Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Χρόνια πολλά, κύριε Γιώργο!

Posted by sarant στο 23 Απρίλιος, 2014


Του Αγίου Γεωργίου σήμερα, μια γιορτή κάπως ταλαιπωρημένη, αφού φέτος μεν γιορτάζεται κανονικά, αλλά όποτε πέφτει πριν από το Πάσχα μεταφέρεται τη Δευτέρα του Πάσχα. Κι έτσι, με το να μην έχει σταθερό κονάκι, είναι κάπως σαν να έχει υποβαθμιστεί η γιορτή αυτή, οπότε φέτος που γιορτάζεται στην κανονική της τη μέρα είπα να την τιμήσω, όπως τυχαίνει καμιά φορά (σπάνια όμως) να κάνω για ονόματα που γιορτάζουν (ας πούμε, πέρσι για τον Κώστα). Ο «κύριος Γιώργος» του τίτλου δεν είναι κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο, πάντως, αν και υπάρχουν εκλεκτοί φίλοι του ιστολογίου με αυτό το όνομα.

Ο Γιώργος είναι το συχνότερο ελληνικό αντρικό όνομα, ενώ και το γυναικείο, Γεωργία, είναι κι αυτό αρκετά συχνό. Το όνομα Γεώργιος, όπως είναι στην επίσημη μορφή του, ετυμολογείται από τον γεωργό, πιθανώς από τον Δία Γεωργό, αφού ο «Ζευς Γεωργός» λατρευόταν στην αρχαία Αθήνα. Αν περάσει από εδώ κανείς φίλος που να ξέρει να χειρίζεται τα επιγραφικά θα μας πληροφορήσει, πάντως έχω την εντύπωση ότι το όνομα Γεώργιος δεν εμφανίζεται στην κλασική αρχαιότητα. Από τα κείμενα που έψαξα, νομίζω ότι πρώτη φορά βρίσκουμε το όνομα Γεώργιος στον Αίλιο Ηρωδιανό, τον 2ο αιώνα μΧ, όπου αναφέρει τα ονόματα Γεώργιος, Δημήτριος, Αμμώνιος σαν παραδείγματα της γραφής σε -ιος.

Greater_coat_of_arms_of_Georgia.svgΠάντως, τη μεγάλη του διάδοση το όνομα τη γνώρισε επί χριστιανισμού, από τον άγιο Γεώργιο τον μεγαλομάρτυρα ή τροπαιοφόρο, που ήταν στρατιωτικός με μεγάλες διακρίσεις στον ρωμαϊκό στρατό, και που μαρτύρησε στον διωγμό του Διοκλητιανού το έτος 303. Ως στρατιωτικός άγιος, ο Άγιος Γεώργιος έγινε δημοφιλέστατος και τ’ όνομά του συνδέθηκε με πολλές παραδόσεις, από τις οποίες η γνωστότερη τον θέλει να φονεύει τον δράκο, άθλος που παριστάνεται σε πάρα πολλές εικόνες του (Δείτε κι εδώ μια γελοιογραφία του Μποστ, που την παρουσιάσαμε πρόσφατα, και η οποία εμπνέεται από αυτή την παράδοση). Ο δράκος αυτός, σύμφωνα με μια εκδοχή της παράδοσης, είχε κάνει τη φωλιά του σε μια πηγή και δεν άφηνε τους κατοίκους της πόλης να πάρουν νερό, παρά μόνο αν του έδιναν να φάει κάποιον κάτοικο της πόλης, που τον όριζαν με κληρο. Μια φορά ο κλήρος έπεσε στη βασιλοπούλα, αλλά κατά σύμπτωση έτυχε να περνάει από τα μέρη τους ο Άγιος Γεώργιος, που σκότωσε το θηρίο (αφού πρώτα του έδειξε το σήμα του σταυρού) και έσωσε τη βασιλοπούλα, και ζήσαν όλοι καλά κι εμείς καλύτερα.

Ο άγιος Γεώργιος ήταν δημοφιλέστερος στα ανατολικά εδάφη της χριστιανοσύνης, Συρία ας πούμε και Γεωργία, μέχρι που με τις σταυροφορίες μεταφέρθηκε η λατρεία του και στη Δύση κι άρχισαν να εμφανίζονται ευγενείς και βασιλιάδες με το όνομα αυτό -από τότε χρονολογείται και η ιαχή «by George!», αρχικά των Άγγλων ιπποτών, που επικαλούνταν τη βοήθεια του Αγίου Γεωργίου. Μια πολύ περίεργη σύμπτωση είναι η μεγάλη λατρεία των Γεωργιανών στο όνομα Γεώργιος, αφού έχουν τον ΑηΓιώργη στον θυρεό της χώρας να σκοτώνει τον δράκο, ενώ και τον καιρό της μεγάλης δόξας του βασιλείου της Γεωργίας οι βασιλιάδες τους είχαν το όνομα Γεώργιος -οχτώ τον αριθμό. Και λέω ότι είναι περίεργη η σύμπτωση, διότι όπως έχουμε πει κατά καιρούς (αλλά όχι σε ειδικό άρθρο), οι Γεωργιανοί δεν λέγονται έτσι στη γλώσσα τους, ούτε ονομάζουν έτσι τη χώρα τους. Οι ίδιοι λέγονται Καρτβέλοι και τη χώρα τους την αποκαλούν Σακαρτβέλο (χώρα των Καρτβέλων). Το όνομα «Γεωργία/Γεωργιανός» με το οποίο τους γνωρίζουμε όλοι οι δυτικότεροι είναι εξώνυμο που ανάγεται σε μια περσοαραβική λέξη (gurg) με την οποία τους ονόμαζαν οι Πέρσες. Βέβαια, πολύ νωρίς, επειδή ήταν γνωστή η λατρεία των Γεωργιανών προς τον άγιο Γεώργιο, παρετυμολογήθηκε το όνομά τους και το όνομα της χώρας τους έτσι που να συνδέεται με τον Γεώργιο.

Η άλλη Γεωργία του χάρτη, η αμερικάνικη πολιτεία, δεν έχει κανένα μυστήριο: ονομάστηκε έτσι προς τιμή του βασιλιά της Αγγλίας Γεώργιο τον Β’, το 1732. Στους Άγγλους βασιλιάδες θα επιστρέψω σε λίγο, αλλά προς το παρόν να αναφέρω ότι στη βυζαντινή αυτοκρατορία δεν άκμασε και πολύ το όνομα Γεώργιος. Υπάρχουν βέβαια αρκετοί συγγραφείς με το όνομα αυτό (ο Μοναχός, ο Πισίδης, ο Ακροπολίτης) αλλά κανείς αυτοκράτορας και μόνο δύο πατριάρχες -αν και κάποιος θα μπορούσε να επισημάνει τον «παραλίγο» αυτοκράτορα, τον γιγαντόσωμο στρατηγό Γεώργιο Μανιάκη, που διεκδίκησε τον θρόνο από τον Κωνσταντίνο Μονομάχο -μάλιστα, πρόσκαιρα τον είχαν ανακηρύξει αυτοκράτορα οι Βάραγγοι στρατιώτες του που τον αποκαλούσαν «Gyrgyr», αλλά ενώ ο στρατός του Μανιάκη κατανίκησε τα αυτοκρατορικά στρατεύματα στην Αμφίπολη, κατά την καταδίωξη των νικημένων σκοτώθηκε κατά τύχη ο Μανιάκης, κι έτσι έμεινε το στράτευμά του ακέφαλο και διαλύθηκε. Λίγο αργότερα έμεινε και το πτώμα του Μανιάκη ακέφαλο, γιατί του έκοψαν το κεφάλι για να κοσμήσει τον άδοξο θρίαμβο του ηττημένου νικητή. Αλλά πλατειάζω.

Έλεγα λοιπόν πως δεν είχαμε Γιώργηδες αυτοκράτορες στο Βυζάντιο, ενώ οι Γεώργιοι που βασίλεψαν στο νεοελληνικό κράτος ήρθαν βέβαια εισαγόμενοι από τη Δανία. Ίσως αυτό να εξηγεί ότι τα σημερινά πιτσιρίκια που έχουν το συχνότατο αυτό όνομα εξακολουθούν να τα φωνάζουν «Γιώργο» και «Γιωργάκη» οι μανάδες τους, δεν τις έχει δηλαδή πιάσει η αυτοκρατορική παράνοια που έχει προκαλέσει τα ρεζιλίκια με τους τρίχρονους Κωνσταντίνους και τους πεντάχρονους Αλέξανδρους.

Ωστόσο, το όνομα Γιώργος έχει αρκετές λαϊκές παραλλαγές. Καταρχάς, Γιώργης και Γιωργής, Γεωργάκης (όπως ο Ολύμπιος), Γιωργάκης και Γιωργούλας (όπως ο Μπέικος) και Γιωργούσης, αλλά και Γώγος. Πιο σπάνιες: Γάκης, Γούσιας, Γούλας, Γκόγκος, αλλά και Λιόλιος, όπως και οι νησιώτικες Τζώρτζης και Ζωρζής. Παλιότερα, ακούγονταν κι αυτές «Ήμουνα μικρό παιδάκι, μ’ έλεγε ο πατέρας Γάκη» θυμάται ο Γιώργος Κοτζιούλας, ο οποίος είχε επίσης κάποτε χρησιμοποιήσει το ψευδώνυμο Γούλας Μπούκουρης, αλλά σήμερα ως επώνυμα κυρίως διασώζονται. Περιμένω να εμπλουτίσετε τον κατάλογο με άλλες τοπικές παραλλαγές του ονόματος. Η Γεωργία έχει τη Γωγώ και τη Γιούλα/Γιόλα και τη Γίτσα που δεν πρέπει να ακούγεται πια -και πάλι, περιμένω συμπλήρωση.

Παρόλο που είναι το συχνότερο όνομα, ο Γιώργος έχει ελάχιστη παρουσία σε παροιμίες και εκφράσεις -ενώ ο λιγότερο συχνός Γιάννης έχει δεκάδες παροιμίες για πάρτη του. Χαρακτηριστικό είναι ότι στο Ιστορικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής (αυτό που σταμάτησε στο λ. δαχτυλωτός), το λήμμα «Γιάννης» πιάνει δυο σελίδες ενώ το λήμμα «Γιώργος» δεν υπάρχει καν. Η μόνη γνωστή παροιμία με Γιώργηδες είναι το «Όπου Γιώργος και μάλαμα», που μάλιστα έχω την εντύπωση πως είναι νεοφανής, γεννημένη από το τραγούδι του Μητσάκη, ενώ δεν είναι τιμητική η άλλη παροιμία «Είπαν το παιδί σου Γιώργη; Ξαναβάφτισέ το». Υπάρχουν βέβαια παροιμίες με τον Άϊ Γιώργη, στον οποίο η λαϊκή θυμοσοφία ανάθεσε τον ρόλο που έπαιζε η Αθηνά στο αρχαίο ρητό: Άϊ Γεώργη βούθα μου! Σείε και συ τον πόδα σου, σε μια ροδίτικη παραλλαγή από τον Πολίτη. Επίσης, έχουμε και ημερολογιακές παροιμίες, π.χ. Από τ’Άϊ Γιωργιού και πέρα, δος του φουστανιού σου αέρα (δηλ. ελαφραίνει το ντύσιμο) ή «Από τ’ Άϊ Νικήτα κοίτα, από τ’ Άϊ Γιωργιού ξεκοίτα», δηλ. μπορείς να κοιμάσαι έξω από του Αγίου Γεωργίου ίσαμε του Άϊ Νικήτα, που πέφτει 15 Σεπτεμβρίου -βέβαια οι ημερολογιακές παροιμίες αναφέρονται στο παλιό ημερολόγιο.

Πάμπολλα είναι τα τραγούδια με Γιώργους. Καταρχάς, έχουμε το «Οπου Γιώργος και μάλαμα» του Γιώργου Μητσάκη, που το αναφέραμε ήδη. Ο Μητσάκης έχει δώσει και το θαυμάσιο «Δεν είμαι εγώ ο Γιώργος σου» (εδώ σε άλλη εκτέλεση, από τον Γούναρη). Να αναφέρουμε ακόμα το «Έμπαινε Γιώργο έμπαινε» με τον Γιάννη Ντουνιά και το «Με λένε Γιώργο» (που εδώ το λέει ο Γιώργος Μαζωνάκης). Υπάρχει και η Κυρα Γιώργαινα που είπε ο Καλατζής. Περιμένω συμπληρώσεις, ιδίως με νεότερα γιουτουμπάκια, να μη μας πούνε και παλιομοδίτες.

Από την άλλη, κι ας μας πουν παλιομοδίτες, θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε τον Μπαρμπαγιώργο, τον μπάρμπα του Καραγκιόζη.

Από ταινίες, θα αναφέρω την ελληνική «Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται» με τον Παπαγιαννόπουλο (διασκευή του θεατρικού έργου του Σπύρου Μελά), αλλά και την αγγλική «Η τρέλα του βασιλιά Γεωργίου» (The Madness of King George) που έχει μια πολύ γουστόζικη ιστορία -η ταινία καθαυτή, όχι τα ιστορικά γεγονότα που περιγράφει, τα οποία κάθε άλλο παρά ευτράπελα είναι αφού η ταινία αφηγείται πώς βουλιάζει στην τρέλα ο βασιλιάς Γεώργιος ο Γ΄ για τον οποίο έχει γράψει τσουχτερούς στίχους ο Σέλεϊ (an old, mad, blind, despised, and dying king). H ταινία βασίζεται στο θεατρικό έργο The Madness of King George ΙΙΙ, αλλά όταν γυρίστηκε και ήταν έτοιμη προς διανομή, ο διανομέας επέμενε ότι στις ΗΠΑ δεν θα έπιανε τέτοιος τίτλος διότι το νοήμον κοινό θα έβλεπε το ΙΙΙ και θα νόμιζαν ότι είναι η τρίτη ταινία της σειράς και δεν θα πήγαιναν να τη δουν αφού είχαν χάσει τις άλλες δύο! Το ότι αυτή η άποψη επιβλήθηκε, και επιπλέον ότι μάλλον ήταν σωστή, λέει πολλά για τον πολιτισμό μας, θαρρώ.

Κλείνοντας το… γεωργικό αυτό άρθρο, να αναφέρω ότι οι διασημότεροι Γιώργηδες βάσει του γκουγκλ είναι, κατά σειράν: Σεφέρης, Τράγκας, Λιάγκας, Νταλάρας, ΓΑΠ, Λακόπουλος, Σαρρής, Μαζωνάκης. Με κάποιον από αυτούς, που μπήκε τόσο ψηλά στη σειρά επειδή έχει ιστολόγιο στο όνομά του, ήμουν στο ίδιο σχολείο.

Το ιστολόγιο εύχεται ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε όλες τις Γεωργίες και σε όλους τους Γιώργηδες, συχνούς ή περιστασιακούς επισκέπτες, είτε έχουν φανερό το όνομά τους ή υπονοούμενο σαν τον φίλο μας τον Τζι, είτε χρησιμοποιούν ψευδώνυμο!

 

 

 

 

 

 

Advertisements

117 Σχόλια to “Χρόνια πολλά, κύριε Γιώργο!”

  1. gbaloglou said

    Ψηφίζω τον τέταρτο

  2. gbaloglou said

    Υπάρχει και Γεωργία

  3. Αληθώς ο Κύριος

    Το όνoμα παίζει με πολλές ξενικές παραλλαγές από το κυπριακό Τζιωρτζής ως το Ρουμάνικο Γκεοργκίου

    Χόρχε- Χορχίτο- Χίτο

    Τζιόρτζιο- Τζιορτζινο- Τζίνο

    Χόργκε

    Γιορίκας

    και πάει λέγοντας

    Κι ένας συμπαθέστατος συνονόματος Ιταλιάνος στο πρωϊνό του λούσιμο…

    quale marca mi va meglio?

  4. spiral architect said

    Καλημέρα και Χρόνια Πολλά στους Γιώργηδες και στις Γιωργίες. 🙂

    Ταινία, (σχετικά πρόσφατη) με πρωταγωνιστή Γιώργο: Ο Λόγος του Βασιλιά

  5. Γς said

    Ηταν κι εκείνος ο Γεώργιος ο Β.
    Και μου λεγε η θεια μου ιστορίες του με αρτίστες και τέτοια.
    Εγώ όμως άλλα διάβαζα γι αυτόν αργότερα.
    Για πέστε αν ξέρετε κάτι επ αυτού.

  6. Νέο Κid said

    Πολύ κοινότυπος αυτός ο Γωγούλιας… Παρόλαυτά πρέπει να ομολογήσω με αντικειμενικότητα πως οι γιώργηδες έχουν κάποιες ποιότητες αξιοζήλευτες. Είναι παληκάρια κι επαναστάτες/πρωτοπόροι(Αη γιώργης ο ντράγκον σλέηερ, γ.καραισκάκης, τζωρτζ ουάσινγκτον, γκέοργκ κάντορ, γιούρι γκαγκάριν) και -το σπουδαιότερο! – είναι όλοι ομορφόπαιδα. (ΠΑΟΚτζί ποιντ οφ βιού, Τζωρτζ Κλούνη, Χόρχε Μπόρχες (και Χόρχε Μπουρουτσάγκα) και ο πιο λεβέντης ομορφάντρας Γιώργης Παπαντρέας! 🙂

  7. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια, χρόνια πολλά στους Γιώργηδες (Μπαλόγλου, Τζι, και όσους ξεχνάω) και τις Γεωργίες!

  8. # 6

    Ξέχασες το καλοί ποδοσφαιριστές :

    Γιώργος Κούδας, Γιώργος Σιδέρης, Γιώργος Δεληκάρης

    και στην εποχή μου καλούς μπασκεμπολίστες που τους χάσαμε πέρισυ

    Κολοκυθάς και Αμερικάνος

  9. andam said

    Καλημέρα
    Στα υποκοριστικά υπάρχει και το Γιούλης, είχα συμμαθητή στο δημοτικό…
    ….με τον Σαρρή ήσουν στο ίδιο σχολείο; (βρήκα ότι έχει ιστολόγιο, δεν τον ξέρω)…με τον Νεοκλή της Παντείου καμμιά σχέση;

  10. Γς said

    Γιώργος ήταν κι ο μανιάτης ο παππούς μου. Κι απάνω που πήγε να δώσει το όνομα της πεθεράς του Αννας στην μάνα μου, πέθανε.
    Και την βαφτίσανε Γεωργία.
    Το σόϊ όμως της γιαγιάς μου ποτέ δεν την είπαν Γεωργία. Αννα, Αννίτσα, Νίτσα.

    Η κυρα Νίτσα με το όνομα.
    Κι ήρθε η σειρά της κόρης μου και πόσο ήθελε να πάρει το όνομά της.
    Το επίσημο βέβαια, το Γεωργία.
    Ελα όμως που δεν μου άρεσε. Κι άρχισα τα παραμύθια:

    -Ρε μαμά έβλεπα χτες στον ύπνο μου το Μοναστήρι σας του Δεκούλου. Και την γιαγιά σου την Αννα που έμενε εκεί.
    -Α, την κακομοίρα. Ποιος ξέρει γιατί.
    Κι όταν πάλι της είπα ότι την ξανάδα:
    -Ε, λοιπόν να σου πω τι συμβαίνει. Ητανε να πάρω το όνομα της αλλά τώρα με τη μπέμπα μας …
    Κι έτσι την βάφτισα Αννα (Αννα-Γιωργία)

  11. Alexis said

    Χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες!

    Στο Ξηρόμερο Αιτωλοακαρνανίας ο Γιώργος είναι σχεδόν αποκλειστικά Γάκιας.

    …και τη Γίτσα που δεν πρέπει να ακούγεται πια…
    Ασφαλώς και ακούγεται ακόμα η Γίτσα, αν και κατά κανόνα σε ηλικιωμένες, οι νεότερες το σνομπάρουν συστηματικά.

    #6: Κιντ, «μαύρη» εξαίρεση στον κανόνα σου αυτός εδώ ο Γιώργος και το καρακιτσάτο τραγουδάκι του.

    Είχα ακούσει ότι στο «Ντιρλαντά» του Σαββόπουλου ο στίχος που λέει «…βρε και του Γιώργη δεν του δίνω» ήταν υπαινιγμός για τον δικτάτορα.
    Ξέρει κανείς τίποτα σχετικό;

  12. sarant said

    9: Απλή συνωνυμία με τον Νεοκλή.

  13. spiral architect said

    @11: Η Γίτσα ακούγεται ακόμα στη Θεσσαλία σαν υποκοριστικό της Θεολογίας.
    (σύνηθες βαφτιστικό το τελευταίο μαζί με τ’ αρσενικό Θεολόγης εκεί στον κάμπο)

  14. Πάνος με πεζά said

    Ας θυμηθούμε κι έναν άλλο μεγάλο Γιώργο της ελληνικής μουσικής, αλλά και το «αυτοβιογραφικό» του τραγούδι περι Γιώργηδων, που προφανώς ως σπάνιο ξεχάστηκε στην αναφορά ! Πολύ όμορφο, πραγματικά, τραγούδι, και σε αυθεντικό ύφος «Ζαμπετόβεν», για τα «Χρόνια πολλά» σε όλους !

  15. Earion said

    Και της Ρωσίας ο θυρεός έχει τον άγιο Γεώργιο τον δρακοκτόνο. (Παρεμπιπτόντως υπάρχουν και άλλοι δρακοκτόνοι άγιοι, π.χ. ο άγιος Θεόδωρος).

  16. Γς said

    Δρακοκτονίες ο Αγιος Θεόδωρος

  17. π2 said

    Πράγματι αμάρτυρο το όνομα -και επιγραφικά- μέχρι την προχωρημένη αυτοκρατορική περίοδο. Πριν από τον 3ο αι. μ.Χ. δεν καταγράφεται κανείς Γεώργιος (ή Γεώργις) στο Lexicon of Greek Personal Names. Ακόμη και η πηγή του, το Γεώργος, δεν μαρτυρείται πριν από τον προχωρημένο 2ο αιώνα. Μόνο το θηλυκό Γεωργία μαρτυρείται νωρίτερα, ήδη από τον 1ο αι. μ.Χ. (στη Θήβα και στη Θεσσαλία), αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτε: το όνομα Γεωργία μπορεί να ανήκει στα αφηρημένα ονόματα εννοιών που γίνονται δημοφιλή γυναικεία ονόματα στην αυτοκρατορική περίοδο (Αρετή, Πίστη, Ευνομία, Ομόνοια κλπ.) και δεν προέρχεται υποχρεωτικά από το Γεώργιος.

    Χρόνια πολλά στους Γιώργηδες.

  18. π2 said

    Ξέχασα να πω ότι το όνομα, παρότι «μοντέρνο» στην ύστερη αρχαιότητα, γίνεται αμέσως πολύ δημοφιλές, προφανώς λόγω του αγίου.

  19. Νέο Kid Στο Block said

    8. Μα να ξεχάσεις τους καλύτερους παικτούρες!
    Γιώργος Καραγκούνης, Τζόρντι Κρόιφ :mrgreen: , και ο one and only Τζώρτζυ Mπεστ (of the best!) 🙂

    ΥΓ. το 19. θάψτο Νικοκύρη! Ήταν ατύχημα.

  20. atheofobos said

    Μια μικρή συμβολή στα τραγούδια

    Μητσάκης-Δεν είμαι ο Γιώργος π αγαπούσες μια φορά

    Ray Charles – Georgia On My Mind

  21. marulaki said

    Αγαπημένο τραγούδι με Γιώργο και Γιώργαινα είναι η Κρασογιώργαινα από τον Καπετάν Μιχάλη του Χατζιδάκη. Δε βάζω γιουτουμπάκι, μη βαρύνει το νήμα.

    Ανοιξιάτικος ο ΆιΓιώργης, με κόκκινο μανδύα και ψαρό άλογο. Επίσης, ίδια η ιστορία περίπου με τον Περσέα. Θυμίζει και κάτι από ιπποτικά παραμύθια.

    Καλημέρα και χρόνια πολλά!

  22. andam said

    Ένα μεγάλο «Χρόνια Πολλά» και στον Γιώργο Νταλάρα που μεγαλώσαμε με τα τραγούδια του και τον αγαπώ πολύ. Που έφερε ξανα το ρεμπέτικο τραγούδι στα χείλη μας και όχι μόνο…κι αν τον βρίζουν πολλοί τώρα πια, έχω να πω ότι τα ψηλά βουνά έχουν και βαθειές χαράδρες (το είπε γι΄αυτόν ο Λεφτέρης Παπαδόπουλος)

  23. skol said

    Τη Γιωργία πώς και δεν την έβαλες; Όταν ήταν οι Κώστηδες πιο πολλοί από τους Κωνσταντίνους δεν ήταν και οι Γιωργίες πιο πολλές από τις Γεωργίες;
    Στα γυναικεία ας προστεθεί και η Γιωργίνα και αφού δεν θέλουμε να είμαστε παλιομοδίτες και η Τζορτζίνα(ή Τζωρτζίνα;).

  24. IN said

    Χρόνια πολλά σε όλους τους Γιώργηδες. Διάφορα σκόρπια σχόλια και πληροφορίες:

    Γάκης και Γίτσα ως υποκοριστικό του Γεωργίου – Γιώργου ακούγεται και σήμερα. Ξέρω προσωπικά στην Κοζάνη και έναν Γάκη και μία Γίτσα. Είναι, όμως, μεγάλοι σε ηλικία, δεν ξέρω αν ακούγεται και για νεώτερους.

    Δεν θα το έλεγα ακριβώς υποκοριστικό, αλλά το Γιώργος στην Κοζάνη, στην τοπική διάλεκτο, γίνεται Γιώρης (ακούγεται, βέβαια, Γιώρς και κάνει κλητική Γιώρ’). Κατά αστεία σύμπτωση, το ίδιο ακριβώς υποκοριστικό του Γιώργος υπάρχει και στη Φλάνδρα (Joris).

    Εκτίμησή μου είναι ότι ο Γεώργιος Α’ ονομάστηκε έτσι γιατί το Γεώργιος ήταν το μόνο από τα, πέντε συνολικά, μικρά ονόματά του που ακουγόταν κάπως Ελληνικό. Τον βάφτισαν Χριστιανό – Γουλιέλμο – Φερδινάνδο – Αδόλφο – Γέωργιο και, νομίζω, πριν «έλθει εν τη βασιλεία του» (αλλά κυριολεκτικά!) ήταν γνωστός ως Γουλιέλμος (ή το αντίστοιχο στα Δανέζικα που βαριέμαι να ψάξω να το βρω), πιθανόν γιατί το «Χριστιανός» είναι.. σούπα για όλα τα άρρενα μέλη της Δανέζικης βασιλικής οικογένειας, καθόσον παραδοσιακά οι Δανοί βασιλείς λέγονται, εναλλάξ, Χριστανός και Φρειδερίκος και, υποθέτω, κοτσάρουν σ’ όλα τα αγόρια αυτό το μικρό όνομα (μεταξύ άλλων) καλού-κακού μη χαλάσει η παράδοση!

    Για την Αγγλία τώρα, πράγματι υπάρχει μεγάλη σύνδεση του Αγίου Γεωργίου με τη χώρα, αφού θεωρείται προστάτης άγιός της. Σήμερα γιορτάζει και η Αγγλικανική εκκλησία. Επίσης, η σημαία της Αγγλίας (άσπρη με κόκκινο σταυρό, μη την μπερδεύουμε με τη σημαία της Μεγάλης Βρετανίας που όλοι γνωρίζουμε) έχει το «Σταυρό του Αγίου Γεωργίου» όπως ονομάζεται ο κόκκινος σταυρός σε λευκό φόντο. Όπως λέει κι ο Νίκος, απώτερη καταγωγή έχουν όλα αυτά από τις σταυροφορίες. Saint George for Merry England ήταν η «πολεμική ιαχή» (cri de guerre, έτσι δεν θα το λέγαμε;) των βασιλέων της Αγγλίας, μας λέει αυτό το βιβλίο. Παρ’ όλ’ αυτά, το όνομα «Γεώργιος» για τους Άγγλους βασιλιάδες ήταν… εισαγωγής από Γερμανία, αφού οι τέσσερις πρώτοι Γεώργιοι ήταν του Οίκου του Ανόβερου, που ήλθε από την Γερμανία, όταν οι Άγγλοι ξέμειναν από εγχώριους βασιλείς (που να μην είναι καθολικοί, εννοείται). Μάλιστα, ο Γεώργιος Ι ούτε καν μιλούσε Αγγλικά. Γερμανική, νομίζω, είναι και η παράδοση να ονομάζονται όλοι οι ηγεμόνες με το ίδιο μικρό όνομα, δηλαδή από πατέρα σε γιο (μολονότι o Γεώργιος ΙΙΙ, αυτός που τρελάθηκε, ήταν εγγονός και όχι γιος του Γεωργίου ΙΙ – κατά τα λοιπά πήγαινε από πατέρα σε γιο). Μετά τον Γεώργιο IV, διακόπηκε το σερί (γιατί ο θρόνος πήγε στον αδελφό του και μετά στη Βικτωρία) για να ξαναρχίσει με τον Γεώργιο V. Ο Γεώργιος VI ήταν «γιαλαντζί» γιατί δεν προοριζόταν για βασιλιάς και όλος ο κόσμος τον φώναζε Albert που ήταν και το πρώτο μικρό του όνομα, αλλά όταν έγινε βασιλιάς μετά την παραίτηση του αδελφού του επέλεξε το όνομα Γεώργιος που ήταν και το τελευταίο μικρό του όνομα «to emphasise continuity with his father and restore confidence in the monarchy» μας πληροφορεί η Wikipedia. Κάποτε είχε κυκλοφορήσει και η φήμη ότι και ο Κάρολος, όταν γίνει βασιλιάς (δηλαδή περίπου στα 100) θα επιλέξει να λέγεται Γεώργιος VII γιατί, λέει, οι δύο προηγούμενοι Κάρολοι που βασίλεψαν στην Αγγλία δεν ήταν και ό,τι καλύτερο (του πρώτου του κόψαν και το κεφάλι, ως γνωστόν). Οψόμεθα…

  25. Πέπε said

    Χρόνια πολλά.

    Το όνομα Γιώργος έχει μια γλωσσική παραξενιά. Κανονκά θα έπρεπε να ήταν Γιώργης, όπως όλες οι κοινές μορφές των ονομάτων σε -ιος. Πράγματι, σε μερικά μέρη το Γιώργης φαίνεται να είναι η τοπικά κοινή μορφή. Πανελλήνια όμως το στάνταρ είναι Γιώργος, και το Γιώργης ακούγεται μάλλον σαν ελαφρά υποκοριστικό. Κρίνοντας από τον Άη Γιώργη, σκέφτομαι ότι ίσως αυτό να είναι σχετικά πρόσφατο και παλιότερα το στάνταρ να ήταν Γιώργης. Ξέρει άραγε κανείς από πότε υπάρχει το Γιώργος;

    @11: Ο Σαββόπουλος στο Ντιρλαντά επαναλαμβάνει ακριβώς τους καλύμνικους στίχους του καπετάν Παντελή Γκινή, που ήταν ο πρώτος που το ηχογράφησε, εκτός από τα σημεία που δεν έβγαζε το νόημα (π.χ. το «από την Πόλη στη Χαλή την Ατσαΐνα την καλή» το άκουσε «από την Πόλη την καλή ????» και το συμπλήρωσε μόνος του «ήθε μια σκούνα με πανί». Εκείνοι οι στίχοι με τις βιολέτες που δε θα δώσει του Γιώργη είναι παινέματα και φιλικά πειράγματα προς τους ναύτες του σφουγγαράδικου, για να τους δώσουν κουράγιο στις δύσκολες και επικίνδυνες δουλειές που κάνουν στο καΐκι. Ο Γιώργης είναι κάποιος από τους ναύτες. Τώρα αν ο Σαββόπουλος έδωσε νέο νόημα, δεν το αποκλείει κανείς, αλλά …πώς το μάθαμε; Δε φαντάζομαι να βγήκε ποτέ ο ίδιος και να είπε «εκεί που λέω ….. υπονοώ ….».

    Όλα όσα θέλετε να μάθετε για το Ντιρλαντά, το πιο διάσημο ελληνικό τραγούδι, και ντρεπόσασταν να ρωτήσετε, εδώ: http://karpathiandiaries.blogspot.gr/2010/06/look-what-they-ve-done-to-my-song.html

  26. Μαρία said

    Χρόνια πολλά στους Γιώργηδες και στις Γεωργίες αλλά και στις Ζέτες με διασημότερη τη δεκαετία του ’60 την Αποστόλου 🙂 και τώρα τη Μακρυπούλια.

  27. Theo said

    Καλημέρα!
    Και το γαλλοπρεπές Ζορζέτα για τη Γεωργία.

  28. Μαρία said

    24
    Ο Γεώργιος o 5oς σχετίζεται και με τον Άκη (ένας είναι).

  29. π2 said

    25α: βλ. 17. Γεώργιος > Γεώργος (δηλ. γεωργός με τον αναβιβασμό του τόνου που συνηθίζεται στα ονόματα από προσηγορικά), που είναι παλιότερο, εξού και το Γιώργος αντί του Γιώργης που θα ήταν όντως η λογικότερη εξέλιξη του Γεώργιος.

  30. Μαρία said

    27
    Και για το φερώνυμο ωραίο ύφασμα.

  31. ΠΑΝΟΣ said

    http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=600

    Ο αδελφοποιτός μου πάντως είναι Γιώργος.

  32. sxoliko said

    # 25: πολύ καλό το λινκ

  33. Theban said

    Εκτός από τον Άγιο Γεώργιο και ο Άγιος Νικόλαος αντικαθιστά την Αθηνά: Άγιε Νικόλα βόηθα με, κούνα και συ τα χέρια σου (/πόδια σου). Νομίζω ότι είναι πιο κοινό.

  34. Πέπε said

    Η ιστορία του Άη Γιώργη που σκότωσε το δράκο της ξηρασίας έχει περάσει και σε δημοτικό τραγούδι (σπάνιο πράγμα – συνήθως αυτοί οι λαϊκοί θρύλοι έχουν χώρια ρεπερτόριο από τα τραγούδια). Επίσης στον Καραγκιόζη, όπου όμως ο δρακοντοκτόνος είναι ο Μεγαλέξαντρος.

    Το τραγούδι τ’ Άη Γιωργιού το τραγουδούν σε εκατοντάδες παραλλαγές σ’ όλη την Ελλάδα. Εδώ μια κυπριακή (σε διασκευή): https://www.youtube.com/watch?v=TawhQ6ytmts

    Στην πραγματικότητα όμως τι σκότωσε ο Άη Γιώργης; https://www.youtube.com/watch?v=ExPQB1ZlifM

  35. Ανδρέας «Κουπονιώτης» said

    > Το ότι αυτή η άποψη επιβλήθηκε, και επιπλέον ότι μάλλον ήταν σωστή, λέει πολλά για τον πολιτισμό μας, θαρρώ.

    Τον δικό τους πολιτισμό, όχι τον δικό μας (ο δικός μας μπάζει από άλλα πράγματα) 🙂

    Χρόνια πολλά σας Γιώργηδες!

    Στους μεγάλους/μεγάλες και η απίστευτη Γεωργία Βασιλειάδου

  36. ΠΑΝΟΣ said

    …και βέβαια ο εξαίρετος,προσφάτως αποβιώσας,Ζωρζ Μουστακί.Δικός μας από μια πλευρά.

  37. agapanthos said

    http://www.youtube.com/watch?v=zdtNWX5C_2o‎

  38. Alexis said

    Πέπε εξαιρετικά ενδιαφέρον το λινκ του #25.

    Αφού λοιπόν ο στίχος σαφώς προϋπήρχε από την εκτέλεση του Σαββόπουλου το ’69, μάλλον ο κόσμος ήταν αυτός που του προσέδωσε υπαινικτικό χαρακτήρα (ξέρεις, του στυλ το τραγουδάω και κλείνω πονηρά το μάτι, και όποιος κατάλαβε κατάλαβε…).
    Ανάλογη ιστορία έχω ακούσει και για το στίχο «ο Γιώργος είναι πονηρός» που ο Πυθαγόρας σαφώς και δεν τον έγραψε για να περάσει …κρυφά μηνύματα, όμως πολύς κόσμος το τραγουδούσε έχοντας στο μυαλό του τον …γνωστό Απριλιανό Γιώργο.

  39. Πέπε said

    @38: Εκεί που μπορεί όντως να υπάρχει αντιδικτατορικό υπονοούμενο (τι υπονοούμενο δηλαδή…) είναι στο στίχο «θα δέσω κόμπο στο λαιμό τους των αρχόντω». Ο ορίτζιναλ στίχος είναι λίγο αλλιώς. Βέβαια ο μέσος ακροατής ήταν απίθανο να γνωρίζει τη διαφορά, αλλά αυτό δε θα τον εμπόδιζε να πιάσει το νόημα – και πάντως ο Σαββόπουλος αποκλείεται να το έκανε κατά τύχη.

  40. spyroszer said

    Χρόνια πολλά σε όλους τους Γιώργους, κρυφούς και φανερούς. Αν δεν με απατά η μνήμη μου γιορτάζει σήμερα και ένα νεαρό ρίφι.

    Να θυμίσω και το Ederlezi (Hederlezi/Herdelezi), που είναι η τσιγγάνικη γιορτή στα Βαλκάνια του Αγ. Γεωργίου.
    http://romani.uni-graz.at/rombase/cgi-bin/art.cgi?src=data/ethn/celeb/george.en.xml
    Απ’ το τούρκ. hidrellez που προέρχεται λέει απ’ τον Προφήτη Ηλία.
    http://books.google.gr/books?id=Ic5Kth7aiusC&pg=PA364&dq=%22herdelezi%22&hl=el&sa=X&ei=oJpXU-33F8nM0AXVrYHoBw&ved=0CEgQ6AEwAw#v=onepage&q=%22herdelezi%22&f=false

  41. geobartz said

    Στην ιδιαίτερη πατριδα μου ακουγόταν το υποκοριστικό Γιωρούσης (με προφανή «καταγωγή» από το το Γιωργούσης), καθώς και το Γιώρης. Επίσης (από τα τέλη του 19ου αιώνα), Τζιώτζης (και η σύζυγός του Τζιώτζαινα). Επίσης Γκιώργκας και Γκιώργκαινα. Ένας ήρωας-κλέφτης (προκάτοχος των ντόπιων Μακεδονομάχων), ο Καπετάν-Γγιώργκας, απαγχονίστηκε από τους Τούρκους το 1898. Η ιστορία του έγινε τοιπικό τραγούδι (αμανές) το οποίο, αραιά και που, ακούγεται μέχρι και σήμερα. Το πρωτοάκουσα από τον παραδοσιακό τραγουδιστή Κουφογιάγκο και την παρέα του (από την οποία σήμερα «επιζεί» μόνο η Ξανθίππη Καραθανάση). Κάπου έχω διαβάσει ότι ο Άγιος Γεώργιος καταγόταν από την Καππαδοκία. Φαίνεται ότι οι Οθωμανοί ανέχονταν (αν δεν τιμούσαν) τον Άγιο Γεώργιο. Στο χωριό μου υπάρχει, από Τουρκοκρατίας και μέχρι σήμερα, ένα παρεκκλήσι του Αγίου, ακριβώς δίπλα από τα πάλαι ποτε τουρκικά μνήματα. Ο σεβασμός των Οθωμανών στον Άγιο Γεώργιο οφείλεται, ισως, στη συνδρομή που παρέσχε τμήμα χριστιανικού στρατού στον Μουράτ, τον πατέρα του Πορθητή όταν αντιμετώπιζε, κάπου στη βορειοανατολική Θράκη, τα ενωμένα στρατεύματα της χριστιανικής Δύσης. Λέγεται ότι η πλάστιγγα έγειρε υπέρ του Μουράτ την υστάτη στιγμή όταν το υπόψη «οθωμανόφιλο» χριστιανικό τμήμα αναπέτασε το λάβαρο του Αγίου Γεωργίου και ρίχτηκε στη μάχη.

  42. Πάνος με πεζά said

    Κι ένας γνωστός Αη-Γιώργης, που δεν θυμηθήκαμε, φυσικά γιατί κι αυτός είναι μέσα στα πόδια μας…

  43. Χρόνια πολλά στοὺς ἑορτάζοντες. δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω αὐτὴν τὴν ἐμμονὴ τοῦ Νικοκύρη μὲ τὸ δῆθεν ῥεζιλίκι τῶν τρίχρονων Κωνσναντίων καὶ πεντάχρονων Ἀλεξάνδρων ποὺ δὲν ἔχουν κόμπλεξ μὲ τὸ βαφτιστικό τους ὄνομα. τὸ ῥεζιλίκι δηλαδὴ τῶν σαραντάρηδων Μικέδων, τῶν πενηντάρηδων Μίμηδων καὶ τῶν ἑβδομηντάρηδων Ἄκηδων δὲν ἐνοχλεῖ; ἄλλο πάλι καὶ τοῦτο!

  44. spiral architect said

    @43: Τον Μικέ μόνο σε ελληνικές ταινίες τον άκουγα. 🙂

  45. Theban said

    @25 τέλος
    Πέπε, καταπληκτικό!

  46. 44 τὸν Μίκη ὄμως;

  47. kostas said

    χρόνια πολλά σε σας και τους Γιώργηδες/Γιωργίες. για τον εμπλουτισμό των γνωμικών που σχετίζονται με το όνομα (όχι εγκωμιαστικό πάντως), ένας γέρος (μακαρίτης πια) μου είχε πει το εξής που συνήθιζαν να λένε, λέει, οι Σφακιανοί: «Πόλος, Σήφης, Μανούσος, πλούσια ονόματα. Γιώργης όνομα, οργή Θεού.»

  48. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια, συμπληρώσατε το άρθρο πολύ ωραία. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον το λινκ στο 25 για το Ντιρλαντά.

    Απορώ πώς ξέχασα τον Γιωρίκα.

  49. Theo said

    Στην Έδεσσα και Τζώτζης και Τζώτζος.

  50. spiral architect said

    O Σταυρός του Αγίου Γεωργίου

  51. gbaloglou said

    40 Μάλλον έχεις δίκαιο, μια και έλαβα σήμερα ευχετήρια κάρτα με νεαρό (ε)ρίφι — περί τίνος πρόκειται;;;;

  52. skol said

    Ξέχασα να πω χρόνια πολλά στους Γιώργηδες και τις Γιωργίες νωρίτερα.
    Και μια ερώτηση: Μόνο εγώ πίστευα ότι το get back μιλάει για κάποιον Giorgio και όχι Jojo;

  53. Γιωργέλι στη Μυτιλήνη, Κόκκος στην Κύπρο….

  54. cronopiusa said

    Γεωργία Βασιλειάδου – Η Μηχανή Του Χρόνου

    Γιωργίτσα (Καρσιλαμάς Μ. Ασίας) – Κλεονίκη Τζοανάκη https://www.youtube.com/watch?v=uxgYfU0oq9A

    Alkistis Protopsalti – I Georgia

    χρόνια πολλά στους Γιώργηδες/Γιωργίτσες/Γιωργίες/Γεωργίες

  55. Ιάκωβος said

    Ένας καθηγητής στο σχολείο μας είχε πει ότι το Γεώργιος προέρχεται από την έκφραση Θεού γεώργιον. Γκούγκλαρα τώρα και βρήκα οτι στην Α επιστολή Προς Κορινθίους λέει:

    θεοῦ γὰρ ἐσμεν συνεργοὶ θεοῦ γεώργιον, θεοῦ οἰκοδομή ἐστε.

    Το χωράφι του Θεού. Μπορεί να μην προέρχεται από αυτό, αλλά ίσως εκεί να οφείλεται η δημοτικότητα του ονόματος στους Χριστιανούς.

  56. Ρουμλ. said

    Χρόνια πολλά σε όσες και όσους γιρτάζουν.
    α. Στα χωριά του κάμπου της Βέροιας υπήρχαν τα εξής υποκοριστικά για τον Γεώργιο:
    Γιώρ’ς, Τζιόλας, Τζιότζιους, Τζιόκας.
    Αντρωνυμικό: Γιώργινα, Τζιόλινα κ.λ.π.
    β. Στις 23 Απριλίου, του Αγίου Γεωργίου άρχιζε το εαρινό εξάμηνο για χουσμεκιάρηδες,
    τσιομπάνους, γελαδαρούς κ.ά.
    Το χειμερινό άρχιζε στις 26 Οκτωβρίου, του Αγίου Δημητρίου.

  57. «Ο Κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται» έχει και την διάκριση πως ήταν η τελευταία ταινία της ιστορικής Φίνος-Φιλμ

  58. gbaloglou said

    56 «γεώργιον» = «επί της γης έργον», «δουλειά γήινη»

  59. πριν κλείσει οριστικά.

  60. Και ο ημι-δικός μας Γιώργος Μιχαήλ (ο βάρδος – γιατί υπάρχει και βιομηχανικός σχεδιαστής, δημιουργός του FARMA, μεταξύ άλλων)

  61. Γς said

    >θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε τον Μπαρμπαγιώργο, τον μπάρμπα του Καραγκιόζη.

  62. Όπως έγραψαν και στο 50 και 57, συναντάμε και στη Νιγρίτα το Τζότζος, αλλά και το Τζο(υ)τζάς, εξ ου και το σχετικό τοπικό δημοτικό τραγούδι (το τρίτο στη σειρά): http://www.nikospaschaloudis.gr/sitehtml/e-lexiko-b/444_.pdf

    Χρόνια πολλά.

  63. spyroszer said

    52. Κάτι άλλο εννοούσα εγώ, για κάποιον εδώ μέσα – και χρόνια πολλά.

    Νικοκύρη μια διόρθωση για την ταινία που λες. Το βιβλίο είχε τίτλο The Madness of George III (χωρίς King). Η Bίκι λέει ότι είναι αστικός μύθος αυτό για την αλλαγή του τίτλου επειδή θα θεωρούσαν οι Αμερικάνοι ότι είναι σίκουελ, αλλά ότι ήθελαν να υπάρχει η λέξη βασιλιάς στον τίτλο γιατί στην Αμερική δεν είχαν ποτέ μοναρχία. Και σε ένα λινκ που έχει εκεί, λέει ότι αυτά είναι κακοήθεις διαδόσεις των Άγγλων για τους Αμερικάνους. Τώρα ποια εκδοχή είναι σωστή …

  64. spyroszer said

    64.
    http://en.wikipedia.org/wiki/The_Madness_of_King_George#Title_change

  65. spiral architect said

    Σήμερα -μεταξύ άλλων- εορτάζει και ο εθνικός μας μονταζιέρης. Το απόγευμα εις τα γραφεία θα σερβίρεται τέιον μετά πτι-φουρ. 😛

  66. Μαρία said

    64
    Με το «νεαρό» μπερδεύτηκε ο Μπαλό 🙂

  67. Ιάκωβος said

    59,
    Αυτή τη μετάφραση βρήκα:

    Σεις δε είσθε αγρός και ιδιοκτησία του Θεού, που καλλιεργείται από αυτόν τον ίδιον. Είσθε οικοδόμημα του Θεού, κλπ,κλπ.

    Σε παλιότερη , γεώργημα του Θεού, και χωράφι τοῦ Θεοῦ ( Σπόρος εἶναι ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ) και αγγλικά μεταφράζουν field.

  68. Πάνος με πεζά said

    @ 58 : …και πίσω από την ερμηνεία του Παπαγιαννόπουλου στην ταινία, που κυμαινόταν μεταξύ της αντίδρασης και της βίαιης προσαρμογής, θεωρήθηκε ότι εκφράστηκαν και οι απόψεις του Φίνου για την «νέα εποχή»… Όπως άλλωστε απηχούσε και ο τίτλος…

  69. Πάνος με πεζά said

    Επίσης ν’ αναφέρω ότι γιορτάζει το αρχαιότερο (μαζί με το «αδελφό του» ΠΗΝΕΛΟΠΗ Α) ελληνικό πλοίο, το «Άγιος Γεώργιος», ναυπήγησης 1972… Ήταν κάποτε ένα καμποτάζ, και μια τριακονταπενταετία, κι ένας υπουργός Παπουτσής, και μετά έπεσε ο άνθρωπος στο γκρεμό, και Θεός σ’χωρέστον, που θα έλεγε και ο Χάρρυ Κλυνν…

  70. spyroszer said

    Και τον Γιούρκα ξεχάσαμε (πού χάθηκε αυτό το παληκάρι;)

  71. Ιάκωβος said

    63.
    Το Τζότζος πρέπει να είναι σλάβικο.Υπάρχει και επίθετο Τζόκος. Κάποιοι Τζόκοι πρέπει να το πήραν από τα Ιταλικά, κάποιοι άλλοι από το Μακεδόνικο Τζόκο (Ѓоко ) υποκοριστικό του Ѓорѓи .

    Αρμένικα, Κεβόρκ.

  72. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    50-57: Μπράβο, Τζότζος, Τζιόλας, Τζιόκας: όλα αυτά έχουν δώσει επώνυμα.

    54: Και Κόκκος; Δεν το ήξερα!

    58: Ώστε ήταν η τελευταία;

    64-65: Μπορεί να είναι μύθος. Εγώ το θυμάμαι που το είχα διαβάσει τότε, στον γαλλικό Τύπο.

    67: Ναι, ο άλλος είναι νέος όνομα και πράμα 🙂

  73. Triant said

    Χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες (ανεξαρτήτως τελικής προτιμήσεως).
    Μην ξεχνάμε και τον Georges Brassens

  74. Μαρία said

    Αυτός ο Τζότζος πάνε χρόνια που έκλεισε.
    http://www.tavernoxoros.gr/img/l/b0POHRXipaQj

  75. Theo said

    Και Γιώρκης στην Κύπρο (βλ. http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.post&id=33374)

  76. gbaloglou said

    73, 67, 64, 52, 40

    α, ναι — kid = ρίφι 🙂

  77. Να κάνω ένα σύντομο μνημόσυνο και στην οικογενειακή μας φίλη Ζωρζ Σαρή, επισήμως Γεωργία Σαρηβαξεβάνη-Καρακώστα;

  78. Αρκεσινεύς said

  79. Theo said

    Κι ένα άρθρο του Παπαδιαμάντη για τον άγιο Γεώργιο

  80. Αρκεσινεύς said

    Ο αμοργιανός Γιώργος Κατσαρός (Θεολογίτης) ο πατριάρχης του ρεμπέτικου.

    Αμοργιανό ερωτικό:

  81. Αρκεσινεύς said

    Η γιορτή του Αϊ-Γιώργη έδωσε στον Απρίλη την επωνυμία Αγιωργίτης.

    Ο Αϊ-Γιώργης είναι ο μεγαλύτερος άγιος των κτηνοτρόφων, προστάτης των κοπαδιών τους. Μαζί με τον Αϊ-Δημήτρη είναι τα δυο συνόρατα του χρόνου. Από του Αϊ-Γιώργη αρχίζει το θέρος και οι βοσκοί ανεβαίνουν στα βουνά, ενώ από του αγίου Δημητρίου αρχίζει ο χειμώνας και το κατέβασμα στα χειμαδιά.

    Το θηρίο που σκοτώνει ο Αϊ -Γιώργης είναι ο δράκοντας της ζέστης που βγάζει φλόγες από το στόμα του.

    Δρακοντοκτόνοι εκτός από τον Άγιο Γεώργιο είναι και ο Άγιος Δονάτος, πολιούχος της Παραμυθιάς και η Αγια-Παρασκευή.
    Αρχαίοι είναι ο Περσέας που σώζει την Ανδρομέδα και ο Ηρακλής που ελευθερώνει την Ησιόνη.

  82. Αρκεσινεύς said

    Δυστυχώς, πέρα από την ευφρόσυνη γιορτή, αυτήν την ημερομηνία πριν από 4 χρόνια ο ΓΑΠ από το Καστελόριζο μας έδεσε στα δεσμά του ΔΝΤ και της τρόϊκας.

  83. Νίκος said

    Στην Γλώσσα Σκοπέλου οι παλιοί τον Γιώργο τον φωνάζουν Γεωργό.

  84. ππαν said

    Χρόνια πολλά!

  85. Ανδρέας Καλογερόπουλος said

    Προσθέτω και τον παραδοσιακό χορό «Αη Γιώργης» της Κέρκυρας. Ένα γλυκό γυναικείο χορό.

    @81

    Πού το έχει το λάικ αυτό το ρημάδι το WordPress;

  86. Αρκεσινεύς said

    Γ.Σεφέρης Η ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ

    Το αίμα, το αίμα
    ένα πρωί θα σηκωθεί σαν τον Άι-Γιώργη τον καβαλάρη
    για να καρφώσει με το κοντάρι πάνω στο χώμα το δράκοντα.

    Η οργή, η οργή του Έλληνα πρέπει σύντομα να σηκωθεί …

  87. BLOG_OTI_NANAI said

    87: Έρχονται εκλογές και θα πέσει δαγκωτό που μας άφησαν άνεργους, χωρίς υγεία, χωρίς φάρμακα, να παγώνουν τα παιδιά μας… Δαγκωτό…

    Και όταν λέω «δαγκωτό» δεν το εννοώ όπως τα περισσότερα λεξικά, «ψηφίζω φανατικά συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα», αλλά ακριβώς το αντίθετο, όπως το ‘χει ο Δημητράκος: «μετ’ επιδεικτικής εμπαθείας τον κατεφήφισα»!

    Δηλαδή, το δαγκώνω λέγοντας, «α, ρε μπαγάσηδες, τώρα θα δείτε πώς θα σας μαυρίσω»!

  88. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Χρόνια Πολλά
    Ο Αη Γιώργης είναι πολιούχος της Ιεράπετρας και «συνοριοφύλακας» στο πέρασμα από το φαράγγι του Κακού Όρους προς το νομό Λασιθίου,στο Σεληνάρι :
    http://www.cretanbeaches.com/faraggia/faraggia-lasithi%CE%BFy/faragi-selinari/

    -(Μανιάτικο) Μυρολόγιον του Γιώργαρου http://xantho.lis.upatras.gr/test2.php?art=2891

    40.>>Να θυμίσω και το Ederlezi (Hederlezi/Herdelezi), που είναι η τσιγγάνικη γιορτή στα Βαλκάνια του Αγ. Γεωργίου.
    Του Αη Γιώργη

    Της πολυλάλητης…Γωγούς 🙂 σήμερα.
    -Πουλάει γαρδένιες η Γεωργία στη μικρή πλατεία.
    Γεωργία Σάνδη
    Γιώργος Θαλάσσης

    -Στη φωτογραφία του πατέρα μου(Γιώργος και κείνος) από το στρατό γράφει:
    Τον Άγιο Γεώργιο έβαλα εγώ μεσίτη
    για να με φέρει με καλό και γρήγορα στο σπίτι.
    Επίσης στο γάμο μου η μακαρίτισσα η μάνα μου είπε τη μαντινάδα:
    Άγιε μου Γιώργη μάρτυρα που ΄σαι στη γειτονιά μου
    κάμε τα καλορίζικα κι εμένα τα παιδιά μου.

  89. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    89.Μα πώς έπεσε η γαλαζόπετρα σε όλα; μυστήριο.
    87.>>Η οργή, η οργή του Έλληνα πρέπει σύντομα να σηκωθεί …
    Το Μ.Σάββατο το μήνυμα που έστελνα ήταν Καλή Ανάσταση της οργής.

    -Ένα τραγούδι που το χορεύαμε στο σχολείο ήταν
    «Κάτω στον Αη Γιώργη στο κρύο το νερό,
    σκοτώσαν το Γιαννάκη τον ακριβό υιό.
    Τούρκοι τονε σκοτώσαν Ρωμιοί τον κλαίγανε
    τα δυο του τ΄αδερφάκια τονε γυρεύανε.

  90. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    89-90: Τη μάζεψα τη γαλαζόπετρα!

  91. Μαρία said

    88
    Ξαναγυρίσαμε στα σφαιρίδια; 🙂

  92. Theo said

    @86:
    Πού το έχει το λάικ αυτό το ρημάδι το WordPress;

    Και τις φατσούλες (emot-icons) πώς τις βάζουμε;

  93. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    91.Μαγικά! 😉
    Ας πω και για τα γεωργαλίδικα άλογα της Κρήτης (ράτσα τοπική-της Μεσσαράς) που τα ιππεύουν σε κάποια χωριά, κυρίως στη στη γιορτή τ αγίου Γεωργίου και κάνουν τη λιτανία της εικόνας και ιππικούς αγώνες κι επιδείξεις, πχ.στους Κούμους και στα Περβόλια Ρεθύμνου.Στη γιορτή του Αη Γιώργη έφερναν οι βοσκοί από τα ορεινά ως τάξιμο στην εκκλησία ακόμη και αρνάκια ζωντανά που μετά τα βγάζανε σε λοταρία. Βέλαζαν στο προαύλιο δεμένα στα τέσσερα και θυμάμαι πως με γέμιζαν αγωνία οι στρογγυλές φωνούλες τους μέχρι να τελειώσει η εκκλησία και κάποιος να τα λύσει να τα πάρει.Τουλάχιστον μια φορά πλειοδοτήσαμε και πήραμε αρνάκι.Μοσχοβολούσε γαλατίλα και από τη χαρά μου το φιλούσα ρουφηχτά στο στόμα και το πήγαινα σαν κασκόλ στο σβέρκο μου, α λα Χριστός !

  94. Καλημέρα (τέτοια ώρα που το θυμήθηκα)
    «προς τιμή του βασιλιά της Αγγλίας Γεώργιο τον Β’’» Μόνο εμένα δεν μου στέκει καλά;

    Ο Γιώργος θα είναι ή αϊτός ή φελλός. Πάντα πάνω πάνω. Έλεγε ένα Γιώργος καθηγητής που είχα.

    Στην Τουρκία όταν οι μαγαζάτορες καταλάβουν πως ο άλλος είναι Έλληνας «Γιώργο» θα τον φωνάξουνε.

    Παρεμπιπτόντως, ενώ εκτός από Κωνσταντίνους και Αλέξανδρους έχω πετύχει και Ιωάννη (θυμάμαι και τον Μελισσανίδη) και Μιχαήλ παρόλ’ αυτά, Γεώργιο δεν πέτυχα ακόμα 🙂

  95. BLOG_OTI_NANAI said

    92: Σωστά, στα σφαιρίδια αναφερόταν τότε 🙂

  96. Γς said

    94:
    >Τουλάχιστον μια φορά πλειοδοτήσαμε και πήραμε αρνάκι.Μοσχοβολούσε γαλατίλα και από τη χαρά μου το φιλούσα ρουφηχτά στο στόμα και το πήγαινα σαν κασκόλ στο σβέρκο μου, α λα Χριστός !

    Και το δικό μας το αρνάκι, που ήταν κατσικάκι

  97. Πέπε said

    @89: > > (Μανιάτικο) Μυρολόγιον του Γιώργαρου http://xantho.lis.upatras.gr/test2.php?art=2891

    Λέει σε κάποιο στίχο:

    Διάταξ’ τον κλητήρα του, εϊδάϊ κι έφερε παππά

    Σε υποσημείωση εξηγεί ότι το ακατανόητο «εϊδάϊ» σημαίνει πήγε. Αφού με κάποιο τρόπο βρήκαν τι σημαίνει, απορώ πώς τόσο πολύ δεν κατάλαβαν τι σόι λέξη είναι, και την έγραψαν έτσι. Ίσως δεν είναι προφανές ότι σημαίνει «εδιά(β)η», αλλά διάβολε, άμα είναι ρήμα πώς το γράφεις με γιώτα;
    Στο προηγούμενο μοιρολόι της ίδιας σελίδας έχει κάπου τη λέξη «μάϊτα», και υποσημείωση «μετάθεσις αντί μάτια». Άρα γίνεται σαφές σε όσους δεν το ξέραμε ότι στα μανιάτικα συμβαίνει αυτό το φαινόμενο, Φ+Σ+j+Φ > Φ+j+Σ+Φ, άρα και εδιάη > εϊδάη. Τώρα πώς χάθηκε το β και το εδιάβη έγινε εδιάη δεν το ξέρω, εγώ πάντως το αναγνώρισα επειδή στα καρπάθικα και λοιπά κυπρο12νησιακά και το να χάνονται γενικώς τα β, γ, δ μεταξυ φωνηέντων αλλά και ο συγκεκριμένος τύπος, εδιάη, είναι συνηθισμένα.

  98. Λ said

    54, 73: Όϊ Κόκκος (χα χα), αλλά Κόκος, Κοκούιν. Επίσης, αλλά πολύ σπάνια, ίσως και σε μια μοναδική περίπτωση, Κόκα, για γυναίκες.

    Συνήθως, βέβαια, λέμε Γιώρκος (και Γιώρκης για τον Άγιο – Άι Γιώρκης, τ’ Άϊ Γιωρκού του Σπόρου) και Γιωρκούιν. Όμως λέμε και Γιώρκατσος.

    Για τον Άι Γιώρκη:
    Ο Άης Γιώρκης του Δαλιού έχει την ιδιότητα, να μη λυπεί τις κορασιές, όταν αγαπούν ένα νέο αλλά με τη βοήθειά του, στην κατάλληλη ώρα τον κάνουν δικό τους. Όμως η επιθυμία τους πραγματοποιείται κάτω από κάποιες προϋποθέσεις. Οι κορασιές που αγαπούν, κάθε Τρίτη πρέπει να μεταβαίνουν στο ναό του Αγίου και εκεί ν’ανάβουν τα κεριά από την ανάποδη μεριά ή να κολλούν κέρματα στην εικόνα του Αγίου Γεωργίου.
    http://papageorgioucostas.com/books/archives/158

    Τζαι μα τον Άι Γιώρκην μας οι κορασιές εν γιόρκιν μας λέει και το άσμα.

    Έχουμε και το επίθετο Γιωργαλλέτος και το περίφημο Τρίο Γιωργαλλέτο/ Γιωργαλλέτου που ήταν Λεμεσιανοί κανταδόροι με επικεφαλής τον Λόλλο Γιωργαλλέτο.

    http://helates.cut.ac.cy/index.php/3-2-2;isad

    Για το κατεχόμενο χωριό Άγιος Γεώργιος Σπαθαρικού:

    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%A3%CF%80%CE%B1%CE%B8%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D

    Για το Γιώργο στα Ρώσικα μιλήσαμε τελευταίως σε άλλο νήμα.
    Γιώργος = Georgi / Goga / Gora / Gorya, Yuri / Yura, Yegor ,
    (Егор), Gosha.

    https://sarantakos.wordpress.com/2014/04/05/meze-111/

  99. Λ said

    Ξέχασα τη Γιωργούλα (κυπριακό όνομα) αλλά, επίσης, τη Georgiana Darcy, αδελφή του Fitzwilliam Darcy (καμία σχέση με τη Γιωργούλα μας:

    http://janeausten.wikia.com/wiki/Georgiana_Darcy

  100. sarant said

    99: «εν γιόρκιν» = ;

  101. Λ said

    Το γιόρκιν ή το γιώρκιν = δική μας παραγωγή

    από το ρήμα *γιωρκώ = παράγω σε μεγάλες ποσότητες (έχω καλή, πλούσια παραγωγή)

    Αν κάμει Μάρτην θκυό νερά τζαι τον Απρίλλην έναν
    τζι’ αν δόξει τζιαι του Μα τζιαι μιλλοψυχαϊσει
    εννά γιωρκήσει η Μεσαρκά
    Να φαν μανάδες τζιαι παιθκιά

    Αν γιωρκήσει η Μεσαρκά
    τρων μανάδες τζιαι παιθκιά
    Αν γιωρκήσει η Πάφου
    πιας τα ρούχα σου τζαι χάθου

    Πιο πάνω ξέχασα τον Κοκήν και το Γιωρκήν, το Γιωρκάτζην (μικρό και επίθετο) ,το Γεωργάλλα, Γιωργαλλιδη ή Γεωργαλλίδη και Γεωργαντά (σαν επίθετα).

  102. Λ said

    Τη Βικτωριανή συγγραφέα Τζιωρτζ Έλλιοτ, δεν την έχουμε συναφέρει ακόμη.

  103. Πέπε said

    @102: άρα γιώρκιν, με ωμέγα, προφανώς ομόρριζο.

    @γενικώς: Ε καλά, σίγουρα θα ‘χει κι άλλους Γιώργηδες από την παγκόσμια και διαχρονική δεξαμενή που δεν τους αναφέραμε ακόμα.

  104. sarant said

    103: Ούτε τη Γεωργία Σάνδη, που ήταν Γεώργιος (εννοώ ψευδωνυμικώς, αφού Georges)

  105. Λ said

    Τη σύντροφο του Σοπέν τη συνάφερε η Έφη στο 89.

  106. Και μια που τ’ αναφέραμε, περί των βασιλιάδων: Αυτό για τον Γεώργιο τον Α, πως κράτησε αυτό το όνομα για βασιλικό σε σχέση με όλα τα άλλα που είχε, κάπου το έχω ξανακούσει, ίσως στην ιστορία για το κτήμα στο Τατόι (που ήταν δικιά του αγορά αρχικά, δωρεά για επέκταση μετά και πάει λέγοντας).

    Επίσης, σχετικά με τον επόμενο Γεώργιο, τον Β (προσοχή προφέρεται ο Γεώργιος ο Βους άρα τον Γεώργιο τον Βου 🙂 ), είχε κι άλλον τίτλο: εστεμμένος φελλός(! κατά τον φιλοβασιλικό εκδότη της «Καθημερινής» Γεώργιο Βλάχο!!!). Τον τίτλο τον έδωσαν οι άγγλοι που τον έφεραν (δις), παρομοιάζοντας την Ελλάδα με καζάνι που βράζει και το οποίο πρέπει να μπει ένας φελλός για να το συγκρατήσει. Και σαν τέτοιον διάλεξαν τον Γεώργιο!

  107. Λ said

    Πως ξέχασα τους Εφτά Αϊγιώρκηδες, εκκλησάκι στη Γεροσκήπου. Δίπλα υπάρχει εστιατόριο με το ίδιο όνομα και είναι (ήταν;) ένα από τα καλύτερα στην Κύπρο.

    https://www.facebook.com/media/set/?set=a.318927628230222.1073741829.282504995205819&type=1

    Επίσης υπάρχει το επίθετο Τριγιώργης.

  108. Μανούσος said

    98
    Το φαινόμενο εμφανίζεται ήδη στην ελληνιστική εποχή ἀνεπάη αντί ἀνεπαύθη κλπ.

    Ο Χιζίρ ή Χιζίρ Ιλιάς εκ του αραβικού χάδρ, δηλ. πράσινος με την έννοια του αειθαλούς,του αθανάτου ταυτίζεται κυρίως με τον Προφήτη Ηλία αλλά δευτερευόντως και με τον Άγιο Γεώργιο. Συγκεκριμένα δε η ημέρα του Χιζίρ ιλιάς (ρουζ-ε Χιζίρ Ιλιάς) ήταν του Άη Γιωργιού και η ημέρα του Κασίμ (ή Κάσιμ αραβικώτερα) ήταν του Αγίου Δημητρίου και καθοριζόταν έτσι τα δύο φορολογικά εξάμηνα του έτους στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. ίσως από αυτό και η κακή απήχηση στις παροιμίες.

    Αν και δεν αναφέρεται ονομαστικά συνδέεται με κάποιες κορανικές αφηγήσεις προπάντων στην Σούρα 18, στίχοι 59-81. και ως μυθικός χαρακτήρας ανάγεται στην Μυθιστορία του Αλεξάνδρου και στο Έπος του Γιλγαμές.

    Επειδή παρεμβαίνει ξαφνικά έφιππος ως από μηχανής θεός και σώζει ανθρώπους από τα δύσκολα, φαίνεται ότι υπήρξε η αιτία για την σύνδεσή του με τον Άη Γιώργη (ο οποίος είναι παλαιστίνιος όπως άλλωστε και ο Προφήτης Ηλίας).

  109. Λ said

    98, 109: Δεν μπορώ να μιλήσω γενικά γιατί δεν κατέω (κατέχω). Όμως απ’ ότι ξέρω ότι στην επαρχία Πάφου στην υποτακτική τα ρήματα χάνουν το σ, π.χ. να καχαρίω, σκουπίω, βλαστήω αντί να καθαρίσω, σκουπίσω, βλαστήσω.

    Όσο για το διαβαίνω, παραθέτω απόσπασμα από την Ανεράδα του Βασίλη Μιχαηλίδη, που προστίθενται μερικά σύμφωνα (λέμε όμως λυερή και όχι λυγερή μέχρι σήμερα):

    Σε μιάν ποταμοδκιάβασην
    μιάν λυερήν εσσιάστηκα
    νείεν καεί η σταλαμή!
    Ούλα τ’ αρνίν εις τον τσοκκόν
    ο άχαρος επιάστηκα
    αντάν πιαστεί μες στην νομήν.

    Λαόνια, κάμπους τζιαί βουνά
    αντάμα εδκιαβήκαμεν
    γεμάτ’ αθθούς τζ’ αγκαθερρά
    η στράτα δεν ετέλειωννεν
    τζιαί δεν εποσταθήκαμεν
    ήτουν για λλόου μας χαρά.

    Για να απολαύσετε την Ανεράδα ολόκληρη:
    http://lemesia.wordpress.com/2010/12/30/%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%B1%CE%B4%CE%B1/

  110. Γς said

    110:

    Πρωί πρωτομαγιάς και μια ανάρτηση για Κύπρο…

  111. Λ said

    Καλή Πρωτομαγιά!
    Ξέχασα πριν.

    98, 109, 110: Αλλά παραδείγματα από την 9η Ιουλίου του Βασίλη Μιχαηλίδη, έτσι πρόχειρα, χωρίς ενδελεχή μελέτη :

    1.Μιαν νύχταν, νύχταν σιανήν, τζιαιρόν Δευτερογιούνην(σιανήν)

    σιανεμιά, εν άκουες δεντρούδιν να ταράξη(σιανεμιά)

    εξέβην πώσσω του κρυφά τζι επήεν στον Δεσπότην(επήεν)

    Εν’ έσσω μου, Τζιυπριανέ, τ’ αμάξιν μου ζεμένον(ζεμένον)

    τζι αν θέλης για να ποσπαστής που σίουρην κρεμμάλλαν (σίουρην)
    τζι αν θέλης που τον θάνατον να φύης να γλυτώσης,(φύης)

    http://el.wikisource.org/wiki/%CE%97_9%CE%B7_%CE%99%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AF%CE%BF%CF%85_%CF%84%CE%BF%CF%85_1821

  112. Λ said

    111: Καλημέρα, Καλή Πρωτομαγιά και ευχαριστώ 🙂

    Μα που είναι αυτός ο Νικοκύρης με το Μηνολόγιο;

  113. sarant said

    Όπως είδες, μόλις το είπες εμφανίστηκε 🙂

  114. Ορίστε κι ένα παραδοσιακό Κυπριακό, «Του Άη Γιωρκού», ερμηνευμένο απ’ τον Αλκίνοο Ιωαννίδη: https://www.youtube.com/watch?v=TawhQ6ytmts

  115. […] Φέτος, επειδή η χτεσινή 1η του μηνός ήταν Κυριακή του Πάσχα, το Μηνολόγιο αυτονόητα μετατέθηκε για σήμερα, 2 του μηνός. Σήμερα έχει μεταφερθεί, όπως συχνά συμβαίνει, και η ονομαστική εορτή του συχνότερου αντρικού ελληνικού ονόματος -γιορτάζουν σήμερα οι Γιώργηδες, οπότε το ιστολόγιο τούς εύχεται Χρόνια πο&lamb…. […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: