Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μεσομαρτιάτικα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 15 Μαρτίου, 2014


Ο τίτλος εξηγείται πολύ απλά μια και σήμερα βρισκόμαστε ακριβώς στη μέση του μήνα Μάρτη και ενώ εξακολουθεί (τουλάχιστο μέχρι τη στιγμή που γράφω) να είναι άφαντο το μαλαισιανό Μπόινγκ, κάτι εντελώς ασυνήθιστο, για να μην πω πρωτοφανές. Αλλά για το χαμένο αεροπλάνο τα είπαμε προχτές, οπότε όποιος ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα για τα στενά της Μαλάκας, που από σεμνοτυφία ή για άλλο λόγο μετονομάστηκαν, παρατονισμένα και ακλισιάρικα, σε «Στενά της Μάλακα» από τα περισσότερα ΜΜΕ, ας διαβάσει το σχετικό άρθρο.

* Πάντως, στο χαμένο αεροσκάφος δεν βρισκόταν κανένας Χάντριεν Γουατρέλος, όπως έγραψε η Καθημερινή σε ένα άρθρο για τις προσωπικές ιστορίες των επιβατών του Μπόινγκ. Το όνομα του Γάλλου εφήβου είναι Hadrien Wattrelos: όχι πολύ γαλλοπρεπές το επώνυμό του, προφανώς θα είναι από τα βόρεια, κοντά στο Βέλγιο, η καταγωγή του, και προφέρεται Αντριέν (ή Αντριάν) Ουατρελό. Θα μου πεις, τι φταίει η συντάκτρια που πήρε να μεταφράσει το άρθρο, πρέπει να ξέρει όλες τις γλώσσες; Βέβαια, στις μέρες μας είναι πιο εύκολο να βρεις πώς προφέρεται ένα ξένο όνομα που βρίσκεται στην επικαιρότητα διότι με δύο κλικ βρίσκεις ένα δελτίο ειδήσεων στην ξένη γλώσσα και ακούς τη σωστή προφορά, αλλά προφανώς δεν υπάρχει χρόνος. Ίσως όμως δεν θα πρέπει να γκρινιάζω για τις λαθεμένες μεταγραφές ονομάτων διότι έμμεσα προωθώ την υπόθεση όσων τα αφήνουν όλα στο λατινικό αλφάβητο. Κάτι άλλο που πρόσεξα στο άρθρο της Καθημερινής είναι ότι δεν αναφέρει πηγές ενώ ολοφάνερα προέρχεται από κάποιο ξένο άρθρο (πιθανότατα αυτό). Επειδή όμως δεν πρόκειται για κατά λέξη μετάφραση ίσως δικαιολογείται να μην αναφέρονται οι πηγές.

* Έχουμε γένεση, έχουμε και γέννηση. Από τη γένεση βγαίνει η παρθενογένεση, που μερικοί τη γράφουν λάθος *παρθενογέννηση. Ακόμα πιο λάθος, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, ή τέλος πάντων σπανιότερο, είναι η *παρθενογένηση, που διάβασα τις προάλλες, σε δήλωση του Τ. Κουίκ, ότι το Ποτάμι δεν έχει «προέλθει από την απόλυτη παρθενογένηση» -ή τουλάχιστον έτσι γράφτηκε, αφού πρόκειται για προφορική δήλωση. Οπότε, το μαργαριτάρι ανήκει εξ αδιαιρέτου στον κ. Κουίκ και στον δημοσιογράφο.

* Νάπτη καλέ νάπτη, έλεγε κάπου η μαντάμ Σουσού (αν θυμάμαι καλά), επειδή της φαινόταν χυδαίος ο φθόγγος «φτ» του ναύτη. Το θυμήθηκα διαβάζοντας στη Lifo τις αναμνήσεις μιας κυρίας από το Κολωνάκι: Γεννήθηκα στην πλατεία Δεξαμενής, στην περίφημη πολυκατοικία του Δοξιάδη. Γνωστό κτίριο της εποχής, μέναμε όλοι οι τρελοί εκεί πέρα, ο Χειμωνάς, η Καραπάνου, η Λυμπεράκη, η Φιόνα φον Τίσεν, ο ίδιος ο Δοξιάδης… Ένα άτυπο άνδρο. Κι όμως, ο άντρας μπορεί να ευπρεπίζεται σε άνδρα ή ο Αντρέας σε Ανδρέα, αλλά το άντρο παρακαλώ να το αφήσετε στην ησυχία του, άντρο είναι από την αρχαιότητα, είτε για το Δικταίο πρόκειται είτε για το Κωρύκειο, είτε ακόμα και για το κολωνακιώτικο άντρο.

* Καθώς διάβαζα ειδήσεις σε έναν ιστότοπο, πάτησα κατά λάθος μια διαφήμιση και μεταφέρθηκα σε μια άλλη σελίδα όπου διαφημίζονται κάποιες θαυματουργές συσκευές αποτρίχωσης, που αποτελούν τη μοναδική λύση για μόνιμη αποτρίχωση για «γυναίκες, άνδρες και αθλητές«. Το αφήνω χωρίς σχόλια.

* Κι άλλο ένα μεζεδάκι σχετικά με τα προβλήματα της μεταγραφής των ξένων κύριων ονομάτων, αυτή τη φορά σχετικά με το αιώνιο δίλημμα της απλογράφησης (την οποία, όπως έχω γράψει, γενικά προτιμώ). Σε άρθρο του στην Καθημερινή για το βιβλίο Κουφοντίνα, ο συγγραφέας Ηλίας Μαγκλίνης γράφει: Μου έρχεται πρόχειρα στο μυαλό ο Ρούντολφ Ες, ο διοικητής του στρατοπέδου του Αουσβιτς, ο οποίος, φυλακισμένος όταν ήταν και καθώς περνούσε από δίκη, συνέγραψε μια συγκλονιστική μαρτυρία για όλα όσα έζησε και έπραξε στο πιο εμβληματικό στρατόπεδο εξόντωσης του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Ες κρίθηκε ένοχος φυσικά και απαγχονίστηκε. Το βιβλίο του κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Νεφέλη. Δεν πρόκειται βέβαια για τον (πολύ γνωστότερο) Rudolf Hess, που άλλωστε δεν απαγχονίστηκε αλλά πέθανε σε βαθιά γεράματα το 1987, αλλά για τον Rudolf Höss. Η ομοηχία στα ελληνικά δεν ξεπερνιέται εύκολα,  -γραφές όπως «Ρούντολφ Αις» νομίζω ότι ενοχλούν στο μάτι- και εκτός αυτού και πάλι δεν καλύπτονται όλες οι περιπτώσεις αφού μπορεί να υπάρξει κι ένας κύριος Hoesch (όπως της οικογένειας βιομηχάνων).

Ωστόσο, δεν με ικανοποιεί η λύση την οποία διάλεξε η Καθημερινή, δηλαδή να βάλει στο τέλος του άρθρου την εξής φλύαρη υποσημείωση: ** Το παρόν άρθρο του κ. Ηλία Μαγκλίνη δεν αναφέρεται στον Ρούντολφ Ες (Rudolf Hess, 1894-1987), τον υψηλά ιστάμενο αξιωματούχο του Χίτλερ αλλά στον διοικητή του Αουσβιτς Rudolf Hoess (1901-1947). Στα γερμανικά, το όνομά του γράφεται κανονικά Hoss με τα διαλυτικά πάνω από το ο οπότε προφέρεται όχι «Χος» ή «Ος» αλλά «Χες» ή «Ες». Ο Ρούντολφ Ες του Αουσβιτς δικάστηκε από τους Πολωνούς μέσα στο ίδιο το στρατόπεδο που διοικούσε και απαγχονίστηκε το 1947.

Πολύ πιο απλό θα ήταν, νομίζω, να έμπαινε μια τόση δα παρενθεσούλα μετά την πρώτη αναφορά του ονόματος «ο Ρούντολφ Ες (Höss)» ή, για πλήρη διαλεύκανση, «ο Ρούντολφ Ες (Höss), να μη συγχέεται με τον κορυφαίο ναζιστή Rudolf Hess».

* Ωστόσο, για να μείνω στο ίδιο άρθρο, φοβάμαι ότι η ατάκα του κ. Μαγκλίνη ότι το βιβλίο του Κουφοντίνα «είναι κάτι χειρότερο από ανήθικο, είναι κακογραμμένο» μπορεί να λειτουργήσει αυτεπίστροφα. Βλέπετε, την ατάκα αυτή την είχε χρησιμοποιήσει ο Όσκαρ Ουάιλντ για το βιβλίο του «Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι», που είναι ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας!

* Σε πρόσφατο άρθρο του συγγραφέα Βαγγέλη Ραπτόπουλου εντόπισα ένα ενδιαφέρον μεταφραστικό μαργαριτάρι, το οποίο, αν κατάλαβα καλά, περιέχεται και σε ένα βιβλίο του. Πρόκειται για τη μετάφραση του αρκετά γνωστού Δεκάλογου του Τζον Γκρίσαμ για το πώς να γράψετε καλά θρίλερ. Η τρίτη εντολή του δεκαλόγου, κατά την ελληνική μετάφραση που υποθέτω πως οφείλεται στον Β.Ραπτ. είναι: Eνοχοποίησέ τον νωρίς, τον ξεπληρώνεις αργότερα. Επειδή αυτό δεν βγάζει και πολύ νόημα (εδώ που τα λέμε, δεν βγάζει καθόλου νόημα), αναζήτησα το πρωτότυπο, το οποίο είναι: Plant it early; pay it off later.

Αμέσως βλέπουμε ότι δεν μπορεί να αναφέρεται σε πρόσωπο, αφού λέει «it», και βέβαια το plant έχει πολλές σημασίες, αλλά το νόημα της φράσης νομίζω πως είναι καθαρό -μην ξεχνάτε ότι έχουμε συμβουλές για συγγραφείς μυθιστορημάτων αγωνίας. Το υπονοούμενο it είναι το ίχνος (clue), δηλαδή η συμβουλή του Γκρίσαμ μπορεί να αποδοθεί «Άφησέ το νωρίς, αξιοποίησέ το αργότερα» ή «Φύτεψέ το νωρίς, αξιοποίησέ το αργότερα»: συμβουλεύει τον συγγραφέα να αφήσει σε ανύποπτο χρόνο έναν υπαινιγμό, που εκατό σελίδες πιο πέρα θα του φανεί πολύτιμος στην πλοκή του έργου.

Το πιο αστείο είναι ότι η λάθος μετάφραση παρασέρνει τον Β.Ραπτ. όταν εφαρμόζει τον Δεκάλογο του Γκρίσαμ στον Ντοστογιέφσκι και τον κάνει να γράψει ότι ο Ντοστογιέφσκι τον ενοχοποιεί [τον Ρασκόλνικοφ] νωρίς για να τον ξεπληρώσει αργότερα και άλλα τέτοια που έτσι κι αλλιώς δεν ταιριάζουν, διότι ο Ρασκόλνικοφ ήταν πραγματικά ένοχος, ενώ το ρήμα plant, αν δεν σφάλλω, σημαίνει ότι ενοχοποιώ έναν αθώο (του τη στήνω, όπως λέμε).

Αν κάνω λάθος στην ερμηνεία της τρίτης εντολής του Γκρίσαμ και σημαίνει αυτό που υπέθεσε ο κ. Ραπτόπουλος  παρακαλώ να μου το επισημάνετε να ζητήσω συγνώμη, αλλά μου φαίνεται ότι δίκιο έχω.

* Η Καθημερινή έγραψε πρόσφατα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «έχει πολλές φορές επικαλεσθεί την αλληλεγγύη που εκδηλώνεται από το Die Linke για τη χώρα μας και επιχαίρει για τις πολιτικές παρεμβάσεις του στο γερμανικό Κοινοβούλιο με θέσεις που ευνοούν τις ελληνικές διεκδικήσεις…». Όμως, σύμφωνα με το καημένο το λεξικό, που μένει να σκονίζεται στα ράφια των γραφείων της και κανείς δεν το ανοίγει, επιχαίρω σημαίνει «χαίρομαι για κάτι κακό που συμβαίνει σε κάποιον».

* Λαθάκι με έναν γνωστό κι από παλιότερα «άσπονδο φίλο», στη νεκρολογία του Τόνι Μπεν στην Αυγή: Ο ηγέτης των Εργατικών, Εντ Μίλιμπαντ, αποτίει φόρο τιμής σε μια «εικονική φιγούρα της εποχής μας». Προφανώς iconic στο αγγλικό, αλλά όχι εικονικός στα ελληνικά: εμβληματικός ή κάτι παρόμοιο.

* Το επόμενο μεζεδάκι μού το έστειλε φίλος. Εδώ από την ηλέκδοση του Βήματος, αλλά φυσικά η είδηση δημοσιεύτηκε και σε άλλους ιστότοπους πανομοιότυπη: «Βρετανοί γιατροί κατάφεραν να αποκαταστήσουν το πρόσωπο ασθενούς που είχε υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς και παραμόρφωση μετά από ατύχημα με μοτοσικλέτα, χρησιμοποιώντας εμφυτευμάτων που είχαν εκτυπωθεί σε τρισδιάστατο εκτυπωτή».

Και θάπτεις των κορών, ήταν το σχόλιο του φίλου μου -υπαινιγμός στους στίχους της Νήσου των Αζορών του Μποστ. Εγώ θέλω να ελπίζω ότι δεν είναι γνήσιο κρούσμα γενικομανίας, ότι ο συντάκτης είχε γράψει κάτι σαν «κάνοντας χρήση εμφυτευμάτων» και μετά άλλαξε το ρήμα και απλώς ξέχασε να αλλάξει την πτώση.

* Σε ενδιαφέρον αλλά κακογραμμένο άρθρο στο tvxs διάβασα ότι ο στρατηγός Μπάκος στην Κατοχή ήταν «ένθερμος υποστηρικτής συγκρότησης ελληνικού εκστρατευτικού σώματος, για να συμμετάσχει παρά των ναζιστικών στρατευμάτων στην επίθεση κατά της Σοβιετικής ΄Ενωσης». Αυτό το «παρά» με γενική δεν χωνεύεται με τίποτα, ακόμα κι αν σκεφτούμε ότι θα μπορούσε να είναι «παρά το πλευρό των ναζιστικών στρατευμάτων» και να χάθηκαν καναδυό λέξεις από ατύχημα.

* Και κλείνω με ένα μεζεδάκι που το εντόπισε η φίλη Μαρία στη συζήτηση ενός πρόσφατου άρθρου, αλλά είναι κρίμα να μένει καταχωνιασμένο στα σχόλια.  Σε άρθρο του, όπου αναλύει τη θέση του για τον ιδανικό και τον προσεκτικό ομιλητή, ο κ. Γ. Μπαμπινιώτης επανέλαβε την πασίγνωστη ρήση του Σολωμού για την ελευθερία και τη γλώσσα, μόνο που την παρέθεσε ευπρεπισμένη, προσθέτοντας δυο λέξεις και ένα τελικό νι!

Ο Σολωμός έγραψε «μήγαρις έχω άλλο στο νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα;». Ο Μπαμπινιώτης ευπρέπισε σε «μήγαρις πως έχω άλλο τι στον νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα», χωρίς ερωτηματικό. Φαίνεται πως ούτε ο Σολωμός ήταν «προσεκτικός ομιλητής»…

138 Σχόλια to “Μεσομαρτιάτικα μεζεδάκια”

  1. munich said

    καλημέρα!

  2. Νέο Kid Στο Block said

    Νίκο, «πρωταφανές» , σε καμία περίπτωση. Στο τρίγωνο των Βερμούδων έχει εξαφανιστεί ολόκληρο σμήνος (σχεδόν..) πολεμικών αεροσκαφών.

  3. Δημήτρης Μ. said

    Ο Σολωμός έγραψε «μήγαρις έχω άλλο στο νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα;». Ο Μπαμπινιώτης ευπρέπισε σε «μήγαρις πως έχω άλλο τι στον νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα», χωρίς ερωτηματικό. Φαίνεται πως ούτε ο Σολωμός ήταν “προσεκτικός ομιλητής”…

    Προφανώς του «επέστησε την προσοχήν», ή, για να του δώσουμε λογιότερο ύφος, «του επέστησε της προσοχής». (χαμογελαστή φατσούλα).

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Σωστό, αλλά σε μιαν άλλη εποχή όσον αφορά τα ηλεκτρονικά μέσα.

  5. Νώντας Τσίγκας said

    Δυστυχώς κ. Σαραντάκο θύμα της ομοηχίας με τους δυό Χεσ..(τους) έπεσα κι εγω πριν δυό περιπου χρονια στο Αουσβιτς. Υπέβαλα κι εγω μπροστα στην ξεναγό μας την ένσταση μου πωςο Ρουντολφ Ες πέθανε απο γεράματα. αλλα έις ματην . Παρέμεινε ως ομιχλώδης στραδοπεδάρχης που απαγχονίστηηκε μεσα στο στρατόπεδο εκέινο ώσπου να επιστρεψω στην Ελλάδα και να τα βάλω σε τάξη. Πάντως έιναι σατανική και η σύμπτωση των μικρών ονομάτων…

  6. atheofobos said

    Η διαφήμιση για την αποτρίχωση ανδρών και αθλητών μπορεί να σου έκανε εντύπωση αλλά δυστυχώς φαίνεται πως είναι αρκετά διαδεδομένη και της μόδας.
    Όσοι είναι κινηματογραφόφιλοι θα έχουν παρατηρήσει πως είναι ζήτημα 1 στους 10 άνδρες πρωταγωνιστές όταν εμφανίζονται με γυμνό στήθος να έχει τρίχες σε αυτό!

  7. Γς said

    >Wattrelos: όχι πολύ γαλλοπρεπές το επώνυμό του, προφανώς θα είναι από τα βόρεια, κοντά στο Βέλγιο, η καταγωγή του

    Γουατρέλος ή Ουατρελό,
    Να και το Βελγικό Γοάτερλου. Ουατερλό ή Βατερλό

  8. Αυτό με το «άνδρο» πάντως είναι αρκετά διαδεδομένο σε φωστήρες του διαδικτύου.
    Το άλλο με το επίθετο των δύο Ρούντολφ πως αντιμετωπίζεται σε άλλες γλώσσες που δεν έχουν το γαλλικό -eu- αλλά και δεν χρησιμοποιούν λατινικό αλφάβητο, π.χ. ρώσικα ή αραβικά ;

  9. Είδα το άρθρο του Μαγκλίνη. «Δεν έχω τι να γράψω αλλά διάολε, κάτι πρέπει να γράψω», πρέπει να σκέφτηκε 😉 Η δε υποσημείωση της Καθημερινής απίστευτη («δεν έγινα δημοσιογράφος ή συγγραφέας γαμώτο αλλά θα σας δείξω τι μπορώ να κάνω»).

  10. Δημήτρης Μ. said

    8. Στις γλώσσες με κυριλλικό αλφάβητο διαφοροποιείται η γραφή, ώστε ο διάσημος Ες να προφέρεται Χες, ή Γκες και ο του Άουσβιτς να προφέρεται Χιος.

  11. sarant said

    9: 🙂

    10: Ευχαριστούμε!

  12. physicist said

    … να μη συγχέεται με τον κορυφαίο ναζιστή Rudolf Hess.

    Νίκο, τον όρο «κορυφαίος ναζιστής» τον χρησιμοποιείς άνετα και χωρίς δεύτερη σκέψη; Για μένα, το επίθετο κορυφαίος συνοδεύει κάτι καλό και το εξυψώνει κι άλλο: κορυφαίος χορευτής, κορυφαία ηθοποιός, κορυφαία ερευνήτρια κλπ. Δεν θάλεγες π.χ. τον Αλ Καπόνε «κορυφαίο απατεώνα», έτσι δεν είναι;

    Α, καλημέρα, ασφαλώς.

  13. Νέο Kid Στο Block said

    12. Συμφωνώ. Το «διαβόητος» ίσως είναι πιο ταιριαστό. Ή το «διαβόητος αινιγματικός» ,προκειμένου για τον Ες ,που την «έκανε» νωρίς, για λόγους που -απότι ξέρω τουλάχιστον- ακόμη διερευνώνται και δημιουργούν ερωτηματικά στους ιστορικούς.

  14. physicist said

    #13. — Κίντο, ψυλλιάζομαι πως ο Νίκος θέλει να πει «σε κορυφαία θέση στην ιεραρχία» αλλά ας περιμένουμε κιόλας.

  15. Μπάμπης said

    2,4 : Η εξαφάνιση αεροσκάφους δεν ανήκει και τόσο στο παρελθόν όσο πιστεύουμε…Αν δούμε τη σχετική λίστα

    http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_aerial_disappearances

    υπάρχουν ακόμη περιστατικά από το 2008, 2003 ,1997, 1995,….Τα περισσότερα βέβαια αφορούν κυρίως μικρά και ελαφριά αεροσκάφη (με εξαίρεση ένα Αντόνοφ το 1997) ή εμπορικά και με λίγους σχετικά επιβάτες…… Το πρωτοφανές εδώ είναι κυρίως ότι έχουμε περιστατικό μεγάλου επιβατικού αεροσκάφους με εκατοντάδες επιβάτες…..
    Επίσης να πω ότι η εύρεση συντριμμάτων στη θάλασσα είναι εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση ειδικά αν μιλάμε για ωκεανό όπως ο Ινδικός όπου όλα δείχνουν ότι εκεί μάλλον συνετρίβη….

  16. Νέο Kid Στο Block said

    14. E,τότε ας έβαζε «υψηλόβαθμος» ή «πρωτοκλασσάτος»! Mια ευκαιρία βρήκαμε κι εμείς να του την πούμε, κι αμέσως (αφού βεβαίως πρώτος «τού την είπες!») να ασκήσεις τη Νομική! 😆

  17. LandS said

    Δεν συμφωνώ. Το Ναζιστής είναι τόσο απεχθές, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για έναν από τους ιδρυτές του Ναζισμού, που ακόμα και … αγλάισμα του Ναζισμού να τον πεις (που λέει ο λόγος) πάλι άσχημο ακούγεται.

  18. physicist said

    #16. — 😀

    Έφυγαααααα, θα λέιψω κάτι ώρες. Τα λέμε.

  19. sarant said

    12-13: Δεν το σκέφτηκα πολύ πριν το γράψω, μπορεί και νάχετε δίκιο. Αλλά κι εγώ θα λείψω μερικές ώρες..!

  20. Νέο Kid Στο Block said

    Λάντσυ μπόη, δεν έχεις κι άδικο σ’αυτό. Άσε που οι πραγματικοί ναζιστές ,δεν χρησιμοποιούν σχεδόν ποτέ το όρο «ναζιστής»,ε;
    Ο υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων ας πούμε, θα έλεγε υποθέτω κάτι σαν: » O κορυφαίος ηγέτης (ή φύρερπρίντσιπ(ας) ,αμορφωσιάς ένεκα.)

  21. andam said

    Με το γένεση και γέννηση ανοίγεις ένα μεγάλο κεφάλαιο σύγχισης και σε επιστημονικό πεδίο όπου γενετικό υλικό είναι το DNA στα κύτταρα και πολλοί το μπερδεύουν με το γεννητικό υλικό που είναι το αποτέλεσμα της έκκρισης του γεννητικού συστήματος του ανθρώπου και γενικότερα των ζώων. Μήπως έχεις γράψει παλιότερα κάποιο σχετικό άρθρο; θα το διάβαζα ευχαρίστως…

  22. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «για μόνιμη αποτρίχωση για γυναίκες, άντρες και αθλητές, το αφήνω χωρίς σχόλια». Τόσα τρελά αγόρια πώς θα βγάλουν τις ενοχλητικές βρωμότριχες απο πάνω τους, δεν σε κατανοώ, γιατί αφήνεις ασχολίαστο αυτο το μείζων κοινωνικό θέμα;

  23. Μιχαλιός said

    9 Αμ το άρθρο τους για το Μπόινγκ είναι καλύτερο; Πώς καταφέρνουν και γράφουνε τόσο αδιάφορα και ξενέρωτα, για μια τέτοια δραματική ιστορία;

    Προσέχω επίσης το «πάσει θυσία». Δεν αρκεί, όπως φαίνεται, να βάζουμε δοτικές, αλλά πρέπει αν φαίνονται και τριτόκλιτες!

    Επίσης: «ταξίδευε με αυστριακό διαβατήριο, η κλοπή του οποίου είχε δηλωθεί σε προγενέστερο χρόνο στην Ταϊλάνδη με στόχο να μετεγκατασταθεί στη Γερμανία.»

    Αυτή δηλαδή είναι πρόταση για να την καταλάβει ο κόσμος;

  24. skol said

    Για τον Ρούντολφ Ες χρειάζεται μια επεξήγηση νομίζω γιατί δεν είναι υποχρεωτικό ο έλληνας αναγνώστης να ξέρει πώς γράφεται ο γνωστός Ες στα γερμανικά. Δηλαδή ακόμα και το Hess να έχει δει θα μπορούσε να υποθέσει ότι αυτή είναι η μεταγραφή του στα αγγλικά και ότι ο αρθρογράφος θέλει απλώς να του πουλήσει μούρη με ούμλαουτ και άλλες γερμανικούρες.

    Δεν μιλάω για τον προσεχτικό αναγνώστη. 🙂 Αυτός θα μπορούσε επίσης να ξέρει ότι ο γνωστός Ες δεν ήταν διοικητής του Άουσβιτς.

  25. Γς said

    21:
    Μια ζωή βαρέθηκα να διορθώνω στα γραπτά:
    «Μάθημα. ΓεΝΝετικη»`

    20:
    >Ο υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων ας πούμε, θα έλεγε υποθέτω κάτι σαν: ” O κορυφαίος ηγέτης (ή φύρερπρίντσιπ(ας) ,αμορφωσιάς ένεκα.)

    Εμείς πάντως ως καθηγητές του κάναμε το καθήκον μας

  26. Δημήτρης Μ. said

    25. Μ΄ όποιον δάσκαλο…
    (πολλές χαμογελαστές φατσούλες, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων)

  27. andam said

    @ 25. Δεν υπάρχει μόνο ορθογραφική αλλά και ουσιαστική σύγχιση εννοιών. Δηλώνει κάποιος ότι κάνει γενετικές μελέτες – κάτι αρκετά συνηθισμένο πια στην εποχή μας- και η πρώτη ερώτηση που πέφτει στο τραπέζι είναι «Δηλαδή ασχολείστε με ανάλυση σπέρματος; ξέρετε ο άντρας μου έχει τεμπέλικα σπερματοζωάρια, είπε ο γιατρός…ποιά είναι η άποψη σας; να πάρει βιταμίνες;»
    Χαμός….και αυτό βέβαια μεταφέρεται παντού…ραδιόφωνο, τηλεόραση…

  28. Δημήτρης Μ. said

    27. Να προσλάβει για προπονητή τους τον Τζέκο. Έχει τη λύση…

  29. andam said

    Ντρέπομαι να το πω αλλά θα το πω…και γω το icon εικονικό το μετέφραζα (σε επιστημονικά άρθρα) και δεν μούβγαινε αλλά τι νάκανα; αυτό το χαζογκουγκλιστήρι «εικονίδιο» το μεταφράζει… μόλις είδα το «εμβληματικό» αναφώνησα πες τα χρυσόστομε …έτσι ναι …μου ταιριάζει

  30. SophiaE said

    Οι αθλητές δεν είναι φαίνεται ούτε άντρες, ούτε γυναίκες, σύμφωνα με τον συντάκτη της διαφήμισης. Για πολλούς αθλητές λένε βεβαίως ότι είναι υπεράνθρωποι, και υπάρχει και η περίτπωση των ανατολικογερμανίδων δρομέων. Οπότε ίσως κάτι ξέρει ο διαφημιστής.

  31. Νεο Kid Στο Block said

    Andam, υπαρχει ,αν βαρεθεις το »εμβληματικος», και το σχεδον συνωνυμο »εραλδικος». Πιο γκλαμουρατο κιολας, οσο να πεις. 🙂

  32. Κιντ, θα έλεγες «εραλδική φιγούρα της εποχής μας», «η εραλδική φωτογραφία του Ρόμπερτ Κάπα» κλπ.;

  33. Νεο Kid Στο Block said

    Why not? Το οικοσημο δεν ηταν εμβλημα; ( καποιου ειδους,εστω)
    Θα ελεγα παντως σιγουρα : Αν θελετε ενα εραλδικο μπλογκ για τον Κορτασαρ και τον Μπορχες, πατηστε λιγο πανω και δεξια ,στα μπλε γραμματα! 🙂

  34. antpap56 said

    Μεσομαρτιάτικα–λογοτεχνικός όρος, μια και υπάρχει και το γνωστό μυθιστόρημα Middlemarch της George Eliot.

    Ας σημειωθεί ότι στην ιστοσελίδα της Καθημερινής αρχικά υπήρχε και φωτογραφία του Rudolf Hess (όχι Hoess) που αφαιρέθηκε μόλις έπεσαν οι σχετικές επισημάνσεις για το λάθος πρόσωπο. Εν παρόδω, ο Hess δεν πέθανε από φυσικό γήρας αλλά αυτοαπαγχονίσθηκε στη φυλακή του Σπαντάου το 1987.

  35. derwanderer said

    Το άρθρο του Μαγκλίνη στην Καθημερινή είναι κάτι χειρότερο από κακογραμμένο, είναι τσαπατσούλικο. Με έτρωγε το χέρι μου να σχολιάσω από κάτω το αρκετά τερατώδες λάθος του για τον Όσκαρ Ουάιλντ και την ατάκα του περί «ανηθικότητας και κακού γραψίματος» που, δήθεν, αφορά τον Ντόριαν Γκρέυ. Βαρέθηκα όμως, διότι το ανασκευαστικό σχόλιο θα ήταν μεγαλούτσικο και ίσως δεν θα πέρναγε καν, χαμένος κόπος δηλαδή. Ωστόσο, επειδή βλέπω ότι και ο Νικοκύρης μοιάζει να την υιοθετεί, θα το κάνω εδώ. Όποιος έχει έστω και επιφανειακή ενημέρωση για την προσωπικότητα και το στυλ του Ο.Ο. γνωρίζει ότι ο μεγάλος και διαβόητος συγγραφέας είχε τόσο μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του αλλά και τόσο σαφή αίσθηση του τί περίμενε το κοινό του από αυτόν, ώστε να μην στραφεί ποτέ εναντίον δικού του κειμένου. Η υπόθεση έχει ως εξής: Στα 1895 γίνεται η πρώτη από τις 3 πολύκροτες δίκες του Ο.Ο. Ενάγων είναι ο ίδιος, κατά του μαρκησίου Κουήνσπμπερυ, του πατέρα του εραστή του Άλφρεντ Ντάγκλας. Ο μαρκήσιος είχε γράψει ένα υβριστικό κείμενο για τον Ο.Ο. πάνω σε μια κάρτα του («Για το Όσκαρ Ουάιλντ, που καμώνεται το σοδομίτη /poses as sodomite») και την είχε παραδώσει ανοιχτή στο γκρουμ του κλαμπ του συγγραφέα, έτσι ώστε να την δουν όλοι. Επρόκειτο, φυσικά, για συκοφαντική δυσφήμηση, σύμφωνα με το τότε αγγλικό ποινικό δίκαιο, ΕΦΟΣΟΝ ΟΜΩΣ Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΔΕΝ ΕΥΣΤΑΘΟΥΣΕ. Κι επειδή η προσβολή είχε βάση ( ο Ο.Ο. όχι απλά «καμωνόταν» τον σοδομίτη, ήταν και, επιπλέον, ελάχιστες προσπάθειες έκανε να το αποκρύψει) ο μαρκήσιος επιχειρούσε να καταστρέψει την υπόληψη του Ο.Ο. Αν ο τελευταίος αγνοούσε την προσβολή θα ήταν σαν να το παραδεχόταν, αν μήνυε (όπως κι ανοήτως έκανε) θα έπρεπε να εξηγηθεί στο δικαστήριο, διακινδυνεύοντας, σε περίπτωση απόδειξης της σοδομίας, νέα, αυτεπάγγελτη ποινική δίωξη, με κατηγορούμενο τον ίδιο και πιθανή ποινή την ισόβια κάθειρξη (σοδομία) ή διετή κάθειρξη με καταναγκαστική εργασία (διακεκριμένη ανηθικότητα -χωρίς «σοδομία»- μεταξύ ανδρών). Η υπερασπιστική τακτική του Κουήνσμπερυ υπήρξε υποδειγματική: Ο δικηγόρος του, πριν εμφανίσει ως μάρτυρες στο δικαστήριο εκδιδόμενους νεαρούς ή γκρουμ και γκαρσόνια που ήξεραν, από πρώτο χέρι, τις ερωτικές προτιμήσεις του Ο.Ο., επιτέθηκε στην συγγραφική «περσόνα» και φήμη του. Μεταξύ των κατηγοριών περιλαμβανόταν, φυσικά, ή «ανηθικότητα» και τα ομοφυλοφιλικά υπονοούμενα του Ντόριαν Γκρέυ» (ο Ο.Ο. υπερασπίστηκε με εξαιρετική ευστροφία, μπρίο και παρρησία το έργο του που δεν αποκάλεσε «κακόγραμμένο» αλλά, αντίθετα, «έργο τέχνης» και «εξαιρετικό, όπως κάθε τι που γράφω, άλλωστε») αλλά και το περιεχόμενο ενός περιοδικού αποφοίτων της Οξφόρδης πού είχαν στήσει, το 1894, ο Άλφρεντ Ντάγκλας κι ο κύκλος του, με τη βοήθεια και την εκδοτική επιμέλεια του Ο.Ο. : «Ο Χαμαιλέων» . Στο πρώτο (και μοναδικό) τεύχος που κυκλοφόρησε, ο Ο.Ο. έστειλε τους πιπεράτους Αφορισμούς του («Φράσεις και Φιλοσοφικές Σκέψεις Προς Όφελος των Νέων»), ο Ντάγκλας ένα διαβόητο και θαρραλέο ποίημα, «Οι Δύο Έρωτες» (…είμαι ο Έρως που δεν τολμά να πει τ΄ονομά του…) κι ένας άλλος, άσημος συγγραφέας ένα σκαμπρόζικό και σκωπτικό διήγημα με γαργαλιστικό τίτλο («Ο ιερέας και το παπαδάκι»/ «The Priest and the Acolyte») και περιεχόμενο που ευκόλως φαντάζεστε. ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΚΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΤΟΡΙΑΝ ΓΚΡΕΥ έλαβαν χώρα οι διάλογοι που μας αφορούν. Ο συνήγορος του Κουήνσμπερυ επιτέθηκε στον Ο.Ο. ως εξής: -Είναι αυτή η ιστορία ανήθικη; -Κάτι χειρότερο: ΚΑΚΟΓΡΑΜΜΕΝΗ! -Η ιστορία ενός ιερέα που ερωτεύεται τον βοηθό του δεν είναι σκανδαλώδης; -Τη διάβασα μια φορά, τον περασμένο Νοέμβριο και τίποτε στον κόσμο δεν θα με έκανε να επαναλάβω αυτό το λάθος! Αδιαφορώ, απαξιώ. -Δεν είναι βλάσφημη; -Μάλλον προσβάλλει κάθε αισθητικό κανόνα ομορφιάς! κοκ. Η συζήτηση συνεχίστηκε με τον Ο.Ο. να σκοράρει συνεχώς και να προκαλεί τη θυμηδία του ακροατηρίου με τις έξυπνες και αστραφτερές απαντήσεις. Σύντομα όμως ο συνήγορος του μαρκησίου εγκατέλειψε τις υψηλές σφαίρες της λογοτεχνίας και της αισθητικής θεωρίας, για να επικεντρωθεί σε άλλα ζητήματα. Τη συνέχεια την γνωρίζετε: Μετά από μερικές καταιγιστικές μαρτυρίες ο Ο.Ο. απέσυρε τη μήνυσή του και σύντομα οδηγήθηκε, κατηγορούμενος αυτή τη φορά, στο εδώλιο για διακεκριμένη ανηθικότητα. Καταδικάστηκε στη μεγαλύτερη δυνατή ποινή, 2 χρόνια καταναγκαστικά έργα. Οι μέρες που ήταν ο βασιλιάς του Πικαντίλυ, το κόσμημα των σικ σαλονιών και ο λέων του λονδρέζικου θεάτρου είχαν τελειώσει. Συγγνώμη αν κούρασα, αλλά τώρα ξέρετε τι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ είπε ο Ο.Ο. και γιατί. Ο Μαγκλίνης θα μπορούσε να κάνει μια πιο ενδελεχή έρευνα, δεν ήταν και δύσκολο. Πηγές του σχολίου μου τα βιβλία των Michael S. Foldy: «The Trials of Oscar Wilde, Deviance, Morality and Late-Victorian Society», Yale U.P., 1997, σ. 7 κ.ε. και το κλασικό και παλιότερο H. Montgomery Hyde: «The Trials of Oscar Wilde», αμερ. έκδοση Dover 1973, σσ.106-107.

  36. ππαν said

    Ε, ο Σολωμός δεν ήταν καθόλου προσεκτικός ομιλητής, γνωστό αυτό!

  37. andam said

    @31. Πρώτη φορά την βλέπω αυτή τη λέξη
    @30. Πάνε οι καιροί που η αποτρίχωση στους άντρες αφορούσε μόνο αθλητές. Απ΄ότι μου λένε κοπέλες που πηγαίνουν σε γυμναστήρια όλοι οι άντρες που συχνάζουν εκεί είναι εντελώς αποτριχωμένοι…τέλεια απογοήτευση για τις γυναίκες
    Πού είναι ο Σων Κόνερυ που σαν Τζέϊμς Μποντ αναφωνούσε συγκρινόμενος με τους άτριχους ιάπωνες » Αν δεν έχει ο άντρας φωλιά στο στήθος(τρίχες) πού θα φωλιάζουν τα πουλιά; (γυναίκες)» …δεν θυμάμαι σε ποιά ταινία…

  38. Από 5 μπράουζερ διόρθωσα το εικονική σε εμβληματική στον γούγλη. Κάντε κι άλλοι το ίδιο.

  39. andam said

    @ 38. Εγώ πολλές φορές έχω κάνει διορθώσεις αλλά σε επόμενες φορές τα επανεμφανίζει…είσαι βέβαιος ότι τα συγκρατεί;
    @31-33. Το «εραλδικός» νομίζω ότι το συνάντησα στο εκκρεμές του Φουκώ του Ουμπέρτο Έκο αλλά το προσπέρασα σαν άγνωστη λέξη…δεν νομίζω να την ξαναβρήκα πουθενά…κάντε μια ανάλυση κάποια στιγμή

  40. Στάζυ, όταν διορθώσεις τον λίκνο σου! 😉

    Andam, «εραλδικό» είναι ο,τιδήποτε έχει να κάνει με οικόσημα. Επειδή, όσο νάναι, οικόσημο είναι μια αρκετά στενότερη εκδοχή του εμβλήματος, δεν μου κάθεται ως συνώνυμο του «εμβληματικός».

  41. LandS said

    “για μόνιμη αποτρίχωση για γυναίκες, άντρες και αθλητές, το αφήνω χωρίς σχόλια”

    Φυσικά ο Νικοκύρης θεωρεί μεζεδάκι το «φύλο» αθλητές στη διαφήμιση. Όσο για τη διαφορά του Μποντ της δεκαετίας του 60 με τον σημερινο, μη ξεχνάτε ότι δεν φορούσαμε τζην στο σχολείο και το μαλλί, ένα πόντο. Αλλιώς, αποβολή.

  42. alexisphoto said

    …… για “γυναίκες, άνδρες και αθλητές“.

    Κάτι αντίστοιχο είχαμε και στις τουαλέτες των στρατοπέδων:
    «Ανδρών, Γυναικών, Αξιωματικών».
    Βέβαια (χωρίς να το δικαιολογεί) εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν γυναίκες αξιωματικοί (αξιωματικίνες;). Σήμερα τι γράφουν άραγε?
    Ευχαριστώ

  43. Μαρία said

    40
    Και σε περιγραφές στη γλώσσα των αρχαιολόγων π.χ. πάνω απ’ το υπέρθυρο του «τάφου του Αγαμέμνονα» υπάρχουν δυο λιοντάρια σε εραλδική διάταξη.

  44. Πέπε said

    Όταν μεταγράφουμε ονόματα από ξένες γλώσσες, την προφορά σχεδόν πάντα θα τη σφάξουμε. Όσο και να προσέχει κανείς, το αλφάβητό μας έχει προβλεφθεί μόνο για τους φθόγγους της δικής μας γλώσσας. Έτσι για ορισμένα ονόματα υπάρχουν άπειρες λάθος μεταγραφές, αλλά σωστή (πραγματικά σωστή) καμία.

    Ωστόσο, έστω κι έτσι είμαστε τυχεροί. Με όσα λάθη κι αν γίνουν, έχουμε πάντα τη δυνατότητα να έρθουμε σε κάτι σχετικά πιο κοντινό προς την αυθεντική προφορά απ’ ό,τι ο αναγνώστης μιας άλλης λατινόγραφης γλώσσας. Για παράδειγμα: Van Gogh. Είναι ολόκληρο αστυνομικό να βρει κανείς αν πρέπει να γράψει βαν ή φαν, Χοχ ή Γκογκ ή Χογ ή δεν ξέρω τι άλλο. Αν όμως ο μεταγραφέας κάνει την πιο φιλότιμη δουλειά που μπορεί, θα οδηγήσει τον αναγνώστη σε μια στοιχειωδώς ρεαλιστική απόδοση. Αντίθετα ο Γάλλος αναγνώστης, για τον οποίο δε μεσολαβεί κανένας μεταγραφέας, βλέπει κάτι που στη δική του γλώσσα διαβάζεται Βαν Γκογκ και ούτε που του περνάει από το μυαλό ότι μπορεί και να προφέρεται αλλιώς. Είναι καταδικασμένος στην αλλοίωση.

  45. Νίκο, η έννοια του Plant it early, pay it off later φαίνεται οτι είναι αυτή που αναφέρεις. Πιο ελεύθερα: Χώστο στην αρχή της πλοκής, και κάντο να σου φτουρήσει αργότερα, ή ακόμα, ίσως πιο σωστά : κλιμάκωσέ το αργότερα.

    Η δυσκολία να είναι στο pay it off, που ίσως δεν είναι καλά Αγγλικά, είναι από κείνα τα ουσιαστικά που τα κάνουν ρήματα με το ζόρι. To pay off σαν ουσιαστικό χρησιμοποιείται με την ειδική έννοια της κλιμάκωσης μια πλοκής, ενός θεατρικού έργου κλπ.

    Στο νου αυτού που το έγραψε αρχικά,πρέπει να υπήρχε το «μπιστόλι του Τσέχωφ» . Ο Τσέχωφ είχε πει κάτι παρόμοιο : Αν ένα μπιστόλι εμφανίζεται στην πρώτη πράξη, πρέπει να εκπυρσοκροτήσει στην τελευταία. Ο Τσέχωφ πάλι, μπορεί να είχε στο μυαλό του την Έντα Γκάμπλερ του Ίψεν, όπου γίνεται ακριβώς αυτό.Από την πρώτη πράξη στον τοίχο του σπιτιού της είναι κρεμασμένο το μπιστόλι του πατέρα της , με το οποίο στην τελευταία αυτοκτονεί.

  46. Τς, τσ…Η δυσκολία είναι κλπ

  47. spiral architect said

    Χαίρετε κυρίες και κύριοι. 🙂
    Ο (το) Μαρτς είναι και κάτι άλλο για τους αγγλοσάξονες:

    Τα μεζεδάκια μειώθηκαν κατά πολύ ως προς το παρελθόν, ίσως διότι φοβούνται το άγρυπνο μάτι μας. 😀

  48. Μπουκανιέρος said

    44 «το αλφάβητό μας έχει προβλεφθεί μόνο για τους φθόγγους της δικής μας γλώσσας»

    Άσχετο, αλλά καλό είναι να υπενθυμίσω ότι «το αλφάβητό μας» δεν έχει προβλέψει ούτε για μερικούς φθόγγους της δικής μας γλώσσας, όπως b, d, g, ή το ημίφωνο y (ενώ είναι φορτωμένο με διάφορες άσχετες προβλέψεις). Επομένως, ακόμα και στη μεταγραφή των ελληνικών υπάρχουν προβλήματα.

  49. Μαρία said

    Νικοκύρη, στο ίδιο μεζεδοπωλείο Αριάν Λαζαρίδη και Κουφοντίνας! Βαλτός είσαι;

    Η λέξη ντέκα αντί για ντεκαντάς προς το τέλος του άρθρου της συνηθίζεται ή πρόκειται για κολωνακιώτικη αργκό;

  50. Boeing, Boeing, bone!

  51. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια και να με συμπαθάτε που έλειπα.

    49: Η ντέκα μου είχε ξεφύγει και, ναι, ντεκαντάνς πρέπει να είναι, δεν τόχω ξανακούσει. Αλλά γιατί λες αν είμαι βαλτός;

    35: Σευχαριστώ για το σχόλιο, ομολογώ πως δεν ήξερα την ιστορία. Ανκαι λαπαθιωτιστής, τον Ουάιλδ δεν τον έχω μελετήσει καλά.

  52. Μαρία said

    51
    Γιατί η κυρία ήταν σύντροφος του Περατικού.

  53. Όταν μίλαγα εγώ για τη Γουγλιάνκα… 😉

  54. sarant said

    52: Ε, δεν το ήξερα.

  55. spyroszer said

    Νικοκύρη βεβαίως και για τον Ραπτόπουλο έχεις δίκιο. Και αυτά που λέει για το Έγκλημα και Τιμωρία είναι αστεία, και φαίνεται ότι βρίσκεται σε σύγχυση. Λες και το θέμα του βιβλίου είναι αν διέπραξε ή όχι ο Ρασκόλνικοφ το έγκλημα. Εκτός αν θεωρεί ο Ραπτ. πως «ενοχοποιώ» σημαίνει ότι εμφανίζω κάποιον με αρνητική εικόνα, ότι ξερωγώ είναι ανήθικος, και ότι «τον ξεπληρώνω» σημαίνει ότι τον εμφανίζω στο τέλος ηθικό, τον δικαιώνω.
    Και ένα δευτερεύον πραγματολογικό. Λέει ο Ραπτ.:

    «τον ενοχοποιεί νωρίς για να τον ξεπληρώσει αργότερα (στην τελευταία σελίδα του μυθιστορήματος, όταν ο Pασκόλνικοβ οδηγείται στη φυλακή, ο συγγραφέας μάς λέει ότι τα βάσανα του ήρωά του θα κρατούσαν επτά μόνο χρόνια και μετά θ’ άρχιζε γι’ αυτόν μιά καινούρια ζωή, στη διάρκεια της οποίας θα ξαναγεννιόταν) κ.λπ. κ.λπ.»

    Ο Ρασκόλνικοφ καταδικάστηκε σε 8 χρόνια καταδικαστικά έργα δεύτερης κατηγορίας στη Σιβηρία. Στην τελευταία σελίδα είναι ήδη 18 μήνες στη Σιβηρία όταν λέει «εφτά χρόνια ακόμα».

  56. Μαρία said

    53
    Εσύ τα λες αλλά δεν σ’ ακούν όλοι.
    http://www.kathimerini.gr/755526/article/proswpa/proskhnio/proswpa-h-mila-giogiovits-voh8aei-ta-8ymata-ths-vias-sthn-oykrania
    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=8032

    54
    Και μόλις διάβασα στην εφσυν την προδημοσίευση απ’ το βιβλίο του Ξηρού, οπότε θα δούμε κι άλλα δράματα, τώρα που του Κουφ. εξαντλήθηκε.

  57. Μαρία said

    56
    «Σήμερα, αυτές οι σκηνές είναι η καθημερινότητα και το αποτέλεσμα είναι η περιοχή να έχει έναν χαρακτήρα πιο ανθρώπινο και πιο διεθνή»
    Τι λέτε, μαντάμ!
    http://unfollow.com.gr/web-only/11234-nostprn/

  58. sarant said

    56: Ποιου Ξηρού απ’ όλους; Ο Σάββας έχει άλλα δύο βγάλει, ένα κυρίως για τα μετά τον τραυματισμό του και ένα για… πρώτους αριθμούς.

  59. Μαρία said

    58
    Του Σάββα στο πλαίσιο, λέει, πανεπιστημιακής έρευνας. Γι’ αυτό έχει και τη μορφή συνέντευξης.

  60. 57 E, φέρνει μια ανθρωπιά όσο νάναι το να βλέπεις τους άλλους να ψάχνουν στα σκουπίδια. Νιώθεις πιο κοντά στο λαό, κάτι τέτοιο. Όλοι άνθρωποι είμαστε.

  61. atheofobos said

    Για να λυθεί η απορία μερικών γιατί οι αθλητές αποτελούν ξεχωριστή κατηγορία στην αποτρίχωση σας μεταφέρω από σχετική διαφήμιση τα εξής:
    Για ποδηλάτες: Με αποτριχωμένα το πόδια σας θα βελτιώσετε τις επιδόσεις σας, θα κερδίσετε σε αεροδυναμική και τα κοψίματα και οι γρατζουνιές θα είναι πιο εύκολο να επουλωθούν.
    Για τους γομαροειδείς τύπου Σβαρτσενέγκερ : Ένα από τα πιο σημαντικά και δύσκολα ζητήματα στον τρόπο ζωής ενός bodybuilder, αλλά επίσης και ένα σοβαρό ζήτημα αισθητικής είναι το πώς θα απαλλαγεί από την τριχοφυΐα.
    Για κολυμβητές: Συχνά αποτριχώνουν τα σώματά τους, διότι η τριχοφυΐα προκαλεί τριβή κατά την κολύμβηση, ειδικά στους αγώνες όταν κάθε δευτερόλεπτο μετράει. Η αποτρίχωση στο στήθος, στα πόδια, στα χέρια ή στην πλάτη κάνει την πραγματική διαφορά στην απόδοση.
    http://www.dlux.gr/e-one/sports-applications-el/

    Πάντως προσωπικά τον μόνο άνδρα που ξέρω να έχει κάνει αποτρίχωση στην πλάτη του μπόρεσα να τον δικαιολογήσω όταν στην ερώτηση μου γιατί την έκανε μου απάντησε: γιατί ζεσταινόμουνα το καλοκαίρι με τόση τρίχα ! Πράγματι είχε γοριλοειδή τριχοφυΐα!

  62. Μαρία said

    60
    Θυμήθηκα την εδώ συζήτηση. Μα είναι τόσο γελοίος ο άνθρωπος. Άσε που τον έγραψε κανονικά τον υπολογιστή.
    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.vivlia&id=32386
    (σ.σ. δεν τήρησα τα σημεία στίξης του πρωτότυπου, ο υπολογιστής που έγραψα δεν είχε άνω τελεία)

  63. χαρη said

    συμφωνώ με Μπουκαν (48)

    σε ένα από τα πολύ πρώτα ποστ εδώ Νίκο (δεν γίνεται να ψάξω τώρα) είχα πει ότι δεν θα πρέπει να βλέπουμε άσχημα την βελτίωση τού αλφάβητού μας με κάποια νέα στοιχεία (οι αρχ ημών πρόγονοι που δεν είχαν γλωσσικά κόμπλεξ νομίζω προχώρησαν σε τέτοιες κινήσεις, και όχι άπαξ)

    (θυμάμαι τώρα μια κοπέλα που τη λέγανε Μιράντα και παραπονιότανε ότι στην ελλάδα τη λέγανε Μιράdα (ενώ έξω που ζούσε το άκουγε καλύτερα, ως Μιράντ-τα)

    στη μεταγραφή τού ξένων ονομάτων τα προβλήματα είναι άπειρα, και το βρίσκω επαρχιωτισμό να μη μάς νοιάζει (νομίζω κάποιοι παλιοί δημοτικιστές είχαν εισηγηθεί τελιτσες πάνω από γράμματα (για τό παχύ -σ- ας πούμε ή διαλυτικά (ή κάτι άλλο) για τα -υ- ή -ε- που είναι από γαλλικά, ή γερμανικά με ουμλάουτ (όπως τώρα ο Höss)

    υπάρχει όμως πάντα το σοβαρότερο πρόβλημα και στα ελληνικά, τών συλλαβών -ια- που από το «λόγια» στο «λόγϊα» ας πούμε κάνει πολύ μεγαλύτερη διαφορά

    μπαδεγουέη : αυτή η «παρθενογένεση» με την έννοια τού «εκ τού μηδενός» αποτελεί (κτγμ – δεν θα το αποφύγω το ποστ κάποτε γι’ αυτό – αν δεν το κάνεις εσύ ! ) περήφανο μισογυνικό κλισέ ελληνικότατης ευρεσιτεχνίας (οι άλλοι (τουλάχιστον ευρωπαϊκοί) λαοί – αν δεν κάνω λάθος λένε (απλώς – λατινιστί) : «εκ τού μηδενός», δεν διανοούνται να ταυτίσουν τη γυναίκα με το μηδέν))

  64. Νέο Kid Στο Block said

    Tώρα διάβασα τα σχετικά με Ραπτ. και το «Έγκλημα και τιμωρία». Νομίζω πως ο συντάκης παρέβει το σοφό πλατωνικό ρητό (που λανθασμένα αποδίδεται ενίοτε στον Ηράκλειτο): Don’t judge a book by its movie!

  65. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    Γεια σου Χάρη! Βέβαια, όλα τα αλφάβητα έχουν πρόβλημα με κάποιους φθόγγους -και για τις επιστημονικές εφαρμογές υπάρχει το ΙΡΑ.

  66. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    ‘Ετυχε να διαβάσω τη Λάιφο με το άνδρο (πού είσαι Νικοκύρη είπα).Και «το Κολωνάκι στερείται αθλοπαιδιών» νομίζω είναι λάθος ως προς την έννοια των αθλοπαιδιών που είναι τα αθλητικά παιχνίδια και όχι χώροι, αλλά κυρίως με αιφνιδίασε και με παραξένεψε η ματιά της συνεντευξιέν.
    Όπως σ όλο το κέντρο κι εκεί η εικόνα είναι ζοφερή.Δρόμοι με πολλές ερημωμένες εισόδους,κλειδωμένα ρολά και σκονισμένες άδειες βιτρίνες σαν από βιαστικές αναχωρήσεις λες κ ήρθε ξαφνικό μαντάτο για θανατερό λοιμό και μια σκοτεινάγρα Παρασκευή βραδάκι, ώρα αλλοτινής, όχι μακρινής, πολύβουης ανέμελης κοσμοπλημμύρας που φέρνει αυθόρμητα, αν όχι θλίψη, κατήφεια.
    Διαβάζω την κυρία εκείνη, συγγραφέα λέει, να γουργουρίζει μέσα σ αυτό το κατάντημα και να υψώνει τα μεγαλεία του γκάγκαρου κολωνακιώτη -μεταξωτές κορδέλες, ως τα χείλη των κάδων με τα σκουπίδια (συγγνώμη,απορρίμματα) μιας και οι σκυμμένες φιγούρες-τί γοητεία!- φοράνε καμηλό!
    Τί να πει κανείς ή μάλλον τώρα τα καταλαβαίνω καλύτερα με τα όσα ξεδιπλώθηκαν παραπάνω.

    Στο ίδιο τεύχος, λίγο μετά,είχα επισημάνει και θα το ρωτούσα εδώ, για άλλη «γειτονιά»:
    «Εκεί φυσάει, εκεί φυσάει», έλεγαν κι έτσι βγήκε και το όνομά της, Κηφισιά.

  67. spiral architect said

    @57: Καλά, αυτή θέλει ….! 😳

  68. #40 Έλειπα κανένα οκτάωρο http://translate.google.com/#auto/en/iconic%20figure

    #39 Πρέπει να γίνει από πολλούς για να επικρατήσει

  69. Πάνος με πεζά said

    Εκείνο με τους άτριχους θύμισε το μυθικό μπέρδεμα σπορτκάστερ της ΕΡΤ : το «ανώμαλος δρόμος γυναικών» είχε γίνει «ανώμαλος δρόμος γυναικών»…

    Οι κολυμβητές λομως, τουλάχιστον προ της εποχής των «στολών», αποτρίχωναν ακόμη και τα γεννητικά τους όργανα, «de facto» και όχι «συχνά». Πράγματι, για λόγους μείωσης της τριβής.

    Άσχετο, αλλά όλοι οι εκτυπωτές τρισδιάστατοι δεν είναι; Υπάρχει κάποιος σε μορφή αλουμινόχαρτου; Μήπως «εκτυπωτής τρισδιάστατης εκτύπωσης» ή κάτι τέτοιο;

    Σαν τον Χες ακριβώς γράφεται ο Ούλι Χένες, προφυλακισμένος πλέον Πρόεδρας της Μπάγερν. Με όμικρον και «ούμλαουτ».

    Άνδρο, όπως δένδρο…

    Κι ένα άσμα για ανδρικές τρίχες :

  70. sarant said

    69: Δρόμος ανώμαλων γυναικών, θα εννοείς.

    Όσο για τον εκτυπωτή, φαντάζομαι ότι λες «έγχρωμος» και «ασπρόμαυρος εκτυπωτής», έτσι;

  71. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    Πεσκανδρίτσα, άνδρο, και τώρα(;) ανάκλινδρο:
    http://goo.gl/Jr31bO

  72. Πέπε said

    @71: Περίπου 66.500 αποτελέσματα (0,23 δευτερόλεπτα)

    !!!

    Βλ. και http://www.slang.gr/lemma/show/pousthis_10897 (ανάρτηση + σχόλια)

  73. #71

    Oι ψαράδες την λένε σκλεμπού, άμα το μάθουν στο Κολωνάκι θα την λένε σκλεμβού ( αρχαιοπρεπές εκ της λέμβου, το πρόθεμα σκ οφείλεται στο σκληρόν του δέρματός της, κ.λ.π. )

  74. Βαγγέλης από τη Χίο said

    #66 Έφη
    Η ονομασία Κηφισιά προέρχεται από τον ποταμό Κηφισό
    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B7%CF%86%CE%B9%CF%83%CE%B9%CE%AC

  75. spiral architect said

    Πρόταση:
    Θα πρέπει να φτιαχτεί το Σάββατο πριν τις εκλογές ένα λήμμα-ανάρτηση με τίτλο «Ποταμίσια μεζεδάκια» και έπειτα να πάμε στην κάλπη:
    Ναι, εμείς δεν έχουμε και δεν θα έχουμε έναν τόμο με γαλάζιες – πράσινες ή ροζ υποσχέσεις.

    «Μάθετε να μιλάτε όπως ο Κουβέλης». Ταχύρυθμα μαθήματα, εγγυημένο αποτέλεσμα, πληροφορίαι εντός. 😀

  76. Γς said

    74:
    >Η ονομασία Κηφισιά προέρχεται από τον ποταμό Κηφισό

    Ελα!
    Από τον Νείλο; Το Δούναβη;
    Τον ποταμό του Σταύρου Θεοδωράκη, ίσως;

  77. Βαγγέλης από τη Χίο said

    #76 Στη Χίο ακόμα και τους ταπεινούς χειμάρρους του νησιού ποταμούς τους λέμε. Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι.

  78. Βαγγέλης από τη Χίο said

    Αναζητήστε για παράδειγμα Χίος Παρθένης ποταμός

  79. sarant said

    71-72: Καλό θέμα για αρθράκι, αν βρω μερικά ακόμα 🙂

  80. Πάνος με πεζά said

    @ 69 : …είχε γίνει «δρόμος ανωμάλων γυναικών» (μισοκοιμισμένος το έγραφα μάλλον)

  81. Πάνος με πεζά said

    Όσο για τον εκτυπωτή, εννεούσα ότι όλοι είναι τρισδιάστατοι, έχοντας μήκος-πλάτος-ύψος ! Δεν «πιάνω» με τη μία το «προτέρημα» ενός «τρισδιάστατου εκτυπωτή», τι ακριβώς κάνει;

  82. Γς said

    80:
    >@ 69 : …είχε γίνει “δρόμος ανωμάλων

    @69. Της ανωμαλίας. Γενικώς

  83. Γς said

    Ανώμαλοι δρόμοι και άλματα

  84. Μπάμπης said

    6, 37, 61:
    Άντε να ξυρίζονται οι κολυμβητές και οι ποδηλάτες αλλά οι ποδοσφαιριστές; (Χριστοδουλόπουλος, Σηφάκης…)

    Βέβαια πάντα υπάρχουν οι φωτεινές εξαιρέσεις… 🙂

  85. spiral architect said

    @84: Ενώ κάμποσα χρόνια πιο πίσω το ξύρισμα θεωρείτο ιεροσυλία! 😀

  86. Γς said

    84:
    Τρίχες και C4I

  87. maderius said

    81
    ο 3d κατασκευαζει αντικειμενα δεν τυπωνει σε χαρτι
    ακομα και προσθετικα μελη φτιαχνουν

    http://en.wikipedia.org/wiki/3D_printing

  88. spiral architect said

    @87: Ή αλλιώς μια νέα εκδοχή των μηχανών – φρεζών που παλιότερα ήταν γνωστότερες σαν CNC. 😉

  89. Κωνσταντίνος said

    Χαίρετε κι από μένα! Εγώ θα σταθώ στο σημείο των ξένων ονομάτων, τοποθεσιών κτλ. Έχω ξαναγράψει ότι μου φαίνεται αφύσικη η γραφή των ξένων ονομάτων, πλην αυτών που είναι απο παλιά εδραιωμένα, στο ελληνικό αλφάβητο, αλλά πλέον νομίζω ότι είναι και πιο χρήσιμο να τα γράφουμε όπως αρχικά είναι, στα λατινικά: πλέον διαβάζουμε κατά κύριο λόγο στον υπολογιστή. Αν λοιπόν θέλουμε να ψάξουμε κάτι για το πρόσωπο αυτό, απλά επιλέγουμε το όνομα και το γκουγκλάρουμε. Αν είναι μεταγραμμένο στα ελληνικά, θα πρέπει να κάνουμε υποθέσεις για το πώς είναι το όνομα αρχικά. Το ερώτημα δηλαδή νομίζω ότι είναι αν θέλουμε, διαβάζοντας ένα γραπτό κείμενο, να γνωρίζουμε την ορθογραφία του ονομάτος στην γλώσσα του ώστε να μπορέσουμε να το ψάξουμε περαιτέρω ή αν θέλουμε να γνωρίζουμε πώς προφέρεται σωστά. Και τα δύο είναι χρήσιμα βέβαια, αλλά νομίζω ότι το πρώτο είναι χρησιμότερο. Εξάλλου είναι πραγματικά πρόβλημα όταν δεν ξέρεις καθόλου μια γλώσσα (όπως εγώ πχ τα γερμανικά) να υποθέσεις την γραφή του ονόματος (άντε να ψυλλιαστώ εγώ ποτέ μόνος μου την γραφή Hoesch-πώς-το-γράψατε, από το Χες.)

  90. sarant said

    89: Κοίτα να δεις, το πιο χρήσιμο εξαρτάται. Όπως υπονοείς, σε ένα μυθιστόρημα θα ήταν παρανοϊκό να γράψεις στα ξένα το όνομα ενός ήρωα, αν και έχει συμβεί. Σε μια διατριβή, πρέπει να έχεις και τα δύο, σε παρένθεση το ξένο. Στις αθλητικές σελίδες συνήθως γράφονται τα ονόματα στο ελληνικό, και θα ήταν κωμικό στα μάτια μου να δεις π.χ. τη σύνθεση του Ολυμπιακού: Ολυμπιακός (Michel): Roberto, Παπάζογλου, Παπαδόπουλος, Torres, Χολέμπας, Σάμαρης, Μανιάτης, Campbell, Perez (58′ Fuster), Dominguez (72′ Scepovic), Valdez (72′ Masado). (Φυσικά, από εκεί που την πήρα ήταν γραμμένη όλη στα ελληνικά, και εκατσα και μετέγραψα τα ξένα).

    Από την άλλη, για την αναζήτηση που λες, δεν έχεις άδικο και θα βόλευε η διπλή αναγραφή -γιατί βέβαια αν θες να ψάξεις για κάποιον μπορείς να θες να τον ψάξεις στα ελληνικά. Και σκέψου πόσο πιο βολικό θα ήταν αν βάζοντας π.χ. Λούκατς στα ελληνικά ήσουν σίγουρος ότι θα έχεις ΌΛΕΣ τις σημαντικές ελληνικές πηγές για το ζήτημα, χωρίς να πρέπει να διπλοψάξεις και με Lukacs.

  91. #90 Επίσης, Scepovic, Šćepović ή Шћеповић; (67532η επανάληξη)

  92. RaspK said

    Για την περίπτωση της εξαφάνισης του αεροπλάνου, η εξήγηση είναι πιο απλή απ’ όσο περιμένει κανείς:
    http://www.businessinsider.com/how-a-giant-plane-can-vanish-2014-3

  93. Πέπε said

    @89, 90, 91:
    Μην ξεχνάμε την πρωταρχική λειτουργία του γραπτού λόγου, που είναι να αναπαριστά τον προφορικό. Αυτό που βλέπεις γραμμένο πρέπει να είσαι σε θέση να το προφέρεις, έστω και όχι τέλεια. Αν είσαι ο συγγραφέας, οφείλεις να κάνεις ένα στοιχειώδες ψάξιμο και να μην κάνεις τη μεταγραφή κουτουρού (θέλει ελάχιστα λεπτά για να εντοπίσεις την ακριβή και αυθεντική προφορά, και δε δικαιολογώ τις βιαστικές μεταφράσεις σε ΜΜΕ, όση πίεση χρόνου κι αν έχουν). Αν όμως είσαι ο αναγνώστης, δεν είναι δική σου δουλειά να ψάξεις πώς προφέρεται ένα όνομα που συχνά δεν ξέρεις καν σε ποια γλώσσα ανήκει: εκείνος που σου προσφέρει το κείμενό του οφείλει να το έχει κάνει για σένα.

    Στη «Νεοελληνική Γλώσσα Β Λυκείου» υπάρχει ένα κείμενο όπου αναφέρονται, αμετάγραφα, δύο ξένα ονόματα, ο Edmond Rochedieu και ο [?] Schaerer. Η ανάγνωση των μαθητών είναι στερεότυπα η ίδια τόσα χρόνια που το διδάσκω: «ο Τελοσπάντων και ο Τελοσπάντων». Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια.

    Συνεπώς είμαι υπέρ της διπλής αναγραφής: εντός κειμένου στα ελληνικά, και σε παρένθεση ή υποσημείωση στην αυθεντική γραφή. Σ’ ένα μυθιστόρημα ή σε άλλες περιπτώσεις όπου αυτό θα ήταν εξεζητημένο, μόνο στα ελληνικά.

  94. Κωνσταντίνος said

    #90, 91 Σωστά, εγώ είχα στο μυαλό μου μόνο για ειδήσεις, σε μυθιστορήματα προφανώς και η διατήρηση στα λατινικά δεν έχει νόημα. (για το ποδοσφαιρικά μην με μπλέκετε παρακαλώ, δεν έχω άποψη-sorry dad!) Σε διατριβή από την άλλη, σε όσα επιστημονικά έχω δει από πολυτεχνείο, η γραφή είναι μόνο στα λατινικά (δεν έχω δει κανένα να γράφει ο νόμος του Γκάους). Επίσης σε όσα έχω δει, επιστημονικά άρθρα κτλ, οι ειδικοί χαρακτήρες πολλες φορές δατηρούνται, αλλά είναι δευτερεύον θέμα νομίζω.
    Το πρόβλημα με τα κυριλλικά, αραβικά και άλλα αλφάβητα είναι υπαρκτό. Εγώ εκεί αρέσκομαι στην επίσημη μεταγραφή στα αγγλικά, νομίζω υπάρχουν τέτοια εδραιωμένα πρότυπα.
    Για το ψάξιμο στα ελληνικά εχετε δίκιο, απλά δύο πράγματα: Ο περισσότερος κόσμος ψάχνει κυρίως στα αγγλικά στο ίντερνετ, και επίσης αν ξέρω το Lukacs, μπορώ πιο εύκολα να προσπαθίσω να το μεταγράψω στη γλώσσα μου, παρά το αντίθετο.
    Γενικά η επιλογή να γράφει κάποιος στα ελληνικά τα ξένα ονόματα, μιλώντας πάντα για την περίπτωση του άρθρου και όχι του μυθιστορήματος, με ξενίζει, υπό την έννοια ότι καταλήγουμε σε προσωπικές επιλογές για το όνομα ενός υπαρκτού ανθρώπου. Π.χ. με ξένισε αρκετά το «Αμαλία Ερχαρτ» που διάβασα στο καταπληκτικό άρθρο σας για τα στενά της Μαλάκκας, αφού την γυναίκα Αμέλια την λέγανε.
    Είναι σαν αυτό που μου έλεγε ένας καθηγητής στο ΕΜΠ, ότι όταν ήταν μικρός νόμιζε ότι ο Νεύτωνας ήταν Έλληνας, λόγω του εξελληνισμένου ονόματος.

  95. Πέπε said

    @ 89 κ.εξ.:

    Εκτός από τα πρακτικά κριτήρια, υπάρχει και ένα θεωρητικό. Είμαι της άποψης ότι κάθε κείμενο ανήκει σε μία και μόνο γλώσσα, π.χ. ελληνικά, ακόμη κι αν παρεμβάλλονται ξένες λέξεις. Ότι συνεπώς σωστό είναι να χρησιμοποιεί μόνο τα γράμματα και τους φθόγγους αυτής της γλώσσας. Άρα, ένα όνομα π.χ. από Sh- όχι απλώς θα το μεταγράψουμε με σίγμα αλλά και θα το προφέρουμε με ελληνικό σίγμα, [s]. Είναι βέβαια αλλοίωση, αλλά:
    -ακόμη κι αν δεν κάναμε αυτή την αλλοίωση, είναι ελάχιστα πιθανό να πετυχαίναμε την πραγματικά αυθεντική προφορά του ντόπιου, οπότε, αφού δε θα είμαστε σαν τον ξένο, ας είμαστε τουλάχιστον σαν τον έλληνα, παρά να μην είμαστε σαν τίποτε
    -αν (ξαν)αρχίσουμε να λέμε «ο Shέξπιρ», γιατί να μη γυρίσουμε και στην «μπλeu jακέτα» και όλα τα αντίστοιχα εκτρώματα; Υπάρχει ακόμη μια γενιά που μιλάει έτσι, αλλά είναι καταγέλαστο και κατά τη γνώμη μου όχι άδικα.

    Είναι λοιπόν θέμα συνέπειας να κάνουμε και στη γραφή ό,τι κάνουμε και στην ομιλία. Έχουμε 24 γράμματα. Μ’ αυτά θα πορευτούμε όσο καλύτερα μπορούμε, με συνείδηση ότι το τέλειο δε θα ήταν εφικτό ούτε κι αν φεύγαμε από τα όρια αυτών των 24 γραμμάτων. Για το κάτι καλύτερο που μπορεί να επιτευχθεί με την παράθεση της αυθεντικής λατινικής γραφής, υπάρχουν εκείνα τα σημεία όπου η ροή του κειμένου ούτως ή άλλως σπάει (παρενθέσεις, υποσημειώσεις κλπ.).

    _____________
    «Αμαλία Έρχαρτ» δεν είναι μεταγραφή. Είναι είτε μεταγλώττιση είτε …λανθασμένη μεταγραφή. Δεν μπορεί να ληφθεί υπόψιν σε μια τέτοια συζήτηση, είναι άλλη περίπτωση.

  96. Νέο Kid Στο Block said

    94. Παιδί μου Κωνσταντίνε, δεν έχεις άποψη για τα ποδοσφαιρικά …ΚΑΙ ΣΕ ΚΡΑΤΑΝΕ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ;;;
    (πάει …χάλασε ο κόσμος!)
    Ελπίζω τουλάχιστον ο λόγος μ (ή ν) του Πουασόν ,να μην αποκαλείται «του Πόιζον» από τους μη γαλλομαθείς πολυτεχνίτες. 🙂
    Εντάξει η Αμαλία Έρχαρτ , αλλά ο Αδόλφος (σηκώνει τη σβάστικα); να τον κάνουμε Adolf ; Δε λέει!

    ΥΓ. Συγγνώμη για τον «πατερναλισμό» στην αρχή! Xιουμοράκι ήταν, ελπίζω όχι πολύ αποτυχημένο… συνάδελφος είμαι. 🙂

  97. Κωνσταντίνος said

    96 Προπολεμικέ μου συνάδελφε, ο πατερναλισμός από σένα πάντα δεκτός, είστε η απόδειξη ότι εκπαλαι έβγαζε το Μετσόβιο ενδιαφέροντες τύπους!
    Αχ, όχι μόνο δεν έχω άποψη για τα ποδοφαιρικά, αλλά κάνω διδακτορικό σε έναν που ούτε αυτός ξέρει! ΑΠΕΛΑΣΗ ΤΩΡΑ
    Για τον Αδόλφο είπα, κάποια ονοματα είναι καθιερώμενα, η Αμαλίτσα δεν νομίζω να είναι.
    Εσείς τοοοοτε, γράφατε στο πολυτεχνείο Πουασόν, Γκαους κτλ ή μόνο στα εγγλέζικα όπως εμείς τώρα; Να μαθαίνω και λίγο από την ιστορία του Ιδρύματος 😉

  98. elkas said

    90. Ένας αποδεκτός κανόνας θα μπορούσε να είναι: την πρώτη μόνο φορά που εμφανίζεται μέσα στο κείμενο ένα ξένο όνομα ή τοπωνύμιο να μπαίνει σε παρένθεση η γραφή του με λατινικά στοιχεία.
    Για τα ονόματα που προέρχονται από γλώσσες που το αλφάβητό τους δεν είναι λατινικό να γράφεται η επικρατούσα μορφή της αγγλικής γλώσσας.
    Εξυπακούεται ότι αυτό δεν θα γίνεται για τα τοπωνύμια που είναι ενσωματωμένα στη γλώσσα μας με ελληνική μορφή, όπως το Λονδίνο ή το Παρίσι.

  99. elkas said

    Αντίστοιχο πρόβλημα προφοράς των ονομάτων έχουν και οι λαοί που το αλφάβητό τους είναι λατινικό όταν γράφουν με την αυθεντική μορφή του ένα όνομα από άλλη λατινική γλώσσα, π.χ. οι Βρεταννοί με ένα Γαλλικό όνομα ή οι Ιταλοί με ένα Γερμανικό.

  100. sarant said

    98: Αυτό ακριβώς είναι η ενδεδειγμένη μέθοδος.

    97: Πιθανόν και να γράφαμε Γκάους, δεν θυμάμαι όμως.

    95-96: Μεταγλώττιση είναι η Αμαλία (Έρχαρτ). Από την άλλη, η Αμέλια, όταν το ακούς τουλάχιστον (κι εγώ ακούω αυτά που γράφω) είναι αστείο αφού υπάρχει η αμέλεια.

  101. Κωνσταντίνος said

    100 Είδατε; Μπαίνει η προσωπική διαφοροποίηση με τις μεταγραφές/μεταγλωττίσεις… Αντίστοιχα με το Αμέλια που έγινε Αμαλία επειδή υπάρχει η αμέλεια είναι και η δημοσιογραφική Μαλάκκα που έγινε Μάλακα εξαιτίας του μαλάκα :S
    Γιαυτό, Amelia Earhart δόξη και τιμή 😀

  102. Ε, τώρα έχει δίκιο ο Κωνσταντίνος να σου φέρνει το παράδειγμα της Μαλάκας, Νίκο. Γιατί όχι Αμέλια;

  103. sarant said

    101: Τουσέ! (γιατί όχι touché;)

  104. Κωνσταντίνος said

    Ποντ-pwned 😛 Εγώ πάντως επιμένω στο ότι δεν είναι το θέμα ούτε αν ακούμε αυτά που γράφουμε (πράγμα που το θεωρώ και γω ουσιώδες και προσπαθώ να το ακολουθώ) ούτε αν μπορούμε να χρησιμοποιούμε «μικτή» γραφή ελληνικών-λατινικών σε ένα κείμενο, προφανώς και μπορούμε. Είναι στο εάν υπάρχει κάποια μεγαλύτερη χρησιμότητα να γράψω New York Times από Νιου Γιορκ Τάιμς σε ένα πληροφοριακού χαρακτήρα κείμενο. Προσωπικά πιστεύω ότι ναι, στην εποχή που διαβάζουμε στο αγγλοκρατούμενο ιντερνετ, όπου όλα τα κείμενα μπορούν να γίνουν hypertext με την επιλογή και το γκουγκλάρισμα της λέξης, έχει μεγαλύτερη χρησιμότητα η λατινική γραφή.

  105. Κωνσταντίνε, κάνε τη λειτουργία που λες (επιλογή και γκουγκλάρισμα της λέξης) στο «Νιου Γιορκ Τάιμς» που έγραψες, και θα καταλάβεις. 😉

  106. Δεν καταλαβαίνω τη Μαλάκκα που έγινε Μαλάκα εξαιτίας ποιων…

  107. Μάλακα έγινε…

  108. Α, οκέι. Με μπέρδεψαν τα δυο κάπα

  109. Κωνσταντίνος said

    #105 Αχ, το google δεν θα με απογοητεύσει ποτέ 😀 😀

  110. Γς said

    101, 102:
    Amelia Mary Earhart…

    Κι ολίγον Αμελί;
    Θα πάρετε;

  111. skol said

    Η μαθηματική κατάκτηση (ενν. του πρωταθλήματος) είναι καθιερωμένος όρος; Ήξερα τον επιρρηματικό προσδιορισμό (π.χ. ο [ποιος άλλος;] πήρε και μαθηματικά το πρωτάθλημα) άλλα δεν ήξερα ότι έχει αναβαθμιστεί σε επιθετικό.
    Ανοίγει δρόμους νομίζω σε νέους όρους, όπως «μαθηματικός πρωταθλητής» (βρήκα μια γκουγκλιά!) το οποίο δένει καλά και με τον καθιερωμένο ήδη φυσικό πρωταθλητή. Και έτσι μπορούμε να φτάσουμε και στον φυσικομαθηματικό πρωταθλητή!

  112. Γιωργής Λασκαρίδης said

    7.
    Ωπ, λάθος. Αυτό το Waterloo είναι Σουηδικό. Όχι Βέλγικο. http://en.wikipedia.org/wiki/ABBA

  113. Γς said

    Μη μου πεις; Λάθος ε;

    Αναφερόμουν στο πως προφέρεται το Βατερλώ, η πόλη του Βελγίου, που είναι συνδεδεμένη με την τελευταία μάχη του Ναπολέοντα στις 18 Ιουνίου 1815.

    Και σκέφτηκα ότι η Καραγκούνα δεν ταίριαζε μ αυτά, γι αυτό έβαλα το Waterloo των ΑΒΒΑ

  114. physicist said

    #111. — Να μην ξεχνάμε και τους χημικούς πρωταθλητές και πρωταθλήτριες (Λανς Άρμστρονγκ, Γιαρμίλα Κρατοσβίλοβα κλπ.)

  115. skol said

    114: Σωστά 🙂

  116. Γιωργής Λασκαρίδης said

    113.
    Είδες κάτι πράγματα που λέω;
    Ποιά από τες τρείς, είναι η ορθή προφορά; Να μορφώνομαι και γω.
    Οι ABBA όμως είναι Σουηδοί ή μήπως λαθεύω;

  117. Νέο Kid Στο Block said

    Πριν από λίγο στο «Πρωινή ενημέρωση» στην Ερτ (Δοτού, πώς τη λένε τώρα..)
    Θαλασσοπνιγήκαν πάλι καμιά δεκαριά ταλαίπωρες ψυχές, κάπου κοντά στη Μυτιλήνη.
    Ρωτάει ο δημοσιογράφος (αυτός με το νταμτιριλέ μούσι, δεν ξέρω το όνομά του, σοβαρός γενικά, (αυτή την εντύπωση έχω τουλάχιστον))
    -Ψαράδες τούς εντόπισαν;
    Και απαντάει η ανταποκρίτρια: -Όχι, εντοπίστηκαν από αλιευτικό σκάφος! 😦
    (όσο να πεις, άμα πνιγείς είναι μια παρηγοριά να σε εντοπίσει αλιευτής αντί κανένας παλιοψαράς..)
    Καλημέρα! (οΘντκ)

  118. sarant said

    117: Φοβερός διάλογος!

  119. Άρτεμη said

    Θυμάται κανείς το όνομα τού δάσκαλου, δημοτικιστή, συγγραφέα, συνομιλητή κυρίως τών Πάλλη – Εφταλιώτη δι’ αλληλογραφίας, που είχε προτείνει την προσθήκη τών γραμμάτων b και d για να λυθεί το πρόβλημα τής προφοράς – ανάγνωσης τών φθόγγων ν+τ και μ+π που δέν ισοδυναμούν με d, b αλλά έτσι – κακώς φυσικά – διαβάζονται;

  120. sarant said

    Φιλήντας;

  121. Πέπε said

    @119:
    Είθισται σε τέτοιες περιπτώσεις κάποιος να μνημονεύει και το σύστημα της Εγκυκλοπαίδειας Ελευθερουδάκη, που στις ξένες λέξεις έβαζε μια τελεία πάνω από τα β-γ-δ για να παραστήσει τα b-g-d. Σήμερα θα είμαι εγώ αυτός.
    Εφόσον ήξερε κανείς το σύστημα, μπορούσε άνετα να συναγάγει ότι οι ξένες λέξεις με -μπ-, -ντ- (γκ δεν υπάρχει πλην ίσως του συμπλέγματος -γκτ-) προφέρονται μ-π, ν-τ, και άρα όλες οι αμφίβολες περιπτώσεις να ξεκαθαρίσουν.
    Νομίζω ότι είναι πολύ καλό σύστημα. Βέβαια δε βοηθάει για διακρίσεις όπως σ/sh, ούτε για τις διάφορες ποικιλίες των [y], ανοιχτών και μισάνοιχτων ε κλπ.. Τουλάχιστον όμως για φθόγγους που υπάρχουν και στα ελληνικά, και που ο Έλληνας μπορεί να τους αποδώσει ολόσωστα εφόσον ξέρει τι πρέπει να πει, βοηθούσε. Φυσικά, παρατίθεται και η αυθεντική γραφή για περαιτέρω αναζήτηση, αλλά δε λημματογραφείται.*
    Το να εισαγάγει μια γλώσσα ειδικά σημεία για ξένες λέξεις δεν είναι άνευ προηγουμένου (λατινικά Υ-Ζ, Ιαπωνικά).

    Φυσικά ο Ελευθερουδάκης δεν άλλαξε τη γραφή των ελληνικών λέξεων. Ούτε καν των εξελληνισμένων (τη διαφορά μεταξύ βεντέτας και βεντέτας όφειλε κανείς, όπως και σήμερα, να την ξέρει μόνος του).

    ______________
    *Παρεμπιπτόντως: μια εγκυκλοπαίδεια ποτέ δε θα μπορούσε να έχει λήμματα σε ξένο αλφάβητο. Άρα έστω και για τις εγκυκλοπαίδειες και μόνο, η μεταγραφή δε θα σταματήσει ποτέ. Εκτός βέβαια αν πάψουν να βγαίνουν έντυπες εγκυκλοπαίδειες, οπότε το ξανασυζητάμε. Αλλά μέχρι τότε, αφού οι μεταγραφές θα γίνονται έτσι κι αλλιώς, ας τις χρησιμοποιούμε κιόλας.

  122. Μαρία said

    120
    Ναι, στην πρότασή του για φωνητική ορθογραφία με αλφάβητο 32 γραμμάτων κι επομένως και με άλλες προσθήκες στο: Δελτίο Εκπαιδευτικού Ομίλου τ. 8, 1920.

  123. Άρτεμη said

    120 Και έσπαγα το κεφάλι μου! Ευχαριστώ (μερικά βιβλία του βρίσκονται στο πατάρι μου. Ήταν αδύνατον να τα κατεβάσω για να ελέγξω!) Θυμήθηκα την πρότασή του με τη συζήτηση στο σημερινό άρθρο
    Και με την ευκαιρία θυμήθηκα το ερώτημα που απήυθηνε στον Χατζιδάκι αν το ρήμα «καβλώνω» είναι μεταβατικό ή αμετάβατο, αν έχει με άλλα λόγια ενεργητική και – ή μέση ή παθητική φωνή 🙂 «Τί πρέπει να λέμε; Ο π… ς μου καβλώνει ή καβλώνεται»;
    Φυσικά σβήσε το σχόλιό μου αν είναι υπερβολικά ακραίο 🙂

  124. Γς said

    >“Τί πρέπει να λέμε; Ο π… ς μου καβλώνει ή καβλώνεται”;

    “Τί πρέπει να λέΝε;» ίσως

  125. Άρτεμη said

    124 Σωστός επειδή είμαι κοριτσάκι; Έβαλα εισαγωγικά όμως 🙂

  126. sarant said

    123: Αυτό δεν το ξέρω -κι έχω και μια τοσηδά επιφύλαξη, μην είναι μύθος.

  127. Μαρία said

    Παλιότερο άρθρο του στο Νουμά με μυτόφωνα.
    http://xantho.lis.upatras.gr/test2.php?art=19613

  128. leonicos said

    Συγνώμη που δεν μπορώ να το απολαύσω στην ολότητά του

    Το ‘πως’ μετά από το μήγαρις (=σάμπως) είναι όλως δι’ όλου περιττό κι εξοβελιστέο. Το ‘τι’ είναι όντως ευπρεπισμός. Το ‘ν’ είναι για πλάκα

  129. Άρτεμη said

    126 το έχω διαβάσει σε βιβλίο του 🙂

  130. sarant said

    Σε ποιο;

  131. Άρτεμη said

    130 Προσπαθώ να το βρω στο πατάρι μου αλλά είναι δύσκολο… Υπομονή

  132. Γς said

    Στον ΣΤΑΡ τώρα:

    Αν και δεν βρέθηκε το πτώμα υπάρχουν στοιχεία που συνηγορούν στο γεγονός της δολοφονίας

    [Σχόλια για σημερινή δικαστική απόφαση.]

  133. Γς said

    132:
    Μιλάει και ο δικηγόρος του καταδικασθέντος:

    Ο εντολέας μου στην απολογία του ανάφερε την εκδοχή του για την υπόθεση.
    Δεν ξέρω αν μετά την καταδίκη του θα πει μια άλλη ή την πραγματική εκδοχή.

  134. […] Ο τίτλος εξηγείται πολύ απλά μια και σήμερα βρισκόμαστε ακριβώς στη μέση του μήνα Μάρτη και ενώ εξακολουθεί (τουλάχιστο μέχρι τη στιγμή που γράφω) να είναι άφαντο το μαλαισιανό Μπόινγκ, κάτι εντελώ…  […]

  135. skol said

    Ένας που διαβάζει Σαραντάκο και ένας που δε διαβάζει!

  136. spiral architect said

    @135: Ναι, το είπε και χθες η ΥΕΝΕΔ και στην αρχή μπερδεύτηκα.
    Άλλο ένα δείγμα της νεοελληνικής GTP δημοσιογραφίαςκαφρίας, της χωρίς διασταύρωση πηγών, με άγνοια ιστορίας, γλώσσας, συντακτικού … 😦

  137. sarant said

    136: Δυστυχώς, έτσι…

  138. Emphyrio said

    Ουτε Αμαλια ουτε Αμελια. Αμηλια, Και μονο. https://www.youtube.com/watch?v=gcTDoi9JQiY

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: