Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ένα παιδί πέντε χρονών κι ένα βιβλίο

Posted by sarant στο 16 Φεβρουαρίου, 2014


Σήμερα έχουμε γενέθλια, το ιστολόγιο κλείνει τα πέντε του χρόνια, μια και έκανε τα πρώτα του βήματα στις 16 Φεβρουαρίου του 2009. Οπότε, παρακαλώ να μου συγχωρήσετε την αυτοαναφορικότητα του σημερινού άρθρου, που σπρώχνει σε αναβολή το συνηθισμένο για τις Κυριακές φιλολογικό άρθρο μας, αν και σκοπεύω να επανορθώσω, προσφέροντας ένα βιβλίο και μάλιστα ένα βιβλίο που σημαίνει κάτι για μένα.

Σε ηλικία πέντε χρονών το παιδί πηγαίνει στο νηπιαγωγείο, τα πεντάχρονα ιστολόγια οδεύουν προς την τρίτη ηλικία. Στα πέντε χρόνια που είμαστε μαζί,  έχουν δημοσιευτεί συνολικά 1848 άρθρα (με το σημερινό), σημαδιακό νούμερο. Αυτά τα πέντε χρόνια είχαν συνολικά 1827 μέρες, δηλαδή αναλογεί ένα άρθρο τη μέρα και κάτι παραπάνω. Συνολικά έχετε κάνει λίγο περισσότερα από 205.000 σχόλια, ενώ το ιστολόγιο έχει δεχτεί 7.307.000 επισκέψεις. Αν περιοριστούμε στα στατιστικά στοιχεία του τελευταίου χρόνου, είχαμε: 355 άρθρα, 46.000 σχόλια, 2.270.000 επισκέψεις.

Μέσα στη χρονιά που μας πέρασε, δηλαδή από τις 16 Φεβρουαρίου 2013 ίσαμε σήμερα, το άρθρο με τις περισσότερες επισκέψεις ήταν εκείνο για τη δήθεν Μαθηματική δομή της ελληνικής γλώσσας, ακολούθησε δεύτερο το άρθρο για τον Ψιλοκομμένο Καβάφη, και στην τρίτη θέση ήρθε ένα παλιό άρθρο με παροιμιακές εκφράσεις για το νερό. Το άρθρο για τον Καβάφη (θυμάστε, τότε με τα λεωφορεία που είχαν πάνω τους αποσπάσματα από στίχους του) έσπασε κάθε ρεκόρ επισκέψεων τη μέρα που δημοσιεύτηκε (17.10.2013), αλλά μετά είχε λίγες επισκέψεις, ενώ το άρθρο για το νερό έχει σταθερή ροή επισκεπτών (σκόπιμο το λογοπαίγνιο) στις αρχές κάθε σχολικής χρονιάς, επειδή κάποια γλωσσική άσκηση της πρώτης γυμνασίου, αν θυμάμαι καλά, ζητάει από τους μαθητές να βρουν εκφράσεις με το νερό. Αν πάμε στα άρθρα που έχουν τις περισσότερες επισκέψεις μέσα στα πέντε χρόνια του ιστολογίου, η πλάστιγγα γέρνει ακόμα περισσότερο υπέρ των άρθρων που έχουν σταθερή ροή επισκεπτών άσχετα με την επικαιρότητα. Πρώτο είναι το άρθρο για τα Στιχάκια του στρατού, δεύτερο το άρθρο για τα Εφτά φωνήεντα, τρίτο το άρθρο με τις εκφράσεις για το νερό, στην τέταρτη θέση το άρθρο για τον Ισίδωρο Πόσδαγλη, που κάθε τόσο κάποιος ξαναφέρνει τη συζήτηση σε αυτό τον μύθο, στην πέμπτη θέση το άρθρο που είπαμε για τη μαθηματική δομή της γλώσσας, ενώ την έκτη θέση έχει το άρθρο για τα Πράσινα άλογα (και όχι βεβαίως πράσσειν άλογα που λένε κάποιοι).

Όλα αυτά τα χρόνια, υπάρχουν οι τακτικοί και οι λιγότερο τακτικοί αναγνώστες του ιστολογίου, πολλοί έχουν γραφτεί και “συνδρομητές” (ο μετρητής μου λέει 7357 άτομα), οπότε ειδοποιούνται με ηλεμήνυμα ή με άλλον τρόπο κάθε φορά που ανεβάζω καινούργιο άρθρο, άλλοι ειδοποιούνται για τις δημοσιεύσεις από το Φέισμπουκ, υπάρχουν όμως και οι αναγνώστες που φτάνουν στο ιστολόγιο εντελώς τυχαία μέσω γκουγκλ, έχοντας κάνει αναζήτηση για κάποια λέξη ή φράση. Αυτή την εβδομάδα, οι συχνότεροι όροι αναζήτησης, πέρα από το «Σαραντάκος» (με ή χωρίς τόνο ή και στο λατινικό) είναι, μεταξύ άλλων, «αρχαία ελληνικά και μαθηματικά», «ζεια αλεύρι», «βιβλίο που εξηγεί τις παροιμίες», «στιχάκια στρατού», αλλά και πιο εξωτικές αναζητήσεις όπως «ινδιανικεσ ιστοριεσ για λυκουσ», «ti simainei i ekfrasi mas fotises», «παροιμιες με μαρία» ή «μπορώ να αγοράσω σκέτη άδεια ταξί» -μακάρι να έβρισκαν όλοι αυτό που αναζητούν.

Συνολικά μέσα στη χρονιά που πέρασε, οι όροι αναζήτησης που χρησιμοποιήθηκαν περισσότερο ήταν: πας μη έλλην βάρβαρος, πράσσειν άλογα, μεζεδάκια, ζνίχι, οι λέξεις έχουν, άμπακος. Αν αναρωτιέστε για το ζνίχι, τη μοναδική ελληνική λέξη που αρχίζει από ζν-, ιδού το σχετικό άρθρο, από το 2010.

Έλεγα πιο πάνω ότι εξαιτίας των γενεθλίων δεν θα έχουμε σήμερα το συνηθισμένο κυριακάτικο φιλολογικό άρθρο, αλλά σκοπεύω να αναπληρώσω, προσφέροντάς σας ένα ξεχωριστό βιβλίο, το μοναδικό βιβλίο του Νίκου Σαραντάκου. Εννοώ βέβαια τον παππού μου, που είχε ακριβώς το ίδιο ονοματεπώνυμο και πατρώνυμο με μένα (αλλά και ΑΦΜ, πράγμα που προκάλεσε αρκετούς μπελάδες!), τον ποιητή Άχθο Αρούρη, που το μοναδικό του βιβλίο δεν πρόλαβε να το βγάλει ο ίδιος, αλλά το εκδώσαμε εμείς στην πρώτη επέτειο του θανάτου του, τον Μάρτιο του 1978.

Πρόκειται για την ποιητική συλλογή ‘Της Κατοχής και του Στρατόπεδου’, ποιήματα σε παραδοσιακό ισόμετρο στίχο, εμπνευσμένα από την κατοχή, την εθνική αντίσταση και τις μεταπελευθερωτικές διώξεις των αντιστασιακών.

Μπορείτε να το κατεβάσετε ολόκληρο από εδώ.

Advertisements

106 Σχόλια to “Ένα παιδί πέντε χρονών κι ένα βιβλίο”

  1. Νέο Kid Στο Block said

    Χρόνια πολλά και καλά και δημιουργικά Νίκο!
    Τιμή μου που συμμετέχω στο ιστολόγιο αυτό! Kαι το εννοώ αυτό, δεν είναι σχήμα λόγου!

  2. Hellegennes Alexandrine said

    Τα συγχαρητήριά μου, πολύχρονο το ιστολόγιό σου! Εύχομαι κάθε επιτυχία και σε σένα και στο ιστολόγιο, να είσαι πάντα δημιουργικός και να μας προσφέρεις υπέροχα, ποιοτικά, δημιουργικά άρθρα! Χρόνια πολλά!

  3. spiral architect said

    Καλημέρα.
    Πολύχρονοι και αυτό εδώ και εσύ! 🙂

  4. π2 said

    Πολύχρονο το πεντάχρονο και πάντα τέτοια μπερεκέτια.

  5. Let’s το εξαμερικανίσουμε λιγουλάκι :

    Happy birthday dear ιστολόγιο , happy birthday to you (και της κόρης)

  6. Γς said

    Χρόνια πολλά!

    >αυτοαναφορικότητα

    Ενα όρος που δίνει και παίρνει στις επιστημονικές εργασίες.
    In Karamitros et al (20011) π.χ.:

    «Kaamitros (2009) noticed that Karamitrοs (2004) claims…»

  7. Καλημέρα και χρόνια πολλά!
    Μια μικρή παρατήρηση για τα στατιστικά εν αναμονή της εμφάνισης του μάγου: έχω την αίσθηση, από τα δικά μου, ότι τους τελευταίους μήνες κάτι έχει αλλάξει με την γκουγκλ (υποθέτω) και οι περισσότεροι όροι αναζήτησης δεν εμφανίζονται (και επιβεβαιώνομαι εδώ: http://en.support.wordpress.com/stats/#search-engine-terms )

  8. atheofobos said

    Πλησιάζοντας στα γενέθλια των 8 ετών στην μπλογκόσφαιρα, μπορώ να εκτιμήσω, ίσως καλύτερα από πολλούς άλλους, το τι δουλειά χρειάζεται αλλά και μεράκι να διατηρείς ένα ιστολόγιο σαν και το δικό σου σε καθημερινή βάση και ταυτόχρονα κάθε νέα ανάρτηση να είναι καλύτερη από τις προηγούμενες.
    Σε ευχαριστούμε για την προσφορά σου και εύχομαι να συνεχίσεις με την ίδια διάθεση για πολλά χρόνια ώστε να μας προσφέρεις καθημερινά την απόλαυση να σε διαβάζουμε.

  9. Ήρα-Ήρα-Γηραιός said

    έτη πολλά και δημιουργικά!

  10. maderius said

    καλημερα

    να τα εκατομυριασεις τα αρθρα
    χαιρομαστε να τα διαβαζουμε
    οπως επισης και πολλους απο τους σχολιαστες σου

  11. gbaloglou said

    Μια ανεπανάληπτη πενταετία — το λέω και μεταφορικά και κυριολεκτικά, καθώς δεν πιστεύω ότι ο νοικοκύρης θα καταφέρει να συνεχίσει με τον ίδιο ρυθμό για άλλα πέντε χρόνια … μακάρι όμως να με διαψεύσει!!!

  12. christos k said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά για τη σελίδα. Εύχομαι να έχεις πάντα την όρεξη να μας προσφέρεις όλα αυτά τα ενδιαφέροντα που γράφεις όλα αυτά τα χρόνια.

  13. Γς said

    10:
    >δεν πιστεύω ότι ο νοικοκύρης θα καταφέρει να συνεχίσει με τον ίδιο ρυθμό για άλλα πέντε χρόνια

    Μόνο πέντε;

  14. spiral architect said

    @7: Δύτη, για ψάξου λίγο με μια άλλη μηχανή αναζήτησης: DuckDuckGo.
    Χωρίς να έχω ιστολόγιο της wp -οπότε δεν ξέρω συμπεριφορές σε στατιστικά αναζήτησης παλιότερα και τώρα- η πολιτική της google έχει αλλάξει από πέρσι το φθινόπωρο, από τότε που εμφανίστηκε αυτό το «Τα cookie μάς βοηθούν να σας παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Εφόσον χρησιμοποιείτε τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση των cookie από εμάς.»
    Περισσότερα εδώ. 😉

  15. πέντε χιλιάδες ἰσογραμμικὰ χρόνια εὔχομαι

  16. Σπάιραλ, δεν με πειράζει να μην ψάχνω ανώνυμα –το πρόβλημά μου είναι ότι δεν βλέπω πια τους όρους αναζήτησης όσων με ψάχνουν. Εντάξει, δεν έχασε η Βενετιά βελόνι κιόλας. 🙂

  17. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και για τις ευχές, είστε όλοι υπέροχοι!

    7-16:Δύτη έχεις δίκιο, δεν το είχα προσέξει, το 80%+ των αναζητήσεων είναι με Unknown search terms.

  18. spiral architect said

    @17: Αν ψάχνεστε με τη google, μπορεί να έχετε και τα τυχερά σας! 😀

  19. physicist said

    Τι, δεν έχει πια «μπουταρεσ της βερασ κρουσκασ»;

    Πολύχρονο!

  20. spiral architect said

    @18: Αυτό εδώ:

    σχετίζεται έμμεσα και με την χθεσινή ανάρτηση. 😉

  21. Γς said

    Πω πω κάτι οο!

  22. Γς said

    22->¨19
    ταν οο

  23. 20 Εμ, Φυσικέ μου, αυτό ακριβώς λέμε! 🙂

  24. physicist said

    #24. — 😉

    (Πέρασε η τενοντίτιδα;)

  25. (25 Χμ, ας λέμε ότι πέρασε. Αυτοσχεδίασα με κάτι επίδεσμους, κάτι αντιφλεγμονώδη, ό,τι μπορούσα για να αποφύγω να πάω σε γιατρό)

  26. physicist said

    #26. — (Αν επιμείνει, που δεν το εύχομαι, να πας σε ωριλά 🙂 )

  27. (Σωστά, πού να μπλέκουμε με ορθοπ*δικούς! 😀 )

  28. physicist said

    #28. — :D, ωραίος!

  29. Χρόνια πολλά και καλά, Νικοκύρη!!! Φχαριστούμε για το δώρο!!!

  30. Η κρυπτογράφηση έρχεται και με τα καλά της και με τα κακά της· στους λιγότερους όρους αναζήτησης αναφέρομαι. Βέβαια, καλή κρυπτογράφηση είναι αυτή που ούτε ο πάροχός της μπορεί να την σπάσει… Τώρα για γούγλη και ντακ ντακ, θα προτιμήσω να σιωπήσω· γενέθλια έχουμε, βάλ’ τα κι αυτά στους άθλους τη γέννας. 🙂

  31. Jimakos said

    Χρόνια πολλά στο ιστολόγιο και κυρίως σε σένα Νικοκύρη, που το κρατάς ακμαίο και δυναμικό! Στα 2,000 ποστ, μια περιποιημένη σπαμακόπιτα!

  32. Γιάννης Κουβάτσος said

    Χιλιόχρονοι και δημιουργικοί, Νικοκύρη, κι εσύ και το ιστολόγιο!

  33. BLOG_OTI_NANAI said

    Χρόνια πολλά καταρχάς και να γίνουν πολλαπλάσια.

    Αυτό που μου έκανε εντύπωση και δεν το είχα δει, είναι το θέμα για τον Ισίδωρο Πόσδαγλη. Προφανώς, το διαδίκτυο προσφέρει πεδίο δράσης στους πνευματικούς απογόνους του Κωνσταντίνου Σιμωνίδη.

    Από περιέργεια ψάχνοντας, το κοντινότερο στο Πόσδαγλης όνομα που μπόρεσα να βρω, είναι το ΠοσδογάνηςΤο τραπεζουντιακόν χρονικόν Μιχαήλ Παναρέτου«, «Νέος Ελληνομνήμων«, 4 (1907), σ. 275).

    Μου κάνει εντύπωση πως του’ ρθε ένα ανύπαρκτο όνομα. Συνήθως μπορείς να βρεις τι υπάρχει, αλλά πιο δύσκολο να βρεις το ανύπαρκτο. Ήταν πάντως ένα καλό θέμα.

  34. Πέντε χρόνια και περισσότερα άρθρα από ό,τι ημέρες! Καλά, βρε θηρίο, δεν αρρώστησες ποτέ; Δεν έτυχε ποτέ να έχεις τόση δουλειά που να μην προφτάσεις να γράψεις; Δεν έτυχε ποτέ να μην έχεις έμπνευση, επιτέλους; Πάντα καλά και χαλκέντερος!

  35. spyroszer said

    Χρόνια πολλά Νικοκύρη. Να σε χαιρόμαστε και να σε διαβάζουμε για πολλά χρόνια ακόμα.

  36. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

  37. Γς said

    35:
    Μην απορείς. Τέτοιος ήταν πάντα.

    Καλά το είχα καταλάβει τότε ότι μια τέτοια κατάληξη θα είχε.

    Ερωτευμένος! Στο τέλος το παντρεύτηκε. Το διαδίκτυο.
    Ολη μέρα μαζί κι το βράδυ μαζί πάνε για νάνι.

  38. skol said

    Χρόνια πολλά και καλή συνέχεια!

    11: Ο ρυθμός αναπόφευκτα δεν μπορεί να παραμείνει ο ίδιος. 😦

    💡 Μπορεί όμως να αυξηθεί 🙂

  39. ππαν said

    Χρόνια πολλά! Διάβαζα χτες βράδυ τα πρώτα πρώτα σου άρθρα -και διάβασα μοπόλικα. Παρατήρησα πως ήταν πολύ σύντομα συνήθως, ευτυχώς που τα μεγάλωσες με τον καιρό!

  40. ππαν said

    Ξέχασα: ευχαριστούμε για το δώρο, ε;

  41. spiral architect said

    Kι ένα δώρο για τους (μ)ΠΑΟΚτζήδες του ιστολογίου:
    (όνομα και τζι χωριό)
    Δέκα κοινά στοιχεία κυβέρνησης – ΠΑΟΚ 😀

  42. Πολύχρονο το μπλόγκι και γερός ο Νικοκύρης του. Να τα κατοστήσει το πρώτο (άρα πόσο θα πάει ο δεύτερος; Του φτάνει; )

    Αλήθεια, μπήκα στην πρώτη ανάρτηση και διάβασα κάποιες θέσεις και απόψεις του ξεκινήματος. Σήμερα τι απ’ αυτά μένει; πώς αντιμετωπίζεται ο «παλιός» ιστοχώρος και πώς το «καινούριο» μπλογκ; Η πρόθεση για αναδημοσίευση μ’ έκανε να φάξψ πότε ήταν η τελευταία ανάρτηση στο Σαραντάκος κομ. Στο τι νέο υπάρχει, φαίνεται πως το τελευταίο που μπήκε εκεί ήταν κάνα χρόνο μετά απ’ τα γεννητούρια. Το παιδί έφαγε το μπαμπά:)

  43. stratosbg said

    Reblogged this on a hairless ape.

  44. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    40: Μερικές φορές τη νοσταλγώ εκείνη τη συντομία των πρώτων άρθρων 🙂

  45. sarant said

    43: Κάτι είχα γράψει, παραφράζοντας το «να δούμε αν τούτο θα φάει εκείνο» του Κολοκοτρώνη.

  46. Για όσους ασχολούνται με χειρωνακτικές σαρώσεις βιβλίων κι επιμέλεια των ψηφιακών αντιγράφων στη συνέχεια, να πω ότι δεξί χέρι αποτελεί το Scan Tailor, δωρεάν εφαρμογή ανοιχτού κώδικα. Το βίντεο είναι κατατοπιστικό.

  47. dr7x said

    Εις πολλά ακόμη άρθρα και σχόλια, Νικοδέσποτα!

  48. spiral architect said

    @47: Πολύ καλό, αν και δεν έχω (εδώ και τόσα χρόνια) σκάνερ.

  49. Voulagx said

    Καλή πρόοδο στο νήπιο! Άντε με το καλό να πάρει και πτυχίο πανεπιστημίου!

  50. Παγανιστής said

    Κύριε Σαραντάκο,

    ευχαριστώ κι εγώ για όσα μάς προσφέρετε επί 5 έτη, καίτοι πρωτο-εμβήκα εις το ιστολόγιόν σας μόλις τον περασμένο Νοέμβριο.
    Θέλω επίσης να σάς συγχαρώ για την ποιητική συλλογή του πάππου σας Νικολάου Σαραντάκου, που μάς προσεφέρατε δωρεάν. Χωρίς να σάς κολακεύω, θέλω να σάς είπω το εξής: Πρόκειται για μία ποίηση στο στύλ του Βάρναλη, αλλά μερικά ποιήματα του πάππου σας είναι πολύ ανώτερα του Βάρναλη. Και το λέω εγώ, ένας συνταξιούχος καπετάνιος ποντοπόρων πλοίων, που έχω διαβάσει πολλή ποίηση στην ζωή μου, στις χιλιάδες ώρες που εργαζόμουν μεσοπέλαγα…

    Μερικά ποιήματα του πάππου σας με συνεκίνησαν σφόδρα (είμαι και 62 ετών). Ιδίως με συνεκίνησε (επειδή έχω φοβερή αδυναμία στις γάτες) το ποίημα «Αλεξαντρίτσα» της σελίδος 43, που περιγράφει την ζωή του κρατουμένου πάππου σας στην Ναζιστική Φυλακή και θα παραθέσω ολόκληρο, για να το διαβάσουν μερικές αγαθές ψυχές, εδώ και εκεί στην απεραντοσύνη του Σύμπαντος…

    Η ΑΛΕΞΑΝΤΡΙΤΣΑ

    Αύτή ήτανε χαφιές στό γυναικείο
    μά καί γιά μάς νιαζότανε πολύ
    μιά κι’ εϊμασταν στήν ϊδια τήν αύλή
    -δέν εΙχε τό στρατόπεδό μας δύο .

    Τή λέγαν Άλεξάντρα. Γυναικάρα … !
    ‘Άξεστος χαρακτήρας καί τραχύς
    ‘Ίσως μαντάμα σέ οίκον ανοχής
    Καί πούλαγε τό πάν γιά μιά δεκάρα .

    Φόραγε πασουμάκια από σαμπρέλλα
    και βάδιζε σάν ήσκιος. δίχως κρότο.
    Τή μυριστήκαμε όμως μέ τό πρώτο .
    καί φυσικά. τό ρίχναμε στήν τρέλλα .

    ‘Ερχόταν ενας γάτος κεί στή μάντρα
    μισόστραβος, κουτσός καί κοκαλιάρης;.
    γιά τίποτε άποφάγια ό φουκαριάρης …
    καί μείς τόνε βαφτίσαμε Άλεξάντρα.

    Κι’ άκουγες: Άλεξάντρα! Άλεξαντρίτσα!
    κι όταν έκείνη γύριζε: «τί θές;»
    -Τό γάτο μας φωνάζουμε, μαθές …
    δέν έχουμε παρτίδες μέ κορίτσια …

    Σκύλλιαζε ή ‘Αλεξάντρα μ’ δλα αύτά
    κι άρχιζε ένα πρωτότυπο βρισίδι.
    ‘Όμως έμείς μέ τούτο τό παιχνίδι
    ξεχάναμε προβλήματα καφτά!

    Ποϋ νάειναι ή Άλεξάντρα αυτήν τήν ώρα;
    -Ποιόνε σκοτίζουν τέτοιες απορίες;
    Έδώ γλυτώσανε ούλοι οί καρχαρίες
    γιά μιά μαρίδα θά. μιλάμε τώρα;

    Επιτρέψτε μου να επανέλθω σε κανένα δίωρο με μιά μεγάλη ένσταση για ένα ποίημα του πάππου σας…

  51. Γς said

    Ανοιγα τα αυτοκίνητο και της είπα.

    -Ελα κοντά μου αγάπη μου.
    Και ήρθε.
    -Καλά το είχα καταλάβει.
    Η γειτόνισσα μου.

    Μόνο που εγώ στην κόρη μου μίλαγα.

    Και καμία από τις δυο δεν λεγόταν Αλεξάνδρα

  52. gmich said

    Δεν θυμάμαι πότε ακριβώς μπήκα (τυχαία) στο ιστολόγιο αν είναι 4 ή 5 χρόνια. Από την πρώτη στιγμή με τράβηξε σαν μαγνήτης και έγινα φανατικός αναγνώστης. Η αρχική ευχαρίστηση διαβάζοντας τα άρθρα έγινε πλέον καθημερινή ανάγκη. Να είσαι πάντα γερός για να γράφεις για πολλά- πολλά. χρόνια .

  53. Costas said

    Πολύχρονο! Πράγματι, φοβερές επιδόσεις. Ευχαριστίες και για το βιβλίο. Α προπό:

    Όμως εμείς με τούτο το παιχνίδι
    ξεχάναμε προβλήματα καφτά!

    Αυτό το ξεχάναμε είναι ξεχνάγαμε, ή κάποιου άγνωστου σε μένα ρήματος ξεχάνω, που δεν ξέρω τι μπορεί να σημαίνει;

  54. Ανδρέας said

    Να είστε καλά και πάντα τέτοια κε Σαραντάκο.

  55. Ανδρέας Καλογερόπουλος said

    Χωρίς πλάκα, είστε η ιστοσελίδα που ανοίγω πιο συχνά μετά από το facebook.

    Πάντα τέτοια.

  56. Μαρία said

    Πολύχρονο.
    Για τον εικονογράφο της συλλογής του παππού εδώ:
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/12/15/miltis/

  57. #49 δεν έχω (εδώ και τόσα χρόνια) σκάνερ
    Δεν είναι απαραίτητο να σκανάρεις εσύ 😉

  58. Προσγολίτης said

    Πιτσιρίκο, είσαι γίγας!

    Σου εύχομαι υγεία και δύναμη για πολλές ακόμα δημιουργικές πενταετίες.

  59. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    35: Πέρσι τον Σεπτέμβρη είχα αρρωστήσει κι έκανα κάμποσες μέρες να ανεβάσω άρθρο, γιαυτό και η πέμπτη χρονιά είχε κάτω από 365 αναρτήσεις.

    47: Διάβασα απρόσεχτα την παρουσίαση του προγράμματος και νόμισα ότι εκτός από το ίσιασμα κτλ. τα πεντεφάρει κιόλας, με αποτέλεσμα να απογοητευτώ….

    54: Το ξεχάνω, μεσαιωνικό, είναι ο αρχικός τύπος του ξεχνάω. Από τον αόριστο (ξέχασα, να ξεχάσω) μεταπλάστηκε ο νέος ενεστώτας. Σε παλιά λεξικά το βρίσκεις το «ξεχάνω». Εκτός από τον παππού μου, τον τύπο τον έχει κι ο Ελύτης (όλα του κόσμου τ’ άδικα ξεχάνονται) -πιθανόν να είναι μυτιληνικός ιδιωματισμός.

  60. Φωτοτυπάκιας said

    Σας εύχομαι, κ. Νίκο, να είστε καλά, και να τα βάζετε για πολύ καιρό ακόμα με όλους τους βλάκες και τις βλακείες τους, που μέσω διαδικτύου πολλαπλασιάζονται πιο γρήγορα κι απ’ τα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας!!
    Η μορφή, ο ρυθμός και η οπτική των ποιημάτων του Ν. Σαραντάκου (Άχθου Αρούρη) μου θυμίζουν Νίκο Καββαδία, μόνο που οι στίχοι του παππού σας δεν στάθηκαν τόσο τυχεροί όπως του ναυτικού ποιητή, που μελοποιήθηκαν κατά κόρον. (Ίσως επειδή δεν έχουν «εξωτικό» άρωμα!)

  61. o palios said

    Eίναι μιά αρρώστεια αλοιώτικη από τίς άλλες.Οσο χειροτερεύει τόσο πιό πολύ σού αρέσει καί δεν θέλεις να γιατρευτείς.Το όνομά της Σαραντακίτις.
    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ με ΥΓΕΙΑ

  62. Αξιότιμε Κε Σαραντάκε,
    για τήν επέτειον τού ωραίου αυτού μόχθου σας έχετε και από εμένα τίς ειλικρινείς μου ευχές και τίς θερμές μου ευχαριστίες για όσα ενδιαφέροντα προσφέρετε ακούραστα και τόσον πρόθυμα στό κοινό σας. Μολονότι δεν είμαι από τίς καθημερινές σας επισκέπτριες, αναπληρώνω συχνά τά κενά διαβάζοντας μαζεμένα τά προηγούμενα άρθρα σας καθότι μέσα από αυτά πάντα αναδύεται κάτι που μέ αγγίζει (όπως και από τά συνακόλουθα σχόλια τών αναγνωστών σας πάντα κάτι θα βρεθή να μέ γαργαλήσει…!). Παρακαλώ, ευαρεστηθείτε να δεχθείτε τά συγχαρήτήριά μου.

  63. Χρόνια πολλά και να μας δίνεις κουράγιο σ’ αυτές τις σκοτεινές μέρες που μας ξημέρωσαν και τις άλλες, τις κατάμαυρες, που έρχονται.

    Δεν ταιριάζει το Πέντε χρόνια συ με τυραννάς, ούτε το Πέντε χρόνια δικασμένος, οπότε:

    Βέβαια, το μπλογκ δεν είναι πέντε χρονώ, ούτε μοιάζει με ένα νήπιο που σούρνεται και μπουσουλάει και που μόλις τώρα έμαθε να μιλάει σωστά.

    Είναι μεγαλύτερο σε ηλικία, γιατί, αν και τα μπλογκ ζουν καμιά φορά περισσότερο από τους ανθρώπους, τα χρόνια τους μετράνε όπως των σκύλων.

    Ένας χρόνος τους αντιστοιχεί σε εφτά ανθρώπινους.

    Άρα το διαδικτυακό παιδί του Νίκου Σαραντάκου τώρα είναι 35 χρονώ, ένας έμπειρος, αλλά ακόμα νέος και σφριγηλός πολεμιστής , έτοιμος για καινούριες μάχες. Κατά της αμάθειας, της ημιμάθειας και του γενικευμένου ελληνο-ψεκασμού.

  64. Ανδρέας «Κουπονιώτης» said

    Το ήδη πεντάχρονο πετάχτηκε μεγάλο και ώριμο από το κεφάλι του μπαμπά, σαν την Αθηνά, και άρχισε αμέσως να δημιουργεί. Χρόνια του πολλά!

  65. Παγανιστής said

    Κύριε Σαραντάκο,

    όπως προανήγγειλα (σχόλιο 51), επανέρχομαι για να σχολιάσω έν ποίημα του πάππου σας που με συνετάραξε και επιθυμώ να το σχολιάσω.
    Πρόκειται διά το ποίημα «Ο Δεσποινίδας» που εκτείνεται εις τας σελίδας 27 και 28. Εις την 6ην στροφήν του (μετρίου, κατά τα άλλα) αυτού ποιήματος, διαβάζουμε επί λέξει το εξής διδακτικώτατον τετράστιχον:

    «Ο Δεσποινίδας
    ………………………………..

    …Στο κάτω κάτω οί Γερμανοί καί σά φυλή
    εlναι ξεχωριστοί. Ξανθοί, λεβέντες όλοι
    πολλοί σάν τό Χριστό, Γεροί, άψηλοί,
    ετούτοι εδώ. Κι’ οι άντίκρυ τους χαχόλοι .»

    Για έναν άνθρωπο όπως εγώ, αγαπητέ κ. Σαραντάκο, αυτή η στροφή του πάππου σας αξίζει μιά περιουσία. Διότι αποκαλύπτει το γιατί οι Ρωμηοί χαχόλοι (και δή αι Ρωμηαί γυναίκες) αγάπησαν τόσο πολύ τον αποσυνάγωγο Εβραίο Ραββίνο Ιησού Χριστό: Διότι τον εφαντάζοντο ως έναν ξανθό, λεβέντη, αψηλό, γερό νέο της Αρείας Φυλής, ενώ ο φουκαράς ο Χριστούλης ήτο είς κακάσχημος Σημίτης, όπως έχουν αποδείξει οι μεγαλύτεροι επιστήμονες ανθρωπολόγοι

    http://www.pare-dose.net/536

    Σάς ερωτώ ευθέως, κ. Σαραντάκο: Δεν είναι ρατσιστικόν διά τας άλλας Φυλάς αυτό που γράφει ο πάππος σας και ήτο γενική πεποίθησις εκείνη την εποχή; Διατί να ομοιάζει ο Ιησούς Χριστός με τους Γερμανούς και όχι με τους Φιλιππινέζους; Διατί να μήν τον φαντασθούμε ως.. έναν Νέγρον και δή Πυγμαίον; Απλούστατα, διότι μόνον έτσι θα τον ερωτεύοντο αι γυναίκες της Λευκής Φυλής: Ως έναν ξανθό, αψηλό, γερό, λεβέντη Γερμανό!.. Κάτι αντίστοιχο αυτού που συνέβη με τον Ερυθρό Εγκληματία Τσέ Γκεβάρα, που τον ερωτεύτηκαν τα κοριτσάκια όλου του κόσμου, μόνο και μόνο επειδή υπήρξε καλλονός…

    ΚΑΤΑΛΗΓΩ: Η μαρτυρία του πάππου σας είναι συγκλονιστική; Δεν υπήρχε περίπτωσις να αποβλακωθεί τόσο πολύ η Λευκή Φυλή και να λατρεύσει έναν αποσυνάγωγο Εβραίο Ραββίνο, αν δεν τον ταύτιζαν οι δημιουργοί του Χριστιανισμού με το καλύτερο ανδρικό πρότυπο της Αρείας Φυλής. Μιλάμε για παράνοια…

    Αλλά θα επανέλθω σε κανένα τρίωρο για να σχολιάσω και άλλα ποιήματα του πάππου σας…

  66. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια και για τα καλά σας λόγια!

    66: Μη μας διαφεύγει ότι εδώ δεν μιλάει ο ποιητής αλλά η περσόνα του Δεσποινίδα.

    64: Ένα γιουτουμπάκι έλειπε, καλά έκανες και έβαλες!

  67. Stella said

    Χρόνια πολλά και ακόμη καλύτερα (σε ιστολόγιο και Νικοκύρη).
    Να προσθέσω ότι πολλοί από τους επισκέπτες/σχολιαστές σας αποτελούν την προστιθέμενη αξία του ιστολογίου.
    Νικοκύρης και σχολιαστές…απίστευτη συζυγία.

  68. Να έλλειπαν και οι διάφοροι Ναζιστές-εγκληματιες-παγανιστές , όπως ο αποπάνω, με τις κομπλεξικές ψυχανώμαλες αντι-σημιτικές τους μπουρδολογίες, καλά θα ήτανε.

    Ξέρω, ξέρω, δεν πρέπει να τρέφουμε τους τρόλληδες, αλλά οι ιδεολογικές ρίζες του ναζισμού, στην Ελλάδα, είναι πιο βαθιές από όσο νομίζει ο μέσος αριστερός ή ακόμα και η ηγεσία του κκε ή του σύριζα.( Που αμφιβάλλω, αν έχουν γενικά πάρει πρέφα τι μας περιμένει και τι τους περιμένει, ιδίως το σύριζα αν αποτύχει).

    Θα έλεγα, ότι αυτοί που κατεξοχήν εξεγείρονται με φανατισμό και προβάλλονται σα ριζοσπάστες στην Ψωροκώσταινα σήμερα, είναι ακριβώς όντα σαν τον απαίσιο Παγανιστή, και μάλιστα οι ιδέες τους έχουν δυστυχώς περισσότερη πέραση από εκίνες της αριστεράς, στα πλήθη των καναπεδάτων. Πουλάει η ρητορική κατά των «πολιτικών», κατά των «κομμάτων», των «ιδεολογιών», κατά του «συστήματος» υπερ του «όλοι Έλληνες είμαστε βρε παιδιά» και υπερ των περασμένων μεγαλείων και διηγώντας τα να βρίζεις Πακιστανούς, «λαθρομετανάστες τραγικής ποιότητας» και «κακάσχημους Σημίτες » όπως λέει κι ο ίδιος ο χιτλερικός Παγανιστής.

  69. Theo said

    Εύχομαι να είσαι πάντα ακμαίος και παραγωγικός, Νικοκύρη, το ιστολόγιο να εκατονταχιλιάσει τα άρθρα του, τα σχόλια να φτάσουν σε επταψήφια νούμερα κι η καλή παρέα να αυξάνεται μέρα με τη μέρα, χρόνο με τον χρόνο.

  70. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Στέλλα, καλά λες!

  71. Εγώ ευχαριστώ όχι μόνο για το βιβλίο, αλλά και για τα άρθρα, που μπορεί να αγνοούσα, να μην τα έβλεπα ποτέ μέσα στη λίστα με τα περιεχόμενα που χαζεύω τον τελευταίο καιρό από τότε που βρήκα το ιστολόγιο. Εύχομαι τα επόμενα χρόνια να είναι εξίσου παραγωγικά και με εξίσου ενδιαφέροντα άρθα.

  72. leonicos said

    Δεν παραπονιέμαι για το 72 που μου αφήσατε σήμερα, 10 η ώρα το βράδυ. (73 θα πείτε, αν δεν μπούνε άλλοι όσο γράφω, αλλά εξοβελίζω ηθικά το ηλίθιο κι αισχρό, κατάπτυστο 66). Περίμενα να είμαι πέρα από το 200, αλλά θα κάνετε μάλλον ότι έκανα κι εγώ, θα διαβάσατε πρώτα τα ποιήματα

  73. BLOG_OTI_NANAI said

    Για όσους τολμάνε να λένε ότι δεν μας ψεκάζουν, υπάρχει ως απόδειξη για το αντίθετο, ο παρακάτω διάλογος:

    Στο ιστολόγιο http://www.pare-dose.net/536 που μας παρέπεμψε ο «Παγανιστής», βλέπει κάποιος επισκέπτης τη φωτογραφία αυτή http://oi42.tinypic.com/11wgfao.jpg, νομίζει ότι για κάποιον λόγο θα μπορούσε οποιοσδήποτε να γνωρίζει ότι εκεί απεικονίζετα ο Χριστός, και λέει:

    «ΕΡΩΤΗΣΗ, ΕΑΝ Η ΕΙΚΟΝΑ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ,ΠΟΤΕ ΕΓΙΝΕ ΓΑΛΑΝΟΜΑΤΗΣ ΚΑΙ ΞΑΝΘΟΣ;»

    Και ο αξιαγάπητος ιδιοκτήτης του blog ΠΑΡΕ-ΔΩΣΕ, πειραγμένος που ο από πάνω τόλμησε να βάλει το «ΕΑΝ» στην πρόταση «ΕΑΝ Η ΕΙΚΟΝΑ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ«, απαντά με σοβαρότητα:

    «Η φωτογραφία αυτή [που απεικονίζει τον… Χριστό] βασίζεται σε επιστημονική ανάλυση» (!!!)

    Και το λατρεμένο κερασάκι όλης αυτής της παράνοιας είναι ότι η φωτογραφία που υποτίθεται πως ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΕΙ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ, βρίσκεται στην κορυφή ενός άρθρου που προσπαθεί να πείσει άλλους ψεκασμένους ότι Ο ΙΗΣΟΥΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ!!!!!

    Σου’ ρχεται να πας και να γράψεις: Ρε, τι λέτε πώς δεν υπήρξε!!! Αφού έχετε και την φωτογραφία του!

  74. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Χρόνια πολλά Νικοκύρη! Πολύχρονος το ιστολόγιο!

  75. Μιχάλης Ρουμελιώτης said

    Εύγε και χρόνια πολλά, και από μένα. Και σκόρδο για τά τρωλ.

  76. leonicos said

    Κατά τα άλλα, να τα εκατοστήσεις κι εσύ και το ιστολόγιό σου.
    Συγχαρητήερια και που τα εξέδωσαν και που τ’ ανάρτησες.
    Πρόκειται για συγκλονιστικές μαρτυρίες. Σαν στρατευμένα ποιήματα, έτσι πρέπει να κριθούν. Στην αρχή όμολογώ μου φάνηκαν πολύ ψυχρά, εύθυμα, εκτός περιβάλλοντος, αλλά μετά σκέφτηκα ότι αυτό οφείλεται ανάμεσα στ’ άλλα και στην εκπληκτική ηθική αντοχή αυτών των ανθρώπων. Γι’ αυτόάλλωστε γίνονται πότεπότεκαι αφάνταστα σκληρά, ιδίως όταν αναφέρεται σε θανάτους ανθρώπων που δεν θα έπρεπε να έχουν και παθάνει και ξεχαστεί. Μα πόσουςνα θυμηθεί πιακι αυτή η καημένη η Ιστορία.

  77. leonicos said

    ο άνθρωπος τη γράφει και ο άνθρωπος την υπερβαίνει

  78. Παγανιστής said

    Κύριε Σαραντάκο,

    όπως προανήγγειλα (66),επανέρχομαι για να σχολιάσω μερικά ακόμη ποιήματα του πάππου σας, αφού ζητήσω συγγνώμη, αν κάποιοι εσοκαρίσθησαν με το Σχόλιον 66 και ιδίως ο αγαπητός κ. Λεώνικος. Δηλώνω πως δεν το έκαμα εξεπίτηδες και ευελπιστώ όταν έλθει ο Σύριζα (τον οποίον σκέπτομαι να ψηφίσω, όπως έχω πεί, διότι είναι ο μόνος που μπορεί να βάλει στην άκρη την Ορθόδοξη Εκκλησία) να μή μάς απαγορεύσει να εκφραζόμαστε δημοσίως, όπως συνέβαινε στην Σοβιετία, στην Λαϊκή Κίνα και στην Καμπότζη του Πόλ Πότ.

    Βρίσκω ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΟ το ποίημα «Ο κύριος Τάκης» (σελ. 47 και 48) και νομίζω ότι θα έπρεπε να διδάσκεται εδώ και χρόνια στα σχολεία, διότι αποτελεί αρίστη σύνοψι της διαχρονικής Ιστορίας του Ρωμέηκου. Με την άδειά σας το παραθέτω ολόκληρο…

    «Ο κ. ΤΑΚΗΣ

    Ήταν uπάλληλος μικρός εν·τή κυριολεξία
    μέ τις μικροφροντίδες του καί τούς μικροκαϋμούς του:
    Όμως σάν ήρθε ο Μεταξάς μέ τήν τετάρτη Αuyούστου
    έξαφνα ο Τάκης ό μικρός βρέθηκε νάχει άξία.

    ‘Επίλεκτο τών τσιρακιών τοϋ Μεταξά τσιράκι
    πρόκοβε σάν ύπάλληλος καί σά χαφιές συγχρόνως.
    ‘Έyινε τύπος κοσμικός. πήγαινε γιά μασόνος
    καί τόν έλέyαν τόρα Κύριο Τάκη

    ‘Άτέyκτος πάντα κι’ αυστηρός στά υπηρεσιακά
    έμίλαyεν άφ’ ύψηλοϋ μέ κύρος τό οποίον
    iσοϋται μέ τά στρογγυλά μηδενικά
    πού σοβαρότητος βαρύ καλύπτει προσωπείον.

    Άριστερός στής κατοχής τά χρόνια – λόγια κούφια!
    πίστευε πώς άριστερά θά γύρει η ζυγαριά.
    ‘Όμως άργότερα πετά τήν κόκκινή του σκούφια
    κι όλοταχώς στήν άλλη τή μεριά.

    Κι αρχίζει πάλι σθεναρώς τήν Εθνική του δράση
    κι ιδανικα μεγάλα υπηρετών
    έκάρφωνε καί τούτονε κι’ αύτόν
    μέ τέτοια μέσα έλπίζοντας ψηλά πολύ νά φτάσει.

    ‘Ήταν καί στό στpατόπεδο. Eiς άκρον φοβητσάρης
    είχε ενα όβάλ εiκόνισμα τής Παναγιάς στήν τσέπη
    νά τόνε προστατεύει καί νά τονε σκέπει.
    Σκέψου. τί δούλεμα από μάς τραβούσε ό φουκαριάρης.

    Κι όταν παραπονιώτανε: «Γιατί δέν προσκυνάτε;»
    Καί τράβαγε τό κόνισμα καί τό φιλούσε κλαίοντας.
    θυμόuουν κείνην την παλιά παpαίνεσn : ΣΙΓΑΤΕ,
    ΜΗ . ΑΙΣΘΟΝΤΑΙ ΟΙ ΘΕΟΙ ΗΜΑΣ ΕΝΘΑΔΕ ΠΛΕΟΝΤΑΣ…

    Τόρα τόν ευϋπόληπτο μάς παραστάνει αστό
    ‘Έχει μιά σύνταξη καλή. πέρνει καί κάτι νοίκια …
    τόν άπανταίνω πού καί πού καί τόvε χαιρετώ
    μέ τή μεγάλη έκτίμηση πού άρμόζει σέ … σκουλήκια.»

    Επιτρέψτε μου μερικά σχόλια ακόμη για να μήν επανέλθω:

    1) Ποίημα «Εφτά χρονών» σελ. 13: Βρίσκω κάπως ρατσιστικό για την εποχή μας να αποκαλούμε «Ούννους» τους Γερμανούς «τον Ούννο καθώς κοίταζε που εμόλυνε τη γής», αλλά είναι ενδεικτικό εκείνη την εποχή.

    2) Ποίημα «Γιάννης και Γιόχαν» σελ. 15: Ιδιοφυές το εύρημα του τέλους, αλλά εντελώς απίθανο να συνέβη ποτέ:
    «Μπήκανε μέ τό Γιάννη στό μπαράκι
    κι’ έλαβε χώραν τούτο τό μυστήριο:
    ‘Ένας Γερμαναράς άγριωπός
    σέ όπλα γιά τήν άντίσταση σκοπός!»

    3) Ποίημα «Λαθρέμποροι» σελ. 35. Γράφει ο πάππος σας:

    «Βλέπεις οί Γερμανοί ήτανε χαϊβάνια
    καί τό νιονιό τους τόχανε στίς μπότες,
    μέ δίχως τούς δικούς μας τούς προδότες
    έμείς θά τούς φορέναμε φουστάνια!»

    Επίσης, στο ποίημα «ΓΥΜΝΆΣΙΑ» σελ. 18, διαβάζουμε:

    «Πως είτανε χαϊβάνια οί Γερμανοί
    όπως τούς εΙχε ο Χίτλερ καταντήσει .
    βασίμως ποιός μπορεί ν’ αμφισβητήσει;»

    Δεν επιθυμώ να σχολιάσω την υπερβολική αισιοδοξία των ανωτέρω στίχων για να μή σοκάρω πάλι ωρισμένους αναγνώστας σας… Αλλά είναι κάπως γελοίο ένας Ρωμηός να αποκαλεί «χαϊβάνια» τους Γερμανούς κατακτητές όλης της τότε Ευρώπης και σήμερα αναμφισβήτητους ηγέτες της…

    4) Τελευταίο και φαρμακερό: Ομολογώ ότι γέλασα με την κατάληξη του ποιήματος «Καπτάν Θοδωρής», των σελίδων 45 και 46, καθότι κι εγώ υπήρξα καπετάνιος. Μεταφέρω:

    «Έφόραγα μιά κόκκινη πυτζάμα,
    Τό βράδυ εΙχα ξαπλώσει από νωρίς
    κι άκουγα πού μιλούσε ο Θοδωρής:
    -«Αν μ’ άκουγε κανείς θάτανε δράμα!

    Πώς μίλησα μέ δίχως νά προσέξω
    πούχουν αύτιά καί οι τοίχοι στηλωμένα!
    Κι’ έβγαλε τό συμπέρασμα γιά μένα:
    -Κόκκινος ο κύρ Νίκος μέσα κι’ έξω!»

    Καληνύχτα σε όλους…

  79. Αρκεσινεύς said

    Πολλές ευχές για μακροημέρευση στο ιστολόγιο. Υγεία και δύναμη στον δημιουργό του και καθημερινό σύντροφο.

  80. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Στο τσακ προλαβαίνω μέσα στη μέρα των γενεθλίων να ευχηθώ και θα επανέλθω.
    Ευχαριστούμε, ευχαριστώ, Ιστοδέσποτα.
    Με την ίδια δύναμη,να μας χαρίσεις κι άλλες,πολλές,χιλιάδες άρθρα.Να συνεχίζεις να μας κακομαθαίνεις στις ομορφιές 🙂

  81. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια και τις ευχές!

  82. Αγγελική said

    Εύχομαι και ‘γω χρόνια πολλά στο ιστολόγιο και στον δημιουργό του να συνεχίσει να μας προσφέρει τα εξαίσια κείμενά του.Βέβαια, και η «τροφοδοσία» και η πλαισίωση από αντάξιους σχολιαστές αξίζει ιδιαίτερη μνεία. Καλή συνέχεια, Νικοκύρη!

  83. aerosol said

    Σχεδόν πέντα χρόνια παρακολουθώ (έχοντας πιο πριν ανακαλύψει την παλιά σελίδα) και είχα τη χαρά όχι μόνο να περνάω θαυμάσια κάθε μέρα διαβάζοντας ωραία κείμενα αλλά και να βλέπω να διαμορφώνεται ένα σπάνιο έργο-προσφορά για την Ελλάδα. Λίγοι ξέρουν τι θα πει αυτή η καθημερινή επιμονή και παραγωγικότητα!
    Ευχαριστώ για όλα Νίκο!
    Για κάθε λέξη. Και για το ήθος που διαπνέει το ιστολόγιο σε όλα του.
    Άντε και στα δεκάχρονα!
    [Και λέω, δες, δεν σε γνωρίζω και σε λέω Νίκο, με την μονομερή οικειότητα που κάνει κάποιες παρουσίες να τις αναγνωρίζω και να τις εκτιμώ σαν παλιούς φίλους… Ε, αφότου πρωτοπήρα το θάρρος, δεν το παίρνω πίσω!]

  84. emma said

    Χρόνια πολλά κι από μένα και ευχές να συνεχίσετε με την ίδια δύναμη και το ίδιο μεράκι να μας χαρίζετε για πολλά ακόμη χρόνια τη χαρά να σας διαβάζουμε. Ευχαριστούμε και για το δώρο!

  85. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Διάβασα το δώρο. Ένα ακόμη ευχαριστώ.Συγκλονιστικές αποστροφές.

    Κι΄ ‘ομως θάταν καλύτερα νά αγριεύαμε
    κι΄ άς πέρναν τά τσιγκούνικα τους δώρα.
    Καί δίχως τους έμείς θά τή βολεύαμε
    καί θάμαστε καλύτερα άπό τόρα.

    Λεκανόστ

  86. alexisphoto said

    Ένα μεγάλο ευχαριστώ για αυτά τα 1848 άρθρα (και κάμποσα επεξηγματικά σχόλια – μίνι άρθρα).
    Καλή δύναμη και καλή συνέχεια.

  87. leonicos said

    Νίκο, έλεος πια μ’ αυτή την Ελευθερία Λόγου (71). Η απόδειξη ότι ακόμα και στις πιο ψηλές κορφές κάποιοι ανεβαίνουν μόνο για ν’ αποπατήσουν

  88. Πάνος said

    Βρε πως περνάνε τα χρόνια (και) στα ιστολόγια!

    Τις καλύτερες ευχές μου για τη συνέχεια! 🙂

  89. Γς said

    88:
    >στις πιο ψηλές κορφές κάποιοι ανεβαίνουν μόνο για ν’ αποπατήσουν

    Κατά το «ψηλά κι αγνάντευε»

    Αλλά που κολάσει το σχόλιο σου;
    Στο #71 που λες, γιατί;

  90. tamistas said

    Τις θερμότερες ευχές.

  91. # 90

    Γουσού το #71 αναφέρεται στο # 68 περί προστιθεμένης αξίας στο ιστολόγιο από σχόλια αλλά ο Λεώνικος ξεχνά πως με την κοπριά γίνονται νοστιμότερα τα φρούτα και τα ζαρζαβατικά…

  92. Γς said

    92
    >περί προστιθεμένης αξίας

    Ασχετο και ολίγον μακάβριο:
    Έλειπα όταν καθιερώθηκε ο ΦΑΠ και δεν ήξερα τι είναι. Ανατρίχιασα όμως όταν μου εξήγησε τι σημαίνει (κάτι για προστιθέμενη αξία «προϊόντος») ο ταμίας του γραφείου τελετών, όταν μου έδινε την απόδειξη.

  93. Γς said

    ο ΦΠΑ

  94. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα σχόλια!

    88: Κάποιο άλλο νούμερο είχες στο νου σου ίσως;

  95. Άρτεμη said

    Χρόνια πολλά λοιπόν κι’ ευχαριστούμε για το δώρο γενεθλίων 🙂 Εμείς τί να κεράσουμε; 🙂

  96. Ορεσίβιος said

    Νικοκύρη, χρόνια πολλά στο ιστολόγιο και σε σένα.

    Επειδή υπάρχουν πολλά «αλλά αυτό χρειάζεται ολόκληρο άρθρο και θα το παρουσιάσω μελλοντικά», τι θάλεγες μια φορά τη βδομάδα να ανεβάζεις δυο άρθρα τη νέα πενταετία για να ξεχρεώσεις; Σ’ ευχαριστούμε!!!

  97. Earion said

    Πολλές ευχές και ευχαριστίες κι από εμένα στον χαλκέντερο Νικο-κύρη!

  98. sarant said

    Ευχαριστώ για τις νεότερες ευχές!

    97; Ναι, αλλά κάποιος πρέπει να τα γράφει 🙂

  99. Να τα κατοστήσεις και συ και το ιστολόγιο.

  100. sarant said

    Ευχαριστώ, δεν μπορεί να είναι τυχαίος ο αριθμός του σχολίου!

  101. Costas said

    60: Ευχαριστώ για τις πληροφορίες για το «ξεχάνω».

  102. Olga Vas said

    Χρόνια Πολλά κι από μένα!
    Καθημερινή συνήθεια εδώ και καιρό το ιστολόγιο. Προσοχή στο σύνδρομο στέρησης!.. 🙂

    Απορώ ώρες ώρες με την ψυχραιμία και τη νηφαλιότητα που απαντάει ο Νικοκύρης σε ορισμένα σχόλια…
    Συγχαρητήρια! «Και εις άλλα με υγεία»!

  103. sarant said

    103: Ευχαριστώ, να είστε καλά!

  104. Costas said

    69: Ασχολείσαι με την κινεζικήν;

  105. ilias said

    Χρόνια πολλά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: