Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Απεργία!

Posted by sarant στο 9 Απριλίου, 2014


 

Σήμερα έχει πανελλαδική απεργία. Απεργούν οι εργάτες, απεργούν οι υπάλληλοι, δεν κινούνται τα τρένα, κάνουν στάση εργασίας τα λεωφορεία, τα φαρμακεία είναι κλειστά, το ίδιο και τα σχολεία.  Απεργούν όμως τα ιστολόγια; Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν αδιανόητο, ας πούμε σε ένδειξη διαμαρτυρίας, ίσως για κάποιο πρόβλημα της μπλογκόσφαιρας, όπως είχε κάνει παλιά η ιταλική Βικιπαίδεια για να διαμαρτυρηθεί για ένα σχεδιαζόμενο μέτρο -που τελικά αποσύρθηκε. Αλλά συμμετοχή στην απεργία του «πραγματικού κόσμου»; Και με ποιο τάχα αίτημα –και σαν πίεση προς ποιον;

Επειδή δεν είναι προφανες οι απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα, το ιστολόγιο συνηθίζει, σε τέτοιες μέρες, να μην απεργεί αλλά να δημοσιεύει «απεργιακό άρθρο». Έτσι, και σήμερα, αντί να απεργήσω, θα λεξιλογήσω… για την απεργία, δηλαδή θα επιχειρήσω να σκιαγραφήσω την ιστορία της λέξης και του πράγματος. Οι ταχτικοί αναγνώστες μπορεί να αναγνωρίσουν κάποιες από τις παραπάνω φράσεις: το άρθρο που θα διαβάσετε δεν είναι καινούργιο αλλά είναι επανάληψη ενός παλιότερου άρθρου που ήδη έχω δημοσιεύσει άλλες τρεις φορές στο παρελθόν, πάλι σε μέρα γενικής απεργίας. Ωστόσο, για να μη διαμαρτυρηθούν οι ταχτικοί αναγνώστες που έχουν καλό θυμητικό, έχω αλλάξει (και προσθέσει) μερικά πράγματα σε σχέση με τα παλιότερα άρθρα.

Η απεργία θέλει εργάτες· βέβαια, σε παλιότερες εποχές υπήρχαν πολλά περιστατικά οργανωμένης διαμαρτυρίας δούλων ή δουλοπαροίκων, που ασφαλώς θα περιλάμβαναν και άρνηση εργασίας, αλλά αμφιβάλλω αν μπορούμε να τα χαρακτηρίσουμε «απεργίες». Βλέπω πάντως στη Βικιπαίδεια ότι στην αρχαία Αίγυπτο οι τεχνίτες που δούλευαν στην κατασκευή βασιλικών τάφων, στις δυτικές Θήβες της αρχαίας Αιγύπτου, διέκοψαν την εργασία τους στις 10 του μήνα Peret II (4 Νοεμβρίου), του έτους 1159 π.Χ., το 29ο έτος της βασιλείας του Φαραώ Ραμσή ΙΙΙ, διότι δεν τους είχε καταβληθεί για 18 ημέρες ο μισθός σε σιτηρά, και η διαμαρτυρία «πεινάμε» έχει καταγραφεί από τον γραφέα Amun-Nechet στον πάπυρο p1880 του αιγυπτιακού μουσείου του Τορίνου. Ωστόσο, τις απαρχές του πράγματος (των απεργιών) και των λέξεων που το περιγράφουν θα τις αναζητήσουμε στις αρχές του 19ου αιώνα

Βέβαια, μπορεί η λέξη να υπάρχει πριν από το πράγμα, με άλλη σημασία. Πάντως, η λέξη «απεργία» δεν μαρτυρείται στα αρχαία ελληνικά –υπάρχει όμως, στον Ησύχιο, τον λεξικογράφο του 6ου αιώνα μ.Χ., η λέξη «απεργός», με τη σημασία «αργός». Όσο για τις σημερινές σημασίες, η λέξη «απεργία» σύμφωνα με το ετυμολογικό λεξικό Μπαμπινιώτη καταγράφεται το 1889, ενώ το ρήμα «απεργώ» από το 1886. Όπως θα δούμε, οι πληροφορίες αυτές, αν ισχύουν και στη νεότερη έκδοση του λεξικού, που δεν την έχω, είναι λαθεμένες.

Να μου επιτρέψετε να κάνω ένα μικρό διάλειμμα και να γκρινιάξω: οι χρονολογίες πρώτης εμφάνισης λέξεων που δίνει στα λεξικά του ο Μπαμπινιώτης είναι όλες αντιγραμμένες από τη Συναγωγή νέων λέξεων που είχε εκδώσει το 1900 ο Στέφανος Κουμανούδης. Αυτό έχει σαν συνέπεια ότι όποιες λέξεις δεν τις συμπεριέλαβε ο Κουμανούδης ή όποιες εμφανίστηκαν μετά το 1900, δεν χρονολογούνται. Επίσης, ο Κουμανούδης ήταν μεν πολύ αξιόλογος άνθρωπος και μπροστά από την εποχή του, αλλά από τότε έχουν περάσει 114 χρόνια –θέλω να πω, ένα λεξικό που έχει κάνει τόσες επανεκδόσεις θα μπορούσε να αναθέσει σε έναν νεαρό γλωσσολόγο να αναδιφήσει τα σώματα κειμένων και να προσδιορίσει πολύ πιο ακριβείς ημερομηνίες πρώτης εμφάνισης των λέξεων. Το ίδιο θα μπορούσε να κάνει κι ένας δημόσιος φορέας όπως το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας που εκδίδει και το ΛΚΝ, αν και με την περικοπή των αποσπάσεων τέτοιες πολυτέλειες δεν ξέρω αν υπάρχουν. Αλλά ας σταματήσω τη γκρίνια.

Λοιπόν, η χρονολόγηση του Μπαμπινιώτη είναι λαθεμένη, διότι το 1883 ο Εμμανουήλ Λυκούδης κυκλοφόρησε, στην Ερμούπολη, που ήταν το πρώτο βιομηχανικό κέντρο του νεοελληνικού κράτους, βιβλίο με τίτλο «Η εν Ελλάδι βιομηχανία και αι απεργίαι υπό την έποψιν της νομοθεσίας και της πολιτικής οικονομίας». Και για να γράφεται βιβλίο για τις απεργίες, φως φανάρι ότι η λέξη έχει μερικά χρόνια ιστορίας πίσω της.

Πόσα χρόνια; Και, ποια ήταν η πρώτη απεργία που έγινε στην Ελλάδα; Σύμφωνα με την Ιστορία της Νεότερης Ελλάδας του Γ. Κορδάτου, το βιβλίο του Λυκούδη γράφτηκε ακριβώς σαν απάντηση στις πρώτες μεγάλες απεργίες που οργανώθηκαν στη Σύρα. Πρώτη ήταν η απεργία των εργατών του ναυπηγείου, τον Φεβρουάριο του 1879, και δεύτερη, πιο μαχητική, η απεργία των βυρσοδεψεργατών, λίγο αργότερα.

Η συριανή εφημερίδα «Πατρίς» γράφει για την πρώτη από τις απεργίες αυτές: «Έν βήμα έτι προς την πρόοδον! Έχομεν εν Σύρω απεργίαν τετρακοσίων περίπου εργατών. Το Ναυπηγείον αργεί». Η πρώτη αυτή απεργία στάθηκε νικηφόρα αλλά όχι για πολύ: οι εργοδότες υποχώρησαν αλλά στα κρυφά έφεραν εργάτες από άλλα νησιά και ένα μήνα αργότερα πάτησαν το λόγο τους. Η δεύτερη απεργία, των εργατών των βυρσοδεψείων, είχε αιτήματα: α) να αυξηθούν οι μισθοί για να αντισταθμιστεί η υποτίμηση, και β) να πληρώνονται σε γερό νόμισμα (πληρώνονταν σε ρώσικο νόμισμα, που είχε μόλις υποτιμηθεί), γ) να καταργηθεί η κουτουράδα ( = κατ’ αποκοπή εργασία), δ) να ισοκατανέμεται η δουλειά ώστε να μη μένουν κάποιοι άνεργοι, ε) να μειωθούν οι ώρες εργασίας (ήταν 12ωρο) και στ) να καταργηθεί η δίωρη υποχρεωτική απλήρωτη εργασία της Κυριακής. Η απεργία αυτή ήταν πολύ μαχητική, κάποιοι απεργοσπάστες έφαγαν γερό ξύλο, η αστυνομία έκανε επέμβαση, τελικά όμως οι εργοδότες υποχώρησαν στα περισσότερα αιτήματα.

Ο Λυκούδης, που ήταν πρωτοδίκης Σύρου, έγραψε αμέσως πύρινα άρθρα κατά των απεργιών, και 4 χρόνια αργότερα τύπωσε το βιβλίο του, στο οποίο καταδικάζει τις απεργίες ως «αντικοινωνικές» εκδηλώσεις. Ως το 1883 που γράφει ο Λυκούδης το βιβλίο φαίνεται ότι οι απεργίες είχαν εξαπλωθεί και στην Αττική, διότι στον πρόλογο διαβάζουμε: «Το ατυχές εν τούτοις της Σύρου παράδειγμα δεν ίσχυσεν να αποτρέψει ομοίας αποπείρας, διότι κατά το έτος τούτο [1883] αι των εργατών συστάσεις προς απεργίαν αποτελούσιν εν Πειραιεί, Αθήναις και Λαυρεωτική την ημερησίαν διάταξιν εν τη εξελίξει της νεαράς αρτιπαγούς και κλονιζομένης έτι… βιομηχανικής παραγωγής του ημετέρου έθνους».

Όμως, ίσως να υπήρχαν και παλιότερα απεργίες που δεν έχουν καταγραφεί ή έστω προσπάθειες για απεργίες. Η λέξη, πάντως, πιθανώς μαρτυρείται ακόμη νωρίτερα. Το 1869, όπως γράφει ο Γ. Κορδάτος, μοιράστηκε δωρεάν σε όλες τις πόλεις όπου υπήρχαν βιομηχανικές επιχειρήσεις, ένα φυλλάδιο με τον τίτλο: «Εγκόλπιον του Εργατικού Λαού» ή «Συμβουλαί προς τους χειρώνακτας». Το φυλλάδιο αυτό είχε εκδοθεί από την «Εταιρεία των φίλων του Λαού» και ήταν μετάφραση μιας γαλλικής μπροσούρας του Th. H. Barrau, που είχε τον τίτλο: «Conseils aux ouvriers». Ο μεταφραστής της Ν. Δραγούμης είχε αλλάξει σε πολλά σημεία το γαλλικό κείμενο για να το προσαρμόσει στις ελληνικές συνθήκες. Στο βιβλίο αυτό, αφού πρώτα δίνονται στους εργάτες (χειρώνακτες τους αποκαλεί) διάφορες ηθικοπλαστικές συμβουλές, αναλύονται οι βλαβερές συνέπειες της αργίας, και μετά περνάμε στο σημείο που μας ενδιαφέρει:

«Αλλά πλην της ακουσίας αργίας επέρχεται και η εκούσια (απεργία) συνήθως εν Γαλλία και μάλιστα εν Αγγλία, σπανιωτάτη δε ευτυχώς παρ’ ημίν εννοώ δε την εκ συμφώνου και διά μιας αποχήν των ομοτέχνων χειρωνακτών από της εργασίας, οσάκις αξιώσιν ανώτερα ημερομίσθια, αποποιούνται να παραδεχθώσι την υπό της εξουσίας οριζόμενην ανατίμησιν» (σ. 122-123). Και συνεχίζει: «Δεν είναι ίδιον αγαθού πολίτου να παραβαίνει τον νόμον. Και κακός αν είναι ο νόμος πρέπει να υποτασσώμεθα εις αυτόν και μόνον διά θεμιτών τρόπων να επιζητώμεν τη διόρθωσιν. Πλην δε της προσβολής του νόμου και της προσβολής του συμφέροντος του χειρώνακτος, προκύπτει εκ της εκουσίας αργίας (απεργίας) και άλλο ατόπημα. Οι εργάται και οι εργοστασιάρχαι διαιρούνται εις δύο πολέμια στρατόπεδα και θεωρούντες αλλήλους ως εχθρούς επιθυμούσιν ο εις του άλλου τη ζημίαν, το οποίον και ασύμφορον και αντιχριστιανικόν είναι…» (σ. 123 – 124).

Επειδή δεν έχω κάνει αυτοψία στο κείμενο, έχω μια μικρή επιφύλαξη μήπως η λέξη σε παρένθεση «(απεργία)» είναι προσθήκη του Κορδάτου. Αν είναι έτσι, η παλιότερη ανεύρεση μένει το 1879, δηλαδή δέκα χρόνια νωρίτερα  απ’ όσο λέει ο Μπαμπινιώτης· αλλιώς, η παλιότερη ανεύρεση είναι από το 1869, είκοσι χρόνια νωρίτερα.

Απεργίες υπάρχουν πολλών ειδών. Η σημερινή είναι «γενική», «πανελλαδική» και «πανεργατική» επειδή κηρύσσεται από τη συνομοσπονδία των εργατών. Έχουμε ακόμα προειδοποιητική απεργία, απεργία διαμαρτυρίας, απεργία συμπαράστασης, πολιτική απεργία. Ανάλογα με τη διάρκειά της, έχουμε εικοσιτετράωρη απεργία, 48ωρη απεργία, τριήμερη απεργία, απεργία διαρκείας. (Αν η διάρκεια είναι μικρότερη από μία εργάσιμη ημέρα, μιλάμε για «στάση εργασίας»). Σε αντιδιαστολή με τη γενική απεργία, έχουμε την κλαδική απεργία, ενώ στο ΛΚΝ βρίσκω ότι «κυλιόμενη απεργία» είναι εκείνη «που πλήττει με τη σειρά τα διάφορα τμήματα μιας επιχείρησης, μιας υπηρεσίας κτλ.» -ωστόσο, μπορεί κανείς επίσης να μιλήσει για χρονικά κυλιόμενη απεργία, π.χ. 24ωρη κυλιόμενη. Υπάρχει επίσης και η «παράνομη και καταχρηστική απεργία», ύστερα από δικαστική απόφαση. Η φράση κοντεύει να γίνει κλισέ, αν και υποθέτω πως θα υπάρχουν παράνομες απεργίες που δεν είναι καταχρηστικές, ίσως και το αντίστροφο.

Στη λευκή απεργία, οι απεργοί προσέρχονται στο χώρο εργασίας αλλά δεν εργάζονται. Ο Μπαμπινιώτης λημματογραφεί ως «απεργία ζήλου» τη σχολαστική, κατά γράμμα τήρηση των κανόνων, έτσι ώστε να επιβραδύνεται ο ρυθμός της εργασίας, που μπορεί να είναι αποτελεσματική σε ορισμένους κλάδους -είναι το αγγλικό work-to-rule, υποθέτω. Σε παλιές εφημερίδες βρίσκει κανείς αναφορές σε ‘φοιτητικές απεργίες’, σήμερα όμως ο όρος δεν χρησιμοποιείται. Με μεταφορική σημασία, έχουμε την απεργία πείνας (κάποτε: και δίψας), την αποχή από τη σίτιση σε ένδειξη έντονης διαμαρτυρίας.

Οι δημοσιογράφοι και τα μέσα ενημέρωσης απέργησαν χτες (και γι’ αυτό σήμερα δεν θα κυκλοφορήσουν εφημερίδες). Έτσι, χτες το βράδυ μείναμε χωρίς δελτία ειδήσεων: επιτέλους, μια μέρα χωρίς προπαγάνδα και τηλεπαράθυρα. Παρόμοιο αίσθημα ανακούφισης δοκίμασε πριν από 130 χρόνια και ο Γεώργιος Σουρής, όταν μια ωραία Δευτέρα δεν είχαν εκδοθεί οι εφημερίδες λόγω της απεργίας των τυπογράφων. Αυτό έγινε το 1882 και το ποίημα δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Μη χάνεσαι” (με την οποία συνεργαζόταν ο Σουρής πριν αρχίσει να βγάζει τον Ρωμηό). Ολόκληρο το ποίημα το βρίσκετε στον παλιό μου ιστότοπο. Εδώ παραθέτω τις τέσσερις πρώτες στροφές, με κάποια σχόλια μέσα σε αγκύλες.

Απεργία
του Γ. Σουρή

Από εφημερίδες γλιτώσαμε μια μέρα
δεν μάθαμε καινούργια και του Χαβά ειδήσειςּ                    [το πρακτορείο Havas]
μα τι ευλογημένη εκείνη η Δευτέρα!
δεν άκουες μουρμούρες κι αγρίας συζητήσεις.
Εις όλους ησυχία και άφωνη γαλήνη…
δεν χάνεται ο κόσμος αδιάβαστος αν μείνει.

Δεν μάθαμε τι νέο στην Αίγυπτο συνέβη,                 [Επέμβαση αγγλογάλλων στην Αίγυπτο]
δεν μάθαμε τι είπε ο Δούφφεριν στην Πύλη,             [ο μαρκήσιος Dufferin, πρεσβευτής της Μ. Βρετανίας στην Πόλη]
τι τάχα ο Τρικούπης στο νου του μαγειρεύει,
και αν στρατό δικό μας στην Αίγυπτο θα στείλει.
Δεν μάθαμε τι τρέχει και εις την έξω σφαίρα,
δεν μάθαμε ακόμη τι τρέχει κι εδώ πέρα.

Δεν μάθαμε ποιος ήλθε από την Εσπερία                                    [οι εφημερίδες δημοσίευαν ταχτικά τις αφίξεις ξένων…]
κι εις ποιο Ξενοδοχείο επήγε να καθίσει,
δεν μάθαμε πως φεύγει του τάδε η κυρία,                                    […τις αναχωρήσεις για το εξωτερικό]
ποιος έφερε καινούριους συρμούς απ΄ το Παρίσι!                 […την καινούργια πραμάτεια των εμπόρων]
Ποιος πήγε τα λουτρά του στην Αιδηψό να κάμει,                 […τις αναχωρήσεις για διακοπές]
και τίνος εγινήκαν ομογενούς οι γάμοι.

Δεν είδαμε και άρθρα μακροσκελών σελίδων,
ελείψανε οι πόνοι κι οι πατριωτισμοί,
τα βάραθρα, η φρίκη, το μέλλον των ελπίδων,
το πνίξιμο του έθνους και οι κατακλυσμοί.
Εγλίτωσαν και πένες, χαρτιά και καλαμάρια
από καλαμαράδων παντοτεινή αγγάρια.

 

Αυτή η απεργία των τυπογράφων ήταν μια από τις πρώτες στην Ελλάδα. Φυσικά, σε άλλες χώρες είχαν συμβεί απεργίες νωρίτερα και σε άλλες γλώσσες η αντίστοιχη λέξη είναι ακόμα παλιότερη.

Στα αγγλικά, η απεργία είναι strike, που θα πει χτύπημα (και έχει κι άλλες χίλιες δυο σημασίες). Η σημασία της απεργίας καταγράφεται από το 1810, λέει το OED. Στα γαλλικά, η απεργία είναι grève, και σύμφωνα με το ATILF καταγράφεται από το 1805 –όμως πιο πολύ ενδιαφέρον έχει η ετυμολογία της λέξης. Στις όχθες του Σηκουάνα, εκεί που είναι σήμερα το Δημαρχείο του Παρισιού, ήταν μια πλατεία που ονομαζόταν Place de la Grève –grève θα πει περίπου όχθη, ή μάλλον η επίπεδη, αμμουδερή και χαλικοστρωμένη όχθη ποταμού ή ακρογιαλιά (συγγενική πρέπει να είναι η λέξη gravat, αμμοχάλικο). Η πλατεία είχε γίνει στέκι όπου μαζεύονταν οι εργάτες, κυρίως οικοδόμοι, περιμένοντας να περάσει μάστορας να τους πάρει για δουλειά. Και όταν οι λιθοξόοι απέργησαν, ζητώντας αύξηση, αποκάλεσαν, μεταξύ τους, στην αργκό τους, faire grève την πράξη τους. Όπως λέει ένα κείμενο της εποχής: « Les tailleurs de pierre ont décidé entre eux de faire, demain lundi, ce qu’ils appellent «grève» (c’est-à-dire de quitter l’ouvrage) pour demander de l’augmentation ». (Οι λιθοξόοι αποφάσισαν μεταξύ τους να κάνουν αύριο Δευτέρα, grève, όπως το λένε, δηλαδή να εγκαταλείψουν τη δουλειά, για να ζητήσουν αύξηση).

Από την πλατεία πλάι στον Σηκουάνα το 1805 στα ναυπηγεία της Ερμούπολης το 1879 και στους δρόμους της Αθήνας το 2013 –απεργία τότε και τώρα, και ο αγώνας συνεχίζεται!

 

146 Σχόλια to “Απεργία!”

  1. Αρκεσινεύς said

    Είμαι απεργοσπάστης σήμερα στο ιστολόγιο.

    Υπάρχει και η λευκή απεργία.

  2. spiral architect said

    Τι απεργία ρε! Το στουρνάρι, το αντώνι και το βαγγέλι τα ρωτήσατε; Αφού σήμερα βγαίνουμε στις αγορές! 👿

  3. Πάνος με πεζά said

    Όλοι εδώ, ε; ΓΙΑΟΥΡΤΙΑ ΚΑΙ ΠΑΣΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΤΕΣ ! 🙂

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα… απεργοσπαστικά σχόλια!

  5. Ορεσίβιος said

    Νικοκύρη, να συμβάλλω κι εγώ στην αναζήτηση των πρώτων αναφορών για τις απεργίες στην Ελλάδα. Βόλος 1882!
    Απόσπασμα από το ανέκδοτο βιβλίο μου «Το κόκκινο κουρέλι»: «…Οι πρώτοι που δίδαξαν στο Βόλο τη χρήση του όπλου της απεργίας, ήσαν οι Ιταλοί εργάτες που ήρθαν στην πόλη στις αρχές του Νοέμβρη του 1882 κι έπιασαν δουλειά στην Εταιρία που κατασκεύαζε το Σιδηρόδρομο. Η πόλη και η ευρύτερη περιοχή είχε προσαρτηθεί στην ελληνική επικράτεια πριν ένα χρόνο ακριβώς, στις 2 Νοεμβρίου 1881, με τη Συνθήκη του Βερολίνου. Διευθυντής των έργων ήταν ο Ιταλός μηχανικός Εβαρίστο ντε Κίρικο, ο Κυρίκος όπως τον έλεγαν οι Βολιώτες, ο πατέρας του γνωστού ζωγράφου Τζόρτζιο ντε Κίρικο, που γεννήθηκε εδώ.
    Οι εργάτες λοιπόν αυτοί, με το που πάτησαν το πόδι τους στο Βόλο σκάρωσαν την πρώτη απεργία, αρχές Δεκέμβρη του 1882. Στην απεργία αυτή των «ξεσκολισμένων» Ιταλών εργατών, πήραν θέλοντας και μη «το βάπτισμα του πυρός» και οι ανίδεοι ακόμη απ’ αυτά Βολιώτες εργάτες.
    Αιτία της απεργίας ήταν η αθέτηση της συμφωνίας εκ μέρους της Εταιρίας να πληρώνει τους εργάτες με φράγκα. Η απεργία αιφνιδίασε τους υπευθύνους του Σιδηροδρόμου. Έστειλαν μάλιστα επιστολή στις εφημερίδες, όπου προσπαθούσαν να δικαιολογηθούν και ισχυρίζονταν ότι οι υποκινητές της απεργίας ήταν «μυστικοί πράκτορες ξένων συμφερόντων».

  6. spiral architect said

    Εγώ είμαι δικαιολογημένος. 😐
    (ασθενής γαρ)
    Όλοι κάτω, εμείς κρατάμε τσίλιες …

  7. Πάνος με πεζά said

    Αλήθεια, το συνθετικό «-σπάστης» σε πόσες ελληνικές λέξεις υπάρχει; Εμένα, εξόν από το ριζοσπάστη και τον απεργοσπάστη δε μου έρχεται άλλη (π.χ. ο διασπαστής έχει διαφορετικό τονισμό). Μπορείτε να βοηθήσετε;

  8. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Διαθεσιμότητα -Ανεργία – Απεργία
    Μέχρι τις εσχατιές τής » διαόλου μάνας», έφτασε η διαθεσιμότητα:

    Τέσσερις εργαζόμενοι του Νοσοκομείου Ιεράπετρας (οι δύο οδηγοί ασθενοφόρου και οι δύο νυχτοφύλακες) έχουν τεθεί από σήμερα σε διαθεσιμότητα (δηλ. καθεστώς αναμονής προς απόλυση), μαζί με εκατοντάδες συναδέλφους τους σε όλη τη χώρα. Τι κι αν είναι οι μοναδικοί υπάλληλοι σε αυτές τις θέσεις και η απομάκρυνσή τους αποτελεί ένα ακόμα ισχυρότατο χτύπημα στη λειτουργία του καταρρέοντος νοσοκομείου μας; Τι κι αν μένουν 40.000 άνθρωποι χωρίς δυνατότητα νοσοκομειακής διακομιδής και ένα ολόκληρο νοσοκομείο χωρίς φύλαξη; Τι κι αν πετιούνται κι άλλοι εργαζόμενοι στην ανεργία;

    http://104fm.gr/all-news/opinion/73-articles/8520-no-availability-dismissal-of-worker-in-ierapetra-hospital-no-transfer-of-staff.html

    http://www.cretalive.gr/crete/view/enwnoun-tis-dunameis-tous-gia-to…-nosokomeio/155450

  9. sarant said

    5: Πολύ ενδιαφέρον, ευχαριστώ!

    7: Στο Αντίστροφο λεξικό υπάρχουν επίσης: αμυγδαλοσπάστης, κεφαλοσπάστης, καρυδοσπάστης, κοκαλοσπάστης, ειδωλοσπάστης. Σπάνιες όλες, ενώ συχνότερα είναι κάποια λόγια αντίστοιχα σε -θραύστης.

  10. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    http://www.cretalive.gr/crete/view/enwnoun-tis-dunameis-tous-gia-to…-nosokomeio/155450

  11. «γ) να καταργηθεί η κουτουράδα ( = κατ’ αποκοπή εργασία)»

    Στη δεκαετία του ’60 που έχω υπόψη μου, ο εργοδότης που απασχολούσε εργατικό προσωπικό, μπορούσε να συμφωνήσει μαζί τους μια «εργολαβία». Δηλαδή, να διεκπεραιώσουν μια συγκεκριμένη εργασία, δουλεύονταν με ταχύτερους ρυθμούς, και μετά να φύγουν νωρίτερα πριν να συμπληρώσουν το ωράριό τους. Δεν γνωρίζω αν αυτό γινεται και σήμερα.

  12. # 2

    Σιγά το πράμα !

    Εμείς, οι Κυψελιώτες, βγαίνουμε καθε Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή στις λαϊκές αγορές της γειτονιάς μας και δεν το κάνουμε είδηση 1

  13. # 5

    Κάπου τα έχω ξαναδιαβάσει αυτά, νομίζω στο περιοδικό γεωτρόπιο που έβγαζε η Ελευθεροτυπία

    η αποχή από το σεξ που δίδαξε ο Αριστοφάνης δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί απεργία αφού λόγω προστριβών έλειπε το συναισθηματικό στοιχείο ;

  14. spiral architect said

    @11: Κι εγώ όταν ξεκίνησα να δουλεύω στο μελετητικό τεχνικών εταιρειών, γνώρισα το schedule plan. Ναι μεν ήμουν μισθωτός, (ελάχιστοι μηχανικοί ή/και τεχνικοί δούλευαν τότε με μπλοκάκι) αλλά δεν είχα σαφές ωράριο, αρκεί να ήμουν χρονικά μέσα στις «μπάρες» που καθόριζε ο προγραμματισμός. Εργολαβία λέγαμε την ανάθεση καθηκόντων σε εξωτερικό συνεργάτη-ες με μπλοκάκι.

    Μετέπειτα που δούλεψα σε μια φάμπρικα, (απ’ τις μεγάλες ελληνικές) εργολαβία αποκαλείτο το σπάσιμο του εργατικού δυναμικού της φάμπρικας και η «ένταξή» του σε υπεργολάβους-υπαλλήλους της φάμπρικας. Έτσι εμφανιζόταν ένα εργοστάσιο με δυναμικότητα κοντά στα 500 άτομα, με τριπλή βάρδια να απασχολεί μόνο 20 άτομα με εξαρτημένη απ’ αυτό εργασία (υπεργολάβους-υπαλλήλους + διοικητικούς) και οι υπόλοιποι τεχνικοί κι εργάτες να ανήκουν στους υπεργολάβους.
    Ευνόησε και η νομοθεσία που είχε περάσει τότε η κυβέρνηση Μητσοτάκη … 😉

  15. sarant said

    14: Οι υπεργολάβοι ήταν ad hoc εταιρείες ή προϋπήρχαν;

  16. Πέπε said

    > > στ) να καταργηθεί η δίωρη υποχρεωτική απλήρωτη εργασία της Κυριακής.

    Αυτόν το θεσμό τον πληροφορήθηκα από το «Ταμπάκικο» του Κώστα Καλατζή (εκτενές διήγημα από την ομώνυμη συλλογή). Πρέπει να στηριζόταν σε μια απίστευτα οπισθοδρομική -σχεδόν πρωτόγονη- αντίληψη ευγνωμοσύνης προς τον Αφέντη.

    Τον Καλατζή και το Ταμπάκικο, αν δεν τον ξέρετε, τον συνιστώ εκθύμως. Εξαιρετικός σύγχρονος λογοτέχνης, δίνει νέα πνοή στην παραδοσιακή διηγηματογραφία. Τον ανακαλυψα τυχαία σε βιβλιοπωλείο της πατρίδας του, της Σάμου, και νομίζω ότι είναι πολύ λίγο γνωστός παραέξω. Αδίκως. Αργότερα ίδρωσα να ξαναβρώ τα βιβλία του στην Αθήνα για να τα κάνω δώρα.

  17. Alexis said

    #5: Πολύ ενδιαφέρον Ορεσίβιε! Και είχα πάντα την απορία πως συνέβη και γεννήθηκε στο Βόλο ο Ντε Κίρικο.
    Και κάτι ψιλοάσχετο: Προ καιρού άκουσα τη λέξη «κύρκος» που δεν τη γνώριζα βέβαια, παρά μόνον ως επώνυμο. Όταν ρώτησα μου εξήγησαν ότι έτσι αποκαλούσαν σε κάποια χωριά της Ηπείρου τον τελάλη που μέχρι πριν από λίγα χρόνια έβγαινε για να διαλαλήσει στο χωριό κάποια είδηση. Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι ότι τα συγκεκριμένα χωριά ήταν 100% αρβανιτόφωνα μέχρι πρόσφατα. Παρ’ όλα αυτά οι Αρβανίτες κάτοικοί τους είχαν υιοθετήσει τον ελληνικότατο «κήρυκα», λέξη αρχαιοελληνική μάλιστα, και είχαν πλάσει τον «κύρκο». (η ορθογραφία δική μου, επηρεασμένη από το γνωστό επώνυμο, γιατί δεν το ‘χω δει και πουθενά γραμμένο. Κανονικά θά ‘πρεπε να γραφτεί «κήρκος»!)

    Και μια που το θέμα το ποστ είναι η απεργία:

  18. Γς said

    9:
    >ενώ συχνότερα είναι κάποια λόγια αντίστοιχα σε -θραύστης.

  19. sarant said

    16-17: Μαθαίνουμε πράγματα, ευχαριστώ!

  20. Maria And. said

    «απεργίες που οργανώθηκαν στη Σύρα».
    Η Σύρος λεγόταν και Σύρα;

    «Το Ναυπηγείον αργεί».
    θα λέγαμε δηλαδή πως Το Ναυπηγείο αργεί και το Το ναυπηγείο απεργεί είναι το ίδιο; και το ίδιο σωστά;

    ευχαριστώ.
    καλή συνέχεια… κυρίως σε εμάς τους..υπάλληλους γραφείου ιδιωτικού τομέα.. που δεν έχουμε καν θέμα επιλογής!

  21. Maria And. said

    «απεργίες που οργανώθηκαν στη Σύρα».
    Η Σύρος λεγόταν και Σύρα;

    «Το Ναυπηγείον αργεί».
    θα λέγαμε δηλαδή πως Το Ναυπηγείο αργεί και το Το ναυπηγείο απεργεί είναι το ίδιο; και το ίδιο σωστά;

    ευχαριστώ.
    καλή συνέχεια… κυρίως σε εμάς τους..υπάλληλους γραφείου ιδιωτικού τομέα.. που δεν έχουμε καν θέμα επιλογής!

  22. Γς said

    12:
    Οντως, καθε Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή στις λαϊκές αγορές της Κυψέλης, πολλά ψώνια
    😉

  23. 20-21 Σύρα, θαρρώ, είναι η Ερμούπολη.

  24. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @13 β,

    ή στον Ιωάννου ή στον Ταχτσή (μπορεί και …Κουμανταρέα!) είχα διαβάσει ότι την Μεγάλη Εβδομάδα απεργούσαν (απεργούν;) οι πόρνες της οδού Αθηνάς. Χαράς ευαγγέλια, βέβαια, για τ’ … αγόρια.

    Δεν μπορώ να επιβεβαιώσω ότι κάτι τέτοιο ισχύει, λόγω ανυπαρξίας σχέσεων με τον συγκεκριμένο εργασιακό κλάδο.

  25. munich said

    @20
    και γιατί δεν έχετε «καν θέμα επιλογής»; γιατί δεν είστε εργάτες;
    από,τι διαβάζουμε από τον ιδωτικό τομέα ξεκίνησαν οι απεργίες …ίσως από κάποιους που τόλμησαν να θυσιάσουν τον ατομικό επιούσιο του σήμερα για τον συλλογικό επιούσιο του αύριο
    (και για να προλάβω τυχόν προσωπικά σχόλια δεν εργάζομαι σε σχέση μισθωτής εργασίας)

  26. spiral architect said

    @15: Ad hoc φυσικά, τουλάχιστον εκεί. Ουσιαστικά όλοι οι εργαζόμενοι ήταν κάποτε με σχέση εξαρτημένης εργασίας απ’ τον ιδιοκτήτη. Μετέπειτα η ιδιοκτησία «έφτιαξε» εργολάβους κάποιους «κατάλληλους» 😉 εργαζόμενους και πέρασε την υποστηρικτική λειτουργία του εργοστασίου μαζί με το «νέο» προσωπικό απ’ τον ιδιοκτήτη στους εργολάβους. Μέχρι να αποχωρήσω πέρασε σταδιακά και η παραγωγή σε αντίστοιχους εργολάβους.
    Μιλάμε για την Ελλάδα του ’90 όπου τότε αντίστοιχες βιομηχανίες στο Βέλγιο και στη Γερμανία -εξ όσων γνώριζα- δεν δούλευαν με εργολάβους.
    Αν αναρωτιέσαι περί του συνδικαλισμού σε κείνη τη φάμπρικα; Ούτε καν εργοδοτικός!

  27. Νέο Κid said

    Μου κανει εντύπωση πάντως, η ακρίβεια στο χρον. προσδιορισμό της Αιγυπτιακής απεργίας αντιπείνας. -τι ζητάνε; αύξηση; Οχι! Μείωση. (σε καμτσικιές. 🙂 ) μπαη δε γουέη, από τον μεγάλο σάιφάιτζήνιους Αρθουρ Κλαρκ μαθαίνουμε πως το πρώτο ανθρώπινο κατασκεύασμα που έσπασε το φράγμα του ήχου ήταν το μαστίγιο!

  28. Γς said

    15:
    Υπεργολάβοι και πως τους είχα μπερδέψει με τους υπερεργολάβους

  29. Μαρία said

    Για να θυμηθούμε τα νιάτα μας.

    Οι χαφιέδες κατεβήκαν σ’ απεργία, τους ταράξαν στην υπερωρία.

  30. Κύρκος εγώ ξέρω ότι είναι βαφτιστικό όνομα, από το Κυριάκος. Υπάρχει και μεσαιωνικό Κύρικος; διαβάζω αλλού.

  31. Μαρία said

    30
    Απ’ τον Ιταλό Chirico.
    Ξέρουμε και τον άλλον με ι, το κιρκινέζι 🙂

  32. Υπάρχει άγιος Κήρυκος και η μητέρα του η Ιουλίττα (http://en.wikipedia.org/wiki/Saint_Julietta). Το επώνυμο Κύρκος είναι πολύ γνωστό στα Γιάννενα, παλιότερα ήταν και βαφτιστικό (και με τον τύπο Κύρκας, κυρίως στην Κόνιτσα). Νομίζω όμως ότι η σύνδεση με τον μικρό Κήρυκο είναι εκ των υστέρων εξήγηση.παρετυμολογική.

  33. Theban said

    Αυτό το «παράνομη και καταχρηστική» το έχω απορία κι εγώ. Πρόκειται για δύο διαφορετικούς χαρακτηρισμούς που πρέπει να κρίνει το δικαστήριο ή είναι μια διπλή διατύπωση νομικής γλώσσας;
    Στα αγγλικά νομικά κείμενα, πολλαπλοί χαρακτηρισμοί είναι πολύ συνηθισμένοι πχ «over and above».
    Ας μας διαφωτίσει κάποιος νομικός.

  34. odinmac said

    Έχω ακούσει για δύο ακόμα «είδη» απεργίας.
    Το πρώτο (στην Ιαπωνία εάν δεν κάνω λάθος), είναι αυτό που οι υπάλληλοι φοράνε μια λευκή ( ή κίτρινη; ή μαύρη;) κορδέλα στο κεφάλι και δουλεύουν κανονικά.
    Το δεύτερο «είδος», πάλι στην Ιαπωνία, είναι αυτό που οι εργάτες δουλεύουν κανονικά αλλά όχι σε όλη τη γραμμή παραγωγής της εταιρίας. Ένα παράδειγμα εδώ είναι είναι ας πούμε: σε βιοτεχνία υποδημάτων, όπου ο κάθε εργάτης φτιάχνει 50-60 ζευγάρια την ημέρα, την περίοδο της απεργίας ο ίδιος εργάτης θα φτιάξει 100 με 120 δεξιά ή αριστερά παπούτσια, οπότε και η παραγωγή δεν μένει πίσω, αλλά είναι στην ουσία άχρηστη μέχρι να λήξει η απεργία και να φτιαχτούν τα αντίστοιχα ταίρια.

  35. Πέπε said

    @20: > > Η Σύρος λεγόταν και Σύρα;

    Έχει ξανασυζητηθεί. Δε λεγόταν *και* Σύρα, λεγόταν μόνο Σύρα. «Σύρος» είναι ένα όνομα ανασυρμένο από την αρχαία φιλολογία, ενταγμένο στην καθαρεύουσα αλλά γραμματικά ανένταχτο στη φυσική δημοτική γλώσσα (τα θηλυκά σε -ος, από την υδρόγειο μέχρι την οδό, είναι όλα ανεξαιρέτως νεκραναστάσεις). Με το λέγε-λέγε, ο αρχαίος, νεκρός τύπος «Σύρος» ξαναμπήκε σε λειτουργία. Ωστόσο ακόμη και στην αυστηρή καθαρεύουσα του Ροΐδη, Συριανού βεβαίως, «Σύρα» λέγεται το νησί.

    Με τον ίδιο τρόπο το νεοελληνικό κράτος, ανασύροντας από την αρχαιότητα ονομασίες που είχαν αλλάξει μορφολογικά ή είχαν περιπέσει σε πλήρη αχρησία, μετονόμασε και την Αξά σε Νάξο, τη Μυτιλήνη σε Λέσβο, τα Θερμιά σε Κύθνο. Η Πάρο, η Μύκονο, η Κω, η Κάλυμνο ευπρεπίστηκαν κι έγιναν Πάρος, Μύκονος, Κως, Κάλυμνος.

    @23: Η Ερμούπολη είναι πρόσφατη πόλη. Ιδρύθηκε κατά την Επανάσταση από πρόσφυγες και επήλυδες από διάφορα μέρη εκτός Σύρας (κυρίως Χιώτες από την Καταστροφή, Σμυρνιούς, Πολίτες, αλλά και πολλούς άλλους). Στήθηκε εξ αρχής ως εμπορική πόλη, και ονομάστηκε από τον Κερδώο Ερμή, όπως οι εμπορικές οδοί Ερμού σε πολλές πόλεις. Αυτό λοιπόν το όνομα, με το να είναι σχετικά πρόσφατο, δεν πρόλαβε να τριφτεί και να γίνει κάτι άλλο. Επομένως πάντα Ερμούπολη την έλεγαν*.

    Δίπλα από εκεί που χτίστηκε η Ερμούπολη υπήρχε η Χώρα, ένα χωριό ντόπιων καθολικών (όλοι οι ντόπιοι ήταν καθολικοί πριν την ίδρυση της Ερμούπολης). Εφόσον η Ερμούπολη ήταν πλέον η χώρα, η πρωτεύουσα δηλαδή, το χωριό αυτό μετονομάστηκε σε Απάνω Χώρα, ενώ εξάλλου με τη ραγδαία προέκταση της Ερμούπολης έφτασε να είναι πρακτικά προάστιό της. Σήμερα για κάποιο περίεργο λόγο την Απάνω Χώρα τη λένε Άνω Σύρο, ενώ δεν υπάρχει Κάτω Σύρος, ούτε άλλος οικισμός με το όνομα Σύρος.

    __________________________________________
    *Μικρή επιφύλαξη: δεν έχω ακούσει ποτέ, αλλά δεν μπορώ και να το αποκλείσω, να χρησιμοποιήθηκε η ονομασία Χώρα για την Ερμούπολη, όπως σε άλλα νησιά.

  36. Μαρία said

    33
    Παράνομη αλλά όχι καταχρηστική…
    http://www.alfavita.gr/arthron/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B7-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%AC-%CF%8C%CF%87%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%87%CF%81%CE%B7%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CF%85%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BB%CF%89%CE%BD-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BC%CF%80-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF

  37. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Τα τελευταία 25 χρόνια, η απεργία έχει χάσει το αρχικό νόημά της ως εργατικό μέσο διεκδίκησης, και έχει περάσει στην συνείδηση του κόσμου ως μέσο εκβιασμού, κυρίως απο μια «προνομιούχα» τάξη εργατών, των δημοσίων υπαλλήλων. Άλλωστε είναι οι μόνοι που απεργούν ουσιαστικά (και εκ του ασφαλούς) αυτα τα χρόνια, στον ιδιωτικό τομέα είναι ελάχιστες οι απεργίες, και ποτέ μαζικές. Στις συγκεντρώσεις της ΓΣΣΕ ζήτημα να μαζεύονται καμια χιλιάδα, και άλλες δυο στο ΠΑΜΕ που ζεί στον δικό του κόσμο, για δικούς του λόγους. Το παλιό αντιδραστικό σύνθημα αραία αραία, να δείχνουμε καμιά σαρανταρέα, εκφράζει με τον (καλύτερο ή χειρότερο;) τρόπο την κατάσταση του ανύπαρκτου εργατικού κινήματος, και της ανύπαρκτης συνείδησης της εργατικής τάξης, αυτά υπάρχουν μόνο στην φρασεολογία των εργατοπατέρων, και των συμβιβασμένων πρώην επαναστατικών κομμάτων. Παρ΄όλη την τρομακτική ανεργία, και την καταπάτηση των εργατικών δικαιωμάτων, το ίδιο έργο θα δούμε και σήμερα. Οι λόγοι που συμβαίνει αυτό, πέρα απο την εύλογη προπαγάνδα του κεφαλαίου μέσω των ΜΜΕ, είναι δύο κατα την γνώμη μου. Ο πρώτος, άμεσος και βασικότερος, είναι ο συντηρητισμός της κοινωνίας, που με όχημα το σοσιαλδημοκρατικό ΠΑΣΟΚ μεταλλάχτηκε απο σχεδόν επαναστατική (διεκδικητική καλύτερα) αμέσως μετά την χούντα, σε συντηρητική φοβική και άβουλη, κατι που προηγήθηκε κατα μια δεκαετία στην δυτική ευρώπη. Το βιοτικό επίπεδο των εργατών ανέβηκε σ΄αυτά τα χρόνια, και οι εργάτες και οι δημόσιοι υπάλληλοι (αυτοί ανέκαθεν) αισθάνονται περισσότερο αστοί, ειδικά μετά την αθρόα εισρροή μεταναστών, που η κάθε Κατίνα έπαιρνε γυναίκα για να κάνει τις δουλειές του σπιτιού (π.χ η κουνιάδα μου για σπίτι 75 τετραγωνικών). Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος που οι εργάτες στρέφονται στην δεξιά και στην Χ.Α και όχι στην αριστερά. Ο δεύτερος λόγος και πιο επικίνδυνος κατα την γνώμη μου, είναι στο αχνοφέγγισμά του ακόμα αλλα πλέον αρκετά εμφανής για όσους θέλουν να δούν, είναι οτι το κεφάλαιο δεν ενοχλείται το ίδιο πλέον απο τις απεργίες, γιατι δεν του κάνουν μεγάλη ζημιά. Ο λόγος είναι οτι ξεπέρασε το εμπόδιο της εξίσωσης του Μάρξ που έλεγε, οτι η όποια αλλαγή των μέσων παραγωγής που ελέγχονται απο το κεφάλαιο, θα παράξει το αντίστοιχο ποσοστό προλεταριάτου, δηλαδη η ζήτηση προλεταρίων για εργασία θα παραμείνει ίδια. Πλέον δεν υφίσταται αυτό, πέραν του οτι δεν υπάρχουν οι προλετάριοι που εννοούσε ο Μάρξ, το εργατικό δυναμικό περισεύει, τα μηχανικά μέσα παραγωγής δημιουργούν μερικές χιλιάδες θέσεις εργασίας (κι αυτές εξειδικευμένες) και εξαλείφουν εκατομύρια. Στο διάστημα της επόμενης δεκαετίας, αυτό θα γίνει εμφανέστατο, όταν θα αγγίξει τα επαγγέλματα των οδηγών επίγειων ΜΜΜ, των μεταφραστών, των εμπορικών μεταφορών, των ταμείων γενικώς, κλπ, μέσης κατηγορίας επαγγελμάτων, και θα γίνει εντονότατο σε βάθος εικοσαετίας, όταν θα αγγίξει τα λεγόμενα σίγουρα επαγγέλματα, όπως π.χ των εκπαιδευτικών, των γιατρών, των πιλότων, των καπετάνιων και γενικότερα των ναυτικών, κλπ. Τα πλεονάζοντα εργατικά χέρια (και τα εξειδικευμένα) θα είναι εκατοντάδες εκατομύρια, ήδη συμβαίνει αυτό με την μεγαλύτερη μετανάστευση πληθυσμών στην ιστορία της ανθρωπότητας να είναι σε εξέλιξη, παρ΄όλα αυτά όλοι (πλήν του κεφαλαίου που το προωθεί) εθελοτυφλούν. Τα λεγόμενα επαναστατικά αριστερά κόμματα (αν δεν είναι υποχείρια του κεφαλαίου, που κατα την γνώμη μου είναι) αν δεν αλλάξουν νοοτροπία και στόχο, απλώς θα προσπεραστούν απο την πραγματικότητα (ηδη συμβαίνει) και θα εξαφανιστούν. ΕΙΔΟΜΕΝ.

  38. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα και που απαντάτε και στις απορίες!

    Το Ναυπηγείον αργείσημαίνει δεν δουλεύει.

  39. Theban said

    @ 36 Ευχαριστώ!

    ( σε οποιοδήποτε άλλο σημείο στο ιντερνέτι θα είχα γράψει «10x» ή κάτι παρόμοιο, εδώ προσέχω 🙂 )

  40. # 37

    Οι Αμερικάνοι είναι πιο μπροστά από μας. Πριν 40 χρόνια τραγούδαγε στον Joey ο Bob Bylan :

    “What time is it?” said the judge to Joey when they met
    “Five to ten,” said Joey. The judge says, “That’s exactly what you get”

    He did ten years in Attica, reading Nietzsche and Wilhelm Reich
    They threw him in the hole one time for tryin’ to stop a strike

  41. Αρκεσινεύς said

    Υπεργολάβος: σύμφωνα με τον Μπαμπινιώτη η λ. μαρτυρείται από το 1886, ενώ η λ. υπεργολαβία από το 1890.

    Τη λ. υπερεργολάβος δεν την έχουν αποθησαυρίσει τα λεξικά. Στον Google υπάρχουν 8300 αναφορές.

    http://www.cretalive.gr/crete/view/prochwroun-ta-erga-sto-aerodromio-chaniwn/127355

  42. Δημήτρης Μ. said

    29. Ρε Μαρία, μας τσάκισες…

  43. munich said

    37
    Αχαϊρευτη και ακαμάτρα όντως η κουνιάδα σας η Κατίνα που δεν μπορούσε να φέρει βόλτα ένα σπιτάκι 75μ2. Τστστσ οι σημερινές γυναίκες δεν ξέορυν τη θέση τους. Φαντάζομαι δυστυχία και ο κουνιάδος ο Κατίνος να βλέπει την ξένη γυναίκα στο νοικοκυριό του ε; Αλλά πάλι καλύτερα από το να σηκώσει κι αυτός κανά ξεσκονόπανον…τον καημένο τον κουνιάδο

  44. Πέπε said

    @35: Μια διόρθωση. Το παλιό όνομα της Άνω Σύρου / Απάνω Χώρας ήταν Κάστρο, όχι Χώρα.

  45. Πέπε said

    Κι άλλη μία. Τελικά βρίσκω ότι τουλάχιστον οι κάτοικοι της Απάνω Χώρας την εποχή του Βαμβακάρη (συγκεκριμένα ο ίδιος ο Βαμβακάρης) όντως έλεγαν την Ερμούπολη [όχι Χώρα, αλλά] Κάτω Χώρα. Άρα λογικά είτε Χώρα είτε Κάτω Χώρα θα την έλεγαν και στ’ άλλα χωριά, και ίσως και οι ίδιοι οι Ερμουπολίτες.

  46. leonicos said

    Οι περισσότερες σχετικέςέχουν δεύτερο συνθετικό το -θραύστης, όπως καρυοθραύστης, λιθοθραύστης (λιθοτρίπτης)

  47. Αρκεσινεύς said

    35. Εμμ.Ροΐδη;ιστορία ενός αλόγου (1894)

    «υπήρχεν και εις την Σύρον δυσεπώνυμός τις μαχαλάς, καλούμενος Καλυβάκια…»

  48. leonicos said

    Υπάρχει επίσης και το -κλάστης, π.χ. αρτοκλασία. Ο Ιησούς ‘κλάσας’ δηλ. αφού ‘έσπασε το ψωμί’. Η φράση δεν είναι καλά κατανοητή με το ψωμί που έχουμε υπ’ όψη, αλλά εννοεί αυτό που λέμε σήμερα ‘αραβική πίτα’. Και προφανώς ήταν άζυμο (έτρωγαν Πάσχα) οπότε ήταν εντελώς σαν πλατύ μπισκότο

  49. 27
    Όπως μπορούμε να συμπεράνουμε και από το άρθρο του Νίκου, αυτοί πού έχτισαν τις πυραμίδες ίσως δεν ήταν σκλάβοι, όπως τους βλέπουμε στις ταινίες μαστιγωμένους και νηστικούς και όπως τους περιγράφει ο Ηρόδοτος μάλλον κρίνοντας εξ ιδίων. Τελευταίες ανασκαφές δίνουν ενδείξεις ότι ήταν ελεύθεροι επαγγελματίες. Φτωχοί μεν και κακοπαθημένοι αλλά ελεύθεροι.

    http://news.discovery.com/history/ancient-egypt/pyramids-tombs-giza-egypt.htm

    Με μπλοκάκι προφανώς. Οπότε…

    Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Χεφρήνος

    Αν και η μεγάλη διαφορά είναι ότι στην οικονομία τύπου Αρχαίας Αιγύπτου, οικονομία της Διαταγής, αν ο Φαραώ ήθελε να δώσει δουλειά στον κόσμο, έλεγε Ας φτιάξουμε μια πυραμίδα. Αν υπήρχαν κι άλλοι άνεργοι, έλεγε Ας φτιάξουμε κι άλλη μία.

    Στην δική μας Οικονομία των Αγορών, αυτό δε γίνεται. Δεν μπορεί ο ιδιώτης να φτιάσει πχ δεύτερη γραμμή Αθηνών Λαμίας δίπλα στην άλλη, γιατί θα φαλίρει.

    Και ποτέ το Κράτος Ιδιωτών, που χτίζουν, δε θα μας μοιράσει σιτάρι τις εποχές των Ισχνών αγελάδων. Ίσα ισα. Θα μας πάρει σπυρί σπυρί κάθε μας οικονομία.
    Άρα;
    Δούλοι ;
    Που τέτοια τύχη.
    Μάλλον εδώ πρέπει να τραγουδήσουμε για την Ελλάδα:

    Ένα πλοίον ταξιδεύον με υπέροχον καιρόν αιφνιδίως εξοκείλει ανοιχτά των Αγορών.

  50. Αρκεσινεύς said

    >>>Πρώτη ήταν η απεργία των εργατών του ναυπηγείου, τον Φεβρουάριο του 1879, και δεύτερη, πιο μαχητική, η απεργία των βυρσοδεψεργατών, λίγο αργότερα.

    «Η εργατική τάξις πάσχει σπουδαίως και στερείται και αυτού του άρτου» εφ. των Κυκλάδων Ο Αίολος φ. 907, 19/2/1883

    Η αναφορά βέβαια για τη Σύρα.

  51. Voulagx said

    #9 Sarant: «αμυγδαλοσπάστης, κεφαλοσπάστης, καρυδοσπάστης, κοκαλοσπάστης, ειδωλοσπάστης», αλλά «σπασαρχίδης».

  52. Triant said

    37:
    Έτσι και χειρότερα. Όταν πριν από μερικά χρόνια έλεγα σε κάτι μικρότερους σε ηλικία συναδέλφους «Δεν έχετε καταλάβει τί δουλειά κάνουμε; Δημιουργούμε ανέργους. Μέχρι νά ‘ρθει και η σειρά μας» με κοίταγαν με ένα βλέμμα μεταξύ απορίας και ειρωνίας. Τώρα που οι περισσότερες αγγελίες για προγραμματιστές ζητάνε διδακτορικό για να περιορίσουν τα βιογραφικά σε καμιά τετρακοσαριά φαντάζομαι ότι θα γελάνε λιγότερο.

  53. Ορεσίβιος said

    # 13. Δεν ξέρω αν είχε δημοσιευτεί κάτι σχετικό στο γεωτρόπιο. Η δική μου έρευνα βασίζεται κυρίως σε πρωτογενείς πηγές (εφημερίδες εποχής, πρακτικά δημοτικού συμβουλίου, εμπορικούς οδηγούς κλπ). Επειδή όμως σκοπός της έρευνάς μου δεν ήταν η συγγραφή κάποιου βιβλίου αναφοράς αλλά η συγγραφή ενός σεναρίου, σημείωνα όσα με ενδιέφεραν, χωρίς όμως να σημειώνω στις περισσότερες περιπτώσεις την πηγή. Πάντως συζήτηση για το εργατικό κίνημα στο Βόλο, είχε γίνει εδώ στου Σαραντάκου και παλιότερα με την ευκαιρία της δημοσίευσης ενός διηγήματος: https://sarantakos.wordpress.com/2012/02/05/skoufosspurou/

    17. Ευχαριστώ πολύ.

  54. Αρκεσινεύς said

    48. Το φυτό Euphorbia characias (Φλόμος, Ευφόρφιον) λέγεται στην Αμοργό ατσερνοκλάστης

  55. leonicos said

    Εγώ δεν απεργώ. Οι άλλοι απεργούν και δεν δουλεύω

  56. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    40 – Οι αμερικάνοι είναι πιο μπροστά απ΄όλους τουλάχιστον μια δεκαετία, οπότε τα 40 απο μας είναι εύλογο χρονικό διάστημα. Σ΄αυτό το μεγάλο χωνευτήρι όλων των εθνοτήτων της Γής, υπάρχουν και συμβαίνουν τα πάντα, απο τα πιο ηλίθια και αναχρονιστικά, μέχρι τα πιο έξυπνα και προοδευτικά, η κρατική γραμμή βέβαια επηρεάζεται απο τα συμφέροντα των υπερκεφαλαιούχων και των λόμπις.

    Υ.Γ Να υποθέσω οτι πρέπει να σταματήσω να διαβάζω τους παραπάνω συγγραφείς;

    43 – Αν αυτό καταλάβατε απο το σχόλιό μου, καταλάβατε λάθος.

  57. leonicos said

    και τι είναι το άτσερνο;

  58. aerosol said

    Για λόγους νοσταλγίας θα αναφέρω τον Θανάση Μάνθο και το «Αγκάθι» των ’80ς που παρωδούσε τον Ριζοσπάστη σε Βρυσοσπάστη.

    Συμφωνώ (δυστυχώς…) κι εγώ με το #37 και το #52:
    Ο ιδιωτικός τομέας πάντα είχε την επιλογή του αγώνα και της απεργίας. Απλά ποτέ -στη γενιά μου- δεν θέλησε να ακολουθήσει αυτή την επιλογή και διάλεγε να μην θεωρεί καν πως την έχει. Είπε τόσες πολλές φορές το παραμύθι στον εαυτό της που το πίστεψε. Ο καθένας φερόταν σαν νησί ξεκομένο από τους συναδέλφους του. Ένας-ένας και μοναχικά αντιμετώπιζε την πρόσληψη, την πίεση της δουλειάς, ενίοτε την απόλυση, έχαφτε τους ηλίθιους τίτλους, τις εταιρικές πολιτικές, τις ατέλειωτες ώρες και ένιωθε πιο μόνος κι από μόνος. Με την ψευδαίσθηση πως έπρεπε να είναι περήφανος που είναι ολομόναχος απέναντι σε μηχανισμούς που τον ξεπερνούν γιατί έτσι κάνουν οι «ξύπνοι», οι «ικανοί», αυτοί που δεν είναι losers. Έτσι ήταν τα πράγματα γιατί στον ιδιωτικό υπάλληλο είπαν πως έτσι είναι τα πράγματα και δεν υπήρχε τίποτα στο περιβάλλον του 1985-2005 που να του θυμίζει πως είναι και δική του επιλογή το πώς είναι τα πράγματα και πως θα πληρώσει το τίμημα των επιλογών του με τρόπους που αρνείται να πιστέψει.

  59. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Κάτι άσχετο. Γνωρίζει κανείς πώς προκύπτει η σχέση καρβουνιάρικου και κρασοπουλειού;

  60. Αρκεσινεύς said

    >>απλήρωτη εργασία της Κυριακής

    Εργασία στις λεγόμενες μικρές αργίες χωρίς αμοιβή παρεχόταν από τους χωρικούς σε άτομα άπορα π.χ. στο λιομάζωμα. Είναι τα λεγόμενα ψυχικά.
    Όταν πριν από 55 χρόνια χτιζόταν νέα εκκλησία στο χωριό μου, οι εργαζόμενοι κάθε Κυριακή εργάζονταν αμισθί. Άλλοι κάτοικοι μετέφεραν υλικά – πέτρες, άμμο,τσιμέντα, νερό κ.λπ. –επίσης χωρίς αμοιβή.
    Σε αυτές τις περιπτώσεις δε θεωρείται ότι παραβιάζονται οι απαιτήσεις των αγίων για την αργία τους.

  61. # 56

    Ακου ανθρωπάκο, τάδε έφη Ζαρατούστρας, όχι εγώ. Διάβαζε ό,τι θέλεις αλλά πιστεύω πως μόνο η μυθολογία βελτιώνει τον άνθρωπο και μόνο η λογοτεχνία τον διασκεδάζει. Οι περισσότεροι πιστεύουν το ανάποδο

  62. # 59

    Σαν αναγωγικό ο άνθρακας δεν επιτρέπει την οξείδωση του κρασιού (;)

  63. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα! Κρίμα που έχω δουλειά και είναι συμβολική η παρουσία μου.

    59: Πωλούνται κρασί και κάρβουνα. Πράγματι. Γιατί όμως, δεν το ξέρω.

    52: Έτσι είναι. Το ίδιο και οι μεταφραστές που φτιάχνουν λογισμικό μετάφρασης 🙂

  64. Ηλεφούφουτος said

    Περί Αρχαίας Αιγύπτου:

    Πάντως οι συνομίληκοί μου από τη σχολική ιστορία της Β’ Λυκείου μάθαιναν (λέμε τώρα, γιατι πόσοι πρόσεχαν τι διάβαζαν είναι άλλη ιστορία από άλλη τάξη) ότι η συστηματική επέκταση της δουλείας στην Αίγυπτο έγινε στα ελληνιστικά χρόνια.

    Αυτό και για όσους πιστεύουν ότι για την άνοδο του εθνικισμού και της Ακρας Δεξιάς στην Ελλάδα φταίει το σχολείο.
    Λες και οι πολιτικοποιημένοι νέοι της δεκαετίας του ’70 φοίτησαν σε σχολεία που δίδασκαν μαρξισμό.

  65. Πάνος με πεζά said

    Πολύ σπαστήκαμε σήμερα…Πάντως, συνήθως χρησιμοποιείται σύμπλεγμα, π.χ. «σπαστήρας κλαδιών», «σπαστήρας μαρμάρων» κλπ. Το «κεφαλοσπάστης» για να πώ την αλήθεια, μόνο στην ταινία που ο Βέγγος κάνει τον πυγμάχο το είχα ακούσει…

    Δεν παύει να είναι κρίμα, γιατί για ανάλογες εργασίες, δημιουργούνται τα σχετικά σύνθετα : αβγοδάρτης, λιθοτρίφτης, ξυλόπρεσσα, πασσαλοεμπήκτης, γωνιολειαντήρας, θαμνοκόπτης, παντογράφος κλπ.

  66. π2 said

    63β: Αλίμονο αν δεν το είχες ακούσει. Από την εποχή της Ασπίδας της Αρβέρνης συνηθίζεται. 😛

  67. Πάνος με πεζά said

    @ 59 : από πού κι ως που οι φωτογράφοι είχαν στολές τσολιά και Αμαλίας; Καλά μία και δύο, για καμιά φωτογράφηση, αλλά κάποιοι είχαν στολές να ντύσουν ένα σχολείο !

  68. munich said

    @56
    το να παραδεχτείτε ότι η διατύπωση σας ήταν τουλάχιστον ατυχής φαντάζομαι δεν παίζει ως πιθανότητα;
    Τέλος πάντων για τους αυτοματισμούς τους καθενός.. κολοκυθόπιτα

  69. Πάνος με πεζά said

    Στην Αγία βαρβάρα, τη δεκαετία του 90, τα περισσότερα καταστήματα (ανήκοντα εις γύφτους, κοινώς «ρομά») είχαν τον ίδιο τίτλο : «ΥΑΛΙΚΑ-ΕΙΔΗ ΠΡΟΙΚΟΣ-ΚΑΣΕΤΟΦΩΝΑ». (Σήμερα γράφουν «ΓΕΝΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΟ» ).

  70. Ορεσίβιος said

    Κάτι που δεν είναι πολύ γνωστό, είναι ότι στα πρώτα βήματα του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα, κάποιοι εργοδότες επιδίωκαν την οργάνωση των εργατών τους σε σωματεία. Ήθελαν νάχουν στο χέρι αυτά τα σωματεία και εξανάγκαζαν τους εργάτες να απεργούν και να διαδηλώνουν όταν η κυβέρνηση ή ο Δήμος επέβαλαν κάποιο φόρο σε κάποιο προϊόν και ζημιωνόταν η τσέπη των βιομήχανων ή των εμπόρων. Αν κάποιος εργάτης τόλμαγε να μην απεργήσει, για να μη χάσει το μεροκάματο, τον απέλυαν.
    Οργανωμένη από τους καπνεμπόρους ήταν η πρώτη διαδήλωση που έγινε στα χρονικά του Βόλου. Ήταν το Φλεβάρη του 1892 και συμμετείχαν κοντά στους διακόσιους καπνεργάτες, διαμαρτυρόμενοι για το νομοσχέδιο περί μονοπωλίου του καπνού που ήθελε να ψηφίσει η κυβέρνηση Δηλιγιάννη. Η πορεία ξεκίνησε από την πλατεία Στρατώνος, που ήταν ο τόπος συναθροίσεως και μέσω του «μεγάλου δρόμου» οι εργάτες, αγκαλιά με τους καπνοβιομήχανους και τους καπνοπώλες, κατευθύνθηκαν στο επαρχείο. Εκεί η Επιτροπή υπέβαλλε έγγραφη αναφορά στον έπαρχο για να τη διαβιβάσει στην κυβέρνηση.
    «…Εβάδιζον όλοι οι δυστυχείς με κατεβασμένο το κεφάλι σαν να παρακολουθούσαν νεκρό. Και αληθώς το μονοπώλιον του καπνού είναι η κηδεία της ευτυχίας των, των συμφερόντων των, της υπάρξεώς των…», έγραφε κάποια εφημερίδα της εποχής.

    Το γεγονός αυτό, των απεργιών και διαδηλώσεων στις οποίες υποχρέωναν τους εργάτες οι εργοδότες, είχε εξοργίσει τους συνειδητοποιημένους εργάτες, οι οποίοι το Δεκέμβρη του 1907 δημιούργησαν την «Αδελφότητα» που ένα χρόνο αργότερα μετεξελίχθηκε σε Εργατικό Κέντρο Βόλου (το πρώτο της Ελλάδας). Στο πρώτο φύλλο της εφημερίδας τους «Εργάτης» της 27ης Δεκεμβρίου 1907, έγραψαν:
    ΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΦΟΡΩΝ
    «Και εγένετο συλλαλητήριον κατά των φόρων από τους ενδιαφερόμενους μεγάλους μπακάληδες και εμπόρους. Και επεκαλέσθησαν την σύμπραξιν του …ευγενούς λαού και των εργατών! Μα τους ερωτάτε τη γνώμη τους εις ότι ενδιαφέρει την τάξι τους; Τους βοηθάτε όταν ζητούν το δίκαιό τους; Θα συμμαχήσετε μαζί τους όταν θελήσουν να σας αποδείξουν ότι ζουν σαν κτήνη, γιατί προσπαθήτε να εξευτελίζετε την εργασία και να ελαττώνετε τα ημερομίσθια; Ελάβατε καμιά φορά τη γνώμη τους όταν εκλέγετε τους Δημάρχους και τους βουλευτάς; Όχι! Χίλιες φορές όχι! Κάνετε ό,τι θέλετε εσείς σύμφωνα με τα ατομικά σας και υλικά σας συμφέροντα. Τους περιφρονείτε και τους καταπιέζετε. Όταν δε έχετε την ανάγκη τους, τους αποκαλήτε «ευγενή λαό» ή προσπαθήτε να τους φανατίσετε και να τους εξαχρειώσετε. Έννοια σας κι άρχισαν να νοιώθουν την κοροϊδία σας.
    – Τριακόσιοι εργάται μέλη του «Πανεργατικού» απέσχον του Συλλαλητηρίου, και την ώρα τους εκείνη την εξόδευσαν ν’ ακούσουν ωραίον και ωφέλιμο διδασκαλία. Είναι το πρώτο μάθημα…».

  71. Γς said

    Χτενίζεται, αλλά και απεργεί ενίοτε!

    Για τη Λυσιστράτη δεν είπατε κάτι.

    Ολα απ τον Γς τα περιμένετε;

  72. # 71

    Γς, δεν διάβασες το σχόλιό μου ( 13, β) ή έπρεπε να το κάνω πενηνταράκια για να το πιάσεις ;

  73. zzZZZ said

    Κε Σαραντάκο καλησπέρα

    θα ήθελα να προτείνω το παρακάτω ως ένα θέμα που ίσως να αξίζει ένα ξεχωριστό άρθρο:

    Μια λίστα με τα σύγχρονα και τα παλιότερα ονόματα περιοχών της Αθήνας και του Πειραιά (Πεύκη – Μαγκουφάνα, Κοκκινιά – Νίκαια κλπ) με μια σύντομη σχετική επεξήγηση.

    Η συμμετοχή των αναγνωστών θα είναι καταλυτική…
    [Έψαξα στο ιστολόγιο και δεν κατάφερα να βρω κάτι σχετικό.]

  74. Γς said

    72:
    Εύγε!
    Αναβαθμίζεσαι από επίκουρος σε αναπληρωτής Γς.

  75. sarant said

    73: Καλησπέρα. Κατά σύμπτωση το κοιτάζω τώρα αυτό το θέμα, αλλά βέβαια είναι τεράστιο.

  76. Πέπε said

    @47:

    > > 35. Εμμ.Ροΐδη;ιστορία ενός αλόγου (1894), “υπήρχεν και εις την Σύρον δυσεπώνυμός τις μαχαλάς, καλούμενος Καλυβάκια…”

    Μπορεί να έλεγε και τα δύο. Δε σκάναρα τα Άπαντά του, τσέκαρα απλώς μ’ ένα πρόχειρο ξεφύλλισμα ότι κάπου στην Ψυχολογία Συριανού Συζύγου λέει «εις Σύραν». Δεν το ξαναψάχνω τώρα. Άλλωστε, και καθόλου να μην το έλεγε, δεν αλλάζει κάτι: ο φυσικός κληρονομημένος τύπος είναι η Σύρα, και νομίζω (διόρθωσέ με ως αρμοδιότερος) ότι απ’ όλους τους Κυκλαδίτες -όχι μόνο Συριανούς- ακούγεται και σήμερα παράλληλα προς τον φερτό, ακριβώς όπως η Νιο, τα Θερμιά, η Σέρφο και όλα τα υπόλοιπα. Η Αμουργό δε λέγεται;

    Το μόνο αληθινό όνομα που παραμένει κυρίαρχος τύπος έναντι του φερτού είναι η Σαντορίνη. Θήρα τη λένε μόνο στα αεροδρόμια και στη διοίκηση.

  77. Πέπε said

    @73: Βατραχονήσιος, με καταγωγή από του Αγά τη Βρύση: Παρών!

  78. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    59 – Χωρίς να υποστηρίζω οτι αυτός είναι ο λόγος, νομίζω οτι επειδή τα καρβουνιάρικα είχαν χώρο για βαρέλια, και επειδή μέχρι τις αρχές του 70 που υπήρχαν στις γειτονιές, λίγες οικογένειες είχαν ηλεκτρική κουζίνα, και έπαιρναν κάρβουνα για να ψήσουν το κρέας (συνήθως κοτόπουλο) της Κυριακής, λειτουργόντας έξυπνα εμπορικά οι καρβουνιάρηδες πουλούσαν χύμα κρασί απο τα μεσόγεια, κυρίως ρετσίνα και κοκκινέλι. Αυτή ήταν η εξήγηση που μου είχε δώσει ο συγχωρεμένος πατέρας μου όταν με έστειλε να πάρω κάρβουνα και κρασί απο το καρβουνιάρικο του Τσέλιου στο Ν. Ψυχικό, και τον ρώτησα, γιατι πουλάει και κρασί. Κυριολεκτικά μου είπε, γιατι είναι έξυπνος, σου λέει αφού θα πάρετε κάρβουνα να ψήσετε, πάρτε και κρασί να πιείτε.

    61 – Την δευτέρα είχα μια συζήτηση με την μικρή μου κόρη Δανάη, που με ρώτησε γιατι οι άνθρωποι δεν αντιδρούν σ΄αυτά τα εξοντωτικά μέτρα της κυβέρνησης και μένουν απαθείς. Πάνω στην κουβέντα της ανάφερα για το βιβλίο του Ράϊχ η μαζική ψυχολογία του φασισμού, πήγα στην σοφίτα και το κατέβασα για να το διαβάσει, και μια και μου είπε οτι θα το διαβάσει το Σαββατοκύριακο γιατι έχει εργαστήρια και δεν προλαβαίνει, είπα να του ρίξω μια ματιά μετα απο 34 χρόνια, και δυστυχώς μελαγχόλησα.

    Εγώ παλι πιστεύω οτι τον άνθρωπο τον βελτιώνει μόνο η θέληση για βελτίωση, για μένα π.χ το νόημα της ζωής, είναι να βελτιώνομαι μέχρι να πεθάνω.

  79. 7,
    Παρθενοσπάστης… ::oops::

  80. Νέο Kid Στο Block said

    Για τα κραζιά και κάρβουν τσ’Αρβέρν’ς :
    «Un bougnat est un immigrant installé à Paris, originaire du Massif central et plus précisément de l’Aubrac, de la Viadène, des Monts du Cantal, de la Planèze et de la vallée du Lot. Après avoir exercé la profession de porteur d’eau (pour les bains) au xixe siècle, les immigrants de ces hautes terres vont s’orienter progressivement dans le commerce du bois et du charbon (livré à domicile) ainsi que dans les débits de boisson (vin, limonade). Cette reconversion se fit sous le Second Empire, quand le réseau d’alimentation en eau de la capitale commença à desservir les étages des immeubles1.

    Les Parisiens les appellent bougnats à partir de cette époque. Le mot viendrait de l’association de charbonnier et Auvergnat..»
    http://fr.wikipedia.org/wiki/Bougnat

  81. Νέο Kid Στο Block said

    «Les bougnats étaient des marchands de charbon, souvent débitants de boissons, qui devaient leur nom à leurs origines, nombreux étaient ceux qui venaient d’Auvergne (mais en réalité c’est plus au sud l’Aveyron) à Paris et avaient un accent très marqué. (L’Aveyronnais a un accent très marqué et est très fier de son alligot).

    D’ailleurs tu peux retrouver ca dans Asterix en pays Arverne «Vins et charbon».

    En imitant, sur le mode comique, ce parler pittoresque, on aurait appelé ces charbonniers «charbougna» mot qui serait devenu bougna(t) en argot parisien.»
    ( δεν μεταφράζω από τα φραντσόζικα για να μη σας κομπλάρω …)

  82. Γς said

    73:
    Απ τον Κοπανά (του Βύρωνα)

  83. Γς said

    7, 79:
    Παγοθραύστης

  84. skol said

    64: Δεν τον κατάλαβα τον παραλληλισμό. Εννοείς ότι η παιδεία δεν μπορεί να εμποδίσει την άνοδο της άκρας δεξιάς όπως δεν μπόρεσε και στην ελληνιστική Αίγυπτο να εμποδίσει την συστηματοποίηση της δουλείας;

  85. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    68 – Η διατύπωσή δεν είναι καθόλου ατυχής, και βασίζεται στην πραγματικότητα τουλάχιστον μέχρι το 2009, και για να την αγνοείτε μάλλον δεν ζείτε εδώ, ή έτυχε (πράγμα πολύ δύσκολο) να μη το συναντήσετε στον κύκλο που συναναστρέφεστε. Όταν κάποια-ος παίρνει 800 ευρώ το μήνα, και δίνει 50 κάθε 15 μέρες για να πάρει γυναίκα για τις δουλειές του σπιτιού ( εκτός απο το δικό μας, στα υπόλοιπα 5 σπίτια της γειτονιάς μας στον Γέρακα αυτό γινόταν, τώρα σταμάτησαν, η κουνιάδα μου μένει στο Μαρούσι, κι αυτή το σταμάτησε) για να μη μιλήσω πόσα έδιναν για βαφές μαλιών και καλυντικά, (οι ασπρομάλες γιαγιάδες αλλα και πολλοί ασπρομάληδες πουρέϊντζερς έχουν εξαφανιστεί) άσχετα αν είναι κατίνα κατίνος ή όχι, σίγουρα δεν αισθάνεται εργάτης με ταξική συνείδηση, όπως την εννοούσε ο Μάρξ ή την εννοούν τα αριστερά κόμματα, μάλλον προς την αστική μεριά γέρνει, έστω με ψευδαισθήσεις, κι εγώ αυτό εννοώ στο σχόλιό μου.

  86. Νέο Kid Στο Block said

    Με το μπαρδόν ρε παλικάρια, αλλά τις περαμίδαι να ούμε, δεν τις έφτιαξαν οι Οβριοί; Τι ήταν αυτοί; ελεύθεροι;
    Θέλω να πω, το «η ελληνιστική περίοδος έφερε τη σκλαβιά στην Αίγυπτο…» μού ακούγεται «κάπως», και μακριά από μένα οι εθνικισμοί ,όπως άλλωστε ξέρετε οι περισσότεροι.

  87. smerdaleos said

    @8 Μέχρι τις εσχατιές τής ” διαόλου μάνας”, έφτασε η διαθεσιμότητα:

    Εκεί που εμείς λέμε «στου διαόλου τη μάνα» και «Κωλοπετεινίτσα» («στον πισινό του πετεινού») … οι Σερβο-Κροάτες λένε Vukojebina = «λυκογ@μιστρώνας»:

    Vuk o λύκος και jebati το σλαβικό ξαδελφάκι του ελληνικού οἰφεῖν (< *h3jebh-)

    http://en.wiktionary.org/wiki/vuk
    http://en.wiktionary.org/wiki/vukojebina
    http://en.wiktionary.org/wiki/jebati#Serbo-Croatian

  88. # 87

    Κολοπετεινίτσα, επισήμως Τριταία, λίγα χιλιόμετρα ΒΔ της ιτέας, νομός Φωκίδος, επαρχία Παρνασσίδος

  89. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    51. και σπαζοκεφαλιά

    Ο σπασίκλας τί σπάει; (τα νεύρα του ή των άλλων;)

  90. Ηλεφούφουτος said

    84 Όχι, εννοώ ότι στο σχολικό βιβλίο που κάναμε εγώ κι οι συνομίληκοί μου διδασκόμασταν κάτι αντίθετο από το στερεότυπο «Αίγυπτος – δούλοι, Έλληνες – ελεύθεροι», όπως και άλλα που δεν διδάσκονταν στα σχολεία του ’50 και του ’60, αλλά αυτό δεν απέτρεψε φαινόμενα εθνικιστικού φουντώματος και ΧΑ στο σήμερα όπως δεν απέτρεψε το υπερσυντηρητικό πνεύμα στα παλιά σχολεία την απήχηση της Αριστεράς στη νεολαία παλιότερα.

  91. smerdaleos said

    @88

    Υπάρχει τώοντι Κολοπετεινίτσα; Νόμιζα ήταν γενικευμένη αναφορά.

    Κάτι μάθαμε και σήμερα.

  92. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    87.Smerdaleos, Εδώ, δεν είναι τρόπος του λέγειν, είναι τόπος του κλαίγειν :

    http://www.radiolasithi.gr/lasithi/epikairotita/item/13166-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%8E%CF%82-%CE%AE%CF%81%CE%B8%CE%B1%CF%84%CE%B5-%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%B7-%CE%BC%CE%AC%CE%BD%CE%B1

  93. spyroszer said

    Η φρ. παράνομη απεργία, νομίζω, χρησιμοποιείται με δύο έννοιες, μία ευρεία και μία πιο στενή. Παράνομη με την ευρεία έννοια είναι κάθε απεργία που αντίκειται στον νόμο, άρα και η καταχρηστική απεργία σίγουρα παράνομη είναι. Από ‘κεί και πέρα υπάρχουν ας πούμε κάποιες τυπικές προϋποθέσεις, που προβλέπονται ρητά στο νόμο για τις απεργίες, όπως π.χ. να έχει ληφθεί νόμιμη απόφαση των συνδικαλιστικών οργάνων, να υπάρχει έγγραφη ειδοποίηση του εργοδότη 24 ώρες πριν, να υπάρχει προσωπικό ασφαλείας όπου απαιτείται κλπ. Η μη συνδρομή μιας ή περισσοτέρων απ’ αυτές τις προϋποθέσεις, καθιστά την απεργία παράνομη, με την έννοια ότι δεν γεννιέται το σχετικό δικαίωμα και επομένως η διακοπή της εργασίας δεν έχει τον χαρακτήρα απεργίας.
    Έπειτα υπάρχει στο Σύνταγμα και στον Αστικό Κώδικα η έννοια της καταχρηστικής άσκησης (οποιουδήποτε) δικαιώματος: Μπορεί το δικαίωμά μου τυπικά μεν να είναι νόμιμο, αλλά ο τρόπος που το ασκώ να αντίκειται στην καλή πίστη, στα χρηστά ήθη ή στον κοινωνικό και οικονομικό σκοπό του. Ειδικά για την απεργία η νομολογία έχει διαμορφώσει κάποια ειδικότερα κριτήρια: «Η καταχρηστική ή μη άσκηση του δικαιώματος της απεργίας διαπιστώνεται από το Δικαστήριο, ύστερα από τη στάθμιση των αντιθέτων συμφερόντων των απεργών και του εργοδότη, όπως η πολύ μεγάλη ζημία στην επιχείρηση του εργοδότη, το μέγεθος της επίπτωσης των ζημιογόνων συνθηκών στο κοινωνικό σύνολο ή την εθνική οικονομία, σε συνδυασμό με τη μορφή και τη διάρκεια της, το μέγεθος της προσβολής των ατομικών δικαιωμάτων τρίτων και η προφανής ή μη δυσαναλογία με την εκ της απεργίας απειλούμενη ή επερχόμενη ζημία της επιχείρησης και της αναμενόμενης ωφέλειας των απεργών, καθώς και το ανεδαφικό και παράνομο των αιτημάτων της απεργίας (ιδίως όταν είναι αντίθετα προς κανόνες δημόσιας τάξης), όχι όμως διότι είναι αδικαιολόγητα ή απλώς υπερβολικά».
    Επειδή υπάρχει μια σειρά στην εξέταση των ισχυρισμών από το Δικαστήριο, (πρώτα δηλαδή εξετάζονται οι τυπικές προϋποθέσεις, και μετά αν είναι καταχρηστική η απεργία ή όχι), εφόσον το δικαστήριο κρίνει ότι είναι παράνομη με την στενή έννοια, δηλ. λείπουν οι τυπικές προυπ. δεν υπεισέρχεται στον έλεγχο της καταχρηστικότητας. Άρα μάλλον είναι λάθος το λινκ 36 της Μαρίας, δηλ. το θεωρώ δύσκολο το δικαστήριο να έκρινε παράνομη μεν την απεργία, αλλά όχι καταχρηστική, απλά δεν εξέτασε το ζήτημα της καταχρηστικότητας.

  94. smerdaleos said

    Δίπλα από εκεί που χτίστηκε η Ερμούπολη υπήρχε η Χώρα, ένα χωριό ντόπιων καθολικών (όλοι οι ντόπιοι ήταν καθολικοί πριν την ίδρυση της Ερμούπολης)

    Εξού και η «Φραγκοσυριανή»:

  95. ΝεοKid, χωρίς να ξέρω πολλά από ιστορία και μάλιστα αιγυπτιακή,ωνητοί δούλοι, που να πουλιούνται δηλαδή σε σκλαβοπάζαρα, δεν πρέπει να ήταν. Άλλο ζήτημα αν κάποτε διατάχθηκαν ως εθνοτική ομάδα να παρέχουν καταναγκαστική εργασία στα μεγάλα έργα του Φαραώ — και οι ελεύθεροι γηγενείς μπορούσαν, υποθέτω, να λάβουν τέτοια διαταγή. Με την αλεξανδρινή κατάκτηση θα «εκσυγχρονίστηκε» η οικονομία της Αιγύπτου, με αποτέλεσμα να διαδοθεί περισσότερο η ατομική δουλεία.

  96. Αρκεσινεύς said

    76. Εμμ. Ροΐδη: Το ξεστούπωμα «Ως πάντες γνωρίζουσι, τα βουνά της Σύρου είναι γυμνότερα του Αδάμ, το χόρτον είναι τελείως άγνωστον και η βλάστησις περιορίζεται εις ψωριώσας τινάς το φθινόπωρον φασκομηλέας και ηλιοκαείς κατά το θέρος ακάνθας.»

    Πάμε στη Σύρα λένε οι Αμοργιανοί. Αλλά η Σύρο και η Αμοργό και η Νάξο κ.λπ.

  97. Αρκεσινεύς said

    Ξέρουν αυτοί!

    Ανταπεργία lock out

    http://www.902.gr/eidisi/diethni/39525/india-se-lok-aoyt-prohorise-i-togiota

  98. Σμερδαλέε, κι εγώ από φίλο μου γεννημένον στην Ιτέα έμαθα πως όντως υπάρχει Κολοπετεινίτσα. Έγινε όμως γνωστή (ως αστείο όνομα, όχι με την πραγματική της ταυτότητα) από την ταινία «Διακοπές στην Κολοπετεινίτσα» του 1959.
    Ρωσικά λένε με την ίδια περίπου σημασία, αλλά ακόμα πιο χυδαία, к ебони матери. Υπάρχει και σιδηροδρομικός κόμβος Κем, απ’όπου περνούσαν κάποια τρένα για τα κάτεργα της Σιβηρίας, και που ερμηνευόταν και ως αρχικά της ίδιας φράσης…

  99. Νεο Kid Στο Block said

    Αγγελε,οσα γραφεις στο 95. μοιαζουν(λεω μοιαζουν κι οχι ειναι,γιατι και γω δεν ειμαι ως γνωστον ιστορικος:-) ) λογικοτατα. Αν το »συστηματικο» της δουλειας που ειπαν πιο πανω οι φιλοι σημαινε αυτη την εξελιξη ,ενταξει. Αλλα στα αυτια μου και η ομαδικη »εθνοτικη» δουλεια ακουγεται συστηματικοτατη.:-)

  100. skol said

    90:
    Α, καλά έκανα και ρώτησα!

    Βέβαια, όπως λες και στο 64, άλλο τι γράφουν τα βιβλία και άλλο που δίνεται έμφαση και τι διδάσκεται. Το συγκεκριμένο ούτε εγώ το θυμάμαι, δεν πρέπει να ήταν στα σος 🙂

    Το θέμα της δουλείας στην αρχαία ελλάδα δεν θυμάμαι να ήταν άγνωστο στα μαθητικά μου χρόνια άλλα τώρα που το σκέφτομαι ενώ η εικόνα του Αιγύπτιου δούλου που κουβαλάει πέτρες κάτω απ’ τον καυτό ήλιο και το μαστίγιο είναι οικεία, για τους δούλους της Αθήνας δεν έχουμε καμιά εικόνα. Πώς τους έπειθαν εκεί να δουλεύουν, μόνο με τη ρητορική τους δεινότητα; 🙂

  101. 89,
    Σπάει στο διάβασμα, υποτίθεται, ο σπασίκλας.
    Και η φράση «θα σε σπάσω στο ξύλο»;

  102. Αρκεσινεύς said

    http://www.avgi.gr/article/2265478/apergoun-tin-kuriaki-oi-ergazomenoi-sto-emporio

  103. skol said

    95,99: Επειδή μιλάμε για στερεότυπα πάντως, ενα άλλο μεγάλο στερεότυπο είναι ότι η ελληνιστική εποχή ήταν μια εποχή παρακμής. Τουλάχιστον εγώ αυτό θυμάμαι απ’ το σχολείο.

  104. Άφωνος said

    > … “ααχ, δεν βγάζουν πια τέτοια περιοδικά ποικίλης ύλης”.
    Να που βγάζουν, χα χα!

  105. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα σχολια, δώσατε υλικό τουλάχιστον για ένα άρθρο (αυτό με την Κωλοπετεινίτσα).

    104: Μόνο που το σχόλιο στο οποίο απαντάτε έγινε στο περσινό άρθρο 🙂

    Κιντ, μερσί για τους μπουνιά!

  106. Νεο Kid Στο Block said

    Πα ντε κουα πουρ λε μπουνια!
    (Ποσο βαθια κατεχω το φραντσεζικο..μεχρι ριμα στο φτερο -τουτ’ντ σουιτ- φκιανω! 🙂 )
    Πες και συ ρε Ππαν! ( ου ετ elle? Aκομα κλαιει που δε σε προλαβε, κι εχασε το γελιο; 🙂 )

  107. smerdaleos said

    @98, Άγγελο:

    Σμερδαλέε, κι εγώ από φίλο μου γεννημένον στην Ιτέα έμαθα πως όντως υπάρχει Κολοπετεινίτσα
    —-

    Πάντως, η αρχαία Τριταία πρέπει να ήταν «Capital» (< caput = κεφαλή) της περιοχής της αν ετυμολογείται από το αιολικό τριτώ = κεφαλή:

    Λ.χ. η ετυμολόγηση του επιθέτου της Αθηνάς «Τριτογένεια» σαν συνώνυμο του «κεβλήγονος»:

    or from τριτώ, Aeol. word for κεφαλή (Sch.Ar.Nu.985, Tz.ad Lyc.519; Athamanian acc. to Nic.(Fr.145) ap.Hsch.), i.e. head-born;

    http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.04.0057%3Aentry%3D*tritoge%2Fneia

    http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.04.0057%3Aentry%3Dkeblh%2Fgonos

  108. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #62,63,78,80-81
    Ευχαριστώ όλους.

  109. Η Τριταία βρίσκεται στο μέσον περίπου της διαδρομής Ιτέας- Αγίας Ευθυμίας, γενέτειρας του Σκαρίμπα. Ο δρόμος ξεκινάει ένα χιλιόμετρο μετά την Ιτέα προς Ναύπακτο, στη θέση Καμιώτισσα.
    Αρχαιολογικές μελέτες της περιοχής έχει κάνει ο Lycien Lerat στο βιβλίο του ¨Οι Εσπέριοι Λοκροί» εκδόσεις Αμφισσα

  110. smerdaleos said

    @109

    Πολύ ωραίο βιβλίο για την αρχαία Φωκίδα είναι το «The folds of Parnassus» του Jeremy McInerney (University of Texas Press, 1999).

  111. smerdaleos said

    @110: «The Folds of Parnassos» sorry

  112. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Κ α λοπετινίτσα τη λένε την Τριταία ,διαβάζω στο Β΄τόμο,γράμματα Κ-Ν (αυτόν μόνο βρέθηκε να έχω) από το Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας (Μ.Σταματελάτος-Φ.Βάμβα),ειδική έκδοση της εφημ. «Τα Νέα», 2012

  113. Μαρία said

    107
    Η αρχαία Τρίτεια ή Τριταία ήταν μια απ’ τις 12 πόλεις της αχαϊκής συμπολιτείας.
    Φαίνεται οτι το ’28, όταν έγινε η μετονομασία (Κολοπετινίτσα-Μονοδένδρι-Τριταία), η επιτροπή μπέρδεψε τις συμπολιτείες 🙂

  114. Μιχαλιός said

    «Το 1869, όπως γράφει ο Γ. Κορδάτος, μοιράστηκε δωρεάν σε όλες τις πόλεις όπου υπήρχαν βιομηχανικές επιχειρήσεις, ένα φυλλάδιο με τον τίτλο: «Εγκόλπιον του Εργατικού Λαού» ή «Συμβουλαί εις τους χειρώνακτας»…»

    Αλλά:
    (1) Ο σωστός του τίτλος είναι «Συμβουλαι ΠΡΟΣ τους χειρώνακτας»: http://www.e-legas.co/2010/01/1869-manpower-2004.html

    (2) Από ένα πρόχειρο γκούγκλισμα, τμήμα τουλάχιστον του ίδιου αυτού φυλλαδίου δημοσιεύτηκε και στην «Πανδώρα»: http://xantho.lis.upatras.gr/test2_pleias.php?art=46418

    Η Πανδώρα θα είανι ονλάιν ολόκληρη, όχι;

  115. Ηλεφούφουτος said

    Αντιγράφω από το εν λόγω σχολικό βιβλίο, απ το κεφάλαιο περί ελληνιστικών βασιλείων:

    «Ο θεσμός της δουλείας που είχε αναπτυχθεί με διάφορες μορφές στον ελληνικό κόσμο άρχισε να επεκτείνεται και στην Ανατολή και να γίνεται καθολικό φαινόμενο της ελληνιστικής κοινωνίας’ έτσι όπου δεν επαρκούσε η ελεύθερη μισθωτή εργασία, χρησιμοποιούνταν οι δούλοι. Και μολονότι ο Αλέξανδρος και οι διάδοχοί του δεν άλλαξαν ριζικά την παραδοσιακή οργάνωση των παραγωγικών δυνάμεων της Ανατολής, που στηριζόταν κυρίως στον ελεύθερο ή εξαρτημένο αγροτικό πληθυσμό και απέφερε τεράστια εισοδήματα στο μονάρχη, η αύξηση της παραγωγής στα μεγάλα εμποροβιοτεχνικά κέντρα… δημιουργούσαν μεγάλες ανάγκες σε φτηνή εργατική δύναμη΄ τις ανάγκες αυτές ικανοποιούσε η συστηματικότερη χρησιμοποίηση της δουλικής εργασίας, που βαθμιαία περιόριζε την ελεύθερη μισθωτή εργασία … επεκτείνοντας το δουλοκτητικό τρόπο παραγωγής και οξύνοντας τις κοινωνικές αντιθέσεις.»

    Το νόημα δεν είναι βέβαια ότι δεν υπήρχαν δούλοι στην αρχαία Αίγυπτο αλλα ότι ήταν μάλλον είδος πολυτελείας ως υπηρέτες των αρχόντων και όχι οργανικό μέρος της οικονομίας της χώρας. Η φαραωνική Αίγυπτος δηλαδή μπορούσε θεωρητικά να ζήσει και χωρίς δούλους, η αρχαία Αθήνα όχι.

    100 Όσο για το πού δίνεται έμφαση, δε νομίζω σε παλαιότερες εποχές να δινόταν λιγότερη έμφαση σε εθνικιστικά στερεότυπα. Από τα μαρξίζοντα βιβλία Ιστορίας που είχαμε όμως εμείς (και τους ουκ ολίγους μαρξίζοντες ή και κάργα μαρξιστές διδάσκοντες) κάθε άλλο παρά μαρξιστικοί καρποί βγήκαν.

  116. Αρκεσινεύς said

    24.
    Δεν ξέρω αν απεργούν, πιο σωστά αν δε δουλεύουν, οι πόρνες τη μεγαλοβδομάδα, πάντως πριν από 2 χρόνια μια πόρνη εξοβελίστηκε από την κρατική τηλεόραση αυτή τη βδομάδα.

    http://www.tanea.gr/news/greece/article/4710991/?iid=2

  117. Μιχαλιός said

    114 Εδώ: http://xantho.lis.upatras.gr/pleias/index.php/pandora/search/results

  118. Μιχαλιός said

    Καλύτερα να το κοπυπαστώσω:

    Τεύχος Τίτλος

    Τόμ. 16, Αρ. 363 (1865) Συμβουλαί προς τους χειρώνακτας Λεπτομέρειες [PDF]
    (Ανωνύμως)

    Τόμ. 17, Αρ. 394 (1866) Συμβουλαί προς τους χειρώνακτας Λεπτομέρειες [PDF]
    [Ανωνύμως]

    Τόμ. 16, Αρ. 371 (1865) Συμβουλαί πρός τούς χειρώνακτας Λεπτομέρειες [PDF]
    [Ανωνύμως]

    Τόμ. 16, Αρ. 368 (1865) Συμβουλαί πρός τούς χειρώνακτας Λεπτομέρειες [PDF]
    [Ανωνύμως]

    Τόμ. 16, Αρ. 380 (1866) Συμβουλαί προς τους χειρώνακτας Λεπτομέρειες [PDF]
    [Ανωνύμως]

    Τόμ. 16, Αρ. 378 (1865) Συμβουλαί προς τους χειρώνακτας Λεπτομέρειες [PDF]
    [Ανωνύμως]

    Τόμ. 16, Αρ. 375 (1865) Συμβουλαί προς τους χειρώνακτας Λεπτομέρειες [PDF]
    [Ανωνύμως]

    Τόμ. 16, Αρ. 373 (1865) Συμβουλαί προς τους χειρώνακτας Λεπτομέρειες [PDF]
    [Ανωνύμως]

    Τόμ. 16, Αρ. 361 (1865) Συμβουλαί προς τους Χειρώνακτας Λεπτομέρειες [PDF]
    [Ανωνύμως]

    Τόμ. 15, Αρ. 360 (1865) Συμβουλαί προς τους χειρωνάκτας Λεπτομέρειες [PDF]
    [Ανωνύμως[

    Τόμ. 17, Αρ. 400 (1866) Συμβουλαί προς τους χειρώνακτας Λεπτομέρειες [PDF]
    [Ανωνύμως]

    Τόμ. 16, Αρ. 367 (1865) Συμβουλαί προς τους χειρωνάκτας Λεπτομέρειες [PDF]
    [Ανωνύμως]

    Τόμ. 17, Αρ. 399 (1866) Συμβουλαί προς τους χειρώνακτας Λεπτομέρειες [PDF]
    [Ανωνύμως]

    Τόμ. 16, Αρ. 365 (1865) Συμβουλαί προς τους χειρωνάκτας Λεπτομέρειες [PDF]
    [Ανωνύμως]

    Τόμ. 17, Αρ. 397 (1866) Συμβουλαί προς τους χειρώνακτας Λεπτομέρειες [PDF]
    [Ανωνύμως]

    Τόμ. 16, Αρ. 364 (1865) Συμβουλαί προς τους χειρωνάκτας Λεπτομέρειες [PDF]
    [Ανωνύμως]

    Τόμ. 17, Αρ. 395 (1866) Συμβουλαί προς τους χειρώνακτας Λεπτομέρειες [PDF]
    [Ανωνύμως]

  119. # 113

    Κλασσικό μπέρδεμα με τις αρχαίες ονομασίες είναι και το Οιάνθη για το Γαλάξίδι (ξενώνας, ποδοσφαιρική ομάδα, μόνο μια καφετέρια συμμορφώθηκε και το άλλαξε) αντί του σωστού Χάλειον ή Χάλαιον.
    Οιάνθη είναι η σημερινή Ερατεινή

  120. 86,Νεοκιντ,

    Παράθεσα

    http://news.discovery.com/history/ancient-egypt/pyramids-tombs-giza-egypt.htm

    δες κι αυτό

    http://harvardmagazine.com/2003/07/who-built-the-pyramids-html

    Ανακαλύφτηκε ολόκληρη πόλη εργατών , με τάφους και μνημεία και επιγραφές, που απ’ αυτά φαίνεται ότι δεν ήταν δούλοι, όπως το εννοούμε, μάλλον ήταν φτωχοί ελεύθεροι εποχιακοί επαγγελματίες κι εργάτες, και μάλιστα οργανωμένοι σε σωματεία, που τους τάιζαν και πληρωνόντουσαν με στάρι.

    Τώρα, σχετικά με την Παλαιά Διαθήκη, τα πογκρόμ των Εβραίων η Έξοδος τα δείχνει σαν να έγιναν με ειδικό ουκάζιο του Φαραώ.Και δε μιλάει για πέτρες, αλλά για πλίνθους.
    Άλλωστε τις προπαγάνδες της Βίβλου δεν τις παίρνουμε και τοις μετρητοίς. Όλη η ιστορία του Μωυσή είναι γραμμένη αργότερα και κλεμμένη. Κι ο Σαργών των Σουμέριων τα ίδια μας έλεγε, ότι δήθεν ήταν αγνώστου πατρός και τον βρήκαν στο ποτάμι, σε καλαθάκι.

  121. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Το ενδιαφέρον είναι ότι βρήκα αρχικά (μια γκουγκλιά ήταν) τις διαδοχικές ονομασίες της Τριταίας αλλά μιας και είχα αυτό το τομίδιο κοίταξα να δω τί περιλαμβάνει κι εκεί και ψυλλιάστηκα όταν δεν τη βρήκα ως Κολοπετινίτσα ότι μπορεί να το βρω ως Καλοπετινίτσα.Και πράγματι.Σου λέει ας το ομορφύνουμε .Το δε καλυτερότερο:Η Ακαδημία Αθηνών τους βράβευσε(τους Μ.Σταματελάτο-Φ.Βάμβα) το 1998 για το τρίτομο έργο τους «Ελληνική Γεωγραφική Εγκυκλοπαίδεια».

  122. # 121

    Πάντως ίσως να τόχει η περιοχή να τα ‘ομορφαίνει» γιατί και τα πλησίον Πενταόρια αναφέρονται σε παλιά κείμενα σαν Πέντεόρνεα

  123. Το σενάριο του Διακοπές στην Κολοπετινίτσα το έγραψε ο Ναπολέων Ελευθερίου. Έγραφε και στίχους, πχ του Ζαμπέτα, ο Πενηντάααρης…

    Η Κολοπετινίτσα πέρασε και στα Λαντίνο σαν Kulopànsa. Έτσι ισχυρίζεται ο Αμπραβανέλ:

    http://abravanel.wordpress.com/2012/05/19/parea-kulopansa-bovo/

    Άραγε η ετυμολογία της Κολοπετεινίτσας είναι αυτή που φαίνεται με την πρώτη ματιά, ή κάποια άλλη; Δηλαδή ποιος θα ονόμαζε το χωριό του έτσι;

  124. BLOG_OTI_NANAI said

    Η αθηναϊκή εφημερίδα «Αλήθεια» (φ. Πέμπτης, 22 Φεβρουαρίου 1879, σ. 3), κάνει μια αναφορά στην απεργία της Σύρου, στην οποία -όπως αναφέρει- συμμετέχουν 300 εργάτες.

  125. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    114-118: Μιχαλιέ, ευχαριστώ για τη διόρθωση, την έκανα.

  126. Μια που είμαστε στην Φωκίδα, να πούμε και την πρώην Ξυλογαϊδάρα, μετονομασμένη σε Καλλιθέα. Πήγαιναν οι δικοί μου πού και πού για κυνήγι από την άλλη μεριά του Αυλακιού.

  127. smerdaleos said

    @113: Η αρχαία Τρίτεια ή Τριταία ήταν μια απ’ τις 12 πόλεις της αχαϊκής συμπολιτείας.

    Υπήρχαν 2 Μαρία: μία στην Αχαΐα και μία στα σύνορα Φωκίδος- Ανατ. Λοκρίδος.

    @123: Άραγε η ετυμολογία της Κολοπετεινίτσας είναι αυτή που φαίνεται με την πρώτη ματιά, ή κάποια άλλη; Δηλαδή ποιος θα ονόμαζε το χωριό του έτσι;

    Από τη στιγμή που υπάρχει τωόντι τοπωνύμιο, προφανώς η ετυμολογία κώλος & πετεινός δεν ευσταθεί.

    Πάντως, οι Σλάβοι έχουν το τοπωνύμιο Petnica που εκ πρώτης όψεως φαίνεται να περιέχει το pet = πέντε:

    http://en.wikipedia.org/wiki/Petnica
    http://en.wiktionary.org/wiki/pet#Serbo-Croatian

  128. smerdaleos said

    Για το πρώτο συνθετικό έχουμε του τυορκικό kale = κάστρο στην Καλαμπάκα:

    http://el.wiktionary.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%AC%CE%BA%CE%B1

  129. spyroszer said

    Είχα απορία για το επώνυμο Απέργης, αλλά είδα στον Γκούγκλη ότι το έχετε συζητήσει σε ένα από τα παλιότερα άρθρα:
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/02/23/apergia/#comment-59729
    Ο Μήνας στις μελέτες νεοελληνικής διαλεκτολογίας καταγράφει και τον απέργη και το απέργιν:
    http://books.google.gr/books?id=2bU5AAAAMAAJ&q=%22%CE%B1%CF%80%CE%AD%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BD%22&dq=%22%CE%B1%CF%80%CE%AD%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BD%22&hl=el&sa=X&ei=RsFFU4mPN-j8ygOO-4C4Bw&ved=0CDEQ6AEwAA

    Για τον απέργη (δεν φαίνεται στην προεπισκόπηση) γράφει «Συμ. 147, 22 ουκ ειμί εγώ μόνος απέργης» – φαίνεται το ερμήνευμα (ελπίζω να μην είναι η Συμαίδα του Σιμωνίδη!).
    Επίσης εμφανίζεται και στα κυπριακά ιδιώματα:
    http://books.google.gr/books?id=gUXnAAAAMAAJ&q=%22%CE%B1%CF%80%CE%AD%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BD%22&dq=%22%CE%B1%CF%80%CE%AD%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BD%22&hl=el&sa=X&ei=RsFFU4mPN-j8ygOO-4C4Bw&ved=0CDUQ6AEwAQ

    Ίσως λοιπόν να έχει κάποια βάση η ετυμολογία αυτή από το απέργιν.
    Να πω ότι και στους Παξούς υπάρχει χωριό Απεργάτικα, που λέει ότι κατοικήθηκε από Απέργηδες απ’ την Τήνο.

  130. Left said

    @ 37 «Τα πλεονάζοντα εργατικά χέρια (και τα εξειδικευμένα) θα είναι εκατοντάδες εκατομύρια, ήδη συμβαίνει αυτό με την μεγαλύτερη μετανάστευση πληθυσμών στην ιστορία της ανθρωπότητας να είναι σε εξέλιξη, παρ΄όλα αυτά όλοι (πλήν του κεφαλαίου που το προωθεί) εθελοτυφλούν.»
    Αρα…Η σύγχρονη Αριστερά να επιδιώξει την δραστική μείωση των εργατικών χεριών, με προγραμματικές θέσεις α) το μηδενισμό των γεννήσεων β) την διακοπή ανθρωπιστικής βοήθειας στις πολύτεκνες οικογένειες του τρίτου κόσμου γ) την κατάργηση της Unicef δ) την διακοπή χορήγησης επιδομάτων ή φορολογικών ελαφρύνσεων σε τρίτεκνες (και άνω) οικογένειες κ.λ.π.? Εσείς τι προτείνετε?

  131. BLOG_OTI_NANAI said

    120: Αγαπητέ Ιάκωβε, η πληροφορία για τον «Σαργών των Σουμέριων» έχει διαδοθεί στο ευρύ κοινό από το γνωστό για τις υπερβολές και ιστορικές του ανακρίβειες, ντοκιμαντέρ με τον τίτλο, «Zeitgeist«. Γι’ αυτό, καλό να λάβουμε υπόψη ότι το κείμενο, πέρα από τις ανομοιότητες που έχει με το κείμενο του Μωυσή, είναι πιθανόν να αφορά όχι τον Σαργών Ι αλλά τον πολύ μεταγενέστερο αργών ΙΙ του 8ου αιώνα π.Χ..

    Επειδή υπάρχουν αβεβαιότητες για τόσο παλαιές χρονολογήσεις, υπάρχουν μελετητές που υποστηρίζουν και το αντίστροφο ως προς την επιρροή, χωρίς βεβαίως να οφείλει κανείς να δεχτεί ότι η οποιαδήποτε ομοιότητα κειμένων σημαίνει «κλοπή», «μύθο» δηλ. παραμύθι κ.λπ. Αν κάτι αποτελεί δάνειο αυτούσιο ή κάτι άλλο, πρέπει να ερευνηθεί πέρα από αναχρονισμούς. Η παλαιά Διαθήκη για παράδειγμα χρησιμοποιεί κοσμογονίες, χρησιμοποιεί εικόνες από τα κείμενα της Ουγκαρίτ, αλλά αυτό δεν σημαίνει απλά «αντιγραφή ενός παραμυθιού». Είναι πολύ πιο πολύπλοκο το ζήτημα και αφορά την αξιολόγηση ενός κειμένου στο πλαίσιο της εποχής που γράφτηκε και δεν λύνεται με απλή αναφορά σε «λογοκλοπή» όπως κάνει καθ’ υπερβολή το «Zeitgeist«.
    Αυτή είναι η γνώμη μου.

  132. BLOG_OTI_NANAI said

    115: Δίνω ένα απόσπασμα από το βιβλίο του αρχαιολόγου Πιερ Μοντέ, «Η Καθημερινή Ζωή στην Αρχαία Αίγυπτο» (Παπαδήμας, 1990), όπου γράφει στις σ. 70-71 ότι υπήρχαν δούλοι στην Αρχαία Αίγυπτο.

    Φυσικά, όλες οι απόψεις είναι υπό συζήτηση, αλλά, πράγματι, γιατί να υποθέσει κανείς ότι στην Αίγυπτο, μετά από πολέμους, να μην χρησιμοποιούσαν τους εχθρούς που είχαν συλλάβει ως δούλους; Και το «έμαθαν» αυτό μόλις στην ελληνιστική εποχή;

  133. # 127

    «Δηλαδή ποιος θα ονόμαζε το χωριό του έτσι;»

    Δεν είναι απαραίτητο…

    Βαζελίνες γκόμενες, γκόμενες τρελλές
    Χανουμάκια βλήματα, κάντε μας κουνήματα

    τραγούδαγαν οι οπαδοί του ΟΣΦΠ στα έρλι 60’s. Τους πράσινους για την κ@λοφαρδία τους, τους κίτρινους λόγω καταγωγής. Οι μεν Παναθηναϊκοί το βαζελίνες το έκαναν βάζελοι και το αποδέχθηκαν,το λένε κι ίδιοι, οι δε ΑΕΚτζήδες δεν ξέρω να αυτοαποκαλούνται χανούμια

    Θέλω να γράψω πως και σ’ ένα τοπωνύμιο μπορεί να επικρατήσει ο τρόπος που το λένε οι άλλοι και όχι οι κάτοικοί του ( στην περιοχή, τους Ιτιώτες οι άλλοι τους αποκαλούσαν περιφρονητικά Σκαλιώτες παλιά, από την παλιά ονομασία Σκάλα, σήμερα δεν ακούγεται πια )

  134. spiral architect said

    @37: Και τι θέλεις να κάνει η (όποια) αριστερά ρε Λάμπρο, τη στιγμή που οι μικροαστοί που περιγράφεις περιμένουν απ’ αυτήν να κάνει μια δουλειά πολιτικού εργολάβου κατ’ ανάθεσιν; Η μια τάση της αριστεράς -λένε ότι- ονειροβατεί, η άλλη -λένε ότι- υπόσχεται πράματα που δεν γίνονται, ένα τρίτο κόμμα -λένε ότι- προχωρεί by the Marx’s books, κάποιοι άλλοι λερώνουν το παρκέ, και όλοι αυτοί που λένε, λένε, λένε, θεωρούν ότι, δεν πρέπει να ανατραπεί η κυβέρνηση σύμφωνα με τελευταία δημοσκόπηση. 😮
    Για ρώτα τους καλύτερα αν είναι διατεθειμένοι να μπουν αυτοί μπροστά απ’ την αριστερά, ξεπερνώντας το μοντέλο της αντιπροσωπευτικής αστικής δημοκρατίας;
    Για πες σε αυτούς τους μικροαστούς, μπας και σκεφτούν ότι, το ζήτημα δεν είναι να αγοράσουν τη νέα οκταπύρηνη ταμπλέτα για 50 ευρώ, που την έφτιαξαν ρομπότ στη μελλοντική «ανταγωνιστική» Ελλάδα, τη στιγμή που κανείς εξ αυτών δεν θα έχει τη δυνατότητα να την αγοράσει, γιατί δεν θα έχει δουλειά.
    Για βάλε τους, να σκεφτούν ότι, οδεύουμε σε μια νέου τύπου φεουδαρχία των πολυεθνικών. Οι τελευταίες πια έχουν αποκτήσει τεράστια δύναμη μεγαλύτερη απ’ αυτήν των κρατών, έχουν πια παράλογες απαιτήσεις και -ναι- τις εφαρμόζουν ωμά.
    Τέτοιες διενέξεις κεφαλαίου-εργασίας, κρίσεων υπερπαραγωγής και λιμναζόντων κεφαλαίων λέει η θεωρία και έχει δείξει η ιστορία ότι, τα επιλύει ο πόλεμος. Κανείς εχέφρων δεν τον θέλει, άλλωστε η ιστορία του είναι φρέσκια, αλλά … 🙄

    Όλο το όνειρο της δημοκρατίας είναι να ανυψώσει την εργατική τάξη στο επίπεδο ηλιθιότητας στο οποίο έχουν φτάσει οι μικροαστοί.
    Gustave Flaubert, 1821-1880, Γάλλος συγγραφέας

  135. spiral architect said

    Δικαστική απόφαση για μια (παράνομη και καταχρηστική;) απεργία:
    «Οι άνθρωποι που μας δίκασαν δεν έχουν την συνείδηση του εργάτη, αλλά τη συνείδηση του εργοδότη

    😉

  136. Γς said

    126:
    >Πήγαιναν οι δικοί μου πού και πού για κυνήγι από την άλλη μεριά του Αυλακιού.

    Οι δικοί μου πήγαιναν για κυνήγι στην άλλη μεριά της Μάγχης. Κυνήγι της κόκκινης αλεπούς.
    Πάνω στ αλόγατά τους και με τα σκυλιά τους (φιλντ χαντερς & χάουντς).
    Μην κοιτάς τώρα που ξεπέσαμε.

    Και την έβγαλα τη νύχτα στην Κλινική κάνοντας την αποκλειστικιά στη Γουίλη, το υπέργηρο πιτμπουλ της κόρης μου, που ήταν του θανατά.

  137. sarant said

    135:
    http://www.sarantakos.com/kibwtos/panselhnos_trimeles.html

  138. # 137

    Δεν τραγουδώ την αδικία
    γιατί αυτή για πάντα θα υπάρχει
    Μον’ τραγουδώ τα όνειρά μου
    γιατί ποτέ μου δεν θα βρω την άκρη

  139. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    130 – Kατ΄αρχήν, εγώ έκανα κάποιες διαπιστώσεις, συμφωνείτε ή διαφωνείτε μ΄αυτές;
    Όσο για τα συμπεράσματα που περιγράφετε πιο κάτω, αυτά συμβαίνουν ηδη απο τις δεξιές κυβερνήσεις ανα τον κόσμο και σε τρομακτικό βαθμό στην χώρα μας, αλλα η «σύγχρονη» αριστερά συρρικνώνεται, (εκτός κι αν θεωρείτε τον πασοκοκατειλημένο πλέον ΣΥΡΙΖΑ αριστερά, που και πάλι 21% με αγκομαχητό) και η εργατική τάξη της γυρνάει την πλάτη, και στρέφεται στην δεξιά και στην ακροδεξιά, βλέπετε η Χ.Α παρ΄όλες τις διώξεις και τις αποκαλύψεις για την εγκληματική της δράση, ακλόνητη στο 7+% ΓΙΑΤΙ; Εγώ αυτό που προτείνω το γράφω στο τέλος του σχολίου μου, εσείς τί προτείνετε;
    Υ.Γ – Λέγεται πως ο Αϊνστάϊν είπε οτι, βλάκας είναι όποιος επαναλαμβάνει ακριβώς το ίδιο πείραμα, και περιμένει διαφορετικό αποτέλεσμα, η αριστερά γιατι επιμένει στα ίδια;

    135 – Αγαπητέ αρχιτέκτονα, στο αρχικό ερώτημα έχω απαντήσει στο σχόλιό μου. Κατα τ΄άλλα εκτός του αποφθέγματος του Φλωμπέρ, συμφωνούμε απολύτως, αυτά γράφω και περιγράφω στα περισσότερα σχόλιά μου (στα φιλολογικά τι να πώ, διαβάζω να μαθαίνω) όπως και στο 37, και φυσικά περιμένω τον αναπόφευκτο πόλεμο.

    Υ.Γ- Επειδή διαβάζω τα σχόλιά σου στο πολύ καλό ιστολόγιο του archaeopteryx, για το μεγάλο φαγοπότι με τις ΑΠΕ (ρίξτε μια ματιά όσοι θέλετε να μάθετε τί παίζεται με τις ΑΠΕ) πές μου πόσες επερωτήσεις έχουν κάνει τα αριστερά κόμματα εναντίον τους;

  140. spiral architect said

    @139: Eπί του υστερόγραφου click. 😉
    (και όχι μόνο, διάβασε και τα παρόμοια …)

  141. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    140 – Ένα αριστερό κόμμα είδα (θα μου πείς ένα είναι το κόμμα) και την ερώτηση την έκανα γιατι δεν ήξερα. Πλέον εδω και 22 χρόνια, έχω αλλάξει γραμμή πλεύσεως (που λέει κι ο Γελεμπουρδέζος στην ταινία) δεν έχω περάσει απέναντι βέβαια, αλλα λειτουργώ σε οικογενειακή κλίμακα, ευελπιστώντας να διαβρώσω το σύστημα σε βάθος χρόνου, αιώνων για την ακρίβεια.
    Τα αμείλικτα ερωτήματα όμως παραμένουν αναπάντητα (οχι προσωπικά). Γιατί ενώ οι απάτες και οι διαπλοκές είναι ολοφάνερες (όπως αυτή στην Ευρυτανία) οι άνθρωποι δεν τις βλέπουν; Γιατί επιμένουν να υποστηρίζουν πλειοψηφικά τους θύτες τους; Γιατί τα αριστερά κόμματα όπως το ΚΚΕ που αποκαλύπτει την συγκεκριμένη απάτη, οχι μόνο δεν καρπώνονται κάποιο όφελος, αλλα αντιθέτως χάνουν ποσοστά; Γιατί επιμένουν στην ίδια τακτική, αφού έχει αποδειχθεί αναποτελεσματική;

  142. spiral architect said

    @141: Κι εγώ τι θέλεις να πω; Ψυχολόγος είμαι; Ρώτα αυτούς που ψηφίζουν κόμματα-εργολάβους κατ’ ανάθεσιν! 🙄
    (και ξαναρίξε μια ματιά στο βιβλίο του Βιλ. Ράιχ)

  143. Γς said

    Ο Β. Ραϊχ στο πατάρι του Λάμπρου!

    Μέγας είσαι Κύριε!

  144. 131, Blog_oti

    Το ζήτημα δεν είναι ποιος προηγήθηκε στη διήγηση και ποιος αντέγραψε, αλλά το ότι η ιστορία του Μωυσή είναι αρχέτυπο που το συναντάς σε πολλές μυθολογίες και δεν πρόκειται για ιστορικό γεγονός. Και τον μικρό Περσέα ο Δίας τον βάζει με τη Δανάη σε κουτί και το πετάει στο νερό, και τον Κάρνα στην Μαχαμπαράτα τον βάζει η μάνα του σε καλάθι και τον ρίχνει στον Γάγγη, και τον Ζίγκφριντ σε γυάλινο κουτί και τον πετάνε στη θάλασσα.

    Το γιατί ο ήρωας πρέπει να είναι η νόθος ή κυνηγημένος από τον πατέρα του ή τη μάνα του ή από κάποιους αλλά τελικά σώζεται, αυτό μάλλον η ψυχανάλυση το εξετάζει και όχι η Ιστορία. Για το αρχέτυπο με τα νερά, λέω εγώ, ότι επειδή το έμβρυο κυοφορείται στο αμνιακό υγρό και γεννιέται αφού σπάσουν τα νερά, ο μύθος της ανάσυρσης του ήρωα από το ποτάμι, είναι σαν να δείχνει ότι ολόκληρη η γη είναι η μάνα του. Η κάτι τέτοιο.
    _______

    Υπήρχαν δουλοι στην Αίγυπτο, απλά οι ανασκαφες του Mark Lehner το 1990 δείχνουν οτι ήταν μάλλον ελεύθεροι τεχνίτες.

  145. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    142 – Βασικά για το τελευταίο ερώτημα ήθελα την γνώμη σου, οσο για το βιβλίο, το έγραψα και πιο πάνω, του έριξα μια ματιά και μελαγχόλησα, σα να μη πέρασε μια μέρα απο το 33 που γράφτηκε.

    143 – Και θαυμαστά τα έργα σου μεγάλε Γς.

  146. Γς said

    136:
    Ο Γς σε νέες περιπέτειες:
    Ο Κάκτος νεκροθάφτης
    [ή Willy’s reserection]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: