Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Και πάλι για τα παπαγαλάκια

Posted by sarant στο 22 Αυγούστου, 2013


Όπως έχουμε πει, φέτος το καλοκαίρι βάζουμε μια φορά την εβδομάδα επαναλήψεις παλιών άρθρωνπου τα διαλέγω με κριτήριο να έχουν περάσει τουλάχιστον δυο-τρία χρόνια από την αρχική τους δημοσίευση (κι έτσι ίσως κάποιοι να μην τα έχουν δει ή να μην τα θυμούνται) και να μην είχαν πάρα πολλά σχόλια την πρώτη φορά που δημοσιεύτηκαν. Το σημερινό άρθρο θα μπορούσαμε να το θεωρήσουμε επίκαιρο, μια και η λέξη ‘παπαγαλάκια’ ακούγεται διαρκώς. Ωστόσο, πρέπει να αναφέρω ότι το άρθρο που θα διαβάσετε αρχικά είχε δημοσιευτεί λίγο πριν από τις ευρωεκλογές του 2009 (δηλαδή πριν από τέσσερα και βάλε ημερολογιακά χρόνια που σε πολλούς φαίνονται σαν τέσσερις δεκαετίες), και αναφέρεται σε ένα προεκλογικό σποτ με παπαγαλάκια, που μου είχε δώσει την αφορμή για το αρχικό άρθρο.

budgieΠαρά το ότι δεν απέτρεψε την εκλογική ήττα του κόμματος, η διαφήμιση της Νέας Δημοκρατίας με τα παπαγαλάκια ήταν η μοναδική που συζητήθηκε στην προεκλογική εκστρατεία του 2009 (μάλλον δεν θα τη θυμάστε –μπορείτε να τη δείτε εδώ). Βέβαια, οι περισσότεροι την έκριναν αρνητικά, αλλά πάω στοίχημα πως ο διαφημιστής που την έφτιαξε θα αισθάνεται περήφανος. Όμως, δεν μπαίνω στα χωράφια άλλων· εγώ θέλω απλώς να ανιχνεύσω την ιστορία της λέξης.

Το παπαγαλάκι είναι φυσικά υποκοριστικό του παπαγάλου, αλλά έχει πάρει αυτόνομη σημασία. Στο Λεξικό Μπαμπινιώτη (την τρίτη έκδοση) βρίσκουμε τη λέξη σε ιδιαίτερο λήμμα, με πρώτη σημασία την κυριολεκτική, τον μικρό παπαγάλο, και δεύτερη σημασία αυτόν που διασπείρει φήμες, συνήθως ανυπόστατες. Στο Λεξικό Τριανταφυλλίδη, αντίθετα, το παπαγαλάκι δεν έχει δικό του λήμμα, ούτε καταγράφεται άλλη σημασία εκτός απ’ το υποκοριστικό. (Το γιατί, θα το δούμε πιο κάτω).

Η σημασία αυτή είναι πρόσφατη· το πόσο, θα το δούμε σε λίγο. Προς το παρόν, ας δούμε την ιστορία της λέξης παπαγάλος.

Στα αρχαία, ο παπαγάλος λεγόταν ψιττακός. Όπως το πουλί ήρθε με τις στρατιές του Μεγαλέξαντρου από την Ινδία, έτσι και η λέξη, κατά πάσα πιθανότητα. Η λέξη υπάρχει στα ελληνικά με διάφορες μορφές (ψιττακός, σιττακός, βίττακος, ψίττας, σίττας) κι έτσι δεν είναι εύκολο να βρούμε την αρχική ινδική λέξη. Η ελληνική λέξη πέρασε στα λατινικά, psittacus, αλλά στις ευρωπαϊκές γλώσσες έμεινε περιορισμένη στην επιστημονική ορολογία (αν και υπάρχει στα γερμανικά η λέξη Sittich).

Τα μεσαιωνικά χρόνια τους παπαγάλους τους εμπορεύονταν Άραβες (από την Ινδία) και τους ονόμαζαν babbagā ή babgā, μια λέξη που πιθανότατα είναι ονοματοποιία δηλ. προσπαθεί να αποδώσει τη φωνή του πουλιού. Η λέξη φτάνει στο Βυζάντιο ως παπαγάς. Με τις σταυροφορίες, το πουλί και η λέξη περνάνε στη Δύση· έχουμε το βορειοιταλικό papagá,  το οποίο με παρετυμολογική διασταύρωση με τη λέξη gallus (πετεινός) δίνει τον μεσαιωνικό λατινικό τύπο papagallus, από όπου το παλαιό ιταλικό papagallo (14ος αιώνας· η σημερινή ορθογραφία είναι pappagallo) από όπου επέστρεψε η λέξη στα ελληνικά ως αντιδάνειο.

Όμως η διαδρομή της λέξης δεν τελειώνει εδώ. Με δεύτερη διασταύρωση, με το παλαιογαλλικό gai (εύθυμος), δίνει το παλαιογαλλικό papegay (12ος αι.), το γερμανικό Papagei, το παλαιοϊσπανικό papagayo. Οι λέξεις αυτές διατηρούνται στα γερμανικά και στα ισπανικά, αλλά στα γαλλικά το papegai εκτοπίζεται από το perroquet. Στα σημερινά γαλλικά και στα αγγλικά χρησιμοποιείται άλλη λέξη για το πουλί (parrot, perroquet) αλλά το αγγλικό popinjay (φλύαρος, φαφλατάς) έλκει την καταγωγή από το papegai.

Αυτή την ετυμολογική διαδρομή τη δίνουν οι Χένρι και Ρενέ Καχανέ (στο Abendland und Byzanz). Δεν τη δέχονται όλοι οι ετυμολόγοι. Το πρόβλημα που παρουσιάζει, είναι ότι η βυζαντινή λέξη καταγράφεται αρκετά αργά (στο ιπποτικό μυθιστόρημα Λίβιστρος και Ροδάμνη του 14ου αιώνα). Σε ό,τι αφορά την προέλευση της ιταλικής λέξης, τα ετυμολογικά λεξικά που συμβουλεύτηκα παραδέχονται τη βυζαντινή αρχή, αλλά για τις άλλες γλώσσες ορισμένα λεξικά προτείνουν μια άλλη ετυμολογική διαδρομή, από τα αραβικά στα ισπανικά (papagayo) και από εκεί στα γαλλικά, γερμανικά κτλ. Ωστόσο, το ισπανικό papagayo απαντά επίσης πολύ αργά, πολύ αργότερα από τους γαλλικούς τύπους και το πιθανότερο είναι ότι η λέξη μπήκε στην ιβηρική χερσόνησο όχι από τους άραβες αλλά από τα οξιτανικά.

Με τα ετυμολογικά των παπαγάλων δεν τελειώσαμε: το γαλλικό perroquet και το αγγλικό parrot (αλλά και το parakeet) φαίνεται ότι προέρχονται από μια παραλλαγή του ονόματος Pierrot, Πετράκης, αλλά αυτή η εκδοχή αμφισβητείται. Ας τη δεχτούμε ελλείψει άλλης πειστικότερης.

Βέβαια, ένας ορνιθολόγος θα σας πει ότι το parakeet δεν είναι συνώνυμο του parrot αλλά περιγράφει ένα συγκεκριμένο είδος παπαγάλων, όμως αν μπλέξουμε στους λαβυρίνθους της ζωολογίας δεν θα ξεμπλέξουμε εύκολα.

Αν λέξεις όπως παπαγάς, Papagei, papegai σας θύμισαν τον Παπαγκένο, ας κάνουμε ένα διάλειμμα για ένα από τα ωραιότερα ντουέτα της όπερας:

Επιστρέφουμε στην πραγματολογία. Οι παπαγάλοι είναι πουλιά πανέξυπνα και η ικανότητά τους να μιμούνται την ανθρώπινη φωνή είναι πασίγνωστη. Όπως λέει και το ποίημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου:

Σαν έμαθε τη λέξη καλησπέρα
ο παπαγάλος είπε ξαφνικά
«είμαι σοφός, γνωρίζω ελληνικά
τι κάθομαι εδωπέρα!»

Την πράσινη ζακέτα του φορεί
και στο συνέδριο των πουλιών πηγαίνει
για να τους πει μια γνώμη φωτισμένη
Παίρνει μια στάση λίγο σοβαρή
Ξεροβήχει, κοιτάζει λίγο πέρα
Και τους λέει: «καλησπέρα»

Ο λόγος του θαυμάστηκε πολύ
Τι διαβασμένος, λεν, ο παπαγάλος
θα’ ναι σοφός αυτός πολύ μεγάλος
αφού μπορεί κι ανθρώπινα μιλεί

Απ’ τις Ινδίες φερμένος ποιος το ξέρει
Πόσα βιβλία μαζί του να ‘χει φέρει
Με τι σοφούς θα μίλησε και πόσα
Θα ξέρει στων γραμματικών τη γλώσσα

Κυρ-παπαγάλε, θα ‘χουμε την τύχη
Ν’ ακούσουμε τι λες και παραπέρα
Ο παπαγάλος βήχει ξεροβήχει
Μα τι να πει, ξανάπε «καλησπέρα»

(Τον Παπαγάλο τον έχει μελοποιήσει και τον τραγουδάει εδώ ο Μίλτος Πασχαλίδης, αλλά στο υστερόγραφο θα δώσουμε και δυο παρωδίες του ποιήματος).

Οπότε, όταν κάποιος επαναλαμβάνει ή μιμείται άκριτα κάτι λέμε ότι παπαγαλίζει, όταν οι μαθητές αποστηθίζουν το μάθημα χωρίς να πολυκαταλαβαίνουν το νόημα λέμε ότι το έμαθαν «παπαγαλία» κι έτσι, λογικά, όσοι επαναλαμβάνουν φήμες ασύστατες με σκοπό την παραπληροφόρηση καθιερώθηκε να λέγονται παπαγαλάκια. Να σημειωθεί ότι το παπαγαλάκι δεν έχει ίδιον όφελος από τη φήμη που διαδίδει –ή τουλάχιστον δεν είναι ο κατεξοχήν ωφελημένος.

Αυτή η σημασία (διαδίδω φήμες) δεν ξέρω να υπάρχει σε άλλες γλώσσες αν και ομολογώ ότι δεν το έχω ψάξει και πολύ. Η αγγλική έχει το ρήμα to parrot, αλλά βρίσκω πως σημαίνει ό,τι και το ελληνικό παπαγαλίζω, όχι διαδίδω φήμες. Όποιος ξέρει να υπάρχει σε ξένη γλώσσα ανάλογο του ελληνικού «παπαγαλάκι», ας το πει.

Πότε εμφανίστηκε ο όρος «παπαγαλάκι» με την νέα σημασία; Πρόσφατα. Πράγματι, στη δεκαετία του 1980 και παλιότερα, όλες οι εμφανίσεις του όρου «παπαγαλάκι» που έχω βρει αφορούν την κυριολεξία, δηλ. μικρούς παπαγάλους. Υποθέτω ότι η νέα σημασία ξεκίνησε από την ορολογία του χρηματιστηρίου (εκτός κι αν υπήρχε ακόμα πιο παλιά στον ιππόδρομο). Ο όρος πάντως υπήρχε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στη χρηματιστηριακή αργκό, και το 1992 ήταν αρκετά γνωστός ώστε να τον χρησιμοποιήσει ο «Παρατηρητής» της Καθημερινής σε καβαφική παρωδία του για το χρηματιστήριο αλλά και αρκετά άτριφτος ώστε να χρειάζεται εισαγωγικά: Σαν έξαφνα μες το φθινόπωρο ακουστεί / κοπάδι τα «παπαγαλάκια» να περνάν…

Η παλιότερη ανεύρεση που βρήκα είναι σε άρθρο του Κ. Τσαούση στο Βήμα το 1991, όπου στην περιγραφή της χειραγώγησης των μικροεπενδυτών αναφέρονται τα «περίφημα ‘παπαγαλάκια’ του χρηματιστηρίου» που έχουν ρόλο να μεταφέρουν στο κοινό δήθεν αποκλειστικές πληροφορίες για την εταιρεία. Φυσικά ο όρος έγινε πασίγνωστος τα χρόνια της μεγάλης απάτης του χρηματιστηρίου, και ιδίως το 1999. Και επόμενο ήταν να διευρυνθεί η σημασία του, και από τον τζόγο του χρηματιστηρίου να περάσει και στην πολιτική. Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι το λήμμα ‘παπαγαλάκι’ απουσιάζει και από το ΛΚΝ και από την πρώτη έκδοση του λεξικού Μπαμπινιώτη (και τα δύο το 1998) ενώ περιλαμβάνεται στην ανατύπωση 2005 του λεξικού Μπαμπινιώτη.

Υπάρχει όμως και μια τρίτη σημασία της λέξης ‘παπαγαλάκι’, πέρα από τον μικρό παπαγάλο και τον διαδοσία φημών. Είναι ένα είδος ανυψωτικού ή φορτωτικού μηχανήματος, σαν γερανός για φορτηγά –ή κάτι τέτοιο. Εννοείται ότι η σημασία αυτή δεν καταγράφεται σε κανένα λεξικό διότι οι λεξικογράφοι δεν θέλουν να μουτζουρώνουν τα χέρια τους.

Να προσεχτεί ότι τα παπαγαλάκια δεν είναι Κασσάνδρες (και μην ανοίξουμε συζήτηση τώρα για το αν είναι σωστό να λέγονται Κασσάνδρες οι κινδυνολόγοι!) Βέβαια, τα παπαγαλάκια της νεοδημοκρατικής διαφήμισης επαναλάμβαναν «κινδυνολογικές» (κατά τον διαφημιστή) φήμες για την πορεία της οικονομίας. Να προσέξουμε όμως ότι τα παπαγαλάκια δεν είναι πάντοτε μάντεις κακών. Θα έλεγα, μάλιστα, πως συνήθως δεν είναι μάντεις κακών, τουλάχιστον στο χρηματιστήριο, όπου πολλές φορές τα παπαγαλάκια διαδίδουν εξαιρετικά ευοίωνες φήμες για μια εταιρεία που τη μετοχή της φουσκώνουν με τέχνη οι επιτήδειοι για να προσελκύσουν κορόιδα. Το 1999, τα παπαγαλάκια μόνο αισιόδοξες προοπτικές αναμετάδιδαν.

Κι αν τώρα το χρηματιστήριο έχει περιπέσει σε γενική ανυποληψία, ο όρος παπαγαλάκια έχει μεταφερθεί στην πολιτική, όπου η λέξη χρησιμοποιείται για όσους ενορχηστρωμένα ψευδολογούν ή γενικότερα προπαγανδίζουν υπέρ ενός κόμματος, γενικότερα υπέρ ορισμένων συμφερόντων. Στα τέσσερα χρόνια που μεσολάβησαν από την αρχική δημοσίευση αυτού του άρθρου ο όρος ‘παπαγαλάκια’ ακούγεται ολοένα και περισσότερο, μια και έχουν πολλαπλασιαστεί τα διαθέσιμα μέσα στα οποία μπορούν να δραστηριοποιούνται τα παπαγαλάκια. Μόνη απορία, σε σχέση με τα κοινωνικά μέσα είναι αν τα παπαγαλάκια του Τουίτερ τιτιβίζουν ή κρώζουν.

Υστερόγραφο:

Φαίνεται ότι ο Παπαγάλος του Παπαντωνίου προσφέρεται για να σατιριστούν όσοι πλασάρουν μοναδικές συνταγές την εποχή της κρίσης. Έτσι, ο πατέρας μου, ο αείμνηστος Δημήτρης Σαραντάκος, είχε σκαρώσει την εξής παρωδία:

Σαν έμαθε τη φράση «Βάζω φόρους»
ο Μπένυ Χιλ σκέφτηκε ξαφνικά
«Βρε είμαι σοφός στα οικονομικά,
αφού έμαθα πια τους κύριους όρους»

Τη μαύρη τη ζακέτα του φορεί
και στο συμβούλιο των υπουργών πηγαίνει
για να τους πει μια γνώμη φωτισμένη,
μια λύση για την κρίση, σοβαρή.

Τους βρήκε όλους τους κομπιναδόρους
να συζητάν πώς θα περάσει η μέρα…
Ξεροβήχει, κοιτάζει λίγο πέρα
και ύστερα τους λέει «Βάζω φόρους!»

Ο λόγος του θαυμάστηκε πολύ.
Πού ήτανε τόσον καιρό κρυμμένος
υπουργός τόσο καταρτισμένος
στη Λόντον Σκουλ οφ Εκονόμικς τη σχολή;

Κυρ Μπένυ Χιλ μας, θάχουμε την τύχη
ν΄ακούσουμε πού θάβρεις νέους πόρους;
κι εκείνος τότε, βήχει, ξεροβήχει
μα τι να πει; Ξανάπε «Βάζω φόρους»

Περίπου την ίδια εποχή, αλλά φυσικά με ανεξάρτητη έμπνευση, ο Χρίστος Δάλκος διασκεύασε κι αυτός το ποίημα του Παπαντωνίου και επιπλέον το μελοποίησε. Με αυτό θα κλείσουμε (και συγνώμη για τα σκουληκάκια που έχει το βιντεάκι, διότι ο Χ.Δ. -κανείς δεν είναι τέλειος- είναι ανίατος πολυτονιάτης):

66 Σχόλια to “Και πάλι για τα παπαγαλάκια”

  1. — Παπαγάλε, θέλεις μαϊντανό;
    — Τον κακό σου τον καιρό!
    (Είναι μεγάλος ο πειρασμός, άμα βλέπεις άδεια τη σελίδα των σχολίων, να προσθέσεις πάνω-πάνω τη μπούρδα σου…)

  2. Emphyrio said

    Δεν μου’ρχεται κατι ιπταμενο, αλλα το πιο σχετικο που σκεφτομαι πρωι-πρωι και ξημερωματα ειναι το ιπποδρομιακο στομα του αλογου. Τουλαχιστον αυτη ειναι η επικρατεστερη εκδοχη, απ’οσο θυμαμαι προχειρα.

  3. Cardani Mediolanensis said

    Ο Ινκυ Φουλ(του άσσου με παπάδες) ετυμολογεί το parrot από τον Πέτρο (Πιερ και Πιερό ).
    Απολαυστικό άρθρο,αν και ελαφρώς βλάσφημο…αλλά έτσι είναι αυτοί οι εγγλέζοι!
    http://blog.inkyfool.com/2010/03/peter-petrels-parrots-and-no-farting.html

  4. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Το (απάλευτο) άσμα της ημέρας: 😀

    «Τραγούδι για παιδιά, videoclip για μπαμπάδες.»
    (σχόλιο στο γιουτιούμπ)

  5. Katerina said

    Με το άρθρο θυμήθηκα άλλη μια ωραία ιστορία με παπαγάλους και πολιτικούς, με τη Θάτσερ και τους Monty Python. Είναι από αυτό το άρθρο της Guardian.
    http://www.theguardian.com/theguardian/2011/nov/18/simon-hoggart-week-thatcher
    To 1989, η Θάτσερ ήθελε να επιτεθεί στους Liberal Democrats που μόλις είχαν υιοθετήσει το κίτρινο πουλί ως logo στην καμπάνια τους. Ο John O’Sullivan που έγραφε έναν λόγο για την Θάτσερ αποφάσισε να χρησιμοποιήσει μια σκηνή από τους Monty Python. Αυτή που διαδραματίζεται σε ένα pet shop, με τον θρυλικό μονόλογο του John Cleese «This is a late parrot. It is no more. Bereft of life, it has joined the choir invisible …» όπου αραδιάζει όλους τους πιθανούς τρόπους με τους οποίους μπορεί κανείς να μιλήσει για το θάνατο.

    Η Θάτσερ δεν το έπιασε το νόημα. Οπότε της πήγαν μια κασσέτα από τη σειρά και την έβαλαν να δει τη σκηνή. Εκείνη δεν συγκινήθηκε αλλά την έπεισαν ότι το κοινό θα ενθουσιαζόταν και έτσι συμφώνησε. Και μετά, λίγο πριν βγει να μιλήσει δημόσια, ρώτησε «Αυτοί οι Monty Python, είναι σίγουρα δικοί μας;»
    Δεν υπήρχε χρόνος για συζητήσεις και εξηγήσεις οπότε της είπαν απλά «ναι». Το εγχείρημα προκάλεσε φοβερά γέλια μιας και ο John Cleese ήταν ενεργό μέλος των Liberal Democrats.
    Εδώ και η ομιλία της Θάτσερ:

  6. Δημήτρης Μ. said

    Καλημέρα.

    Ο Χ. Δάλκος θα μπορούσε να παρωδήσει και στα αρχαία.

    Αλλά έχω μια μικρή ένσταση και ζητώ τα φώτα σας. Στο κάνα (=κανένα), που έχει στους στίχους της παρωδίας, εκτός από την κορωνίδα δεν θα έπρεπε να βάλει και οξεία; Η τονιζόμενη συλλαβή χάνεται στην κράση, αλλά ο τόνος ανεβαίνει. Νομίζω.

  7. Gpoint said

    Κατ’ αρχήν πίνω μόνο καφέ παπαγάλο γι’ αυτό δεν ανέχομαι να μου λένε » Μπράβο»
    (σαν το παλιό ανέκδοτο με τον επισκέπτη στο σπίτι των Λουμίδηδων που τους έλεγε » Μπράβο κύριε Λουμίδη, ωραίος ο καφές σας, Μπράβο, Μπράβο» και τον πέταξαν έξω με ις κλωτσιές.

    Σαφώς και το παπαγαλάκι ήταν ιπποδρομιακός όρος τον ξέρω από τα χρόνια πριν την χούντα και χαρακτήριζε αυτούς που διέδιδαν φήμες για την τύχη ενός αλόγου κατά τα κέφια των μπουκ, Ηταν μεγάλο κέρδος για τους μπουκ να ρίξουν την τιμή ενός αλόγου που φοβόντουσαν πως μπορεί να κερδίσει όχι ποντάροντας δικά τους λεφτά αλλά με πονταρίσματα του κόσμου ώστε σε οποιοδήποτε αποτέλεσμα αυτοί να έχουν κάποιο κέρδος κάτι ανάλογο με την γκανιότα του αμοιβαίου στοιχήματος.Βέβαια πριν την » άνοιξη’ του χρηματιστηρίου όσοι βρισκόντουσαν στην Σοφοκλέους μετά έπιαναν στασίδι στον Ιππόδρομο σαν παίκτες, σαν τοκογλύφου ή σαν μεσάζοντες αγοραπολησιών σε χαρτάκια υνθ΄του όπως παιζόταν τότ ε το παιχνίδι. Με την μηχανογράφηση του παιχνιδιού όλα αυτά έγιναν ιστορία

  8. Gpoint said

    χαρτάκια υνθ΄του = χαρτάκια συνθέτου

  9. Gpoint said

    Γνωστή η αδυναμία του Νικοκύρη στον ακατανόμαστο αλλά όχι και «ένα από τα ωραιότερα ντουέτα της όπερας» το παιδικής αφέλειας κομμάτι
    Δηλαδή τότε αυτό με την θεία Κάτια και τον αλησμόνητο Λουτσιάνο τι είναι ;

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    7: Καλά το υποψιαζόμουν λοιπόν για την ιπποδρομιακή αρχή

    6: Νομίζω ότι θέλει και οξεία, ας πουν και οι πολυτονιάτες.

    5: Πολύ καλό!

  11. spiral architect said

    Τα παπαγαλάκια, γιαβάς-γιαβάς, επιστρέφουν μαυρισμένα στη ρουτίνα της τρομοκράτησης των οκτώ, η μαμά τους όμως τρέμει σε κάποια ξαπλώστρα, ο μπαμπάς τους πήρε το πρώτο ελικόπτερο απ’ το Πόρτο-Χέλι, ο κοντσιλιέρε την έκανε με ελαφριά πηδηματάκια, κάτι ακούγεται για δόλια και μη εξυπηρετούμενα ομολογιακά δάνεια και στο βάθος του ορίζοντα χαμογελάει ένας μυστήριος εξωχώριος.
    Ανακατατάξεις στις φαμίλιες, τα παπαγαλάκια ανατριχιάζουν και θα την πληρώσουν τα βατράχια.

    Κάτι θες να πεις με την σημερινή σου ανάρτηση, ώ πονηρέ Νικοκύρη! 🙄

  12. Alexis said

    Καλημέρα
    Πολύ ωραίες και οι δύο παρωδίες!

    #7: Και παλιός αλογομούρης βρε θηρίο; 🙂

    Το «παπαγαλάκι» είναι νομίζω η μία από τις δύο λέξεις που προέρχεται από τον τζόγο και κατέληξε να έχει ευρύτατη διάδοση στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο.
    Η άλλη είναι το «λαμόγιο».

  13. sarant said

    9: Αυτό είναι «ένα ακόμα από τα ωραιότερα ντουέτα της όπερας». Μανία εσείς οι παοκτζήδες να λατρεύετε μόνο έναν από κάθε χώρο 🙂

  14. sarant said

    12: Αλέξη, έχεις ετυμολογήσει το λαμόγιο;

  15. Alexis said

    #14, όχι, αλλά ξέρω ότι λαμόγιο αποκαλούσαν παλιά οι παπατζήδες το συνεργάτη τους που παρίστανε τον παίκτη και «κέρδιζε» για να εξαπατήσει τους αφελείς.

  16. Δημήτρης Μ. said

    13. Οι παοκτζήδες είναι μονοθεϊστές. Μία η πόλη, μία η ομάδα, ένας ο παίκτης κλπ.

  17. Gpoint said

    # 14

    ιταλικά, η σύζυγος, φόβητρο για τους τζογαδόρους και υκαιρία να την κάνουν με τα κέρδη

  18. sarant said

    15: Τι σχέση έχει ο παπάς με τον τζόγο; 🙂
    Ειναι όπως στο ανέκδοτο που έπιασαν έναν λεσχιάρχη και τον πήγαν σε δίκη για παράνομα τυχερά παιχνίδια. Και λέει αυτός: η ρουλέτα ήταν πειραγμένη, τα χαρτιά σημαδεμένα, τα ζάρια με υδράργυρο, πού τη βρίσκετε την τύχη κύριε πρόεδρε;

  19. Alexis said

    #18: Καλό! 🙂

  20. Antoine said

    Καλημέρα. Σε μια εκπομπή του Αρη Χατζηστεφάνου, για τα γεγονότα της πλατείας Ταξίμ, ειπώθηκε ότι οι Τούρκοι διαδηλωτές ονομάζουν τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους Πιγκουίνους. Δεν ξέρω αν έχει να κάνει με τη διασπορά φημών ή με κάτι άλλο. Αλλά ο Χατζηστεφάνου το παραλλήλισε με τα δικά μας παπαγαλάκια

  21. Gpoint said

    # 16

    Οι ΠΑΟΚgηδες είναι ουσιαστικά αθείστές, η ΠΑΟΚοφροσύνη είναι ανώτερη παντός θρησκευτικού συναισθήματος. Δεν είναι τυχαίο πως ένας στους δύο ξένους που αγωνίστηκαν στον ΠΑΟΚ κολλάει ΠΑΟΚgηλίκι ή που ο Κυριάκος Παπαδόπουλος, παίκτης τη Σάλκε δηλώνει ΠΑΟΚg’ς την ώρα που αγωνίζονται οι δυο ομάδες μεταξύ τους. Ούτε που η αύρα χιλιάδων ΠΑΟΚgήδων έστειλε το σουτ του Στοχ στα δίκτυα (καλά αυτός μπολιάστηκε σε χρόνο ρεκόρ, ενώ ο Χακόμπο άργησε λίγο αλλά βρήκε τον σωτό δρόμο)

    # 12

    Αν θες να θυμηθείς τα παλιά εδώ κι εδώ

  22. spiral architect said

    @20: Αντουάν,
    ο συσχετισμός των πιγκουίνων με τα γεγονότα της πλατείας Ταξίμ οφείλεται στο παρακάτω:
    CNN Turk airs penguin documentary during Istanbul riots

  23. Antoine said

    @22 spiral architect Σ’ ευχαριστώ.

  24. Τσούρης Βασίλειος said

    Καλημέρα σας
    Διαβάστε και το βιβλίο » Το θεώρημα του παπαγάλου» του ΝΤΕΝΙ ΓΚΕΤΖ, εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ

    Πριν το 1970 θυμάμαι στο παζάρι στα Γιάννινα πλήρωνες μια δραχμή κι ένα παπαγαλάκι ( αν θυμάμαι καλά ) τσιμπούσε με το ράμφος του ένα διπλωμένο χαρτάκι που υποτίθεται ότι έγραφε την τύχη σου…

  25. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

  26. Alexis said

    Gpoint ρίχνοντας μία ματιά στα κείμενά σου περί ιππόδρομου, είδα ότι και η λέξη «μίζα» προέρχεται από την ιπποδρομιακή αργκό, ή κάνω λάθος;
    Μπορείς να μας διαφωτίσεις κι εμάς τους μη φιλίππους τι εστί μίζα στον ιππόδρομο;

  27. Κουγιαγια said

    20
    Είχε δημοσιευθει εδώ στις αρχές Ιουνίου, όταν τα γεγονότα στη πλατεία Ταξιμ ήταν στο φόρτε τους, ένα σχόλιο για το τραγούδι Tencere Tava Hava.

    Είχε γραφτεί (δεν θυμάμαι από ποιόν) ότι η σκηνή στο τέλος του φίλμ με τους πιγκουίνους είναι γιατί ενώ έτρεχαν τα γεγονότα στη Πόλη, το τουρκικό CNN μετέδιδε ένα ντοκυμαντέρ με πιγκουίνους, απ’ οπου και αυτές οι σκηνές..

  28. Jimakos said

    …κι από τον ποιητή της θάλασσας τα παρακάτου λόγια:

    – ο παπαγάλος σου’στειλε στερνή φορά το «γειά σου» κι απάντησε απ΄το στόκολο σπασμένα ο θερμαστής (Εσμεράλδα)
    – απόψε ψόφησαν οι δυό μου παπαγάλοι κι ο πίθηκος που’χα με κούραση γυμνάσει (Κουρο Σίβο)
    – όρντινα δίνει ο παπαγάλος στον ιστό, όπως και τότε απ’του Κολόμπου την κουκέτα (Καραντί)

    Και για πιο εύθυμο κλείσιμο, το παρακάτω 😀

  29. Gpoint said

    # 26

    Νομίζω πως η μίζα έχει την προέλευσή της από το καζίνο, είναι το ποσό που ποντάρεις ή και το ελάχιστο επιτρεπόμενο ποσό πονταρίσματος

  30. Γς said

    Να και κάτι γερμανο-χρηματιστηριακα λαμόγια,
    από την Ελευθερία της 1ης Σεπτεμβρίου 1944

    (ο Γς έκλεινε τους 3 μήνες διό και οι γερμανοί ετοιμάζονταν να την κάνουν).

    ΛΙΡΑ ΚΑΙ ΤΡΟΦΙΜΑ

    Υπό των γνωστών γερμανο-χρηματιστηριακών κύκλων ωργανώθη προχθές ν΄ρα «Παρτίδα» παιχνιδιού λίρας, την οποίαν κατώρθωσαν να «ρίξουν» από τα 5.600.000 [Σημ. Γς: χιλιάδες δραχμές, δηλαδή 5 δισεκατομμύρια 600 εκατομμύρια δραχμές], εις τας 3.000.000, βηθούμενοι και από διαφόρους ψευδείς φήμας τας οποίας εντέχνως διέδωσαν.
    Ηρχισαν δηλαδή αι γνωσταί σπείραι να πωλούν λίρας προς 5, 4.8, 4.5, 4 δισεκατομμύρια και όταν εδημιουργήθη ο πανικός των «κάτω» ήρχισαν να τις αγοράζουν με διαφοράν ανάμισυ και πλέον δισεκατομμυρίοθυ.
    Κτλ.

  31. sarant said

    29: Ναι, αυτή η μίζα του καζίνου είναι σαφώς το γαλλ. mise. Το θέμα είναι αν η μίζα = δωροδοκία προέρχεται από τη μίζα του καζίνου και, αν και, για ποιο λόγο στα παλιότερα κείμενα εμφανίζεται ως «μίτζα».

  32. Γς said

    30:
    >Υπό των γνωστών γερμανο-χρηματιστηριακών κύκλων

    Αχ, αυτοί οι γνωστοί ή μη κύκλοι, οι προσκείμενοι δεν ξέρω που, ενίοτε.
    Μια ζωή διάβαζα για τέτοιους κύκλους.
    Δεν συνηθίζεται πλέον, ε;

  33. Alexis said

    Μήπως υπάρχει αντίστοιχη ιταλική λέξη «μίτζα» ή παρόμοια;

    Και η μίζα του αυτοκινήτου είναι από την ίδια γαλλική λέξη;

  34. NM said

    (#14,15):
    Ενδιαφέρουσα λέξη το λαμόγιο. Νομίζω ότι μέχρι τα μέσα του ’70 δεν υπήρχε σαν ουσιαστικό (το λαμόγιο), αλλά μόνο σε φράση μαζί με το ρήμα «την κάνει – την έκανε λαμόγιο» που είχε τη σημασία ότι κάποιος δραπέτευσε ή απομακρύνθηκε διακριτικά και γρήγορα από κάπου που κινδύνευε να τον βρουν.
    Είχα ακούσει κι εγώ ότι οι κράχτες των παπατζήδων ονομάζονταν «λαμόγια» και επειδή παρίσταναν τους φανατικούς παίχτες που ξετίναζαν τάχα τον αφελή παπατζή («βάλε εδώ εσύ φίλε, να τα βάλω εγώ στο άλλο, να του τα πάρουμε») , το είχα συνδέσει με το ισπανικό ρήμα lamer (=γλείφω)

  35. sarant said

    33β: Ναι. (Για το α δεν νομίζω)

    34: Κι εγώ έτσι ξέρω, αλλά: την έκανε λαμόγια.

  36. Γς said

    34 β:
    Λαμόγια Παπατζήδων;
    Μα αυτούς τους λέγαμε αβανταδόρους.

    Κάνω μια μέρα έτσι να δω τι γίνεται που ήταν μαζεμένοι καμιά 15ριά νοματαίοι στην Αθηνάς και ανακαλύπτω ότι παρακολουθούσαν το παιχνίδι ενός παπατζή.
    Προσπέρασα, αλλά μου έκανε εντύπωση η ευκολία που με άφησαν να μπω ανάμεσα τους και γύρισα το κεφάλι μου να τους δω.
    Είχαν σταματήσει και περίμεναν το επόμενο θύμα. Κι οι 15 αβανταδόροι!

  37. Alexis said

    Με μία γρήγορη ματιά στον γούγλη βλέπω ότι η επικρατέστερη εκδοχή για την ετυμολογία του «λαμόγιου» είναι από το ιταλικό la moglie=η σύζυγος, και έχει την αρχή της, λέει, στους χαρτοπαίχτες της Νάπολης οι οποίοι όταν κέρδιζαν και ήθελαν να την «κάνουν» από το παιχνίδι, επικαλούνταν τη γκρίνια της συζύγου ως δικαιολογία.
    Εμένα αυτή η εξήγηση μου αφήνει κάποια ερωτηματικά γιατί έχω την αίσθηση ότι το la moglie προφέρεται «λα μόλιε» και όχι «λα μόγιε» όπως γράφουν κάποιοι, και από το «λα μόλιε» είναι δύσκολο έως απίθανο να φτάσουμε στο «λαμόγιο».
    Δεν επιμένω όμως, αν υπάρχει κάποιος ιταλομαθής σχολιαστής και ξέρει καλύτερα ας μας διαφωτίσει…

  38. agapanthos said

    Νίκο, στον Παπαγάλο του Παπαντωνίου τη μελοποίηση την έχει κάνει ο Πασχαλίδης, αν δεν κάνω λάθος είναι η πρώτη μελωδία που έγραψε στη ζωή του, σε ηλικία 12 ετών ή κάτι τέτοιο.

  39. sarant said

    37: Αυτό λέει και ο Τζι πιο πάνω, αλλά δεν με πείθει, για τους λόγους πυο δεν πείθει κι εσένα και για μερικούς ακόμα.

    38: Δίκιο έχεις, με παραπλάνησε ότι βρίσκεται σε δίσκο της Φ.Π. Θα το αλλάξω.

  40. Milo said

    Μία συνεισφορά από έναν πρώην μάγειρα: στα ‘κουζιναίικα’ παπαγαλάκι λέμε ένα μαχαίρι με μικρή, κυρτή λάμα και σχετικά μακρυά λαβή που χρησιμοποιείται συνήθως για λεπτοδουλειές, λεπτομέρειες και διακόσμηση.

  41. spyroszer said

    Ωραίο το άρθρο για τα παπαγαλάκια.
    Ενδιαφέρουσα η ιστορία της μίζας (της λέξης) και στα αγγλικά, που μπαίνουμε στον πειρασμό να υποθέσουμε ότι ίσως απ’ εδώ προήλθε η σημασία της λέξης στα ελληνικά και όχι απ’ το καζίνο. Από μια εγκυκλοπαίδεια των αρχών του 19ου αιώνα:
    «Mise also signifies a tax or tallage. An honorary gift, or customary present from the people of Wales to every new king or prince of Wales, anciently given in cattle, wine and corn, but now in money, being 5.000 l or more, is denominated a mise. so was the usual tribute of 3.000 merks paid by the inhabitants of the county palatine of Chester at the change of every owner of the said earldom, for enjoying their liberties. And at Chester they have a mise – book, wherein every town and village in the county is rated what to pay towards the mise. The 27 Hen. VIII c. 26 ordains that lords shall have all such mises and profits of their lands as they had in times past.»
    http://books.google.gr/books?id=cthTAAAAYAAJ&pg=PA175&lpg=PA175&dq=A+tax+or+tallage;+in+Wales,+an+honorary+gift+of+the+people+to+a+new+king+or+prince+of+Wales&source=bl&ots=ZY94jRaTXO&sig=Kns8PBd2IAo4bv6fxzJpWlLWRy4&hl=el&sa=X&ei=GO8VUq2nMceQhQeg34DoDg&ved=0CC8Q6AEwATge#v=onepage&q=A%20tax%20or%20tallage%3B%20in%20Wales%2C%20an%20honorary%20gift%20of%20the%20people%20to%20a%20new%20king%20or%20prince%20of%20Wales&f=false

    http://books.google.gr/books?id=YRdFAAAAcAAJ&pg=PP133&lpg=PP133&dq=A+tax+or+tallage;+in+Wales,+an+honorary+gift+of+the+people+to+a+new+king+or+prince+of+Wales&source=bl&ots=TCg-mQkJYR&sig=2tbI8QOTBv5hpvUIB9eikdzjLQk&hl=el&sa=X&ei=0t8VUs_pAo-qhQfsnoHwAQ&ved=0CCsQ6AEwADgU#v=onepage&q=A%20tax%20or%20tallage%3B%20in%20Wales%2C%20an%20honorary%20gift%20of%20the%20people%20to%20a%20new%20king%20or%20prince%20of%20Wales&f=false

    http://www.britannica.com/EBchecked/topic/385201/mise

  42. poluxronis said

    «Papagallo» στην Ιταλία είναι ο παλιός κλασικός τύπος που κάνει καμάκι. Προφανώς επειδή επαναλαμβάνει σε όλες τις τουρίστριες το ίδιο τροπάριο.

  43. Andreas said

    Παπαγαλάκι είναι όντως αυτός που διαδίδει ανυπόστατες φήμες; Δεν είναι αυτός που, στην πολιτική, βγαίνει στα κανάλια ως δήθεν έγκυρος αναλυτής, αλλά ουσιαστικά παπαγαλίζει την κυρίαρχη πολιτική; (Έστω και με διαφορετικό τρόπο).

  44. spiral architect said

    Επίσης:
    Παπαγαλάκι ή και γκαζοτανάλια, το γνωστό εργαλείο του υδραυλικού.
    Παπαγαλάκι ο επί βαρέος οχήματος αρθρωτός υδραυλικός γερανός.

  45. sarant said

    43: Στο τέλος του άρθρου λέω:
    Κι αν τώρα το χρηματιστήριο έχει περιπέσει σε γενική ανυποληψία, ο όρος παπαγαλάκια έχει μεταφερθεί στην πολιτική, όπου η λέξη χρησιμοποιείται για όσους ενορχηστρωμένα ψευδολογούν ή γενικότερα προπαγανδίζουν υπέρ ενός κόμματος, γενικότερα υπέρ ορισμένων συμφερόντων.

    Περίπου το ίδιο λέμε, όχι;

  46. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Aνέκδοτα με παπαγάλους

  47. Silvechild said

    Για να το λέει παπαγάλος, μάλλον έχει δίκιο: https://www.youtube.com/watch?v=qfU0yP-YGAY

  48. Εθνικόφρων said

    Αξιότιμοι σύντροφοι,
    θαυμάσιον το σημερινόν αρθρίδιον του κ. Σαραντάκου, καίτοι το θέμα είναι ανεξάντλητον και θα ήτο δυνατόν να γραφώσι τόμοι ολόκληροι.
    Λαβών αφορμήν από τον σύντροφον Νο24, σάς συνιστώ κι εγώ το μαθηματικόν μυθιστόρημα του μακαριστού Γάλλου μαθηματικού Διονυσίου Γκέτζ «Το θεώρημα του Παπαγάλου», εκδόσεις «Πόλις»

    http://en.wikipedia.org/wiki/The_Parrot%27s_Theorem

    το οποίον δύνασθε να καταβιβάσετε εντελώς δωρεάν εις την κάτωθι διεύθυνσιν.

    Όσοι το καταβιβάσετε, κάματε τον κόπον να αναγνώσητε ωρισμένας από τας 600 τόσας σελίδας του. Θα αντιληφθήτε ταχέως πόσον κακόν έκαμεν εις τον Ελληνισμόν η βρωμερά θρησκεία της Ερήμου που ονομάζεται Χριστιανισμός. Μέχρι τον 5ον αιώνα υπήρχον χιλιάδες Έλληνες Μαθηματικοί οίτινες προώθουν την Μαθηματικήν Επιστήμην και η Ανθρωπότης θα είχε πάει εις την Σελήνην από το 1200 μ.Χ. Αλλά, θριαμβεύσας ο Χριστιανισμός εις το Βυζάντιον, απηγόρευσε και τα Μαθηματικά ως… αντίχριστα!

    Άλλον είναι, όμως, το θέμα μου σήμερον. Αναγιγνώσκω

    http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=525886
    http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_18/08/2013_514442

    ότι από ετών έχει αποσυρθή ο Διάλογος Κρίτων του Πλάτωνος εκ των ελληνικών σχολείων, διότι οι μπολσεβίκοι της ΟΛΜΕ απεφάνθησαν πως κάμνει τα παιδιά στρατιωτάκια, μαθαίνοντάς τα να υπακούν εις κάθε αντεργατικόν νόμον που φτιάχνουν οι αστοί. Σείς το γνωρίζατε τούτο, αγαπητέ κ. Σαραντάκε;
    Θα σάς φανή παράξενον, αλλά αυτήν την φοράν θα συμφωνήσω με τους Μπολσεβίκους: Ο Σωκράτης πρέπει να εξαφανισθή από τα ελληνικά σχολεία, διότι είναι ο πρώτος που αμφεσβήτησε και λοιδώρησε τους Πατρώους Θεούς. Δι’ αυτόν ακριβώς τον λόγον τον λατρεύουν και οι χριστιανοί: Διότι τον θεωρούν Πρόδρομον του αποσυναγώγου Εβραίο Ραββίνου τους, Ιησού Χριστού!
    Και εις άλλα με υγείαν
    ΕΘΝΙΚΟΦΡΩΝ Έλλην και ουχί μπολσεβίκος ΡΩΜΗΟΣ
    Μέγας Δωρητής αυτού του Ιστολογίου (Βιβλιοθήκη Loeb)

  49. sarant said

    Eθνικόφρονα, η ΟΛΜΕ δεν κανονίζει τη διδακτέα ύλη!

  50. «…στα γαλλικά το papegai εκτοπίζεται από το perroquet.»

    Το όνομα του θεάτρου ΠΕΡΟΚΕ αυτό σημαίνει;

  51. gryphon said

    48
    Kαι τι να κανει καποιος στήν Σεληνη εδω που τά λεμε.Μου αρέσει που κατι αποβλακωμενοι αμερικανοι και αγγοι εκατομυριουχοι σχεδιαζουν τουριστικα ταξιδια στην Σεληνη και ειναι διατεθειμενοι να πληρωσουν χιλιαδες δολλαρια για να κλεισουν θεση αλλα και για να αγορασουν οικοπεδα μελλοντικα.Τι ηλιθιοι.Το διαστημα ειναι ενα μαυρο πραγμα στο οποιο κυριαρχει η απολυτη σιωπη και η Σεληνη ενα εφιαλτικο αφιλοξενο μερος πραγματικα κρανιου τοπος.Ενας λογικος ανθρωπος ουτε στον χειροτερο εφιαλτη του να παει να μεινει εκει.
    Τελος παντων απο μαθηματικης πλευρας και γεωμετρικης τροχιες κλπ μπορει να ηταν δυνατον να παει η ανθρωποτητα στην Σεληνη απο το 1200 αλλα δεν θα ηταν δυνατον γιατι δεν υπηρχε η τεχνολογια των καυσιμων.
    Ουτε και οι αμερικανοι θα ειχαν παει γιατι το μονο που ειχαν καταφερει ηταν να κανουν κατι πειραματα με στρακαστρουκες στην ερημο της νεβαδα σαν αυτα που ριχνουν στην Χιο καθε Ανασταση που πηγαιναν καμμια εκατοστη μετρα και μετα επεφταν.Και οι ρψσοι το ιδιο.
    Χρειαστηκε να τους δειξουν οι τρισκαταρατοι γερμανοι πως γινεται γιατι ακομη θα παλευαν.

  52. munich said

    Να κάνω μια ερώτηση ολίγο τι άσχετη παρακαλώ; Συχνά πυκνά με παραπέμπουν να κατεβάσω κάτι δωρεάν από το scribd.com. όσες φορές όμως το επιχείρησα μου λέει να γίνω πρίμιουν μέλος με συνδρομή για να να μπορώ να κατεβάσω , είναι κάτι που δεν έχω καταλάβει;

  53. Γς said

    46:
    Ιστορίες με παπαγάλους ε;
    Το ρίξαμε στ ανέκδοτα;

    Ετσι και τότε, όταν δεν μας έβγαινε το πρόγραμμα.
    Το ψυχαγωγικό.

  54. 52,
    Αντί να γίνεις μέλος, σου δίνεται συνήθως η δυνατότητα να ανεβάσεις κάτι δικό σου πρώτα, και μετά να κατεβάσεις το δωρεάν.

  55. Γς said

    «Ο Χόσνι Μουμπάρακ είναι η τέταρτη Πυραμίδα μας!»

    Φωνάζουν οι οπαδοί του στην Αίγυπτο.
    Στην Τηλεόραση τώρα.

    Η δεύτερη Ακρόπολη μας.
    Και τρίτη και τέταρτη,
    αφού δεν μπορούμε να αυξήσουμε τα εκδοτήρια.

    Τι χαμός (και διασυρμός) με τα εισιτήρια στην Ακρόπολη…

  56. munich said

    ευχαριστώ κ. Νικολάου!

  57. Γς said

    Από την φίλη μας Αγάπη Νταϊφά στο ΦΒ:

    Ασύλληπτη αρχαιοελληνική εκτέλεση (Τί γνώμη θα είχε ο Πίνδαρος 😉

  58. αλεκος said

    Επίσης παπαγαλακι ονομάζεται ανεπίσημα το χειρουργικό εργαλείο με το οποίο αφαιρούνται τα μεταλλικά κλιπ.
    Στο τέλος της παραγράφου με τις Κασσάνδρες, αναμετάδιδαν ή αναμετέδιδαν; Δεν είναι αύξηση που τονίζεται;

  59. leonicos said

    Παπαγαλάκια λένε και κάποια εργαλεία, όπως το γαλλικό κλειδί, που έχουν το ένα σκέλος μακρύτερο του άλλου και γαμψό

    Επίσης τους πληρωμένους προπαγανδιστές. Πιθανώς και ο κ. Εθνικόφρων να εμπίπτει στην κατηγορία

  60. sarant said

    58: Ο ιστολόγος θεωρεί προαιρετική την εσωτερική αύξηση, εκτός από τα πολύ λόγια ρήματα. Δεν θα πεις «συνήντησε», φαντάζομαι.

  61. spiral architect said

    @59α: Λεώνικε, δες εδώ για τα υπόλοιπα παπαγαλάκια – εργαλεία.
    Το γαλλικό κλειδί διαφέρει απ’ το παπαγαλάκι, γιατί στο πρώτο τα μάγουλά του ρυθμίζονται μέσω ενός ατέρμονα κοχλία.

  62. Γς said

    61 @ Σπίραλ

    Μια που σε κόβω ειδικό σ αυτά τα εργαλεία.
    Γαλλικό κλειδί, γερμανικό κλειδί. Μήπως ξέρεις ποιο λέει ελληνικό κλειδί η μαστοράντζα;

  63. spiral architect said

    @62: Αν γκουγκλίσεις τη φράση «ελληνικό κλειδί» θα σου βγάλει … άσε να μην μας παρεξηγήσουν. 🙄
    Μάλλον η μαστοράντζα εννοούσε ότι δεν μπορεί να λυσει το σύνδεσμο με τα ενδεδειγμένα εργαλεία (γερμανικό, γαλλικό, καρυδάκια, μανέλες κλπ) και είπε στο παιδί να πιάσει τα μεγάλα μέσα :mrgreen:
    Έπεσα μέσα;

  64. Γς said

    63:
    Ειλικρινά δεν τα ήξερα αυτά που λες.
    Πιτσιρικάς που είχα δουλέψει στις οικοδομές και αλλού, ο μάστορας μου έλεγε όταν αποτύγχανε και το γαλλικό και το γερμανικό κλειδί:
    -Πιάσε το ελληνικό. Το σφυροκάλεμο. Σφυρί και καλέμι.
    Και βέβαια με το ελληνικό όλα “ξεβίδωναν” μια και καλή και τελευταία φορά!
    Το έβαλα το “σφυροκάλεμο” στο γκουγλ. Αηδίες στο σλανγκ.τζιάρ.

  65. spiral architect said

    @64: Έτσι ακριβώς, γιατί τα χρόνια εκείνα τα παλιά δεν υπήρχαν αποσκωριακά υγρά σε σπρέι, οπότε έπεφτε σφυροκάλεμο και … άγιος ο θεός!

  66. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Απροετοίμαστα, και κορδακσμένος από το άσμα. ‘Γάλλος’ στον Λουκιανό δεν είναι ο ευνούχος;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: