Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η μεγάλη απόδραση από τα Βούρλα – 58 χρόνια μετά

Posted by sarant στο 17 Ιουλίου, 2013


Συμπληρώνονται σήμερα 58 χρόνια από τη μεγαλύτερη απόδραση στη νεοελληνική ιστορία, τη μεγαλύτερη και ταυτόχρονα την πιο μυθιστορηματική ή κινηματογραφική -και την πιο ηρωική. Εννοώ την απόδραση 27 κομμουνιστών από τις φυλακές των Βούρλων, στον Πειραιά, στις 17 Ιουλίου 1955, αφού άνοιξαν υπόγεια σήραγγα μήκους 30 μέτρων, ένα εγχείρημα που διάρκεσε πολλούς μήνες και που είναι περίεργο που δεν έχει γίνει κινηματογραφική ταινία. Κάθε χρόνο γράφονται αξιόλογα κείμενα για τη συναρπαστική αυτή ιστορία, για την οποία έχουν επίσης γραφτεί τουλάχιστον δύο βιβλία, που δυστυχώς δεν τα έχω πρόχειρα. Σας συστήνω να διαβάσετε ένα περσινό άρθρο από το ιστολόγιο «Βαθύ κόκκινο«, που συνοδεύεται και από βιντεάκι.

Φέτος, έγινε λόγος για τη μεγάλη απόδραση πριν από μερικές μέρες, επειδή ο Βαρδής Β. Βαρδινογιάννης, ένας από τους 27 δραπέτες των Βούρλων και ένας από τους πέντε που βρίσκονται ακόμα στη ζωή, συμμετείχε στο τιμητικό προεδρείο του πρώτου συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Βαρδής ήταν και φίλος του μακαρίτη του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου -συνεργάζονταν μαζί στην ΕΔΙΑ, την Εταιρεία Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων. Με την ευκαιρία, η Αυγή της Κυριακής δημοσίεψε προχτές ένα άρθρο, που θα το αναδημοσιεύσω πιο κάτω, αφού πρώτα προσθέσω και μερικά δικά μου σχόλια.

Καταρχάς τα Βούρλα, για τους μη Πειραιώτες, είναι μια περιοχή της Δραπετσώνας -κάποτε θα ήταν βαλτώδης, και από εκεί θα βγήκε και το τοπωνύμιο. Τα Βούρλα δεν έγιναν διάσημα για τις φυλακές τους, ήταν ήδη πολύ διασημότερα πριν από τον πόλεμο -ούτε έχουν σχέση με τα Βουρλά, την ελληνική πόλη έξω από τη Σμύρνη, που ήταν γενέτειρα του Σεφέρη. Τα Βούρλα έγιναν διάσημα επειδή σε ένα οικοδομικό τους τετράγωνο φτιάχτηκε, το 1873 σύμφωνα με μια πηγή, «συνοικισμός κοινών γυναικών», με το σκοπό να συγκεντρωθούν εκεί οι πόρνες του Πειραιά. Τα Βούρλα είχαν εξωτερικό περιτείχισμα, όχι πολύ διαφορετικό από της φυλακής, πορτιέρηδες που έλεγχαν την είσοδο και έξοδο, οι γυναίκες που δούλευαν εκεί δεν μπορούσαν εύκολα να ξεφύγουν.

Δεν έχω διαβάσει κάποια μελέτη για τα Βούρλα, αλλά από τα λογοτεχνικά μου διαβάσματα έχω σχηματίσει την εντύπωση ότι για την πόρνη τα Βούρλα ήταν το τελευταίο σκαλοπάτι. Ο Ηλίας Πετρόπουλος στο Μπουρδέλο χαρακτηρίζει τα Βούρλα «μπορντέλ0-στρατώνα». Τη μεταπολεμική Τρούμπα τη χαρακτηρίζει «μπουρδελογειτονιά», ενώ τη θεσσαλονικιά Μπάρα την εκθειάζει ως «μπουρδελοπολιτεία» και με τον χαρακτηριστικό του τοπικισμό δεν λέει σχεδόν τίποτα για τα Βούρλα ενώ αφιερώνει πολλές σελίδες στη Μπάρα. Ο Καραγάτσης έχει γράψει για τα Βούρλα, αλλά το γνωστότερο λογοτεχνικό κείμενο που τα αναφέρει είναι το συγκλονιστικό «Αμαρτωλό» της Γαλάτειας Καζαντζάκη, που αρχίζει:

Στη Σμύρνη Λέλα,
Ηρώ στη Σαλονίκη,
στο Βόλο Κατινίτσα έναν καιρό…
Τώρα στα Βούρλα με φωνάζουν Νίκη… (το υπόλοιπο εδώ).

Τα Βούρλα αρχικά βρίσκονταν μακριά από τις κατοικημένες γειτονιές αλλά με το πέρασμα των χρόνων, και μετά και τον ερχομό των προσφύγων, βρέθηκαν μέσα στον οικιστικό ιστό. Έτσι, λίγο πριν τον πόλεμο απομακρύνθηκαν οι οίκοι ανοχής και το συγκρότημα μετατράπηκε, τι άλλο, σε φυλακή. (Σε ορισμένες πηγές βρήκα ότι η μετατροπή έγινε από τους ιταλογερμανούς επί Κατοχής -δεν ξέρω ποιο είναι το σωστό). Πάντως, λειτούργησαν ως φυλακή και επί Κατοχής και μετά, οπότε ονομάστηκαν Δικαστικές Φυλακές Πειραιώς. Και από εκεί έγινε το 1955 η Μεγάλη Απόδραση.

Η απόδραση έκανε πάταγο, και προβλήθηκε από τον τύπο της εποχής με πηχυαία πρωτοσέλιδα. Χαρακτηριστικό είναι το πρωτοσέλιδο της Απογευματινής στις 18 Ιουλίου 1955. Η Απογευματινή συνέχισε να προβάλλει το θέμα όλες τις επόμενες ημέρες, θέλοντας να υπερτονίσει τον κομμουνιστικό κίνδυνο. Ανέβασα το πρωτοσέλιδο της 19.7.55, που έχει και φωτογραφίες, καθώς και της μεθεπόμενης ημέρας, όπου γίνεται αναδρομή σε παλαιότερες αποδράσεις κομμουνιστών, αλλά ταυτόχρονα η παραδοσιακή ύλη της εφημερίδας διεκδικεί τα δικαιώματά της κι έτσι πλάι στους δραπέτες της Αίγινας βλέπουμε τις καλλονές του κινηματογραφικού διαγωνισμού της Γιουνιβέρσαλ.

Από το υλικό που υπάρχει ονλάιν ενδιαφέρον έχει και η απομαγνητοφωνημένη αφήγηση του Ανδρέα Μπαρτζώκα, από την εκπομπή Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα του Στέλιου Κούλογλου. Μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ. Ο Ανδρ. Μπαρτζώκας, που και αυτός είναι ένας από τους πέντε επιζώντες,  είναι ο πατέρας του προπονητή της ομάδας μπάσκετ του Ολυμπιακού, που κέρδισε το πρωτάθλημα Ευρώπης φέτος. Όπως μας αποκαλύπτει το άρθρο της Αυγής, η απόδραση έγινε κάτω από το κρεβάτι του!

Παραθέτω το άρθρο:

Ο προπονητής του Ολυμπιακού Γιώργος Μπαρτζώκας έγινε ο πρώτος Έλληνας τεχνικός που κατέκτησε την Ευρωλίγκα και ο πρώτος Έλληνας που ψηφίστηκε ως κορυφαίος τεχνικός της διοργάνωσης στην ιστορία του θεσμού. Όμως ο Γιώργος δεν είναι ο πρώτος «θρύλος» στην οικογένειά του, αφού η προηγήθηκε η δράση του πατέρα του, Ανδρέα, μιας εμβληματικής μορφής για την Αριστερά, αφού κάτω από το κρεβάτι του έγινε η απόδραση 27 νεαρών κομμουνιστών από τις φυλακές των Βούρλων στη Δραπετσώνα!

Τα παιδικά χρόνια του Γιώργου Μπαρτζώκα ήταν στη διάρκεια της Χούντας και μεγάλωσε με τον πατέρα του να κάνει… διακοπές στα νησιά, τη Γυάρο και το Παρθένι της Λέρου, απ’ όπου και αποφυλακίστηκε το 1974, όταν ο γιός του ήταν ήδη εννέα χρόνων. Ο Ανδρέας Μπαρτζώκας είχε γνωρίσει ήδη ένα ακόμη… νησί, καθώς είχε «θητεύσει» και στις φυλακές της Κέρκυρας!

Την Τετάρτη 17 Ιουλίου 2013 συμπληρώνονται 58 χρόνια από την πιο μαζική και παράλληλα ηρωική απόδραση που έγινε ποτέ στην Ελλάδα. Ήταν ημέρα Κυριακή, στις 1.00 το μεσημέρι, όταν μέσα από μια σήραγγα 18 μέτρων, που είχαν σκάψει από το κελί 13 μέχρι τα λουτρά του εργοστασίου της Ντεστρέ και η αρχή του ήταν κάτω από το κρεβάτι του Ανδρέα Μπαρτζώκα, 27 πολιτικοί κρατούμενοι καταφέρνουν να κάνουν ένα απίστευτο άλμα προς την ελευθερία, δημιουργώντας μια από τις ωραιότερες ιστορίες για το πάθος του ανθρώπου για ελευθερία.

Οι 27 δραπέτες ήταν: Ανδρέας Μπαρτζώκας, λογιστής, ετών 28, υπόδικος * Γεώργιος Χατζηπέτρου, υδραυλικός, ετών 33, υπόδικος * Αριστοτέλης Γεωργούλιας, έμπορος, τελειόφοιτος Νομικής, ετών 38, υπόδικος * Βαρδής Βαρδινογιάννης, φοιτητής Νομικής ετών 33, υπόδικος * Χαράλαμπος Καλατζής, έμπορος, ετών 28, υπόδικος * Κώστας Λιναρδάτος, δημοσιογράφος, τελειόφοιτος Νομικής, ετών 33, υπόδικος * Δημήτρης Μυριανθόπουλος, εργάτης, ετών 42, υπόδικος * Γκαστόν Βερναρδής, τελειόφοιτος Ιατρικής, ετών 31, υπόδικος * Μιχάλης Κολοκοτρώνης, αρτεργάτης, ετών 30, υπόδικος * Περικλής Ροδάκης, μεταφραστής, ετών 30, υπόδικος * Βασίλης Δουκάκης, μεταφραστής, ετών 30, υπόδικος * Κώστας Φίλης, καθηγητής Φιλολογίας, ετών 28, υπόδικος * Βασίλης Κάτρης, εργάτης, ετών 30, υπόδικος * Κυριάκος Τσακίρης, φοιτητής Νομικής, ετών 39, υπόδικος * Δημήτριος Πανουσόπουλος, ιδιωτικός υπάλληλος, ετών 26, υπόδικος * Ανδρέας Βελλής, φοιτητής Πολυτεχνείου, ετών 26, υπόδικος * Σταύρος Καρράς, σπουδαστής Πολυτεχνείου, ετών 30, υπόδικος * Σωτήρης Σωτηρόπουλος, κτηματίας, ετών 35, υπόδικος * Σταύρος Σιδέρης, πτηνοτρόφος, ετών 30, υπόδικος * Λεωνίδας Τζεφρώνης, τελειόφοιτος Πολυτεχνείου, ετών 35, υπόδικος * Στυλιανός Πάσιος, σιδηροδρομικός, ετών 31, ισοβίτης * Αλέξης Παπαλεξίου, φοιτητής Ιατρικής, ετών 36, ισοβίτης * Αλέξης Παπούλιας, δικηγόρος, ετών 41, φυλάκιση 15 χρόνια * Γιώργος Γεωργίου, εργάτης, ετών 55, καταδικασμένος δυο φορές σε 10 χρόνια * Παντελής Κιουρτσής, έμπορος, ετών 42, κάθειρξη 15 χρόνια * Αλέξης Λογαράς, γεωπόνος, ετών 29, φυλάκιση 2 χρόνια * Ζήσιμος Κόκλας, δημόσιος υπάλληλος, ετών 40, φυλάκιση 5 μήνες.

Οι περισσότεροι ήταν κατηγορούμενοι για παράβαση του αναγκαστικού νόμου 375 περί κατασκοπίας, αλλά χωρίς στοιχεία, κι αργότερα, όταν «πιάστηκαν» κάποιοι απ’ αυτούς και έγινε η δίκη τους, απαλλάχθηκαν. Αντίθετα, κρίθηκαν ένοχοι για την απόδραση και «έφαγαν» από ένα χρόνο φυλακή, ενώ τιμωρήθηκαν και μ’ έναν επιπλέον χρόνο φυλακής για «φθορά δημόσιας περιουσίας», καθώς είχαν καταστρέψει κάποια παντζούρια στη διαδικασία της απόδρασής τους!

Ο Ανδρέας Μπαρτζώκας αφηγήθηκε με λεπτομέρειες πριν μερικά χρόνια στο «Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα» της ΕΡΤ την ιστορία της απόδρασης και για το ξεκίνημα είχε πει: «Αρχίσαμε, εάν θυμάμαι καλά, στις 17 Μαρτίου το ’55 και κράτησε αυτή η δουλειά τέσσερις μήνες, εάν αφαιρέσουμε 15 μέρες, που το είχαμε διακόψει, διότι μας είχαν πάρει χαμπάρι. Ήταν προβληματικό αυτό το πράγμα εκεί μέσα. Δεν υπήρχε αέρας. Είχε φτιάξει μια ξύλινη βεντάλια ο Χατζηπέτρος, αλλά κι αυτή μας έπιανε χώρο. Ακόμη δουλεύαμε με λαμπάκια. Οι κρατούμενοι έφτιαχναν κάτι χειροτεχνήματα και δικαιολογούμασταν να μας φέρουν στο επισκεπτήριο στήλες φακού και λαμπάκια, δήθεν τα χρειαζόμαστε για τα χειροτεχνήματα. Είχαμε μπάσει μέσα γύρω στις 600 στήλες, γιατί δουλεύαμε μέσα με την τετράγωνη πλάκα μπαταρία, μ’ ένα γλομπάκι επάνω».

Η τρύπα αποφασίστηκε ν’ ανοίξει κάτω από το κρεβάτι του Μπαρτζώκα, που βρισκόταν δεξιά, δίπλα στην είσοδο του κελιού. Το κρεβάτι εκείνο, όπως όλα τα κρεβάτια της φυλακής, δεν ήταν παρά τρεις μετακινούμενες σανίδες στηριγμένες πάνω σε τρία τσιμεντένια τοιχάκια. Τα εργαλεία της δουλειάς, ήταν αρχικά ένα κοπίδι και ένα τσαγκαράδικο σφυρί, από εκείνα που έπαιρναν από το εργαστήριο της φυλακής για διάφορα μαστορέματα. Αργότερα, όταν προχώρησαν στο σκάψιμο, απόκτησαν κι ένα σκεπάρνι.

Στο ίδιο κελί με τον Μπαρτζώκα ήταν κι ο 92χρονος σήμερα Βαρδής Βαρδινογιάννης, που βρίσκεται στο τιμητικό προεδρείο του ιδρυτικού συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ και με τον οποίον ο πατέρας του προπονητή του Ολυμπιακού είναι και κουμπάροι (ο Μπαρτζώκας πάντρεψε πριν από 50 περίπου χρόνια τον Βαρδινογιάννη), ενώ ήταν μαζί οι δυο τους και αναζητούσαν κρυσφύγετο τις πρώτες ώρες και μέρες μετά την απόδραση (τους συνέλαβαν ξανά μετά από έξι μήνες) . Στην αφήγησή του ο Μπαρτζώκας αποκαλύπτει ότι ο Βαρδής, εκτός των άλλων, είχε κατασκευάσει δύο κούκλες ομοιώματα, χρησιμοποιώντας περούκες που είχαν για τις θεατρικές παραστάσεις, που «κοιμόντουσαν» στα κρεβάτια την ώρα που άλλοι έσκαβαν στο τούνελ!

Μετά από τις πολύμηνες εργασίες βγήκαν στο σημείο που είχαν προγραμματίσει φορώντας πιτζάμες πάνω από τα καλά τους ρούχα, για να μην τα λερώσουν, και εξαφανίστηκαν! Το ίδιο βράδυ της απόδρασης, η «Ελεύθερη Ελλάδα», ο παράνομος ραδιοφωνικός σταθμός του ΚΚΕ, που απαγόρευε τότε τις… αποδράσεις, έκανε την έκκληση: «Καλούμε τον λαό και όλους τους πατριώτες να προστατεύσουν τους αγωνιστές που κατόρθωσαν να δραπετεύσουν από τις φυλακές της αμερικανοκρατίας. Ελευθερία και γενική αμνηστία στους αγωνιστές».

Στις 22 Ιουλίου δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως διάταγμα με το οποίο 26 δραπέτες (ο ένας, ο Σταύρος Σιδέρης, συνελήφθη πριν από την επικήρυξη, στο σπίτι που κατέφυγε) επικηρύσσονται με τον νόμο του 1871 «περί ληστοκρατείας», ως «λίαν επικίνδυνοι διά την δημοσίαν ασφάλειαν». Το ίδιο διάταγμα προβλέπει αυστηρές ποινές για εκείνους που θα περιθάλψουν τους δραπέτες. Από τους 27 συνολικά κομμουνιστές δραπέτες, τελικά μόνο οι έντεκα κατάφεραν να διαφύγουν οριστικά. Δεκαπέντε συνελήφθηκαν και ένας δολοφονήθηκε στα σύνορα. Σήμερα ζουν πέντε από τους εικοσιεπτά, οι Ανδρέας Μπαρτζώκας, Βαρδής Βαρδινογιάννης, Κώστας Λιναρδάτος, Γκαστόν Βερναρδής και ο Βασίλης Δουκάκης…

Ολοκληρώνουμε το σημείωμα με κάτι που μας είπε ο «αειθαλής» Βαρδής Βαρδινογιάννης μια μέρα πριν την έναρξη του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ: «Είναι πολύ κρίμα που αυτή η απόδραση δεν έγινε ταινία!».

Advertisements

63 Σχόλια to “Η μεγάλη απόδραση από τα Βούρλα – 58 χρόνια μετά”

  1. Costas said

    Θέλουμε και ταινία; Αφήστε τους σεναριογράφους να ταξιδεύουν στα Κύθηρα και να βγάζουν κυνόδοντες.

  2. ΣοφίαΟικ said

    Από τη λίστα των δραπετών με εντυπωσίασε ο φοιτητής Νομικής, ετών 39, κι ο τελειόφοιτος Πολυτεχνείου ετώ 36. Αυτό θα πει αιώνιος φοιτητής!
    (υποθέτω κάποια σχέση είχε ο πόλεμος)

  3. Παρόμοια ιστορία με τα Βούρλα (προμαχώνας > μπουρδέλο > φυλακές) έχει το σημερινό Αρχαιολογικό Μουσείο του Ρεθύμνου.

  4. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σωστός ο Κώστας! Τόσες λεπτομέρειες για τα επιτεύγματα του υιού Μπαρτζώκα περίττευαν, νομίζω. 😉

  5. sarant said

    Καλημέρα,. ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Είδες;

    2: Πόλεμος, αντίσταση, εξορία μετά, περνάνε τα χρόνια.

    3: Δεν το ήξερα!

  6. Δεν είχες διαβάσει την Κυρία Ντορεμί; Αν και εγώ πρόσφατα έκανα την ταύτιση, χάρη σ’ αυτό το βιβλίο.

  7. IN said

    Στα πρωτοσέλιδα της Απογευματινής προσέξτε αριστερά το όνομα του Διευθυντή: Σάββας Κωνσταντόπουλος, ο μετέπειτα εκδότης – διευθυντής του Ελεύθερου Κόσμου (ανεπίσημο όργανο της χούντας). Υπήρξε και ο ίδιος κομμουνιστής (αναφέρεται, ειδικότερα, προσχώρηση τους στους «Αρχειομαρξιστές», δηλ. τους τροτσικστές γύρω από το περιοδικό «Αρχείο Μαρξισμού») στα τέλη της δεκαετίας του 1920, αρχές δεκαετίας 1930, αλλά σύντομα εγκατέλειψε αυτές τις ιδέες και κατέληξε θεωρητικός της χούντας και της ακροδεξιάς.

  8. Gpoint said

    # 2

    Μετά τον εμφύλιο ήταν ελεύθερη για κάποιο διάστημα η εγγραφή στα ΑΕΙ και σε αρκετά μάλιστα γινόταν «συντμηση» σπουδών, π.χ. μηχανικοί σε τρία χρόνια στο Πολυτεχνείο ή μαθηματικοί στο Πανεπιστήμιο γιατί υπήρχε μεγάλη έλλειψη μορφωμένων στελεχών.

  9. Πέπε said

    «η Αυγή της Κυριακής δημοσίεψε προχτές ένα άρθρο, που θα το αναδημοσιεύσω πιο κάτω»

    Μόλις είδα το «δημοσίεψε» κάπως με ξένισε. Λέω μέσα μου: βάσει κανόνων στέκει, το λέμε όμως; Εγώ θα το έλεγα; (Σαν τον παπά με τα γένια, δεν είμαι πάντα σίγουρος πως το λέω εγώ ο ίδιος). Προχωρώντας λίγες λέξεις παραπέρα, φτάνω στο «αναδημοσιεύσω» και μου λύνεται η αμφιβολία: αυτό θα το έλεγα.

    Δεν ξέρω τι μπορεί να σας πω μετά από μερικά χρόνια, σήμερα πάντως ψηφίζω «δημοσιευσ-». Θεωρώ ότι δεν υφίσταται λόγος να δημοτικίζουμε στην εποχή μας – η καθαρεύουσα δεν αποτελεί κίνδυνο, είναι απλώς ένα κεφάλαιο του γλωσσιού παρελθόντος μας που άφησε κι αυτό το χνάρι του.

  10. Sarp said

    Καλημέρα, το κείμενο από την πηγή που παραθέτετε (http://www.koutouzis.gr/vourla-pornes.htm) έτυχε να το διαβάσω πριν από κανά χρόνο. Τότε μου τράβηξε την προσοχή η αναφορά στον Ν. Μπόμπολα («Και ενώ αρχικά παρουσιάστηκαν πολλοί εργολάβοι, τελικά έμεινε μόνο ο εργολάβος Ν. Μπόμπολας, ο οποίος αξίωσε ότι ο χώρος και τα κτίρια που θα ανεγερθούν θα είναι υπό την πλήρη και τέλεια ιδιοκτησία αυτού και των απογόνων του. Φαίνεται πως είχε λαδώσει τους άλλους εργολάβους και αποχώρησαν»).
    Αλήθεια, ξέρει κανείς αν υπάρχει κάποια σχέση με τον γνωστό μεγαλοεργολάβο και πόσο έγκυρη μπορεί να θεωρηθεί η αναφορά αυτή;

  11. Εχουν γραφτεί αρκετούτσικα βιβλία για την απόδραση.

    Από αυτά που έχω μπροστά μου:

    – Θόδωρος Βασιλόπουλος, Η απόδραση των Βούρλων, Διάλογος, 1975
    – Βαρδής Β. Βαρδινογιάννης, Πώς αποδράσαμε από τα Βούρλα, Θεμέλιο, 1976
    – Αλέκος Παπούλιας, Η μεγάλη απόδραση των Βούρλων, 1977
    – Κυριάκος Τσακίρης, Βούρλα: Η μεγάλη απόδραση, Οδυσσέας, 1996

    Αυτό το τελευταίο του Τσακίρη (που ήταν ένας από τους 27) μάλλον είναι το καλύτερο. Εχει μέσα και τοπογραφικά σχεδιαγράμματα, φωτογραφίες, προσωπογραφίες των εμπλεκομένων (κι απ’ την πλευρά των φυλάκων),
    δείτε κι εδώ:
    http://anemourion.blogspot.gr/2013/04/blog-post_23.html

    Και υπάρχει και ένα ακόμη, που δεν το θυμάμαι τώρα.

    Επίσης, ο Δημήτρης Γκιώνης στο βιβλίο του «Οι μεγάλες αποδράσεις», Τετράδιο, 1976, έχει γράψει αρκετά.

    Για την περιοχή των Βούρλων, την Τρούμπα κ.λπ., ένας ιστοριοδίφης και συλλέκτης Βασίλης Πισιμίσης έβγαλε πρόσφατα, πριν 2-3 χρόνια, ένα βιβλίο.

  12. Gpoint said

    Γράφεις :

    Τα Βούρλα αρχικά βρίσκονταν μακριά από τις κατοικημένες γειτονιές αλλά με το πέρασμα των χρόνων, και μετά και τον ερχομό των προσφύγων, βρέθηκαν μέσα στον οικιστικό ιστό. Έτσι, λίγο πριν τον πόλεμο απομακρύνθηκαν οι οίκοι ανοχής και το συγκρότημα μετατράπηκε, τι άλλο, σε φυλακή.

    Σύμφωνα με τον Πετρόπουλο με απόφαση των ηνωμένων εθνών απαγορεύθηκε η συγκέντρωση πορνών σ’ ένα οίκημα με την «μαντάμα» κ.τ.λ. οπότε τα Βούρλα έκλεισαν σαν πορνείο και τα μπουρδέλα πήραν την σημερινή τους μονήρη μορφή

  13. physicist said

    Με τον Γιώργο Μπαρτζώκα ήμασταν έξι χρόνια συμμαθητές στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο. Ο πατέρας του ο Ανδρέας ήταν γνωστός και πολύ σεβαστός στην περιοχή που μέναμε. Θυμάμαι μάλιστα πως ήταν υποψήφιος βουλευτής το 1977 με τη Συμμαχία, χωρίς να εκλεγεί (είχε εκλέξει δύο βουλευτές τότε αυτό το κόμμα ή με γελάει η μνήμη;). Ο Γιώργος, σεμνός και σοβαρός από τότε, δεν είχε μιλήσει για την απόδραση του πατέρα του σε ευρύ κύκλο.

    Δεν είναι από διάθεση για περιεαυτολογία και φτηνό ετεροφωτισμό αυτό που έγραψα αλλά από συγκίνηση επειδή τόσα χρόνια αργότερα ξεπροβάλλει εδώ μια ιστορία που με συνδέει με τα σχολικά μου χρόνια.

  14. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    13: Μικρός ο κόσμος, Φυσικέ!

    11: Ευχαριστούμε, Βασιλική!

  15. physicist said

    #14. — Τι να λέμε, Νίκο. Πέρα από τα ωραία που γράφεις γενικώς, βγαίνουν και μερικά προσωπικά καμιά φορά. Ιστορίες για τόπους ή για ανθρώπους, που αγγίζουν, έστω κι αν δεν το ξέρεις.

  16. spyroszer said

    Να θυμίσουμε και τον Λάκκο του Ηρακλείου.
    Ένα ωραίο βιβλίο:
    http://www.politeianet.gr/books/katagogia-akmazonta-ston-lakko-irakleiou-197493

  17. Εξαιρετικό βιβλίο όντως αυτό!

  18. LandS said

    Οι Σταύρος Καρράς και Λεωνίδας Τζεφρώνης πρέπει να είναι οι μετέπειτα Σταύρος Καρράς και Λεωνίδας Τζεφρώνης της «12ης» και του ΚΚΕεσ. σωστά;

  19. Ηλεφούφουτος said

    «…ούτε έχουν σχέση με τα Βουρλά, την ελληνική πόλη έξω από τη Σμύρνη, που ήταν γενέτειρα του Σεφέρη.»

    Με ξενίζει να το βλέπω ουδέτερο γιατί η πρώτη βιογραφική αναφορά στο Σεφέρη που έμαθα, στα σχολικά μου χρόνια, έλεγε ότι «γεννήθηκε στη Σκάλα του Βουρλα».

    «Ο Βουρλάς» απ τα νεοελληνικά μου που ήρθε μετά να δέσει με τους διάφορους τάδε «Βρυούλων» στα βυζαντινά μου (για την ίδια πόλη πρόκειται).

  20. «με απόφαση των ηνωμένων εθνών» να απαγορεύτηκε προπολεμικά ο ομαδικός εταιρισμός, κομμάτι δύσκολο το βλέπω. Στη Γαλλία, απ’όσο ξέρω, ο θεσμός αυτός απαγορεύτηκε μετά την Απελευθέρωση, με την κατηγορία του δοσιλογισμού (!)

  21. Gpoint said

    # 20
    Αγγελε δεν έχω μαζί μου τις πηγές μου για να το ψάξω (το Μπουρδέλλο του Ηλ.Πετρόπουλου) κι έτσι γράφω ό,τι θυμάμαι (χαίρομαι)

  22. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Ολυμπιακές σχέσεις: έχει ο Σταύρος Σιδέρης με τον Γιώργο Σιδέρη;

  23. Μια που έγινε αναφορά στο Αμαρτωλό, μήπως έχει δει κανείς μετάφρασή του στα αγγλικά;

  24. physicist said

    Ακόμα μια ανάμνηση είναι η φωνή μιας παρουσιάστριας στο ραδιόφωνο που, προλογίζοντας ένα τραγούδι, είχε πει: «Η μουσική είναι του Μπακαλάκου, οι στίχοι του Τζεφρώνη». Ούτε ποιο τραγούδι ήταν θυμάμαι ούτε τίποτε άλλο αλλά ένα γούγλισμα έδωσε τη συνεργασία Μπακαλάκου-Τζεφρώνη στα «Αγροτικά». Μάλλον το πιο γνωστό απ’ αυτά θα ήταν, το Γεια και χαρά σας βρε πατριώτες.

  25. Πέπε said

    @19: Τα Βουρλά, στάνταρ. Υπήρχαν και ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι εκεί γεννήθηκε ο Σεφέρης.

    Παρεμπιπτού, στο ομώνυμο λήμμα της ελληνικής (!) Βικιπαίδειας μπορούμε να θαυμάσουμε ένα ωραίο δείγμα αγγλικού κειμένου με ελληνικές λέξεις: «Τα Βουρλά είναι περήφανα ως η πόλη δύο σημαντικών ατόμων των γραμμάτων…». Εκεί επίσης δε μαθαίνουμε το αρχαίο όνομα, το τούρκικο όνομα και άλλα πολύτιμα στοιχεία για την πόλη.

  26. Πέπε said

    Να προσθέσω ότι έποικοι από τα Βουρλά ίδρυσαν στη Σάμο τους Βουρλιώτες (όπως έποικοι από διάφορα άλλα μέρη ίδρυσαν τους Μυτιληνιούς, τον Πύργο, τους Αρβανίτες κ.ά. χωριά).

  27. Ηλεφούφουτος said

    Πέπε, δεν είχα ποτέ συνδέσει τα Βουρλά με τους Βουρλιώτ’ς αλλά ο αρσενικός Βουρλάς, ως παράλληλος τύπος, είναι/ήταν απόλυτα υπαρκτός.

  28. Θρασύμαχος said

    http://www.designhome.gr/biblia-books/697–1840-1968.html http://archive.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=570569

  29. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    19-27: Αρσενικό Βουρλά δεν είχα συναντήσει, ούτε παλιά δαντέλα. Τελικά βρίσκω πως και οι δυο τύποι παίζουν, με συχνότερο τον ουδέτερο:
    http://www.ionianet.gr/hst_civ/vourla.htm

  30. Ηλεφού, ξέρουμε ότι ξέρεις τους Βουρλιώτ’ς!

    29 Είμαι περίεργος πόσοι θα καταλάβουν το λογοπαίγνιο 😉

  31. διόρθωση: τις Βουρλιώτ’ς (δεν άλλαξα το γένος)

  32. φτου! τ’ς Βουρλιώτ’ς (μετά από διαβούλευση με native speaker)

  33. Πέπε said

    Τ’ς Βουρλιώτις (το ε γίνεται ι και δε χάνεται)

    Βουρλιώτ’ς είναι ο ένας Βουρλιώτης

    Όπως σχολιάστηκε και χτες-προχτές: Δε λέμι κ’λούρ’ πιδί μ’, κ’λούρι λέμι!

  34. Ηλεφούφουτος said

    32 Ε ναι, Τ’Σ Βουρλιώτ’ς αλλά είπα να μην το κάνω να χρειάζεται υποτιτιλισμό 🙂

  35. sarant said

    Mάλλον πρέπει να αποφασίσετε, άλλο λέει ο Πέπε κι άλλο ο Ηλεφού.

  36. Εθνικόφρων said

    Συγχαίρω την δεσποινίδα Σοφία στο Νο2: Όλοι εσείς οι αριστεροί είσαστε μεγάλα ρεμάλια. Ο Βαρδινογιάννης φοιτητής Νομικής στα 33 του, ο Λιναρδάτος (παππούς της Οντίν http://www.ishow.gr/personBio.asp?guid=28B99A95-4898-4DA2-AF3A-E7C402BBE30F) τελειόφοιτος Νομικής σε μιά ηλικία που ο Αλέξανδρος είχε κατακτήσει τον κόσμο και πάει λέγοντας. Θυμίζω ότι και το ρεμάλι ο Αλέκος ο Παναγούλης όταν πήγε να γίνει Τυραννοκτόνος (1968) ήταν 28 ετών και φοιτητής του Πολυτεχνείου!..

  37. voulagx said

    Σ’γά μη λιεμι «κ’λούρι πιδί μ’»…. «κ’λούρ΄ι π’δί μ’» λιέμι 😛

  38. Πάνος με πεζά said

    Πρωτοδιάβασα για την απόδραση των Βούρλων (ή μάλλον «από τα Βούρλα», για να μη μειώνουμε, έστω και ηχητικά, τους ανθρώπους), σε ένα καταπληκτικό ιστορικό περιοδικό που ευδοκίμησε τη δεκαετία του ’80, το «Τότε…». Εκεί είδα και τη γελιογραφία με τον τότε ΥΠΕΚΑ Καραμανλή να ζητάει τους κρατούμενους να του διανοίξουν την επέκταση του ηλεκτρικού…

  39. Δημήτρης Μ. said

    24. Ο στιχουργός Τζεφρώνης είναι Διονύσης και όχι Λεωνίδας. Πρόκειται για διαφορετικά πρόσωπα.

  40. spiral architect said

    Ρίξε φλιτ Νικοκυρη, γιατί οι ανεγκεφαλοι δεν ξέρουν γράμματα. 😛

  41. sarant said

    38: Την ψάχνω αυτή τη γελοιογραφία και δεν την έχω βρει…

    40: Πού;

  42. LandS said

    36. Κοίτα, δεν είναι λίγο πράμα να έχεις αντιστασιακή δράση σε εποχές όπως η Κατοχή και η Χούντα. Για τους παλαιότερους, όπως οι δραπέτες των Βούρλων, υπήρξε ο Εμφύλιος και οι πριν και μετά από αυτόν διώξεις.

    Δεν υπάρχει αμφιβολία, οι περισσότεροι από αυτούς, αν διάβαζαν, θα είχαν καταντήσει κάτι πολύ περισσότερο από ιεράρχες…

  43. physicist said

    #39. — Ωχ, και είχα πείσει τον εαυτό μου ότι τον λέγανε Λεωνίδα. Έχουν καμία συγγένεια; Δεν είναι δα και τόσο συνηθισμένο επίθετο.

  44. 41,
    Νίκο, η γελοιογραφία με τον Καραμανλή βρίσκεται στο λινκ που έδωσα παραπάνω, με το κείμενο του Περικλή Ροδάκη από το «Τότε» και με το οπτικό υλικό από το βιβλίο του Τσακίρη (μαζί και η γελοιογραφία):

    http://anemourion.blogspot.gr/2013/04/blog-post_23.html

  45. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Φυσικέ μήπως έμενες στο Μαρούσι; Εγω τον Γιώργο τον ξέρω απο όταν έπαιζε μπάσκετ στο Μαρούσι, με τον ξάδερφό του τον Γιάννη Παναγιωτακόπουλο είμαστε φίλοι, και είχαμε βγεί παρέα μερικά βράδια, μετά πήγε στον Ολυμπιακό και χαθήκαμε. Όντως πολύ καλό και σοβαρό παιδί, κι εγω χάρηκα πολύ για την επιτυχία του, την ιστορία του πατέρα του την ήξερα απο τον ξάδρφό του, μια φορά που είχαμε πιάσει πολιτική κουβέντα, του είπα για τον πατέρα μου και τις εκδρομές που έκανε στα εξωτικά νησιά, και μου είπε, και ο πατέρας του Γιώργου ήταν εξορία. Ρε τι μου θύμίσατε σήμερα εσύ και ο Νικοκύρης με το άρθρο.

  46. sarant said

    44: Δεν το είδα μέχρι τέλους, μερσί! Ώστε είναι Παυλίδης και όχι Φωκ. Δημητριάδης που είχα διαβάσει κάπου -γιαυτό και δεν το βρήκα 🙂

  47. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    20-21 – Eπειδή έτυχε να έχω το βιβλίο πρόχειρο ( κάτω απο καμια δεκαριά βιβλια στο κομοδίνο) του έριξα μια ματιά, και δεν γράφει πουθενά για καμία απαγόρευση (πόσο μάλλον με απόφαση των ηνωμένων εθνών).

    Αντιγράφω. – Τα Βούρλα είναι σήμερα φυλακή-ψυχιατρίο. Βρίσκονται στην Δραπετσώνα. Για να καταλάβουμε την τοτινή λειτουργία αυτού του οίκου ανοχής θα πρέπει να θυμηθούμε οτι ήτο εκτός πόλεως. Στις αρχές του αιώνα μας, ο Πειραιάς τέλειωνε στο νεκροταφείο του Αγίου Διονυσίου, εκεί πλάϊ στα Βούρλα και στην Βρομολίμνη.Τα Βούρλα (όνομα και πράγμα) βρισκόντουσαν σ΄ένα έρημο και ελώδες τοπίο. Για να φτάσεις εκεί, απο τον Ηλεκτρικό Σταθμό ή απο την Παλαμηδίου, έπρεπε να περπατήσεις σχεδόν μισήν ώρα. Το 1910 καταργήθηκε το νεκροταφείο του Αγίου Διονυσίου. Απο το 1922 άρχισε να εποικίζεται η Δραπετσώνα. Ωστόσο, η περιοχή παρέμενε επικίνδυνη ιδίως την νύχτα όπου όλα ήσαν θεοσκότεινα.

  48. physicist said

    #45. — Χωρίς πλάκα, μ’ έναν Γιάννη Παναγιωτακόπουλο πήγαμε μαζί Δημοτικό — σκέψου λέει να είναι ο ίδιος που μολογάς. Εντελώς χωρίς πλάκα.

  49. Δημήτρης Μ. said

    43. Το ότι ήταν διαφορετικά τα ονόματα το ήξερα. Ψάχνοντας τώρα βρήκα και το πρόσωπο του Δ. Τζεφρώνη,

    https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=11&cad=rja&ved=0CC4QtwIwADgK&url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DJ82GthN3roI&ei=mOjmUeSHLsPAPI-lgMgE&usg=AFQjCNFLlZNZSOpmWRZcleXOzwoBJZKdpQ&sig2=84XWnkS5tbXIbCr1hDVQHA&bvm=bv.49405654,d.Yms

    και κάτι λίγα για το τι έχει γράψει http://www.retrodb.gr/wiki/index.php/%CE%94%CE%B9%CE%BF%CE%BD%CF%8D%CF%83%CE%B7%CF%82_%CE%A4%CE%B6%CE%B5%CF%86%CF%81%CF%8E%CE%BD%CE%B7%CF%82

    Για συγγένεια κλπ, δεν ξέρω.

  50. physicist said

    #49. — Μπράβο, Δημήτρη. Αυτά τα σκέτα ονόματα, αυτοί που δεν έγιναν φίρμες είναι καμια φορά οι πιο ενδιαφέροντες.

  51. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    48 – Δεν ξέρω πόσο καιρό λείπεις, ο Γιάννης που λέω εγώ, είναι «σχετικά» κοντός, και έχει προποτζίδικο κοντά στην πλατεία Κασταλίας εδω και 20 χρόνια. Έχω να τον δώ πάνω απο 5 χρόνια μια και μένω στον Γέρακα εδω και 12 χρόνια.

  52. physicist said

    #51. — Λείπω εικοσπέντε χρόνια και έχω χάσει τα ίχνη του Γιάννη, όπως και όλων των συμμαθητών του Δημοτικού. Αλλά ναι, ήταν «σχετικά κοντός», είχε ψωνάρα με το ποδόσφαιρο και ήτανε βάζελος μέχρι σκασμού. 🙂

  53. cronopiusa said

    Καλησπέρα σας

    Manu Chao – Me Llaman Calle

    Ο εφιάλτης του Τ. Όργουελ ζωντανεύει στην πόλη μας

    Λάθος βίντεο από το Μαξίμου!

    και Χρόνια Πολλά στις Μαρίνες!!

  54. Gpoint said

    # 47

    Πρέπει να είναι στο σημείο που αναφέρει πως την εκμετάλλευση των Βούρλων είχε η οικογένεια Πιπινέλη. Ελπίζω το κομμάτι να μην είναι σε άλλο βιβλίο του Πετρόπουλου

  55. Ηρακλής said

    Στη Σμύρνη Μέλπω, Ηρώ στη Σαλονίκη/ στον Βόλο Κατινίτσα έναν καιρό/ τώρα στα Βούρλα με φωνάζουν Λέλα/ Ο τόπος μου ποιος ήταν ποιοι οι δικοί μου/ αν ξέρω ανάθεμά με/ σπίτι πατρίδα έχω τα μπορντέλα.
    Τέλειο ποίημα (και τέλειο τραγούδι). Εδώ κι ο στίχος «εικόνα σου είμαι κοινωνία και σού μοιάζω»

  56. Λεώνικος Καλαχώρας said

    Όταν λέμε ‘ποιήτρια’ να μιλάμε για ποιήτρια. Πετυχημένα λογάκια έχουν πει πάρα πολλοί και πολλές. Σέβομαι τους ίδιους και τις όποιες προσπάθειές τους, και πιστεύω ότι χωρίς χλόη, δέντρο δεν γίνεται. Αλλά εντάξει. Στο κάτω κάτω δεν τα βάζω με μια πεθαμένη σεβάσμια δέσποινα που θρηνούσε ολοζωήςτον καϋμό της, αλλά μ’ εκείνους που την αναβιώνουν σήμερα.

    Στο κάτω κάτω… ήταν πόρνη; Όχι! Επομένως ψέματα λέει

  57. Γς said

    29 @ Sarant

    >Αρσενικό Βουρλά δεν είχα συναντήσει, ούτε παλιά δαντέλα.

    Ορίστε μας. Από το Βουρλά μας πήγε στον Φρανκ Κάπρα και τον Κάρι Γκραντ ο Νικοκύρης μας.
    Και θυμήθηκα τον φίλο μου τον Clay Stephens που μετά από μια πρωτιά στο τηλεοπτικό παιχνίδι Wheel of Fortune στο Τέξας, εμφανίστηκε στον νέισονγουάιντ τελικό και κέρδισε με τη φράση-τίτλο που βρήκε: Arsenic and Old Lace
    Και τα πήρε όλα, μέχρι και ράβδους χρυσού.

    Και γιατί όμως μόνο ο Νικοκύρης.
    Κι εγώ από τα Βούρλα θα ξεκινήσω για να σας πάω στα Πολυβολεία του Β’ΠΠ στο Μπλόκο της Ραφήνας που έγινε σαν χτες (όταν ήμουν ενός μηνός) και στην Αγία Μαρίνα που γιόρταζε χτες.
    Ουφ, μεγάλη ιστορία. Ας πάμε στο τέλος που ο Γς χτες μέσα σε ένα μικρό χώρο που ήταν γερμανικό πολυβολείο κάτω ακριβώς από το εκκλησάκι του Αϊ Νικόλα (απέναντι από το σπίτι του Κώστα του Κραμανλή) ρώτησε τον παπά που μόλις είχε τελειώσει τη λειτουργία δείχνοντάς του τη θάλασσα από το στενό παραθυράκι του πολυβολείου (εκκλησάκι σήμερα της Αγίας Μαρίνας):
    -Από δω κοίταζαν οι γερμανοί μην έρθουν οι εγγλέζοι για απόβαση;
    Και καλά σιγά μην κατάλαβε ο νεαρός παπάς τι έλεγα. “Πάει κι αυτός” θα σκέφτηκε.

    Ε,και τα υπόλοιπα: Βουρλιώτες πρόσφυγες από τα Βούρλα της Σμύρνης, εγκαταστάθηκαν μαζί με τους Τριγλιώτες της Ραφήνας. Μπλόκο ήταν αυτό που έκαναν οι γερμανοί ανήμερα της Αγίας Μαρίνας, 17 Ιουλίου. Και μερικές χτεσινές φωτογραφίες απ εκεί που με πήγε χτες η θεούσα κυρά μου. Τελικά θα με κοινωνήσει κιόλας (όταν κρίνει ότι ήρθε η ώρα μου)

  58. Alexis said

    Καταπληκτική ιστορία, συγχαρητήρια!

    Προς στιγμήν μπέρδεψα τον Βαρδή Βαρδινογιάννη με το συνονόματό του μεγαλοεπιχειρηματία. Ε, δεν είναι και το πιο συνηθισμένο ονοματεπώνυμο για να πιστέψει κανείς ότι είναι απλή συνωνυμία.

    Δυστυχώς το ίδιο λάθος με μένα έχει κάνει πάρα πολύς κόσμος, που όπως βλέπω κι εδώ ανέβασαν και σχόλια στο τουίτερ του τύπου «οι μάσκες έπεσαν» ή «τι δουλειά έχει ο ΣΥΡΙΖΑ με τους μεγαλοκεφαλαιούχους» κλπ.

  59. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    ………………………………………………..
    Φιλιά από στόματα άγνωστα, βρισές
    κι οι πολισμάνοι να με τραβολογάνε…
    Γλέντια, καβγάδες ώς να φέξει,
    αρρώστιες, αμφιθέατρο του Συγγρού
    κι ενέσεις 606.
    Πνιγμένου καραβιού σάπιο σανίδι
    όλη η ζωή μου του χαμού…
    …………………………………………………
    Εισάγει κατ ευθείαν σ ένα υπαρκτό σύμπαν, μια «ολόκληρη πραγματικότητα» με το εντός και το εκτός της.Πλήρης εικονογραφία και ανάλυση συνείδησης. Ισχύει. Τότε,πριν κι από τότε.Απόσταγμα μιας αλήθειας με πέντε λέξεις. Ποίημα που μπορεί να είναι ή όχι του προσωπικού μας γούστου αλλά πάντως ποίημα.
    Μια αυθαιρεσία, ποιητική αδεία (εννοώ με την άδεια των ποιητών!), μήπως η επιλογή τέτοιων τόπων για εγκλεισμό πολιτικών (τύποις ποινικών) κρατουμένων αντιστοιχεί σ εκείνο του Βάρναλη:
    «…μαζί μας τελευταίοι με το βαπόρι,
    πρεζάκηδες,αλάνια, λαθρεμπόροι.
    ξεπίτηδες για να φανεί πως ίσια,
    λογιούνται η λευτεριά με τα χασίσια.»

    σ.σ.Δεν αφορά σε πόρνες ακριβώς, αλλά η αντιστοίχιση στην κ ο ι ν ή σκέψη είναι ίδια θαρρώ.

    Τρεχάτη καλημέρα

  60. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα νεότερα!

    56: Λεώνικε, είσαι πολύ αυστηρός και θα σου πουν ότι το κάνεις από ζήλεια μεταξύ ομοτέχνων.

    58: Υπάρχει μακρινή συγγένεια.

  61. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    52 – Με το τελευταίο (βάζελος μέχρι σκασμού) πιστοποίησες οτι μιλάμε για το ίδιο πρόσωπο, τελικά είναι πολύ μικρός ο κόσμος.

  62. physicist said

    #61. — Είναι κι άλλα σ’ αυτά που έγραψες εσύ για τον Γιάννη που με κάνουν να πιστεύω ότι μιλάμε για το ίδιο πρόσωπο. Στ’ αλήθεια πολύ μικρός ο κόσμος, άσε δηλαδή που τώρα ξέρω πού να τον βρω την επόμενη φορά που θα είμαι εκεί. Θα πάω φάντης-μπαστούνι στο προποτζήδικο και θα του πώ μ’ έστειλε ο Λάμπρος από το Γέρακα, να μείνει τέζα το παλικάρι. 🙂

  63. Κουνελόγατος said

    Ψάρεψα κι αυτό, αλλά έπεται. 🙂

    http://www.documentonews.gr/article/o-andreas-mpartzwkas-kai-h-megalh-apodrash-twn-27

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: