Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Σαρανταπέντε Γιάννηδες που γίναν παροιμίες

Posted by sarant στο 7 Ιανουαρίου, 2014


Σήμερα είναι τ’ Αγιαννιού, η μέρα που κλείνει το γιορταστικό δωδεκάμερο, γιορταστική για τους Γιάννηδες αλλά ελαφρώς αποτρόπαιη όταν ήμουν μικρός, αφού ήταν η μέρα που ανοίγαν τα σχολεία, αν και σήμερα, όπως διαπιστώνω, ανοίγουν στις 8 του μήνα, μία μέρα μετά.

Να το πούμε πιο σωστά, και σήμερα είναι τ’ Αγιαννιού, διότι ο Άι Γιάννης ο Πρόδρομος ή Βαπτιστής, αυτόν γιορτάζουμε σήμερα, έχει πεντέξι μέρες δικές του στο εορτολόγιο -αν έχεις βαφτίσει τον γιο του Θεού, έχεις φαντάζομαι και κάποια προνόμια. Έτσι, η εκκλησία γιορτάζει επίσης τον ‘Αι Γιάννη τον Πρόδρομο και στις 24 Φεβρουαρίου, 25 Μαΐου, 24 Ιουνίου, 29 Αυγούστου και 23 Σεπτεμβρίου, αν και το eortologio.gr προφανώς αντιπαθεί τις πολλαπλές γιορτές κι έτσι αναφέρει μόνο τις 7 Ιανουαρίου. Πέρα από τον Βαπτιστή όμως έχουμε κι άλλους Ιωάννηδες που άγιασαν και που έχουν κι αυτοί τη γιορτή τους, ας πούμε ο Άι Γιάννης ο Ρώσος, που γιορτάζει στις 27 Μαΐου ή ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος (ο ευαγγελιστής Ιωάννης), που γιορτάζει στις 8 Μαΐου και στις 26 Σεπτεμβρίου, ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος στις 13 Νοεμβρίου, ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός στις 4 Δεκεμβρίου, και σίγουρα θα υπάρχουν κι άλλοι. Σχετικά μ’ αυτή την πολυεορτία των Γιάννηδων υπάρχει και μια αστεία ιστορία που έλεγε ο παππούς μου, για έναν νεοφώτιστο χριστιανό που βαφτίστηκε Ιωάννης και ύστερα οι φίλοι του απαιτούσαν να τους κάνει το τραπέζι κάθε φορά που γιόρταζε και κάποιος άγιος Ιωάννης, δηλαδή κάθε τρεις και λίγο. Σε σχέση με αυτό, πάντως, να πω ότι δεν έχω γνωρίσει κάποιον Γιάννη που να γιορτάζει άλλη μέρα και όχι στις 7 Ιανουαρίου -αν εσείς ξέρετε, πείτε το στα σχόλια.

Πριν όμως προχωρήσουμε, να πούμε ότι σήμερα, εκτός από τον Γιάννη και την Ιωάννα, γιορτάζει και ο Πρόδρομος και το όνομα αυτό, αν και πολύ λιγότερο διαδεδομένο, έχει επίσης αξιόλογο υλικό για ένα αρθράκι -που προς το παρόν θα προστεθεί στη θεόρατη στοίβα με τα υπεσχημένα.

Ο Γιάννης δεν είναι το κοινότερο ελληνικό όνομα, αλλά, όπως θα δούμε παρακάτω, έχει με πολύ μεγάλη διαφορά τη μεγαλύτερη παρουσία στην παροιμιολογία μας. Σύμφωνα με έρευνα του Ηρακλή Κακαβάνη (που έχει γράψει και ένα συναφές με το δικό μας άρθρο, από το οποίο έχω πάρει κάποια στοιχεία), από τα αντρικά ελληνικα ονόματα, ο Γιώργος είναι το κοινότερο, ενώ ο Γιάννης έρχεται αρκετά πιο πίσω στη δεύτερη θέση (ο Γιάννης υπερτερεί μόνο στους νομούς Καβάλας, Χαλκιδικής και Χανίων, σύμφωνα με την ίδια έρευνα) . Κι όμως, για τον Γιώργο οι παροιμίες είναι σχετικά λιγοστές, ενώ για τον Γιάννη ξεπερνούν τις πενήντα, και μάλιστα πολλές είναι πασίγνωστες.

Αυτή η απόκλιση δύσκολα εξηγείται. Θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς ότι η πολυεορτία (τη λέξη αυτή προ ολίγου την έφτιαξα, δεν ξέρω αν υπάρχει) των Γιάννηδων παίζει κάποιο ρόλο, ιδίως αν σκεφτούμε ότι ο Γιώργος έχει μία γιορτή, κι αυτήν κινητή, αφού συχνά την επισκιάζει το Πάσχα και την αναγκάζει να μετακινηθεί. Δεν αποκλείεται όμως παλαιότερα, τότε που διαμορφώθηκαν οι παροιμίες αυτές, δηλαδή πριν από 4-5 αιώνες, το όνομα Γιάννης να ήταν πολύ συχνότερο από σήμερα, και αυτό να εξηγεί τις πολλές παροιμίες. Αυτό είναι σκέτη εικασία μου· το βέβαιο είναι πως ο Γιάννης (και αντίστοιχα για τις γυναίκες η Μαρία) είναι το αρχετυπικό αντρικό όνομα. Και ίσως επειδή οι Γιάννηδες, σαν πλειοψηφούντες, έγιναν στόχος των άλλων που δεν λέγονταν Γιάννηδες, γιαννάκης λέγεται ο αγαθούλης, ο άπειρος, τόσο στην πολιτική ζωή όσο και στο στρατό όπου οι νεοσύλλεκτοι λέγονται γιαννάκια, στραβόγιαννοι, γιάννηδες.

Η επίσημη μορφή του ονόματος είναι Ιωάννης, και είναι δάνειο από το εβραϊκό חנן Yôḥānān (Γιοάναν), συντετμημένη μορφή του Γιεχοάναν, που σημαίνει, κατά τη Βικιπαίδεια, «Ο Γιαχβέ στάθηκε γενναιόδωρος», αλλά αν έχετε άλλη άποψη να μας την πείτε. Με τον χριστιανισμό, όπου πρωταγωνιστούσαν ο Ιωάννης ο Πρόδρομος και ο ευαγγελιστής Ιωάννης, το όνομα έγινε πολύ δημοφιλές σε Ανατολή και Δύση, και μέσω των λατινικών προέκυψαν στις νεότερες ευρωπαϊκές γλώσσες ο Τζον και ο Ζαν, ο Τζοβάνι και ο Χουάν ή ο Ζοάο, αλλά και ο Γιόχαν, ο Χανς και ο Γιενς, ο Ιβάν, ο Γιαν και ο Γιάνος.

Στα ελληνικά, η συνήθης μορφή είναι Γιάννης, αλλά και Γιάννος, Γιαννιός, Γιαννούλης και Νούλης, Γιαννάκος/Γιαννακός και Νάκος, Γιαννούσης και Νούσης, Τζανέτος, Γιάγκος. Σήμερα που ο οδοστρωτήρας έχει εξαφανίσει τις λαϊκές παραλλαγές των βαφτιστικών ονομάτων, αυτές επιβιώνουν μόνο σε επώνυμα, ενώ απόρροια των χρόνων της γκλαμουριάς είναι ότι πολλές μαμάδες φωνάζουν «Ιωάννη» τα βλαστάρια τους -και περιμένεις να ξεπροβάλει τουλάχιστον ο Τσιμισκής, και βλέπεις απλώς έναν μπόμπιρα τεσσάρων χρονών. Στα κορίτσια βέβαια το «Ιωάννα» ήταν συχνό από παλιά -ίσως τα Γιάννα, Γιαννούλα, Γιαννιώ να ακούγονταν πολύ λαϊκά.

Όπως είπα και πριν, υπάρχουν πάρα πολλές παροιμίες για Γιάννηδες, και με αυτές θα κλείσω το άρθρο μου, παραθέτοντας υλικό που είχα ενμέρει παρουσιάσει και σε ένα παλιότερο άρθρο, που όμως δεν περιοριζόταν στις παροιμίες για Γιάννηδες αλλά εξέταζε και όλες τις άλλες παροιμίες με ονόματα. Όμως, να πω ότι όλα όσα θα θέλατε να μάθετε για τους Γιάννηδες μπορείτε να τα βρείτε στο Johnnie society, ένα ηλεβιβλίο του Γιάννη Φαρσάρη που διατίθεται δωρεάν και το οποίο, εκτός από παροιμίες, παραθέτει και κατάλογο με τους 45 σημαντικότερους Γιάννηδες της ιστορίας.

Προχωράμε λοιπόν στις  παροιμίες με Γιάννηδες, που τις παραθέτω μάλλον τυχαία, προσπαθώντας να φτάσω τις σαρανταπέντε.

1. Σαρανταπέντε Γιάννηδες ενός κοκόρου γνώση. Η συνηθέστερη παροιμία απ’ όσες διασύρουν τους Γιάννηδες, λέει ο Πολίτης, που αναφέρει και έναν μύθο κεφαλονίτικο για 45 Γιάννηδες που πνίγηκαν προσπαθώντας να ξεριζώσουν ένα δέντρο. Ωστόσο, ο Πολίτης δεν λέει ότι η έκφραση προέρχεται από τον μύθο, μάλλον το αντίστροφο θα συμβαίνει. Δίνει μάλιστα ο Πολίτης και γαλλικό ανάλογο (Deux Jean et un Pierre font un âne entier, Δυο Γιάννηδες κι ένας Πέτρος κάνουν ολάκερο γάιδαρο) καθώς και ισπανικό ίδιο με το γαλλικό. Οι Γιάννηδες απαντούν συμπληρώνοντας: …κι ο κόσμος όλος κι ο ντουνιάς δεν έχει άλλη τόση.

2. Όχι Γιάννης, Γιαννάκης. Τη λέμε όταν κάποιος προσπαθεί να παραστήσει ως διαφορετικά μεταξύ τους δυο πράγματα ομοιότατα ή όταν κάποιος λεπτολογεί και επιχειρεί να επιφέρει μεταβολές ασήμαντες, λέει ο Πολίτης. Κατά τον Κ. Κάσση, στη Μάνη συνηθιζόταν να υπάρχουν αδέρφια με τ’ όνομα Γιάννης ο ένας και Γιαννάκης ο άλλος, οπότε όταν ένας Γιαννάκης παρουσιάστηκε στο στρατό και τον είπαν Γιάννη, απάντησε έτσι. Όμως η έκφραση είναι πανελλήνια και πιθανότατα πριν από το νεοελληνικό κράτος.

3. — Γεια σου Γιάννη. — Κουκιά σπέρνω. Για αυτούς που απαντούν άλλα αντ’ άλλων, σαν υπόδειγμα ασυνάρτητης συζήτησης. Μερικοί το συνεχίζουν: Κι η συντέκνισσά σου; Εφτά μετρήματα χωρεί. Η παροιμία υπάρχει στον Βάρνερ, άρα είναι από τον 17ο αιώνα.

4. Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει. Για όσους στα λόγια φροντίζουν για το κοινό καλό ενώ στην πραγματικότητα κοιτάζουν το δικό τους συμφέρον. Η παροιμία χρησιμοποιήθηκε πολύ στην εθνοσυνέλευση του 1829 από τους αντικαποδιστριακούς, επειδή οι αντιπρόσωποι ευπειθώς ψήφιζαν ό,τι τους έστελνε ο Καποδίστριας, αλλά είναι παλιότερη. Μάλιστα, ο Πολίτης δίνει και βουλγάρικο αντίστοιχο, με το όνομα Γκάνι στη θέση του Γιάννη.

5. Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα. Για κάποιον που παραμένει στην ίδια (κακή ή μέτρια) κατάσταση. Και για τους αδιόρθωτους. Και για τη μη αλλαγή της κατάστασης παρά την αλλαγή της κυβέρνησης.  Την έχει ο Βάρνερ (Τι έχεις Γιάννη; Τα έχω πάντα).

6. Ακόμα δεν τον είδαμε, Γιάννη τονε βγάλαμε. Για όσους προαναγγέλλουν και προεξοφλούν μελλοντικά σχέδια βασισμένοι σε αβέβαιες προσδοκίες. Κάποιοι λένε ότι το είπε ο Κολοκοτρώνης όταν τον κάλεσαν να βαφτίσει παιδί πριν ακόμα γεννηθεί, αλλά η παροιμία είναι παλιότερη, αφού την αναφέρει ο Βάρνερ, οπότε ο Κολοκοτρώνης απλώς επανέλαβε υπάρχουσα παροιμία. Εδώ κατά τον Πολίτη υπάρχει μύθος, με την αφελή κοπέλα που της έφεραν προξενητή και άρχισε να συλλογιέται πως θα παντρευτεί, θα κάνει γιο, θα τον βγάλει Γιάννη, θα της αρρωστήσει και θα της πεθάνει, οπότε έβαλε τα κλάματα. Παρεμφερής παροιμία υπάρχει και σε άλλες γλώσσες. Για την έκφραση αυτή έχει γράψει και ο ηλληνιστεύκων Νίκος Νικολάου.

7. Πότε ο Γιάννης δεν μπορεί, πότε ο κώλος του πονεί. Για τους φιλάσθενους ή για όσους προφασίζονται ασθένεια.

8. Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω μέλι (ή λάδι· προσθέτουν μερικοί: να γιάνει). Τη λέμε σε κάποιον που μας παρηγορεί ή προσπαθεί να μας περιθάλψει ενώ ο ίδιος έχει προκαλέσει το κακό που πάθαμε.

9. Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη. Σε μια αντιπαράθεση όπου ο φόβος είναι αμοιβαίος· λέγεται συχνά σε ποδοσφαιρικούς αγώνες, όταν καμιά ομάδα δεν ανοίγεται.

10. Σπίτι χωρίς Γιάννη, προκοπή δεν κάνει. Απάντηση στον… αντιγιαννισμό άλλων εκφράσεων. Ο Πολίτης έχει κι άλλες «φιλογιαννικές» παροιμίες, που δεν είναι τόσο γνωστές, όπως….

11. Όπου Γιάννης και του Θεού η χάρη,
ή

12. Βγάλε το παιδί σου Γιάννη, και απόλα το στον λόγγο (υπονοεί ότι δεν έχει καμιάν άλλη ανάγκη βοήθειας, αρκεί η μαγική κατά κάποιον τρόπο δύναμη του ονόματός του).

13. Ποιος κλάνει; Τον Γιάννη ρώτα – αν και υποθέτω πως αρχικά θα ήταν «ρώτα τον Γιάννη», για να ομοιοκαταληκτεί.

14. Κόψε ξύλο κάμε Αντώνη
κι από πλάτανο Μανώλη
κι αν ρωτάς και για τον Γιάννη,
ό,τι ξύλο κόψεις κάνει.

Η παροιμία αυτή υπάρχει σε πάρα πολλές παραλλαγές, με άλλα ονόματα στους πρώτους στίχους και φαίνεται να χλευάζει τους Γιάννηδες που τους παρομοιάζει με κούτσουρα, αλλά δεν αποκλείεται να υπογραμμίζει απλώς τη διάδοση του ονόματος.

15. Κατά τον μαστρο-Γιάννη και τα κοπέλια του –παρόμοια με την μ΄ όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις.

16. Άλλη παιδί δεν έκανε, μόνο η Μαριώ τον Γιάννη, για να ειρωνευτεί τις μανάδες που καμαρώνουν πολύ το παιδί τους, ή και γενικότερα όσους καμαρώνουν κάτι κοινό. Εδώ έχουμε μαζί και τα δυο αρχετυπικά ονόματα, όπως και σε άλλες παροιμίες.

17. – Γιάννη είχα, Γιάννη έχω κι αν ποτέ μου θα χηρέψω, πάλι Γιάννη θα γυρέψω, άλλη μια απάντηση στον αντιγιαννισμό -και δεν αποκλείεται να πρόκειται για παροιμιόμυθο.

18. Άφησε ο Γιάννος την κλεψιά κι έπιασε το ζευγάρι. Για κάποιον που αναπάντεχα νοικοκυρεύεται ή φρονιμεύει. Παροιμιόμυθος.

19. Γύρευε αγά μου τη δουλειά σου, κι ο Γιάννος δεν είναι για χαράτσι. Από την εποχή της Τουρκοκρατίας και των χαρατσήδων.

20. Είπε ο Γιάννης του Γιαννή: «Χαιρετίσματα στη Σέρ’φο». Βελερισμός (μορφή παροιμιόμυθου) που σατιρίζει κάποιον ανόητο που δεν ήξερε τι να πει την ώρα που έφευγε το καΐκι.

21. Δεν είναι κάθε μέρα τ’ Άι-Γιαννιού, δηλαδή δεν μπορείς να έχεις κάθε φορά την ίδια τύχη ή εξαιρετική μεταχείριση. Και «Κάθε μέρα τ’ Αγιαννιού θάναι;»

22. Γιάννης πήγε, Γιάννης ήρθε, για όποιον δεν επωφελήθηκε από μια ευκαιρία και ιδίως από κάποιο ταξίδι ή τη φοίτησή του κτλ.

23. Όπου γάμος και χαρά, τρέχα Γιάννη μασκαρά

24. Παναγία κι Άι-Γιάννη, βάλε ψάρι στο τηγάνι

25. Κάμε Γιάννη τη δουλειά σου κι ύστερα είμαι πάλι θεια σου

26. Σαράντα χρόνια Γιάννης, μαστρο-Γιάννης δε γίνεται.

27. Απ΄ τον Γιάννη ως τον Λιο, τύφλα νάχουνε κι οι δυο ή Ό,τι Γιάννης κι ό,τι Λιος τύφλα νάχουνε κι οι δυο.

28. (το κάναμε) του Γιάννου η φλογέρα (όταν ο καθένας λέει τον πόνο του).

29. Όλη μέρα καλογιάννη και το βράδυ κακογιάννη, για αυτούς που μας καλοπιάνουν όσο για να πετύχουν το σκοπό τους, και μετά μας αγνοούν.

30. Κάλλιο καλογιάννης παρά κακογιάννης

31. Κι αυτοκράτορας να γένεις, πάντα Γιάννης θε να μένεις, για όσους αποκτούν αξιώματα αλλά παραμένουν χυδαίοι στο ήθος.

32. Ο Γιάννος βγαίνει στα βουνά κι η Μαρουδή στους κάμπους. Αστρονομική παροιμία, όπου Γιάννος είναι ο αστέρας που λέγεται Αρκτούρος και Μαρουδή ή Μαριώ ο α της Παρθένου.

33. Όπου Γιάννης και του θεού η χάρη. Άλλη μια απάντηση στον αντιγιαννισμό. Ο Γιάννης καβάλα στ’ άλογο και τ’ άλογο αραδούσε.

34. Όπου Γιάννης μάλαμα. Έτσι το καταγράφει ο Νικ. Πολίτης -βέβαια, πολύ πιο γνωστή σήμερα με τον Γιώργο.

35. Και παπάς έγινες Γιάννη; Έτσι τάφερε η κατάρα. ή… έτσι θέλει ο δάσκαλός μου. Για όσους κάνουν μια σημαντική επιλογή χωρίς να το επιθυμούν οι ίδιοι.

36. Πιάσ’ τον Γιάννη τον άπιαστο. Περίπου σαν το τρέχα γύρευε.

37. Είναι για τον Αγιάννη -είναι τρελός, γιατί τα παλιά χρόνια πήγαιναν τους θεωρούμενους για ψυχασθενείς στα μοναστήρια που γιόρταζαν μήπως και θεραπευτούν θαυματουργικά.

38. Αν είχαν οι Γιάννηδες γνώση, θα μας δάνειζαν καμπόση. Άλλη μια αντιγιαννική παροιμία.

39. Είδες πράσινο άλογο; Είδες Γιάννη φρόνιμο. Δηλαδή, εξίσου απίθανο είναι να βρεθεί γνωστικός Γιάννης όσο και πράσινο άλογο. Η παροιμία είναι (ή ίσως ήταν) περισσότερο γνωστή με Χιώτη φρόνιμο.

40. Έξω Γιάννης μέσα Σουλεϊμάνης. Διπρόσωπος. Ίσως υπόκειται μύθος για επιφανειακή αλλαξοπιστία.

41. Ίσα Γιάννης ίσα Χασάνης. Όταν κάποιοι διαφέρουν μόνο στο όνομα.

42. Όλοι μιλούν για τ’ άρματα κι ο Γιάννης για την πίτα.

43. Αν ο Αλής γίνεται Γιάννης, και η όρνιθα χταπόδι. (εξίσου δεν γίνονται δηλαδή)

44. Ξέρει ο Γιάννης τι έχει στον ντορβά του παρόμοια με την όσα ξέρει ο νοικοκύρης…

45. Τα καλά του Γιάννη τα θέλουμε, τον Γιάννη δεν τον θέλουμε, για να τελειώσουμε με μια παροιμία που στηλιτεύει την υποκρισία του αντιγιαννικού στρατοπέδου.

Είναι κι άλλες παροιμίες με Γιάννη και κυρίως υπάρχουν πολλές παραλλαγές σ’ αυτές που αναφέραμε, που άμα τις μετρήσουμε κι αυτές ξεπερνάμε κατά πολύ τις 45, όμως θέλησα να μείνω σ’ αυτό το σημαδιακό νούμερο.

Γιάννη ή Ιωάννα δεν έχουμε στη στενότερή μας οικογένεια, αλλά Γιάννη λένε τον εκδότη των περισσότερων βιβλίων μου. Να του ευχηθώ χρόνια πολλά, όπως βέβαια και σε όλους τους φίλους και τις φίλες του ιστολογίου που γιορτάζουν σήμερα, είτε το φανερώνουν στο χρηστώνυμό τους είτε όχι. Ο αντιγιαννισμός δεν θα περάσει!

111 Σχόλια to “Σαρανταπέντε Γιάννηδες που γίναν παροιμίες”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Ο κόκορας (κοινώς αλέκτωρ) που είναι και το εξυπνότερον πτηνόν

    [το προσυπογράφουν και οι λοιποί 44 Γιάννηδες]

  2. spiral architect said

    Καλημέρα και Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες αμφοτέρων των φύλων. 🙂
    Τι κάνεις Φώτη; Τον Μπέζο! :mrgreen:

  3. dr7x said

    Σχετικά με την υπόθεση ότι παλιότερα μπορεί να ήταν πιο διαδεδομένο το όνομα Γιάννης, εμένα μου κάνει κάθε φορά εντύπωση όταν βρεθώ σε παζάρια σε τούρκικες πόλεις του Αιγαίου και καταλάβουν ότι η παρέα είναι Έλληνες, ότι μας προσκαλούν συνήθως με «Έλα, Μαρία! Έλα, Γιώργο!»

  4. alekos said

    18. Να λειπουν τα υποννοουμενα για πρωην υπουργους! Ας αφησουμε τη δικαιοσυνη να κανει το εργο της!

  5. munich said

    την 7 τη λέμε και για κάποιον που συχνά δεν κάνει κάτι που έχει αναλάβει και συνεχώς προφασίζεται δικαιολογίες έτσι δεν είναι;

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4: 🙂 🙂 🙂

    Και μια έκτακτη ανακοίνωση. Αύριο στις 6 μ.μ. θα δώσω μια διάλεξη στο ΜΙΘΕ με θέμα «Μύθοι και αλήθειες για την ελληνική γλώσσα» (θα μπορούσαμε να κάνουμε διάφορα μποστοειδή λογοπαίγνια για τους μίθους και το ΜΥΘΕ).

    Περισσότερα εδώ:
    http://www.phs.uoa.gr/proboli-newn/diale3h-nikoy-sarantakoy-my8oi-ali8eies-gia-thn-ellhniki-glossa.html

  7. Ελληνικότατη η προέλευση του Ιωάννη ως γνωστόν, από την φράση :

    Ει ωά νησσών φιλείς…

    (φυσικά δεν αντέχεις την αρχική χασμωδία…)

    Και τα Ζαννής, Τζαννής δεν έχουν προέλευση τον γιάννη ;

  8. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες ! Λίγο τραβηγμένο το «45άρι», καθ’ όσον το 23 είναι γνωστότερο (και μελοποιημένο δια φωνής Σιδηρόπουλου) με τη Βασίλω, και το 34 πράγματι φοριέται με Γιώργο.
    Πολλές ευχές και στους αλλοδαπούς Γιάννο Μπερ απ’ το Βοριά (που ήταν δικό μου ραμόνι στα νιάτα μου : «ο Γιάννος περ’ απ΄το Βοριά»), στο Γιάννη που πορπατάει (Johnny Walker) και στους ψευτογιάννηδες του Ζαμπέτα (αλήθεια, γιατί μίσησε αυτό το όνομα ο δάσκαλος;)

  9. Χρόνια πολλά στον ΓουΣου είπαμε ;

  10. Νέο Kid Στο Block said

    Eίναι γεγονός πως οι Γιώργηδες είναι εξυπνότεροι από τους Γιάννηδες.
    Παραθέτω μια απλώς ενδεικτική και ουδόλως αναλυτική λίστα:
    Στρατιωτικοί/Επαναστάτες/πολιτικοί εγκέφαλοι: Τζωρτζ Γουάσινγκτον, Γεώργιος Καραϊσκάκης, Γιώργος Θαλάσσης,Τζωρτζ Μπους Τζούνιορ,Γεώργιος Παπαδόπουλος, Γεώργιος jr. Παπανδρέου (αυτός ανήκει και στην ελίτ του πνεύματος,αφού είναι καθηγητής στο Χάρβαρντ)
    Πνευματικοί άνθρωποι/Επιστήμονες: Γεώργιος Παπανικολάου (γιατρός-ερευνητής), Γκέοργκ Κάντορ (the infinity-buster), Ζωρζ Μουστακί, Γεώργιος (Jorge) Μπόρχες,Τζωρτζ Κλούνη, Γεώργιος jr. Παπανδρέου

    Χρόνια πολλά στους φίλους Γιάννηδες και στις Γιάννες ,αλλά τα γνωμικά δεν βγαίνουν τυχαία παλικάρια… 🙂
    (σάμπατις οι Γάλλοι τυχαία το βγάλαν νομίζετε; εδώ ο άλλος ο Ζων ήταν τόσο κορόιδο που για ένα καρβέλι ψωμί πέρασε μια ζωή στο κάτεργο και στη φευγούλα.. :mrgreen: )

  11. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Είναι κάτω στην πλατεία Συντάγματος ένας πολύ τρέντυ γιάπης και περπατάει με το σούπερ κινητό του και το λάπτοπ παραμάσχαλα.

    Εκεί που περπατάει βλέπει έναν κόκκορα στην ταράτσα πάνω από τα McDonalds, έτοιμο να πηδήξει. Σταματάει ο γιάπης και τον κοιτάει.
    «Όπα», σκέφτεται, «αυτός θα πηδήσει! Κάτσε να τον βγάλω φωτογραφία με το κινητό. Τον φωτογραφίζει και τον στέλνει MMS σε όλους τους όμοιούς του φίλους. Σε 5 λεπτά έχουν έρθει στο Συνταγμα καμιά 45αριά κουστουμάτοι με κινητά κορυφής και καλογυαλισμένα παπούτσια και κοιτάνε όλοι τον κόκκορα.

    Είναι λοιπόν όλοι μαζεμένοι από κάτω, τους βλέπει ο κόκκορας και τρομαγμένος από την πολυκοσμία, σαλτάρει και πέφτει κάτω και γίνεται λιώμα.

    Ποιό το ηθικό δίδαγμα;

    45 Γιάπηδες, ενός κοκκόρου πτώση!!!

  12. # 10

    Και από τον αθλητισμό ο μόνος που μου έρχεται αυτόματα στον νου είναι ο αυτοαποκαλούμενος «καθηγητής της αλητείας» Γιάννης ιωαννίδης

  13. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Για να διορθώσω μια παράλειψη,
    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στον Γς, στον Yannis, και σε όλους τους κρυφούς και φανερούς Γιάννηδες και Ιωάννες του ιστολογίου!

  14. sarant said

    8: Μπα, υπάρχουν κι άλλες γιαννοπαροιμίες, όρεξη νάχεις.

  15. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Χρόνια πολλά στον ρέκορντμαν του ιστολογίου Γς, και σε όλες και όλους τους εορτάζοντες.

    Και για ξεκάρφωμα στους Γιάννηδες, αυτός.

  16. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Καλημέρα και Χρόνια Πολλά σε όσους γιορτάζουν.
    Παλιότερα (και εννοώ επί τουρκοκρατίας) στην περιοχή από όπου κατάγομαι, κοντά στα Γιάννενα, πολλοί αν όχι όλοι οι Γιαννάδες γιόρταζαν στις 29 Αυγούστου (αποκεφάλιση). Δεν ξέρω αν σε αυτό συνέβαλε το καλοκαίρι, που είναι πιο ευχάριστο να γιορτάζεις ή το γεγονός ότι σε ένα κοντινό χωριό υπήρχε Μονή του Προδρόμου που γιορτάζει και έχει πανηγύρι τότε. Δηλαδή δεν ξέρω αν είναι καθαρά τοπικό ή ευρύτερο φαινόμενο.
    Σχετικά με το ότι «βγάζουμε» κάποιον Γιάννη κλπ, νομίζω προέρχεται από το γεγονός ότι μπαίνουμε στην κολυμπήθρα χωρίς όνομα και βγαίνουμε με όνομα.
    Στο Μέτσοβο επιχωριάζε παλιά ο τύπος Τζο(υ)άννος και επί το ελληνικότερον Ζωάννος.

  17. Θρασύμαχος said

    «μέσ’ στις φωτιές μας ρίξανε / μιά νύχτα τ’ Αη-Γιάννη» http://www.youtube.com/watch?v=RSTYzlBZl5E

  18. Θρασύμαχος said

  19. Νέο Kid Στο Block said

    Τζόνυ μπη γκουντ! από το θρύλο. (όχι τον γιαλαντζή του Περαία..)

  20. Και ο (πραγματικά) θρυλικός Τζόνυ

  21. Αρκεσινεύς said

    Χρόνια πολλά στον Γς και σε όλους τους άλλους φανερούς και κρυφούς Γιάννηδες του ιστολογίου. Χρόνια πολλά και στις Ιωάννες και Γιαννούλες. Η Γιαννούλα ήταν παλιά στο χωριό μου η Ιωάννα.

    >>Έτσι, η εκκλησία γιορτάζει επίσης τον ‘Αι Γιάννη τον Πρόδρομο και στις 24 Φεβρουαρίου, 25 Μαΐου, 24 Ιουνίου, 29 Αυγούστου και 23 Σεπτεμβρίου.

    Τον Ιούνιο, στις 24, η Εκκλησία γιορτάζει το γενέθλιον του Προδρόμου. Αυτή την ημέρα πηγαίνοντας στις συκιές οι αγρότες μαζεύουν χώμα και το πετάνε πάνω τους λέγοντας: Ως βαστά ο Χριστός τον κόσμο κι ο Άι-Γιάννης την αλήθεια, βάσταξε κι εσύ,,συκιά, τα λύθια. [λύτθια στ΄Αμοργιανά) λύθι (αρχ. *ὀλύνθιον <ὄλυνθος) το μικρό σύκο της ήμερης συκιάς, πριν από το ορίνιασμά του.

    Η Χριστιανική εκκλησία ενσωμάτωσε την πορεία του Ήλιου μέσα στην οργάνωση του δικού της χρόνου χρησιμοποιώντας δυο μορφές: τον Χριστό και τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Στη χειμερινή τροπή του ήλιου, στις 25 Δεκ. τοποθέτησε τη Γέννηση του Χριστού, τότε που αυξάνει το φως. Στη θερινή τροπή του ήλιου, στις 24 Ιουνίου, τοποθετησε το γενέθλιο του Ιωάννη του Πρόδρομου, τότε που αρχίζει να μειώνεται το φως. Στις ισημερίες, στα δυο άλλα κρίσιμα σημεία της τροχιάς του ήλιου, τοποθέτησε αντίστοιχα τη σύλληψη του Χριστου, στις 25 Μαρτ., και τη σύλληψη του Προδρόμου στις 23 Σεπτ. Οι δυο τους, Χριστός και Ιωάννης ο Πρόδρομος, βαστούν τον κόσμο και την αλήθεια, αφού ο ήλιος είναι η πηγή της ζωής και της αλήθειας που όλα φανερώνονται μέσα στο φως, όπως λέει η Άλκη Κυριακίδου-Νέστορος

  22. Voulagx said

    @Νέο Kid Στο Block
    #19: http://www.youtube.com/watch?v=7nche_OIHEI
    #10: Γιόχαν Κρόιφ, και σε τάπωσα! 🙂

  23. 8: Κι εγώ «όπου γάμος και χαρά, η Βασίλω πρώτη» την ήξερα την παροιμία, αλλά το τραγούδι του Σιδηρόπουλου δεν το ήξερα. Παρόλα αυτά, όταν έβαλα στο Youtube τη φράση που έχω στα εισγωγικά (χωρίς «Σιδηρόπουλος» δηλαδή), μου το έβγαλε πρώτο – πρώτο.

  24. Yannis said

    Γεια σας!

    Νικοκύρη, ευχαριστώ για τις ευχές και για το απολαυστικό αφιέρωμα.
    Πολλές ευχές στις συνεορτάζουσες και τους συνεορτάζοντες του ιστολογίου (ιδιαίτερες ευχές για τον πρωταθλητή στο ιστολόγιό του).

    Εχω γνωρίσει Γιάννη (από Θεσπρωτία) που γιορτάζει 24 Ιουνίου (γενέσιον Προδρόμου).

    Σε λιγάκι θα επανέλθω με στατιστικά στοιχεία.

  25. Alexis said

    Καλημέρα.

    #12: Νόμιζα πως θα ‘λεγες τον (επίσης «διπλό») Γιάννη Διακογιάννη!

    #16: Είναι ευρύτερο φαινόμενο Γρηγόρη. Ήξερα κι εγώ Γιάννη (για την ακρίβεια Γιάννο) που γιόρταζε 29 Αυγούστου.
    Έχει να κάνει σίγουρα και με τις παραδόσεις και τα πανηγύρια του κάθε χωριού, αλλά και με την οικογενειακή παράδοση, δηλαδή το πότε συνήθιζε να γιορτάζει ο …προκάτοχος του ονόματος (ο παππούς συνήθως).

    Πολυτραγουδισμένος φυσικά ο Γιάννης τόσο στο δημοτικό όσο και στο λαϊκό τραγούδι.
    Για να μη γεμίζει το νήμα γιουτούμπια θα αναφέρω απλώς το «Γιάννη μου το μαντίλι σου» από τα παραδοσιακά και το «ο Γιάννης ο φονιάς» από τα έντεχνα, τραγούδια που έχουν Γιάννη στον τίτλο τους.

  26. Αρκεσινεύς said

    Τις γιορτές 24 Φεβρ. και 25 Μαΐου δεν τις ήξερα και ψάχνοντας βρήκα την απολεσθείσα κάρα , όχι όμως και τον απολεσθέντα παράδεισο! Τι ήταν βελόνα και τη χάνανε συνέχεια;

    http://www.saint.gr/1716/saint.aspx

    http://orthodoxa-ofelimata.blogspot.gr/2012/05/25_25.html#axzz2phzOyjaF

  27. Νέο Kid Στο Block said

    22. Απαντώ με Τζώρτζυ Μπεστ (οφ δη μπεστ!) και αντιταπώνω! 😆
    Xρόνια πολλά κι από εδώ ,Γίγα!

  28. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    Χορταστικό άρθρο! Χρόνια πολλά στους συνεορτάζοντες με μουσική υπόκρουση τον Γιαννάκη του αμερικανικού εμφυλίου:

  29. Yannis said

    Μάλλον, ήταν το συνηθέστερο όνομα παλιότερα, ανάμεσα στους ορθόδοξους.

    Μερικά αδρά στατιστικά:
    1. Ενας πλήρης(;) κατάλογος με τους Αι-Γιάννηδες εδώ .
    Αν μέτρησα σωστά, είναι 84!
    2. Αυτοκράτορες Βυζαντίου 8 (2ο δημοφιλέστερο όνομα μετά το, αναμενόμενο, Κωνσταντίνος).
    3. Τσάροι Ρωσίας 6 (δημοφιλέστερο όνομα).
    4. Ηγεμόνες και Τσάροι Βουλγάρων 8 (δημοφιλέστερο όνομα).
    5. Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως 14 (δημοφιλέστερο όνομα).

    Ακόμη και: Πάπες Ρώμης 23 (δημοφιλέστερο όνομα).

    Στην πηγή του 1 είδα και το όνομα Ιωαννίκιος (3). Είναι άραγε το Γιαννάκης των Βυζαντινών ή κάτι άλλο;

  30. Νέο Kid Στο Block said

    29.Οι αληθινοί βασιλιάδες (που όλοι ξέρουμε πως είναι οι εγγλέζοι..) είναι όμως σαρωτικά Γιωργάδες! :mrgreen:
    God for Harry , England and St.George! (διαχρονική εκπολιτισμική ιαχή..);-)

  31. Yannis said

    30. Ξενομανή, εκεί μας το χάλασε ο Ακτήμων (και ο Ρομπέν των Δασών) 🙂

  32. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια, τα γιουτουμπάκια και τα στατιστικά στοιχεία!

  33. Γς said

    Ανάβουνε φωτιές στις γειτονιές
    του Αη Γιάννη αχ πόσα ξέρεις και μου λες

  34. Παλαιότερα, στραβόγιαννος ήταν ο νεοσύλλεκτος και Γιαννάκια οι νεοσύλλεκτοι στ στρατό.

  35. Κάποιος αυτοκτονεί πέφτοντας από τον 15ο όροφο. Όταν φτάνει στον 10ο το μετανιώνει:
    -«Άη Γιάννη, σώσε με». Ένα αόρατο χέρι το κρατά και διακόπτει την πτώση του.
    -«Ποιον Άη Γιάννη φώναξες, τον Πρόδρομο ή τον Θεολόγο;» ακούει μια φωνή.
    -«Τον Θεολόγο!»
    -«Πέσε τότε κάτω. Εγώ είμαι ο Πρόδρομος». Και τον αφήνει…

  36. 28: Μα και ο Γιάνκης, απ’ ότι διαβάζω στην αγγλική βίκι, με τον Γιάννη έχει σχέση:

    «Most linguists look to Dutch sources, noting the extensive interaction between the colonial Dutch in New Netherland (now largely New York State, New Jersey, Delaware, and western Connecticut) and the colonial English in New England (Massachusetts, Rhode Island, and eastern Connecticut). The Dutch given names Jan («John») and Kees («Cornelius») were and still are common and the two sometimes are combined in a single name, e.g., Jan Kees de Jager. The word Yankee is a variation that could have referred to the Dutch Americans».

    Παραθέτει και άλλες δύο εκδοχές, αλλά και αυτές με Γιάννη (Jan) έχουν να κάνουν.

  37. alekos said

    Στα τραγουδια με Γιαννηδες και ο Γιοχαν του Τριτου Παγκοσμιου Πολεμου

  38. > Κατά τον Κ. Κάσση, στη Μάνη συνηθιζόταν να υπάρχουν αδέρφια με τ’ όνομα Γιάννης ο ένας και Γιαννάκης ο άλλος.

    Όπως λέμε Γιαννάκης Κασουλίδης; Ή τα συνηθίζουν στην Κύπρο τα υποκοριστικά και σε επισημότερες περιστάσεις;

  39. Alexis said

    Μια ξανθιά πέφτει από τον 80ο οροφο ενός ουρανοξύστη.
    Στον 50ο όροφο βγαίνουν δυο χέρια από το παράθυρο και κάποιος την τραβάει μέσα.
    -Θα σε σώσω, της λέει, αρκεί να μου κάτσεις!
    -Ε, όχι, απαντάει η ξανθιά, προτιμώ να πεθάνω!
    -Εντάξει, λέει αυτός και την αφήνει πάλι στο κενό.
    Στον 30ο όροφο βγαίνουν πάλι δυο χέρια και την τραβάνε μέσα.
    -Θα σε σώσω, της λέει ο άγνωστος σωτήρας, αρκεί να μου κάτσεις!
    -Όχι! απαντάει πάλι η ξανθιά, χίλιες φορές ο θάνατος!
    -Πολύ καλά, λέει αυτός και την ξαναφήνει.
    Στον 10ο όροφο βγαίνουν πάλι δυο χέρια και την αρπάζουν.
    Πανικόβλητη η ξανθιά, και βλέποντας ότι δεν έχει άλλα περιθώρια, φωνάζει:
    -Αμάν, θα κάνω ό,τι θές, θα κάτσω σε σένα και σ’ όλους τους φίλους σου, όσες φορές θέλετε, αρκεί να με σώσεις!
    -Ε, αστο διάολο παλιοπουτάνα! φωνάζει αυτός έξαλλος και την πετάει κάτω!

  40. spiral architect said

    @36:
    … The Dutch given names Jan (“John”) and Kees (“Cornelius”) …

    Ενδιαφέρον αυτό για τους Γιάνκηδες. 😉

  41. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλημέρα!
    Ευχαριστώ πολύ εξ ονόματος όλων των συνονόματων, Νικοκύρη!
    Άκου δεύτεροι μετά τους Γιώργηδες! Αν και νεότερες έρευνες θα αποδείξουν ότι υπερτερούν πια οι Αλέξανδροι και οι Κωνσταντίνοι…

  42. sarant said

    Τα συνηθίζουν οι Κύπριοι τα υποκοριστικά και σε επίσημες περιπτώσεις. Ο Γιαννάκης Ομήρου έτσι αναφέρεται, και έχει διατελέσει υπουργός, αρχηγός κόμματος κτλ.

  43. Νέο Kid Στο Block said

    42. Και διατελεί αρχηγός κόμματος (ΕΔΕΚ) και πρόεδρος της βουλής.
    Κι ο Κωστάκης Κουτσοκούμνης, πρόεδρος των ποδοσφαίρωνε να ούμε 🙂

  44. spiral architect said

    Σήμερα γιορτάζει και ο Γιαννάκης της καρδιάς τσέπης μας.
    Χρόνια πολλά βρε παλιόπαιδο! Πολύχρονος! 😈

  45. Πάνος με πεζά said

    Bέεεβαια ! Στην Κύπρο,Γιαν-νάκ(χ)ης, Παν-νίκ(χ)ος,Κωστ-άκ(χ)ης, Άντρος, Πάμ-π(χ)ος, και γενικά σε κακό το έχουν να πουν το βαφτιστικό όνομα…

    Στα επώνυμα με τη ρίζα «Γιάννης» : Γιαννακάς/Γιαννάκης/Γιαννέλης/Γιαννόπουλος κτλ- Από το βαφτ. Γιάννης<Ιωάννης, δημοφιλέστατο όνομα στην Ελλάδα. Όνομα του Προδρόμου, αγιών, αυτοκρατόρων κτλ. Από το εβρ. Yokhanan-o Θεός έχει δείξει εύνοια-.Ως επώνυμο εμφανίζεται τουλάχιστον από τον 12ο αιώνα με μορφές όπως, Καλογιάννης (12ος), Κουστουγιάννης(1378-Χαλ/κη), Κουτζογιάννης( 1415-Λήμνος), Μουσογιάννης (1331-Κρήτη), Παπαγιάννης(1445-Χαλκ/κη), Παπαγιαννόπουλος (13ος-Τραπεζούντα), Σγουρογιάννης (1331-Κρήτη), Γιαννίτζης(1323-Κρήτη), Τζουρουγιάννης(1319-Μακεδονία), Γιαννούτζος(1391-Κέρκυρα), Βλαχοϊάννης(1279-Ιερισσός), Γιαννίκης(1374-Κύπρος), Γιαννόπουλος(14ος), Γιανούλας(1316-Σέρρες), Δαιμονογιάννης(1248-Μονεμβασιά), κτλ. (BZP)(ΛΜ)
    όπως τα βρήκα στη σελίδα αυτή : http://yourforum.gr/InvisionBoard/–t358375.html

  46. 45. Εξ ού και ο Άλσος Παγκρατίου, ο Δάσος ΧαΪδαρίου καιο Ίων Αμυγδάλου…

  47. Πάνος με πεζά said

    Αυτοί δεν είναι Ρουμάνοι; 🙂

  48. Ηλεφούφουτος said

    Χρόνια πολλά σε εορτάζοντες και εορτάζουσες!

    Ξεχάσατε τον Τζαννή, που έγινε και πρωθυπουργικό όνομα για ένα φεγγάρι.

    Επίσης το Γιοβάν Τσαούς.

    «14. Κόψε ξύλο κάμε Αντώνη…»‘
    Σαφέστερη εκδοχή: «Κόψε πρίνο, καμ’ Αντώνη κι από κουμαργιά Μανώλη
    κι αν ρωτάς και για το Γιάννη, ό,τι ξύλο κόψεις κάνει.»

    Έκπληξη ήταν και για μένα ότι υπολείπεται τόσο ο Γιάννη του Γιώργου.
    Πάντως θυμάμαι ότι 12 χρόνια στο σχολείο και οι Γιάννηδες-Γιώργηδες δεν ήταν τόσο συνηθισμένο όνομα στην τάξη. Είχαν υπάρξει και χρονιές που δεν είχαμε ούτε το ένα ούτε το άλλο.
    Συναγωνίζονταν οι Νικόλαοι τους Αλέξανδρους. Θυμαμαι ότι στις 3 τελευταίες τάκξεις του Δημοτικού το σκορ ήταν 4-4.

  49. Οι δύο πρώτοι είναι Κύπριοι. Ο τρίτος είναι Ρουμάνος. 🙂

  50. Ηλεφούφουτος said

    Τώρα που το σκέφτομαι, και στις ελληνικές ταινίες ο πρωταγωνιστής-λαϊκό παιδί ήταν συνήθως Γιώργος και όχι Γιάννης (αν ήταν πλουσιόπαιδο ήταν Αλέξης).

  51. NM said

    ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΣΥΜΠΤΩΣΗ – ΣΥΝΩΝΥΜΙΑ, αλλά…
    Πόσο «νουμερο» μπορεί να είναι κάποιος που στη σελίδα του στο φεισμπουκ δηλώνει θαυμαστής της σελίδας «Καυτά ελληνικά μωράκια» ?
    Πόσο ξεφτύλα είναι για ένα κομμα της Ριζοσπαστικής Αριστερας να έχει ορίσει το εν λόγω άτομο «Συντονιστή της Θεματικής Θρησκευμάτων» ? (Είπαμε: Εκτός αν πρόκειται για συνωνυμία)
    Μιλάω για τον κυριο Μ.Λ -όπουλο, που σκαναδαλίστηκε σφόδρα από την παρουσία του βουλευτή Διαμαντόπουλου σε κάποιο καρναβάλι της Μακεδονίας, γιατί υποδυόταν τον παπά που κήδευε το μνημόνιο.
    Για του λόγου το αληθες:
    1. Η σελίδα του «συντονιστή»:
    https://www.facebook.com/people/Μάκης-Λυκόπουλος/100003224400991
    (προσοχή: μπαίνουμε ΧΩΡΙΣ να είμαστε συνδεδεμένοι στο φεισμπουκ – αλλιώς βγάζει άλλο περιεχόμενο)
    2. Η σελίδα με τα «καυτά μωράκια»:
    https://www.facebook.com/pages/Τα-πιο-καυτά-Ελληνικά-μωράκια/130277713849035
    Για το περιεχόμενο της ανακοίνωσης του ΣΥΡΙΖΑ που υπογράφει ο παραπάνω δεν μπορώ να γράψω κάτι γιατί δεν τη βρίσκω ολόκληρη στην επισημη σελίδα του κόμματος παρά μόνο σε κάτι περιεργες ιστοσελίδες με τίτλους όπως «Δόγμα» «Αμήν» κλπ. Πάντως αν οι σελιδες αυτές την αποδίδουν πιστά, τότε πρόκειται για μνημείο βλακείας.
    Αν κάποιος από σας ξέρει την ηλε-διευθυνση αυτής της επιτροπής ας μου τη στείλει κι εμένα. Μου περισσευει ένα αντίτυπο της «πάπισσας Ιωάννας» και θέλω να τους το στείλω δώρο.

  52. Άσχετο: μπορείς να ζητήσεις από τον οικοδεσπότη σου την διδακτορική διατριβή του κ. Θόδωρου Σκυλακάκη, Ευρωβουλευτή και Προέδρου της Δράσης, καθώς αναζητείται 3 χρόνια τώρα…

  53. Και θυμάμαι (λέμε τωρα, αποσπασματκές σκηνές) μια ρουμάνικη ταινία που είχα δει στον κινηματογράφο τέλη ’80 – αρχές ’90. Κάτι με φυλετικές εκκαθαρίσεις, μπορεί να λέω και βλακείες σε αυτό το σημείο, συγχωρήστε με, δεν θυμάμαι καν σε ποια εποχή αναφερόταν*. Το νόημα είναι ότι στο σπίτι του Ρουμάνου λοχαγού έρχεται μια τηλεφωνική εντολή να εκτελέσει κάποιους κρατούμενους διαφορετικής εθνότητας που όμως τους είχε όλο αυτόν τον καιρό μαζί του και είχαν αγαπηθεί με την οικογένεια, κυρίως με τη γυναίκα του. Μένει λοιπόν άφωνος ο λοχαγός με το ακουστικό στο χέρι, και από το τηλέφωνο ακούμε τον άλλον να τον φωνάζει: «Καπιτάν Ντιμιτρίου, καπιτάν Ντιμιτρίου»! Πολλή εντύπωση μου είχε κάνει.

    * Υπάρχει λόγος γι’ αυτό. Μου αποσπούσε την προσοχή μια φίλη (α) φίλης (β) με την οποία (β) είχαμε κλείσει αυτό το ραντεβού για σινεμά, και αυτή έφερε μαζί απροειδοποίητα και την (α).

  54. Πάνος με πεζά said

    Να μην ξεχνάμε και τους Πρόδρομους σήμερις, με πιο γνωστό ζώντα ίσως τον…Καθηνιώτη (της φατσο-ομάδας «ήμουν κι εγώ σε reality, με θυμάστε;») και πιο γνωστό εκλιπόντα τον Τσαουσάκη.

  55. Πάνος με πεζά said

    Άσχετο : ακούω στα δελτία ότι «ο Χρ. Ξηρός δεν εμφανίστηκε στο Αστυνομικό Τμήμα ως όφειλε…» ή ως ώφελε;

  56. Γς said

    39:

    -Αμάν, θα κάνω ό,τι θές, θα κάτσω σε σένα και σ’ όλους τους φίλους σου, όσες φορές θέλετε, αρκεί να με σώσεις!

    Αισχρό το ανέκδοτο.
    Όπως και η αληθινή ιστορία φίλου από τα παιδικάτα του στην επαρχία, όπου έκανε μπάνιο με τα άλλα πιτσιρίκια σε ένα ωραίο ποταμάκι.
    Ηταν όμως κι ένα ωραίο κοριτσάκι εκεί που ήθελαν να το μαμήσουν.

    Κι επειδή η μικρά αντιστεκόταν σθεναρώς άρχισαν να την πιέζουν. Ότι θα την έπνιγαν.
    Και το πράγμα χόντραινε και της κράταγαν το κεφάλι μέσα στο νερό.
    Κι όταν την άφησαν να ανασάνει φώναξε:
    -Μαμήστε μεεεεεε!!!

  57. Πέπε said

    Εκτός από παροιμίες, οι Γιάννηδες πρωταγωνιστούν και στα παραμύθια. Τις περισσότερες φορές και στα δύο «Γιάννης» μοιάζει να σημαίνει «ένας οποιοσδήποτε». Βέβαια στα παραμύθια ο Γιάννης είναι συνήθως ο ήρωας, το τρίτο παιδί (βασιλόπουλο ή όχι) που περνάει τις δοκιμασίες και κάνει τα κατορθώματα, κι όχι κάποιος τυχάρπαστος. Αλλά νομίζω ότι αυτό δεν αναιρεί το να είναι ένας οποιοσδήποτε (θεωρείται ότι αυτές οι δοκιμασίες συμβολίζουν άλλες που θα κληθεί να τις περάσει ο καθένας στη ζωή του). Και στα ρώσικα παραμύθια, που είναι πολύ παρόμοια με τα ελληνικά, συχνός ήρωας είναι το βασιλόπουλο ο Ιβάν.

    Αντίστοιχο γυναικείο όνομα δε νομίζω να υπάρχει. Έχουμε καμιά φορά τη Μαρία, αλλά σαφώς όχι τόσο συχνά.

    Σε δημοτικά τραγούδια πάλι, νομίζω ότι «οποιοσδήποτε» πιο συχνά λέγεται Κωσταντής. Τα τραγούδια με Γιάννη συνήθως αναφέρονται σε συγκεκριμένα πρόσωπα, παρόλο που υπάρχουν βέβαια εξαιρέσεις και στα δύο (Γιάννης που να είναι ο οποιοσδήποτε και Κωσταντής που να είναι συγκεκριμένο πρόσωπο).

    (Η τελευταία παράγραφος εντελώς διαισθητικά, δεν έχω κάνει, ούτε διαβάσει, καμιά στατιστική.)

    ___________________________________

    Τα σύγχρονα τραγούδια που αναφέρονται στην ημέρα του Άη-Γιαννιού κατά κανόνα εννοούν τις 24 Ιουνίου, του Άη-Γιαννιού του Κλήδονα.
    ___________________________________

    Δεν ξέρω σε τι θα βοηθήσει, αλλά έχω ένα γνωστό που γιορτάζει του Άη-Γιάννη του Ρώσου (είναι ο φίλος μου ο Γιάννης, ίσως τον ξέρετε).
    ___________________________________

    Ήξερα ότι γενικώς οι Άη-Γιάννηδες γιορτάζουν όλη την ώρα, αλλά όχι πια και τόσο συχνά: 25 και 27 Μαΐου, 23 και 26 Σεπτεμβρίου!!
    ___________________________________

    «Κάμε Γιάννη τη δουλειά σου κι ύστερα είμαι πάλι θεια σου» (25) θεωρείται παροιμία; Το ξέρω ως απόσπασμα αποκριάτικου τραγουδιού («Με τη θεια μου τη Θοδώρα/Κοντύλω/Ερήνη»), μόνο που αντί Γιάννη λέει «γιε μου». Και λογικά μάλλον από το τραγούδι προέρχεται, γιατί εκεί είναι απολύτως ενταγμένο, οργανικά, στην ιστορία. Βλ. http://karpathiandiaries.blogspot.gr/2011/02/look-what-they-ve-done-to-my-song-3.html
    ____________________________________

    44 είναι οι παροιμίες. Μία μπήκε δυο φορές: 11=33. (11, 33, 44… τυχαίο; Δε νομίζω! )

  58. Ηλεφούφουτος said

    «Και στα ρώσικα παραμύθια, που είναι πολύ παρόμοια με τα ελληνικά, συχνός ήρωας είναι το βασιλόπουλο ο Ιβάν.»

    Όχι απαραίτητα βασιλόπουλο. Κι ο χαζο-Ιβάν (Ιβάν Ντουράκ, αντίστοιχος του γερμανικού Hans Dumm) Ιβάν είναι.
    Γενικά αυτή η φολκλορική διάσταση του ονοματος είχε αποτέλεσμα να εκλείψει στις νεότερες (αστικοποιημένες) γενιές.

    Παρεπιφτού (άτιμοι κλοπείς πνευματικής ιδιοκτησίας του slang.gr http://www.slang.gr/lemma/show/parempiftou_22226), το θείο Βάνια τον ξεχάσαμε.

  59. Υπατία; said

    31: χρόνια πολλά από 1Γ!

  60. Γς said

    53:
    >Μου αποσπούσε την προσοχή μια φίλη (α) φίλης (β) με την οποία (β) είχαμε κλείσει αυτό το ραντεβού για σινεμά, και αυτή έφερε μαζί απροειδοποίητα και την (α).

    -Ετσι που λες Πέτρο μου. Τον πήρα μαζί μου για να βολέψει η δικιά μου μια φίλη της. Κι αυτός τίποτα. Πιπίλαγε το δάχτυλό του.
    -Γιατί δεν έπαιρνες εμένα;
    -Είσαι ρε; Όμως, με το που θα μπεις μέσα στο αυτοκίνητο θα της πιάσεις κατευθείαν το μπούτι. ΑΜΕΣΩΣ! ΟΚ;

    Κι έφερε η δικιά μου την …ανιψιά της [απ την πλευρά του …άντρα της]. Κι έπαθα την πλάκα μου με το που μπήκε και κάθισε στο πίσω κάθισμα.
    Και πάμε στον Πέτρο που εισέβαλε λάβρος και αμέσως … βάζει χέρι!
    -Πέτρο!
    Και τον βλέπω στο καθρεφτάκι να μου γνέφει να μην ανησυχώ και ότι εκτελεί τα συμφωνηθέντα.
    -Πέτρο! Και γυρίζω και του βουτάω το χέρι από τα μπούτια της μικρής!

    Στη Γιορτή Κρασιού στο Δαφνί (70s) πήγαμε και γυρίσαμε: Ο Πέτρος με τη θεία κι ο Γς με την ανιψιά

  61. sarant said

    57: Δίκιο έχεις, έβαλα μιαν άλλη στη θέση της.

  62. Μαρία said

    58
    Γιουβάνς μαζί με Μαρία υπήρχε και σε δικό μας δημοτικό αλλά τον εξαφάνισαν και τον υποκατέστησαν με τη Μαρία. Έτσι το «παραπάν’ Γιουβάν’ παρακάτ’ Γιουβάν’ κι του πάπλουμα δε φτάν’ » έγινε «Πω πω πω Μαρία σ’ αγαπώ».

  63. Τζοβάνα, απο το θρυλικό ραδιοφωνικό σίριαλ δεκαετίας 60 «Το σπίτι των ανέμων» με Ορέστη Λαμπίρη, Τζοβάνα, και γιαγιά Ανούσκα (Βύρων Πάλλης, Αφροδίτη Γρηγοριάδου, και Μιράντα Μυράτ) – το άκουγε ανελλιπώς η μητέρα μου.

    Και Γιοβάννα.

  64. Πέπε said

    62: Έλα!!!
    Το έχω ακούσει, αλλά νόμιζα ότι λέει «παραπάν’ τσουμπάν'». Και για να είμαι ειλικρινής, δε νομίζω ότι παράκουσα, μάλλον αυτός που το έλεγε είχε παρακούσει (ή αυτός από τον οποίο το έμαθε κ.ο.κ.).

  65. Πέπε said

    61: και τι θα πει αραδούσε; Ορρωδούσε; Ότι και καλά αντί να πω «φοβάμαι» τα ρίχνω σε κάποιαν άλλη αιτία;

  66. N.I said

    Ζαμπέτας και πάσης Ελλάδας

  67. sarant said

    65: Δεν την έχω βρει εγώ την παροιμία και δεν ξέρω τι εξήγηση δίνεται, αν και έχω κάποιες υποψίες.

  68. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Χρόνια Πολλά Γς, Γιάννη, Ιάννη , Ιωάννη ,κι όλοι κι όλες που εορτάζουν σήμερα.

    Αστραπόγιαννος,
    καλογιάννος (γιαννάκι στην πατρίδα μου ο κοκκινολαίμης),

    Γιαννούλης Χαλεπάς, Ιάννης Ξενάκης, Ζαν Μωρεάς,
    Ιωάννα της Λωραίνης, Πάπισσα Ιωάννα, Χουανίτα

  69. herko said

    αραδούσε = έψαχνε (Θεσσαλία, ντοπιολαλιά: «τι αραδούσες στο παζάρ»)

  70. Μαρία said

    64
    Χα, χα. Ωραία κι αυτή η υποκατάσταση. Ο καημένος ο Γιοβάνς μόνο σε επώνυμα επιβιώνει.

    65, 67
    Υποψιάζομαι οτι το αραδούσε είναι αντί του αράδιζε, περνούσε απ’ το ένα χωράφι ή απ’ το ένα σπίτι στο άλλο.

  71. Χρόνια πολλὰ στοὺς ἑορτάζοντες καὶ στὶς ἑορτάζουσες. Νομίζω ὄτι τὸ ὄνομα Ἰωάννης θὰ πῇ «ἡ χάρις τοῦ Κυρίου». Ἡ χάρις βέβαια μὲ τὴν προχριστιανικὴ σημασία (ποὺ εἶναι καὶ ἡ ὀρθὴ χριστιανική, ἀλλὰ μή μπλεχτοῦμε μὲ αὐτὰ) ὁπότε ἡ ἐξήγηση τῆς Βίκι δὲν εἶναι καὶ λάθος Νομίζω ὅτι τὸ Ἄννα εἶναι ἀκριβῶς τὸ δεύτερο συνθετικὸ τοῦ Ἰωάννης, ὄνομα τῆς Φοινίσσης ἀδελφῆς τῆς Διδοῦς καὶ πρῶτο συνθετικὸ τοῦ ὀνόματος τοῦ Φοίνικος Ἀννίβα.

  72. @51 NM
    Χα,χα,χα. Ακου «Ριζοσπαστικής» Αριστεράς!

  73. sarant said

    69: Ναι μπράβο, αυτό υποψιαζόμουν, επειδή υπάρχει παροιμία «Καβάλα στο γάιδαρο και τον γάιδαρο γύρευε»

  74. Μαρία said

    73
    Α τώρα κατάλαβα. Υποκείμενο του αραδούσε είναι πάλι ο Γιάννης. Όπως εγώ που ψάχνω τα γυαλιά μου, ενώ τα φοράω.

  75. Yannis said

    59. Ευχαριστώ, παιδιά μου. Με συγκινήσατε. Οταν κατέβω κάτω θα τα πούμε 😉

    71. Εχω ακούσει αυτή την εκδοχή και ταιριάζει με την Αννα. Και Φενάννα (βιβλικό πρόσωπο) η τρισχαριτωμένη, η πανέμορφη, έτσι δεν είναι;

    Νομίζω ότι ξεχάσαμε να αναφέρουμε τις κελτικές, γαελικές και ουαλικές μορφές του ονόματος: Σον, Εβαν, Γιούαν.
    Η αραβική, αν δεν κάνω λάθος, αναφέρθηκε σε παροιμία (Χασάν).

  76. Γς said

    Ιωάννης, Ιωάννα και σκέτη Αννα.

    Αννα, βαφτισμένη Ιωάννα, που το άλλαξε.
    Εξωμότρια δηλαδή.

    Και τω καιρώ εκείνω ο Γς εν τη Ιερά Οδώ…

  77. Εξαιρετικό ΠΑΟΚgήδικο χιούμοε σε σάϊτ δημοσιογράφου του Αρη ;

    «Του Άη Γιάννη σήμερα.. Χρόνια Πολλά στον John Deere…..»

  78. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    75:

    Και στα καταλανικά Ζουάν (με παχύ ζ) όπως Joan Miró
    http://www.forvo.com/word/joan/#ca

    Χασάν η αραβική εκδοχή του Γιάννη; Η βίκη δεν συμφωνεί:

    The name Hassan in Arabic means ‘handsome’, ‘good’ or ‘benefactor’.
    There are two different Arabic names that are both romanized with the spelling «Hassan,» although they are pronounced differently and in Arabic script spelled differently.
    The more common name حسن Ḥasan (as in the name of Muhammad’s grandson al-Ḥasan ibn ‘Alī [3]) has two short vowels and a single /s/. Its meaning is ‘the good’ or ‘the handsome’. Its usual form in Classical Arabic is الحسن al-Ḥasan, incorporating the definite article al-, which may be omitted in modern Arabic names.
    The name حسّان Ḥassān has a long vowel and a doubled /sː/. Its meaning is ‘doer of good’. It is not used with the definite article in Arabic.
    In the romanized spelling «Hassan,» it is not possible to distinguish which of the two names is intended. The ambiguity can be removed by romanizing the former name as «Hasan» with a single s, and reserving the spelling with doubled s for the latter name.

  79. Yannis said

    78. Ευχαριστώ!

  80. Μαρία said

    78
    Χάσαν ο Άραβας. Ο Χασάν είναι Τούρκος 🙂

  81. Πάνος με πεζά said

    Κι ο εορτάζων Ο Γιάννης Σερβετάς σ’ εκείνο το αλησμόνητο επεισόδιο του ΑΜΑΝ, περί Ιωάννη και πάλι :

  82. 'Ενας Χασάπης από τα παλιά said

    Έ όχι και αδιαμφισβήτητα 2ο σε συχνότητα όνομα το αγαπημένο Γιάννης (όνομα του πατέρα μου και του ενός παππού μου) Νικοκύρη! Γιατί ναι μεν η μια έρευνα το έβγαλε 2ο
    http://users.sch.gr/kassetas/Names3.htm
    αλλά η άλλη 4ο:
    http://www.foundalis.com/grk/EllinikaOnomata.html
    Κοντά είμαστε οι Γιάννηδες, Κώτσοι και Μήτσοι. 🙂
    Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες και καλή χρονιά στους υπόλοιπους

  83. π2 said

    Χρόνια πολλά στους Γιάννηδες, σχολιαστές και μη.

    Το Ιωάννης πρέπει είναι ένα από τα πιο ταλαιπωρημένα στην ορθογραφία τους ονόματα της ύστερης αρχαιότητας. Νομίζω μαρτυρούνται επιγραφικά όλες οι πιθανές παραλλαγές: Ιωάνης, Ιωάννις, Ειοάννης, Ηωάννης, Ειωάννης, μόνο με ύψιλον δεν το έχω δει γραμμένο.

  84. herko said

    82. Αν κάνεις μιά έρευνα και την εριορίσεις στη Στερεά, την Ηπειρο και τη Θεσσαλία (Αν αφήσεις από έξω τα Χανιά ή αν έχεις ενα πολύ μεγάλο δείγμα από Αττική, το απατέλεσμα δεν είναι είναι αντιπροσωπευτικό. Αρα, θέλεις ένα δείγμα αντιπροσωπευτικό που να καλύπτει όλη την Ελλάδα, με πληθυσμιακές αναλογίες. Ο Γιάννης είναι πολύ κοντά με τον Κώστα, όμως καθώς ενσωματωνόταν εγγραφες στο δείγμα σε καμιά φάση δεν πέρασε μπροστά ο Κώστας. Σταθερά τρίτος. Μπορεί κάποια στιγμή καθώς ενσωματωνόταν εγγραφες στο δείγμα να προπορευόταν, αυτό όμως γιατί ήταν στο δείγμα όλη η Στερεά και καθόλου Κρήτη. Ο τέταρτος Δημήτρης δεν απειλεί κανέναν από τους δύο. Τις ξέρω τις έρευνες που αναφέρεις. Δεν επιβεβαιώνονται από πουθενά.

  85. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    80:
    Πράγματι, το πρώτο (και πιο συχνό) από τα παρακάτω νομίζω ότι το ακούω Χάσαν, ενώ το δεύτερο Χασάν:
    حسن Ḥasan
    http://www.forvo.com/word/%D8%AD%D8%B3%D9%86/#ar
    حسّان Ḥassān
    http://www.forvo.com/word/%D8%AD%D8%B3%D9%91%D8%A7%D9%86/

    83:
    Έτσι εξηγείται το «ει ωά νησσών»! 🙂

  86. Yannis said

    Να μην ξεχάσουμε και το συνδυασμό Ιωάννης Βαπτιστής σε διπλά ονόματα (Jean-Bapriste, Giovanni Battista ή Gianbattista ή Giambattista).

  87. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    Και ο Γιάννης στα αλβανικά; Σύμφωνα με τη βίκη είναι Gjon.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Gjon
    Το forvo δεν μας διαφωτίζει για την προφορά, αλλά βρήκα αλλού ότι ο ήχος του gj είναι κάτι ανάμεσα σε [dʒ] και [ʒ].
    http://forum.wordreference.com/showthread.php?t=1624600

  88. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Πρι να φύγει τελείως τ΄Αγιαννιού,να μνημονέψομε ανθρώπους του λόγου και της τέχνης,σύγχρονους, που έφυγαν, μα που θα χαιρόντουσαν να τους θυμηθούμε στη γιορτή τους με πρώτο το Γιάννη Ρίτσο κι από κοντά το Γιάννη Τσαρούχη. Το μπαρμπα Γιάννη Σκαρίμπα που θα μας την έλεγε, ποιος ξέρει πώς.Το Γιάννη Μόραλη που θ ανταποκρινόταν ευγενικά, αρχοντικά.
    Το Γιάννη Βαρβέρη, να τον παρηγορήσουμε (να λοιπόν που οι ποιητές ξεχνιούνται ,έλεγε στη μεταγγιζόμενη μελαγχολία).
    Άραγε να συντίθεται τέτοια ουράνια παρέα σαρανταπέντε Γιάννηδων που να πρόλαβαν να συνυπάρξουν εν ζωή-και να μπορούσαν (ως εκλεκτικά συγγενείς)

  89. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα! Μόλις επέστρεψα από την εκδήλωση του Λαπαθιώτη, ήταν πολύ ωραία!

  90. Γς said

    Ευχαριστώ

    Τζι, Αρκεσινέα, Λάμπρο, ΕΦΗ ΕΦΗ και Νικοκύρη

    Για τις ευχές σας

  91. Κουγιαγια said

    Μόλις γύρισα και διάβασα το νήμα. Να προσθέσω και τα δικά μου Χρόνια πολλά Γς. Να είσαι καλά και να σε διαβάζουμε.

  92. Αρκεσινεύς said

    Καλή σας μέρα.

    . Σπίτι πούχει Γιάννη βασιλικό το Μάη δε φυτεύγει.

    . Άλλοι θερίζουν κι η Γιαννούλα ασπρίζει.

  93. sarant said

    92: Εννοεί δηλαδή ότι ο Γιάννης είναι αρκετό στολίδι ώστε να μη χρειάζεται βασιλικός;

  94. Αλάστωρ said

    48. Το όνομα του πρωθυπουργού Τζαννετάκη ήταν, αν θυμάμαι καλά, Τζανήμπεης. Αυτή η μορφή του ονόματος συνηθιζόταν αρκετά στην μεγάλη μανιάτικη οικογένεια Γρηγοράκου από κλάδο της οποίας καταγόταν. Βέβαια και σ’αυτή τη περίπτωση το πρώτο συνθετικό προέρχεται από το Ιωάννης-Gianni.

  95. Αρκεσινεύς said

    9. Θα ήταν ακόμη μια απάντηση στον αντιγιαννισμό, αλλά τότε δεν έπρεπε να αναφέρεται ο μήνας. Η δοξασία αυτή ή παροιμία, αν θέλετε, λέγεται στην Αμοργό, αλλά έχει άγνωστη την αιτία της. Πάντως γενικά, ως γνωστό,ο Μάης θεωρείται δυσοίωνος μήνας (Στην Κέρκυρα λένε:Τον Μάη ούτε στεφανωνόμαστε ούτε φυτεύουμε). Όποιος φυτεύει ή μεταφυτεύει λουλούδια (επομένως και βασιλικό) θα πεθάνει. Τώρα γιατί συνδέθηκε ο βασιλικός ειδικά με τον Γιάννη δεν είναι γνωστό.
    Μια άπάντηση θα ήταν σύμφωνη με τον αντιγιαννισμό: Μάης και Γιάννης δυο κακά να μη συνδυαστούν με το πιο μυρωδάτο λουλούδι!

  96. Αρκεσινεύς said

    Το 95 στο 92

  97. Γς said

    94:
    >Το όνομα του πρωθυπουργού Τζαννετάκη ήταν, αν θυμάμαι καλά, Τζανήμπεης.

    Δεν το είχα ακούσει. Μόνο Τζαννή τον λέγανε.
    Θυμάμαι κι ένα χωρατό μου (οθντκ)
    😉

  98. Αλάστωρ said

    Επίσης στην Σκανδιναβία συχνό υποκοριστικό του Johan (Ιωάννη) είναι το Jussi, όπως το όνομα του εκπληκτικού και πρόωρα χαμένου Σουηδού τενόρου Björling.

  99. marulaki said

    #92&95: Θεωρητικά, αφού δεν υπάρχει σπίτι χωρίς Γιάννη (δεν προκύπτει η παροιμιώδης προκοπή), κανένα σπίτι δεν πρέπει να φυτεύει βασιλικό το Μάιο. Αν δεν απατώμαι, ο βασιλικός είναι το φυτό που συμβολικά ενώνει τον πάνω με τον κάτω κόσμο αλλά δε θυμάμαι να σας πω περισσότερα.

  100. Αρκεσινεύς said

    99. Αντίθετα, ο βασιλικός στο σπίτι θεωρείται πάντοτε φυτό που φέρνει καλή τύχη. Μήπως τον συνδυάζεις με την παράδοση για την εύρεση του τιμίου σταυρού; Και πάλι όμως θετικά αναφέρεται σ’ αυτή.

  101. leonicos said

    Τελευταίο με αφήσατε πάλι

    Έχεις ξεχάσει ένα γιοδ στην αρχή του εβραϊκού. (Αρχή εννοούμε δεξιά)
    Στα κορίτσια και το Νανά < Ιωάννα
    ‘Ιβάν’ τουλάχιστο στη σλανγκ της Ν. Υόρκης ήταν γενικά ο κομμουνιστής (επί υποτιθέμενου υπαρκτού)
    Ο Hanswurst ή Γιάννης ο Λουκάνικος (απόδοση από το ζεύγος Σοφιανού που έπαιζαν κουκλοθέατρο στον αντιστασιακό / δημοκρατικό ΄Ιδρυμα Γκέτε επί χούντας) είναι το όνομα ενός τύπου χαζούλη γκαφατζή που βγάζει πολύ γέλιο

  102. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    99.Marulaki ναι, φύτεμα βασιλικού το Μάη και τον πρώτο χρόνο του γάμου,είναι κακό παρατήρημα στην Κρήτη. Θα τα πούμε με το Μάη, όι με το Γιάννη :).
    Θυμούμαι, όταν είτανε κρύος ο Απρίλης,(κρύος τώρα στη νότια Κρήτη, ας είναι) κάναμε τη σπορά * βιαστικά,έστω την τελευταία του μέρα, για να μη μπει ο Μάης και δε κάνει, κι ύστερα αν περιμέναμε τον Ιούνιο (Πρωτόλη) να ρίξομε το βασιλικόσπορο, θα βγαίναν πολύ όψιμα τα φυντάνια.
    Την «απαγόρευση» τη συνδυάζουν με τα ψυχοσάββατα της εποχής και με τις δοξασίες ότι ελευθερώνονται οι ψυχές ως την Πεντηκοστή. Δε σκαλίζεις το χώμα έλεγαν.Ενώ φυτεύουν (ή ξεφυτεύουν) άλλα κι άλλα, ο βασιλικός είναι μυστήριος .Συγκομίζει ευλογία και δόξα γι αυτό και καλοδεχούμενος όποτε κι αν προσφερθεί, αλλά είναι κι άνθος του άλλου κόσμου. Απόκοσμο και τ άρωμά του.Με μάτσα βασιλικούς και μυρτιές χλωραίναμε τα μπράτσα του επιταφίου. * Η γιαγιά μου είχε για την πρασσά του βασιλικού, τα ξύλινα κασονάκια από τις ρέγγες (φρίσσες) του μπακάλικου. Ψιλοκοσκίνιζε χώμα και γέμιζε αυτές ανάρηχες κασούλες κι ύστερα κούκιζε τρίβοντας στα τρία δάχτυλα αργά,σοφά τον ευγενή σπόρο.Σ αυτό το σημείο, πάντα μου έδινε να μυρίσω: «βασιλικός κι α μαραθεί τη μυρωδιά την έχει»

  103. Πέπε said

    92, 95, 99 κλπ.:
    Πάντως ο Μάης είναι ο μήνας με τα μάγια.

  104. sarant said

    102: Ψιλοκοκινισμένο χώμα, να μην έχει ούτε χαλικάκι -έτσι έκαναν παλιά…

  105. Αρκεσινεύς said

    102.Με μάτσα βασιλικούς και μυρτιές χλωραίναμε τα μπράτσα του επιταφίου.

    Έφη, όχι με βασιλικούς. Δεν υπάρχει αυτή τη εποχή.

  106. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    105. Ώπα, οι δυνατές μυρωδιές προηγήθηκαν και γέλασαν τη μνήμη! Σουρεαλιστικό,αφύτευτοι ακόμη!
    Με αρισμαρί* και μυρτιές.
    Το αργότερο Πάσχα είναι 5 Μάη θαρρώ, που ούτε οι σπόροι δε θα σκασαν.Ό,τι και τό λεγα.
    Βέβαια οι λεγόμενοι αθάνατοι υπάρχουν και το χειμώνα αλλά όχι τόσοι για τέτοια μάτσα.Ίσως μερικά κλαδάκια για μέσα,πάνω στο εικόνισμα της ταφής.
    Και πριν το απογράψω, φλασιά πικρή:
    Αχ Αρκεσινέα, η μητέρα μου πέθανε 13 Απρίλη.Και την αποχαιρετήσαμε με πολλά ματσάκια βασιλικών

    *δεντρολίβανο

  107. Κάποιες παραλλαγές των ανωτέρω παροιμιών, όπως έχουν φτάσει από τα παιδικάτα μου στα δικά μου αφτιά:

    3. — Τι κάνεις, Γιάννη; — Κουκιά σπέρνω.

    4. Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει.

    8. Κάψε με, Γιάννη, άλειψέ με λάδι.

    23. Όπου γάμος και χαρά, η Βασίλω πρώτη!

    34. Προσωπικά με Γιάννη το έχω ακούσει μόνο.

    Υ.Γ.: Κάτι άλλο… Τα Ζανής, Τζανέτος και πάει λέγοντας, τύπου του Ιωάννης δεν είναι, από τους Βένετους ή Ενετούς και αργότερα Ιταλούς;

  108. Λαπαθίτισσα said

    Τον Πτωχοπρόδρομον τον είπατε;

  109. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  110. Aghapi D said

    65 Την ίδια ερώτηση έκανα στα Υπογλώσσια τού Φμπ και μού απάντησαν ετούτα:
    α) μαλλον εχει σχεση με την αραδα–αραδιαζω….ηθελε να τον ριξει

    β) αραδω < αρασσω* = κτυπω (εν προκειμενω κτυπιωταν. βλ. ροντεο στις ΗΠΑ)
    _______________________
    (*) ἀράσσω, Αττ. -ττω, ποιητ. παρατ. ἀράσσεσκον· μέλ. ἀράξω, Δωρ. ἀραξῶ· αόρ. αʹ ἤραξα, Επικ. ἄραξα — Παθ., αόρ. αʹ ἠράχθην, Επικ. ἀράχθην· (α ευφωνικό και ῥάσσω, συγγενές του ῥήσσω)· I. 1. χτυπώ, πλήττω με σφοδρότητα, φέρνω σε σύγκρουση, συντρίβω (ο Όμηρ. παραθέτει το ρήμα αυτό μόνο στα σύνθετα ἀπ-, συν-αράσσω)· λέγεται για άλογα, ὁπλαῖς ἀράσσουσιν χθόνα, σε Πίνδ.· θύρας ἀράσσω, χτυπώ με μανία την πόρτα, σε Ευρ.· ἀράσσειν στέρνα, κρᾶτα, χτυπώ το στήθος, το κεφάλι μου, κατά τις θρηνωδίες, Λατ. plangere, σε Αισχύλ., Ευρ.· ἄρασσε μᾶλλον, χτύπα δυνατότερα, σε Αισχύλ.· ἀράσσω ὄψεις, βλέφαρα, σε Σοφ. 2. με δοτ. τρόπου, ἀράσσειν ὀνείδεσι κακοῖς, χτυπώ, προσβάλλω κάποιον με ύβρεις και λοιδορίες, δηλ. τις εκστομίζω βάναυσα, στον ίδ. II. Παθ., καταρρίπτομαι πάνω σε, εκσφενδονίζομαι, πρὸς τὰς πέτρας, σε Ηρόδ.· πέτραις, σε Αισχύλ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: