Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Φρέσκο γάλα, τύπου φέτας

Posted by sarant στο 17 Μαρτίου, 2014


Ο τίτλος του σημερινού άρθρου είναι ανενδοίαστα κλεμμένος από τις Κακοήθειες, τη σατιρική στήλη του Κυρίτση και του Τσέκερη στην κυριακάτικη Αυγή, αν και φρόντισα να τον αλλάξω λίγο (ο δικός τους τίτλος ήταν Γάλα φρέσκο, τύπου φέτα) για να διαφοροποιηθούν τα γκουγκλίσματα. Όπως λένε λοιπόν οι δυο Κακοήθεις:

Υποχωρεί η κυβέρνηση και τελικά θα έχουμε φρέσκο γάλα 10 ημερών.

Άλλα πράγματα 10 ημερών τα κάνεις και παξιμάδι.

Ωραία εργαλειοθήκη πήραμε από τον ΟΟΣΑ. Μας εξηγεί πώς θα φέρουμε γάλα από τη Γερμανία και πώς θα εξαφανίσουμε τους Έλληνες γαλακτοπαραγωγούς. Μάλλον μας δώσανε τη γερμανική εργαλειοθήκη.

Την οποία την πληρώσαμε κιόλας.

Ειδικά η Σαντορίνη θα υποχρεωθεί να εισάγει και γερμανική φάβα.

Ευτυχώς που μας ενημέρωσαν ότι όλο αυτό γίνεται για να ωφεληθεί ο καταναλωτής. Άντε γιατί το παρακάνανε κάποιοι κακόβουλοι με τον στείρο καταγγελτισμό.

Και στο κάτω – κάτω τι θέλετε, να πίνουμε ελληνικό γάλα και να μας διώξουν από το ευρώ;

Άμα θέλετε να στηρίξετε την ελληνική παραγωγή, να πάτε στη Βόρεια Κορέα.

Περισσότερα δεν παραθέτω, μπορείτε να τα διαβάσετε στον ιστότοπο της Αυγής. Ούτε ξέρω πάρα πολλά για το αντικείμενο της διαμάχης, δηλαδή για το χαρακτηρισμό του φρέσκου γάλακτος, αν και δεν νομίζω ότι θα είναι πρόοδος να μην μπορεί ο καταναλωτής να γνωρίζει τη χώρα προέλευσης του γάλακτος ούτε αν είναι χαμηλής ή υψηλής παστερίωσης. Όμως στο σημείο αυτό θα ακούσω με χαρά και με ενδιαφέρον τα σχόλιά σας: επειδή εδώ, ως γνωστόν, λεξιλογούμε, εγώ θέλω να εστιαστώ στη λέξη «φρέσκο». (Για τα λεξιλογικά και τα φρασεολογικά της λέξης «γάλα» χρειάζεται φυσικά άλλο, πολύ εκτενέστερο, άρθρο: μέχρι και βιβλίο γράφεις αν έχεις όρεξη).

Βέβαια, κάποιος κακεντρεχής (αλλά και με δυνατή μνήμη) θα μπορούσε να παρατηρήσει ότι το σημερινό άρθρο είναι, ενμέρει τουλάχιστον, πολύ λιγότερο φρέσκο κι από το οποιοδήποτε γάλα μακράς ή όχι διάρκειας, αφού παίρνω υλικό από ένα προηγούμενο (και αρκετά συντομότερο) άρθρο μου, που δημοσιεύτηκε εδώ τον Σεπτέμβριο του 2009 και μετά μπήκε και στο βιβλίο μου «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία», αλλά εκείνο το άρθρο εστίαζε κυρίως στη λέξη «νωπός», μια και είχε γραφτεί με αφορμή τη «νωπή εντολή» που είχε ισχυριστεί ότι θέλει ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής (αν τον θυμάται κανείς) και είχε, με τη δικαιολογία αυτή, προκηρύξει τις πρόωρες εκλογές του Οκτωβρίου 2009.

Σήμερα, αντίθετα, εστιάζουμε στη λέξη «φρέσκος». Το φρέσκος σε μας είναι δάνειο από τα ιταλικά (fresco), όμως η λέξη δεν είναι λατινικής αρχής αλλά γερμανικής. Από ένα παλαιογερμανικό *frisk φτιάχτηκε το γερμανικό frisch, το ιταλικό fresco, το γαλλικό frais, το αγγλικό fresh. Οι ξένες λέξεις έχουν, πέρα από τη σημασία του «νωπού» και του «φρέσκου» και τη σημασία του «κρύου», που δεν την έχει η δική μας, που το πολύ να φτάνει μέχρι το «δροσερός». (Να κάνουμε μιαν εξαίρεση για την κερκυραϊκή διάλεκτο, όπου όταν πουν «κάνει φρέσκο» μπορεί και να εννοούν «κάνει ψύχρα» δηλαδή το δυσάρεστο αίσθημα κρύου, όχι μόνο την ευχάριστη δροσιά. Ίσως το ίδιο να ισχύει γενικά στα επτανησιακά, αλλά νομίζω όχι στα υπόλοιπα ελληνικά, αν πέφτω έξω διορθώστε με).

Η λέξη «φρέσκος» έχει πάρει βέβαια πάμπολλες μεταφορικές σημασίες, που βέβαια δεν τις καλύπτει η λέξη «νωπός» από τότε που έπαψε να είναι λέξη λαϊκή (η καθαρεύουσα, γενικότερα, είχε πολύ λιγότερες μεταφορικές και ιδιωματικές εκφράσεις, σχεδόν όλες δανεισμένες είτε από τα αρχαία είτε από τα γαλλικά). Έτσι, με τη λέξη φρέσκος έχουμε σημασίες όπως του καινούργιου ή του πρωτότυπου, ακόμα και του καινοτόμου ή ανανεωτικού (φρέσκες ιδέες μπορεί να παρουσιάζει ένας ανανεωτικός, με ή χωρίς εισαγωγικά, πολιτικός αλλά και ένας καλός διαφημιστής), του πρωτόπειρου (είναι φρέσκος στη δουλειά και δεν ξέρει ακόμα τα πάντα) αλλά και του αναζωογονημένου, του ξεκούραστου, του ευδιάθετου (κοιμήθηκε καλά και ήρθε φρέσκος στη δουλειά, που καμιά φορά επιτείνεται με αναδιπλασιασμό: φρέσκος φρέσκος ήρθε από τις διακοπές, φράση που μπορεί να ειπωθεί και ειρωνικά, όταν δεν συμμεριζόμαστε τις πρωτοβουλίες ή τη διάθεση του άλλου).

Φρέσκος αέρας είναι ο καθαρός και ο δροσερός (πάμε στην εξοχή ή στη θάλασσα για να χαρούμε τον φρέσκο αέρα), είναι όμως και, μεταφορικά, οι αερολογίες, τα ανόητα, τα αναξιόπιστα λόγια, τα «λόγια του αέρα», ή τα λόγια αντί για τα έργα ή για τα χρήματα. (Παράδειγμα χρήσης: Οι υπάλληλοι βέβαια χρειάζονται εκπαίδευση και μισθούς, δηλ. χρήματα: με ‘αέρα φρέσκο’ τέτοιες δουλειές δεν γίνονται).

Εδώ να δούμε μια σοφή οικονομία της γλώσσας: όταν κυριολεκτούμε ή όταν χρησιμοποιούμε την έκφραση θετικά, συνήθως προηγείται το επίθετο: πήγαμε στην εξοχή για να χαρούμε φρέσκο αέρα ή «φρέσκος αέρας φύσηξε στο Δήμο Χ. με την υποψηφιότητα του Ψ.» (αυθεντικό παράδειγμα, φαντάζομαι όμως ότι θα έχει ειπωθεί πολλές φορές). Όταν πάλι χρησιμοποιούμε τη στερεότυπη έκφραση, που είναι αρνητική, σχεδόν πάντα προηγείται το ουσιαστικό: Όλες του οι υποσχέσεις ήταν αέρας φρέσκος. ή Εμφανίζεται στην τηλεόραση και πουλάει αέρα φρέσκο ή Φυσικό αέριο και «αέρας φρέσκος«, λογοπαίγνιο από παλιό άρθρο του Ν. Μπογιόπουλου).

Το «φρεσκο-» χρησιμοποιείται και σαν πρώτο συνθετικό για σχηματισμό λέξεων, με μετοχές παρακειμένου κυρίως, προσδίδοντας τη σημασία αυτού που έγινε πρόσφατα ή του νωπού, π.χ. φρεσκοβαμμένος (τοίχος), φρεσκοκομμένος ή φρεσκοαλεσμένος (καφές), φρεσκοπλυμένος, φρεσκολουσμένος, ή το διαφημιστικό «φρεσκοκατεψυγμένος». Στο σίριαλ Καφέ της Χαράς ο τσιγκούνης μπακάλης Πολυμενέας είχε εφεύρει τα «φρεσκοληγμένα» προϊόντα, αλλά η σεναριακή φαντασία είχε συζητηθεί να γίνει πραγματικότητα με τα «προϊόντα περασμένης διατηρησιμότητας» (τελικά δεν θυμάμαι τι απέγινε με αυτή την πρόταση).

Φρέσκο, ως ουσιαστικό πλέον, είναι η νωπογραφία, αλλά πολύ πιο διαδεδομένη είναι η μεταφορική χρήση «φρέσκο = φυλακή» και η έκφραση «βάζω κάποιον στο φρέσκο» που σημαίνει «κλείνω κάποιον στη φυλακή». Αυτή πρέπει να είναι δάνειο από τα ιταλικά, όπου mettere al fresco σημαίνει «φυλακίζω» (ενώ mettere in fresco σημαίνει απλώς βάζω στο ψυγείο), όμως και στα γαλλικά υπάρχει παρόμοια έκφραση, mettre au frais. Παρεμπιπτόντως, αν έχω πιάσει καλά τα λόγια από τις ιταλιάνικες όπερες, η έκφραση sto fresco στα παλιά ιταλικά δεν σήμαινε, βέβαια, «στο φρέσκο» αλλά «μένω κατάπληκτος».

Η σημασία «στο φρέσκο = στη φυλακή» πιθανόν να προέρχεται από το ότι στη φυλακή κάνει κρύο ή/και από το ότι στη φυλακή έβαζαν τρόφιμα για να διατηρηθούν πολύ καιρό. Πάντως στη γλώσσα μας έχει μπει τουλάχιστον από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Υπάρχει πολλές στο Ρωμηό του Σουρή ή σε παλιές επιθεωρήσεις, αλλά η παλιότερη ανεύρεση που έχω βρει είναι στον Φιάκα του Δημοσθένη Μισιτζή, που γράφτηκε στην Πόλη, νομίζω πριν από το 1870. Από εκεί ξεσηκώνω την εξής φράση του υπηρέτη του Φιάκα (που του έχουν πει να μιλάει «με το σας και με το σεις» και βέβαια δεν χάνει την ευκαιρία):

— Κοκκωνίτσα μου, με το σας και με το σεις, πρέπει να τον τσάκωσε κανείς, με το σας και με το σεις, από ‘κείνους ‘που χρωστά, με το σας και με το σεις, και τον έβαλε ‘ς το φρέσκο, με το σας και με το σεις, και τώρα κάθεται μέσα, με το σας και με το σεις, και κοιττάζει απ’ έξω, με το σας και με το σεις».

Υπάρχει επίσης και η έκφραση «Φρέσκα κουλούρια», ή «Φρέσκα κουλούρια ο κουλουράς», καμιά φορά και με ρήμα, «Φρέσκα κουλούρια λέει/φωνάζει ο κουλουράς», που τη λέμε για να δηλώσουμε ότι πέρασαν τα παλιά που συζητούσαμε ως τώρα, ας τα αφήσουμε, καιρός να κοιτάξουμε τα καινούργια, ή για να εκφράσουμε τη δυσαρέσκειά μας όταν κάποιος μας λέει τα ίδια και τα ίδια. Την έκφραση την καταγράφει σωστά ο Ζάχος στο Λεξικό της πιάτσας αλλά (περιέργως) λάθος το slang.gr (αν και στα σχόλια επισημαίνεται η σωστή σημασία). Νόμιζα ή θυμόμουν αμυδρά ότι η έκφραση «φρέσκα κουλούρια» εμφανίζεται και σε ένα λαϊκό ή ρεμπέτικο τραγούδι, αλλά δεν τη βρίσκω πουθενά -αν κάποιος το ξέρει, ας μου το θυμίσει, αλλά μπορεί και να το φαντάστηκα.

Αέρα φρέσκο για το φρέσκο γάλα, στο φρέσκο, φρέσκα κουλούρια -εδώ υπάρχει υλικό για πολιτικό άρθρο, είπα όμως να μην πολιτικολογήσω σήμερα. Καλή βδομάδα!

 

122 Σχόλια to “Φρέσκο γάλα, τύπου φέτας”

  1. «Είναι φρέσκα τα ψάρια μου, είναι φρέσκα!» –φώναζε ο Καταλφαβητίξ στο γαλατικό χωριό. Αυτό θυμήθηκα.

    Καλημέρα!

  2. Lefteris_Sfak said

    Καλημέρα και καλή εβδομάδα!
    Η μάνα μου λέει καμιά φορά τη φράση «φρεσκαδούρες» όταν κάποιος φτερνίζεται, εννοώντας ότι μπορεί να κρυολόγησε (ο κάποιος). Δεν ξέρω την προέλευση της φράσης. Ενδιαφέρουσα η πιθανότητα να σχετίζεται με το κρύο (κρύωμα-κρυολόγημα-φρέσκο) καθότι υπάρχει και κερκυραϊκή ρίζα στο σόι της, αν και προσωπικά πάντοτε υπέθετα ότι εννοεί φρέσκο (με τη σημασία του νέο) κρυολόγημα.

  3. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Δηλαδή, αν κοιμήθηκα al fresco, κοιμήθηκα καλά κι έρχομαι ανανεωμένος;

  4. Πάντως και το δυνάμωμα του αέρα στη θάλασσα περιγράφεται σαν φρεσκάρισμα, φρεσκάρησ’ ο καιρός

  5. spiral architect said

    Καλημέρα και καλή βδομάδα. 🙂
    Γάλα (σκέτο!) στο άσμα της ημέρας:

    Καλώς δεχτήκαμε την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ. 😛

    Χρήσιμες οδηγίες:
    Μετά τη χρήση φροντίσατε να τοποθετήσετε στη θέση τους τα αλλενάκια, καρυδάκια, καστάνιες, μανέλες κλπ εργαλεία εντός της εργαλειοθήκης, γιατί η τελευταία μάς κόστισε 936.468 ευρώ (μη συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ), ακόμα δεν την έχουμε ξεχρεώσει και μετά θα είναι ελλιπής και μη λειτουργική.

  6. Τουρκόσπορος said

    Επίσης στη ναυτική γλώσσα ο καιρός, ο αέρας φρεσκάρει, δυναμώνει δηλαδή. Σε πολλά τραγούδια δημοτικά και δημοτικά συναντούμε την έκφραση, όπως και σ᾽ ένα πολύ όμορφο του Τσιτσάνη.

  7. derwanderer said

    Και μια συμπληρωματική, αργκοτική χρήση, από τα (σπανιόλικα) ισπανικά: El fresco/La fresca : Ο θρασύς/η θρασεία (ή ο/η εξαιρετικά παράτολμος/η). Ακόμη, ως επιφώνημα: ¡Que fresco!: Τι ξετσιπωσιά!/Τι θράσος!

  8. μήτσκος said

    Μια ερώτηση. Γράφετε: «αν και δεν νομίζω ότι θα είναι πρόοδος να μην μπορεί ο καταναλωτής να γνωρίζει τη χώρα προέλευσης του γάλακτος ούτε αν είναι χαμηλής ή υψηλής παστερίωσης»
    Ποιός το ζητάει αυτό; Από τα λίγα που έχω διαβάσει, το ζήτημα είναι ποιό γάλα μπορεί να ονομάζεται «φρέσκο». Νομίζω όλες οι άλλες πληροφορίες που αναφέρετε θα πρέπει να αναγράφονται κανονικά στη συσκευασία.
    Ή μήπως έχω χάσει κάποιο τεύχος;

  9. Γιάννης said

    Θυμάμαι μια σκηνή από τη «Μεγάλη Απόδραση» (προσπάθησα να τη βρω, αλλά δεν μπόρεσα): ο Στιβ Μακ Κουίν συλλαμβάνεται και πάλι για απόπειρα απόδρασης και οδηγείται ξανά στο «φρέσκο», όπως λέει ειρωνικά ο γερμανός.

  10. Πάνος με πεζά said

    Καλημεροκαλοβδομάδες.

    Θυμίζω την εμπορική ονομασία μαργαρίνης «Super Fresco», που έχει επιζήσει μέχρι τις μέρες μας, τον «Φρεσκούλη» με τις σαλάτες, τα φρέσκα κρεμμυδάκια (εντελώς διαφορετικά από τα ξερά), καθώς και την ατάκα από το χωνί γνωστού πλανόδιου της δεκαετίας του ’80 στην Αθήνα «Ο Ψαράααααας ! Φρέσκα ψάριααααα». Με ένα μπλε ημιφορτηγάκι, ίσως ο δεύτερος πιο διάσημος πλανόδιος μετά από αυτόν με τα «βαρελάκια για γαρδένιες».

    Κάποια στιγμή ίσως θα πρέπει να μάθουμε και την ετυμολογία του αντίθετου, «μπαγιάτικος».

    PS : Aεροπλανολογία. Ακούω σε δελτία ειδήσεων το (κατ’ εμέ) μεζεδάκι : «…πληθαίνουν οι υποψίες ότι το αεροπλάνο έχει πέσει θύμα τρομοκρατικής ενέργειας…».
    Θύμα και άψυχο ταιριάζουν, νοικοκύρη;

  11. «Φρεσκότατο» αγελαδινό (υποδεέστερο) γάλα, από τα περισσεύματα Ολλανδίας, Γερμανίας κλπ.
    Για σίγουρη εξάλειψη της εγχώριας κτηνοτροφίας και – κατ΄ επέκταση – της γεωργίας (μειωμένη παραγωγή χορτο-ζωοτροφών).
    Οτι συνέβη (επιδοτήσεις για ξεπατώματα) με ζάχαρη, καπνά…

  12. sarant said

    Καλημέρα, καλή βδομάδα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    10: Μπορεί να ειπωθεί. Το ΛΚΝ έχει την παραδειγματική φράση: Tα νεοκλασικά σπίτια ήταν τα πρώτα θύματα της ανοικοδόμησης.

    8: Να το διευκρινίσουμε. Μπορεί να κάνω εγώ λάθος, επειδή δεν έχω δυνατότητα να κάνω αυτοψία.. Πάντως εδώ
    http://www.stagonnews.gr/el/current/greece/13215/poso–plittodai–oi–ktinotrofoi–apo–tis–ekselikseis–sto–fresko–gala-;.htm
    γράφει ότι «οι έλληνες κτηνοτρόφοι έχουν ήδη χάσει το πλεονέκτημα της αναγραφής της χώρας προέλευσης του γάλακτος στις συσκευασίες των προϊόντων.»

    7: Κάτι μου θυμίζει αυτό που λέτε. Ίσως το γερμανικό frech, που όμως είναι από άλλη ρίζα.

    2: Η φρεσκαδούρα είναι ενδιαφέρουσα λέξη και κακώς λείπει από το άρθρο.

    1: 🙂

  13. ChrisMaGR said

    9: Η Αγγλική λέξη στην ταινία είναι «cooler». Στην έκδοση που έχω σε DVD ο μεταφραστής το απέδωσε ως «μπουζού».

  14. ΠΑΝΟΣ said

    Όταν κάποιος φίλος ήταν ζωντανός,αείκινητος και ορεξάτος και μάλιστα καλοχτενισμένος λέγαμε ότι «έχει μια φρεσκάδα».Επίσης το μπότοξ και το υαλορουνικό δίνει στην φάτσα μια φρεσκάδα.Εγχυμένη!Γεμάτη η τιβί με τέτοια προσώπατα!

  15. “προϊόντα περασμένης διατηρησιμότητας” (τελικά δεν θυμάμαι τι απέγινε με αυτή την πρόταση).
    Ήμουν έτοιμος να σου πω τι θυμάμαι (αν γράφουν ημερομηνία – μια εβδομάδα ακόμη, αν γράφουν μήνα – ένα μήνα ακόμη, αν γράφουν έτος – πρώτο τρίμηνο του επομένου), αλλά το έψαξα μετά και βρήκα αυτό.

  16. Αθηνητσι said

    11
    Ας μιμηθούν όλες οι πόλεις λοιπόν την προσπάθεια της Λάρισας με το «θες γάλα, πιες». ΑΤΜ γάλακτος με 90 λεπτά το λίτρο, απο το συνεταιρισμό στον καταναλωτή, no μεσάζοντες..

  17. spiral architect said

    Ο όρος «fresco» στη ζωγραφική είναι πλέον διεθνής
    (π.χ. και ψάξιμο αριστερά στις γώσσες)
    Μόνο στα ελληνικά χρησιμοποιείται ο όρος νωπογραφία. 🙂

  18. μήτσκος said

    8, 12: Ναι, όντως έχει καταργηθεί η υποχρεωτική αναγραφή της χώρας προέλευσης (η οποία παρεμπιπτόντως είχε θεσπιστεί μόλις το 2010). Εδώ σχετικό άρθρο της Καθημερινής.
    Βεβαίως, ο Έλληνας παραγωγός μπορεί πάντα να γράφει πάνω ότι το γάλα του είναι ελληνικό. Ποιός ξέρει, ίσως και οι πολυεθνικές, οι οποίες σέβονται τον καταναλωτή και επιθυμούν τον υγιή ανταγωνισμό της ελεύθερης αγοράς, αναγράφουν οικειοθελώς τη χώρα προορισμού. (Αστειεύομαι βέβαια. Προβλέπω όλα τα γερμανικά γάλατα θα κυκλοφορούν σύντομα σε γαλανόλευκη συσκευασία με σήμα τον τσολιά).

  19. Γς said

    >πώς θα φέρουμε γάλα από τη Γερμανία και πώς θα εξαφανίσουμε τους Έλληνες γαλαακτοπαραγωγούς.

    Ζήταγε κι ο Γς έμενταλ στου Σκλαβενίτη.

    -Να σου βάλω απ αυτό το ντόπιο;
    -Τι, φτιάχνουμε κι εμείς Εμενταλ;
    -Γερμανίας είναι, ντόπιο δηλαδή 😉

  20. sarant said

    16: Αποδίδει αυτή η πρωτοβουλία;

  21. Ορεσίβιος said

    Εκτός από φρέσκα ψάρια, έχουμε και παστά. Τώρα θα παστώσουμε και το γάλα. Όλα μέλι-γάλα, λοιπόν!
    Καλή βδομάδα.

  22. Γς said

    Κι ήταν φρέσκα φρέσκα σαν τα γάλατα.
    Και μου’λεγες γαργάλα τα.

    Και τώρα θα’ναι πεσμένα σαν τα βαθιά παστεριωμένα και θα μου λες (μπιπ, μπιπ)

  23. Το «φρέσκα κουλούρια» εγώ το ξέρω (και το λέω) με «φρέσκα ψάρια» 🙂

  24. Μπουκανιέρος said

    2 Όχι, δεν έχει σχέση με το πούντιασμα αλλά με αυτό που γράφει το άρθρο, την ψύχρα δηλ.
    Επίσης, φρεσκέτσα = βραδυνή ψύχρα ή δροσιά.
    Και, φρεσκαμέντο, δροσιστικό ποτό, δηλ. αναψυκτικό στη σύγχρονη στάνταρ γλώσσα – αλλά και διαφημιστική κραυγή εκείνων που πουλάνε παυλόσυκα στο δρόμο.
    (Την ίδια λέξη, λατινογραμμένη, την πήρε πρόσφατα για τίτλο μια τοπική φίρμα που φτιάχνει, νομίζω, παγωτά.)

  25. Αθηνητσι said

    20
    Σε μεγάλο βαθμό! Απο τα λιγα που ξέρω, η ποιότητα του γάλακτος είναι αντίστοιχη με εκείνη που οι γαλακτοβιομηχανίες προωθούν ως πιο νόστιμη και πωλούν 1,60 ευρώ το λίτρο. Ο κόσμος σχημάτιζε ουρές για το γάλα. Πλεον έχουν στήσει καμιά δεκαριά ΑΤΜ σύνολο, ο κόσμος έχει αποκτήσει αυτή τη συνήθεια οπότε ανάλογα με την ώρα της ημερας διαμορφώνεται και η ουρά! Είχα να δω κρέμα να μένει στο μπρίκι μετά το ζεσταμα απο μικρή! Όσο για τη λειτουργία του:
    -Βάζω στικακι (προπληρωμη)
    -Τοποθετώ μπουκάλι άδειο στην εσοχή.
    -Παταω κουμπάκι, γεμίζει μπουκάλι.
    -Ευχαριστώ και αντίο!

  26. Πάνος με πεζά said

    Σε αντίθεση με τα «φρέσκα κουλούρια» είναι τα «ξερά σκ@τ@. που στον τοίχο δεν κολλάνε…

  27. spiral architect said

    @25: Δηλαδή, το φρέσκο γάλα απ’ τους αυτόματους πωλητές κει πάνω στη Λάρ(ι)σα είναι τόσο νόστιμο σαν το παλιό εκείνο γάλα του Τυρά πριν συγχωνευτεί με τον Όλυμπο;
    (τι ωραίο και νόστιμο γάλα που ήταν αυτό το τελευταίο!)

  28. Αθηνητσι said

    Ενα θα σας πω! Τα ΑΤΜ μας προσελκύουν και Αθηναίους τουρίστες! Τα Χριστούγεννα βοήθησα ενα τέτοιο ζευγάρι να πάρει ενα μπουκάλι γάλα πεσκέσι στους κουμπάρους τους! Και ναι έχει γεύση και υφή γάλακτος, όχι «να’ ναι να μην είναι» γάλα.

  29. sarant said

    28: Γαλακτοκομικός τουρισμός 🙂

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  30. atheofobos said

    Άμα ακούω την λέξη φρέσκο μου έρχεται στο μυαλό το φρέσκο βούτυρο Τατόι που με ταΐζε η μάνα μου όταν ήμουνα παιδί, μέχρι που μια μέρα αναγκάστηκε να μετονομαστεί σε Σαβόι!
    Τους είχαν υποχρεώσει τα ανάκτορα γιατί στο κτήμα Τατοίου φτιάχνανε και αυτοί βούτυρο με το ίδιο όνομα!

  31. Γς said

    >το φρέσκο βούτυρο Τατόι που με ταΐζε η μάνα μου

    Αθεόφοβο βουτυρόπαιδο…

  32. Πάνος με πεζά said

    Tα περισσότερα βούτυρα πλέον αναγράφουν «επαλείψιμη ύλη», ενώ πρόθυμες promoters σε πληροφορούν από τα σταντ τους τα Σάββατα : «Αυτό έχει 20% βούτυρο, αυτό έχει 40%, δοκιμάστε…», Αντίστοιχα, αρκετά παιδικά «γάλατα» γράφουν «ρόφημα γάλακτος» (αλλά άντε να το δεις), τα «γιαούρτια» λένε «επιδόρπιο γιαουρτιού», και τα «παγωτά» «παγωμένο γλύκισμα»…Το γάλα έχει καταντήσει πιο ψεύτικο κι από γκόμενα Μπουρναζίου, με σιλικόνες, εξτένσιον, δωδεκάποντο και χρωματιστούς φακούς επαφής…

    Το μόνο γάλα που θυμίζει σε γεύση (αλλά και σε συσκευασία, με το πλαστικό «ριγέ» μπουκάλι με αλουμινόχαρτο), είναι το ΕΒΟΛ, από την περιοχή με τα καλύτερα τσιπουράδικα. «Είναι να γελάει κανείς», που θα έλεγε και ο σ’χωρεμένος ο Φίλιππος…

  33. Αριστείδης Καρατζόγλου said

    Τα άσπρα διαλύματα που κυκλοφορούν στην αγορά κάνουν μόνο για γαργάρες. Άοσμα και άγευστα, ακόμα και οι μύγες τον Αύγουστο τα σνομπάρουν.

  34. atheofobos said

    @31 Γς
    Είχα αδενοπάθεια βρε, και φρόντιζε να τρώω θρεπτικές και νόστιμες τροφές γιατί δεν είχα όρεξη ( τότε, γιατί σήμερα αυτή είναι δυστυχώς θηριώδης)!
    Είχε μάθει δε από το σπίτι της και το σέρβιρε συνήθως με το ειδικό εργαλείο με τα δοντάκι που όταν το ξύνεις βγαίνει μια φλούδα που τυλίγεται σαν κογχύλι η οποία έμπαινε σε μπολ με κρύο νερό για να μην λιώσει.
    Εκτός δε από το φρέσκο βούτυρο απαραιτήτως και μια άλλη θερμιδική μπόμπα. Φρέσκο αυγό χτυπητό με ζάχαρι!
    Και όλα αυτά πριν να φύγει το πρωί για την δουλειά.

  35. Νέο Kid Στο Block said

    Aς γράψω και γώ για την «Κρεμ φρες» (όπως την έμαθα στο Ντόϋτσλαντ), που συνδέει το «γάλα» με τη φρεσκάδα.
    (μόλις έφαγα μια ωραία καρμπονάρα και τη θυμήθηκα… 🙂 )

  36. ChrisMaGR said

    35. Αν είχε «κρεμ φρες» δεν ήταν καρμπονάρα

  37. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    34: Δηλαδή η αγωγή έφερε αποτέλεσμα! 🙂

  38. Νεο Kid Στο Block said

    36. H κρεμ φρες δεν ειναι η αποκαλουμενη »κρεμα γαλακτος»;
    Εκτος αν εννοεις πως καρμποναρα ειναι μονο αυτο το ιταλικο παρασκευασμα με το ωμο ωο. Η τεχνολογια ομως εξελισεται…

  39. alexisphoto said

    καλησπέρα,
    από τον χώρο των τεχνών η τεχνοτροπία fresco.
    Φαντάζομαι ότι είανι από την ίδια αρχή.
    Αλλού αποδίδεται σαν νωπογραφία και αλλού σαν ξεχωριστή τεχνοτροπία.
    Η ελληνική γραφή του είναι τελευταία μόδα και δεν το έχω δει να κλίνεται (πχ του φρέσκου).
    Ευχαριστώ

  40. Πάνος με πεζά said

    Δεν υπάρχει ιταλική καρμπονάρα με κρέμα γάλακτος, αυτό αποτελεί ελληνική σύλληψη…

  41. Νέο Kid Στο Block said

    40. Είπαμε συνάδελφε. Η τεχνολογία και η επιστήμη εξελίσσονται. Japanese style (copy it better!) 🙂

  42. emma said

    Η νωπογραφία στα ιταλικά είναι affresco, τεχνική ζωγραφικής πάνω σε νωπό σοβά

  43. ChrisMaGR said

    36, 40. Δεν είμαι σίγουρος ότι η «καρμπονάρα» με κρέμα γάλακτος είναι Ελληνική σύλληψη. Έχω καταλάβει ότι πρόκειται Αμερικανική ιδέα. Και τα αβγά στην καρμπονάρα δεν είναι ωμά, ψήνονται στα καυτά μακαρόνια.

  44. ππαν said

    Λαϊκό δεν ξέρω, ξέρω αυτό που λατρεύω 🙂

  45. 39,
    Το φρέσκο δεν είναι τεχνοτροπία, είναι τεχνική 🙂
    Σημαίνει να ζωγραφίζεις πάνω σε νωπό ασβεστοκονίαμα και έτσι οι τοιχογραφίες αντέχουν στο χρόνο. Ο Λεονάρντο στο Μυστικό δείπνο , στο Μιλάνο, έκανε διάφορες μαγκιές για να αποδώσει το κιαροσκούρο καλύτερα, και ζωγράφισε σε ξερό τοίχο, με αποτέλεσμα να μην αντέξει το έργο.

    Πάντως κανείς δεν το λέει στην Ελλάδα Νωπογραφία. Όλοι το λένε φρέσκο.

    Με το πρόβλημα της γενικής και του πληθυντικού, που αναφέρει ο Alexisphoto. Τα φρέσκοουζ, κατα το τσουνάμιζ.

  46. emma said

    η έκφραση star fresco σημαίνει «την πάτησα!, «αλοίμονό μου!»
    υπάρχει και μάλλινο ύφασμα για καλοκαιρινά ρούχα που λέγεται «fresco di lana» ή lana fresca

  47. Αθηνητσι said

    @46
    Ναι στα αγγλικά cool wool!

  48. marulaki said

    Κι εγώ φρέσκο το ξέρω το της τοιχογραφίας. Και κλίνεται και πολλαπλασιάζεται ομαλά (του φρέσκου, των φρέσκων, ω, φρέσκα). Σχετικά με τον Λεονάρντο που λέει ο Ιάκωβος παραπάνω, πλέον οι θαυμαστές δεν βλέπουν το αυθεντικό έργο από την πολλή συντήρηση, όπως και σε πολλά άλλα διάσημα έργα τέχνης. Τα ρέστα είναι μάρκετινγκ για τους τουρίστες.
    Συνήθης πρακτική στο φρέσκο είναι και η επικάλυψη του παλιού με νεότερο στρώμα, με το παράδοξο εκκλησιών επιζωγραφισμένων δύο και τρεις φορές με αριστουργήματα. Θέλει μεγάλη καρδιά να είσαι συντηρητής σε κάτι τέτοια.

    Θυμάμαι τότε που είχε κάνει ο Ευαγγελάτος τις εκπομπές με τους χυμούς, που σημείωσε κάποιος καλεσμένος του ότι οι εταιρίες χρησιμοποιούν τον όρο ‘φυσικός’ στη διαφήμιση με τέτοιο τρόπο, ώστε στα συμφραζόμενα να προκύπτει η έννοια του φρέσκου στο μυαλό του καταναλωτή. Και μιλάμε πάντα για χυμούς που αντέχουν κανένα μήνα εκτός ψυγείου αν δεν ανοιχτεί η συσκευασία. Φρεσκότατους. (!)

  49. marulaki said

    Και ξέχασα να γράψω ότι δεν είναι σοβάς ό,τι νά’ναι, αλλά και ο ίδιος ο σοβάς έχει ιδιαιτερότητες (ασβεστοκονίαμα με άχυρο κλπκλπκλπ). Θέλει δε τόση δεξιοτεχνία να ζωγραφίσεις μια γραμμή και σωστή (γιατί αυτό το πράγμα απορροφά άμεσα και στεγνώνει σχετικά γρήγορα), που μιλάμε για αριστουργήματα στις περισσότερες περιπτώσεις. Επίσης κρίνεται απαραίτητο ολόκληρο συνεργείο που θα ιστορήσει* την εκκλησία, δεν είναι δουλειά για ένα δυο ανθρώπους. Γι’αυτό και τους λένε και μάστορες. Πραγματική παντρειά της τέχνης με την τεχνική.

    *Στη βυζαντινή αγιογραφία δεν ζωγραφίζουν τις εκκλησίες, τις ιστορούν.

  50. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    46: Δίκιο έχετε, το παρερμήνευσα.

  51. 38,
    Με κρέμα ίσως είναι αντίγραφο καρμπονάρας, καρμπονάρα καρμπόν δηλαδή! 🙂

  52. Ανδρέας «Κουπονιώτης» said

    Στο σπίτι βάζαμε συχνά τρόφιμα στο φρέσκο (στο ψυγείο), η μαμά, βλέπεις, ήταν ιταλίδα. Άλλες φορές πάλι το ψυγείο το λέγαμε φρίζα ή παγωνιέρα.

    Πολλές φορές έβγαινε κάποιος στο φρέσκο για να πάρει αέρα.

    Η φυλακή ήταν ένας χώρος υπόγειος, ανήλιαγος, με υγρασία και βέβαια χωρίς θέρμανση, αληθινό φρέσκο.

    Καλή βδομάδα

  53. Get fresh σημαίνει μπαλαμουτιάζω, χουφτώνω, μπορεί και παραπάνω. Ανθυπομειδιώ όταν ακούω την φράση «πήγα να φρεσκαριστώ λιγάκι»…

  54. Πάνος με πεζά said

    @ 52 : Η «φρίζα» είναι προφανώς ελληνοαμερικανιά, σαν τη «φένα» (fun) και τα «μπιλοζίρια» (below zero).

    Tέσπα. Πολλές φορές βλέπουμε τον προνομιούχο δημόσιο υπάλληλο της Βουλής να αλλάζει το νερό του ομιλητή με «φρέσκο» (μην κάνει και φυσαλίδες !).
    Τι φρέσκο, είναι τοις πάσι γνωστό ότι το νερό που πίνουμε είναι ηλικίας μερικών εκατομμυρίων ετών !

    «Φρεσκάρισμα» λέγεται και το βάψιμο (αλλά το «τσάτρα-πάτρα», όχι το ιδιαίτερα επιμελές) διαμερίσματος προς ενοικίαση, δεν ξέρω αν το είπαμε…

  55. Φρέσκα φρέσκα και λαχταριστά
    Στις κονσέρβες μέσα είμαστε κλειστά

    Είχαμε και (θαυμάσιο) καθηγητή στο γυμνάσιο με το παρατσούκλι Φλόκος. Μας είχε πρωτομάθει τι είναι το DNA, κάτι που δεν εξηγούσε το επίσημο βιβλίο βιολογίας του Στέλιου Σπεράντζα.

  56. emma said

    bevo al tuo fresco sorriso

    απο το χελιδόνι του Puccini

  57. Ανδρέας «Κουπονιώτης» said

    54: Πράγματι. Στη δική μας οικογενειακή περίπτωση πρόκειται για βρετανική επιρροή στους Αιγιπτιώτες. 🙂

  58. Ανδρέας «Κουπονιώτης» said

    Αιγυπτιώτες!!!

  59. Πάνος με πεζά said

    Ανεκδοτάκι παλιό, αλλά το θυμήθηκα.
    Εστιατόριο έχει απ’εξω πινακίδα ισχυριζόμενη ότι σερβίρει το οποιοδήποτε φαγητό φανταστεί ο πελάτης. Μπαίνει μέσα λοιπόν ένας κυριούλης, και για να πικάρει το γκαρσόνι, λέει :

    -Παρακαλώ θα ήθελα να φάω κ@λ@ ελέφαντος (sic : η καθαρεύουσα ! αλλά έτσι μου το είχαν πει, και το κρατάω). Φαντάζομαι ότι σερβίρετε κ@λ@ ελέφαντος, έτσι δεν είναι;

    -Μα εξυπακούεται, κύριε. Όμως ειδικά για σήμερα, δεν πρόλαβαν να μας φέρουν φρέσκο, έχουμε μόνο σε κονσέρβα !

    Ξύνει το κεφάλι του ο κυριούλης μας, πιο πολύ γιατί είχε φανταστεί ότι θα έπιανε «κώτσους» τους υπεύθυνους του εστιατορίου, αλλά τι να κάνει, για να μη ντροπιαστεί, λέει

    -Εντάξει, φέρτε μου παρακαλώ τρεις κονσέρβες.

    Πράγματι έρχονται τρεις κονσέρβες στο τραπέζι του. Ανοίγει την πρώτη, κενή. Αέρας κοπανιστός μέσα. Ανοίγει τη δεύτερη, το ίδιο. Ανοίγει και την τρίτη, το ίδιο.
    «Τώρα θα τους φτιάξω» σκέφτηκε, και φώναξε το γκαρσόνι έτοιμος για φασαρία.

    -Άκουσέ με Γκότση (όχι, αυτό είναι από άλλη διαφήμιση). Άκουσέ με παιδί μου, εσείς δεν μου υποσχεθήκατε ότι θα φάω κ@λ@ ελέφαντος, έστω και σε κονσέρβα; Εδώ άνοιξα τρεις, και μέσα δεν είχαν τίποτα !

    – Α, μας συγχωρείτε κύριε, φαίνεται θα πέσατε πάνω στην κ@λ@τρυπίδα… 🙂

  60. Πάνος με πεζά said

    @ 58 : Fan !!!

  61. skol said

    >> …όταν πουν “κάνει φρέσκο” μπορεί και να εννοούν “κάνει ψύχρα”

    όχι μόνο μπορεί, τις περισσότερες φορές αυτό εννοούν. Αφού εγώ στο μυαλό μου το έχω περίπου για συνώνυμο με το «κάνει μπούζι» επειδή και αυτό χρησιμοποιείται συχνά για την πρωινή/βραδυνή ψύχρα.
    Αν βέβαια μεσ’ το κατακαλόκαιρο παραπονεθεί κάποιος ότι κάνει πολλή ζέστη μπορεί να του πουν να κάνει υπομονή μέχρι το βράδυ όπου θα βγάλει λίγο φρέσκο.

  62. munich said

    δεν έχω παρακολουθήσει το θέμα του γάλακτος αλλά αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι στην ελλάδα και π.Κ και τώρα το γάλα είανι για τα γούστα μου αδικαιολόγητα ακριβό. Πατέρας με τρία σχολιαρόπαιδα στη Ναύπακτο ήθελε 5 ευρώ την ημέρα τουλάχιστον μόνο για γάλα

    Και επιτέλους δεν καταλαβαίων γιατιαν έρθει το τρισκατάρατο γερμανικό γάλα θα καταρρακωθούν οι έλληνες γαλακτοπαραγωγοί! Κι εδώ είναι απελευθερωμένο αλλά προτιμάμε το τσέχικο και γιατί γενικά προτιμάμε τα τοπικά προϊόντα αλλά και η τιμή είναι σωστή.

    Εμένα η μάνα μου με τάιζε Νουνου από 40 ημερών. Δεν ξέρω αν ήταν ελληνικό (χαχα) φρέσκο πάντως δεν ήτανε.

  63. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    53: Κι αυτό συνδέεται με το θράσος ή όχι;

  64. Γς said

    52:
    >Στο σπίτι βάζαμε συχνά τρόφιμα στο φρέσκο (στο ψυγείο), η μαμά, βλέπεις, ήταν ιταλίδα.

    Και το δίλημμα της δικής μου μητρός

  65. alexisphoto said

    @42,45,48
    Σωστά
    Ευχαριστώ

  66. #55 περίμενα ν’ ακούσω στο τέλος το σλόγκαν «πάμε για κονσέρβα» αλλά φευ!

  67. atheofobos said

    @37
    Αν έφερε, λέει!
    Έκτοτε φρέσκο βούτυρο μόνο σε πρωινό ξενοδοχείο τρώω.
    Έσπαγα δε το κεφάλι μου να θυμηθώ πως λέγαν το χτυπητό αυγό μέχρι που η ανάμνηση της λέξης, που έκτοτε δεν έχω ξανακούσει, άστραψε στο μυαλό μου:ντεκότο!

  68. gryphon said

    32
    Παγωτό-παγωμένο γλυκισμα.Παλαιότερα το εβλεπα κι εγω και αναρωτιομουν για λιγο γιατι να υπαρχει αυτη η φαινομενικα αθωα διαφορετικη διατυπωση αλλα δέν εδινα περισσοτερη σημασία .Οπως και οι περισσοτεροι αδαεις καταναλωτες αλλωστε.
    Τυχιαια διαβασα ενα αρθρο σε καποιο μπλογκ και καταλαβα την τεράστια διαφορα Το παγωτο πρεπει υποχρεωτικα να περιεχει λιπαρα μονο απο το γαλα ενω στο παγωμενο γλυκισμα το οποιο γαλα ειναι αποβουτυρωμενο και το βουτυρο του γαλακτος αντικαθισταται απο διαφορα φυτικα ελαια φοινικελαια κλπ.
    Γενικα αυτη η απατη με τα λαιτ προιοντα που ξεκινησε απο το γαλα ειναι κατι το απίστευτο.Πως καταφεραν δηλαδη οι μεγαλες πολυεθνικες του χωρου με την συνδρομη γιατρων να πετυχουν με εναν σμπαρο δυο τρυγονια.
    Να αφαιρουν απο το γαλα το πολυτιμοτερο συστατικο του (και απο αποψης θρεπτικης αξιας αλλα και βιομηχανικης) το βουτυρο το οποιο θα αξιοποιησουν αλλου κερδιζοντας κι αλλο και παραλληλα να πουλανε και το αχρηστο πια νερο με ασπρο χρωμα ακριβοτερα απο το πληρες γαλα.
    Μια δυο ελληνικές εταιρίες πουλανε κατσικίσιο γαλα.Δεν ειναι ακριβως φρέσκο μαλλον υψηλης παστερίωσης λογω ισως και περιορισμενης ποσοτητας μιας και το περισσοτερο πηγαινει στην παραγωγη τυριων.Παιρνω που και που και κατα την γνωμη μου εχει πολυ καλυτερη γευση απο οποιοδηποτε αγελαδινο γαλα αν και δεν μοιαζει και πολυ με την γευση του κατσικισιου γαλακτος που εχω σαν αναμνηση απο τα παιδικα μου χρονια οταν πηγαιναμε το καλοκαιρι στο χωριο.Ειναι και κανα ευρω ακριβοτερο απο το αλλο.
    Γενικα παντως οι ενηλικες οπως ειμαστε οι περισσοτεροι εδω δεν εχουν καμμια διατροφικη αναγκη να πινουν γαλα.Δεν προσφερει κατι
    Εκτος αν τους αρεσει η γευση η το βαζουν στον καφε κλπ.

  69. Απορούσα διαβάζοντας ότι το κράτος δεν ήθελε να επιτρέψει τη διάθεση στο εμπόριο γάλατος που να διατηρείται περισσότερο, γιατί θυμόμουν ότι ένα φεγγάρι, πριν καν μπει η Ελλάδα στην ΕΟΚ, αγοράζαμε σπίτι μας ένα αυστριακό γάλα σε τετραεδρικά κουτιά που κρατούσε ακετόν καιρό χωρίς ψυγείο.
    Από την έκθεση του ΟΟΣΑ έμαθα πως ο καυγάς γίνεται για το πάπλωμα — αν θα μπορεί το διατηρήσιμο γάλα να χαρακτηρίζεται «φρέσκο». Φαίνεται όμως το διατηρήσιμο γάλα στην Ελλάδα κοστίζει ακόμη περισσότερο από το απλώς παστεριωμένο. Θα ήταν τόσο δύσκολο να κάνουν μια διαφημιστική καμπάνια όσοι πιστεύουν ότι μπορούν να διαθέσουν φτηνότερο διατηρήσιμο γάλα στην αγορά, ώστε να πείσουν τον κόσμο ότι δεν υστερεί σε τίποτε από το δήθεν φρέσκο;
    Έμαθα επίσης από την ίδια πηγή ότι πριν από κάμποσες δεκαετίες, επιτρεπόταν μόνον η εμπορία γάλατος δύο ημερών το πολύ. Προφανώς ήταν η εποχή που στις αστικές περιοχές το έφερνε ο γαλατάς και στις αγροτικές είχε καθένας την κατσίκα του, ή τουλάχιστον γείτονα με κατσίκα…

  70. #67 Εμείς το λέγαμε κροκ!

  71. με ‘αέρα φρέσκο’ τέτοιες δουλειές δεν γίνονται, Όλες του οι υποσχέσεις ήταν αέρας φρέσκος, Εμφανίζεται στην τηλεόραση και πουλάει αέρα φρέσκο, ή Φυσικό αέριο και “αέρας φρέσκος“
    Για μένα, άγνωστες φράσεις… Μαρία, εσένα;

  72. Μαρία said

    71
    Ακουστές αλλά εμείς προτιμάμε τον κοπανιστό κι όχι τον φρέσκο.

  73. Μήπως ξεχάσαμε το περιβόητο :

    άκουα φρέσκα, βίνο πούρο κ.λ.π., κ.λ.π.

  74. sarant said

    71-72: Κι ο κοπανιστός βέβαια -αλλά με παραξενεύει που εκειπάνω δεν ξέρετε τον αέρα φρέσκο, αφού το ΛΚΝ την έχει την έκφραση 🙂

  75. @ 69 : — Φίλτατέ μου Άγγελε, διαβάζετε και τίς σκέψεις τών άλλων;!!! ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ο συνειρμός σας γεννήθηκε και στόν δικόν μου τόν νου: διότι ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ παίρναμε τότε τό αυστριακό παστεριωμένο-ομογενοποιημένο γάλα «Ένσταλ» στά ασυνήθιστα τετραεδρικά χάρτινα κουτιά! Παίρναμε και τά 3 είδη τής φίρμας (τό «πλήρες», τό «ημίπαχο», και τό «σοκολατούχο») και πολύ μάς άρεσαν και μάς εβόλευαν διότι δεν αναγκαζόμαστε να ψωνίζουμε καθημερινά. Αργότερα, περί τά μέσα τού ’80, παίρναμε και τά ιταλικά «Παρμα-λαίτ» (που τόσον άδοξα ναυάγησαν!) πολύ προτού λανσαριστούνε και στήν Ελλάδα τά μακράς διαρκείας. Τά «Ένσταλ», πάντως, νομίζω πως εδώ και 15 χρόνια κυκλοφορούν πλέον σε κανονικές «τετραπάκ» συσκευασίες ορθίου παραλληλεπιπέδου. Όταν ήμασταν παιδιά πίναμε συνήθως συμπυκνωμένο ζαχαρούχο εβαπορέ «τής Βλάχας».

  76. 74: Φρέσκο αέρα με την έννοια του καθαρού – δροσερού λέμε· αλλά όχι όπως στα παραδείγματα του 71.

  77. Άαα, και κάτι ακόμη: εντυπωσιάζομαι που εσείς εκεί, συνομιλώντας για τά διάφορα φρέσκα είδη και τά διάφορα είδη γάλακτος, λησμονήσατε να αναφερθείτε και στού …»πουλιού τό γάλα»! Ιδού μία έκφραση πολυσήμαντη, που –νομίζω– έχει και κάποιο λεξιλογικό ενδιαφέρον…!!!
    Θυμάστε προ καιρού που κουβεντιάζαμε περί τής ορθότητος ή μη κάποιων λέξεων; (Τότε είχα ειπεί ότι ΚΑΙ «τού γάλατος» ΚΑΙ «τού γάλακτος» έχουν αμφότερα έγκυρη θέση στό νεοελληνικόν λεξιλόγιον).

  78. Μαρία said

    74
    Για σας δηλαδή τέρμα ο κοπανιστός;

  79. sarant said

    Και κοπανιστός, και φρέσκος. Το συναμφότερον.

  80. physicist said

    Άσχετο:

    1. Η θεωρία του πληθωρισμού είναι «παιδί» του Άλμπερτ Αϊνστάιν.

    Καημένε Γκουθ, σ’ έφαγε λάχανο ο σκάι. Αναρωτιέμαι πόσες φορές θ’ αναγκαστούμε ν’ ακούσουμε αυτήν την ουρανομήκη κοτσάνα τις επόμενες μέρες.

    2. Εάν η ανακάλυψη επαληθευτεί, θα συνιστά ένα από τα «ιερά δισκοπότηρα» της αστροφυσικής, και θα συμβάλει στην κατανόησή μας για το πώς σχηματίστηκαν οι γαλαξίες, τα άστρα και τα άλλα στοιχεία του σύμπαντός μας.

    Ωχχχχχ … θα συνιστά ένα, λέει. Κοιτάχτε μόνο μην ακούσει ο άλλος για ιερά δισκοπότηρα, θα μας αφορίσει όλους.

    Πηγή: http://www.skai.gr/news/technology/article/254125/anakalufthike-i-iho-tou-big-bang-agio-diskopotiro-tis-astrofusikis/#ixzz2wFqVl06M

  81. Μπουκανιέρος said

    55 Τι παράξενο, Μιχάλη…
    Ξύπνησα το πρωί και θυμήθηκα ένα διάλογό σου με το Μπαρδούνια, για κάπως ανάλογο θέμα.

  82. Γς said

    73 @ Τζι

    >άκουα φρέσκα, βίνο πούρο κ.λ.π., κ.λ.π.

    φί@α στρέντζα, κ@τσιο ντούρο

  83. @71 και 74. Φρέσκος αέρας ειναι και ο άνεμος που δυναμώνει.
    http://www.eugenfound.edu.gr/appdata/documents/books_pdf/e_j00002.pdf#page=107

  84. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    >>Φρέσκο γάλα τύπου φέτας
    Μαύρο γάλα

    Πρόλαβα να λένε οι μεγαλύτεροι φρέσικο ψωμί ως το αντίθετο του παξιμαδιού. Έτσι το φρέσικο ψωμί μπορούσε να ήτανε ταυτόχρονα μπαγιάτικο !

    80. >>Ασχετο
    Φρέσκια ματιά ! 🙂

    Τραγούδια:»Φρέσκος ήχος», «Φρέσκο αίμα» . Διαλέγω το
    Αχ μάτια μου φρέσκο χιόνι

  85. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    To θέμα «φρέσκο γάλα» το παλεύουν χρόονια.
    Καρτέλ

    Το 2009 αλλιώς το σέρβιραν

    Τώρα το γύρισαν στη «φρεσκοποίηση» κι ο νοών, νοείτω.

  86. # 82

    εγώ στρέτα το ήξερα, εκτός και ξεχείλωσε με τον καιρό !

  87. spiral architect said

    Συζήτηση στην καφετέρια με γνωστούς:
    Γιατί το long life γάλα υψηλής παστερίωσης είναι ακριβότερο από το φρέσκο των 2-3 ημερών;
    – Γιατί υποτίθεται ότι το long life κρατάει παραπάνω και αυτό πληρώνεις.
    – Μα τα επιχειρήματά σας καθώς και όλων αυτών που θέλουν να επιβάλλουν την κατάργηση του όρου “φρέσκο γάλα” είναι ότι, το long life θα είναι φθηνότερο!
    – Eχμ, ναι έχει ενσωματωθεί και η προστιθέμενη αξία με την εφαρμογή της τεχνολογίας υψηλής παστερίωσης για να έχεις το ανοιγμένο γάλα στο ψυγείο σου 10+ μέρες!
    – Και πώς κοστολογείται η τελευταία; Και γιατί να μην αγοράσω φρέσκο με λιγότερα λεφτά; Μου βγάζετε ένα συγκριτικό πίνακα των δυο προϊόντων συνυπολογιζομένης και της απομείωσης της τιμής ενός ανοιγμένου και ακριβότερου long life γάλακτος;
    – Ξέρετε, δεν μπορούμε να συγκρίνουμε σώβρακα με γραβάτες!
    – Ρε …., δεν σας βρίσκουμε πια ούτε στα σύκα, ούτε στα σταφύλια! 😈 😈

  88. Γς said

    87:
    >- Ρε …., δεν σας βρίσκουμε πια ούτε στα σύκα, ούτε στα σταφύλια!

    Και η απόλυτη γαλακτική μακακία:

    Τις προάλλες στου Σκλαβενίτη.
    Ζευγάρι + δύο πιτσιρίκια + καροτσάκι γεμάτο σχεδόν με γάλατα μακράς διαρκείας (που είναι φτηνό και φτιάχνω γιαούρτη καμιά φορά) .
    -Θ’ ανοίξετε γαλατάδικο;
    -Όχι
    -Τι μαγαζί έχετε;
    -Για τα παιδιά είναι.
    -Και γιατί τόσα πολλά;
    -Ε, να μην αγοράζουμε κάθε μέρα.

  89. 71, 72 κλπ. Κοπανιστό ξέρω κι εγώ, φρέσκο όχι.

  90. spiral architect said

    @89: Πιο νόστιμη όμως είναι η κοπανιστή. Αν είναι δε και Τηνιακή, ακόμα καλύτερα για το τσιπουράκι μας! 🙂

  91. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ για τα νεότερα!

  92. Πάνος με πεζά said

    @ 90 : Συγγνώμη, αλλά η κοπανιστή έχει πατρίδα απέναντι, στη Μύκονο. Μαζί με την τροβολιά.

    Πάμε πάλι στα γάλατα : για να πούμε την (κατα)μαύρη αλήθεια, κι εμείς με το ΝΟΥΝΟΥ μεγαλώσαμε. Το φρέσκο γάλα της εποχής μας πέτσιαζε, κυκλοφορούσε στα μπουκαλάκια με το αλουμινόχαρτο «ΑΓΝΟ», «ΑΣΠΡΟ», «ΑΣΤΥ» (αλήθεια, πόσοες και πόσες γαλακτοβιομηχανίες δολοφονήθηκαν…), βρωμούσε (σε μας τα παιδιά), και σχεδόν αηδιάζαμε βλέποντας κάποιον να το πίνει από το μπουκάλι.

    Εμείς ήμασταν με το ΝΟΥΝΟΥ, που δεν ήθελε και ψυγείο, είχε εξώφυλλο την ολλανδέζα τροφό με τις β@ζάρες και το μωρό να θηλάζει (με τα χρόνια, για λόγους σεμνοτυφίας έμεινε στο εξώφυλλο μόνη της και με κλειστό πουκάμισο), και τέλος πάντων έχουμε πιεί ίσως περισσότερο ολλανδικό γάλα κι από τον Βαν Γκογκ.

    Δεν ξέρω ειλικρινά αν θα με πείραζε τόσο η διάθεση αλλοδαπού γάλακτος (βεβαίως παράλληλα με δικό μας, όσο κι αν έχει), όσο η παρασκευή «ελληνικών» γαλακτοκομικών (τυριών, γιαουρτιών κλπ.) από εισαγόμενα παστεριωμένα ή σκόνες…

    Απλώς μια λεπτομέρεια : το «Παράγεται στην ΕΕ» δε λέει τίποτα. Το αντι-χοληστερινικό Βescel μέχρι πριν 1-2 χρόνια έγραφε στην τετράδα τα μικρά μπουκαλάκια «Παρασκευάζεται στη Γερμανία». Με 3.50 ευρώ και το σφόδρο αντιγερμανισμό της εποχής, αναγκάστηκαν να μειώσουν την τιμή στα 3 ευρώ, και να γράψουν «Παρασκευάζεται στην ΕΕ». Εμείς όμως, που είμαστε παλιές π@@τάνες, θυμόμαστε… Πολύ ευχαρίστως να αγοράσω οτιδήποτε από την ΕΕ, αρκεί να ξέρω αν είναι από καμιά χώρα που ταϊζουν τις αγελάδες με βαλβολίνες ή που τις βόσκουν δίπλα σε πυρηνικούς αντιδραστήρες…

  93. RaspK said

    Φρέσκο στην επιστήμη των τροφίμων (και ειδικά η χρήση της λέξης «φρεσκάδα») είναι συνώνυμη της λέξης σπιρτάδα, βλέπε και το γερμανικό Spritz, συνήθως σχετίζεται είτε με καθαρότητα γεύσης ή —σε συγκεκριμένα ποτά κυρίως, όπως χυμούς και κρασιά— ακόμα και οξύτητα, που μοιάζει με αίσθηση δροσιάς.

  94. RaspK said

    Σημείωση, προηγουμένως αναφερόμουν στο φρέσκο ως περιγραφή των χαρακτηριστικών του τροφίμου, όπως λέμε «πλούσιο» και δεν εννοούμε ότι το γάλα έχει λεφτά.

    Όσον αφορά το ζήτημα, πάντως, έχουν και κάποια δίκια στην έκθεση (την οποία κατέβασα και διαβάζω), παρότι πιστεύουν οι φωστήρες στη… μαγική «ελεύθερη αγορά.»

  95. # 92

    Ημεγαλύτερη πλάκα (και κολοτούμπα) ήταν στα παγωτά Δέλτα όπου μια χωριατοπούλα έριχνε γάλα με την καρδάρα στην επιγραφή » τα παγωτά μας παρασκευάζονται με αγνό φρέσκο γάλα»
    Μόλις έγινε το Τσέρνομπιλ και το φρέσκο γάλα ήταν ύποπτο σαν ραδιενεργό, ως δια μαγείας η επιγραφή έγινε» ανέκαθεν στα παγωτά μας χρησιμοποιούσαμε γάλα σκόνη» !!!

  96. spiral architect said

    @92: Και με την κοπανιστή Μυκόνου και την τ(υ)ροβολιά βολευόμαστε. Αρκεί να υπάρχει καλή παρέα και καλό τσίπουρο! 🙂

  97. Πάνος με πεζά said

    Και λίγη λούζα, από δίπλα (αν και Σαρακοστή…)

  98. Ηλεφούφουτος said

    «αέρας φρέσκος» με έννοια μεταφορική δεν το ξέρω. Μου φαίνεται κατά λέξη μετάφραση του ιταλικού «aria fresca», που όταν το πρωτόμαθα ως έκφραση είπα «αα, όπως λέμε εμείς αέρας κοπανιστός», καθόλου δεν μου πέρασε απ το μυαλό δηλαδή ότι έχουμε κι εμείς την έκφραση τάλε κουάλε.

    Το νουνού είναι απ τις πιο δυσάρεστες αναμνήσεις της παιδικής μου ηλικίας. Πηχτό, με έντονη γεύση γαλατίλας, σκέτη αηδια. Από αυτή την άποψη με έσωσε το ΠΑΣΟΚ. Όταν βγήκε στην κυβέρνηση, εκείνη την πρώτη τετραετία, που όντως βελτίωσε σε πολλά τις συνθήκες των εργαζομένων, ο εργοστασιάρχης εκεί όπου δούλευε ο πατέρας μου ανέλαβε την υπορέωση (μέτρο της κυβέρνησης ή με δική του πρωτοβουλία ως ένδειξη καλής θέλησης- δεν ξέρω) να παρέχει στους εργαζομένους ένα λίτρο «φρέσκο» γάλα ημερησίως, κι έτσι άρχισε να μπαίνει στο σπίτι από κείνο το γάλα, που επιεδή έμοιαζε πιο πολύ με νεράκι το έπινα ευχαρίστως.

  99. @98 Ακόμα και σήμερα η νομοθεσία επιβάλει να δίνεται γάλα σε εργαζόμενους που εκτίθενται σε αναθυμιάσεις αλλά συνήθως δίνεται ένα επίδομα στο μισθό αντί για γάλα.

  100. 81,
    Μπουκάν, δεν τον θυμάμαι τον συγκεκριμένο διάλογο, αλλά μαντεύω λίγο-πολύ τι θα ήταν. 😐

  101. Μαρία said

    89, 98
    Ήδη 2 εκεικάτω στο κόμμα του κοπανιστού.

  102. Μπετατζής said

    92. Με λίγο ψάξιμο στο διαδίκτυο προκύπτει ότι εχει γίνει και η σχετική σπέκουλα από τους χριστιανοελληναράδες, ότι τάχα μου το εξώφυλλο με τη γυμνόστηθη ολλανδέζα άλλαξε προς το σεμνότερο λόγω δήθεν αντιδράσεων μουσουλμάνων. Φυσικά τίποτα τέτοιο δεν ισχύει. Η λογικότερη εκδοχή είναι να άλλαξε (εδώ και τριάντα περίπου χρόνια και όχι πρόσφατα) επειδή η εικόνα παρέπεμπε στο φυσικό θηλασμό, πράγμα όχι και τόσο εμπορικά ορθόδοξο για μια εταιρεία που πουλάει συσκευασμένο γάλα. Με λίγο ψάξιμο στο δίκτυο προκύπτει τόσο ο μύθος όσο και η ανασκευή του.

  103. sarant said

    102: Πράγματι, αυτό έχει γραφτεί!

    101: Αέρα καβουρντιστό λέει κανένας;

  104. 101 Τέσσερις δεν γίναμε;

  105. Μαρία said

    104
    Εμείς ανήκουμε στους εκειπάνω 🙂

  106. Νέο Kid Στο Block said

    105. 104. Ωραία δημοσκόπηση κάνετε! Nα σας πιάσει ο Σαμαράς μήπως δεί προκοπή… 😆
    Άντε, να δηλώσω και γώ το αυτονόητο (και πανελλήνιο! αλίμονο) πως ο αέρας είναι ΚΟΠΑΝΙΣΤΟΣ! 🙂

  107. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Αέρας φρέσκος και κοπανιστός (εν ταυτώ) 🙂
    Αλλά και αέρα καπαμά, ή «αέρα καπαμιστό» σα να υπάρχει σε μια μικροαργκό.
    Ο πατέρας μου λέει : Αέρες (κατάσκετο)
    -Αέρα μπανά!

  108. Γς said

    Αέρα πατέρα!

  109. Γς said

    92:
    >Το φρέσκο γάλα της εποχής μας πέτσιαζε, κυκλοφορούσε στα μπουκαλάκια με το αλουμινόχαρτο

    Και το γάλα του μισού λίτρου σε πλαστικό μπουκάλι με αλουμινένιο καπάκι της ΕΒΓΑ.

  110. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    108. 🙂

  111. spiral architect said

    Όπως μετέδωσε πριν από λίγο η ΥΕΝΕΔ, στο φρέσκο γάλα δημιουργούνται δύο κατηγορίες: θα υπάρχει το φρέσκο γάλα ως δύο ημερών, καθώς και το φρέσκο γάλα, που θα μπορεί να πωλείται ακόμη και ως έντεκα ημέρες από την παραγωγή του.
    Ζήτω ο κεντρικός σχεδιασμός!
    (αρκεί να μην υλοποιείται από γκουμουνιστές)

    Έτσι έκλαψε η Σπυράκη κι η Ολγα ακόμα τρέμει … 😥

  112. Μαρία said

    Με τη σφραγίδα του ΟΟΣΑ, αλλά τη γραφίδα του ΙΟΒΕ και πέντε ντόπιων δικηγόρων και οικονομικών συμβούλων, που ανέλαβαν ως υπεργολάβοι τη δουλειά και θα μοιραστούν το 1 εκατομμύριο ευρώ της σύμβασης, συντάχθηκε η περιβόητη «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ για την απελευθέρωση των αγορών, που έφτασε να γίνει «προαπαιτούμενο» στη διαπραγμάτευση με την τρόικα.
    http://www.efsyn.gr/?p=182994

  113. sarant said

    111: Το «γάλα ως δύο ημερών» είναι δώρο άδωρο, μάλλον είναι επίτηδες και θα μείνει κενό γράμμα -σε δυο μέρες δεν προλαβαίνει καλά-καλά να φτάσει στην Αθήνα.

  114. Makis said

    Το έχω ξαναγράψει, το άκουσα για τον Ορέστη Μακρή, που ήταν από τη Χαλκίδα.
    Μακρής: Έχεις ψάρια φρέσκα;
    Ψαράς: Τα καλύτερα, είναι ζωντανά!
    Μακρής: Άσε τα ζωντανά, φρέσκα είναι;
    Ψαράς: Μα σας λέω είναι ζωντανά!
    Μακρής: Και η γυναίκα μου είναι ζωντανή, τη θέλεις;

    Και ένα κτηνιατρικό που κυκλοφορούσε στους παραγωγούς γάλακτος, πρόβειου ή αγελαδινού και δείχνει πόσο δύσκολη δουλειά είναι.
    »Το γάλα, όσο άσπρο είναι τόσο μαύρη ψυχή κάνει»

  115. spiral architect said

    @114: :mrgreen: :mrgreen:

  116. RaspK said

    113. Συμφωνώ, εντελώς κοτσάνα το γάλα 2 ημερών! Είναι το σύνδρομο του απιστεύταμπλυ εξτραβαγγάντ Έλληνα Υπερνομοθέτη…

  117. leonicos said

    Για το φρέσκο
    Και στη Ζάκυνθο το λένε ‘έχει φρέσκο’ και ‘φέρνει φρεσκαδούρα’ αλλά δεν κατάλαβα καμιά υποσημαντική διαφορά από τη δροσιά.

    Όλες οι λεγόμενες ‘λατινογενείς γλώσσες’ είναι μεν επιφανειακά και γραμματικά λατινογενείς, αλλά έχουν τέτοιο λεξικολογικό γερμανικό φορτίο, που δε λέγεται. Θυμάμαι ότι κάτι έχω γράψει κι εδώ για τα γαλλικά. Ίσως τα ιταλικά ξεφεύγουν λίγο.

    προϊόντα περασμένης διατηρησιμότητας Στο Πόρτο Μπέλο (Λονδίνου) αγοράζαμε ληγμένα τυριά μερικών ημερών, πάμφθηνα. (Επειδή υπάρχει Πόρτο Μπέλο και στο Ενδιβούργο, και είναι μια τεράστια παραλία)

    @17 Σπάιραλ, ‘νωπογραφία’ είναι καθαρευουσιάνικος νεολογισμός. Τοιχογραφίες τις λέμε, απλά. Βέβαια σήμερα, με τα πλαστικά χρώματα και τις διάφορες μπογιές, ο όρος δεν θα κάλυπτε. Η νωπογραφία είναι ζωγραφική με ασβεστόχρωμα πάνω στον νωπό ασβέστη.

    @64 Κλέφτη Γς, εσύ μας πήρες το ψυγείο; Θυμάμαι να μας το φέρνουν σπίτι πάνω σ’ ένα όρθιο δίκυκλο κι εντυπωσιάστηκα. Έπειτα το άνοιξα από πάνω και είδα τη σερπαντίνα, τα σωληνάκια όπου καθόταν ο πάγος και κρύωνε το νερό, και το ντεπόζιτο. Αλλά ο εφιάλτης ήταν μην πλημυρίσει (ένα μ) το συρτάρι με τ’ απόνερα του πάγου που έλειωνε. Πάντως του παππού μου το ψυγείο πάγωνε καλύτερα.
    Επίσης, ενώ μιλούσαμε μόνο λαντίνο στο σπίτι, ποτέ δεν είπαμε το ψυγείο φρέσκο ή παγωνιέρα. Ως παγωνιέρα το άκουσα από άλλους. Εμείς παγωνιέρα λέγαμε το λεκανίδιο της σαμπάνιας. Άλλοι έλεγαν τη μηχανή του παγωτού.

    @64 Γκριφόν, το ίδιο συμβαίνει και με την απομίμηση σοκολάτας

  118. Μαρία said

    Εξ ιδίων τα βέλη.
    http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=578952
    Πρόκειται για πλήρη εξαπάτηση και παραπλάνηση του καταναλωτή. Το γάλα πέραν των 5 ημερών δεν μπορεί να θεωρείται φρέσκο για τις συνθήκες (κλιματολογικές, διανομής κτλ) της Ελλάδας. Όλη η ιστορία γίνεται για την θέση στο ράφι. Με λίγα λόγια για να βρεθεί ένα γάλα που έπρεπε να είναι στο ράφι με τα γάλατα μακράς διάρκειας στη προνομιακή θέση ραφιού με τα φρέσκα. Μάλιστα δεν είναι τυχαίο ότι οι 10 μέρες του αρχικού σχεδίου έγιναν 11 (σύμφωνα με τις διαρροές). Σε κάποιους δεν έβγαιναν τα δρομολόγια. Εξυπηρετήθηκαν και αυτοί.

  119. Λ said

    Αφού μιλάμε για το γάλα έχω μια ερωτησούλα. Πως λέγεται το υγρό που παραμένει μετά την παραγωγή τυριού; στην Kύπρο το λέμε νορό (νωρό) και στα αγγλικά ξέρω λέγεται whey.

    Επίσης πως λέγεται το γάλα που που προορίζεται για την παραγωγή τραχανά;

  120. Μαρία said

    119
    Ωραίο. Στο ν-οικοκύρη μπορούμε να προσθέσουμε και το ν-ορό 🙂

  121. sarant said

    119-120: Ναι, ορός. Και νώμος.

  122. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    119.Στην Κρήτη τον ορό τον λέμε χουμά . Έχουμε και την έκφραση «ε κακομοίρη χουμά» ως αποδοκιμασία για «ανούσιο» άνθρωπο . Τα οικόσιτα κατσίκια τρελλαίνονταν για το χουμά και η γιαγιά τονε μοίραζε ακριβοδίκαια σε όλα ,του χοίρου λαμβανομένου υπόψη 🙂
    Το γάλα του τραχανά,του ξυνόχοντρου, είναι το ξύγαλο. Γάλα ξυνισμένο,»κομμένο», με όλο του το βούτυρο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: