Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Γιατί (δεν) το λέμε έτσι

Posted by sarant στο 2 Ιουλίου, 2013


Η παρένθεση στον τίτλο σημαίνει ότι η φράση μπορεί να διαβαστεί με δυο τρόπους «Γιατί το λέμε έτσι» και «Γιατί δεν το λέμε έτσι». Το αντικείμενό μας εδώ είναι διάφορες ιδιωματικές και παροιμιακές φράσεις της γλώσσας μας, για τις οποίες υπάρχει απορία από πού προήλθαν και για την προέλευση των οποίων έχουν προταθεί διάφορες ευφάνταστες εκδοχές. Οπότε, όποιος επιχειρήσει ποτέ να συντάξει ένα «ετυμολογικό λεξικό» των παροιμιωδών φράσεων (δεν ξέρω αν ο όρος είναι ακριβής όταν δεν έχουμε να κάνουμε με λέξεις) θα πρέπει όχι μόνο να παρουσιάσει από πού προέρχεται κατά τη γνώμη του η κάθε φράση αλλά ταυτόχρονα να ανασκευάσει τις προηγούμενες αστήριχτες εκδοχές ή τουλάχιστο να εκφράσει τις επιφυλάξεις του.

Κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο, και ίσως γι’ αυτό δεν έχει επιχειρηθεί. Έπειτα, η ανασκευή θέλει χώρο -είναι αυτό που λέμε «ρίχνει ο παλαβός μια πέτρα στο πηγάδι και σαράντα γνωστικοί δεν χωράνε να τη βγάλουν». Για παράδειγμα, για τη γνωστή φράση «πράσινα άλογα», υπάρχει η ανόητη θεωρία ότι προέρχεται από την αρχαιοελληνική φράση «πράσσειν άλογα». Όσοι υποστηρίζουν την αστήριχτη αυτή θέση, δεν κάνουν φυσικά τον κόπο να τεκμηριώσουν την άποψή τους, την παρουσιάζουν σαν αξίωμα, καμιά φορά μάλιστα αποκαλούν αγράμματους» όσους γράφουν «πράσινα άλογα», κι επειδή πολλοί συμπατριώτες μας χάνουν κάθε κριτική ικανότητα (αν είχαν δηλαδή) όταν ακούσουν κάτι αρχαιοελληνικό, η αστήριχτη αυτή θέση γίνεται πιστευτή από αρκετούς. Για να την αντικρούσεις, τώρα, πρέπει να γράψεις κοτζάμ κατεβατό -ίσως όχι το διπλοσέντονο που είχα γράψει παλιότερα εδώ, αλλά πάντως δυο παραγράφους τις θέλεις. Αν είναι αυτό να το κάνεις για κάθε έκφραση για την οποία έχει διατυπωθεί αστήρικτη άποψη, καταλαβαίνετε ότι η βαλίτσα πάει πολύ μακριά.

Πριν από καμιά δεκαπενταριά χρόνια, είχα γράψει ένα βιβλιαράκι με τίτλο «Το αλφαβητάρι των ιδιωματικών εκφράσεων«. Εκεί προσπάθησα, για όσες εκφράσεις ήξερα και μπορούσα, να αναφέρω από πού προέρχονταν κατά τη γνώμη μου, και να ανασκευάσω, έστω και επιγραμματικά, τις κατά τη γνώμη μου αβάσιμες θεωρίες για την προέλευσή τους. Αυτόν τον καιρό δουλεύω ένα καινούργιο βιβλίο πάνω στο ίδιο θέμα, που θα έχει άλλον τίτλο, περίπου 30% περισσότερα λήμματα, ενώ και τα παλιά λήμματα θα γραφτούν από την αρχή, με βάση το νέο υλικό που έχω συγκεντρώσει όλον αυτό τον καιρό και διορθώνοντας τα αναπόφευκτα λάθη του παλιότερου βιβλίου.

Κατά σύμπτωση, πριν από μερικές μέρες δέχτηκα το τηλεφώνημα ενός δημοσιογράφου που δουλεύει στον ιστότοπο in2life.gr, ο οποίος ήθελε να γράψει ένα άρθρο με θέμα την προέλευση κάποιων γνωστών φράσεων και είχε ήδη βρει το παλιό μου βιβλίο. Απάντησα και σε μερικές ερωτήσεις από το τηλέφωνο, και στοιχεία από τη συζήτησή μας περιλαμβάνονται στο άρθρο του, που μπορείτε ολόκληρο να το διαβάσετε εδώ. Εγώ θα αναδημοσιεύσω εδώ μόνο το κομμάτι που αφορά την προέλευση συγκεκριμένων φράσεων, ενδεχομένως σχολιάζοντας ή εκφράζοντας διαφωνίες με κάποια σημεία, διότι στο άρθρο, όπως είναι λογικό, παρουσιάζονται και άλλες απόψεις για την προέλευση ορισμένων φράσεων, απόψεις που προέρχονται κυρίως από το βιβλίο «Λέξεις και φράσεις παροιμιώδεις» του Τάκη Νατσούλη, που, αν παρακολουθείτε το ιστολόγιο, θα ξέρετε ότι το θεωρώ χρήσιμο μεν σαν συλλογή υλικού αλλά εντελώς αναξιόπιστο σε πάρα πολλές εξηγήσεις που προτείνει -μάλιστα έχουμε εδώ φτιάξει τον όρο «νατσουλισμός», που σημαίνει την ευφάνταστη εξήγηση που ανάγεται ιδίως σε ιστορικό γεγονός ή σε ήρωα της φυλής.

Κάτι τρέχει στα γύφτικα: Η ειρωνική αυτή φράση χρησιμοποιείται για να δηλώσει ότι δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος ανησυχίας. Πηγάζει από την αντίληψη ότι οι γειτονιές των Ρομά (γύφτων) αναστατώνονται με το παραμικρό, χωρίς να συμβαίνει κάτι το σοβαρό.
Κροκοδείλια δάκρυα: Χρησιμοποιείται για κάποιον ο οποίος είναι υποκριτής και προέρχεται από την δοξασία που έλεγε πως οι κροκόδειλοι του Νείλου έβγαζαν ήχους σαν κλάμα για να προσελκύσουν την λεία τους και αφού την κατασπάραζαν έκλαιγαν. Επίσης, ο κροκόδειλος στην αρχαιότητα θεωρούταν πρότυπο πανουργίας.
Του έδωσε και κατάλαβε: Αρχικά η φράση σήμαινε ότι κάποιος έδειρε τόσο κάποιον ώστε αυτός ένοιωσε τον πόνο στο πετσί του. Στη συνέχεια επεκτάθηκε και σε άλλες περιπτώσεις όπου κάποιος παθιάζεται με μια δραστηριότητα, κυρίως στο φαγητό, την άσκηση ή το ποτό.
Έξω από τα δόντια: Η φράση η οποία προσδιορίζει την αυστηρή και χωρίς περιστροφές κουβέντα πηγάζει από την ομηρική εικόνα του «έρκους οδόντων», σύμφωνα με την οποία τα δόντια θεωρούνται ως φραγμός. (Η δική μου διατύπωση θα ήταν κάπως διαφορετική: ότι στο «έξω από τα δόντια» έχουμε την ίδια εικόνα με το «έρκος οδόντων»)
Ζωή και κότα: Λέγεται για κάποιον ο οποίος περνά ανέμελα και ευχάριστα την ζωή του, επειδή παλαιότερα το να τρώει κάποιος κότα θεωρούνταν σπάνιο δείγμα καλοπέρασης.
Κουνήσου από την θέση σου: Λέγεται για κάποιον ο οποίος είπε κάτι κακό και πηγάζει από την πρόληψη ότι αν αυτός δεν κουνηθεί από την θέση του, το κακό που είπε θα βγει αληθινό. Υποτίθεται ότι αυτός που μίλησε κάθεται στον τόπο του Σατανά, ο οποίος και του το υπαγόρεψε, επομένως πρέπει να αλλάξει θέση για να ξεφύγει από την επιρροή του.
Πήγε στα θυμαράκια: Η φράση που χρησιμοποιούμε για να δηλώσουμε ότι κάποιος πέθανε βασίζεται στο γεγονός ότι το πρώτο νεκροταφείο των Αθηνών, ήταν γεμάτο από θυμάρι. Το εν λόγω βότανο μάλιστα, επειδή μύριζε έντονα, το φύτευαν στα νεκροταφεία για να εξουδετερώνονται οι άσχημες μυρωδιές.
Καβάλησε το καλάμι: Η έκφραση που χρησιμοποιούμε για την υπεροψία κάποιου, πιθανώς πηγάζει από το παιδικό παιχνίδι στο οποίο τα πιτσιρίκια καβαλούσαν το καλάμι προσποιούμενα ότι ήταν άλογο.
Έριξε/βάρεσε/ βρόντηξε κανόνι: Έκφραση η οποία σημαίνει χρεωκοπία ή άρνηση πληρωμής χρεών και ξεκινάει από τα χρόνια της τουρκοκρατίας, όπου η πτώχευση ενός εμπόρου αναγγέλλονταν με μια κανονιά.
Τρίζουν τα κόκκαλα του: Την χρησιμοποιούμε για κάτι το οποίο θα προξενούσε αγανάκτηση σε έναν πεθαμένο και πηγάζει από λαϊκή δοξασία, σύμφωνα με την οποία οι νεκροί σε εξαιρετικές περιπτώσεις στριφογυρνούν στον τάφο τους και τα κόκαλά τους τρίζουν.
Με κόβει λόρδα: Η φράση που υποδηλώνει… μεγάλες πείνες, βασίζεται στο «πλαστό» ουσιαστικό λόρδα το οποίο προέρχεται (παραδόξως) από το λόρδος, υποδηλώνοντας ειρωνικά τον ψωροφαντασμένο μπατίρη. (Αυτό είναι λάθος δικό μου, αν και είχα κρατήσει κάποιαν επιφύλαξη στη δική μου διατύπωση. Η λόρδα δεν προέρχεται από τον λόρδο, αλλά από το ενετικό lorda. Στο νέο βιβλίο θα το διορθώσω).
Έφαγε τα λυσσακά του: Η έκφραση ξεκίνησε από το άλογο το οποίο προσπαθεί απεγνωσμένα να απαλλαγεί από το χαλινάρι μασώντας το. Στην προσπάθειά αυτή βγάζει αφρούς, τα λυσσακά τα οποία ονομάστηκαν έτσι επειδή έμοιαζαν με τους αφρούς που βγάζει ο λυσσασμένος σκύλος.
Το μάτι του γαρίδα: Την χρησιμοποιούμε για κάποιον ο οποίος κοιτάει κάτι πολυπόθητο που δεν μπορεί να αποκτήσει ή κοιτάει κάτι με αδιακρισία ή υποφέρει από αϋπνίες. Από το διεσταλμένο μάτι της γαρίδας.
Τα βρήκε μπαστούνια: Η δυσκολία που εκφράζει η συγκεκριμένη φράση, πιθανώς να προέρχεται από παιχνίδια με χαρτιά στα οποία τα μπαστούνια είναι το χαμηλότερο ιεραρχικά από τα τέσσερα χρώματα της τράπουλας.
Έβγαλα την μπέμπελη: Η έκφραση που σημαίνει «έσκασα από την ζέστη», πηγάζει από μια παλιά ιατρική αντιμετώπιση της… ιλαράς (Μπέμπελη), σύμφωνα με την οποία ο άρρωστος ντυνόταν πολύ βαριά, ώστε να ιδρώσει και μαζί με τον ιδρώτα να «βγάλει» ή να «χύσει» την αρρώστια.
Με το νι και με το σίγμα: (Του τα είπε) δηλαδή, με κάθε λεπτομέρεια. Τα παλαιότερα χρόνια, οι μαθητές διδάσκονταν τους καθαρεύοντες τύπους της γλώσσας, με τα τελικά νι και σίγμα, τα οποία ο προφορικός λόγος παρέλειπε. Έτσι η χρήση τους έκανε τις λέξεις κομψότερες και πληρέστερες. (Η δική μου διατύπωση ήταν «οι τύποι του σχολείου θεωρήθηκαν κομψότεροι, επισημότεροι, πληρέστεροι).
Μυρίζω τα νύχια μου: Υπάρχουν δύο εκδοχές που ερμηνεύουν την ρίζα της εν λόγω έκφρασης, η οποία υποδηλώνει ειρωνική απάντηση σε κάποιον ο οποίος έχει την αξίωση να γνωρίζουμε ή να προβλέψουμε κάτι. Η πρώτη αφορά το λαγωνικό, το οποίο όταν ιχνηλατεί με την μύτη στο χώμα μοιάζει σαν να μυρίζει τα νύχια του και η δεύτερη μια αρχαία τελετουργική συνήθεια κατά την οποία οι ιερείς των μαντείων βουτούσαν τα δάχτυλά τους σε ένα υγρό, τις αναθυμιάσεις του οποίου εισέπνεαν και έτσι μπορούσαν να μαντέψουν τα μελλούμενα. (Η δεύτερη εκδοχή με την αρχαία τελετουργική συνήθεια, είναι νατσουλισμός, με την έννοια ότι δεν έχουμε καταγραφή ότι μύριζαν τα (βουτηγμένα στο υγρό) νύχια τους για να μαντέψουν, ούτε καταγράφεται κάποια σχετική αρχαία φράση).
Τράβηξα των παθών μου τον τάραχο: Η φράση υποδηλώνει τεράστια ψυχική και σωματική ταλαιπωρία και προέρχεται από τροπάριο του Μικρού Παρακλητικού Κανόνα της Θεοτόκου «Των παθών μου τον τάραχον, ή τον κυβερνήτη τακούσα Κύριον…». («η τον κυβερνήτη τεκούσα» είναι το σωστό).
Της Παναγιάς τα μάτια: Αναφέρεται κυρίως σε μεγάλες ποσότητες αντικειμένων ή σε πάρα πολλά λεφτά που έκλεψε κάποιος. Οι ιερόσυλοι συνήθιζαν να κλέβουν τα χρυσά μάτια των εικόνων ή, κατά τα προχριστιανικά χρόνια, τα μάτια των αγαλμάτων τα οποία ήταν από πολύτιμους λίθους.
Κάνει την πάπια: Και εδώ υπάρχουν δύο εξηγήσεις για την ρίζα της φράσης. Η μία αφορά στο ομώνυμο αμφίβιο πτηνό, το οποίο φαίνεται άκακο ζώο, ενώ η δεύτερη υποστηρίζει ότι προέρχεται από την παρομοίωση με τον Παπία, ονομασία που είχε ο κλειδοκράτορας στην Βυζαντινή εποχή και ο οποίος είχε ταυτιστεί με την συκοφαντία και την ρουφιανιά, όμως σύμφωνα με τον κ. Σαραντάκο δεν υπάρχει καμία αντίστοιχη ιστορική αναφορά. (Δεν υπάρχει πουθενά καταγραμμένη φράση «ποιεί τον Παπία» ή κάτι ανάλογο. Πρόκειται για χαρακτηριστικό παράδειγμα νατσουλισμού, πιστεύω. Επειδή δεν είναι απολύτως σαφές γιατί λέμε ‘κάνει την πάπια’, βρίσκουμε μια αρχαία ή βυζαντινή λέξη που να μοιάζει με την πάπια, δηλαδή τον παπία, που είναι και κύριο όνομα αλλά και όνομα αξιώματος, και τα υπόλοιπα τα μπαλώνουμε με πολλή φαντασία).
Βλάκας με περικεφαλαία: Ο… ύψιστος βλάκας, στρατηγός κατά κάποιον τρόπο των ηλίθιων. Εξ ου και η προσθήκη της λέξης περικεφαλαία.
Τα τίναξε (τα πέταλα): Περιφρονητική φράση, η οποία πηγάζει από την εικόνα ενός αλόγου όταν πεθαίνει: σωριάζεται στο έδαφος με σπασμούς και τινάζει πίσω τα πόδια του, οπότε συχνά τα πέταλα πετάγονται μακριά.
Στο πηγάδι κατούρησα; Παραπονεμένη απορία κάποιου, ο οποίος δεν έχει την ίδια μεταχείριση με άλλους. Παλαιότερα, το να κατουράει κάποιος στο πηγάδι από όπου έπαιρνε όλο το χωριό νερό ήταν σοβαρή αιτία περιθωριοποίησης.
Σιγά τον πολυέλαιο: Η ειρωνική αυτή έκφραση για κάποιον ο οποίος καυχιέται, έχει τις ρίζες της στον χώρο της εκκλησίας όπου σε μεγάλες γιορτές, ο καντηλανάφτης αφού άναβε τους πολυελαίους τους κουνούσε πέρα –δώθε. Η πλήρης φράση μάλλον ήταν «Σιγά κούνα τον πολυέλαιο (για να μην χυθεί τα λάδι)».(Έχω κάποιες αμφιβολίες για την εξήγηση, πάντως).
Τον έπιασαν στα πράσα: Πιθανότατα η φράση γεννήθηκε, όταν κάποια στιγμή κάποιος πιάστηκε να κλέβει σε ξένο περιβόλι.
Το ρίχνω έξω: Την χρησιμοποιούμε για να δηλώσουμε ότι «τα σπάσαμε», όμως αρχικά είχε αρνητική σημασία, και αφορούσε στον απρόσεκτο καπετάνιο ο οποίος αφήνει το πλοίο στην μοίρα του. Παλαιότερα επίσης, την χρησιμοποιούσαν για κάποιον ο οποίος παραμελούσε την εργασία και τις υποχρεώσεις του για να διασκεδάζει.
Τα έχει τετρακόσια: Η φράση που λέμε για να τονίσουμε ότι κάποιος έχει μυαλό… ξυράφι, αφορά στον αριθμό των δραμιών που είχε η μία οκά.
Κρατάω το φανάρι: Το λέμε για εκείνον που βοηθάει κάποιον στις ερωτικές του «επιχειρήσεις» και πιθανότατα αποτελεί δάνειο από την γαλλική γλώσσα (tenir la chandelle, κρατάω το κερί). Στην πρώτη νύχτα του γάμο των αρχόντων, ένας νεαρός είχε το καθήκον να φωτίζει το δωμάτιο των νεόνυμφων, κρατώντας μια λαμπάδα με την πλάτη λυγισμένη προς το κρεβάτι.(Με την πλάτη γυρισμένη)
Χρωστάει της Μιχαλούς: Η προέλευση της φράσης δεν έχει αποσαφηνιστεί. Σύμφωνα με μια διαδεδομένη εκδοχή, η Μιχαλού είχε πανδοχείο στο Ναύπλιο κατά τα πρώτα χρόνια του ελληνικού κράτους και κυνηγούσε ανελέητα όσους της χρώσταγαν. Ωστόσο, σύμφωνα με τον κ. Σαραντάκο, αυτό αποκλείεται αφού η φράση έχει καταγραφεί στην κωμωδία «Κορακιστικά» του 1815. Κατά πάσα πιθανότητα, στη Θράκη και στην Πόλη έλεγαν «Μιχάλη» και «Μιχαλού» τους ελαφρόμυαλους και αυτή είναι η αρχή της φράσης. (Στο βιβλίο μου είχα απλώς εκφράσει επιφυλάξεις, μια και δεν είχα ακόμα βρει την αναντίρρητη απόδειξη της αναφοράς στα Κορακιστικά).
Του μπήκαν ψύλλοι στα αυτιά: Πιθανότατα η φράση να προέρχεται από την στάση που παίρνουν οι σκύλοι όταν αισθανθούν ότι κάτι μπήκε στα αυτιά τους. Η ίδια έκφραση υπάρχει και στα Γαλλικά, απαράλλαχτη.

Για να αναφέρω έναν ακόμα νατσουλισμό, για την τελευταία αυτή φράση (με τους ψύλλους στ’ αυτιά), ο Νατσούλης αναφέρει ότι προήλθε από μια τιμωρία που είχε επινοήσει ο αυτοκράτορας Ιουλιανός για να τιμωρήσει τους ωτακουστές, τους οποίους μισούσε: τους έβαζε, λέει, ψύλλους στ’ αυτιά, που μετά τα βούλωνε με κερί. Αυτό, αν και φαινόταν ανώδυνο, ήταν στην πραγματικότητα βασανιστικό. Η εξωφρενική αυτή άποψη του Νατσούλη έχει αναδημοσιευτεί σε δεκάδες έντυπα και εκατοντάδες ιστότοπους (παράδειγμα) ενώ ολοφάνερα δεν στέκει. Ακόμα κι αν υπάρχει η ιστορία με τον Ιουλιανό και τους ψύλλους (δεν ξέρω αν παραδίδεται τίποτα τέτοιο, πάντως στο TLG δεν βρήκα καμιά φράση που να έχει σχετικά κοντά τον Ιουλιανό και τον ψύλλο ή την ψύλλα), τι σχέση έχει το βασανιστήριο αυτό με τη νεότερη παροιμιώδη φράση που δηλώνει ότι μας γεννήθηκαν υποψίες; Καμιά σχέση.

Όμως, η ευφάνταστη εκδοχή εκφέρεται με σιγουριά, κι η σιγουριά ασκεί έλξη ακαταμάχητη. «Αυτό είναι», σου λέει ο άλλος. Ενώ εσύ, που ντρέπεσαι να πεις ψέματα, λες «Δεν είμαστε βέβαιοι, υπάρχει αυτή η θεωρία αλλά δεν στέκει, πιθανώς προέρχεται από εκεί, αλλά δεν είναι σίγουρο…» -πάει, πέταξε το πουλάκι, δεν πείθεις τον πολύ κόσμο.

Ή μήπως δεν είναι έτσι;

 

Advertisements

109 Σχόλια to “Γιατί (δεν) το λέμε έτσι”

  1. Jimakos said

    Καλημέρα Νικοκύρη… Από μικρός πάντως, όταν άκουγα το «τίναξε πέταλα», το μυαλό μου πήγαινε στα πέταλα των λουλουδιών (που πέφτουν όπως το τινάζει κάποιος, ή οταν μαραίνεται). Εδώ που τα λέμε, απίστευτα δύσκολη κι επίπονη εργασία το να βρεις προέλευση τέτοιων φράσεων.

  2. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Το σίγουρο είναι ότι τα κροκοδείλια δάκρυα προέρχονται από τα μονίμως υγρά μάτια των μεγάλων αυτών ερπετών. Τώρα αν σκούζει και κλαίει ο κρόκυ, θα σας γελάσω, αλλά μάλλον χλωμό το κόβω. 😐

  3. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Φυσικά είναι δύσκολο…

    2: Δεν κλαίει, αλλά πίστευαν ότι κλαίει: τοὺς Νειλῴους κροκοδείλους μιμεῖσθαι͵ οὕς φασι ταῖς κεφαλαῖς ἐπιθρηνεῖν τῶν ἀνθρώπων ὧν ἔφαγον καὶ δακρύειν τὸν φόνον͵

  4. Avonidas said

    Η έκφραση «Ποιεί την νήσσαν» είναι σύγχρονη καθαρευουσιάνικη απόδοση του «κάνει την πάπια», ή αναφέρεται και σε αρχαία / μεσαιωνικά κείμενα;

    Ρωτάω γιατί το έχω δει αρκετές φορές γραμμένο έτσι.

  5. sarant said

    4: Καλή ερώτηση, Κατά τη γνώμη μου, το «ποιεί την νήσσαν» είναι σύγχρονη χιουμοριστική επαναμετάφραση, όπως και το «εις τα παλαιότερα των υποδημάτων του». Δεν το έχω βρει σε παλιά κείμενα.
    Ωστόσο, σε κάποια πηγή έχω δει να γράφεται ότι είναι αυθεντικό καθαρευουσιάνικο (χωρίς τεκμηρίωση).

  6. Μιχάλης Ρουμελιώτης said

    Μού άρεσε η κατάληξή σου. Πράγματι, οι άνθρωποι κατά κανόνα έλκονται από τή σιγουριά, γιατί κατευθύνονται στήν πράξη. λίγο χρόνο έχουνε να σπαταλήσουνε στή γνώση. Μόνο οι διανοούμενοι προτιμούν να παραμείνουν στήν αμφιβολία, και να αναβάλλουν, ενίοτε επ’ άπειρον, τήν πράξη, από τόν φόβο μη σφάλουν.

  7. Avonidas said

    Και μιας και λέμε γιατί (δεν) το λέμε έτσι, υπάρχουν και οι παραφθορές ρήσεων: για παράδειγμα, η φράση που ακούγεται συχνά, «να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας», και η οποία προέρχεται από το ρητό «άμα σε πιάσουν για ψύλλο, άντε να αποδείξεις ότι είσαι ελέφαντας».

    Επομένως, εκείνο το δεν περιττεύει και η σωστή συντόμευση θα ήταν «να αποδείξω ότι είμαι ελέφαντας». Υποθέτω όμως ότι χωρίς τα συμφραζόμενα η έκφραση θα ακουγόταν τελείως παράδοξη — το νοούμενο πλέον είναι μάλλον «άνθρωπος κι όχι ελέφαντας».

    (Στη ζωολογία το έριξα πρωι-πρωι…)

  8. sarant said

    7: Δεν ξερω αν προέρχεται από εκεί. Κατ’ εμέ, πρόκειται για παροιμιακό ανέκδοτο, αν και περιέργως λείπει από το σχετικό άρθρο:
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/03/24/grylos/

    Τρέχει ο λαγός (ή κάποιο άλλο ζώο) και τον ρωτάνε γιατί.
    Δεν τα μάθατε; Κρεμάνε τους ελέφαντες, απαντάει.
    Και εσένα τι σε νοιάζει;
    Αμα σε πιάσουν, άντε ν΄αποδείξεις πως δεν είσαι ελέφαντας!

  9. Avonidas said

    8: Πιθανόν, γιατί έχω ακούσει και μια ρωσική εκδοχή, με αλεπούδες και πεταλωμένες καμήλες
    (ό,τι νάναι, αλλά υποθέτω ότι όποιος έζησε στη Σοβιετία έχει καλές σχέσεις με τον σουρεαλισμό 😉 )

    Πάντως, την έκφραση με τον ψύλλο και τον ελέφαντα την έχω ακούσει πολλά χρόνια πριν, και αν θυμάμαι καλά προτού ακούσω την κομμένη φράση.

  10. spiral architect said

    Το όνομα κροκόδειλος προέρχεται από την Αρχαία Ελλάδα, όπου σύμφωνα με τον Ηρόδοτο κροκόδριλος (από το κρόκος=κροκάλα=βότσαλο και δρίλος=σκουλήκι, άρα κρόκος+δρίλος=κροκόδριλος=το σκουλήκι που βγαίνει από τις πέτρες) 🙄
    (βίκι)

    1. Κροκόδειλος του Νείλου ή αφρικανικός κροκόδειλος (Αφρική)
    Υποκατηγορία του τελευταίου αποτελεί ο αυστραλιανός θαλάσσιος κροκόδειλος
    2. Αλιγάτορας και καϊμάν (βορειοαμερικανική ήπειρος)
    3. Γαβιάλης (ινδική χερσόνησος – Γάγγης)

    Μακρυά κι αγαπημένοι.

  11. Πάνος με πεζά said

    Παραλλαγές είναι το «βλάκας με πατέντα», «με ζώσανε τα φίδια», «μου βάλανε φιτιλιές»=μου μπήκαν φύλλοι στ’ αυτιά,»το’να παιδί καλό παιδί τ’αλλο γ….»=στο πηγάδι κατούρησα, «σιγά τα αβγά», «σιγά μη στάξει του γαϊδάρου η ουρά»=σιγά τον πολυέλαιο,»κάνει τον κινέζο», «κάνει την αθώα περιστερά»=κάνει την πάπια, «τράβηξα του λιναριού τα πάθη», «τράβηξα του Χριστού τα πάθη»=τράβηξα των παθών μου τον τάραχο, «θα χάσει η Βενετιά βελόνι»=κάτι τρέχει στα γύφτικα, «του έδωσε να καταλάβει»=του έτριξε τα δόντια(μτφ.), του τα έκανε λιανά(κυριολ.), κλπ.

  12. vikar said

    7,8: Γιά δες σύμπτωση!… Σήμερα μόλις έψαχνα τη φράση «πρέπει ν’ αποδείξω οτι δέν είμαι ελέφαντας», και το ανέκδοτο απ’ όπου (θυμόμουν κι’ εγώ οτι πρέπει να) προέρχεται. Στο σλάνγκ τζι άρ υπάρχει και μία παραλλαγή (απο Πέπε). Θυμάται κανείς πόσο παλιό είναι το ανέκδοτο;

  13. Gpoint said

    Οσον αφορά το ζωή και κότα ήθελα να προσθέσω πως επειδή δεν είχαν εξελιχεί η οδοντιατρική και τα τεντεράϊζερ των κρεάτων το σχετικά μαλακό κρέας της κότας ‘ηταν μονόδρομος από μια ηλικία και μετά, αν βεβαίως υπήρχαν τα δηνάρια

    του λιναριού τα πάθη νομίζω πως βγήκε από τα παραγάδια και τα μπερδέματά τους

    το βγήκα ασπροπρόσωπος έχει σχέση με το γιαούρτι ή τα χρήματα ;

  14. Καλημέρα,

    Σχετικά με το «τα βρήκε μπαστούνια», είχα κάποτε αορίστως σκεφτεί ότι πολλές εκφράσεις έχουν την αρχή τους στην πρέφα (νόμιζα τότε [άνω τελεία (γμτ)] τώρα υποθέτω ότι αντίστοιχες ορολογίες θα υπάρχουν και σε άλλα παιχνίδια, όπως π.χ. μπριτζ, που παίζει ο Νικοκύρης, και που ποτέ δεν αξιώθηκα να μάθω).

    – Τα βρήκα μπαστούνια (τα φύλλα της αγοράς).
    – Έκανα γερή μπάζα.
    – Την έκανα από κούπες (την μπάζα).
    – Μπήκα μέσα (δεν έκανα τις μπάζες που υποσχέθηκα).
    – Όλες οι εκφράσεις που έχουν μέσα την λέξη «ατού».

  15. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    14: Ακριβώς.

    13: Του λιναριού τα πάθη έχει να κάνει με την κατεργασία του λιναριού, έχουμε γράψει.
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/10/27/luxnarilinari/
    Ο ασπροπρόσωπος ερίζεται.

  16. Alexis said

    Πολύ ωραίο άρθρο!

    #14, Οι φράσεις που προέρχονται από τα παιχνίδια της τράπουλας είναι ξεχωριστή κατηγορία από μόνες τους.

    Συμπληρώνω πρόχειρα:
    -Κρύβω άσσο στο μανίκι
    -Έκανα ρελάνς
    -Πάω πάσο
    -Έμεινα ταπί
    -Παίζω τα ρέστα μου
    -Ανακατεύω την τράπουλα
    -Παίζω μπαλαντέρ
    κ.ά

  17. Πέπε said

    Είτε πρέφα είτε άλλο χαρτοπαίγνιο, οι εκφράσεις που προέρχονται από τα χαρτιά είναι πάρα πολλές. Κάποτε είχαμε ξεκινήσει στο σλανγκ.γκρ να τις μαζεύουμε, αλλά δε θυμάμαι σε ποιο λήμμα ήταν.

    -μπάζα
    -ταπί
    -σα φάντης μπαστούνι
    -πάω πάσο
    -στο ντούκου
    -άσσος (φίλτρο, των αιθέρων, γενικά κάθε άσσος)
    -άσσος στο μανίκι
    -τα ρέστα μου (>δίνει ρέστα)
    -ρεφάρω

    …είναι μόνο όσες μου ‘ρχονται πρόχειρα. Έχει ένα σωρό ακόμα, και μερικές είναι τόσο ενταγμένες στην καθημερινότητα ώστε δύσκολα φανταζόμαστε ότι προέρχονται από εέναν εξειδικευμένο χώρο όπως τα χαρτιά.

  18. Νέο Kid Στο Block said

    Mικρή ένσταση (μιας και κόψαν λάσπη οι δικηγορέσσες και οι δικηγόροι-πλήν Σπύρου- αναλαμβάνω εγώ τον διαβολάκο 🙂 ). Δεν συμφωνώ ότι το «τάχει 400» είναι συνώνυμο του «έχει μυαλό ξυράφι!» Το δεύτερο πάει σε ευφυία ενώ το πρώτο σε υγεία. Δηλαδή «ταχει 400» σημαίνει «είναι καλά στα μυαλά του» ,δεν είναι σαλεμένος, δεν χρωστάει της Μιχαλούς. 🙂

  19. sarant said

    18: H ένσταση δεκτή, έτσι που τα λες είναι -νομίζω ότι το «μυαλό ξυράφι» δεν είναι δική μου διατύπωση.

  20. Alexis said

    Πάλι συμπέσαμε με τον Πέπε όπως και χτες με τους Ιουνιο-Ιούληδες 😀

    Τι γίνεται ρε παιδιά;

  21. LandS said

    4&5 Με τον ίδιο τρόπο έχουμε και το: «Της επί χρήμασι … το κιγκλίδωμα»

    8 Το ανέκδοτο με το λαγό και τον ελέφαντα, το χρησιμοποίησε ο Ν. Ζαχαριάδης σε ομιλία του, στη ΚΕ του ΚΚΕ. Άρα ως ανέκδοτο είναι γνωστό πριν το 56. Ως περιγραφή …άβολης κατάστασης, ίσως από τότε.

    10 Γιατί όχι κροκόδριλος=το σκουλήκι με τους κρόκους (που το δέρμα του έχει) ;

  22. Γς said

    Κι ο Τασούλας της ΝΔ στο ΣΚΑΙ τώρα:

    -Θα προχωρήσουμε σταθερά με σταθερότητα

  23. Πάντως το Liddel Scott λέει ότι έιναι γενική λέξη για τη σαύρα
    κροκό-δῑλος, ὁ, prop. Ion. word for lizard, acc. to Hdt.2.69, etc.; κ. τριπήχεες χερσαῖοι, of the desert monitor, genus Varanus, Id.4.192; of other lizards, Arist.Fr.362, LXX Le.11.30, Ael.NA1.58; κ. μικρός, in a fountain at Chalcedon, Str.12.4.2; cf. κροκύδιλος Hippon.119 (κροκό-δειλ-ος Eust.; κρεκύδειλος Et.Gen.in Indogerm.Forsch.15.7).

    2. crocodile found in the Nile, Hdt.2.68 sq.; also in Indian rivers, Id.4.44, cf. Ael.NA12.41; ὁ κ. ὁ ποτάμιος Arist.HA492b24, cf. 558a18. (Correctly written κροκόδιλος PCair.Zen.354.13, 443.4 (iii B. C.), PTeb.63.25 (ii B. C.), etc.; later κροκό-δειλος PAmh.2.45.8 (ii B. C.), etc., freq. in codd.; κορκόδιλος PCair.Zen.379.5 (iii B. C.); κορκότιλος Stud.Pal.20.75 ii 16 (iii/iv A. D.); κορκόδριλλος and Dim. κορκοδρίλλιον, Gloss.

    Γαι το δρίλος-> σκουλίκι δεν βρήκα τιποτα.

  24. Γς said

    Περί κροκοδείλου:
    Ανένδοτος ο δικός μας.
    Βρε τι του λέγαμε τα αιτήματά μας, ότι είχαμε δίκιο, ότι πρέπει να μας δώσει μια ευκαιρία, ότι, ότι …
    Τίποτα. Οπότε τον πλησιάζω και δείχνοντας τη μπλούζα του, του λέω:
    -Κάντε το για το κροκοδειλάκι σας!
    Προσπάθησε να κρατηθεί, άλλα έσκασε στα γέλια.
    Τελικά τα βρήκαμε.
    -Μπράβο Γς
    Ναι. Φόραγε μπλουζάκι Λα Κοστ

  25. Conspiraki Theologist said

    Δε νομίζω να το αγνοούν και πολλοί εδώ, απλά το παραθέτω για λόγους πληρότητας, με αφορμή τον επίλογο του άρθρου : «To πρόβλημα με τον κόσμο είναι ότι οι ηλίθιοι είναι υπερβολικά βέβαιοι και οι ευφυείς γεμάτοι αμφιβολίες» (Μπέρτρανντ (πόσο πιο χάλια μπορεί να φαντάζει ένα ξένο όνομα γραμμένο στα ελληνικά !?) Ράσελ ). Η παραπάνω προφανής παρατήρηση, ή μάλλον το αίτιό της, έχει μελετηθεί πρόσφατα και από ψυχολόγους και έχει και όνομα Dunning Kruger effect .

  26. spiral architect said

    @21γ & 23: Λαντζ και Παναγιώτη, προς τούτο και το 🙄 γιατί μού φάνηκε περίεργη και μη πειστική η ετυμολογία της λέξης.

  27. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    Θα το ετυμολογήσουμε σε ειδικό άρθρο το καημένο το κροκοδειλάκι (που λέει και το ανέκδοτο).

  28. spiral architect said

    Γνωστές καθημερινές φράσεις σε … τουριστικά αγγλικά:

    Κάτι τρέχει στα γύφτικα – Something running down to the gypsies
    Βρέχει καρέκλες – Its rainning chairlegs
    Είδα τον Χρηστό φαντάρο – I saw the christ soldier
    Την κάτσαμε την βάρκα – We sit the boat
    Όλα τα χε η Μαριορή ο φερετζές της λείπει – Mariori had everything, the feretzes is missing.
    Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς – Manolios has changed and put his clothes the other way around.
    Χέσε ψηλά και αγνάντευε – Shit high and gaze
    Με δουλεύεις; – Are you working me?
    Μου άλλαξες τα φώτα – You changed my lights
    Την έκανε από χέρι – I (he/she/it/we/you/they) did her from hand
    Καλώς τα μάτια μας τα δυό – Welcome my eyes the two
    Κάλλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρι – Beffer five and to hand than ten and waiting
    Σαν την άδικη κατάρα – Like the unfair curse.
    Το μυαλό σου και μια λίρα και του μπογιατζή ο κόπανος – Your brain and a pound and the painter’s brush.
    Βγήκα από τα ρούχα μου – I came out of my clothes.
    Δεν ξέρω την τύφλα μου – I don’t know my blindness.
    Χλωμό το βλέπω – l see it pale
    Είσαι για τα πανηγύρια – You are for the festivals.
    Μου πήρες τα αυτιά – You ate my ears.
    Έχει ο καιρός γυρίσματα – Has the weather turnings.
    Κάνει τον ψόφιο κοριό – He does the dead bug.
    Στο κάτω κάτω της γραφής – To the down down of the writing…
    Χτύπησα μπιέλα – I hit biela!
    Μασάει η κατσίκα ταραμά; – Does the goat chew taramas?
    Σιγά τα λάχανα! – Slow the cabbages!
    Σιγά τα αυγά! – Slow the eggs!
    Πιάσε το αυγό και κούρευτο – Catch the egg and mow it.
    Κολοκύθια με ρίγανη – Marrows with the oregano.
    Ρόμπες γίναμε – We became robes
    Ρόμπα ξεκούμπωτη – Robe unbuttoned
    Με αυτό το πλευρό να κοιμάσαι – With this side to sleep.
    Σκυλοβαρέθηκα – I am dogbored.
    Κάναμε μαύρα μάτια να σε δούμε – We did black eyes to see you.
    Κυριακή κοντή γιορτή – Sunday short feast.
    Τα σύκα σύκα και η σκάφη σκάφη – To say the figs figs and the tub tub!
    Υπολογίζεις χωρίς τον ξενοδόχο – You are computing without the hotel owner.
    Η τρέλα δεν πάει στα βουνά – The madness doesn’t go to the mountains.
    Με κόλλησε στον τοίχο – He stuck me to the wall.

    (από εδώ)

  29. LandS said

    27 ΝΩΕ!

  30. LandS said

    28 Με λίγα λόγια shit in Manyyears that we did not become goodbelts

  31. axillefs said

    η έκφραση δεν είναι: «ο τρελός τα ‘χει τετρακόσια;»

    για το «Σιγά τον πολυέλαιο» αν σχετίζεται με την εκκλησία, μήπως υπονοεί ότι ο πολυέλαιος ήταν δωρεά κάποιου που περηφανευόταν, ενώ δεν ήταν τίποτα ιδιαίτερο;

  32. LandS said

    Για τον Πολυχρόνη, καλό είναι να μάθουμε.

    Ξέρω ( ; ) για τον Γερο Μασούρα, που πήγε χαμένος πέφτοντας από το γιοφύρι την ώρα που αφόδευε.

  33. Alexis said

    #30: Το Manyyears είναι ο …Πολυχρόνης στα Αγγλικά; 😀 😀 😀

    «shit inside» θα ήταν πιο σωστό! 🙂

  34. Γιώργος Θαλάσσης said

    «Της Παναγιάς τα μάτια: Αναφέρεται κυρίως σε μεγάλες ποσότητες αντικειμένων ή σε πάρα πολλά λεφτά που έκλεψε κάποιος. Οι ιερόσυλοι συνήθιζαν να κλέβουν τα χρυσά μάτια των εικόνων ή, κατά τα προχριστιανικά χρόνια, τα μάτια των αγαλμάτων τα οποία ήταν από πολύτιμους λίθους.»
    Στην Ήπειρο τουλάχιστον, η παροιμία λέγονταν για πραματευτές που είχαν από βελόνια μέχρι…»της Παναγιάς τα μάτια». Θεωρούσαν θαυματουργό φάρμακο το χρώμα που έξυναν από τις εικόνες και τις τοιχογραφίες , κυρίως από τα μάτια των αγίων και μάλιστα της Παναγιάς. Από κει προήλθε η φράση και σημαίνει στην κυριολεξία ότι αυτός έχει τα πάντα (στο εμπορικό του). Όταν κόπηκε αυτή η βάρβαρη συνήθεια, τα βγαλμένα μάτια στις τοιχογραφίες τα απέδωσαν στους ιερόσυλους Τούρκους.

  35. Στ said

    Ενδιαφέρον το άρθρο. Θα ήθελα να ρωτήσω για μια έκφραση που δεν αναφέρεται εδώ, «στο πι και φι».

  36. Νέο Kid Στο Block said

    A ρε.. Life an’ Chicken! περνάμε εδώ μέσα! 😆
    (αν και στην περίπτωσή μας θα ήταν ίσως πιο πολίτικαλ κορέκτ το «Leben und Wurst!»..)

  37. spiral architect said

    Κώνωψ καὶ λέων:

    Κώνωψ πρὸς λέοντα ἐλθὼν εἶπεν· «Οὔτε φοβοῦμαί σε, οὔτε δυνατώτερός μου εἶ· εἰ δὲ μή, τί σοί ἐστιν ἡ δύναμις; ὅτι ξύεις τοῖς ὄνυξι καὶ δάκνεις τοῖς ὀδοῦσι; τοῦτο καὶ γυνὴ τῷ ἀνδρὶ μαχομένη ποιεῖ. Ἐγὼ δὲ λίαν ὑπάρχω σου ἰσχυρότερος. Εἰ δὲ θέλεις, ἔλθωμεν καὶ εἰς πόλεμον.» Καὶ σαλπίσας ὁ κώνωψ ἐνεπήγετο, δάκνων τὰ περὶ τὰς ῥίνας αὐτοῦ ἄτριχα πρόσωπα. Καὶ ὁ λέων τοῖς ἰδίοις ὄνυξι κατέλυεν ἑαυτόν, ἕως ἀπηύδησεν. Ὁ δὲ κώνωψ νικήσας τὸν λέοντα, σαλπίσας καὶ ἐπινίκιον ᾄσας, ἔπτατο· καὶ ἀράχνης δεσμῷ ἐμπλακεὶς ἐσθιόμενος ἀπωδύρετο πῶς μεγίστοις πολεμῶν, ὑπό εὐτελοῦς ζώου, τῆς ἀράχνης, ἀπώλετο.
    (άσχετο αλλά, μου ήλθε στο νου διαβάζοντας τα σχόλια ο γνωστός μύθος του Αισώπου με το κουνούπι και το λιοντάρι)

  38. Από παλιά είναι διαδεδομένη αυτή η εξήγηση για το πολυέλαιο.
    http://www.asxetos.gr/pedia/paradosi/laiki-sofia/siga-ton-polyelaio-29179.html
    Δεν καταλαβαίνω πως γεννήθηκε αυτός ο μύθος, είναι και το νόημά του άσχετο με την έκφραση. Ο Νατσούλης τον έβγαλε κι αυτόν;

  39. Πέπε said

    @31: Αχιλλέφ, εκατομμύρια άνθρωποι έχουν κάνει τζάμπα φιγούρα για τα σπίτια τους, τα ρούχα τους, τα λεφτά τους, τα επιτεύγματά τους, αλλά δεν υπάρχει έκφραση «σιγά το σπίτι», «σιγά το αυτοκίνητο» κλπ.. Λογικά κάπου αλλού έχει την αρχή του ο πολυέλαιος.

  40. Είχα την εντύπωση ότι στα περισσότερα παιχνίδια τα μπαστούνια είναι το υψηλότερο ιεραρχικά από τα τέσσερα χρώματα της τράπουλας. (Και πάλι θα είχε νόημα η έκφραση – αν τα χαρτιά του αντιπάλου είναι μπαστούνια).

  41. sarant said

    35. To πι και φι έχει βασανίσει πολύ κόσμο, ίσως αξίζει (και αυτό! πολλά χρέη αναλαμβάνω) χωριστό άρθρο. Μια θεωρία λέει ότι είναι από τα χειλικόφωνα σύμφωνα (πι, βι, φι) που οι παλιοί δάσκαλοι έβαζαν τα παιδιά να απαγγέλλουν πολύ γρήγορα. Κατ’ άλλους είναι τα αρχικά των λέξεων «παλούκι» και «φούρκα» (αλλά γιατί να δίνει ιδέα συντομίας; ) Θα μπορούσε να είναι σύντμηση της έκφρ. «στο πιτς φιτίλι».

    34: Μπορεί και νάχεις δίκιο, πρέπει να το κοιτάξω.

  42. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Ωραίο άρθρο Νικοκύρη, με το καλό να εκδοθεί το καινούριο βιβλίο σου. Απο χθές έχεις και μια καινούρια επισκέπτρια στο όμορφο ιστολόγιό σου, την μικρή μου κόρη (18 κλεισμένα πλέον) Δανάη. Λύσε μου σε παρακαλώ μια απορία, γιατι πάει μακριά η βαλίτσα, και γιατι πέταξε το πουλάκι;

    Για την ευφάνταστη εκδοχή, δεν νομίζω οτι ισχύει αυτό που λές, μπορεί να διαδωθεί με μεγάλη ευκολία, ειδικά τώρα με το διαδύκτιο, αλλα αν αντικρουστεί με σοβαρά επιχειρήματα, δεν θα αντέξει στον χρόνο. Θα φέρω παράδειγμα εμένα που είμαι ο κοινός μέσος άνθρωπος, (απόφοιτος νυχτερινής τεχνικής σχολής, ας πούμε έχω βγάλει το λύκειο όπως οι περισσότεροι πλέον στην χώρα) και το πράσινα άλογα. Κάπου είχα διαβάσει (απο κάποιον ελληνοβαρεμένο μάλλον) οτι προέρχεται απο το αρχαίο πράσειν άλογα, μου φάνηκε λογικό, υπήρχε και ένα μουσικό συγκρότημα με αυτό το όνομα, που προβοκάριζε (εν αγνοία του;) του λόγου το αληθές. Διαβάζοντας την εξήγηση που είχες δώσει πριν μερικά χρόνια σε ένα άρθρο σου εδώ, (σε επισκέπτωμαι απο το 2009 αν δεν κάνω λάθος, απλώς τον τελευταίο χρόνο σχολιάζω όταν νομίζω οτι με παίρνει, άλλωστε μου αρέσει περισσότερο να διαβάζω) ενστερνίστηκα την δική σου άποψη, που ήταν πιο τεκμηριομένη. Απο τότε έτυχε με δυο τρείς, να αντιπαρατεθούμε για την σχετική φράση, και πολύ απλά τους είπα, μπείτε στον Σαραντάκο να ξεστραβωθείτε.
    Το συμπέρασμα που βγαίνει, είναι οτι η όποια φήμη αντικρουστεί με τεκμηριομένα επιχειρήματα, έχει συντομη ημερομηνία λήξεως. Καλό είναι, κάποια ιστολόγια σαν το δικό σου (που είναι σημείο αναφοράς πλέον) να βγαίνουν και να αντικρούουν την κάθε διαδεδομένη πατάτα. Το διαδύκτιο (όπως και όλα τα πράγματα) είναι για καλό και για κακό, εξυπηρετεί και το ψέμα, και την αλήθεια, δεν παίρνει θέση.

  43. spiral architect said

    Να και το άσμα, Λάμπρο:

  44. LandS said

    Πρέπει να το έχω ξαναγράψει, γιατί είναι μια από τις αγαπημένες μου. «Τι πράσσειν άλογα και πράσινα άλογα λες»

  45. Dimitris said

    Ανυπομονώ για το νέο βιβλίο, αλλά ανυπομονώ περισσότερο για το «εφτά ευτυχισμένα καλοκαίρια»

  46. Ηλεφούφουτος said

    «Όμως, η ευφάνταστη εκδοχή εκφέρεται με σιγουριά, κι η σιγουριά ασκεί έλξη ακαταμάχητη. …Ενώ εσύ, που ντρέπεσαι να πεις ψέματα, λες “Δεν είμαστε βέβαιοι, υπάρχει αυτή η θεωρία αλλά δεν … -πάει, πέταξε το πουλάκι, δεν πείθεις τον πολύ κόσμο.

    Ή μήπως δεν είναι έτσι;»

    Ένα ωραίο που έχω ακούσει σχετικά είναι «Ο ξεναγός ξέρει τα πάντα, ο αρχαιολόγος δεν ξέρει τίποτα.»

    Αλήθεια, γιατί είναι κακό να υπάρχει πέτρα στο πηγάδι; Μήπως κι οι γνωστικοί δεν είναι τόσο γνωστικοί τελικα;

  47. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    40: Το θέμα των μπαστουνιών και της ονομασίας τους είναι πολύ πολύπλοκο. Πάντως στην πρέφα είναι τα χαμηλότερα.

    42: Είναι κι έτσι που τα λες, αλλιώς θα το είχαμε κλείσει το μαγαζί!

  48. pilot said

    28 Για τον πολυέλαιο υπάρχει και το ….Slow the much oil

  49. stratosbg said

    Reblogged this on ahairlessape.

  50. pilot said

    Μια από τις εκφράσεις που νομίζω ότι αξίζει να διευκρινιστεί η καταγωγή της, είναι και το «τη βάψαμε».

  51. pilot said

    Διόρθωση το 50 παραπάνω. Μια από τις εκφράσεις που νομίζω ότι αξίζει να διευκρινιστεί η καταγωγή της, ….τώρα με τα μηνμομόνια …..είναι και το “τη βάψαμε”.

  52. marulaki said

    #46 Φαντάζομαι γιατί αν ρίξεις πέτρα στο πηγάδι ανακατεύεται το χώμα με το νερό, και δεν μπορείς να πιεις.

  53. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    26
    Η σκέψις, άλλωστε, των Σκεπτικών η σχολή, συνώνυμος της αμφιβολίας.

  54. Τσούρης Βασίλειος said

    Γεια σε όλους.

    » Ο νάχας κι ο τάχας είναι πρώτα ξαδέρφια»
    «τρία π(ου)λιά κι ένας τσιώνος»
    «μαλλί από τσιώνο»
    ΄Πέσε μπούνα να σε φάω»
    ¨η α(ε)πού σαράντα τ΄αλ(ε)πόπ(ου)λο σαρανταένα;
    «έλα τάτα να σ΄δείξω που τόχει η μάνα»
    «μπήδ(η)σε η σκύλα το λαγό»
    » τα ματια τ(ου) πετάν τσίκες»
    «το κουμπί τ΄ς Αλέξαινας»
    » στον τσιόκο μ΄ εμένα «

  55. NM said

    «Τα τίναξε (τα πέταλα): Περιφρονητική φράση, η οποία πηγάζει από την εικόνα ενός αλόγου όταν πεθαίνει: σωριάζεται στο έδαφος με σπασμούς και τινάζει πίσω τα πόδια του, οπότε συχνά τα πέταλα πετάγονται μακριά.»
    ……………………….
    Εχετε δει άλογο να πεθαίνει; Σας βεβαιώ ότι το κάνει όπως όλα τα θηλαστικά. Σκύλοι, γάτες, άνθρωποι… Ανάλογα δηλαδή με την αιτία του θανάτου. Σπάνια, αν πεθάνουν από τραύματα ή σε στιγμές υπερέντασης μπορεί να σημειωθούν και σπασμοί. Για τα άλογα έχω διαβάσει περιγραφές ότι ξεψυχούσαν έτσι από τράυματα κατά τη διάρκεια της μάχης ή «έσκαγαν» από υπερβολική κούραση μετά από πίεση του αναβάτη (δηλαδή από εγκεφαλικό ή καρδιακό). Σε καμία περίπτωση όμως οι σπασμοί αυτοί δεν είναι δυνατόν να ξεκολλήσουν τα πέταλα από τις οπλές του. Είναι σα να λέμε ότι «ο στρατιώτης πεθαίνοντας τίναξε τις αρβύλες απ τα πόδια του».
    Αν ήθελα να νατσουλίσω θα έλεγα την παρακάτω δική μου εκδοχή: Οταν ένα άλογο πέθαινε μόνο του στην ερημιά, έσπευδαν διάφοροι να του πάρουν τα πέταλα για να τα πουλήσουν σε κάποιο σιδερά ή πεταλωτή. Όταν την άλλη μέρα πέρναγε από εκεί κάποιο παιδάκι με τον παππού του και τον ρώταγε: «Παππού, παππού! Τι έπαθε το αλογάκι και είναι γυρισμένο τ’ ανάσκελα;» ο παππούς, για να αποφύγει τυχόν ενοχλητικές παιδικές απορίες του στυλ «που πάμε όταν πεθαίνουμε;» κλπ, του απαντούσε διφορούμενα «τίναξε τα πέταλα του!». Και αυτό γιατί τον παρατηρητικό παππού λίγο τον ένοιαζε που το άλογο πέθανε και ήδη βλαστήμαγε μέσα του που κάποιος άλλος πρόλαβε πριν απ’αυτόν ν’ αρπάξει τα σιδερικά από το αδέσποτο κουφάρι.
    Επειδή όμως δεν είμαι ευφάνταστος Νατσούλης, αλλά απλός ρομαντικός –πλην προσγειωμένος- ΝΜ, κλίνω προς την εκδοχή του Τζιμάκου #1 .

  56. skol said

    46 τέλος
    Μια υπόθεση: Μήπως δεν πρόκειται για κάποια μικρή πετρούλα αλλά για κάποια αρκετά μεγάλη, ίσως αυτή που σκεπάζει το άνοιγμα του πηγαδιού; Και το πλήθος των γνωστικών που χρειάζονται για να τη βγάλουν αυτό δείχνει!
    Άλλωστε πρέπει να ήταν συνηθισμένο να πετά κανείς μικρές πέτρες στο πηγάδι για να δει(=ακούσει) αν έχει νερό, όπως λέει και το τραγούδι

  57. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    43 – Ωραίος ο Spiral, δεν έκαναν βέβαια και τίποτα σπουδαίο, ακολούθησαν τον δρόμο του ΠΡΑΣΕΙΝ ΑΛΟΓΑ.

    48 – Τι μου θύμισες, μας το έλεγε ένας δάσκαλος των αγγλικών στο φροντιστήριο, μετα την μεταπολίτευση, 74-75.

    Νίκο συγνώμη για κάποια λαθάκια που δεν τα διόρθωσα, αλλα είμαι εκτός Αθηνών, και μπαίνω περιστασιακά απο ιντερνέτ καφέ, οπότε γράφω κάπως γρήγορα (για τα δικά μου δεδομένα) και δεν κάνω έλεγχο μετά.

  58. NM said

    Κρατάω το φανάρι:
    Αυτό με τον υπηρέτη που κράταγε το φανάρι (και με γυρισμένη την πλάτη!!) είναι βεβαιωμένο ή δημιούργημα γάλλων βιτσιόζων παραμυθάδων των περασμένων εποχών σαν το «lus primae noctis»;
    Ρωτάω γιατί αυτού του τύπου η λογοτεχνία όχι μόνο ανθούσε αλλά θεωρούνταν και απολύτα αληθής.

  59. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    58: Αν θυμάμαι καλά, το έχω δει σε έγκυρη πηγή.

    56: Παροιμία είναι βρε παιδιά.

  60. Μαρία said

    59 (58)
    Η δικιά μου (έγκυρη) πηγή είναι ο Duneton, La puce à l’ oreille.
    Με τη διαφορά οτι οι σουμπρέτες κι οι βαλέδες έφεγγαν πάντα τα αφεντικά τους κι όχι την πρώτη νύχτα κλπ όπως αναφέρεται στο άρθρο.

    Απροπό, για τους τους ψύλλους στ’ αυτιά δεν χρειάζεται η διαμεσολάβηση των σκυλιών. Η έκφραση βγήκε (στα γαλλικά 14ος αι.), όταν οι ψύλλοι του ανθρώπου, που σε ξυπνούσαν στον ύπνο, αφθονούσαν.

  61. sarant said

    60: Μπράβο, ο Ντυνετόν είναι μία πηγή, αν και ίσως να υπάρχει και άλλη διότι πρέπει να έχω κάπου δει και εικόνα, κι απ΄ό,τι θυμάμαι (εκτός αν πέφτω έξω) ο Ντυνετόν δεν έχει εικόνες -ή έχει;

    Για τους ψύλλους, ναι, φυσικά είχαν και οι άνθρωποι, αλλά υποτίθεται ότι το τέντωμα του κεφαλιού του σκύλου είναι που γέννησε την έκφραση. Τέσπα, πρέπει να το ξαναδώ.

  62. Μαρία said

    61
    Όχι, δεν έχει εικόνες.
    Ο Ροσελίνι στην ταινία http://fr.wikipedia.org/wiki/La_Prise_de_pouvoir_par_Louis_XIV έχει μια ωραία σκηνή με το τυπικό του βασιλικού ξυπνήματος. Η υπηρέτρια κοιμάται στο ίδιο δωμάτιο και είναι η πρώτη που ξυπνάει. Η σκηνή της προσευχής έχει μεγάλη πλάκα.
    https://www.mtholyoke.edu/courses/nvaget/311sp10/politiqueLouisXIV.html
    (Ευκαιρία να την ξαναδώ)

    Στους ψύλλους αφιερώνει 5 σελίδες, μια και στα γαλλικά η έκφραση πήρε κι άλλη σημασία, της ερωτικής φαγούρας 🙂

  63. Άρτεμη said

    για την … απόδειξη ότι δέν είμαστε ελέφαντες, διάβασα την έκφραση πρώτη φορά έφηβη στο Σ’ ένα Γυμνάσιο Θηλέων, τής Κατίνας Παππά, όπου αποδιδόταν ως εξής: Αμα σε πιάσει η Γκεστάπο για ελέφαντα, άντε ν’ αποδείξεις ότι είσαι ποντικός.
    Η συγγραφέας βεβαίωνε ότι επρόκειτο για κατοχικό ανέκδοτο.
    Για την πέτρα στο πηγάδι, ίσως αυτή η σελίδα http://androni.blogspot.gr/2011/10/ta.html να δώσει ένα μέρος τής απάντησης

  64. LandS said

    50,51 Σε λίγο θα ζητήσουμε να βρούμε και το «τη κάτσαμε τη βάρκα» ή επί το κουτσαβακικώτερον «τη κάτσαμε την λέμβον».

    Slang.gr το κάναμε εδώ μέσα…. 🙂

  65. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    -Για ψύλλου πήδημα
    -Πεταλώνει (ή καλιβώνει) τον ψύλλο

    κι άλλες αλληγορικές εκφράσεις από παιχνίδια με χαρτιά,ζάρια κλπ:
    -Για κάποιες περιοχές (ή οικογένειες) που έβγαζαν χαρτοπαίχτες λέγαν την έκφραση «κοιμούνται με τον άσσο στο μανικοκάπι».
    -Δεν πήρα πρέφα.
    -Δεν πήρα χαρτωσά (δεν κέρδισα τίποτα)
    -Εμεινα στον άσσο
    -Παρουσιάστηκε σα Φάντε Μπαστούνης
    –ρέσταρησα (όπως το ρεφάρησα)
    -τόμπολα
    -εξάρες (συνοδεύεται από κίνηση ριξίματος ζαριού 🙂 )

  66. Ηλεφούφουτος said

    62Ροσελίνι Κοιτα σύμπτωση! Μόλις προχτές το κατέβασα! Δεν το ‘χω δει ακόμα.

    59γ Out of all the people να το λες εσύ;!

  67. ΗΦ, μια που σε βρήκα πέρνα απ’ τα μέρη μου που χρειάζομαι έναν σλαβομαθή!

  68. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    63: Με χίλιες παραλλαγές έχει ειπωθεί αυτό 🙂

  69. munich said

    καλησπέρα
    αν σε πιάσουν με ‘να «ψύλλο», άντε να αποδείξεις ότι είσαι ελέφαντας 😎

  70. Άρτεμη said

    63 Μόνο με χίλιες; 🙂

  71. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    69, ενώ αν σε πιάσουν με κοριό, λες να φέρνεις για ελέφαντας περισσότερο 🙂 🙂

  72. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Η «μνήμη ελέφαντα», τεκμηριώνεται ή λέγεται λόγω μεγέθους του; χα

  73. sarant said

    72: Τεκμηριώνεται απ’ όσο ξέρω.

  74. skol said

    63 Ωραίο το άρθρο με τα πηγάδια αλλά πως απαντάει; Λες να είναι το λιθάρι που ρίχνουν οι κλέφτες στο πηγάδι; 🙂
    59γ Μα για παροιμίες δεν μιλάμε;

  75. #72 Οι ελέφαντες θυμούνται με θαυμαστή ακρίβεια για όλη τους τη ζωή τις διαδρομές προς συγκεκριμένα μέρη με νερό, που εντυπώνονται στη μνήμη τους από νεαρή ηλικία. Σε διαφορετική περίπτωση θα πέθαιναν στην πρώτη εποχή ξηρασίας στην Αφρική, μετακινούμενοι μάταια.

  76. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    75.Ωραίοι κι ευχαριστώ! Δεν ανέτρεξα να το βρω στο ιντερνέτι αλλά κάτι τέτοιο φαντάστηκα.(Μάλλον κάποτε θα το έμαθα αλλά σβήστηκε). Μόνο που έμεινε να υμνείται η μνήμη των ελεφάντων ενώ κι άλλα έμβια έχουν ανάλογο χάρισμα. Από ψάρια μέχρι πουλιά και πεταλούδες διασχίζουν επίσης μπρος-πίσω, τεράστιες αποστάσεις κι από τους ίδιους τόπους που θυμούνται ότι τα «βολεύουν» για να ταξιδεύουν σώα (π.χ.νησάκια να ξεκουραστούν, θερμές περιοχές να αποστάσουν, νερότοπους να ξεδιψούν κλπ). Καλό ήταν που βρέθηκε αφορμή να σκεφτώ αυτούς όλους αυτούς τους υπέροχους δρομολάτες της γης.

    «Κι ένας χαμένος ελέφαντας αξίζει πάντοτε πιο πολύ από δυο στήθια κοριτσιού που σαλεύουν», Ν.Γκάτσος, Αμοργός

  77. Πέπε said

    Το ιδιαίτερο που λέγεται ότι έχει η μνήμη του ελέφαντα είναι η άσβεστη μνησικακία: αν κάποιος άνθρωπος τον βλάψει, θα τον αναγνωρίσει ακόμα και μετά από χρόνια και θα τον εκδικηθεί. Δεν ξέρω αν όλο αυτό ισχύει, ως στερεότυπο πάντως είναι πολύ διαδεδομένο και νομίζω ότι σ’ αυτό αναφέρεται η έκφραση.

  78. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Και «καμήλα» μου φαίνεται πως λέμε γι αυτόν που κρατάει το κακό στη μνήμη για να ανταποδώσει την «κατάλληλη» στιγμή

  79. Μαρία said

    78 (77)
    Ακριβώς. Καμήλα ο μνησίκακος όχι ο ελέφαντας, που είναι τέρας μνήμης.

  80. Gpoint said

    Η ιδιαιτερότητα στην μνήμη του ελέφαντα σε σχέση με τα άλλα ζώα είναι η ικανότητά του να διακρίνει τα υπολείματα από τους νεκρούς συγγενείς του σε αντίθεση με άλλα ζώα που σταματούν την αναγνώριση ταυτόχρονα με τον θάνατο.

    Δεν έχει τυχαία θηλυκό όνομα η καμήλα όπως και η κατσίκα σε αντίθεση με τον «αρσενικό» λύκο ή το «ουδέτερο» ζαρκάδι

  81. Γς said

    80 @ Ζαρκάδι του Τζι

    Πολύ ωραίο το ζαρκάδι του Τζι.
    Να το διαβάσετε.
    Κόντεψα να πάω από ασφυξία πριν 40 κοντά χρόνια σαν σώγαμπρος σε ένα τέτοιο Ζαρκαδέϊκο.
    Αν ήταν δυνατόν ο Γς να αντέξει τέτοια αγάπη, τέτοια προστασία, από όλο το σόϊ. Κοντραρίστηκα με τον αρχιτσέλιγκα και μου έδωσαν τα παπούτσια στο χέρι. Γλίτωσα. Κι αυτοί από μένα. Ισως κι αυτή, αγαπητή φίλη ακόμη.

  82. Γιώργος Θαλάσσης said

    «Όταν ο παλαβός ρίξει μια πέτρα στο πηγάδι, χρειάζονται σαράντα γνωστικοί για να τη βγάλουν -και ξέρετε τι δουλειά είναι αυτό, δύσκολη και βαρετή.» Μετά όμως πίνουμε καθαρό νερό. Σε άλλη εκδοχή: «Ένας λωλός ρίχνει μια πέτρα στο πηγάδι και χίλιοι φρόνιμοι δεν την εβγάζουν».
    Το βρήκα κι έτσι: «Πηγάδι που σε δροσίζει μην το πετροβολάς».
    Είναι εύκολο να κάνεις μια κουταμάρα (να ρίξεις πέτρα σε πηγάδι π.χ.) που θα στοιχίσει πολύ κόπο σε όσους προσπαθήσουν (και καμιά φορά δεν μπορούν -δεν χωράνε-) να επανορθώσουν. Δεν έχει σχέση φυσικά με την καθαρότητα του νερού το ρίξιμο της πέτρας μέσα στο πηγάδι. Απλά αν πέσουν πολλές πέτρες το πηγάδι θα βουλώσει και δεν θα μπορεί κάποιος να πάρει νερό. (Γνωστή η τακτική των πολεμίων, να μολύνουν ή να βουλώνουν τα πηγάδια των εχθρών τους). Τη βλακεία του ενός λοιπόν (σε ένα τόσο σημαντικό ζήτημα όπως π.χ. της ύδρευσης) μπορεί να την αντιμετωπίσουν με δυσκολία (και καμιά φορά να μην το καταφέρουν) σαράντα ή χίλιοι γνωστικοί.

  83. skol said

    Το μπαρούτι και διάργυρος που μου λέγανε μικρό όταν έκανα καμιά ζημιά και που είναι αντίστοιχο με το στάχτη και μπούρμπερη από πού να βγαίνει; Πού κολλάει ο υδράργυρος;

  84. Γς said

    83:
    Από τον βροντώδη υδράργυρο στις πυροδοτήσεις εκρηκτικών;

  85. sarant said

    82: Μπράβο, πολύ πειστικό.

    83: Διάργυρος είναι σίγουρα ο υδράργυρος, Αλλά δεν έχω ακούσει τη φράση, το ξέρω απ’ αλλού. Πώς ακριβώς σου τη λέγανε, ότι τάκανες «μπ. και δ.»;

  86. ChrisMaGR said

    Σχετικά με την έκφραση «κρατώ το φανάρι», η πηγή μου είναι διάφορες ταινίες που έχω δει οπότε δεν είναι ό,τι πιο έγκυρο (και τον «ρωμαϊκό χαιρετισμό» από τις ταινίες τον ξέρουμε)
    Όταν ο άρχοντας πήγαινε στην κρεβατοκάμαρα της συζύγου του για «συνεύρεση», έξω από την πόρτα στέκονταν ο υπηρέτης με το φανάρι.
    Υπήρχε και η κινεζική ταινία «Σήκωσε τα Κόκκινα Φανάρια» όπου κάθε βράδυ ο υπηρέτης ανακοίνωνε σε ποιας συζύγου το διαμέρισμα θα ανάψει το φανάρι και κατ’ επέκταση με ποια σύζυγο θα περάσει τη βραδιά του ο αφέντης.
    Η πρώτη φορά του άρχοντα με τη νέα αρχόντισσα ήταν δημόσια. Πήγαινε το νεόνυμφο ζευγάρι σε ένα κρεβάτι με κουρτίνες, έκλεινε τις κουρτίνες και όλη η αυλή ήταν στην κρεβατοκάμαρα για να πιστοποιήσει ότι ο γάμος είχε ολοκληρωθεί.

  87. skol said

    84: Λογικό φαίνεται, δεν τον ήξερα τον βροντώδη υδράργυρο.
    85: Ναι, όταν έσπαγα κανένα πιάτο ας πούμε.

  88. Κωλόγερας said

    Ποιείται την νήσσαν θεωρείται η ακριβής αρχαιοπρεπής έκφραση. Το ποιεί την νήσσαν είναι πρόδηλα εσφαλμένο.

  89. Gpoint said

    Την ώρα που φιάχνω βύσσινο γλυκό σκέφτηκα πως αν κάποιος δοκίμαζε ωμά κεράσια,πετροκέρασα και βύσσινα, λόγω της ξινής γεύσης των τελευταίων θα φώναζε » Να λείπει το βύσσινο»

    Ισως γι αυτό φιάχνει τόο ωραίο γλυκόξινο σιρόπι και γλυκό του κουταλιού ενώ το κεράσι δίνει ένα άγευστο γλυκό πράγμα

  90. marulaki said

    #89 Βασικά το γλυκό βύσσινο θέλει πολύ ξεκουκούτσιασμα στα βυσσινοκέρασα, έχει μεγάλη σε διάρκεια και επίπονη προετοιμασία. Όταν μου το περιέγραψαν πρώτη φορά τι δουλειά έχει, και λίγο λίγο το ψήσιμο για να βγει το χρώμα ωραίο κλπκλπ, κατάλαβα γιατί πρέπει να μας λείπει το βύσσινο! Το πιο ωραίο βύσσινο γλυκό που έχω δοκιμάσει είναι το έτοιμο. 😉

  91. sarant said

    Yπάρχουν βέβαια μερικοί που τα βύσσινα μας αρέσουν και ωμά. 😉

  92. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    91. Σας αρέσουν τα ξινά; 🙂 (εμπλουτίζουμε τις εκφράσεις)

  93. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Θα βρω εύκολα γιατί το βύσσινο έχει δυο σου (κι ένα κουκούτσι) ; το έχετε ήδη πει;
    Σήμερα «σαραντάκισα» κανονικά: Σε μια ομάδα που μετείχα, γινόταν λόγος για «επαγγελματικές δεξιότητες». Κάποιος κόλλησε στο τί ακριβώς μπορούμε να «καταχωρίσουμε» στον όρο «δεξιότητες». Το έλεγε,το έφερνε από δω από κει, δεν ησύχαζε, οπότε κατά την ελληνική παράδοση, όλοι οι ομοτράπεζοι αναλάμβαναν να τον διαφωτίσουν κι έγινε του τηλεπάνελ του σύστριγκλο. Παίρνω κι εγώ το μέγα λόγο (από τη σημαία) και λέω : Δεξιότητες είναι το αντίθετο του «αριστερότητες». Τελεία!

  94. sarant said

    Ω ναι 😉

  95. Θρασύμαχος said

    http://www.synigoroskatanaloti.gr/docs/press/2013-07-03.ΔΤ-ΕΟΠΥΥ.pdf «0,98 ευρώ ανά κλήση ανεξαρτήτΟΥ διάρκειας»

  96. Gpoint said

    # 90

    Δεν βρίσκω καμιά δυσκολία στο ξεκουκούτσιασμα μ’ ένα μυτερό μαχαιράκι. Σε πέντε με δέκα λεπτά ξεκουκούτσιασα ένα κιλό. Απλά θέλει προσοχή στο βύσσινο που θα αγοράσεις να είναι φρέσκο και να «κρατάει» αλλιώς γίνεται νιανιά. Στην κατσαρόλα μ’ ένα κιλό ζάχαρη,, ένα ποτηράκι του κρασιού νερό (μετο οποίο ξέπλυνα τα κουκούτσια για να πάρω ότι περισσότερο από χυμό, τρεις σταγόνες λεμόνι για να «δέσει»,, ξάφρισμα στο δεκάλεπτο βράσιμο και έτοιμο, σκούρο-σκούρο και γευστικότατο.

    #91 Νίκο, ξέρω και άλλους που τα τρώνε ωμά, περι ορέξεως, ουδείς λόγος, αλλά στην Μαχαμπαράτα γράφτηκε πως ο άνθρωπος που τρώει άγουρα φρούτα έχει καούρες στο στομάχι που τον εμποδίζουν να σκεφτεί σωστά. Γι αυτό αποφεύγω τα ξινά, μου θυμίζουν άγουρα

  97. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Αλλος τρώει και δροσίζεται κι άλλος τρώει και ζορίζεται 🙂 🙂 (έκφραση επίσης)

  98. sarant said

    95: Ναι, το είδα κι εγώ…

  99. Λεώνικος Καλαχώρας said

    Το ‘κουνήσου από τηξ θέση σου’ λέγεται όταν το κακό αφορά τον ίδιο. Αν αφορά ‘άλλον, λέμε ‘δ’αγκωσε τη γλώσσα σου’

  100. q said

    «The whole problem with the world is that fools and fanatics are always so certain of themselves, but wiser people so full of doubts» -Bertrand Russell

  101. skol said

    85: Βρήκα μάλλον από που την ξέρεις! Το πιθανότερο είναι να πρόκειται για την ίδια σημασία, επειδή ο υδράργυρος σκορπίζει σε μικρά μπιλάκια και είναι δύσκολο να τον ξαναμαζέψεις. Το μπαρούτι μπέρδεψε λίγο τα πράγματα, αλλά εγώ έτσι την θυμάμαι την φράση και όχι με στάχτη.

  102. sarant said

    Και σκορπίζει σε μικρά μπιλάκια, και είναι και επίφοβο πράγμα. Ναι, από εκεί την είχα ακούσει!

  103. Γς said

    87b @ Skol
    >Ναι, όταν έσπαγα κανένα πιάτο ας πούμε.
    Στο τσακιρ κέφι, φαντάζομαι

    97 @ ΕΦΗ ΕΦΗ
    Η μεγάλη Στέλλα που πούλαγε μούρη στα μικρά ξαδέλφια της:
    -Η ζωή είναι ένα αγγούρι. Ξέρω εγώ που σας λέω…
    -…από αγγούρια! (Γς)

  104. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΣ
    Σαν τον υδράργυρο κύλησα κι έπεσα στη γη

  105. Γιώργος Γουγάς said

    Καλημέρα! Μόλις πρόσφατα ανακάλυψα μια εκδοχή για το «αντε να αποδείξεις πως δεν εισαι ελέφαντας», που συνδέεται με τον Μακαρθισμό Λέγεται ότι ο όρος (Μακαρθισμός) πρωτοεμφανίσθηκε σε επιτυχή γελοιογραφία της αμερικανικής εφημερίδας Ουάσιγκτον Ποστ, (φ.29 Μαρτίου του 1950), με την υπογραφή του Χέρμπερτ Μπλοκ, ως Χερμπμπλόκ, όπου απεικονιζόταν η όλη δραστηριότητα του Μακάρθυ ως μια στήλη από μισάνοικτα δοχεία με χρώμα, στη κορυφή της οποίας φέρονταν ο τίτλος μακαρθισμός και ενώπιον της οποίας οδηγείτο με το ζόρι ένας κατηγορηθείς ελέφαντας, προκειμένου να υποστεί ανάκριση για κομουνιστικές διασυνδέσεις!.

  106. sarant said

    Καλημέρα!
    Αναρωτιέμαι μήπως αυτός ο ελέφαντας παραπέμπει στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.

  107. […] https://sarantakos.wordpress.com/2013/07/02/origins/ […]

  108. Arbel said

    Σιγά τον πολυέλαιο: Τα παλιά χρόνια τα σπίτια ήταν πιό χαμηλά 2-2,5μ.κι όχι,3μ
    Όταν είχε πολυέλαιο και είχαν χορούς και πανηγύρια ..
    αυτός που έσερνε το χορό όταν πήδαγε και κορδωνόταν πολύ χτυπούσε τον πολυέλαιο με κίνδυνο να τον ρίξει μα τον σπάσει…
    Τότε του φώναζαν όλοι…Σιγά τον πολυέλαιο!!!!

  109. sarant said

    108 Με τη διαφορά πως ακριβώς τα παλιά σπίτια είναι πολύ πιο ψηλοτάβανα από τα σημερινά -και 4 μέτρα βρίσκεις. Στις σημερινές πολυκατοικίες, 2.70.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: