Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Θαύμα παιδί μου, θαύμα!

Posted by sarant στο 28 Νοεμβρίου, 2013


 

Ο τίτλος δεν είναι υπαινιγμός για την πολιτική επικαιρότητα (πώς θα μπορούσε άλλωστε), ούτε γράφτηκε στο 81ο λεπτό της χτεσινής αναμέτρησης Παρί Σεν Ζερμέν – Ολυμπιακός (δηλαδή τότε που είχε ισοφαρίσει ο γαύρος, πριν φάει άδικα το δεύτερο στο ενενήντα). Απλώς, βρήκα στα ηλεσυρτάρια μου ένα παλιό άρθρο, που το είχα γράψει παλιά για ένα έντυπο που τελικά δεν βγήκε, και διαβάζοντάς το είδα ότι δεν είναι κακό, οπότε το δημοσιεύω εδώ, αφαιρώντας τον πρόλογο που ήταν γραμμένος ειδικά για το έντυπο εκείνο.

Το θαύμα είναι λέξη αρχαία, ήδη ομηρική· περιγράφοντας τα όπλα του Ρήσου, ο Δόλωνας λέει: «τεύχεα δε χρύσεια πελώρια, θαύμα ιδέσθαι» που οι Καζαντζάκης-Κακριδής μεταφράζουν «αρματωσιά χρυσή θεόρατη, να ιδείς και να θαμάξεις». Πράγματι, θαύμα στον Όμηρο είναι αυτό που το βλέπεις και μένεις έκθαμβος, η έκφραση «θαύμα ιδέσθαι» επαναλαμβάνεται στερεότυπα πολλές φορές, και η ίδια λέξη θαύμα άλλωστε είναι ετυμολογικά συγγενική με τη θέα. Να σημειώσουμε πάντως και τον ιωνικό τύπο θώμα (στον Ηρόδοτο). Στην κλασική αρχαιότητα, πέρα από το πολύ ωραίο, η λέξη, στον πληθυντικό, πήρε τη σημασία του λαϊκού θεάτρου, με μαριονέτες, άγρια θηρία και ταχυδακτυλουργούς («εν τοις θαύμασι»).

Από την αρχαιότητα έχουμε και τα επτά θαύματα, επτά επιβλητικά κτίσματα του ελληνιστικού κόσμου: οι κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνας, η πυραμίδα του Χέοπα, το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού, ο ναός της Αρτέμιδος στην Έφεσο, ο Κολοσσός της Ρόδου, ο Φάρος της Αλεξάνδρειας και το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία στην Ολυμπία. Από αυτά, μόνο η πυραμίδα σώζεται ίσαμε σήμερα, κατά σύμπτωση το αρχαιότερο κτίσμα της επτάδας. Να πούμε εδώ ότι τα εφτά αυτά θαύματα συνυπήρχαν όλα μαζί και όρθια μόνο εξήντα χρόνια, μια και ο Κολοσσός φτιάχτηκε γύρω στο 280 π.Χ. και εξήντα χρόνια αργότερα γκρεμίστηκε από σεισμό. Να πούμε ακόμα ότι οι συγγραφείς της ελληνιστικής εποχής π.χ. ο Στράβωνας, κάνουν λόγο για «επτά θεάματα»· ο Φίλων ο Βυζάντιος έγραψε γι’ αυτά: των επτά θεαμάτων έκαστον φήμηι μεν γινώσκεται όψει δε σπανίοις οράται, ενώ ο Διόδωρος Σικελιώτης μιλάει για τα «επτά θαυμαζόμενα έργα».

Η σημασία του υπερφυσικού φαινομένου, που δεν εξηγείται με τη λογική, δεν υπήρχε στην κλασική αρχαιότητα, είναι χριστιανική· βέβαια, το κοινό στοιχείο είναι ο θαυμασμός με τον οποίο υποδεχόμαστε κάθε υπερφυσική πράξη. Στην Παλαιά Διαθήκη, στη μετάφραση των Εβδομήκοντα, η λέξη θαύμα σχεδόν απουσιάζει· τα διάφορα υπερφυσικά γεγονότα αποδίδονται με τη λέξη «σημείον»· από εκεί και η φράση «τέρατα και σημεία» με την οποία περιγράφονταν υπερφυσικά και εντυπωσιακά γεγονότα και φαινόμενα, και η οποία στις μέρες μας, συνήθως με αντεστραμμένη τη σειρά («σημεία και τέρατα») χρησιμοποιείται για να στηλιτεύσουμε εξωφρενικά αλλά απαράδεκτα γεγονότα.

Στα νεότερα χρόνια, έχουμε το θαύμα και θάμα και με τις δύο σημασίες, του υπερφυσικού συμβάντος και του θαυμάσιου πράγματος. Ο τύπος θάμα, που λίγο ακούγεται σήμερα, έχει μπολιάσει τη φρασεολογία μας με φράσεις όπως «εν τω άμα και το θάμα», για κάτι που γίνεται αμέσως, χωρίς καθυστέρηση, ή «πράματα και θάματα», όταν θέλουμε ή αδυνατούμε να περιγράψουμε εκπληκτικά γεγονότα. Και βέβαια, ο Σολωμός έγραψε τον αθάνατο στίχο «Νύχτα γεμάτη θάματα, νύχτα σπαρμένη μάγια».

Μια και μπήκαμε στη φρασεολογία, να αναφέρω επίσης ότι λέμε «αλλού το όνειρο και αλλού το θαύμα», που τη λέμε όταν οι εξελίξεις είναι διαφορετικές από αυτές που περιμένουμε, ή «ω του θαύματος», με την οποία εισάγουμε ένα απρόσμενο αλλά ευχάριστο γεγονός (π.χ. «εκεί που είχαμε αρχίσει να χάνουμε τις ελπίδες μας, ω του θαύματος παρουσίασε σημάδια ανάρρωσης»). Σε πιο λόγιο ύφος έχουμε το «θαύμα ιδέσθαι» για κάτι το υπέροχο, φράση ατόφια ομηρική που την είδαμε και πιο πάνω, αν και πιο συνηθισμένη είναι η περίπου συνώνυμή της «χάρμα οφθαλμών». Από τροπάριο της εκκλησίας έχουμε πάρει τη φράση «θαύμα θαυμάτων», όπου η γενική διαιρετική επιτείνει την αρχική έννοια· μεγάλο θαύμα λοιπόν.

Σχεδόν σε όλες τις φράσεις, το θαύμα έχει «θετικό πρόσημο» (για να χρησιμοποιήσω ένα κλισέ της εποχής), με εξαίρεση ίσως την «το ’κανε πάλι το θαύμα του», η οποία συχνά λέγεται ειρωνικά (π.χ. «ο ΟΤΕ έκανε πάλι το θαύμα του και χιλιάδες χρήστες έμειναν επί ώρες χωρίς τηλέφωνο»). Ωστόσο, η έκφραση «κάνει θαύματα» είναι αναντίρρητα θετική. Νεότερη έκφραση που καθιερώθηκε από το παλιό πετυχημένο σίριαλ «Τρεις χάριτες» αλλά και από τα κόμικ του Γιάννη Ιωάννου, και δεν ξέρω αν θα αντέξει στο χρόνο, είναι η ειρωνική αναφώνηση «Θαύμα παιδί μου, θαύμα».

Στα γαλλικά το θαύμα λέγεται miracle, που ανάγεται στο λατινικό miraculum, από το ρήμα mirari -υπάρχει και εδώ, όπως και στα αρχαία ελληνικά, η έννοια του πράγματος που το βλέπουμε και μένουμε έκθαμβοι. Ίδια ρίζα και στις άλλες ρωμανικές γλώσσες (το ιταλικό μιράκολο ακούγεται πού και πού σαν ειρωνικό επιφώνημα και στα ελληνικά). Τα αγγλικά έχουν το miracle, αλλά έχουν και το wonder, παλαιογερμανικής προέλευσης (wunder στα γερμανικά). Έτσι, τα μεν επτά θαύματα τα λένε seven wonders, αλλά τα θαύματα του Χριστού miracles.

Όσο ασυνήθιστο όμως, όσο μεγαλειώδες κι αν είναι κάτι, παρόλο που στην αρχή ακούγεται, παρόλο που συζητιέται συνεχώς, παρόλο που αφήνει τους πάντες άφωνους… δεν αργεί τελικά να ξεθυμάνει. Ο θυμόσοφος λαός λέει «κάθε θάμα τρεις ημέρες» για να δείξει ότι ακόμα και το πιο εντυπωσιακό γεγονός δεν αργεί να ξεχαστεί ή έστω να απομυθοποιηθεί. Συχνά μάλιστα ακούγεται και ο πλατειασμός της παροιμίας: «Κάθε θάμα τρεις ημέρες, το μεγάλο τέσσερις». Αργά ή γρήγορα, δηλαδή, ο πανδαμάτορας όλα τα υποτάσσει.

Όλα τελειώνουνε κι όλα περνάνε, λοιπόν, αλλά η ποίηση αντέχει. Ας θυμηθούμε για επίλογο τον θαυματοποιό Ηλία Λάγιο, που έφυγε πριν από οχτώ χρόνια:

ΗΛΙΑΣ ΛΑΓΙΟΣ ΘΑΥΜΑΤΟΠΟΙΟΣ

Ξυπνώ ποθώντας τον ευλογημένο στίχο,
σπάσαν τα νεύρα μου να κυνηγώ τη ρίμα·
σκληρό να παίρνω σβάρνα κάθε οικείο μου μνήμα,
να κλέβω τους νεκρούς, να τους αλλάζω σ’ ήχο.

Πόσο ευσυνείδητος! Αν κι άρρωστος (και βήχω)
μετρώ λογάριθμους και τονική στο ποίημα·
ζυγίζω στο, πότε βραχέα, μακρά στο, κρίμα·
ανισοσυλλαβίες παλεύουν ν’ αποτύχω.

Μα θα φκιαχτή το γαμημένο το σονέττο·
κι ανταμοιβή μου η αθανασία κι ένα μπουκέττο
ευώδεις κρίνοι, από τα χέρια της Καλής μου.

Μετά, θ’ αναπαυθώ στους θείους ασφοδελώνες
μ’ όλους τους μείζονας ποιητές· κι οι Παταγόνες
θα προσκυνούν τα ελληνικά της ποιητικής μου.

 

 

96 Σχόλια to “Θαύμα παιδί μου, θαύμα!”

  1. LandS said

    Τι άλλο να πείς; Θαυμάσιο!

  2. Jimakos said

    Θαυμάσια…καλημέρα!

    Στα ελληνικά έχουμε επίσης την στερεότυπη έκφραση «παιδί θαύμα», όπως και την παροιμία (;;) «κάθε θαύμα τρείς ημέρες, το μεγάλο τέσσερις».

    Στα αγγλικά παίζει και η λέξη marvel (πχ. medical marvel).

  3. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂

  4. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    ‘το ιταλικό μιράκολο ακούγεται πού και πού σαν ειρωνικό επιφώνημα και στα ελληνικά’
    Περίφημη κι η αναφώνηση ‘μιράκολο’ της ηγουμένης που γνώρισεν το… ‘θαύμα’ εν τω σπηλαίω, στις ιστορίες του Δεκάμερου του Βοκκακίου.
    Ο Θεοδόσης Πελεγρίνης έγραψε φιλοσοφικό δοκίμιο για το ‘θαύμα’ ως αναστολή των νόμων της φύσης.

  5. “Miracles are like pimples, because once you start looking for them you find more than you ever dreamed you’d see.”
    ― Lemony Snicket, The Lump of Coal

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα θαυμάσια σχόλια!

  7. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Εξαίρετο πόνημα, εντρύφημά μου, περιλαμβάνει και ‘διαφωτιστική’ απαρίθμηση των αρχαίων ρηματων του ‘οράν’, δέρκομαι, παπταίνω κλπ.
    http://www.amazon.com/Thauma-Idesthai-Phenomenology-Appearance-Archaic/dp/0813009197

  8. Τσούρης Βασίλειος said

    Καλημέρα σας.
    Η Μικρασιάτισσα γιαγιά φίλου έλεγε:
    – Τι θιάμα ήταν αυτό!

  9. Νέο Kid Στο Block said

    Θαύμα φαγητό θα γίνει, μοναχά με νέα φυτίνη!

  10. Γς said

    Μιράκολα και φυσικά φαινόμενα.

    Μετεωρίτης δεν είναι ξη Κάαμπα στη Μέκκα;

    Σον ΣΚΑΙ τώρα:
    Μιλάει μια απ την Κεφαλονιά για το μετεωρίτη (;) που έπεσε χτες το βράδυ στη θάλασσα.
    -Το είδα καλά. Το σπίτι μου έχει καλό αγνάντιο.
    Δεν την ήξερα τη λέξη, Την είχα δει σ ένα μαγαζί «ΑΓΝΑΝΤΙ – Τσιπουράδικο» στη Ραφήνα.
    Κοίταζα και με ρώτησε το αφεντικό.
    -Τι δεν σου αρέσει;
    Οι Τσιπούρες. Που είναι οι τσιπούρες.

    Να τώρα βγήκε στο κανάλι κι ο συμμαθητής μου καθηγητής Μ.Π. για τα φαινόμενα αυτά και μετά φοβερές εικόνες απ το Χωριό Ρωποτό. Συνεχίζεται μετά τις διαφημίσεις. Δείτε Σ όλα μέσα ο Μιχάλης Π

  11. Alexis said

    Η φράση «κάνω το θάμα μου» σε κάποιες ντοπιολαλιές έχει και τη σημασία του εκπλήσσομαι από κάτι απροσδόκητο που βλέπω, ακούω κλπ. :
    Οι γιατροί έκαναν το θάμα τους μόλις τον είδαν να έρχεται περπατώντας στο νοσοκομείο, είκοσι μέρες μετά από το τροχαίο… Δεν πίστευαν ότι είχε αναρρώσει τόσο γρήγορα!

  12. Νέο Kid Στο Block said

    Kαι η demonstratio mirabilis του δικαστικού Πιερ Φερμά (αυτή κι αν ήταν θάμα! όνομα και (δύο) πράματα (και θαυμαστή και υπαρκτή όσο τα θάματα)

  13. Γς said

    9:
    Εμείς όταν έτρεχε το κοριτσάκι σ αυτή τη διαδήμιση στο Σινεμά τραγουδούσαμε μαζί της:
    Τι γ@@@σι που θα γίνει με Φυτίνη με φυτίνη!

  14. Μα τι ωραίο άρθρο! Ευχαριστούμε πολύ!

  15. sarant said

    11: Δεν το ήξερα, αλλά εκεί στα μέρη τα δικά σας λένε και «θιαμαίνομαι» με αυτή τη σημασία, όχι;

  16. Νέο Kid Στο Block said

    Το ακριβές κείμενο σε σχέση με το 12. ,όπως εμφανίζεται στο περιθώριο της λατινικής έκδοσης των «αριθμητικών» του Διόφαντου:
    Cubum autem in duos cubos, aut quadratoquadratum in duos quadratoquadratos, et generaliter nullam in infinitum ultra quadratum potestatem in duos eiusdem nominis fas est dividere cuius rei demonstrationem mirabilem sane detexi. Hanc marginis exiguitas non caperet.
    (άτιμα marginis…)

  17. Πάνος με πεζά said

    «Άδικο το γκολ στο 90…» Μήπως θαύμα ήταν που μέτρησε το εκτός παιδιάς (off-side) γκολ της ισοφάρισης του Ολυμπιακού;
    Τέλος πάντων, ας πάμε παρακάτω.

    (πρωτο) Πηγαίνοντας στην Κρήτη αντίκριζα στα καφενεία μια φωτεινή επιγραφή «Θαύμα», πιο συχνάστην περιοχή Μεσσαράς. Επρόκειτο για τοπική βιομηχανία αναψυκτικών με αυτόν τον τίτλο, η οποία ίσως δε θα υπάρχει ακόμα, αφού μιλάω για τέλη δεκαετίας ’80.

    Μέγας οπαδός του λήμματος φυσικά υπήρξε ο σπορτκάστερ Μανόλης Μαυρομμάτης : «Σέστιτς, θαυμάσια, θαυμάσια, Σέστιτς,. περιμένει ο Αναστόπουλος, θαυμάσια Σέστιτς, Σέστιτς, θαυμάσια, περιμένει ο Αναστόπουλος, Σέστιτς, Σέστιτς, θαυμάσια Σέστιτς και γκόλ ! Ενώ περιμένει ο Αναστόπουλος !»

    Η αοιδός Αικατερίνη Γαρμπή προβληματίστηκε και απομυθοποίησε το θαύμα : «Απλά τα πράγματα, δεν ψάχνω θαύματα, αγάπη θέλω μόνο…»

    Το αντίθετο έκανε η συνάδελφός της Λένα Παπαδοπούλου : «Τώρα μας σώνει μόνο ένα θάυμα, που θα γιατρέψει της καρδιάς το τραύμα…»

    Η λέξη επίσης υπεισήλθε στο διαφημιστικό του μαγειρικού λίπους «Φυτίνη» : «Θαύμα φαγητό θα γίνει».

    Σημαντική, τέλος, η διαφορά «θαυμάσιου» και «θαυμαστού».
    Αυτά, και επανερχόμαστε…

  18. Καλημέρα,

    Υπάρχει άραγε κάποια ιστορία (νατσούλια ή μη) που να εξηγεί την ειρωνική χρήση του μιράκολο;

  19. 18 Υπάρχει η ιστορία με κάποιον Ιταλό που εξήγε λαθραία ούζο (ή, τέλος πάντων, το ιταλικό αντίστοιχο που τώρα μου διαφεύγει, γκράπα ξερωγώ) από το Βατικανό, περνώντας το για νερό. Και όταν ο τελωνειακός το δοκίμασε και είπε «Μα αυτό είναι γκράπα, όχι νερό!», ο Ιταλός σήκωσε τα χέρια και το βλέμμα ψηλά αναφωνώντας «Μιράκολο, μιράκολο!».

    Δεν ξέρω αν προέρχεται από καμιά ιταλική κωμωδία, είναι παλιό ανέκδοτο που λέει ο πατέρας μου.

  20. Alexis said

    #15: Δεν το ‘χω ακούσει, ίσως είναι των ορεινών της Ηπείρου.
    Πιο αρμόδιος να μας πει γι’ αυτό είναι ο Κοτορτσινός 🙂

  21. 19: 😀
    Και τώρα, εντελώς στο άσχετο, ή λόγω του Βατικανού μάλλον, θυμήθηκα τον Μίμη Φωτόπουλο ως Δον Καμίλο να αναφωνεί απελπισμένος: «Άπιστη, μού τηγάνησες το θαύμα»!

  22. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Τόσο πολύ πιστεύουνε οι Ισπανοί σ’ αυτό, που το έχουν και ως κοινό γυναικείο (μόνον!) όνομα: Milagros! Καλά, έστω πάντα στον πληθυντικό. (Πάντως, εγώ, μία Μιλάγρος που ήξερα στη φοιτητική εστία -colegio, το λεν-, που έμενα, στη Σαλαμάνκα, απείχε πόρρω όσων το όνομά της υποσχόταν: ήταν τέρας. Και ηθικής. Μικρό παράδειγμα; «Μιλάγρος, δεν υπάρχει σήμερα ζεστό νερό», ενώ χιόνιζε έξω. «Πλύσου με κρύο» ή «περίμενε την άνοιξη» -όταν δεν ακούγαμε κάποια χυδαιότητα! Υπήρχε κι ένας καταπληκτικός απ’ τη Θαμόρα, που όταν -σπανίως- έτρεχε λίγο ζεστό νερό, φώναζε: «Μιλάαααααγρο!». Εκκλησιαστικά ιδρύματα, σου λέει ο άλλος…)

  23. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    22: Καλό. Έχουν και Ντολόρες (πόνοι, της Παναγιάς προφανώς) οι Ισπανοί.

  24. Γς said

    Ηταν κι ο Γς στη χώρα των θαυμάτων.
    Ουπς, στο άγαλμα της Αλίκης στο Σέντραλ Πάρκ.
    Ωχ, κάπως έτσι

  25. υπάρχει και το όγδοον θαύμα
    (το φαινόμενον δυσκόλως )

  26. emma said

    Καλημέρα. Θαυμάσιο και το σημερινό άρθρο

    17… τοπική βιομηχανία αναψυκτικών με αυτόν τον τίτλο, η οποία ίσως δε θα υπάρχει ακόμα, αφού μιλάω για τέλη δεκαετίας ’80.
    υπάρχει ακόμα στις Μοίρες, της οικογένειας Σταματάκη και εκτός απο αναψυκτικά φτιάχνει και ωραία κανελάδα

    και το επίκαιρο «miracolo a Milano»,1951, του Ντε Σικα

  27. Νέο Kid Στο Block said

    To εγγλέζικο παιδικό τραγουδάκι «Τουίνγκολ,τουίνγκολ,λίτολ στάαρ!..» το ξέρετε ;
    Διαλέξτε όποια λέξη θέλετε από τους 2 πρώτους στίχους και προχωρήστε τόσες λέξεις προς τα μπρος,όσα και τα γράμματα της λέξης. Π.χ «little»=6 —–> you=3 —–>above=5——->Like=4—->the——->twinkle=7——->you στην τελευταία σειρά.
    Πάντα, ανεξαρτήτως λέξης εκκίνησης, θα καταλήγετε στο YOU στην τελ. σειρά! Θαύμα!=Wonder!

    Twinkle, twinkle, little star,
    How I wonder what you are.
    Up above the world so high,
    Like a diamond in the sky.
    Twinkle, twinkle, little star,
    How I wonder what you are

  28. Γς said

    Μιράκολο, είναι ένα θαύμα!

    «Είναι ένα θαύμα,
    είναι ένα τραύμα.
    Δεν είναι αστείο, δεν είν’ απάτη,
    λείπει κομμάτι!»

    Ο θαυματοποιός Τζίμης Πανούσης… Για τα θαύματα της
    πΩλητικής εξουσίας…

  29. Αρκεσινεύς said

    «Οι άγγελοι είναι λευκοί πυρωμένοι λευκοί και το μάτι
    μαραίνεται που θα τους αντικρίσει
    και δεν υπάρχει άλλος τρόπος πρέπει να γίνεις σαν την
    πέτρα όταν γυρεύεις τη συναναστροφή τους
    κι όταν γυρεύεις το θαύμα πρέπει να σπείρεις το αίμα
    σου στις οχτώ γωνιές των ανέμων
    γιατί το θαύμα δεν είναι πουθενά παρά κυκλοφορεί με
    σα στις φλέβες του ανθρώπου».

    Σεφέρης LES ANGES SONT BLANCS

    Και οι μοιραίοι του Βάρναλη

    Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντά-
    μα, προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα!

  30. Παντελής said

    Σχετικά με το miracolo στα ιταλικά, σας παραθέτω ένα φαιδρό που μου έτυχε σε μια εκδρομή με γκρούπ στην Κάτω Ιταλία.
    Μέγα Σάββατο βράδυ (του Ορθόδοξου Πάσχα) και πήγαμε σε ένα μικρό ελληνικό χωριό για την Ανάσταση. Το λεωφορείο σταμάτησε στην πλατεία του χωριού και συνεχίσαμε στον στενό ορεινό δρόμο μέχρι την εκκλησία με δύο βανάκια των 8-10 ατόμων αρκετά στριμωγμένοι, γιατί οι θέσεις ήταν υπο μορφή πάγκου και όχι αεροπορικές.
    Στην επιστροφή, μέσα στο σκοτάδι (ελλείψει ηλεκτρισμού) προσπαθούσε ο ελληνοϊταλός υπεύθυνος του γκρούπ να μας ξαναμαζέψει. Δεν εύρισκε όμως όλους αυτούς που είχαμε επιβιβασθεί στο συγκεκριμένο βανάκι (το πρώτο ήδη είχε φύγει) και έτσι για να μη μας καθυστερεί, γυρίσαμε πίσω αραιά-αραιά καθισμένοι, γύρω στα εφτά άτομα. Την ώρα που ετοιμαζόταν να ξαναφύγει για να ψάξει και τους υπόλοιπους, μετρώντας στο λεωφορείο διαπιστώνει ότι Ω, ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣ, είχαν επιστρέψει όλοι. Οι υπόλοιποι (γύρω στα 13 άτομα) είχαν χωρέσει στο πρώτο βανάκι!
    – MIRACOLO, MIRACOLO! αναφώνησε με χιούμορ ο ελληνοϊταλός μας.
    – Αυτό δεν ήταν Mιράκολο, αλλά Σ τ ρ ι μ ό κ ω λ ο, του φώναξα κι εγώ!
    Και τις υπόλοιπες μέρες έγινε το ανέκδοτο της εκδρομής…

  31. ndmushroom said

    Το «χάρμα ιδέσθαι», που χρησιμοποιείται ίσως και συχνότερα από το «θαύμα ιδέσθαι» (2000 γκουγκλιές διαφορά) προήλθε από τη μίξη του «θαύμα ιδέσθαι» με το «χάρμα οφθαλμών» που σημαίνουν χοντρικά το ίδιο, ή συνυπήρχε ανέκαθεν με το «θαύμα ιδέσθαι»;

  32. Αρκεσινεύς said

    Και παρεμπρός που πήγανε, κι άλλα πουλιά τούς λένε:
    «Για ιδές θάμα κι αντίθαμα που γίνεται στον κόσμο,
    τέτοια πανώρια λυγερή να σέρνει ο πεθαμένος!»

    από το θαυμάσιο δημοτικό «Του νεκρού αδελφού»

  33. Alexis said

    Σε μια ανάρτηση περί θαύματος θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθεί και το θεατρικό έργο του Καμπανέλλη «Η αυλή των θαυμάτων».

    #18, 31: Μα από το συνειρμό που προκαλεί το μιράκολο με τον κώλο έχει προκύψει και η ειρωνική χρήση του στα ελληνικά.
    Ανάλογους συνειρμούς και αφορμή για λογοπαίγνια προκαλεί και η λέξη πρωτόκολλο.

  34. Νέο Κid said

    Όμορφος κόσμος,θαυμαστός! Αγγελικά πλασμένος.

  35. cronopiusa said

    Στρίβει κάπως άτσαλα ο παπάς με το Υugo του και πέφτει πάνω σε μια
    Ferrari που έρχονταν από την άλλη μεριά και γίνεται μια τρομακτική σύγκρουση από την οποία καταστρέφονται ολοσχερώς και τα δύο αυτοκίνητα.
    Οι οδηγοί τους όμως δεν έχουν ούτε μια γρατσουνιά. Βγαίνει από τις λαμαρίνες ο
    οδηγός της Ferrari και κατεβάζει όλα τα καντήλια στον παπά:

    -«Μα καλά ρε ηλίθιε ποιος σου έδωσε το δίπλωμα γαμώ το …, θα σε ….»

    Ατάραχος ο παπάς απεγκλωβίζεται κι αυτός από το Yugo του και πράος του λέει:
    «Τέκνον μου ηρέμησε. Είναι αμαρτία να βρίζεις αυτή την στιγμή που έχει επιτελεστεί ένα πραγματικό θαύμα. Τα αυτοκίνητα μας…….καταστράφηκαν τελείως όμως εμείς δεν πάθαμε απολύτως τίποτα!
    Αυτό δεν είναι θαύμα;»

    Ο τύπος συνειδητοποιεί πράγματι πως είναι σώος και αβλαβής και ότι επιπλέον μιλάει με έναν παπά και δαγκώνεται:
    «Εεεεε; παπά μου; ναι; ίσως έχεις κάποιο δίκιο συγγνώμη…»

    «Κι όχι μόνο αυτό τέκνον μου, συνεχίζει ακάθεκτος ο παπάς αλλά μας δίνεται η ευκαιρία να δοξάσουμε τον Κύριο πίνοντας από αυτό το κρασί που προόριζα για την Θεία Κοινωνία…» και του δείχνει ένα μπουκάλι μαυροδάφνη που ήταν άθικτο από την σύγκρουση στην θέση του συνοδηγού.

    Το ανοίγει ο παπάς και του το προσφέρει.

    Ο τύπος με ύφος αποκάλυψης το παίρνει και κατεβάζει κάμποσο για να στανιάρει:
    «Πάτερ μου, δεν ξέρω τι να πω, είναι πράγματι ένα θαύμα. Πιες κι εσύ για να δοξάσεις τον Κύριο»

    «Α, όχι τέκνον μου! Εγώ θα περιμένω την αστυνομία για το αλκοτέστ…

    « 13 Αυγούστου 2012 θαύμα της Παναγίας Τριχερούσης

  36. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    35: Νομίζω ότι συμφύρεις τον Σολωμό (Όμορφος κόσμος ηθικός κτλ.) με τον Χάξλεϊ (Θαυμαστός καινούργιος κόσμος) 🙂

    32: Αρχαίο πάντως δεν είναι το χάρμα ιδέσθαι.

  37. Πάνος με πεζά said

    Κλισεδάκια :
    «Το θαύμα της ζωής», σε οποιοδήποτε ντοκιμαντέρ σχετικό με τοκετούς.
    «Η χώρα των θαυμάτων», αναφερόμενο τώρα τελευταία σε διάφορα θέματα της Ελλάδας της κρίσης, όπως μαϊμού τυφλούς κλπ.
    «Ελπίζει μόνο σ’ ένα θαύμα» : σοβαρή κουβέντα, αλλά τελευταία χρησιμοποιείται σχεδόν μόνο στο ποδόσφαιρο, για πιθανότητες πρόκρισης.
    «Μόνο με θαύμα θα παίξει…» : αντίστοιχη έκφραση για τραυματία ποδοσφαιριστή.
    «Σώθηκε σαν από θαύμα» : στην ουσία αναφερόμαστε σε περιστατικό που ο εν λόγω σώθηκε ΑΠΟ θαύμα, όχι «σαν», απλώς βάζουμε το ευγενικό «σαν», αφήνοντας την αποκλειστικότητα των θαυμάτων σ’ Εκείνον…

  38. emma said

    Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα
    προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα
    (Οι Μοιραίοι του Βάρναλη)

    Εκτός από το θάμα, υπάρχει και το θαμά (εξ ού και θαμώνας)

  39. B. said

    Ακούω! Ακούω Φωνή,
    ακούω Ζωή,
    θαυμάζω του θαύματος θαύμα.
    Βλέπω, το μάτι των ματιών,
    θεάματα, οράματα ζω.
    Και η θύμηση, η ανάμνηση από καταβολής·
    είμαι ό,τι ήμουν,
    έγινα ό,τι είχα υπάρξει.

    (από την ποιητική συλλογή «Ο Κεκρυμμένος Λωτός της Φανέρωσης»

  40. cronopiusa said

    The Holy Light in Jerusalem: Testimonies and Evidence

    ¨… η «Αλκηστις» είναι έργο πρωτόγνωρα διφορούμενο για την εποχή του, από έναν πρόδρομο της υπαρξιακής αυτογνωσίας που, κατά κάποιους μελετητές, έκλεινε το μάτι στους νεωτεριστές φίλους του, κρατώντας μια προσποιητή πίστη σε θεούς και θαύματα για τον αθηναϊκό όχλο.¨ Της ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΜΑΤΖΙΡΗ

    Άλκηστις Ευριπίδου από τον Ορφικό Θίασο της Σκηνής Ελικώνος

    Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης στις sold out βραδιές στο θεατράκι της Μικρής Επιδαύρου το 1996 .

  41. Αλάστωρ said

    2. Οι Ευρωπαίοι πολύ συχνά το «παιδί-θαύμα» το λένε γερμανιστί: wunderkind.

  42. emma said

    Ο τίτλος «brave new world» αποδίδεται ως »θαυμαστός καινούργιος κόσμος»

    ξεχάσαμε και την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων

  43. Γς said

    Ακούω τώρα
    Ελιά ελιά και Κώτσο…Κολοκοτρώνη.

    (Βουλή)

  44. spiral architect said

    Μια εμπεριστατωμένη λίστα θαυμάτων μπορείτε να διαβάσετε εδώ.
    Καλή σας ανάγνωση και καλού-κακού φτιάξτε καμιά φανουρόπιτα και διώξτε τη μαύρη γάτα απ’ το σπίτι. 🙂

  45. Γς said

    43:
    >ξεχάσαμε και την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων

    Νομίζετε (# 24)

  46. Πάνος με πεζά said

    Εχθρός της χρήσης, η κατάχρηση :
    http://www.enikos.gr/lifestyle/194709,To_8ayma_ths_Mariantas_Pieridh.html

  47. spiral architect said

    Υπονοώντας το θαύμα:

    (classic)

  48. spiral architect said

    @44: Ουγκ! 😛

  49. Προσγολίτης said

    Καλησπέρα σας!

    θιαμαίνομαι = θαυμάζω, εκπλήττομαι, απορώ, μένω με ανοιχτό το στόμα
    *
    «Όσο κι αν γέρασε ο Χριστός, πέντε θαύματα τα κάνει»

  50. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    50: Μπράβο που μας θύμισες την ωραία παροιμία!

  51. # 44

    Αυτός ο Παναγιώταρος ξεπέρασε και τον άλλον, στα βαμμένα κόκκινα μαλιά του Μουρσελά…

  52. Πάνος με πεζά said

    Και τον άλλον, στο «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται…»

  53. Γς said

    52:
    Κι εγώ είχα μπερδέψει κάποτε τον Κολοκοτρώνη. Με την … Μπουμπουλίνα…

  54. Jimakos said

    Με τα τραγούδια, θυμήθηκα τον πολύ ωραίο στίχο του Ρασούλη «είσαι γύρω μου ένα θαύμα – κι είσαι μέσα μου ένα τραύμα» (Σουξεδιάρικο).

  55. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #15, 20
    Η φράση είναι «Σι θιαμαίνουμι κουμπάρι πώς κανς χουράφ μ ένα βόιδι!»
    Δυο κλέφτες, λέει η ιστορία, αποφάσισε να κλέψουν το βόδι ενός που τον είδαν να οργώνει. Πλησιάζει ο ένας φανερά και αρχίζει την κουβέντα με τον ζευγολάτη, ενώ ο άλλος πλησίασε κρυφά, έβγαλε το ένα βόδι από τη λαιμαριά κι απομακρύνθηκε, τόσο είχε απορροφηθεί από τη συζήτηση. Στο τέλος, φεύγοντας κι αποχαιρετώντας του είπε την φράση. Η φράση δηλαδή λέγεται όταν κοροϊδευτικά συμπάσχεις δήθεν με τον άλλο. Βέβαια, χρησιμοποιείται και σκέτο το ρήμα.

    Άσχετο. Σκεφτόμουν χτες το βράδυ κάτι φράσεις (με έχει επηρεάσει το τελευταίο βιβλίο…):
    Κρύψ χού(γ)ιαξι κι βρόντα μη σ ακούσν ( όταν κάποιος θέλει δήθεν να κάνει κάτι κρυφά αλλά κάνει το παν να μαθευτεί)
    Δεν το ‘χω π μ ψόφησι το βόιδι, δεν έχου κι τι ζγαπ* να δώκω τ κόσμ (όταν κάτι έχει συμβεί σε κάποιον κι όλοι τον ενοχλούν θέλοντας να μάθουν πώς και τι).

    *Ζγαπ (το ζ φατνιακό) από το τουρκικό cevap, η απάντηση. Στην ηπειρωτική σημαίνει και την αναφορά, την απολογία. Τη χρησιμοποιούσε ευρέως ο Αλή Πασάς στις διαταγές του, σαν κατακλείδα: έτσι να κάνετε αλλιώς τζεβάπι δεν μου δίνετε.

  56. spyroszer said

    Άρβιντας Σαμπόνις το θαύμα της φύσης.

    Και το γνωστό σύνθημα: έδωσα για Θεός, αλλά κόπηκα στα θαύματα.

  57. Μαρία said

  58. sarant said

    56: Θα βγει κι άλλο βιβλίο, στο όχι άμεσο μέλλον, με σπανιότερες φράσεις -αλλά πολύ μου αρέσει αυτή η παροιμία με το βόδι, που εγώ την ξέρω με άλλη παραλλαγή 🙂

  59. Μαρία said

    >Τα αγγλικά έχουν το miracle, αλλά έχουν και το wonder
    Και τα γαλλικά:
    Η αυλή των θαυμάτων (βλ. Καμπανέλλης) La cour des Miracles (βλ. Ουγκό, Παναγία των Παρισίων)
    αλλά
    Η χώρα των θαυμάτων/le pays des merveilles

  60. The Milagro Beanfield War, ταινία του 1988 – με Όσκαρ μουσικής για τον Dave Grusin.
    Όπου στην αλαλούμ συνέλευση των κατοίκων του χωριού που απειλείται από «αξιοποίηση» (δεν μπόρεσα να βρω το βίντεο) μπορεί να διακρίνει κανείς γνώριμα μοτίβα.

  61. Why do they call it WonderBra?

    Because when she takes it off you wonder where the tits have gone…

  62. Wunderjahr, το 1905, έτος που ο Αϊνστάιν έκανε τέσσερις ιστορικές δημοσιεύσεις στο Annalen der Physik.

  63. Walking in a winter wonderland, κλασικό χριστουγεννιάτικο τραγουδάκι.

  64. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ερωτόκριτος
    Α. 60
    Eγίνηκεν τόσο γλυκειά, που πάντοθ’ εγρικήθη
    πως για να το’χου’ θάμασμα στον Kόσμον εγεννήθη

    Α.2069
    Eτούτ’ οι δυό ενικήσασι μ’ εκείνους, που τσ’ εβάλα’,
    κ’ εκάμα’ στην παλικαριά θαμάσματα μεγάλα

    Ε.1141
    Nα τως φανεί παράξενο, να το θαμάξουν όλοι,
    να ξετελειώσεις με τιμές του Γάμου μας τη σκόλη.»

    Θαυμαστικό !

  65. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Θαύμα θαύμα το γκόλ του Ολυμπιακού χθές (μάλλον τον κάλυπτε ο Κατσουράνης) θαύμα θαύμα το γκόλ του ΠΑΟΚ πριν λίγο, (που δεν ήταν οφσάϊντ βέβαια).

  66. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΙΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ
    Στην αγιοκατάταξη του Γέροντος Πορφυρίου προχώρησε η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κατά την συνεδρίαση της 27ης Νοεμβρίου 2013.

    Εξ αιτίας αυτής της είδησης,σήμερα το μεσημέρι ήμουν μπροστά σε μια διαμάχη(σαραντάρηδων-πολυδιπλωματούχων) όπου ο ένας «έβαλλε» κατά της αγιοποίησης διότι λέει προαπαιτούνται θαύματα κλπ και η άλλη έλεγε:είχε τη θεία χάρη και αποδεικνύεται από το ότι ..κλπ.
    Έκανα το σταυρό μου και αποχώρησα αλλά προ λίγου βλέποντας το λίκνο, τον ξανάκανα (λες ν ασχοληθούμε μ αυτό;) κι αφού το διάβασα, τρίτη φορά σταυροκοπήθηκα 🙂 (Δόξα σοι)!

  67. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Στην πέτρα της υπομονής προσμένουμε το θάμα
    που ανοίγει τα επουράνια κι είν’ όλα βολετά
    προσμένουμε τον άγγελο σαν το πανάρχαιο δράμα
    την ώρα που του δειλινού χάνουνται τ’ ανοιχτά

    Γ.Σεφέρης «Ερωτικός λόγος»

  68. sarant said

    67: Δεν είμαστε καλά!

  69. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Μέγας είσαι Κύριε και θαυμαστά τα έργα σου

    Ο Παντελής Βούλγαρης στην αρχή και στο τέλος της ταινίας του «ψυχή Βαθιά» παρέθεσε τους στίχους του Μάρκου Μέσκου:
    Σε ποιον θάνατο πήγες. Περνούσε αεράκι από εκεί; – Στοχάσου: Πόσο κράτησε το Θαύμα˙ πόσον η κακιά Στιγμή!

  70. Kαλησπέρα κ. Νίκο, και πάλι ένα υπέροχο άρθρο για το »θαύμα» ή »θάμα» που λίγο ως πολύ, όλοι μας περιμένουμε να χτυπήσει τη πόρτα μας με κάποιο τρόπο ή κι απ’ το παράθυρο κλεφτά, δε πειράζει, για να αλλάξει τα κακώς κείμενα της ζωής μας…
    Να παραθέσω κι εγώ ένα κομμάτι μόνο από την πασίγνωστη συλλογή ποιημάτων του Γιάννη Ρίτσου, του Μεγάλου Ρίτσου μας, »Αργά, Πολύ Αργά Μέσα στη Νύχτα», 2η έκδοση, με »Τα Αρνητικά της Σιωπής», 1987 – »Το Γυμνό Δέντρο», 1987 – »Αργά, Πολύ Αργά Μέσα στη Νύχτα», 1988 και »Δευτερόλεπτα», 1988-1989, εκδόσεις Κέδρος 1991.
    ΝΥΧΤΩΣΕ
    Κι η αποψινή γιορτή αναβλήθηκε
    Κι ούτε που ξέραμε καθόλου
    τι θα πενθούσαν, τι θα γιόρταζαν.
    Μεμιάς ανάψανε τα φώτα κι έσβησαν.
    Απ’ το παράθυρο είδαμε τους μουσικούς
    πέρασαν άφωνοι τη λεωφόρο
    έχοντας στους ώμους τους
    τεράστια χάλκινα όργανα.
    Μείνε, λοιπόν, εδώ,
    κάπνισε το τσιγάρο σου
    μέσα σ’ αυτή τη μεγάλη ησυχία,
    μέσα σ’ αυτό το θ α ύ μ α – τίποτα.
    Κωφάλαλα τ’ αγάλματα.
    Κωφάλαλα και τα ποιήματα. Νύχτωσε.
    Αθήνα, 1.1.1988

  71. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    69.Ψυχραιμία. Επίκειται λέει να γίνει και του (Αϊ) Παϊσιου.

  72. «O res mirabilis» από το Panis Angelicus.

  73. ΔΕΚΑ ΜΕ ΤΟΝΟ

  74. Άρτεμη said

    Χρόνια πίσω, σε γελοιογραφία τού Παυλίδη, νομίζω, η γιαγιά σε αναπηρικό καροτσάκι, ακούει τον αείμνηστο Ανδρέα Παπανδρέου να υπόσχεται ανάκαμψη και σηκώνεται ορμητικά απάνω, ικανή πλέον να περπατήσει, φωνάζοντας «Θαύμα, παιδί μου, θαύμα!»
    Και η Παναγιά σε ξωκλήσει τού Γαλαξιδιού: η κοπέλα , σε χρόνους που καταδικαζόταν θανάσιμα αυτό το αμάρτημα, είχε μείνει έγκυος και παρακαλούσε την Θεομήτορα να τής δείξει τί να κάνει. Οργισμένη η Παναγιά σηκώνει το χέρι από την εικόνα τού τέμπλου και τής ρίχνει μια σφαλιάρα όλη δική της. Τής έμεινε το παρανόμι «Παναγιά η Σφαλιάρα». Δέν ξέρω αν αληθινά υπάρχει αυτό το ξωκλήσι, για το οποίο υποτίθεται ότι έγραψε και η Εύα Βλάμη, όμως θα ηθελα πολύ μιαν εικόνα τής εν λόγω Παναγίας την οποία συχνά επικαλούμαι σε διαφωνίες: » Παναγιά Γαλαξιδιώτισσα σου χρειάζεται» ή «στην Παναγιά τη Σφαλιάρα να πας να αναψεις λαμπάδα, διότι εγώ δέν ευκαιρώ να σού απαντήσω καταλλήλως» 🙂

  75. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ερωτόκριτος.

    Γρικήσετε του Έρωτα, θαμάσματα τα κάνει.
    Eις -ε θανάτους εκατό, όσοι αγαπούν, τσι βάνει·

  76. BLOG_OTI_NANAI said

    Η αναφορά ότι:

    «Η σημασία του υπερφυσικού φαινομένου, που δεν εξηγείται με τη λογική, δεν υπήρχε στην κλασική αρχαιότητα, είναι χριστιανική»

    δεν ξέρω με ποια έννοια καταγράφεται, αλλά υπάρχει πλήθος από σχετικές μαρτυρίες.

    Για παράδειγμα, ο Παυσανίας (6,26.1-2) αναφέρει το ετήσιο θαύμα στη γιορτή των Θυίων όπου τρία άδεια δοχεία κλείνονταν σε ένα κτίσμα του οποίου οι πόρτες σφραγίζονταν, την άλλη μέρα όμως τα δοχεία ήταν γεμάτα κρασί, παρά το γεγονός ότι οι σφραγισμένες πόρτες περνούσαν πρώτα από έλεγχο.

    Λίγο πιο κάτω αναφέρει και το θαύμα του Διόνυσου που διηγούνται οι Ανδριώτες κατά το οποίο, κάθε χρόνο στην εορτή του θεού, από το ιερό του Διονύσου τρέχει νερό από μόνο του.

    Ο Αιλιανός επίσης (3,42) αναφέρει το θαύμα όπου κρασί και γάλα έτρεχε από τη στέγη για να δεχθούν οι γυναίκες τη λατρεία του Διονύσου.

    Και ο Πλούταρχος (Θεμιστοκλής 13) αναφέρει το θαύμα όπου πάλι ο Διόνυσος εμφάνισε ξαφνικά μεγάλη και δυνατή φωτιά.

  77. Αρκεσινεύς said

    Πλάτωνος Πολιτεία 514

    η αλληγορία του σπηλαίου

    ἰδὲ γὰρ
    ἀνθρώπους οἷον ἐν καταγείῳ οἰκήσει σπηλαιώδει, ἀναπεπτα-
    μένην πρὸς τὸ φῶς τὴν εἴσοδον ἐχούσῃ μακρὰν παρὰ πᾶν
    τὸ σπήλαιον, ἐν ταύτῃ ἐκ παίδων ὄντας ἐν δεσμοῖς καὶ τὰ
    σκέλη καὶ τοὺς αὐχένας, ὥστε μένειν τε αὐτοὺς εἴς τε τὸ
    πρόσθεν μόνον ὁρᾶν, κύκλῳ δὲ τὰς κεφαλὰς ὑπὸ τοῦ δεσμοῦ
    ἀδυνάτους περιάγειν, φῶς δὲ αὐτοῖς πυρὸς ἄνωθεν καὶ πόρ-
    ρωθεν καόμενον ὄπισθεν αὐτῶν, μεταξὺ δὲ τοῦ πυρὸς καὶ
    τῶν δεσμωτῶν ἐπάνω ὁδόν, παρ’ ἣν ἰδὲ τειχίον παρῳκο-
    δομημένον,
    ὥσπερ τοῖς θαυματοποιοῖς πρὸ τῶν ἀνθρώπων
    πρόκειται τὰ παραφράγματα, ὑπὲρ ὧν τὰ θαύματα δεικνύασιν

    Φαντάσου, δηλαδή, μέσα σε μια υπόγεια κατοικία όμοια με σπηλιά, η οποία έχει την είσοδό τηςανοιχτή προς το φως σε όλο το μάκρος της σπηλιάς, μέσα σ’ αυτή να βρίσκονται άνθρωποι από την παιδική τους ηλικία δεμένοι με δεσμά και στα πόδια και στον αυχένα, ώστε να μένουν καθηλωμένοι και να βλέπουν μόνο μπροστά τους, χωρίς να μπορούν να στρέφουν γύρω το κεφάλι τους λόγω των δεσμών τους. Ακόμη (φαντάσου) ένα φως από φωτιά να καίει γι’ αυτούς από ψηλά και μακριά και πίσω τους Και ανάμεσα στη φωτιά και τους δεσμώτες να περνά ψηλά ένας δρόμος, παράλληλα στον οποίο φαντάσου να
    έχει χτιστεί ένας μικρός τοίχος,
    όπως ακριβώς έχουν τοποθετηθεί από τους ταχυδακτυλουργούς μπροστά τους τα παραπετάσματα,
    πάνω στα οποία δείχνουν τις ταχυδακτυλουργίες τους.

    .

  78. sarant said

    77: Έγραψα πάντως για κλασικήν αρχαιότητα, κι αυτοί που μου λέτε είναι όλοι μεταγενέστεροι της κλασικής εποχής. Χώρια δηλαδή ότι και να τους δεχτούμε, πάλι δεν έχει κεντρική θέση το θαύμα στην παλιά θρησκεία.

  79. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Θαμάζομαι η μάνα σου
    πώς δε μ-πετά στα νέφη
    τέθοιο σγουρό βασιλικό
    απού `χει κι ανεθρέφει

    ερωτόκριτος
    Κατά Γιάννη Μαρκόπουλο

  80. Miracle on 34th Street: Παλιά ταινία για όλη την οικογένεια, δημοφιλής για πολλά χρόνια στα αμερικάνικα κανάλια την ημέρα του Thanksgiving, που τυχαίνει να είναι σήμερα!
    (…σε περίπτωση που υπήρξε απορία για την σημερινή λογοδιάρροιά μου 🙂 )

  81. Mirabilis jalapa, κληρονομικότητα, και γενετική.

  82. # 75

    Στο δρόμο για τα Πενταόρια υπάρχει η Κλεφτοπαναγιά, στέκι κάποτε των παρανόμως αθλουμένων στο στριφτό (από Δεκέμβρη -για το καλό του χρόνου- μέχρι τον άλλο Νοέμβρη…). Υπάρχει βέβαια εδώ και λίγα μόλις χρόνια η Παναγιά η Γάλαξα, πέρα στον Τράχηλα.
    Για Παναγιά Σφαλιάρα δεν άκουσα ποτέ μου τίποτε ούτε και εμπιστεύομαι από ιστορικής πλευράς τις διηγήσεις της Βλάμη.

  83. Voulagx said

    Θαυματα http://www.youtube.com/watch?v=Cj3W9rt3GTE απο το διαστημοπλοιο του Τζεφερσον

  84. vikar said

    Έχω άλλη μιά αρνητική χρήση. Όταν κανείς έκανε αδικαιολόγητα, ανόητα, αλλοπρόσαλλα πράγματα, οτινανιές που θα μπορούσαμε να πούμε σήμερα, έλεγι’ ο πατέρας μου, «θαμάζει τί να κάνει». Τό ‘χει ακούσει κανένας σας αυτό;

  85. Πέπε said

    Συμφωνώ με πολλούς προλάλ: πολύ ωραίο θέμα και άρθρο.

    @19: Αυτό το μιράκολο είχε συμβεί και στο σχολείο μου.

    Έρχεται ο Σύμβουλος Φυσικών να κάνει μια πρότυπη διδασκαλία. Το μάθημά του ήταν μάλλον κάτι σχετικό με την πήξη και την τήξη, δεν ξέρω ακριβώς, πάντως ζήτησε να του φέρουν ένα μπουκάλι νερό από το ψυγείο, ένα από τη βρύση, και πάγο, για να παρουσιάσει στα παιδιά ένα πείραμα. Κάνει λοιπόν τα μαγικά του, αλλά το πείραμα δεν πετυχαίνει. Μια, δυο, τίποτα. Στο τέλος ένας μαθητής που καθόταν μπροστά μπροστά παρατήρησε μυρίζοντας ότι το μπουκάλι από το ψυγείο δεν είχε νερό αλλά ρακή!

  86. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    85. Το θαυμάζω (θαμάζομαι ή θαμάζω κατά τόπους) έχει και την έννοια του απορώ, εκπλήσσομαι.Στο Ευαγγέλιο όταν ο Χριστός απευθύνθηκε στη Σαμαρείτιδα οι μαθητές εθαύμασαν ότι μετά γυναικός ελάλει.
    Και αλλού, νομίζω όταν οι Μυροφόρες είδαν τον τάφο κενό

  87. Μαρία said

    87
    Και ο διάλογος:
    -Τί θαυμάζεις Μαριάμ; τί ἐκθαμβεῖσαι τῷ ἐν σοί;
    […]
    -Ἂνανδρός εἰμι καί πῶς τέξω υἱόν;

  88. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Θαύμα επιλογή το θαύμα.
    Ταινίες και θεατρικά, από το θαύμα των Χριστουγέννων
    ως τη θαυμαστή μπαλωματού, (δεν την είπαμε μου φαίνεται).

  89. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    «Εθαματούργησε πάλι η χάρη σου» ,οι γιαγιάδες άμα κάναμε καμιά ζημιά.
    δεν είν αργά για θαύματα

  90. Η χρήση του «θαυμάζω» με τη σημασία «απορώ, εκπλήσσομαι» είναι κλασική. Όσοι έκαναν τον Κρίτωνα στο σχολείο θα θυμούνται το Σωκράτη να λέει στην αρχή «Θαυμάζω ὅπως ἠθέλησέ σοι ὁ τοῦ δεσμωτηρίου φύλαξ ὑπακοῦσαι.» Λίγο πιο κάτω, βέβαια, του λέει ο Κρίτων «σοῦ πάλαι θαυμάζω αἰσθανόμενος ὡς ἡδέως καθεύδεις», όπου η λέξη έχει και την αρχαία και τη σημερινή της σημασία. — Και μακάριος όποιος μπορεί, όταν έρθει η ώρα του, να πει μαζί με το Σωκράτη — και να το νιώθει — «Καὶ γὰρ ἄν πλημμελὲς εἴη ἀγανακτεῖν τηλικοῦτον ὄντα εἰ δεῖ ἤδη τελευτᾶν»!

  91. sarant said

    81: Σωστά, εσείς έχετε αργία Μιχάλη -τον σφάξατε τον Τούρκο;

    85-87-91: Όπως δηλαδή και το θιαμαίνομαι στο 11 και στο 50.

  92. Άρτεμη said

    83 Πολύ μού αρέσει η Κλεφτοπαναγιά 🙂

  93. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    85 – Η μάνα μου που είναι απο το Σοφικό Έβρου (μετά το Διδυμότειχο) οταν ήμουν μικρός και έκανα καμια τρελή σκανταλιά, θυμάμαι που μου έλεγε, θιαμάζεσαι τι να κάνεις, αλλα και θιαμάζεται έλεγε για άλλους.

  94. Γς said

    Ουφ,
    κι ένα σαπουνόθαυμα

  95. Γς said

    Θυμάμαι πιτσιρικάς τον φίλο μου το Νίκο που είδε ξαφνικά μπροστά του τον αγαπημένο του πατέρα του, που είχε πεθάνει μερικές μέρες πριν.
    Και σκεπτόμουν πως γίνεται να βλέπει ο άνθρωπος τέτοια “θαύματα”.

    Θαύματα.
    Και καθόλου δεν θαύμασα τότε που η εικόνα ήταν τεράστια και φωτισμένη με ένα περίεργο φώς:

    “ Πεσμένη κάτω με επιθανάτιο ρόγχο, κοιτάζω μια εικόνα της Παναγίας πάνω από το γραφείο μου και παρακαλάω να τη σώσει κι ας μείνει όπως είναι. […]
    Και να δεις που δεν υπήρχε εικόνα της Παναγίας πάνω από το γραφείο μου στο σπίτι. Ποτέ δεν υπήρχε.”

    Και να πεις ότι ήμουν θεούσος; Το αντίθετο μάλιστα.
    Μα πως γίνεται να βλέπει ο άνθρωπος τέτοια “πράγματα”;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: