Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Οβελίας, αρνάκι, τσουρέκι και άλλες λέξεις του Πάσχα

Posted by sarant στο 18 Απρίλιος, 2014


Μεγάλη Παρασκευή σήμερα, συνεχίζω λοιπόν σε πασχαλιάτικο κλίμα επαναλαμβάνοντας ένα άρθρο με πασχαλινές λέξεις που είχα δημοσιεύσει εδώ το 2010 και το 2011.

Και πρώτα-πρώτα το ίδιο το Πάσχα, που είναι λέξη άκλιτη, δάνειο από το αραμαϊκό pasha και αυτό από το εβραϊκό pesah (πέσαχ είναι το σημερινό εβραϊκό Πάσχα), από τον αόριστο ενός ρήματος που σημαίνει «αυτός προσπέρασε». Και το «προσπέρασε» μας πηγαίνει στην Παλαιά Διαθήκη, στην Έξοδο, όπου στη δέκατη πληγή του Φαραώ ο άγγελος Κυρίου θανάτωσε τους πρωτότοκους γιους των Αιγυπτίων· πέρασε γραμμή τα σπίτια και έσπειρε τον όλεθρο, είχε όμως προηγουμένως ειδοποιήσει τους Εβραίους, να σφάξουν ένα αρνάκι και να βάψουν την πόρτα του σπιτιού τους για να τα προσπεράσει. Ή, όπως το λέει στην Έξοδο: και παρελεύσεται κύριος πατάξαι τους Αιγυπτίους και όψεται το αίμα επὶ της φλιάς και επ’ αμφοτέρων των σταθμών͵ και παρελεύσεται κύριος την θύραν και ουκ αφήσει τον ολεθρεύοντα εισελθείν εις τας οικίας υμών πατάξαι. Άγρια πράγματα τα παλαιοδιαθηκικά, αλλά από εκεί θαρρώ προήλθε το αρνάκι που σουβλίζουμε –βέβαια με νέα σηματοδότηση μετά τη σταύρωση του Χριστού που ήταν ο αμνός ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου.

Το Πάσχα το λέμε και Λαμπρή, μια και είναι η μεγαλύτερη γιορτή, και παρόμοια ονομασία υπάρχει στα βουλγάρικα, όπου επισήμως το Πάσχα λέγεται βελικντέν, δηλαδή «μεγάλη μέρα», ενώ στους δυτικούς σλάβους λέγεται συχνά «μεγάλη νύχτα» (π.χ. Wielkanoc στα πολωνικά και αναλόγως στα σλοβένικα ή στα τσέχικα). Στις περισσότερες άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες η ονομασία προήλθε από το ελληνικό, συνήθως μέσω λατινικών, αν και στα αγγλικά έχουμε easter, που προέρχεται από μια παγανιστική γιορτή προς τιμήν μιας τευτονικής θεάς της άνοιξης και του φωτός, της ανατολής του ήλιου (άλλωστε east είναι η ανατολή). Κάτι ανάλογο ισχύει και στα γερμανικά (Ostern).

Το φετινό Πάσχα πέφτει στη μέση περίπου της περιοχής ημερομηνιών του (οι πιθανές ημερομηνίες του ορθόδοξου Πάσχα πηγαίνουν από 4 Απριλίου έως 8 Μαΐου) και συμπίπτει με το καθολικό, κάτι που επίσης είχε συμβεί το 2010 και το 2011, και θα ξανασυμβεί το 2017.  Δεν έχω χώρο να αναπτύξω τον τρόπο υπολογισμού, που άλλωστε είναι μάλλον περίπλοκος και γι’ αυτό η εκκλησία κάθε χρόνο βγάζει το πασχάλιον του σωτηρίου έτους τάδε, το οποίο αναφέρει όλες τις κινητές γιορτές –και από εκεί βγήκε και η φράση «έχασε τα πασχάλια του» που τη λέμε όταν κάποιος έχει περιέλθει σε πλήρη σύγχυση. Και επειδή το Πάσχα έχει συνδεθεί αξεχώριστα με τα κόκκινα αυγά, η παροιμιακή αυτή φράση συμφύρθηκε με την άλλη που λέει «έχασε τ’ αυγά και τα καλάθια», για όποιον έχει πάθει μεγάλη ζημιά, κι έγινε «έχασε τ’ αυγά και τα πασχάλια», που εκ πρώτης όψεως είναι «λάθος» αλλά απόλυτα εύλογο.

Πέρα από τα αυγά, το Πάσχα έχουμε και τον οβελία. Οβελίας αρχικά ήταν οτιδήποτε ψήνεται στη σούβλα (ο Αθήναιος στους Δειπνοσοφιστές κάνει λόγο για οβελίαν άρτον, ψωμί στη σούβλα), αλλά έχει επικρατήσει πια να τη λέμε για το αρνάκι. Η λέξη οβελός για τη σούβλα είναι αρχαία, ήδη ομηρική: οι ήρωες του Ομήρου κατ’ επανάληψη παρουσιάζονται να κόβουν κρέατα και να τα περνούν σε οβελούς. Και επειδή κάποτε θα χρησιμοποιήθηκαν μικροί οβελοί από μέταλλο ως μονάδες συναλλαγής, υπήρχε στην Αθήνα το νόμισμα οβολός που ήταν το ένα έκτο της δραχμής. Και με τον εξαίσιο συντηρητισμό της γλώσσας, δυόμιση χιλιάδες χρόνια μετά, κι ας έχει στο μεταξύ καταργηθεί η δραχμή, ακόμα μας ζητούν να συνεισφέρουμε τον οβολό μας (όταν δεν μας τον παίρνουν δηλαδή, με το έτσι θέλω και με φοροεπιδρομές, και όχι μόνο τον οβολό αλλά και το πεντοχίλιαρο).

Βέβαια, ο οβελίας είναι λέξη αναστημένη από τους λογίους. Η σούβλα, πάλι, είναι δάνειο λατινικό (από το subula), λέξη που εμφανίζεται ήδη από τον 3ο αιώνα μ.Χ. στη γραμματεία σε διάφορες περιγραφές βασανιστηρίων, και που επικρατεί εκτοπίζοντας τον οβελό. Υποκοριστικό της το σουβλάκι, που ήταν στην αρχή το καλαμάκι στο οποίο περνούσαν το κρέας (και δεν θα μπω στη διαμάχη Βορρά-Νότου για το αν είναι «λάθος» να λέμε σουβλάκι το φαγητό με τυλιχτή πίτα και γύρο).

Για το αρνάκι που σουβλίζουμε, τα είπαμε· ετυμολογικά η λέξη είναι αρχαία (αρνίον, ήδη της κλασικής εποχής, υποκοριστικό του αρήν, αρνός = πρόβατο, λέξη που είχε και δίγαμμα μπροστά και που παράγωγά της βρίσκουμε και σε επιγραφές της γραμμικής Β’), όπως τόσες άλλες λέξεις της δημοτικής που η καθαρεύουσα τις περιφρονεί. Ωστόσο, έχω την εντύπωση ότι δεν είναι πανελλήνιο έθιμο το σούβλισμα -στα σχόλιά σας μπορείτε να επισημάνετε όποιες περιοχές δεν σουβλίζουν.

Και θα κλείσουμε την περιδιάβαση με τη λαμπροκουλούρα ή το τσουρέκι, που ως λέξη είναι τουρκικό δάνειο (çörek, λέξη που αρχικά σήμαινε το στρογγυλό ψωμί αλλά και άλλα στρογγυλά αντικείμενα). Παρόμοιες λέξεις (και γλυκίσματα) υπάρχουν σε όλη την ανατολική Μεσόγειο, μέχρι τα αρμένικα, όπου το λαμπρόψωμο λέγεται cheoreg και βάζουν μέσα και νόμισμα. Και πάλι, έχουμε τοπικές διαφορές: στην Κρήτη, πιθανώς και αλλού, λένε ή έλεγαν «κουλούρα» αυτό που οι Αθηνάιοι λένε «τσουρέκι», και αντίστροφα λένε «τσουρέκια» αυτά που εμείς θα λέγαμε κουλούρια.

Λέξη πασχαλινή είναι βέβαια και η ανάσταση. Και καθώς η φετινή μεγαλοβδομάδα προμηνύεται να κρατήσει μήνες και χρόνια, η ευχή για καλή ανάσταση πρέπει να συνοδευτεί από την παραίνεση να κάνουμε όλοι μας κάτι γι’ αυτό.

 

 

 

Advertisements

83 Σχόλια to “Οβελίας, αρνάκι, τσουρέκι και άλλες λέξεις του Πάσχα”

  1. Spiro Apostolou said

    Καλημέρα Νίκο

    Κάτι δεν πάει καλά
    Είτε στο , Comment or all Comments, παραπέμπει … σφάλμα 404 . Ισως να ε’ιναι στον υπολογιστή μου, αλλά κύτταξε το .
    ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

    Date: Thu, 17 Apr 2014 06:35:44 +0000
    To: spiroapostolou@hotmail.com

  2. Το αρνάκι το σουβλίζουν στα μέρη που έχουν πολλά αρνιά. Κι αν βαριούνται να το σουβλίσουν βρίσκουν άλλες εναλλακτικές (όπως ολόκληρο στο φούρνο αν και στη Λιβαδειά συνάντησα την παραλλαγή να μπαίνει σουβλιστό στο φούρνο!). Στη Μυτιλήνη που τα αρνιά είναι λιγοστά, για το Πάσχα το έθιμο επιβάλει κ’ταλί (αυτό που οι νότιοι λένε «χεράκι») γεμιστό στο φούρνο (όχι, αυτή τη συνταγή δεν την έχω βάλει 🙂 ).

  3. Γς said

    >“χεράκι”) γεμιστό στο φούρνο (όχι, αυτή τη συνταγή δεν την έχω βάλει

    ε, βάλε ένα χεράκι…

  4. Alexis said

    Το σούβλισμα στο φούρνο είναι πολύ συνηθισμένη πρακτική σε πολλά μέρης Ελλάδας. Εννοείται σε παραδοσιακό ξυλόφουρνο. Γιαυτό και οι φούρνοι παραδοσιακά ;έχουν μία τρύπα στο βάθος, για να στηρίζεται η μύτη από το σουβλί. Θέλει προσοχή στην αρχή να μη σου «αρπάξει» το αρνί, αλλά γίνεται νοστιμότατο.
    Στη Λευκάδα παλιά δεν σούβλιζαν ανήμερα αλλά τη δεύτερη μέρα του Πάσχα. Δεν ξέρω πόσοι και αν το τηρούν πλέον.

  5. Γς said

    Πριν λίγο κάποιο κλιπ του Βιολάρη στην ΤΒ και θυμήθηκα Πάσχα του 1969 στην Αεροπορία (Καβούρι) που νεαρός τότε τραγουδούσε στη γιορτή εκεί.

    Και τι μου ήρθε να πάω να δείξω τάχα μου στη δικιά μου τα ηλεκτρονικά στην σχολή που ήμουνα και αρχηγός της τάξης μου.
    Μπήκαμε και κλείδωσα την πόρτα «και να, και να» πάνω στον εκπαιδευτικό πάγκο.
    Και να δεις που όταν πήγαμε να φύγουμε η πόρτα δεν ξεκλείδωνε. Απλώς δεν την είχα κλειδώσει!
    -Αμαν. Σκέψου λέει να έμπαινε κανένας.

    -Που ήσουνα; Σε ζητούσαν. Ο Αρχηγός [Αεροπορίας, Κωστάκος] επιθεώρησε τις αίθουσες διδασκαλίας. Είδε μόνο τις δύο πρώτες. Στη δικιά σας σταμάτησε, δεν πήγε.

    Ακόμα θα υπηρετούσα!

  6. Κιλκίς said

    Έχοντας ζήσει σε αρκετά μέρη της (βόρειας κυρίως) Ελλάδας η εντύπωσή μου είναι ότι όσο πιο νότια τόσο περισσότερες σούβλες (γενικώς αλλά και ειδικώς το Πάσχα). Η εντύπωσή μου είναι ότι πρέπει να παίζουν ρόλο και οι καιρικές συνθήκες: Στη Θεσσαλία όσα χρόνια έχω βρεθεί ο καιρός ήταν σχεδόν καλοκαιρινός (γλεντούσε εύκολα έξω κανείς). Στη Θράκη και στη Δυτ. Μακεδονία ο καιρός το Πάσχα είναι πολλές φορές απαγορευτικός ή τέλος πάντων απρόβλεπτος για να οργανωθεί γλέντι (με σούβλες) έξω.

  7. Πάνος με πεζά said

    Σαν πρώτο σχόλιο μνημονεύω κάτι σχετικό μόνο με τη σημερινή μέρα, είναι το έθιμο του «κρεμάσματος του βαλέ». Τη Μεγάλη Παρασκευή, από μια άτυπη συμφωνία των χαρτοπαικτών μεταξύ τους, απαγορεύεται το χαρτοπαίγνιο. Ο λόγος πιθανώς πηγάζει από την ίδια την ιστορία της μέρας, είτε λόγω των τριάκοντα αργυρίων είτε επειδή κατά μια άλλη εκδοχή (που δεν ξέρω αν τη μεταφέρω καλά) έπαιζαν κάποιο αντίστοιχο παιχνίδι οι Ρωμαίοι στρατιώτες που ήταν στον τάφο του Ιησού.

    Τέλος πάντων, ανεξάρτητα από την προέλευση, το έθιμο είναι το εξής : ο ιδιοκτήτης του καφενείου του χωριού, για να δείξει ότι είναι αδιανόητο να παίξουν χαρτιά στο μαγαζί του τέτοια μέρα, παίρνει από μια λειψή παλιά τράπουλα το βαλέ, και σε μια πρόκα ψηλά στον τοίχο του μαγαζιού, είτε στη λάμπα, τον περνάει από μια τρύπα και τον αφήνει εκεί ψηλά όλη τη μέρα.

    Το έθιμο έχει αποτυπωθεί στο τραγούδι του Γιάννη Πάριου «Γαρίφαλα γκρενά», στ. Κ.Κινδύνη, μουσ. Στ. Ξαρχάκου, όπου αναφέρεται «…το χρόνο πάντα μια φορά κρεμάνε τους βαλέδες». Δεν σας μεταφέρω το YT για λόγους χώρου.

    Θα επανέλθουμε και στα καθαυτά πασχαλινά.

  8. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Κ’ταλί δηλαδή κουταλί, κουτάλα, έτσι;

    6: Ναι, πρέπει να παίζει ρόλο και ο καιρός στο έθιμο.

    7: Λοιπόν, δεν το θυμόμουνα το τραγούδι, έχεις δίκιο!

  9. Για το από που προήλθε το έθιμο για το αρνάκι που σουβλίζουμε έχω μια ψιλοένσταση στα παλαιοδιαθηκικά γιατί διαφορετικά θα σουβλίζανε και έτεροι χριστιανοί πλην των ελληνορθοδόξων (σε κάποιοιυς αμερικανοπροτεστάντες σηκώνεται η τρίχα έτσι κι ακούσουν για σούβλισμα)
    Με κάποιους συνειρμούς για τα ηστερ και οστερν μάλλον για ανθεστήρια μοιάζει η καταγωγή του εθίμου

    επ’ ευκαιρία και ολίγος Ντονιτσέττι

  10. BLOG_OTI_NANAI said

    Και ερευνούν μετά οι ιστορικοί αν υπάρχει συνέχεια στον ελληνισμό. Μα εδώ υπάρχουν αποδείξεις: μία με την ελληνική γλώσσα, και δεύτερη με τον… οβελία! Τι άλλο θέλουν πια;!

  11. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Γενικά οι σούβλες (και «σούγλες») γυρίζουν κατά Ρούμελη μεριά. Στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας το αρνί (και το ριφάκι στα νησιά) μπαίνει στο φούρνο με κληματόβεργα ή χωρίς. Θες ότι, είναι το άστατο του καιρού της εποχής, θες ότι, το έθιμο του οβελία ήταν τοπικό στη νότια Ελλάδα (και πάλι όχι τόσο στην Πελοπόννησο).
    Σε κεφαλοχώρι της Κρήτης όπου έζησα, ανήμερα της Λαμπρής κάποιοι σούβλιζαν αρνιά. Ρωτώντας έμαθα ότι, το έθιμο το’ φερε εκεί πέρα ένας ιδιοκτήτης χασαποταβέρνας με καταγωγή απ’ τη Λειβαδειά, που έκανε οικογένεια εκεί και τους το’ μαθε.
    Μιας και λεξιλογούμε ιδού και μια σύγχρονη χρήση των τσουρεκιών.

  12. Γς said

    10:
    Οβελίες υπάρχουν. Οβολοί δεν υπάρχουν.

    9:
    Ω γλυκύ μου δώρον του Πάσχα…

    11:
    >ανήμερα της Λαμπρής κάποιοι σούβλιζαν αρνιά

    Κλεμμένα αρνιά. Κατά το έθιμον.

  13. spiral architect said

    Για τη σούγλα κάποιοι έχουν αντιρρήσεις:
    «Εν σουβλάκια τζι όι σουγλάκια. Επίσης εν σούβλα τζι όι σούγλα. Παρομοίως δε, εν σουβλιτζιής τζι όι σουγλιτζιής. Τον Αθανάσιο Διάκο εσουβλίσαν τον, εν τον εσουγλίσαν!»
    (θεϊκό) 😀

    Παρεμπιπτόντως, η σχωρεμένη η γιαγιά μου η κυκλαδίτισσα μού φώναζε όταν ήμουν μικρός «σουγλιάσου κάτ’!» για να κάτσω ήσυχα.

  14. Ρουμλ. said

    .
    Καλημέρα.
    Στα χωριά του ημαθιώτικου κάμπου δεν σουβλίζουμε, αν και δεν μας έλειπαν τα πρόβατα.
    Αργά το απόγευμα του Μ. Σαββάτου φουρνίζουμε το αρνί ολόκληρο, τοποθετημένο μέσα σε μαγάλο ταψί.
    Η γέμιση περιλαμβάνει κομμάτια από σπλάχνα του ίδιου του σφαχτού (τα λεγόμενα στο ιδίωμα μπιτσι(ή τζι)βίσια), φρέσκα κρεμμυδάκια, ρύζι και δυόσμο. Ο υπαίθριος φούρνος πρέπει να πυρακτωθεί καλά. Μετά το φούρνισμα σφραγίζεται με λάσπη ερμητικά.
    Ανοίγεται ανήμερα το Πάσχα.
    Τη μέρα αυτή δεν χρησιμοποιούνται πιάτα. Όλοι παίρνουν το μερίδιό τους κατευθείαν από το ταψί.
    Παλιότερα τα κόκαλα του αρνιού τα μάζευαν και τα έριχναν στον Αλιάκμονα, Δεν έπρεπε να τα μαγαρίσουν τα σκυλιά.
    Τις κουλούρες ή τσουρέκια τις λέγαμε πασκαλιές.
    Καλή Ανάσταση!

  15. sarant said

    14: Τι ωραία περιγραφή!

  16. Γς said

    Μαμά μου!

    Μητροπολίτης Αμβρόσιος για τον Ν.Δήμου: Παρακαλώ τον θεό να σαπίσει το στόμα του

  17. Γς said

    «Αν την δει αυτήν η Μέρκελ θα θυμώσει πολύ και θα την πληρώσει ο Αντωνάκης μας»

    Klea Pantelopoulou στο FB

  18. spiral architect said

    Αμάν ρε ΓουΣού εσύ και τα λίκνα σου χρονιάρες μέρες! 😛

  19. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Της ημέρας:
    Πάντα στον κόσμο θάρχεται Παρασκευή Μεγάλη
    και κάποιος θα σταυρώνεται για να σωθούν οι άλλοι
    Νίκος Γκάτσος

    Της στιγμής, από άλλο Κεφάλαιο: «Αναχωρησάντων των μάγων»(της οικογενειάςς μου και εμού προς Αρκαδία), εύχομαι καλή Ανάσταση σε όλους σας, με δύναμη και περίσκεψη.¨
    Εξω φόρτωσαν και μου φωνάζουν.Γειάααα!!!.

  20. Γς said

    >Εξω φόρτωσαν και μου φωνάζουν.Γειάααα!!!.

    Εδώ στα πέριξ. Γείτονες αυθαιρετούχοι το καλοκαίρι:

    -Γειά σας!
    -Φεύγετε; Για που;
    -Πάμε στο Ηρώδειο.
    -Θα μείνετε πολύ;

  21. Πέπε said

    Σε διάφορα μέρη έχω ακούσει ότι όχι απλώς δε σούβλιζαν, αλλά ότι ο πρώτος που σούβλισε, συνήθως κάποιος ξένος γαμπρός από Ρούμελη, τάραξε τα νερά.

    Στην Κάρπαθο ψήνουν το υζάντι. Είναι κατσικάκι στο φούρνο, γεμιστό, όπως περίπου το περιέγραψαν και σε προηγούμενα σχόλια. Το σκεπάζουν με αλουμινόχαρτο αλλά μερικοί ακολουθούν τον παλιότερο τρόπο, να το σκεπάζουν με ζύμη (που μετά την πετάνε, δεν τρώγεται). Για τη λέξη λένε ότι είναι επειδή πρόκειται για βυζαντινό έθιμο. Μάλλον όμως σημαίνει ότι το ριφάκι είναι του γάλακτος, υζαίνει ακόμα.

    Στην Κάλυμνο κάνουν το μουούρι: πάλι το ίδιο βασικά, αν και φυσικά κάθε τόπος έχει κάποιες μικρολεπτομέρειες δικές του. Για ακόμη περισσότερη χλιδή, μια καλύμνικη λεπτομέρεια είναι ότι τις επόμενες μέρες, αν έχει μείνει μουούρι και το ξαναζεσταίνουν, σπάνε και καναδυό αβγά μέσα και ψήνονται μαζί. Η λέξη δεν ξέρω από πού βγαίνει αλλά κυριολεκτικά σημαίνει κάποιο σκεύος.

    ____________________________________

    Ότι το αρνί στη σούβλα ήταν αρχικά τοπική συνήθεια ορισμένων μόνο περιοχών δε χωράει αμφιβολία. Πώς άραγε έγινε να προβληθεί ως πανελλήνιο; Διερωτώμαι αν έχει καμιά σχέση με τη Χούντα: τηλεόραση να δείχνει αρχηγούς να επισκέπτονται στρατόπεδα, και στα στρατόπεδα να έχουν σούβλες αντί άλλης συνταγής λόγω ξερωγώ αναφοράς στους κλεφταρματολούς, κάτι τέτοιο… Ή ίσως με το στρατό ανεξαρτήτως Χούντας.

  22. Προσγολίτης said

    12
    > Οβελίες υπάρχουν. Οβολοί δεν υπάρχουν.

    Ευκαιρία να θυμηθούμε και το:
    Άλλοι Πάσχα κι άλλοι χάσκα.

  23. Γς said

    22:
    >Άλλοι Πάσχα κι άλλοι χάσκα.

    Αλλοι στα Παλούκια κι άλλοι στα νησιά του Πάσχα

  24. Για την ημέρα…

  25. Ωχ, για τον άρατο το προόριζα, αλλά εντάξει είναι κι εδώ…

  26. Σχετικά με την προέλευση των Ostern και easter τα ετυμολογικά Duden και Kluge εκτός από την εκδοχή με την παγανιστική θεά Eostr(a)e, αναφέρουν και την πιθανότητα σύνδεσης με το albae (paschalis), μια λατινική ονομασία του Πάσχα μαρτυρούμενη ήδη από τον 5ο αιώνα. Το alba αναφερόταν μεν στα λευκά ενδύματα που φορούσαν οι βαπτιζόμενοι, δεδομένου ωστόσο ότι αφενός η λέξη είχε και τη σημασία «αυγή», αφετέρου τα east και Osten «ανατολή» ανάγονται σε ινδοευρωπαϊκή ρίζα με την ίδια σημασία, είναι πιθανόν να πέρασε στις γερμανικές γλώσσες ως μεταφραστικό δάνειο.

  27. spiral architect said

    @21δ: Ενδεχομένως να παίζει κι αυτό που γράφεις:
    «Επισκέψεις του Αντιβασιλέα Γεώργιου Ζωιτάκη, του Πρωθυπουργού Γεωργίου Παπαδόπουλου και του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Στυλιανού Παττακού σε στρατόπεδα της Αττικής για τον εορτασμό της ημέρας του Πάσχα»
    (το αρχείο της ΕΡΤ επανεμφανίστηκε στο διαδίκτυο πλέον σαν ΕΟΑ, δείτε στο τέλος της αρχικής σελίδας την ηλεκτρονική διεύθυνση επικοινωνίας) 😈

  28. sarant said

    18: Ο Γς φταίει ή ο εκπρόσωπος της θρησκείας της αγάπης;

    21: Πολύ καλό σχέδιο αυτό με τη ζύμη

  29. spiral architect said

    @28α: Της αγάπης; 🙄

  30. vioannis said

    Η άχρηστη πληροφορία της ημέρας:

    Το ορθόδοξο Πάσχα από το δυτικό διαφέρουν 1, 2, 4, 5 εβδομάδες (το ορθόδοξο πάντα έπεται) ή συμπίπτουν. Ποτέ δεν διαφέρουν 2 ή 3 εβδομάδες. Η διαφορά των 4 εβδομάδων είναι σπάνια, μόνο στο 5,2% των περιπτώσεων για τα έτη 1583-2100. Από το 1583 έχουμε διαφορά στις ημερομηνίες εορτασμού, μια και εμφανίστηκε το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
    Καθώς τα χρόνια θα περνούν και θα αποκλίνει το ορθόδοξο από την αστρονομική πραγματικότητα, θα εμφανιστούν και διαφορές 6 εβδομάδων (πρώτη φορά το 2437) και θα εξαφανιστεί η ταύτιση (τελευταία φορά το 2698), όπως και θα εμφανιστεί διαφορά 2 εβδομάδων (το 2725) όχι όμως διαφορά 3 εβδομάδων (έως το 4100, που το έχω ψάξει).
    Καλά να είμαστε μέχρι τότε και ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

  31. #7 Τη Μεγάλη Παρασκευή αποφεύγονται όχι μόνο τα χαρτιά, αλλά γενικώς τα τυχερά παιχνίδια, λόγω της Ευαγγελικής αφήγησης για τους Ρωμαίους στρατιώτες που έβαλαν σε κλήρωσι τα ρούχα του Ιησού («διεμεροίσαντο τα ιμάτιά μου εαυτοίς και επί τον ιματισμό μου έβαλον κλήρον», κατά την Προφητεία Δαυΐδ).

    Στην Κρήτη (τουλάχιστον στο Ηράκλειο) θυμάμαι παλαιότερους να λένε πως το εν λόγω χαρτί, ο βαλές, είναι ο Ιούδας. Μάλιστα, συνήθως έβαζαν το βαλέ μπαστούνι ή το βαλέ σπαθί, γιατί η προδοσία του ηταν μαύρη (φαντάζομαι, βέβαια, πως αν έβαζαν το βαλέ καρό ή το βαλέ κούπα, θα μπορούσαμε να πούμε πως η προδοσία του ήταν αιματηρή, αλλά τέλος πάντων).

  32. Γιώργος Κόφτης said

    Το Πάσχα στα ανατολικά σλαβικά λέγεται Βελίκντεν (Βελίκ-ντεν μεγάλη μέρα). Το επίθετο βελίκ-α-ο έχει την έννοια της μεγαλοπρέπειας, πχ λένε Βελίκ Αλεξάντερ. Για το επίθετο μεγάλος χρησιμοποιούν το γκολιάμ-α-ο.
    Chestit Velikden=Ευτυχισμένο Πάσχα.

  33. Γς said

    Αλεξάνταρ Βέλικι

  34. sarant said

    30: Μετά το 2698 ε;

  35. spiral architect said

    @34: … κι αν εν τω μεταξύ δεν έχει (ξανα)αλλάξει το ημερολόγιο! 😀

  36. Γς said

    35:
    Α, δεν θα εορτάζεται τότε το Πάσχα!
    Θα έχει γίνει η Δευτέρα Παρουσία. Το Μέγα Δικαστήριο.

    Εκεί να σας δώ.
    Εγώ πάντως θα είμαι εκείνος με το καροτσάκι του Σουπερ Μαρκετ που θα φέρνει τις δικογραφίες.

    Αν και φοβάμαι ότι θα πληρώσω ακριβά που ενέπλεξα κάποτε τον θεό στις βρομοδουλειές μου.
    Ότι δήθεν μου έκανε πλάτες.

  37. Mindkaiser said

    Μα, είναι γνωστό ότι είναι δύσκολος ο υπολογισμός. Γι αυτό άλλωστε μας είχες προμηθεύσει σε ανύποπτο χρόνο το πόνημα του Μανουήλου Γληνζονίου, με τίτλο «Βιβλίον πρόχειρον τοις πάσι: περιέχον τήν τέ πρακτικήν αριθμητικήν ή μάλλον ειπείν την λογαριαστικήν. Και περί του πώς ευρίσκει έκαστον το άγιον Πάσχα, & τέλειον Πασχάλιον αεί και πάντοτε.». Ο γνωστός μας Άβακος, σωστά; 🙂

    Με χαρά το επιστρέφω:

    http://www.mediafire.com/view/1pgygp4h7fe0crm/Abacos.pdf

  38. BLOG_OTI_NANAI said

    24: Η Νεκταρία Καραντζή καταπληκτική φωνή και πολύ ιδιαίτερη χροιά.

  39. sogoun said

    Η σούβλα σαν τρόπος ψησίματος είναι γνωστός και στην βόρεια Αφρική : méchoui το λεν και δεν ξέρω γιατί http://fr.wikipedia.org/wiki/M%C3%A9choui

  40. Γς said

    Και το διαφημιστικό κόλπο της Βαρβακείου με τις δήθεν φιλάνθρωπες μαυροφορεμένες κυρίες. Ελλάς το λαμογείον σου…

  41. sarant said

    37: Και τι ωραία η «λογαριαστική»! Ευχαριστούμε!
    (Άβακας όμως).

    40: Κόλπο είναι, ε;

  42. Απ’ το πρωί, τώρα ξαναμπαίνω…
    8β. Έτσι. Που σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να ακουστεί και σπάλα, αλλά για τα αρνιά και τα κατσίκι δεν αλλάζει. Κ’ταλί και μάλιστα γεμιστό (όπως περιγράφεται για το αρνί, αλλά μόνο σε μίας μόνο το συγκεκριμένο κομμάτι. Σκίζεται επιμελώς και γεμίζεται ανάμεσα στα παΐδια και στο κρέας.

  43. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    40 – Και που να δείς τα σχόλια των αναγνωστών στην lifo, τα έχει παίξει ο κόσμος με το διαδύκτιο, ό,τι και να του πλασάρουν το καταπίνει αμάσητο, κριτική σκέψη 0+0=0.

    Σε πιο πανω σχόλιο διάβασα για μετάδοση του σουβλίσματος μάλλον απο τον στρατό, και θυμήθηκα το πρώτο μου Πάσχα σαν φαντάρος. Σκηνικό στην 1η ΜΑΛ στον Ασπρόπυργο 1983, θα ερχόταν και ο Α.Παπανδρέου που ήταν και υπουργός αμύνης, για καλή μου τύχη (νέος στην μοίρα) ήμουν εστιάτορας, υπεύθυνος για το ψήσιμο των αρνιών (καμιά τριανταριά) ο κατάμαυρος Λοχαγός Κωτούλας, που είχε έρθει απο την ΕΣΑ. Απο τις 4 το πρωϊ ετοίμαζαν τους λάκους και τις σούβλες με τα αρνιά, στον εκπαιδευτικό στίβο της σχολής, στις 7 ξεκίναγε το ψήσιμο, ενα λεπτό πριν λέει ο Κωτούλας, μαύροι (λόγο μαύρου τζόκεϋ, αλλα και δύσκολης θητείας) ένας χρόνος δικός μου, δύο στροφές η σούβλα, όποιος δεν το κάνει δεκαήμερος φυλάκιση, έτοιμοι ΕΝΑΔΥΟΕΝΑΔΥΟΕΝΑΔΥΟ, είχαν πάρει φωτιά οι σούβλες (που ήταν ξύλινες) απο την ταχύτητα που γύριζαν την πρώτη ώρα, τα παιδιά που άλλαζαν κάθε 15 λεπτά είχαν γίνει κομάτια στο τέλος. Τότε ήταν που ένας φαντάρος είπε το ΜΑΥΡΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ, ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΜΑΥΡΟΙ ΜΑΥΡΟΙ, και έμεινε σλόγκαν στη μοίρα τουλάχιστον μέχρι τις 29-9-1984 που απολύθηκα.
    Για την ιστορία, οι αξιωματικοί με τις οικογένειές τους και ο Α.Π με τους παρατρεχάμενους ξεφάντωσαν όπως οι χουντικοί, και τα παιδιά που έψησαν τ΄αρνιά, κοιμόντουσαν μέχρι το βράδυ.

  44. Δημήτρης Μ. said

    41β. Τι κόλπο, Νικοκύρη; Λερναίο είναι. Δεν το βλέπεις;

  45. Πέπε said

    @42 (κ’ταλί = σπάλα) Α, τώρα το ‘πιασα! Το κόκκαλο που στα ζώα το λέμε σπάλα, δηλ. την ωμοπλάτη, στον άνθρωπο το λέμε κουτάλα (ήταν ψηλός, ήταν λιγνός κι ανοιχτοκουταλάτος – αλλά και στον καθημερινό λόγο).

    Χεράκι όμως γιατί;

  46. 45. Απλά ανθρωποποίηση. Δυο χέρια, δυο πόδια, άρα τα μπροστινά είναι χέρια, ε, υποκοριστικό χεράκι. Συνήθως στα κρεοπωλεία της Αθήνας έτσι τ’ ακούω (για αμνοερίφια)

  47. Πέπε said

    Α ναι; Μα η σπάλα δεν είναι πόδι, είναι πίσω (πάνω) στην πλάτη. Το ‘χω ακούσει ως χασάπικη ορολογία αλλά νόμιζα ότι εννοούν τα άκρα.

  48. Γς said

    Δεύτε λάβετε φως!

  49. Γς said

    46:
    και αυτά

  50. # 43

    Το ψήσιμο των αρνιών στο στρατό είναι παμπάλαιο έθιμο. Εχοντας κάποιον θείο στρατηγό έχω κάνει αρκετές φορές Πάσχα στην Τοπογραφική Υπηρεσία Στρατού την δεκαετία του 50. Απλά με την έλευση της χούντας είχε έρθει και η τηλεόραση στην Ελλάδα, το έβλεπε ο κόσμος στο γιαλί και το συνδύασε μαζί της μια που όλες οι εσωτερικές ειδήσεις τότε είχαν ένστολους. Σήμερα μας δείχνουν τους πολιτικούς και θεωρείται είδηση πως ο ένας θα κάνει Πάσχα στην Κέρκυρα κι ο άλλος στην Αθήνα.

  51. Γς said

    43, 50:

    Τέρμα όμως όλα αυτά.
    Το φετινό Πάσχα δεν θα έχει γλέντια κι αρνιά στα ανά την επικράτεια στρατόπεδα.

    Κι όσο θυμάμαι τους ξενέρωτους πολιτικούς στα στρατά να τσουγκρίζουν αυγά και να λένε ευτυχές για το νέο έτος (ΓΑΠ;)

    Και δεν κάνανε πλάκα, όπως εγώ λ.χ.

  52. sarant said

    52: Ο Αβραμόπουλος πιστεύει ότι «οι εικόνες με τα αρνιά δεν συνάδουν με τα σώματα ασφαλείας», λέει το ρεπορτάζ.

  53. 47 Όταν αναφερόμαστε στο κ’ταλί (την κουτάλα) εννοούμε όλο το τεταρτημόριο: παϊδάκια, σπάλα, μπροστινό πόδι (για να έχει και λίγο ψαχνό). Ουσιαστικά πρόκειται για το 1/4 περίπου του ζώου (και συνήθως μας ενδιαφέρουν τα μικρά αμνοερίφια). Όταν σφάζονται τα ζώα (και στο χωριό είναι συνήθως οικόσιτα) χωρίζονται στα τέσσερα (δυο μπροστινά, δυο πίσω – τα μπούτια) συν λαιμός, κεφάλι κλπ για τη σούπα. Τα μπροστινά για γεμιστά, τα πίσω είτε λεμονάτο, είτε κιμάς (αν είναι πιο μεγάλο κι υπάρχει αρκετό κρέας) είτε για φρικασέ (παϊδάκια δεν συνηθίζονται στο χωριό, εκτός από κάτι παράξενους σαν και μένα 🙂 )

  54. BLOG_OTI_NANAI said

    18: Με αφορμή τη διένεξη, σκέφτομαι τα εξής

    – Ο Ν. Δήμου, δυστυχώς αδιαφορεί α) για την διασάφηση της έννοιας «δάνειο» στη θρησκειολογία και β) για το βάθος της εξέτασης των φαινομένων πριν καταλήξει κάποιος με βεβαιότητα στο ευφυολόγημα περί «ειδωλολατρικού συμβόλου».

    – Ο Ν. Δήμου, δυστυχώς αδιαφορεί για τα πιστεύω των ανθρώπων με τους οποίους δεν συμφωνεί.

    – Ο Ν. Δήμου, χρησιμοποιεί με εφηβική (αν)ωριμότητα τον λαϊκισμό για τους φτωχούς, διότι πάντα και παντού θα υπάρχουν χρήματα που δεν δίνονται για τους φτωχούς και το ξέρει αυτό καλά. Το που οφείλουν να δίνονται τα χρήματα των φορολογουμένων, ξέρουμε καλά ότι δεν μπορεί να γίνει παιχνίδι λαϊκισμού, διότι, έτσι, μπορεί να σκεφτεί ο καθένας μας το πλήθος των δαπανών που γίνονται για λόγους που ενδιαφέρουν άλλους, όμως προσωπικά μας βρίσκουν αδιάφορους. Έτσι, γίνεται κατανοητός ο λαϊκισμός.

    Ασφαλώς όμως, δεν νομίζω ότι θα πείραζε κανέναν μία συμφωνία εκκλησίας και πολιτείας (ώστε να μην υπάρξει σύγκρουση) να έρχεται το άγιο φως με τα λιγότερα δυνατά έξοδα και είναι σίγουρο πως η συντριπτική πλειοψηφία των πιστών θα απολάμβανε ενέργειες που μοσχομυρίζουν ταπεινότητα και χαμηλούς τόνους.

    – Επίσης, ο Αμβρόσιος αδιαφορεί εντελώς για το λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί, ξεχνώντας ότι η παρουσία και ο λόγος του επηρεάζει ποικιλοτρόπως και πολλούς άλλους. Καταρχάς σε πάμπολλους ορθοδόξους δεν αρέσει τέτοιας μορφής δημόσια αντιπαράθεση και χοντροκομμένο λεξιλόγιο, ενώ δίνει λαβές για -υποκριτική ή όχι- αρνητική κριτική από ανθρώπους με διαφορετικές θέσεις στο θέμα της θρησκείας.
    Πρέπει κάποια στιγμή να πάψουν να συγχέονται οι εποχές, διότι κάποτε, οι λεκτικές αντιπαραθέσεις ήταν πιο σκληρές. Η σοφία μας όμως, βρίσκεται ακριβώς στο γεγονός ότι μπορούμε να διακρίνουμε τις καταστάσεις, τον χρόνο και το περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Δικαιούμαστε να απαντήσουμε σε κάποιον με τον οποίο διαφωνούμε, αλλά ας έχουμε τη σοφία να κρατάμε τον διάλογο στα αρμόζοντα επίπεδα ώστε να υπάρχει και κάποιο ωφέλιμο αποτέλεσμα.

  55. Γς said

    52:
    >“οι εικόνες με τα αρνιά δεν συνάδουν με τα σώματα ασφαλείας”

    Ενώ η παλιά Ζανταρμερί του Αμβροσίου πήγαινε θαυμάσια με τα αλανιάρικα πουλέ της ελληνικής υπαίθρου.

    Κλεφτοκοτάδες ἦταν οἱ περισσότεροι Χωροφύλακες! Γύριζαν στά σοκάκια τῶν χωριῶν καί παρακολουθοῦσαν ὕποπτες κινήσεις «κομμουνιστοσυμμοριτῶν» καί, δοθείσης τῆς εὐκαιρίας, βουτοῦσαν καμμιά κότα… ἀλανιάρα.

  56. Γς said

    Εκεί πού δέν έχει ανακαλυφθεί ακόμη η σούβλα…Ψηλορείτης, Κρήτη.

    Νίκος Ξ. στο ΦΒ

  57. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    54 – Ο Δήμου δεν αδιαφορεί για τα πιστεύω αυτών που δεν συμφωνεί, απλώς τώρα στα στερνά (όπως και πολλοί άλλοι συνομήλικοί του δυστυχώς) μη έχοντας κάτι ουσιαστικό να πεί για να δικαιολογήσει τον (τίτλο;) του διανοούμενου (υπάρουν άραγε τέτοιοι στην Ελλάδα;) μετά την εκωφαντική σιωπή όλων μπροστά στην ισοπέδωση των αξιών απο το κεφάλαιο, προσπαθεί να προκαλέσει για να μείνει στην επικαιρότητα. Όμως σαν συντηρητικός που είναι, διαλέγει τον πλέον ανέξοδο, ανώδυνο και εύκολο δρόμο, επιλέγοντας ενα «πιασάρικο» θέμα, αλλα ανούσιο για τον μέσο άνθρωπο που πλήτεται απο τα άγρια μνημόνια. Άλλωστε δήλωσε οτι στηρίζει τον Θεοδωράκη που τον έστειλε ουσιαστικά άψαλτο, και με τον χωροφύλαξ, και με τον αστυφύλαξ, όπως ήταν μια ζωή.
    Απο κεί και περα βέβαια, το θέμα της μεταφοράς της «αγίας» φλόγας, θα έπρεπε να απασχολεί μόνο την εκκλησία, που με δικά της έξοδα πρέπει να την φέρνει στην Ελλάδα, η κυβέρνηση δεν έχει καμία δουλειά να ανακατεύεται σε θρησκευτικά θέματα. Όσο για το γελοίο θέαμα της υποδοχής της «αγιας» φλόγας με τιμές αρχηγού κράτους, με παρουσία όπλων, η σκέψη ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ, εν έτη 2014, με θλίβει, ούτε επι χούντας τέτοιο κιτσαριό, και τέτοια άβουλη αποδοχή απο τον κόσμο.

  58. sarant said

    57: Εδώ θα συμφωνήσω μαζί σου σχεδόν σε όλα.

  59. BLOG_OTI_NANAI said

    57: Γενικά θα διαφωνήσω μόνο στα περί κυβερνήσεως, διότι μια κυβέρνηση που ψηφίζεται από τον λαό, θα πρέπει να ενδιαφέρεται για όλα όσα ενδιαφέρεται ο λαός χωρίς καμία εξαίρεση, και τα θρησκευτικά ζητήματα, όσους τους απασχολούν, είναι σημαντικά στη ζωή των ανθρώπων.
    Μην κοιτάς που το θέμα δεν σε απασχολεί.
    Αυτό είναι πολύ βασικό πρόβλημα διότι αυτό που εσύ μπορεί να θεωρείς περιττό ή δεισιδαιμονία, για άλλους έχει μια σημασία.

    Δικαιούμαστε να διαφωνούμε βεβαίως.
    Αν όμως πιάσουμε να δηλώνει ο καθένας μας ότι οι φόροι του πρέπει να πηγαίνουν μόνο σε ζητήματα που τον απασχολούν ή τον ενδιαφέρουν προσωπικά, χαθήκαμε.
    Υπάρχουν άνθρωποι π.χ. που όχι μόνο αδιαφορούν, αλλά ενοχλούνται και μόνο που υπάρχουν παιδικές χαρές ή γήπεδα κοντά στο σπίτι τους επειδή οι ίδιοι δεν έχουν παιδιά και τους ενοχλεί ο θόρυβος. Λέω ένα παράδειγμα. Φαντάσου να γίνεται σε ένα κράτος ό,τι θέλει ο καθένας χωρίς να συμφωνούμε σε τίποτα.
    Κάποιον π.χ. μπορεί να τον ενδιαφέρει να έρθει το Άγιο Φως στην Ελλάδα, και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να συμβιώνουμε με κάποιον τρόπο. Να συμφωνήσουμε όμως να έρθει με το φθηνότερο αεροπορικό δρομολόγιο και μάλιστα, χωρίς κρατικές τιμές και φανφάρες.

  60. Ανδρέας «Κουπονιώτης» said

    Το 1819 το νεοσυγκροτημένο Ιόνιο Κράτος δημιουργεί το νέο του νόμισμα, τον ιονικό οβολό. Τέθηκαν σε κυκλοφορία τρία κέρματα: ο ημιώβολος (αξίας μισού οβολού – miobolo), ο οβολός (obolo) και ο διώβολος (αξίας δυο οβολών – dittobolo). Ο ιονικός οβολός έζησε μέχρι τον Μάρτη του 1827 όταν ενοποιήθηκε το ιονικό νομισματικό σύστημα με το βρετανικό. Το 1835 για την διευκόλυνση των μικροσυναλλαγών κόβονται νέα κέρματα με την ονομασία «οβολός» και ήταν στην όψη παραλλαγές των πρώτων ιονικών οβολών.
    Ο Καποδίστριας το 1829 κόβει στην Αίγινα τους «Φοίνικες», νομίσματα που ο κόσμος τα ονόμαζε οβολούς. Και τέλος επί Γεωργίου Α΄ μπαίνουν σε κυκλοφορία χάλκινα νομίσματα οβολοί. Έναν οβολό 5 λεπτών του 1886 έχω και εγώ στα χέρια μου.
    ΥΓ Δεν είμαι συλλέκτης:)
    Χρόνια σας πολλά!

  61. # 56

    Ασε μας ρε Γς, τ’ αντικρυστά αρνιά ψήνονται όπως και της σούβλας. απλά βαριούνται να τα γυρίζουν συνέχεια και τα γυρίζουν μόνο μια δυο φορές να μη πολυαρπάξουν

  62. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    58 – Σε ποιό διαφωνείς; (χαμογελαστή φατσούλα)

    59 – Κοίτα επειδή τα θρησκευτικά θέματα είναι πολύ επικίνδυνα για τρολάρισμα, και εγώ μπορεί να είμαι άθρησκος, αλλα σέβομαι απόλυτα τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των άλλων (ασχέτως που οι περισσότεροι απο αυτούς δεν σέβονται τις δικές μου) αρκεί να μη επιβάλλονται με την όποια βία, θα σεβαστώ την ημέρα και τις πεποιθήσεις σου, και δεν θα το προχωρήσω το θέμα. Απλώς θα επιμείνω στο θέμα των εξόδων απο την εκκλησία, υπάρχουν και άλλες θρησκευτικές κοινότητες συμπατριωτών μας, μια κυβέρνηση όλων των Ελλήνων, δεν πρέπει να μεροληπτεί κατα την ταπεινή μου άποψη.
    Τα λέμε πάλι την Δευτέρα, χρόνια πολλά σε όλους, και καλή ανάσταση σε όσους την περιμένουν. To τραγούδι αφιερωμένο σε όλους τους χριστιανούς (με ανοιχτό μυαλό) του ιστολογίου.
    Θυμάσαι Νίκο τι χαμός είχε γίνει με την προβολή της ταινίας; μετά απο 40 χρόνια, τα ίδια και χειρότερα με το κατέβασμα του θετρικού έργου Corpus Christi, «xριστιανοί» και σατανιστές χρυσαυγίτες, είχαν κάνει μια ωραία ατμόσφαιρα.

  63. sarant said

    60: Χρόνια πολλά Αντρέα!

  64. BLOG_OTI_NANAI said

    62: Να ‘σαι καλά αγαπητέ Λάμπρο, σου εύχομαι Καλή Ανάσταση, με όποιον τρόπο την νιώθεις.
    Το μιούζικαλ αυτό, με τον συγκεκριμένο τραγουδιστή (όχι με τον Γκίλαν) ήταν αγαπημένο μου στην εφηβεία και οι μελωδίες του είναι από τις ωραιότερες που έχουν γραφτεί στη ροκ μουσική.

  65. Mindkaiser said

    @41

    Κάποιος Σαραντάκος έγραφε για τον «άμπακο». 😉

    «Χαρακτηριστικά, άμπακος ονομάστηκε το πρώτο ελληνικό βιβλίο πρακτικής αριθμητικής, του Εμμ. Γλυνζωνίου, που κυκλοφόρησε τον 18ο αιώνα και γνώρισε αλλεπάλληλες εκδόσεις.»

    http://www.sarantakos.com/fraseis/ampakos.html

  66. Mindkaiser said

    Εκτός αν η παρατήρηση ήταν για το «μπ» vs. «β», οπότε πάσο. Καλή ανάσταση σε όλους.

  67. sarant said

    E, ναι: Ή άβακας ή άμπακος!

  68. […] Πηγή: sarantakos.wordpress.com […]

  69. Left said

    @37 Στο πρόβλημα/ερώτημα «Πότε πέφτει το Πάσχα εφέτος?», η απάντηση είναι:
    1. Θερινό ηλιοστάσιο.
    2. Πρώτη πανσέληνος, μετα την έναρξη του θερινού ηλιοστασίου.
    3. Η πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο είναι η Κυριακή του Πάσχα.

    Εξαίρεση: Στην περίπτωση που η πρώτη ημέρα μετά την πανσέληνο είναι Κυριακή, τότε το Πάσχα μεταφέρεται μια Κυριακή μετά.

  70. Theo said

    @69:
    Λάθος.

    1. Εαρινή ισημερία, όχι θερινό ηλιοστάσιο.
    2. Πρώτη πανσέληνος μετα την εαρινή ισημερία, όχι μετά την έναρξη του θερινού ηλιοστασίου..
    3. σωστό αλλά ισχύει για τους ρωμαιοκαθολικούς και προτεστάντες που έχουν το νέο, γρηγοριανό, ημερολόγιο που ορίζει την εαρινή ισημερία στις 21 Μαρτίου (κι εδώ υπάρχει ένα λαθάκι, γιατί τον 21ο αιώνα η ισημερία συνήθως πέφτει στις 20 Μαρτίου). Οι Ορθόδοξοι υπολογίζουμε το Πάσχα με βάση το παλαιό, ιουλιανό ημερολόγιο, με το οποίο η εαρινή ισημερία θεωρείται πως είναι στις 21 Μαρτίου+13 ημέρες=3 Απριλίου.
    Οπότε, όταν η πρώτη πανσέληνος μετα την εαρινή ισημερία πέφτει πριν από η και στις 3 Απριλίου, τότε το Πάσχα των Ορθοδόξων γίνεται μαζί με το των «Λατίνων». Όταν πέφτει μετά στις 4 Απριλίου και μετά, τότε το Πάσχα συνεορτάζεται απ’ όλους τους χριστιανούς.

  71. Κυριάκος said

    @70: Η πανσέληνος όμως υπολογίζεται από τους Ορθόδοξους σύμφωνα με τον 19ετή κύκλο του Μέτωνα (που έχει σφάλμα 5 ημερών) και δεν συμπίπτει με την πραγματική πανσέληνο.

  72. Theo said

    @71:
    Τότε πώς μπορεί να εορταστεί το Πάσχα και στις 4 Απριλίου (22 Μαρτίου με το ιουλιανό ημερολόγιο), όπως γράφει ο Νικοκύρης; Αν ισχύει αυτό που γράφεις, η νωρίτερη δυνατή ημερομηνία για το Πάσχα θα ήταν 9 Απριλίου (27 Μαρτίου με το ιουλιανό ημερολόγιο).

  73. Κυριάκος said

    Είναι πολύπλοκο:
    http://antikytheramech.culture.gr/eam/imerominia_pasxa.pdf

  74. p.a. said

    Στα ορεινά και όχι πλούσια χωριά της Αρκαδίας ,έψηναν τεμάχιο αρνιού στον φούρνο (τον χτιστό με φωτιά) καιδεν σούβλιζαν.(σουβλίζαμε).:-)

  75. Για όποιον ενδιαφέρεται για τον υπολογισμό της ημερομηνίας του Πάσχα, τα έχω γράψει κι εγώ ε τρεις δόσεις στο (οθντκ) ιστολόγιό μου.
    Ο ιουλιανός υπολογισμός της πασχαλινής πανσελήνου ενέχει πράγματι συστηματικό λάθος 4 ημερών. Αν λοιπόν η ιουλιανή πανσέληνος πέσει στις 3 Απριλίου (21 Μαρτίου με το ιουλιανό ημερολόγιο και άρα υπολογιζόμενη ως εαρινή) και συμβεί να είναι ημέρα Σάββατο, τότε η γρηγοριανή πανσέληνος πέφτει στις 30 Μαρτίου ημέρα Τρίτη, και το Πάσχα εορτάζεται από όλους τους χριστιανούς την αμέσως επόμενη Κυριακή 4 Απριλίου, όπως συνέβη το 2010. Η σύμπτωση όμως αυτή είναι βέβαια σπάνια (4 φορές σε 2819 = 532 χρόνια).

  76. Νέο Kid Στο Block said

    Άγγελε, αυτό το (οθντκ) τι τόθελες; Mάτιασμα! 🙂

    http://angelos940.blogspot.gr/2013/08/blog-post.html

  77. O σωστός λίκνος: http://angelos940.blogspot.be
    Στο τέλος της ανάρτησης εννοώ φυσικά 28 επί 19 = 532 χρόνια (τα 19 είναι η διάρκεια του κύκλου του Μέτωνα, τα δε 28 είναι (οι ημέρες της εβδομάδας) επί 4 (η περιοδικότητα των δίσεκτων ετών).

  78. Το (οθντκ) το’βαλα γιατί ένα μπλογκ που σέβεται τον εαυτό του θα έπρεπε να προσθέτει κάτι τουλάχιστον μια φορά το μήνα 🙂

  79. sarant said

    78:Γράψε λοιπόν!

  80. Νικόλαος said

    Μερικών δεν αρέσει άκλιτο το Πάσχα και χρησιμοποιούν στη γενική τον τύπο «του Πάσχατος», ο οποίος κατά την γνώμη μου είναι εντελώς για κλάματα. Ωστόσο βλέπω κατόπιν αναζήτησης στο google πως λέγεται από πολλούς, ενώ είδα και ένα από τα αποτελέσματα της αναζήτησης να βρίσκεται στον Αδαμάντιο Κοραή. Τι ιστορία έχει αυτός ο τύπος;

  81. Γς said

    Ναι,
    είναι σε προσεγμένα ιστολόγια, όπως:

    Περί εορτασμού Ιερού Πάσχατος εις νύσον Μύκονον

  82. sarant said

    Συμφωνώ ότι ο τύπος «του Πάσχατος» με ενοχλεί.

  83. Μανούσος said

    Το Άγιο Φως δεν είναι ειδωλολατρικό επ’ ουδενί. είναι παλαιοδιαθηκικότατο με πολλά παραδείγματα (προσευχή που επιφέρει κάθοδο φλόγας πχ η προσευχή του Προφήτη Ηλία έναντι των ιερέων του Βάαλ). Εκτενώς αναφέρεται μάλιστα ο Αφραάτης (Συρόφωνος εκκλησιατικός συγγραφέας) ήδη τον 4ο αι. μ. Χ. σε ομιλία του περί Προσευχής ο οποίος μάλιστα προχωρεί σε περαιτέρω ερμηνεία του χωρίου περί αποδοχής της θυσίας του Κάιν και του Άβελ πέραν του κειμένου της Παλαιάς Διαθήκης, με κειμενολογικές διασυνδέσεις προς την ραββινική ερμηνευτική γραμματεία.
    Άρα ειδικά το εν λόγω έθιμο δεν έχει σχέση με ειδωλολατρεία, όχι ότι θα πείραζε κιόλας….
    Κατά τα άλλα οι δημόσιες τελετές γενικώς είναι μία παγκόσμια ανθρωπολογική σταθερά, είτε λέγεται παρέλαση, είτε ρωμαϊκός θρίαμβος, είτε παρέλαση στην Κόκκινη Πλατεία ή γκέη πράιντ ή καρνάβαλος, μαραθώνιος κλπ σημασία έχει ότι αυτού του είδους οι δημόσιες επιδείξεις-τελετές είναι απολύτως απαραίτητες για την συνοχή μίας κοινωνίας μεγάλης ή μικρής.
    Το ποιές επιλέγονται και το τί ιδεολογία εκφράζουν είναι άλλη ιστορία και μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να μη συμφωνεί, αλλά το ότι δημόσιες τελετές υπήρχαν και θα υπάρχουν αυτό όποιος δεν μπορεί να το καταλάβει, κάτι κάνει λάθος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: