Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η ναβάχα της πριγκιπέσας

Posted by sarant στο 5 Φεβρουαρίου, 2014


izaboΤο σημερινό άρθρο είναι προϊόν συνεργασίας, βασίζεται σε ένα σημείωμα που έγραψε, ύστερα από παράκλησή μου, ο φίλος του ιστολογίου Κορνήλιος, σχετικά με μερικά αξιοσημείωτα που παρατήρησε διαβάζοντας το μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη «Η πριγκιπέσα Ιζαμπώ». Η Ιζαμπώ είναι ίσως το γνωστότερο έργο του Τερζάκη, μαζί με τη Μενεξεδένια Πολιτεία, αν και κανένα από τα δυο δεν θεωρήθηκε άξιο συμπερίληψης στα «100 καλύτερα ελληνικά βιβλία», ένα θέμα που το συζητήσαμε πρόσφατα.

Το έργο του Τερζάκη εκτυλίσσεται την εποχή της Φραγκοκρατίας στον Μοριά. Η Ιζαμπώ είναι η Ισαβέλλα Α’ της Αχαΐας, η κόρη του Γουλιέλμου Βιλλεαρδουίνου. Το Χρονικό του Μορέως την αποκαλεί Ζαμπέα και υποθέτω ότι σε αυτήν θα οφείλεται η δημοτικότητα του ονόματος Ισαβέλλα στον Μοριά -και η προγιαγιά μου η μανιάτισσα έτσι λεγόταν.

Κεντρική θέση στο έργο έχει η εξέγερση των Ελλήνων και των Σλάβων κατά των Φράγκων, το 1293, και ο έρωτας της Ιζαμπώς με τον αρχηγό των εξεγερμένων, τον Νικηφόρο Σγουρό -κάτι που δεν ξέρω αν είναι εύρημα του Τερζάκη ή έχει ιστορική βάση.

Η Ιζαμπώ είναι πολυσέλιδο βιβλίο: η 7η έκδοση που έχω μπροστά μου μετράει 510 σελίδες μεγάλου σχήματος. Αρχικά είχε δημοσιευτεί σε συνέχειες στην Καθημερινή το 1937. Στη συνέχεια ο Τερζάκης ξαναδούλεψε το υλικό και προσέθεσε ολόκληρο το τρίτο μέρος (με αποτέλεσμα να υπερδιπλασιαστεί η έκταση του έργου) και το εξέδωσε σε βιβλίο το 1945. Θα πούμε λίγο περισσότερα για το θέμα μετά το σημείωμα του Κορνήλιου.

Στην Ιζαμπώ ο Τερζάκης χρησιμοποιεί πάρα πολλές μεσαιωνικές λέξεις, δάνεια από τα ιταλικά ή τα γαλλικά, που αναφέρονται στην πραγματικότητα της Φραγκοκρατίας και δεν είναι σήμερα γνωστές στο ευρύ κοινό, γι’ αυτό στο τέλος φρόντισε να παραθέσει ένα γλωσσάρι με 100 περίπου λέξεις. Μια και εδώ λεξιλογούμε, το θέμα θα το θίξω κι εγώ στη συνέχεια, αλλά είναι τώρα πια καιρός να δώσω τον λόγο στον Κορνήλιο. Σκέφτηκα να διατηρήσω, κατ΄εξαίρεση, την ορθογραφία και τον τονισμό του, δηλαδή το πολυτονικό, αλλά διαμαρτυρήθηκαν όσοι διαβάζουν το ιστολόγιο από κινητό, διότι βλέπουν όλους τους τονούμενους (εκτός απλής οξείας) χαρακτήρες σαν τετραγωνάκια. Οπότε, το κείμενο μονοτονίστηκε χάρη στον φίλο Ανδρέα.

Έχω στα χέρια μου δύο αντίτυπα της Πριγκηπέσσας Ιζαμπώς, από τις εκδόσεις της Εστίας, όχι εντελώς ίδια. Το παλαιότερο εξ αυτών είναι από την δέκατη έκτη έκδοσι του έργου, τον Ιούλιο του 1999, που, αν ερμηνεύω σωστά τις ενδείξεις στις πρώτες σελίδες, είναι ανατύπωσι της εκδόσεως του 1990, η οποία ανατυπώθηκε το 1992, 1995, 1997 και 1999. Το δεύτερο αντίτυπο ανήκει στην εικοστή τρίτη έκδοσι, του Μαΐου του 2011 και είναι ανατύπωσι της εκδόσεως του 2003. Οι κυριώτερες διαφορές μεταξύ παλαιού και νεωτέρου αντιτύπου, εκτός από τις διαφορές στα εξώφυλλα και στην ποιότητα του χαρτιού, είναι οι εξής:

1. Η παλαιά έκδοσι είναι τριτονική, εν ω η νεώτερη διτονική (καταργείται η βαρεία).
2. Η νεώτερη έκδοσι έχει υποστή ορθογραφικό εκσυγχρονισμό. Δεν ξέρω αν η παλαιότερη είναι όρθογραφικά εκσυγχρονισμένη σε σχέσι με ακόμη παλαιότερες εκδόσεις, (και στις δύο που εξετάζω υποτακτική και οριστική είναι ορθογραφικά ενοποιημένες) εδώ συγκρίνω μόνο τις δύο που κατέχω. Αναφέρω ενδεικτικά: πριγκηπέσσα στην παλαιά, πριγκιπέσα στην καινούργια, είτανε στην παλαιά, ήτανε στην καινούργια, βρυκόλακες στην παλαιά, βρικόλακες στην καινούργια, βασσάλος στην παλαιά, βασάλος στην καινούργια κ.τ.λ.
3. Στην νεώτερη τηρείται απλοποιημένο πολυτονικό (εξόν από την κατάργησι της βαρείας). Έτσι έχουμε ενδεικτικά: μίσος στην παλαιά, μίσος στην καινούργια, τον αγκώνα στην παλαιά, τον αγκώνα στην καινούργια, γλώσσα στην παλαιά, γλώσσα στην καινούργια, μαχαίρι στην παλαιά, μαχαίρι στην καινούργια κ.τ.λ.
4. Στην παλαιότερη έκδοσι για τους διαλόγους χρησιμοποιούνται παύλες, στην νεώτερη εισαγωγικά.
5. Και στις δύο εκδόσεις υπάρχουν οι ίδιες όμορφες διακοσμητικές βινιέτες στην αρχή και στο τέλος κάθε κεφαλαίου, όμως στην νεώτερη έχουν προστεθή τέσσερες ολοσέλιδες εικόνες.
6. Στην νεώτερη έκδοσι έχει προστεθή ένας πρόλογος του Άγγελου Αφρουδάκη και μερικά ακόμη λήμματα στο γλωσσάρι των τελευταίων σελίδων. Τα λήμματα του Αφρουδάκη σημαίνονται με αστερίσκο για να διακρίνωνται από τα αρχικά λήμματα του Τερζάκη.
7. Συνεπεία των ανωτέρω και αφ’ού φυσικά οι δύο εκδόσεις δεν έχουν κοινή στοιχειοθεσία η σελιδαρίθμησι μεταξύ τους διαφέρει. Διαφέρει επίσης και η διαμόρφωσι των σελίδων. Μολονότι δηλαδή τα δύο αντίτυπα έχουν τις σελίδες τους ισομεγέθεις, αυτές ούτε ίδια αρίθμησι έχουν ούτε και είναι ίδιες: π.χ. μία φράσι που στην παλαιά έκδοσι βρίσκεται στο μέσον της σελίδος, στην νεώτερη μπορεί να βρίσκεται στο τέλος.
Αυτά για να δώσω μια γενική εικόνα. Επειδή διάβασα το έργο από το νεώτερο αντίτυπο που μου ανήκει και κατά κυριότητα αυτουνού και τις όποιες εκδοτικές αστοχίες εντόπισα θα απαριθμήσω:

1. Προφανή τυπογραφικά λάθη που ξέφυγαν από τον έλεγχο. Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο ακόμη και σε καλές εκδόσεις. Δεν θα ήταν πολλά ακόμη και αν το βιβλίο είχε το μισό μέγεθος. Δεν σημείωσα σελίδες, θυμάμαι κάτι λάθη του τύπου: μς αντί μας. Εδώ θα συμπεριλάβω και το δασυνόμενο αγιάζι (στην παλαιά έκδοσι φυσικά ψιλούται). Κάπου το μάτι μου πήρε και μια βαρεία, σε εκκλησιαστική φράσι αν θυμάμαι καλά, αλλά ακόμη και οι εκκλησιαστικές φράσεις του βιβλίου ακολουθούν κανονικά το διτονικό.
2. Οι λεζάντες κάτω από τις τέσσερες ολοσέλιδες εικόνες αποτελούνται από σύντομες φράσεις παρμένες από το κείμενο. Επειδή οι εικόνες απέχουν πολύ από την σελίδα την σκηνή της οποίας αναπαριστούν, εντός παρενθέσεως στο τέλος κάθε λεζάντας μνημονεύεται η σελίδα στην οποία βρίσκεται η φράσι-λεζάντα. Όμως οι παραπομπές αυτές δεν ακολουθούν την σελιδαρίθμησι της εκδόσεως στην οποία περιέχονται, αλλά την σελιδαρίθμησι της παλαιότερης εκδόσεως. π.χ. η λεζάντα της πρώτης εικόνας παραπέμπει στην σελίδα 70. Όμως η φράσι-λεζάντα βρίσκεται στην σελίδα 82. Στην σελίδα 70 βρίσκεται η ίδια φράσι στην παλαιότερη έκδοσι, που όμως δεν συνοδεύεται από τις τέσσερες εικόνες.
3. Μερικές φορές τα εισαγωγικά του διαλόγου περιέχουν λέξεις που δεν θάπρεπε, λέξεις που δεν εκφέρονται από το στόμα των ηρώων. Ίσως να είναι απλό τυπογραφικό λάθος.
Υπάρχει και μια νεώτερη, μονοτονική, έκδοσι μικρού σχήματος. Επικοινώνησα τηλεφωνικώς με τον Γιαννούδη, κάτοχό της, που με ενημέρωσε ότι δεν υπάρχει γλωσσάρι. Δεν γνωρίζω αν υπάρχουν ενδιάμεσες εκδόσεις.
Και μετά από αυτά τα ανιαρά πάμε τώρα σε αυτά που μας ενδιαφέρουν:
Στην τρίτη από το τέλος παράγραφο του κεφαλαίου ΙΔ’ (τίτλος: Μια Φράγκικη βεγγέρα) του δεύτερου μέρους (σελ 276 νεωτέρας εκδόσεως, 251 παλαιάς) διαβάζουμε:
«Το δεξί χέρι του Κοκκινοτρίχη πήγε, ήρθε, τινάχτηκε μπροστά. Σαν πουλί ατσάλινο, σφυρίζοντας κούφια, η μακρουλή λεπίδα της ναβάχας πέταξε και κάρφωσε στο σανιδένιο πάτωμα το πόδι ενός Φράγκου».
Στο αρχικό γλωσσάρι του Τερζάκη η λέξι «ναβάχα» δεν λημματογραφείται. Στο γλωσσάρι της νεωτέρας εκδόσεως έχει προστεθή όμως από τον Αφρουδάκη, όπως υποδηλώνεται από τον αστερίσκο.
σελ. 559: ναβάχα* – [αθησαύριστο∙ ίσως τυπογραφικό λάθος αντί Ναβάρα, περιοχή της Ισπανίας δίπλα στην Αραγώνα, από όπου καταγόταν ο Κοκκινοτρίχης.]
Πάμε όμως πάλι στο κείμενο, να δούμε αν μπορεί να σταθή μια τέτοια ερμηνεία. Κεφάλαιο ΣΤ’ ( Αξέχαστα και ξεχασμένα) του τρίτου μέρους (σελ. 355 – 356 καινούργιας, σελ. 322 παλαιάς) :
«Οχ, ναι, είχε δουλέψει στ ἄρμενα και στ’αμπάρια, είχε αεροζυγιαστεί πάνω στο τσιμπούκι σε ώρες που το κύμα πηδάει αφρίζοντας σαν σκύλος λυσσασμένος να σ’αρπάξη, κι είχε μάθει ακόμα πως ανοίγουν μ’ένα τίναγμα στον αέρα ξερό τη φονικιά ναβάχα».
Είναι 100% βέβαιο ότι πρόκειται για σουγιά.
Πάμε τώρα σε τρία λάθη του Τερζάκη, που στην ούσία είναι ένα.
Κεφάλαιο Γ ‘ (Χειμωνιάτικο τραγούδι) του τρίτου μέρους, σελ. 321 νεωτέρας, 291 παλαιάς:
«Πρόσταξε τους κεφαλάδες ν’ανοίξουν τις γιστέρνες των δυναμαριών τους και να δώσουν στάρι, λάδι, καλαμπόκι στους βιλάνους των φίε τους».
Κεφάλαιο Η’ (Πρώτη σπίθα) του τρίτου μέρους, σελ. 373 νέας, 339 παλαιάς:
«Γύρισε πίσω λοιπόν, σαν είδε την πλάνη του, και βρήκε τον παπά καθισμένον κιόλας στο τραπέζι να τρώει το φτωχικό του φαΐ, ραδίκια βραστά και πατάτες ψημένες με τη φλούδα.»
Κεφάλαιο ΙΒ’( Η ανατριχίλα απλώνεται) τρίτου μέρους, σελ. 428 νέας, 388-389 παλαιάς:
«Κοίταξε γύρω του, είδε τη χαμηλή μάντρα που χώριζε το περιβόλι από το δρόμο, την Μπίλιω που πήγαινε κι ερχότανε μαζεύοντας στην ποδιά της φασολάκια για τ’ αυριανό φαΐ.»
Λοιπόν, αν δεν κάνω λάθος το καλαμπόκι, οι πατάτες, τα φασολάκια, άγνωστα στην Ευρώπη του 13ου αιώνος, κατά τον οποίο εκτυλίσσεται το μυθιστόρημα, ήρθαν πολύ αργότερα από την Αμερική!

Εδώ τελειώνει το σημείωμα του Κορνήλιου. Θα ήθελα να σχολιάσω κι εγώ μερικά πράγματα.

Καταρχάς, για τους τρεις αναχρονισμούς του Τερζάκη. Είναι γουστόζικο να τους επισημαίνει κανείς, και απορώ πώς δεν τους πρόσεξε κάποιος, αν όχι για τα άλλα παρά για τις πατάτες, για τις οποίες  είναι πασίγνωστος από τα σχολικά μας χρόνια ο μύθος για το τέχνασμα που χρησιμοποίησε ο Καποδίστριας προκειμένου να πείστει τους Έλληνες να δοκιμάσουν τον άγνωστο καρπό (πασίγνωστος αλλά όχι αληθινός, είχαμε γράψει παλιότερα). Ωστόσο, ο αναχρονισμός δεν αφαιρεί τίποτε από την αξία του μυθιστορήματος του Τερζάκη -είναι άλλωστε γνωστό ότι και κινηματογραφικά έργα αξιώσεων, που ολόκληρη στρατιά βρίσκεται πίσω από τη δημιουργία τους, έχουν μπόλικους αναχρονισμούς.

Υπάρχει μάλιστα κι άλλος ένας αναχρονισμός, που τον ψάρεψα από τη Λεξιλογία, στην οποία κατά σύμπτωση επίσης συζητήθηκε πρόσφατα  το θέμα. Η πρώτη εικόνα του βιβλίου, που είναι αυτή που βλέπετε και στο άρθρο εδώ πιο πάνω, δείχνει τον Σγουρό με το άλογό του και στο βάθος αριστερά το Παλαμήδι και δεξιά το Ανάπλι με την Ακροναυπλία. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο φίλος Κώστας, τόσο το Παλαμήδι όσο και μεγάλο μέρος από τις οχυρώσεις της Ακροναυπλίας ανήκουν σε πολύ μεταγενέστερες εποχές, δεν υπήρχαν το 1292! Αλλά και η ίδια η πόλη, που απεικονίζεται στα ριζά της Ακροναυπλίας, μάλλον δεν υπήρχε: όλα τα σπίτια βρίσκονταν μέσα στο κάστρο, έξω δε ήταν θάλασσα -αργότερα, όταν οι Βενετοί αγόρασαν το Ανάπλι το 1380, έκαναν προσχώσεις και έχτισαν την εκτός των τειχών πόλη. Οπότε, η εμβληματική εικόνα του βιβλίου είναι εντελώς λάθος ιστορικά!

Αλλά πολύ σοβαρότερο λάθος βρίσκω την εξωφρενική εξήγηση του κ. Αφρουδάκη, που επιμελήθηκε το γλωσσάρι της νεότερης έκδοσης, προσθέτοντας σ’ αυτό κι άλλες λέξεις (και πολύ σωστά, διότι ο Τερζάκης ήταν κάπως φειδωλός στο δικό του γλωσσάρι και άφησε χωρίς εξήγηση λέξεις που δεν είναι πολύ γνωστές, ιδίως σήμερα). Λέω για εξωφρενική εξήγηση, διότι όταν διαβάζεις «η μακρουλή λεπίδα της ναβάχας πέταξε» είναι αδιανόητο να εξηγήσεις ότι πιθανώς είναι τυπογραφικό λάθος αντί…. Ναβάρα! Η μόνη εξήγηση είναι ότι ο κ. Αφρουδάκης κλήθηκε να σχολιάσει τις λέξεις που κάποιος άλλος είχε αποδελτιώσει, και δεν ανέτρεξε στο κείμενο για να δει το «μακρουλή λεπίδα της ναβάχας», αλλά και πάλι πρόκειται για λάθος κωμικότατο και που δύσκολα συγχωριέται σ’ έναν ιστορικόν εκδοτικό οίκο. Φυσικά, ναβάχα είναι η navaja, το μαχαίρι στα ισπανικά. Ομολογώ ότι δεν έχω συναντήσει αλλού τη λέξη στα ελληνικά, αλλά πάντως από τα συμφραζόμενα είναι σαφές ότι πρόκειται για σουγιά, στιλέτο, μαχαίρι, και όχι για… επαρχία της Ισπανίας!

Ξαναλέω πάντως ότι ο Τερζάκης ήταν τσιγκούνης με τις λέξεις του γλωσσαριού του, ενώ αντίθετα ήταν γενναιόδωρος στη χρήση λέξεων της εποχής. Αρκεί να δούμε μια φράση που επισημαίνει πιο πάνω ο Κορνήλιος, μια φράση που περιέχει αναχρονισμό:

Πρόσταξε τοῦς κεφαλᾶδες ν’ἀνοίξουν τὶς γιστέρνες τῶν δυναμαριῶν τους καὶ νὰ δώσουν στάρι, λάδι, καλαμπόκι στοὺς βιλάνους τῶν φίε τους

Εκτός από τον αναχρονισμό (δεν υπήρχε καλαμπόκι το 1292 στον Μοριά!) παρατηρούμε τέσσερις λέξεις που δεν περιλαμβάνονται στο ΛΚΝ, το Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής: κεφαλάδες, γιστέρνες, βιλάνοι, τα φίε. Ο Τερζάκης στο Γλωσσάρι του εξηγεί τις τρεις: Γιστέρνα είναι η στέρνα (η λέξη έχει ενδιαφέρουσα ετυμολογία, θα την αφηγηθούμε κάποια φορά), βιλάνοι είναι οι άνθρωποι του λαού, οι παρακατιανοί, οι φτωχοί, φίε είναι το τιμάριο (από γαλλ. fief). Δεν περιλαμβάνει στο Γλωσσάρι τους κεφαλάδες, που είναι οι Έλληνες τιμαριούχοι, ίσως όμως εξηγεί τη λέξη στη ρύμη του λόγου του μέσα στο μυθιστόρημα. Υπάρχει και μια πέμπτη λέξη που μερικοί δεν θα την ξέρουν, αν και το ΛΚΝ την έχει, είναι το δυναμάρι (οχυρό, φρούριο).

Είχα σκοπό να παραθέσω εδώ και τις (περίπου 100) λέξεις του Γλωσσαριού του Τερζάκη, τις συμπληρώσεις του Αφρουδάκη, καθώς και κάποιες επιπλέον λέξεις που αποδελτιώθηκαν από τον Κώστα στη Λεξιλογία, αλλά φοβάμαι πως θα μακρύνει πολύ το άρθρο και θα πάει αδιάβαστο :). Οπότε σταματάω εδώ και το δεύτερο μέρος του άρθρου, που θα είναι καθαρά λεξιλογικό, θα το δημοσιεύσω αύριο-μεθαύριο, αν όλα πάνε καλά.

227 Σχόλια to “Η ναβάχα της πριγκιπέσας”

  1. Νέο Κid said

    Παράκληση,εκ μέρους όσων διαβάζουν από τηλέφωνα. Κανονικόγραψε ω Νικοκύρη τα κορνηλοσκούληκα! Δεν διαβάζονται από τηλ. Μερσί!

  2. alekos said

    Καλημερα! Ο βιλανος σχετιζεται αραγε με το villain;

  3. tsopanakos said

    Ωραίο άρθρο για ένα πολύ καλογραμμένο βιβλίο!
    Παρετυμολογώντας κάποιοι συνδέουν τους Ινδιάνους Ναβάχο με τη navaja, αν και ο μέγας Λιακόπουλος υποστηρίζει σθεναρά ότι είναι απόγονοι Ελλήνων που… ναυάγησαν στην Αμερική 😛
    Ο Νικηφόρος Σγουρός είναι φανταστικό πρόσωπο που υποτίθεται ότι κατάγεται από την οικογένεια του Λέοντος Σγουρού, του βυζαντινού άρχοντα και υπερασπιστή του Ναυπλίου (?) στην πρώιμη Φραγκοκρατία.

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Δίκιο έχεις, κι άλλος ένας παραπονέθηκε με μέιλ, το διόρθωσα.

    2: Ασφαλώς, Οι φτωχοί συνδέονται ετυμολογικά με τους κακούς, βλέπεις.

  5. Μαντεύω σωστά ότι ο εικονογράφος είναι ο Ε. Σπυρίδωνος; (παιδικές αναμνήσεις…)

  6. Καλημέρα
    Δεν θα μποούσα ποτέ να χαρακτηρίσω καλό ένα βιβλίο που έχει λάθη (όχι τυπογραφικά-ορθογραφικά) παρά μόνο αν τα περιγράφει σαν λάθη άλλων.
    Θεωρώ πιθανότατη την σχέση βιλάνου-villain
    J’ ai deux mains, j’ ai deux villains μου έλεγε η γιαγιά μου όταν νιάνιαρο δεν χρησιμοποιούσα σωστά τα χέρια μου

  7. sarant said

    5: Σωστά μαντεύεις!

  8. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Καλημέρα.
    Νομίζω ότι οι κεφαλές των υστεροβυζαντινών χρόνων δεν είναι οι «τιμαριούχοι» (που θα έπρεπε να τους λέμε προνοιάριους, τα τιμάρια ήρθαν αργότερα), αλλά οι άρχοντες και ακριβέστερα οι στρατιωτικοί διοικητές των κάστρων. Είναι ενδιαφέρων ο τρόπος που αποδίδεται στον Ορισμό του Σινάν Πασά προς τους Γιαννιώτες (1430) ο όρος beylerbey σαν «κεφαλή των κεφαλάδων».

  9. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Έχω την έκδοση του 2009, αγορασμένη το 2010 από καλοκαιρινό παζάρι βιβλίου στην πλατεία Μπουμπουλίνας του Ναυπλίου.

    Όσοι αναχρονισμοί και να επισήμαναν ο Κορνήλιος και ο Νικοκύρης, η Πριγκιπέσα Ιζαμπώ είναι ένα εξαιρετικό λογοτέχνημα με μαγευτικό τρόπο γραφής.
    Άλλωστε η Ιζαμπώ -αν και υπαρκτό πρόσωπο- παίζει δευτερεύοντα ρόλο σ’ αυτή τη μυθοπλασία του Τερζακη. Ο κύριος χαρακτήρας είναι το πλαστό (και σίγουρα συμβολικό) πρόσωπο του Νικηφόρου Σγουρού.
    Απ’ την έκδοση αυτή μ’ άρεσε επίσης ο (αρκετά πολυσέλιδος επίλογος, ο γραμμένος από το χέρι του γιου του Άγγελου Τερζάκη, Δημήτρη, που περιέγραφε τις συνθήκες γραφής του βιβλίου σε κάποιο κρύο και σκοτεινό διαμέρισμα της πλατείας Βικτωρίας λίγο μετά την απελευθέρωση.
    Συστήνεται ανεπιφύλακτα, σε πολυτονικό ή μη. 😉

  10. spiral architect said

    Όσοι αναχρονισμοί –> Όσους αναχρονισμούς 😳

  11. Theo said

    Κι όμως, Νικοκύρη, το κείμενο του Κορνήλιου δεν διαβάζεται από το tablet μου. Στη θέση των φωνηέντων, υπάρχει κενό.

  12. Theo said

    Για μετατροπή από πολυτονικό σε μονοτονικό και αντιστρόφως, χρησιμοποιώ τον Επαγγελματικό Πολυτονιστή της ΜΑΤΖΕΝΤΑ. Κάνει κάποια λάθη, που τα διορθώνω μετά.

  13. Theo said

    Όσο για το εν λόγω μυθιστόρημα του Τερζάκη, το διάβασα πριν από καμιά τριανταριά χρόνια και μου φάνηκε αρκετά φλύαρο και κουραστικό. Η εντύπωσή μου είναι πως, εκτός από τους αναχρονισμούς που επισημαίνεις, οι ήρωες συμπεριφέρονται σα να ζουν το 1945, όχι το 1300.

  14. sarant said

    11: Theo, έχεις απόλυτο δίκιο, έκανα κάποιο λάθος και δεν αποθήκευσα το μονοτονισμένο κείμενο πέρα από την πρώτη αράδα. Δυστυχώς τώρα δεν μπορώ να το διορθώσω.

  15. Νίκο, ως αυτή τη στιγμή έχεις μονοτονίσει (ή τουλάχιστον εγώ βλέπω μονοτονικά στην οθόνη μου) μόνο την πρώτη … μιάμιση φράση του Κορνήλιου, ως «Το παλαιότερο εξ αυτών». Οι λέξεις «εἶναι ἀπὸ» που ακολουθούν, και όλο το υπόλοιπο, είναι πολυτονικά γραμμένες. Ευτυχώς, στον υπολογιστή όπου το διαβάζω εμφανίζονται όπως πρέπει. Αλλά τι διαστροφή κι αυτή του συμπαθέστατου κατά τα άλλα Κορνήλιου!…

  16. LandS said

    Στα άντροϊντ μπορούμε να κατεβάσουμε το multiling keyboard και την ειδική εφαρμογή του, myalpha. Μετά, κοπυπαστώνουμε στο χώρο του myalpha το κείμενο, και ω του θαύματος βλέπουμε όλα τα σημαδάκια στη σωστή τους θέση.
    Μπορούμε να ενεργοποιήσουμε την επιλογή γλώσσας «Ελληνιστί» (έτσι, συν την δασεία της) και να γράφουμε πολυτονικά.
    Το multiling είναι δωρεάν. Ίσως τα επί πληρωμή να είναι καλύτερα.

  17. Gpoint, η γιαγιά σου λίγο μπέρδευε τις αναμνήσεις της από τα σχολικά γαλλικά. Η φράση είναι Jeux de mains, jeux de vilains, δηλαδή μόνον άξεστοι άνθρωποι και όχι παιδιά καλών οικογενειών 🙂 καρπαζώνονται και παίζουν μπιζ.

  18. spiral architect said

    [άσχετο mode on]
    @1, 11:
    – Σε ταμπλέτα Samsung Galaxy 10.1 με Android 4.2 που έπεσε στα χέρια μου πρόσφατα, ναι μεν αυτή υποδέχεται πολυτονικό εικονικό πληκτρολόγιο σαν app, εν τούτοις δεν μπορεί να απεικονίσει τα πολυτονικά κείμενα, είτε με τον ενσωματωμένο browser του Android , είτε με τον Dolphin, είτε με τον Firefox ή τον Opera mini next. 😦
    – Η εφτάρα ταμπλέτα της κόρης μου με Android 4.1 το ίδιο. 😦
    – Το κινητό μου με Android 2.1 επίσης.
    (το τελευταίο δεν σηκώνει καν πολυτονικό πληκτρολόγιο)
    Συμβουλές:
    – Πετάξτε τα τάμπλετ των εβραιομασόνων, που τολμούν να μην διαβάζουν πολυτονικό και γυρίστε στα ντέσκτοπ ή στα λάπτοπ σας.
    (εύκολο)
    – Πείσετε τον Κορνήλιο, να γράφει σε μονοτονικό.
    (δύσκολο)

    [άσχετο mode off]

  19. Ανδρέας said

    κε Σαραντάκο αν θέλετε ανεβάζω μονοτονισμένο το κείμενο το ετοίμασα

  20. sarant said

    Μπράβο, βάλε το σε σχόλιο.

  21. Νέο Kid Στο Block said

    H εικόνα έχει και έναν αναχρονισμό από την ανάποδη (πώς λέγεται αυτό; προχρονισμός; 🙂 ). O ιππέας δεν χρησιμοποιεί αναβολέα ,παρότι σαφώς υπήρχε τότε στο Μωριά. (εκτός, αν έχει (γιατί δεν έχω διαβάσει το βιβλίο) τις ιππευτικές ικανότητες ενός Ναβάχο! 🙂 )

  22. Ανδρέας said

    Έχω στα χέρια μου δύο αντίτυπα της Πριγκηπέσσας Ιζαμπώς, από τις εκδόσεις της Εστίας, όχι εντελώς ίδια. Το παλαιότερο εξ αυτών είναι από την δέκατη έκτη έκδοσι του έργου, τον Ιούλιο του 1999, που, αν ερμηνεύω σωστά τις ενδείξεις στις πρώτες σελίδες, είναι ανατύπωσι της εκδόσεως του 1990, η οποία ανατυπώθηκε το 1992, 1995, 1997 και 1999. Το δεύτερο αντίτυπο ανήκει στην εικοστή τρίτη έκδοσι, του Μαΐου του 2011 και είναι ανατύπωσι της εκδόσεως του 2003. Οι κυριώτερες διαφορές μεταξύ παλαιού και νεωτέρου αντιτύπου, εκτός από τις διαφορές στα εξώφυλλα και στην ποιότητα του χαρτιού, είναι οι εξής;
    1.
    2. Η παλαιά έκδοσι είναι τριτονική, εν ω η νεώτερη διτονική (καταργείται η βαρεία).
    3. Η νεώτερη έκδοσι έχει υποστή ορθογραφικό εκσυγχρονισμό. Δεν ξέρω αν η παλαιότερη είναι όρθογραφικά εκσυγχρονισμένη σε σχέσι με ακόμη παλαιότερες εκδόσεις, (και στις δύο που εξετάζω υποτακτική και οριστική είναι ορθογραφικά ενοποιημένες) εδώ συγκρίνω μόνο τις δύο που κατέχω. Αναφέρω ενδεικτικά: πριγκηπέσσα στην παλαιά, πριγκιπέσα στην καινούργια, είτανε στην παλαιά, ήτανε στην καινούργια, βρυκόλακες στην παλαιά, βρικόλακες στην καινούργια, βασσάλος στην παλαιά, βασάλος στην καινούργια κ.τ.λ.
    4. Στην νεώτερη τηρείται απλοποιημένο πολυτονικό (εξόν από την κατάργησι της βαρείας). Έτσι έχουμε ενδεικτικά: μίσος στην παλαιά, μίσος στην καινούργια, τον αγκώνα στην παλαιά, τον αγκώνα στην καινούργια, γλώσσα στην παλαιά, γλώσσα στην καινούργια, μαχαίρι στην παλαιά, μαχαίρι στην καινούργια κ.τ.λ.
    5. Στην παλαιότερη έκδοσι για τους διαλόγους χρησιμοποιούνται παύλες, στην νεώτερη εισαγωγικά.
    6. Και στις δύο εκδόσεις υπάρχουν οι ίδιες όμορφες διακοσμητικές βινιέτες στην αρχή και στο τέλος κάθε κεφαλαίου, όμως στην νεώτερη έχουν προστεθή τέσσερες ολοσέλιδες εικόνες.
    7. Στην νεώτερη έκδοσι έχει προστεθή ένας πρόλογος του Άγγελου Αφρουδάκη και μερικά ακόμη λήμματα στο γλωσσάρι των τελευταίων σελίδων. Τα λήμματα του Αφρουδάκη σημαίνονται με αστερίσκο για να διακρίνωνται από τα αρχικά λήμματα του Τερζάκη.
    Συνεπεία των ανωτέρω και αφ’ού φυσικά οι δύο εκδόσεις δεν έχουν κοινή στοιχειοθεσία η σελιδαρίθμησι μεταξύ τους διαφέρει. Διαφέρει επίσης και η διαμόρφωσι των σελίδων. Μολονότι δηλαδή τα δύο αντίτυπα έχουν τις σελίδες τους ισομεγέθεις, αυτές ούτε ίδια αρίθμησι έχουν ούτε και είναι ίδιες: π.χ. μία φράσι που στην παλαιά έκδοσι βρίσκεται στο μέσον της σελίδος, στην νεώτερη μπορεί να βρίσκεται στο τέλος.
    Αυτά για να δώσω μια γενική εικόνα. Επειδή διάβασα το έργο από το νεώτερο αντίτυπο που μου ανήκει και κατά κυριότητα αυτουνού και τις όποιες εκδοτικές αστοχίες εντόπισα θα απαριθμήσω:
    1.
    2. Προφανή τυπογραφικά λάθη που ξέφυγαν από τον έλεγχο. Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο ακόμη και σε καλές εκδόσεις. Δεν θα ήταν πολλά ακόμη και αν το βιβλίο είχε το μισό μέγεθος. Δεν σημείωσα σελίδες, θυμάμαι κάτι λάθη του τύπου: μς αντί μας. Εδώ θα συμπεριλάβω και το δασυνόμενο αγιάζι (στην παλαιά έκδοσι φυσικά ψιλούται). Κάπου το μάτι μου πήρε και μια βαρεία, σε εκκλησιαστική φράσι αν θυμάμαι καλά, αλλά ακόμη και οι εκκλησιαστικές φράσεις του βιβλίου ακολουθούν κανονικά το διτονικό.
    3. Οι λεζάντες κάτω από τις τέσσερες ολοσέλιδες εικόνες αποτελούνται από σύντομες φράσεις παρμένες από το κείμενο. Επειδή οι εικόνες απέχουν πολύ από την σελίδα την σκηνή της οποίας αναπαριστούν, εντός παρενθέσεως στο τέλος κάθε λεζάντας μνημονεύεται η σελίδα στην οποία βρίσκεται η φράσι-λεζάντα. Όμως οι παραπομπές αυτές δεν ακολουθούν την σελιδαρίθμησι της εκδόσεως στην οποία περιέχονται, αλλά την σελιδαρίθμησι της παλαιότερης εκδόσεως. π.χ. η λεζάντα της πρώτης εικόνας παραπέμπει στην σελίδα 70. Όμως η φράσι-λεζάντα βρίσκεται στην σελίδα 82. Στην σελίδα 70 βρίσκεται η ίδια φράσι στην παλαιότερη έκδοσι, που όμως δεν συνοδεύεται από τις τέσσερες εικόνες.
    Μερικές φορές τα εισαγωγικά του διαλόγου περιέχουν λέξεις που δεν θάπρεπε, λέξεις που δεν εκφέρονται από το στόμα των ηρώων. Ίσως να είναι απλό τυπογραφικό λάθος.
    Υπάρχει και μια νεώτερη, μονοτονική, έκδοσι μικρού σχήματος. Επικοινώνησα τηλεφωνικώς με τον Γιαννούδη, κάτοχό της, που με ενημέρωσε ότι δεν υπάρχει γλωσσάρι. Δεν γνωρίζω αν υπάρχουν ενδιάμεσες εκδόσεις.
    Και μετά από αυτά τα ανιαρά πάμε τώρα σε αυτά που μας ενδιαφέρουν:
    Στην τρίτη από το τέλος παράγραφο του κεφαλαίου ΙΔ’ (τίτλος: Μια Φράγκικη βεγγέρα) του δεύτερου μέρους (σελ 276 νεωτέρας εκδόσεως, 251 παλαιάς) διαβάζουμε:
    «Το δεξί χέρι του Κοκκινοτρίχη πήγε, ήρθε, τινάχτηκε μπροστά. Σαν πουλί ατσάλινο, σφυρίζοντας κούφια, η μακρουλή λεπίδα της ναβάχας πέταξε και κάρφωσε στο σανιδένιο πάτωμα το πόδι ενός Φράγκου».
    Στο αρχικό γλωσσάρι του Τερζάκη η λέξι «ναβάχα» δεν λημματογραφείται. Στο γλωσσάρι της νεωτέρας εκδόσεως έχει προστεθή όμως από τον Αφρουδάκη, όπως υποδηλώνεται από τον αστερίσκο.
    σελ. 559: ναβάχα* – [αθησαύριστο∙ ίσως τυπογραφικό λάθος αντί Ναβάρα, περιοχή της Ισπανίας δίπλα στην Αραγώνα, από όπου καταγόταν ο Κοκκινοτρίχης.]
    Πάμε όμως πάλι στο κείμενο, να δούμε αν μπορεί να σταθή μια τέτοια ερμηνεία. Κεφάλαιο ΣΤ’ ( Αξέχαστα και ξεχασμένα) του τρίτου μέρους (σελ. 355 – 356 καινούργιας, σελ. 322 παλαιάς) :
    «Οχ, ναι, είχε δουλέψει στ ἄρμενα και στ’αμπάρια, είχε αεροζυγιαστεί πάνω στο τσιμπούκι σε ώρες που το κύμα πηδάει αφρίζοντας σαν σκύλος λυσσασμένος να σ’αρπάξη, κι είχε μάθει ακόμα πως ανοίγουν μ’ένα τίναγμα στον αέρα ξερό τη φονικιά ναβάχα».
    Είναι 100% βέβαιαο ότι πρόκειται για σουγιά.
    Πάμε τώρα σε τρία λάθη του Τερζάκη, που στην ούσία είναι ένα.
    Κεφάλαιο Γ ‘ (Χειμωνιάτικο τραγούδι) του τρίτου μέρους, σελ. 321 νεωτέρας, 291 παλαιάς:
    «Πρόσταξε τους κεφαλάδες ν’ανοίξουν τις γιστέρνες των δυναμαριών τους και να δώσουν στάρι, λάδι, καλαμπόκι στους βιλάνους των φίε τους».
    Κεφάλαιο Η’ (Πρώτη σπίθα) του τρίτου μέρους, σελ. 373 νέας, 339 παλαιάς:
    «Γύρισε πίσω λοιπόν, σαν είδε την πλάνη του, και βρήκε τον παπά καθισμένον κιόλας στο τραπέζι να τρώει το φτωχικό του φαΐ, ραδίκια βραστά και πατάτες ψημένες με τη φλούδα.»
    Κεφάλαιο ΙΒ’( Η ανατριχίλα απλώνεται) τρίτου μέρους, σελ. 428 νέας, 388-389 παλαιάς:
    «Κοίταξε γύρω του, είδε τη χαμηλή μάντρα που χώριζε το περιβόλι από το δρόμο, την Μπίλιω που πήγαινε κι ερχότανε μαζεύοντας στην ποδιά της φασολάκια για τ’ αυριανό φαΐ.»
    Λοιπόν, αν δεν κάνω λάθος το καλαμπόκι, οι πατάτες, τα φασολάκια, άγνωστα στην Ευρώπη του 13ου αιώνος, κατά τον οποίο εκτυλίσσεται το μυθιστόρημα, ήρθαν πολύ αργότερα από την Αμερική!

  23. Ανδρέας said

    Θέλει λίγο «καθάρισμα» στην αρίθμηση

  24. sarant said

    22: Μπράβο! Νομίζω ότι διόρθωσα και την αρίθμηση.

  25. Ανδρέας said

    οι πρώτες αριθμημένες παράγραφοι 1-7 εδώ

    1. Η παλαιά έκδοσι είναι τριτονική, εν ω η νεώτερη διτονική (καταργείται η βαρεία).
    2. Η νεώτερη έκδοσι έχει υποστή ορθογραφικό εκσυγχρονισμό. Δεν ξέρω αν η παλαιότερη είναι όρθογραφικά εκσυγχρονισμένη σε σχέσι με ακόμη παλαιότερες εκδόσεις, (και στις δύο που εξετάζω υποτακτική και οριστική είναι ορθογραφικά ενοποιημένες) εδώ συγκρίνω μόνο τις δύο που κατέχω. Αναφέρω ενδεικτικά: πριγκηπέσσα στην παλαιά, πριγκιπέσα στην καινούργια, είτανε στην παλαιά, ήτανε στην καινούργια, βρυκόλακες στην παλαιά, βρικόλακες στην καινούργια, βασσάλος στην παλαιά, βασάλος στην καινούργια κ.τ.λ.
    3. Στην νεώτερη τηρείται απλοποιημένο πολυτονικό (εξόν από την κατάργησι της βαρείας). Έτσι έχουμε ενδεικτικά: μίσος στην παλαιά, μίσος στην καινούργια, τον αγκώνα στην παλαιά, τον αγκώνα στην καινούργια, γλώσσα στην παλαιά, γλώσσα στην καινούργια, μαχαίρι στην παλαιά, μαχαίρι στην καινούργια κ.τ.λ.
    4. Στην παλαιότερη έκδοσι για τους διαλόγους χρησιμοποιούνται παύλες, στην νεώτερη εισαγωγικά.
    5. Και στις δύο εκδόσεις υπάρχουν οι ίδιες όμορφες διακοσμητικές βινιέτες στην αρχή και στο τέλος κάθε κεφαλαίου, όμως στην νεώτερη έχουν προστεθή τέσσερες ολοσέλιδες εικόνες.
    6. Στην νεώτερη έκδοσι έχει προστεθή ένας πρόλογος του Άγγελου Αφρουδάκη και μερικά ακόμη λήμματα στο γλωσσάρι των τελευταίων σελίδων. Τα λήμματα του Αφρουδάκη σημαίνονται με αστερίσκο για να διακρίνωνται από τα αρχικά λήμματα του Τερζάκη.
    7. Συνεπεία των ανωτέρω και αφ’ού φυσικά οι δύο εκδόσεις δεν έχουν κοινή στοιχειοθεσία η σελιδαρίθμησι μεταξύ τους διαφέρει. Διαφέρει επίσης και η διαμόρφωσι των σελίδων. Μολονότι δηλαδή τα δύο αντίτυπα έχουν τις σελίδες τους ισομεγέθεις, αυτές ούτε ίδια αρίθμησι έχουν ούτε και είναι ίδιες: π.χ. μία φράσι που στην παλαιά έκδοσι βρίσκεται στο μέσον της σελίδος, στην νεώτερη μπορεί να βρίσκεται στο τέλος.

  26. Νέο Kid Στο Block said

    Ναβάχα (navaja) στα σημερινά Ισπανικά είναι κυρίως η φαλτσέτα (λεπίδα), το ξυράφι. Είναι δηλαδή κάτι με το οποίο βασικά κόβεις ή ξυρίζεις και δεν καρφώνεις. Mε κάποια επιφύλαξη το λέω αυτό. Ίσως ο Ισπανός υπηρεσίας να μπορεί να μας διαφωτίσει καλύτερα. Kαι ετυμολογείται λέει από το λατινικό novacula (που κάτι με «νέο» «φρεσκαριστικό» έχει να κάνει. Όσο να πεις ,ένα ξυρισματάκι σε φρεσκάρει. 🙂 )

  27. Ανδρέας said

    ωραία!

  28. Theo said

    @landS:
    Έχω ταμπλέτα Samsung galaxy 10.1, με Android 4.1. Έχω κατεβάσει και το multiling και δεν κατάφερα τίποτα με τα πολυτονικά, όχι όμως και το myalpha. Θα το ψάξω.

  29. Alexis said

    Από το in.gr:
    Σύμφωνα με μια διαδεδομένη θεωρία που διατυπώθηκε τη δεκαετία του 1970, οι εκφράσεις του ανθρώπινου προσώπου επικοινωνούν έξι βασικά συναισθήματα: ευτυχία, λύπη, φόβος, θυμός, έκπληξη και αηδία.
    Γιατί «επικοινωνούν» και όχι «εκφράζουν»; Τι είναι πάλι αυτή η καινούργια μόδα με το «επικοινωνώ»; Και εν πάση περιπτώσει όποιο ρήμα κι αν χρησιμοποιήσει οι λέξεις που ακολουθούν και περιγράφουν τα συναισθήματα δεν έπρεπε να είναι στην αιτιατική; «Εκφράζω φόβο» λέμε όχι «εκφράζω φόβος»!

    Κορνήλιος: «Έχω στὰ χέρια μου δύο αντίτυπα της Πριγκηπέσσας Ιζαμπώς»
    Κορνήλιε δεν είσαι καθόλου in.
    Η Ιζαμπώ-της Ιζαμπούς, βρε.

  30. Νέο Kid Στο Block said

    Νομίζω πως με το σχόλιό μου 1. άνοιξα τον ασκό του Αιόλου της Κορνήλιας μήνιος! Δεν πιστεύω πως θα μάς συγχωρήσει που του μονοτονίσαμε το κείμενο! (κοινώς: ψεκάσαμε με φλιτ τους σκώληκες) 😆

  31. chequechak said

    Εντελώς άσχετο με το θέμα. Με πληροφόρησαν ότι χθες παρουσίασε το καινούργιο λεξικό του ο Μπαμπινιώτης!!! Περί τίνος πρόκειται;

  32. sarant said

    30: Νομίζω ότι θα μας συγχωρέσει.

    31: Είναι «λεξικό δυσκολιών»δηλ. εξετάζει αμφισβητούμενα θέματα, δυστυχώς (αλλά και φυσικά) μέσα από το δικό του πρίσμα,

  33. spiral architect said

    @28: Μισώ τις ταμπλέτες! 😈
    Ακόμα και για τη δουλειά μου κουβαλώ ένα λάπτοπ φορτωμένο με drivers και προγράμματα για επιτόπιο έλεγχο μηχανημάτων. Μερικά απ’ τα τελευταία οι εταιρείες τα δίνουν και για Android. Ε, ρε παιδιά παίρνω το galaxy από το γραφείο μαζί μου, για ευκολία και αλαφράδα, αλλά το γ………. ο, μού βγάζει την πίστη! 😈 😈

  34. Θυμάμαι είχα διαβάσει την Ιζαμπώ μικρή από βιβλίο του πατέρα μου, που πρέπει να είναι έκδοση της δεκαετίας του 60. Αν θέλετε, όταν ξανακατέβω στην Αθήνα, μπορώ να το βρω και να ελέγξω ποιές διαφορές έχει με τις πιο πρόσφατες εκδόσεις.

  35. sarant said

    34: Πρέπει να έχω το ίδιο αντίτυπο 🙂

  36. Πέπε said

    > > 3. Στην νεώτερη τηρείται απλοποιημένο πολυτονικό (εξόν από την κατάργησι της βαρείας). Έτσι έχουμε ενδεικτικά: μίσος στην παλαιά, μίσος στην καινούργια, τον αγκώνα στην παλαιά, τον αγκώνα στην καινούργια, γλώσσα στην παλαιά, γλώσσα στην καινούργια, μαχαίρι στην παλαιά, μαχαίρι στην καινούργια κ.τ.λ.

    Χότζα μου, καλός ο φούρνος σου αλλά στο συγκεκριμένο παράθεμα δεν έχει νόημα το μονοτονικό. Αν προλαβαίνω ακόμα πριν μας σιχτιρίσεις ουλουνούς, ξαναπολυτόνισέ το σε παρακαλώ. Όσοι διαβάζουν από τηλέφωνο, φούρνο, θερμοσίφωνα ή τοστιέρα θα έχουν βέβαια πρόβλημα, αλλά τουλάχιστον δε θα ‘χουν όσοι διαβάζουν από υπολογιστή. Τώρα έχουν όλοι!

    [Βέβαια ντάξει, μαντεύουμε τι έγινε: περισπωμένη στην παλιά έκδοση, οξεία στην καινούργια.]

  37. Γς said

    6:
    >δεν χρησιμοποιούσα σωστά τα χέρια μου

    χμ…

    Τελικά κι οι δικές μου γιαγιάδες πήγαιναν στις καλόγριες, μαζί με τη δικιά σου

  38. sarant said

    36: Ακριβώς: μαντεύεις τι έγινε.

  39. Alexis said

    Έχει δίκιο ο Πέπε στο #36. Μέρος του σημειώματος ακυρώνεται αν μονοτονιστεί.

  40. Μπουκανιέρος said

    8 Κεφαλάδες είναι, ακόμα πιο γενικά, οι αρχηγοί, οι επικεφαλής, τουλάχιστον στο Χρονικόν του Μορέως – νομίζω, και σε άλλα κείμενα της εποχής. Καμία σχέση (πέρα από τη συμπτωματική) με «Έλληνες τιμαριούχους» ειδικά.
    Το δυναμάριν είναι πιθανώς μεταφραστικό δάνειο από το fortezza.

    21 Ωραία παρατήρηση! Ο (πολύ προοδευμένος) ελληνορωμαϊκός πολιτισμός αγνοούσε τους αναβολείς, που διαδόθηκαν στην Ευρώπη κατά τον (καθυστερημένο οπωσδήποτε) πρώιμο μεσαίωνα, αφού τον έφεραν οι (πρωτόγονοι ασφαλώς) εισβολείς από τις στέππες της κεντρικής Ασίας.

  41. # 17
    Αγγελε δεν παίζαμε μπιζ με την γιαγιά μου για να μου πεί τέτοια φράση, αλλά την θυμάμαι να την λέει όταν προσπαθούσα άγαρμπα να πάρω κάτι, μια τσίχλα που βάσταγε ή γενικά όταν έκανα χειρονομίες. επίσης όπως ήταν φυσικό μου έλεγε και την ερμηνεία στα ελληνικά «έχω δυο χέρια, έχωδυο χωριάτες». Τώρα πως έμαθε αυτή την φράση -δεν πήγε πάντως σχολείο, από καμιά γκουβερνάντα θα την άκουσε- κι αν είναι παραφθορά της δικής σου κατα το ερέ=euftukhus, μαλερέ=dustukhus, δεν το ξέρω

  42. 40 Κάποιος φούρνος γκρέμισε!!

  43. Dimitrios Raptakis said

    Νίκο, έχω συναντήσει και τη γραφή γηστέρνα.
    Η λέξη είναι ακόμη εν χρήσει στη Μάνη.

  44. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Άσχετο με το θέμα, αλλα μόλις διάβασα οτι πέθανε, η πιο εκφραστική ερωτική φωνή της ελληνικής μουσικής, της νεότερης τουλάχιστον (κατα την άποψή μου).

    Τί φωνάρα είναι αυτή ρε παιδιά.

  45. spiral architect said

    … απ’ τον ξορκισμένο. 😦

  46. sarant said

    40: Ωπ, καλώστον. Στο Λεξικό του Παπύρου, που έχει τη λέξη, λέει ότι είναι (επί φραγκοκρατίας) «»Έλληνας ευπατρίδης τιμαριούχος που διατηρούσε τα παλαιά προνόμιά του». Μπορεί βέβαια να είναι λάθος.

  47. sarant said

    43: Γηστέρνα, θα το συνδέουν με το γη ίσως.

  48. Στρίκτλυ σπήκιν, τιμαριούχος δεν μπορεί να υπάρξει επί φραγκοκρατίας μια και η ίδια η λέξη τιμάριο (που δεν αντιστοιχεί ακριβώς σε φέουδο: δεν είναι -τυπικά- ισόβιο και αφορά μόνο τις προσόδους και ένα βαθμό ελέγχου στους χωρικούς, που όμως δεν είναι δουλοπάροικοι) είναι οθωμανική και εμφανίζεται κάπου ενάμισυ αιώνα αργότερα.

  49. sarant said

    48: Είναι η ορολογία του Τερζάκη, ίσως απόφυγε το «φέουδο» (fief) επειδή το θεώρησε ξενικό, τι να πω -βέβαια και το τιμάριο, παρά την ελληνοπρέπειά του, πέρσικο είναι θαρρώ.

  50. Αρκεσινεύς said

    31. http://www.tanea.gr/news/greece/article/5082135/leksiko-dyskoliwn-kai-lathwn-ths-ellhnikhs-apo-ton-mathhth-ths-glwssas-giwrgo-mpampiniwth/

  51. Ναι, σημαίνει «φροντίδα» –κάποιοι ερευνητές το συνδέουν με τις βυζαντινές πρόνοιες. Έχω ακούσει από σοβαρότατο ιστορικό μια συσχέτιση με την τιμή, θέλω να πω δεν είναι με τίποτα πορτοκαλισμός, αλλά δεν υπάρχει δημοσιευμένη αν δεν απατώμαι.

  52. #44

    Αν θυμάμαι καλά μια απόπειρα που είχε κανει για τα μάτια του τερματοφύλακα του ΠΑΟ Βουτσαρά στις αρχές του 60 ανέκοψε την πορεία της, βγήκε κι η Μούσχουρη κι η Μοσχολιού και παράπεσε κάπως
    (μέχρι το 71 ήμουνα βάζελος, μετά έβαλα μυαλό)

  53. Γς said

    44:
    Απόφοιτος της σχολής μας (Λύκειο) ο Πλέσσας και πήγαμε να τον καλέσουμε (να βάλει πλάτη) σε μι εκδήλωση μας.
    Κι ήταν το Στούντιο Αλφα στην Πανεπιστημίου που κατεβήκαμε να τον βρούμε.

    Και πάθαμε την πλάκα μας. Ηταν εκεί κι αυτή. Η Θεά. Και μιλήσαμε και μαζί της.
    Ο Μίμης βοήθησε, τραγούδησε κι η Θεά. Κι οι φρερ κάνανε πως δεν τους άρεσε. Προκλητική εμφάνιση.

    Ξύπνα Αγάπη μου

  54. Μπουκανιέρος said

    46 Μπορώ να σε βεβαιώσω ότι στο Χρονικόν οι κεφαλάδες είναι Φράγκοι, και συγκεκριμένα οι ηγέτες των σταυροφόρων. Σημειώνω τους στίχους 138-139, επειδή εμφανίζεται και η «κεφαλή» (με την έννοια του ανώτατου αρχηγού):
    Βουλήν απήρασιν ομού οι κεφαλάδες όλοι
    το ποίον να ποιήσουν κεφαλήν απάνω εις τα φουσάτα.

    Αποκεί και πέρα, θέλει ψάξιμο και σε άλλα κείμενα.

  55. spiral architect said

    Ας μην ξεχνάμε ότι την εποχή που (πρωτο)εκδόθηκε η Ιζαμπώ (1945) δεν υπήρχε εύκολη αναφορά σε ιστορικές πηγές, ούτε καν τόση σχολαστικότητα εκ μέρους των αναγνωστών και των (όποιων) κριτικών λογοτεχνίας για να επισημανθούν οι ιστορικές και μη ανακολουθίες του μυθιστορήματος.
    Τότε, ο παρατηρητής ήταν επάνω στο κινούμενο όχημα, τώρα, αυτό (ξανα)περνάει από μπροστά του. 😉

  56. sarant said

    54: Δεν υπάρχει αμφιβολία, και πιθανότατα στο επίμαχο απόσπασμα είναι Φράγκοι. Οπότε, πώς εξηγείς σήμερα τη λέξη; Οι επικεφαλής τίνος;

  57. spiral architect said

    Πάντως οι Ναβάχο δεν είχαν αναβολείς στα άλογά τους.. 😀

  58. Ανδρέας said

    54. Αν θεωρήσουμε έγκυρο αυτό που περιγράφει:
    «Κεντρική θέση στο έργο έχει η εξέγερση των Ελλήνων και των Σλάβων κατά των Φράγκων, το 1293»
    μπορεί να είναι επικεφαλείς οι Φράγκοι των Αρβανιτών;

    Τι μας λέει το Χρονικό του Μωρέος; Υπήρχαν τότε Αρβανίτες στον Μωριά;
    Για να το δούμε.

  59. Πρῶτα πρῶτα νὰ ζητήσω συγγνώμη ἀπὸ τοὺς θαμῶνες ποὺ διαβάζουν τὸ ἱστολόγιο μέσῳ κινητοῦ ἢ ὅποιας ἄλλης ἠλεκτρονικῆς συσυσκευῆς χειρός (εἶμαι πολὺ νεοφώτιστος μύστης τῶν ἀδύτων τῆς νέας τεχνολογίας αὐτῶν τῶν κινητῶν -ὄχι καὶ τόσο νέας πιά, ἀλλὰ τέλος πάντων) ὅμως δὲν φέρω ὅλη τὴν εὐθύνη γιατί δὲν εἶχα ἰδέα ὅτι τὸ σημείωμά μου θὰ δημοσιυεθῇ πολυτονιστί! Ἔτσι νὰ ζητήσω συγγνώμη καὶ ἀπὸ τὸν μοτονίσαντα τὸ κείμενο γιὰ τὸν κόπο στὸν ὅποῖο μπῆκε (νομίζω πάντως πὼς τὸ «πῶς» στὸ ἀπόσπασμα τῆς ναβάχας χρειάζεται τονικὸ σημάδι).

    #48 Στὸ γλωσσάρι του ὁ Τερζάκης τὸ φίε τὸ ἀνάγει ἀκριβῶς στὸ γαλλικὸ fief καὶ ἡ ἐντύπωσί μου εἶναι ὅτι φέουδο ἐννοοῦσε, πιστεύω πὼς δὲν εἶχε σκοπὸ νὰ ἀκριβολογήσῃ περὶ τὴν ὁρολογία. σὲ πολλὰ λεξικὰ τοῦ ἐμπορίου ἡ λέξι τιμάριο ἐξηγεῖται ὡς φέουδο, τὸ ΛΚΝΕ δίνει ἀκριβέστερο ὁρισμό, ἀλλὰ δὲν παραλείπει καὶ τὸ ἑρμήνευμα «φέουδο».

    #13 Φλύαρο καὶ κουραστικὸ δὲν θὰ τὸ χαρακτήριζα μὲ τίποτε, ἴσως λιγάκι ξένο πρὸς τὸ σημερινὸ μυθιστορηματικὸ ὕφος, ἴσως περισσότερο λυρικό. ὁ Κ.Θ. Δημαρᾶς χρεώνει στὸν λόγο τοῦ Τερζάκη ἔλλειψι πυκνότητας, κάτι ποὺ ὡς ἕνα βαθμὸ ἰσχύει γιὰ τὰ δύο πρῶτα μέρη τοῦ ἔργου, ἀλλὰ ποὺ ἐμένα γιὰ νὰ πῶ τὴν ἀλήθεια δὲν μὲ κούρασε. εἶναι καὶ γοῦστα αὐτά, κουραστικὴ γιὰ παράδειγμα ἐγὼ βρῆκα τὴν Eroica τοῦ Πολίτη. Προβλήματα συνοχῆς μεταξὺ τοῦ τρίτου μέρους καὶ τῶν ὑπολοίπων ἔχει ἤδη ἐπισημάνει, νομίζω, ἡ κριτική. Ἀκόμη καὶ ἡ πειστικότητα τῆς ἑνότητας τοῦ χαρακτῆρα τοῦ Σγουροῦ ἔχει ἀμφισβητηθῆ.
    Πάντως κι ὅ ἴδιος ὁ Τερζάκης γράφει γιὰ τὴν Ἰζαμπώ του (Ἐλεύθερα Γράμματα 10/8/1945 -τὸ ἀντλῶ ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Κ.Α. Δημάδη «Δικτατορία-Πόλεμος καὶ Πεζογραφία» : » Ὡς περιεχόμενο ἡ «Πριγηπέσσα Ἰζαμπὼ» εἶναι -μπορῶ νὰ πῶ- μυθιστόρημα συγχρονισμένο, προσγειωμένο. Οἱ ἀναγνῶστες του θὰ ἰδοῦβ ὄτι, ἡ ἀναλογία τῆς ἐποχῆςε του μὲ τὴ δική μας, δίνει λαβὴ σὲ κάποιες προεκτάσεις. καὶ τὸ πνεῦμα του, εἶναι κι’ αὐτὸ ἀπόλυτα σύγχρονο».

    Ἂν καὶ τὸ τρίτο μέρος προσετέθη ἀργότερα, ἐκτιμῶ ὅτι ὁ Τερζάκης ἐξ ἀρχῆς σχεδίαζε ἔνα τέλος διαφορετικὸ ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἀρχικὰ εἶχε δώσει στὴν πρώτη μορφὴ τοῦ κατὰ συνέχειες στὴν Καθημερινὴ δημοσιευόμενου μυθιστορήματός του. Τὸ μυθιστόρημα εἶχε παραγγείλει ὁ Γ. Βλάχος καὶ ὑπῆρξε κάποια διαμάχη μεταξύ τους ποὺ ὡδήγησε τὸ μυθιστόρημα σὲ ἀπότομο τέλος. Ὁ Δημάδης ἐντοπίζει τὴν στροφὴ στὸ ἱστορικὸ μυθιστόρημα (ὄχι μόνο τοῦ Τερζάκη, ἀλλὰ τῆς γενιᾶς τοῦ ’30 γενικῶς) στὰ ἰδεολογικὰ ἀδιέξοδα τοῦ ἀστισμοῦ κατὰ τὴν περίδο ἀμέσως μετὰ τὴν τελευταία 4ετία τοῦ Βενιζέλου. Νομίζω ὅτι παραβλέπει κάπως τὸν ψυχολογικὸ παράγοντα, τὸν παράγοντα τῶν προσωπικῶν ἐνδιαφερόντων. Ὁ Τερζάκης, ἤδη στὴν ἡλικία τῶν 14 εἶχε γράψει ἔνα μυθιστόρημα στὴν καθαρεύουσα μὲ τίτλο «Οἱ ἥρωες τοῦ Μεσαίωνος». Αὐτὲς τὶς τελευταῖες πληροφορίες ἀντλῶ ἀπὸ τὸν γιὸ τοῦ Τερζάκη http://www.hprt-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=0000008606&tsz=0&autostart=0 11,52 κ.ἑ. (μόνο σ’ἐμένα ἡ φωνή του φαίνεται νὰ μοιάζῃ λίγο μὲ τὴν φωνὴ τοῦ Νικοκύρη; 🙂 )

  60. Μαρία said

    51
    Μας έδωσε και το ρήμα τιμαρεύω, όπου η φροντίδα πέρασε απ’ τους τιμαριώτες στις νοικοκυρές.

  61. Munich said

    Στο άιφον και άιος δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Ευχαριστουμε κ. Κορνήλιε για τις πολύ ενδιαφέρουσες έστω και πολυτονικές σημειώσεις σας

  62. καὶ κάτι τελευατῖο πρὸς ὑπεράσπισιν τοῦ συγγραφέως. τὸ μικρό του προλογικὸ σημείωμα στὴν Πριγηπέσσα του, ὁ συγγαρφέας τὸ κλείνει ὡς ἑξῆς: «Κι ἄμποτε, εὐγενικοί μου ἄρχοντες, ἡ καλοσύνη σας κι ἡ συγκατάβαση νὰ συχωρέσουν τὰ λάθη ποὺ μοῦ ξἐφυγαν καὶ τὰ ψεγάδια ποὺ κατάλαβα μὰ ποὺ δὲν εἶχα τὴ δεξιοσύνη νὰ τὰ διορθώσω».

  63. Σχετικά με το πολυτονικό σε τάμπλετ και σμάρτφον, δυστυχώς την ευθύνη την έχουν οι εταιρίες που τα «κλειδώνουν» με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν δικαιώματα SuperUser για περισσότερη μορφοποίηση του λειτουργικού και εγκατάσταση εξειδικευμένου λογισμικού, κοινώς να κάνουμε το λεγόμενο rooting. Ο μόνος τρόπος για να αποκτήσετε μονοτονικό περιγράφεται στον ακόλουθο λίκνο αλλά χρειάζεται rooting οπωσδήποτε.

    http://www.doctorandroid.gr/2013/06/greek-polytonic-keyboard.html

    Σε μένα λειτούργησε στο τάμπλετ μου αλλά εξαιτίας ενός προβλήματος εγκατέστησα ξανά το λειτουργικό και δεν κάνω ακόμη ξανά rooting μέχρι να βεβαιωθώ ότι όλα πάνε καλά.

    Σε mac/iPad νομίζω ότι δεν υπάρχει ανάλογο πρόβλημα πολυτονικής γραμματοσειράς.

  64. *Ο μόνος τρόπος για να αποκτήσετε πολυτονικό

  65. Μπουκανιέρος said

    56 Ναι, είναι κει που διαλέγουν για αρχηγό της (Δ΄) Σταυροφορίας τον «κόντον της Τσαμπάνιας», πριν ακόμα ξεκινήσουν για την Ανατολή (άλλωστε κι αυτός ο τσαμένος πέθανε πριν πάρει τους δρόμους).
    Με βάση το Χρονικόν, θα το εξηγούσα λοιπόν «αρχηγός, άρχοντας, μεγαλουσιάνος».

    Τώρα, πώς (και γιατί) το χρησιμοποιεί ο Τερζάκης, δεν ξέρω…

  66. sarant said

    65: Μερσί.

    Κορνήλιε, ευχαριστούμε πολύ για τις συμπληρωματικές πληροφορίες!

  67. Μπουκανιέρος said

    56 …κι επειδή είσαι λίγο πεισματάρης και δεν με πιστεύεις, ελπίζω ότι θα δείξεις περισσότερη εμπιστοσύνη στον Κριαρά (που δεν μπορεί, κάτι θα ξέρει):

    κεφαλάς ο.
    Άρχοντας, αρχηγός· διοικητής:
    αυθέντας και τοπάρχοντας, μάλλον και κεφαλάδας (Ιμπ. 341)·
    οι εις τα εκείσε κάστρη κεφαλάδες (Ψευδο-Σφρ. 27810).
    H λ. ως τοπων.:
    (Τζάνε, Κρ. πόλ. 54612).

    [<ουσ. κεφαλή/κεφάλι + κατάλ. ‑άς. Η λ. στο Meursius (‑άδες)]

  68. Γς said

    59:
    Ναι, μοιάζει με του Νικοκύρη

  69. 42: Δεν τους ακούς τους σεισμούς στην Κεφαλλονιά;

  70. Theo said

    @ Κορνήλιο (συμπαθάτε με, στο τάμπλετ δεν βλέπω τους αριθμούς των σχολίων):

    Φυσικά, περί ορέξεως. ..

    Αυτό που χαρακτηρίζεις «λυρικό», θα το έλεγα ξενέρωτο, δήθεν «ρομαντικό».
    Δεν ξέρω πως θα αντιδρούσε ένας αναγνώστης της εποχής που γράφτηκε, αλλά όταν το διάβασα -μετά από τέσσερις δεκαετίες- αυτή ήταν η αντίδρασή μου.

  71. Για τους παλιούς που ξεχνούν, και τους νέους να μαθαίνουν, από τον Ακίνδυνο:
    http://paa.appspot.com/monotonistis/index.html

  72. 42 νήμα με Μπουκάν, Μαρία και Κορνήλιο… Σεισμοί, όχι αστεία!

  73. Ἀχιλλέας Τζάλλας said

    «Θα πούμε λίγο περισσότερα για το θέμα μετά το σημείωμα του Κορνήλιου.» Τελικὰ εἴπατε;

    «3. Μερικές φορές τα εισαγωγικά του διαλόγου περιέχουν λέξεις που δεν θάπρεπε, λέξεις που δεν εκφέρονται από το στόμα των ηρώων. Ίσως να είναι απλό τυπογραφικό λάθος.»
    Ἡ Γραμματικὴ Τριανταφλλίδη, πάντως, ἐπιτρέπει νὰ βρίσκονται μέσα στὰ εἰσαγωγικὰ λέξεις καὶ φράσεις ὅπως εἶπε, ἀπάντησε, ὁ τάδε ρώτησε, ὅταν παρεμβάλλονται στὰ λόγια τοῦ ἥρωα.

  74. Κωνσταντίνος Πινακουλάκης said

    2, 6: Στα Αγγλικά υπάρχει η λέξη villein που σημαίνει δουλοπάροικος και ταιριάζει με τη χρήση που κάνει ο Τερζάκης.

    http://en.wikipedia.org/wiki/Villein_%28feudal%29

  75. sarant said

    73: Όχι, τελικά αποφάσισα να το κάνω χωριστό άρθρο κι έμεινε μετέωρη η υπόσχεση 🙂

  76. Ρε παίδες αυτό το Ιζαμπώ δεν σας μοιάζει για το αρσενικό της Ιζαμπελ στα γαλλικά ;;;
    Μήπως τίποτε ομοφυλικόν υπονοεί ο ποιητής, ο συγγραφέψ ήθελα ναπω ;

  77. Γς said

    76:
    Τείνω να θεωρήσω ότι η γιαγιά σου (#6) κάτι διέβλεπε όταν σου σου έλεγε
    ότι δεν χρησιμοποιείς σωστά τα χέρια σου…

  78. περισσότερα γιὰ τὶς διαφορὲς μεταξὺ τῶν δύο ἐκδοχῶν ἀπὸ τὸ 22: 30 κ.ἑ. τοῦ βίντεο. (ἐνδιαφέρουσες οἱ παρατηρήσεις γιὰ τὸ σλαβικὸ στοιχεῖο)

    στὸ μυθιστόρημα σαφῶς καὶ οἱ κεφαλᾶδες εἶναι Φράγκοι. στὸ πρῶτο κεφάλαιο τοῦ τρίτου μέρους (Ὁ Ἀποχαιρετισμὸς τοῦ ὀνείρου σελ. 274 παλαιᾶς καὶ 303 νέας ἡ Ἰζαμπὼ ἀπευθύνεται στοὺς ἀπεσταλμένους τοῦ Ντελούρια: «Θὰ βγῦμε μαζὶ μὲ τὸν κοντόσταβλο τοῦ πριγκιπάτου μας καὶ τοὺς κεφαλᾶδες τῆς Ἀχαΐας νὰ προὑπαντήσουμε τὸν ἀμιράλη ἔξω ἀπὸ τὰ τειχιὰ τῆς καλῆς μας πολιτείας τῆς Κλαρέντζας.»

    καὶ στὸ δέκατο πέμπτο κεφάλαιο τοῦ τρίτου μέρους (Τορνέο στὴν Ἀχαΐα) σελ.409 ἢ 451 στὴν καινούργια:

    «Ἀπὸ τὰ πέρατα του πριγκιπάτου, ἀπὸ τὶς βουνοκορφὲς καὶ τοὺς πιὸ μακρινοὺς γιαλούς, κουβαλιόταντανε κάθε μέρα καραβάνια οἱ ξένοι: ἱππότες ποὺ ὀρέγοντα νὰ λάβουν μέρος στὸ κονταροχτύπημα καὶ νὰ ξεχωρίσουν, κεφαλᾶδες δυσκολοθώρητοι μὰ ποὺ γιὰ νὰ εὐχαριστήσουν τὸν πρίγκιπα δείχνανε τώρα προθυμία, ἀρχοντολόι ντόπιο, περαστικοὶ ξενομερίτες, ἔρχονταν ἄλλοι μονάχοι, ἄλλοι μὲ τὶς ἀκολουθίες τους ἢ μὲ τὶς φαμίλιες τους, νὰ πιάσουν κάμαρες νὰ καρτεροῦν τὴν ἐπίσημη μέρα.»

    στὸ ἴδιο κεφάλαιο: » «Ἐπιθυμία τοῦ πρίγκιπα. Ζήτησε νὰ περάσουν σήμερα ἀπὸ μπροστά του οἱ βασάλοι τοῦ πριγκιπάτου καθὼς τοὺς βλέπει ἡ χάρη σας, σὲ τάξη πολεμική». Πραγματικά. Οἱ φεουδάρχες τοῦ Μοριᾶ οἱ τρανότεροι εἶχα ἔρθει μ’ἐνισχυμένη ἀκολουθία στὸ τορνέο.»

    Κεφαλᾶδες, βασάλοι, φεουδάρχες, νομίζω ὅτι στὸ μυθιστόρημα οἱ ὅροι χρησιμοποιοῦνται ἐναλλακτικά, ἀνάλογα μὲ τὸ ποιά πτυχὴ τῆς ἰδιότητάς τους κάθε φορὰ τονίζεται.

    μιὰ ἄλλη λέξι ποὺ μὲ προβλημάτισε στὸ μυθιστόρημα εἶναι ἡ λέξι «λίζιος». Ὁ Τερζάκης στὸ γλωσσάρι σημειώνει: «λίζιος -γαλλ. homme-lige, λατ. licitus, ὑποτελής.

    Κι ὅμως, ὁ Τερζάκης κάποιες φορὲς τὴν χρησιμοποιεῖ ὄχι γιὰ τὸν ὑποτελῆ, μὰ γι’αὐτὸν στὸν ὁποῖο ὅ ἄλλος εἶναι ὑποτελής. π.χ. δεύτερο κεφάλαιο δεύτερου μέρους (Ἱστορία μιᾶς ἐξόριστης ΙΙ) σελ 113 παλαιᾶς, 128 νέας:»Θυμᾶται, πιὸ πίσω τὸν πατέρα της, καμαρωτὸ κι ὅμως ἀδέξιο μπροστὰ στὸν λίζιο ἀφέντη του». Λίζιος ἀφέντης εἶναι ὁ Κάρολος Α΄ ὁ Ἀνδεγαυός, τοῦ ὁποίου ὑποτελὴς ἦταν ὁ πατέρας τῆς ἱζαμπώς, Γουλιέλμος Β’ Βιλλαρδουίνος.

  79. # 77 ζηλεύεις ρε που δεν το σκέφτηκες πρώτος αλλά σε συγχωρώ

  80. παρόραμα:Ἰζαμπώς

  81. Κωνσταντίνος Πινακουλάκης said

    78: Σχετικά με το λίζιος, υπάρχει και η λέξη liege στα Αγγλικά.

    http://en.wiktionary.org/wiki/liege

    Εδώ λέει ότι έχει δύο έννοιες: liege lord, δηλαδή ο άρχοντας και liege subject, δηλαδή ο υποτελής. Πιο διαδεδομένη είναι η πρώτη, πάντως.

  82. Στα αγγλικά, «liege» (λήζ) είναι ο άρχοντας (συνήθως ο βασιλιάς) στον οποίο έχουν ορκιστεί πίστη και υποταγή (allegiance) οι κατώτεροι ευγενείς. Άρα «λίζιος αφέντης» είναι κατά λέξη ο liege-lord, εκείνος στον οποίο έχει δώσει όρκο πίστης και υποταγής.

  83. #82 Τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται!! Προφανώς γράφαμε ταυτόχρονα! 🙂

  84. Μαρία said

    λίζιος
    http://www.greek-language.gr/greekLang/medieval_greek/kriaras/search.html?lq=%CE%BB%CE%AF%CE%B6%CE%B9%CE%BF%CF%82&dq=

  85. προφανῶς καὶ ὡς λίζιος ἄρχοντας ἐννοεῖται ὁ liege lord. μᾶλλον στὸ γλωσσάρι ἤθελε νὰ ἐξηγήσῃ τὴν ἔννοια τῆς λέξεως «λίζιος» ὅταν χρησιμοποιῆται μόνη της, χωρὶς τὸν προσδιορισμὸ «ἀφέντης» ἢ «βασιλέας» ἢ «ἄρχοντας». καὶ πράγματι, τὴν ἴδια σημασία δίνει ὁ Κριαρᾶς.

  86. τὸ 85 τὸ ἔγραψα ἐρήμην τῶν 82 κ.ἑ. 🙂

  87. Η ναβάχα είναι πτυσσόμενο μαχαίρι των τσιγγάνων της Ανδαλουσίας. Θεωρήθηκε εξαιρετικά επικίνδυνο όπλο και απαγορεύτηκε σε διάφορες εποχές και περιοχές. Χρησιμοποιήθηκε συχνά σε μονομαχίες και είχε μεγάλη διάδοση σε όλες τις ισπανόφωνες περιοχές. Η περιγραφή του Τερζάκη είναι εκπληκτικά ακριβής όταν λέει για το χέρι του κοκκινοτρίχη που πήγε, ήρθε και πέταξε τη ναβάχα. Πράγματι το «πλεονέκτημα» αυτού του όπλου είναι οτι μπορεί λόγω του ιδιόμορφου σχήματος της λαβής του να να βγει από την τσέπη (ή τη ζώνη) και να ανοίξει με μία μονο κίνηση.

  88. Η συνεισφορά μου στην έρευνα του Κορνηλίου ήταν από συγκλονιστική έως καθοριστική, αχαχαχαχαχαχα 😀

  89. Νέο Kid Στο Block said

    Κάποιοι όμως Liege Lords* (όσοι έχουν πολύ μέταλλο καβάντζα ..) επαναστατούν κατά του βασιλιά. 🙂


    *ήταν και κάβερ μπαντ των Τζούντας Πριστ.

    Ο Βασιλιάς όμως γιατί ή μάλλον τίνος ήταν λίζιος; Yπήρχε πάνω από το βασιλιά;…ααα! αυτός που λέγαμε προψές ,ε; 🙂

  90. 52 – Μέχρι το 71 ήσουν βάζελος; να δώ τί ψυχή θα παραδώσεις στον μπαοκτζίδικο παράδεισο, όταν αποφασίσεις οτι βαρέθηκες στην Γή.

    53 – Όπως το λές, ΘΕΑ, φωνητικά και ερμηνευτικά τουλάχιστον. Αν και εγώ είμαι το 61, και ουσιαστικά άρχισα να ακούω μουσική απο το 72 και μετά, (κυρίως κλασική, σοβαρή μουσική την λέγανε στην ΕΙΡΤ, κάθε Κυριακή) θυμάμαι που μου έκανε φοβερή εντύπωση η χρειά της φωνής της, όταν έβαζαν τα 45ρια τραγούδια της στο πικ απ, οι πιο μεγάλοι στις γιορτές. Εγώ την θεωρώ μια απο τις κορυφαίες ερμηνεύτριες του ελληνικού τραγουδιού, ασχέτως αν δεν έκανε και τις καλύτερες επιλογές στην καριέρα της.

  91. Επίσης – με κάθε επιφύλαξη- νομίζω οτι το μαχαίρι πήρε το όνομα του λόγω της ομοιότητας του με το πτυσσόμενο ξυράφι που στα ισπανικά λέγεται (νομίζω και πάλι) navaja de afeitar.

  92. #40, 67
    Νομίζω ότι αυτές οι αποδόσεις είναι οι πιο σωστές από ότι έγραψα στο 8.
    Παραθέτω κι ένα απόσπασμα σχετικά με τα καθήκοντα της κεφαλής από το Κορδώσης, Βυζαντινά Γιάννενα, σελ.194: «Ανάμεσα στα καθήκοντα της κεφαλής ήταν να διοικεί την πόλη (και την περιοχή) την οποία είχε διοριστεί, να φροντίζει για τη φύλαξη και καλή κατάσταση των οχυρώσεων, την «ευνομίαν» και «ισότητα» των πολιτών. Η κεφαλή ήταν ο αρχηγός της (συνήθως μικρής) φρουράς της περιοχής του, αλλά γενικά τα στρατιωτικά του καθήκοντα ήταν πιο περιορισμένα απ’ ότι τα πολιτικά. Τέλος, οι τοπικές κεφαλές μπορεί να είχαν στα χέρια τους ακόμη και τη συλλογή φόρων».
    Τέλος, να προσθέσω και μια λέξη συνώνυμη της κεφαλής, που δεν την έχει ο Κριαράς γιατί δεν αποδελτιώνει χρυσόβουλα και τέτοιου είδους κείμενα, και είναι ο όρος «καφαλατικεύων».
    #48
    «Έλληνας» τιμαριούχος μπορεί να υπάρξει; 🙂 Πάντως η πρόνοια είναι ότι πιο κοντινό στο τιμάριο μπορεί αν υπάρξει.
    #51
    Κι εγώ έχω στο μυαλό μου τη σύνδεση με την τιμή, αλλά τώρα που λες ότι δεν είναι δημοσιευμένο παραξενεύομαι, έχω την εντύπωση ότι το διάβασα κάπου (αλλά που;).

  93. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

  94. Ναβάχα: http://en.wikipedia.org/wiki/Navaja

  95. #88
    Βασιλιάδες μπορεί να ήταν λίζιοι του αυτοκράτορα, κι ο αυτοκράτορας το μόνο που είχε να κάνει ήταν να πάει μια βόλτα στην Κανόσα! 😀

  96. #92 Κεφαλὴ ἔτσι μὲ Κ κεφαλαῖο ὀνομάζεται στὸ μυθιστόρημα ὁ ἑκάστοτε βυζαντινὸς διοικητὴς τοῦ Μυστρᾶ.

  97. 90 Λάμπρο, κατά λάθος έκλεψες το άβαταρ του οικοδεσπότη!

  98. Μια που ο λόγος για το Χρονικό, κυκλοφορεί αυτό στο διαδίκτυο http://en.bookfi.org/book/1189482 Είναι πρόσφατο και καλό.

  99. Ένα παλιό παιδικό βιβλίο με την ιστορία του Βιλεαρδουΐνου, βασισμένο στο Χρονικό, Στα Κάστρα του Μοριά, το έχει διαβάσει κανείς;

  100. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    50 (και 31).
    Στο λίκνο που παρέθεσες, ένας σχολιαστής γράφει
    >>έκδοση λεξικών κατά συρροή. 🙂
    Την Ιζαμπώ δεν την έχω κι αν τη βρω συφερτική στο βιλιοπάζαρο θα την αγοράσω.Με το σημερινό νήμα θα έχω καλό οδηγό.

  101. Ανδρέας said

    56. Τελικά ήταν Φράγκοι οι κεφαλάδες.
    Σε δύο τρία σημεία που αναφέρεται ο συγγραφέας του χρονικού λέει ότι είχε πάει κόσμος από τον Μωριά στην Πούλια σε πόλεμο που είχαν εκεί, αλλού λέει ότι ήταν Φράγκοι, και αλλού λέει ότι ήρθε λαός από την Πούλια μαζί με τους Φράγκους και ήθελε να τους εξοπλίσει για να πολεμάνε τους Μωραΐτες ντόπιους που ξεσηκώνονταν και επαναστατούσαν. Μετά ήρθε η Καταλανική Κομπανία με 1000 Τούρκους και τέλειωσαν οι Φράγκοι.

  102. sarant said

    Επίσης, ναβάχα λέγεται στα ισπανικά εκείνο το θαλασσινό που εμείς το λέμε «σωλήνες

  103. Νεο Kid Στο Block said

    Λοιπον, ασε τα ψοφια Σαραντακο! Την πληροφορια του 102. σιγουρα την πηρες απο ισπανο συναδελφο σου τον οποιον εβαλες να κερασει τους σωληνες! 🙂

  104. SophiaE said

    Εγώ το διαβασα πριν καμιά ειοσαετία, σε έκδοση ακόμα παλιότερη και είχα προσέξει τις πατάτες και το καλαμπόκι, τόσο πολύ που έχω ξεχάσει λίγο την υπόθεση, αλλά τις πατάτες δεν τις έχω ξεχάσει. Ομοίως δεν έχω ξεχάσει και τη φάση που μυρίζει η Ιζαμπώ τον κρίνο και μενει έγκυος ή τέλος πάντων, κάπως έτσι το παρουσιάζει ο συγγραφέας.
    Ε, προφανώς ήταν δυσκολη η έρευνα πριν τα ιντερνέτια.

  105. sarant said

    103: Tα παράγγειλα επί τόπου 🙂

  106. Γς said

    103:
    Δεν ξλερω πόσο είναι γνωστό αλλά ο Νικοκύρης είναι πάρα πολύ καλός γνώστης της ισπανικής και όλων των διαλέκτων αυτής.

  107. Το βιβλίο που έλεγα στο #99 είναι βλέπω του ’54.

  108. # 90

    Ημουν μικρός και…αθηναίος οπότε συγχωρούμαι ( όντας και μικρομέτοχος πλέον για συγχωροχάρτι )

    Η όλη συζήτηση με τον σουγιά μου έφερε στη μνήμη τον Μανόλο Πορφύριο Πετέστα από τα παραμύθια πίσω αοπ’ τα κάγκελα του Τσιφόρου

  109. Earion said

    Βλέπω ότι η συζήτηση επεκτείνεται στα μαχαίρια και στις λεπίδες. Πιθανόν να σας ενδιαφέρει μια σχετική συζήτηση που είχε γίνει παλιότερα στη Λεξιλογία .

  110. @109 Earion το κάτω σκίτσο ισπανικού σουγιά που παραθέτεις στη Λεξιλογία είναι τυπική ναβάχα

  111. spiral architect said

    Ο έτερος μπουμπούκος: «To tablet είναι ελληνική λέξη!» 😆

  112. leonicos said

    Αφού αντέχεις έναν Καρνήλιο με ω στο νεότερος, -ι στα τέως τριτόκλιτα σε –ις, με αφ’ ου αντί αφού, με «για να διακρίνωνται»… Αλλά τι είδους πολυτονιστής είναι ο Κορνήλιος όταν «χρησιμοποιούνται παύλες, ψιλούται, θάπρεπε, αποτελούνται» αντί ‘χρησιμοποιοῦνται παῦλες, ψιλοῦται, θἄπρεπε, αποτελοῦνται’ και πολλά άλλα; Δεν είναι και τόσο πολυτονιστής και μάλλον μας κοροϊδεύει. Στο επόμενο βιβλίο μου, (Διηγήματα), έχω ένα κομμάτι σε πολυτονικό και καθαρεύουσα για ‘άσκηση’ ή ‘για να δούμε τι θυμόμαστε.’ Είναι απίθανο το τι ΔΕΝ θυμόμαστε. Απίστευτα λάθη παρά τις πάνω από είκοσι διορθώσεις. Ο τίτλος του είναι ‘Δεύτερο χέρι’ και αρχίζει με τη φράση ‘Ἀνεδίφα ἀναδιφῶν’ διότι το ‘ἀναδιφῶ’ παίζει και σε –εω και σε –αω, αλλά προτίμησα το δεύτερο για να μη μοιάζει με πληθυντικό των ουδετέρος σε –ος.
    Μια απορία. Γιατί το αγιάζι δασύνεται; Είοναι τόσο δημώδης λέξη που η ετυμολογία της πάει περίπατο. Δεν θα το δάσυνα ποτέ ακόμα κι αν ας έγραφα ‘μελῳδία’.

    @2 Αλέκο, ασφαλώς! Το βρίσκουμε σε ανάλογα αγγλικά μυθιστορήματα της εποχής της νορμανδικής κατάκτησης (Ρομπέν των Δασών κ.ο.κ.) Και προέρχεται από το γαλλικό villain. Συμπληρώνει και ο Κώστας στο @74.

    @12 Θόδωρε, ἐκεῖ ἔχεις μείνει; Γράφω ἀπ’ εὐθείας σὲ πολυτονικό, ἄν θέλω. Για να εγκαταστήσεις τον πολυτονιστή της Μ χρειάζεσαι υποδοχή δισκέτας που δεν υπάρχει πια. Σήμερα δεν τον χρειάζομαι ούτε για hyphenation. Σας έχω πει εδώ για τον ελληναρά που μου είχε φτιάξει το κομπιούτερ, τα ονόμαζε ΔΗΛΟΣ, ο οποίος μου εγκατέστησε το Μ και δοκιμάζοντάς τον φούκωνε και ξεφούσκωνε γιατί δεν του έβγαζε ε και ο με περισπωμένη. Αλληνοβαρεμένος και δεν ήξερε γρυ αρχαία.

    @29 Αλέξη, έχει δίκιο ως προς την πτώση, το πρόσωπο εκφράζει ευτυχία, λύπη, φόβο, θυμό, έκπληξη και αηδία στο πρόσωπο αποτυπώνονται οι ευτυχία, λύπη, φόβος, θυμός, έκπληξη και αηδία καθώς και ως προς το ‘επικοινωνούν’ αλλ’ όχι από την άποψη που το είδες. Οι εκφράσεις του προσώπου μαρτυρούν, αποδίδουν κλ.π. αλλά το ρήμα , επικοινωνώ είναι αμετάβατο και δεν επιδέχεται αντικείμενο.

    και η Μαριώ της Μαριούς, και η Πατσώ (Ασπασία) της Πατσούς

    @47>43 cisterna

  113. Μπουκανιέρος said

    92 Έχει όμως (ο Κριαράς) το κεφαλατικεύω και το κεφαλατίκιον.

    Ξεκαθαρίσαμε λοιπόν ότι οι κεφαλάδες δεν έχουνε πατρίδα…

  114. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    106. >>της ισπανικής και όλων των διαλέκτων αυτής.
    Εξ ου και καλός ναβαχοσώστης 🙂

  115. spyroszer said

    Κιντ, πάντως ο αναβολέας του αλόγου αναφέρεται στο βιβλίο. Σκάλα τον έλεγαν οι βυζαντινοί (ζεγκί αργότερα από τα τουρκ. ή κατόχι). Στο ΙΕ κεφ. του Β’ Μερ. στη περιγραφή της μάχης «ανασηκώθηκε στις σκάλες της σέλλας, στύλωσε το κεφάλι του …». Άλλες λέξεις για τα εξαρτήματα του αλόγου που αναφέρονται, τα ρέτενα ( χαλινάρια), τα σελλοχάμουρα, οι ίγγλες ( τα λουριά που δένουν τη σέλα) .

    Να προσθέσω στους αναχρονισμούς του Κορνήλιου: Κεφ. Ζ Μερ. Β «Πίσω απλώνονταν το περιβόλι, πορτοκαλλιές, μανταρινιές, νεραντζιές». (2 στα 3 αν δεν κάνω λάθος).

  116. spyroszer said

    115. συν. Ο Νικηφόρος ήτανε φτωχός και δεν είχε φαίνεται σκάλες, αφού λέει στην αρχή «οι αναθεματισμένοι οι Φράγκοι έχουσι σπιρούνια από μάλαμα κ΄ εγώ ούτε καν σιδερένια».

  117. Λαπαθίτισσα said

    Κάτι άσχετο με την Ιζαμπώ αν και αφορά ένα άλλο αναχρονισμό. Ο Ρώσος Πατριάρχης Κύριλος πήγε στο Σότσι και έκανε αγιασμό και ευλόγησε τους Ρώσους αθλητές. Στη συνέχεια τους μήλησε και τους έδωσε συμβουλές. Λέμε συχνά Ρωσία αλλά πρόκειται πάντα για τη Ρωσική Ομοσπονδία που είναι ένα πολυπολιτισμικό κράτος.

  118. sarant said

    116: Άλλο τα σπιρούνια όμως και άλλο οι σκάλες, όχι;

    115: Νερατζιές υπήρχαν, τα άλλα δύο όχι.

    112: Τον μονοτονίσαμε τον καημένο τον Κορνήλιο, είπαμε!

  119. rogerios said

    Τα συγχαρητήριά μου σε οικοδεσπότη και Κορνήλιο. Εύγε και στον Δύτη που επισήμανε ότι φυσικότατα άλλο πράγμα το φέουδο κι άλλο το (ανύπαρκτο την εποχή της Ισαβέλλας Βιλαρδουίνης) τιμάριο.

    Για το λίζιο, όμως, βρε παιδιά, δεν τα έχουμε πει στο παρελθόν; «οι δομές και οι σχέσεις της μεσαιωνικής κοινωνίας αποδεικνύονται πάντα πιο σύνθετες απ’ ό,τι φαίνεται εκ πρώτης όψεως: τίποτε δεν εμποδίζει έναν κατώτερο άρχοντα να δώσει όρκο υποτελείας σε περισσότερους του ενός επικυρίαρχους. Η πλειονότητα κυρίων μπορεί να προκαλέσει σύγκρουση καθηκόντων στον βασσάλο, στην όχι και τόσο απίθανη περίπτωση που θα έρθουν αντιμέτωποι δύο από τους επικυρίαρχούς του. Προκειμένου να επιλυθούν τέτοιες συγκρούσεις, ο Μεσαίωνας εφευρίσκει τον θεσμό του hommage lige, την κατά προτεραιότητα υποτέλεια δηλαδή: στρατιωτική υποχρέωση οφείλεται πρωτίστως στον άρχοντα του οποίου κατέστη λίζιος ο βασσάλος».

    Δηλαδή: ο Χ έχει δώσει όρκο υποτέλειας στους Α και Β. Λίζιος όμως είναι μόνο του Α. Σε περίπτωση σύγκρουσης συμφερόντων του Α και του Β, ο Χ ως βασσάλος οφείλει να υποστηρίξει τον Α.

    Κατά τα λοιπά, συναρπαστικό το μυθιστόρημα του Τερζάκη, αλλά οι αναχρονισμοί κι οι ανακρίβειες δεν είναι και λίγες. 😉

  120. rogerios said

    Παρόραμα: «Βιλλαρδουίνη» (με δύο λ) 😉
    Για την (αυτο)παραπομπή εδώ

  121. Πάντως, για να κάνω το συνήγορο του διαόλου, πόσο λάθος είναι να μην ξέρει τη ναβάχα σ’ εκείνη την εποχή; Πόσο λάθος θα ήταν να γράψω για τη λεπίδα της Δαμασκού αντί για δαμασκηνή λεπίδα;

  122. sarant said

    121: Δεν σε κατάλαβα.

  123. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    118 : 116: Άλλο τα σπιρούνια όμως και άλλο οι σκάλες, όχι;

    σπιρούνια
    ttps://www.google.gr/search?q=σπιρουνια+ιππασιας&espv=210&es_sm=93&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=I5HyUp3PNbCr0gW07YCwCA&ved=0CDgQsAQ&biw=632&bih=360

    Αναβατήρες ή σκάλες

    Αναβατήρες ή σκάλες,ήταν σε ζευγάρι και τις κρεμούσανε αριστερά και δεξιά από τις σέλες ή σαμάρια των αλόγων , ήσαν συνήθως φτιαγμένες από μπρούντζο ή χαλκό και χρησίμευαν σαν ένα είδος σκαλοπατιού , ώστε ο αναβάτης να μπορεί να ανεβαίνει με ευκολία επάνω στο σαμάρι ή την σέλα του αλόγου , ενω βοηθούσαν ταυτόχρονα κατά την υππασία να ξεκουράζονται τα πόδια του αναβάτη αλλά και να κάθεται πιό ευχάρια και άνετα επάνω στο άλογό του . Χρησιμοποιούνται μέχρι και σήμερα

  124. Υannis said

    Η δική μου Ιζαμπώ πρέπει να είναι αρκετά πριν το 1990, με μαλακό εξώφυλλο, αν θυμάμαι καλά.
    Οταν ανέβω στην Αθήνα, θα δω τον τονισμό.
    Υπάρχει και το επίθετο Κεφαλάς. Ενας είναι και διάσημος, έτσι δεν είναι Νικοκύρη;

  125. rogerios said

    Σκόρπια… Το τιμάριο δεν μεταβιβάζεται (τουλάχιστον όχι άνευ άλλου τινός) στους κληρονόμους του τιμαριούχου, αντιθέτως προς το φέουδο. Στο Χρονικό η Ισαβέλλα Βιλαρδουίνη μνημονεύεται πάντα ως «Ζαμπέα».

  126. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    124 και πουλί Κεφαλάς
    Οι Κεφαλάδες είναι Στρουθιόμορφα της οικογένειας των Laniidae

  127. rogerios said

    Μη βαράτε για το 125, το είδα ότι αναφέρει ο νοικοκύρης για τη μορφή του ονόματος στο Χρονικό. 🙂

  128. Γς said

    120:
    Ωραίο, ροτζέριο!

  129. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    125….μνημονεύεται πάντα ως “Ζαμπέα”
    -μια Ζαμπία θυμούμαι να μνημονεύουν στο χωριό. Και Ζαμπιά πιο οικεία.Δεν ξέρω όμως πώς ήταν το επίσημο

  130. rogerios said

    Μια χαρά (λέμε τώρα) απαντά το Ζαμπία, τουλάχιστον στην Κρήτη κι αν κρίνω από τη μάνα μου. 🙂 [η γνωστότερη Ζαμπία, αυτό είναι το επίσημο, ήταν μάλλον η μητέρα του Θ. Κολοκοτρώνη – εναλλακτικά, η αρχόντισσα της Σητείας Ζαμπία Κορνάρο, που βέβαια στα αρχεία που βρίσκονται στη Βενετία ξαναγίνεται Ισαβέλλα, σε αντιθέση προς τα κρητικά.

  131. Λαπαθίτισσα said

    Το επίθετο Ζαμπά έχει καμιά σχέση;

  132. Νεο Kid Στο Block said

    Για τον αναβατηρα, ειναι πολυ ενδιαφερον το σχολιο αυτου του πρωτοεμφανιζομενου νεαρου σχολιαστη με το ξυλινο ποδι 🙂 .αν δεν κανω λαθος, και οι αγιοι μητσος και γιωργης ποτε δεν απεικονιζονται με σκαλες.:-)
    Μεγαλη εφευρεση ο αναβατηρας οπως και ναχει. Και ο σανος!Χωρις πλακα! Απο τις σημαντικοτερες εφευρεσεις ο σανος. Δεν θα υπηρχαν καν ας πουμε το Βερολινο και η Μοσχα χωρις το σανο!

  133. Γς said

    125,129:
    Ζαμπία, Ζαμπέα, Ζαμπέτα Ισαβέλλα Ελισάβετ.
    Και πως μου ήρθε ότι και η Λισαβόνα από κάποια Ελισάβετ μπορεί να βγήκε. Το κοίταξα.
    Από τον Οδυσσέα.
    😉

  134. Παγανιστής said

    Κύριε Σαραντάκο,

    Γιατί, άραγε, ουδείς από τους 133 σχολιαστάς του παρόντος άρθρου δεν τόλμησε να επισημάνει ότι ο μακαριστός Άγγελος Τερζάκης ήτο παθητικός ομοφυλόφιλος; Γιατί τόση υποκρισία στο Ρωμέηκο;

    Εδώ ολόκληρο Χόλλυγουδ, μόλις 3 ημέρες από τον θάνατό του, δεν έχει πρόβλημα να βγάλει στην δημοσιότητα πως ο πράγματι εξαίρετος ηθοποιός Φίλιππος Χόφμαν ήτο κίναιδος ολκής, κι εμείς καλύπτουμε ακόμη τον μακαρίτη Τερζάκη;

    http://www.protothema.gr/life-style/Hollywood/article/350827/apokalupsi-sok-gia-ton-hoffman-imoun-o-gei-erastis-tou/

  135. Γουγλοματιές σε έκδοση του 66…

  136. Γς said

    134:
    Πως είναι η σύζυγός σας;
    Μας είχατε πει (με την άλλη σας περσόνα) ότι ήταν πολύ άσχημα.

  137. Λαπαθίτισσα said

    Izobel: Origin: Spanish; Meaning: God is my oath

  138. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    132>>. και οι αγιοι μητσος και γιωργης ποτε δεν απεικονιζονται με σκαλες.
    πάταγαν στα (πύρινα) δρακοκεφαλόσκαλα! 🙂

  139. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    136. ξέχασες,την έχασε.

  140. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    130.Ζαμπία είτανε η μάνα του Θ.Κολοκοτρώνη; τότε μύθος το Ακριβή που το φέρουν περηφάνως (γι αυτό το λόγο,λέει)τρεις Αρκαδιανές συγγένισσες.

  141. sarant said

    134: Δεν νομίζω ότι είναι ένα θέμα που μας ενδιαφέρει. Παρακαλώ να μη συνεχιστεί η συζήτηση επ’ αυτού.

  142. Λαπαθίτισσα said

    To 137 (δικό μου )είναι σίγουρα λάθος.
    Τα ονοματα Isabel, Izobel κλπ προέρχονται από το Εβραϊκό Elisheba (Υπόσχεση του Θεού) και διαδόθηκαν στην Ευρώπη μέσω της Ελληνικής και Λατινικής γλώσσας, λέει η Βίκι:

    http://www.google.com.cy/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&ved=0CCQQFjAA&url=http%3A%2F%2Fen.wikipedia.org%2Fwiki%2FIsabel&ei=DabyUvOBLozHsga13IGQAg&usg=AFQjCNFE-VAmwAbC2VK6FgkWChvXh-blfg

    Για τα κοριτσάκια σήμερα συνηθίζεται το υποκοριστικό Ίζi (ξέρω δυοτρία κοριτσάκια με αυτό το όνομα).

  143. sarant said

    142: Τέικ ιτ ίζι, που λένε;

  144. Ῥογήριε,
    ἐλπίζω στὶς ἀνακρίβειες νὰ μὴ συμπεριλαμβάνῃς καὶ τὰ περὶ Γκράαλ! (παρεμπιπτόντως, αὐτὸς ὁ Ἰωάννης ντὲ Τουρναὶ μοῦ ἦταν ἡ πιὸ συμπαθητικὴ μορφὴ τοῦ μυθιστορήματος, νομίζω καὶ ἡ πιὸ τραγική).

    πάντως ὁ Νικοκύρης, ποὺ ἔχει δεσμοὺς μὲ τὸ νησί, ἴσως νὰ ξέρῃ μιὰ διάσημη εἰκόνα τῶν Ἁγίων Δημητρίου καὶ Γεωργίου, σὲ Μονὴ μιᾶς πόλεως τῆς Λέσβου μὲ ὁμώνυμο κόλπο καὶ ποδοσφαιρικὴ ὁμάδα. ἀμφότερα τὰ ἄλογα τῶν Ἁγίων φέρουν ἀναβολεῖς.

    γιὰ τοὺς ἀναχρονισμοὺς στὶς εἰκαστικὲς τέχνες ὅμως δὲν θὰ μᾶς ἔφταναν οὔτε δέκα ἱστολόγια.

  145. spyroszer said

    118. Ε ναι, άλλο σπιρούνια άλλο αναβολέας, αλλά αν δεν μπορούσε να έχει σιδερένια σπιρούνια δεν θα είχε και σκάλες, που θα ήταν τότε φαντάζομαι ακριβό εξάρτημα, σαν να λέμε σήμερα ξερωγώ πόρσε τούρμπο.

    Μια και λέμε για τον φεουδαλισμό και τον αναβολέα, είχε υποστηριχθεί η άποψη ότι ο δεύτερος προκάλεσε τον πρώτο!!
    http://en.wikipedia.org/wiki/The_Great_Stirrup_Controversy

  146. Νίκο, (για το 122), λέω μήπως ο επιμελητής πίστεψε πως το μαχαίρι είναι της Ναβάρας, χαρακτηριστικό δηλαδή κάποιας επαρχίας, ασχέτως αν σήμερα βρισκεις δαμασκηνές λεπίδες παντού εκτός από τη Δαμασκό (καλά εκεί βρίσκεις καλάζνικοφ…)

    ΥΓ Μόλις είδα ότι εδώ στο χωργιό έχω τη 12 έκδοση Σεπτέμβριος 1990.

  147. sarant said

    146: Α, τώρα σε κατάλαβα -ναι, είναι μια πιθανή εξήγηση που του δίνει ελαφρυντικά. Καλός είσαι για δικηγόρος!

  148. rogerios said

    Κορνήλιε (144), η αλήθεια είναι ότι πολλές από τις ανακρίβειες είναι πολύ συμπαθητικές και συγχωρούνται εύκολο. Κι αυτή που αναφέρεις είναι μία απ’ αυτές. Στην τελική, μυθιστόρημα είναι κι όχι ιστορικό σύγγραμμα.

  149. Μαρία said

    145
    Με πρόσθετα μαρσπιέ 🙂

  150. μὲ τὴν περὶ ἀναβολέων συζήτησι θυμήθηκα ἕνα ἄλλο σπουδαῖο ἱστορικὸ μυθιστόρημα, τὸν Κόμητα Βελισάριο. κάπου ἐκεῖ, στὸ τέταρτο κεφάλαιο γίνεται λόγος γιὰ τοὺς ἀτσαλένιους ἀναβολεῖς ὡς κάτι νέο. «Μολονότι ἀρχικὰ οἱ ἀναβολεῖς περιφρονήθηκαν ἐπειδὴ θεωρήθηκαν κατάλληλοι μόνο γιὰ τὶς γυναῖκες, σήμερα χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ ὅλο τὸ στρατὸ ἀνεξαιρέτως» (μτφρ Τάσου Δαρβέρη)

  151. Yannis said

    Ισως η ερώτησή μου είναι αφελής.
    Εχουμε κάποιες πληροφορίες για το πώς αποφάσισε ο Τερζάκης να τοποθετήσει την πλοκή σ’ εκείνη την εποχή;
    Είχε διαβάσει το Χρονικό του Μορέως, για παράδειγμα;

    Φαίνεται ότι η έκδοση του 1990 δε διαφέρει από την 5η έκδοση (κρίνοντας από το τέλος της σελίδας 251).

  152. #151 εἰδικώτερες πληροφορίες δὲν ἔχω ἔξω ἀπὸ 3 δεδομένα:

    α. Ὁ Τερζάκης 14 χρονῶν εἶχε γράψει ἔνα μυθιστόρημα μὲ τίτλο «οἱ ἥρωες τοῦ μεσαίωνος», ἄρα κάποια παιδιόθεν ἐπιθυμία νὰ γράψῃ γιὰ ἐκείνη τὴν ἐποχὴ τὴν εἶχε.
    β. Ἡ ἀρχικὴ μορφὴ τοῦ ἔργου γράφτηκε σὲ συνέχειες στὴν Καθημερινὴ κατόπιν αἰτήματος τοῦ Γ. Βλάχου ποὺ ἤθελε νὰ δημοσιευτῇ στὴν ἐφημερίδα ἱστορικὸ μυθιστόρημα.
    γ. Οἱ ἱστορικοὶ τῆς λογοτεχνίας, ἢ μιὰ μερίδα τους, ἐντοπίζουν μιὰ στροφὴ τῆς γενιᾶς τοῦ ’30 στὸν «πεζογραφικὸ ἱστορισμὸ» ὡς ἀποτέλεσμα τῶν ἰδεολογικῶν ἀδιεξόδων τῆς ἀστικῆς διανοήσεως.

  153. sarant said

    Eπιπλέον ο Τερζάκης ήταν από το Ναύπλιο.

    151: Σίγουρα το είχε διαβάσει. Και όπως θα δούμε και στη συνέχεια, που περιμένω κάτι από τον Κορνήλιο για να τη γράψω, δεν αποκλείεται ο Τερζάκης να είχε μεγάλην οικειότητα με κάποιες λέξεις του Χρονικού τόσο που δεν του πέρασε από το νου να τις συμπεριλάβει στο γλωσσάρι του.

  154. Yannis said

    152,153: Ευχαριστώ αμφοτέρους!

    152γ. Αν καταλαβαίνω καλά, ο «πεζογραφικός ιστορισμός» δεν έχει να κάνει με ιστορικά μυθιστορήματα, όπως του Σκότ, έτσι δεν είναι;
    Ισως έχει να κάνει περισσότερο με τους «Εμπόρους των Εθνών» ή τη «Γυφτοπούλα» (που δημοσιεύτηκε, επίσης, σε εφημερίδα);

    Τώρα πρόσεξα το «Ηρωικό μυθιστόρημα» στο εξώφυλλο!
    Αλλη ιδιομορφία της εποχής, υποθέτω.

    Καληνύχτα!

  155. Voulagx said

    #42 Δύτη, τι γκρέμισε ο τοίχος; 🙂
    [Περαστικός είμαι, είδα φως και μπήκα, ελαφρώς ντοπαρισμένος (ούτε μια κουρούπα). Σ’χώρα με Νικοκύρη! ]

  156. Γς said

    151:
    >Είχε διαβάσει το Χρονικό του Μορέως, για παράδειγμα;

    Λογικά θα ρέπει να το έχει διαβάσει.

    Το ελληνικό κείμενο του Χρονικού του Μορέως (Παρισινό χειρόγραφο) εκδόθηκε το 1840 (J.A. Buchon) με τίτλο «Βιβλίον της κουγκέστας του Μωραίως».

    Το 1845 (Ελληνικό κείμενο Κοπεγχάγης) ως Chroniques étrangères relatives aux expéditions françaises pendant le xiii siècle, πάλι απ τον J.A. Buchon, και

    Τα δύο μαζί κείμενα από τον John Schmitt το 1889, Die Chronik von Morea.

    Και στην απίθανη περίπτωση να μην είχε δει καμία από τις τρεις αυτές εκδώσεις, σίγουρα είχε διαβάσει τον “Αυθέντη του Μορέως” του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή (ήθελε το Μωρέα με όμοκρον) ή/και την “Μαρία Δοξαπατρή” του Δημήτριου Βερναρδάκη.

    Και τα δύο επίσης εμπνευσμένα από το Χρονικό του Μορέως

  157. #154 μὲ τὸν Παπαδιαμάντη ἀπομακρυνόμαστε πολὺ ἀπὸ τὴν περίοδο ποὺ μᾶς ἀφορᾷ

    πάντως μιᾶς καὶ ἀνεφέρθη ὁ Σκὸττ γράφει τὸ 1937 ὁ Τερζάκης: «Ἡ μίμησι τοῦ Γουῶλτερ Σκότ, ποὺ εἶναι τὰ μυθιστορήματα τοῦ Ἀλεξάνδρου Ῥαγκαβῆ, ἡ παρῳδία τῆς γαλλικῆς ῥωμαντικῆς σχολῆς, ποὺ γίνεται σ’ ἐμᾶς ἡ ψυχικὴ ἀτμοσφαῖρα μιᾶς γενεᾶς ποιητικῆς ὁλάκερης, ἡ μεταγενέστερη ἀσφυχτικὴ κι’ ἐκφυλισμένη ἐπίδρασι -λογοτεχνικὴ μὰ καὶ κοινωνική- τοῦ γαλλικοῦ ψευτορεαλιστικοῦ ῥομάντζου, ποδηγετοῦν στὰ νηπιακά της βήματα τὴν ἐθνική μας λογοτεχνία» (Ἀνανέωσι δογμάτων Β’, Νεοελλ. Γρ 21 24/4/1937)

    #153 ἐστάλη

  158. Γς said

    157:
    >Ἡ μίμησι τοῦ Γουῶλτερ Σκότ

    Αρα τουλάχιστον είχε διαβάσει (αν ήταν δυνατόν να μην είχε) τον Αυθέντη του Μωρέως του Ραγκαβή
    Τον Ιβανόη του Ουώλτερ Σκοτ κατά Σαχίνη!

  159. #158 ἡ ἄποψι τιῦ Τερζάκη γιὰ τὸν Αὐθέντη στὸ δοκίμιό του «Τὸ Νεοελληνικὸ μυθιστόρημα» ποὺ θὰ βρῇς στὸ ἀριστερὸ ἄκρον τῆς ὀθόνης: http://douridasliterature.com/terzakis.html

    βέβαια μεταμφιεσμένους μαντατοφόρους καὶ σκοτεινοὺς καλόγερους θὰ βρῇ κανεὶς καὶ στὴν πριγκηπέσσα.

    ὅλως τυχαίως προσφάτως διάβασα τὸν Ἰβανόη κι ἔγραψα κάποιες παρατηρήσεις ἐπὶ τῆς μεταφράσεως τῶν βιβλικῶν ὀνομάτων στὴν ἑλληνικὴ ἔκδοσι: http://korniliolousto.blogspot.gr/2014/01/blog-post.html

  160. Γς said

    159:

    Πάρα πολύ ωραίο και ενδιαφέρον το κείμενο του Τερζάκη!
    Αλλά και η σελίδα του λίκνου σου.

    Την καλημέρα μου

    Μαι μου έφτιαξε τη μέρα η απόφαση του Κορνηλιοδικείου!

    Να καθαρογραφεί και να αποσταλεί για εκτέλεση στο Σαραντάκειον Μεζεδοπωλείον.
    “Μεζεδάκια Κορνηλιοδικείου”

  161. Earion said

    Δεν είναι αλήθεια ότι οι έφιπποι άγιοι παριστάνονται στη βυζαντινή ζωγραφική να ιππεύουν χωρίς αναβολείς. Υπάρχουν πάμπολλα παραδείγματα για το αντίθετο.

    Στον «Βελισάριο» ο Γκρέιβς, που γνώριζε καλά τα στρατιωτικά, και μάλιστα από την ιστορική τους άποψη, δεν άντεξε στον πειρασμό να εισαγάγει τον αναβολέα, για να υπερτονίσει με λογοτεχνικό τρόπο τις καινοτομίες που έφερε ο νέος λαμπρός στρατιωτικός νους, ο ήρωάς του. Η αλήθεια είναι ότι ο αναβολέας ήρθε από τις στέπες στο Βυζάντιο και στην υπόλοιη Ευρώπη δυο γενιές μετά, περί τα τέλη του 6ου αιώνα.

  162. Νέο Kid Στο Block said

    Σπύρο, ωραία η συζήτηση για τους αναβολείς! Περιμένω και την άποψη Ρογήρου (πέραν της αναμφισβήτητης γνωσης των Μεσαιωνικών ,πάντα έχει βαρύτητα η άποψη ενός βάζελου!) . Για να αποδώσω και γω κάποια δικαιοσύνη και στα σκοτεινά dark ages , υπάρχουν κάποιες μεσαιωνικές εφευρέσεις-ανακαλύψεις , που σήμερα τις θεωρούμε λανθασμένα δεδομένες και «προυπάρχουσες» πολύ-πολύ σημαντικές για την εξέλιξη του πολιτισμού και της Ιστορίας. Νομίζω πως και οι περισσότεροι Ιστορικοί υποτιμούν ή απαξιούν να ασχοληθούν με «Ιστορία της καθημερινότητας και των μικρών πραγμάτων» και επικεντρώνονται σε γενεσσιουργές αιτίες αποκλειστικά ,ας τις πω, ιδεολογικές-κοινωνικές. Ενστάσεις ,από τους εκλεκτούς παρεπιδημούντες ιστορικούς,δεκτές! 🙂
    Ο ταπεινός σανός (που πέρασε στο ντούκου, ίσως λόγω του άθλιου γραμματικά σχολίου μου 132.) ήταν μία από αυτές. Στην παλιά αρχαιότητα και στους Ελληνορωμαϊκούς κλασικούς χρόνους, δεν υπήρχε σανός. Φυσικό επόμενο ήταν ο πολιτισμός να μπορεί να αναπτυχθεί μόνο στα θερμά κλίματα, όπου τα άλογα και τα άλλα ζωντανά έβοσκαν και κατά τη διάρκεια του Χειμώνα. Χωρίς χορτονομή το χειμώνα , δεν μπορούσε ο άνθρωπος να εκθρέψει άλογα και χωρίς άλογα δεν υπάρχει πολεομορφικός πολιτισμός!
    Κατα τη διάρκεια του Μεσαίωνα ,κάποια ανώνυμη ιδιοφυία (ή κάποια συλλογική ανώνυμη σοφία, εντάξει) ανακάλυψε το σανό.
    Τα δάση μετατραπήκαν σε λιβάδια, και ο σανός θεριζόταν και αποθηκευόταν και ο πολιτισμός μετακινήθηκε βόρεια πάνω από τις Άλπεις. Ο σανός δημιούργησε τη Βιέννη και το Παρίσι, ο σανός δημιούργησε αργότερα και τη Νέα Υόρκη! Ο σανός δημιούργησε τη «μοντέρνα» εποχή!

  163. Νέο Kid Στο Block said

    Earion, και λοιποί που το παρατηρήσατε, I stand corrected. Η εντύπωσή μου ήταν πως συνήθως δεν υπάρχουν στις αγιογραφίες αναβολείς, αλλά προφανώς λαθεύω.

  164. Γς said

    162:
    Σανική Επανάστση; Κάτι σαν την Γεωργική;

  165. Ανδρέας said

    160. Γς είπε «Να καθαρογραφεί και να αποσταλεί για εκτέλεση στο Σαραντάκειον Μεζεδοπωλείον.
    “Μεζεδάκια Κορνηλιοδικείου”»

    έεεεφτασεεεεεε
    τα μεζεδάκια με ουζάκι ή τσίπουρο αφεντικό;
    😀

  166. Γς said

    165:
    Εφτιαξάμην! Με ουζάκι!

  167. sarant said

    Καλημέρα!

    Τα μεζεδάκια του Κορνηλιοδικείου τα έχω δει (και σχολιάσει άλλωστε) και κάποια μέρα θα τα παρουσιάσω κι από εδώ.

    161: Κι αυτό πολύ ενδιαφέρον\
    162: όπως και η σανική επανάσταση!

  168. Costas said

    Στην πολύ ωραία εκπομπή της ΕΡΤ για τον Τερζάκη που λινκάρισε ο Κορνήλιος, πρόσεξα πως τόσο η καθηγήτρια Αγγέλα Καστρινάκη όσο και ο Δημήτρης Τερζάκης, γιος του «παθητικού ομοφυλόφιλου» όπως είπε κάποιος παραπάνω, είπαν: «της πριγκιπέσσας Ιζαμπώ» (γύρω στο 28-29). Το κρατάμε!

  169. Γς said

    168:
    Πολύ ωραία εκπομπή. Ευτυχώς που άνοιξε πάλι το αρχείο της ΕΡΤ, Σερτ, Μέρτ Μέρντ αλόρ, όπως λέγεται, τέλος πάντων,

    > γιος του “παθητικού ομοφυλόφιλου”
    αυτό τι το ήθελες;

  170. sarant said

    Το έβαλε σε εισαγωγικά.

  171. sarant said

    168: Είναι ενδιαφέρον. Δεν αποκλείεται να το είπαν επειδή είναι τίτλος -αναρωτιέμαι πώς θα έλεγαν μόνο το όνομα π.χ. η μορφή της Ιζαμπώς ή της Ιζαμπώ;
    (Πάλι καλά που δεν είπε κανείς «Ιζαμπούς»)!

  172. Costas said

    (Πάλι καλά που δεν είπε κανείς “Ιζαμπούς”)!
    Κάνε υπομονή….:)

  173. Γς said

    171, 172:
    Το θέμα της Ιζαμπούς (τα μυστικά της Ιζαμπούς), στο Πατρινό καρναβάλι

  174. mitsi vrasi said

    Τι ωραίο άρθρο και σχόλια! Έχω χρόνια να το διαβάσω, ευκαιρία να το κάνω. Είναι έκδοση του 1954 (πατέρας μου). Κολλάρος, «Τυπογραφείο Ελληνικής Εκδοτικής, εικόνες και διακόσμηση Κ. Σπυρίδωνος». Με γρήγορο ξεφύλλισμα είδα ότι οι ολοσέλιδες είναι μόλις 4, αλλά έχει εικονογράφηση στην αρχή (μισή σελίδα συχνά) με το πρώτο γράμμα μέσα στην εικόνα και μικρό σχέδιο στο τέλος κάθε κεφάλαιου. Σελ. 514 μαζί με τα περιεχόμενα και το γλωσσάριο. Αν χρειαστεί κάποια παραβολή, πείτε.

  175. mitsi vrasi said

    Ξέχασα. Και άτακτα βαλμένες οι ολοσέλιδες. Η τέταρτη, π.χ., είναι δυο σελίδες μετά από την περιγραφή, άλλες δύο με καμιά δεκαριά σελ. απόσταση. Εικονογράφηση του ίδιου πάντως στις επόμενες, απ’ ό,τι βλέπω στην αρχή του άρθρου.

  176. Εν τω μεταξύ ο Κορνήλιος μόλις μού επεσήμανε πως η έκδοση που έχω τελικά έχει γλωσσάρι, αχαχαχαχαχαχαχαχα, αυτό κάνει την συνεισφορά μου στην έρευνα ακόμα πιο μεγάλη. Είμαι απαράδεκτος κι εξέθεσα τον Κορνήλιο, τό παραδέχομαι δημοσίως και θα δεχθώ όποια ποινή ορίσει ο ευγενής.

  177. sarant said

    174: Ευχαριστούμε! Την έκδοση αυτή την έχω κι εγώ 🙂

    176: Μην είσαι τόσο λαρτζ με τις ποινές γιατί την εποχή της Ιζαμπώς είχαν μερικές μάλλον ζόρικες 🙂

    Ποινή σου θα είναι να μας επισημάνεις αν το γλωσσάρι που έχεις είναι ίδιο με αυτό που θα δεις αύριο.

  178. spyroszer said

    162. Πράγματι ωραία η σανική επανάσταση!

    151. Γιάννη κάποιες πληροφορίες εδώ για το πώς αποφάσισε ο Τερζάκης να γράψει την Ιζαμπώ στην Καθημερινή. Και το ενδιαφέρον παράλληλο με τον Καζαντζάκη.

    Click to access Soethaert_Kazantzakis-Terzakis.pdf

    Η κύρια πηγή λέει του Τερζάκη για το ιστορικό πλαίσιο του έργου του, σύμφωνα με τις ίδιες τις σημειώσεις του (για την πρώτη δημοσίευση στην Καθημερινή), ήταν αυτή:
    http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/d/e/4/metadata-172-0000033.tkl?dtab=m&search_type=simple&search_help=&display_mode=overview&wf_step=init&show_hidden=0&number=10&keep_number=&cclterm1=&cclterm2=&cclterm3=&cclterm4=&cclterm5=&cclterm6=&cclterm7=&cclterm8=&cclfield1=&cclfield2=&cclfield3=&cclfield4=&cclfield5=&cclfield6=&cclfield7=&cclfield8=&cclop1=&cclop2=&cclop3=&cclop4=&cclop5=&cclop6=&cclop7=&isp=&search_coll%5Bmetadata%5D=1&&stored_cclquery=&skin=&rss=0&lang=el&ioffset=1&offset=1
    Λέει επίσης ότι για την πρώτη δημοσίευση του έργου στην Καθημερινή ο Τερζάκης δεν φαίνεται να έχει χρησιμοποιήσει το Χρονικό του Μορέως (χωρίς να σημαίνει βέβαια ότι δεν το ήξερε), αλλά αργότερα, όταν έγραψε το τελικό κείμενο στην κατοχή, υπάρχουν σχετικές υποσημειώσεις.

  179. Πρὸ ὀλίγων λεπτῶν ὁ δρόμος μου μ’ ἔβγαλε σ’ἕνα βιβλιοπωλεῖο ποὺ ἤξερα ὅτι θὰ ἔχῃ τὴν μονοτονικὴ Ἰζαμπὼ κι ἔτσι εἶπα νὰ ῥίξω μιὰ ματιά. Πρῶρα πρῶτα γλωσσάρι ὑπάρχει ,μόνο ποὺ κόντεψα κι ἐγὼ νὰ μὴ τὸ δῶ γιατὶ δὲν ἦταν στὸ τέλος τέλος, ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ ἕνα ἐπίμετρο. Αὐτὸ τὸ ἐπίμετρο εἶναι τοῦ γιοῦ τοῦ Ἄγγελου Τερζάκη, Δημήτρη. Ἔχει ἀφαιρεθῆ ὁ πρόλογος τοῦ Ἀφρουδάκη ποὺ ὑπῆρχε στὴν προηγούμενη πολυτονικὴ ἔκδοσι. Ὅμως ἀπὸ ὅ,τι μπόρεσα νὰ δῶ καὶ νὰ θυμηθῶ τὸ γλωσσάρι εἶναι ἴδιο μαζὶ μὲ τὶς προσθῆκες τοῦ Ἀφρουδάκη. Ἡ ναβάχα παραμένει ὡς τυπογραφικὸ λάθος τῆς Ναβάρας.

    Πάντως στὴν ἀρχὴ τοῦ βιβλίου ἐπισημαίνεται ὅτι τὸ κείμενο ἁπλῶς μονοτονίστηκε, κι ὅτι κατὰ τἆλλα εἶναι ἴδιο μὲ αὐτὸ τῆς προηγούμενης ἐκδόσεως. Ἔχει διατηρηθῆ, λέει, ἡ ὀρθογραφία καὶ ἡ στίξι τοῦ πρωτοτύπου. Δεδομένου ὅτι τὸ κείμενο αὐτῆς τῆς ἐκδόσεως ἀκολουθεῖ τὴν ἐκσυγχρονισμένη ὀρθογραφία τῆς νεωτέρας πολυτονικῆς ἐκδόσεως βρίσκω κάπως ἄστοχη τὴν χρῆσι τοῦ ὄρου «πρωτότυπο». Ἂς εἶναι ὄμως. Ἄν δὲν τισγκουνεύσετε τὰ 5-10 εὐρὼ παραπάνω ἢ δὲν ἔχετε φετὶχ μὲ τὸ μονοτονικὸ πάρτε τὴν παλιὰ ἔκδοσι μὲ τὶς ὄμορφες εἰκόνες τοῦ Ε. Σπυρίδωνος. Ἂν καὶ ὄπως κατάλαβα ὅλοι ἐδῶ μέσα ἔχετε μιὰ-δυὸ Ἰζαμποῦδες στὶς βιβλιοθῆκες σας.

    #174 Μπορεῖτε νὰ μᾶς πεῖτε ἂν οἱ εἰκόνες οἱ ὁλοσέλιδες ἔχουν λεζάντες καὶ ἂν αὐτὲς παραπέμπουν σὲ ἀριθμὸ σελίδος; Καὶ ἂν ναί, εἶναι σωστὸς ὁ ἀριθμός; Γιατὶ ὅπως ἐπεσήμανα στὴν νεώτερη πολυτονικὴ οἱ λεζάντες δὲν ἔχουν προσαρμοστῆ μὲ τὴν νέα σελιδαρίθμησι μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παραπέμπουν σὲ λάθος σελίδες!

  180. sarant said

    174-179: Στην (7η) έκδοση που έχω εγώ οι σελίδες είναι μεν 514, αλλά ολοσέλιδες εικόνες δεν υπάρχουν, ίσως τις έχει υπεξαιρέσει κάποιος (το βιβλίο είναι δανεικό).

  181. Yannis said

    180: Ούτε στην 5η έκδοση (514 σελ., χ.χ.) φαίνεται να υπάρχουν ολοσέλιδες εικόνες.

    178: Σπύρο, ευχαριστώ!

  182. οὔτε στὴν «δική μου» παλαιά ὑπάρχουν. φαίνεται πὼς ἄλλοτε ἔμπαιναν κι ἄλλοτε ὄχι στὶς ἀνατυπώσεις. κι ὅταν τὸ κείμενο ἐπαναστοιχειοθετήθηκε δὲν ἄλλαξαν τὶς παραπομπὲς κι ἔτσι παραπέμπουν στὶς σελίδες τῆς παλιᾶς στοιχειοθεσίας. αὐτὸ τὸ ἔλεγξα,

    #180 καὶ ἡ «δικιά μου» (δανεικὴ) παλαιά, ἤτοι ἡ 16η ἔκδοσι, ἔχει 514 σελίδες. μιλᾶμε οὐσιαστικὰ γιὰ ἀνατυπώσεις.

    #179 παρόραμα: μετὰ ἀπὸ ἕνα ἐπίμετρο—->πρὶν ἀπὸ ἕνα ἐπίμετρο

  183. Λαπαθίτισσα said

    143. Εδώ είναι το λίκνο της Ίζης της γνωστής τηλεοπτικής σειράς Γκρέις Ανάτομι

    http://www.google.com.cy/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&ved=0CCQQFjAA&url=http%3A%2F%2Fen.wikipedia.org%2Fwiki%2FIzzie_Stevens&ei=iezzUp6CN8qrtAbmnYCQBQ&usg=AFQjCNEde0oarMF3YXO6Py15DWzzeW3fmA

    Πολύ συχνά τις Αναστασίες τις φωνάζουν Νατάσες, και άντε κάτσε εξήγα ότι το Νατάσα προέρχεται από το Νατάλια.

    Και με τα ονόματα έχουμε και τον Πάι ή Π που τον ονόμασε ο πατέρας του Πισίν (Piscine) και τράβηξε τα μύρια από τους συμμαθητές του.

  184. …Κοίταξε γύρω του, είδε τη χαμηλή μάντρα που χώριζε το περιβόλι από το δρόμο, την Μπίλιω που πήγαινε κι ερχότανε μαζεύοντας στην ποδιά της φασολάκια για τ’ αυριανό φαΐ.»

    Και η ίδια η Μπήλιω πρέπει να είναι αναχρονισμός, γιατί μάλλον το όνομα είναι μεταγενέστερο, αρβανίτικο και νομίζω όχι χριστιανικό. Οι Αρβανίτες δεν είχαν κατέβει τότε στο Μοριά, έτσι δεν είναι; Η Μπίλιω στο μυθιστόρημα ,τι εθνικότητας είναι;

    115, Spyroszer
    Α, αυτό είναι η ίγγλα! (ή μήπως ίγκλα;) Άρα και το ξεΐγκλωτος δεν είναι από το… ιγκλού.

    78, Κορνήλιος
    …Κι ὅμως, ὁ Τερζάκης κάποιες φορὲς τὴν χρησιμοποιεῖ ὄχι γιὰ τὸν ὑποτελῆ, μὰ γι’αὐτὸν στὸν ὁποῖο ὅ ἄλλος εἶναι ὑποτελής «… μπροστὰ στὸν λίζιο ἀφέντη του”. Λίζιος ἀφέντης εἶναι ὁ Κάρολος Α΄ ὁ Ἀνδεγαυός…

    Όντως, ο κατώτερος φεουδάρχης ορκίζεται στον ανώτερο ή συμμετέχει στην ιδιαίτερη τελετή με την οποία τον αναγνωρίζει σαν Αρχηγό του, αρα εκστρατεύει κάτω από τις διαταγές του, όποτε του ζητηθεί. Π.χ. επειδή ο πρώτος Αγγλος βασιλιάς ξεκίνησε σα δούκας της Νορμανδίας, όσο κρατούσε το φέουδο, παρέμενε βασάλος του βασιλιά της Γαλλίας, αν και οι κτήσεις κι η δύναμή του ήταν πολύ μεγαλύτερες.

    Kαι οι δύο αποκαλούνται, τουλάχιστον στα αγγλικά, liege. Ο αφέντης του βασάλου( πχ ο βασιλιάς), λέγεται και liege Lord. Προφανώς ο λίζιος αφέντης είναι η μετάφραση στα Ελληνικά.
    Την έκφραση my liege, αρχηγέ μου ή αφέντη μου, τη βρίσκεις παντού στο Σέξπιρ (και στους Μόντυ Πάιθονς).

  185. #184 νομίζω ὅτι τὸ θέμα περὶ λίζιου ἐπαρκῶς διευκρινίσθηκε! Πάντως ἐδῶ ἱ Βιλλαρδουίνος εἶναι ὑποτελὴς τοῦ Καρόλου, ὁ ὁποῖος εἶναι «λίζιος ἀφέντης».

    νὰ μᾶς πῇ ὁ Νικοκύρης ἂν στὴν Λέσβο ὑπάρχει τύπος «Μπίλια» γιὰ τὴν Πηνελόπη!

  186. sarant said

    Για τη Λέσβο δεν ξέρω, αλλά το Μπίλια/Μπίλιω ισχύει για την Πηνελόπη.

  187. Ανδρέας said

    184. Ιάκωβε, δεν είναι σίγουρο ότι δεν είχαν έρθει ακόμη οι Αρβανίτες εκείνη την εποχή. Έψαξα στο Χρονικό του Μωρέος για αυτό και λέει για κάποιο πληθυσμό που είχαν φέρει από την Πούλια οι Φράγκοι.

  188. Ηρακλής said

    Ευχαριστώ από καρδιάς για την ανάρτηση. Είχα καιρό να ασχοληθώ με τον Τερζάκη, κάποτε ξυπνούσα και κοιμόμουν με το έργο του.
    Η ερμηνεία της Αγγέλας Καστρινάκη (στο άρθρο της «Ανάμεσα στην Ιζαμπώ και στη Βάρια», Νέα Εστία τεύχος 1718, Δεκέμβριος 1999 αναλύει διεξοδικότερα όσα λέει στην εκπομπή «Εποχές και συγγραφείς») είναι απολύτως πειστική και τελεσίδικη, κατά την γνώμη μου. Αγνοούσα την εξαιρετική δουλειά τού Bart Soethaert. Να προσθέσω πως ο Τερζάκης έχει αναφερθεί πολλάκις στον Γουόλτερ Σκοτ (π.χ «Η ενιαία διάθεση», εφημ. «Πρωία» 26/11/1942) κι ότι θεωρούσε τον εαυτό του («έναν εκεί ρομαντικό»). Επίσης ότι έγραψε το 1946, την κωμωδία «Νύχτα στη Μεσόγειο», που κακώς θεωρείται έργο τού 1957 (τότε εκδόθηκε), το οποίο τοποθετείται χρονικά στα 1388, διαδραματίζεται στο Ναύπλιο κι έχει αρκετά κοινά με την Ιζαμπώ, ως προς την σχέση Έλληνα και «Φράγκισσας» αρχοντοπούλας.
    Το ενδιαφέρον τού Τερζάκη για τον ελληνικό Μεσαίωνα αποτυπώνεται επίσης και στα έξι βυζαντινά θεατρικά του (συνολικά έγραψε 25 θεατρικά έργα). Το ενδιαφέρον του αυτό αφορά τόσο την μορφή (κυρίως Σαίξπηρ) όσο και το περιεχόμενο, τις αναλογίες ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.
    Υπάρχει κι ένα πολύ πρόσφατο (2009) μυθιστόρημα, της Γεωργίας Χιόνη, με τίτλο «Η πριγκηπέσσα της Θάσου», με προφανή την επιρροή από την «Ιζαμπώ».
    Μην ξεχνάμε, τέλος, την δοκιμιογραφική δεινότητα τού Τερζάκη και την πολλαπλή προσφορά του στο ελληνικό θέατρο.
    Να είστε καλά, ομορφύνατε για άλλη μια φορά το βράδυ μου.

  189. mitsi vrasi said

    179. Τρεις είναι τελικά, οι εξής:
    Πρώτη λεζάντα: «Όμως ο Σγουρός είχε πηδήξει…» (σελ. 70). Πριν από την αρχή του κεφ. Η’, στη σελ. 64
    Δεύτερη: «Δίχως να νιώθει τι κάνει εκείνος, έπεσε στα γόνατα» (σελ. 172). Σελ. 160, κεφ Ζ΄- μέρος δεύτερο
    Τρίτη: «Χτυπιούνταν γοργά με τις λεπίδες…» (σελ. 460). Σελ. 448, αρχή κεφ. ΙΘ’ – μέρος τρίτο
    Μία για κάθε μέρος. Ταιριαστό.

  190. mitsi vrasi said

    Ναι, αντιστοιχούν στις σελίδες.

  191. ἄρα λείπει ἐκείνη; «ἔσκυψε ἀνασηκώνοντας τὸ λείψανο» (σελ. 302)

  192. http://en.wikipedia.org/wiki/Navaja

  193. sarant said

    192: Εγώ προτιμώ αυτήν:
    http://en.wikipedia.org/wiki/Ensis_macha

    🙂

  194. mitsi vrasi said

    191: Όχι δε λείπει, σωστά είχα μετρήσει την πρώτη φορά βιαστικά. Παλιό βιβλίο, κόλλησαν οι σελίδες όταν το φυλλομέτρησα «προσεχτικά» 🙂

  195. spyroszer said

    -Κεντρική θέση στο έργο έχει η εξέγερση των Ελλήνων και των Σλάβων κατά των Φράγκων, το 1293, και ο έρωτας της Ιζαμπώς με τον αρχηγό των εξεγερμένων, τον Νικηφόρο Σγουρό -κάτι που δεν ξέρω αν είναι εύρημα του Τερζάκη ή έχει ιστορική βάση.

    Δεν ξέρω αν απαντήθηκε το ερώτημα, αλλά η εξέγερση των Ελλήνων και Σλάβων του χωριού Γιάννιτσας κατά των Φράγκων και η κατάληψη της Καλαμάτας αναφέρεται στο γαλλικό κείμενο του Χρονικού (το ελληνικό σταματά το 1292) – για τον έρωτα με τον αρχηγό των εξεγερμένων δεν είμαι σίγουρος! Ο Καλονάρος, στην έκδοση του ελληνικού Χρονικού (1940), για το επεισόδιο της κατάληψης της Καλαμάτας από τους Σλάβους παραπέμπει στην κριτική έκδοση του γαλλικού χρονικού του Λονγκνόν στις παραγρ. 693-754 (αν σημείωσα καλά): «Livre de la conqueste de la princée de l’Amorée. Chronique de Morée (1204-1305), publiée pour la Société de l’Histoire de France par Jean Longnon. Paris, Laurens, 1911»
    http://www.persee.fr/web/revues/home/prescript/article/bec_0373-6237_1913_num_74_1_460880_t1_0401_0000_002

    Το γαλλικό Χρονικό, απ’ όσο είδα, δεν υπάρχει ονλάιν και δεν νομίζω να έχει μεταφραστεί στα ελληνικά. Θα ήταν ενδιαφέρον – λέω τώρα μια ιδέα – ο Νικοκύρης ή κάποιος άλλος στο ιστολόγιο να μας παρουσίαζε το απόσπασμα αυτό του Χρονικού.

    Εδώ στο βιβλίο του Σφηκόπουλου «Μεσαιωνικά Κάστρα του Μωριά εκδ. 1968» αναφέρονται και ονόματα των αρχηγών των εξεγερμένων: Λιανόρτης, Φάναρης, Λαβούλκας.
    http://books.google.gr/books?id=-WzsAAAAMAAJ&q=%CE%9B%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%81%CF%84%CE%B7+%CE%A6%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%81%CE%B7+%CE%9B%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BA%CE%B1&dq=%CE%9B%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%81%CF%84%CE%B7+%CE%A6%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%81%CE%B7+%CE%9B%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BA%CE%B1&hl=el&sa=X&ei=E_f1UufPCMGBywPHqYLwDw&ved=0CC0Q6AEwAA

  196. Ωραίο εύρημα αυτό Σπύρο!

  197. ἐπειδὴ στὴν Καλαμάτα πῆγα μόνο μία φορά, κι αὐτ[ὴ ἀπὸ τὴν Κυπαρισσλια γιὰ νὰ πάρω τὸ ΚΤΕΛ γιὰ Θεσσαλονίκη, τὸ κάστρο εἶναι ἐκεῖνο ποὺ βρίσκεται ἀπέναντι ἀπὸ τὸ ΚΤΕΛ;

    ὄντως ὡραῖο εὕρημα!

  198. Έλα να πάρεις! Και Χρονικά στα γαλλικά έχω… 🙂 https://drive.google.com/file/d/0B9U6_t0CIZxbNjdNNDZmV3QyT2M/edit?usp=sharing

  199. sarant said

    Μπράβο Γρηγόρη!

    (δουλειές μας ανοίγεις όμως 🙂

  200. spyroszer said

    Γρηγόρη τι ‘σαι συ; Μπράβο!
    197. Ναι φαίνεται απ’ τα ΚΤΕΛ.
    199. Έστω κάποια αποσπάσματα και μια γενική παρουσίαση. Το ‘χεις Νικοκύρη νομίζω 🙂

  201. rogerios said

    Είναι δυνατό να έχει ιστορική βάση ο «έρωτας» της Ισαβέλλας Βιλλαρδουίνης για ένα πρόσωπο που ανήκει στη φαντασία του Τερζάκη; Εκτός των άλλων, το 1693 η Ισαβέλλα φέρνει στον κόσμο το μοναδικό παιδί που γεννήθηκε από τον (δεύτερο) γάμο της με τον Φλωρέντιο τον Αννωνικό (Φλωρέντιο του Αινώ), τη Ματθίλδη/ Μαχώ.

    Είπαμε ότι το βιβλίο έχει αρκετές ανακρίβειες. Και κάποιες από αυτές τις υπαγόρευε το «εθνικό» πνεύμα της εποχής. Δεν είναι ανάγκη να τις εκλάβουμε ως ιστορικά γεγονότα.

  202. 201 Μάλλον όχι ακριβώς το 1693 😉

  203. sarant said

    Eντάξει, 1293.

  204. #199-200
    Σας ευχαριστώ.

  205. rogerios said

    Δύτη, μόνο 400 χρονάκια πίσω. 😉 😦 [να χαρώ την προσοχή μου κατά την πληκτρολόγηση, να χαρώ]

  206. Νέο Kid Στο Block said

    205. Είναι απ’τη χαρά σου που σκοτώσαμε το θεριό-Μπάοκ! Συγχωρείσαι! 🙂

  207. # 206

    Ιδιο σκορ με τον πλατανιά πέτυχες αλλά χειρότερο από τον Πανιώνιο. Πάντως πρόβλέπω να τερματίσεις 4ος και να κερδίσεις τον τίτλο της καλύτερης επαρχιακής ομάδας (με τέτοιο γηπεδάκι που χρησιμοποιείς μη περνιέσαι για τίποτε καλύτερο)

  208. Νεο Kid Στο Block said

    Tzi, ελα τωρα! Για χαλαρο ντορτι ησαστε ,οποτε να σαι ευχαριστημενος με το διμπαλο. 🙂

  209. sarant said

    Τζι, μην είσαι και τόσο σίγουρος για τα πλέι οφ, παρόλο που θα έχετε 1-2 βαθμούς προβάδισμα.

  210. Κιντ χωρίς πλάκα το ματς με τον Πλατανιά το έπαιξα διπλό και το σημερινό Χ πιστεύοντας πως θα βαστήξει τα προσχήματα ο Στέφενς και δεν θα συνεχίσει την προετοιμασία για Μπενφίκα και ημιτελικούς.
    Αλλά στο λέω και σένα και στον Νίκο πως όταν στα πλέηοφφς αναγκασθεί ο ΠΑΟ να παίξει τρεις βδομάδες συνέχεια όπως παίζει ο ΠΑΟΚ από τον Αύγουστο Τεάρτη -Κυριακή, θα γελάσει κάθε πικραμένος. Αν τελικά παίξει στα πλέηοφφς και δεν αποκλειστεί λόγω αδειοδότησης.
    Τσεκάρετε το σχόλιο για να το θυμηθείτε τότε.

  211. rogerios said

    Μπα, κι εγώ νόμιζα πως βασικό του αντίπαλο ο ΠΑΟΚ θεωρεί τον ΟΣΦΠ κι όχι ομάδες που ψώνισαν από το πανέρι κι απ’ τ’ αζήτητα και κινδύνεύουν όντως να μην πάρουν άδεια συμμετοχής σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Θα είναι φαντάζομαι λόγος να καυχιέται ο ΠΑΟΚ άμα περάσει τελικά τέτοιες ομάδες, έ; 😉 🙂

  212. Για τελευταία φορά θα γράψω κάποια αυτονόητα πράγματα μια που θεωρώ το επίπεδο εδώ μέσα πιο υψηλό από το αντίστοιχο των αθλητικών σάϊτ
    Τι κίνητρο είχαν οι παίκτες του ΠΑΟΚ για το ματς με τον ΠΑΟ ; Προφανώς κανένα για να βάλουν τα πόδια τους στη φωτιά και να λείψουν από το ματς με την Μπενφίκα, παρουσία και του Μισέλ παρακαλώ-όχι του Λιάπη, του Πλατινί-. Το πρωτάθλημα έχει τελειώσει προ πολλού και όποια ζημιά στη βαθμολογία διορθώνεται στα πλέηοφφς όπου τα μαζεμένα παιχνίδια ευνοούν τις πιο σκληραγωγημένες ομάδες από αυτές που συνήθισαν να παίζουν κάθε Κυριακή μόνο. Σαφώς κίνητρο έχουν και τα παιχνίδια κυπέλλου όπου ο πιθανός αντίπαλος θα είναι ο ΟΣΦΠ ή ο Ατρόμητος, ό,τι καλύτερο δηλαδή κυκλοφορεί σήμερα.
    Αρα λογικά έκαναν πάλι παιχνίδι «προετοιμασίας» μακριά από την τούμπα και τους οπαδούς τους όπως με τον Πανιώνιο και τον Πλατανιά.
    Τι κίνητρο έχει ο ΠΑΟ φέτος ;
    Ευρώπη δεν είχε, πρωτάθλημα ούτε γι’ αστείο, πιθανότατα δεν θα πάρει πάλι άδεια στα πλέη όφφς από Ευρώπη, κύπελλο πολύ δύσκολο με τελικό κάποιον από ΟΣΦΠ,. Ατρόμητο και ΠΑΟΚ άρα κάτι νίκες με ΟΣΦΠ και ΠΑΟΚ (με τον Ατρόμητο, δεν λέει) είναι εκ των ουκ άνευ για τους φίλους του όπως συνέβη και στον πρώτο γύρο όπου βέβαια έχασε και τα δυο παιχνίδια αλλά τα πάλαιψε πολύ και μετά…ξεφούσκωσε.

  213. rogerios said

    Μια και δεν έχω καμιά διάθεση να είμαι αυτός που θα ρίξει το επίπεδο, δεν πρόκειται να επιμείνω. Με το καλό να υποδεχθείτε το Μισέλ. 🙂

  214. Νέο Kid Στο Block said

    Μάλιστα…ο Μισέλ φταίει… ώρα ν’ακούσουμε και το σύνθημα «Τούμπα, Ιράν,Καμπότζη, Σαιντ-Ετιέν!» 😆
    Kι αφού έριξα το επίπεδο, αποχωρώ για το cubiculάκι μου και Λεκανόστια!
    (μη ξεσυνερίζεστε συμβάζελοι τον Τζι. Κρυφοβάζελος είναι κι αυτός, καθότι παιδιόθεν ήταν βάζελος ,αλλά μετά έπαθε το «κουλό» (ξέρω και χειρότερα. Κάποιος γνωστός μου ήταν βάζελος μέχρι τα 25 και μετά έγινε ακατανόμαστος!! )

  215. #211

    rogerios, στην κατάληξη το μέγεθος κάθε ομάδας καταλήγει ευθέως ανάλογο με το γήπεδο που χρησιμοποιεί και ο ΠΑΟ με την επιλογή ης Αλεξάνδρας έχει περιέλθει πλέον στο επίπεδο του Ατρόμητου, Πανιωνίου και Απόλλωνα. Θα πάρει λίγο καιρό να το συνειδητοποίησουν οι οπαδοί του όπως και οπαδοί της ΑΕΚ δεν καταλάβαιναν πως χωρίς γήπεδο δεν είχαν θέση στην Σούπερλίγκα μέχρι που υποβιβάσθηκαν και μιλάνε τώρα για γήπεδο 30-35 χικιάδων θέσεων (δεν τους κόβω για πάνω από 20 με τίποτα).
    Το να είναι ο ΠΑΟΚ πάνω από ομάδες μεμικρότερα γήπεδα είναι αυτονόητο πλέον, έχουν αλλάξει οι εποχές που υπήρχαν μόνιμα έσοδα από επιχορηγήσεις και ΟΠΑΠ τώρα υπάρχουν μόνο επενδυτές που βάζουν μια το πολύ δυο φορές χρήματα και μετά η ομάδα έχει έσοδα από Ευρώπη, γήπεδο και συμφραζόμενα

  216. #201 στὸ βιβλίο ἀναφέρεται ἡ γέννησι τῆς Μαχώς, τί ἐννοεῖς ὡς ἀνακρίβεια; Μἀλιστα ὑπάρχει καὶ παραπομὴ τοῦ Τερζάκη (μὲ ἀστερίσκο καὶ ὑποσημείωσι) ὅτι ἡ Μαχὼ ἦταν ἡ πιὸ δυστυχισμένη ἀπὸ τὴν δυναστεία. Ὁρίστε καὶ τὸ ἔργο δωρεάν: https://archive.org/details/hprinkpessaizamp00terzuoft

  217. sarant said

    216: Εννοεί το Νικηφόρο, φαντάζομαι, που δεν είναι ιστορικό πρόσωπο.

  218. Πώς ισχυρίζεται το Πανεπ. του Τορόντο ότι η Ιζαμπώ είναι not in copyright, τη στιγμή που ο Τερζάκης δεν έχει κλείσει ούτε 35 χρόνια πεθαμένος;

  219. sarant said

    Eίναι πολύ περίεργο.

  220. ππαν said

    Άλλο νομικό καθεστώς στον Καναδά. Ένα άλλο καναδικό ίδρυμα έχει ανεβάσει σε ελεύθερη χρήση χιλιάδες παρτιτούρες (http://imslp.org/wiki/Accueil)
    Εκεί παραπέμπει και στη νομοθεσία

  221. ππαν said

    Βέβαια έχετε δίκιο ότι τον Τερζάκη δεν τον πιάνει το 50χρονο, τον είχα για πιο παλιό

  222. spyroszer said

    Το Πανεπιστήμιο του Τορόντο συνεισέφερε το βιβλίο αλλά ο φορέας Internet Archive – Open Library ψηφιοποίησε το βιβλίο και το έχει ανεβάσει, ο οποίος έχει έδρα στο Σαν Φραντζίσκο, άρα καταρχάς το αμερικανικό δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας εφαρμόζεται, το αγγλοσαξωνικό, το οποίο έχει κάποιες διαφορές με το ευρωπαικό αλλά δεν ξέρω περισσότερες λεπτομέρειες. Βλέπω ότι στα βιβλιογραφικά στοιχεία δεν έχουν ούτε έτος θανάτου του συγγραφέα, ούτε ημερομηνία έκδοσης. Πιθανόν να το θεωρούν «ορφανό» το έργο, δηλαδή δεν υπάρχει κάποιος εμφανής δικαιούχος των πνευματικών δικαιωμάτων του έργου. Πάντως τα INTERNET ARCHIVE έχουν κατηγορηθεί για παραβιάσεις πνευματικών δικαιωμάτων και έχουν ως αμυντική γραμμή το fair use, την εύλογη χρήση του έργου, που δεν γίνεται για εμπορικό σκοπό κλπ. Από κει κει πέρα επειδή μιλάμε για το διαδίκτυο, άρα παγκόσμια χρήση του έργου, είναι περίπλοκα τα πράγματα και μπορεί να εφαρμόζεται διαφορετικό δίκαιο αναλόγως της περίπτωσης της προσβολής. Θεωρείται ότι η δυνατότητα κλήσης και φόρτωσης έργων πνευματικής ιδιοκτησίας μέσω ιντερνετ από κάθε χώρα στον κόσμο συνάγεται κατ’ αποτέλεσμα την εφαρμογή του συγκεκριμένου δικαίου της χώρας στην οποία έχει την έδρα ο καλών μια ορισμένη ιστοσελίδα.
    Τα Internet Archive στους όρους χρήσης έχουν σχετικές αναφορές:
    Some of the content available through the Archive may be governed by local, national, and/or international laws and regulations, and your use of such content is solely at your own risk. You agree to abide by all applicable laws and regulations, including intellectual property laws, in connection with your use of the Archive. In particular, you certify that your use of any part of the Archive’s Collections will be noncommercial and will be limited to noninfringing or fair use under copyright law.
    https://archive.org/about/terms.php

  223. Ανδρέας said

    Το περίεργο είναι ότι δείχνει 1900 στο archive.org

    H prinkpessa Izamp (1900)

    Ψάχνοντας τον ίδιο εκδοτικό οίκο «Athnai Bibliopleion ts «Hestias» I.D. Kollarou»
    στο archive.org τέσσερα βιβλία έχει και τις τέσσερις εγγραφές 1900 τις δίνει.

    archive.org/search.php?query=publisher%3A»Athnai+Bibliopleion+ts+»Hestias»+I.D.+Kollarou»

    Neoellnik metrik – Sarals, Gianns A

    Homrou Odysseia – Homer; Ephtalits, Argyrs, 1849-1924

    H prinkpessa Izamp – Terzaks, Angelos Dmtriou, 1907- Isabella, Princess of Achaea, 1254?-1311

    Ap’ tn Hellada (Volume 1) – Myribls, Strats

  224. Silent Bob said

    Σχετικά με το δυναμάρι.
    Έχω ακούσει από γιαγιά μου στη Σπάρτη πριν χρόνια, μία και μόναδική φορά, την εξής παροιμία:
    Αστράφτει στο Λεοντάρι,πιάσε γέρο δυναμάρι.
    Όπου Λεοντάρι είναι χωριό της Αρκαδίας στο βόρειο άκρο του Ταϋγέτου. Φαίνεται ότι όταν πιάνει καταιγίδα προς τα εκεί, κατεβαίνει προς τη Σπάρτη μετά.

    Άσχετο. Ένας αναχρονισμός που μου είχε χτυπήσει πολύ άσχημα, είναι στο ντοκιμαντέρ του National Geographic «Το Ευαγγέλιο του Ιούδα», όπου ο Ιούδας κρεμιέται από ευκάλυπτο ανάμεσα σε φραγκοσυκιές και αθάνατους. Ιδού:

    Έτσι και αλλιώς η δραματοποίηση στα ντοκιμαντέρ συνήθως δεν μου αρέσει καθόλου.

  225. […] […]

  226. Rogue said

    Ετυμολογικό υστερόγραφο (άντε να το γράψω κι εδώ να βρίσκεται): Δεν της φαίνεται καθόλου, αλλά η ναβάχα είναι μακρινό ξαδερφάκι του ξυραφιού. Το ισπανικό navaja προέρχεται απ’ το λατινικό novacula (“ξυράφι, κοφτερό μαχαίρι”), το οποίο όμως δεν είναι αυτό που φαίνεται (ευτυχώς, γιατί τότε θα σήμαινε “καινούργιος κώλος”…), βγαίνει από ένα αμάρτυρο πρωτοϊταλικό *(ks)nowatlo-, και το βλέπετε αυτό το ξεκάρφωτο το ξ εκεί μέσα που στην πορεία εξέπεσε; Είναι απ’το πρωτοϊνδοευρωπαϊκό *ksnew- ή *ksunyo- (“ξύνω, ακονίζω”), η ρίζα είναι *kes-. Και από κεί προέρχονται και τα αρχαιοελληνικά ξύω και ξυρόν, απ’ όπου το ξύνω και το ξυράφι.

    Άλλα περί ναβάχας (ιστορία, εικονίτσες κλπ) εδώ.

  227. sarant said

    Ευχαριστούμε πολύ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: