Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πριν από 50 χρόνια: Ο Μποστ σχολιάζει το Νόμπελ του Σεφέρη

Posted by sarant στο 18 Δεκέμβριος, 2013


Ο Μποστ αρέσει στο ιστολόγιο και, ελπίζω, σε αρκετούς αναγνώστες και φίλους. Εδώ και λίγο καιρό σκέφτηκα να ανεβάζω, πότε-πότε, σκίτσα του Μποστ που να σχολιάζουν σημαντικά γεγονότα που συνέβηκαν πριν από 50 χρόνια. Το προηγούμενο σκίτσο αυτής της σειράς, που σχολίαζε την αναχώρηση Καραμανλή για το Παρίσι, το είχα δημοσιεύσει την περασμένη Δευτέρα.

Πριν προχωρήσουμε όμως στο προκείμενο, μια ανακοίνωση από την εφορευτική επιτροπή της ψηφοφορίας για τη Λέξη της χρονιάς 2013: Η ψηφοφορία συνεχίζεται με μεγάλη προσέλευση στην ειδική σελίδα, και μάλιστα σήμερα αναμένεται να ξεπεραστεί ο περσινός αριθμός ψηφισάντων. Κύκλοι της εφορευτικής επιτροπής δήλωσαν ότι μέχρι στιγμής μια λέξη προηγείται με αρκετή, αλλά όχι αξεπέραστη, διαφορά, ενώ άλλες δύο μάχονται σώμα με σώμα για τη δεύτερη θέση. Ωστόσο, όλα μπορεί ακόμα να ανατραπούν, γι’ αυτό ψηφίστε κι εσείς αν δεν το έχετε ήδη κάνει!

Το σημερινό σκίτσο σχολιάζει, αν και έμμεσα, ένα πολύ σημαντικό γεγονός για τα ελληνικά γράμματα, την απονομή του βραβείου Νόμπελ στον Γιώργο Σεφέρη, το 1963. Η ανακοίνωση της βράβευσης του Σεφέρη είχε φυσικά γίνει νωρίτερα, στις 24 Οκτωβρίου 1963, αλλά η τελετή της απονομής έγινε τον Δεκέμβριο, συγκεκριμένα στις 10 Δεκεμβρίου 1963, το δε σκίτσο του Μποστ, που δημοσιεύτηκε λίγες μέρες αργότερα, δεν έχει πρωταγωνιστή τον Σεφέρη αλλά μια άλλη μεγάλη μορφή της πνευματικής Ελλάδας, τον Μίκη Θεοδωράκη (ευχαριστώ για το σουλούπωμα):

mpost-sefer222

Το σκίτσο δημοσιεύτηκε στην Αυγή στις 15 Δεκεμβρίου 1963. Λίγες μέρες νωρίτερα, ο Μίκης Θεοδωράκης, στέλεχος της ΕΔΑ και γραμματέας της Δημοκρατικής Κίνησης Νέων Γρηγόρης Λαμπράκης, κατάγγειλε ότι είχε κληθεί στο ΚΒ’ Παράρτημα Ασφαλείας (αστυνομικό τμήμα Νέας Σμύρνης) «δι’ υπόθεσιν αφορώσαν υμάς», του είχαν γίνει περίεργες ερωτήσεις και του είχε ζητηθεί να υποβάλει κάτι σαν δήλωση μετανοίας -μάλιστα, ο αξιωματικός τού είχε τονίσει ότι εκτελεί «άνωθεν εντολές». Κάτι τέτοιο θα ήταν μάλλον συνηθισμένο στα χρόνια της καραμανλικής οκταετίας, αλλά λίγες μόνο εβδομάδες μετά την ήττα της ΕΡΕ στις εκλογές του Νοεμβρίου ερχόταν να θυμίσει ότι πάρα πολλά πράγματα δεν είχαν αλλάξει.

Λίγες μέρες νωρίτερα είχε γίνει και η απονομή του βραβείου Νόμπελ στον Σεφέρη στη Στοκχόλμη και ο Μποστ, κατά την αγαπημένη του τεχνική, παντρεύει τα δυο θέματα, το μεγάλο και διεθνές με το μικρό και εγχώριο. Άλλωστε, τα δυο θέματα δεν ήταν εντελώς άσχετα μεταξύ τους αφού τα προηγούμενα χρόνια ο Θεοδωράκης είχε μελοποιήσει ποιήματα του Σεφέρη.

Και πράγματι, οι δυο τίτλοι του σκίτσου παραπέμπουν σε δύο τότε πρόσφατους δίσκους του Μίκη, τα Επιφάνια, σε ποίηση Σεφέρη (κυκλοφόρησαν το 1961) και το Αρχιπέλαγος (1960, σε στίχους και ποίηση διαφόρων). Η απάντηση του Θεοδωράκη στον αστυνομικό περιέχει αναφορά στην ομιλία του Σεφέρη κατά την τελετή παραλαβής του Νόμπελ (Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου). Το πέτρινο ακρωτήρι ίσως έγινε βραχώδες για λόγους μέτρου, αλλά δεν αποκλείεται να είναι και σπόντα για τα «βραχώδη οικόπεδα» του Καραμανλή.

Ο ίδιος ο Θεοδωράκης στις δηλώσεις καταγγελίας του συμβάντος είχε κάνει λόγο για την εξορία του στη Μακρόνησο και ο Μποστ δεν χάνει ευκαιρία να παντρέψει το γνωστότερο σεφερικό μελοποιημένο ποίημα (Άρνηση ή Στο περιγιάλι το κρυφό) με τα βάσανα που πέρασε ο Μίκης στη Μακρόνησο, χωρίς να παραλείψει την παρομοίωσή της με τον Παρθενώνα, που αποδιδόταν στον Π. Κανελλόπουλο, τότε αρχηγό της ΕΡΕ (αν και δεν έχει αποδειχτεί ότι το είπε πράγματι ο Κανελλόπουλος).

Στο κείμενο της μπορντούρας ο Μποστ σαρκάζει το γεγονός ότι σε προηγούμενο περιστατικό αστυνομικής αυθαιρεσίας ο διοικητής είχε πάρει προαγωγή και προβλέπει ότι κάτι ανάλογο θα γίνει και τώρα.

Χαίρω που η έλευσίς μου στο υμέτερόν σας τμήμα
κάνει στην προαγογή σας σήμερον μεγάλο βήμα.Διότη κε ψηλά στον Βύρων που συνέβη πάλι σφάλμα
Ο διοικιτής προήχθη αιφνιδίως μ’ ένα άλμα.
Κι απορώ γιατί κε άλλοι δεν αρχίζουν με μανίας
να καλούν ζωγράφους, γλήπτας δια δηλώσεις μετανείας.
Κι αν αρχίζουν ανακρίσεις, ν’ αναμένετε τιμάς
σχετικώς με υποθέσεις αφορών όμως υμάς.

Θα μπορούσαμε να τελειώσουμε εδώ το σημερινό άρθρο, αλλά βρίσκω αξιοσημείωτα δυο ακόμα θέματα.

Το πρώτο, σε σχέση με την ομιλία του Σεφέρη στη Στοκχόλμη, κατά την τελετή απονομής του Νόμπελ. Η ομιλία εκφωνήθηκε στα γαλλικά, γι’ αυτό και ο Σεφέρης στην αρχή λέει ότι «Τούτη την ώρα αισθάνομαι πως είμαι ο ίδιος μια αντίφαση. Αλήθεια, η Σουηδική Ακαδημία έκρινε πως η προσπάθειά μου σε μια γλώσσα περιλάλητη επί αιώνες, αλλά στην παρούσα μορφή της περιορισμένη, άξιζε αυτή την υψηλή διάκριση. Θέλησε να τιμήσει τη γλώσσα μου, και να – εκφράζω τώρα τις ευχαριστίες μου σε ξένη γλώσσα. Σας παρακαλώ να μου δώσετε τη συγγνώμη που ζητώ πρώτα- πρώτα από τον εαυτό μου». Δεν ξέρω αν η μετάφραση που παρέθεσα, και που κυκλοφορεί αρκετά στο Διαδίκτυο, είναι θεωρημένη από τον ίδιο τον Σεφέρη (ή αν είναι και δική του). Το γαλλικό κείμενο πάντως το βλέπετε εδώ (αν και με στραπατσαρισμένο το αρχαίο απόσπασμα).

Το δεύτερο που θέλω να αναφέρω είναι ότι ο Μποστ είχε σχολιάσει και την είδηση της βράβευσης του Σεφέρη, τον Οκτώβριο του 1963. Όχι σε σκίτσο, αλλά στην «Αληλογραφεία με τον Κόστα», τη σειρά σατιρικών χρονογραφημάτων που δημοσίευε την εποχή εκείνη στην Αυγή. Σε αυτά τα χρονογραφήματα, ο Μποστ υποδύεται τον φανατικό φίλο του Καραμανλή -και στο συγκεκριμένο χρονογράφημα τον ενημερώνει για τη βράβευση και του προτείνει να ζητήσει από τον Σεφέρη να εισφέρει ένα μέρος από τις κορώνες του βραβείου στον προεκλογικό αγώνα της ΕΡΕ! Διαβάστε το ολόκληρο:

Κόστα μου,

           Με μεγάλη χαρά σού αναγγέλω την απονομή του Νόμπελ στο Σεφέρη. Επικρατέστεροι υποψήφιοι ήσαν δύο. Ο Σεφέρης και ο Χιλιανός ποιητής Νερούντα, ο οποίος όμως απεκλείσθη ως αναρχοκουμουνιστής. Είναι το πρώτον Νόμπελ που εισπράττει η Ελλάς, μετά το Όσκαρ το δικό σου. Προς στιγμήν, δεν θέλαμε να το πιστέψουμε. Ήταν τόσο μεγάλη η τιμή, που μας εφαίνετο απίστεφτον. Συνηθισμένοι να μας περιφρονούν οι Τούρκοι, Άγγλοι και Αμερικανοί, όχι μόνον εις την Ποίησιν αλλά και εις άλλα ζητήματα, εξεπλάγημεν δια την Σουηδικήν αβρότητα. Κυκλοφόρησαν πολλαί κακοήθεις διαδόσεις ότι δηλαδή εστάλη λανθασμένον Σουηδικόν τηλεγράφημα, αναφέρον ότι το βραβείον λαμβάνει ο Σεφερούντα και όχι ο Σεφέρης, και ο ίδιος ο ποιητής προς στιγμήν εκλονίσθη.

Εφτηχώς μετ’ ολίγον ήρθαν άλλα επείγοντα ανερούντα δια τον Σεφερούντα, αποκλείοντα τον Νερούντα και φανερούντα τον πραγματικόν κάτοχον του βραβείου και των κορώνων. Άλλοι έχουν θείον εις την Κορώνην. Ο σεφέρης, χάρις εις τον Θείον λόγον, απέκτησεν κορώνας εις την Σουηδίαν. Επειδή έχεις θάρρος μαζί του, δεν του γράφεις να δώση εν μικρόν τμήμα δια τας ανάγκας της «Αντικουμουνιστικής Σταυροφορίας»; Από παντού μάς ζητούν χρήματα. Πρέπει να φροντίσομεν τα «παιδιά». Κραβγαί απογνώσεως έρχονται εις φως δια των εφημερίδων. «Κύριε υπουργέ, στείλε το παραδάκι», ο ένας. «Κήριε πρόεδρε, ξηρά τροφή και αεροπλάνα» ο άλλος, βγήκε επί πλέον και η υπόθεσις της φωτογραφίας ξανά στη μέση, κι’ ο Μέρτεν ποιος ξέρει τι θα μας ζητήση. Από την Αμερική μάς έκοψαν τα πάντα κι’ εντός ολίγου, όχι μόνον γάτες θα σχίζουμε, αλλά θα τρώμε και τα κρέατά μας. Οι βιομήχανοι κι’ εφοπλισταί, μάλλον κουμπωμένοι είναι.

Έτσι η κατάστασις ξέφυγε από τα χέρια μας κι’ ο αντικομουνισμός πέρασε στην Ε.Κ. Ακόμη χθες ο υποψήφιος στο νομό Κοζάνης Κεντρώος κ. Παπακωνσταντίνου, αγορέβοντας «διμέτωπα» σε κάποιο χωριό, είπε στους ανθρώπους μας: «Εμείς όταν πιάσαμε τον Μπελογιάνη, τον σκοτόσαμε. Εσείς πιάσατε τον Γλέζο και τον αφήσατε». Κάτι λοιπόν πρέπει να γίνη, Κόστα. Ή να πιάσομε κι’ εμείς τον Γλέζο να τον εκτελέσομαι αμέσως, διότη η ύβρις είναι πολύ βαργειά, ή να δώσουμε κανένα υπουργείο στον Παπακωνσταντίνου, να τον πάρουμε μαζί μας, να το βουλόση. Διότι, όπος καταλαβένης, δεν μπορούμε να υστερούμε στον τομέα αφτόν τόσο πολύ και να χολένομεν εις τον Εξεβρωπαϊσμόν του κόματός μας. Δεν επιτρέπεται να παραβγαίνουν δυο κόματα εις μίαν δημοσίαν συζήτησιν, όταν προκαταβολικώς το εν εξ αφτών υπερτερεί σημαντικώς και ανεμίζει τας επιτυχίας του πομποδός.

 Τα λεφτά του βραβείου, είναι μία κάποια λύσις. Δεν λέγω να τα δώση όλα. Ας κρατήση μερικά δια τον εαφτόν του, δια να καθαρίση το τζάκι που καπνίζει, κι’ όταν με το καλό έρθουμε στα πράματα κι’ έχομαι κάποιαν εφχέρειαν πάλι, του τα επιστρέφουμε και με τόκο. Άλλοστε τόρα τι θα τα κάνη; Και λίρες να πάρη, η λίρα είναι υψομένη. 5 μήνες λείπεις από την αρχή κι’ η λίρα άφησε την σταθερότητα και τράβηξε 5 μονάδες απάνω. Φέρτον στο φιλότιμο. Πέστου, ότι φτάνει που έχουμε εχθρικά τα ανάκτορα, μην έχουμε δια της αρνήσεώς του και εχθρικές τις κορώνες. Και εάν σου πη, «Θα ιδούμε», «εάν θα τας έχω σύντομα» κλπ., μεταχειρίσου κι’ εσύ ποιητικήν γλώσαν και πέστου «τι εάν και εάν; τον Καραγκιόζη θα πέξουμε; Θα τάχουμε, ναι ή όχι;» Θετικά πράμματα κι αντρίκεια και ν’ αφήση τα διπλοματικά που ξέρει.

                                                            Ασπάζομαι την δεξιάν σου
                                                                                    Μποστ.

Υ.Γ. Στείλε με τρόπον την Αμαλίαν να πη εις την σύζηγόν του, ότι εάν δεν μας δώση τα χρήματα του βραβείου, ο Μποστ. θα ομιλήση εις το Θέατρον Χατζηχρήστου με τίτλον «Ο διωγμός της ΕΡΕ υπό του Πνεύματος της Ποιήσεως. Στραγγαλισμός της ΕΡΕ υπό του Νόμπελ.

Advertisements

51 Σχόλια to “Πριν από 50 χρόνια: Ο Μποστ σχολιάζει το Νόμπελ του Σεφέρη”

  1. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καλημέρα!

    Είναι αξιοσημείωτο -κι όχι άσχετο με την σημερινή δημοσίευση- το ότι, εν μέσω των καβαφικών καιρών που ζούμε, η Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία της περασμένης κυριακής τιμά το πρώτο ελληνικό Νόμπελ προσφέροντας στους αναγνώστες της φωτογραφική ανατύπωση του πρώτου τόμου του Πολιτικού Ημερολογίου του Σεφέρη. Την ερχόμενη κυριακή, ο δεύτερος.

  2. Καλημέρα
    Φοβερή η ταμπέλλα Που,πώς, πότε ποιός, πίσω απ’ τον χωροφύλαξ, τυποποιημένες ερωτήσεις ασορτί με την δήλωση φρονημάτων που συμπληρώνει.

    Φυσικά και δεν άλλαξε τίποτε με την ήττα της ΕΡΕ αφού τα ίδια άτομα έμειναν στις υπηρεσίες και τα υπουργεία και διοικούσαν με τον τρόπο που «ήξεραν» ανεξαρτήτως εντολών.
    Το ίδιο έγινε και αργότερα με την χούντα που το εκμεταλλεύτηκε ώστε να μην έχει πρακτικά αντιστάσεις και δυστυχώς ελάχιστα με την μεταπολίτευση, τίμημα στην «ομαλή» μετάβαση στην δημοκρατία.
    Από προσωπική πείρα λέω πως την λειτουργία ενός σχολείου (όσο υπήρχαν, πριν περικοπούν) ρύθμιζαν οι σταθεροί γραμματέας και επιστάτης του σχολείου και όχι ο τοποθετούμενος διευθυντής ή οι μετακινούμενοι εκπαιδευτικοί.
    Δυστυχώς λόγω έλλειψης πραγματικής (επί +1)μόρφωσης αλλά και πόρων κάθε νεοτοποθετούμενος διευθυντής αναγκάζεται να κάνει τα ίδια με τον προκάτοχό του ανεξάρτητα από την πολιτική του τοποθέτηση με αποτέλεσμα να έχουμε μείνει ακόμα πολύ πίσω στην εκπαίδευση

  3. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Ε, ναι.

  4. atheofobos said

    ή να δώσουμε κανένα υπουργείο στον Παπακωνσταντίνου, να τον πάρουμε μαζί μας, να το βουλόση.

    Πράγματι λοιπόν τελικά ο Εθνάρχης διάβαζε τις επιστολές, άκουσε την παρότρυνση του Μποστ και τελικά τον πήρε στην κυβέρνηση του τον Παπακωνσταντίνου!

  5. Y.Georgiadou said

    Ειναι υπεροχος ο Μποστ. Αν δεν εγραφε σε στην-παρούσα-μορφή-της-περιορισμένη γλωσσα, οπως λεει ο Σεφερης, θα ηταν πασιγνωστος διε0νως. Αναρωτιεμαι πως ηταν στην προσωπικη του ζωη. Υπαρχει καμμια καλη βιογραφια του;

  6. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @5
    Νορμάλ. Μια καλή γυναίκα. Δυο καλά παιδιά (αγόρια).

  7. IN said

    4: Ο Παπακωνσταντίνου δεν αποστάτησε το 1965, αλλά παρέμεινε στην Ένωση Κέντρου. Μετά τη δικτατορία ήταν υποψήφιος της ΕΚ-ΝΔ/ΕΔΗΚ στην Κοζάνη στις εκλογές του 1974 και 1977, χωρίς όμως να εκλεγεί (παρ’ ό,τι με μεγάλο αριθμό προσωπικών σταυρών. Το κόμμα του δεν έβγαλε βουλευτή στο Νομό σε καμία από τις δύο αναμετρήσεις). Προσχώρησε κάποια στιγμή στη ΝΔ μετά το 1978 και εξελέγη βουλευτής της στον Ν. Κοζάνης το 1981 και μετέπειτα. Δεν τον πήρε, λοιπόν, ο Καραμανλής, ο Ράλλης τον πήρε και τον «κληρονόμησε» ο Μητσοτάκης, που τον έκανε Υπουργό σε διάφορα πόστα το 1990-1993.

  8. spyroszer said

    πίπτον λίγο «εν γωνία».
    Εδώ ο Μποστ συνδυάζει δύο εκφράσεις: «ράβδος εν γωνία άρα βρέχει» και «όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος». Εκτός αν υπονοεί κάτι άλλο με το «εν γωνία».

  9. Αρκεσινεύς said

    >> δια να καθαρίση το τζάκι που καπνίζει

    Άραγε υπήρχε κάποιο θέμα τότε ή είναι καθαρά έμπνευση του Μποστ;

    >>Εφτηχώς μετ’ ολίγον ήρθαν άλλα επείγοντα ανερούντα δια τον Σεφερούντα, αποκλείοντα τον Νερούντα και φανερούντα τον πραγματικόν κάτοχον του βραβείου και των κορώνων

    Εξαιρετικότατο!

  10. Δημήτρης Μ. said

    Το υστερόγραφο του γράμματος στον Κώστα, σε κάτι αναφέρεται, αλλά δεν ξέρω, ή δε θυμάμαι, σε τι.

  11. IN said

    Πάντως προαγωγή δεν πήρε ο αστυνομικός που κάλεσε τον Θεοδωράκη, τουλάχιστον όχι άμεσα.

    Η Ελευθερία, που υπάρχει ψηφιοποιημένη στον ιστότοπο της Εθνικής βιβλιοθήκης, μας αποκαλύπτει τα εξής σχετικά με το περιστατικό:

    13/12/1963, σελ. 1: Ο Παπανδρέου δηλώνει, με αφορμή την καταγγελία Θεοδωράκη, ότι στη δημοκρατία το φρόνημα είναι ελεύθερο και ότι θα γίνουν ανακρίσεις για τις καταγγελίες.

    17/12/1963, σελ. 3: Από σχόλιο στην παραπολιτική στήλη «Αστερίσκοι» μαθαίνουμε ότι ο υπαίτιος Διοικητής του Παραρτήματος Ασφαλείας Νέας Σμύρνης λεγόταν Μυρίλλος, ότι απολογούμενος ισχυρίστηκε ότι ενήργησε όχι από δική του πρωτοβουλία αλλά κατά διαταγήν της Διευθύνσεως Ασφαλείας και ότι οι αστυνομικοί Καραχάλιος και Τασιγιώργος κάλεσαν «φιλοφρόνως» τον Θεοδωράκη στη Γενική Ασφάλεια όπου «έκπληκτοι και συντετριμέννοι» του ζήτησαν να τους διηγηθεί το περιστατικό και τον διαβεβαίωσαν ότι θα γίνουν ανακρίσεις. Η στήλη (καθό παραπολιτική) αστειεύεται ότι προφανώς οι ανώτεροι ήθελαν να δουν αν εκτέλεσε σωστά τις διατάγές τους ο υφιστάμενός τους.

    18/12/1963, σελ. 1: Ο Υπουργός Δημοσίας Τάξεως Παναγιωτόπουλος ανακοινώνει ότι «ηλέγχθησαν δι’ αυστηράς πειθαρχικής ποινής» για το περιστατικό ο διοικητής του Παραρτήματος (προφανώς ο Μυρίλλος) και «ο αρμόδιος διευθυντής της υποδιευθύνσεως Ασφαλείας Αθηνών».

  12. atheofobos said

    @7
    Έχεις δίκιο σε αυτά που έγραψες.
    Απλά θυμόμουν ότι το 1978 τον πήρε στην ΝΔ ο Καραμανλής γεγονός που μου είχε κάνει τότε εντύπωση γιατί ο Παπακωνσταντίνου ήταν από τους ακραιφνείς κεντρώους πριν και μετά την μεταπολίτευση.
    Η πλειονότητα των αποστατών είτε εξαφανίστηκε στην μεταπολίτευση είτε προσχώρησε στην ΝΔ.

  13. IN said

    11: Αντίθετα, για το περιστατικό που αναφέρεται στην επιστολή προς «Κόστα», με τον Παπακωνσταντίνου που δήλωσε, τάχα, «εμείς πιάσαμε τον Μπελογιάννη και τον σκοτώσαμε, εσείς πιάσατε το Γλέζο και τον αφήσατε» δεν μπόρεσα να βρω κάτι. Έχω κανένα παραπάνω στοιχείο; Φαντάζομαι κάτι θα είχε γράψει εκείνης τις ημέρες η Αυγή, αλλά αυτή δεν υπάρχει on-line.

    12: Οι κακές γλώσσες λένε ότι ο Παπακωνσταντίνου ήθελε να αποστατήσει το 1965, αλλά δεν τόλμησε, ενόψει των μηνυμάτων που ερχόταν από την εκλογική του περιφέρεια. Αλλά μπορεί να είναι και μόνον κακές γλώσσες… Γεγονός είναι ότι είχε μεγάλο αριθμό προσωπικών ψηφοφόρων, ακόμη και στις εκλογές του 1977 που η ΕΔΗΚ, γενικώς, πήγε χάλια, είχε, αν καλά θυμάμαι, πάρει περισσότερους σταυρούς ακόμη κι από τον πρώτο σε σταυρούς υποψήφιο της Ν.Δ. ή σχεδόν. Το 1974 λίγο έλειψε να βγει και μάλιστα στην αρχή δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι τη μία από τις 5 έδρες του Ν. Κοζάνης θα την πάρει η ΕΚ-ΝΔ και θα βγει ο Παπακωνσταντίνου, τελικώς όμως και τις 5 έδρες τις πήρε η ΝΔ και βγήκε τελευταίος βουλευτής ο πρώην Υπουργός Δ. Μανέντης. Ένα χρόνο αργότερο αυτός πέθανε και έγιναν επαναληπτικές εκλογές, όπου ο Παπακωνσταντίνου ήταν κοινός υποψήφιος της αντιπολίτευσης (ΕΚ-ΠΑΣΟΚ), δεν εξελέγη όμως ούτε και τότε, την έδρα την πήρε πάλι η ΝΔ.

  14. IN said

    13 α: Έχουμε κανένα παραπάνω στοιχείο; ήθελα να γράψω…

  15. Ήθελα να ρωτήσω κι εγώ αν όντως είπε τέτοιο πράγμα ο Παπακωνσταντίνου, αλλά με πρόλαβε ο ΙΝ…
    Τι χορταστικός Μποστ σήμερα!

  16. Βρε παίδες δεν υπήρχε και κάποιος Π»Κων/ου που έπαιζε έξω δεξιά (διαγράφινται δύο λέξεις) πρόεδρος της βουλής επί εθνάρχη ; αυτός ήταν εξαπανέκαθεν με τον Καραμανλή ;

  17. IN said

    16: Βεβαίως!

  18. # 17
    Αα, αυτός ήτανε γένημα-θρέμα, από τις ακαδημίες…

  19. Γς said

    Για τον Παπακωνσταντίνου. Να πουμε ότι ήταν γερό ποτήρι και θείος του άλλου Παπακωνσταντίνου των ημερών μας (με το στικάκι κλπ)

  20. 19 Αυτό (το πρώτο) φαινόταν κι απ’ τη φωνή, θυμάμαι 😉

  21. spiral architect said

    @19: Οικογένεια (οι Κοζανίτες Παπακωνσταντίνου) έχουσα … χμμ 🙄 … πονεμένη ιστορία. 😉

  22. IN said

    21: Μην πέφτεις τόσο εύκολα σε παγίδες δημοσιευμάτων που κυκλοφορούν στο Ίντερνετ. Δεν έχω πρόθεση να υπερασπιστώ κανέναν, αλλά τα πράγματα είναι πολύ πιο περίπλοκα από ότι τα παρουσιάζει αυτό το δημοσίευμα:
    1) Προπολεμικά και στη διάρκεια της Κατοχής ο ηλεκτροφωτισμός, τουλάχιστον της Κοζάνης και της Πτολεμαΐδας, φαντάζομαι και άλλων επαρχιακών πόλεων, γινόταν από τοπικά εργοστάσια που λειτουργούσαν με πετρέλαιο. Τα λειτουργούσε ιδιώτης επιχειρηματίας στον οποίο παραχωρούνταν το «προνόμιο» του ηλεκτροφωτισμού, δεν ξέρω με ποια ακριβώς διαδικασία (όχι ότι δεν μπορώ να το βρω αν σκαλίσω παλιά on-line κιτάπια, αλλά δεν έχω χρόνο/διάθεση). Στα πλαίσια αυτά, προφανώς, παραχωρήθηκε και το προνόμιο του ηλεκτροφωτισμού της Πτολεμαΐδας στον πατέρα του Μ. Παπακωνσταντίνου (και παππού του Γ. Παπακωνσταντίνου) από την κυβέρνηση Τσολάκογλου το 1941. Πιθανώς να το είχε και πριν και απλώς να έγινε ανανέωση, ξέρω για την Κοζάνη ότι ο ίδιος άνθρωπος που είχε τον «ηλεκτροφωτισμό» πριν την κατοχή τον είχε και στην κατοχή, για την Πτολεμαΐδα δεν ξέρω. Γενικά ο πατέρας του Μ. Παπακωνσταντίνου ήταν επιχειρηματίας, ατυχήσας κιόλας λόγω της κρίσης του 1929 που τον είχε υποχρεώσει, νομίζω, να κηρύξει πτώχευση ή κάτι τέτοιο, και έκανε διάφορες δουλειές. Μόνη η παραχώρηση του ηλεκτροφωτισμού το 1941 δεν μου φαίνεται, εμένα, μεμπτό γεγονός. Δηλαδή οι δημόσιοι υπάλληλοι ή τραπεζικοί που γυρίσαν στις δουλειές τους μετά την κατάρρευση του μετώπου, υπό την κυβέρνηση Τσολάκογλου δεν ήτανε;
    2) Ότι ο Μ. Παπακωνσταντίνου, ως νεαρός γερμανομαθής, ήταν διερμηνέας των Γερμανών στην αρχή της κατοχής στην Κοζάνη είναι επίσης γνωστό, το αναφέρει και ο ίδιος στο βιβλίο του «Το χρονικό της Μεγάλης Νύχτας» που έχει βγάλει με αναμνήσεις του από εκείνη την περίοδο. Ο ίδιος λέει ότι του το ζήτησαν, για να μπορούν να συνεννοούνται με τους Γερμανούς και να έχουν έναν «δικό τους άνθρωπο» σε επαφή μαζί τους, διάφοροι παράγοντες της Κοζάνης με πρώτο και καλύτερο τον Δεσπότη Ιωακείμ, που μετέπειτα ανέβηκε στο βουνό και προσχώρησε στον ΕΑΜ/ΕΛΑΣ (γνωστή φυσιογνωμία σε διάφορες φωτογραφίες). Γράφει επίσης ο Παπακωνσταντίνου ότι κάποια στιγμή παραιτήθηκε από διερμηνέας και ότι μετά από κάποιο διάστημα τον πιάσανε οι Ιταλοί (νομίζω) και τον φυλακίσανε στη Θεσσαλονίκη. Ως ανεπιβεβαίωτη φήμη (που νομίζω σταθερά την αρνούνταν ο ίδιος) κυκλοφορεί και ότι είχε αναλάβει κάποιες στρατιωτικές εργολαβίες των Γερμανών στην κατοχή. Συγγενής μου μού αναφέρει ως πληροφορία ότι, μετά την κατοχή, ο Παπακωνσταντίνου απαλλάχθηκε με βούλευμα της κατηγορίας ότι ήταν δοσίλογος, μολονότι αντίπαλοί του επικαλούνταν ότι υπήρχε κάποια παράγραφος που άφηνε υπονοούμενα εις βάρος του στο βούλευμα. Ο ίδιος συγγενής μου λέει ότι ο Παπακωνσταντίνου συνήθιζε να παρουσιάζει και «χαρτί» από τον στρατάρχη Αλεξάντερ, ότι υπήρξε και συνεργάτης των Βρετανών στην κατοχή.
    3) Είναι ακριβές ότι ο Μ. Παπακωνσταντίνου πολιτεύθηκε στη Θεσαλονίκη (όπου ήταν δικηγόρος), ως υποψήφιος δημοτικός συμβουλος με τον συνδυασμό του Σωτ. Γκοτζαμάνη, υπουργού Οικονομικών στην Κατοχή, στις δημοτικές εκλογές του 1954. Ο ίδιος (Παπακωνσταντίνου) έχει επίσης αναφέρει ότι γνώριζε, στη Θεσαλονίκη, τον Γκοτζαμάνη, τον οδηγό του τρικύκλου στην υπόθεση της δολοφονίας Λαμπράκη. Όχι, προς Θεού, ότι είχε κάποια ανάμειξη ο Παπακωνσταντίνου σ’ αυτήν.
    4) Είναι πάντως βλακεία ότι επειδή, τάχα, ήταν υποψήφιος με το Γκοτζαμάνη ο Παπακωνσταντίνου, γι’ αυτό δεν διεκδίκησε τα κατοχικά δάνεια κλπ. ως Υπουργός Εξωτερικών. Γιατί, οι άλλοι που δεν ήταν με τον Γκοτζαμάνη τα διεκδίκησαν;
    5) Γενικά, η «φήμη» που είχε τοπικά (τουλάχιστον σε όσους δεν ήταν οπαδοί του) ο Μ. Παπακωνσταντίνου, αλλά τα μεταφέρω με κάθε επιφύλαξη γιατί μπορεί να είναι και απλές συκοφαντίες, ήταν ότι ήταν άνθρωπος που » σε πουλούσε και σε αγόραζε» μέγας ρουσφετολόγος αλλά και ψεύτης.

  23. Μαρία said

    21
    Σε φασίστα έπεσες της κλίκας Βουλπιώτη.

    Ο Μ. Παπ. έγραψε κι ένα ωραίο βιβλιαράκι για τη γιαγιά του τη Ρούσα, απ’ τα λίγα, νομίζω, που διασώζουν σκηνές απ’ την ανταλλαγή των πληθυσμών.

  24. IN said

    21β: Πράγματι, αλλά μην παίρνεις και πολύ τοις μετρητοίς τον Παπακωνσταντίνου, δες τι γράφει το 22.5) στο τέλος…

  25. IN said

    Συγγνώμη στο 23β πήγαινε το προηγούμενο σχόλιο…

  26. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα πολύ καλά σχόλιά σας!

    9: Στην αρχή νόμιζα ότι το «τζάκι που καπνίζει» είναι σεφερικός στίχος, αλλά χάρη στον ιστότοπο της Ανεμόσκαλας, που έχει κονκορντάντσα του Σεφέρη, είδα ότι δεν υπάρχει τίποτα, τουλάχιστο στα ποιήματά του.

  27. sarant said

    14: Υπάρχει ένα ειδησάριο στο φ. της 25.10.63, αλλά δεν λέει τίποτα περισσότερο, π.χ. δεν λέει σε ποιο χωριό ειπώθηκε αυτό.

  28. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Πάντως, είναι ενδιαφέρον, νομίζω, να δούμε πώς είδαν τη βράβευση στην άλλη ακτή του Ατλαντικού: ο Πάμπλο Νερούδα, στα απομνημονεύματά του («Confieso que he vivido»/ «Εξομολογούμαι ότι έζησα», 1974), γράφει την ημέρα που ανακοινώθηκε η βράβευση του Σεφέρη, με προφανή πικρία, «πήρε και το Βραβείο Νόμπελ, σήμερα, ένας άσημος ποιητής απ’ την Ελλάδα…».

    Ανώτατοι διπλωματικοί υπάλληλοι και οι δύο (αλλά, πρωτίστως, ποιητές).

  29. Μαρία said

    24
    Η σκηνή του γεύματος με τα πιτσιρίκια, προσφυγάκια και τουρκάκια, είν’ ωραία πάντως κι ας είναι και μασάλι.

  30. Μαρία Α. said

    Καλημέρα, εξαιρετικά τα αντανακλαστικά του Μποστ!
    Η μετάφραση της ομιλίας στη Στοκχόλμη έχει γίνει από τον ίδιο τον Σεφέρη και περιλαμβάνεται στον δεύτερο τόμο των Δοκιμών, ενώ υπάρχει ολόκληρη και στο Ψηφιακό Σχολείο: http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGYM-C113/351/2368,9025/

  31. sarant said

    28: Πολύ ενδιαφέρον!

    29: Το σχόλιό σας κρατήθηκε από το σύστημα για κάμποσες ώρες, συγνώμη. Ευχαριστώ πολύ για την πληροφορία, καλά να πάθω να μην έχω τον δεύτερο τόμο.

  32. spiral architect said

    @22, 23: Βρε, ξέρω από που λίνκαρα (έτσι κι αλλιώς έχει αναμεταδοθεί από την ιστοσελίδα του Χαρδαβέλλα ως την ολυμπία κλπ, οπότε καταλαβαίνετε) 😛 αλλά, «όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά», με την έννοια ότι το πολιτικό αυτό σόι, δεν έβγαλε και τα καλύτερα παιδιά. Τώρα, αν ο θείος ήταν διερμηνέας των Γερμανών, αλλά και στο ΕΑΜ, πιο μετά παρέα με το Γκοτζαμάνη και μετέπειτα στο Λ.Κ. ως τη ΝΔ του Κ.Κ. του Α’ … αν ποτέ μου’ σφιγγε το χέρι σε χειραψία, μετά θα φρόντιζα να μετρούσα τα δάκτυλά μου!
    (θου Κύριε!) 😮

  33. leonicos said

    Ωραίος και πάλι

  34. ππαν said

    Το ΚΒ΄είναι πράγματι το αστνομικό τμήμα της Ν. Σμύρνης, εκεί βγήκε η ταυτότητά μου 🙂 Μου είχε κάνει εντύπωση όταν έμαθα από τις ξαδέλφες μου που ήξεραν τον γιο του, ότι ο Μ.Θ. έμενε στη γειτονιά μας.

  35. sarant said

    Γεια σου γειτόνισσα, έτσι είναι που τα λες (εμείς βέβαια λίγο πιο κάτω)

  36. ππαν said

    Kι εσείς στο ΚΒ΄; Ναι, γείτονες, μάλιστα το σχολείο μου ήταν πιο κοντά στο σπίτι σου παρά στο δικό μου, πιστεύω :). Δηλαδή πιο κοντά στο Φάληρο από όσο άντεχαν τα πόδια μου!

  37. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    >>βγήκε επί πλέον και η υπόθεσις της φωτογραφίας ξανά στη μέση, κι’ ο Μέρτεν ποιος ξέρει τι θα μας ζητήση.

    Στην υπόθεση Μέρτεν http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A5%CF%80%CF%8C%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7_%CE%9C%CE%AD%CF%81%CF%84%CE%B5%CE%BD
    ποια φωτογραφία;

  38. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    38
    γράφτηκε στον γερμανικό τύπο χωρίς να διαψευσθεί, ότι ο Μέρτεν διέθετε φωτογραφίες – ντοκουμέντα και ανάμεσά τους μία με τον Καραμανλή στην Αθήνα μπροστά σε μια Λάντσια στην οδό Κοραή

    Αυτή μάλλον

  39. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Αὐτὴ ἡ σειρὰ τοῦ Μπὸστ μοῦ ἀρέσει πάρα πολύ. Θὰ πρότεινα νὰ γίνη μόνιμη ἑβδομαδιαία στήλη.

  40. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    http://attikanet.blogspot.gr/2012/10/blog-post_29.html

    Με το σχετικό σκίτσο του Μπόστ «Λάντσια μετά Κωστή»

  41. Μαρία said

    40
    Το φονάζων πεδί.
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/02/27/pedi/

  42. alexisphoto said

    τόσες ιστορικές/πολιτικές πληροφορίες μαζεμένες καιρό είχαμε να διαβάσουμε….
    καλημέρα..

  43. spiral architect said

  44. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    39: Για εβδομαδιαία δεν ξέρω αν το σηκώνει, δεν είναι τόσο πολλά τα γεγονότα, αλλά ταχτική στήλη θα γίνει.

    40-41: Έχει κι άλλες μποστικές για την υπόθεση, κάτι θα βάλουμε.

  45. attikanet said

    40: Το σκίτσο του Μποστ για την ανάρτησή μου «Υπόθεση Μέρτεν και Κωνσταντίνος Καραμανλής», από το Σαραντάκο το έχω πάρει και φυσικά αναφέρω το μπλογκ στις πηγές. Σωστά το επιβεβαιώνει η Μαρία στο 41!

  46. sarant said

    45: Δεν υπάρχει καμιά παρεξήγηση, είσαι δεοντολογικά άψογος και σ’ ευχαριστώ!

  47. attikanet said

    46: Σε διορθώνω: …»άψογη»!

  48. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Βιαστική, ήμουν βιαστική και διέτρεξα το νήμα ελέγχοντας μόνο στα γρήγορα τη σοβαρότητα. Το φαντάστηκα ότι σίγουρα θα είναι κάπου στου Νικοκύρη αναρτημένο και αυτό, αφού ξέρω τη σχέση με το Μποστ και πήγα και σε δυο παρουσιάσεις του ,αλλά,πριν,είχα ήδη κοπιπαστώσει ατόφια φράση κι έπρεπε να αναφέρω την πηγή «μου». Ανευ δόλου απολύτως. Συγγνώμη. «Υστεροβουλία» όμως ως προς το να το φέρω στον αφρό, ναι, μετά τα (όμαιμα) λιάπικα ξεφτιλίκια,

  49. Petros Augeris said

    Ο διοικητής λεγόταν Μανώλης Πλεύρης, καλό ανθρωπάκι αλλά και βλάκας. Εκείνη την εποχή πήρε δυσμενή μετάθεση στην Κέρκυρα.

  50. sarant said

    Για να το λέτε, κάτι θα ξέρετε, ευχαριστώ! (Η Κέρκυρα και η Πάτρα είχαν τότε Αστυνομία).

  51. […] Πριν από 50 χρόνια: Ο Μποστ σχολιάζει το Νόμπελ του Σεφέ… […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: