάντως το πιο έξυπνο πουλί ίσως είναι η καρακάξα.

  66. Γς said

    65:
    Τι λες; Ο κόκορας!
    Μας έχουν πρίξει με το:
    «Σαρανταπέντε Γιάννηδες ενός κοκόρου γνώση»

  67. Τσούρης Βασίλειος said

    65.
    Πάντως αν πεις μια γυναίκα «καρδερίνα μου» ή»περιστεράκι μου» θα σε κοιτάξει μαγεμένη, αλλά αν την πεις «καρακάξα μου» θα φας τσαντιά στην κόκκα.
    Κάπου έχω δει ότι το πιο έξυπνο πουλί είναι η κουρούνα και θυμήθηκα μια περίπτωση κρούγκου -αρσενική κουρούνα(Sic) όταν ήμουν μικρός (12-13) ατα Πλαίσια Ιωαννίνων που γυρνούσε μέσα στο χωριό και τη λέγανε Πέτρο.
    Έμπαινε μέσα στα μαγαζιά ή τα σπίτια και την τάιζαν και την αγαπούσαν όλοι. Δεν ξέρω τι απέγινε….
    Η μάνα μου λέει ότι στο Λοζέτς υπάρχουν 73 κ(ου)ρούνες εννοώντας ότι υπάρχουν 73 χήρες που φοράνε μαύρα και μοιάζουν με κ(ου)ρούνες.

  68. 11: Αστερίξ, γλου-γλου, ,ω μα τον Τουτατή!

    25:

  69. 68: Απέτυχα παταγωδώς να κάνω embed το τραγούδι του Lennon «Cold Turkey».
    Δεν ξαναμιλώ σήμερα.

  70. MelidonisM said

    37 βασιλεύουν στην αστυνομία διατροφής & διαίτης 🙂

    100 gr of deli turkey breast.
    Calories 104
    Protein 17.07g
    Carbs 4.21g
    Fat 1.66g

    of chicken breast
    Calories 195
    Protein 29.55g
    Carbs 0g
    Fat 7.72g

    of swordfish
    Calories 121
    Protein 19.8g
    Carbs 0g
    Fat 4.01g

    http://www.fatsecret.com/

  71. NM said

    Γς (#9) & Gpoint (#33):
    Ή ίσως στα πλαίσια αναζήτησης της μετακεμαλικής και Κων-Πολίτικης -γεωγραφικά- ταυτότητάς τους, ψάχνουν εξεγερσιακές ιστορικές καταβολές με ανομολόγητες αναφορές στη Στάση του Νίκα.

    spiral architect (#28) & metanastis (#43):
    Και μεις στο στρατό (1986-87) το τραγουδάγαμε τρέχοντας αυτό. Και με έμφαση στο στίχο που αναφερει ο μετανάστης. Ο ρυθμός ήταν αντιγραφή από τον αντίστοιχο αμερικάνικο όπως τον ξέραμε από τον κιν/φο (ο επικεφαλής έλεγε τον Α’ στίχο και η ομάδα απαντούσε με τον Β’ κλπ)

    Sarant:
    Με αφορμή το «γαλόπουλο» και το «ψάρι» του στρατού. Το «ψάρι» πράγματι φαίνεται να μπαίνει σε χρήση μετά το ‘70 και μάλιστα μόνο στο Στρατό Ξηράς. Στον Εβρο μου έλεγαν διάφοροι -εν στρατώ- συνάδελφοι που είχαν κάνει στα παραμεθόρια φυλάκια, ότι οι απέναντι έτσι αποκαλούσαν τους νεώτερους φαντάρους (μπαλούκ). Πιθανολογώ ότι από εκεί μας ήρθε ο όρος.

  72. skol said

    46,61: Και στο δικό μου χωριό. Τα πιο μικρά γαλόπουλα αποκλειστικά έτσι, γάλικα, άλλα τις μεγαλύτερες γαλοπούλες τις λένε και γάλισσες (για να μην τις μπερδεύουν απ’ τις γαλλίδες μάλλον 🙂 )

  73. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Ὡραῖο κι ἐνδιαφέρον ἄρθρο. Ἐπειδὴ εἶμαι λίγο λεπτολόγος ἐπιτρέψτε μου νὰ μὴν ἀφήσω ἀπαρατήρητο τὸ ὅτι τὰ λατινικὰ ἐπιστημονικὰ ὀνόματα τῶν εἰδῶν, σύμφωνα μὲ τὴ διεθνῆ πρακτικὴ πρέπει νὰ γράφονται πάντα πλαγιαστά. Πολὺ σωστά, τὸ γένος ἀρχίζει μὲ κεφαλαῖο καὶ τὸ εἶδος μὲ μικρό.

  74. Νέο Kid Στο Block said

    Έχει πάντως πλάκα (και γλωσσικό ενδιαφέρον ίσως) ότι διαβαθμίζουμε στα Ελληνικά την ευφυΐα σε αντιστοιχία μ’αυτήν (που νομίζουμε εμείς ότι ισχύει..) των πουλιών.
    Μπούφος=Βλάξ
    Αϊτός, Σαΐνι=Έξυπνος
    Κουκουβάγια=Σοφός
    Κουρούνα= Μισοβλάξ (και ασχημάντρας/ασχημογυναίκα)

    Σ’άλλες γλώσσες γίνεται άραγε αυτό; Δεν μου έρχεται τίποτε αυτή τη στιγμή στο μυαλό..αλλά είμαι και ρέκλα από την κούραση. 🙂

  75. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    71: Ώστε τούρκικο δάνειο τα στρατιωτικά ψάρια;

  76. tansu said

    Πάντα είχα την απορία για το turkey,μπράβο για το άρθρο. Να θυμίσω και τον μπαρμπά-Μπρίλιο με τον γάλο του,από πότε μπορεί να είναι αυτό;

  77. Δημήτρης Μ. said

    Στα αιγυπτιακά, ένα είδος κεφαλοτυριού, που έχουν το λένε γκέμμνα (=τυρί) ρούμι (ελληνικό τυρί, ή τυρί γαλοπούλας). Ο καθένας θα σκεφτόταν ότι, προφανώς, πρόκειται για ελληνικό τυρί, όμως η αγγλική μετάφραση του όρου είναι Turkey cheese!!! Ίσως να γίνεται το τυρία αυτό από «του πουλιού το γάλα»

  78. sarant said

    77: Μπα, ρωμέικο τυρί, που στα αιγυπτιακά έπιανε και την Μικρασία. Το ρούμι δεν θα πει γαλοπούλα, η γαλοπούλα είναι ‘ρωμέικο πουλί’. Οι άγγλοι το ίδιο τυρί το λένε τούρκικο. Λεβαντίνικο θα είναι.

    46: Σπύρο, έλειπα και είδα ότι σου τα είχε πιάσει η σπαμοπαγίδα και κακώς τα έσβησα και χάθηκαν τα λινκ, συγνώμη.

  79. ἐγὼ πάντως μικρὸς τὶς γαλοποῦλες τὶς ἔλεγα ἠχομιμητικὰ «γλοὺ-γλού» !

    κοῦβος κάκνος καὶ κανὶ δὲν τἄχω ἀκουυστά.

  80. Vouts said

    Θα επιχειρησω μεταφραση
    (drum roll)
    «Κνίστου κνίστου κουματέλ’
    Κούνα το κομματι(=λίγο)

    καγκελι = δρομος με πολλες στροφες

    τσ’ απτσιλουμάτ
    έβγα στου πιρζάλ’ κουμάτ»

    περιγιάλι;

  81. Ηλεφούφουτος said

    Ε,ναι, πράγματι απαιτείτο ένα άρθρο για τη γαλοπούλα και τις ονομασίες της ανά τον κόσμο και την Ελλάδα.

    Στα Ρωσικά συμβαίνει κάτι ανάλογο με τα Ελληνικά· όπως δηλαδή έχουμε και θηλυκό γαλοπούλα και αρσενικό γάλος, χωρίς να ενδιαφέρει πάντα το πραγματικό φύλο του πουλιού, έτσι και στα ρωσικά συνυπάρχουν τα ιντέικα και ιντιούκ, με τη διαφορά ότι επίσημο είναι το θηλυκό, ενώ σε μας όταν το πουλί φοράει τα καλά του είναι γάλος.

    Θα περίμενα παράλληλα με τις ονοματολογικές περιπέτειες της γαλοπούλας να περιγράφονταν και της φραγκόκοτας. Στα Ελληνικά την έμαθα και φραγκόκοτα και φαραώνα και έχω ακούσει και τον αδιασταύρωτο ισχυρισμό ότι στην Αίγινα τη λένε κροκράνα, πράγμα ενδιαφέρον από την άποψη ότι στα Τσέχικα η γαλοπούλα είναι
    krocán.

    Γαλοπούλα γεμιστή στο φούρνο με γέμιση σαν αυτή του Τζι (και όχι αυτήν στο 2′
    http://www.youtube.com/watch?v=LGfIm_6hJn8) είναι όνειρο, το ίδιο και η αβγολέμονο σούπα που βγάζει πριν να τη βράσω.

    Το πρόβλημα του στήθους λύνεται εν μέρει αν το τρυπάς κάθε τόσο την ώρα που ψήνεται ώστε να πάει μέσα το αλατοπίπερο και σάλτσα από λαδοπορτοκαλομουσταρδολέμονο και εν μέρει αν το βάλεις μετά στο ψυγείο, το κόψεις κομματάκια και το ανακατεύεις με τη μαρουλοσαλάτα. Αν έχω περίσσευμα εγώ το κόβω σε λεπτά κομμάτια τα βάζω στην κατάψυξη και βγάζω λίγα λίγα το πρωί και τα τρώω για ζαμπόν (ξεπαγώνουν γρήγορα).

  82. Jimakos said

    Σχετικά με το μπέρδεμα Τουρκίας – γαλοπούλας, είχα δει κάποτε ένα απόσπασμα από αμερικάνικο τηλεπαιχνίδι (υπάρχει κάπου στο γιουτουμπ, αντε να το βρεις όμως), όπου λαχαίνει στην (χαζο)αμερικάνα παίχτρια ερώτηση τύπου »ποιανής χώρας είναι πρωτεύουσα η Βουδαπέστη, της Σλοβακίας, της Ουγγαρίας, της Ρουμανίας ή της Δανίας; Απαντάει κάτι άκυρο αυτή, οπότε μόλις βλέπει οτι η σωστή απάντηση είναι η Ουγγαρία (Hungary στο εγγλέζικο), αναφωνεί με έκπληξη: I knew there was a country named Turkey, but I didn’t think there was a country named Hungary (προφορά κοντά στο hungry).

  83. Ηλεφούφουτος said

    Επίσης ένας λόγος που υπάρχει η γέμιση είναι να την τρως μαζι με το στήθος για να σπάει η ανοστίκλα αλλά άμα τσαλαβουτήσεις το άσπρο κομμάτι στο προαναφερθέν λαδοπορτοκαλομουσταρδολέμονο ποια ανοστίκλα.
    Επίσης το στήθος γαλοπούλας που τρώω αποψυγμένο σα ζαμπόν, όπως έχει κρατήσει το άρωμα της γέμισης είναι τύφλα να χει το καλύτερο ζαμπόν οζ ερμπ!
    Αυτά προς υπεράσπιση του πτηνού.

  84. spiral architect said

    Το τριπλό καρέ ενός σαξές στόρι

    Τρεις νιοι εκάθονταν
    αμίλητοι στο Ζάλογγο
    λέξη δεν τους έπαιρνες
    άστα να παν’ στο διάολο.

    Ο πρώτος – ο τρελός –
    με τον πελτέ στο χέρι
    σιχτίριζε τη τύχη του
    το ρούσικο χαμπέρι.

    Ο δεύτερος – ο εύσωμος –
    πνίγοντας ένα τούρκο
    φύσαγε, ξεφύσαγε
    «μας έφυγε βρε το λούστρο».

    Κι ο τρίτος ο καλύτερος
    έβριζε τη Ρεπούση
    «έβαλα κόκκινη γραμμή,
    πάω στο Βρωμοπούσι«.

  85. sarant said

    81: Πιθανώς να το έχεις ακούσει από μένα, οπότε δεν διασταυρώνεται η πληροφορία, αλλά θυμάμαι καλά ότι στην Αίγινα, όπου έχω κάνει πολλά παιδικά Πάσχατα (σικ), τα κροκρανίσια αβγά ήταν περιζήτητα διότι σκληρότερα από τα κοινά.

    80: Είπαμε, κάτι λείπει από εκείνον τον τελευταίο στίχο, νομίζω πως είναι «Ω ψηλή κι ατζελομάτ’ έβγα στο πυργέλ κομμάτ». Πυργέλι όχι περγιάλι.

  86. Nestanaios said

    Γάλλος και γάλος διαφέρει ετυμολογικώς. Χωρίζουμε τις συλλαβές στην πρώτη λέξη για να έχουμε ΓΑΛΛ – ΟΣ. Γνωρίζουμε ότι η ος είναι πτωτική κατάληξη και οφείλει να απομονωθεί από το θέμα. Η γαλλ ενέχει δύο λλ και αυτό μας προβληματίζει αλλά γνωρίζουμε ότι τα δύο λλ ἤ τα δυο μμ ἤ τα δυο ρρ, ἄν δεν δικαιολογείται η παρουσία τους εκεί, πρέπει να εξετάσουμε την περίπτωση το πρώτο εξ αυτών να είναι Ν και στην προκειμένη περίπτωση έχομεν ΓΑΝΛ. Τέσσερα στοιχεία ενέχει το θέμα.

    Στην άλλη περίπτωση έχουμε γαλ – ος. Το θέμα είναι γαλ με τρία στοιχεία.

    Το στοιχείο Ν διαφοροποιεί τις λέξεις και εμείς οφείλουμε να σεβαστούμε την διαφοροποίηση,

  87. Κουγιαγια said

    Να συμπεράνουμε δηλαδή, ότι τρώμε γαλοπούλα αερίζεται καλύτερα και ο εγκεφαλος μας λόγω της ύπαρξης του Ν ;

  88. Ηλεφούφουτος said

    85α Κι εγώ τη λέξη «φαραώνα» (να την πάλι την Αίγυπτο!) την πρωτοέμαθα από παιδικό διήγημα όπου κάποιο παιδί χρησιμοποιούσε αβγό φαραώνας για να σπάει τα αβγά των άλλων και θυμάμαι ότι αυτό θεωρείτο απάτη. Ενδιαφέρον ότι έτσι λέγεται η φραγκόκοτα και στα Ιταλικά, ενώ στα Ρωσικά αντί του Φαραώ συνδέθηκε με τον Καίσαρα (τσεσάρκα).
    Χλιδάτη και η γερμανική της ονομασία: Perlhuhn.

  89. spyroszer said

    78. Εντάξει δεν έχασε η βενετιά βελόνι 🙂

    Έκφρ. όρνιθα της Έντιας = φραγκόκοτα (poule d’Inde).
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/search.html?lq=%CE%BF%CF%81%CE%BD%CE%B9%CE%B8%CE%B1&dq=

    Άσχετο. Το πέτυχα διάνα είναι απ’ το ισπανικό diana κέντρο στόχου, που λέει το ΛΚΝ, ή απ’ την Άρτεμη; ή μπορεί να έχει σχέση με τον διάνο – διάνα;

  90. sarant said

    89: Δεν νομίζω πως το πέτυχα διάνα το είπε κάποιος που κυνηγούσε διάνους!

  91. Μαρία said

    89, 90
    Σημασία 3. και έκφραση Acertar en la diana
    http://buscon.rae.es/drae/?type=3&val=diana&val_aux=&origen=REDRAE
    Απ’ τη μέρα (día).

  92. Πέπε said

    Το Meleagris gallopavo στα ελληνικά λέγεται, ποιητικότατα (κτγμ), «Μελεαγρίς ο αλεκτρυονοταώς». («η» μελεαγρίς αλλά «ο» αλεκτρυονοταώς).

    Παρεμπιπτό, Νίκο, όταν γράψεις την πουλερικολογία που μας εξήγγειλαν ήδη οι συσχολιαστές μου, θα πρότερινα να δεις λίγο και το ενδιαφέρον θέμα ότι στα κοινά (μη επιστημονικά) ελληνικά δεν έχουμε λέξη για το είδος όπου ανήκουν οι κότες και οι κόκορες!

  93. sarant said

    92: Ναι, δεν έχουμε -κάτι γαλλινώδη είδα.

  94. Gpoint said

    # 83

    Ηλεφούφουτε. εγώ δεν την βράζω, την σιγοψήνω κατευθείαν αλλά το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων βράζω τις φτερούγες με λίγο ρύζι, αυγολεμονοκόβω και…χαμός, από τις ωραιότερες σούπες κάνει η γαλοπούλα

  95. Mindkaiser said

    Ή τα μάτια μου κάνουν πουλάκια, ή κανένας δεν έχει αναφέρει μέχρι στιγμής την National Thanksgiving Turkey Presentation, τελετή κατά την οποία ο εκάστοτε πρόεδρος των Η.Π.Α. απονέμει χάρη σε μία γαλοπούλα. Είναι δυνατόν; :-Ο

  96. skol said

    Ενδιαφέρον έχει και η ιστορία με τον Βενιαμίν Φραγκλίνο που προτιμούσε, υποτίθεται, τη γαλοπούλα αντί του αετού για εθνόσημο των ΗΠΑ.
    Πηγή του μύθου, απ’ ό,τι βλέπω εδώ, είναι ένα γράμμα του Β.Φ προς την κόρη του στο οποίο, σχολιάζοντας τις διαμαρτυρίες κάποιων ότι ο αετός στο εθνόσημο μοιάζει περισσότερο με γαλοπούλα, είχε πει ότι δεν τον στενοχωρούσε και πολύ αυτή η ομοιότητα αφού θεωρούσε τη γαλοπούλα πιο αξιοσέβαστο πτηνό από τον αετό (που τον θεωρούσε ανήθικο)
    He[the turkey] is besides, though a little vain & silly, a Bird of Courage, and would not hesitate to attack a Grenadier of the British Guards who should presume to invade his Farm Yard with a red Coat on.

  97. EΦΗ ΕΦΗ said

    Κούβος,κούβα και κουβάκια.
    Η καημένη η κούβα των παιδικάτων μου έκρυβε τα αυγά της στη χορταριασμένη ρίζα μιας ροδιάς,πάνω στο τοιχαλάκι,στο γύρο ενός από τα κηπάκια πιο κει από τα σπίτια.Οι δυο, όλες κι όλες, πρώτες κούβες του χωριού ήταν σχετικά φρέσκο απόκτημα και καθώς κανείς μας πριν δεν είχε τέτοια πουλιά,τις αντιμετωπίσαμε περίπου σαν αδέσποτα παγώνια . Στο πιο ορεινό χωριό,παραπάνω, όμως -και παράξενο γιατί μόνο αυτοί- είχαν γαλοπούλες από χρόνια κι ακούγαμε κατι μεσημέρια στην ησυχία να αντιλαλούν απόκοσμα τα κυματιστά τους κραξίματα.Δεν μάς ήταν δηλαδή άγνωστο το είδος,Όμως και οι ιδιοκτήτες τους οι ίδιοι, όπως δεν ήταν κι αυτοί συνηθισμένοι να έχουν τέτοια πουλερικά, δεν τους δώσανε μεγάλη σημασία.Μάλλον θα τους τις χάρισαν φαίνεται και τις άφησαν απλώς να υπάρχουν ανάμεσά μας. Σουλατσάρανε,πάντα μαζί, σαν μασκώτ, ανενόχλητες, άχαρες με το κόκκινο πετσάκι να κρέμεται στη μύτη σα βρώμικο κουρελάκι και γλου γλου στην πιο άσχετη στιγμή.Σα να τις σιχαινόμαστε και λίγο ‘ολοι μας. Δεν ήταν πολύ θρεμμένες.Μπορεί να ήταν τέτοιο το σόι τους ή και να ήταν πουλάδες ακόμη.
    Την πήρε το μάτι μου λοιπόν τη μια τους να χει «κουβίσει»,* καλά τρυπωμένη στα αγριάδια της ρίζας της ροδιάς,πάνω στον τρόχαλο.Η άλλη τσιμπολόγαγε νωχελικά περα-δώθε στην από κάτω πεζούλα. Πήγα κοντά στην αραγμένη κι όπως καθόταν σε ψηλότερο επίπεδο, την πλησίασα σχεδόν μύτη-μύτη . ( Σαν να χει χυθεί κερί γκριζο και κόκκινο στη μούρη τους και κάνει ατσούμπαλες πτυχώσεις κι αναδιπλώσεις το δέρμα τους εκεί. Μες την ομορφιά!).
    Ακούνητη αυτή με κοίταζε αγριωπά.(πάντα αγριωπά φαίνονται να κοιτάνε αυτά τα φτερωτά). Θα γεννάει αυγό σκέφτηκα.Μ΄έφαγε η περιέργεια να δω πώς είναι το αυγό της, να το πιάσω, και περίμενα. Εν τέλει δεν σηκωνόταν και την έσπρωξα λιγάκι με ένα κλαρί και είδα ότι «πύρωνε»(κλώσσαγε) 5-6 αυγά. Ηταν πιο μικρά, μπεζουλιά με κηλίδες σκούρες και αρκετά πιο μυτερά από της κότας.
    Ενημέρωσα τους ιδιοκτήτες που δεν πολυχάρηκαν διότι το να αναθρέψεις κουβάκια είναι μπελαλίδικο.Είναι πολύ εύθραυστα και με απαιτητικό οργανισμό και δεν επιζούν λέει με τη φροντίδα μόνο της μαμάς τους .Τα τρία που βγήκαν απο κείνα τα αυγά, τα τάιζαν στο στόμα όλο τον πρώτο μήνα με βρασμένους κρόκους αυγών.Κατάπιναν λαίμαργα και παίρνανε και τα δάχτυλα της τροφού μέσα στο πλατιασμένο τους λαρρύγι

    – Η φράση «τους ταϊζουνε σαν κουβάκια» λέγεται ακριβώς για τα άτομα ή και ζευγάρια που οι γονείς συνεχίζουν να τα «προστατεύουν» και τα υπερ-φροντίζουν.
    *κουβίζω,κάθομαι μαζεμμένη-μαζεμμένη
    {-.Μια άλλη φορά θα πω για τις τεράστιες άσπρες κούβες εκεί, καμιά εικοσαριά χρόνια αργότερα.}

    -«Ίντα να του κάμει του κούβου το σησάμι» μου είπε πρόσφατα στην Κρήτη,δικός μου εύσωμος άνθρωπος όταν του πρότεινα μισή μηλόπιτα.
    -*κουβίζω,κάθομαι μαζεμμένα-μαζεμμένα
    -Είναι και μια έκφραση «όποιος τρώει κούβους,χέζει μπένες» , όποιος έχει ακριβά γούστα (να ξέρει ότι) αυτό κοστίζει.

  98. sarant said

    Τόχουμε ίσως ξαναπεί, αλλά τι είναι οι μπένες;

  99. Μαρία said

    97
    Το κουβίζω μου θυμίζει το γαλλικό couver (κλωσάω) απ’ το λατιν. cubare (είμαι ξαπλωμένος).

  100. EΦΗ ΕΦΗ said

    Αναρωτιέμαι κ εγώ. Άλλη έκφραση από ντύθηκε «στη μπένα» (ακριβά,αριστοκρατικά) δεν ξέρω .Υποθέτω η πένα -πένες ή μήπως πένες-χρήματα;.

  101. Γς said

    98:
    >τι είναι οι μπένες;

    Πέννες(γραφής) λέει ο Γκούγκλης.
    Από τα πούπουλα της γαλοπούλας;

    Δεν θυμάμαι αν ήταν από πούπουλα κότας ή γαλοπούλας οι δικές μου πειραματικές πέννες.
    Θυμάμαι όμως το βρωμόξυλο που έφαγα όταν αναποδογύρισε το μελανοδοχείο πάνω στο καλό τραπεζομάντηλο της μάνας μου.

  102. EΦΗ ΕΦΗ said

    99. Μα να μην πάει ο νους μου ποτέ στο couver ; Ενώ αυτή ακριβώς τη σταση εννοούμε. Ξέροντας τον κούβο θεωρούσα όπως όταν κάθεται το πουλί με μαζεμμένα φτερά.Αλλά αφού όλα τα πουλιά έτσι κάθονται γιατί να βγαίνει από τον κούβο.

  103. EΦΗ ΕΦΗ said

    – Επίσης μισιριοτάλια λέμε μια ποικιλία μικρών και φουσκωτών κουκιών. Μάλιστα οι μισοί τα λένε σιμιριοτάλια (κατ΄αντιμετάθεση-έτσι λέγεται;).
    Τα μισιριοτάλια(από το Μισίρι ασφαλώς) είναι εκλεκτά και μ έστελνε η θεία μου μέχρι πριν μερικά χρόνια και της έπαιρνα σ ένα υπόγειο (με εδώδιμα αποικιακά 🙂 )στην Κεντρική Αγορά, φερμένα από την Κρήτη

  104. Γς said

    101:
    Από εδώ:

    Απού τρώει κούβους(4)
    χέζει μπέννες (5)

    4.Γαλοπούλα, αρσενική
    5.Πέννες(γραφής)

  105. Πέπε said

    Πένα είναι οτιδήποτε φτιάχνεται από φτερό, δηλαδή:
    α) Η πένα γραφής
    β) Η πένα για έγχορδο όργανο. Μερικοί λαουτιέρηδες παίζουν ακόμη σήμερα με πένα από φτερό, ενώ σε ορισμένα μέρη η πένα του λαούτου, ακόμη κι αν έχει αντικατασταθεί από πλαστική, λέγεται «φτερό» (και «φτερό» λέγεται επίσης και η πενιά).

    Για την έκφραση «ντύνομαι στην πένα» κι εγώ έχω απορία. Δεν ξέρω αν βοηθάει να θυμίσουμε το στίχο του Τσιτσάνη: «Στολίστηκες κυρά μου στην πένα, στο καντίνι». Καντίνια είναι οι 3 ψιλές χορδές της κιθάρας και κατ’ επέκταση οι ψιλές χορδές γενικώς. Αυτό όμως δε μας λέει αν ο Τσιτσάνης ήξερε ότι η «πένα» της έκφρασης είναι πένα για έγχορδο ή, τουναντίον, αν το φαντάστηκε μόνος του επειδή ήταν μουσικός και έκανε εύκολα τέτοιους συνειρμούς έστω και λανθασμένους.

  106. Πέπε said

    95: Απίστευτο…
    Φταίει μετά το στερεότυπο για τις αμερικανιές, ή οι Αμερικάνοι;

  107. http://www.slang.gr/lemma/show/pena_18298

  108. Γς said

    105 @ Πέπε

    Τα έψαξα κι εγώ όλα αυτά αλλά δεν βρήκα κάτι.
    Από πού στο καλό προήλθε αυτή η έκφραση;
    Με αντίστοιχη την αγγλική “Dressed to the nines”, που δεν έχει όμως πένα.

    Αν θέλετε με πένα, πηγαίνετε εδώ. Η πένα όμως είναι ελληνική. Ελληνίδας

  109. sarant said

    Ωραίο θέμα ανοίξατε, με την πένα. Ομολογώ ότι δεν ξέρω τίποτα για την προέλευση, αλλά και ότι πουθενά δεν έχω δει εξήγηση. Μάλλον πρέπει να γράψω άρθρο μήπως και βρω κάτι. 🙂

  110. leonicos said

    Ρε τον Γς! Εκείνος έγραφε για το πουλί, κι εγώ κοιμόμουνα! Πού ήταν και δεν το είχα δει;

    Αλλά έτσι είμαι εγώ. Όταν δεν μπαίνω από την εξώπορτα πάω από την κουζίνα

  111. leonicos said

    Υποθέτω θα είμαι ο τελευταίος για εδώ. Πηγαίνετε όμως και στο 4ο καλοκαίρι να με δείτε πρώτο πρώτο! Ακόμα και ο Γς με παραδέχτηκε. Θα το ανακοινώσει σύντομα!

  112. Gpoint said

    Η γνώμη μου είναι πως το ντύνεται στην πέννα έχει σχέση με προβλεπόμενη βραδυνή έξοδο,προερχόμενο από την λαίκή έκφραση πέννα με την οποία έπαιζαν τα έγχορδα όργανα, το πεννάκι όπως το λέμε σήμερα

  113. leonicos said

    @23 Lands Όντως, το θυμάμαι κι εγώ από τις Κουκουβάουνες, που μεγάλωναν πολλοί γαλιά τότε, ένας αρσενικός ένιωθε υπεύθυνος ή Γς ( = ζηλιάρης) και ήταν επιθετικός αν του πείραζες γαλοπούλα. Προσωπικά δε θυμάμαι να έχω φάει γιατί δεν τηρούσαμε τα ίδια έθιμα ή μάλλον τ’ αποφεύγαμε ακριβώς προς αποφυγή συγκριτισμού. Αλλά το πιο αστείο και ακατανόητο από αυτά είναι ο μπακαλιάρος με σκορδαλιά της 25ης Μαρτίου.

    @25 Π2, άσχετοι μεν αλλά έγραψες ιστορία. Όντως έπρεπε ν’ αναφερθεί μόνο και μόνο για τη σύμπτωση. Δυστυχώς δεν έχω και καμιά ετυμολογία γι’ αυτούς εκτός του ότι ‘δεν είναι γαλάτες ούτε αμερικανοί’

    @27 Δύτα, Mishir ήταν η αρχαία Αίγυπτος κατά τους κατοίκους της πλησιόχωρής τους Ασίας. Οι ίδιοι αυτοαποκαλούνταν ‘κουφ’ εξ ου και η κουφική γραφή (τύπος αραβικής που αναπτύχθηκε στην Αίγυπτο) αλλά και η ελληνική Αίγυπτος, σε αντίθεση με την Αιθιοπία, που ήταν πολύ ασαφέστερος γεωγραφικός όρος. Το ενδιαφέρον είναι ότι στα εβραϊκά λέγεται ‘Μιshράιμ’ που είναι ο δυϊκός του mishir. Επομένως η αντίληψη περί της Άνω και Κάτω Αιγύπτου είναι πολύ παλιά.

    @33 Gpoint, επιτέλους, κατάλαβα τι συμβαίνει.

    @45 Γς, καμιά έκπληξη. Turkih. Το τανρνεγκόλ @52 είναι αυτοσχεδιασμός των κεμαλικών (σικ) ‘καθαριστών’ κάτι αντίστοιχο των παρ’ ημίν ελληναράδων. Επίσης, θα το βρεις σε όλες τις ονομασίες από τις χώρες προέλευσης των ισραηλινών. Δεν ξέρω αν υπάρχει επίσημη ονομασία, αν δηλαδή έχει εκδοθεί κάποιος νόμος που ρυθμίζει την εμπορία του π.χ.

    @46 Σπύρο, δεν ξέρω τι σχέση των Δένδια των Παξών με τους Dedja της Αλβανίας. Εκείνο που μπορώ όμως να σε βεβαιώσω, δεν έχουν, και οι δυο καμιά σχέση με το Dede, που υπάρχει και ως ελληνικό (αρβανίτικο φυσικά) επώνυμο. Ντεντέ είναι ο πνευματικός καθοδηγητής στις ταρίκα των Μπεκτασί και των λοιπών Αλεβιτών. Η σημασία ‘παππούς’ είναι επέκταση εκτός των ταρίκα, και σημαίνει σεβασμό. @89 μην αυτοσχεδιάζεις, μωρό μου!

    @71, 75 δεν τον πιστεύω. Απλά όταν αλλάζεις το νερό του ψαριού, όλη αυτή η αναστάτωση το αποπροσανατολίζει για λίγο, εξ ου και το ‘ψάρωμα’, Πιθανώς να είναι ανάλογη χρήση, αλλ’ όχι και μετάφραση. Δε βρήκαμε τίποτε άλλο να πάρουμε;

    @85 Νεσταναίε, τι γνώση! Μας κομμάτιασες. Εύγε! Βάι βάι! Σε μερικές περιπτώσεις διπλού συμφώνου σε κατάληξη, όντως το δεύτερο είναι m από την αιτιατική της λατινικής. Άλλο το σύσσωμος, αν αυτό εννοείς.

    @103 Πρόκειται για τα φούλια, τα μικρόκοκκα αιγυπτιακά κουκιά, Έφη μου, εξ ου και οι φαλάφελ, οι κουκοκεφτέδες.

    @105 Πέπε, δεν δογματίζω, αλλά το ‘στην πένα’ για το ντύσιμο, θεωρούσα ότι εννοεί ‘με κάθε λεπτομέρεια, τέλεια’ όπως λέμε ‘και στην τρίχα’. Αυτό ταιριάζει και με το καντίνι του Τσιτσάνι, αν και νομίζω πως καντίνι είναι μόνο η τελευταία χορδή το ψιλό μι. Δεν ξέρω αν λεγόταν ‘στο καντίνι’ πριν από το τραγούδι.

  114. Προσγολίτης said

    113
    > δεν τηρούσαμε τα ίδια έθιμα ή μάλλον τ’ αποφεύγαμε ακριβώς προς αποφυγή συγκριτισμού

    συγκρητισμού;

    [Σου χαλάω το 111:
    > Υποθέτω θα είμαι ο τελευταίος για εδώ

    αλλά έχεις την ευκαιρία να το πετύχεις σχολιάζοντας το σχόλιό μου – αν δεν βρεθεί κάνας αφιλότιμος και στα χαλάσει και πάλι (φατσούλα χαμογ.)].

  115. Πέπε said

    113α (μπακαλιάρος): Πολύ ομαλό έθιμο είναι, τι το περίεργο; Η μέρα του Ευαγγελισμού πέφτει μες στη Σαρακοστή, αλλά είναι τόσο μεγάλη γιορτή ώστε σπάει η νηστεία και τρώμε ψάρι. Άμα είσαι νησιώτης ή παραθαλάσσιος, τρως ό,τι ψάρι θες. Αν όμως είσαι βουνήσιος ή της βαθιάς ενδοχώρας, ο πστός μπακαλιάρος μπορεί να είναι και το μόνο ψάρι που έχεις συναντήσει στη ζωή σου. Παλιά εννοείται. Το ίδιο ισχύει και για τω Βαγιώ Βαγιώ Βαγιώ. Φαντάζομει ότι οι βουνήσιοι πάλι μπακαλιάρο θα τρώγανε.

  116. marulaki said

    #99 και το αντίστοιχο κουκουβίζω, που είναι όταν γονατίζουμε αλλά δεν καθόμαστε στα γόνατά μας

  117. spyroszer said

    113. Λεώνικε ευχαριστώ για τις διευκρινήσεις και για τις παραινέσεις :). Είπα μήπως το Ντέντια συνδέεται με το Ντέντε, μήπως είναι της ίδιας ομοταξίας.

  118. panayacht said

    Ωραίο άρθρο, ταξιδιάρικο.
    Σύμφωνα με τον Brillat-Savarin (http://en.wikipedia.org/wiki/Jean_Anthelme_Brillat-Savarin), η γαλοπούλα είχε εισαχθεί στην Γαλλία τον 17ο αιώνα μέσω των Ιησουιτών, οι οποίοι ασχολήθηκαν με την εκτροφή της και γι’αυτό σε κάποιες περιοχές την έλεγαν jésuite. Δεν είμαι σίγουρος αν σοβαρολογεί.
    Από το βιβλίο του Physiologie du gout (1825;):
    http://www.archive.org/stream/physiologiedugo00savgoog#page/n93/mode/1up (γαλλικά)
    http://ebooks.adelaide.edu.au/b/brillat/savarin/b85p/part11.html#r50 (αγγλικά)

  119. panayacht said

    #105
    Ντύνομαι στην πένα και πετάγομαι στο φτερό.

  120. gbaloglou said

    35

    «If Russia enters Turkey from the rear, should they use Grease?»

  121. sarant said

    118: Αυτό με τους ιησουίτες δεν το ξέρω, θα το κοιτάξω.

  122. EΦΗ ΕΦΗ said

    113. Α, ωραία.Τα φούλια (που τα έχω ξανασυντύχει) είναι τα κουκάκια τα μισιριοτάλια. Αλλά το φαλάφελ νόμιζα ότι γινόταν από τριμμένο ρεβύθι.
    Έχουμε τη φάβα από λαθούρι (διάφορες ποικιλίες-ένα ψιλόκοκκο της ανατ.Κρήτης,οι παπούλες,είναι εξαιρετικό κι αρχίζει και να σπανίζει πια- έχουμε και κουκόφαβα. Οι μπαγαπόντηδες της αγοράς,έχουν πιαστεί να πουλούν κουκόφαβα(που είναι φθηνότερη) για φάβα Σαντορίνης(πανάκριβη). Επίσης φάβα από μπιζέλια.
    Τα τριμμένα ρεβύθια στο μυαλό μου είναι η «φάβα ρεβυθιού» και έκανα μ αυτήν την «απάτη» μου στα μικρά που την μαγείρευα και τη σέρβιρα ως πουρέ για να φάνε όσπρια. Κάνουμε και ρεβυθοκεφτέδες ‘ομως κι αυτό είναι που θεωρούσα ως εγγύς είδος φαλάφελ. Ωραία η παραμεσόγεια κουζίνα.
    Να προσθέσω ότι η κατάληξη -τάλι και -τάλια: μισιριοτάλια, τα κουκιά, φανερώνει καταγωγή.
    π.χ Τα Αμιργιοτάλια είναι οι νέοι από τ΄ Αμιρά, Ριζοτάλι (και Ριζώτης), είναι ό άνθρωπος από τη Ρίζα. Μουρνιοτάλια(και Μουρνιώτες) είναι τα κοπέλλια από τσι Μουρνιές. Γεραπετριτάλια (πιο έντονο και πιο οικείο από το Γεραπετρίτες),οι κάτοικοι της Ιεράπετρας.
    Η κατάληξη -άλι -‘αλια είναι υποκορεστική : περδικάλι, βεργάλι, φουντάλι, βρυσάλι, βουργιάλι

    Δεν ισχύει βέβαια για το κεμάλι :
    Σήμερα μου είπε ανεπιτήδευτα η αδελφή μου: » Αν έλθεις αρχές Ιουλίου τα συμιανά φασόλια (μια ντόπια ποικιλία φασολάκια ) θα είναι στο κεμάλι τους! » Στην καλύτερη τους ώρα δηλαδή. Τόχα ξεχασμένο και να που βρήκε την ώρα να βγει.Ξέχασα να τη μαλώσω ότι δε λέμε κακές λέξεις 🙂

  123. gbaloglou said

    113, 115

    Το σχετικό έθιμο το είχα ξεχάσει ύστερα από τρεις σχεδόν δεκαετίες (1979-2008) στις ΗΠΑ. Δεν θυμήθηκα τίποτα ούτε όταν με κάλεσε για γεύμα στις 25 Μαρτίου 2009 η νονά μου, λέγοντας μου ότι «θα έχει μπακαλιάρο με σκορδαλιά». Λίγες μέρες πριν το γεύμα εκείνο όμως … κάτι υποπτεύτηκα όταν είδα μία μεγάλη ουρά για μπακαλιάρο έξω από τον «Κοσμά» της Βασ. Ηρακλείου (Θεσσαλονίκη) 🙂

    Σήμερα το μεσημέρι ανέφερα το έθιμο και την ερμηνεία του Πέπε στην σύντροφο μου. Γεννημένη στον Πολύγυρο, μου είπε για ένα τοπικό ψάρι που πάστωναν και έτρωγαν εκεί στις 25 Μαρτίου (και όχι μόνον): «λεστί» το έλεγαν, και ήταν κόκκινο σαν σολομός … και πολύ νόστιμο. Η διαδικτυακή αναζήτηση που μόλις έκανα επιβεβαιώνει τα παραπάνω, με την πρόσθετη διευκρίνηση ότι «υπήρχε παλιότερα σε αφθονία από τις λίμνες Αγ. Βασιλείου και Βόλβη, τώρα έχει εκλείψει» 😦

  124. Μαρία said

    123 Κόκκινο σαν σολομός άρα μάλλον είδος πέρκας.

  125. gmallos said

    Με μεγάλη καθυστέρηση να συνεισφέρω (κι όποιος το δει):
    Κακνιά λένε στη Μυτιλήνη τα μικρά γαλόπουλα. Άμα μεγαλώσουνε γίνονται διάνοι ή γαλοπούλες (ανάλογα το γένος!)

    #42 έβαλε το πλήρες ο Νίκος στο #85 (αν και, εγώ το ξέρω με «συ» στην αρχή κι όχι «ω» και το θεωρώ πιο λογικό, το κλητικό ω μόνο στο σχολείο το συνάντησα, ποτέ δεν το άκουσα). Να συμπληρώσω τη στροφή
    να σε δω με το ‘να ματ’
    να περάσει το μεράκ’

  126. gmallos said

    Καλά, χάνω στροφές. Διάνες τις λέγαμε τις θηλυκές.

  127. Γς said

    Από το FaceBook.
    Του φίλου μου του Κώστα.

    Costas Fasseas
    Δεν αντέχω άλλο … θα τα πω. Η παραπληροφόρηση της διαφήμισης σε όλο της το μεγαλείο. Γαλοπούλα ….χωρίς γλουτένη! Μα φυσικά η γαλοπούλα δεν έχει γλουτένη, κανένα ζώο δεν έχει γλουτένη, αλλιώς θα ήταν νοθευμένη με…. αλεύρι. Αφού η γλουτένη είναι η πρωτεΐνη που έχει το αλεύρι. Αλλά πάλι το φιλέτο γαλοπούλας θα το φάτε σκέτο; Χωρίς ψωμί; Σάντουιτς χωρίς ψωμί γίνεται. Μας λένε δηλαδή να σταματήσουμε να τρώμε ψωμί, μακαρόνια, πίτες και ότι άλλο έχει αλεύρι από σιτάρι γιατί ένα ελάχιστο ποσοστό ανθρώπων εμφανίζει δυσανεξία στη γλουτένη. Φυσικά κανένας δεν έχει πεθάνει από αυτό, απλά φέρνει λίγο φούσκωμα (λιγότερο από τη φασολάδα!) και οι άνθρωποι αυτοί έχουν κάποια γονίδια (ή μάλλον τους λείπουν κάποια γονίδια) αφού εξελίχθηκαν στην Κίνα ή την Αμερική όπου η βασική τους τροφή ήταν το ρύζι ή το καλαμπόκι που δεν έχουν γλουτένη και γι’ αυτό προσπαθούσαν ναα συμπληρώσουν τη διατροφή τους τρώγοντας σπιρουλίνα. Εμείς οι κακομαθημένοι τρώμε σουβλάκι με απ’ όλα (με αγρασσάριστη πίτα) που είναι πλήρης τροφή.

  128. Aποστολος said

    Θα έπρεπε ίσως πρώτα να ετυμολογηθεί η λέξη ΓΑΛΛΟΣ (ουδεμίαν σχέση με την Γαλατία σύμφωνα με το λεξικό των Liddell & Scott, σας βάζω δύσκολα είναι σε άσχετο λήμα) και μετά να αιτιολογήσουμε το όνομα Γάλος-Γαλοπούλα , από τον Γαλλο ποταμό της Φρυγίας. Επειδή η Φρυγία αποτελεί τμήμα της σημερινής Τουρκίαςι αυτό νομίζω λέγεται και turkey(στα Αγγλικά)-τούρκος(κούρκος στα Ελληνικά).

  129. Βαγγέλης από τη Χίο said

    Στα Χιώτικα λέγεται κούκλος

  130. […] I found it a little odd. Well, I was itching with curiosity and stumbled upon a very entertaining blogpost in Greek by Nikos Sarantakos. A fellow linguist who has followed the bird around traces a very […]

  131. […] (Να προσθέσω εδώ ότι στην Κρήτη η γαλοπούλα λέγεται «κούβος» και έχει προταθεί ότι το όνομα αυτό προέρχεται από την Κούβα -ωστόσο δεν το βρίσκω πιθανό, όσο κι αν είναι αλήθεια ότι σε πολλές γλώσσες -και στα ελληνικά, άλλωστε- η γαλοπούλα παίρνει ονόματα που δηλώνουν προέλευση «από κάπου αλλού«). […]

  132. Έντυ Αζίζ said

    Απλά διερωτώμαι εάν γνωρίζετε την προέλευση της πιο κοινά αποδέκτης χρήσης ονομασίας στη βουλγαρική που είναι πούϊακ (αρσ.) και πούϊκα (θυλ.).

  133. sarant said

    Όχι, δεν την ξέρω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: