Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κάτω στο γιαλό στην άμμο κάνουν τα καβούρια μπάνιο

Posted by sarant στο 24 Ιουλίου, 2013


Επειδή πολλά επετειακά άρθρα έπεσαν τώρα τελευταία, το ιστολόγιο σήμερα δεν θα αναφερθεί στην αποκατάσταση της δημοκρατίας πριν από 39 χρόνια αλλά θα περιοριστεί σε ένα απλό, καλοκαιρινό αρθράκι.

Ο τίτλος παρουσιάζει διασκευασμένον τον δημοτικό ( ; ) στίχο, αφού, θα το ξέρετε, το τραγούδι θέλει να «κάνουν τα καβούρια γάμο». Ζητώ συγνώμη για την παραχάραξη, αλλά έχω βάσιμους λόγους.

Βλέπετε, παρ’ όλο που ακόμα δεν έχουν σφίξει για τα καλά οι ζέστες, και παρόλο που, χάρη στις φροντίδες των κυβερνώντων, όλο και περισσότεροι δεν μπορούν να φύγουν για κανονικές διακοπές, το καλοκαίρι διεκδικεί τα δικαιώματά του -αν όχι στην πραγματικότητα, τουλάχιστον εικονικά -στο ιστολόγιο. Και αφού εδώ, ως γνωστόν, λεξιλογούμε, στο σημερινό άρθρο θα δούμε μερικές από τις λέξεις των καλοκαιρινών διακοπών, λέξεις, ας πούμε, της παραλίας.

Η παραλία είναι όρος γενικός, η ακτή που προσφέρεται για μπάνιο συχνά λέγεται πλαζ, όρος που τον πήραμε από τα γαλλικά, αλλά αποτελεί αντιδάνειο αφού έχει την αρχή της σε ελληνική λέξη. Πρόκειται για τη λέξη «πλάγιος», ή μάλλον για την έκφραση «τα πλάγια», που σήμαινε τις παρυφές οδού, τις όχθες ποταμού ή τις πλαγιές βουνού, και από εκεί πέρασε στα μεσαιωνικά λατινικά, plagia, και μετά στα ιταλικά, piaggia και spiaggia. Η ιταλική λέξη γίνεται τμήμα της μεσογειακής λίνγκουας φράνκας και περνάει και στα ελληνικά, όπως μαρτυρούν άφθονα τοπωνύμια όπως Πλάντζα, Πλάτζια, Σπιάτζια κτλ. σε παραθαλάσσια μέρη. Είναι ο πρώτος αντιδανεισμός.

Παράλληλα, η ιταλική λέξη περνάει στα γαλλικά ως plage (πλαζ). Η σημερινή σημασία της οργανωμένης παραλίας για λουομένους εμφανίζεται, στα γαλλικά, στις αρχές του 20ού αιώνα και πολύ γρήγορα έρχεται και στα ελληνικά, πλαζ, δεύτερο αντιδάνειο. Το αγγλικό beach, με αρχική σημασία ‘βότσαλα στην ακροθαλασσιά’, ήρθε πιο αργά στα μέρη μας -πάντως η Ζουμπουλία στο Παραπέντε το διάβασε «Βεάκη».

Αν η πλαζ δηλώνει την ακροθαλασσιά, την ακρογιαλιά, η λέξη «γιαλός» μπορεί να εννοεί και την ακτή, το τμήμα της ξηράς πλάι στη θάλασσα, αλλά και τα ρηχά νερά, το τμήμα της θάλασσας κατά μήκος της ξηράς, κι έτσι η εντολή «πήγαινε γιαλό-γιαλό» μπορεί να δοθεί και σε βαρκάρη και σε πεζοπόρο. Ο γιαλός είναι ο αρχαίος αιγιαλός, που μάλλον προήλθε από συναρπαγή της φράσης «εν αιγί αλός», αφού οι αρχαίοι τα μεγάλα κύματα τα λέγανε αίγες, κατσίκες, απ’ όπου πιθανώς και το Αιγαίο.

Γιαλό-γιαλό πηγαίναμε κι όλο για σένα λέγαμε, λέει το πασίγνωστο παρεΐστικο των Επτανήσων, κάνε το καλό και ρίξτο στο γιαλό, συμβουλεύει η παροιμία, ή στραβός είν’ ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε, η ειρωνική φράση για όσους προσπαθούν να αποδώσουν στις γενικές συνθήκες τις ευθύνες τους. Από τον γιαλό πρέπει να προέρχεται και η τουρκική λέξη yalι, όπως λέγονται τα παραδοσιακά ξύλινα αρχοντικά στον Βόσπορο.

Κάτω στο γιαλό στην άμμο κάνουν τα καβούρια γάμο, λέει το τραγούδι. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για την άμμο, αλλά το έχουμε ήδη κάνει σ’ ένα περσινό άρθρο, οπότε σας παραπέμπω εκεί.

Επειδή όμως η σημερινή ανάρτηση είχε ήδη ένα αντιδάνειο, λέω να τα δευτερώσω· θ’ αλλάξω λοιπόν τον γάμο και θα πάρω το μπάνιο, που βέβαια δεν αναφέρεται μόνο στο θαλασσινό ή μόνο στο κολύμπι. Το μπάνιο το πήραμε από τους ιταλούς, bagno, αν και κρατήσαμε και το παλιότερο λουτρό.
Το λουτρό είναι η κλασική αρχαία ελληνική λέξη -αν και την εποχή εκείνη ο κόσμος δεν είχε στο σπίτι του λουτρό, παρά επισκεπτόταν τα δημόσια λουτρά, που ήταν τόπος συναντήσεων, συζήτησης, ερώτων, συνήθεια ευλογημένη που διατηρήθηκε άλλωστε στην «καθυστερημένη» Ανατολή.
Πλάι όμως στο λουτρό, υπάρχει στην αττική μόνο διάλεκτο, ένα συνώνυμό του, το βαλανείον. Λέξη που δεν απαντά νωρίτερα από τον Πλάτωνα και στον Αριστοφάνη: ουδ’ ες βαλανείον ήλθεν λουσόμενος έλεγε ο κωμωδός στις Νεφέλες για κάποιον τσιγκούνη. Η λέξη φαίνεται να προέρχεται από το ουσ. βαλανεύς, το αγόρι του λουτρού, ο λουτράρης, που ίσως συνδέεται με τη βάλανο, πάντως είναι αμφισβητούμενης ετυμολογίας και δεν έχει ινδοευρωπαϊκά ξαδέρφια.

Το βαλανείον το δανείστηκαν οι Ρωμαίοι, και στα λατινικά το είπαν balneum, τύπος που εκτόπισε πολύ γρήγορα τον κλασικό λατινικό, lavatrina. Μόνο που το σύμπλεγμα -ln- ήταν δυσκολοπρόφερτο για τον πολύ λαό, και γρήγορα στην ομιλούμενη λατινική έγινε baneum. Αυτή είναι και η αφετηρία για όλες τις ρωμανικές γλώσσες, για το bain το γαλλικό και το bagno το ιταλικό, απ’ όπου επέστρεψε και σε μας.
Πιο σωστά, ξαναεπέστρεψε. Διότι, ήδη στην πρωτοβυζαντινή εποχή, ο τύπος baneum ξαναπερνά στην Ανατολή, όπου σε αιγυπτιακούς παπύρους βλέπουμε το βανιάτωρ= λουτράρης και αργότερα το βυζαντινό βανιάριν.

Με αφορμή ένα σχόλιο, να κάνω μια παρένθεση. Στα γαλλικά, bagne είναι τα κάτεργα, το μέρος όπου είναι κλεισμένοι οι καταδικασμένοι σε καταναγκαστικά έργα. Η λέξη είναι ομόρριζη με το bain, μάλιστα παλιότερα γραφόταν και έτσι. Δάνειο από το ιταλικό bagno, που έχει την αρχή του στις φυλακές του Λιβόρνου, οι οποίες είχαν φτιαχτεί στη θέση παλαιών λουτρών και γι’αυτό ονομάστηκαν bagno. Μετά, η λ. χρησιμοποιήθηκε, από τους Ιταλούς κρατούμενους, για τις φυλακές της Πόλης, για τον ίδιο λόγο, και τελικά καθιερώθηκε.

Όσο για τα καβούρια, για να τελειώσουμε τις λέξεις του τίτλου μας, φαίνεται ότι η λέξη κάβουρας βγήκε από συμφυρμό της αρχαίας λέξης πάγουρος, που σήμαινε το καβούρι, και της λ. κάραβος (καραβίδα). Από τον κάραβο βγήκε και το καράβι, από τον πάγουρο και το παγούρι που βάζουμε νερό, από τα δυο μαζί το καβούρι, λέξη με ενδιαφέρουσα φρασεολογία, αφού λέμε «πάει σαν τον κάβουρα» για ένα έργο που δεν προοδεύει, προχωράει πολύ αργά, με λίγα λόγια καρκινοβατεί, περπατάει όπως ο κάβουρας, λοξά και βασανιστικά, και «εδώ σε θέλω κάβουρα να περπατάς στα κάρβουνα», όταν καλούμε κάποιον να αποδείξει την αξία του στα δύσκολα, και «τι είν’ ο κάβουρας, τι είν’ το ζουμί του;» για κάτι που έχει χαμηλή αξία ή υπάρχει σε μικρή ποσότητα, άρα θα αφήσει αμελητέο κέρδος -και «καβούρια έχει στην τσέπη του» για κάποιον σφιχτοχέρη, ότι γι’ αυτό τάχα τον λόγο δεν βάζει το χέρι στην τσέπη να βγάλει και να ξοδέψει χρήματα.

Κι εδώ τελειώσαμε τις λέξεις του τίτλου μας, δεν γράψαμε για την άμμο -αλλά σε αντάλλαγμα είπαμε κάμποσα για την πλαζ. Κάτω στον γιαλό στην πλαζ, τα καβούρια παίζουν τζαζ -αλλά για τη τζαζ θα λεξιλογήσουμε άλλη φορά.

Παράκληση: Το ιστολόγιο ζητάει 1-2 εθελοντές να πληκτρολογήσουν τέσσερα ή πέντε μικρά κείμενα (επιστολές σε εφημερίδες) για το θέμα της επόμενης Κυριακής, επειδή ο Νικοκύρης δεν προλαβαίνει. Όποιος θέλει, ας το δηλώσει στα σχόλια. Ευχαριστώ!

Advertisements

85 Σχόλια to “Κάτω στο γιαλό στην άμμο κάνουν τα καβούρια μπάνιο”

  1. Περιοριζόμενος στις θαλασσινές διακοπές, βάζω εδώ για διάσωση και τα ξυλοτέξ -τα αυθαίρετα πρωτόγονα λυόμενα σε παραλίες τη δεκαετία του 70.

  2. N said

    Καλημέρα σας μέρα,

    Μπορείτε, αν θέλετε, να στείλετε τα κείμενα στο mail μου. Θα χαρώ πολύ να βοηθήσω.

  3. N said

    Πρώτη ανάρτηση με λάθος; Σ’ αυτό το ιστολόγιο; Τέλος πάντων! ;- |

  4. Γς said

    Καλημέρα
    >δεν γράψαμε για την άμμο

    Και μου ‘ρθε η κυρά με το μπλοκάκι που γράφει τις ελληνικούρες που δεν καταλαβαίνει:
    -Γιατί έλεγαν για άμμο στη Βουλή; Γράμμο, Βίτσι;
    Εφαγα πολύ ώρα. Αρχισα από τη συμφωνία της Βάρκιζας, Μελιγαλά και τέτοια μέχρι το 1949 και βάλε. Τελικά έμεινε με την απορία: -Η άμμος που κολλάει;

    Αμμος, παραλία και ήμουνα στο Πράκτικερ παρέα με την κόρη μου τη νύφη μου και τον μεγάλο μου γιό που αγόραζαν κάτι μπιχλιμπίδια.
    Εγώ απλώς χάζευα μέχρι που ήρθε μια πωλήτρια.
    -Τι ψάχνετε; Μπορώ να βοηθήσω;
    -Ένα φτιαράκι.
    -Γιατί δουλειά;
    -Να βάζω την άμμο στο κουβαδάκι μου.
    Και το ακούει η κόρη μου.
    -Ρε παιδιά δεν σας είπα να μην τον αφήνετε μόνο το μπαμπά.

  5. Μιχάλης Ρουμελιώτης said

    Να προσθέσω μια διόρθωση: Κάνε τό ΚΑΛΟ και ρίξ’ το στό γιαλό.

  6. Τα πλάγια για την πλαζ, διασώζεται αυτούσιο φωνητικά στα Ισπανικά. Θυμάστε το «Βάμος α λα πλάγια! Ο,ο,ο,ο,οοο!» 🙂
    (τότε που ήταν αυτό το τραγούδι χιτ, είχαμε κάνει και τη διασκευή «Πήραμε τα πλάγια. Ο,ο,ο,οοο!». «Πήρα τα πλάγια»= ιδιωματική έκφραση = Λάλησα/ Έκοψα πίρο/ Με βάρεσε στο κεφάλι/ Χρωστάω της Μιχαλούς)

  7. Ερση said


    Καλημέρα!
    Να ρωτήσω κάτι ενδεχομένως και ψιλοάσχετο: το γαλλικό bain σήμαινε ποτέ και κάτεργα; Νομίζω οτι και το ιταλικό Bagno σήμαινε επίσης κάτι τέτοιο. Σήμαινε καταναγκαστική εργασία δίπλα (ή σχετικά) με τη θάλασσα;

  8. Costas said

    7 Το γαλλικό λεξικό Grand Robert λέει για τη λέξη bagne: ETYM. 1637; ital. bagno « bain », par allus. aux anciens bains de Constantinople ou` les chre’tiens destine’s aux gale`res e’taient de’tenus. Ήγουν: αναφέρ. στα αρχαία λουτρά της Κωνσταντινούπολης, όπου κρατούνταν οι χριστιανοί που προορίζονταν για τις γαλέρες. Αλλά δεν ξέρω τι εννοεί όταν λέει «αρχαία»: εννοεί τα βυζαντινά χρόνια ή τα οσμανλίδικα;

    Νίκο, στείλε κι από δω κάνα κειμενάκι αν θες.

  9. Προσφέρομαι και εγώ να βοηθήσω με τις επιστολές.

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2:Έστειλα μέιλ, ευχαριστώ πολύ!

    5: Μερσί για τη διόρθωση.

    7: Έβαλα μια παράγραφο, το θέμα έχει ενδιαφέρον.

    8: Κώστα, κι εγώ ήξερα αυτό που λες, όμως κάπου βρήκα ότι προηγήθηκε το «μπάνιο» του Λιβόρνου:
    Empr. à l’ital. bagno (KOHLM., p. 29; VIDOS, p. 224; BRUNOT t. 4, p. 460; BOULAN, p. 20; NYROP t. 1, § 67; ESN.; Vie Lang., pp. 389-94; ARV., pp. 71-74; Mélanges Fouché, loc. cit.; G. AUDISIO, op. cit.) attesté au même sens dep. 1548, pour désigner le bagne de Livourne (Cron. Fior, 95 ds VIDOS, loc. cit. : In esecuzione della promulgata sentenza fu egli non molto condotto a Livorno, e messo nel bagno).
    Bien que bagne soit attesté sous cette forme dès 1629 et considéré alors comme terme de l’Afrique du Nord, la forme en usage jusqu’à la fin du XVIIe s. est la trad. bain (supra et ARV., loc. cit., pp. 71-72); bagne ne s’implantera définitivement qu’avec Colbert (supra) qui étudiera et copiera l’organisation italienne. D’Italie où il signifie à l’origine « bain » (lat. balneum, bain*), l’établissement pénitentiaire de Livourne étant construit sur un anc. bain (ESN., BL.-W.5), le terme passa en Turquie (spéc. à Constantinople où les prisonniers chrét., en grande partie ital. dénommèrent l’établissement bagno pour la même raison, VIDOS, loc. cit., ARV.; Mélanges Fouché, loc. cit.) et de là en Afrique du Nord, dont était alors maître, le Grand Seigneur.

    Αν περισσέψει κείμενο, θα σου στείλω.

  11. Anasto said

    Καλημέρα σου μέρα Ν 😛

    Τι να πω κι εγώ που δεν έχω σχόλιο χωρίς λάθος από τον συμμοριτοπόλεμο; Αλλά καμάρωσέ με έτσι αλέγρα και νοντσάλαντλα που περιδιαβαίνω το ξένο ιστολόγιο ανενδοίαστος… 😛

  12. Γιώργος Θαλάσσης said

    spiaggia. Στα παράλια της Ηπείρου (στα παλιά βενετοκρατούμενα μέρη) ο όρος επιζεί ακόμη για τις μικρές παραλίες: «Σπιάντζα».

  13. sarant said

    9: Θα πάρετε μέιλ.
    12: Και όχι ως τοπωνύμιο; Ενδιαφέρον.

  14. Γιούλα said

    Συγχαρητήρια για το καλοκαιρινής διάθεσης άρθρο!
    Ευχαρίστως δηλώνω κι εγώ εθελόντρια για να πληκτρολογήσω επιστολή… Το site με έχει βοηθήσει πολύ σε μεταφράσεις που κάνω οπότε ειναι ευκαιρία να ανταποδώσω!

  15. Γιώργος Θαλάσσης said

    Όχι ως τοπωνύμιο. Π.χ. στη φράση «Άμα ρίξεις δυο βράχια στη θάλασσα θα γίνει αγάλια- αγάλια σπιάντζα…» θα δημιουργηθεί δηλ. μια μικρή παραλία.

  16. Ανδρέας Καλογερόπουλος said

    Δεν ήξερα ότι οι αρχαίοι έλεγαν αίγες τα μεγάλα κύματα. Ένας φίλος μου, όταν το κύμα ήταν τέτοιο ώστε να αφρίζει, έλεγε «Η θάλασσα κάνει προβατάκια»

  17. Γς said

    7:
    Για το άσμα που έβαλες του Τσιτσάνη:

    «Παρά θιν’ αλός του Αραφήνος τα παγουράκια … πάνε τσάρκα».
    Πώς την έλεγαν τότε τη «τσάρκα»;
    Κι έχει αυτές τις μέρες μια φρεσκαδούρα η Ραφήνα…

    Περί Παραλίας:

    Πριν καμιά δεκαριά χρόνια που πέρναγα καθημερινά σχεδόν από την Πειραιώς (Χαμοστέρνας – Καλλιρόης) μέχρι τη Συγγρού, υπήρχαν σε όλη τη διαδρομή μεγάλες πινακίδες της τροχαίας για Αθήνα, Πειραιά και Παραλία, οι οποίες είχαν και τις αντίστοιχες για τους ξένους Athens, Piraeus και Paralia(!).
    Είχα στείλει και μια επιστολή στο ΒΗΜΑ και …περίμενα να το διορθώσουν.
    Για πολλά χρόνια τις έβλεπα εκεί. Δεν ξέρω αν υπάρχει καμια τέτοια ακόμη.
    .

  18. sarant said

    16: Ναι, το λένε κι άλλοι αυτό με τα προβατάκια.

    14: Σας ευχαριστώ, σας κρατάω σε εφεδρεία!

  19. Ηλεφούφουτος said

    Ωραία η περιήγηση και δροσιστική.

    Η πληροφορία σχετικά με το κάτεργο της Κων/πολης απ όποια πηγή κι αν τη δεις , είτε του Grand Robert είτε του CNRTL, αφήνει ερωτηματικά. Από πού κι ως πού να καθιερωθεί μέσω ιταλικών και τι θα πεί «χριστιανοί κρατούμενοι» στα «αρχαία λουτρά»;

  20. sarant said

    Ή «παλαιά» λουτρά.

  21. Ηλεφούφουτος said

    Το «προβατάκια» έχει και ημιεπίσημη καθιέρωση καθώς χρησιμοποιείται για την περιγραφή του βαθμού 3 στην κλίμακα Μποφόρ.

    Από τις πινακίδες Paralia έχει προκύψει προφανώς και ο τύπος «παραλάια» (Σε λεξικό θα μπορούσε να πάρει διάφορους υφολογικούς χαρακτηρισμούς: αργκ., εκφραστ., οικ. …)

    Ο «παραλίας» είναι από άλλο ανέκδοτο. Έπαιζε πολύ στο στρατό, θυμάμαι.

  22. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    ‘Των κυμάτων τ’ ανήριθμον γέλασμα’, Αισχύλος. Αγελαίες οι αίγες;
    Πληκτρολογώ και εγώ, αν περισσεύει κομμάτι.
    Άμμος. ‘Δεύοντο ψάμμαθοι’. Από τα δάκρυα, των ηρώων, Όμηρος.

  23. Costas said

    10 Ε, το TLF δείχνει πολύ πιο τεκμηριωμένο.

  24. marulaki said

    Για τους Παγουράδες των Ιωαννίνων κουβέντα…! 😉 Έχουν σχέση με το καβουροπαγούρι;
    Να σημειώσω και το παγουρίνο που κρατούσαμε στο νηπιαγωγείο με το νερό μας για να μην πίνουμε από τις δημόσιες βρύσες.

  25. Dimitrios Raptakis said

    Ι. Νίκο, μάλλον και η Σπλάντζα της Ηπείρου, όπου και η φερώνυμη μάχη τον Ιούλιο του 1822 με θανόντα τον Κυριακούλη Μαυρομιχάλη,κάπου στην Πρέβεζα, θαρρώ, πρέπει κι αυτή να αναχθεί στο ίδιο αντιδάνειο.

    ΙΙ. Στη Μάνη, απαντά συχνά το τοπωνύμιο «η χαλικιά» που αρχικά προφανώς εσήμαινε την από χαλίκια αποτελούμενη παραλία.

    ΙΙΙ. Όσο για τους καβρούς, λάβε τη μαντινάδα σου (από τον καλό ρεθυμνιώτη μαντιναδολόγο Θεόδωρο Ρηγινιώτη), ποταμίσια αυτή τη φορά:

    δέκα καβροί χαλούσι μου δέσες και καταπότες/
    και θα τσι κάμω θέλω οφτούς, μα δε κατέχω πότες!

  26. Άγγελος said

    [ Ο γιαλός είναι ο αρχαίος αιγιαλός, που μάλλον προήλθε από συναρπαγή της φράσης «εν αιγί αλός», αφού οι αρχαίοι τα μεγάλα κύματα τα λέγανε αίγες, κατσίκες]

    Δεν το ήξερα. Εμείς πάντως, όταν η θάλασσα αφρίζει λέμε ότι κάνει προβατάκια….

  27. LandS said

    17 Καλά το PARALIA σε πείραξε; Το KANNINGOS και το GEORGE (Church τον έλεγαν τον άνθρωπο) δεν σε πείραξε;

    Λογικά, το να μεταφέρεις ηχητικά τις ονομασίες στα λατινικά βοηθάει τον τουρίστα που αν ρωτούσε «κάνινγκσκουέρ» ή «τσερτσ στριτ» θα χανόταν περισσότερο, σαν τότε, με τον Καθολικό παπά που με ρώτησε για το σεν ντένις καθήντραλ.
    Όσο για το PARALIA, δεν είναι για όλους τους ξένους beach.

    21 Το «παραλάια» είναι μάλλον δικό μας κατασκεύασμα. Περισσότερο πιθανό μου φαίνεται το παράλια. Αυθεντικό είναι το Λαρίσσα επειδή δεν μας άρεσε το Λάριζα, ενώ το Βαρκίζα και το Κηφίσσια το συνηθίσαμε από μικροί.

  28. Ηλεφούφουτος said

    26 Χάθηκα κάπου. Τι είναι το Λάριζα και το Βαρκίζα.
    Όσο για το παραλάια, ε ναι, δικό μας. Κι όλα τα άλλα δικά μας.
    Κι αυτά κι εκείνα.

  29. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    25: Δέσες και καταπότες;

  30. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂

  31. Γς said

    26, 27:
    Εγώ σε παίρνω παραλία
    κι εσύ ξηγιέσαι φύκια

    Είσαι και πολύ παραλία ρε μάνα μου (μπητς, τάχα μου, αντί μπιτς – την πιάνει τ αυτί σας τη διαφορά μακρού-βραχού, έτσι;)

  32. babadanos said

    Εμεις από Θεσσαλονίκη, το συνηθιζουμε το βαλανειάκι αυθημερόν στα «Νέα .. Πλάγια

  33. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    31: Χαχα!

  34. Dimitrios Raptakis said

    29: η δεσά: σημείο σύνδεσης αυλακιών.
    καταπότης: το αυλάκι που παροχετεύει το τρεχούμενο νερό από τη φυσική του κοίτη προς το περβόλι το ποτιστικό.

  35. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σήμερα έμαθα πράγματα που δεν τα ήξερα και ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό!

  36. LandS said

    Η Λάρισα στη λατινική γραφή είναι Larisa. Που μας κάνει να φοβόμαστε ότι οι αγγλοαμερικανογερμανοί (και άλλοι) θα πουν Λάριζα. Γιαυτό και μεις στις ταμπέλες γράφουμε Larissa. Που είναι το όμορφο ρώσικο όνομα Λαρίσα.

    Το Βαρκίζα και το Κηφίσια ή μάλλον Κ’φίσια είναι η Βάρκιζα και η Κηφισιά αμερικανιστί.

  37. Πέπε said

    «Ο τίτλος παρουσιάζει διασκευασμένον τον δημοτικό ( ; ) στίχο, αφού, θα το ξέρετε, το τραγούδι θέλει να «κάνουν τα καβούρια γάμο»».

    Πιστεύω ότι ναι, είναι γνήσιο δημοτικό.

    Τραγούδια με παραλλαγές πάνω στο γενικό θέμα του γάμου με διάφορα ζούδια (ως νεονύμφους και ως καλεσμένους) λέγονται σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Είναι σοφτ αποκριάτικα, δηλαδή αστεία χωρίς να είναι φαλλικά. Μοιάζουν παιδικά, γιατί είναι όντως αφελή, αλλά μεγάλοι τα λένε.
    Συνήθως λέγονται στα αποκριάτικα γλέντια, ως μετάβαση από τα κανονικά τραγούδια με τα οποία αρχίζει κάθε γλέντι προς τα χαρντ κορ γαμωτράγουδα.
    «Παντρεύουνε τον κάβουρα και του δίνουν τη χελώνα…»
    «Πέντε ποντικοί και δεκαοχτώ νυφίτσες, γάμο κάνανε μ’ ένα σπυρί σιτάρι…»
    Η συνέχεια είναι σε γενικές γραμμές κοινή: καλέσανε και τον τζίτζικα να παίξει βιολί, τον γάιδαρο να τραγουδήσει, την αλεπού να μαγειρέψει τις κότες κλπ.
    Η διάσπαση του θέματος σε πολλές παραλλαγές είναι ένδειξη (όχι απόδειξη βέβαια) παλαιότητας. Αν λοιπόν το τραγούδι έχει ηλικία καναδυό αιώνων ή παραπάνω, δηλαδή αρκετήν ώστε να γίνει αυτή η διάσπαση, πρακτικά είναι δημοτικό. Βέβαια το αρχικό-αρχικό κάποιος θα το ‘βγαλε, αλλά αυτό σημαίνει δημοτικό, δεν πέσαν από τον ουρανό τα τραγούδια.

  38. τουρκόσπορος said

    Στην οθωμανική εποχή πάντως, οι αιχμάλωτοι-κατεργάρηδες ερέτες ήταν κλεισμένοι στον Ναύσταθμο-Τερσχανέ του Κασίμπασα, στον Κεράτιο Κόλπο. Εκεί απ᾽ όσο έχω δει δεν προϋπήρχε λουτρό. Ο Σκαρλάτος Βυζάντιος και ο Μελισσηνός (Χριστοδούλου, Επίσκοπος Παμφίλου) προσφέρουν ως ετυμολογία για την ονομασία Μπάνιο το ιταλικό-γαλλικό. Μέσα στη φυλακή, φτιάχτηκε για τις ανάγκες των σκλάβων η Παναγία του Μπάνιου, της οποίας η εικόνα πήγαινε και μια φορά το χρόνο λιτανεία ως τον Άγιο Δημήτριο στα Ταταύλα. Όταν γκρεμίστηκε για να χτιστεί τζαμί στη θέση της, στις αρχές του 19ου αιώνα αν δεν απατώμαι, οι εικόνες και τα σκεύη μεταφέρθηκαν στο Μπεσίκτας (Διπλοκιόνιον), όπου χτίστηκε η Παναγία του Παλαιού (πλέον) Μπάνιου, η οποία βρίσκεται ακριβώς απέναντι απ᾽ το σημερινό παν/μιο Bahçeşehir στο κέντρο του Μπεσίκτας.

  39. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, πολύ χρήσιμα όσα γράψατε!

  40. Nestanaios said

    Έχω ακούσει για τα προβατάκια της θάλασσας αλλά για τις κατσίκες τις θάλασσας δεν έχω ακούσει ποτέ. Η αίγα και το αιγαίον και ο αιγιαλός και ο Αιγεύς και όλα τα ενέχοντα την συλλαβή αιγ, έχουν ως κοινό την συλλαβή αίγ και τίποτα άλλο. Εν αιγί αλός = η θαλασσοταραχή. (η λύσσα της θάλασσας λένε οι θαλασσοδαρμένοι).

    Όλα ξεκινούν από την συλλαβή αγ. Αιγ = αγ δίεση. Ι = επιτατικόν μόριον. Ο Αιγεύς πρέπει να ήταν μεγάλος αγέτης και το αιγαίον πρέπει να αναπτύσσει πολλά μποφώρ και η αίγα πρέπει να επιβάλλεται….

  41. Γς said

    Η πλαγία μας λοιπόν, που μας επέστεψε ως πλαζ

    Και το βαλανείο μας που έγινε μπάνιο, με όλα τα παρελκόμενα του. Πλακάκια, μιντέδες, πιγκαλ.

    Μόνο μη πλακώσει η Αντζελα, που τρώει μόνο είδη υγιεινής και μας τα κάνει όλα μια χαψιά.

  42. Πέπε said

    @40:
    Χα! Το Αιγαίο! Το πέλαγος με τα προβατάκια, το αφρισμένο! Δεν το είχα σκεφτεί, ακόμη και αφού διάβασα στο κείμενο περί αιγιαλού κλπ..

  43. spyroszer said

    Πιο πειστική φαίνεται η ετυμολογία της λέξης αιγαίον από το αιξ (κατσίκα), παράγωγο του ομηρικού ρήματος αΐσσω (πηδώ). Από τα αρχαιότερα εξημερωμένα ζώα η αίγα είναι αυτό που κατ’ εξοχήν αναρριχάται, σκαρφαλώνει στους βράχους πηδώντας. Οι αρχαίοι Ελληνες συνεκδοχικά συνήθιζαν να αποκαλούν «αίγες» και τα κύματα, προφανώς επειδή κι αυτά… πηδούν όταν η θάλασσα είναι αγριεμένη. Ο παραδοξογράφος Αρτεμίδωρος ο Δαλδιανός από την Εφεσο (2ος αι. μ.Χ.) είναι σαφής, όταν γράφει: «…τα μεγάλα κύματα αίγας εν τη συνηθεία λέγομεν… και το φοβερώτατον πέλαγος Αιγαίον λέγεται» («Ονειροκριτικόν» II, 12). Με παρόμοια συνεκδοχή σημερινοί νησιώτες του Αιγαίου αποκαλούν «πρόβατα» τα μεγάλα κύματα, ακριβώς όπως οι Γάλλοι («moutons»), ενώ οι Αγγλοι τα αποκαλούν «άσπρα άλογα» (white horses). Τι πιο ταιριαστό όνομα θα μπορούσε, λοιπόν, να δοθεί σε μια θάλασσα σχεδόν μονίμως φουρτουνιασμένη, γεμάτη «αίγες», παρά αυτό που την περιγράφει; Προφανώς για τον ίδιο λόγο η ακτή, όπου καταλήγουν πηδώντας «οι αίγες της αλός» (τα θαλάσσια κύματα), ονομάστηκε αιγιαλός (σημ. γιαλός).
    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_28/12/2008_297240

  44. Τα κατσίκια και τα μπάνια τα έχουν συνδυάσει ωραία οι Φραντσόζοι που είναι γλωσσικώς σκαμπρόζοι…
    http://en.wikipedia.org/wiki/Aix-les-Bains
    μπεεεε….

  45. Ο Σεγδίτσας ετυμολογέι το μπάνιο με τη σημασία του κατέργου από το ενετικό bányo αλλά δεν μας λέει από προέρχεται και τι σημάινει ο βενετσιανικος όρος.
    http://www.eugenfound.edu.gr/appdata/documents/books_pdf/e_j00002.pdf#page=67

  46. Gpoint said

    Πάντως στο Livre d ’ Or του Ευγένιου Ρίζου Ραγκαβή η λέξη galere για τα βενετσιάνικα πολεμικά πλοία αποδίδεται στα ελληνικά με την λέξη κάτεργον :

    ZUANNE CERULLI, γεννηθέντα το 1659 και θανόντα στις 20 Μαρτίου 1729, Comito c’ est a dire Commandant de la Galere de Pasqualigo και εν συνεχεία του πολεμικού πλοίου του Vicenzo Gritti, νυμφευθέντα με την FRANCESCA, κόρη του Giovanni LIOPURA, δολοφονηθείσα υπό των Τούρκων στις φυλακές Ναυπλίου το 1715 και νυμφευθέντα εκ νέου στις 27 Απριλίου 1717, την CATERINA, κόρη του Giorgio ALLIFIERACHI. Μέσα στο βιβλίο «Capitoli Sponsali» του Protopapa Crist. Bulgari βρίσκουμε την ακόλουθη σημείωση : «αψιζ΄ (1717) Απριλίου κζ΄ (27). Ιωάννης Τζερούλης, κόμητος εις το Κάτεργο του Εξοχώτατου Πασχαλίγκου, με την νόμιμον σύζυγόν του Φραγκίσκαν, θυγατέρα Γιάννη Λιόπουρα, ήτις εχάθη όταν εσκλαβώθη το Ναύπλιον, όπου ήταν ο Γιάννης εις την καταστροφήν Ναυπλίου, και ζητεί ήδη να πανδρεφθή την Αικατερίνην, θυγατέρα Γεωργίου Αληφιεράκη»

    (τα εντός εισαγωγικών είναι γραμμένα στα ελληνικά)

  47. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Μπράβο παραλιάρα !!!!!!!! (5σύλλαβη), το ανέκδοτο γνωστό φαντάζομαι 🙂

    5. Κάμε καλό και ρίξε το
    στη μέση του πελάγου,
    κι ανθρώπου που ΄καμες καλό
    όσο μπορείς φυλάγου.

    Πάμε παραλιακά:
    Παραλία, πλαζ, αμμουδιά, ακτή,ακροθαλασσιά περιγιάλι,ακρογιαλιά,ακρογιάλι,ακροθαλάσσι,
    και γιαλιά (τα χωριά της ενδοχώρας στην Κρήτη, έχουν συνήθως τη γιαλιά τους ) .π.χ. Ακουμιανή γιαλιά (με τους κατακαμένους φοίνικες, παρέκει απ την Πρέβελη).
    «Εκατεβάσανε το οζά στο γιαλό», δεν εννοούν στο κύμα αλλά στα χαμηλά, παραθαλάσσια μέρη.
    Το χειμώνα στο γιαλό και το καλοκαίρι στ αόρι, μετακινούνταν τα κοπάδια.
    Η μητέρα μου έλεγε και μια άλλη υπέροχη λέξη : το κυμοθάλασσο, εκεί που σβήνει ο αφρός του κύματος.
    «Μην πηγαίνετε παραμέσα, μη σας αρπάξει το νερό. Ίσαμε το κυμοθάλασσο» .
    ——————————————————
    Εδώ να μ΄ αφήσετε εμένα, στο γιαλό, για περίπλου και παράπλου, όλο το καλοκαίρι. Να βρίσκω λέξεις-κοχυλάκια.
    Αλλού γιαλού 🙂 Μ εμπνέει ο παφλασμός σας.

    Paralia = παράλια βρε! 🙂

  48. Dimitrios Raptakis said

    48: Πολύ σωστή η Εφη, εξού και η ακόλουθη βοσκική μαντινάδα:
    δε ξεγυαλίζω απ’ την κορφή, γιατί έχει ακόμη χλώρη/ άμα ‘ποκάμει η βοσκαριά θα φύγω απού τ’ αόρι!

  49. Πέπε said

    Θυμήθηκα και το γιαλόχορτο (άλλως ροΐκιο) της Καρπάθου, αυτό που οι περισσότεροι Έλληνες το ξέρουμε με την κρητικιά του ονομασία, σταμναγκάθι.
    Μάλιστα με τα τερτίπια του τοπικού ιδιώματος προφέρεται «αλόχορτο», και σ’ ένα τόσο αρχαιοπρεπές νησί έχει κανείς τον πειρασμό να το ετυμολογήσει ως χόρτο της αλός – αλλά όχι.
    Βέβαια δε βγαίνει ειδικά στις παραλίες (απ’ όσο ξέρω βγαίνει κυρίως σε στεριές σχετικά κοντά στην παραλία, ίσαμε μερικές εκατοντάδες μέτρα, και σπανιότερα και στην κανονική ενδοχώρα.)

  50. Helene P said

    «αιγ-«: ετυμολόγηση από το ΑΕ ρήμα αΐσσω, που χρησιμοποιείται για την ταχεία, ορμητική κίνηση — ας μην ξεχνάμε και την «αιγίδα» του Διός (που μετά χάρισε στην αστραφτομάτα κόρη του), που την κουνούσε και γινόταν ταραχή μεγάλη στη Γη.

    Για περισσότερες λεπτομέρειες, δείτε την ενότητα «Theseus’ Enigmatic Parentage» στην παρακάτω ιστοσελίδα:
    http://www.squidoo.com/top-10-greekmyths#module149949089

  51. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Κουδούνια και βελάσματα στο κύμα:
    48.διπλές ρακές!
    Μ έκαμες και τη θυμήθηκα από χρόοονια:
    Τρακόσα μικρομέγαλα
    πρόβατα κουμαντέρνω
    κι α δε σ αρέσει η βοσκική
    τ αφήνω και σε παίρνω.
    ——————————————
    «Κι ύστερα πήγαμε όλοι στην ακρογιαλιά» ‘οπως λέει κι η Μελίνα στο φινάλε του ποτέ την Κυριακή

  52. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα, πάλι διαμάντια διάβασα!

  53. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Γιαλόπετρες,τα γαλαζοπράσινα βότσαλα στο βυθό.

  54. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    http://www.cinelesxipatras.gr/03,p,2008b,09.pdf

  55. LandS said

    40,43,50 συγχωρήστε τη παρέμβαση ενός άσχετου, αλλά γιατί δεν πάει το μυαλό μας στα στριφογυριστά κέρατα της κατσίκας; Με κάτι πολλαπλά στριφογυριστά σχέδια δεν απεικόνιζαν οι ΑΗΠ στα αγγεία τους τη θάλασσα; Τα είχαμε και στο σήμα της Ολυμπιάδας του 2004 (τρομάρα μας). Δεν μιλούσαν μόνο οι Αρχαίοι, ζωγράφιζαν κιόλλας.

  56. Helene P said

    55. Υποκλίνομαι! Δεν πήγε το μυαλό μου — όμως έχεις απόλυτο δίκιο στην παρατήρησή σου, ότι συνδέονται και παραστατικά οι λέξεις.

  57. spyroszer said

    55. Ναί πολύ σωστός.

    Αφού πιάσαμε τα τραγούδια με ψαρικά, να θυμηθούμε και τη Βαρβάρα, που είναι και το πρώτο τραγούδι που απαγορεύτηκε στην Ελλάδα.

  58. …και καταιγίδα είναι όταν ρίχνει κατσίκες, κάτι σαν το αγγλικό raining cats and dogs; 🙂

  59. 58. Aιξ-ερετικό Μιχάλη! Αιξαιρετικό! 🙂

  60. sarant said

    57: Το πρώτο τραγούδι που απαγορεύτηκε να παίζεται γραμμοφωνημένο, εννοείς. Γιατί απαγόρευση ίσχυε, οπωσδήποτε, κάμποσα χρόνια, για του Αϊτού τον γιο. Ίσως και για τον Πάπα (θέλω να τον δω).

    58-59: Κέφια έχουμε, βλέπω 🙂

  61. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ολίγα αμμοτράγουδα με τις συνώνυμες λέξεις
    -Κάτω στο γιαλό κάτω στο περιγιάλι κόρην αγαπώ
    -Περπατώ στην παραλία, γίνομαι του κόσμου λεία.
    -Πώς βαριέμαι σε τούτη την ακτή,που μ’ έχεις φυλακίσει
    -Ακρογιαλιές δειλινά
    -Σε συνάντησα στην πλαζ και φορούσες τυρκουάζ.
    Σε περιμένω τ άλλο καλοκαίρι
    κι έχω κρυμμένο στη αμμουδιά έν αστέρι

    – Σήμερα πάλι λιόχαρος είν’ ο γιαλός κι ο δρόμος
    ο ερημικός που σέρνεται κοντά στ’ ακροθαλάσσι (Λ.Πορφύρας

  62. Την Αίγυπτο που λέγεται έτσι γιατί βρίσκεται υπτίως του Αιγαίου, τη θυμάστε;
    (Έριξα μια ματιά στο Google να θυμηθώ πότε το ξανααναφέραμε εδώ αυτό και έφριξα με το πόσο διαδεδομένο είναι. Να γιατί πρέπει να βάζουμε φατσούλες όποτε αστειευόμαστε! Όλο και κάποιος μπορεί να μας πάρει σοβαρά, και στο Διαδίκτυο scripta manent…)

  63. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    γυρογιάλι ,
    η δωδέκατη λέξη για την παραλία.

    62. Αιγοκρίματα 🙂

  64. Γς said

    Και τι ν απόγιναν άραγε εκείνες οι άλλες οι αίγες;
    Οι ΕΓΕΣ καλέ.
    Εκείνη η πάλαι ποτέ κραταιά οργάνωση γυναικών.
    Και πολύ κατσίκες, ρε παιδί μου!

  65. Γς said

    63:
    >
    Αιγοκρίματα

  66. Panos Sakkas said

    Θα χαρώ να σας βοηθήσω.

  67. sarant said

    66: Ευχαριστώ, αλλά η δουλειά έγινε -μιαν άλλη φορά!

  68. Όσον αφορά τα πλεονεκτήματα, εγώ τις προάλλες που τις μετρούσα είδα να ξετυλίγεται όλη η περσινή χρονιά. Αλλά είπαμε, έχω γερή μνήμη!

  69. λάθος θέση!

  70. leonicos said

    Ωραία όλα, αν και μου φαίνεται πολύ παραμύθι τα περί Αιγαίου και αιγών, πολύ περισσότερο που υπάρχει και επεξηγηματικός μύθος με τον πνιγμό του Αιγέα.

  71. Μανιατολεσβιος said

    17, 27. το χειροτερο ηταν οι πινακιδες ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ-AERODROMIO. πληρως κατατοπιστηκες για τους ξενους

  72. LandS said

    71 Που να έβλεπες πίνακα ανακοινώσεων στο Καλαμάκι πριν καμιά εικοσαριά χρόνια. Υπογραφή TOWN HALL OF ALIMOS.

  73. spyroszer said

    60. Για του Αητού τον γιο δεν το ήξερα. Είχε απαγορευθεί απ’ τον Βενιζέλο; Για τον πάπα το θυμάμαι που το ‘χαμε συζητήσει.

  74. sarant said

    73: Είχε απαγορευτεί κάποια εποχή μεταξύ 1917 και 1920, νομίζω.

  75. Πέπε said

    @60:
    Αυτό δεν το ήξερα, αλλά για την περίφημη λογοκρισία του Ματαξά (που νομικά δεν καταργήθηκε ποτέ, νομίζω) η αφορμή ήταν πράγματι η Βαρβάρα.
    http://karpathiandiaries.blogspot.gr/2011/02/look-what-they-ve-done-to-my-song-3.html

  76. Πέπε said

    @71:

    G Septemvriou

  77. Δημήτρης Μ. said

    Κι ένα πιο καλτ…

  78. spyroszer said

    Περί του Αητού και του Ψηλορείτη τους γιους:
    http://www.musipedia.gr/wiki/%CE%91%CE%B5%CF%84%CE%BF%CF%8D_%CE%BF_%CE%93%CF%85%CE%B9%CF%8C%CF%82,_%CE%A4%CE%BF%CF%85
    Εκπληκτικό: (24-4-1920)
    «Κατ’ επίσημον ανακοίνωσιν, και μετά την άρσιν του στρατιωτικού νόμου δεν θα επιτρέπεται το άσμα «ο Γυιός του Αετού», οι δε τραγουδούντες τούτο θα συλλαμβάνωνται και θα παραπέμπωνται δι’ απευθείας κλήσεως εις τα ποινικά δικαστήρια, όχι επί δυσμενεία κατά του καθεστώτος, περί ης προβλέπει ο στρατιωτικός νόμος, αλλά επί εσχάτη προδοσία» !!!!!!!!
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=65&pageid=1660&id=-1&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiASJASPAScASXASdAAgASXAAgASLASRASXASaAAi&CropPDF=0

    Η Βαρβάρα απαγορεύτηκε τον Σεπτ. του 1936 μάλλον με τον Ν. 5060/1931 περί ασέμνων, του οποίου κάποιες διατάξεις ισχύουν ακόμα και σήμερα.

  79. sarant said

    78: Μπράβο, καλά θυμόμουν λοιπόν!

  80. Emphyrio said

    Συμφωνα με το αρθρο περι Νιουτωνος στην Γουϊκιπηντια:

    I do not know what I may appear to the world, but to myself I seem to have been only like a boy playing on the sea-shore, and diverting myself in now and then finding a smoother pebble or a prettier shell than ordinary, whilst the great ocean of truth lay all undiscovered before me. [Memoirs of the Life, Writings, and Discoveries of Sir Isaac Newton (1855) by Sir David Brewster (Volume II. Ch. 27). Compare: «As children gath’ring pebbles on the shore», John Milton, Paradise Regained, Book iv. Line 330.]

    Επειδη μιλησατε για αμμους και γιαλους,,,

  81. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    78.Τί μαθαίνω η άσχετη.Πραγματικά ενθουσιάζομαι, ειδικά με αυτά τα «μικροϊστορικά» που μου αποκαλύπτονται εδώ.Toυ Ψηλορείτη γιος ο Βενιζέλος; Κοτζάμ Λευκά Όρη στα Χανιά! Δεν κάνουν εύκολη λαϊκή ρίμα βέβαια, αλλά θα τόχω επιχείρημα στον αιώνιο καυγά με τους Χανιώτες, που λένε ότι κάμανε αχλετζία οι Ηρακλειώτες να βγάλουνε ψηλότερο κατά τι τον Ψηλορείτη (χτίσανε τοιχαλάκι κι απάνω μια χελώνα και βάλανε το κοντάρι στο τελικό μέτρημα του ύψους,λέει).

  82. marulaki said

    Έφη έχεις δει την ταινία ‘The Englishman Who Went Up a Hill But Came Down a Mountain’ ;

  83. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Κάτι ανάλογο; -Θα μας το κλέψανε! 🙂
    Πάντως μας έχω ικανούς να κάμομε ό,τι βάνει κι ό,τι δε βάνει ο νους τ΄ αθρώπου 🙂 🙂

  84. 82,
    Πολύ ωραία ταινία!

  85. Πέπε said

    81: Άμα θες, βγάζει ρίμα. Τω Μαδαρών ο γιος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: