Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ένα βιβλίο για δώρο

Posted by sarant στο 12 Δεκεμβρίου, 2013


Τις γιορτές κάνουμε δώρα. Το ιστολόγιο αρέσκεται να δίνει (και να δέχεται) βιβλία για δώρα. Όπως είχα πει από την προηγούμενη εβδομάδα, αποφάσισα φέτος  να δημοσιεύσω ένα άρθρο με προτάσεις για βιβλία-δώρα. Όχι τόσο δικές μου προτάσεις, αν και θα κάνω κι εγώ, αλλά κυρίως δικές σας. Αλλά θα βάλω έναν περιορισμό, και θα τον εξηγήσω.

Θα προτείνω λοιπόν βιβλία για να κάνετε δώρα στις γιορτές και θα σας καλέσω να κάνετε κι εσείς τις προτάσεις σας, αλλά όχι οποιαδήποτε βιβλία. Στο άρθρο αυτό, θα ήθελα να περιοριστούμε σε καινούργια βιβλία, βιβλία δηλαδή που κυκλοφόρησαν στην ελληνική γλώσσα στους τελευταίους 12 μήνες -το λέω έτσι για να πιάσουμε και την παραγωγή των περσινών γιορτών, αν και δεν θα ζητήσω πιστοποιητικό από τη Βιβλιονέτ για να δεχτώ μια πρόταση βιβλίου! Περιλαμβάνονται και επανεκδόσεις βιβλίων που ήταν εξαντλημένα (κάνω και μια πρόταση από την κατηγορία αυτή).

Γιατί μόνο καινούργια βιβλία; Επειδή, και το έχω ξαναγράψει, στις πολύ ιδιόμορφες συνθήκες κρίσης που περνάμε σήμερα το μεγάλο πρόβλημα το αντιμετωπίζουν οι νέες εκδόσεις. Παρόλο που τα βιβλία που εκδοθηκαν φέτος είχαν χαμηλότερες τιμές από τα αντίστοιχα περσινά ή προπέρσινα, ο ανταγωνισμός που αντιμετωπίζουν από παλιότερες, καλές και πάμφθηνες εκδόσεις είναι οξύτατος και αναμένεται να ενταθεί ακόμα περισσότερο μέσα στις γιορτές. Βλέπετε, εξαιτίας της κρίσης των εφημερίδων, οι περισσότερες κυριακάτικες εφημερίδες προσφέρουν από ένα βιβλίο (και όχι μόνο) μαζί με κάθε φύλλο τους. Έπειτα, πολλοί εκδοτικοί οίκοι, και μάλιστα από τους κορυφαίους, διαθέτουν το παλιό τους στοκ σε εξευτελιστικές τιμές, με εκπτώσεις που φτάνουν το 80%. Τρίτον, έχουν πληθύνει πολύ τα βιβλιοπωλεία που διαθέτουν μεταχειρισμένα και πάμφθηνα βιβλία, ενώ τώρα τελευταία βλέπω και περίπτερα του κέντρου να βγάζουν πάγκους με παλιά, καλά βιβλία. Και, τέταρτον, μέσα στις γιορτές πολλοί εκδοτικοί οίκοι και άλλοι φορείς κάνουν και έκτακτα μπαζάρ, όπου πάλι διαθέτουν βιβλία κοψοχρονιάς.

Για τον βιβλιόφιλο η κατάσταση αυτή είναι από ευνοϊκή έως παραδεισένια: ακόμα κι όταν το εισόδημά του έχει περικοπεί εξαιτίας της μνημονιακής λαίλαπας, οι εκπτώσεις στα βιβλία είναι ακόμα μεγαλύτερες, οπότε η βιβλιαγοραστική του δύναμη συχνά όχι απλώς δεν έχει μειωθεί, αλλά ίσως και να έχει αυξηθεί, υπό τον όρο ότι αγοράζει μόνο προσφορές και μεταχειρισμένα. Όμως για τον εκδότη, που βγάζει νέα βιβλία, η ίδια κατάσταση είναι ασφυκτική αφού τα καινούργια βιβλία, όσο και να ρίξουν τις τιμές τους, πάντα θα είναι ακριβότερα από τις προσφορές ή από τα μεταχειρισμένα.

Γι’ αυτό θα σας προτείνω, και θα ζητήσω να προτείνετε, μόνο καινούργια βιβλία.

Θα μπορούσε βέβαια να πει κανείς ότι το κάνω για να ευλογήσω τα γένια μου, διότι φέτος έβγαλα κι εγώ βιβλία, και μάλιστα τέσσερα. Δύο εντελώς δικά μου, πιο πρόσφατα τα Λόγια του αέραένα τερπνό και ενδιαφέρον, ελπίζω, φρασεολογικό λεξικό με 1001 παγιωμένες (ή ιδιωματικές) εκφράσεις της ελληνικής γλώσσας, και λίγο παλιότερα τις Οπωροφόρες λέξεις, μια χυμώδη ιστορία των καρπών και των ονομάτων τους. Και άλλα δύο που ήταν επιμέλειες, πρώτα τη συλλογή διηγημάτων Ο μυστηριώδης φίλος και άλλες ιστορίες του Ν. Λαπαθιώτη και πρόσφατα τα Γράμματα από το Παρίσι του Κώστα Βάρναλη. (Δυο άλλα βιβλία μου, που ήταν εξαντλημένα, επανεκδόθηκαν, η Γλώσσα μετ’ εμποδίων και οι Λέξεις που χάνονται).

Όμως πολλά είπα για τον εαυτό μου, προχωράω σε μερικές προτάσεις μου, βιβλία φετινά που σας προτείνω να χαρίσετε για δώρο στις γιορτές. Όπως θα δείτε, οι προτάσεις μου χωλαίνουν σε ένα καίριο σημείο: δεν έχουν σχεδόν καθόλου λογοτεχνικά βιβλία. Εδώ θα πρέπει να συμπληρώσετε εσείς το κενό. Γράφω μερικά λόγια για κάθε βιβλίο που προτείνω, αλλά στις δικές σας προτάσεις αυτό δεν είναι υποχρεωτικό, απλώς καλοδεχούμενο.

Το πρώτο βιβλίο που θα προτείνω αφορά ένα θέμα που έγινε φέτος επίκαιρο από πολλές απόψεις, τον ναζισμό και τις καταβολές του. Πρόκειται για το δοκίμιο του ιταλού Έντσο Τραβέρσο Οι ρίζες της ναζιστικής βίας, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδοσεις του Εικοστού Πρώτου σε μετάφραση του Ν. Κούρκουλου. Δεν είμαι αμερόληπτος, ο εκδότης και ο μεταφραστής είναι καλοί φίλοι, αλλά το βιβλίο είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρον και δεν είναι και μεγάλο σε έκταση. Ο Τραβέρσο ανιχνεύει τις ρίζες του ναζισμού στον 19ο αιώνα, ιδίως στην κατάκτηση των αποικιών στην Αφρική. Αλλά βιολογικά κατώτερους δεν θεωρούσαν οι Ευρωπαίοι μόνο τους Αφρικανούς αλλά και τους προλετάριους της ίδιας τους της χώρας. Σε μια σύντομη αλλά πολύ ενδιαφέρουσα ενότητα, ο Τραβέρσο παραθέτει κείμενα γνωστών συγγραφέων (του Ζολά, ας πούμε, του Φεντό ή του Θεόφιλου Γκοτιέ) που στάζουν μίσος για τους κομμουνάρους, τους εξεγερμένους της Κομμούνας του Παρισιού. (Άρα οι δικοί μας συγγραφείς δεν είναι ούτε σε αυτό πρωτοπόροι).

Και το δεύτερο βιβλίο που θα προτείνω είναι πολιτικό ή τέλος πάντων όχι λογοτεχνικό, και το έχει γράψει κι αυτό φίλος. Μάλιστα, δεν πρόκειται για ένα βιβλίο, αλλά για σειρά τριών ή τεσσάρων μικρών τόμων, από τους οποίους προς το παρόν έχουν κυκλοφορήσει οι δύο. Πρόκειται για τα Στοιχήματα του Γιάννη Χάρη, από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη, που είναι δυο (μέχρι τώρα) κομψοί τόμοι με συγκεντρωμένες επιφυλλίδες του Χάρη. Ο πρώτος τόμος, Στοιχήματα Α’, έχει υπότιτλο Εθνικισμός-Ρατσισμός-Μετανάστευση, ενώ τα Στοιχήματα Β’ περιέχουν σημειώματα για γλωσσικά και μεταφραστικά θέματα, που κάποια από αυτά θα άξιζε να τα συζητήσουμε και εδώ (και επιφυλάσσομαι να τα παρουσιάσω). Σαν ορεκτικό, βάζω μερικούς τίτλους επιμέρους άρθρων: Σύγχρονοι μύθοι – αρχαίες απάτες. Οι κροκόδειλοι και οι μυγοχάφτες. Γλώσσα με πλαστικές επεμβάσεις. «Θρύλο, θεό μου, Ολυμπιακό μου!» Χλ χλ χλ το κύμα, και να ο μοχλός! Της Θεανούς; τότε και της Μαρίνης! Ευφυΐα και κουτοπονηριά των λέξεων. Ούτε του Κώστα Καβάφη ούτε του Μίνωος Βολανάκη. 

Για να μη λέτε ότι βάζω μόνο μη λογοτεχνικά, να θυμίσω ότι επανεκδόθηκαν πρόσφατα, ενώ ήταν επί δεκαετίες εξαντλημένα, τα τρίτομα Άπαντα του Γιώργου Κοτζιούλα από τις εκδόσεις Δίφρος. Αρχικά είχαν εκδοθεί μετά τον αδόκητο θάνατο του ποιητή το 1956, από επιτροπή φίλων του, στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Ο πρώτος τόμος περιέχει ποιήματα της περιόδου 1928-1942, ο δεύτερος πεζά και ο τρίτος ποιήματα της περιόδου 1943-1956. Η λέξη «Άπαντα», βέβαια, δεν ταιριάζει απόλυτα, αφού λείπει μεγάλο μέρος του έργου του Κοτζιούλα, και ποιήματα αλλά και πεζά. Φυσικά, για τον Κοτζιούλα έχω γράψει πάρα πολλές φορές στο ιστολόγιο, οπότε δεν θα πω περισσότερα, τον ξέρετε καλά.

Πριν από δυο μήνες περίπου κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καστανιώτη ο δεύτερος τόμος των κειμένων του Ν. Ζαχαριάδη, που τα συγκεντρώνει και τα επιμελείται ο φίλος Γιώργος Πετρόπουλος. Τον πρώτο τόμο (κείμενα της περιόδου 1940-45) τον είχα παρουσιάσει εδώ πριν από δυο χρόνια περίπου, ο δεύτερος τόμος έχει κείμενα της περιόδου 1946-47, με γενικό τίτλο «Υπέρ βωμών και εστιών«, και τώρα οι επιμελητές είναι δύο, ο Πετρόπουλος και ο Ν. Χατζηδημητράκος, άλλος δεινός ερευνητής και αρχειοδίφης. Οι επιμελητές προσθέτουν και αναλυτικό πολιτικό ημερολόγιο της περιόδου 1946-47, όπου βέβαια, για πολλούς, το σημαντικότερο γεγονός, που ίσως σημάδεψε τη μετέπειτα πορεία των πολιτικών πραγμάτων, ήταν η απόφαση του ΚΚΕ και γενικά του συνασπισμού κομμάτων του ΕΑΜ (αλλά και μικρότερων κεντρώων κομμάτων και πολιτευτών) για αποχή από τις εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946. Είχα σκοπό να γράψω, με αφορμή το βιβλίο των Πετρόπουλου-Χατζηδημητράκου, για το θέμα αυτό, αλλά δεν τα κατάφερα ως τώρα, επιφυλάσσομαι. Πάντως, τα κείμενα του Ζαχαριάδη αφήνουν να φανεί μια εικόνα του Ζαχαριάδη που ίσως ξενίσει κάποιους -για παράδειγμα, όχι μόνο δεν απορρίπτει αλλά σχεδόν προτείνει την εκδίωξη της μουσουλμανικής μειονότητας από την Ελλάδα.

Πλησιάζω στο τέλος πλησιάζοντας προς τη λογοτεχνία. Το επόμενο βιβλίο που θα προτείνω δεν είναι ακριβώς λογοτεχνικό, αλλά αυτοβιογραφικό -και μάλιστα πρόκειται για αναμνήσεις μιας μεγάλης μορφής της λογοτεχνίας μας, της Άλκης Ζέη, από τις εκδόσεις Μεταίχμιο με τίτλο «Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο«. Γεννημένη το 1925, η Άλκη Ζέη εκθέτει εδώ τις αναμνήσεις από την παιδική της ηλικία πρώτα στη Σάμο (που χρησίμεψαν και σαν υλικό για το αριστουργηματικό «Καπλάνι της βιτρίνας») και μετά, στην προεφηβεία και την εφηβεία, στην Αθήνα του Μεταξά και της Κατοχής, για να κλείσει με την πρώτη νιότη λίγο πριν και μετά τα Δεκεμβριανά. Από το βιβλίο παρελαύνουν μεγάλες μορφές της πνευματικής ζωής (Γκάτσος, Αξελός, Κουν, Ελύτης κτλ.) με τους οποίους έκανε παρέα η συγγραφέας ως έφηβη (ή ήταν συγγενείς της, όπως η θεία της, η Διδώ Σωτηρίου), ενώ σε σχόλια που γράφονται με άλλη γραμματοσειρά η συγγραφέας θυμάται μεταγενέστερα γεγονότα ή μας πληροφορεί τι απέγιναν οι φίλοι εκείνοι της νιότης της. Προσωπικά έχω αδυναμία στα αυτοβιογραφικά κείμενα, αλλά νομίζω ότι το βιβλίο της Ζέη είναι ενδιαφέρον και θα αρέσει σε πολλούς. Ο τίτλος είναι παρμένος από το μολύβι που χρησιμοποιούσε η δεκάχρονη Άλκη όταν πρωτοσκέφτηκε να γίνει συγγραφέας, τότε που «άρχισε γράφοντας γράμματα στις υπηρετριούλες της πολυκατοικίας της για τους αγαπημένους τους με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο, πάνω στο μαρμάρινο τραπέζι της κουζίνας».

Και φτάνοντας στο τέλος θα αναφέρω και ένα αμιγώς λογοτεχνικό βιβλίο, τη νουβέλα του Γιάννη Μακριδάκη Του Θεού το μάτι. Ο Μακριδάκης είναι συγγραφέας που τον παρακολουθώ, δηλαδή αγοράζω οτιδήποτε δικό του, μου αρέσει πολύ, μεταξύ άλλων για τη γλώσσα του, αλλά δεν θα πω πολλά επειδή το βιβλίο του το έχω ήδη παρουσιάσει στο ιστολόγιο -και σας παραπέμπω σε αυτή την παρουσίαση. Και κλείνοντας θα αναφέρω και μερικά άλλα βιβλία που παρουσίασα στη χρονιά που μας πέρασε και που πιστεύω πως αξίζουν:

«Είναι λάθος ή δεν είναι; Ιδού η απορία«, της Άννας Ιορδανίδου, καλό δώρο για επιμελητές βιβλίων και άλλους επαγγελματίες γραφιάδες.

«Αγαπητέ Στρατή Μυριβήλη» της Νίκης Λυκούργου, η αλληλογραφία του Μυριβήλη με τον Λαπαθιώτη, τον Κοτζιούλα και άλλους.

«Μίλα μου για γλώσσα«, του Φοίβου Παναγιωτίδη, απλά μαθήματα γλωσσολογίας για αμύητους που θέλουν να μυηθούν.

«Ρώμος Φιλύρας: Άπαντα τα ευρεθέντα«, η συγκεντρωτική δίτομη έκδοση των ποιημάτων του μεγάλου ποιητή, σε επιμέλεια Χ. Καράογλου-Αμαλίας Ξυνογαλά.

«Η γκαρσόν και ο δολοφόνος«, μια αληθινή ιστορία παρενδυσίας στο Παρίσι της τρελής δεκαετίας του 20, και τέλος:

«Ο βενετσιάνικος καθρέφτης«, τρεις νουβέλες από τον Εμφύλιο, του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, που βγάλαμε πέρσι τέτοιον καιρό για τον ένα χρόνο από τον θάνατό του.

67 Σχόλια to “Ένα βιβλίο για δώρο”

  1. LandS said

    Επειδή τα βιβλία επανεκδίδονται γράφεις “επανεκδίθηκαν»; 🙂
    Αν «επανεκδόδονται», επανεκδόθηκαν; 🙂 🙂

  2. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Τις προάλλες η σύντροφός μου μού έκανε δώρο τη Ρόζα του Αμερικανού Τζόναθαν Ραμπ. Πρόκειται για μια αστυνομική μυθοπλασία, που έχει σαν αφορμή τη δολοφονία της Ρόζας Λούξεμπουργκ στο Βερολίνο της δεκαετίας του ’20. Απ’ ότι διαβάζω (το’ χω φτάσει μέχρι τη μέση) θα επακολουθήσουν άλλα δυο, άρα μέλλει να γίνει -όπως προστάζει η μόδα της εποχής- τριλογία.
    Η πρόταση απευθύνεται στους αναγνώστες εκείνους που αρέσκονται στα αστυνομικά μυθιστορήματα και μόνο σαν αστυνομικό στέκει..

  3. Καλημέρα Νικοκύρη
    Ευχαριστώ για τη λιτή και αντικειμενική περιγραφή των βιβλίων που εισηγείσαι και οπωσδήποτε θα επωφεληθώ και για προσωπική χρήση .

  4. Μπετατζής said

    Διάβασα και προτείνω (και) το άλλο βιβλίο του Traverso από τις ίδιες εκδόσεις (21ος αιώνας), Δια πυρός και Σιδήρου, περί του ευρωπαϊκού εμφύλιου πολέμου, 1914 – 1945. Είναι πολύ ενδιαφέρον και ευκολοδιάβαστο, εννοείται και ότι η μετάφραση ρέει αβίαστα. Το βιβλίο αναζητεί μία δύσκολη ισορροπία, την οποία κατά τη γνώμη μου πετυχαίνει. Να μιλήσει δηλαδή για τη βία όλων των πλευρών της πιο πάνω περιόδου, χωρίς να ξεπέφτει στον αντικομμουνισμό, αντίθετα παίρνει ευθέως θέση κατά των εξισωτικών θεωριών. Έμαθα και από πού προέρχεται η πολυφορεμένη και μοδάτη μαλακία των δύο άκρων, την πρωτολάνσαρε ένας ιστορικός ονόματι Νόλτε, (με επιφύλαξη για την προφορά και τη γραφή). Όλα τελικά είναι παλιά κόλπα που ανακυκλώνονται. Πολύ ενδιαφέρον και το τμήμα που ασχολείται με το πώς αντιμετώπισε κάθε ευρωπαική χώρα το θέμα των συνεργατών, μετά την ήττα των Ναζί. Γοητευτικός και ανθρώπινος μου φάνηκε ο πρόλογος του συγγραφέα, όπου παραθέτει προσωπικά βιώματα από την Ιταλία και ξεκαθαρίζει τη στάση και τη θέση του απέναντι στο θέμα του . Απ΄ότι λέει το βιβλιονετ είμαστε εντάξει και με την προϋπόθεση της πρόσφατης κυκλοφορίας. http://www.biblionet.gr/book/186232/%CE%94%CE%B9%CE%B1_%CF%80%CF%85%CF%81%CF%8C%CF%82_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%83%CE%B9%CE%B4%CE%AE%CF%81%CE%BF%CF%85

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

  6. munich said

    πολύ χρήσιμη ανάρτηση, περιμένω με λαχτάρα τις προτάσεις των εκλεκτών σχολιαστών γιατί έχω κάποια λιγοστά ευρώ να ξοδέψω τις γιορτές. Αν σκεφτώ κι εγώ κατί σύγχρονο αξιόλογο που διάβασα θα επανέλθω..

  7. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα
    Χρόνια πολλά στις Σπυριδούλες, στους Σπύρους και Σπυρίδωνες εξαιρουμένου του Σπυράδωνη των φαρμακευτικών εταιρειών

    θα πρότεινα και

    την «Η εμπειρία της Κατοχής και της Αντίστασης στην Αθήνα» του Μενέλαου Χαραλαμπίδη,

    τις «Εβραϊκές μαρτυρίες : απόσπασμα από το Βιβλίο Ζωή και θάνατος στο Τρίτο Ράιχ» του Peter, Fritzsche, Εκδόσεις ,ΘΥΡΑΘΕΝ

    «Καβάφης, Κωνσταντίνος Π., 1863-1933, Άπαντα τα ποιήματα», Νάρκισσος
    σε επιμέλεια της Σόνια Ιλίνσκαγια, όπως και «Κ. Π. Καβάφης, Οι δρόμοι προς το ρεαλισμό στην ποίηση του 20ού αιώνα» Κέδρος, της ιδίας

    «Το Τανγκό της Παλιάς Φρουράς» του Αρτούρο Πέρεθ- Ρεβέρτε, Εκδόσεις Πατάκη

    Αυτά τα βιβλία είναι ακριβά, αν έχετε να κάνετε πολλά δώρα, θα σας πρότεινα το φετινό βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης από τα ισπανικά
    «Το καρφί » του Πέδρο Αντόνιο δε Αλαρκόν από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων, μόλις 5 ευρώπουλα

    Συγχωρήστε με για την ανώμαλη προσγείωση στη ζοφερή επικαιρότητα AΝΕΡΓΟΣ 43ΧΡΟΝΟΣ ΕΚΤΕΛΕΣΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΔΑΝΕΙΖΕ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗ ΤΟΥ

  8. Αρκεσινεύς said

    «Πού πας, ρε άνθρωπε, πρώτη Κυριακή του Μάη να βάλεις εκλογές; Ό,τι έχουνε βγει τα μούσμουλα. Άλλη δουλειά δεν έχουμε να κάνουμε; Μόνο να τρέχουμε για τους ψήφους; Δεν ακούτε, ρε; Η γης φωνάζει. Το πρώτο φρούτο, σου λέει, σ’ το δίνω, το μούσμουλο». Γιάννη Μακριδάκη, Του Θεού το μάτι.
    Δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε υπερβολικά, πάντως το προτείνω μαζί με τον Νικοκύρη. Μετά τον Ανάμιση ντενεκέ τα νεότερά του υστερούν.

    Ο Μιχελάκης όρισε τις αυτοδιοικητκές εκλογές την 3η και 4η Κυριακή του Μάη.

  9. Μιας που κι εγώ ασχολούμαι με βιβλιογραφία/ες σε συγκεκριμένα θέματα, και μιας και δεν βλέπω να ξεμπερδεύουμε σύντομα με τη ναζιστική συμμορία, θα βάλω εδώ τα βιβλία για τη ΧΑ που εκδόθηκαν τους τελευταίους 12-14 μήνες, κι αν κάποιος θέλει να διαβάσει ή να κάνει δώρο ένα από αυτά, ας ρίξει μια ματιά στον κατάλογο -όλα είναι πολύ καλά 🙂

    Χρυσή Αυγή:

    Ψαρράς, Δημήτρης, Η μαύρη βίβλος της Χρυσής Αυγής Ντοκουμέντα από την ιστορία και τη δράση μιας ναζιστικής ομάδας, Αθήνα, Πόλις, 2012, 471σ., 21×14εκ., ISBN 978-960-435-375-0, Μαλακό εξώφυλλο, € 18,00

    Ψαρράς Δημήτρης, Το μπεστ σέλερ του μίσους. Τα «πρωτόκολλα των σοφών της Σιών» στην Ελλάδα, 1920-2013, Πόλις, 2013, 394 σελ., ISBN 978-960-435-426-9, Τιμή € 16,00

    Χασαπόπουλος, Νίκος, Χρυσή Αυγή Η ιστορία, τα πρόσωπα και η αλήθεια, Σειρά Πολιτική, Αθήνα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2013, 170σ., 21×14εκ., ISBN 978-960-14-2634-1, Μαλακό εξώφυλλο, € 9,90

    Μάριος Εμμανουηλίδης & Αφροδίτη Κουκουτσάκη, Χρυσή Αυγή και στρατηγικές διαχείρισης της κρίσης, Futura, 2013, 140 σελ. ISBN 978-960-9489-32-4, Τιμή € 12,78

    Τάκης Κατσιμάρδος & Θοδωρής Ρουμπάνης (επιμέλεια), Η ιστορία του νεοναζισμού στην Ελλάδα, Τα ντοκουμέντα της ναζιστικής βίας, Eθνος, Πήγασος Εκδοτική ΑΕ, 2013, 158 σελ., Διανεμήθηκε δωρεάν μαζί με την εφημερίδα «Έθνος της Κυριακής» στις 6.10.2013, Περιέχει βιβλιογραφία

    Συλλογικό έργο, Τάκης Κατσιμάρδος & Θοδωρής Ρουμπάνης (επιμέλεια), Η μαύρη βίβλος του νεοναζισμού, Στο φως η πραγματική Χρυσή Αυγή, («Σιγά μη Φοβηθώ»), Αθήνα, Εθνος, Πήγασος Εκδοτική ΑΕ, 2013, 224σ., 20×15εκ., Διανεμήθηκε δωρεάν μαζί με την εφημερίδα «Έθνος της Κυριακής» στις 29.9.2013

    Κατερίνα Θωίδου & Γιώργος Πίττας, Φάκελος Χρυσή Αυγή Τα εγκλήματα των νεοναζί και πώς να τους σταματήσουμε, Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο, 2013, 119 σελ. ISBN 978-960-7967-84-8, Τιμή € 5,00

    Κώστας Πίττας & Θανάσης Καμπαγιάννης, Η φασιστική απειλή και η πάλη για να την τσακίσουμε, Αθήνα, Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο, 2013. 92σ. · 21×14εκ., 2η έκδοση, 1η έκδοση 2011, Έκδοση συμπληρωμένη.
    ISBN 960-7967-78-8, € 5,00

    Παπαϊωάννου Κωστής, Τα «καθαρά χέρια» της Χρυσής Αυγής Εφαρμογές ναζιστικής καθαρότητας, Μεταίχμιο, 2013, ISBN: 978-960-566-417-6, Σελίδες: 264

    Βλάχος, Μπάμπης, Ο ψηφοφόρος της Χρυσής Αυγής, Αθήνα, Υπερσιβηρικός, 2013, 52σ., 17×12εκ., ISBN 978-618-80687-1-1, Μαλακό εξώφυλλο, € 4,26

    Μιχαήλ, Σάββας, Η φρίκη μιας παρωδίας Τρεις ομιλίες για τη «Χρυσή Αυγή», Αθήνα, Αγρα, 2013, 69σ., 21×13εκ., Περιέχει βιβλιογραφία, ISBN 978-960-505-063-4, Μαλακό εξώφυλλο, € 10,50

    Ζουμπουλάκης, Σταύρος, Χρυσή Αυγή και Εκκλησία, Αθήνα, Πόλις, 2013, 115σ., 21×12εκ., ISBN 978-960-435-390-3, Μαλακό εξώφυλλο, € 10,00

  10. spiral architect said

    @8: Σωστά! Το επιβεβαιώνει και η (οθντκ) Εφημερίς της (οθντκ) Κυβερνήσεως! 😛

  11. geo sarikoudi said

    «Η λιμνοθάλασσα της Γεωργικής Σχολής» του Κάρολου Τσιζεκ εκδ Κίχλη για τη Θεσσαλονίκη του μεσοπολέμου και της Κατοχής

  12. Γιώργος Θαλάσσης said

    Εκδόθηκε πρόσφατα (Δεκέμβριος, Εκδόσεις Ροδακιό), ένα βιβλίο με διηγήματα της Τασίας Βενέτη,με τον τίτλο «Του χιονιού» . Είναι ένα οδοιπορικό στη Μουργκάνα (Ήπειρος) πριν και μετά τον πόλεμο.
    Για την περιοχή έχουν γράψει πολλοί, (να θυμίσω την «Ελένη» του Γκέιτζ, αλλά και τον γνωστό στο Νικοκύρη Σωτήρη Δημητρίου). Η Τασία, κάνοντας φοβερή οικονομία λόγου, αποδίδει αριστουργηματικές σκηνές από την πίκρα εκείνης της εποχής. (Τα έσοδα πάνε σε σύλλογο σχετικό με προβλήματα υγείας παιδιών).

  13. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια και τις προτάσεις!

    Μερικά που προτείνατε σίγουρα θα τα πάρω κι εγώ -πάλι σε μπελάδες μπήκα!

  14. smerdaleos said

    Νίκο ο διπλός περιορισμός που επέβαλες (και ελληνόφωνα και φετινά) με βγάζει οφ σάιντ.

  15. oikodomos said

    Καλημέρα σε όλους!
    Δεν υπάρχει καλύτερο δώρο από το βιβλίο. Όσοι διαθέτουν ακόμα τη δυνατότητα της προσφοράς ενός δώρου στις γιορτές, να το κάνουν, ακόμα και αν πρόκειται να το προσφέρουν στον εαυτό τους.
    Αν και τον τελευταίο καιρό τα διαβάσματά μου αφορούν κυρίως παλαιότερα βιβλία, ξεχώρισα τέσσερα καινούργα και τα προτείνω ανεπιφύλακτα.

    «Άπαντα» του Γιώργου Κοτζιούλα από τις εκδόσεις Δίφρος (που μας το προτείνεις και εσύ αγαπητέ Νίκο στην ανάρτησή σου). Για όσους αγαπούν και εμπνέονται από το έργο του Κοτζιούλα, και γενικότερα για όσους είναι δεκτικοί σε αυτά που η ποίηση πάντα προσφέρει.

    «Αναζητώντας την Ιθάκη…Πορεία ζωής…», του Γιώργου Φαρσακίδη, Αθήνα 2013. Ένα αυτοβιογραφικό λεύκωμα αναφορά στην πορεία της ζωής και του έργου του λαϊκού αγωνιστή, εικαστικού και συγγραφέα, πλούσιο σε εικόνες, γεγονότα, σκέψεις και θύμησες.

    «Τάσος Λειβαδίτης, Τραγουδάω, όπως τραγουδάει το ποτάμι – Μελοποιημένοι στίχοι», εκδόσεις Μετρονόμος. Ένα αφιέρωμα στον ποιητή μαζί με όλους του στίχους που έχει γράψει ο Λειβαδίτης όπως μελοποιήθηκαν από τους συνθέτες με τους οποίους συνεργάστηκε. Ακόμα, γράφουν για τον ποιητή και τον άνθρωπο Λειβαδίτη οι: Μίκης Θεοδωράκης, Φώντας Λάδης, Γιώργος Μιχαλακόπουλος, Μίμης Πλέσσας, Πέτρος Πανδής κ.ά. Ακόμα, ζωγραφικά έργα, φωτογραφικό υλικό, αναλυτικός κατάλογος της εργογραφίας και της δισκογραφίας του κλπ.

    «Χορός στα ποτήρια», της Γεωργίας Τάτση, εκδόσεις Γαβριηλίδης. Ένα αφήγημα «γροθιά» στο στομάχι, που διαβάζεται σαν το νερό που πίνεις, και –παρά τον «πόνο»- δεν θέλεις να τελειώσει. Για τη μετανάστευση, τη μοναξιά, τον ανθρώπινο πόνο, την εκδίκηση, τον θάνατο και φυσικά τον χορό πάνω στα ποτήρια. Ένα βιβλίο που στα χέρια ενός ικανού σκηνοθέτη θα γινόταν μια σπουδαία κινηματογραφική ταινία.

    Καλές γιορτές.
    Καλή δύναμη!

  16. chequechak said

    Προτείνω μια ποιητική συλλογή και ένα βιβλίο για μαγειρική.
    – Ζιάκας Δημήτρης : «Στην εξορία του φωτός», Εκδόσεις Χαραμάδα
    – Αλέξανδρος Γιώτης : «Πύρρος, ο δρόμων μάγειρος», Εκδόσεις Τόπος

  17. sarant said

    14: Άμα είναι έτσι, μπορείς κατ’ εξαίρεση να χαλαρώσεις τον έναν από τους δύο περιορισμούς 🙂

  18. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Επιτρέψτε μου να προτείνω κάτι λιγότερο «σοβαρό» απ’ τα δικά σας σοβαρά: τις επανεκδόσεις των βιβλίων του Γιάννη Μαρή (στην πραγματικότητα, πρώτες εκδόσεις), τρεις μέχρι στιγμής, οι δύο («Η κυρία της Νύχτας» και τα «Χέρια της Αφροδίτης») εικονογραφημένες, με (από) την πρωτότυπη εικονογράφηση του τύπου της εποχής, πολυτονικές (Άγρα, γαρ! εδώ μετά την Εστία «χάλασε» και ο νομπελικός Ίκαρος), τέλος πάντων, comme il faut… (Ξέρω, Νίκο, ότι αυτά δεν θα τ’ αγοράσεις -αλλά δεν πειράζει… καλή καρδιά!)

    Από κοντά και «Ο κόσμος του Γιάννη Μαρή», του Ανδρέα Αποστολίδη, απ’ τον ίδιο εκδότη, ένα reference book όχι μόνο για τον κόσμο του Γιάννη Μαρή, αλλά κάτι περισσότερο: για την Ελλάδα του πενήντα και του εξήντα, με όλα τα υπέρ και τα κατά της (τώρα, από αυτή την απόσταση, και με όλα όσα ζούμε, φαίνονται μόνο «υπέρ» -αλλά ας μην υπερβάλλουμε, κιόλας!).

    Και προσθέτω, χωρίς ελπίζω, να έχω κουράσει, το «Πορφυρά Πανιά», του Αλεξάντρ Γκρίν, από την «Κίχλη», που βγαίνει στα βιβλιοπωλεία σήμερα: ένα μαγικό μυθιστόρημα εφηβείας, κατά τα πρότυπα του «Μεγάλου Μωλν» (αλλά πιο πρωτότυπο), από τα πρώτα χρόνια της σοβιετικής δικτατορίας.

  19. Άρτεμη said

    Καλημέρα
    (Ξανα)διαβάζω το βιβλίο για τον κομμουνισμό τού πεπερασμένου, τού Ευτύχη Μπιτσάκη: εγχειρίδιο μαρξιστικής σκέψης, με αδυναμίες αλλά ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ενδιαφέρον 🙂 Το συστήνω ευχάριστα (;)

  20. sarant said

    18: Γιατί δεν θα τα αγοράσω άραγε; Του Αποστολίδη το έχω μάλιστα.

  21. spyroszer said

    Να θυμίσω και το «Πόθεν και πότε οι Έλληνες;» του Θ. Γιαννόπουλου, που το έχουμε ξανασυζητήσει φέτος. Το ‘χω αρχίσει, ωραίο, αλλά βλέπω να αργώ να το τελειώνω.
    http://www.biblionet.gr/book/185824/%CE%93%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82,_%CE%98%CE%B5%CF%8C%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%BF%CF%82_%CE%93./

  22. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @20,
    α, συγνώμη, το παίρνω πίσω.
    Και να προσθέσω και τη «Σιωπή των Ζώων», του Τζων Γκρέι, απ’ τις ωραίες εκδόσεις 8, με έναν υπότιτλο που αποκαλύπτει πολύ περισσότερα από τον τίτλο του: «Περί Προόδου και άλλων Μοντέρνων Μύθων». Πολιτικο-κοινωνιολογικός σχολιασμός υψηλού επιπέδου (τι σημαίνει, άραγε, αυτό;), πολλών λογοτεχνικών (κυρίως) έργων του 20ού αιώνα.

    Σε μετάφραση του ακούραστου Γιώργου Λαμπράκου, που από κοντά, στις ίδιες εκδόσεις, μετέφρασε τη νουβέλα του Κόνραντ «Ένα προκεχωρημένο φυλάκιο της προόδου», που αναλύεται ήδη στο πρώτο μέρος των δοκιμίων του Γκρέι.
    Για όσους, μάλιστα, εξέφρασαν επιφυλάξεις σχετικά με τις τιμές των βιβλίων, ας αφήσουν τον Γκρέι κι ας πιάσουν τον Κόνραντ: ευρώ πέντε(5)! Απόλαυση εγγυημένη!

  23. Για όποιον του αρέσει η παπαδιαμαντική γλώσσα, έπεσε στα χέρια μου το τελευταίο βιβλίο της Βάσας Σολωμού-Ξανθάκη, με τίτλο «Γλυκυτάτη Γαία Πατρίς», εκδόσεις Δόμος. Όμορφα και πολύ καλογραμμένα διηγήματα γύρω από χαρακτήρες και γεγονότα του γενέθλιου τόπου της, Αμπελακίων. Δεν το βρήκα στο biblionet για να βάλω τον σύνδεσμο, αλλά εδώ: http://tinyurl.com/pqypk8b

  24. sxoliko said

    Τα τελευταία χρόνια τα περισσότερα από τα «καινούρια» μου βιβλία, πριν τη χρήση τους, χρειάζονται ένα περασματάκι με ελαφρώς βρεγμένο πανάκι. Κι όταν σταματήσεις το φτέρνισμα, μπορείς να αρχίσεις την ανάγνωση. Ευτυχώς που δύσκολα σώνεται η βιβλιοπαραγωγή.

  25. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια!

    Σε λίγο θα πάω να πάρω το αεροπλάνο για τα πάτρια. Να είστε φρόνιμοι, θα τα πούμε μάλλον αύριο το πρωί.

  26. καινούργια καινούργια, δύσκολα μοῦ βάζετε, τελευταῖα ἀγόρασα πολὺ πρᾶμα, ἀλλὰ δὲν τὰ λὲς καὶ καινούργια. ἕνα τοῦ 2011 πιάνεται; «Ὁ Μαὶτρ τῆς Δευτέρας Παρουσίας» τοῦ Λέο Πέρουτς ἀπὸ λογοτεχνικά.

  27. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Στους Σπύρους του ιστολογίου, Spyroszer,Spiro Apostolou (είναι κι άλλος-,άλλη;) θερμότατες ευχές. Και χάρισμα όποιο τραγούδι από τους «Σπυριδούλα» που έκλεισαν φέτος 36 χρόνια, προτιμούν.Μπήκα να διαλέξω, αλλά ο Σιδηρόπουλος με μελαγχόλησε και τάφησα.
    Οι οπωροφόρες λέξεις του Νικοκύρη ήταν τόσο καλοδεχούμενες σ όποιο το χάρισα που δε θα προβληματιστώ ιδιαίτερα για βιβλιοδώρο.Πάει για όλους και αρέσει.Ζουμερό από κάθε άποψη.Τα γράμματα από το Παρίσι του Βάρναλη έχω στα προσεχώς για μένα.

  28. Ηλεφούφουτος said

    Για λίγους μήνες πέφτω εκτός των περιορισμών του Νικοκύρη αλλά αλλιώς δεν θα μπορέσω να προτείνω τίποτε που να διαφέρει και λίγο απ τα άλλα:

    Ιεροί λόγοι
    Αίλιος Αριστείδης
    μετάφραση: Ελισάβετ Κούκη
    επιμέλεια: Ελισάβετ Κούκη

    Σμίλη, 2012
    373 σελ.
    ISBN 978-960-6880-22-3

  29. Ηλεφούφουτος said

    Και χρόνια πολλά σε Σπύρους και Σπυριδούλες!

  30. Makis said

    Το βιβλίο για το περιβάλλον «Ο πλανήτης μας στα όριά του», πώς θα αποτρέψουμε την περιβαλλοντική και οικονομική κατάρρευση, και το βιβλίο «Η εξίσωση της ευτυχίας» με διαλογισμούς πάνω στην ευτυχία και της επιτυχία. Εκδόσεις χρονικό.
    Στους φίλους για τις γιορτές προγραμματίζω τις «οπωροφόρες λέξεις» και αν μπορώ να κάνω μια ευχή του χρόνου τέτοιες ημέρες να έχουμε και «Μεζεδάκια μεζωάκια, ζωφόρες λέξεις με πόδια, φτερά, λέπια…».

  31. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Προς Τζι : Το γατάκι (Ασπρώ & Μαυρώ) που λέγαμε, τότε που η δική σας νιαούρισε στον ουρανό, εξελίσσεται σε ένα υπέροχο γατούλη «Νορβηγικό» (σαν την αγαπημένη σας Μπριζ- τί σύμπτωση!και ήταν ένα ποντικομαδημένο παρατημένο πραματάκι).Φουντωτός και καλόκαρδος,ζυμαρένιος,σαλταδόρος τρομερός και έμορφος τώρα, έχει κερδίσει και τους πιο αντιγατικούς του σπιτιού.Ο χαρακτήρας του δε, ταιριάζει στη φάτσα του: είναι αρχοντικός,ήπιος-δεν χαλάει τον κόσμο όταν πεινάει.Αυτές τις μέρες διάβασα το ιστορικό της ωραίας Μπριζ από το ιστολόγιό σας και με βοήθησε να δω τη ράτσα αυτού του όμορφου γατιού.

  32. Raptakis Dimitrios said

    -Τζων Μακντάουελ, Ο νους και ο κόσμος, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης (κλασικό και θεμελιώδες φιλοσοφικό βιβλίο – η εισαγωγή και το επιμέτρο καθιστούν εύληπτο και το ίδιο το κείμενο).
    -Σταύρος Ζουμπουλάκης, Ποιος Θεός και ποιος άνθρωπος;, εκδόσεις Πόλις (συλλογή δοκιμίων).
    -Γιώργος Γώτης, More Veneto (Βενετικό Ημερολόγιο), εκδόσεις Στιγμή (γιατί δεν πρέπει να λησμονούμε την ποίηση και γιατί πρέπει να επισκεπτόμεθα τους ζώντες ποιητές!).
    – Στυλιανός Αλεξίου, Ποικίλα Νεοελληνικά, εκδόσεις Στιγμή (η τελευταία συλλογή φιλολογικών μελετημάτων ενός σοφού διδασκάλου).

  33. T. P.K. said

    ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΠΟΗΣΗ -ΩΣ ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΤΩΝ ΤΕΧΝΩΝ. ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΦΑΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ Γ. ΚΙΟΥΡΤΙΔΗ » Ύσσωπος » (ΕΚΔ. ΟΣΕΛΟΤΟΣ). ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ, ΜΕΣΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΠΟΧΗΣ.

  34. ππαν said

    Χρόνια πολλά σε όλους και στην κορούλα του Κιντ!

  35. Νέο Kid Στο Block said

    Σ’ευχαριστώ καλή μου Ππανού! Μα να θυμηθείς το σπυριδουλίνι μου ρε θηρίο!! 🙂

  36. Alexis said

    Καλημέρα.
    «Ο Ψυχρός Εμφύλιος: Τα πρόσωπα και τα γεγονότα που διέλυσαν μια χώρα» του τιτάνα της δημοσιογραφίας John Pretender.
    (Ευτυχώς που υπάρχουν …τιτάνες, που έλεγε κι ο μακαρίτης ο Γιάννης Καλαμίτσης)

    Πως ξέρω ότι είναι καλό αφού δεν το ‘χω διαβάσει;
    Μα (όπως έλεγε και το παλιό σύνθημα των αναρχικών) τόσες πολλές προσωπικότητες που έδωσαν το παρόν στην παρουσίασή του δεν μπορεί να κάνουν λάθος! 🙂

    Το τελευταίο βιβλίο που διαβάζω είναι «ο Ζορμπάς» του Καζαντζάκη, που δεν το λες και καινούργιο, άλλωστε οι περισσότεροι φίλοι του ιστολογίου θα το έχουν ήδη διαβάσει… 😥

    Χρόνια πολλά και από μένα σε όλους τους Σπύρους και τις Σπυριδούλες.

    Κύριε Αποστόλου, επιτρέψτε μου μία προσωπική ερώτηση: πατώντας στο προφίλ σας στο φ/β, είδα ότι στις μουσικές σας προτιμήσεις έχετε ως μοναδική αναφορά τον Χρήστο Ζώτο. Ο Χρήστος Ζώτος είναι μουσικός, δεξιοτέχνης του λαούτου, πολύ γνωστός και αγαπητός στην Ήπειρο και όχι μόνο. Κάποιο διάστημα έκανε και μαθήματα στο τμήμα παραδοσιακής μουσικής του ΤΕΙ της Άρτας.
    Αν έχω καταλάβει καλά ζείτε και εργάζεστε στην Αμερική. Από που προκύπτει η σχέση σας με τον Ζώτο και τη μουσική του;
    Αν θεωρείτε ότι δεν παραβιάζω προσωπικά δεδομένα μπορείτε να μου απαντήσετε μέσω του ιστολογίου.

  37. ππαν said

    34: Εδώ εσύ θυμάσαι τον Ντεκάρτ! 🙂 Να το χαίρεστε!

  38. sarant said

    Ευχαριστώ για τις νεότερες προτάσεις!

    37: Και επειδή το ευχετήριο σχόλιο έγινε μετά τα μεσάνυχτα, νόμιζα ότι η Νεοκιντούλα λεγόταν Λουκία.

  39. Εγώ Νεοκίντ δεν είμαι Ππαν και δεν το θυμόμουν, αλλά σου εύχομαι τώρα –και σε όλους τους Σπύρους και Σπυριδούλες εδώ!

  40. Νέο Kid Στο Block said

    Ευχαριστώ μεσιέ λε πλονζέγ!
    Χρόνια πολλά κι από μένα ετεροχρονισμένα στους Σπύρους (έχουμε σίγουρα!) και στις Σπυριδούλες (αν έχουμε 🙂 ) του ιστολογίου.
    ΥΓ. Καλά ρε Νικοκύρη. Τ’αη Λουκά τον Οχτώβρη δεν είναι; (πολιούχος του χωργιούμ γαρ!)

  41. sarant said

    Kάπου είδα ότι στις 13 γιορτάζει η Λουκία τι να πω.

    Χρόνιαι πολλά λοιπόν για τη Σπυριδούλα!

  42. emma said

    Σήμερα γιορτάζει η SANTA LUCIA πολιούχος της Συρακούσας , αλλά και στην ορθόδοξη εκκλησία

    και ναπολετάνικο άσμα με το MARIO LANZA:)

  43. Γς said

    Σοφία Κολοτούρου – Τα επτά πρόσωπα της κώφωσης Εκδόσεις Gutenberg «Αγαπητοί φίλοι που βρίσκεστε σήμερα εδώ, θεωρώ πως πλέον έχετε όλοι κατανοήσει ότι η κώφωση σήμερα, το 2030, δεν μπορεί να έχει τα ίδια χαρακτηριστικά που είχε στο παρελθόν. Είμαστε εδώ μαζεμένοι όλοι όσοι αντιπροσωπεύουμε και τους επτά διαφορετικούς δρόμους που μπορούσε να έχει ο καθένας μας μεγαλώνοντας… Τώρα, πια, οι νέοι μας είναι βαρήκοοι, οι κωφοί δεν υπάρχουν πλέον». Πηγή: http://www.lifo.gr

  44. Maria Andoniou said

    Λίγο τσιμπημένο για τις μέρες μας, αλλά μια σοβαρή δουλειά και έρευνα και συνάμα μια συναρπαστικοί ιστορία για τους μουσουλμάνους της Θράκης. Αν και δεν είμαι λάτρης τέτοιου είδους βιβλίων, μου το πρότεινε φίλος (και για να είμαι ειλικρινής και φίλος ενός εκ των συγγραφέων) και τον ευχαριστώ πολύ.
    Μεταδίδω λοιπόν από εδώ την εμπειρία μου.
    «ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΟΘΩΜΑΝΟΙ» – Εκδ. Αλεξάνδρεια.

    http://www.biblionet.gr/book/189256/%CE%A3%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%AD%CF%81%CE%B3%CE%BF/%CE%9F%CE%B9_%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CE%B9_%CE%9F%CE%B8%CF%89%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%AF

    υσ: φετινή αναγνώστρια της σελίδας σας, με έχετε κάνει δική σας και το παρόν είναι ένα ακόμα άρθρο που χαίρομαι για αυτό.

  45. Maria Andoniou said

    *συναρπαστική (φυσικά) !!

  46. sarant said

    44: Να είστε καλά, σας ευχαριστώ πολύ!

  47. skolotourou said

    # 43 Ευχαριστώ πολύ για την ψήφο! Εγώ φέτος μόνο Αλκη Ζέη πήρα από Ελληνικά. Και από ποιήματα τη συλλογή Ο pietro aretino του Θ. Βοκλώφ όσοι αγαπάτε έμμετρο – ομοιοκατάληκτο.

  48. skolotourou said

    * Βολκώφ βεβαίως

  49. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Κι εγώ Τα επτά πρόσωπα της κώφωσης της Σοφίας Κολοτούρου προτείνω, κι ας με πρόλαβε ο απίστευτος Γς. Το πήρα πριν λίγες μέρες, παρακινούμενος απο ένα άρθρο στην lifo, και ειδικά απο μια δήλωση της κυρίας Κολοτούρου, που μιλάει για βαθύ μίσος αιώνων, μεταξύ προφοριστών και νοηματιζόντων (αν δεν κάνω λάθος) που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, πώς είναι δυνατόν να μισούνται άνθρωποι με το ίδιο πρόβλημα; τελικά δεν έχουν το ίδιο πρόβλημα, κατι που δεν γνώριζα. Απο το μισό που έχω διαβάσει, έχω καταλάβει οτι δυστυχώς γνωρίζουμε ελάχιστα (αν οχι τίποτα) για το πρόβλημα μιας αρκετά μεγάλης ομάδας συνανθρώπων μας, και αυτό τους κάνει την ζωή ακόμα πιο δύσκολη. Μία απλή αλλαγή στην συμπεριφορά μας, θα διευκόλυνε απίστευτα αυτούς τους ανθρώπους, θα τους έδινε την αίσθηση της συμετοχής στην κοινωνία, και σίγουρα θα τους έκανε πολύ πιο χαρούμενους. Απο την άλλη, είναι οδυνηρό να βλέπεις μια κοινότητα με το ίδιο βασικό πρόβλημα, να λειτουργεί με μίση και πάθη όπως και η μεγάλη «κανονική» κοινότητα που τους περιβάλλει. Αλλα σαν αισιόδοξος,θα μείνω στην αισιόδοξη πλευρά του βιβλίου, που είναι οτι με την θέληση ο άνθρωπος μπορεί να πετύχει ακόμα και το αδιανόητο. Μία απίστευτα δυνατή Γυναίκα, έγραψε ένα βαθιά ανθρώπινο βιβλίο, αξίζει να διαβαστεί απο όσους θέλουν μια κοινωνία που να συμετέχουν όλοι οι άνθρωποι, απο όσους πιστεύουν οτι τα περισσότερα προβλήματα προέρχονται απο την συμπεριφορά μας, και τα στερεότυπα της σκέψης μας, αλλα και απο όσους νομίζουν οτι ο μικρόκοσμός τους, είναι ίδιος για όλους, και οτι τα προβλήματά τους είναι τα μεγαλύτερα, και κυρίως ΑΛΥΤΑ.

  50. # 27 .
    Αγαπητή Εφη σ’ευχαριστώ θερμά για τις ευχές σου .
    Αναμφισβήτητα, πέραν όλων των άλλων προσόντων σου
    σε διακρίνει μια λεπτότητα και ευαισθησία – σήμα κατατεθέν.

    # 36
    Δεν γνωρίζω το Κύριο Χρήστο Ζώτο, αλλά συμβαίνει στην
    Αμερική να υπάρχουν πολλοί Ηπειρώτες με το επώνυμο
    Ζώτος, προσωπικά γνωρίζω τρείς οικογένειες που η παρα-
    δοση τους αγγίζει και μου συνέστησαν τον Κύριο Ζώτο.
    Στο εξωτερικό ο Ελληνισμός προσπαθεί να διατηρήσει
    ηθη, έθιμα και παράδοση . Είναι ευτύχημα που οι Αμερικα-
    νοί άλλων εθνικοτήτων είναι φίλοι και φίλα προσκείμενοι προς
    την Ελληνική Παράδοση – Χοροί, Στολές απ’ ολα τα τα μέρη
    της Ελλάδας και Κουζίνα .
    Υπάρχουν 525 Ορθόδοξες Ελληνικές Εκκλησίες σ’ολη την
    Αμερική … αυτοσυντηρούμενες .
    Η Εκκλησία στην Αμερική ανταποκρίνεται σ’αυτό που ετυμολο-
    γικά η λέξη δηλώνει – τόπος συγκέντρωσης οχι μόνο για το
    θρησκεύειν ως μια συνιστώσα, αλλά και για το κοινωνικό καθώς
    και για μαθήματα εκμάθησης της γλώσσας στα ελληνόπουλα
    ώς επίσης και κατηχητικά Σχολεία .
    Κάθε εκκλησία δυο φορές το χρόνο έχει GREEK FESTIVALS
    διάρκειας 2-3 ημερών και χιλιάδες Αμερικανοί προσέρχονται
    απο πρωίας μέχρι εσπέρας, να φάνε, να πιούνε, να παρακο-
    λουθήσουν τοπικούς χορούς και τραγούδια .
    Οι Ελληνίδες νοικοκυρές έχουν ετοιμάσει και προσφέρει δωρε-
    αν τα πάντα όπως και οι άνδρες ψήνουν σερβίρουν με μια
    στρατιωτική πειθαρχία και τάξη .
    Τα εκατοντάδες χιλιάδες δολλάρια που συγκεντρώνονται απο τη
    κάθε εκκλησία είναι τα χρήματα που συντηρούν την εκκλησια-
    στική κοινότητα για ολα τα έξοδα – κτήρια, προσωπικό και δεν
    συμμαζεύεται – συγχρόνως αποστέλονται χρήματα στην Αρχιε-
    πισκοπή Αμερικής καθώς και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο
    Κων/λεως διότι εκεί υπάγεται .
    Υπάρχουν και οι δωρεές των ενοριτών καθώς και άλλες εκδη-
    λώσεις για να μπορέσουν να επιβιώσουν οι κοινότητες και ο
    Ελληνισμός .

    Ξέρω, ξέφυγα, αλλά συγχρόνως ήθελα να σου δώσω μια πιο
    λεπτομερή και πιο δυναμική απο στατική εικόνα .
    Ο αγώνας για τη διατήρηση του Ελληνισμού, αλλά και η
    προσέγγιση και αγκάλιασμα του ΄…άλλου – μικτοί γάμοι – οταν
    ο ένας των συζύγων δεν είναι Έλληνας και που τα παιδιά κατά
    κανόνα Ελληνοποιούνται και που η Ορθοδοξία είναι ο Καταλύ-
    της και είναι 100%, όταν η Μητέρα είναι Ελληνίδα .

  51. Γς said

    50 τέλος:

    Φευ, εν πολλοίς ευσεβείς πόθοι, αγαπητέ…

  52. skolotourou said

    49: Το είχα τόσο μεγάλη ανάγκη αυτό το σχόλιο και μάλιστα αυτή τη χρονική στιγμή που το διάβασα (δίνοντας μια ακόμα μάχη του παγκουφίου), που το έκανα αναμετάδοση στον τοίχο μου στο φέισμπουκ, ελπίζω να με συγχωρέσετε.

  53. agapanthos said

    Να προτείνω κι εγώ (αργοπορημένα) δυο βιβλία που είναι μεν λογοτεχνικά, αλλά έχουν να κάνουν με τη μουσική.

    Το «Έχουνε όλοι κακούς σκοπούς» της Χίλντας Παπαδημητρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο και το «’Εχω όλους τους δίσκους του» του Μπάμπη Αργυρίου από τις εκδόσεις Απόπειρα.

  54. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    52 – Nα σας συγχωρέσω, επειδή ένα απλό σχόλιό μου σας έδωσε χαρά; τι λέτε κυρία μου, τιμή μου, άλλωστε είστε απο το είδος των ανθρώπων που εκτιμώ βαθύτατα, και με έχουν επηρεάσει και διαμορφώσει σαν χαρακτήρα. Διάβασα το βιογραφικό σας στην ιστοσελίδα σας, kofosi. blogspot.com, και το διάβασαν και οι κόρες μου, (22 -19) μία λέξη έχουμε να πούμε, ΔΥΝΑΜΗ. Αποφασίσαμε να διαδώσουμε οσο μπορούμε το μπλόγκ σας, (όπως κάνουμε και με τις λέξεις του Νικοκύρη) σαν μια ελάχιστη (ανέξοδη και εύκολη) συνεισφορά στον μεγάλο σας αγώνα, να σας ακούσουν αυτοί που έχουν υγιή αυτιά. Είναι δύσκολο όμως να το ξέρετε, γιατι παραδόξως οι περισσότεροι άνθρωποι με κανονική ακοή, δεν ακούνε, όπως έλεγε και ενα παλιό σύνθημα τοίχου, ΟΙ ΤΟΙΧΟΙ ΕΧΟΥΝ ΑΥΤΙΑ, ΚΑΙ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΤΟΙΧΟΥΣ, θα σπάσουν οι τοίχοι άραγε; άς προσπαθήσουμε ο καθένας με τον τρόπο του, εμείς που είμαστε αισιόδοξοι πιστεύουμε πως θα σπάσουν. Καλή δύναμη σε οτι κι αν κάνετε στην ζωή σας.

  55. Γς said

    49, 52, 54:
    Συμφωνώ με τον εν Βίλχελμ Ράϊχ αγαπητό Λάμπρο.
    Κι εγώ θέλω να μείνω στην αισιόδοξη πλευρά του βιβλίου, αν και θα ευχόμουν κάποτε να ασχοληθούμε βαθύτερα με το θέμα που φοβούμαι ότι θα το κάψω αν ο ανίδεος μεταφέρω εδώ αυτά που σκέφτομαι για την κυρία συγγραφέα και το σπουδαίο πόνημά της.

    Τι Γς όμως θα ήμουν μια και ξεκίνησα να τα σχολιάζω σ αυτό το νήμα, αν δεν συμπλήρωνα χαριτολογώντας ότι παλιότερα είχα την εντύπωση ότι είχα μόνο το όνομα, το επώνυμο που σημαίνει Κωφός σε όλες (εντάξει τις λατινογενείς) γλώσσες. Τώρα βλέπω ότι αρχίζω να έχω και τη χάρη.

    Και δεν θα ήθελα να ήμουν ο μεταφραστής με τα νοήματα δίπλα στον Ομπάμα και τους άλλους στην εκδήλωση για τον Μαντέλα

  56. sarant said

    52: Γεια σου Σοφία!

    53: Μου άνοιξες την όρεξη με τις μουσικές σου προτάσεις.

  57. # 51 .
    Επειδή θεωρώ ο,τι οι άνθρωποι είναι καλοί μέχρις αποδείξεως
    του εναντίου ή με το Σωκρατικόν ‘Ουδείς εκών άκων΄, ερμη-
    νεύω το ‘φευ’, καλόπιστα . Απλούστατα, διότι μόνο μη Έλληνες
    με τη κατά Ισοκράτη έννοια ή πλησιέστερα προς την εποχή
    μας, γενήτσαροι, εξ απαλών ονύχων θα ήσαν ενάντιοι ή
    αδιάφοροι στον αγώνα του Ελληνισμού της διασποράς
    για τη διατήρηση της ‘Ταυτότητας και Παράδοσης’.

    Είμαι υπερήφανος για το αγώνα τους και τη συνεχή προ-
    φορά προς τη Μητρόπολη του Ελληνισμού και το κόβω
    εδω … ΓΚΈΓΚΕ ?

  58. cronopiusa said

  59. Γς said

    57:
    Από το “καλόπιστον» φευ στο αρβανίτικο γκέγκε (με κεφαλαία), το φοβιστικόν …

    Ο Γς που βοηθούσε την κυρά του στα baklava και moussaka για το Greek Festival και που τα παιδιά του πήγαιναν στο σχολείο της εκκλησίας έκρινε ότι ήταν κάπως υπερβολικά τα λεχθέντα εις την ανάρτησή σας περί μικτών γάμων και λοιπά.

    Ο ελληνισμός στο μεγαλείο του. Ολες οι αρετές της φυλής στα Greek festivals. Όπως σ εκείνο που χάθηκε στο τέλος το ταμείο με όλες τις εισπράξεις…

  60. #59 .
    …οπωσδήποτε δάνεια λέξη απο κάποια Βαλκανική χώρα, αλλά
    στην ‘Αργκό’ πέρασε με τη σημασία του ‘Κατανοητό ?’

    Για σας φαίνεται να ισχύει το ‘ενα χελιδόνι … φέρνει την ανοιξη’

    ή ‘ενα μαύρο σύννεφο φέρνει το μπουρίνι’ .

    Η Διασπορά έχει αποδείξει ‘Έμπρακτα’ την Αγάπη και
    Συμπαράσταση της για την Ελλάδα…άλλοι πρέρει να …
    κοιταχτούν στο καθρέφτη .

  61. Σχολιαστής said

    Προτείνω το βιβλίο της φετινής νομπελίστριας Άλις Μονρό, «Μ’ αγαπάει, δεν μ’ αγαπάει» από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.
    Περιλαμβάνει 9 εκτενή διηγήματα (νουβέλες;) και τελιώνοντάς το έχεις την αίσθηση ότι διάβασες 9 βιβλία.
    Και καταλαβαίνεις και το σκεπτικό βράβευσης της Σουηδικής Ακαδημίας που λέει ότι διαβάζοντας διηγήματα της Μονρο γίνεσαι σοφότερος.

    Με δυο λόγια: ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

    Θα πρότεινα και το άλλο βιβλίο της Μονρό που κυκλοφορεί στα ελληνικά «Πάρα πολύ ΕΥτυχία», μόνο που είναι λίγο «βαρύ» και δεν ταιριάζει με το «μουντ» των γιορτών!

    Καλή Χρονιά στον οικοδεσπότη και σε όλους τους σχολιαστές.

    Κ.

  62. sarant said

    61: Ευχαριστώ, καλή πρόταση φαίνεται!

  63. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλημέρα, καλησπέρα!
    Να προτείνω κι εγώ μερικά βιβλιαράκια…Μου άρεσε »Η ζωή που ονειρεύτηκε ο Ερνέστο Γκ.» του Γκενασιά, η μετάφραση του Μπαμπασάκη στην επανέκδοση του »Τοστ ζαμπόν» του Μπουκόβσκι, το έπος του Γκρόσμαν »Ζωή και πεπρωμένο», που το διαβάζω τώρα και είναι συγκλονιστικό. Από αστυνομική λογοτεχνία προτείνω τα συναρπαστικά βιβλία του Τζο Νέσμπο.Αυτά!

  64. sarant said

    Μπράβο Γιάννη, καλά κάνετε και συντηρείτε το νήμα!

  65. Γιάννης Κουβάτσος said

    Να προτείνω, επίσης, Νικοκύρη, τη συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του ωραίου Μιχάλη Γκανά και για τους ανεπαρκώς μυημένους στο σκοτεινό βασίλειο των θετικών επιστημών τη »Μικρή ιστορία της επιστήμης» του Bynum. Εμένα μου γέμισε αρκετά κενά.

  66. Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    Από την πλευρά μου δύο πολύ καλές προτάσεις «βιβλίων για δώρο» που εκδόθηκαν μέσα στο 2013 είναι:

    α) «Η γέννηση του χρηματιστηρίου: Ίντριγκες και πάθη στο Άμστερνταμ του 17ου αιώνα»
    του Ολλανδού ιστορικού (;) – οικονομολόγου (;) Λόντεβέικ Πέτραμ.

    Περιγράφει με ωραίο τρόπο πως δημιουργήθηκε και πως λειτούργησε το χρηματιστήριο στην ναυτική/εμπορική Δημοκρατία των Ενωμένων Επαρχιών βασιζόμενο κατά κύριο λόγο, σε ένα βιβλίο από τα τέλη του 17ου αιώνα με την ονομασία «Confusion de Confusiones» του πορτογαλοεβραίου διανοούμενου εμπόρου Ζοζέ ντε λα Βέγκα.

    β) »Γεράκια» της Χίλαρι Μαντέλ.

    Εκδοτικό φαινόμενο στα όψιμα λογοτεχνικά πράγματα της ευρύτερης αγγλικής λογοτεχνίας η κυρία (η οποία παρεπιμπτόντως είναι Ιρλανδή). Τα «Γεράκια» είναι ένα εξαιρετικό ιστορικό μυθιστόρημα, ποιοτικά αρκετά πάνω από το μέσο όρο του είδους και το οποίο αντλεί την θεματολογία του από την περίοδο της βασιλείας του Ερίκκου Η’ τον 16ο αιώνα. Εν τω μεταξύ είναι το δεύτερο μέρος μιας τριλογίας που ξεκίνησε με το επίσης δυνατό «Γουλφ Χολ» (2010, Πάπυρος) και απ’ ότι ακούγεται στην πιάτσα, θα ολοκληρωθεί το 2015.

  67. austerlitz said

    Θα ηθελα πολυ να δωρισω σε ανθρωπους που αγαπω το «Οι δωδεκα καρεκλες» !! Αλλα δυστυχως δεν μπορεσα ποτε να πραγματοποιησω αυτη την επιθυμια μιας δεν μπορεσα ποτε να βρω αντιτυπα αυτου του βιβλιου να κυκλοφορουν πια (στα ελληνικα). Και κατι πιο προσωπικο, αγαπητε Νικοκυρη σου οφειλω εδω και χρονια ενα βιβλιο με το σαμοθρακιτικο ιδιωμα. Αααααα πρεπει να παω στο ταχυδρομειο !

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: