Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Απεργία!

Posted by sarant στο 6 Νοεμβρίου, 2013


Σήμερα έχει απεργία. Απεργούν οι εργάτες, απεργούν οι υπάλληλοι, δεν κινούνται τα τρένα, κάνουν στάση εργασίας οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίες. Απεργούν όμως τα ιστολόγια; Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν αδιανόητο, ας πούμε σε ένδειξη διαμαρτυρίας, ίσως για κάποιο πρόβλημα της μπλογκόσφαιρας, όπως είχε κάνει παλιά η ιταλική Βικιπαίδεια για να διαμαρτυρηθεί για ένα σχεδιαζόμενο μέτρο -που τελικά αποσύρθηκε. Αλλά συμμετοχή στην απεργία του «πραγματικού κόσμου»; Και με ποιο τάχα αίτημα –και σαν πίεση προς ποιον;

Επειδή δεν βρίσκω απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα, αντί να απεργήσω, θα λεξιλογήσω… για την απεργία, δηλαδή θα επιχειρήσω να σκιαγραφήσω την ιστορία της λέξης και του πράγματος. Οι ταχτικοί αναγνώστες μπορεί να αναγνωρίσουν κάποιες από τις παραπάνω φράσεις: το άρθρο που θα διαβάσετε δεν είναι καινούργιο αλλά είναι επανάληψη ενός παλιότερου άρθρου που ήδη έχω δημοσιεύσει άλλες δύο φορές, τον Φλεβάρη του 2011 και πέρυσι τον Οκτώβρη, φυσικά και τότε σε μέρα γενικής απεργίας. Αν με κατηγορήσετε για φυγόπονο, δεν θα έχετε πολύ άδικο: έχω τόσο φορτωμένη βδομάδα, που δεν μπορούσα να αντισταθώ στον πειρασμό μιας επανάληψης άρθρου εφόσον υπήρχε καλή δικαιολογία -πάντως έχω αλλάξει μερικά πράγματα σε σχέση με τα παλιότερα άρθρα.

Η απεργία θέλει εργάτες· όσο κι αν σε παλιότερες εποχές υπήρχαν πολλά περιστατικά οργανωμένης διαμαρτυρίας δούλων ή δουλοπαροίκων, που ασφαλώς θα περιλάμβαναν και άρνηση εργασίας, δεν μπορούμε να τα χαρακτηρίσουμε «απεργίες». Οπότε, τις απαρχές του πράγματος (των απεργιών) και των λέξεων που το περιγράφουν θα τις αναζητήσουμε στις αρχές του 19ου αιώνα.

Βέβαια, μπορεί η λέξη να υπάρχει πριν από το πράγμα, με άλλη σημασία. Πάντως, η λέξη «απεργία» δεν μαρτυρείται στα αρχαία ελληνικά –υπάρχει όμως, στον Ησύχιο, τον λεξικογράφο του 6ου αιώνα μ.Χ., η λέξη «απεργός», με τη σημασία «αργός». Όσο για τις σημερινές σημασίες, η λέξη «απεργία» σύμφωνα με το ετυμολογικό λεξικό Μπαμπινιώτη καταγράφεται το 1889, ενώ το ρήμα «απεργώ» από το 1886. Οι πληροφορίες αυτές είναι λαθεμένες, όπως θα δούμε.

Να μου επιτρέψετε να κάνω ένα μικρό διάλειμμα και να γκρινιάξω: οι χρονολογίες πρώτης εμφάνισης λέξεων που δίνει στα λεξικά του ο Μπαμπινιώτης είναι όλες αντιγραμμένες από τη Συναγωγή νέων λέξεων που είχε εκδώσει το 1900 ο Στέφανος Κουμανούδης. Αυτό έχει σαν συνέπεια ότι όποιες λέξεις δεν τις συμπεριέλαβε ο Κουμανούδης ή όποιες εμφανίστηκαν μετά το 1900, δεν χρονολογούνται. Επίσης, ο Κουμανούδης ήταν μεν πολύ αξιόλογος άνθρωπος και μπροστά από την εποχή του, αλλά από τότε έχουν περάσει 111 χρόνια –θέλω να πω, ένα λεξικό που έχει κάνει τέσσερις επανεκδόσεις σε δώδεκα χρόνια, και ένας εκδοτικός οίκος που βγάζει με όλη του τη χρονική άνεση ένα ετυμολογικό λεξικό, θα μπορούσε να αναθέσει σε έναν νεαρό γλωσσολόγο να αναδιφήσει τα σώματα κειμένων και να προσδιορίσει πολύ πιο ακριβείς ημερομηνίες πρώτης εμφάνισης των λέξεων. Το ίδιο θα μπορούσε να κάνει κι ένας δημόσιος φορέας όπως το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας που εκδίδει και το ΛΚΝ, αν και με την περικοπή των αποσπάσεων τέτοιες πολυτέλειες δεν ξέρω αν υπάρχουν. Αλλά ας σταματήσω τη γκρίνια.

Λοιπόν, η χρονολόγηση του Μπαμπινιώτη είναι λαθεμένη, διότι το 1883 ο Εμμανουήλ Λυκούδης κυκλοφόρησε, στην Ερμούπολη, που ήταν το πρώτο βιομηχανικό κέντρο του νεοελληνικού κράτους, βιβλίο με τίτλο «Η εν Ελλάδι βιομηχανία και αι απεργίαι υπό την έποψιν της νομοθεσίας και της πολιτικής οικονομίας». Και για να γράφεται βιβλίο για τις απεργίες, φως φανάρι ότι η λέξη έχει μερικά χρόνια ιστορίας πίσω της.

Πόσα χρόνια; Και, ποια ήταν η πρώτη απεργία που έγινε στην Ελλάδα; Σύμφωνα με την Ιστορία της Νεότερης Ελλάδας του Γ. Κορδάτου, το βιβλίο του Λυκούδη γράφτηκε ακριβώς σαν απάντηση στις πρώτες μεγάλες απεργίες που οργανώθηκαν στη Σύρα. Πρώτη ήταν η απεργία των εργατών του ναυπηγείου, τον Φεβρουάριο του 1879, και δεύτερη, πιο μαχητική, η απεργία των βυρσοδεψεργατών, λίγο αργότερα.

Η συριανή εφημερίδα «Πατρίς» γράφει για την πρώτη από τις απεργίες αυτές: «Έν βήμα έτι προς την πρόοδον! Έχομεν εν Σύρω απεργίαν τετρακοσίων περίπου εργατών. Το Ναυπηγείον αργεί». Η πρώτη αυτή απεργία στάθηκε νικηφόρα αλλά όχι για πολύ: οι εργοδότες υποχώρησαν αλλά στα κρυφά έφεραν εργάτες από άλλα νησιά και ένα μήνα αργότερα πάτησαν το λόγο τους. Η δεύτερη απεργία, των εργατών των βυρσοδεψείων, είχε αιτήματα: α) να αυξηθούν οι μισθοί για να αντισταθμιστεί η υποτίμηση, και β) να πληρώνονται σε γερό νόμισμα (πληρώνονταν σε ρώσικο νόμισμα, που είχε μόλις υποτιμηθεί), γ) να καταργηθεί η κουτουράδα ( = κατ’ αποκοπή εργασία), δ) να ισοκατανέμεται η δουλειά ώστε να μη μένουν κάποιοι άνεργοι, ε) να μειωθούν οι ώρες εργασίας (ήταν 12ωρο) και στ) να καταργηθεί η δίωρη υποχρεωτική απλήρωτη εργασία της Κυριακής. Η απεργία αυτή ήταν πολύ μαχητική, κάποιοι απεργοσπάστες έφαγαν γερό ξύλο, η αστυνομία έκανε επέμβαση, τελικά όμως οι εργοδότες υποχώρησαν στα περισσότερα αιτήματα.

Ο Λυκούδης, που ήταν πρωτοδίκης Σύρου, έγραψε αμέσως πύρινα άρθρα κατά των απεργιών, και 4 χρόνια αργότερα τύπωσε το βιβλίο του, στο οποίο καταδικάζει τις απεργίες ως «αντικοινωνικές» εκδηλώσεις. Ως το 1883 που γράφει ο Λυκούδης το βιβλίο φαίνεται ότι οι απεργίες είχαν εξαπλωθεί και στην Αττική, διότι στον πρόλογο διαβάζουμε: «Το ατυχές εν τούτοις της Σύρου παράδειγμα δεν ίσχυσεν να αποτρέψει ομοίας αποπείρας, διότι κατά το έτος τούτο [1883] αι των εργατών συστάσεις προς απεργίαν αποτελούσιν εν Πειραιεί, Αθήναις και Λαυρεωτική την ημερησίαν διάταξιν εν τη εξελίξει της νεαράς αρτιπαγούς και κλονιζομένης έτι… βιομηχανικής παραγωγής του ημετέρου έθνους».

Όμως, ίσως να υπήρχαν και παλιότερα απεργίες που δεν έχουν καταγραφεί ή έστω προσπάθειες για απεργίες. Η λέξη, πάντως, πιθανώς μαρτυρείται ακόμη νωρίτερα. Το 1869, όπως γράφει ο Γ. Κορδάτος, μοιράστηκε δωρεάν σε όλες τις πόλεις όπου υπήρχαν βιομηχανικές επιχειρήσεις, ένα φυλλάδιο με τον τίτλο: «Εγκόλπιον του Εργατικού Λαού» ή «Συμβουλαί εις τους χειρώνακτας». Το φυλλάδιο αυτό είχε εκδοθεί από την «Εταιρεία των φίλων του Λαού» και ήταν μετάφραση μιας γαλλικής μπροσούρας του Th. H. Barrau, που είχε τον τίτλο: «Conseils aux ouvriers». Ο μεταφραστής της Ν. Δραγούμης είχε αλλάξει σε πολλά σημεία το γαλλικό κείμενο για να το προσαρμόσει στις ελληνικές συνθήκες. Στο βιβλίο αυτό, αφού πρώτα δίνονται στους εργάτες (χειρώνακτες τους αποκαλεί) διάφορες ηθικοπλαστικές συμβουλές, αναλύονται οι βλαβερές συνέπειες της αργίας, και μετά περνάμε στο σημείο που μας ενδιαφέρει:

«Αλλά πλην της ακουσίας αργίας επέρχεται και η εκούσια (απεργία) συνήθως εν Γαλλία και μάλιστα εν Αγγλία, σπανιωτάτη δε ευτυχώς παρ’ ημίν εννοώ δε την εκ συμφώνου και διά μιας αποχήν των ομοτέχνων χειρωνακτών από της εργασίας, οσάκις αξιώσιν ανώτερα ημερομίσθια, αποποιούνται να παραδεχθώσι την υπό της εξουσίας οριζόμενην ανατίμησιν» (σ. 122-123). Και συνεχίζει: «Δεν είναι ίδιον αγαθού πολίτου να παραβαίνει τον νόμον. Και κακός αν είναι ο νόμος πρέπει να υποτασσώμεθα εις αυτόν και μόνον διά θεμιτών τρόπων να επιζητώμεν τη διόρθωσιν. Πλην δε της προσβολής του νόμου και της προσβολής του συμφέροντος του χειρώνακτος, προκύπτει εκ της εκουσίας αργίας (απεργίας) και άλλο ατόπημα. Οι εργάται και οι εργοστασιάρχαι διαιρούνται εις δύο πολέμια στρατόπεδα και θεωρούντες αλλήλους ως εχθρούς επιθυμούσιν ο εις του άλλου τη ζημίαν, το οποίον και ασύμφορον και αντιχριστιανικόν είναι…» (σ. 123 – 124).

Επειδή δεν έχω κάνει αυτοψία στο κείμενο, έχω μια μικρή επιφύλαξη μήπως η λέξη σε παρένθεση «(απεργία)» είναι προσθήκη του Κορδάτου. Αν είναι έτσι, η παλιότερη ανεύρεση μένει το 1879, δηλαδή δέκα χρόνια νωρίτερα  απ’ όσο λέει ο Μπαμπινιώτης· αλλιώς, η παλιότερη ανεύρεση είναι από το 1869, είκοσι χρόνια νωρίτερα.

Οι δημοσιογράφοι σήμερα κάνουν στάση εργασίας που μάλλον θα επηρεάσει τα μεσημεριανά δελτία ειδήσεων. Σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις, η απεργία ήταν 24ωρη, οπότε και τα κεντρικά δελτία ειδήσεων σιγούν και πολλοί χαίρονται που έχουμε μια μέρα χωρίς προπαγάνδα και τηλεπαράθυρα. Παρόμοιο αίσθημα ανακούφισης δοκίμασε πριν από 130 χρόνια και ο Γεώργιος Σουρής, όταν μια ωραία Δευτέρα δεν είχαν εκδοθεί οι εφημερίδες λόγω της απεργίας των τυπογράφων. Αυτό έγινε το 1882 και το ποίημα δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Μη χάνεσαι” (με την οποία συνεργαζόταν ο Σουρής πριν αρχίσει να βγάζει τον Ρωμηό). Ολόκληρο το ποίημα το βρίσκετε στον παλιό μου ιστότοπο. Εδώ παραθέτω τις τέσσερις πρώτες στροφές:

Απεργία
του Γ. Σουρή

Από εφημερίδες γλιτώσαμε μια μέρα
δεν μάθαμε καινούργια και του Χαβά ειδήσειςּ                    [το πρακτορείο Havas]
μα τι ευλογημένη εκείνη η Δευτέρα!
δεν άκουες μουρμούρες κι αγρίας συζητήσεις.
Εις όλους ησυχία και άφωνη γαλήνη…
δεν χάνεται ο κόσμος αδιάβαστος αν μείνει.

Δεν μάθαμε τι νέο στην Αίγυπτο συνέβη,                 [Επέμβαση αγγλογάλλων στην Αίγυπτο]
δεν μάθαμε τι είπε ο Δούφφεριν στην Πύλη,             [ο μαρκήσιος Dufferin, πρεσβευτής της Μ. Βρετανίας στην Πόλη]
τι τάχα ο Τρικούπης στο νου του μαγειρεύει,
και αν στρατό δικό μας στην Αίγυπτο θα στείλει.
Δεν μάθαμε τι τρέχει και εις την έξω σφαίρα,
δεν μάθαμε ακόμη τι τρέχει κι εδώ πέρα.

Δεν μάθαμε ποιος ήλθε από την Εσπερία                                    [οι εφημερίδες δημοσίευαν ταχτικά τις αφίξεις ξένων…]
κι εις ποιο Ξενοδοχείο επήγε να καθίσει,
δεν μάθαμε πως φεύγει του τάδε η κυρία,                                    […τις αναχωρήσεις για το εξωτερικό]
ποιος έφερε καινούριους συρμούς απ΄ το Παρίσι!                 […την καινούργια πραμάτεια των εμπόρων]
Ποιος πήγε τα λουτρά του στην Αιδηψό να κάμει,                 […τις αναχωρήσεις για διακοπές]
και τίνος εγινήκαν ομογενούς οι γάμοι.

Δεν είδαμε και άρθρα μακροσκελών σελίδων,
ελείψανε οι πόνοι κι οι πατριωτισμοί,
τα βάραθρα, η φρίκη, το μέλλον των ελπίδων,
το πνίξιμο του έθνους και οι κατακλυσμοί.
Εγλίτωσαν και πένες, χαρτιά και καλαμάρια
από καλαμαράδων παντοτεινή αγγάρια.

[Έβαλα μερικά σχόλια]

Αυτή η απεργία των τυπογράφων ήταν μια από τις πρώτες στην Ελλάδα. Φυσικά, σε άλλες χώρες είχαν συμβεί απεργίες νωρίτερα και σε άλλες γλώσσες η αντίστοιχη λέξη είναι ακόμα παλιότερη.

Στα αγγλικά, η απεργία είναι strike, που θα πει χτύπημα (και έχει κι άλλες χίλιες δυο σημασίες). Η σημασία της απεργίας καταγράφεται από το 1810, λέει το OED. Στα γαλλικά, η απεργία είναι grève, και σύμφωνα με το ATILF καταγράφεται από το 1805 –όμως πιο πολύ ενδιαφέρον έχει η ετυμολογία της λέξης. Στις όχθες του Σηκουάνα, εκεί που είναι σήμερα το Δημαρχείο του Παρισιού, ήταν μια πλατεία που ονομαζόταν Place de la Grève –grève θα πει περίπου όχθη, ή μάλλον η επίπεδη, αμμουδερή και χαλικοστρωμένη όχθη ποταμού ή ακρογιαλιά (συγγενική πρέπει να είναι η λέξη gravat, αμμοχάλικο). Η πλατεία είχε γίνει στέκι όπου μαζεύονταν οι εργάτες, κυρίως οικοδόμοι, περιμένοντας να περάσει μάστορας να τους πάρει για δουλειά. Και όταν οι λιθοξόοι απέργησαν, ζητώντας αύξηση, αποκάλεσαν, μεταξύ τους, στην αργκό τους, faire grève την πράξη τους. Όπως λέει ένα κείμενο της εποχής: « Les tailleurs de pierre ont décidé entre eux de faire, demain lundi, ce qu’ils appellent «grève» (c’est-à-dire de quitter l’ouvrage) pour demander de l’augmentation ». (Οι λιθοξόοι αποφάσισαν μεταξύ τους να κάνουν αύριο Δευτέρα, grève, όπως το λένε, δηλαδή να εγκαταλείψουν τη δουλειά, για να ζητήσουν αύξηση).

Από την πλατεία πλάι στον Σηκουάνα το 1805 στα ναυπηγεία της Ερμούπολης το 1879 και στους δρόμους της Αθήνας το 2013 –απεργία τότε και τώρα, και ο αγώνας συνεχίζεται!

58 Σχόλια προς “Απεργία!”

  1. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Πολὺ ἐνδιαφέρον ἄρθρο. Βέβαια ἔρχεσαι στὰ λόγια μου Νίκο, σ’ὅ,τι ἀφορᾶ παλιότερη συζήτηση ὅταν ἔλεγα ὅτι 140 «ἐπιστήμονες» ἔσπευσαν νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὴ δασκάλα τῆς Ραφήνας, ἀλλὰ δὲν ἔχουν αξιωθεῖ νὰ ἐκδώσουν οὔτε ἕνα λεξικὸ τῆς προκοπῆς. Κι ἐγὼ μίλησα γιὰ tlg καὶ κουραφέξαλα.

    Ἡ Place de la Grève δὲν ὑπάρχει πια;

  2. spiral architect said

    Καλημέρα! 🙂

    Από την πλατεία πλάι στον Σηκουάνα το 1805 στα ναυπηγεία της Ερμούπολης το 1879 και στους δρόμους της Αθήνας το 2013 –απεργία τότε και τώρα, και ο αγώνας συνεχίζεται!

    Αφήστε λοιπόν τα πληκτρολόγια και όλοι κάτω, ειδ’ αλλιώς θα μας φάει ο Γκούγκλης και ο Νόκιας!

  3. Maria Andoniou said

    πολύ ωραίο το άρθρο. θα ήθελα να ρωτήσω η λέξη κουτουράδα ( = κατ’ αποκοπή εργασία), πώς προκύπτει?
    ευχαριστώ!

  4. physicist said

    Ωραίο άρθρο, Νίκο! — Αν ξέρει κάποιος ιταλομαθής, ας πει κάτι για την ετυμολογία της λέξης sciopero γιατί δεν μου λέει τίποτε, ούτε μπόρεσα να βρω κάτι χρήσιμο μ’ ένα γρήγορο ψάξιμο, και τόχω απορία από χρόνια.

  5. physicist said

    (Operaio είναι ο εργάτης … χμμμ … )

  6. Ηλεφούφουτος said

    1 Δηλαδή από πόσα νταν και πάνω αποκτούν οι επιστήμονες το δικαίωμα να μιλούν για το αντικείμενο της επιστήμης τους;

    Και εν πάση περιπτώσει
    1) Οι 140 επιστήμονες που εσύ κι ο Πολύδωρας βάλατε σε εισαγωγικά δεν «ἔσπευσαν νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὴ δασκάλα τῆς Ραφήνας» αλλά με ένα γενικευμένο κύμα υστερίας (και λανθάνοντος χρυσαυγιτισμού, λέω εγώ) που ξέσπασε μετά από κάποιες ηλίθιες παρατηρήσεις της δασκάλας από τη Ραφήνα και όφειλαν να το πράξουν είτε είχαν βγάλει το λεξικο που ονειρεύεται ο Νικοκύρης είτε όχι

    2) Ελάχιστες είναι οι γλώσσες που ξέρω να διαθέτουν λεξικά και γλωσσικά ληξιαρχεία όπως αυτό που ονειρεύεται ο Νικοκύρης

    3) Οι γλώσσες που διαθέτουν τέτοια λεξικά και ληξιαρχεία έχουν επίσης από πίσω τους κράτη και οικονομία που μπορούν και θέλουν να στηρίζουν τέτοιες προσπάθειες και, το σημαντικότερο, γλωσσολογικές σχολές που είχαν τα χέρια τους λυμένα πολύ πριν το 1974 να ασχολούνται με το πραγματικό τους αντικείμενο, χωρίς σκοταδιστικά καθεστώτα να παρεμβαίνουν και χωρίς να περισπώνται και αναλώνονται στο γλωσσικό ζήτημα και στο αν η γη γυρίζει ή είναι επίπεδη

  7. Γς said

    1:
    Λα πλας ντε λα γκρεβ ν εξίστε πλυ.

    Πάει μαζί με τον Τζένεραλ Στράϊκ

  8. ππαν said

    Δώσε, Ηλεφούφουτε!

  9. Αμάν βρε Ππαν, πάλι τα ίδια θα γράφουμε, έχει παραγίνει τελευταία.

  10. LandS said

    #5 2) Ελάχιστες είναι οι γλώσσες που ξέρω να διαθέτουν λεξικά και γλωσσικά ληξιαρχεία όπως αυτό που ονειρεύεται ο Νικοκύρης

    Ναι, αλλά οι ομιλώντες και αγαπώντες την τρισχιλιετήν δεν τα χρειάζονται. Κάνουν read στο DNA τους.

  11. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια. Μόλις βρήκα γουήφι ελεύθερο, διότι δεν έχουν ακόμα υλοποιηθεί οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού να έχουμε όλοι και παντού.

    3: Η λέξη κουτουράδα με τη σημασία της κατ’ αποκοπήν εργασίας προκύπτει από τη λέξη κουτουρού. Η εκτίμηση γίνεται στα κουτουρού, χωρίς ζύγισμα-μέτρηση των ποσοτήτων. Π.χ. ένας έμπορος αγοράζει κουτουράδα όλη τη συγκομιδή ενός αμπελιού πριν γίνει καν ο τρύγος.

    Δείτε και τη συζητηση στα σχόλια ενός παλαιότερου άρθρου:
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/02/23/apergia/

    6τέλος: Συμφωνώ απόλυτα mais on peut toujours rêver

  12. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    5. Τὸ θέμα εἶναι ἐπουσιῶδες γιὰ νὰ ἐπιστρατευτοῦν τόσα ἄτομα. Θὰ μποροῦσε νὰ μιλήση ἕνας δύο ἄντε τρεῖς. 140 γιατί; Καὶ τὶς ὑπόλοιπες μέρες τί κάνουν. Ἂς μὴ μιλήσουμε γιὰ τὸ λεξικό. Ἂς μιλήσουμε γιὰ τὸ θέμα ποὺ θέτει ὁ νοικοκύρης, τὴ χρονολόγηση τῶν λέξεων. Πρὶν 111 χρόνια ἔκανε κάποιος μιὰ καλὴ δουλειὰ. Ἀπὸ τὸ 1974 γιατί δὲν προχώρησε; Δὲν εἶναι θέμα μόνο οἰκονομικό. Εἶναι καὶ ὅτι χρειάζεται νὰ βάλης κάτω τὸν κῶλο σου νὰ δουλέψης. Ἀλλὰ ἀπ’ὅ,τι φαίνεται ἡ διάθεση δὲν ὑπάρχει. Ὁ Νοικοκύρης πληρώθηκε γιὰ νὰ ψἀξη νὰ βρῆ δύο λεπτομέρεις ποὺ ἀναιροῦν τὴ χρονολόγηση τοῦ Μπαμπινιώτη;

    2) Ελάχιστες είναι οι γλώσσες που ξέρω να διαθέτουν λεξικά και γλωσσικά ληξιαρχεία όπως αυτό που ονειρεύεται ο Νικοκύρης

    Ὅταν ἤμουν μικρὸς κι ἔγραφα κακὰ σὲ διαγώνισμα κι ἔθετα σὰ διακιολογία ὅτι ἦταν δύσκολο καὶ κανένας δὲν ἔγραψε εἰσέπραττα τὴν ἀπάντηση ἀπὸ τοὺς γονεῖς μου «δὲ μ’ἐνδιαφέρει τὶ κάνουν οἱ ἄλλοι, ἐσὺ πρέπει νὰ εἶσαι καλύτερος». Τὸ ἴδιο θὰ πῶ καὶ γιὰ τὴν Ἑλλάδα. Δὲ μ’ἐνδιαφέρει ἂν οἱ χῶρες εἶναι ἐλάχιστες.

  13. 11 Όπου και η απάντηση στην απορία του Φυσικού για το sciopero.

  14. physicist said

    #13. — Α, μπράβο Δύτη που με παραπέμπεις. Ευτυχώς ακούει και κάποιος εδώ μέσα. 🙂

  15. LandS said

    Το θέμα δεν ήταν επουσιώδες. Είχε σηκωθεί σάλος, όχι μόνο στη μπλογκόσφαιρα αλλά και σε εφημερίδες. Οι δύο-τρεις έγραψαν και ήταν σημαντικά ονόματα (π.χ. Μπαμπινιώτης) . Αλλά μάλλον λάδι στη φωτιά έβαλαν. Οι κραυγές ότι τα φωνήεντα στη γραφή καταργούνται δυνάμωσαν.
    Βλέπετε η λογική απέναντι στο φανατισμό φέρνει περισσότερο φανατισμό.

    Για να σταματήσει λοιπόν αυτή η βλακεία, έπρεπε να φανεί ότι η επιστήμη απορρίπτει την επιχειρηματολογία της δασκάλας.

    Ε όχι τι κάνουν τις υπόλοιπες μέρες τους οι 140. Τι ερώτηση είναι αυτή. Λέτε να είναι χαραμοφάηδες; Με τι κριτήρια τους κρίνετε;

  16. Ηλεφούφουτος said

    «140 γιατί;»

    Γιατί το κύμα σκοταδισμού πλήττει την επιστήμη στο σύνολό της. Αν έκαναν δήλωση μόνο δυο-τρεις οι ακροδεξιοί που όπως φάνηκε μετά στήριζαν τη δασκάλα αφενός θα έκαναν εκστρατεία σπίλωσης των συγκεκριμένων προσώπων αφετέρου θα καλλιεργούσαν στον κόσμο την ιδέα ότι οι υπάρχουν και γλωσσολόγοι που συμφωνούν με την ηλίθια δασκάλα, όπως έχουν καλλιεργήσει την εντύπωση ότι η ινδοευρωπαϊκή θεωρία και η φοινικική προέλευση του αλφαβήτου είναι απλώς απόψεις κάποιων.

    «Καὶ τὶς ὑπόλοιπες μέρες τί κάνουν.»
    Βυσσοδομούν και απεργάζονται την καταστροφή της γλώσσας, τι άλλο;

    «Πρὶν 111 χρόνια ἔκανε κάποιος μιὰ καλὴ δουλειὰ. Ἀπὸ τὸ 1974 γιατί δὲν προχώρησε;»

    Μάλιστα! Στα μέσα του 19ου αιώνα ο λόγιος Βλ. Νταλ έβγαλε ερμηνευτικό λεξικό της ρωσικής γλώσσας πλούσιο σε ανθολόγηση λογοτεχνικών χωρίων. Άλλο λεξικό στο είδος του δεν ξαναβγήκε από τότε, έστω κι αν συλλογές χωρίων και αποσπασμάτων έχουν εκδοθεί από τότε πολλές. Τι κι αν βγήκαν άλλου είδους λεξικά, ένα σωρό από τότε, επίτομα, πολύτομα, ερμηνευτικά, ειδικά, (μέχρι και λεξικό κακών Ρωσικών έχει βγει, πλουσιότατο σε αποσπάσματα κυρίως από τον Τύπο – αυτό ο Νικοκύρης θα το ονειρευόταν μάλλον για να γράφει μετά άρθρα που θα δικαιολογούν τους κολαζόμενους τύπους), τι κι αν έχουν βγει γλωσσολόγοι και λεξικογράφοι όπως ο ντε Κουρτενέ, ο Βινογκράντοφ, ο Τοπορόφ, Ιβάνοφ; Σημασία έχει ότι το λεξικό του Νταλ δεν βρήκε συνέχεια.

  17. 14 Φαντάσου και ότι ιταλικά δεν ξέρω οπότε δεν κατάλαβα την απορία!

  18. munich said

    κ. Αναγνώστου αφου το θέμα είναι επουσιώδες τότε γιατί έχετε κολλήσει και το επαναφέρετε κάθε τρεις και λίγο;
    Αφού κανένα αντεπιχείρημα συσχολιαστών δεν σας πείθει και εσείς από την αλλη δεν πείθετε γιατί δε δίνετε τόπο στην οργή να ασχοληθούμε σήμερα με την απεργία;

  19. physicist said

    #17. — 🙂

    Εμένα αφενός μ’ αρέσει πολύ ο ήχος και ο ρυθμός της λέξης, αφετέρου έχω μια προσωπική ιστορία μ’ έναν μεγάλο μ… Γερμανό, έναν τενεκέ του φτυσμού, που πήγε μια φορά να (ξανα)κάνει τον έξυπνο και την πρόφερε «σκιόπερο» αντί για το σωστό «shόπερο». Όχι ότι είναι έγκλημα γενικώς αλλά στην περίπτωση αυτού του γελοίου πήρε ιδιαίτερο χρώμα.

    (Ό,τι νάναι γράφω … τέλος πάντων …)

  20. emma said

    5. scioperare dal lat. EX OPERARI composto di EX fuori di e OPERARI (κατα το λεξικο μου)

    εγω νομιζα οτι εχει σχεση με το sciogliere και opera

  21. physicist said

    #20. — Ευχαριστώ πολύ, Έμμα! Στο sciogliere [la] opera δεν είχε πάει ο νους μου — έξυπνη μαντεψιά, έστω κι αν δεν ισχύει τελικώς.

  22. emma said

    19. κατα το uscita……..ουσκιτα….

  23. physicist said

    #22. — Χαχά, ακριβώς.

    (Αμερικανός φίλος πρόφερε για αρκετό καιρό την πόλη Bibione bye-bye-one). 😉

  24. emma said

    23. Αμερικανη φιλη ψωνιζει στον ΕΙ ΜΠΙ

  25. Gpoint said

    Περιμένοντας σον προθάλαμο αγροτικού ιατρείου όπου τον απουσιάζοντα γιατρό αναπλήρωνε συνάδελφός του άκουσα την φοβερή ρήση :

    ουδείς αντικατάστατος !!

    Μετ’ ολίγον άλλη φοβερή ρήση :

    το πετρωμένο φιλί, αδύνατον !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  26. 25 το πετρωμένον φαγείν αδύνατον

  27. emma said

    «το πετρωμένο φιλί, αδύνατον !!!!!!!!!!!»

    ενω το σωστο ειναι: το πετρωμενο φιδι αγινωτον

  28. nirevess said

    Είχε απεργία σήμερα; σίγουρα; 🙂

  29. Σήμερα απεργώ, δεν έχει σχόλιο! 🙂
    Αυτό http://www.etimo.it/ κι αυτό http://tlio.ovi.cnr.it/TLIO/ είναι δύο λεξικά της ιταλικής ονλάιν

  30. physicist said

    #29. — Γρηγόρη, σ’ ευχαριστώ. Έτσι, για την ιστορία του πράγματος, ο πρώτος σύνδεσμος στην αναζήτηση για το sciopero δίνει:

    Il termine che hai cercato non è presente

    Ενώ ο δεύτερος:

    Nessun elemento trovato

    Δηλαδή για όνομα, ρε παιδιά, την απεργία ψάχνω για ετυμολόγηση, όχι τίποτα autocorrelazione elettronica quantistica. 🙂

  31. emma said

    30. e perche’ non cerchi «scioperare»?

  32. physicist said

    #31. — L’ ho già fatto però sono perfezionista: voglio la parola esatta, niente derivati per favore. 😉

  33. #32
    Πρέπει να ψάξεις με το ρήμα, κι άσε τα περφετοτέτοια… 🙂
    Μιανού του χάριζαν ένα γάιδαρο κι αυτός…

  34. physicist said

    #33. — Κοίτα, τεμπέλης είμαι και καλομαθημένος, αλλά μην το κάνουμε και βούκινο ρε πατριώτη. 🙂

  35. Άφωνος said

    Με το σύνθημα «είμαστε πεινασμένοι» καταγράφεται από τον γραφέα Amun-Nechet η πρώτη γνωστή απεργία στην ιστορία, η απεργία του Deir el-Medineh. Η καταγραφή υπάρχει στον πάπυρο p1880 του αιγυπτιακού μουσείου του Τορίνου.
    Οι εργάτες στην κατασκευή βασιλικών τάφων, στις δυτικές Θήβες της αρχαίας Αιγύπτου, διέκοψαν την εργασία την 10η του μήνα Peret II (4 Νοεμβρίου), του έτους 1159 π.Χ., το 29ο έτος της βασιλείας του Φαραώ Ραμσή ΙΙΙ, διότι δεν τους είχε καταβληθεί για 18 ημέρες ο μισθός σε σιτηρά.

    http://de.wikipedia.org/wiki/Streik

  36. Ηλεφούφουτος said

    Χα χα, Δύτη πού είσαι να ανακράξουμε μαζί «ααχ, δεν βγάζουν πια τέτοια περιοδικά ποικίλης ύλης»;

  37. NM said

    1. Διαβάζω στη Βικυπαίδεια: «Η τακτική της απεργίας έχει πολύ μεγάλη ιστορία. Περίπου στο τέλος της 20ης δυναστείας, υπό την εξουσία του Φαραώ Ραμσή Γ’ στην Αίγυπτο, δηλαδή περίπου 3500 χρόνια πριν, οι εργάτες της βασιλικής νεκρόπολης οργάνωσαν την πρώτη γνωστή απεργία ή εργατική εξέγερση στην ιστορία. Το γεγονός καταγράφηκε με λεπτομέρειες σε έναν πάπυρο της εποχής, που διατηρήθηκε, και βρίσκεται σήμερα στο Τορίνο.» και αναρωτιέμαι πώς να είναι άραγε το ιερογλυφικό σύμβολο που σημαίνει «απεργία» σ’εκείνον τον πάπυρο.
    2. Μιας και πιάσαμε σήμερα τους εκ δυσμών γείτονες. Οι ιταλοι λένε ότι η λέξη «απεργία» –έτσι σκέτη- δεν είναι πλέον σαφές τι εννοεί. Ετσι όταν δεν αναφέρονται (τα ΜΜΕ) σε κάποια πασίγνωστη απεργία, αναγκάζονται να την περιγράφουν σαν «απεργία εργασίας» (sciopero di lavoro), και ότι πλέον αναγκάζονται να ειδησεογραφούν τις απεργίες βάζοντάς τες σε υποκατηγορίες, όπως:
    «απεργία διαμαρτυρίας» (sciopero di protesta)
    «πολιτική απεργία» (sciopero politico)
    «λευκή απεργία» (sciopero bianco)
    «σπασμωδική? απεργία» (sc. a singhiozzo), δηλ: ένα είδος σαμποταρίσματος της αλυσίδας παραγωγής.
    «αλυσιδωτή απ.» (sc. a catena), δηλ: διαδοχικές απεργίες τμημάτων του εργοστασίου.
    «γενική απεργία» (sciopero generale)
    «απ. αλληλεγγύης» (sc. di solidarieta)
    «απεργια σκακιερα» (απεργία ενός τμηματος κάθε φορά – ικανή όμως να μπλοκάρει την παραγωγή)
    «απεργία αιφνιδιασμού» (πριν οι εργοδότες προλάβουν να οργανώσουν την άμυνά τους)
    και βέβαια την «απεργία πείνας» που δύσκολα θα την χαρακτήριζε κάποιος «απεργία» και αποτελεί το έσχατο μέσο, και όχι μόνον των εργαζομένων.

  38. 36 😀

  39. emma said

    «σπασμωδική? απεργία» (sc. a singhiozzo),

    σπασμωδική σημαίνει χωρίς προετοιμασία, βιαστικά, mentre

    scioperi a singhiozzo, ( ελλ. ο λόξυγγας) είναι οι διακοπτόμενες στη διάρκεια της ημέρας (στάσεις εργασίας)

  40. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα και (επαναλαμβάνομαι, το ξέρω) να με συμπαθάτε που αυτές τις μέρες η παρουσία μου είναι συμβολική. Ως το Σάββατο έτσι θα πάει, δυστυχώς.

  41. Μαρία said

    34
    Ιδανικό για τεμπελχανάδες.
    http://www.treccani.it/vocabolario/tag/sciopero/

  42. Μιχάλης Ρουμελιώτης said

    Μια μικρή διόρθωση. Μαντεύω – διορθώστε με αν κάνω λάθος – ότι οι «συρμοί» στό ποίημα τού Σουρή είναι μόδες, όχι πραμάτειες. Όπως λέμε, ή λέγαμε, «τού συρμού». Τίς μόδες, τούς νεωτερισμούς, που μάς έρχονταν εκ Παρισίων τότε, ειρωνεύεται ο Σουρής.

  43. physicist said

    #41. — Α, τεμπελχανάς. Πήρα προαγωγή, βλέπω. 😉

    Θενξ, Μαρία!

  44. Μαρία said

    43
    Να προσεχτεί στο τέλος του λήμματος η απεργία αλα Λυσιστράτη.
    Βγάζει επίσης και όλα τα λήμματα που σχετίζονται με τη λέξη. Άμα δεν τεμπελιάσεις να πας στη 2η σελίδα, θα δεις πρώτο πρώτο ένα νεολογισμό.

  45. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    18. Τί λέτε κύριε Munich; Ἐπανέφερα ἐγὼ τὸ θέμα τῆς Ραφήνας;!!! Ἄλλος τὸ ἐπανέφερε. Ἐγὼ ἁπλὰ διαπίστωσα μὲ βάση αὐτὰ ποὺ εἶπε ὁ Νικοκύρης ὅτι μιὰ στοιχειώδη ἔρευνα ποὺ ἔκανε ὁ τελευταῖος, ποὺ ἀσχολεῖται μὲ τὴ γλωσσολογία ἀπὸ χόμπυ ἀλλὰ δὲν ἔχει τὸν τίτλο τοῦ γλωσσολόγου, δὲν τὴν ἔκανε ὁ επιφανέστερος τῶν Ἑλλήνων γλωσσολόγος καὶ βέβαια οὔτε καὶ οἱ ὑπόλοιποι 140 τῆς ἐπιστολῆς. Ἂν αὐτὸ τὸ θεωρεῖτε ἐπαναφορὰ τοῦ θέματος, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ μὴν ἔχω τὴν ἴδια ἄποψη.

    16. Ὅμως δυστυχῶς κάποια πράγματα ποὺ λέγονται ἐδῶ μὲ ἀναγκάζουν γιὰ τελευταία φορὰ νὰ τὸ ἐπαναφέρω. Πρῶτον δὲ χρειαζόντουσαν 140 γλωσσολόγοι νὰ μᾶς ποῦν ὅτι τὰ γράμματα δὲν εἶναι φθόγγοι. Ὅλοι τὸ ξέρουμε. Ὅμως ὁ φθόγγος ως οὐσιαστικὸ δὲν εἶναι γένους ουδετέρου. Ἂν λοιπὸν χρησιμοποιοῦμε τὸν ὅρο φωνῆεν ποὺ εἶναι ἐπίθετο γένους οὐδετέρου δὲν μποροῦμε νὰ ἀναφερόμαστε στοὺς φθόγγους. Ὁ ἀρσενικὸς τύπος εἶναι φωνήεις φθόγγος κι ὄχι φωνῆεν φθόγγος. Τώρα, εἶναι ἀλήθεια ὅτι τὰ γράμματα δὲν εἶναι φθόγγοι, ὅμως ἀναπαριστοῦν φθόγγους κι ὅταν τὰ διαβάζουμε ἀποδίδουμε εἴτε μὲ τὸ στόμα μας, εἴτε στὸ μυαλό μας τοὺς φθόγγους ποὺ ἀναπαριστοῦν. Συνεπῶς εἶναι ἀπόλυτα λογικὸ τὰ γράμματα ποὺ ἀναπαριστοῦν φωνήεντες φθόγγους νὰ τὰ ἀποκαλοῦμε φωνήεντα, ἐξ οὗ καὶ τὸ οὐδέτερο γένος στὰ σχολικὰ βιβλία ἐπί 100 καὶ βάλε ἔτη. Ἂν λοιπὸν ὁ συγγραφέας τοῦ βιβλίου χρησιμοποιεῖ τὸ οὐδέτερο γένος γιὰ φθόγγους, μπορεῖ νὰ εἶναι πολὺ προχωρημένος στὴ γλωσσολογία, ἀγνοεῖ ὅμως τὴ στοιχειώδη γραμματικὴ ποὺ γνωρίζουν οἱ μαθητὲς τοῦ δημοτικοῦ στοὺς ὁποίους ἀπευθύνεται τὸ βιβλίο. Ξέρετε εἴχαμε ἕναν καθηγητὴ στη φαρμακολογία ποὺ πολλὲς φορὲς ἔκανε κάτι ἐρωτήσεις τραβηγμένες ἀπὸ τὰ μαλλιά, γιὰ θέματα πολὺ εἰδικὰ ποὺ ποτὲ δὲ θὰ ἀντιμετώπιζε ἕνας γιατρὸς ἐκτὸς κι ἂν ἐξειδικευόταν στὸ συγκεκριμένο θέμα. Ἂν τοῦ ἔδειχνες ὅτι τὸ θέμα τὸ γνώριζες στὴν ἐντέλεια ἤσουν χαμένος ἂν δὲν ἤξερες ἐξ ἴσου καλὰ π.χ τὰ ἀντιβιωτικά. Ἐκεῖ ποὺ μποροῦσες νὰ φύγης μὲ τὴ βάση ἂν δὲν ἔκανες τὸν ἔξυπνο, κοβόσουν. Ἀνάλογο συνειρμὸ μοῦ προκαλεῖ τὸ βιβλίο αύτό. Ἀλλὰ ἂς τὸ δοῦμε κι ἀπὸ ἄλλη ἄποψη τὸ θέμα. Τὰ δίψηφα δὲ χωρίζονται σὲ δίψηφα φωνήεντα καὶ δίψηφα σύμφωνα; Τὰ δίψηφα τί εἶναι, συνδυασμοὶ γραμμάτων δὲν εἶναι; Ἐπειδὴ λέχθηκε ὅτι συζητᾶμε γιὰ τὸ ἂν ἡ γῆ γυρίζει ἢ δὲ γυρίζει, τὸ ἂν ἡ γῆ γυρίζει ἀποδεικνύεται πειραματικά, τὸ ὅτι τὰ γράμματα δὲν εἶναι φθόγγοι δὲ χωράει ἀμφιβολία, τὸ ὅτι τὰ γράμματα συμβολίζουν φθόγγους οὔτε αὐτὸ μπορεῖ νὰ ἀμφισβητηθῆ, ὅμως τὸ ἂν τὰ γράμματα κατατάσσονται σὲ φωνήεντα ἢ σύμφωνα ἀνάλογα μὲ τὶ εἴδους φθόγγο ἀναπαριστοῦν αὐτὸ εἶναι καθαρὰ θέμα συμβατικό. Ἂν οἱ γλωσσολόγοι ἔχουν ἀντίρρηση πολὺ σεβαστό, ἀλλὰ εἶναι δικό τους θέμα. Ὁ λαὸς ἔχει ἄλλη ἄποψη. Ὅταν κάποιοι διορθώνουν συχνὰ λάθη, ὅπως «οἱ στῆλες τοῦ Ὀλυμπίου Διός», κάποιοι ἄλλοι ἀντιτάσσουν ὅτι ἐφ’ὅσον τὸ λέει ἔτσι ὁ λαὸς εἶναι σωστὸ γιατὶ ἡ γλῶσσα ἐξελίσσεται κι ἂν ἡ λέξη «στήλη» παλαιότερα δὲν εἶχε τὴν ἔννοια τοῦ στύλου, τώρα τὴν ἔχει ἀποκτήσει. Ἔ, λοιπὸν στὴ γλῶσσα τοῦ λαοῦ τὰ γράμματα μπορεῖ νὰ εἶναι φωνήεντα ἢ σύμφωνα κι οἱ γλωσσολόγοι ποὺ δὲ φτιάχνουν τὴ γλῶσσα ἀλλὰ τὴ μελετοῦν ὀφείλουν νὰ τὸ δεχτοῦν. Ἄλλωστε αὐτὸ εἶναι μία πραγματικότητα ποὺ ἰσχύει ἀπὸ ἱδρύσεως τοῦ ἑλληνικοῦ Κράτους.

    Γιατί το κύμα σκοταδισμού πλήττει την επιστήμη στο σύνολό της. Αν έκαναν δήλωση μόνο δυο-τρεις οι ακροδεξιοί που όπως φάνηκε μετά στήριζαν τη δασκάλα αφενός θα έκαναν εκστρατεία σπίλωσης των συγκεκριμένων προσώπων αφετέρου θα καλλιεργούσαν στον κόσμο την ιδέα ότι οι υπάρχουν και γλωσσολόγοι που συμφωνούν με την ηλίθια δασκάλα, όπως έχουν καλλιεργήσει την εντύπωση ότι η ινδοευρωπαϊκή θεωρία και η φοινικική προέλευση του αλφαβήτου είναι απλώς απόψεις κάποιων.

    Κατ’ἀρχὰς ἐγὼ δὲν ἔχω ποτὲ ὑποστηρίξει τέτοιου εἴδους ἀπόψεις καὶ δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω γιατὶ πρέπει κάθε τρεῖς καὶ λίγο νὰ ἀπολογοῦμε γιὰ ἀπόψεις ἄλλων. Ἐγὠ ἤμουν μὲ τὸ μέρος τοῦ Νικοκύρη στὴ λίστα ΕΤΥΜΟΝ, πιστεύω νὰ τὸ θυμᾶται, ὅταν εἰσέβαλαν κάτι τέτοιοι καὶ στὸ τέλος ἀποχώρησα γιατὶ δὲν τοὺς ἄντεχα. Ἂν ὅποιος διαφωνεῖ μαζί σας σὲ κάποιο θέμα τὸν βαφτίζετε ἀκροδεξιὸ, χρυσαυγίτη καὶ φασίστα, αὐτὸ εἶναι ὄντως φασιστικό. Ἂν θέλετε συνομιλητὲς ποὺ δὲ διαφωνοῦν μαζί σας σὲ τίποτε, πεῖτε το μου εὐθέως νὰ μὴν ξαναγράψω.

  46. Πάντως η έρευνα για την πρώτη εμφάνιση μιας λέξης δεν είναι δουλειά γλωσσολόγου. Φιλόλογου, ακόμα ακόμα ιστορικού, ναι.

  47. physicist said

    #44. — Αρχικά νόμισα ότι οι σαρκοπενσιέροι είναι συνέπειες της Λυσιστρατικής απεργίας αλλά ήταν άσχετο, τελικώς.

  48. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    46. Ἂν στὸ λεξικό του θέλει νὰ βάλη κι αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ κάνη. Τὰ μεταξωτὰ βρακιὰ….

  49. Emphyrio said

    Οπως γραφει εδω (http://fr.wikipedia.org/wiki/Place_de_l%27H%C3%B4tel-de-Ville_-_Esplanade_de_la_Lib%C3%A9ration),

    La place de l’Hôtel-de-Ville – esplanade de la Libération, ancienne place de Grève jusqu’en 1803, est une place de Paris, en France. Cette place est située sur les berges de la Seine, d’où son ancien nom (grève : terrain plat composé de graviers ou de sable en bord de mer ou de cours d’eau).

    Το διπλοτσεκαρισα για να μην προερχεται απο αρχαιες BBS.

  50. Μαρία said

    47 🙂

    49
    Η μετονομασία έγινε το 1789. Δες τη σημ. 5 στο άρθρο. Απλώς μετονομάστηκε αρχικά σε place de la Maison Commune.

  51. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    42: Δεν διαφωνώ, συρμός είναι η μόδα. Αλλά στον πληθυντικό θεώρησα ότι καλύτερα αποδίδεται από την καινούργια πραμάτεια.

  52. physicist said

    Άσχετο: Καταιγίδα ο Μπιλ ντε Μπλάζιο στη Νέα Υόρκη. Κάντε μάους όβερ στο χάρτη και θα βρείτε αμέτρητα εκλογικά τμήματα με ποσοστά από 90% και πάνω.

    http://www.nytimes.com/projects/elections/2013/general/nyc-mayor/map.html?ref=nyregion

  53. Μαρία said

    52
    Με τη διαφορά, όπως διάβασα πριν εδώ http://www.efsyn.gr/?p=144676, ψήφισε ένας στους τέσσερις.

  54. Emphyrio said

    Τα λιγα γαλλικα μου (ενος απλου αποφοιτου αγγλικης φιλολογιας) μου λενε πως το

    Historique.
    Elle existait au commencement du XIIe siècle, sous le nom de place de Grève. Pendant la Révolution, elle s’est appelée place de la Maison Commune.

    της παραπομπης στην σημειωση 5 του αρθρου εννοει πως οσο διαρκουσε αυτη η κατασταση που ονομαζοταν Révolution, η place de Grève μετονομαστηκε σε place de la Maison Commune. Τελειωνοντας αυτη η Révolution (La Révolution française est la période de l’histoire de France, de la Belgique et du Luxembourg comprise entre l’ouverture des États généraux, le 5 mai 1789, et le coup d’État du 18 brumaire de Napoléon Bonaparte, le 9 novembre 1799. Ετσι λεει η πρωτη-πρωτη προταση του http://fr.wikipedia.org/wiki/R%C3%A9volution_fran%C3%A7aise) προφανως ξαναεγινε place de Grève, και το 1803 που πλησιαζε ο Ναπολεον να γινει Αυτοκρατορας (ηταν ηδη Πρωτος Υπατος, αν πιστεψω το http://fr.wikipedia.org/wiki/Napol%C3%A9on_Ier) εγινε πλατεια Δημαρχειου.

  55. spiral architect said

    Όχι άσχετο:
    Ο Μπαλούρδος στην ΕΡΤ. 😐

  56. Gpoint said

    # 53

    Φυσικά, είναι χρόνια μπροστά σε τέτοια πράγματα οι Αμερικάνοι (ίσως γιατί τα γιούνιονς ασχολούνται με τα προβλήματα των κλάδων τους κι όχιμε την πολιτική). Μικρη συμμετοχή σημαίνει ελαχιστοποίηση της συγκάλυψης σκανδάλων (μαζί τα φάγαμε, που είπε ένας χοντρός )

  57. Άφωνος said

    @36
    Όταν εντοπίζω άσχετα, ή ακατανόητα, όντας ανάδελφος, αχ, τα προπερνώ άφωνος, χωρίς σχόλια.

  58. […] PAGAN Sarantakos.wordpress.com […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: