Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η τρίχα και η πένα

Posted by sarant στο 14 Ιουνίου, 2013


Το σημερινό άρθρο ήταν να δημοσιευτεί προχτές, αλλά αναβλήθηκε εξαιτίας της απόφασης για κλείσιμο της ΕΡΤ. Το άρθρο γεννήθηκε από μια απορία που εκφράστηκε πριν από μερικές μέρες στο ιστολόγιο. Κι άλλες φορές έχει γίνει αυτό, άλλωστε συχνά συμβαίνει, καθώς η συζήτηση ξεστρατίζει από το αρχικό θέμα της ανάρτησης να  μπαίνουν ερωτήματα ενδιαφέροντα αν και άσχετα εντελώς με το αρχικό θέμα -αυτή είναι, το έχουμε πει πολλές φορές η γοητεία και η κατάρα των ιστολογικών συζητήσεων. Οπότε, κι άλλες φορές έχει συμβεί να γράψω άρθρο που να απαντάει διεξοδικά σε μιαν απορία που διατυπώθηκε σε σχόλιο του ιστολογίου, μόνο που το σημερινό άρθρο έχει μια διαφορά, ότι δεν απαντάει στην απορία.

Και δεν απαντάει, διότι απλούστατα δεν ξέρω την απάντηση, ή τουλάχιστον δεν έχω καταλήξει σε οριστική απάντηση, οπότε εφαρμόζοντας, ας πούμε, σωκρατική μέθοδο παρουσιάζω εδώ όσα ξέρω για το θέμα ελπίζοντας να πιάσω γεμάτα με τα άδεια που πρόκειται να ρίξω.

Αλλά παραμάκρυνε η εισαγωγή, και κοντεύω να καταντήσω σαν εκείνους τους ρήτορες που ανεβαίνουν στο βήμα λέγοντας «Δεν θα μακρηγορήσω σε εισαγωγές και προλόγους…» και ύστερα από ένα τέταρτο της ώρας ακόμα δεν έχουν μπει στο θέμα τους. Λοιπόν, το δικό μου θέμα είναι η τρίχα και η πένα, ή μάλλον είναι η προέλευση των εκφράσεων «ντυμένος στην πένα» και «ντυμένος στην τρίχα», που είναι περίπου συνώνυμες.

Στα πρόσφατα σχόλιά σας, βέβαια, έγινε ερώτηση μόνο για την πένα, από πού βγήκε η έκφραση «ντυμένος στην πένα», νομίζω όμως ότι είναι περίπου συνώνυμες και δεν αποκλείω η μία να έχει προέλθει από την άλλη ή να έχει επηρεαστεί από την άλλη, οπότε τις συζητάμε μαζί.

Και καταρχάς, μια πένα μα ποια πένα; Όταν ο Τσιτσάνης, στο «Απόψε κάνεις μπαμ», παινεύει την κυρά του ότι «κουρδίστηκες κυρά μου στην πένα, στο καντίνι» το μυαλό μας πάει στην πένα του μπουζουκιού

και η εικόνα επιτείνεται από το «καντίνι» που ακολουθεί, που είναι, σύμφωνα με το ΛΚΝ, η λεπτότερη χορδή ενός οργάνου, αλλά είναι αυτή η αρχική σημασία; Ή μήπως εννοείται η πένα της γραφής, ενδεχομένως ο ακριβός στυλογράφος που είναι αντικείμενο πολυτελείας και αποτελεί εξάρτημα που συνοδεύει το τέλειο ντύσιμο, όπως υποστηρίζει ο συντάκτης του σχετικού λήμματος στο slang.gr; Ή μήπως εννοείται η παλιά πένα με το φτερό που είναι «κάτι ελαφρύ και λεπτεπίλεπτο» όπως σχολιάζει μια καλή φίλη στο ίδιο λήμμα; Ή μήπως έχει δίκιο ο φίλος μας ο Λεώνικος, που στα ίδια σχόλια υποστηρίζει ότι «Στην πένα, σημαίνει ‘τόσο καλό ώστε να το καρφώσεις στην πένα και να το δείχνεις χωρίς να κρύβεις τίποτε, αφού όλα του είναι τέλεια’. Μια εναλλακτική διατύπωση είναι à quatre épingles (σε τέσσερεις καρφίτσες) δηλαδή δεν πατάει στο έδαφος» (δεν το πολυκαταλαβαίνω, αλλά ίσως το εξηγήσει).

Απ’ όσο ξέρω, ο μόνος που έχει γράψει σε βιβλίο για το θέμα είναι ο Άνθιμος Παπαδόπουλος στα Φρασεολογικά, ο οποίος (σωστά κατά τη γνώμη μου) υποστηρίζει ότι η φράση σχηματίστηκε κατ’ αναλογία με την «ντυμένος στην τρίχα» και ότι, επιπλέον, η έκφρ. «άνθρωπος της πένας» δηλώνει τον λόγιο, ο οποίος διαφέρει στο παρουσιαστικό και είναι πιο κομψά ντυμένος από τον χειρώνακτα (εδώ συμφωνώ λιγότερο).

Για να εξηγήσουμε την προέλευση της φράσης, και ίσως για να βρούμε ποια πένα εννοείται, πρέπει πιστεύω να βρούμε ποιο είναι το κοινό στοιχείο όλων αυτών των παρεμφερών εκφράσεων. Καταρχάς, το «ντυμένος» δεν είναι αναπόσπαστο τμήμα της έκφρασης, αφού μπορούμε επίσης να πούμε «παπούτσια στην πένα», «όλα στην τρίχα» κτλ. Επομένως, οι εκφράσεις «στην τρίχα», «στην πένα», «στο καντίνι» σημαίνουν «άψογα», «στην εντέλεια, χωρίς το παραμικρό ψεγάδι». Βέβαια, πολύ συχνά χρησιμοποιούνται με το ντύσιμο, επομένως ο ντυμένος στην πένα ή στην τρίχα είναι αυτός που έχει ντυθεί κομψά και άψογα. (Η έκφραση «ντυμένος του κουτιού» είναι ειδική για το ντύσιμο και προέρχεται από τα ρούχα που έρχονταν, τον παλιό καιρό, στα σπίτια των αστών κατευθείαν από τα μεγάλα παριζιάνικα καταστήματα, μέσα στο κουτί).

Όταν κάτι είναι κανονισμένο, ρυθμισμένο, στολισμένο, ντυμένο, ταχτοποιημένο «στην τρίχα», αυτό σημαίνει ότι ούτε μια τρίχα δεν χαλάει την τέλεια εικόνα, ότι προσεγγίζει το τέλειο όσο περισσσότερο είναι εφικτό: σε απόσταση τρίχας. Ο Παπαδόπουλος, στο έργο που προανέφερα, θεωρεί ότι η έκφραση προήλθε από το «ώρα στην τρίχα», που δηλώνει την τέλεια ακρίβεια, όταν δηλαδή ο λεπτοδείκτης βρίσκεται ακριβώς πάνω στην τριχοειδή γραμμή του λεπτού. Ωστόσο, η έκφραση «στην τρίχα» πρέπει να είναι παλιότερη από τη διάδοση των ρολογιών. Μάλιστα, την πρώτη της εμφάνιση τη βρίσκουμε πολύ παλιά, στον Γρηγόριο Ναζιανζηνό, ο οποίος λέει κάπου: «και εις τρίχα συνηρμοσμένου» (PG 35.1037).

Ωραία εικόνα για τη σημασία της έκφρασης «στην τρίχα» βρίσκω σε ένα διήγημα του Περικλή Σφυρίδη με αναμνήσεις φανταρίστικες: Ο Χατζούδης κι ο Μεγαλίδης είχαν ετοιμαστεί για την έξοδο από το πρωί. Έπλυναν τα χέρια τους γερά με απορρυπαντικό […] γυαλίσανε τις πόρπες, ασπρίσανε τις ζώνες με στουπέτσι, βάψανε καθρέφτη τις αρβύλες. Όλα στην τρίχα, γιατί ξέρανε, θα τους κολλούσε πάλι ο επιλοχίας, στο μάτι τους είχε μήνες τώρα και τους την έριχνε πάντα με το παραμικρό.

Πώς έγινε πένα η τρίχα; Δηλαδή για την τρίχα είναι εύλογη η εικόνα, αλλά γιατί σχηματίστηκε ανάλογη έκφραση με την πένα; (Και επικουρικά, με ποιαν πένα, της γραφής ή των εγχόρδων; ) Δεν βρίσκω δύσκολη τη μετάβαση, είτε τη μια πένα θεωρήσουμε είτε την άλλη, αλλά δεν μπορώ να εξηγήσω πειστικά το πώς και το γιατί. Γι’ αυτό άλλωστε και γράφω το άρθρο, μήπως και από τη συζήτηση βγει κάτι πιο ξεκάθαρο. Σημειώνω πάντως τη ναξιώτικη έκφραση (που παραθέτει ο Παπαδόπουλος στο άρθρο του): «Το πράγμα είναι στην πένα», δηλαδή είναι έτοιμο.

Λέω όμως να κλείσω με μιαν άλλη παρεμφερή έκφραση, που πάει να ξεχαστεί, ότι είναι «ντυμένος στα τρινκ» ή «τρινκ μάι φορτ». Την έκφραση, που είναι τουλάχιστον του 1940, την έχει και το σλανγκρ, ως «τρικ μάι φορ» και θεωρεί πιθανή την προέλευση από το drink my fart, που φώναζαν, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, οι εγγλέζοι ναύτες. Τη θυμάμαι να τη λέει ο μακαρίτης ο πεθερός μου, ενώ την χρησιμοποιούσε συχνά ο Τσιφόρος -αλλά και ο Καραγάτσης την έχει, είτε ολόκληρη είτε συγκομμένη, π.χ. στο 10, όπου γίνεται ένας καβγάς όταν ο σύζυγος φτάνει στο σπίτι και βρίσκει τη σύζυγο έτοιμη να ξεπορτίσει «στολισμένη στα τρινκ».

Δηλώνω πλήρη άγνοια για την προέλευση της φράσης, την αναφέρω όμως μήπως και μάθουμε κάτι από τη συζήτηση. Όπως είπα, σήμερα δουλεύω σωκρατικά: έν οίδα, ότι ουδέν οίδα, αλλά το βάζω στο μπλογκ μήπως και δω φως!

131 Σχόλια to “Η τρίχα και η πένα”

  1. Μιχάλης Ρουμελιώτης said

    Ίσως απλώς ξέχασες να γράψεις, ότι, αν η πένα τού «ντύθηκες στήν πένα» είναι αυτή τού μπουζουκιού, η ιδέα τού τέλειου κουρδίσματος τής εκφράσεως «κουρδίστηκες στήν πένα στό καντίνι» τού τραγουδιού, εξηγεί και τήν αναλογία με τό «στήν τρίχα».

  2. IN said

    Δεν έχω ιδέα για την προέλευση των φράσεων «στην πένα» και «στην τρίχα», προσθέτω τα εξής περιφερειακά:

    1. Την έκφραση «τρινκ μαι φορ» την έχω ακούσει κι εγώ από τον πατέρα μου που τη χρησιμοποιεί πού και πού. Γεννήθηκε την ίδια χρονιά με τον μακαρίτη τον πατέρα σας.

    2. Ενδιαφέρουσα τοπική παραλλαγή στην Κοζάνη για το «στην τρίχα» η έκφραση, στην τοπική διάλεκτο, «τα μπραμ» που την βρίσκουμε ως δήθεν ονομασία για μοντελάκι στο εξής σατυρικό κείμενο. Κατά τη γνώμη μου αποτελεί συγκεκομμένη εκδοχή της έκφρασης (που επίσης υπάρχει) «ντυμένος στα ιμπράμικα» δηλαδή στα επίσημα.

  3. Τίτλος Εξώς Χριστοδούλου said

    Να ανατρέξω στο Τριχός Εγκώμιον, του Δίωνος Χρυσοστόμου; Λέω, μπας… Εξαίρετο λαοφρασεολογικό, δοκίμιο. Στην πένα! Τύπος και…υπογραμμός!

  4. Νέο Kid Στο Block said

    Στα εγγλέζικα υπάρχει και ο όρος «Catch-fart» (λακές, σφουγκο..άριος 🙂 )

    http://blog.inkyfool.com/2012/08/catch-fart.html

    To «στην τρίχα» μού φαίνεται πολύ φυσικό. Όταν είσαι «άψογος» δεν πετάει ούτε τρίχα, ούτε από τα μαλλί,ούτε από ρούχο. Και να θυμίσω και την μέθοδο διαπίστωσης by Bond, James Connery, εάν κάποιος παραβίασε ντουλάπα ή συρτάρι. Κολλάς μια τρίχα κι αν μετά δεν υπάρχει… 🙂

  5. Κι εγώ δεν έχω να πω κάτι για την πένα και την τρίχα, αλλά θα συμπληρώσω στο Κοζανίτικο του #2. Τα “μπραμ” είναι τα καινούρια ή τα καλά ρούχα. Υπάρχει και το “κ΄ρπ” (δεν είναι απόστροφος, είναι τόνος), που σημαίνει ακριβώς στην εντέλεια, στην τρίχα, και χρησιμοποιείται όχι μόνο για ντύσιμο αλλά και γενικότερα. Πχ, ντύθ’κα κ΄ρπ, πήγαμε σ’ Λέγκου κι τα ‘χιν όλα κ΄ρπ (=είχε το σπίτι στην εντέλεια, συγυρισμένο).

  6. Σκέφτομαι πως με την πένα γράφεις λεπτεπίλεπτες γραμμές, λεπτομέρειες, δεν είναι σαν το μαρκαδόρο ή το άξυστο μολύβι ας πούμε.

    Ούτε γω νομίζω πως “άνθρωπος της πένας” δηλώνει τον λόγιο στα ελληνικά. Ωστόσο τον δηλώνει στην παραδοσιακή περσική και οθωμανική πολιτική γραμματεία, όπου άνθρωποι της πένας (ehl-i kalem) είναι οι ουλεμάδες, οι νομομαθείς δηλαδή, αργότερα δε και οι υπάλληλοι της κυβερνητικής γραφειοκρατίας, ενώ άνθρωποι του σπαθιού (ehl-i seyf) οι στρατιωτικοί.

  7. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρωτα σχόλια και τις ιδέες!

    5: Αυτο το κῤπ είναι κουρούπι;

  8. Δεν έχω ιδέα για την ετυμολογία, το κουρούπι δεν το ‘χα ξανακούσει μέχρι τώρα. 🙂

  9. Το «στην τρίχα» πρέπει να αναφερόταν αρχικά στο άψογο χτένισμα: χτενισμένος στην τρίχα, δηλαδή ώς κι η τελευταία τρίχα είναι χτενισμένη και ταχτοποιημένη.
    Απ’ ό,τι ξέρω, το tiré à quatre épingles (κατά λέξη, «τραβηγμένος με τέσσερεις καρφίτσες») είναι το γαλλικό αντίστοιχο του «στην τρίχα» ή «στην πένα». Φαντάζομαι ότι προέρχεται από τη συνήθεια των ραφτάδων να βάζουν καρφίτσες στους ώμους και στα μανίκια του πουκάμισου, για να μη χαλάσει η φόρμα του.

  10. «που είναι πάντα α κατρ πένγκλ και φαίνεται γαλάντης» τελειώνει η δίστιχη σάτιρα του Σουρή γιά τον Παπαδιαμάντη.

  11. sarant said

    10: Μπράβο που το θυμήθηκες 🙂

  12. 9 Μπα! κάπου σας ξέρω εσάς 😉

  13. IN said

    5, 7, 8: Σωστά, αυτό το κ’ρπ το έχω ακούσει κι εγώ, αλλά δεν το λέω. Για την ετυμολογία, ούτε κι εγώ έχω ιδέα τι είναι το κουρούπι. Πήγε το μυαλό μου στο Τουρκικό kırp (που ακούγεται το ίδιο) αλλά το google translate με πληροφορεί ότι σημαίνει «καλλιέργεια» και δεν βλέπω να έχει σχέση. Στο σπίτι έχω το λεξικό του Ντίνα, θα δω το βράδυ αν το έχει κι αν λέει κάτι για την ετυμολογία.

  14. Προσγολίτης said

    Καλημέρα σε όλους!

    Καλημέρα, Νέο Kid:

    4
    > Κολλάς μια τρίχα κι αν μετά δεν υπάρχει…

    Άααντε ξαναματαπάλι να κολλήσεις άλλη.

  15. Για τα σέρβικα ξέραμε να έχουν συλλαβικό ρ. Το’χουν λοιπόν και τα κοζανίτικα; ή μήπως ειδικά στα Σέρβια 😉 λέγεται;

  16. @12: Λες; 🙂

  17. Νέο Kid Στο Block said

    Kαλημέρα Προσγολίτη!
    Όσο υπάρχει σάλιο, τρίχες (και μπρίκια) τα κολλάμε άφοβα! 🙂

  18. Ηλεφούφουτος said

    9 Όπα! Δεύτερο μπλογκ; Ή αντικαθιστά το πρώτο;

  19. #18 φάουλ

  20. Τσούρης Βασίλειος said

    6
    Αγαπητέ Δύτη θυμάμαι σε παλιά ραφτάδικα στα Γιάννινα πριν 30 χρόνια περίπου να υπάρχουν κρεμασμένα κάδρα στους τοίχους που απεικόνιζαν πολύ κομψούς άντρες (και νεαρούς και μεγαλύτερους στην ηλικία).
    Ήταν πολύ ωραία σκίτσα, που ανέδιδαν κομψότητα και στυλ ( στιλ). Πρέπει να ήταν φτιαγμένα με πενάκι με λιτές και απλές γραμμές. Ακόμη και η τσάκιση στα παντελόνια ήταν μια πολύ λεπτή γραμμή.

    Στην Άνω Κυψέλη το 1980 υπήρχε ραφτάδικο με διαφήμιση » ο μοντέρνος άνδρας ντύνεται εις τον ράπτην¨ Ίσως να έλεγε και μονδέρνος, δεν μπορώ να θυμηθώ, πέρασαν πολλά χρόνια από τότε.

    Έχω αρκετές πένες γραφής ( και με πενόξυλα χειροποίητα) , πένες Χ καλλιγραφίας και θέλω να σας θυμίσω και αυτό που λέγαμε και λέμε ακόμη σαν έκφραση
    μ—- καλλιγραφίας.
    Τη λέξη ‘ φιγουρίνι» τη θυμάστε;

    Για να μην ξεφεύγει ούτε μια τρίχα στο χτένισμά μας -τότε που είχαμε πολλά μαλλιά- αγοράζαμε απ΄το περίπτερο του χωριού ( τη βάβω Κανάτσιω που πέθανε πριν λίγα χρόνια στα εκατό της) μπριγιόλ. Ήταν κίτρινου χρώματος σε μικρά μπουκαλάκια, δυστυχώς δεν κράτησα κανένα για ενθύμιο…

  21. IN said

    15: Ναι, ασφαλώς, αλλά το συλλαβικό «ρ» δεν είναι τίποτε, που να δείτε και το συλλαβικό «κ» στη λέξη «ζ΄κακας» (ζιζάνιο, αεικίνητος άνθρωπος) 🙂

  22. Γς said

    Λέω μήπως εν αρχήι ήταν «ραμμένο, ραμμένος στην πέννα», διότι τα πιο όμορφα ρούχα ήταν ραμμένα στην Πέννα, στη Πεσκάρα, Abruzzo

  23. spyroszer said

    Επειδή αυτοσχεδιάζουμε, και μου αρέσουν οι αυτοσχεδιασμοί, να πω την δική μου εκδοχή.
    Απ’ ό,τι φαίνεται η φράση «είμαι στο καντίνι» προυπήρχε της πένας, και δεν γεννήθηκε απ’ το ρεμπέτικο.
    Την έχει ο Χατζόπουλος στον Πύργο του Ακροπόταμου
    http://books.google.gr/books?id=ez0ZAAAAYAAJ&q=%22%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B9%22&dq=%22%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B9%22&hl=el&sa=X&ei=89a6UbLgGYGrPOTYgLgH&ved=0CC4Q6AEwADhQ
    Ο Ξενόπουλος
    http://digitalschool.minedu.gov.gr/modules/ebook/show.php/DSGYM-C113/351/2367,9009/
    Στο λεξικό αυτό του 1912
    «Καλλωπίζομαι περιέργως είμαι εις το καντίνι».
    http://books.google.gr/books?id=kZdiAAAAMAAJ&q=%22%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B9%22&dq=%22%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B9%22&hl=el&sa=X&ei=8Nu6UabtBoWEO-v2gbAJ&ved=0CDIQ6AEwATgU
    Υπάρχει σε πεζό του Στεφάνου Ξένου το 1892, δυστυχώς δεν υπάρχει ολόκληρο το απόσπασμα: είμαι εις το καντίνι προ τριών ημερών.
    http://books.google.gr/books?id=WpZBAAAAYAAJ&q=%22%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B9%22&dq=%22%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B9%22&hl=el&sa=X&ei=QNW6UfCAD82_PJHkgKgI&ved=0CD8Q6AEwBDgU
    (Στις Μάγισσες της Σμύρνης γράφει καντίνι γυναικάκι, καντίν μεσελεσί: γυναικοδουλειά, αλλά δεν πρέπει να έχει σχέση).

    (Στο λεξικό του Βλαστού 1989 έχει μια άλλη παραλλαγή: φτάνω στο καντίνι = φτάνω στο άκρον άωτον).
    http://books.google.gr/books?id=54JiAAAAMAAJ&q=%22%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B9%22&dq=%22%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B9%22&hl=el&sa=X&ei=rNS6UbPOJ4SrPK_cgdAD&ved=0CEgQ6AEwBTgK

    Και στον Καββαδία, σε ποίημα βέβαια του 1974 έχει τον στίχο
    Στέλνουν ένα μπριγαντίνι
    όλ΄ασένιο στο καντίνι
    όμως έξω απ΄την Καντώνα
    το μπατάρει μια χελώνα
    http://www.alkman.gr/%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%B5%CF%81%CF%8E%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/nikos-kavadias/%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B2%CE%B2%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%BD%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B1/

    Νομίζω ότι η αρχική φράση ήταν «είμαι στο καντίνι», όπου η λέξη καντίνι, που σύμφωνα με τα λεξικά είναι η λεπτότερη χορδή ενός έγχορδου μουσικού οργάνου, χρησιμοποιείτο με την ίδια ακριβώς σημασία της τρίχας, ήταν παραλλαγή της φράσης αυτής. Τονίζει την λεπτομέρεια, όλα ειναι στην εντέλεια. Αργότερα, πιθανόν με τα ρεμπέτικα τραγούδια, επεκτάθηκε η φράση, προσθέτοντας και την πένα, λέγοντας «είμαι στην πένα και στο καντίνι», χωρίς να έχει σχέση η πένα με την αρχική σημασία της φράσης. Απλά επειδή η πένα έχει σχέση με το καντίνι, με αυτήν παίζονται οι χορδές, προστέθηκε στη φράση. Και αργότερα παρέμεινε μόνο η πένα στη φράση αυτή.

  24. Γς said

    Αλλά και «ντυμένος στην Πέννα». Διότι εκεί πήγαιναν τότε για τα καλύτερα κουστούμια

  25. 15: Με πρόλαβε το 21. Επίσης υπάρχουν σλαβικές επιρροές και σε λέξεις, και ιδίως σε τοπονύμια.
    21: Πατριωτάκια είμαστε; 🙂

  26. IN said

    25 β: Προφανώς. Εσύ τίνος παιδί είσαι; 😉

  27. Γς said

    22, 24:
    Εντάξει την έμπλεξα με την άλλη Penna στην Τοσκάνη.
    Penne ήταν (και είναι) το μέρος της υψηλής ραπτικής.

    «Ντυμένος ή ραμμένος στην Πέννε (στην πένα)».
    Αυτό είναι.
    Se non è vero, è ben trovato!

    Αυτά, και δεν βοηθάω άλλο.
    Πολύ καλημέρα σας

  28. μήτσκος said

    Στα σέρβικα υπάρχει η λέξη grb (грб) που σημαίνει το εθνόσημο.

  29. Γς said

    >Penne ήταν (και είναι)
    Penne ήταν (και είναι; )

  30. Bramble said

    Σκέφτομαι ό,τι περίπου και ο 6.
    Θυμήθηκα πώς αποκαλούσε η γιαγιά μου τα όμορφα χαρακτηριστικά του προσώπου: «γραμμένα» (γραμμένα μάτια, γραμμένα φρύδια κλπ). Τότε, βέβαια, το καταλάβαινα σαν «ζωγραφισμένα», αλλά, τώρα που το σκέφτομαι ξανά, νομίζω ότι ίσως εννοούσε τα καλοσχεδιασμένα (τότε, υποθέτω, με πένα). Πάντως, αν ο συσχετισμός είναι βάσιμος, το σημερινό αντίστοιχο του «στην πένα» θα πρέπει να είναι «στον ραπιτογράφο». 😉

  31. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    23: Μπράβο Σπύρο, καλά να πάθω που θεώρησα την έκφρ. με το καντίνι παράγωγη της έκφρ. με την πένα ενώ, όπως λες, μπορεί να ισχύει το αντίστροφο. Πολύ καλή ανάλυση!

  32. Gpoint said

    # 20

    Αναρωτιέμαι αν είναι ο ίδιος ράφτης που είχε μαγαζί στην κυψέλης κατεβαίνοντας δεξιά στο ύψος της Ευβοίας αν και πολλοί ραφτάδες είχαν το ίδιο σλόγκαν

  33. Γς said

    31:
    Και για τα 22, 24, 27 σχόλια;
    Ούτε μια λέξη Νικοκύρη;

  34. 20,
    Φιγουρίνι; Φυσικά!

    και

  35. Gpoint said

    Η έκφραση του κουτιού σημαίνει αυτόν που φοράει καινούργια ρούχα, έχει άλλο νόημα από το στην πέννα και την τρίχα

  36. atheofobos said

    To tiré à quatre épingles μάλλον προέρχεται από την συνήθεια να τεντώνουν τα υφάσματα και τα ρούχα με 4 καρφίτσες για να διατηρούνται ατσαλάκωτα.
    Το δε αντίστοιχο αγγλικό to be dressed to the nines έχει την πιθανή εξήγηση ότι για να γίνει ένα καλό κουστούμι χρειάζονται 9 γιάρδες ύφασμα.

  37. 26: Του Πάπιστα. 😀
    Για περισσότερα, tempeloskylo παπάκι freemail.gr, για να μην ενοχλούμε τη συζήτηση εδώ.

  38. Gpoint said

    # 33

    εγώ σαν φανατικός καφεπότης του παπαγάλου ούτε που θέλω να ακούω την λέξη μπράβο, κάτι σαν τον Αρη (φτου) ένα πράμα !

  39. Ηλεφούφουτος said

    19 φάουλ;

  40. LandS said

    Οι Σέρβοι γράφουν Σρμπιγια, και Μπλγκάριγια. Οι Βούλγαροι βάζουν μετά το Σ και το Μπ αντίστοιχα ένα μικρού μεγέθους b με ένα χερούλι πάνω αριστερά.
    Κουρούπι έλεγε η μάνα μου τη κούπα χωρίς πόδι ή χερούλια. Σαν να έχεις κόψει μια καρύδα στα δυο. Αλλά στην Αράχωβα δεν ευδοκιμούν τέτοιες “καρυδιές”.

  41. Ηλεφούφουτος said

    23 change based on a contiguity of names που λέει κι ο Ullmann
    επαίνους κι από μένα Σπύρο!

  42. #39 ας μην το διυλίσουμε, το αποσύρω

  43. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #40
    Η Βουλγαρία στα σερβικά είναι Bugarska (Бугарска). Μετά που θα έρθει η σύζυγος, θα μου θυμίσει κάτι λέξεις με σωρό τα σύμφωνα και φωνήεν ούτε για δείγμα! Γλωσσοδέτες. 🙂

  44. Ηλεφούφουτος said

    Μέχρι τότε πάρε ένα τσέχικο:
    strč prst skrz krk (βάλε το δάχτυλο στο λαρύγγι)

  45. Ηλεφούφουτος said

    Α, η γερμανική Βίκη βλέπω ότι έχει κάνει πραγματεία επί του θέματος
    http://de.wikipedia.org/wiki/Str%C4%8D_prst_skrz_krk

  46. @39 & 42 Ε, ναι ας μην το διυλίσετε, αλλά φαουλάκι ήταν 😉

    Από που προέρχεται η έκφραση δεν ξέρω, αλλά μια και πιάσαμε τα του ντυσίματος, λέμε και ασορτί όταν όλα είναι σεταρισμένα. Το κατρ επενγκλ το ήξερα, το τρινκ όχι.
    Κάποιος που ντύθηκε στην πένα, σενιαρίστηκε, είναι σένιος (αυτό από που βγαίνει;)
    Ο πατέρας μου το έλεγε αυτό, «σενιαρίστηκες βλέπω, για που το βάλαμε;»

    @23 Εντυπωσιάστηκα! 🙂 Στο ποίημα το ασένιο τι θα πει;

  47. Ηλεφούφουτος said

    46 Γιου φάουλ; Επειδη ομως υποψιάζομαι ότι κάποιος λόγος θα υπάρχει που δεν το εξηγείτε, δεν επιμένω.
    Δεν είχα κακή πρόθεση πάντως.

  48. Ποντικαρέος said

    @46
    ασένιο (επίρρημα) [ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ :‹ ιταλ. a segno] εκεί όπου πρέπει, σε τάξη.
    από http://www.pardalilexi.gr/words.php?id=3454

    Η εξήγηση που δίνει το http://www.pardalilexi.gr/words.php?id=3454 ( Το σύνθημα) δε μοιάζει να ταιριάζει με τους υπόλοιπους στίχους

  49. @47 Ναι βρε το ξέρουμε (πώς δεν είχες κακή πρόθεση) 🙂
    Εγώ δεν δύναμαι, αλλά κάποιος θα σου εξηγήσει, είμαι σίγουρη 😉

    @48 Άρα και το σένιος μάλλον από κει βγαίνει. (Και τα δύο λινκ που δίνεις είναι τα ίδια.)

  50. @19, 39, 42, 46, 47, 49: Πώς κάνετε έτσι ρε παιδιά. Δεν το πρόσεξα πως ήμανε λογκντίν στο άλλο μπλογκ και ανέβασα το σχόλιο επωνύμως αντί ψευδωνύμως. Στάζυ, πού είναι το φάουλ;

  51. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    33 και προηγούμενα: Μου φαίνεται απίθανη η προέλευση από την Πέννα.

    46: Το «ασένιο» υπάρχει και στις Λέξεις που χάνονται. Αν δεν το έχετε, να το ανεβάσω 🙂

  52. Μαρία said

    9
    Για την ακρίβεια έχουμε την εικόνα του ατσαλάκωτου όπως ο δικός μας φτερωτός.

    50 Ε πώς! Μπορεί να μη θέλεις το ψευδωνύμως να ταυτιστεί με το επωνύμως.

  53. Ποντικαρέος said

    @48, 49

    (Μετά από 12+ ώρες μπροστά στον υπολογιστή αυτά παθαίνεις)

    Το πρώτο λινκ έπρεπε να είναι http://www.livepedia.gr/index.php/%CE%91%CF%83%CE%AD%CE%BD%CE%B9%CE%BF

  54. Γιάννης said

    μήπως βγαίνει απ’ το γαλλικό à peine; Υπάρχει και η έκφραση déshabiller les uns pour à peine habiller les autres εκεί πέρα…

  55. @52b Φιρί φιρί το πάει να το πει μόνος του 🙂

    @53 Μερσί!

    @51 Νταξ, το είδαμε 🙂

  56. sarant said

    54: a peine θα πει «μετά βίας»

  57. Γιάννης said

    56: γνωρίζω. εννοώ μπορεί να έχουμε αντιστροφή της έννοιας

  58. Σκεφτομαι μηπως ο στιχος του τραγουδιου ειναι απλα λογοπαιγνιο, με τις δυο πενες. Δηλαδη, οταν καποιος ειναι στην πενα εννοειται η πενα γραφης αλλα σε ενα τραγουδι η ιδια η πενα φτιανει τους ηχους και ειναι το ιδιο σημαντικη με την πενα γραφης. «Γραφει» τις χορδες, τη μελωδια. Αυτοαναφορικοτητα.

  59. Ποντικαρέος said

    Υπάρχει και το τραγούδι του Δελιά που καταλήγει

    Σούρας, τρελός, αν έγινα, κι έφυγα απ’ την ταβέρνα
    Για το τσαρδί μου πάγαινα, είχα γίνει στην πένα.

    Οπότε αν πένα σημαίνει «πολύ καλά» η έννοια αυτή είχε επεκταθεί πέρα από το ντύσιμο.

  60. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Σένιο και σενιαρισμένο, λέω θα βγαίνει από το σινιέ . Σικάτο, με υπογραφή (μόδιστρου) αν είναι ρούχο. Επώνυμο, μοντελάκι (πάλι για ρούχο) και κατ επέκτασιν για αμάξι, έπιπλο κλπ

  61. sarant said

    Αυτή την εκδοχή δίνουν τα μεγάλα λεξικά αλλά δεν πείθομαι διότι το «ασένιο» είναι πιο παλιό από τα σινιέ ρούχα.

  62. Alfred E. Newman said

    Atheofobos @ 36 γράφει:
    >Το δε αντίστοιχο αγγλικό to be dressed to the nines έχει την πιθανή εξήγηση ότι για να γίνει ένα καλό κουστούμι χρειάζονται 9 γιάρδες ύφασμα.<

    Μία φορά να έχει κανείς ράψει κουστούμι παραγγελία μαθαίνει ότι με τέσσερις γιάρδες φτιάχνεις σακάκι, παντελόνι και γιλέκο.

    Η πιθανότερη εκδοχή για το "to the nines" είναι ότι είναι σχεδόν απόλυτης τελειότητας, εννιά με δέκα το άριστα.
    Υπάρχει επίσης και η σκοτσέζικη εκδοχή:

    The earliest written example of the phrase is from the 1719 Epistle to Ramsay by the Scottish poet William Hamilton:
    The bonny Lines therein thou sent me,
    How to the nines they did content me.

  63. Alfred E. Newman said

    Επειδή εδώ έχει λιγότερη φασαρία καταθέτω έναν προβληματισμό μετά από εμφανή και αφανή παρακολούθηση του παρόντος νικοκυριού τον τελευταίο καιρό.

    Μένω με την εντύπωση ότι ο νόμος του Gresham έχει άμεση εφαρμογή και στους σχολιασμούς στα βλόγια.

    Πόσο κοντά ή μακριά είμαι;

  64. 63 Δεν φαντάζεσαι! 😉

  65. @63 Βρε βρε! Σαν τα χιόνια! 🙂

    Πιο κοντά, καίγεσαι…

  66. Πάλι με πρόλαβε ο Δύτης Λουκ! 😀

  67. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    61. Κι έχω και τις λέξεις που χάνονται αλλά θεώρησα άλλο το ασένιο. Πα να δω 🙂

  68. Νέο Kid Στο Block said

    Aλφρέδο, μήπως το «nines» αναφέρεται σε πόδια κι όχι γυάρδες; Θα ήταν μια «μέση» εξήγηση που θα κάλυπτε και το σχόλιο 36. και το δικό σου. 9 πόδια είναι ελαφρώς μεγαλύτερο από 3 γυάρδες (και σαφώς λιγότερο από 4 βέβαια.. 🙂 )

    Aν μου επιτρέπεις μια παρατήρηση(με όλο το σέβας και την εκτίμηση) σε σχέση με το 63. :
    Οι κβαντικοί -πολυσυμπαντικοί σούπερ «Βig Bad Alf» υπολογιστές ΔΕΝ(πρέπει να) υπόκεινται σε νόμο του Gresham και άλλες τέτοιες οικονομικές αηδίες! 😆 😉
    (although ,I understand perfectly your feelings! 🙂 )

  69. Alfred E. Newman said

    @68 Φίλτατε Νεοκίδιε
    Εγώ σχολίασα τη φράση του Αθεόφοβου. Δεν έχω βρει πουθενά κάτι που να συνδέει τη φράση με μήκος υφάσματος.

    Όσο και αν σου φαίνεται περίεργο… ακόμα και τα ρομπότ έχουν αισθήματα. Απλώς έχουν ανθεκτικότερο περίβλημα.

    Γειά σου Δύτη, γειά σου Ιμμόρ. (κατά σειρά εμφανίσεως 😀 )

  70. @43: Δεν ξέρω σερβοκροάτικα, αλλά υπάρχει το srpskhrvatski με 11 σύμφωνα και 2 φωνήεντα. 🙂

  71. @68 Τέτοιες χαζαμάρες λες και μας κατσικώνονται οι νόμοι και οι εφαρμογές τους.

    @69 Και κατά σειρά προτίμησης να ήταν, θα το καταλάβαινα 😀

  72. @64 Δύτη ο φίλος σου ο Γάλλος μου είπε να σου πω να βάλεις ΕΡΤ που παίζουν όλες οι Συμφωνικές μαζί τη Συννεφούλα! 🙂

  73. sarant said

    Γεια σου Αλφρέδο, μπορεί να είναι κι έτσι…

  74. Γς said

    63:

    >Μένω με την εντύπωση ότι ο νόμος του Gresham έχει άμεση εφαρμογή και στους σχολιασμούς στα βλόγια.

    Για όσους δεν ξέρουν τον νόμο του Gresham,
    Ο νόμος αυτός λέει με λίγα λόγια ότι: τα κακά νομίσματα εκτοπίζουν τα καλά, επειδή τα πρώτα διατηρούνται στην κυκλοφορία, αφού η πραγματική τους αξία είναι χαμηλότερη από την ονομαστική, ενώ τα καλά αποσύρονται για να μετατραπούν σε πολύτιμα μέταλλα.

    Και για όσουν δεν κατάλαβαν υπάρχουν κάτι ντενεκέδες που σχολιάζουν εδώ, ενώ κάτι άλλοι είναι από χρυσάφι.

    Και είναι η αρχή. Το πρελούντιο.
    Τώρα μάλιστα που θα αρχίσει πάλι τα παλιά συνεπικουρούμενος από τις δύο άλλες και λοιπούς.
    Ελα ρίξτα. Συνέχισε το κρεσέντο.

    Πρωθιέρεια του χορού!

    Αμαν, πιά!

    Τόσο πολύ το έχεις ανάγκη να ταπεινώνεις!

  75. Alfred E. Newman said

    @71
    Αν έβαζα κατά αρχαιότητα; (Είτε ηλικίας, είτε γνωριμίας; 😀 )

    @73
    Εσύ ξεύρεις καλύτερα ❗ Άλλωστε τελικά εσύ πληρώνεις το λογαριασμό. 😈

  76. Γς said

    ->74

  77. Akyla said

    Κουρούπι: Υπάρχει η έκφραση «κουρεύτηκα κουρούπι» που σημαίνει «κουρεύτηκα γουλί». Την ξέρει κανείς;

  78. χρου said

    Το ιστολόγιο είναι μέγκλα. 😀

  79. Ηλεφούφουτος said

    @77 http://www.youtube.com/watch?v=9rBFa_iJggg
    στο 4’10»

  80. spyroszer said

    Που θα βρεις άλλη γυναίκα σαν και μένα
    που να σ’ έχει στο καντίνι και στην πένα

  81. Akyla said

    @78 Πολύ ωραίο. Πώς το ανακάλυψες! Δεν ήξερα ότι η έκφραση είναι γνωστή ευρύτερα.

  82. Μπουκανιέρος said

    Ένιωσα μια ακαταμάχητη παρόρμηση να δηλώσω ότι συμπαθώ την Ιμόρ.
    Ακόμα πιο απροσδόκητη ήταν μια ξαφνική έφεση προς την οικονομική επιστήμη (με την έννοια του Αλφρέδου).

  83. @81 Γεια σου Μπουκάν! Εγώ την έχω υπογράψει από παλιά τη δήλωση. 🙂

  84. @75a Πάλι δεύτερη θα ερχόμουν! 🙂

    @79 Σπύρο είσαι σπουδαίος!

    @80 Γνωστή γνωστότατη!

    @78 Που το θυμήθηκες βρε θηρίο;

  85. Ηλεφούφουτος said

    80, 83 Μα από ‘κει έμαθα τη λέξη

  86. @84 Εγώ από τη γιαγιά μου. Όταν ήμουν μικρή με είχαν κουρέψει γουλί και η γιαγιά μου με είδε και είπε: «πω! πω! κουρούπα το κάνατε το κορίτσι!»

  87. Ηλεφούφουτος said

    85 Ki εγώ κι εσύ είχαμε λοιπόν το έχουμε συνδέσει με ανεξίτηλα βιώματα !

  88. @86 🙂

  89. Μπουκανιέρος said

    κουρούπα η = πήλινο επιτραπέζιο σκεύος κρασιού: «Όλοι με την κούπα κι ο παπάς με την κουρούπα» (Παρ.) (κορύπη – κόρυς), β) Πήλινο ουροδοχείο.
    κουρούπαλος ο = κορμός δέντρου, κούφιος από σήψη.
    κουρούπι το = πρωτόγονη πήλινη κυψέλη (κορύπη).

    (Από το λεξικό του Γερ. Χυτήρη [Κερκυραϊκό γλωσσάρι])

    Οι ετυμολογίες του συζητήσιμες.

  90. @88 Κοίτα που δεν πήγε το μυαλό μου! Κουρούπα και κουρούπι είναι και εδώ το πήλινο σκεύος όχι μόνο του κρασιού όμως. Λέμε και λαδοκουρούπα.
    Επίσης κρασοκουρούπα με λέει ο πατέρας μου κάθε φορά που πίνω και δεύτερο ποτήρι κρασί στο τραπέζι 🙂

  91. Μαρία said

    Μόνο τον Κουρουπό ξέρω 🙂

  92. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    86,87. Έτσι είναι.Δεν τα βγάλατε από την κουρούπα σας! 🙂

  93. Akyla said

    @84,85 Αυτό που μένει είναι να διερευνήσει ο Νικοκύρης το ετυμολογικόν του πράγματος. Στα μέρη απ´ όπου κατάγομαι (Βοιωτία) υπάρχει και τοπωνύμιο «Κουρούπι», μόνο που δεν θυμάμαι πού ακριβώς βρίσκεται! Το έλεγε συχνά η γιαγιά μου γιατί η οικογένειά της είχε ένα χωράφι σ’ εκείνη την περιοχή. Μεθαύριο που θα πάω, θα φροντίσω να μάθω. Φαντάζομαι πάντως πως θα είναι μέρος άγονο με χαμηλή βλάστηση.

  94. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    89.
    – Κουρουπάκι για την τσίπα, είχε η γιαγιά;

    Κουρουπάκι- κουρούπι-κουρούπα-πιθάρι, τα πήλινα αγγειά μας

    «κι ό,τι είπαμε, κουρούπα σκεπασμένη».(να κρατηθεί μυστικό)

  95. Akyla said

    Τώρα που διάβασα το σχόλιο του Μπουκανιέρου, πιστεύω πως το τοπωνύμιο «Κουρούπι» πρέπει μάλλον να σχετίζεται με την τοπολογία και όχι με την ποιότητα του εδάφους όπως φαντάστηκα. Θα το ψάξω.

  96. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Στην Πελοπόννησο την κουρούπα τη λένε κορωνιό. (το μεσαίο μέγεθος πιθαριού).

  97. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    90. Προς το παρόν Πυλαρινός 🙂 στην ΕΡΤ

  98. @96 Δυστυχώς όχι μόνος του, είναι και η Φωτεινούλα…

  99. Ηλεφούφουτος said

    97 Ε ναι. Σκληρό αλλά να ειπωθεί!

  100. @98 Εγώ το γύρισα στην ΕΡΑ, έχω μειωμένες αντοχές 🙂

    http://193.43.93.230/ert.php

  101. Μπουκανιέρος said

    89 Ναι, κι εγώ έτσι το καταλαβαίνω (πήλινο σκεύος γενικά), όμως σε μας λέγεται κυρίως για το κρασί.
    Κι η πιο κοινή έκφραση μ’ αυτή τη λέξη είναι (στο πνεύμα του πατέρα σου), π.χ. «ο Βουλάγξ πίνει με την κουρούπα» (τυχαίο παράδειγμα 🙂 )

  102. Τσούρης Βασίλειος said

    κ,κ Alfred E. Newman, Νέο Kid

    Απ΄ τα παλιά ραφτάδικα μας έμεινε το ωραίο:
    Ο γύρος ο τριγύρος ο γιακάς και τα μανίκια

  103. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Λέμε και κουρουπωτό ( σχήμα), εννοώντας κοίλο.
    και ξυδοκουρούπα -που άμα την «ξύδωνες» δεν έβανες πια παρά μόνο ξύδι.Το πολύ-πολύ ελιές κολυμπάδες.
    Μια στριμμένη χωριανή τη χαρακτηρίζανε ξυδοκουρούπα !

  104. @100 🙂

    Εμείς, για να χρησιμοποιήσω το τυχαίο σου παράδειγμα, θα λέγαμε «Ο Βουλάγξ πίνει με την κούπα» 🙂 , όπου «κούπα» ένα γεμάτο κρασοπότηρο που πίνουν οι άντρες άσπρο πάτο συνήθως όταν έχουνε σεβντά, όπως λέει και η μαντινάδα 🙂

    Δε με ζαλίζει το κρασί ανέ το πίνω κούπες
    μα μ’ έκανε ολομέθυστο το σ’ αγαπώ που μου ‘πες.

    @93 Είχε κι από αυτό 🙂

  105. Μπουκανιέρος said

    103α Ναι, αλλά επειδή “Όλοι με την κούπα κι ο παπάς με την κουρούπα” (βλ. παραπάνω), θα ήταν ελαφρώς υποτιμητικό να εντάξουμε τον Βουλάγξ (τυχαία μιλώντας) στην πρώτη περίπτωση!
    Και στα χωριά μας, όταν λένε «να σου βάλω ένα ποτήρι κρασί» εννοούνε νεροπότηρο ξέχειλο – με αποτέλεσμα μερικές αθώες παρεξηγήσεις με «ξένους» (τα μπικιερίνια είναι για το «γλυκό» -παναπεί για λικέρ).

  106. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    103. Μπράβο! Τη στριφογύριζα στο μυαλό αλλά ως «Δε με ζαλίζει το κρασί κι ανε ν το πιω κουρούπες «.

    Θυμήθηκα τώρα μια έκφραση που δεν την πολυκαταλαβαίνω: μας λέγανε ,παιδάκια: Μεγαλώνεις (ψηλώνεις) γρήγορα. Στο κουρούπι σε βάλανε;

  107. Νεοkid (68), 9 πόδια κάνουν ακριβώς 3 γιάρδες, εξ ορισμού. Και επειδή αυτό θα το ξέρεις βέβαια, αναρωτιέμαι μήπως εννοούσες τίποτε που μου διαφεύγει!

  108. Γς said

    Φιλάρες
    Πηγα για ύπνο και άκουσα κάτι ύποπτους θορύβους. Πετάχτηκα και είδα ότι είχαν ανοίξει ένα παράθυρο. Είδα μάλιστα κι ένα κεφάλι που εξαφανίστηκε.. Οι μάγκες είχαν προσπαθήσει να παραβιάσουν κάτι μπάρες (ιδιοκατασκευές) και εκεί έκαναν θόρυβο και ξύπνησα. Πήρα τηλέφωνο το ΑΤ της περιοχής. Ηρθε περιπολικό μετά από ώρα. Εντάξει ήταν μακριά όταν τους ειδοποίησαν. Καλά παιδιά, αλλά τώρα τι κάνουνε.
    -Είναι να μην σου τύχει μου είπαν.
    Και καλά απόψε, απέτυχαν. Ποιος μου λέει ότι δεν θα έρθουν αύριο, μεθαύριο.
    Εχω μια σιδηροσωλήνα γι αυτές τις περιπτώσεις. Αλλά τι να σου κάνει αν ο άλλος έχει Καλάζνικοφ;
    Ω, ρε με βλέπω να με βασανίζουν μαζί και την κυρά για να τους πούμε που είναι τα λεφτά…
    Πάει τελείωσε θα φυλάω σκοπιά όλη τη νύχτα.
    Και μετά μου λέτε γιατί δεν σας γράφω. Η΄μάλλον γιατί σας γράφω.

  109. @104α 🙂 🙂 🙂

    Και σε μας ξέχειλο το βάζουνε αλλά δεν έχουν πάντα την απαίτηση να το πιεις άσπρο πάτο!

    Τα μπικιερίνια δεν τα ‘χα ξανακούσει.

    @105 Άμα στην είχανε πει θα τη θυμόσουνα 🙂

  110. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Στην ΕΡΑ ακούγονται πράματα και θάματα. Προγραμματισμένος διαγωνισμός για τηλεοπτικές ίνες λέει σε 20 μέρες, που , με την ΕΡΤ καταργημένη, θα πάει σε κάποιον ιδιώτη

  111. Μπουκανιέρος said

    92 (και γενικώς): Πριν πα’ να πέσω κοίταξα στον Ανδριώτη, όπου δίνεται ετυμολογία από *κορύπιον, *κορύπη (υποθετικοί τύποι), κατά Χατζηδάκι, ενώ αναφέρεται και το κουρούπης, «φαλακρός».
    Στον Κριαρά, αναφέρεται επίσης ετυμολογία «κατά Kαραποτόσογλου 1984: 40-3 <συριακό – αραμ. geroba, ‑aba".
    Επίσης κουρουπιαστός, "παστωμένος και διατηρημένος μέσα σε κουρούπι".

  112. Voulagx said

    Μπουκαν, φρονω πως το τυχαιο παραδειγμα σου μπορει να αποτελεσει το εναυσμα για μια εμπεριστατωμενη φιλοσοφικη συζητηση με θεμα:«Η αναγκαιοτητα του τυχαιου». .. Χικ!

    Ιμμορ, για ναχουμε μετρο συγκρισης, ποια η χωρητικοτητα της κουρουπας σε σχεση π.χ. με αυτην του νιπτηρα; (τυχαιο το παραδειγμα)

  113. #74 πρόσφατα διάβαζα γιὰ τὸν νόμο τοῦτο μὲ ἀφορμὴ κἄτι στίχους ἀπὸ τοὺς Βατράχους τοῦ Ἀριστοφάνους:

    πολλάκις γ᾽ ἡμῖν ἔδοξεν ἡ πόλις πεπονθέναι
    ταὐτὸν ἔς τε τῶν πολιτῶν τοὺς καλούς τε κἀγαθοὺς
    ἔς τε τἀρχαῖον νόμισμα καὶ τὸ καινὸν χρυσίον.
    οὔτε γὰρ τούτοισιν οὖσιν οὐ κεκιβδηλευμένοις,
    ἀλλὰ καλλίστοις ἁπάντων, ὡς δοκεῖ, νομισμάτων
    καὶ μόνοις ὀρθῶς κοπεῖσι καὶ κεκωδωνισμένοις
    ἔν τε τοῖς Ἕλλησι καὶ τοῖς βαρβάροισι πανταχοῦ
    χρώμεθ᾽ οὐδέν, ἀλλὰ τούτοις τοῖς πονηροῖς χαλκίοις
    χθές τε καὶ πρώην κοπεῖσι τῷ κακίστῳ κόμματι.

  114. @110 Μπουκάν και ο Πιτυκάκης την «αρχαία κορύπη» δίνει για πιθανή ετυμολογία.

    @111 Γεια σου Βούλαγξ παμμέγιστε! 🙂

    Για το συγκεκριμένο τυχαίο παράδειγμα δεν ξέρω, γενικά πάντως ένας νιπτήρας χωρά πολλές κουρούπες 😀

  115. Μαρία said

    Ξενυχτάτε, ρεμάλια.
    Μόνο που αυτή η κορύπη είναι ανύπαρκτη. Φοράει αστεράκι 🙂

  116. @114 Δεν ξενυχτάμε όλοι, ο Μπουκάν πήγε να θέσει 🙂

  117. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Το κουρούπι που ο Ανδριώτης λέει από το αρχαίο κορύπη, παραπέμποντας στο Χατζηδάκη , ένα γωσσάρι κερκυραϊκό λέει κορύπι σημαίνει πήλινη κυψέλη.

  118. sarant said

    Καλημέρα κι από δω, έλειπα 12 ώρες και με χαρά βλέπω πως το κουρούπι το εξαντλήσατε, αν θελήσω να γράψω έχω έτοιμο υλικό -θα προσθέσω κάτι και για το παρατσούκλι «Κουρούπης» και να σου το άρθρο.

  119. Προσγολίτης said

    Καλή σας μέρα!
    Στο χωριό μου λένε: «Έγινε κ(ου)ρούπ(ι)», τουτέστιν: έγινε φέσι, έγινε τύφλα στο μεθύσι.

    (Πότε κιόλας ο αχαΐρευτος; Σύνταχα-σύνταχα…).

  120. Νέο Kid Στο Block said

    106. «κι επειδή αυτό θα το ξέρεις βέβαια..» xmmm.. not quite dear Angel , not quite! 🙂
    H σχέση μου με τα Ιμπήριαλ γιούνιτς δεν είναι και η καλύτερη. 🙂 Bέβαια κάτι ψιλά έχω μάθει , ειδικά από τότε που ένας Εγγλέζος μεταφράζοντας κάτι εμβαδά στο μυαλό του σε sq.ft (αντί για m2) νόμιζε ότι μιλάγαμε για κοτέτσια ή βεσεδάκια..:-)
    Κι εδώ στην κοινοπολιτεία των Λεφτόβερ Άιλαντς τα έχουμε ξωπετάξει σχεδόν, καθότι «γινήκαμε Ευρώπη» (..τρομάρα μας!). Μόνο κάτι γεροντάκια πετάνε καμιά γιάρδα πού και πού, και ό,τι έχει ξεμείνει σε απαρχαιωμένα BS (British Standards) που ξεχάσαν να πεθάνουν. 🙂

  121. Κασσάνδρα said

    Τρικ μαι φορ ,έλεγε ο πατέρας μου για κάποιον που ήταν ντυμένος στην τρίχα.

  122. Καλημέρα, πολύς κόσμος χτες βλέπω. Εγώ έπινα κάτι κουρούπες (μια και με προκάλεσε ο Βουλάγξ) αλλά με αμφισβητούμενο αποτέλεσμα, οι αντοχές μου δεν είναι πια αυτό που ήταν.

  123. leonicosl said

    Έλλειπα, συγνωμη

    Δεν είπα ότι είσαι σα να σε κάρφωσαν με την πένα, αλλά σα να σε ζωγράφισαν με το πενάκι της σινικής, τέλειο. Κάτι ανάλογο λέει η έκφραση με την τρίχα και τον καντίνι, κάτι που το τεντώνεις και δεν έχει την παραμικρή ανωμαλία.

    Η έκφραση a quattre epingles (τα grave και τα aigu δικά σας) σημαίνει ‘τόσο τέλειος σα να είσαι πάνω σε τέσσερεις καρφίτσες’ γιατί ούτε οι πατούσες / σόλες των παπουτσιών σου δεν έχουν ψεγάδι, επειδή συνήθως όταν βλέπουμε αν κάποιος είναι ντυμένος καλά δεν ελέγχουμε ΚΑΙ τις σόλες του

    Αυτά διά βραχέων

  124. Γιώργος said

    Αντιγράφω από το slang.gr:

    «Υπάρχει κι άλλη εκδοχή που άκουσα από έναν παλιό:

    Οι Άγγλοι ναύτες που ήταν εξοδούχοι από το πλοίο στον Πειραιά όταν πατούσαν στην ξηρά όπως ήταν γυαλισμένοι και φρεσκοσιδερομένοι (είχαν περάσει την επιθεώρηση για να βγούνε έξω) γυρνάγανε στους άλλους που ήταν μέσα στο πλοίο και είχαν φάει στέρηση εξόδου και τους κορόιδευαν φωνάζοντας «drink my fart». Κι έτσι οι Έλληνες που δεν ήξεραν Αγγλικά νόμισαν ότι το τρικ μάι φορ σήμαινε περιποιημένος στην τρίχα.»

    Δεν ξέρω αν είναι ben trovato αλλά αυτήν την εκδοχή έχω ακούσει και εγώ.

  125. sarant said

    123: Το αναφέρω και στο κυρίως άρθρο, αλλά δεν με πείθει. Και πρώτα-πρώτα, υπάρχει τέτοια φράση στα αγγλικά;

  126. Μαρία said

    124
    Ναι απ’ ότι φαίνεται. Ρίχ’ τη στα γουγλοβιβλία. Υπάρχει στο μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι και ακολουθείται απ’ το Ai gamisou. Theh gamiesei (sic).
    Βρίσκω δυστυχώς μόνο μια τζουρίτσα απ’ το βιβλίο του Μπερτλς που αναφέρει την έκφραση trikmyfor και τον ισχυρισμό κάποιου οτι προέρχεται απο το drink my fart, κόβεται όμως εδώ και δεν μαθαίνουμε τη συνέχεια. Όταν πας στην Αίγινα θα τη μάθουμε 🙂

  127. sarant said

    Μου κάνει πάντως εντύπωση ότι τη θεωρούσε «άκρως μειωτική».

  128. Στέλιος said

    Μέχρι πρόσφατα η πέννα του νυκτού οργάνου και αυτή του γραψίματος ήταν το ίδιο αντικείμενο: φτερό

  129. sarant said

    127: Αυτό το έχω ακούσει, αλλά είναι βέβαιο;

  130. Στέλιος said

    Για το λαούτο σίγουρα http://youtu.be/HLrjzoQpqbM γι αυτό και το ιδιαίτερο σχήμα. Νομίζω ότι η διαδικασία μετατροπής φτερού σε πέννα για ούτι αναφέρεται ήδη σε αραβικά μεσαιωνικά μουσικά συγγράμματα. Για το μαντολίνο όμως επικράτησε η ταρταρούγα σαν υλικό.

  131. sarant said

    Ωραία, ευχαριστώ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: