Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης: Στην Τράπεζα

Posted by sarant στο 22 Απρίλιος, 2014


Εδώ και κάμποσο καιρό έχω αρχίσει να δημοσιεύω, κάθε δεύτερη Τρίτη, αποσπάσματα από το βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης” (εκδ. Ερατώ, 1995, εξαντλημένο), που είναι μια βιογραφία του παππού μου, του Νίκου Σαραντάκου (1903-1977), ο οποίος είχε το ψευδώνυμο Άχθος Αρούρης (που είναι ομηρική έκφραση και σημαίνει ‘βάρος της γης’). Η σημερινή είναι η δέκατη τέταρτη συνέχεια.  Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ.

mimis_jpeg_χχsmallΒρισκόμαστε στο τέταρτο κεφάλαιο του βιβλίου, που έχει τον γενικό τίτλο “Ένας μέτοικος στη Μυτιλήνη του μεσοπολέμου” και παρακολουθεί τη ζωή του παππού μου από το 1928 που παντρεύτηκε τη γιαγιά μου, την Ελένη Μυρογιάννη, και εγκαταστάθηκε στη Μυτιλήνη. Το ποίημα του παππού μου που παραθέτει ο Βαγγέλης Καραγιάννης στο τέλος της σημερινής συνέχειας είναι μεν «α λα μανιέρ ντε» Βάρναλης, αλλά νομίζω ότι έχει αυτοτελή αξία -δεν είμαι βέβαια αμερόληπτος, το αναγνωρίζω.

Ο καδενάτσος ή καδινάτσος ή το καδενάτσο ή το καντινάτσο είναι ο σύρτης σε πόρτα ή παράθυρο, το μάνταλο ή η αμπάρα, που ασφαλίζει από μέσα. Η λέξη, που υπάρχει στα παλιότερα λεξικά, αλλά όχι στα σημερινά, ακούγεται τουλάχιστον στα Επτάνησα, τη Λέσβο και την Κρήτη. Δάνειο από το ενετικό cadenazzo (ιταλικό catenaccio), που ανάγεται στο λατινικό catena, την αλυσίδα, απ’ όπου και η καδένα, αλλά και η ιδιωματική κατίνα, η σπονδυλική στήλη. Και ίσως θα αναγνωρίσατε ότι η ιταλική λ. είναι ακριβώς το κατενάτσιο, το κλειστό αμυντικό σύστημα που λανσάρισε στη δεκαετία του 1960 ο προπονητής Ελένιο Ερέρα, που έκλεινε σαν με αμπάρα τις διόδους προς το τέρμα της ομάδας του.

ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ

Στην Τράπεζα όπως ήταν φυσικό έκαναν κουμάντο ο διευθυντής κι ο υποδιευθυντής. Ο πρώτος ήταν άνθρωπος σκαιός και σατραπικός ενώ ο δεύτερος, επτανησιακής καταγωγής, είχε περισσότερο εκλε­πτυσμένους τρόπους. Και οι δυο είχαν τάξει σκοπό της ζωής τους την αύξηση των εσόδων της Τράπεζας, συχνά με τρόπους που δεν ήταν και τόσο ορθόδοξοι. Χρέωναν στους πελάτες απίθανες προμήθειες και άλλες επιβαρύνσεις και στις απλούστερες δοσοληψίες. Όταν, πράγμα σπάνιο, ο πελάτης διαμαρτυρόταν, ο διευθυντής αναλάμβα­νε να τον καθησυχάσει, απαριθμώντας με στομφώδες ύφος, για το οποίο ήταν διάσημος στη Μυτιλήνη, το πλήθος των ενεργειών που συ­νεπαγόταν η διεκπεραίωση της δοσοληψίας (και οι οποίες φυσικά θα γίνονταν οπωσδήποτε), σαν να ’ταν κάτι το εξαιρετικά επίμοχθο και δαπανηρό, ώστε να δικαιολογείται κάθε επιβάρυνση:

«Αγαπητέ μου αυτή η εντολή θα δακτυλογραφηθεί! Θα βγουν δυο αντίγραφα! Θα πάρει αριθμό πρωτοκόλλου! Θα σταλεί σε άλλο υποκατάστημα! Θα κοπεί ένταλμα πληρωμής! Θα καταχωρηθεί σε τρία τουλάχιστον βιβλία! Τι θαρρείς, πως είναι απλά αυτά τα πράγ­ματα;»

Ο Νίκος ο Σαραντάκος, άφθαστος στο να βγάζει παρατσούκλια τον έβγαλε με την πρώτη «ο λήσταρχος Καραθανάσης». [Ληστής της εποχής, είχε πάρει μέρος και στην απόπειρα δολοφονίας του Βενιζέλου].

Ένας από τους υπαλλήλους, ο Γιώργος Αθ., από την κατα­πίεση του λήσταρχου Καραθανάση είχε γίνει σχεδόν μονομανής. Υιοθέτησε αμέσως το παρατσούκλι, αλλά δεν τολμούσε να το εκστο­μίσει ούτε όταν ήταν μονάχος με τη γυναίκα του. Το βράδυ όμως σπίτι του κλεινόταν στην κρεβατοκάμαρα κι άρχιζε να γρονθοκοπεί τα μα­ξιλάρια και τα παπλώματα λέγοντας;

«Άρπα την Καραθανάση. Κι αυτή δική σου, Καραθανάση».

Η γυναίκα του που κρυφάκουγε κάνοντας το σταυρό της δεν μπορούσε να φανταστεί ποιος ήταν αυτός ο Καραθανάσης, που τόσο μισούσε ο άντρας της.

Ο Γιώργος μαθαίνοντας πως ο Νίκος έγραφε ποιήματα, του ’δεί­ξε με καμάρι ένα δικό του με τίτλο «Απελπισία». Ήταν ασκημότατο ποίημα κι ο Νίκος από τότε, αν τύχαινε να συστήσει το συνάδελφο του στους φίλους του, έλεγε στερεότυπα:

«Παιδιά, να σας γνωρίσω τον Γιώργο, ποιητή της απελπισίας». Κι ο Γιώργος μη αντιλαμβανόμενος την ειρωνεία κολακευόταν σαν ν’ άκουγε «τον ποιητή των Μοιραίων».

Παρά τη δυσμένεια με την οποία τον περιέβαλλε το διευθυντικό δίδυμο, οι ικανότητες κι η εργατικότητά του τον επέβαλαν ανάμεσα στους συναδέλφους του. Ήταν ευπροσήγορος και φιλικός με όλους και πρόθυμα έδειχνε στους νεότερους τα μυστικά του επαγγέλματος, που άλλοι τα φύλαγαν ζηλότυπα ως τη μόνη απόδειξη της υπεροχής τους. Από τους συναδέλφους του συνδέθηκε με στενή φιλία με τον Βαγγέλη τον Καραγιάννη, τον Παναγιώτη τον Κοντήβεη, τον Γιάννη τον Ζαλούμη και έναν παλιοελλαδίτη τον Γιώργο τον Ασημακόπουλο. Όταν μαθεύτηκε πως θα βάφτιζε το γιο του, η προσφορά κουμπά­ρων από τους συναδέλφους του ήταν τόση, ώστε τελικά ο γιος του απόκτησε δύο νονούς, τον Ασημακόπουλο και τον Ζαλούμη.

Όπως έγραψε πολύ αργότερα ο Βαγγέλης Καραγιάννης:

«Με μιαν έμφυτη σατιρική διάθεση, έδινε πάντα νότες αισιοδο­ξίας για δημιουργία και για αντιμετώπιση κάθε αντιξοότητας. Ήξερε να ’ναι σοβαρός στη δουλειά του μαζί και ευχάριστος. Κοντά του μαθήτευες να γράφεις σωστά και την καθαρεύουσα ( απαραί­τητη για υπηρεσιακά έγγραφα τότε) και στη δημοτική (για την ιδιω­τική σου αλληλογραφία). Σου μιλούσε για χημεία σαν επιστήμονας, για μαθηματικά σαν προφεσόρος, ηλεκτρολογία, υδραυλική… για χίλια δυο θέματα. Κι ακόμα μπορούσε να σου απαγγείλει από στήθους ατέλειωτες σελίδες από τους παλιούς ποιητές ως τους νεότερους. Κι ας μη φανεί παράξενο: Κοντά του και κάτω από τις οδηγίες του μπορούσες και συ να γράψεις τραγούδια. Σου έδειχνε το πώς και πού θα ’πρεπε να προσέξεις, τι να τονίσεις, πώς θα ’πρεπε να τελειώσεις. Μέσα σε λίγα λεφτά, για να παραδειγματίσει, έφτιαχνε ένα «κατά παραγγελίαν» άρτιο ποίημα, οποιασδήποτε σχολής: ελεγειακό, ειδυλ­λιακό, δραματικό, λυρικό, ερωτικό, βουκολικό, επικό, σατιρικό. Πα­ράφραζε με θαυμαστή επιτυχία και ευκολία: Κάλβο, Σολωμό, Πολέμη, Βαλαωρίτη, Παλαμά, Μαλακάση, Μαβίλη, Βάρναλη, Καβάφη…. Τη μετρική, τους στιχουργικούς κανόνες και τις ομοιοκαταληξίες τις έπαιζε στα δάχτυλά του. Σου έδινε να διαβάσεις στίχους και δεν ξεχώριζες αν πραγματικά ήταν δικοί του ή του ποιητή εκείνου, που του παράγγειλες. Έπρεπε να προχωρήσεις λίγο για να καταλάβεις πώς γύριζε το ποίημα σε σατιρική παράφραση…»

Μια τέτοια «κατασκευή» κατά τον Βαγγέλη Καραγιάννη, είναι και το παρακάτω ποίημα που δημοσιεύτηκε στον «Τρίβολο» (φύλλο 79 της 23-6-33).

 

Ο ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Αη Πέτρο! βγάλ’ το καντινάτσο
τράβα την πόρτα στα καρούλια
κι άνοιχ’ τη διάπλατη να μπω.
Συγχωροχάρτια φέρνω μάτσο
για φαγωμένα μεροδούλια
κι ό,τι σημάδι μου θαμπό
το καθαρίσαν οι παπάδες
με λειτουργιές και με λαμπάδες.

Κι αν έκανα σα νέος τρέλες
κι αν παραγλέντησα με νιες,
(δεν είμαστε όλοι μας Χριστοί)
λογάριασε πόσες κοπέλες
που τσ’ είχα «μεταχειριστεί»
τις βόλεψα με προξενιές
κι έδωκα προίκα μετρητή
σ’ αυτές και στον προξενητή.

Έκανα κάμποσα καλά
στη ζήση μου την περασμένη
και τώρα που ’ρθα εδώ ψηλά
με γέλιο καλωσόρισέ με
ψήσε καφέ και κέρασέ με,
κι αφού πια τίποτα δε μένει
Αη Πέτρο, βγάλ’ το καντινάτσο
στο πλάι του Χριστού να κάτσω.

 

Advertisements

47 Σχόλια to “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης: Στην Τράπεζα”

  1. nirevess said

    Καλημέρα Νίκο,
    μια μετατόπιση τόνου στο «καθάρισαν οι παπάδες» (=καθαρίσαν) κι έναν δεύτερο τόνο στο «καλοσώρισέ με».
    Χαίρε

  2. Νέο Κid said

    Μα κε κάτσο! Ποιος νάξερε το έτυμο αυτό του κατενάτσιο! 🙂 Ωραίο σύστημα. Ο Ερέρα βεβαίως είχε και μία ματσόλα και όποτε έκοβε μπροστά (= κόντρο πιέντε) το κοντέρ έγραφε.

  3. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Δίκιο έχεις, είναι τα τυπικά λάθη του οσιάρ!

  4. Αρκεσινεύς said

    Αν δεν τον βάλω το βράδυ, δεν κοιμούμαι. Τι είναι;

  5. Theo said

    Καλημέρα!

    Κι ένα άλλο λάθος του OCR: «από τους παλιούς ποιητές ως τους j/ ρους«.

    Αλήθεια, ποιο OCR χρησιμοποιείς για τα πολυτονικά; (Είχα παλιά τον «Αναγνώστη», αλλά δεν έμεινα ικανοποιημένος.)

  6. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Ωραία σκωπτικό ποίημα.

    @4: Ο σύρτης. 😉

  7. Γς said

    Παρατσούκλια:
    Ο διευθυντής της τράπεζας … Καραθανάσης
    κι ο Διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδος Ματζαβίνος

  8. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Σωστός ο εργοστασιάρχης.

  9. Νέο Κid said

    Ωραία η πληροφορία πως τις τραπεζ. προμήθειες και χρεώσεις τις αποφάσιζε «τοπικά» ο διευθυντής. Σήμερα αποφασίζονται κεντρικά μεν, το ίδιο αυθαίρετα και ανεξέλεγκτα και παράλογα και πιθανώς παράνομα δε!

  10. Γς said

    6β:
    Κυρία, κυρία! Τρώγεται ο σύρτης;

  11. spiral architect said

    @7, 9: Τώρα την «Εμπορική» την καβάτζωσε ο έτερος καλαματιανός.
    (και τις επισφάλειές της εμείς)

  12. leonicos said

    Γειά σου ρε Γς με τα ωραία σου!

    Τελικά… δεν τον βάζεις πιο συχνά αυτόν τον Άχθονα (καλό ε;) Είναι ο πιο ωραίος εδώ μέσα. ο Γς έρχεται δε’ύτερος

  13. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα και τις διορθώσεις!

    12: Αριά αριά τον Άχθονα για να φτουρήσει (θα τελειώσει αλλιώς).

  14. Γς said

    Α, έχει παραγίνει το κακό!.
    Και καλά την μεγάλη εβδομάδα. Σήμερα όμως είναι η τρίτη μέρα του Πάσχα και δεν έχουν σταματήσει τα μεγάφωνα της εκκλησίας απέναντι. Από τα χαράματα μέχρι πριν μια ώρα. Κι απάνω που είπα δόξα σοι ο Θεοός, ξανάρχισαν.
    Τους πήρα τηλέφωνο. Τώρα:

    -Χριστός Ανέστη. Ονομάζομαι έτσι και μένω απέναντί σας. Θέλω να σας πω ότι αυτό που κάνετε δεν είναι καθόλου χριστιανικό. Δεν υπάρχει άλλωστε και κόσμος έξω για ν ακούσει την λειτουργία απ τα μεγάφωνα.

    -Μα δεν είναι λειτουργία κύριε. Κηδεία είναι.

    -$#%^(+Ι(()()&^%

  15. spiral architect said

    @14: Καλά, στην κηδεία βάζουν μεγάφωνα; 🙄
    (payable?) 😉

  16. Γς said

    >στην κηδεία βάζουν μεγάφωνα;

    Μια που τα είχαν πρόχειρα

    14:
    >-$#%^(+Ι(()()&^%
    κάτι για Downloads (καντήλια και τέτοια)

  17. Γς said

    >«Παιδιά, να σας γνωρίσω τον Γιώργο, ποιητή της απελπισίας». Κι ο Γιώργος μη αντιλαμβανόμενος την ειρωνεία κολακευόταν σαν ν’ άκουγε «τον ποιητή των Μοιραίων».

    -Ο Κώστας. Μεγάλος παίκτης!
    Το έλεγα με ύφος σοβαρό.Και καμάρωνε ο Κώστας

    Και έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια για να μου απαντήσει ο πατέρας μου γιατί έλεγαν πρόεδρο έναν φίλο τους, που καμάρωνε κι αυτός:

    -Πρόεδρος των κερατάδων.

  18. Αληθώς ο Κύριος

    Τότε βέβαια τον γράφανε Χελενιο Χερρέρα και σε συντομογραφία Χ.Χ.
    Τι σύστημα «τελείωσε» με την τεσσάρα στον τελικό του 70 στο Μεξικό από την καλύτερη εθνική όλων των εποχών.

    Στα ρεμπέτικα του Ηλ Πετρόπουλου υπήρχε το ασματίδιον

    Πλούσιος ή πένης
    αν δεν τον βάλει
    ουδέν κοιμάται

    Αν θυμάμαι καλά Κακαράπης και Καραθανάσης ήταν τα πρωτοπαλλήκαρα του Νταβέλη, μπορεί να τ΄χει τ’ όνομα Καραθανάσης να κολλάει σε λήσταρχους ‘οπως π.χ. το Σαραντάκος παραπέμπει σε δημοσιογράφους

  19. Νέο Kid Στο Block said

    Η καλύτερη εθνική όλων των εποχών ήταν οι Μαγυάροι των φίφτυς..
    Πολύ δυνατή και η «ντοπαρισμένη» Αρχεντίνα του 94…αλλά πολίτικαλ ανκορέκτ (δεν έπιναν και πέπσι…αίσχος!)

  20. # 19

    Δεν ξέρω εσύ αλλά εγώ τα ματς του 70 τα είδα και κρίνω προσωπικά από το 66 κσι μετά. Μου φαίνεται όμως δύσκολο να έχεις δει εσύ τα ματς του 54, άρα συμπεραίνεις από υποθέσεις άλλων. Εξ άλλου ούτε το τρόπαιο δεν σήκωσε ενώ. το 70 η ομάδα είχε μόνο νίκες, ούτε καν μια ισοπαλία. Δεμ ξανάγινε και πιθανότατα δν θα ξαναγίνει

    Φαντάσου πως λιγα χρόνια μετά η Βραζιλία αποκλείσθηκε αήττητη και το πήρε η γηπεδούχος Αργεντινή που είχε μια ήττα

  21. Theo said

    @19, 20:
    Κι εγώ τα πρώτα ποδοσφαιρικά παιχνίδια που είδα «ζωντανά» στην τηλεόραση ήταν αυτά του Παγκοσμίου Κυπέλου του ’70 και μου έμειναν αξέχαστα. Τρομερό ποδόσφαιρο, μεγάλα σκορ και μια Βραζιλία με Πελέ, Τοστάο, Ζαϊρζίνιο… που ισοπέδωνε τις αντίπαλες άμυνες. Από το ’74 και μετά δεν έχω δει πολύ ποδόσφαιρο και θεωρώ το Μουντιάλ του ’70 κάτι το μοναδικό.

  22. andam said

    Ωραίο σκωπτικό ποίημα, αλήθεια είναι το πρώτο νομίζω που δημοσιεύεις ενώ ο άνθρωπος ήταν ποιητής. Να μας βάλεις κι άλλα.

    Γιατί τονίζεται για διευθυντή και υποδιευθυντή ότι ήταν ορθόδοξοι; ήταν εξαίρεση στη Μυτιλήνη;

    Τον καημένο τον ποιητή της απελπισίας…εντελώς καταπιεσμένο άτομο με συσσωρευμένη οργή, αυτός δεν δούλευε ο καημενούλης την ψυχή του πουλούσε. Πάντως τα πούπουλα των μαξιλαριών αφρατεύουν με το χτύπημα χαχαχα η γυναίκα του θα τον ευγνωμονούσε….

  23. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα σχόλια!

    22: Λέει ότι ο διευθυντής και ο υποδιευθυντής επιδίωκαν να αυξήσουν τα έσοδα της Τραπεζας με τρόπους που δεν ήταν και πολύ ορθόδοξοι. Οι τρόποι, όχι ο διευθυντής 🙂

  24. NM said

    Σήμερα πρωϊ-πρωϊ, από το παρατηρητήριό μου -κάπου στο κέντρο της Αθήνας- είδα ότι έφτασαν τα χελιδόνια. Αδιάσειστη απόδειξη ότι και τούτο το χειμώνα τον πηδήσαμε.

  25. Γς said

    Πήγε βέβαια αρκετά καθυστερημένα να μας πηδήξει

  26. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    4.>>Αν δεν τον βάλω το βράδυ, δεν κοιμούμαι. Τι είναι;
    O συναγερμός!
    Παλιά, ο μάνταλος:
    Μ΄ακόμη δεν τον ηύρηκες
    το μάνταλο να ανοίξεις
    να μασε δώσεις κάτι τις
    κι ύστερα να σφαλίξεις
    (έτσι τέλειωναν τα κάλαντα,όταν από μέσα αγρόν ηγόραζαν).
    Πολλά τα έτη Αρκεσινέα.

  27. Γς said

    11:

    Και πέρασε η Εμπορική στην Αλφα μπανκ, που άφησε το κατάστημά tης και ήρθε σ αυτό της Εμπορικής. Πάω κι εγώ και βλέπω τους λογαριασμούς μας στην Α. και την Ε. όλους μαζί εκεί.
    Και πάω να στείλω 400 ευρά σε κάποιον και τους είπα από ποιον λογαριασμό να τα πάρουνε.
    Και μετά 2-3 βδομάδες με παίρνει τηλέφωνο αυτός ο κάποιος ότι δεν έχει πάρει φράγκο.
    -Μα σου τα έστειλα. Εχω και την απόδειξη. Στάκα να την βρω και σε παίρνω πίσω.

    Και την βρήκα την απόδειξη που έδειχνε πράγματι ότι πήραν 400 ευρωπουλάκια από τον λογαριασμό που τους υπέδειξα.
    Τα είχαν στείλει όμως στον άλλο λογαριασμό μου, της κάρτας μου.

    Κι όχι τίποτα άλλο. Είδα κάτι παραπανήσια λεφτά και νόμισα ότι ήταν τίποτα αναδρομικά από το επικουρικό μου, που δεν μου είχαν στείλει ακόμη και τα τίμησα δεόντως!

    Αχ, αυτή η Τέλερ! Στο ύψος του άλλου συναδέλφου της.

  28. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

  29. Αρκεσινεύς said

    26. Σπολλάτε σου, Έφη.

  30. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ο Τραπεζίτης στον παράδεισο

    Αη Πέτρο πάτα απ το γκισέ σου
    τον κωδικό ν΄ ανοίξει η θύρα
    με το κουμπάκι το ερυθρό
    βρες τα πισι και τα ντοσιέ σου
    μαζί μου τα στοιχεία που πήρα
    βγάζουν μητρώο καθαρό.
    Τα συν και πλην αν τα μετρήσεις
    ευθύς να μπώ θα με αφήσεις.

    Πούλαγα χρήμα στους ανθρώπους
    δεν ειν΄ αυτό παρανομία,
    σπρώχνει τα πράγματα ομπρός
    έστω και με μεγάλους τόκους
    στη σύγχρονη οικονομία
    τα δάνεια βγαίνουνε σωρός.
    Ανάστηνα επιχειρήσεις
    κι έβγαζα λάδι κυβερνήσεις

    Δάνειο να πας και να γυρίσεις
    να παντρευτείς και να σπουδάσεις
    Δάνειο να κάμεις τις γιορτές.
    Είχα πολλές, για όλα, λύσεις
    Να χτίσεις μα και να χαλάσεις
    και να μη σταματάς ποτές
    Άγιε μου τόλεγα όμως πάντα:
    ο δανειστής δε δίνει τζάμπα

    Έκαμα προκοπή μεγάλη
    έχαιρα εκτίμησης σπουδαίας
    το ξέρει αυτό ο Πλαστουργός.
    Κέρδισα εκεί που χάσαν άλλοι.
    Στη χώρα της πορτοκαλαίας
    έφτασα και Πρωθυπουργός.
    (κ είπε η Διγενή πως, νά :
    ο ντήλερ μες τον οκανα!)

    .

    :

  31. Κάθε…μερικά χρόνια, όπως φέτος, γιορτάζει ο Αγιος Γεώργιος κανονικά στην μέρα του χωρίς να συμπίπτει με Πάσχα ή Δευτέρα του Πάσχα πράγμα που μου την σπάει ελαφρώς
    Τις άλλες χρονιές βολεύομαι με τη γιορτή του Αγίου Τζι την οποίαν υπολογίζω μ’ ένα περίπλοκο απλούστατο σύστημα : την γιορτάζω όποτε θέλω., σαν την μουσική που ακούω

    Ο εορτάζων δέχεται επισκέψεις στο μπλογκ του όπου και κερνάει μουσικά μεζεδάκια ανάλογα της ηλικίας (μόνο, έτσι 😉 των επισκεπτών.

    http://gerimitiis.blogspot.gr/2014/04/blog-post_22.html

  32. sarant said

    30: Έφη, εύγε, πολύ καλό!

    31: Χρόνια πολλά Τζι, προς το παρόν με σχόλιο 🙂

  33. Γς said

    31:
    Αμάν ρε μεγάλε!
    Τελετή εξαγνισμού για να ξεπλύνουμε το ιστολόγιο που έμπλεξες το πουλί σου με τα άχραντα.

    Το πουλί το θείο
    L’amour est un oiseau rebelle

  34. Γς said

    Χρόνια πολλά, πάντως
    ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά
    [καὶ καλὴν ἀπολογίαν τὴν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ]

  35. Γς said

    Ουπς,
    Χρόνια πολλά

  36. Γς said

    Ο φίλος μου ο Κώστας Κ. ανάρτησε πρωί πρωί στο ΦΒ αυτό το άρθρο και ζήτησε τη γνώμη μας,
    Του έγραψα ότι ο συγγραφέας του άρθρου «Είναι ηλίθιος».
    Τον αδίκησα όμως. Είναι που δεν γράφονται αυτά που έλεγα διαβάζοντας τον.

  37. Γς said

    36:
    του ιδίου:
    Η μειονότητα είναι «ένα ενιαίο συμπαγές τούρκικο πράμα»

    Και μην ακούσω να λέει κανένας ότι είναι ηλίθιος.
    Μαλάκας είναι!

    Κρίμα

  38. Γς said

    36, 37:
    και μιλάει 10 λεπτά \στον ΣΤΑΡ τώρα ο Χρυσόγονος πάνω στο θέμα αυτό και μόλις πάει κάποιος να πει κάτι απ το πάνελ, του λέει:
    -Δεν μπορεί να γίνει έτσι διάλογος!

    Και καλά λοιπόν ο Χριστόπουλος, εχει γράψει στα @@ του τα περί Θράκης και τουρκικού προξενείου, τα ανθρώπινα δικαιώματα όμως των Ρομά;

  39. BLOG_OTI_NANAI said

    Δυστυχώς, απαράδεκτος ο Δημήτρης Χριστόπουλος.
    Αφού ξέρουμε τι σκέφτεται, και είναι ολοφάνερο από την τεράστια αντίφαση του όταν λέει:

    «παραβιάζουμε το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού αυτού που λέει ότι είναι Τούρκος».

    ενώ πιο πριν έχει παραδεχτεί:

    «Υπάρχουν φυσικά διαβαθμίσεις ή εστιάσεις (ανάλογα με τη συγκυρία, το θέμα που επικρατεί, τον εθνικισμό που είναι κυρίαρχος)»

    Ποιος εθνικισμός είναι ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ βρε άνθρωπε στη Θράκη; Ο Ελληνικός, ή ο Τουρκικός; Δεν ξέρεις;
    Άρα, που είναι οι «διαβαθμίσεις» και οι ειδικές ανάλογα με τις συνθήκες «εστιάσεις» σου;!

    Άρα, τάσσεσαι υπέρ του Τουρκικού εθνικισμού, και υποκριτικά μας λες ότι «κόβεις το καρπούζι στη μέση». Διότι, αν ήθελες να «διαβαθμίζεις» ανάλογα με τις συγκυρίες δεν θα μιλούσες για παραβίαση δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού ως «Τούρκος»!

    Και μήπως εννοεί ο Χριστόπουλος ότι υπάρχει… αστυνομία στη Θράκη που μόλις ακούσει κάποιον να λέει ότι «αισθάνομαι Τούρκος» τον βάζει φυλακή;! Αν λοιπόν δεν υπάρχει τέτοια αστυνομία, τότε τι στην ευχή εννοείς;! Εννοείς μήπως ότι είναι απλώς «δικαίωμα» σε μια τέτοια ευαίσθητη περιοχή να αναγνωρίσουμε συλλογικά μειονότητες ως Τουρκικές, και μετά να πηγαίνουν τα παιδιά σου στον πόλεμο για να υπερασπίσουν την Θράκη όταν θα αρχίσουν οι διεκδικήσεις ή θα έχουμε διχοτομήσεις σε στιλ Κύπρου;;!!

    Αυτό μου τη σπάει. Άμα πας στο σπίτι του να του πάρεις ένα δωμάτιο, θα σε πάει στο δικαστήριο. Όμως δεν τον νοιάζει καθόλου γι’ αυτόν τον έρμο τον τόπο που γεννήθηκε, που μεγάλωσε, που έπαιξε, που αγάπησε, που που έκανε φίλους. Δεν θέλει να τον υπερασπιστεί! Στα τέτοια του…

  40. Γς said

    >Στα τέτοια του…
    πες
    στα @@ του
    να σε καταλάβουμε

  41. sarant said

    Δεν είναι τόσο απλο το θέμα με τη μειονότητα στη Θράκη, πάντως. Δεν συμφωνώ με τον Χριστόπουλο, αλλά δεν έχουμε δικαίωμα να επικρίνουμε τον Χριστόπουλο όλοι εμείς (κι εσύ Γς, κι εσύ Οτινάναι, κι εγώ) που ανεχόμαστε εδώ και δεκαετίες ένα αισχρό απαρτχάιντ στη Θράκη. Όταν θα έχουμε μειονοτικούς διευθυντές νοσοκομείων, ταγματάρχες, διοικητές υποκαταστημάτων και τμηματάρχες στη νομαρχία, σε ποσοστά αν όχι 50% αλλά τουλάχιστον 30% (αντί του σημερινού 3%) τότε θα μπορούμε να μη ντρεπόμαστε.

  42. Γς said

    Σωστά,
    Ομως πρέπει να καταλάβουν τα κόμματα ότι δεν πρέπει να παίζουν τέτοιες εποχές με τη Θράκη.
    Στην εποχή μου ήταν πασιφανές ότι τηρείτο μια συμφωνία «σιωπής» γύρω από τα εθνικά) θέματα της περιοχής.
    Πόσιο εύκολο και αναμενόμενο είναι να αρχίσουμε ξαφνικά να ψαχνόμαστε. Να τρέχουμε και να μην φτάνουμε…

  43. BLOG_OTI_NANAI said

    41: Συμφωνώ απόλυτα, αρκεί όμως, την σοβαρή αυτή συζήτηση να μην την παίρνει ως αφορμή ο κάθε Χριστόπουλος, και να έρχεται και να συμπληρώνει:

    «αφού λοιπόν τόσα χρόνια αδιαφορήσαμε για τις μειονότητες, ας δώσουμε και μια κλωτσιά της Θράκης και ας πάει άπατη στα χέρια των Τούρκων».

    Η συζήτηση οφείλει να γίνει με σκοπό να επιτύχουμε διορθώσεις και δικαιώματα, και όχι για να χρησιμοποιηθεί με επιπολαιότητα, ως επικήδειος της Θράκης με δραματικές συνέπειες.

  44. Μαρία said

    Είναι παγκόσμιο φαινόμενο να κόβεται μια υποψηφιότητα σε ένα κόμμα της Αριστεράς και να διαμαρτύρονται οι οπαδοί της ακροδεξιάς.
    http://www.xanthipress.gr/aformi-ti-sampicha-ke-tora-milisoume-anichta-gia-tis-epiloges-ke-ta-simperasmata/

  45. BLOG_OTI_NANAI said

    44: Άμα δούμε Ρομά στην Χρυσή Αυγή, θα τα έχουμε δει όλα!

  46. Μαρία said

    http://www.xanthipress.gr/sto-mionotiko-komma-deb-oli-mionotiki-ipopsifii-tou-pavlidi/

  47. Μαρία said

    στη μέγγενη των δύο εθνικισμών
    http://www.chronosmag.eu/index.php/l-plss.html

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: