Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μεζεδάκια λίγο πριν αλλάξει η ώρα

Posted by sarant στο 29 Μαρτίου, 2014


Τον τίτλο τον έχω ξαναχρησιμοποιήσει, πέρσι τέτοια μέρα (περίπου), στα αντίστοιχα μεζεδάκια. Όπως ξέρετε, από αύριο περνάμε σε θερινή ώρα, που σημαίνει ότι θα βάλουμε τα ρολόγια μια ώρα μπροστά, δηλαδή απόψε το βράδυ θα κοιμηθούμε μια ώρα λιγότερο. Την ώρα τη χαμένη θα την πάρουμε πίσω στα τέλη Οκτωβρίου, αν βέβαια δώσει το πράσινο φως η τρόικα. Αφού λοιπόν σε λίγες ώρες αλλάζει η ώρα, τα σημερινά μεζεδάκια παρουσιάζονται λίγο πριν ν’ αλλάξει η ώρα και ενώ σε λίγη ώρα παίρνω το τρένο για το Παρίσι, όπως σας ανακοίνωσα χτες.

* Ίσως διαβάσατε αυτό που γράφτηκε τις προάλλες σε ειδησεογραφικούς ιστοτόπους, ότι γιορτάστηκαν τα 175 χρόνια, λέει, της λέξης Ο.Κ., η οποία προέρχεται από τη σκόπιμη παραποίηση της ορθογραφίας της φράσης all correct. Δεν θυμάμαι να έχω ασχοληθεί με το θέμα σε άρθρο του ιστολογίου, αλλά βρίσκω πειστική την επικρατούσα άποψη, πολύ πειστικότερη από δεκάδες άλλες εξηγήσεις που έχουν προταθεί, ανάμεσα στις οποίες ότι, τάχα, πρόκειται για τα αρχικά της ελληνικής φράσης «Όλα Καλά» (σε μια εποχή που οι Έλληνες ήταν ελάχιστοι στις ΗΠΑ!). Διάβασα λοιπόν σε έναν ιστότοπο, ότι «Τα εύσημα για τον εντοπισμό της πρώτης γραπτής χρήσης του ΟΚ πηγαίνουν στον Άλεν Ουόκερ Ριντ, καθηγητή του πανεπιστημίου του Κολούμπια, ο οποίος πέθανε το 2002 αφού αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του ασχολούμενος με τη λέξη ΟΚ και με μία άλλη τετρασύλλαβη ευρείας χρήσεως που αρχίζει από f.»

Ποια να είναι τάχα αυτή η τετρασύλλαβη λέξη που δεν τολμάει να γράψει ο αρχικός συντάκτης από τον οποίο κλεφτομεταφράστηκε το ελληνικό άρθρο; Θα το καταλάβατε, είναι τετραγράμματη, όχι τετρασύλλαβη, four-letter word, και είμαι βέβαιος ότι ξέρετε ποια είναι. Παρέμπ, στα αγγλικά four-letter word σημαίνει και ‘άσεμνη λέξη’.

* Δεν πρόκειται βέβαια για τη λέξη Love, παρόλο που Love is just a four-letter word, όπως τραγουδάει η Τζόαν Μπαέζ. Το τραγούδι είναι του Ντίλαν (σικ, Τζι!) αλλά ο ίδιος δεν το έχει πει ποτέ σε δίσκο -είχε βάλει ψηλά τον πήχη η Μπαέζ:

* Πριν από 3-4 χρόνια, η Λίνα Νικολακοπούλου είχε προσπαθήσει να διδάξει πώς κλίνεται το ουσιαστικό η οδός, στο τραγούδι Η οδός, σε μουσική Κραουνάκη και ερμηνεία του Μητσιά. Σύμφωνα με το ρεφρέν, ο πληθυντικός είναι «αι οδοί, των οδών, τας οδούς».

Το τραγούδι μ’ αρέσει, αλλά γλωσσικά πέφτει έξω, διότι το «αι οδοί» και «τας οδούς» είναι μαύρη καθαρεύουσα, κι αν μπει σε μια φράση θα παρασύρει και όλη την υπόλοιπη φράση ή αλλιώς θα ξεχωρίζει σαν τη μύγα μες στο γάλα (δοκιμάστε το). Οπότε, «οι οδοί» και «τις οδούς». Οπότε, παθαίνουμε κάτι άλλο, ότι επειδή το «οι οδοί» μοιάζει αρσενικό, πολλοί το συντάσσουν έτσι, παράδειγμα το «οι παραδοσιακοί θαλάσσιοι οδοί» που γράφτηκε τις προάλλες σε άρθρο μιας ιστορικού για την Κριμαία.

* Στο Παρίσι, όπου θα πάω σήμερα, αύριο γίνονται δημοτικές εκλογές, όπως και σε όλη τη Γαλλία άλλωστε. Τη δημαρχία του Παρισιού τη διεκδικούν στον δεύτερο γύρο δυο γυναίκες. Όπως γράφτηκε στο in.gr, στον πρώτο γύρο η υποψήφια της κεντροδεξιάς Ναταλί Κοσιουσκό Μοριζέ (γνωστή με τα αρχικά ΝΚΜ) προηγείται με 35,64% έναντι της Αν Ινταλγκό (ισπανικής προέλευσης) των σοσιαλιστών, η οποία συγκέντρωσε το 34,40%. 

Μπορούμε βέβαια να πούμε ότι η χώρα προέλευσης κάποιου είναι η Ισπανία ή όποια άλλη, αλλά οι άνθρωποι δεν είναι τυριά ή κρασιά να έχουν προέλευση! Κατά τα άλλα, η Ινταλγκό, που γεννήθηκε στην Ισπανία αλλά έζησε από 2 χρονών στη Γαλλία και πάρει την υπηκοότητα της χώρας, μάλλον θα κερδίσει τις εκλογές στο Παρίσι. Το ενδεχόμενο όχι απλώς να κατεβεί αλλά να κερδίσει δημοτικές εκλογές στην Αθήνα δήμαρχος γεννημένος ας πούμε στην Αλβανία, ανήκει καθαρά στη σφαίρα της φαντασίας.

* Το επόμενο μου το έστειλε ένας φίλος με Τουίτερ: «Κατά την κυρία Ρουσοπούλου, το Μπόινγκ βρέθηκε σε ένα αχανές σημείο στον Ειρηνικό». Εδώ που τα λέμε, το σημείο δεν μπορεί να είναι αχανές!

* Διάβασα ένα τουριστικό ρεπορτάζ από το οποίο έμαθα ότι υπάρχει ένα χωριό στην Ολλανδία που αποκαλείται «Η Βενετία του Βορρά», διότι δεν έχει δρόμους αλλά κανάλια. Οι κάτοικοι, λέει, δεν έχουν αυτοκίνητα και μετακινούνται με τα πόδια, ενώ «Για τις πιο μακριές αποστάσεις χρησιμοποιούν τα μικρά βαρκάρια που βρίσκονται στο ποτάμι». Τα βαρκάρια, βρίσκω στην ολλανδική Βικιπαίδεια, είναι διασταύρωση βάρκας και πλοιάριου.

* Η Λιάνα Κανέλλη θέλησε να αντιγράψει τον Θ. Πάγκαλο και αποκάλεσε «τσογλάνι» τον Αλέξη Τσίπρα -δεν θέλω να το σχολιάσω περισσότερο, σίγουρα όχι σ’ αυτό το άρθρο. Θα επισημάνω όμως ένα άλλο φάλτσο της, γλωσσικό και σαφώς συγχωρητέο. Είπε δηλαδή στην ίδια εκπομπή ότι «ο κ. Τσίπρας δεν ολιγωρεί προ ουδενός». Λάθος. Η φράση-κλισέ που χρησιμοποιούμε για να πούμε ότι κάποιος δεν έχει ενδοιασμούς είναι «δεν ορρωδεί προ ουδενός». Το να μην ορρωδείς είναι συνήθως (αν και όχι πάντα) κατακριτέο. Το να μην ολιγωρείς είναι μεγάλη αρετή για τον καθένα, αφού ολιγωρώ σημαίνει «αμελώ ή καθυστερώ στη λήψη και κυρίως στην εκτέλεση αποφάσεων».

* Σε επόμενη επιστολή της, η Λιάνα Κανέλλη θέλησε να εντυπωσιάσει με τις ιστορικές της γνώσεις, αλλά μάλλον μπέρδεψε τις σημειώσεις της ή τις μεταφορές της. Γράφει: «Όση πολιτική σαρδάνη προεκλογικής σκοπιμότητας και αν καταναλώσουν, το σαρδόνιο ύφος τους αποκαλύπτεται από τις ιδεολογικές και πραγματικές αντιφάσεις τους.» Όμως, η σαρδάνη, που έχει παρετυμολογικά συνδεθεί από τους αρχαίους με τη λέξη «σαρδόνιος» (παλιότερα «σαρδάνιος»), ήταν ένα δηλητηριώδες φυτό που προκαλούσε σπασμωδικό γέλιο. Επομένως, αν κάποιος θέλει να κρύψει το σαρδόνιο ύφος του, δεν καταναλώνει σαρδάνη, το αντίθετο πρέπει να κάνει!

* Δανείζομαι από τη Λεξιλογία μια περίπτωση «άσπονδου φίλου» που δεν θυμάμαι να την έχουμε ξανασχολιάσει. Έγραψαν τα Νέα για εκείνη την Αμερικανίδα που έμεινε φυλακισμένη 32 χρόνια για έγκλημα που δεν διέπραξε (ήταν μαύρη, βλέπετε, και η δικαιοσύνη, που ως γνωστόν δεν βλέπει καλά, τους μαύρους τους αγνοεί), και ανέφεραν ότι ο φίλος της την είχε αναγκάσει «να οδηγήσει τον ντίλερ σε μια αλέα, όπου και τον σκότωσε». Σε αλέα; Σύμφωνα με το λεξικό, η αλέα είναι δρόμος ή λεωφόρος με δενδροστοιχίες, ή και σκέτη δενδροστοιχία. Προφανώς όμως, αυτά τα πράγματα δεν γίνονται στις πολυσύχναστες λεωφόρους, στα μπουλεβάρτα που λέγαμε χτες! Απλώς, το αγγλικό κείμενο έλεγε alley, λέξη που προέρχεται από το γαλλ. allée, αλλά έχει αλλάξει σημασία και δεν σημαίνει δεντροφυτευμένη λεωφόρο αλλά μικρό και σκοτεινό σοκάκι.

* Η λέξη «ευπατρίδης» είναι της μόδας, αλλά είναι και λέξη ταλαιπωρημένη μια και πολλοί τη χρησιμοποιούν σαν να σημαίνει «πατριώτης» ή κάτι τέτοιο -ενώ ήταν το όνομα της ανώτερης τάξης της αρχαίας Αθήνας, των αριστοκρατών (από καλό πατέρα γεννημένων), και σήμερα σημαίνει αυτόν που συνδυάζει την πολύχρονη προσφορά με την ευγένεια χαρακτήρα και την πνευματική καλλιέργεια. Σε ένα άρθρο διάβασα μάλιστα και την καινούργια λέξη «ευπατριδισμός»! Εδώ ο συντάκτης μάλλον νομίζει ότι ευπατρίδης σημαίνει φιλόπατρις. Θαύμασα και τη φράση «δυο μέρες μετά την καταστροφή μιας μερίδας κάφρων», η οποία στα ελληνικά σημαίνει ότι μια μερίδα κάφρων καταστράφηκε. Θα προσέξατε επίσης ότι ο συντάκτης δεν πιστώνεται με το «κείμενο» αλλά με τις «λέξεις». Λέξεις πράγματι, ατάκτως ερριμμένες.

* Και κλείνω με ένα πραγματολογικό, που κάνει γέφυρα με το αυριανό μου θέμα. Κι άλλες φορές έχω παραπονεθεί για τη στήλη «Σαν σήμερα» του Ριζοσπάστη, η οποία, ενώ κάποτε ήταν έγκυρη και ενδιαφέρουσα, τελευταία παρουσιάζει χοντρά λάθη (όπως τις προάλλες, που έστειλε εξορία στη Μακρόνησο τον Καζαντζάκη!) Στο χτεσινό φύλλο, είχαμε νέο κρούσμα. Χτες ήταν η επέτειος του θανάτου του ποιητή Φώτη Αγγουλέ (για τον οποίο έχω γράψει και στο ιστολόγιο), και ο Ριζοσπάστης έγραψε ανάμεσα στα άλλα: Με την ανάπτυξη της πάλης του Δημοκρατικού Στρατού, ο Αγγουλές τυπώνει έντυπα του ΔΣΕ κρυμμένος σε μια στέρνα στο Βατάδο. Εκεί το Μάρτη του 1948 συλλαμβάνεται, δικάζεται από στρατοδικείο και καταδικάζεται σε θάνατο. Ο Αγγουλές γλίτωσε την εκτέλεση χάρη στον ξεσηκωμό όλου του νησιού και διεθνείς διαμαρτυρίες.

Στις φράσεις αυτές υπάρχει ένα μικρό λάθος κι ένα τεράστιο. Το μικρό είναι πως πράγματι ο Αγγουλές πιάστηκε να τυπώνει παράνομα έντυπα (ήξερε απ΄αυτή τη δουλειά, ήταν τυπογράφος στο επάγγελμα) σε ένα παράνομο τυπογραφείο κρυμμένο σε μια φουντάνα (στέρνα) αλλά όχι στο Βατάδο, που άλλωστε δεν υπάρχει, παρά στο Βροντάδο. Το μεγάλο και ανεξήγητο λάθος είναι ότι ο Αγγουλές δεν καταδικάστηκε σε θάνατο! Στη δίκη των «αναρχικών της Χίου», που άρχισε στις 27.9.1948 και τελείωσε στις 14 Αυγούστου στο Στρατοδικείο της Αθήνας, πολλοί καταδικάστηκαν σε θάνατο, ανάμεσά τους κι ο παπα-Ξενάκης, αλλά ο Αγγουλές, που ο ρόλος του ήταν βοηθητικός, καταδικάστηκε «μόνο» σε 12 χρόνια κάθειρξη. Αυτό το λέει και το βιβλίο του πατέρα μου για τον Χαράλαμπο Κανόνη (κι αυτός είναι ο λόγος που ξέρω τόσα για την υπόθεση), αλλά και οποιαδήποτε βιογραφία του Αγγουλέ, π.χ. της Έλλης Παπαδημητρίου (Ο Φώτης Αγγουλές, Κέδρος 1975, σελ. 75). Για του λόγου το αληθές, η απόφαση του στρατοδικείου, όπως δημοσιεύτηκε στις αθηναϊκές εφημερίδες, δεν αναφέρει καν τον Αγγουλέ, τον περιλαμβάνει μαζί με όσους καταδικάστηκαν σε ελαφρότερες ποινές. Πρέπει να πάμε σε χιώτικη εφημερίδα, φυσικά εθνικόφρονα, για να δούμε τον πλήρη κατάλογο των καταδικασθέντων, μαζί με άλλες μακάβριες λεπτομέρειες.

Επομένως, ο Φώτης Αγγουλές, που έκλεισαν χτες πενήντα χρόνια από τον θάνατό του -πέθανε στο πλοίο της γραμμής από Χίο προς Πειραιά, με είκοσι δραχμές στην τσέπη, όπως γράφτηκε- δεν καταδικάστηκε σε θάνατο αλλά σε 12 χρόνια κάθειρξη. Κι αυτό δεν τον κάνει λιγότερο αγωνιστή ή λιγότερο σημαντικό ποιητή.

Αλλά για τον εμφύλιο στη Χίο θα πούμε και αύριο.

 

 

102 Σχόλια to “Μεζεδάκια λίγο πριν αλλάξει η ώρα”

  1. Γς said

    Bonjour Monsieur le Patron
    Βonne chance!

  2. Βαγγέλης από τη Χίο said

    Μελοποιημένο ποιήμα του Φώτη Αγγουλέ.

  3. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    Φεύγω για Παρίσι, οπότε θα σας παρακολουθώ από μακριά -και αν.

  4. ΠΑΝΟΣ said

    Η τρόικα μάς δίνει ή μάς παίρνει 1 ώρα ύπνο; Μην λέμε,έστω χιουμοριστικές,υπερβολές…
    Ο «ευπατριδισμος» μού θύμισε-και το εκφράζω ως κάφρος-τον «σταρχιδισμό».Δεν μπορεί θα το έχετε ακούσει.Έχει μάλιστα και επίθετο.»Σταρχιδίστας».Sorry folks….

  5. γιώργος said

    καλημέρα κι από μένα και καλή επιτυχία για σήμερα και να επισημάνω κι αυτό το πολύ ωραίο κομμάτι από τους cake, Friend Is A Four Letter Word

  6. LandS said

    #4
    Το ότι καταντήσαμε να μας λέει η Τρόικα αν θα πάρουμε πίσω μια ώρα από τον χρόνο μας, όπως κάνει με το χρήμα μας, δεν είναι χιούμορ.
    Είναι πίκρα.

  7. Καλή επιτυχία και μια που θα μιλήσεις γαλλικά..γκραν σουξέ (όχι όμως ακόμα να πληρώνεις όπως έλεγε ο Νιόνιος)

    Περί Μπαέζ και Ντύλαν διαφωνώ πλήρως. Οχι πως δεν λέει καλά το τραγούδι (καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο τραγούδι του Ντύλαν-πολλά άλλα η μελωδικότητα της φωνής της τα «σκοτώνει») αλλά δεν έβαλε ψηλά τον πήχυ όπως λες. Απλά ηχογράφησε το Love is just afour-letter word χωρίς την άδειά του και αυτό το γεγονός ήταν και το τέλος οποιασδήποτε σχέσης μαζί της.Λογικά σαν άνθρωπος με αρχές δεν το τραγούδησε ποτέ πια.

    Την Μπαέζ πάντοτε την προτιμούσα όταν τραγουδούσε Ντόνοβαν

  8. #8

    Παράλειψη

    Απλά ηχογράφησε το Love is just afour-letter word χωρίς την άδειά του και πριν το βγάλει αυτός

  9. ο καμ said

    Καλημέρα.
    Τολμηρότεροι από τον αρχικό συντάκτη, αλλά και γνώστες των ερευνών του καθηγητή, υπήρξαν οι Μόντι Πάιθον:

  10. Voulagx said

    Διόρθωση:
    «Κατά τα άλλα, η Ινταλγκό, που γεννήθηκε στην Ισπανία αλλά έζησε από 2 χρονών στη Γαλλία και [πήρε] την υπηκοότητα της χώρας,…»

  11. @ 7(τέλος): Εδώ, ΣΥΜΦΩΝΩ μαζί σας! Παρεμπιπτόντως, με τόν Ντόνοβαν έκανα πολύ παρέα μέχρι τό 2004 στήν Πάρο, όπου ζούσε (μετά χαθήκαμε…), και μού τόν είχε συστήσει ένας πολύ καλός φίλος μου Άγγλος γλύπτης, ο Τζίπσυ (μόνον κατ’ όνομα…) που επίσης είναι εγκατεστημένος στήν Παροικιά από πολλά χρόνια τώρα. Σάς διαβεβαιώ πως ο σεμνός μικρούλης ΜΕΓΑΣ Ντόνοβαν ήταν ίδιος κι απαράλλαχτος όπως στά νειάτα του…!

  12. # 11

    Ναι ο Ντόνοβαν κόλησε με τις Κυκλάδες όταν ενώ ο Ντύλαν φημολογείται πως πέρασε αλλά δεν κόλησε απότα Μάταλα
    Σουτραγούδησε ποτέ ο Ντόνοβαν αυτό ;

  13. odinmac said

    Το άρθρο με το ο.κ. μου θύμησε το άλλο (αρκτικόλεξο;), μάλλον γερμανικό μου μοιάζει στη προφoρά: wc (μπάνιο, τουαλέτα, αποχωρητήριο), το οποίο πάντα το μετέφραζα ως… well-come 😉

  14. SophiaE said

    Άδικος με τους Ισπανούς, 40άκο, γιατί η εικόνα της Ισπανίας στις γειτονικές χώρες δεν έχει καμιά σχέση με την εικόνα που έχουν οι βαλκανικές χώρες η μία για την άλλη.
    Καλή επιτυχία εις Παρισίους!

  15. leonicos said

    Ήρθα

    δεν ολιγωρεί προ ουδενός

    Αλλά η φράση είναι λάθος. δεν ολιγορώ εις ουδέν ή κατ’ ουδένα τρόπον

    Φάτε λ΄ξγη καθαρε΄’υπυσα να ζεσταθείτε!

    Πού είναι ο Γς; Δεν τον είδα! Α!!!! Εκεί πάνω πάνω; Καλημέρα Γς κι ας μεσημεριασε

  16. leonicos said

    δεν ολιγορώ επ’ ουδενί

    Καλά, σας αφήνω ήσυχους

  17. leonicos said

    Όμως, η σαρδάνη, που έχει παρετυμολογικά συνδεθεί από τους αρχαίους με τη λέξη “σαρδόνιος” (παλιότερα “σαρδάνιος”), ήταν ένα δηλητηριώδες φυτό που προκαλούσε σπασμωδικό γέλιο. Επομένως, αν κάποιος θέλει να κρύψει το σαρδόνιο ύφος του, δεν καταναλώνει σαρδάνη, το αντίθετο πρέπει να κάνει!

    Σερ Σαρ, σφάλλεις. Η παρετυμολόγηση αναφέρεται στο νησί Σαρδώ νυν Σαρδηνίαת Sardanaת, όπου όλοι κάποτε προσπαθούσαν να βρουν σαρδάνη για να το δικαιολογήσουν. Οι χειρότερες και πιο επικίνδυνες σαρδάνες φύονται στην Μ. Βρετανία. Ο σαρδώνιος γέλως οφείλεται ακριβώς στο γεγονός ότι η σαρδάνη, που δεν είναι πάντοτε θανατηφόρα, προκαλεί χαρακτηριστικούς σπασμούς τους προσώπου. Σαρδώνιο γέλωτα στην Ελλάδα σπάνια βλέπουμε, δεν ξέρω αν υπάρχουν είδη του φυτού εδώ, αλλά σε ασθενείς από τέτανο. Και στις δυο περιπτώσεις, η αγωγή είναι καταστολή και μηχανική υποστήριξη της αναπνοής μέχρι να περάσει η επενέργεια του δηλητηρίου ή της τοξίνης, που μπορεί να πλάρει και μήνα. Είναι από τοις περιπτώσεις που οι αναισθησιολόγοι γίνονται κλιονικοί γιατροί (στις μονάδες)

  18. Λεώνικε, πού είναι το λάθος; Αφού η σαρδάνη προκαλεί σπασμούς, μάλλον δεν θα πρέπει να τη φάει όποιος θέλει να μην έχει σαρδώνιο ύφος!

  19. Και να μη συγχέεται με τον εθνικό χορό της Καταλωνίας!

  20. Voulagx said

    #17: Λεώνικος http://el.wiktionary.org/wiki/%CF%83%CE%B1%CF%81%CE%B4%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%82

  21. Εγώ λοιπόν ομολογώ ότι δεν είχα ιδέα για την ύπαρξη της σαρδάνης. Νόμιζα ότι το σαρδόνιο γέλιο ήταν κάτι σαν τη στεντόρεια φωνή: κάποιος Σάρδων θα υπήρχε και στον Όμηρο!

  22. spiral architect said

    Δεν είναι το μεζεδάκι, αλλά η βλαχοαμερικανιά της εβδομάδας:
    Μεγαλύτερο από γήπεδο του μπέιζμπολ φάνηκε στον Ομπάμα το Κολοσσαίο.
    Τεστ: Είναι το Κολοσσαίο μεγαλύτερο π.χ. απ’ το Great American Ball Park του Σινσινάτι;
    (πώς και δεν αμόλησαν κάνα λιοντάρι μέσα στον αγωνιστικό χώρο του Κολοσσαίου;)

  23. spyroszer said

    21. Ο Μπάμπι τη σαρδάνη τη θεωρεί παρετυμολογική εικασία. Πιθανότερη θεωρεί την εξήγηση ότι το επιθ. σαρδάνιος προέρχεται από τύπο *σαρδών «(μειδίαμα) με το οποίο δείχνει κάποιος τα δόντια του», που συνδέεται με το θ. του αρχ. παρακειμένου σέ-σηρ-α «δείχνω τα δόντια διαστέλλω τα χείλη» (για περιπαικτικό ή χλευαστικό χαμόγελο).

  24. Voulagx said

    #21 Δύτη, μη σκας, εγώ δεν ήξερα ούτε τον Στέντορα. 😳

  25. @ 18^19 : –Μα, τί συμβαίνει βρε Άγγελε; Είναι η δεύτερη ή η τρίτη φορά εδώ μέσα που με προλαβαίνεις διαβάζοντας ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΩΣ τήν σκέψη μου! Τί μεταφυσική είναι αυτή;;; Ό,τι ΑΚΡΙΒΩΣ ήθελα να ειπώ κι εγώ στόν Κο «Λεώνικο»…!!!

    Υ.Γ.: Μιά και ο ιδιοκτήτης τής σελίδος αυτής ευρίσκεται εις Παρισίους και αυτήν τήν ώρα θα ξεκινά τήν ομιλία του, να μην τόνε ματιάσουμε, να σάς μαρτυρήσω ότι ακριβώς απέναντι από τό διαμέρισμα που έχουμε με τόν άντρα μου στό Παρίσι, στήν Πλατειούλα τού Συντ/ρχου Μπουργκουάν, επί τής οδού Σσαλινιύ (στό 12ο), υπάρχει εδώ και πάνω από 25 χρόνια ένα πολύ συμπαθητικό Καταλανικό Εστιατόριο-Μπιστρώ που είναι πολύ φθηνό στίς τιμές του και έχει αξιοπρεπή ΓΝΗΣΙΑ καταλανική κουζίνα. Ονομάζεται «Σαρδάνα» και, κάπου-κάπου, η οικογένεια που τό έχει διοργανώνει «σαρδάνες» με τραγούδι (που είναι σπάνιες ακόμη και στήν Ισπανία!). Εάν ο δρόμος σας σάς πάει από ‘κεί, μην παραλείψετε να τό επισκεφθείτε, σάς τό συνιστώ ανεπιφύλακτα. Η γειτονιά μας είναι συμπαθητική, άλλωστε, κι έχει πολλές ευκολίες ΚΑΙ στούς τουρίστες: Βρισκόμαστε πολύ κοντά στόν Σ/Σ τής Λυών, έχουμε δίπλα μας τό Μετρό και πολλά λεωφορεία, καλά και φθηνά μαγαζιά, καταπληκτικά καφέ, κι επίσης τριγύρω βρίσκονται πολλά μικρά και καλά και φθηνά ξενοδοχεία για τούς επισκέπτες. Αυτά, έτσι για να παινέψουμε τό (2ο) σπίτι μας…

  26. Για το Alley και το μπουλεβάρτο που λέγαμε χτες, βρήκα κι αυτήν την λίστα με πάμπολλες επιλογές για τον χαρακτηρισμό ενός δρόμου.

  27. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    >>σε λίγη ώρα παίρνω το τρένο για το Παρίσι,
    Sous le ciel de Paris

    26.>>πάμπολλες επιλογές για τον χαρακτηρισμό ενός δρόμου
    ωδή στις οδούς

  28. Γς said

    27:
    Ηταν μια εποχή που το ταξείδι Αθήνα-Παρίσι το είχα κάνει Κυψέλη-Παγκράτι (σερσέ την τέτοια) + το TGV.
    Μια φορά όμως κόντεψα να με κάνουν αρεστάτο πριν μπω στο τρένο.

  29. Μαρία said

    21
    Και γιατί να την ξέρεις; Μόνο ο Τζέτζης την αναφέρει, για να ετυμολογήσει τον σαρδά(ο)νιο γέλωτα. Γι’ αυτό και δεν λημματογραφείται ξεχωριστά στα λεξικά, παρά μόνο αναφέρεται στο λήμμα σαρδάνιος.
    Στον δε Όμηρο δεν συνδέεται με σπασμούς, μορφασμούς κλπ του προσώπου αλλά είναι ένα απλώς πικρό μειδίαμα.

  30. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλησπέρα στην παρέα!
    »Αρδεύοντας σχεδόν απ’ όλη την επικράτεια της ελληνικής» γράφει ο Μισέλ Φάις στο αφιέρωμα της Εφ.συν στον Κωστή Παπαγιώργη. Να λοιπόν που και οι καλοί επαγγελματίες γραφιάδες υποκύπτουν στον πειρασμό της μεζεδοποιίας, έτσι, για να παρηγοριόμαστε εμείς οι υπόλοιποι. 🙂
    Όσο για την κατ’ επανάληψη κοτσανολογούσα κυρία Κανέλλη και τη χυδαιολογία της, τι να πει κανείς; Από τότε που τα διάφορα κωστοπουλογενή ΚΛΙΚ αναγόρευσαν την προστυχιά και την αγένεια σε ύψιστο προτέρημα του δημόσιου λόγου, οι διάφορες κυραΚανέλλες παίζουν σε γνώριμο γήπεδο.

  31. Μιχαλιός said

    «Yπάρχει ένα χωριό στην Ολλανδία που αποκαλείται “Η Βενετία του Βορρά” διότι δεν έχει δρόμους αλλά κανάλια…»
    Νιν Ντιέ, κελ μπαναλιτέ… http://en.wikipedia.org/wiki/Venice_of_the_North

  32. Μιχαλιός said

    (Παρντόν.) Μον Ντιε, κελ μπαναλιτέ…

  33. Μαρία said

    30
    Οι την κτίσιν πάσαν αερολογίας νάμασιν καταρδεύσαντες …:-)
    Ευτυχώς ο Χάρης έσωσε την παρτίδα.

  34. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    30>>Αρδεύοντας σχεδόν απ’ όλη την επικράτεια
    κι υστερα χάθηκα μακριά,χάθηκα σε ολάνθιστα περιβόλια παρέα με τους δερβίσηδες γύρω από τη φωτιά ,αρδεύοντας και τραγουδώντας. Εϊβαλά

  35. suncleft said

    Αγαπητέ κ. Σαραντάκο, είμαι σίγουρος πως η εμφάνισή σας στο Σπίτι της Ελλάδας έχει ήδη στεφθεί με την αρμόζουσα επιτυχία. Όσον αφορά το σχόλιό σας στους στίχους της Νικολακοπούλου, μήπως είστε λίγο αυστηρός; Νομίζω πως είναι αρκετά εμφανής ο παιχνιδιάρικος τόνος του τραγουδιού, και από αυτή την άποψη η σποραδική χρήση καθαρεύουσας μάλλον τον υπηρετεί κατάλληλα.

  36. Γς said

    31:
    Απ όλες αυτές τις πόλεις μόνο η Μπριζ στο Βέλγιο φέρνει λίγο προς Βενετία

  37. Γς said

    35:
    Ραντεβού στο Ελ Βενιζέλος. Να μισθώσουμε πούλμαν για την υποδοχή.
    Τι ώρα επιστρέφει;

  38. physicist said

    #0. — […] στον Άλεν Ουόκερ Ριντ, καθηγητή του πανεπιστημίου του Κολούμπια […]

    Για τους λεπτολόγους, υπάρχει ένα λάθος και εδώ. Κολούμπια δεν είναι τόπος ώστε να χρειάζεται ένα του μπροστά — είναι απλώς ένα όνομα που δόθηκε. Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ, του Μπέρκλεϋ, του Σικάγου, του Λος Άντζελες, του Πρίνστον, της Πεννσυλβάνιας, όλα αυτά στέκουν. Όμως: Πανεπιστήμιο Κολούμπια, Χάρβαρντ, Κορνέλλ, Γέιλ, Στάνφορντ, χωρίς τίποτε ενδιάμεσο.

  39. Γς said

    University of Washington (στην πολιτεία Washington) και Washington University στο St. Louis.

  40. spiral architect said

    Για τους σχολαστικούς γλωσσολόγους:
    «Η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ»
    Βρείτε το λάθος. 😉

  41. suncleft said

    37:
    Συνανήκουμε προφανώς στους φαν (όχι τους ανεμιστήρες) του κ. Σαραντάκου. Δεν ξέρω τι μέρα ή ώρα επιστρέφει αλλά χαίρομαι που ταξιδεύει το νηφάλιο, μυθοκτόνο λόγο του στα φωτερά Παρίσια…

  42. Εγώ γιατί νομίζω πως θα επιστρέψει στο Λουξεμβούργο ;

  43. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    40.>>Για τους σχολαστικούς γλωσσολόγους
    Απλός γλωσσο-τρίφτης εδώ 🙂 :
    H «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ. ή και του «ΟΟΣΑ» μπορεί, γιατί ανάπτυξη πάπαλα !

  44. Ο Καρλίν ασχολήθηκε με το ζήτημα των ευφημισμών περισσότερο και στο δικό του πεδίο…

  45. Πάνος με πεζά said

    Εντύπωση μου κάνει ότι κανείς δε θυμήθηκε ότι υπό το επώνυμο «Ινταλγκό» υπήρξε και ο προπονητής της Εθνικής Γαλλίας Μισέλ Ινταλγκό, τις δεκαετίες 80-90, αν θυμάμαι καλά. Γεγονός που μάλλον βεβαιώνει, μαζί με το «Μισέλ» (και όχι «Μίτσελ», που λένε και στον Πειραιά) ότι το επώνυμο είναι γαλλικό.

  46. sarant said

    Καλησπέρα, ευχαριστώ για όλα τα σχόλιά σας! Βρίσκω λίγη ώρα να γράψω, η εκδήλωση πήγε μια χαρά, αύριο βράδυ επιστρέφω -με το TGV,

    30: Κι αυτός αρδεύει αντί να αντλεί!

  47. @ 42: –Έε, Σαββατόβραδο στό Παρίσι με τόσους φίλους (δεν θυμούμαι, πώς είχεν ειπωθή εδώ μέσα εκείνο τό τουρκογενές για τό γλέντι: «τζανέτι»;) εσείς τί θα κάνατε; Θα βιαζόσαστε να γυρίσετε μιάν ώρα αρχύτερα στήν πλήξη και τήν επαρχιώτικη μονοτονία τού πλούσιου πριγκηπάτου; Άλλωστε, απ’ τόν Παρισινό Σ/Σ τής Ανατολής ίσαμε τό Λουξεμβούργο (μέσω Μέτς!) τό ταξίδι βαστάει 2 ώρες μόνον! Κι από τήν Γενεύη μέχρι τόν Παρισινό Σ/Σ τής Λυών –10΄ πεζοπορία απ’ τό σπίτι μας στό «12ο»– τό ταξίδι είναι (εάν βρεις θέση στήν Υπερ-Υπερταχεία!) 3 ώρες και κάτι πρώτα λεπτά… Αυτά είναι από τά (μάλλον ΛΙΓΑ) καλά που έχει η Κεντρική Ευρώπη και που φαντάζουνε στούς ταλαίπωρους συμπατριώτες μας τόσο σπουδαία όσο φαντάζει παραδείσιο στούς κεντροευρωπαίους τό μεθυστικό άρωμα από πορτοκαλιές-λεμονιές-νερανζιές και αγγελικές που αρχίζει να πλημμυρίζει τέτοιαν εποχή ΟΛΟΚΛΗΡΗ τήν Καλαμάτα και τήν Σπάρτη, ακόμη και κάποιες γειτονιές τής Αθήνας, και μέ κάνει να κλαίω που δεν είμαι ‘κεί να μεθύσω από αυτήν τήν ουράνια ευωδία…! Άααχ, Ελλάδα… Σαν τόν ήλιο σου…

  48. BLOG_OTI_NANAI said

    Η χιακή εφ. «Η Πρόοδος« που αναφέρει την απόφαση του στρατοδικείου (φ. 4/9/1948), επιβεβαιώνει ότι πράγματι, ο Φ. Αγγουλές τιμωρήθηκε με 12ετή φυλάκιση. Αυτή η ποινή ήταν η δεύτερη μικρότερη, με μικρότερη όλών την διετή φυλάκιση με την οποία τιμωρήθηκαν οι Λοΐζος Καψάλης και Ειρήνη Αθηναίου.
    Στην ίδια απόφαση αναφέρεται η καταδίκη δις εις θάνατο των Μ. Τζιώτη και παπά-Ξενάκη (βλ. ΕΔΩ).

    Η διαφορά είναι ότι σύμφωνα με δύο δημοσιεύματα της ίδια εφημερίδας η οποία παρακολουθούσε καθημερινά και από κοντά τις εξελίξεις, ο παπά-Ξενάκης (ο οποίος βεβαίως είχε ήδη καθαιρεθεί από τη Σύνοδο) δεν εκτελέσθηκε.
    Η είδηση ότι δεν εκτελέσθηκε έφτασε με τηλεγράφημα από την Αθήνα και δημοσιεύτηκε το Σάββατο 21/8/1948 στη σελίδα 4 με τον τίτλο, «ΚΑΙ Ο ΠΑΠΑ ΞΕΝΑΚΗΣ ΔΕΝ ΕΞΕΤΕΛΕΣΘΗ!» (βλ. ΕΔΩ).
    Η εφημερίδα υποθέτει ότι παρά το γεγονός ότι ήταν αμετανόητος έως τότε, πιθανόν αποφάσισε «να προβή είς αποκαλύψεις«.

    Νεώτερες ειδήσεις δίνει η εφημερίδα δύο ημέρες μετά, τη Δευτέρα 23/8/1948 όπου αναφέρει ότι την αναστολή της εκτελέσεως ζήτησαν από τον «Υπουργόν των Στρατιωτικών» η σύζυγος, ο αδελφός και η μητέρα του παπά-Ξενάκη, με το επιχείρημα ότι είχε και άλλο γιο ο οποίος «εφονεύθη εις Μακεδονίαν αγωνιζόμενος κατά των συμμοριτών« (βλ. ΕΔΩ).

    Εφόσον η ίδια οικογένεια είχε ήδη δώσει φόρο αίματος στον εμφύλιο, ίσως ήταν ισχυρό επιχείρημα ώστε να μετατραπεί η ποινή σε ισόβια. Όμως, άλλο δημοσίευμα που να λέει αν τελικά εκτελέσθηκε ή όχι δεν είδα.

  49. Πάντως, το βαρκάριο το βρίσκω χαριτωμένη λέξι (καβαΐ, που θα λέγαν οι μακρινοί Ιάπωνες) 🙂

  50. Γιατί όλοι γράφουνε (κι ο Νικοκύρης) πως με την αλλαγή της ώρας θα «χάσουμε» μιας ώρας ύπνο αλλά δεν γράφουνε πως θα «κερδίσουμε» μιας ώρας ήλιο ;
    Μισογεμάτο-μισοάδειο θυμίζει,εγώ το παίζω στάνταρ Χ

  51. Γς said

    50:

    και που λες δικέ μου ξυπνάω πριν 2 ώρες και έρχομαι στον υπολογιστή μου. Βλέπω την διορθωμένη ώρα και αμέσως το βιολογικό μου (το σιρκάντιαν κι πως το λέμε ελληνικά; Κιρκιδιανό;) ρολόι καταλαβαίνει τη διαφορά.
    Και άρχισαν όλα τα συμπτώματα της «δισιχρονόσις» που λεν κι οι ξένοι. (desynchronosis και πως να την πούμε την ελληνικούρα αυτή στα ελληνικά;).

    Κόπωση, αϋπνία, αφυδάτωση, αλλά και εκρήξεις θυμού λένε τα βιβλία.

    Και θυμάμαι έναν δικό μου που προσπαθούσε να αποδείξει εις Παρισίους κάποτε (τεζ ντ ετα) με την μοδάτη τότε Κατάστροφι θέορι (Catastrophe theory) ότι οι αλλαγές στο κλίμα (που είχαν αρχίσει να γίνονται αντιληπτές) οφείλονταν στην καθιέρωση της θερινής ώρας!

  52. Γς said

    50, 51:
    Και να άρχιζα τα χρονικώς ακανόνιστα γεύματα για την αντιμετώπιση του Τζετ λαγκ όπως έκανα κάποτε που πήδαγα (αλά Τατσό) τις μισές τάϊμ ζόνς;

  53. Γς said

    0:
    >η Λίνα Νικολακοπούλου είχε προσπαθήσει να διδάξει πώς κλίνεται το ουσιαστικό η οδός το τραγούδι Η οδός

    Κι ένας τραγουδιστής που είχε διδαχτεί την κλίση «της Ιερής Οδός»

  54. Καλέ μου Κε Σαραντάκε,

    δεν ήθελα να σάς κακοκαρδίσω –ιδίως απόψε που θα απολαμβάνατε τό προεκλογικό νυκτερινό Παρίσι με τήν συντροφιά σας– και ούτε πάλι θέλω να σάς στενοχωρήσω όταν τό πρωί, προτού μάς γράψετε για τό ενδιαφέρον θλιβερό χρονικό που μάς υπεσχέθητε, θα ιδείτε ετούτο μου τό σχόλιο.
    Δεν είναι σχόλιον επικριτικό, γι’ αυτό μην μέ παρεξηγήσετε, παρακαλώ, κι ούτε να αμφισβητήσετε τήν ειλικρίνειά μου στά αισθήματα θαυμασμού και εκτιμήσεως που τρέφω στό πρόσωπό σας. Όμως, τώρα που (γυρίζοντας πίσω στό σπίτι με τόν άντρα μου μετά και τήν δική μας «λευκή νύχτα» σε φιλικό σπίτι) άνοιξα τόν κομπιούτορα και ξαναπρόβαλε η τελευταία οθόνη που είχα αφήσει πριν βγούμε (δηλ. …εσείς), και ξαναδιαβάζοντας τό άρθρο σας προτού απομακρυνθώ από τήν σελίδα σας για να κλείσω τόν υπολογιστή και να πέσω για ύπνο, πρόσεξα κάτι που λίγο μέ ξένισε και –κάπως περισσότερο– μέ …ξίνισε.
    Συγκεκριμένα, γράφετε στήν 4η πργρφ. τού άρθρου σας (τέλος τού 2ου * ): «…είχε βάλει ψηλά τον πήχη η Μπαέζ…». Πέρα από κάθε σημειωτική αξιολόγηση τού σχήματος λόγου που χρησιμοποιείτε, στάθηκα στήν ορθογραφία σας.

    Λοιπόν, φίλτατέ μου Κε Σαραντάκε, γιατί γράφετε έτσι τόν «πήχη»; Βέβαια, επιτροχάδην είδα ότι …»γκουγκλίζεται» αυτός ο τύπος, στά ελληνικά, με σημαντικήν στατιστικήν υπεροχή έναντι οιουδήποτε άλλου ομόηχου τύπου. Δεν γνωρίζω μετά βεβαιότητος (ή, τουλάχιστον, δεν ενθυμούμαι) εάν έχω διαβάσει σ’ εσάς κάτι σχετικό, αλλά σίγουρα έχετε τούς λόγους σας για αυτήν τήν γραφή, και θα μέ ενδιέφερε μία συνοπτική δικαιολόγηση όταν θα ευκαιρήσετε.

    Εγώ ήξερα τήν λέξη «(ο) πήχυς» [είχε, μάλιστα, τό δίχρονο τής καταλήξεως βραχύ γι’ αυτό και τό «-η-» τής τονιζομένης παραλήγουσας επερισπάτο (αλλά δεν …περιεσπάτο, βεβαίως!)] που είτε ως όρος τής ανατομίας είτε ως μονάδα μετρήσεως γραφότανε πάντα με «υ» στήν κατάληξη και ακολουθούσε είτε τήν αυστηρή γ΄ κλίση στήν «Απλήν Καθαρεύουσα» είτε τήν «νόθον/μικτήν» (ο πήχυς, τού/τόν/ώ πήχυ) γ΄ κλίση στήν «Λόγια(;;!!) Δημοτική» που ίσχυσε από τό 1976 κ.ε. με εκείνα τά (ακριβώς ανάλογα μεν, αλλά –γιατί;;!!– δύσπεπτα στήν αρχή και εντελώς αχώνευτα κατόπιν!) …»μπαμπινιωτικά» «(η) πόλι», «(τής) πόλεως» κλπ.
    Δηλαδή, επισήμως η «κανονική» γ΄ κλίση έχει σήμερα, κατά τούς κκ «Γραμματικούς», καταργηθή εντελώς και απαγορεύεται να χρησιμοποιείται στήν «κολλόκιουαλ» νεοελληνική; Ή, μήπως, είναι απλώς «πασσέ» και δεν «ταιριάζει» με τούς «στρωτούς» τύπους τής στερεότυπης καθομιλουμένης και γραφομένης νεοελληνικής; Και ποιά είναι τελικώς η «στερεότυπος» μορφή που ισχύει σήμερα για τήν νεοελληνική; Και ποιοί τύποι είναι οι «στρωτοί»;;;

    Βέβαια, η ένστασή μου γεννά ζήτημα που αφορά (αφετηριακώς…) τήν γραφή κι όχι τήν φωνητική…
    Δηλαδή, λέξεις όπως λ.χ. «(η) ισχύς» παύουν …αυτοδικαίως να υφίστανται και επιβάλλεται να …χειρουργηθούν μορφοπλαστικώς;
    Τό λέγω αυτό, διότι όταν ήμουν τελευταίως στήν Ελλάδα άκουσα –και ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΑ…!– να λέγεται και να ξαναλέγεται « η / i-‘skhi / ». Είμαι πολύ περίεργη να μάθω πώς ορθογραφείται αυτό τό υβρίδιο: υποθέτω, αφού δεν επιβιώνουν πλέον θηλυκές καταλήξεις εις «-ύς», ότι θα πρέπει να ορίζεται ορθή γραφή ο τύπος «(η) ΙΣΧή». Τήν υπόθεσή μου αυτήν ενισχύει τό γεγονός ότι, από τούς ιδίους (αφασικούς, κατά τήν γνώμην μου!) ομιλητές, άκουσα να γίνεται λόγος για «τήν μέτρηση τής / i-‘skhis /» οπότε και δεν μπορεί να εννοείται γραφή διαφορετική από τόν τύπο τής γενικής ενικού τών πρωτοκλίτων: «(τής) ΙΣΧής». Βέβαια, επειδή δεν είμαι τόσον ευφάνταστη και επειδή παραμένω κάπως γλωσσικά αρτηριοσκληρωτική, εγώ προσωπικώς δεν δύναμαι να σχηματίσω τούς πτωτικούς τύπους αυτής τής λέξης στόν πληθυντικόν αριθμό. Μήπως, όμως, αυτή η συγκεκριμένη λέξη έχασε τόν πληθυντικό της; Εννοώ, κατά τόν ίδιον θαυματουργικόν τρόπο που η λέξη, λ.χ,. «(τό) κόστος» η οποία, ενώ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟ όταν εγώ πήγαινα σχολείο και μάθαινα γράμματα, απέκτησε όχι μόνον πληθυντικόν αριθμό αλλά και πλήθος από μανιώδεις οπαδούς-χρήστες του: από τά πλέον επίσημα νεοελληνικά χείλη εκφέρονται κατά ριπάς «τά …κόστη» και ξανά-μανά «τά …κόστη», που ενώ δεν …κοστίζουν τίποτε σ’ αυτούς που μιλάνε, εμένανε μού ανεβάζουνε επικίνδυνα τήν πίεση…!
    Για να επανέλθω, λοιπόν, στήν απορία μου, που αναφύεται ευλόγως νομίζω: εάν δικαιολογείται «(ο) πήχΗΣ», μπορούν να δικαιολογηθούν οι ασυναίρετοι πτωτικοί τύποι και να εξακολουθούμε να λέμε «τών πήχεων» ή θα πρέπει να λέμε «τών πηχών»; Και για ονομαστική/αιταιτική πληθυντικού τί θα λέμε; «οι πήχεις» ή «οι πήχες»; ή ΚΑΙ τά δύο αναλόγως τών περιστάσεων;;;

    Όμως, τελειώνοντας, αυτό που περισσότερο μέ παραξενεύει είναι όλη αυτή η φαινομενολογία τών αντιφάσεων σε κάθε έκφανση τού δημοσίου και ιδιωτικού βίου τών νεοελλήνων, άρα ΚΑΙ στήν χρήση τής γλώσσας τους…

    ~ {ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ, ΠΡΟΣΟΧΗ-ΠΡΟΣΟΧΗ: Παρακαλώ, να μην παρεξηγηθώ και μεταφέρω τήν εσφαλμένην εντύπωση ότι τάχα αισθάνομαι κι εγώ τά ίδια με τόν …»δυστυχισμένον» Έλληνα(;) διαφημιστή-«φιλόσοφο» Κον Ν.Δήμου, μόνον και μόνον επειδή ΕΙΜΑΙ Ελληνίδα, έε; Αντιθέτως προς εκείνον, και μολονότι η πατρίδα μου συχνά μέ πληγώνει (όπως, άλλωστε, κάνει ΣΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ παιδιά της), μολονότι επίσης όχι λίγοι συμπατριώτες μου μέ απωθούν με τούς τρόπους ή τίς πράξεις ή τίς ιδέες τους ή τίς συνήθειές τους, εγώ, ΠΟΛΥ ΕΥΤΥΧΗΣ αισθάνομαι πού ‘μαι Ελληνίδα, ΚΑΙ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΑΓΑΠΗ –σχεδόν «Χριστιανικήν»!– αισθάνομαι για τούς Έλληνες, ακόμη και για εκείνους που δεν τήν αξίζουν από ‘μένα και τούς οποίους έχω λόγους ν’ αποστρέφομαι προσωπικώς!…} ~

    Τό λοιπόν, όσοι συμφωνούν να γράφουν «(ο) πήχΗΣ», «(τού) πήΧΗ», κοκ, πώς άραγε γράφουν τό σύνηθες εκφωνούμενον δημοσιογραφικό κλισσέ « … με /pi-khi-‘e-us/ τίτλους, κυκλοφόρησαν οι εφημερίδες … »;;;
    Γράφουν «πηχηαίους»; γράφουν «πηχαίους»; γράφουν «πηχυαίους»; Τί γράφουν;;; Ή, μήπως, κατηργήθη ΚΑΙ αυτό τό επίθετο από τό νεοελληνικό λεξιλόγιο; Εσείς, καλέ μου φίλε Κε Σαραντάκε, θα επιλέγατε να χρησιμοποιήσετε ποτέ από μόνος σας κάπου τήν λέξη αυτήν; Μα, τότε, πώς θα γράφατε τήν λέξη /pi-khi-‘e-os/ ; ή θα γράφατε «πηχ-αίος» κρίνοντάς το ορθόν και πρέπον;;;

    Λεπτομέρειες και σχολαστικισμός, ίσως. Τώρα που έχει ήδη «αλλάξει» η ώρα, πριν ξημερώσει (ή, μήπως, «πριν ΝΑ ξημερώσει»;;;), η νύχτα φεύγει μα οι απορίες έρχονται και μού βαραίνουν παραπάνω τά βλέφαρα… Πήγε κιόλας 6 παρα10΄…!!! Ο Ματτιέ ροχαλίζει ήδη. Σβύνω και σβήνω και σάς αφήνω…

    Καλοξημέρωμα εις άπαντες (και ό,που γής…), τούς χαιρετισμούς μου Κε Σαραντάκε.

  55. Γς said

    Φτου!

    «της Ιερής Οδός»

  56. Γς said

    55 για 53

    Βρε Στρατούλα μπήκες σφήνα στα #53 και #55 μου. Και θα σε τιμωρήσω.
    Για να δω τι λες για να σχολιάσω καταλλήλως 😉

  57. Γς said

    54:
    Βάζει ψηλά τον πήχη πρωί πρωί η μαντάμ από τον ορντινατέρ της.
    Οσο για τον παρακοιμώμενο Ματτιέ…

  58. Γς said

    Στο HIGH TV τώρα:

    «Η υπόθεση είναι τούρτα άνευ κερασάκι»

  59. # 54

    Τους τίτλους πάντως τους λένε πλέον παντού «πηχαίους», όσο για τον «πήχη» όπου βρίσκονται πολλοί οπαδοί του θρύλου ή τσιγγάνοι έχει επικρατήσει σ’ όλες τις πτώσεις κι αριθμούς η ονομαστική άκλιτη «πήχη» κατά το «τόννοι» :

    -Και πέτυχα, δικέ μου, στα σκραπ μια σιδεριά, τέσσερι πήχη μακρύ, ενάμισυ τόννοι πράμα

  60. @ 56^57 : –Τώρα που μέ ξύπνησε η γάτα μας κι ο άντρας μου κοιμάται, καθώς ήμουνα περίεργη να ιδώ τήν ανάδραση στό μακρύ εωθινό μου σχόλιο-απορία τήν ώρα που καθημερινά βλέπω πως όλοι σας αρχίζετε τό λακριντί, θα γράψω ΜΟΝΟ για τόν «Γς»:

    Επειδή, Κύριε «Γς», εγώ σάς παρακολουθώ μανιωδώς –αλλά κρυφά!– στό αγκαθωτό σας στέκι τής ερήμου όπου αφήνετε σταλάγματα τής ζωής σας, έχω μάθη ποιός είσθε και γνωρίζω πλέον τί κρύβεται ανάμεσα στό αινιγματικό «γάμα» τής αρχής και τό τελικό «σίγμα» (εκεί, δηλαδή, όπου με τόσην «πονηρή» επιδεξιότητα αφήνετε ημιδιαφανήν τόν σκαμπρόζικον υπαινιγμόν σας!). Ωστόσο, για ‘μένανε, ανάμεσα σ’ αυτά τά δύο γράμματα θα κυκλοφορεί πάντα ένας « ΛΥΚΟΣ » τής στέππας που (δίχως, ίσως, να τό γνωρίζετε) σάς έχει κάνει να είσθε εκείνο ακριβώς τό οποίο μού μένει όταν σάς διαβάζω: η γεύση τού ανθόμελου!

    Αλλά τώρα ξαναπάω να χωθώ κάτω απ’ τό πάπλωμα γιατί εμένα μού λείπει ύπνος κι εγώ λείπω τού άντρα μου.

  61. Γλυκοτσούτσουνος

  62. BLOG_OTI_NANAI said

    Γς =

    Γραφομανής Γραμματολόγος
    Γλαφυρός Γλωσσοδίφης
    Γελαστός Γλεντοκόπος
    Γυμνασμένος Γυναικοκατακτητής

    🙂

  63. spiral architect said

    Ωχ, να αραιώνουμε καλύτερα! 🙄

  64. Γιάννης Κουβάτσος said

    45: Ελβίρα ντε Ιντάλγκο, η Ισπανίδα υψίφωνος και δασκάλα της Μαρίας Κάλας. Το όνομα είναι ισπανικό.

  65. Πάνος με πεζά said

    Και του προπονητή, διαβάζω ότι τελικά έχει μεξικάνικη ρίζα.:
    http://en.wikipedia.org/wiki/Michel_Hidalgo

  66. Νέο Kid Στο Block said

    Noμίζω πως ο ιδάλγος (και ο καμπαλέρος) καθιερώθηκαν γλωσσικά παγκοσμίως, κυρίως από τον Δον Κιχώτη.
    «Εl Ingenioso Hidalgo Don Quixote de la Mancha» (μέρος Ι)
    «El ingenioso caballero don Quijote de la Mancha» (μέρος ΙΙ)

    «Κάλπασε ήρεμα, αφήνοντας στη διάθεση του αλόγου του να τον πάει στην κατεύθυνση που αυτό ήθελε, διότι πίστευε ακλόνητα ότι αυτή η αντίληψη αποτελούσε το ουσιαστικό νόημα της περιπέτειας.» 🙂

  67. Πέπε said

    @54: Πάντως τις πήχες η φυσική προφορική γλώσσα τις έχει καθιερώσει από παλιά. Βέβαια μόνο με την έννοια του μέτρου μήκους και (νομίζω) μόνο στην αιτιατική, οπότε δεν είναι τόσο εύκολο να πούμε αν είναι η πήχΗ – της ? ή η πήχΥ(Σ) – της ?, αλλά και μόνο ο πληθυντικός πήχες αρκεί να μας οδηγήσει στη γραφή με ήτα (και χωρίς σίγμα βέβαια).

    Τώρα βέβαια, εσείς αναφέρεστε ΣΤΟΝ πήχυ. Ο πήχυς είναι αντικείμενο, είναι αυτό που βάζουμε στο άλμα εις ύψος. Άμα είναι πιο μικρός είναι πηχάκι. Το πηχάκι είναι συνηθισμένη λέξη της φυσικής προφορικής γλώσσας, αλλά το ανυποκόριστο δε νομίζω ότι χρησιμοποιείται ποτέ πέρα από την εν λόγω έκφραση και από το αθλητικό λεξιλόγιο. Εδώ λοιπόν νομίζω ότι θα συμφωνήσω μαζί σας να κρατήσουμε το ύψιλον. Αλλά κυριολεκτώ στο «νομίζω»: δεν παίρνω και όρκο. Τη γενική σίγουρα δεν τη λέμε ποτέ «του πήχεως», λέμε «του pixi». Στον πληθυντικό δε λέμε μεν «οι πήχες», μήπως όμως στην πραγματικότητα δε λέμε ούτε «οι πήχεις» και απλώς το αφήνουμε χωρίς πληθυντικό; Άρα, υπάρχουν και επιχειρήματα υπέρ της γραφής με ήτα…

  68. Πέπε said

    Νίκο, ε Νίκο! Άλλαξε η ώρα! Η wordpress δεν το πήρε χαμπάρι;

  69. IN said

    48: Όπως προκύπτει από το βιβλίο του πατέρα του Νίκου, που ανέβασε σήμερα Κυριακή, αλλά και όπως επιβεβαιώνεται και από άλλες πηγές στο διαδίκτυο, τελικώς ο άτυχος παπα-Ξενάκης εκετελέστηκε, αλλά αργότερα, μόνος του.

  70. gryphon said

    65

    Mεξικανικης καταγωγης και ο David Hidalgo κιθαριστας τραγουδιστης των Los Lobos (αν τους θυμαται κανεις) γνωστοι απο το σαουντρακ της ταινιας La Bamba με το οποιο ξαναεκαναν παγκοσμια επιτυχια το ομωνυμο τραγουδι του Ριτσι Βαλενς αλλα και απο αλλα καλα τραγουδια το
    How will the wolf survive κλπ.

  71. ΠΑΝΟΣ said

    Το τραγούδι La bamba είναι μεξικάνικο,φολκλορικό τής περιοχής τής Βέρακρουζ.Ο Βάλενς από εκεί το πήρε και το έκανε διεθνή επιτυχία.Συνεπώς δεν είναι τού Βάλενς.

  72. spyroszer said

    Και τα δύο μεγάλα λεξικά μας λημματογραφούν και τους δύο τύπους: πρώτα τον πήχη (κλίση κατά ο ναύτης, του ναύτη, οι ναύτες), και δεύτερο τύπο τον πήχυ (ο πήχυς, του πήχεως, τον πήχυ, οι πήχεις). Το ΛΚΝ έχει προφορικό τύπο και την πήχη.
    Στο Μεσν Λεξ του Κριαρά υπάρχει και ο πήχης και ο πήχυς, αλλά και ο πήχας, και η πήχη και η πήχα,με μεταπλασμό.
    http://www.greek-language.gr/greekLang/medieval_greek/em_kriaras/scanned_new/index.html?start=0&id=64&lq=246&show=1

    Ο πήχης και η πήχη είναι κληρονομημένες λέξεις, τις χρησιμοποιούμε συνεχώς από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, μεταπλασμένες βεβαίως. Ο πηχυαίος είναι λέξη αρχαία που αναστήθηκε τον 19ο αιώνα, και έτσι τη γράφουμε με υ.

  73. sarant said

    Ευχαριστώ και από εδώ για τα νεότερα!

    Χαίρομαι που με πρόλαβαν, ο Spyroszer για τον πήχη και ο IN για τον παπα-Ξενάκη, οπότε δεν έχω να απαντήσω κάτι άλλο 🙂

  74. Γς said

    Στις ειδήσεις του Mega τώρα:

    «Από της καλύτερες Ελληνες ηθοποιούς η Λένα Παπαληγούρα»

  75. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    67.>> Πάντως τις πήχες η φυσική προφορική γλώσσα τις έχει καθιερώσει από παλιά.
    Και η σχολική «νεοελληνική γραμματική» όπως λεγόταν (του Μανόλη Τριανταφυλλίδη) κοντά στα 1980, θυμάμαι ότι είχε τον πήχη στα ουσιαστικά που τα βρίσκουμε σε δύο γένη:Ο πήχης ,η πήχη ‘οπως και ο νοτιάς ,η νοτιά. Η παροιμία λέει:Τί τονε γνοιάζει τον ποντικό κι αν χαλάσει δέκα πήχες πανί.
    Έχουμε και ουδέτερο σε υποκοριστικό:Τα πηχάκια, που χρησιμοποιούνται για τη στερέωση του νάυλον στις ράχες και στα πλευρά των θερμοκηπίων με τον ξύλινο σκελετό.

  76. BLOG_OTI_NANAI said

    69 & 73: Οπότε παρέμεινε μαχητής ως το τέλος ο παπά Ξενάκης. Στο διαδίκτυο να πω την αλήθεια είδα διάφορα, αλλά όχι κάτι που να μου εμπνέει αξιοπιστία. Αντιθέτως, η περιγραφή στο βιβλίο που έδωσε ο Ν. Σαραντάκος δεν παρέπεμπε μεν σε κάποια πηγή, αλλά ήταν έτσι γραμμένη που έδειχνε ότι η καθυστέρηση είχε κάποια λογική.

    Όπως φαίνεται λοιπόν, εφόσον το σύνθημα ήταν ότι οι αριστεροί θα φέρουν την αθεΐα, ένας παπάς «συμμορίτης» χαλούσε την ιδεολογική συνταγή και έπρεπε να γίνει προσπάθεια να δηλώσει μετάνοια.

  77. Γς said

    75:
    Πηχάκια από το ξύλινο χάρακα των 64 πόντων, τον-την πήχη που μετρούσαν το ύφασμα.

    Και θυμάμαι τους πλανόδιους εμπόρους υφασμάτων με ένα τόπι ύφασμα στον ώμο και τον πήχη υπό μάλης να διαλαλούν το εμπόρευμά τους.

    -Εχω γνήσιο κασμήρι!

    Και με είχε βάλει νήπιο ο πιτσιρικάς μπάρμπας μου στο παράθυρο να φωνάζω σε έναν τέτοιον:

    -Να το βράσεις και να πιεις το ζουμί του.

    Και γέλαγε αθέατος από τον εξαγριωμένο έμπορο.
    Δεν μετρούσαν όμως μόνο ύφασμα με αυτόν τον χάρακα-πήχη. Μετρούσαν και τα οικόπεδα 200 πήχες (και εννοούσαν τετραγωνικές πήχες).

    Ασε και που από τότε αναλογούν “τρεις πήχες χώμα” στον καθένα μας

  78. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    77.Α,δεν το θυμόμουν ότι ο πήχης «είχε 64» ! 🙂 .Τα πηχάκια των θερμοκηπίων βέβαια είναι σε διάφορα μήκη.Τα παραγγέλνουν ως πηχάκια των 2μ,του 1,5 μ. κλπ.
    Εξήντα πήχες δίμητο</a
    Σαραντάπηχος "ζούσε" σε κάμποσες ρεματιές στην Ελλάδα.

  79. Basil Tatsis said

    #38 Για τους λεπτολόγους:
    University of California,Los Angeles
    University of California,Berkley
    California State University,Los Angeles
    University of Cambridge
    University of Chicago
    University of Pensilvania
    αλλά
    Columbia University
    Princeton University
    Harvard University
    Cornell University
    Yale University
    Stanford University

  80. spiral architect said

    Χθεσινό θεϊκό:

    😆 😆 😆

  81. sarant said

    80: Πράγματι!

  82. # 78

    Νομίζω πως δεν αναφέρθηκε πως είχε οκτώ ρούπια, επίσης

  83. # 77

    Οντως μέχρι το 60-65 τα οικόπεδα αναφέρινταν σαν τόσων πήχεων (τετραγωνικών)
    Υπήρχε βέβαια και ο τεκτονικός πήχυς (0.75 εκ.)

  84. # 73,82

    Εξ ου και η έκφραση ¨»δεν το κουνάει ρούπι» για τους ανυποχώρητους

  85. sarant said

    Ακριβώς. Η ρουπία όμως δεν είναι ομόρριζη.

  86. Maria And. said

    καλή εβδομάδα.
    να ρωτήσω εδώ αν ο ευπατρίδης σημαίνει: άτομο που συνδυάζει την αριστοκρατική καταγωγή με την ευγένεια του χαρακτήρα και με την πνευματική καλλιέργεια.
    δεν είμαι σίγουρη αν αν αυτό λέτε κι εσείς παραπάνω στο άρθρο σας. απολογούμαι αν έχει σημειωθεί κάτι στα σχόλια, αλλά τα διάβασα επί τροχάδην. ευχαριστώ. να περάσετε πολύ όμορφα στο υπέροχο Παρίσι.

  87. sarant said

    86: Αυτός είναι αν δεν κάνω λάθος ο ορισμός του ΛΚΝ. Στον δικό μου ορισμό έκανα έναν συγκερασμό με τον ορισμό που δίνει το λεξικό Μπαμπινιώτη.

  88. Rayman said

    metafrastiko diamanti:
    Υπάρχει μια ολόκληρη σειρά από εξώφυλλά των James γραμμένα στα ελληνικά, συμπεριλαμβανομένης της βερσιόν του “Say Something” από τον θρύλο του ‘90 Φίλιππο Πλιάτσικα.
    olo to arthraki:
    http://www.vice.com/gr/read/i-agnosti-istoria-twn-james

  89. sarant said

    88: Όλο το άρθρο είναι πολύ άσχημα μεταφρασμένο, αυτό όμως είναι διαμάντι. Παραδέχομαι ότι δεν ήξερα αυτή τη σημασία του cover.

  90. spiral architect said

    Λεξικογραφικόν τεστ(;) μέσω τιτιβίσματος Παγ-κάλου.
    Ομόριζες (;) λέξεις:
    «Τσογλάνι, τσόκαρο, τσόλι, τσοπάνης, τσορβάς, τσουβάλιασε, τσουλί, τσουνί, τσούξιμο, τσούπρα, τσουτσέκι, τσουτσουνάκι, τσουρούτικος, τσόντα.»
    έχον και συνέχεια:
    «τσιλίκι, τσιγαριλίκι, τσίβλα, τσιγκλάω, τσίκνα, τσικό, τσίλια, τσιλιβήθρα, τσιμένι, τσίμπλα, τσινάρι, τσίπα, τσιράκι, τσίπουρο, τσιπουράς.»
    με μια πιθανή κατ’αυτόν αφορμή:
    «Οι λέξεις από τσο και τσι είναι από http://www.greek-language.gr  που χρηματοδοτείται από την ΕΕ και υλοποιείται από το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας.«.

    Tι θέλει να πει ο ποιητής; Αφήνει κάποιο υπονοούμενο για κάποιον με πρόσχημα κάποιο Κέντρο, που πρέπει κι αυτό να κλείσει; Ή μπας και τον έχει βαρέσει στο κεφάλι;

  91. Γς said

    Γεωργίου στο Real FM τώρα :
    (δεν είναι μεζεδάκι)

    -Γιώργο είδες με τον μητροπολίτη Πειραιά που υποστηρίζει τον Μαρινάκη του Ολυμπιακού για Δήμαρχο; Κι ο Χατζηνικολάου το πρωί έλεγε ότι θα πάρει 50 %, επειδή κάθε μπαλκόνι και σημαία του Ολυμπιακού.

    -80 % θα πάρει!

    -Γιατί ρε Γιώργο. Και στην Αθήνα στο κέντρο, Μεταξουργείο, κάθε μπαλκόνι και κυλόττες των εκδιδομένων γυναικών.

    -Το χοντραίνεις φίλε!

    Και δεν τον άφησε να συνεχίσει για την Πανάθα….
    😦

  92. Γς said

    Στην τηλεόραση του ΑΛΦΑ τώρα:

    Ο καπετάνιος:
    Το λιμάνι της Τήνου είναι καρμανιόλα

    Ο υποτιτλισμός:
    Το λιμάνι, τίνος είναι η καρμανιόλα

  93. BLOG_OTI_NANAI said

    80: Καλό 🙂

  94. spiral architect said

    Aυτός ο αστοιχείωτος:

    θεωρεί εαυτόν Υπουργό (μη χέσω!) Ανάπτυξης (ξανά!)
    Ακούστε τον προσεκτικά. 😉
    Πίσω στο Δημοτικό για μετεκπαίδευση, αστοιχείωτε! 👿

  95. Γς said

    Χρυσοβελόνη των ΑΝΕΛ στο ΕΧΤΡΑ 3 τώρα:

    -Κυρία Βόζεμπερκ, έχει καμιά σχέση η ΝΔ με το κόμμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή που υπηρέτησε ο Πάνος Καραμανλής;

  96. 94:» βιβλία… σε τιμές 50 έως 100 % χαμηλότερες…»
    100%; Στα σκουπίδια τα βρήκε;

  97. Γς said

    Τέλλογλου στην Τσαπανίδου. STAR τώρα:

    -Τα λεφτά τα έστειλαν σε μια χώρα της Ακτής του Ελεφαντοστού, την Λιβερία.

    ?

  98. ndmushroom said

    Φρεσκότατο:
    http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231308609

    «Φτάνει με τη λιτότητα, ο σιδηροδρομικός συρμός Μέρκελ είναι νεκρός και ο Ρέντσι πρέπει να το καταλάβει»

    Έσπαγα το κεφάλι μου να καταλάβω τι εννοούσε ο ποιητής, και βρήκα το ιταλικό κείμενο, που αναφέρεται σε binario morto, ελληνιστί (μεταφορικά) αδιέξοδο (και κυριολεκτικά να το’παιρνε κανείς πάντως, binario είναι η σιδηροτροχιά, όχι ο συρμός, άρα μάλλον δεν πρόκειται περί λάθους σε λογισμικό αυτόματης μετάφρασης). Πάντως ο νεκρός σιδηροδρομικός συρμός Μέρκελ διεκδικεί δάφνες μεταφραστικού σουρεαλισμού, οπότε ελπίζω να αργήσουν να το διορθώσουν.

  99. spiral architect said

    @98: Απεστάλη αρμοδίως! 😆

  100. sarant said

    97-98: !

  101. spyroszer said

    98. Πάλι καλά που δεν μετάφρασαν «η δυαδική Μέρκελ είναι νεκρή».

  102. Νέο Kid Στο Block said

    101. 😆 (άσε που το binario θα μπορούσε να μεταφραστεί επιπόλαια και …και νάχουμε καμιά παρεξήγηση και κανένα Zahlungsstillstand…(«Fermo pagamento κατά Γκούγλην ,μεγάλη η Χάρη του! =Grazie alla grande! 😆

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: