Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το μεγάλο «Όχι» – Κ. Βάρναλης

Posted by sarant στο 28 Οκτωβρίου, 2013


Μια και σήμερα είναι 28 Οκτωβρίου, σκέφτηκα να βάλω ένα επετειακό άρθρο, γραμμένο όμως όχι τώρα αλλά τότε, ενώ ο πόλεμος συνεχιζόταν. Βέβαια, κατά σύμπτωση, ο συγγραφέας του άρθρου είναι ο Κώστας Βάρναλης, στον οποίο αναφερθήκαμε και στο χτεσινό μας φιλολογικό άρθρο -αλλά χτες είχαμε τον Βάρναλη τον ποιητή, ενώ σήμερα τον δημοσιογράφο. Πράγματι, μετά την απόλυσή του το 1926 από τη μέση εκπαίδευση (στα Μαρασλειακά), ο Βάρναλης άρχισε για βιοπορισμό να γράφει σε εφημερίδες και να συνεργάζεται με λεξικά. Στην εφημερίδα Πρωία πήγε το 1937 (πρωτύτερα δούλευε στο λεξικό της). Λόγω της δικτατορίας του Μεταξά, τα άρθρα του Βάρναλη στην Πρωία, αν και ξεχώριζαν για το ύφος τους, δημοσιεύονταν αρχικά ανυπόγραφα και στη συνέχεια με Α-Ω. Όταν το 1939 πέθανε ο Γ. Σερούιος, που έγραφε το χρονογράφημα, ο Βάρναλης ανέλαβε να γράφει εκείνος το καθημερινό χρονογράφημα, που είχε τον γενικό τίτλο «Τέχνη και ζωή» -και το υπέγραφε ΤκΖ. Κατά περίεργη σύμπτωση, από το χρονογράφημα της 27ης Οκτωβρίου 1940, μια μέρα πριν ξεσπάσει ο πόλεμος, άρχισε να υπογράφει με το πραγματικό του όνομα!

Το χρονογράφημα του Βάρναλη που θα δούμε σήμερα με μια πρώτη ματιά δεν διαφέρει πολύ από τα εκατοντάδες άλλα που γράφτηκαν σε κάθε λογής έντυπα εκείνες τις μέρες για να εμψυχώσουν τον λαό στην πολεμική προσπάθεια. Ωστόσο, υπάρχουν διαφορές και όχι μόνο στις λογοτεχνικές αναφορές σε Καβάφη (σήμερα κυκλοφορεί στα τρόλεϊ, αλλά τότε δεν ήταν καθόλου συχνό φαινόμενο να παρατίθενται στίχοι του σε άρθρα) και Σολωμό (και μάλιστα σε ένα όχι πολύ γνωστό έργο του που σχετικά πρόσφατα είχε δει το φως της δημοσιότητας). Θα προσέξατε επίσης ότι ο Βάρναλης αποφεύγει να παινέψει τον δικτάτορα Μεταξά, αναγνωρίζοντας μόνο ότι είπε το Όχι «εν ονόματι του λαού», και μάλιστα μην κατονομάζοντάς τον: ο κ. Πρόεδρος. Ένα ενδιαφέρον στο χρονογράφημα του, επίσης, είναι ότι εξετάζει τι θα γινόταν αν η Ελλάδα επέλεγε να αποφύγει τον πόλεμο. Βέβαια, το εξετάζει παραθέτοντας έναν μύθο, αλλά οι αναγνώστες του, που θυμούνταν οι περισσότεροι τι είχε συμβεί στον Πρώτο Πόλεμο (όταν η ουδέτερη Ελλάδα είχε χάσει τον έλεγχο σχεδόν της μισής επικράτειάς της και στο τέλος ακόμα και οι ευνοούμενοι από αυτή την ουδετερότητα, οι Κεντρικές δυνάμεις, εισέβαλαν στα εδάφη της) ήξεραν τι εννοούσε. Βέβαια, τα σενάρια εναλλακτικής ιστορίας δεν μπορούν να δοκιμαστούν ποτέ, αλλά και η δική μου πεποίθηση είναι ότι, και να συμφωνούσε με το ιταλικό τελεσίγραφο η Ελλάδα δεν θα απέφευγε την υποδούλωση και τον διαμελισμό -μάλιστα, τον διαμελισμό δεν θα τον απέφευγε ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που θα κατέβαινε στον πόλεμο με τη μεριά του Άξονα.

Στο χρονογράφημα ο Βάρναλης σχολιάζει ειρωνικά τις καυχησιολογίες κάποιου κ. Γκάυντα, που σήμερα είναι ξεχασμένος. Το 1940 όμως ο Virginio Gayda ήταν πασίγνωστος αρθρογράφος, που εξέφραζε πιστά τις θέσεις του Μουσολίνι και του φασιστικού κόμματος, ένα είδος Ιταλού Γκέμπελς. Το συγκεκριμένο άρθρο που παραθέτει ο Βάρναλης (στο οποίο ο Γκάυντα μνημονεύει τις Θερμοπύλες) είχε γραφτεί δυο βδομάδες περίπου μετά τον τορπιλισμό της Έλλης τον Δεκαπενταύγουστο του 1940.

Αλλά πολλά έγραψα εγώ, ας δούμε το άρθρο του Βάρναλη, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πρωία στις 22 Δεκεμβρίου 1940. Έχω μεταφέρει την ορθογραφία στα σημερινά.

Το μεγάλο «όχι»!

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο Όχι
να πούνε…
Ο αρνηθείς δεν μετανιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι,
«όχι» θα ξαναέλεγε.

Είναι στίχοι από ένα παλιό ποίημα του πιο ιδιότυπου και πιο διανοητικού ποιητή μας, του αλεξανδρινού Κ. Καβάφη. Πολύ καλά συνέλαβε και πολύ τεχνικά διατύπωσε με την επιγραμματική συντομία του ύφους του το εσωτερικό δράμα, που συμβαίνει σε μερικούς ανθρώπους, όταν πρόκειται να πάρουν τη μεγάλη υπεύθυνη απόφαση ζωής ή θανάτου. Αλλ’ αυτό το τραγικό δίλημμα δεν «έρχεται» μονάχα σε «μερικούς» ανθρώπους. Έρχεται σχεδόν σε όλους, και πιο συχνά σ’ ολάκερους λαούς.

Έτσι στον ελληνικό λαό εδώ και πολλούς μήνες είχε προβληθεί το μέγα δίλημμα ή να πει «ναι» στους εκβιασμούς της μουσολινικής Ιταλίας και στο τελευταίο της κυνικό τελεσίγραφο και να παραδοθεί χωρίς αντίσταση ή να πει το αντρίκιο «όχι» και να σηκώσει τ’ άρματά του να υπερασπίσει την ελευθερία του.

Το «όχι» αυτό το είπε εν ονόματι του ελληνικού λαού ο κ. Πρόεδρος, Κι όλος ο λαός φώναξε μαζί του χίλιες φορές αυτό το όχι. Και πρόταξε τα στήθη του για να φράξει το δρόμο στον επίβουλο εχθρό. Κι από τη στιγμή εκείνη όλη η Ελλάδα μεταμορφώθηκε. Η μικρή αυτή χώρα, που την περιφρονούσε ο Τσιάνο και τη θεωρούσε ζήτημα ενός περιπάτου, και την κορόιδευε ο Γκάυντα εθάμπωσε τον κόσμο με τον ηρωισμό της και με την περιφρόνηση των κινδύνων, που έδειξε ίσαμε σήμερα. Κι εξευτέλισε τη μεγάλη Ιταλία, που εσάρωνε με την υλική της δύναμη όλα τα μικρά κι ανυπεράσπιστα έθνη, που βρεθήκανε στο ιμπεριαλιστικό της ξάπλωμα, γιατί ήταν ανοργάνωτα.

Τα παθήματα των μικρών αυτών λαών γενήκανε μαθήματα στην Ελλάδα. Είδε τι τραβήξανε οι Αβησσυνοί, οι Άραβες της Λιβύης και οι Αρβανίτες. Κι ήξερε τι θα είχε να τραβήξει αν εδείλιαζε και δεχότανε να παραχωρήσει «μερικά» στρατηγικά σημεία του εδάφους της. Θα πάθαινε ό,τι ο αφελής χωριάτης έπαθε από μιαν γκαμήλα. Η γκαμήλα τον παρακάλεσε να την αφήσει να βάλει το κεφάλι της μονάχα μέσα στο καλύβι, γιατί κρύωνε. Ο χωριάτης βρέθηκε μπόσικος και την άφησε να βάλει το κεφάλι της. Κι η γκαμήλα σιγά σιγά έβαλε και το ένα μπροστινό της πόδι. Ο χωριάτης μαζώχτηκε λιγάκι να της αφήσει τόπο. Ύστερα η γκαμήλα έβαλε και το άλλο της πόδι. Ο χωριάτης μαζώχτηκε περισσότερο. Στο τέλος η γκαμήλα μπήκε ολάκερη μέσα και στρογγυλοκάθισε. Φυσικά ο χωριάτης δε χωρούσε πια και βγήκε έξω! Αυτόν τον μύθο προσπάθησε να εφαρμόσει εις βάρος της μικρής Ελλάδος με το τελεσίγραφό της η μεγάλη Ιταλία. Αλλά δεν έπιασε.

Στο ότι ενίκησαν οι Έλληνες δεν οφείλεται στην αριθμητική ή την ποσοτική υπεροχή τους. Οφείλεται στην ηθική υπεροχή τους. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι Έλληνες πολεμώντας «υπέρ βωμών και εστιών» ενίκησαν πολυπληθέστερους εχθρούς. Και δεν είναι η πρώτη φορά που η νίκη των Ελλήνων είναι νίκη ολόκληρης της Ανθρωπότητας, είναι νίκη του πολιτισμού. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη βαρβαρότητα από την επιβολή της δύναμης του ισχυροτέρου σε λαούς ελεύθερους και πιο πολιτισμένους. «Ο μικρός κύκλος μέσα εις τον οποίον κινιέται η πολιορκημένη πόλη (το Μεσολόγγι) ξεσκεπάζει εις την ατμόσφαιρά του τα μεγαλύτερα συμφέροντα της Ελλάδας και τα μεγαλύτερα συμφέροντα της Ανθρωπότητας», λέγει στους «Στοχασμούς» του ο Σολωμός.

Ύστερα από το ρεζιλίκι της Ιταλίας στα βουνά της Αλβανίας, ο περίφημος Γκάυντα, που κορόιδευε την Ελλάδα στην «Εφημερίδα της Ιταλίας», γιατί θυμότανε τη δόξα και τα κατορθώματα των μεγάλων προγόνων της για να παραδειγματίζεται, άρχισε να τρίβει τα μάτια του, άμα είδε πως οι απόγονοι ήσαν αντάξιοι μιας τόσο μοναδικής στον κόσμο ηθικής και πνευματικής κληρονομίας. Και νά τι έγραφε λίγους μήνες πρωτύτερα ο Γκάυντα: «Και εάν θέλει να επεκτείνει (η Ελλάς) εις τα 1940 την ένδοξον ανάμνησιν των Θερμοπυλών και των ακοντίων των, οφείλομεν να της υπομνήσομεν ότι ο πόλεμος σήμερον διεξάγεται και νικάται μάλλον με άρματα μάχης, με αεροπλάνα και μεγάλα πυροβόλα».

Απ’ όλα αυτά είχε η Ιταλία. Αλλά δεν είχε ηθικό εξοπλισμό. Είχε άρματα μάχης, αεροπλάνα και μεγάλα πυροβόλα, αλλά δεν είχε δίκιο. Οι Έλληνες δεν χρησιμοποιήσανε τα ακόντια των Θερμοπυλών, όμως χρησιμοποιήσανε ένα άλλο επίσης «αναχρονιστικό και απάνθρωπο όπλο», την ξιφολόγχη, που επανέφερε στον πόλεμο τον παράγοντα της προσωπικής ανδρείας. Και ανδρεία έχουν μονάχα οι ελεύθεροι λαοί ενώ οι αδικητές λαοί έχουν θράσος μονάχα.

Στο ίδιο άρθρο του ο Γκάυντα συνεχίζει ως εξής τις φοβέρες του: «Εις την πολεμικήν αυτήν την ανωφελή (των ελληνικών εφημερίδων) δεν θα έπρεπε να λείπουν το μέτρον και η ισορροπία, των οποίων η Ελλάς καυχάται ότι από τριών χιλιετηρίδων είναι ο θεματοφύλαξ.

Αποδείχτηκε όμως πως η Ελλάδα είχε αυτές τις δυο αρετές και στα λόγια της και στις πράξεις της. Ήτανε πραγματικά ο «θεματοφύλαξ» αυτών των δυο μεγάλων αρετών. Χάρις στις αρετές αυτές, που δεν τις είχανε οι καυχησιολογίες, οι φοβέρες και οι δολοφονικές επιθέσεις των Ιταλών ηγετών, η Ελλάδα δεν βρέθηκε απροετοίμαστη και είπε με πίστη το μεγάλο «Όχι» –το «μολών λαβέ» των προγόνων. Και δεν μετάνιωσε.

Κ. ΒΑΡΝΑΛΗΣ

52 Σχόλια προς “Το μεγάλο «Όχι» – Κ. Βάρναλης”

  1. αλζ said

    Κάποτε, προ εικοσαετίας και πλέον, είχε πέσει στα χέρια μου μια λιγοσέλιδη έκδοση του Μοάτσου, του αδελφού της Δώρας, της «πολύπαθης» γυναίκας του Βάρναλη, όπου είχε συγκεντρώσει κάμποσες επιφυλλίδες από την Πρωία, υπογεγραμμένες όλες με τα αρχικά ΤκΖ.Αν και πολύ δύσκολο, γιατί ήταν αυτοέκδοση και συνεπώς βγαλμένη σε λίγα αντίτυπα ( ο Μοάτσος εργαζόταν στην Αφρική και ερχόταν που και που στην Ελλάδα), θα προσπαθήσω να τη βρω, έτσι, από λόγους περιεργείας περισσότερο.

  2. Αρκεσινεύς said

    Χρόνια πολλά. Φέτος με πραγματικά, αλλά και φραστικά κανόνια. Όλα δείχνουν ‘»κλίνατε επί δεξιά».

  3. Gpoint said

    Αναρωτιέμαι αν την εποχή εκείνη υπήρχε έστω ένας αναγνώστης που θα πέρναγε το μολών λαβέ για περσικά, ενώ σήμερα…

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    3: Την εποχή εκείνη, όσοι (αν υπάρχουν) θα περνούσαν το μολών λαβέ για περσικά δεν ήξεραν να διαβάζουν, απλώς.

    1: Ευχαριστώ για την πληροφορία, δεν ήξερα καθόλου την έκδοση. Πολλές από τις επιφυλλίδες της Πρωίας τις αξιοποίησε αργότερα ο Β. στα Αισθητικά-Κριτικά του, κάποιες διαβάζονται και σήμερα με μεγάλο ενδιαφέρον.

  5. Γς said

    2:
    >Χρόνια πολλά.

    Γιατί χρόνια πολλά όμως;

    Το διάβασα στο ΦΒ τώρα:

    ΔΗΜΗΤΡΗΣ:
    Καλημέρα και χρόνια πολλά !!

    Χ.Χ:
    Καλημέρα ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γιατί χρόνια πολλά όμως;

  6. Νέο Kid Στο Block said

    Kαλημέρα! Αυτή η ιστορία με «το μολών λαβέ είναι περσικά» πώς ξεκίνησε ρε παιδιά; Θέλω να πω το είπε όντως κάποιος με ονοματεπώνυμο ή είναι άλλος ένας urband legend περί της πανθρυλούμενης «αμορφωσιάς» των σύγχρονων Ελλήνων;
    Το λέω γιατί το άκουσα και στην Κύπρο πρόσφατα «οι μαθητές(!!??) στην Ελλάδα νομίζουν ότι το μολων λαβέ είναι περσικό!» ή κάπως έτσι.
    Ποτέ πάντως δεν κατάλαβα αυτή την προβολή και φήμη των Θερμοπυλών , ενώ και η κουτσή Φαίδρα (που λέει ο Νικ) ξέρει ότι τον πόλεμο τον κέρδισαν οι Αθηναίοι στην Κούλουρη και απλά επισφραγγίστηκε η νίκη στις Πλαταιές «από τας συμμαχικάς δυνάμεις»
    (ίσως να είναι το διάσημο «μάρκετινγκ»-αυτοδιαφήμιση των πελλοπονησίων.. 🙂 )

  7. 6 θα πιθανολογούσα να έχει ξεκινήσει απ’ τις αίθουσες προβολής της ταινίας-κόμικς 300.

  8. Γς said

    >Είδε τι τραβήξανε οι Αβησσυνοί, οι Άραβες της Λιβύης και οι Αρβανίτες

    Ποιους Αρβανίτες; Για τους Αλβανούς της Αλβανίας λέει; Οι οποίοι τι έπαθαν από τους προστάτες τους Ιταλούς;

  9. sarant said

    8 : Λέει για τους Αλβανούς -ότι έχασαν την ανεξαρτησία τους.

    6: Ανέκδοτο είναι, ή μάλλον από τα πέτσινα μαθητικά μαργαριτάρια, δεκαετίας 1990 πάντως.

  10. Νέο Kid Στο Block said

    7. Μα εκεί (στην ταινία) Στάζυ ,ο Λεονάιντας λέει «Come en get it!» Περσικά είναι το come en get it ? 🙂
    Ωραία ταινία πάντως! Το τι ρινόκερους ,ελέφαντες, κι ό,τι περπατάει και κολυμπάει έσφαξαν οι Σπάρτανς δεν περιγράφεται.
    Την είχα δει στη Σαλονίκη (σ’εκείνο το μεγάλο Μώλ ,»κόσμος» νομίζω λέγεται ;)μ’ενα φιλαράκι μηχανολόγο.

    Πίσω μας καθόταν ένας απίθανος τυπάρας (μάλλον Παοκτσής) που αρχικά πέταξε ένα «Τατιάνα Αθήνα!» όταν ο Λεονάιντας ,πριν πετάξει τους Πέρσες κήρυκες στην πηγάδα είπε «Ιf the Athenians, those philosophers and boy-lovers…» και το καλυτερότερο το είπε όταν ο Λεονάιντας πήγε να ψήσει τους Εφόρους που τα είχαν αρπάξει από τους Πέρσες κι έφαγε «πόρτα».
    «Τατιάνα εφορία. Από τότε μαμούρες ήτανε!»

  11. Stelios said

    6, 9β: «Και τότε με τα λίγα περσικά που ήξερε, του είπε (σ.σ. ο Λεωνίδας) μολών λαβέ».
    Εγώ το έχω διαβάσει στο βιβλίο του Δημήτρη Μαρκόπουλου «Είτε παίδες Ελλήνων, είτε παίδες βαρβάρων» που αποθησαυρίζει (αυθεντικά υποτίθεται) μαργαριτάρια από σχολικές εκθέσεις κλπ.

  12. Ορεσίβιος said

    Άντε και καλή παρέλαση!!!!!!!!

  13. sarant said

    Πάω κι εγώ να… παρελάσω. Θα λείψω για λίγες ώρες, να είστε φρόνιμοι!

  14. Ηλεφούφουτος said

    «Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη βαρβαρότητα από την επιβολή της δύναμης του ισχυροτέρου σε λαούς ελεύθερους και πιο πολιτισμένους. »

    Αξιοσημείωτο βρίσκω που ο Βάρναλης, αν και ιδεολογικός εχθρός του καθεστώτος Μεταξά, δεν διαστάζει εδώ να χαρακτηρίσει «ελεύθερο» τον ελληνικό λαό, επειδή προφανώς η Ελλάδα ήταν ανεξάρτητη και η ανεξαρτησία της παραβιαζόταν. Δεν υπάρχει η ένσταση «ναι, αλλά το πολίτευμά της δεν είναι δημοκρατικό», κι ας είχε ο ίδιος υποστεί την ανελευθερία του καθεστώτος στο πετσί του.

    Αντίθετα, πολλές φωνές σήμερα που αυτοπροσδιορίζονται αριστερές προθυμοποιούνται να υποστηρίξουν διάφορες εισβολές και διχοτομήσεις με το έτσι θέλω απ τη Δύση τα τελευταία χρόνια, χρησιμοποιώντας το επιχείρημα ότι η χώρα που δέχεται την εισβολή/ανθρωπιστική επέμβαση/αποκατάταση της δημοκρατίας δεν έχει «δημοκρατικό» πολίτευμα.

  15. Yannis said

    Buon giorno 🙂

    Πολύ καλό και το σημερινό κείμενο, το οποίο σχετίζεται και με πρόσφατα θέματα (Καβάφης, «μέτρον»).

    Μια μικροδιόρθωση: το μικρό όνομα του Gayda ήταν Virginio.

    «Μουσολινική Ιταλία».
    Από τότε τα πράγματα ήταν καθαρά. Κανένα φυλετικό μίσος ή σωβινισμός. Ηξεραν ότι πολεμούν το φασισμό.

  16. Voulagx said

    #4: «Την εποχή εκείνη, όσοι (αν υπάρχουν) θα περνούσαν το μολών λαβέ για περσικά δεν ήξεραν να διαβάζουν, απλώς»
    Μην εισαι και τοσο σιγουρος, Νικο. Μπορει να ξεραν να κουτσοδιαβαζουν και να γραφουν, αντε και τις πραξεις της αριθμητικης, και περαν τουτου ουδεν.

  17. Εννοούσα ότι ήταν παλαιόθεν και-καλά-μαθητικό μαργαριτάρι, που ξαναήρθε στην επιφάνεια με το 300.

    πω, ρε, σώσιμο απάνω στη γραμμή!

  18. Gpoint said

    Αλήθεια, πως να είναιν άραγε το μολών λαβέ στα περσικά ;;

    Και τι θυμήθηκα…

    Δόκιμοι σημαιοφόροι είμαστε στο Πινι κι ένα πιλάφι (αντίστοιχο του καραβανάς στο ναυτικό) μας δείχνει την Σαλαμίνα όλο περηφάνεια :

    – Κι εδώ είναι που ναυμαχήσαμε με τους Τούρκους και τους πνίξαμε !

    – Με τους Πέρσες, μπάρμπα !

    – Κι οι Πέρσες, Τούρκοι ήσαντε!!

  19. Γς said

    Πήγα κι εγώ δίπλα εδώ στην παρέλαση.

    Πρώτος πρώτος ένας γερός-γέροντας με επιβλητική μπαστούνα-γκλίτσα. Κόκκινο σκουφάκι. Εθνική αντίσταση.

    Μετά τα πιτσιρίκια, οι μεγαλύτεροι και οι μεγαλύτερες με κυμαινόμενο μήκος φούστας από το έτσι κι έτσι μέχρι αέρα-πατέρα.

    Και μετά οι πρόσκοποι και θυμήθηκα τα δικά μου, αλλά και τα πιτσιρίκια μου που τα “έδειξε” κι η τηλεόραση της CCCP.

  20. munich said

    η ατάκα «μολών λαβέ-πέρσικα», όπως έχει ήδη κάποιος εδώ επισημάνει, είναι μια από τις πολλές πετυχημένες ατάκες της δημοφιλούς σειράς «Δυο ξένοι» που μετά έμεινε κι ως μαθητικό μαργαριτάρι, δεν αποκλειεται κανας πλακαδόρος μαθητής να την έγραψε στον καθηγητή του

  21. Gpoint said

    <a href="http://www.sport24.gr/football/ellada/oi_podosfairistes_poy_xathhkan_sto_metwpo.2475801.html&quot;?Ποδοσφαιριστές που έπεσαν στο πεδίο της μάχης

  22. Gpoint said

    Ξανά

  23. Gpoint said

    Κάτι λάθος κάνω, παραιτούμαι

  24. Προσγολίτης said

    Καλησπέρα σας!

    > μολών λαβέ

    Άλλο είναι το θέμα μας, αλλά θα εκφράσω την απορία μου και αν θέλει κανείς ας μου τη λύσει: γιατί λαβέ και όχι λάβε;

    Απ’ ό,τι θυμάμαι:

    λάβε
    λαβέτω

    λάβετε
    λαβόντων ή λαβέτωσαν

    (Αν αποκλείσουμε ότι πρόκειται για κάνα δικό μου μαργαριτάρι-μεζεδάκι…).

    Γεια σε όλους σας!

  25. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    24: Καλή ερώτηση. Δεν ξέρω την απάντηση, αλλά βλέπω ότι στα σώματα κειμένων υπάρχουν και οι δύο τύποι, λάβε και λαβέ.

    15: Δίκιο έχεις, έκανα τη διόρθωση. Η πλάκα είναι ότι υπάρχουν και βιβλία που τον γράφουν Virgilio.

  26. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Λαβέ, ελθέ, ειπέ, ιδέ, ευρέ, εξαιρούνται και κατεβάζουν τον τόνο.

  27. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    http://users.sch.gr/ipap/Ellinikos%20Politismos/Yliko/Theoria%20arxaia/mellontas%20b%20-%20aoristos%20b.htm

  28. Yannis said

    24. «λαβέ» από την εποχή του Ομήρου και του Αισχύλου.

    Εψαξα να βρω το άρθρο του Παρθένιου 🙂 Gayda, στο οποίο αναφέρεται ο Βάρναλης. Δεν βρήκα κάτι για μετά τον τορπιλισμό της Ελλης αλλά ο διεθνής τύπος αναφέρεται σε ένα άρθρο της 13ης(;) Αυγούστου όπου εκτοξεύονται απειλές κατά της Ελλάδας.
    http://archive.spectator.co.uk/article/16th-august-1940/2/italy-albania-and-greece
    http://www.newspapers.com/newspage/10160307/ (στο OCR, στο κάτω μέρος της σελίδας)
    Και από την ιστοσελίδα του Ε.Σ.

    Click to access The%201940%20Epic.pdf

  29. Προσγολίτης said

    25 – 26 – 27
    Σας ευχαριστώ!

  30. Προσγολίτης said

    28 (Yannis)
    Τώρα το είδα, ευχαριστώ!

  31. Μιχαλιός said

    «λογοτεχνικές αναφορές σε […] Σολωμό (και μάλιστα σε ένα όχι πολύ γνωστό έργο του που σχετικά πρόσφατα είχε δει το φως της δημοσιότητας)…»

    Κάτι δεν πάει καλά εδώ, Νοικοκύρη. Ο Στοχασμός που παραθέτει (κουτσουρεμένον) ο Βάρναλης γράφτηκε για τους «Ελεύθθερους Πολιορκημένους» και υπάρχει στην έκδοση Πολυλά του 1859, σελ.230.

  32. sarant said

    31: Έχεις δίκιο, λάθος μου, έκανα τη διόρθωση, ευχαριστώ!

  33. NM said

    Τι; Δεν είναι περσικό;
    Κοίτα τι μαθαίνει ο άνθρωπος άμα μελετάει τους σχολιαστές του μπλόγκ
    Αλλά τότε σε ποιά γλώσσα είναι;
    Ποιά ήταν η γλώσσα της διπλωματίας εκείνη την εποχή;
    Τα λατινικά ίσως;

  34. spiral architect said

    Αφού παρέλασαν μόνο οι παραστάτες μαθητές στην Αθήνα και δεν παρέλασαν τα υποβρύχια στη Σαλονίκη … όλα καλά. 😛
    (πόσο πιο κάτω αντέχουμε;)

  35. Απο τη Νέα Υόρκη , σύσσωμος ο Ελληνισμός και όλη η Αμερικη με Ιστορική Μνήμη , αναφωνουν ,ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ .
    Λίγοι το γνωρίζουν , αλλά το ΟΧΙ της Ελλάδας με τα γνωστά επακόλουθα την απρόσμενη ΗΤΤΑ της κραταιας Ιταλίας , οι Ελληνες στα μάτια των Αμερικάνων ήσαν οι ίδιοι οι Ελληνες Σαλαμινομάχοι και Μαραθωνομάχοι .
    Ετσι οι Ελληνες της Αμερικής με σεντόνια που τα κρατούσαν ανά δυο και την Ελληνική Σημαία περιφέρονταν στις διάφορες Πόλεις και ο Κόσμος έριχνε $ υπέρ των Ελλήνων . Χρόνια πριν είχα γνωρϊσει Ελληνες που νέοι τότε στο Saint Louis και το Manhattan δυμμετεϊχαν .
    Λαοί που λησμομούν την Ιστορϊα τους ή και που τη παραποιούν χάριν … Ιδεολογίας , εϊναι καταδικασμένοι .
    Ο Βάρναλης πρώτος τους καταδικάζει , διότι δεν παίζει κανείς με τα Ιερά και Οσια του Λαούλαού .

  36. …και να τι έγινε στο Τορόντο: http://plagal.wordpress.com/2013/10/28/ochi-day-2013-toronto/

  37. kamateros said

    Πάντως, ουδέποτε ανέκραξε «OXI..!» ο Ιωάννης Μεταξάς προς τους ιδεολογικούς του μπαμπάδες, αλλά ένα «alors c’est guerre» http://el.wikipedia.org/wiki/Alors,_c'est_la_guerre_!
    Ήτοι, ειπώθηκε απλά ένα «αχ τι κρίμα, πόλεμος λοιπόν!», από τον πατριάρχη των ανόσιων ελινεθνικιστών.. Και αλήθεια τώρα, αφού είχε κότσια & άρχεις ο τρισμέγιστος ηγέτης του Τρίτου Πολιτισμού (die Dritte Zivilisation, στο πρότυπο του ζοφερού III’ Reich), ΓΙΑΤΙ ΔΕΧΤΗΚΕ ΝΑ ΔΕΙ ΤΟΝ ΠΡΕΣΒΥ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ, ΣΤΙΣ ..3 ΤΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ 28ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ; Μήπως διαπραγματεύονταν και αυτός με τον γυμνό του κώλο, όπως οι Σημίτης, Καραμανλής, Παπανδρέου και Σαμαράς..? http://stavrochoros.pblogs.gr/2013/10/gia-ena-ohi-poy-telika-htan-nai-.html
    Άλλωστε ο τορπιλισμός του καταδρομικού «Έλλη», δεν υπήρξε η μοναδική πρόκληση που είχε καταπιεί…!

    Στην Ιταλία είχε ήδη ξεκινήσει από νωρίς επιχείρηση προπαγάνδας εις βάρος της Ελλάδας, ενώ παράλληλα είχε μπει σε εφαρμογή σχέδιο προκλητικών ενεργειών εναντίον της, όπως η πτήση μαχητικών αεροσκαφών εντός του ελληνικού εναέριου χώρου, στη συνέχεια επιθέσεις αεροσκαφών σε ελληνικά πλοία, με αποκορύφωμα τον τορπιλισμό και βύθιση του καταδρομικού «Έλλη» στο λιμάνι της Τήνου, κατά τη διάρκεια του εορτασμού του Δεκαπενταύγουστου από ιταλικό υποβρύχιο. Παρά την αδιαμφισβήτητη ενοχή των Ιταλών, η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι το πλοίο βυθίστηκε από πλοίο «αγνώστου εθνικότητας» (κοκοκό, από τους ημεδαπούς ομοϊδεάτες του Μπενίτο Μουσολίνι). Με αυτό τον τρόπο διατηρήθηκε η ουδετερότητα -τύποις. Εντούτοις ο ελληνικός Λαός γνώριζε ήδη τους πραγματικούς ενόχους του εξευτελισμού, εκτός -αλλά και εντός- των συνόρων της χώρας!

    Βέβαια αξίζει λοιπόν να σημειωθεί ότι ακόμα και η επίδοση του τελεσιγράφου δεν υπήρξε «αιφνίδια». Αναμενόταν ήδη από ημέρα σε ημέρα, η δε ημερομηνία αυτή της επίδοσης θεωρούνταν η πλέον πιθανή δεδομένου ότι η 28η Οκτωβρίου αποτελούσε εθνική επέτειο του Φασισμού στην Ιταλία από το 1925. Αλλά και από ένα δίκτυο πληροφοριών που είχε αναπτυχθεί τότε, σε συνδυασμό με διάφορα γεγονότα, προμηνύονταν με βεβαιότητα η επερχόμενη πολεμική σύγκρουση…

    Η αντίσταση του Έθνους υπήρξε απρόσμενα αποτελεσματική, και υπήρξε δεδομένη παράμετρος για Ιταλία, Γερμανία και Βουλγαρία, μέχρι την 10η Απριλίου του 1941, όταν ο διοικητής του Ρούπελ (ο ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος που μόλις την προηγουμένη ημέρα σε γερμανική απαίτηση για παράδοση, είχε απαντήσει απαξιωτικά ότι «τα οχυρά δεν παραδίδονται, καταλαμβάνονται»!) έλαβε διαταγή κατάπαυσης του πυρός από τους ελινοφασίστες προϊσταμένους του, του Γενικού Επιτελείου…

  38. NM said

    #37 Kamateros: Κάποιο λάθος κάνετε. Την ιστορική φράση: «τα οχυρά δεν παραδίδονται, καταλαμβάνονται» δεν την είπε ο αείμνηστος Τχης(ΠΖ) Γεωρ. Δουράτσος.

  39. kamateros said

    Από εδώ το είδα, στην ενότητα «9 Απριλίου»¨
    http://www.roupel.gr/history.html

  40. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    28 Οκτωβρίου 2013. Ζήτω στα ναι ή στα όχι, όταν είναι δύσκολα και κοστίζουν.
    Δηλωμένη φαν της Αίγινας, επιτρέψτε μου το συνειρμό, Αίγινα:Βάρναλης -Νικοκύρης-Τσίπρας
    Στην Αίγινα πέρασε το τετραήμερο της 28ης Οκτωβρίου ο Τσίπρας
    και είπε στην τοπική σύναξη :
    «Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει και τη γνώση και την ικανότητα να γυρίσει το νερό στο αυλάκι»,
    -να βάλει το νερό στ αυλάκι, δεν είναι η έκφραση; να επιστρέψει το νερό στο αυλάκι εννοούσε μάλλον. Αμήν, μέρα που είναι 🙂

  41. leonicos said

    Άκου ἔμολον, αόριστος του βιβλώσκω! Ρε πού πάμε;

  42. sarant said

    40: Δηλαδή, έχει βγει το νερό από τ’ αυλάκι και θέλει να το ξαναφέρει; Δεν το έχω ακούσει άλλη φορά.

  43. Αρκεσινεύς said

    Πράγματι, πού πάμε!

  44. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    >>πού πάμε;
    Εμολάραμε* στο χύμα (φύγαμε κατά τον κατήφορο) και
    Εξετσουρλίσαμε στ ανεβόλεμα (Γλιστρήσαμε στον ανήφορο)

    *μολέρνω το ρήμα (φεύγω, αλλά και «μολέρνω το νερό» ανοίγω τον κρουνό ή το αυλάκι να τρέξει όπως και «μολέρνω τα ζώα», ξεμαντρίζω ή λύνω το σκοινί τους, όπως αμολάω-αμολητός-αμόλα.Δεν πιστεύω να είναι από το βλώσκω-έμολον!

  45. spiral architect said

    Πολύ καλό αφιέρωμα το παρακάτω:
    Τα σκίτσα της Κατοχής – Φωκίων Δημητριάδης

  46. Αρκεσινεύς said

    44. αμολέρνω και αμολώ στ’ αμοργιανά μόλα > ρ. μολώ και με ανάπτ. προτακτ. α- 3 από συμπροφ. με τα ρηματ. μόρια να, θα και ανασυλλ. [na-mol > namol > n-amol] ή ιταλ. ammolla (προστ. του ρ. ammollare `χαλαρώνω΄) > αμόλα > ρ. αμολώ]

    Μπαμπ. . Από συγχώνευση (συμφυρμό) των συνωνύμων μσν αμολάρω ( <ιταλ. ammollare ) και απολάω-ώ (μεταπλ. τύπος του αρχ. απολύω)

    Αργεί πολύ ακόμα το ‘αμόλα καλούμπα’

  47. Λίνα said

    Και όμως, το είπε… το όχι ο δικτάτορας Μεταξάς.

  48. Διαβάζω και ξαναδιαβάζω το άρθρο του Βάρναλη , το μεγάλο ‘ΟΧΙ’ κι αναρωτιέμαι για τη σημερινή κατάσταση, «Μήπως σταμάτησε η Χώρα να γεννοβολά Έλληνες, κι αν Οχι ‘Τι ή Ποιός φταίει γι’αυτή τη κατάντια» .
    Η εύκολη λύση είναι η Τρόικα βολεύει τους ένοχους, τη διαφθορά τους φοροφυγάδες, τα κυκλώματα των κλειστων επαγγελμάτων, το συνδικαλιστικό κονκλάβιο, την οικονομική ολιγαρχία, τη φεουδαρχία, τους πραιτωριανούς των κομμάτων των ‘υπέρ βωμών και …ημετέρων εστιών’-εμείς να περνάμε καλά κι ας καεί και το παλιάμπελο η Ελλάς-.
    Αν κάποιος/α μάθει το τι επι της ουσίας συμβαίνει με το ‘Εδω παπας εκεί παπάς που είναι οι άνθρωποι της …Λιστας LAGGARD ?,
    …ας μας σφυρίξει …κλέφτικα .

  49. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Τι πάει να πει, κύριε Σπύρο (@48 -με ευχές για την γιορτή σας!) «μήπως σταμάτησε η Χώρα να γεννοβολά Ελληνες»; Το πρόβλημά μας ήταν, και θα είναι για πολύ ακόμα φοβάμαι, η μεγαλοστομία -που απέχει, πραγματικά, λίγα βήματα απ’ την Βλακεία (ναι! με Β κεφαλαίο). Δεν σταμάτησε αυτή η χώρα (με το χ μικρό) «να γεννοβολά Έλληνες», όπως, δυστυχώς, δεν σταμάτησε να γεννοβολά οππορτουνίστες, κομπλεξικούς και λαμόγια.

  50. sarant said

    Κύριε Σπύρο, και από μένα Χρόνια Πολλά!

  51. #49 . Ευχαριστώ για τις ευχές

    Είμαι σίγουρος για τα Λαμόγια που σωστά αναφέρεσαι,
    άλλωστε αυτό κι εγω εννοώ με το ποιός φταίει και…
    αραδιαζω τις υποκατηγορίες με τ’όνομα τους .
    Λοιπόν, … τι κάνουμε ν’απαλλαγούμε απ’όλες τις βδέλες που
    Ρουφούν το αίμα του Έλληνα, ‘Τα κόμματα, ανεξαιρέτως
    μάχονται για τη δική τους … ‘Αρπαχτή’…με τους δικούς τους
    … ημετέρους, έτσι για να επαληθεύουν κάθε φορά το
    «Αλλαξε ο Μανωλιός …

    Με το προνόμιο του Έλληνα και δη της Διασποράς θλίβομαι
    μ’αυτή την απαράδεχτη κατάσταση .
    Δεν μας φταίνε οι ξένοι … αλλά του κεφαλιού μας τα καμώ-
    ματα .

    Ο πνιγμένος απ’τα μαλλιά του πιάνεται λέει ο θυμόσοφος
    Λαός .
    Ακόμη και μέχρι πριν απο μερικούς μήνες … μας σώζου οι
    Κινέζοι, οι Ρώσοι, οι … Εξωγήνιοι και δεν συμμαζεύεται
    το παραμύθι που το ξαναζήσαμε με τη Κύπρο .

    Μια και συμπληρώθηκαν τη10η Δεκεμβρίου 500 χρόνια απο
    το 1513 όπου ο Nicolo Machiavelli σε επιστολή του στο φίλο
    τoυ Francesco Vettori κάνει μνεία για το βιβλίο που είχε
    αρχίσει να γράφει προ 10μήνου, «The Prince»

    «The Prince» is a manual for those who wish to win and
    keep power write professor John Scott, Chairman of the
    deρartment of political science of the University of
    California at Davis and professor of history Robert
    Zaretsky of the University of Houston, Texas .

    «…His true novelty (Prince) resides in how we should think
    about our friends …Whoever imagines allies are friends ,
    Machiavelli warns, learns his ruin rather than his
    preservation .
    (amici in Italian is used for both concepts, friends and
    allies)

    «…The proper aim of a leader is to maintain his State (and,
    not, incidentally, his job) .

    Ετσι, οσοι ‘αφελώς’ ,,,θέλουν να πιστεύουν κάτι το
    διαφορετικό, όπως λέει ο Λαός είναι …μακριά νυχτωμένοι .
    Δυστυχώς, αλλά επ’αυτού …μαύρο σαν καλιακούδα το
    σκοτάδι .

    Ακόμα και τώρα μετά τα οσα έχουν αποκαλυφθεί, όπου
    περίτρανα αποδεικνύεται- ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΜΕΝΑ – ο,τι ο
    ΕΧΘΡΟΣ

    είναι …εντός των Πυλών, … αλλά εκτός Φυλακής για τις
    ανομίες και λαμογιές πλην …τσοχατζόπουλου, και τα
    φορτώνουμε στη …Τροικα .

    Επιμένω, μια ντουζίνα ‘Ολιγάρχες’, δυο ντουζίνες ‘Φεου-
    δάρχες’ και 2000-3000 ‘Πραιτωριανοί’ ΚΑΙ τα Κόμματα της
    … συμφοράς οδηγούν τον Έλληνα, σ’ενα …Ζάλογγο χωρίς
    δόξα, σ’αυτοκτονίες και το κεφάλι στο …τορβά κι όπου μας
    βγάλει η … τρικυμία εν κρανίω
    Αντιλαμβάνεσαι τη αηδία μου για όλους αυτούς που οδή-
    γησαν το Λαο σ’αυτή τη κατάσταση ‘Καταπτυστοι’.

  52. # 50 .
    Ευχαριστώ για τις ευχές

    Λέγεμαι Σπύρο και εγώ, Νίκο

    Εχουμε πάρα πολλά καλά εμείς οι Έλληνες που στο Εξωτερικό
    λάμπουν σαν Μαργαριτάρια .
    Οι Αμερικάνοι αγαπούν πάρα πολυ τη Παράδοση μας, τη ζωντάνια
    του Έλληνα και το …εξω καρδιά .
    Αν γνώριζαν οι εκάστοτε …κρατούντες τη δύναμη του Ελληνισμού
    πολλά καλά θα συνέβαιναν … αλλά, ας όψεται η εσωστρέφεια, η φαγωμάρα, ο διχασμός και οι …λαμογιές .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: