Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μνήμη Χαράλαμπου Κανόνη (1909-1948)

Posted by sarant στο 30 Μαρτίου, 2014


Στις 29 Μαρτίου 1948 βρήκε μαρτυρικό θάνατο στη Χίο ο αγωνιστής Χαράλαμπος Κανόνης, μυτιληνιός γεωπόνος, συνάδελφος και αδελφικός φίλος του παππού μου Νίκου Σαραντάκου, στέλεχος του ΕΑΜ και του ΚΚΕ. Το σημερινό άρθρο είναι αφιερωμένο στη μνήμη του, μέσα από τα γραφτά του πατέρα μου, που έγραψε τη βιογραφία του, και του παππού μου,  που έγραψε ένα σπαραχτικό ποίημα, που θα δούμε πιο κάτω.

Το χρονικό «Χαράλαμπος Κανόνης. Η ζωή κι ο θάνατος ενός ανθρώπου» είναι το πρώτο μη επιστημονικό βιβλίο που έγραψε ο πατέρας μου, το 1987, αφού ταξίδεψε στη Χίο και έκανε επιτόπια έρευνα -ζούσαν ακόμη πολλοί που είχαν πάρει μέρος στα γεγονότα εκείνα. Το βιβλίο έχει εξαντληθεί, οπότε με την ευγενική φροντίδα του γκουρού του ιστολογίου το μετάτρεψα σε pdf και σας το προσφέρω για να το κατεβάσετε.

Από το βιβλίο αντιγράφω το τέλος του Κανόνη, που έρχεται αμέσως μετά από την ανακάλυψη του παράνομου τυπογραφείου στη φουντάνα του Βροντάδου, για την οποία κάναμε λόγο και στο χτεσινό άρθρο:

Εκείνες τις μέρες η Χωροφυλακή ανακρίνοντας κάποιους συλληφθέντες, έμαθε για τη μυστική κρύπτη του τυπογραφείου. Ισχυρό απόσπασμα χωροφυλάκων έφτάσε μπροστά στη δεξαμενή του Βροντάδου. Μη μπορώντας να εισχωρήσουν στο εσωτερικό της από το λαγούμι, οι χωροφύλακες γκρέμισαν τον μπροστινό τοίχο της δεξαμενής, πιάσαν τους έγκλειστους σ’ αυτήν και κατασχέσαν το τυπογραφείο.

Μετά την ανακάλυψη του τυπογραφείου, στις 25 Μαρτίου, ο Κανόνης απομένει ολομόναχος. Όλοι οι συναγωνιστές του έχουν σκοτωθεί ή πιαστεί. Δεν έχει καν πού να μείνει. Στο τελευταίο σπίτι, όπου τον φιλοξενούσαν, του έδειξαν καθαρά πως πρέπει να φύγει. Ο Κανόνης αποφασίζει να κρυφτεί στο δάσος κοντά στο μοναστήρι του Αγίου Στεφάνου, όπου ήξερε πως υπήρχε απομονωμένο ένα καλύβι κάποιου βοσκού. Εκεί κατάφυγε τη νύχτα της 27 προς 28 Μαρτίου. Τη μεθεπόμενη αυτοί που τον έδιωξαν του στέλνουν μ’ ένα μικρό παιδί λίγα τρόφιμα. Το παιδί βρήκε τον Κανόνη νηστικό από δυο μέρες και πολύ λυπημένο. Πήρε τα τρόφιμα και όταν το παιδί κίνησε να φύγει του είπε:

— Έλα παιδί μου να σε φιλήσω, γιατί είσαι ο τελευταίος άνθρωπος, που με βλέπει ζωντανό. Χωρίς να το θέλεις έφερες πίσω σου τους χωροφύλακες.

Πραγματικά οι χωροφύλακες παρακολουθούσαν από καιρό το σπίτι, όπου κρυβόταν τελευταία ο Κανόνης και πήραν από πίσω το παιδί με τα τρόφιμα. Τώρα βρίσκονταν ακροβολισμένοι γύρω από το καλύβι περιμένοντάς το να φύγει. Κατόπιν τον κάλεσαν να παραδοθεί. Φαίνεται πως ο Κανόνης θέλησε να κάψει ό,τι χαρτιά είχε πάνω του, ώστε να μην πέσουν στα χέρια των αρχών, γιατί οι χωροφύλακες αντιλήφθηκαν να βγαίνει από την καλύβα καπνός. Αποφάσισαν να δράσουν αμέσως. Μη ξέροντας αν ο Κανόνης ήταν οπλισμένος, άρχισαν πυκνούς πυροβολισμούς πριν εξορμήσουν. Ο Κανόνης άνοιξε την πόρτα και όρμησε προς τον κατήφορο, που άρχιζε εκεί μπροστά. Δεν πρόφτασε να κάνει λίγα βήματα και μια σφαίρα τον βρίσκει στο πόδι. Πέφτει. Οι χωροφύλακες ορμούν και τον πιάνουν. Είναι άοπλος. Τον σέρνουν με αδιάκοπα χτυπήματα στο δασικό δρόμο, που κατηφορίζει από το μοναστήρι του Αγίου Στεφάνου προς τη ρεματιά, που βρίσκεται βορεινά του. Εκεί στο γεφυράκι τον σκότωσαν στις 29.3.1948, σε ηλικία 39 χρονών.

Η φιλοκυβερνητική εφημερίδα της Μυτιλήνης «Δημοκράτης» στο φύλλο της 1ης Απριλίου 1948 γνωστοποιεί: «Κατά τηλεγράφημα εκ Χίου, εφονευθη ο αρχισυμμορίτης Χαρ. Κανόνης, πρώην γεωπόνος της ενταύθα Αγροτικής Τραπέζης».

Στον επίλογο του βιβλίου, ο πατέρας μου σημειώνει:

Σε όσους μελετούν την περίοδο του 1945-1950 στα νησιά του Αιγαίου εντυπωσιάζει η αγριότητα με την οποία η Δεξιά σαν κράτος και σαν παρακράτος αντιμετώπισε την Αριστερά. Αγριότητα δυσανάλογη προς το μέγεθος και το χαρακτήρα των ενόπλων συγκρούσεων και τελείως ασυμβίβαστη με το ειρηνικό παρελθόν των νησιών και τον φιλήσυχο χαρακτήρα των κατοίκων του. Άλλωστε τόσο κατά τη διάρκεια της Κατοχής όσο και κατά την περίοδο της «Εαμοκρατίας», όπου υπήρξε τέτοια περίοδος, δεν ασκήθηκε από την Αριστερά βία,
δε δημιουργήθηκε εμφυλιοπολεμική κατάσταση και δε προκλήθηκε διχασμός του λαού, ώστε να δικαιολογούνται αντεκδικήσεις κατά τη μεταβαρκιζιανή περίοδο.

Γεννιέται λοιπόν το ερώτημα. Γιατί τόση αγριότητα; Προς τι οι χιλιάδες συλλήψεις, οι εκατοντάδες ξυλοδαρμοί και κακοποιήσεις, οι δεκάδες δολοφονίες αόπλων, οι εκατοντάδες θανατικές καταδίκες και εκτελέσεις, η περιφορά κομμένων κεφαλιών και η διαπόμπευση νεκρών; Γιατί τόση βία, τόσο αίμα και τόση βαρβαρότητα;

Πιστεύω πως η βαθύτερη αιτία πρέπει ν ’ αναζητηθεί στον πανικό, που προκάλεσε στην άρχουσα τάξη η εμφάνιση κατά τη διάρκεια της Κατοχής ενός νέου τύπου πολίτη, ενός καινούριου έλληνα, γεμάτου περηφάνεια, αυτοπεποίθηση και αξιοπρέπεια. Η Δεξιά, η κάθε είδους δεξιά, ανεξάρτητα από κομματικά προσωπεία και παραπλανητικές ονομασίες, δε θέλει πολίτες, θέλει υπήκοους. Έπρεπε λοιπόν με κάθε μέσο να μεταβληθεί και πάλι ο εαμικός πολίτης στον προπολεμικό ραγιά, να γεμίσει η ψυχή του με φόβο, ώστε να σκύβει αδιαμαρτύρητα το κεφάλι μπροστά σε κάθε αυθαιρεσία.

Ο Χαράλαμπος ο Κανόνης υπήρξε τέτοιος ακριβώς πολίτης. Και κάτι παραπάνω. Στάθηκε επίσης υπόδειγμα αγωνιστή. Σεμνός, μετρημένος, πράος, αλλά ταυτόχρονα αδιάλλακτος στις αρχές του, ατρόμητος στους κινδύνους, πειθαρχικός στις αποφάσεις του κόμματός του, ήταν διαποτισμένος με βαθύ πατριωτισμό και απέραντη αγάπη για τον άνθρωπο. Ήταν κι αυτός ένα από εκείνα τα λαμπρά παλικάρια, που πότισαν με το πολύτιμο αίμα τους το χώμα των νησιών του Αρχιπελάγους.

Και θα κλείσω με το ποίημα που έχει γράψει για τον Χαράλαμπο Κανόνη ο παππούς μου, Άχθος Αρούρης:

Τ’ ΑΔΕΡΦΟΥ ΜΟΥ ΤΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ

Θα ‘πρεπε βρε Χαράλαμπε, να γράψω και για σένα
καμπόσους στίχους. Δε μπορεί να λείπεις από δω…
Όμως τα πράματα είναι κάπως μπερδεμένα.
Βλέπεις, δεν έμαθα ποτέ σπαραχτικά να τραγουδώ.

Φίλος του γέλιου, Χαραλάμπη, όπως εσύ
και γεννηθείς καθώς εσύ σ’ εύθυμο αστέρα
είμαι κάπως αδέξιος με τα λυπητερά.
Θυμάσαι, τότε που ‘ρθανε οι Ναζήδες στο νησί
είπαμε: θ’ αντιτάξουμε το γέλιο στη φοβέρα.
(Οι θρήνοι κι οι οδυρμοί δεν είναι λύση)
Κι όπου το γέλιο μόνο, δε φτουρά,
ας ορθωθούν, έστω κι ανήμπορα, τα μίση.

Έτσι μες το στρατόπεδο μάλλον τη βγάλαμε καλή
διώχνοντας με το γέλιο μας τη θλίψη.
Κι όταν δυο τρεις ψοφοδεείς στην κώχη είχανε σκύψει
εσύ, που’χες φωνή κι ο Λιας ο πόντος
(πιστός της άποψής μας οπαδός)
το ρίχνατε στην κοροϊδία
και ψέλνατε, σα να ήτανε κηδεία,
εμνήσθην του προφήτου βοώντος
τα πάντα γη και σποδός!…

Κι όταν στης Ορτς Κομμαντατούρ μάς πήγαν την κατώγα
-εκεί, που μες σε λίγες ώρες άσπρισαν μαλλιά!
Έρμαια του τρόμου… δεν ακούγονταν μιλιά
είπες καμπόσα λόγια με άγια φλόγα:
– Έλληνες κι άντρες θα σταθούμε στα πυρά τους
κι όχι δειλά σερνάμενα σκυλιά!
Οι ψυχωμένοι δεν φοβούνται τους θανάτους!

Ατσίγαροι κι αμίλητοι… Κι οι ώρες πώς περνάνε;
Κι όταν μάς έστειλε με κείνον τον πιτσιρικά,
έναν κουβά φασόλια ο μπαρμπ’ Αντώνης
κι οι πιο πολλοί δε θέλανε να φάνε,
τέθηκε στον καθένα παστρικά:
– Φίλε, θα φας το μερδικό σου. Δε γλιτώνεις.

Μ’ άδεια στομάχια δεν κρατάνε οι κνήμες
κι έπρεπε στην εκτέλεση να’ μαστ’ ορθοί.
Το ‘χαμε πάρει απόφαση: Σ’ ό,τι να ρθει
η φήμη μας να λέει για μας άμες ποκ ήμες.

Θυμάσαι κείνο το μονάκριβο τσιγάρο:
τσαλακωμένο, το ‘χα στο τσεπάκι
«θαν το φουμάρουμε αύριο μισαδάκι,
σπονδή, πριν την εκτέλεση, στο χάρο!»

…………………………………………………………………………………………..
…………………………………………………………………………………………..

Εντάξει Λάμπη μέχρι εδώ. Μα πώς ν’ ανιστορήσω,
πώς σ’ έφαγαν μπαμπέσικα κι όσα κατόπι εγίναν….
Που από τα πόδια σ’ έδεσαν σε κάποιο κάρο πίσω
και σέρναν το κουφάρι σου στους δρόμους και το φτύναν…;

 

Advertisements

57 Σχόλια to “Μνήμη Χαράλαμπου Κανόνη (1909-1948)”

  1. spiral architect said

    Αθάνατος!
    […] Η Δεξιά, η κάθε είδους δεξιά, ανεξάρτητα από κομματικά προσωπεία και παραπλανητικές ονομασίες, δε θέλει πολίτες, θέλει υπήκοους. Έπρεπε λοιπόν με κάθε μέσο να μεταβληθεί και πάλι ο εαμικός πολίτης στον προπολεμικό ραγιά, να γεμίσει η ψυχή του με φόβο, ώστε να σκύβει αδιαμαρτύρητα το κεφάλι μπροστά σε κάθε αυθαιρεσία. […]

    Παν. Mπαλτα(δα)κος, (oθντκ) γενικός γραμματέας της κυβέρνησης:
    Διότι πιστεύω ότι η ελληνική Αριστερά, από το 1942 και μετά, πριν δεν έκανε και κάτι στραβό, από τη δολοφονία του Ψαρρού και μετά, ταλαιπωρεί τη χώρα.” (ηχητικό)
    Βέβαια. Απ’ το 1942 και μετά η ελληνική Αριστερά είχε την κακιά συνήθεια να ταλαιπωρεί τους ναζήδες και τους ντόπιους συνεργάτες τους. 😛

    Καλημέρα. 😐

  2. leonicos said

    Γς; Πού είσια Γς; Μας έφαγεο σπάιραλ σήμερα!

    Καλημέρα Σπάιραλ!

    Καλημέρακι όλοι οι άλλοι!

    Ξυπνήστε! Άλλαξε η ώρα, βρεεεεεε!

  3. spiral architect said

    @2: Ο Σπάιραλ έχει διαγνωσμένο ορθοπεδικό πρόβλημα και χρήζει ξεκούρασης με χαρτί και βούλα νοσοκομειακού ορθοπεδικού γιατρού, ούτως ώστε να κάνει μετά το Πάσχα αρθροσκόπηση.
    Άστα Λεώνικε, θα μου στρίψει μεσ’ στο σπίτι για δυο βδομάδες! 😦

  4. Σπάιραλ, περαστικά!

    Κατέβασα το βιβλίο και το ξεφυλλίζω (ευχαριστούμε!). Έπεσα λοιπόν σε κάτι ενδιαφέρον για εδώ: «Ήταν δε ο Κλεόβουλος ένας τύπος αφελούς, που σχολίαζε από τις στήλες της εφημερίδας του ΕΑΜ «Ελεύθερη Ελλάδα» τα τρέχοντα γεγονότα σε μιαν αστεία γλώσσα, το στυλ της οποίας μιμήθηκε αργότερα ο Μποστ.» (σελ. 95)

  5. spiral architect said

    Ευχαριστούμε για το βιβλίο του μπαμπά Σαραντάκου για τον Κανόνη. Μόλις τώρα το μετέτρεψα σε epub και το έβαλα στην ταμπλέτα της κόρης μου με την προτροπή να το διαβάσει, μαζί κι εγώ.

  6. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Διαβάζοντας το κείμενο μελαγχόλησα, όχι τοσο για την δολοφονία του Κανόνη που δεν γνώριζα κάτι γι΄αυτόν, οσο γιατι η αριστερά, μετά απο 70 χρόνια δεν έχει απαντήσει πραγματικά στο ερώτημα, γιατί τόση αγριότητα; η οποία υφίσταται ακόμα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Εύλογη και βολική η απάντηση που δίνει ο Δημήτρης Σαραντάκος, αυτή ήταν και είναι ακόμα η γραμμή της (αγκυλωμένης κομματικής) αριστεράς, αλλα είναι έτσι; μάλλον είναι μακριά απο την αλήθεια, που είναι πολύ οδυνηρή για όλους για να είναι αποδεκτή.

    Το τραγούδι αυτό ταιριάζει με τα συναισθήματα που μου δημιούργησε το κείμενο.

  7. IN said

    Καλοσύνη σου, Νίκο, για το βιβλίο του μακαρίτη του πατέρα σου, που έχει (και) αδιαμφισβήτητο ιστορικό ενδιαφέρον. Κρίμα, μόνον, που δεν είναι σε κανονική μορφή ιστορικής μονογραφίας, δηλ. με υποσημειώσεις και παραπομπές σε πηγές κλπ. για να ξέρουμε πού βρήκε το κάθετι που γράφει. Αλλά μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας.

    Από εδώ κατεβαίνει σε pdf το 13ο μέρος της Ιστορίας της Ελληνικής Χωροφυλακής, το κεφ. 10 του οποίου έχει τίτλο «Ο Συμμοριτισμός εις την Χίον». Σύντομη αναφορά στον θάνατο του Κανόνη υπάρχει στην σελ. 42 (από 60) του pdf: «Την 31.3.48 επετεύχθη η εξόντωσις του αρχισυμμορίτου και περιφερειακού εκπροσώπου νήσων Αιγαίου Κανονή [sic] γεωπόνου αποπειραθέντος δια καπνογόνου χειροβομβίδος να αποφύγη την σύλληψιν την 10ην π.μ. ώρα, συνελήφθησαν δε δύο ένοπλοι». Η επίσημη εκδοχή, δηλαδή, αποδίδει τους καπνούς (που ο πατέρας σου τους αποδίδει σε πιθανή προσπάθεια του Κανόνη να κάψει χαρτιά σε καπνογόνο χειροβομβίδα, ενώ αναφέρεται και σε σύλληψη δύο άλλων ενόπλων που -προφανώς- ήταν μαζί του (χωρίς, όμως, να τους κατονομάζει, κάτι που δημιουργεί εύλογες αμφιβολίες για την ύπαρξή τους), για τους οποίους ο πατέρας σου δεν κάνει κανέναν λόγο.

    Γενικότερα, τα γεγονότα που εκτίθενται στην επίσημη ιστορία ταιριάζουν, λίγο-πολύ με αυτά τα οποία αναφέρει ο πατέρας σου, αλλά, φυσικά, παρουσιάζονται από εντελώς διαφορετική οπτική γωνία, εκείνη της Χωροφυλακής που εξοντώνει τους «συμμορίτας». Πάντως, υπάρχουν, πού και πού, (μικρές) διαφορές στις ημερομηνίες, ενώ ο πατέρας σου, που γράφει από την οπτική γωνία των αντιπάλων της Χωροφυλακής, ενίοτε παραλείπει να αναφέρει τις απώλειες της τελευταίας (που, πάντως, σαφώς και δεν ήταν τόσο βαριές όσο αυτές των «συμμοριτών». Υπήρξαν, όμως και νεκροί χωροφύλακες).

    Επίσης δεν βλέπω ο πατέρας σου να κάνει κάποια αναφορά στην επίθεση στους Στρατώνες την 4.12.1947, με την οποία ξεκινά την αφήγησή της η Ιστορία της Χωροφυλακής, πιθανόν και για να αποδείξει ότι οι «συμμορίτες» ήταν που πρώτοι «ήρξαντο χειρών αδίκων» (κάτι που ασφαλώς τη βολεύει).

    Αναρωτιέμαι αν ο πατέρας σου είχε υπόψιν του την επίσημη εκδοχή της Χωροφυλακής για το συμβάν, όπως αποτυπώνεται στην Ιστορία της, όταν έγραφε το βιβλίο του. Δυστυχώς τότε δεν υπήρχε Ίντερνετ και πράγματα που σήμερα τα βρίσκουμε με δύο κλικ τότε ήταν δυσεύρετα ή απαιτούσαν μεγάλο κόπο (επισκέψεις σε βιβλιοθήκες κλπ).

  8. andam said

    Δυστυχώς η συμφωνία της Βάρκιζας ήταν από τα μεγάλα λάθη της Αριστεράς που αφόπλισε χιλιάδες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και τους άφησε έρμαια στα χέρια των γερμανοτσολιάδων. Το κυνηγητό και οι αγριότητες εκείνης της εποχής ήταν απίστευτες. Εκτός από τους χωροφύλακες στη Θεσσαλία έδρασαν και ανεξάρτητες φασιστικές συμμορίες όπως αυτή των Σουρλάδων από τα Φάρσαλα (ο βουλευτής Σούρλας της ΝΔ είναι απόγονος τους αλλά είναι πολύ μετριοπαθής – καμμία σχέση με Μπαλτάκο- ίσως και από τύψεις στα «ανδραγαθήματα» των συγγενών του).
    Οι Σουρλάδες πήγαιναν στα χωριά, έμπαιναν με όπλα στα σπίτια των αριστερών και τους σκότωναν επί τόπου. Εδώ θα καταχραστώ λίγο τον χώρο του μπλόκ (ευχαριστώ Νίκο) με τις αναμνήσεις του πατέρα μου αλλά πιστεύω ότι θα είναι αποδεκτό γιατί καταγράφει την ίδια εποχή με τον αγωνιστή της Χίου Χαράλαμπου Κανόνη.
    Ο πατέρας μου στη Κατοχή ήταν πολύ μικρός -του 1929 γεννηθείς- αλλά κοντά στο μεγαλύτερο αδελφό του που ήταν στο ΕΑΜ βοήθησε τον Αγώνα σαν αετόπουλο. Το ΄46 παρέμεινε στο χωριό του μετά από την απαγόρευση από τον μεγαλύτερο αδελφό του που ήταν ήδη στο βουνό. » να μείνει και κάποιος με την μάνα (που ήταν ήδη χήρα προπολεμικά) εσύ είσαι μικρός , 17 χρονών, κανείς δεν θα σε πειράξει»….κανείς δεν θα τον πειράξει; που τον έψαχναν σαν λυσσασμένοι όταν ήρθαν οι Σουρλάδες στο χωριό. Πήρε τους δρόμους και κανείς δεν τολμούσε να τον κρύψει γιατί φοβονταν τα αντίποινα στις δικές τους οικογένειες.Ευτυχώς την μάνα τους δεν την πείραξαν οι Σουρλάδες, γιατί ίσως σεβάστηκαν τον σκοτωμένο στο αλβανικό μέτωπο μεγαλύτερο αδελφό τους. Ο μόνος που τόλμησε και τον έκρυψε ήταν ο νονός του, δεξιός μεν, ίσως τον λυπήθηκε αλλά ίσως και σεβόμενος τη σχέση πνευματικού πατέρα και βαπτισιμιού. Τον έκρυψε, όχι βέβαια στο σπίτι του, αλλά σε μια μεγάλη θημωνιά που είχε στην αυλή του. Έμεινε δυό μέρες μες στη θημωνιά ακίνητος, χωρίς ψωμί και νερό αλλά ποιός νοιαζόταν γι΄αυτά; Όταν κάπως ηρέμησαν τα πράγματα έφυγε μες στη νύχτα για το βουνό και εντάχθηκε στο ΔΣΕ. Ούτε τη μάνα του δεν αποχαιρέτησε που την είδε σχεδόν μετά από είκοσι χρόνια, ούτε το πιστόλι του πήρε που το είχε κρυμμένο στα κεραμίδια του σπιτιού του. Γιατί δεν το είχε παραδώσει το όπλο του υπακούοντας στον καπετάνιο (και στη κοινή λογική φαντάζομαι). Ο αδελφός του σκοτώθηκε σ΄αυτόν τον αγώνα. Απ΄τα πρώτα πράγματα που έκανε όταν επιστρέψαμε το 1965 από την Σοβιετική Ένωση- επί Παπανδρέου- ήταν να επισκεφτεί και ευχαριστήσει τον νονό του που του έσωσε τη ζωή και να ψάξει το όπλο του που το βρήκε ανέπαφο να σκουριάζει κάτω από τα κεραμίδια…
    Σκέφτομαι μερικές φορές ότι είμαι παιδί αυτών των άγριων καταστάσεων γιατί αν δεν γινόταν αυτά σίγουρα δεν θα γεννιόμουν …αλλά αυτό είναι αδιάφορο…μακάρι να μη τα περνούσε η Ελλάδα αυτά.

  9. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    >>.Εκεί στο γεφυράκι τον σκότωσαν στις 29.3.1948, σε ηλικία 39 χρονών.
    >>.Γιατί τόση βία, τόσο αίμα και τόση βαρβαρότητα;

    Οι γνωστοί στίχοι του Πυθαγόρα (Παπασταματίου),από το » θάνατο του ποιητή», ως μνημόσυνο για το Χαράλαμπο Κανόνη:

    Το σούρουπο οι Παναγιές
    θρηνούν στον ελαιώνα
    και του κορμιού του οι πληγές
    κατάρες είναι και ντροπές
    στον εικοστό αιώνα.

    Απ΄ όλα ,με πλήγωσε εκείνο το πρώην γεωπόνος.Μη μαγαριστεί το άσπιλον του Κράτους τους.
    Ευχαριστούμε Νικοκύρη για την προσφορά.

  10. Αριστείδης Καρατζόγλου said

    Οι αφηγήσεις από τις δύο παρατάξεις είναι δυστυχώς τραγικά όμοιες. Η ομάδα φτάνει νύχτα στο χωριό και με τη συνεργασία των ντόπιων «δικών τους» εντοπίζει και κάνει νυχτερινές επισκέψεις στα σπίτια των «άλλων». Ακουλουθεί στην καλύτερη ξύλο και εξευτελισμός των γυναικών του σπιτιού, στην χειρότερη απαγωγή και εξαφάνιση του νοικοκύρη ή σφάξιμο στο κατώφλι του σπιτιού του. Άγριες εποχές, βάρβαροι άνθρωποι.
    Δεν νομίζω ότι το νέο είδος ανθρώπου που γεννήθηκε στην Κατοχή είχε κάτι το ωραίο.

  11. spiral architect said

    @9: Μη μαγαριστεί το άσπιλον του Κράτους τους … και ζήσει για να θαυμάσει στα τελευταία του τη διανομή του «κοινωνικού μερίσματος».
    Τι έτι χρείαν έχομεν γεωπόνων;

  12. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    7.>>Η επίσημη εκδοχή, δηλαδή, αποδίδει τους καπνούς (που ο πατέρας σου τους αποδίδει σε πιθανή προσπάθεια του Κανόνη να κάψει χαρτιά σε καπνογόνο χειροβομβίδα,

    Μπορεί να πω το αυτονόητο,αλλά πάλι ας το πω:Μόνο οι κρατούντες, οι κυρίαρχοι,»οι νικητές» που λέμε, έχουν την ευχέρεια να φτιάχνουν τις ε π ί σ η μ ε ς εκδοχές, και τότε και τώρα. Να το θυμόμαστε συχνά πυκνά αυτό, μέρες που ξημερώνουν.

    Σαν τί να πω για το Χαράλαμπο Κανόνη
    -εκείνοι είχαν «το σουγιά και το πεπόνι»-
    Κι αν μίλησε γι αυτόν ο Σαραντάκος,
    είν απ τη μοίρα π έναν μάρτυρα γλυτώνει,
    και δεν τονε κατάπιε κάποιος λάκος.

  13. IN said

    12: Ε, καλά τώρα, μη το δένεις και κόμπο, μια έκφραση είναι το «επίσημη εκδοχή» γιατί -τότε- η Χωροφυλακή ήταν το επίσημο κράτος. Δεν ήθελα να πω κάτι παραπάνω με αυτό, θα μπορούσα να γράψω και «η εκδοχή της Χωροφυλακής». Νομίζω ότι σήμερα «επίσημη εκδοχή» δεν υπάρχει.

  14. Dimitris said

    5: Με ποια εφαρμογή εκανες την μετατροπή απο pdf σε epub?

  15. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    8.>>αφόπλισε χιλιάδες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και τους άφησε έρμαια στα χέρια των γερμανοτσολιάδων
    Σα σφαχτάρια πήγε κόσμος και κόσμος και άνοιξαν διαχρονικά τραύματα, που κάποιοι συντηρούν ανοιχτά, ή τα σκαλίζουν ν΄ανοίξουν, ακόμη και σήμερα γιατί βολεύει για ευκολώτερο γονάτισμά μας, να μισούμαστε ανάμεσός μας που λέει κι ο ποιητής.
    Στις παρυφές της ιστορίας διασώζονται πάντα μικρά συμβάντα,ατομικές αφηγήσεις που αναδεικνύουν απρόοπτες πτυχές των κυρίως γεγονότων:
    Κατά την αποχώρηση των Γερμανών,λίγο πριν μπουν στο ελεύθερο Ηράκλειο όλες οι ομάδες των ανταρτών, μια μικρότερη ομάδα πέτυχε 2-3 Γερμανούς έξω από την πόλη που πήγαιναν ή έρχονταν από συνεύρεση με «φιλενάδες»,έτσι λέγαν οι πληροφορίες,όπως αφηγείται ο πατέρας μου. Τους κάναν τσακωτούς και τους αφόπλισαν. Από κείνη τη συμπλοκή πήρε ένα γερμανικό όπλο κι ο πατέρας μου, το οποίο δεν το παρέδωσε μετά. Παρέδωσε με ενυπόγραφη απόδειξη το όπλο που είχε πάρει για την αντίσταση.Πολύ αργότερα, όταν ήλθε χωροφύλακας, επίσημα από το Τμήμα, να του (ξανα) ζητήσει το όπλο του, του έδειξε την απόδειξη εκείνη και τον άφησαν ήσυχο.
    Την τύχη του γερμανικού όπλου που του απέμεινε, δεν την ξέρουμε.Ο μπαμπάς λέει ότι του το έκλεψαν, σε κατοπινά χρόνια ειρήνης, κάτι «μαυροποκαμισάδες» από τη Μεσσαρά που τους είχε συν-εργάτες για ένα διάστημα όταν φτάχνανε ασβεστοκάμινα στην περιοχή.Επειδή ήταν παράνομο δεν μπορούσε και να τους καταγγείλει όταν το διαπίστωσε.

  16. andam said

    @ 15
    Eγώ δεν γνωρίζω τι απέγινε αυτό το όπλο κι ο πατέρας μου έχει αρκετά χρόνια που πέθανε και δεν μπορώ να μάθω πια…να μας το είπε τι απέγινε; δεν το θυμάμαι….

  17. andam said

    @ 15
    Είναι γεγονός ότι αυτές οι καταστάσεις είχαν χρόνια να συνδαυλιστούν γιατί πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι οι ηγέτες της Δεξιάς παράταξης μετά το ΄74 δεν ήταν αντικομμουνιστές ή τουλάχιστον δεν το έδειχναν. Δυστυχώς όμως η σημερινή κυβέρνηση το χρησιμοποιεί σαν ένα από τα χαρτιά της επιτυχίας της…για να εκφοβίσει τον κόσμο; προφανώς

  18. spiral architect said

    @14: Calibre – E-book management. 😉
    Ανοικτού κώδικα, για όλες τις πλατφόρμες λειτουργικών, κάνει epub τα pdf, doc, odf κλπ, για να κρατάει σελιδοδείκτες και να ξεφυλλίζεται σαν βιβλίο αλλά σε ταμπλέτα.

  19. IN said

    Εδώ όποιος ενδιαφέρεται κατεβάζει το σύντομο (24 σελίδες pdf) βιβλίο του Γιάννη Μιχαλάκη με τίτλο «Οι χιώτες αντάρτες στην Αμανή και η μάχη της Παρπαριάς». Περιέχει αναμνήσεις του συγγραφέα και διαφόρων «πρωταγωνιστών» της εποχής. Μνημονεύεται και «ο Σαραντάκος» με το «βιβλίο του» (σελ. 19). Για τον θάνατο του Κανόνη ο Ν. Χαρτολάρης λέει σε συνέντευξη στο συγγραφέα (σελ. 21): «Είχε καταφύγει σ’ ένα εκκλησάκι ή σπηλιά, κάπου στον Άγιο Στέφανο στο Βροντάδο όπου ένα μικρό παιδί του πήγαινε φαγητό. Παρακολούθησαν το παιδάκι και μόλις πρόβαλε ο Κανόνης στην έξοδο της σπηλιάς του ρίξανε». Παραπάνω ο ίδιος εκφράζει την άποψη ότι «οι χωροφύλακες είχαν εντολή όσο μπορούν και τους δίνεται η ευκαιρία να τους εξολοθρεύουν… Λέγανε ‘στη βράση κολλάει το σίδερο. Αύριο ή μεθαύριο θα τη γλιτώσουν’. Και τους σκότωναν εν ψυχρώ».

  20. IN said

    Και από εδώ κατεβαίνει η μακροσκελής μελέτη του μεταπτυχιακού φοιτητή στο Πάντειο Βασιλείου Βουγιούκα με τίτλο «Η δράση των οργανώσεων του ΕΑΜ στη Χίο : από την απελευθέρωση μέχρι τον Ιανουάριο του 1948».

  21. IN said

    20: Φτου, εδώ.

  22. SophiaE said

    Κι εγώ μελαγχόλησα όπως ο 6, κι ο 10, αλλά για άλλους λόγους. Που έχουν να κάνουν με την ανάλυση του περιστατικού που είναι ενδεικτική της εποχής που γράφτηκε (1987), κι όχι με τη σημερινή, ελπίζω.

  23. Ωραιότατο και το άρθρο και το βιβλίο και το ποίημα. Η μνήμη, η μνήμη, πρέπει να μην ξεχνάμε την ιστορία μας γιατί αλλιώς θα ξαναπεράσουμε τα ίδια. (Άν και συνήθως οι λαοί ξεχνάνε και ξαναπερνάνε τα ίδια. Παράδειγμα οι ευρωπαϊκοί και ντόπιοι εθνικισμοί και η ανακατάκτηση της Πόλης ή του Κιέβου, οι Διχασμοί για τα συμφέροντα άλλων, ο Μόσχοβος ραγιάδες ραγιάδες, και άλλα τραγικά που θα μας οδηγήσουν σε πόλεμο)

  24. Χρήστος said

    Καλημέρες,

    Μιας και άνοιξε τέτοια κουβέντα, να θυμίσω ότι, σαν σήμερα Κυριακή, εκτελέστηκε ο Νίκος Μπελογιάννης.

  25. Left said

    Η δεξιά μισεί…κομμουνιστές, αντιαμερικάνους, μαύρους, όσους δεν πάνε στις παρελάσεις, τσιγγάνους, απεργούς, άθρησκους, σοσιαλιστές, ποιητές…
    Η δεξιά αγαπά…αυτοκίνητα, χούντες, ησυχία, σκυλάδικα, μούσκουλα, χρήμα, σταυροκοπήματα, το συμφέρον της…
    Η αριστερά είναι μεγαλόψυχη, αφελής και ξεχασιάρα (μη πω και χαζοβιόλα)…
    Τα έχει γράψει (πολύ γλαφυρά, σε φύλλο της ΑΥΓΗΣ, γύρω στο 1979) ο αείμνηστος Τ. Βουρνάς.

  26. sarant said

    Γεια σας, μόλις επανήλθα! Απελευθέρωσα και τα σχόλια 24-25 που ήταν από ώρες στη σπαμοπαγίδα.

    19-21: Καταπληκτικός, δεν τα είδα ακόμα βέβαια.

    12: Έτσι,

    8: Ευχαριστώ για τη θύμηση.

    7: Ουσιαστικά συγκλίνουν οι δυο αφηγήσεις -του πατέρα μου βέβαια είναι ό,τι συγκέντρωσε από επιζώντες που συνάντησε, π.χ. τον Οργέττα. Ο Κανόνης ασφαλώς ήταν μόνος του όταν σκοτώθηκε, διότι σε καμιά εφημερίδα της εποχής δεν υπάρχει μνεία για τους άλλους δύο υποθετικούς συντρόφους του.

  27. gmich said

    Σ΄ ένα μικρό χωριό αντάρτης του Δ.Σ κυνηγημένος ζήτησε καταφύγιο από κάτοικο ενός χωριού. Ο χωρικός τον έκρυψε στον αχυρώνα του. Δυστυχώς όμως ο παπάς του χωριού είδε όλο το περιστατικό. Όταν δυο – τρεις «ΜΑΥδες¨» έφτασαν στο χωριό ο παπάς που είχε αντιληφθεί το περιστατικό έτρεξε αμέσως να τον καταδώσει. Συνέλαβαν τον αντάρτη τον έδεσαν πισθάγκωνα και με προτεταμένο το όπλο τον οδηγούσαν έξω από το χωριό προφανώς για να τον εκτελέσουν. Την όλη σκηνή παρακολουθούσε ένα δεκατετράχρονο παιδί. Όταν το αντιλήφθηκε ο ταγματασφαλίτης γύρισε το όπλο και χωρίς δισταγμό πυροβόλησε το δεκατετράχρονο και το σκότωσε. Ο αδελφό του που μου διηγήθηκε το περιστατικό μου είπε πως όταν το 1961 παρουσιάστηκε . στον στρατό του έκαναν τη ζωή κόλαση . Γιατί μετά την δολοφονία του αδελφού του τον έκαναν και φάκελο με το «σκεπτικό¨ ότι αφού τον αδελφό σου τον σκότωσε μέλος των Μ.Α.Υ είσαι κομμουνιστής

  28. geobartz said

    Δεν κατέβασα το βιβλίο, κρίνω μόνο από αυτά που παραθέτεις: Είμαι σίγουρος ότι είναι αληθινά όλα (σχεδόν) όσα αναφέρει ο πατέρας σου, πλην όμως η συνολική εικόνα είναι παραπλανητική. Όταν δεν λες ΟΛΗ την αλήθεια παραπλανείς. Δυστυχώς η ΑΓΡΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ στα χρόνια εκείνα ήταν εφαμιλλή με αυτήν της δεξιάς. Και για την αγριότητα αυτή δεν αναφέρει τίποτα ο πατέρας σου. Το «ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΛΠΟ», που γνωρίζουν καλά και όλα (σχεδόν) τα σύγχρονα ΜΜΕ (και οι ΜΜέδες) είναι: Μην λέτε ποτέ ψέμματα, διότι δεν σας πιστεύει κανείς. Μπορειτε να επιτύχετε παραπλάνηση λέγοντας ΜΕΡΟΣ ΜΟΝΟ της αλήθειας!

  29. …η βαθύτερη αιτία πρέπει ν ’ αναζητηθεί στον πανικό, που προκάλεσε στην άρχουσα τάξη η εμφάνιση κατά τη διάρκεια της Κατοχής ενός νέου τύπου πολίτη, ενός καινούριου έλληνα, γεμάτου περηφάνεια, αυτοπεποίθηση και αξιοπρέπεια…

    Η ανάλυση αυτή, από ανθρώπους που έζησαν στο πετσί τους τα ιστορικά γεγονότα είναι πολύ σωστή και απλή -όχι απλοϊκή.

    Σε όλη την Ευρώπη μετα τον πόλεμο επικράτησε αρχικά μια, ας την πούμε, ταξική συμφιλίωση.(σεβασμός των συνδικάτων, κράτος πρόνοιας και τέτοια). Και στην Αμερική μέχρις έναν βαθμό. Παντού εκτός από δώ. Ένας λόγος ήταν ότι επί Κατοχής μεγάλα τμήματα της άρχουσας τάξης υπήρξαν οικονομικοί δοσίλογοι. Και δε χώνεψαν οτι οι ίδιοι μετά τους εθνικισμούς τους και τις σημαίες και τις τρίχες κατήντησαν συνεργάτες των Γερμανών, ενώ η λαϊκούρα, η προσφυγιά και τα κομμούνια ανυψώθηκαν σε εθνικούς ήρωες.

    Ακόμα και σήμερα, ειδικά σήμερα,που η παράσταση της ταξικής συμφιλίωσης λαμβάνει τέλος, το ίδιο συμβαίνει. Δεν μπορούν να αναγνωρίσουν ότι Ελασίτες, οι ΕΑΜικοί, ο Κανόνης, ο Μπελογιάννης ήταν ήρωες, γιατί αυτό θα σήμαινε ότι οι πατεράδες τους οι Ράλληδες, οι Χριστοφοράκοι, οι Παπαδόγκωνες ήταν οι δοσίλογοι.

    Πόσες δεκαετίες θα κρατήσει άραγε αυτή η εθνική διχοτόμηση; Μήπως μέχρι τον καινούριο Διχασμό, φιλοαμερικάνοι-φιλορώσοι;

    Πάντως σίγουρα τα επόμενα χρόνια έχει να γίνει μεγάλο τζέρτζελο.

  30. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    10 – To ανθρώπινο είδος δεν έχει αλλάξει τα τελευταία 3,000 χρόνια, τουλάχιστον ως προς την συμπεριφορά του. Η αγριότητα είναι ίδια, οι μέθοδοι μόνο αλλάζουν, κι αυτές ενίοτε, και μιάς και γνωρίζουμε πλέον (εγώ απο πρώτο χέρι, απο συγγενείς μου στην ΕΣΣΔ, και στην Ουγγαρία) οτι την ίδια αγριότητα επέδειξαν και οι «αριστεροί» σ΄αυτά τα κράτη προς τους «δεξιούς» το συμπέρασμα του Σαραντάκου για τα αίτια της αγριότητας, μάλλον είναι συναισθηματικό λάθος, αλλού πρέπει να αναζητήσουμε τα αίτια, πού άραγε;

  31. BLOG_OTI_NANAI said

    25: Δυστυχώς, δεν το νομίζω αυτό αγαπητέ «Left». Τα επίπεδα πάντα είναι δύο: ο άνθρωπος-πρόσωπο ενός συστήματος και το απρόσωπο σύστημα. Στην πρώτη περίπτωση υπάρχουν εξαιρετικοί άνθρωποι πρόσωπα σε όλες τις πλευρές. Ιδεολόγοι, ταπεινοί, ειλικρινείς άνθρωποι που μάχονται για την αλήθεια όπως εκείνοι την πιστεύουν. Στην δεύτερη περίπτωση, όταν ενεργοποιείται η αυτοπροστασία των συστημάτων, δεξιά και αριστερά συστήματα είναι δικτατορικά, καταπιεστικά, ανελέητα. Δεν χρειαζόμαστε άλλες αποδείξεις από αυτές που ήδη υπάρχουν από τους αιώνες που πέρασαν. Επίσης, απέδειξαν και τα δύο συστήματα ότι αγαπούν το ίδιο την παρακμή, και η παρακμή έρχεται πάντα για όλους αμέσως μετά την εδραίωση του συστήματος. Έτσι αποδείχτηκε σε όλες τις αριστερές δικτατορίες ότι και εκεί οι άνθρωποι αγαπούν τα ίδια ακριβώς πράγματα: το χρήμα, την πολυτέλεια, το βόλεμα, την διασκέδαση, το αδιάκοπο σεξ, το πιοτό, ακόμα και τα σταυροκοπήματα (αν κρίνουμε από τον Στάλιν) που αγάπησε ακόμα και αυτά προκειμένου να διώξει τον Χίτλερ. Υπήρχαν άνθρωποι βαθιά θρησκευόμενοι που θυσιάστηκαν σαν τα αρνιά από τέτοια καθεστώτα, αντίστοιχα με τους αριστερούς που θυσιάστηκαν από τα δεξιά καθεστώτα.

    Σε κάθε ιστορική περίπτωση και περίοδο, τα δεδομένα είναι διαφορετικά και μπορεί να πει κανείς ότι εδώ στην Ελλάδα ο πατριωτισμός γενικά, εκφράστηκε περισσότερο από την αριστερά, χωρίς όμως να παθαίνουμε αμνησία για τα ακραία διεθνιστικά κηρύγματα μιας μερίδας αριστερών. Ακόμα και η έννοια αριστερά δεν μπορεί να τους συμπεριλαμβάνει όλους σε ένα τσουβάλι. Συνολική όμως δικαίωση για όλο το φάσμα της ιστορίας δεν μπορεί να υπάρχει ούτε για αριστερούς, ούτε για δεξιούς, ιδιαίτερα.όταν μιλάμε για τα δύο αυτά ως συστήματα.

  32. BLOG_OTI_NANAI said

    Μία μόνο προσθήκη: σε καμία απολύτως περίπτωση δεν θεωρώ πραγματικότητα ότι υπήρχε περίπτωση στην αριστερά της κατοχής και του εμφυλίου να υπήρχαν μεγάλα ποσοστά μή χριστιανών, και πιο πριν, ακόμα περισσότερο. Μην ξεχνάμε ότι οι Ριζοσπάστες της Επτανήσου είχαν ιδεολογική σημαία τους την πίστη και την Ορθοδοξία και γι’ αυτό κατηγορούσαν τον συνεργάτη των Άγγλων κατακτητών τον Ανδρέα Λασκαράτο για τις χυδαιολογίες του κατά της Ορθόδοξης λατρείας αλλά και κατά της θρησκείας γενικότερα οι οποίες συνοδεύονταν από αντίστοιχο υβρεολόγιο κατά των Ριζοσπαστών, τους οποίους κατηγορούσε ότι ήταν και αυτοί όπως και οι παπάδες, μέρος της πλέμπας.

  33. Αριστείδης Καρατζόγλου said

    Βρε Ιάκωβε, αντί να αγιοποιείς συλλογικά ΕΑΜ και ΔΣ ως φυτώρια ηρώων και να πετάς τη μπάλα απέναντι, μήπως να παραδεχτείς ότι κάνανε και κάποια εγκληματικά λάθη; Και δεν εννοώ λάθη τακτικής αλλά τα άλλα, τα πιο αιματηρά. Λχ, για να πιάσουμε ένα θέμα για το οποίο ηδονίζονται ΚΚΕδες και ΧΑτες, μήπως είναι καιρός να πάψουν οι μαζικές εκτελέσεις του Μελιγαλά να θεωρούνται ανδραγάθημα;

  34. Dimitris said

    18: Ευχαριστούμε πολύ!

  35. BLOG_OTI_NANAI said

    29: Αγαπητέ Ιάκωβε, επειδή την αριστερά και την δεξιά έτσι όπως τις μάθαμε με τις μονολιθικές κατευθύνσεις τους τις έχω εντελώς *εσμένες, αναφερόμενος στην σημαία, ελπίζω να μην εννοείς ότι στα αριστερά συστήματα δεν είχαμε σημαίες, παρελάσεις, στρατολιγούρα και τα τοιαύτα. Διότι είχαμε και πολύ μάλιστα. Ο Μάο και ο Στάλιν ήταν «μανούλες» σε κάτι τέτοια «άρτους και θεάματα» αντίστοιχα με τις γελοιότητες της χούντας ή και της δεξιάς γενικότερα. Επίσης, είχαμε και τρομακτική και ανελέητη λογοκρισία, αντίστοιχη με αυτή των δεξιών καθεστώτων και πολλά άλλα όπως προείπα.
    Τα λέω αυτά διότι την ελληνική σημαία, την ίδια ακριβώς που είχε ως σύμβολο η δεξιά την είχε ως σύμβολο και το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ και προτείνω να συνεχίσουμε να την υπολογίζουμε ως ένα σύμβολο ενότητας που να περικλείει βεβαίως εκείνες τις ιδέες που σήμερα θεωρούμε ότι χαρακτηρίζουν έναν Έλληνα που τιμά τον τόπο που ζει. Ας μην τα βάζουμε με τα σύμβολα αλλά με εκείνους που δεν τα σεβάστηκαν. Εμείς ας τους δώσουμε σήμερα ένα περιεχόμενο που να αξίζει τον κόπο. Φτάνει πια με όλους αυτούς τους δήθεν πατριώτες δεξιούς και αριστερούς, που η μόνη πατρίδα που αγαπούν είναι το σαλόνι τους και το μόνο σύμβολο που σεβάστηκαν και σέβονται είναι το σύμβολο της τράπεζας στην οποία έχουν τις καταθέσεις τους.

  36. Βlog-, Αριστείδη, κλπ

    Με αυτά που είπατε και με τον τρόπο που τα είπατε, στο ερώτημά μου «Πόσο θα κρατήσει άραγε αυτή η εθνική διχοτόμηση;» απαντάτε: «Για πάντα».

    Μιλάμε για δυο αλληλοαποκλειόμενες εκδοχές της Ιστορίας. Δεν μπορεί και οι δύο να είναι σωστές. Η μία είναι η σωστή. Η εκδοχή Σαραντάκου για τα αίτια της μετακατοχικής εμφύλιας φρίκης είναι αυτή που, πρώτον, στηρίζεται στη γνώση των αληθινών γεγονότων και όχι σε προπαγάνδα και δεύτερο , βρίσκεται πιο κοντά στη λογική. Η ποιότητα και οι πολιτικές της ελληνικής άρχουσας τάξης εξηγεί πολλά όχι μόνο για τότε, αλλά και για σήμερα.

    Μη μιλάτε για Μελιγαλά. Η αλήθεια πια είναι καταγραμμένη. Οι δοσίλογοι και οι ταγματασφαλίτες όλης της Πελοποννήσου μαζεύτηκαν στο Μελιγαλά. Ο ΕΛΑΣ τους έκανε πρόταση να καταθέσουν τα όπλα και να παραδοθούν στους Άγγλους (όπως έγινε με τους περισσότερους δοσίλογους). Δε θελήσανε (είπανε, εδώ θα γίνει Αλκαζάρ) και έγινε μάχη. Στη μάχη που διήρκεσε 3 μέρες, μαζεύτηκαν και οι αφανισμένοι από την Κατοχή και τις σφαγές κάτοικοι των γύρω χωριών με τα δρεπάνια . Οι σκοτωμένοι στη μάχη αλλά και οι εκτελεσμένοι με συνοπτικές διαδικασίες δοσίλογοι ήταν γύρω στους 700. Στο μνημείο είναι γραμμένα 787 ονόματα. Το 1945, ο Καψάσκης ανακοίνωσε ότι ξέθαψε 708 πτώματα. Ο σύλλογος των θυμάτων της Πηγάδας τους βγάζει 1100, με το 98, 5% μάχιμους άνδρες.

    Σε όλες τις χώρες εκτέλεσαν δοσίλογους. Στη Γαλλία 7000 στην ιταλία 15000 κλπ. Κάθε εκτέλεση είναι απάνθρωπη, αλλά έπρεπε παντού να ξεθυμάνει η λαική οργή, αλλιώς δε θα μπορούσε να συνεχίσει η ζωή «κανονικά».
    Στην Ελλάδα, ακριβώς επειδή δεν υπήρξε δικαιοσύνη, δεν υπήρξε και «κανονική» ζωή, έτσι οι ήρωες βρέθηκαν στη Μακρόνησο ενώ οι δοσίλογοι από την πλευρά του βασανιστή.Γι αυτό σήμερα το Έθνος έχει επικεφαλής ναζιστές τύπου Αδωνη Γεωργιάδη, που κάνουν πογκρομ στον ίδιο τους το λαό.

    *
    Για το Στάλιν μη τα λέτε σε μένα, τον σιχαίνομαι, βρείτε κανέναν χαζό κνίτη να του τα πείτε.

  37. spiral architect said

    Μπε σε όλα!

  38. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

  39. Αριστείδης Καρατζόγλου said

    @36, 1ον, το γεγονός ότι είσαι έτοιμος να δικαιολογήσεις τη σφαγή 700+ αιχμαλώτων (που δεν έγινε βέβαια από οργισμένους χωρικούς με δρεπάνια (!!!) αλλά από οργανωμένα τμήματα στρατού) λέει πολλά για τη συνέχιση του διχασμού, έστω και με τους αστείους μνημονιακούς όρους του σήμερα. Το αν ήταν 98,5% μάχιμοι ή με 5% λιπαρά δεν θα έπρεπε να μπαίνει στη συζήτηση.
    2ον, κατανοώ ότι για πολλούς αγωνιστές της αντίστασης, ίσως και γι’ αυτόν στον οποίο είναι αφιερωμένο το σημερινό άρθρο, η ένταξη στον ΔΣΕ ήταν αποτέλεσμα ανάγκης, διώξεων κλπ και δεν σήμαινε πλήρη γνώση και αποδοχή των πεπραγμένων του Στάλιν. Σήμερα ωστόσο, νομιμοποιείται κάποιος να λέει «σιχαίνομαι τον Στάλιν αλλά υποστηρίζω τον στρατό του Ζαχαριάδη;»

  40. spiral architect said

    Στον επόμενο εμφύλιο θα προμηθευτούμε τουλίπες Ολλανδίας, για να τις πετούν οι εκατέρωθεν αντιμαχόμενοι αντί σφαιρών και μαχαιριών.
    Θα είμαστε πιο πολιτισμένοι.
    Όπως τώρα, μόλις τώρα …

    Καληνύχτα σας! 😐

  41. Κε Σαραντάκε,
    οφείλω κι εγώ να σάς εκφράσω τίς ευχαριστίες μου για τήν δωρεά σας.

    Ωστόσο, σήμερα, μέ καταθλίψατε αφάνταστα… Διότι μόνον ο πόνος και η θλίψη γεννώνται στήν ανθρώπινη ψυχή απ’ αυτές οι ιστορίες… Ο «μνησιπήμων» πόνος, ο οποίος –όπως αναρωτιότανε συχνά (όταν η περίσταση οδηγούσε σε τέτοιες συζητήσεις) αναφερόμενος στόν «Αγαμέμνονα» τού Αισχύλου, δακρυσμένος, κι ο μακαρίτης ο Στρατηγός πατέρας μας που έζησε τήν εφηβεία του μέσα σ’ εκείνον τόν ζόφο και, όπως σχεδόν όλες οι οικογένειες τής Μάνης, ατύχησε να έχει κι αυτός βιώσει τήν εμπειρία τού εθνικού διχασμού μέσα στήν οικογένειά του– «μη «και παρ’ άκοντας ήλθε σωφρονείν» ;
    Τί άλλο μπορώ να ειπώ εγώ για όλα αυτά;…

    Αλλά, μιάς και ανέφερα πάλι τόν μακαρίτη φιλολογίζοντα νομομαθή-στρατιωτικό πατέρα μου (ο οποίος προχουντικά είχε φιλίες με τούς μακαρίτες εκδότες Γιάννη Γουδέλη τού «Δίφρου», Νανά Καλιανέσση τού «Κέδρου», κλπ), ενθυμούμαι πως επί χούντας –που βρεθήκαμε με μετάθεσή του για 6 χρόνια, σχεδόν εκτοπισμένοι, στό όμορφο κι ευγενικό προσφυγικό Κιλκίς– μαθήτρια στήν τελευταία τάξη τού Δημοτικού Σχολείου, ανασκάλευα τήν παλαιά βαρειά ψηλή σαν ντουλάπα βιβλιοθήκη μας με τίς βαρειές τζαμένιες πόρτες και τίς 3 διακριτικές κλειδαριές για κάθε ζεύγος πόρτες (που σε καθένα από τά χοντρά και φαρδειά μασσίφ ράφια της είχεν από 3 σειρές βιβλίων: τά απ’ έξω-έξω όρθια κανονικά σε παράταξη, τά μεσαία, και πίσω-πίσω ξαπλωτά στιβαγμένα τά …»απαγορευμένα»!) ψάχνοντας και διαβάζοντας κρυφά κάποια από εκείνα τά …»απηγορευμένα» βιβλία που ΟΛΑ τους (μόνον αυτά, τής 3ης σειράς!) ήταν ντυμένα με τήν κλασσική μπλέ κόλλα (τήν οποίαν τότε χρησιμοποιούσαμε κι εμείς οι μαθητές για να ντύνουμε τά σχολικά βιβλία και τά τετράδιά μας) και μόνον στήν ράχη τους είχαν επικολλημένην μίαν μικρούτσικη ετικέττα (με δαντελωτό τελείωμα σαν γραμματόσημο και γαλανόλευκη μπορντούρα) που ανέγραφε καλλιγραφημένον πλαγιαστά με σινική μελάνη πέννας μόνον έναν …αριθμό!!! Οποία πρόκληση για μένα και τόν αδελφό μου, τίς ώρες που μέναμε μόνοι μας στό σπίτι, αφού πρώτα ξετρυπώναμε ένα από τά (ψευτο)κρυμμένα κλειδάκια τής βιβλιοθήκης, να βγάζουμε με μανία τούς μπροστινούς τόμους τών πρώτων σειρών (σωριάζοντάς τους με επιμέλεια στό πάτωμα για να τούς ξαναβάλουμε έπειτα στήν ίδιαν ακριβώς θέση που ήσαν πριν!) και να αναδιφούμε στά μυστηριώδη «ανώνυμα» βιβλία που βρίσκονταν στήν «απαγορευμένη ζώνη» τής 3ης σειράς στιβαγμένα ξαπλωτά τό ένα επάνω στό άλλο!!! Τά ανοίγαμε και τά περισσότερα δεν μάς κινούσαν κάν τό ενδιαφέρον (τότε!): «Περί τής Καταγωγής τών Ειδών» υπό Καρόλου Δαρβίνου Εκδόσεις Γκοβόστη, θυμούμαι, ή «Λουδοβίκος Φόϋερμπαχ…», ή «η 18η Μπρυμαίρ…», ή «Σεξολογία» υπό Ιατρού Ζουράρι, ή «Ψυχολογία τών Σεξουαλικών Παρεκκλισεων» υπό Χάβελοκ-Έλλις, κ.ά. τέτοια ακατάληπτα!… Υπήρχανε, όμως, και μυθιστορήματα: ένα από αυτά (τό οποίον ήταν σχετικώς νεώτερο τών υπολοίπων –νομίζω εκδόσεως 1953 ή 1954– από τίς Εκδόσεις «Κέδρος», θυμάμαι) διάλεξα κι εγώ μίαν ημέρα να πάρω και να κρύψω κάτω από τό στρώμα τού κρεββατιού μου για να τό διαβάζω πριν κοιμηθώ τίς νύχτες –με φακό(!) κουκουλωμένη μέσα στίς κουβέρτες μου– μετά από τά συνήθη φιλήματα τής καληνύχτας και τό υποχρεωτικό σβήσιμο τού πορτατίφ…

    Κε Σαραντάκε μου, σάς ορκίζομαι ότι μετρώνται στά δάκτυλα τής μιάς χειρός τά βιβλία που έχω ανοίξει στήν ζωή μου για να τά διαβάσω και δεν τά ‘χω τελειώσει. Ό,τι κι άν είναι, ακόμη και η μεγαλύτερη «πατάτα» και τό χειρότερο «σκουπίδι» να τύχει θα τό τελειώσω. Και δεν μετανοώ ούτε για τόν σπαταλημένο χρόνο ούτε για τά χρήματα που πιθανόν να ξόδεψα. Έε, λοιπόν, εκείνο τό βιβλίο ήταν τό πρώτο μου βιβλίο που άρχισα να διαβάζω και δεν τελείωσα! Τό είχα διαβάσει κατά τά 2/3 και ΑΡΡΩΣΤΗΣΑ. Όχι μεταφορικώς, ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΩΣ…! Και επεχείρησα πάνω από 10 φορές στήν μετέπειτα ζωή μου να συνεχίσω τήν ανάγνωση: Τό ξανααγόρασα και μόλις διάβαζα 4-5 σελίδες, ξαναΑΡΡΩΣΤΑΙΝΑ…! Μέχρι που πριν από 10-11 χρόνια τό βρήκα και τό ξανάπιασα γιατί μέ έτρωγε ανέκαθεν τό ενδιαφέρον και η περιέργεια να μάθω τήν εξέλιξη και τό τέλος τής ιστορίας. Κατάφερα να προχωρήσω και να διαβάσω άλλο ένα ολόκληρο κεφάλαιο! Πρόοδος; Όχι μεγάλη: προτού περάσουνε 5′ τής ώρας βρισκόμουνα σκυμμένη στήν λεκάνη τής τουαλέττας και έβγαζα τ’ άντερά μου…

    Τό βιβλίο εκείνο ήταν «Η Πολιορκία», τού Αλέξανδρου Κοτζιά.
    (Ο συγγραφέας υπήρξε συνομίληκος τού πατέρα μας και είχανε μεταξύ τους κάπως κάπου γνωρισθή τόν καιρό που ο πατέρας μας επέμενε να προσπαθή να γίνει …Αρχαιολόγος.)

  42. @ 41 : — Ξαναδιάβασα όσα έγραψα παραπάνω και σπεύδω να διορθώσω κάποια παροράματα προτού τυφλωθή ο αναγνώστης-

    3η αράδα, μέση: Διάβαζε «…απ’ αυτές ΤΙΣ ιστορίες…»
    Τελευταία αράδα: Διάβαζε «…υπήρξε συνομΗλικος…»

    ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ

  43. Γς said

    36, 39, 41:

    “Η Πολιορκία” και τα περί ενός νέου εμφυλίου και συνέχισης του διχασμού, στο ίδιο νήμα.

    Να ζούσε κι ο Κοτζιάς να γελάσει το χειλάκι του.

  44. # 37

    Οχι σε όλα, εξαιρείται ο ΠΑΟΚ

    Θεωρώ κάθε εκδήλωση κατά ναρκωτικών έμμεση διαφήμισή τους και κάθε «αντικειμενική» περιγραφή πολεμικών γεγονότων αναμόχλευση παθών.

  45. Οσον αφορά τη σχέση ποδοσφαίρου και πολιτικής θυμίζω την ρήση του Ιβάν πως ο ΠΑΟκ είναι η μόνη ομάδα που δεν έχει (ακόμη ; ) πολιτική κάλυψη

    Δεστε κι αυτό

    http://www.sport24.gr/football/omades/Olympiakos/protash_se_marinakh_na_katevei_gia_dhmarxos_peiraia.2715548.html

  46. BLOG_OTI_NANAI said

    36: Αγαπητέ Ιάκωβε, προσωπικά δεν μίλησα ούτε για Μελιγαλά ούτε για Δεκεμβριανά κ.λπ. Επειδή κάνουμε συζήτηση και λέμε τις απόψεις μας, αναφέρθηκα γενικά για τα κακά που μπορούν να προέλθουν και από αριστερούς και από δεξιούς, ειδικά αν έχουν εμπλακεί σε συγκρούσεις για την επιβίωση του συστήματος που εκπροσωπούν.

    Το μόνο που κατά τη γνώμη μου συμβαίνει συχνότερα στη χώρα μας είναι ότι επειδή εδώ τα αριστερά φρονήματα διώχθηκαν και οι αριστεροί τότε περιθωριοποιήθηκαν, μην έχοντας άλλη κύρια διέξοδο από την παραγωγή πνευματικού έργου, κατάφεραν στα τελευταία 30 χρόνια, λόγω της εμπειρίας που αποκόμισαν και της αλλαγής των δεδομένων, να κυριαρχήσουν στους εκδοτικούς οίκους, στις εκδόσεις γενικά, στην ενημέρωση, στα πανεπιστήμια, με αποτέλεσμα να έχει φτάσει ένα μέρος του κόσμου σε ιστορική αμνησία. Έτσι, παρουσιάζονται σήμερα στην Ελλάδα πιο συχνά οι περιπτώσεις ανθρώπων που δεν γνωρίζουν ή ξεχνούν τα προβλήματα που δημιούργησαν τα αριστερά καθεστώτα ενώ ξέρουν τα προβλήματα που δημιούργησαν τα δεξιά καθεστώτα. Και ασφαλώς δεν εννοώ εσένα ούτε κανέναν άλλον συγκεκριμένα. Γενικά το λέω, ότι αυτό βλέπω γύρω μου.

  47. skol said

    46:
    >> Έτσι, παρουσιάζονται σήμερα στην Ελλάδα πιο συχνά οι περιπτώσεις ανθρώπων που δεν γνωρίζουν ή ξεχνούν τα προβλήματα που δημιούργησαν τα αριστερά καθεστώτα ενώ ξέρουν τα προβλήματα που δημιούργησαν τα δεξιά καθεστώτα

    Προσπάθησα να ελέγξω τον ισχυρισμό σου:
    Βάζω στο γκουγκλ «λιμός ουκρανία» (χωρίς τα εισαγωγικά) και παίρνω πρώτο αποτέλεσμα Γολοντομόρ – Βικιπαίδεια
    Βάζω στη συνέχεια «λιμός ινδία» και παίρνω κάτι σελίδες για λιμουζίνες…

  48. Γς said

    47:
    Και καπάκι μετά ήρθε ο Ουκρανός Λυσένκο

  49. @43: —Γιατί, γλυκέ μου Κε «Γς» ; Υπάρχει κάτι που δεν καταλάβατε, ή μήπως εγώ δεν σάς κατάλαβα;

  50. Αγαπητέ ΟΤΙ_ΝΑΝΑΙ,
    Το χειρότερο είναι όταν η ιδεολογία καποιανού του συσκοτίζει τη λογική, πράγμα σύνηθες και που συμβαίνει τώρα που μιλάμε και σε σένα.

    Και έτσι να είναι, όπως τα λες, οι Έλληνες μιλάνε πιο πολύ για Μακρόνησο παρά για γκουλάγκ, γιατί η Μακρόνησος συνέβηκε σε μας ενώ τα γκουλαγκ σε άλλους.Τόσο απλά.

    Δεν είναι της στιγμής και κυρίως του χώρου, πάντως, η ταύτιση των Γερμανών ναζί της Κατοχής με την η Αντίσταση είναι , για να χρησιμοποιήσω δική σου ορολογία, εθνοπροδοτικό και ανθελληνικό.

  51. ΟΤΙ-ΝΑΝΑΙ Εσύ κι ο Φαήλος και η ναζί αβγή χρησιμοποιείτε κι άλλο κλισέ: Ναι μεν δεν κυβέρνησε η Αριστερά, είχε επικρατήσει όμως σε πολιτιστικό επίπεδο. Δεν ξέρω αν έχει γραφτεί κι αλλού, αλλά και αυτό το «επιχείρημα » είναι παρμένο κατευθείαν από το ναζιστικό ιδεολογικό οπλοστάσιο.

    Πρόκειται για μια εξελληνισμένη εκδοχή του περίφημου Kulturbolschewismus, του Χίτλερ.

    Με ένα σμπάρο οι ναζί χτυπάνε και την αριστερά και τους διανοούμενους,τους οποίους οι άξεστοι και κακιασμένοι άνθρωποι όλων των καταπιεστικών συστημάτων (να ταν μόνο ο Λυσασμένκο, καλά θάτανε) ζηλεύουν και φθονούν.

    Το γεγονός ότι τα σταλινικά γκουλαγκ ήταν στρατόπεδα εργασίας και θανάτου είναι άσχετο με τα εγκλήματα της δεξιάς στην Ελλάδα, τα οποία μάλιστα συνεχίζονται.

    Εντάξει, να τα ξεχάσουμε. Άλλωστε η έννοια Αριστερά είναι πολύ ασαφής. Έλα όμως που ο διαταραγμένος και ελληνοψεκασμένος Άδωνης, μας τα θυμίζει…Έλα που οι δολοφονίες συνεχίζονται από κράτος και παρακράτος και σήμερα… Έλα που οι βασανισμοί και τα λυντσαρίσματα στην Αστυνομία είναι καθημερινό φαινόμενο; Έλα που τα ίδια αυτά ονόματα που ακούγονται από την κατοχή, επιχειρούν γενοκτονία του λαού … Ε, όχι δε γίνονται όλα αυτά επειδή οι σταλινικοί στείλανε τον Σολζενίτσιν στα Γκουλάγκ.

    Η εκδοχή Σαραντάκου για την άρχουσα τάξη της Ελλάδας είναι σωστή από όλες τις απόψεις.

    Και δεν έχουμε δει τίποτε ακόμα.

  52. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    51 – «To γεγονός οτι τα σταλινικά γκουλάκ ήταν στρατόπεδα εργασίας και θανάτου, είναι άσχετα με τα εγκλήματα της δεξιάς στην Ελλάδα, τα οποία μάλιστα συνεχίζονται»

    Δεν είναι καθόλου άσχετα, η αντίδραση των λαών ήταν ίδια, απο απάθεια έως αποδοχή της κρατικής προπαγάνδας, κάτι που συνεχίζεται απο τους λαούς της Β. Κορέας, με τα εγκλήματα απο το σταλινικό καθεστώς, της Κίνας, του Ιράν, αλλα και απο τον ελληνικό λαό, μιά κι όπως λές (και συμφωνώ) τα εγκλήματα της δεξιάς συνεχίζονται. Η εκδοχή του Σαραντάκου είναι σωστή μόνο απο κομματική ή συναισθηματική άποψη, κατα τ΄άλλα είναι λάθος.

  53. Γς said

    49 @ Strata Stratoula

    Μόλις σας είδα.

    >Υπάρχει κάτι που δεν καταλάβατε, ή μήπως εγώ δεν σάς κατάλαβα;

    Όχι καλή μου.
    “Δεν καταλάβατε”, “δεν σας κατάλαβα”. Κανένα από αυτά.

    Ελεγα ότι αν διάβαζε τις αναρτήσεις μας εδώ θα έπεφτε απ τα σύννεφα βλέποντας ότι ακόμα δεν καταλάβαμε τίποτα για την αρρώστια μας. Αυτά που αυτός διέγνωσε απ την πρώτη στιγμή, 60 χρόνια πριν.

  54. BLOG_OTI_NANAI said

    51: Αγαπητέ Ιάκωβε
    Άνθρωποι που η ιδεολογία τους δεν επηρεάζει τον τρόπο που σκέφτονται, νομίζω ότι είναι ένα είδος που δεν υπάρχει.
    Οπότε, δεν με προσβάλει αυτό που γράφεις, αν και η φράση «συσκότιση λόγω ιδεολογίας», είναι νομίζω πιο βαριά από όσο μου πρέπει. Γενικά μου επιτίθεσαι με πολύ βαρείς χαρακτηρισμούς, σχεδόν με χαρακτηρίζεις νεοναζί ή χρυσαυγίτη και δεν ξέρω αν το κάνεις επίτηδες, ή αν δεν διάβασες ποτέ τίποτα από όσα έγραψα.

    Πιστεύω πως όταν κοιτάξεις με μεγαλύτερη ηρεμία αυτά που έγραψες, θα δεις ότι κι εσύ εκ μέρους μιας ιδεολογίας μιλάς. Έτσι είναι για όλους μας. Πηγάζει από μέσα μας και επηρεάζει την οπτική μας γωνία. Ίσα-ίσα που πιστεύω ότι αν κάποιος λέει για τον εαυτό του ότι δεν επηρεάζεται η γραφή και ο λόγος του από την ιδεολογία του, λέει ψέματα. Αν αναφέρθηκε περισσότερο στην ιστορία, είναι επειδή αυτό με αγγίζει περισσότερο από άλλα, διότι πολλές φορές, η ιστορία εμφανίζεται λόγω ιδεολογίας με μια μονομέρεια που διαστρέφει τα ιστορικά δεδομένα.

    Γράφεις:
    «η ταύτιση των Γερμανών ναζί της Κατοχής με την Αντίσταση είναι, για να χρησιμοποιήσω δική σου ορολογία, εθνοπροδοτικό και ανθελληνικό»

    Ασφαλώς. Το πιστεύω κι εγώ αυτό. Αυτό έλειπε. Ήθελα μόνο να ήξερα που είδες να ταυτίζω τους ναζί με τους αντιστασιακούς και με κατηγορείς;
    Μάλιστα στο μήνυμα #31 έγραψα: «μπορεί να πει κανείς ότι εδώ στην Ελλάδα ο πατριωτισμός γενικά, εκφράστηκε περισσότερο από την αριστερά» συμπλήρωσα όμως για το ιστορικά δίκαιο, να μην «παθαίνουμε αμνησία για τα ακραία διεθνιστικά κηρύγματα μιας μερίδας αριστερών«. Σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ οι απλοί αριστεροί του λαού έφτασαν σε επίπεδα ιδεολογικής ταύτισης με τον Στάλιν ή τον Μάο. Γι’ αυτό στο μήνυμα #32 συμπλήρωσα «δεν θεωρώ πραγματικότητα ότι υπήρχε περίπτωση στην αριστερά της κατοχής και του εμφυλίου να υπήρχαν μεγάλα ποσοστά μή χριστιανών«. Απόδειξη και οι Ριζοσπάστες της Επτανήσου, ο παπά-Νοδάρος, αλλά και ο παπα-Ξενάκης και άλλοι κληρικοί που ήταν αριστεροί και πατριώτες. Αυτό σημαίνει ότι η αριστερά εδώ στη χώρα μας είχε και κάποια πρόσθετα χαρακτηριστικά, τοπικά.

    Αυτό με το οποίο δεν συμφωνώ, ήταν κάτι πολύ συγκεκριμένο, όταν αναφέρθηκες στους:
    «τους εθνικισμούς τους και τις σημαίες και τις τρίχες»

    Και δεν μου άρεσε διότι είναι κλισέ και δεν συμβαδίζει ούτε με τη δική σου ιδεολογία. Η σημαία που είχαν οι δεξιοί, ήταν η ίδια ακριβώς που είχε το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ. Γιατί να βάζεις τη σημαία με κάποια συμφραζόμενα σαν να την προσδιορίζεις ως «τρίχες»; Με αυτό διαφωνώ. Επίσης, αν είσαι αριστερός, θα πρέπει να ξέρεις ότι γενικά η σημαία ως σύμβολο χρησιμοποιήθηκε πάρα πολύ από όλα τα καθεστώτα, άσχετα με το τι είχε επάνω. Διότι κάποιες φορές, τα κλισέ που ακούμε είναι ότι «οι παρελάσεις και οι σημαίες είναι του στρατό*αυλου Μεταξά και της Χούντας«, πράγμα που αποτελεί τεράστια ανιστόρητη βλακεία. Παρελάσεις, σημαίες και επίδειξη της δύναμης πυρός υπήρχε πάντα και παντού, από τους επαναστάτες της Γαλλικής Επανάστασης μέχρι και σε όλα τα αριστερά καθεστώτα.

    Επίσης έγραψες για μένα ότι:
    «Εσύ κι ο Φαήλος και η ναζί αβγή χρησιμοποιείτε κι άλλο κλισέ«.

    Αυτό είναι προσβλητική χοντράδα διότι η Χ.Α. είναι κόμμα με νεοναζιστική ιδεολογία. Εκτός αν ήθελες να χτυπήσεις όχι εμένα αλλά τα επιχειρήματα μου. Και πάλι όμως είναι χοντράδα. Επίσης, είναι ιδεολόγημα κάποιων αριστερών της προηγούμενη 15ετίας, τότε που ήθελαν για αντιπολιτευτικό σκοπό να ταυτίζουν με ακροδεξιό, κάθε άνθρωπο που δεν συμφωνούσε με όλες τις θέσεις τους.

    Επίσης γράφεις:
    «Οι Έλληνες μιλάνε πιο πολύ για Μακρόνησο παρά για γκουλάγκ, γιατί η Μακρόνησος συνέβηκε σε μας ενώ τα γκουλαγκ σε άλλους. Τόσο απλά.»

    Αυτό που λες έχει λογική και το δέχομαι.
    Το πρόβλημα είναι ότι πάρα πολλοί χρησιμοποίησαν τις διώξεις εκείνες ως ιδεολόγημα, και είδαμε κάποιους από αυτούς που μιλούσαν για τη Μακρόνησο να μπαίνουν στη φυλακή ως βολεμένοι κλέφτες του δημοσίου χρήματος.
    Βεβαίως, εσύ μπορεί να έχεις διαχωρισμένα τα γεγονότα και να ξέρεις ότι η ελληνική Μακρόνησος δεν δικαιώνει και την συνολική εφαρμογή της αριστερής ιδεολογίας σε όλο τον κόσμο. Επειδή όμως μου φάνηκε ότι γράφεις σαν η ελληνική ιστορία να δικαιώνει και την παγκόσμια αριστερά, έκανα την παρέμβαση για την ιστορική ισορροπία.

    Γενικά, το πρόβλημα μου είναι η μονολιθικότητα στην οποία παραπέμπει μια αναφορά σε «αριστερά» και «δεξιά». Εμένα μου τη δίνει να με λένε έτσι, κυρίως επειδή τα ονόματα αυτά θυμίζουν στράτευση με κόμματα.

    Και τέλος έγραψες ότι διαφωνείς με το ότι:
    «η Αριστερά, είχε επικρατήσει όμως σε πολιτιστικό επίπεδο»

    Ε, αγαπητέ Ιάκωβε, με αυτό δεν περίμενα να διαφωνείς! Ασφαλώς μου κάθονται στον λαιμό τα εθνικοπατριωτικά στο γνωστό πλαίσιο της ψηφοθηρίας, ανάμεσα στο κρασί και τη γουρουνοπούλα. Και το λέω εγώ που μου αρέσει να ανήκω στο ελληνικό έθνος και μου αρέσει πολύ η πατρίδα μου και θέλω βεβαίως όλοι οι άνθρωποι να αγαπούν τα έθνη τους και την πατρίδα τους και να συνεργαζόμαστε ειρηνικά.

    Αλλά ποια πλευρά από έντυπα, εφημερίδες, πανεπιστήμια κ.λπ., εδώ και 25 χρόνια, εμμένει και εστιάζει διαρκώς στις θεωρίες για τα «φαντασιακά έθνη» ή ότι είμασταν «οθωμανοί ελληνόφωνοι» που ήρθαν οι έμποροι και μας έφεραν τον Διαφωτισμό και μάθαμε ότι είμαστε «Έλληνες»; Από ποια πλευρά επιχειρήθηκε και επιχειρείται η εξαφάνιση της οποιασδήποτε προσφοράς του εξέχοντος για εμάς τους Έλληνες φαινομένου -έστω και ως πολιστισμικό- της θρησκευτικής πίστης; Από ποια πλευρά προέκυψαν τα στρογγυλέματα για «καλοπέραση» και «ελευθερία» επί Τουρκοκρατίας; Από ποια πλευρά προέκυψε το ισοζύγισμα της σφαγής της Τριπολιτσάς με σφαγές διάρκειας 500 ετών; Και πλήθος άλλων.

    Εγώ νομίζω δηλαδή ότι όλα αυτά προέκυψαν από την ηγεμονία ανθρώπων που έλεγαν ότι είναι αριστεροί.
    Βεβαίως, οι περισσότεροι αριστεροί του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, αν άκουγαν όλες αυτές τις ανιστόρητες διαστρεβλώσεις που υποτιμούν και ξεφτιλίζουν -όπως ο κάθε Νίκος Δήμου κάνει επί 25 χρόνια τώρα- κάθε προσφορά ανθρώπων που πέθαναν στον τόπο αυτό για ωραίες ιδέες, θα τον είχαν ταράξει στα γιούχα.

    Πάντως, αυτή την ακραία ισοπέδωση της ιστορίας, που πιάνει την εξαίρεση ή την ανθρώπινη αδυναμία και την μετατρέπει σε καθολική ιστορία, προσωπικά την αποδίδω στην αριστερά, έστω με τη μορφή που έλαβε τα τελευταία 25 χρόνια. Δεν ξέρω αν το έκαναν από σύνδρομο αντίδρασης στη χούντα ή στην ηγεμονία της δεξιάς, είτε από ακραίο διεθνισμό. Πάντως το έκαναν. Αν εσύ δεν τους λες «αριστερά» αυτούς, τότε πάω πάσο. Για μένα όμως, αυτή η διαστρέβλωση προήλθε από την ηγεμονία της αριστεράς. Η ευθύνη της δεξιάς ήταν και αυτή υπαρκτή, καθώς χρησιμοποίησε συχνά την ιστορία ως ιδεολογικό μοχλό και εργαλείο πλύσης εγκεφάλου. Όμως από αυτό, πήγαμε στην εντελώς αντίθετη πλευρά με νέα πλύση εγκεφάλου που θέλει να μας πείσει ότι είμαστε κάποια σκουπίδια χωρίς παρελθόν σε μια ασήμαντη γωνιά του πλανήτη. Με αυτή τη νοοτροπία όμως, πάμε σίγουρα για φούντο.

    Όσο για το σήμερα, πιστεύω ότι μια ηρωική μορφή του παρελθόντος ως παράδειγμα -και ηρωική μορφή δεν σημαίνει χωρίς ελαττώματα ή αδυναμίες- μπορεί να προσφέρει ένα σκίρτημα στην καρδιά μας που είναι φοβισμένη και βαριά από τα προβλήματα και το σκοτεινό μέλλον. Αυτή την ηρωική μορφή, ξέρω να την εκτιμήσω και μόνος μου. Δεν θέλω ούτε να μου την θάβει ο «αριστερός», ούτε και να την επαινεί με εργαλειακή νοοτροπία ο «δεξιός» με σκοπό να με πείσει ότι θα είμαι «ήρωας» αν σκύβω διαρκώς τη μέση μου για να μην χάσουν οι τράπεζες τα κέρδη τους και οι μιζαδόροι τις θέσεις τους. Για την «γενοκτονία του λαού» που αναφέρεις από την ηγετική τάξη, να είσαι σίγουρος ότι συμφωνούμε απόλυτα.

    Ξέρω ότι γράφω πολλά, αλλά έτσι μου βγαίνει, τι να κάνω;

  55. Βαγγέλης από τη Χίο said

    Κύριε Σαραντάκο καλημέρα.
    Εκτός από τον Κανόνη, άλλα συμβάντα ήταν η εν ψυχρώ δολοφονία από τους χωροφύλακες του Καμπανέλα μετά την παράδοσή του στον Κάμπο και των Μαυράκη και Πίττα στο Βαρβάσι.Αποκορύφωμα βέβαια της εμφυλιοπολεμικής κατάστασης της Χίου υπήρξε η έκπτωση του τότε Μητροπολίτη Χίου Ιωακείμ Στρουμπή το 1946.

  56. 54,
    Δε θέλω να κάνω κατάχρηση της φιλοξενίας του Νίκου Σαραντάκου, και δε θα πω πάρα πάρα πολλά. Απλώς πολλά 🙂
    Δεν είσαι ναζιστής Χαυγίτης, ούτε ο Φαήλος είναι (τουλάχιστον οργανωμένος), όμως χρησιμοποιείτε ένα κλισέ που είναι χρυσαυγίτικο και που δεν ισχύει. Επαναλαμβάνω ότι πρόκειται για την Ελληνική εκδοχή του Kulturbolschewismus του Χίτλερ. Επειδή δεν μπορούσε να την κατανοήσει ο ίδιος, που ήταν ένας άθλιος ζωγράφος, θεωρούσε τη μοντέρνα τέχνη και την προοδευτική πολιτιστική άνθηση του μεσοπολέμου στη Γερμανία σαν «πολιτιστικό μπολσεβικισμό».
    Ή άποψη που έχετε για «την ιδεολογική επικράτηση της Αριστεράς» είναι λάθος. Η λογική και η αλήθεια είχαν επικρατήσει, πρώτη φορά μετά από τον εθνικόφρονα και χουντικό Μεσαίωνα, και όχι παντού. Η αριστερά μάλιστα τα μεταπολεμικά χρόνια ήταν εκείνη που κυρίως δημιούργησε την Ελληνική κουλτούρα για την οποία είστε τόσο υπερήφανοι.

    Τώρα, το να πεις, ότι το Κρυφό σχολειό είναι μύθος, να πεις πως το «όλες οι γλώσσες προέρχονται από τα Ελληνικά «είναι μπούρδα και το ότι ο αρχάνθρωπος των Πετραλώνων είναι σύγχρονος ανατομικά άνθρωπος και μάλιστα Έλληνας είναι τρέλα, αυτό δε σε κάνει «ανθέλληνα» σε κάνει επιστήμονα και λογικό άνθρωπο.

    Εκείνο το τρίχες που είπα αφορά τη χρήση της σημαίας και των συμβόλων από την Ελληνική Δεξιά, που όπως και σε άλλες χώρες (κοίτα και τις Ουκρανίες) στον καιρό της κατοχής την χρησιμοποίησε για να κρύψει τα εγκλήματά της και το δοσιλογισμό της, στον καιρό της Τρομοκρατίας και της Μακρονήσου για να βασανίσει τον ελληνικό λαό και στη σύγχρονη εποχή σαν έναν καραγκιόζ μπερντέ για να κρύψει τις κλοπές και τα εγκλήματά της.

  57. […] […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: