Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης: Η συνεργασία με την Παπαρούνα του Πωλ Νορ

Posted by sarant στο 20 Μαΐου, 2014


Εδώ και κάμποσο καιρό έχω αρχίσει να δημοσιεύω, κάθε δεύτερη Τρίτη, αποσπάσματα από το βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης” (εκδ. Ερατώ, 1995, εξαντλημένο), που είναι μια βιογραφία του παππού μου, του Νίκου Σαραντάκου (1903-1977), ο οποίος είχε το ψευδώνυμο Άχθος Αρούρης (που είναι ομηρική έκφραση και σημαίνει ‘βάρος της γης’). Η σημερινή είναι η δέκατη έκτη συνέχεια.  Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ.

mimis_jpeg_χχsmallΒρισκόμαστε στο τέταρτο κεφάλαιο του βιβλίου, που έχει τον γενικό τίτλο “Ένας μέτοικος στη Μυτιλήνη του μεσοπολέμου” και παρακολουθεί τη ζωή του παππού μου από το 1928 που παντρεύτηκε τη γιαγιά μου, την Ελένη Μυρογιάννη, και εγκαταστάθηκε στη Μυτιλήνη. Η σημερινή συνέχεια είναι η τελευταία του κεφαλαίου, κι επειδή είναι κάπως σύντομη σκέφτηκα να τη συμπληρώσω, στο τέλος, με μια παρουσίαση του περιοδικού Παπαρούνα, παρμένη από ένα άρθρο που είχα γράψει για τον παλιό μου ιστότοπο.

Αν η μισή καρδιά του ποιητή ήταν στη Μυτιλήνη η άλλη μισή στην Αθήνα βρίσκονταν. Νοσταλγούσε την μποέμικη παρέα του, τις αθηναϊ­κές νύχτες που περνούσαν με τη συζήτηση και τη ρετσίνα, τον ανοιχτόν ορίζοντα της πρωτεύουσας, που ήταν τότε μια πολύ όμορφη και σε ανθρώπινη κλίμακα πόλη, τον πεντακάθαρσν αττικόν ουρανό. Διέξο­δο σ’ αυτή τη νοσταλγία βρήκε στέλνοντας σατιρικά ποιήματα στην «Παπαρούνα», ένα εξαιρετικό, πλην βραχύβιο, σατιρικό περιοδικό, που εξέδωσε το 1933 ο Πωλ Νορ, δηλαδή ο Νίκος Νικολαΐδης.

Ο ποιητής υπέγραφε τα ποιήματα που έστελνε στην «Παπαρού­να» με το ψευδώνυμο Άχθος Αρούρης, που είχε ήδη καθιερώσει στον «Τρίβολο», γιατί στο «Δημοκράτη» χρησιμοποιούσε το Βριάρεως. Ένα από τα ποιήματα που δημοσίευσε η «Παπαρούνα» ήταν και μια ωραία παράφραση του Καβάφη.

 

ΚΑΒΑΦΙΚΟΝ

ΣΥΧΝΟΤΑΤΑ

Άδοξον τέλος έσχες περιπέτεια,
αλλά καλύτερον ν’ αφηγηθώ το γεγονός.
Νέος ων καλλιπάρειος, ευγενώς
τον έρωτα εξελιπάρουν νέας τινός
ήν καλλονή εκόσμει και προπέτεια.

Είν’ αληθές ότ’ ήτον μεταχειρισμένη πως
και κυνική ως Διογένης είτε Μένιππος.
Εντούτοις με ολίγα μερεμέτια
εν τω προσώπω και τω στήθει και τω σώματι
εφαίνετο κατά το ήμισυ τουλάχιστον παρθένος
ωσάν εκείναι, που καλούνται κόμματοι.

Πάντως, την πολιόρκησα με μένος,
μη ων ως έδει οξυδερκής εις τέτοια…
Κάποτε επιτέλους νύκτωρ (νυξ να ήτον;)
εις την οικίαν της μετέβην λάθρα
θεωρών αυτήν ως άντρον των χαρίτων
καίπερ ευρίσκετο σιμά εις την αποβάθρα
κι έλαμπεν προ της θύρας ασθενώς
κι εντροπαλά είς καταπόρφυρος φανός.

Ότε την επομένην περί δείλην οψίαν
εξήλθον, αντελήφθην βαίνων εν τη οδώ
ότι ο χιτών μου είχεν υποστεί νηοψίαν
κι έλειπεν το έσοδον ενός μηνός,
πράγμα που συλλογίζομαι τώρα εδώ
με λύπην και αιδώ.

axtos-xitler Του Πολ Νορ άρεσαν πολύ τα ποιήματα του Άχθου Αρούρη, του οποίου αγνοούσε όχι μόνο το πραγματικό όνομα αλλά και οποιοδήποτε άλλο στοιχείο ταυτότητας, πλην του ότι εταχυδρομούντο από τη Μυτιλήνη. Έτσι δημοσίευε φωτογραφίες διαφόρων που τις τιτλοφορούσε «ο νέος εκ Μυτιλήνης συνεργάτης μας κ. Άχθος Αρούρης». Μια φορά μάλιστα δημοσίευσε ως φωτογραφία του Άχθου Αρούρη μια φωτογραφία του Χίτλερ! Όταν καθυστερούσε να έρθει συνεργασία, ο Πολ Νορ δημοσίευε στην «Παπαρούνα» σχετική έκκληση.

Κάποτε ο Πολ Νορ πήγε στη Μυτιλήνη για κάποια δουλειά. Τον μόνο Μυτιληνιό που ήξερε ήταν ο βιβλιοπώλης και πράκτορας εφη­μερίδων Τσιλιβής, τον οποίο και ρώτησε αν ξέρει κάποιον με το ψευ­δώνυμο Άχθος Αρούρης. Ο Τσιλιβής δήλωσε πλήρη άγνοια, γιατί μολονότι βιβλιοπώλης και ιδιοκτήτης πρακτορείου εφημερίδων δεν είχε και πολύ στενή σχέση ούτε με τα βιβλία ούτε με τους ντόπιους λο­γοτεχνικούς κύκλους. Το ίδιο βράδυ παρουσίασε τον ξένο στην πα­ρέα του, που έπινε τα ούζα της στο Πανελλήνιο, στην οποία παρευρίσκετο και ο ποιητής. Ο Πολ Νορ βλέποντας πως στο άκουσμα του πραγματικού του ονόματος «Νίκος Νικολαΐδης» κανείς δεν συγκινήθηκε, πρόσθεσε:

«Δηλαδή ΠολΝορ».

Τότε σηκώθηκε ο Νίκος, που κι αυτός είχε συστηθεί ως Σαραντάκος χαι επεξήγησε:

«Δηλαδή Άχθος Αρούρης»,

«Εσύ’ σαι βρε μπαγάσα;» φώναξε καταχαρούμενος ο Πολ Νορ και παραλίγο να τον φιλήσει. Από κείνο το βράδυ γίναν στενοί φίλοι και η συνεργασία τους συνεχίστηκε ως τo κλείσιμο της «Παπαρούνας».

Συμπληρώνω με άλλο υλικό για την Παπαρούνα και τον Πολ Νορ.
Από τα ποιήματα του παππού μου στην Παπαρούνα, παραθέτω εδώ ένα άλλο «καβαφικό». Η έκφραση «μνημείον λελατομημένον» υπάρχει στη Βίβλο, αλλά όχι το «καταλιπείν».

ΚΑΤΑΛΙΠΕΙΝ ΜΝΗΜΕΙΟΝ ΛΕΛΑΤΟΜΗΜΕΝΟΝ

Έμεινεν εις τον τάφον τρεις ημέρες
αλλά εβαρέθηκε. Κι είπε καθ’ εαυτόν:
— Ίσως δεν θα ήτο άσκοπον να ανιστάμην…
Βούλησις θεία: φύσεως νόμοις προσταγή!
Και στου πρωϊού την αύραν, ως ωχρίων οι αστέρες
κατέλιπεν ο Θεάνθρωπος τη γη,
κι είτα, τοις μαθηταίς επιφοιτών
έδειξε την πλευράν αυτού και την παλάμην.

Τινές εν τούτοις, οφλισκάνοντες, ηγούνται
ότι το Μέγα Γεγονός έλαβε χώραν
το μεσημέρι. Πράγμα αναληθές
(από τον όχλον ακούς ό,τι κι αν θες)
Επίσημα της εποχής τα φύλλα διηγούνται
λεπτομερώς εκείνο το συμβάν (της αναστάσεως)
μη παραλείποντα ποσώς την ώραν
(ώραν πρωϊού) καθ’ ην ηνοίγησαν οι τάφοι
Άλλως τε κι ο Ρενάν νομίζω πως το γράφει.

Άχθος Αρούρης
ακραιφνής θαυμαστής κι ομότεχνος του Καβάφη

Και μερικά για την Παπαρούνα:

Το εβδομαδιαίο σατιρικό περιοδικό Παπαρούνα εκδόθηκε στην Αθήνα το 1933 από τον Πωλ Νορ (Νίκο Νικολαΐδη, 1899-1981), δημοσιογράφο, επιθεωρησιογράφο και σατιρικό ποιητή. Άλλος επώνυμος συντελεστής του περιοδικού αναφέρεται ο στιχουργός Νίκος Ρούτσος (1904-1981), ενώ στα τελευταία τεύχη υπάρχει ανακοίνωση ότι συμμετέχει στη σύνταξη (ως βενιαμίν, όπως δηλώνεται) ο μετέπειτα πολύ γνωστός θεατρικός συγγραφέας Ασημάκης Γιαλαμάς (1913-2004). Επίσης, σύμφωνα με ανεξακρίβωτες φήμες, χρηματοδότης του περιοδικού ήταν ο εκατομμυριούχος Ροκφέλερ και διαχειριστής του ο Αλβέρτος Αϊνστάιν.

Η Παπαρούνα έβγαλε μόνο 20 τεύχη, από τις 16.2.1933 έως τις 1.7.1933. Τυπωνόταν σε μεγάλο σχήμα, σε οχτώ μεγάλες σελίδες Α3, που είναι εξαιρετικά ανοικονόμητες σήμερα όπως έχουν κιτρινίσει από την πολυκαιρία και σκίζονται εύκολα –και ούτε να τις σκανάρω μπορώ με ευκολία. Εδώ μπορείτε να δείτε το πρώτο εξώφυλλο του περιοδικού, χάρη στην πολύτιμη βοήθεια εκλεκτού φίλου που είναι αστέρι στην επεξεργασία γραφικών.

Στις «προγραμματικές δηλώσεις» του περιοδικού, αποσπάσματα των οποίων μπορείτε να διαβάσετε εδώ, διαβάζουμε ότι Η «Παπαρούνα» του Πωλ Νορ / θα ’ναι παρλάν, θα ’ναι σονόρ / και άδον και ηχητικόν /σατυρικόν περιοδικόν. Ωστόσο, δεν ήταν όλη η Παπαρούνα έμμετρη. Η ύλη του περιοδικού ήταν καθαρά σατιρική, με άφθονη πολιτική σάτιρα, και κάποιες «πονηρές» ή «προκλητικές» φωτογραφίες ή γελοιογραφίες. Χαρακτηριστικά, στο πρώτο τεύχος της η Παπαρούνα δημοσιεύει σε εσωτερική σελίδα μια τολμηρή για την εποχή φωτογραφία με ημίγυμνες χορεύτριες και τη λεζάντα: Η Παπαρούνα συνεπής προς το σεμνόν και ηθικόν της πρόγραμμα, από του οποίου ουδόλως θέλει παρεκκλίνει, δεν θα δημοσιεύει εικόνας ως ανωτέρω.

Μια άλλη τολμηρή φωτογραφία στο δεύτερο τεύχος θα στοιχίσει στο περιοδικό την πρώτη του δίκη (και αθώωση) με βάση τον νόμο περί ασέμνων. Πέρα από τα άσεμνα και τα πολιτικά, όμως, υπήρχε και άφθονη ύλη σχετική με τα φιλολογικά, εννοείται από σατιρική σκοπιά. Το περιοδικό ειρωνευόταν, λογουχάρη, την πολυγραφία του Ξενόπουλου ή την πολυθεσία του Ζαχαρία Παπαντωνίου. Ή και όλη τη ¨μεσοπολεμική λογοτεχνική σκηνή, όπως εδώ.

Στη σύντομη ζωή της η Παπαρούνα πρόλαβε να δει και να σχολιάσει αρκετά σημαντικά γεγονότα. Τις εκλογές της 5ης Μαρτίου 1933, που είδαν τη νίκη της αντιβενιζελικής παράταξης, το κίνημα Πλαστήρα στις 6 Μαρτίου, την απόπειρα δολοφονίας του Βενιζέλου τον Ιούνιο. Όποιος έχει ξεφυλλίσει σατιρικές εφημερίδες (π.χ. τον Ρωμηό του Σουρή) ξέρει ότι βασικός στόχος της σάτιρας είναι ο εκάστοτε ηττημένος των εκλογών· έτσι, η Παπαρούνα κάνει κριτική περισσότερο στους ηττημένους βενιζελικούς, όπως σ’ αυτήν εδώ τη γελοιογραφία.

Φαρμακερά είναι τα βέλη εναντίον του Πλαστήρα, που διέφυγε στο εξωτερικό μετά το αποτυχημένο κίνημά του, με μια κινηματογραφική μάλιστα απόδραση από τα κεραμίδια: Χιλιάδες μηνύσεις υπεβλήθησαν εναντίον του από ιδιοκτήτας διά καταστροφήν των κεραμιδιών των, λέει ο τίτλος ενός «ρεπορτάζ», ενώ το προσωνύμιο Μαύρος Καβαλάρης μετατρέπεται σε Μαύρος Γάτος (αυτό δεν είναι πατέντα της Παπαρούνας, το είχε υιοθετήσει ευρέως ο Τύπος).

Κατά τα άλλα, το περιοδικό δεν αμελεί και τη διεθνή σκηνή. Τον Μάρτιο του 1933 έχει ανέβει (με εκλογές) στην εξουσία ο Χίτλερ στη Γερμανία και το τεύχος της 1ης Απριλίου έχει τίτλο «Η Γερμανία παράδεισος των Εβραίων. Ο Χίτλερ έχει ξετρελαθεί μαζί τους». Σε άλλο τεύχος, διαβάζουμε ότι ο Χίτλερ είναι Οττεντότος, όπως ανακάλυψε ο δόκτωρ Τφλαντσενπφιλζιχαπρελμπιρνενμπάουμ, καθηγητής της εφηρμοσμένης ανθρωποβλακείας στο πανεπιστήμιο της Επιλειψίας. Όσο για την κοσμική κίνηση, το σημαντικότερο γεγονός είναι ο ερχομός στην Ελλάδα του Βίλι Φριτς (WillyFritsch, 1901-1973), μεγάλου αστεριού του κινηματογράφου. Κι αν ο Μάρκος Βαμβακάρης, στο τζαμί που θα έχτιζε, θα έβαζε τον Βίλι Φριτς να σκαρώνει αφράτους αργιλέδες, στην Παπαρούνα τον προσέλαβαν για παιδί του γραφείου, ή μάλλον «γκαρσόν ντε μπυρώ» όπως γράφουν –ένας γαλλισμός της εποχής που δεν έχει επιζήσει, όπως και τόσοι άλλοι άλλωστε.

Αλλά η Παπαρούνα δεν τσιγκουνευόταν ούτε τα αυτοσαρκαστικά σχόλια. Για παράδειγμα, σε ένα τεύχος διαβάζουμε στη στήλη «Ιδιαιτέρα αλληλογραφία»:

Νίκον Β. Ρούτσον. Η συνεργασία σας ελήφθη, αποστείλατε και το καθορισμένον αντίτιμον δια να την δημοσιεύσωμεν.
Νίκον Νικολαΐδην – Πωλ Νορ. Ελάβομεν την συνεργασίαν σας, η οποία γέμει ορθογραφικών και άλλων λαθών. Δυστυχώς όμως είμεθα υποχρεωμένοι να την δημοσιεύσωμεν διότι, όπως γνωρίζετε, είσθε διευθυντής μας.

Πέρα από τους δύο επώνυμους, η Παπαρούνα είχε σωρεία από ψευδώνυμες συνεργασίες –αν και είναι πολύ πιθανό κάποιες από αυτές να οφείλονται στον ίδιο τον Πωλ Νορ ή τον Νίκο Ρούτσο. Για παράδειγμα, στη φιλολογική σελίδα υπήρχε τακτική ποιητική στήλη (τα ‘Απονενοημένα διαβήματα’) που την υπέγραφε ο ποιητής Όνειρος Κελεπούρης, ενώ δίπλα δημοσιεύονταν τα ‘Σπαραχτικά πεζοτράγουδα’ που τα υπέγραφε ο Πούλος Πουλόπουλος, πτωχεύσας παντοπώλης (σε επόμενα τεύχη εμφανίζεται και ο εκ κλεψιγαμίας αδελφός του, Μούλος Πουλόπουλος). Στα πρώτα τεύχη εμφανίστηκε επίσης, με εικονοκλαστικά κηρύγματα, ο παππα-Ρούνας, αλλά σταμάτησε νωρίς υπό την απειλή μηνύσεων. Στην τελευταία συνήθως σελίδα υπήρχε άλλο τακτικό ποίημα του «Φον Φάππεν», ενώ συμβουλές αισθηματικού χαρακτήρα έδινε η «θεία Αβουλία». Ο Πωλ Νορ κοσμούσε τα φύλλα του περιοδικού με φωτογραφίες των συνεργατών του, κάθε φορά διαφορετικές, που φυσικά τις έπαιρνε από εδώ και από εκεί.

Το περιοδικό έκλεισε για το καλοκαίρι τον Ιούλιο, αλλά δεν άνοιξε ξανά το φθινόπωρο, ούτε ποτέ άλλοτε. Ο Πωλ Νορ (που χρησιμοποιούσε επίσης το ψευδώνυμο Νίκος Λαΐδης) συνέχισε να γράφει για τις επιθεωρήσεις και τις εφημερίδες. Επί Μεταξά δημοσίευε στη Βραδυνή ποιήματα επαινετικά για τη δικτατορία, που όμως είχαν ακροστοιχίδα περιπαικτική και αντιδικτατορική (ιδού δυο αντιδικτατορικές ακροστιχίδες του Πωλ Νορ: Λυρικοί λήροι και Ντεκλαρασιόν). Όταν αυτό έγινε αντιληπτό, το καθεστώς τον κυνήγησε κι αυτός εκπατρίστηκε κι έζησε πολλά χρόνια στην Αμερική, απ’ όπου γύρισε μετά τη μεταπολίτευση του 1974. Σε μια επίσκεψή του στην Αθήνα το 1959 είχε συναντηθεί ξανά με τον παλιό του φίλο Άχθο Αρούρη, ενώ θυμάμαι πως μας είχε επισκεφτεί μετά τον επαναπατρισμό του. Το ενδιαφέρον είναι πως εκτός από τα σατιρικά, είχε στα νιάτα του πάρει μέρος και στο αριστερό κίνημα, μάλιστα μνημονεύεται στη «Σοσιαλιστική σκέψη» του Π. Νούτσου -αλλά αυτό είναι θέμα για άλλη ανάρτηση.

Advertisements

57 Σχόλια to “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης: Η συνεργασία με την Παπαρούνα του Πωλ Νορ”

  1. leonicos said

    σς

  2. Χα χα, καταπληκτικά τα γαλλικά των «Προγραμματικών δηλώσεων» (λέμε βα-τ-αν και ω σικτίρ).
    Θα κάτσω κάποτε να αντιγράψω εδώ τον Μίμη τον Αμίμητο του Πωλ Νορ, να υπάρχει και στο δίκτυο.

  3. leonicos said

    Δεν εννοώ να μη γράψει κανείς άλλος! Απλώς το χέρι μου έπεσε ανάμεσα στα σ και ς καθώς προσπαθούσα να είμαι πρώτος.

    Αλλά και πάλι την πάτησα. Το ς είναι χαρακτηριστικό του Γς

  4. leonicos said

    Το καβαφικόν… αχτύπητον

    Πάντως έχω μια απορία, σχετικά με τον Πολ-Νορ (κάποια του είχε πει, έτσι έλεγε τουλάχιστον ο ίδιος, ότι πρέπει να τον λένε Πολ Μορ εντ μορ εντ μορ…) ήταν κωμικός; Δεν θέλω να τον αποκαλέσω ‘κ@λο-καλαμπουρτζή’ επειδή δεν ξέρω καλά όλο του το έργο, αλλά υπάρχουν τέτοιοι, που βγάζουν γέλιο απλώς γαργαλώντας σε. Νομίζω ότι το κωμικός πρέπει να παραπέμπει σε πολύ πιο σοβαρά θέματα και με άλλον τρόπο.. Για παράδειγμα ‘κράτα όρθιο τον φαλλό πίσω από το κορίτσι’ μιας σύγχρονης αριστοφάνειας υποτίθεται ατάκας που έκανε πάταγο το 1980, τη θεωρώ κοινοτοπία. το αν είναι αισχρότητα ίσως είναι ζήτημα γούστου. Αλλά ευκολάκι (όπως είπε κι ένας φίλοος μου εδώ…) σημαίνει ανοησία

  5. leonicos said

    Καλά ρε… μούγκα έπεσε! Ξυπνήστε ρε…… Ο Σαραντάκος χτύπησε πάλι!

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4: Με το ζόρι σχόλια δεν γίνονται.

  7. Οι σύνδεσμοι στις φωτογραφίες μόνο σε εμένα δεν ανοίγουν ήέχει καποιο πρόβλημα ο παλιός ιστότοπος;

  8. Ασχετο αλλά ενδεικτικό της απόλυτης ξεφτίλας κυβέρνησης και ΜΜΕ
    Από τα χαράματα ακούω κάθε τόσο ειδήσεις από την νέριτ. Ελεγαν λοιπόν πρωΐ-πρωΐ πως εξήγγειλε ο πρωθυπουργός μπλαμπλαμπλα δημιουργούνται 550 000 θέσεις εργασίας ως το 2021.
    Φαίνεται πως τους φάνηκε μακρύ το διάστημα και κατά τις δέκα είπαν πως δημιουργούνται 550 000 θέσεις εργασίας μέχρι το 2018 !!!
    Μέχρι το απόγευμα μπορεί να πλησιάσουμε το κοντινό μας 2015…

  9. sarant said

    7: Παναγιώτη, εδώ και λίγο καιρό, όταν μπαίνω από Ελλάδα (οτενέτ) δεν μπορώ να μπω στον παλιό μου ιστότοπο. Χτες κατεξαίρεση μπόρεσα και μπήκα, σήμερα όχι.
    Ωστόσο, όταν μπαίνω από το κινητό μου, τον βλέπω κανονικά.
    Και εδώ
    http://www.downforeveryoneorjustme.com/sarantakos.com
    μού λέει ότι το σάιτ δουλεύει.

    Αλήθεια, είναι κι άλλοι που δεν τους ανοίγουν τα λινκ του παλιού μου ιστότοπου;

  10. atheofobos said

    Ο Νίκος Ρούτσος ήταν αυτός που έγραφε τον Γκαούρ-Ταρζάν, ιδιαίτερα δημοφιλές παιδικό περιοδικό στην 10ετια του 50, στο οποίο ο καλός ήταν ο Γκαούρ μιας και ήταν Έλληνας, με την γκόμενα του την «πανώρια Ταταμπού» και ο κακός ήταν ο Ταρζάν ως Άγγλος!
    Ιδιαίτερα δε αγαπητό ήταν το κωμικό ζεύγος Ποκοπίκο και Χουχού!
    Δεν ήξερα όμως ότι έγραφε και ρεμπέτικα και ότι είχε δικαστική διαμάχη με τον Τσιτσάνη όπως διάβασα εδώ:
    http://www.rebetiko.gr/news/papistas/routsos.htm

  11. Αγγελος said

    O Πωλ Νορ έγραψε επί Επτατετίας και τα «Κακομοιρικά Έπη: Συφιλιάς και Αφροδύσσεια», δυστυχώς μάλλον χαμηλού επιπέδου. Έπεσαν κάποτε στα χέρια μου τυχαία και εξίσου τυχαία… χάθηκαν από τα χέρια μου, και ποτέ δεν άκουσα κανέναν άλλον να τα αναφέρει. Ήταν σε ένα λεπτό φυλλάδιο όπου περιλαμβάνονταν και διάφορα όντως πνευματώδη προπολεμικά του , όπως οι αντιΜεταξικές ακροστιχίδες και το περίφημο «αδελφέ του Αλφόνσου, έχεις χαιρετισμούς από τον αδελφόν σου» (για έναν απατεώνα που κυκλοφόρησε για ένα διάστημα στην Αθήνα σαν συγγενής του βασιλιά της Ισπανίας).
    Σε μια Αθηναϊκή του Επιστολή, νομίζω γραμμένη για το θάνατο του Μεταξά, ο Ξενόπουλος εξαίρει τη μεγαλοψυχία που επέδειξε ο εκλιπών προς ένα «μισότρελο ποιητή που είχε γράψει στίχους κατά του καθεστώτος». Υποθέτω ότι στον Πωλ Νορ αναφέρεται.

  12. sarant said

    11: Πρέπει να έχουμε κάνει ξανά αυτή τη συζήτηση 🙂

    Και για τον απατεώνα έχω γράψει, τον Ψευδοβουρβόνο.

  13. IN said

    Μια και αναφέρεται (έστω και περιφερειακά) ο Ασημάκης Γιαλαμάς (το έτερο ήμισυ του διδύμου Γιαλαμάς – Πρετεντέρης [ο πατήρ του Γιάννη Πρετεντέρη] που έδωσε εξαιρετικά θεατρικά και σενάρια για Ελληνικές ταινίες κλασσικές, πλέον σήμερα], ευκαιρία να ρωτήσω: Γιατί αυτός ο άνθρωπος που, αν πιστέψουμε τη νεκρολογία του στο Ριζοσπάστη (http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=2551853&publDate=) πάντοτε ήταν αριστερός και, μάλιστα, κυνηγημένος αριστερός, έγραψε το 1937, μαζί με κάποιον «Αν. Σγάντζο» μελέτη με τίτλο «Οι βασιλείς μας είναι απόγονοι των Βυζαντινών αυτοκρατόρων» (δείτε, λ.χ., εδώ) ; Προσπαθούσε απλώς, ο κακομοίρης, να βγάλει κανένα φράγκο (θεμιτό); Ή έκανε κάποιου είδους κρυφή πλάκα; Κι αυτό γιατί στο διαδίκτυο κυκλοφορούν διάφορες φανταστικές ιστορίες ότι, τάχα, οι Έλληνες βασιλιάδες (που ήλθαν, βέβαια, από τη Δανία) ήταν απευθείας απόγονοι του… γιου (που δεν είχε) ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και που, τάχα, λίγο πριν την άλωση (όπως γίνεται πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις 🙂 ) έφυγε κρυφά από την Κωνσταντινούπολη και κατέφυγε στη Δανία (να το κονέ!) όπου παντρεύτηκε την κόρη του βασιλιά του τόπου (όπως γίνεται στα παραμύθια) και the rest is history (ή καλύτερα mythology). Δείγμα αυτής της ιστορίας εδώ. Απολαύστε υπεύθυνα, που λέει και ο ιδιοκτήτης του ιστολογίου). Το «πόνημα» στο οποίο σας στέλνω δεν έχει, βέβαια, παραπομπή στη μελέτη των Γιαλαμά – Σγάντζου αλλά αναρωτιέμαι μήπως κάπου εκεί, tongue-in-cheek που λένε και οι Άγγλοι, έχουν γραφτεί τέτοια παραμύθια για πλάκα και γελοιοποίηση και οι άλλοι τα παίρνουνε στα σοβαρά. Βέβαια, «οι βασιλείς μας» είναι όντως «απόγονοι των Βυζαντινών αυτοκρατόρων», όπως κατά πάσα πιθανότητα είναι κάθε δυναστεία που βασίλεψε ή βασιλεύει στην Ευρώπη, αφού γινόταν διάφοροι γάμοι στη διάρκεια των αιώνων, και με πριγκίπισσες από το Βυζαντιο. Δεν είναι, όμως, απευθείας απόγονοι του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, μην τρελαθούμε κιόλας!

  14. Νέο Kid Στο Block said

    9. Νίκο, εμένα το sarantakos.com (οι σελίδες του Νίκου Σαραντάκου) ανοίγει κανονικά. (είμαι όμως ακόμη με Windows XP, αν λέει κάτι αυτό καθότι τυγχάνω άσχετος από λειτουργικά ,συμβατότητες κ.λ.π.)

  15. Dimitris said

    #9

    Εγώ απο Αγγλια το βλεπω κανονικά

  16. ΠΑΝΟΣ said

    Αχ!επιτέλους,κάτι χωρίς πολιτικά και εκλογές! Δροσιά!

    Ήμουν μικρός και είχα μπει στο παλιό κατάστημα τού Ελευθερουδάκη (τότε ακόμη!διάβαζα).Ακούω κάποια φωνή δίπλα μου να ρωτάει ευγενικά τον πωλητή:»υπάρχω;» Πωλητής:»βεβαίως,κ.Πωλ Νορ,να εδώ!».Και τού δείχνει τα βιβλία του,απλωμένα σε πρώτη θέα στον πάγκο.Ο Πωλ Νορ προφανώς ρωτούσε αν υπάρχουν τα βιβλία του πάνω-πάνω.Αλλά με μεγάλη ευγένεια,λεπτότητα και πολύ συγκρατημένα.Δεν θα το ξεχάσω,όπως δεν θα ξεχάσω και τα σεβάσμια,άσπρα μαλλιά του.

    (τα ποδοσφαιρικά,άλλη φορά,εν ευθέτω χρόνω…Με στοιχεία,βεβαίως-βεβαίως.Μένω νηφάλιος στην υπεροχή μας).

  17. voulagx said

    #9 Νίκο, ανοίγουν κανονικά, είτε με παράθυρα 7 είτε με λίνουξ

  18. spiral architect said

    Καλημέρα κι από εδώ. 🙂
    Διαβάζοντας τα έμμετρα σατυρικά κείνης της εποχής, πιστεύω ότι αντίστοιχά τους για την σημερινή εποχή ίσως να μην είχαν καμία τύχη λόγω της απόλυτης κυριαρχίας της (σατυρικής) εικόνας, κινούμενης ή μη, βίντεο ή γραφικών. Βέβαια αντίστοιχες σατυρικές εφημερίδες σήμερα δεν υπάρχουν, (η τελευταία παρόμοιου στυλ ήταν το Ποντίκι του Κ. Παπαϊωάννου στα πρώιμά του στάδια) οπότε οι επίδοξοι Αχθοι Αρούρηδες στρέφονται στο διαδίκτυο στήνοντας ένα ιστολόγιο.

  19. Πω, πω, Νίκο (12), δίκιο έχεις! Και μου είχες πει τότε χαρά στο θυμητικό σου!

  20. Ιάκωβος said

    Μου είχαν πει οτι ο Πωλ Νορ είχε λανσάρει τα ονόματα σε στυλ Μίμης Αμίμητος, που αναφέρει ο Δύτης, Σίμος Άσημος κλπ, δε θυμάμαι άλλα.

    Και το όνομά του δεν είναι ένα λογοπαίγνιο; Pôle Nord, λόγω κρύων αστείων.

  21. leonicos said

    Ρε παιδιά! Απόγονο του Κων/νου του Παλαιολόγου διώξαμε; Κάντε κάτι να τον φέρουμε πίσω!

    Κι έχει κι ένα χαμόγελο…. να τον πιεις στο καθήκι

  22. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Στο Δελτίο της Ιστορικής Εθνολογικής Εταιρείας του 1928 (τόμος 10) στο τέλος και σε φύλλο χωρίς σελιδαρίθμηση, δημοσιεύεται ένας γενεαλογικός πίνακας που είχε συντάξει ο Σ.Α.Κουμανούδης και στον οποίο, ούτε λίγο ούτε πολύ, φαίνεται ότι ο Γεώργιος ο Α΄ ήταν απόγονος του αυτοκράτορα Ανδρονίκου Β΄ Παλαιολόγου, από τον γιο του Θεόδωρο που είχε κληρονομήσει από τη μάνα του την κομητεία του Μονφεράτου. Σήμερα μας επιτρέπει η Βικιπέδια να ελέγξουμε εύκολα και να δούμε ότι ο Κουμανούδης είχε δίκιο. Ο Γεώργιος Α’ ήταν απόγονος των Παλαιολόγων και από πατέρα και από μάνα (Γερμανοί αιμομίκτες ευγενείς, τι να περιμένει κανείς…)! 🙂
    Για του λόγου το αληθές ο πίνακας εδώ https://drive.google.com/file/d/0B9U6_t0CIZxbdmJWbjZoQXlvdms/edit?usp=sharing

  23. IN said

    22: Μα ναι, αυτά όλα είναι γνωστά. Το θέμα είναι γιατί ασχολήθηκε ο Γιαλαμάς(!) μ’ αυτά;

  24. Οι Μανιάτες είναι Εβραίοι said

    Ρε παιδιά, γιατί δεν λέτε τίποτα για τον φασίστα Άγιο Καλαβρύτων που αναπαράγει τα λερναία σενάρια για την ελληνική γλώσσα, που ίδρωσε τόσο πολύ ο κ. Σαραντάκος για να τα αποδομήσει;

    http://www.romfea.gr/arthra-apopseis/24414-2014-05-19-08-01-05

  25. Νέο Kid Στο Block said

    Στοιχηματίζω την μισήν μου περιουσίαν πως κάτι μού θυμίζει αυτή η φωνή…αλλά ο Αλοϊσιος μού ορθοπεδεί την βεβαιότητα.

  26. IN said

    24: Μα, απάντησε ήδη από κάτω σε σχόλιο ο Νίκος Σαραντάκος, σε άψογο πολυτονικό, με υπογεγραμμένες κλπ, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο UdkC

  27. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    24-26: Άλλος είναι που απάντησε, αλλά τον ζηλεύω!\

    13-22: Θέλει ψάξιμο η ανάμιξη του Γιαλαμά.

  28. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #23
    Συγγνώμη, δεν διάβασα τα πάντα στους λίκνους στο #13 και έβαλα γνωστά πράγματα.
    Εντάξει μπορεί ο Γιαλαμάς να είχε χόμπι την εραλδική! 🙂
    Δηλαδή ο Γεώργιος είχε προπροπροπροπροπροπροπροπροπροπροπροπροπροπροπροπροπαππού τον Μιχαήλ Παλαιολόγο; Ε δεν μπορεί, κάτι θα είχε μείνει στην οικογενειακή παράδοση από τη λεβεντιά του Νέου Κωνσταντίνου! Τι είναι 17 γενιές, προλαβαίνει μήπως να αλλάξει το DNA; 🙂

  29. Νέο Kid Στο Block said

    Eγώ πάντως Γρηγόρη έχω 1 στις 200 (μισό τοις εκατό ΔΕΝ είναι και λίγο…σχεδόν ΠΑΣΟΚ!) να είμαι απόγονος του Τζένγκις Χαν. Τι να μας πει και ο Γιωρίκας κι ο Παλιο-Κωστίκας! 🙂

  30. Νέο Kid Στο Block said

    Ξέχασα το κοπυπάστωμα του λίκνου στο 29.
    http://blogs.discovermagazine.com/gnxp/2010/08/1-in-200-men-direct-descendants-of-genghis-khan/#.U3uPRNKSxA0

  31. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #29
    Δηλαδή…θες να πεις…ότι…έχω κι εγώ ελπίδες; Έστω και μια στις 200! 🙂

  32. Ιάκωβος said

    29,
    NeoKid

    Tότε, έχεις μακρινή συγγένεια με την Ελισάβετ της Αγγλίας που κι αυτή κατάγεται από τον Τζένγκις Χαν, μέσω κάποιας πριγκίπισσας Ουγγρο-πολωνής:

    http://www.countyhistorian.com/cecilweb/index.php/Prince_William_to_Genghis_Khan

    Και δεδομένου οτι η Λαίδη Ντάι , κατάγεται από τον Ισαάκιο Άγγελο,

    http://en.wikipedia.org/wiki/Ancestry_charts_of_the_current_British_Royal_Family#Byzantine_connection

    ίσως κι εσύ μπορείς να διεκδικήσεις το στέμμα του αυτοκράτορα. Αν και προηγείται ο πρίγκηπας Ουίλιαμ, εγγονός της Ελισάβετ και του Φίλιππου, δούκα του Έντιμπρο.
    Αν και τώρα όλοι οι Έλληνες είμαστε Δούκες του ‘Εν την μπορώ.(την Ελλάδα)

  33. Νεο Kid Στο Block said

    32. 😆 εγραψες φιλαρα!
    Αυτος ο Ισαακιος Αγγελος δεν μου λεει πολλα, αλλα για τη λαιδη Ντι ειχα κλαψει. Μαλλον μιλησε το αιμα! 🙂

  34. sarant said

    Ωραία, από τη μια Τζέγκις Χαν από την άλλη Ισαάκιος Άγγελος, μεγαλεία λέμε!

  35. leonicos said

    Τελικά… σκ@@@@δες ήταν όλοι! Άκου προπαγάνδα από τη Διάπλαση των Παίδων.

    Βέβαια οι μανιάτες δεν είναι εβραίοι… αυτό αποδεικνύεται σήμερα αρκετά πειστικά, αλλά όλο και κάποιο εβραίοι δεν θα πρέπει να υπήρχαν κι εδώ; Η Αίγινα είχε συναγωγή όπως και η Δήλος. Αφήνω την Κρήτη που δεν συζητείται.

    Ο Μωσέ Ασέρ μιλούσε για κάποιους ‘γεφυραίους’ στην αρχαία Αθήνα, αλλά δεν μπόρεσα να βρω τίποτα σχετικό.

    Όχι και πως το έψαξα και πολύ. Δεν με νοιάζει ποιος ήταν αλλά ποιος είναι.

  36. sarant said

    Ασφαλώς υπήρχαν εβραίοι στη Μάνη, όπως δείχνει π.χ. το επώνυμο Δαβάκης (του ήρωα συμπεριλαμβανομένου). Πιθανώς και το δικό μου σόι να κρατάει από εβραίους.

  37. leonicos said

    Βέβαια, αυτά που λέει η Βίκη, μέσω Ηροδότου, δεν ευσταθούν, τουλάχιστο όσον αφορά το αλφάβητο, διότι δεν είναι δυνατό να εγκαταστάθηκε πρώτα μια κοινότητα που διέθετε αλφάβητο και το διέδωσε, διότι τότε οι μεταναστεύσεις δεν ήσαν τόσο μαζικές και φέρουσες πολιτισμό. Το αλφάβητο οι ‘έλληνες το είδαν επιτόπου και το μιμήθηκαν / αντέγραψαν

  38. leonicos said

    Πολύ απίθανο μου φαίνεται το Δαβάκης. Βέβαια τα Δαβίδ, Ναχμίας, Παρνασάς (Φαρναβαζ) και Κορρές (αναγνώστης) είναι αναμφισβήτητα αλλά δεν είναι μανιάτικα.

  39. leonicos said

    Κι ο Τσέγκις Χαν ήταν λίγο εβραίος…

    Α… και κάτι ξέχασα. Αλλά δεν θυμάμαι τι ήταν

  40. leonicos said

    Άρα το ξέχασα. Αυταπόδεικτον

  41. sarant said

    Δαβάκης είναι πατρωνυμικό του Δαβίδ

  42. nirevess said

    Τα «καβαφικά» ποιήματα που διάβασα εδώ δεν μπορώ να πω ότι τα βρίσκω πετυχημένες παραφράσεις του Καβάφη. Πρώτα-πρώτα, η γλώσσα τους είναι πολύ πιο καθαρευουσιάνικη από τη γλώσσα του ώριμου, διάσημου Καβάφη.

  43. Οι άνθρωποι είναι σαν τα ποτάμια, αγνώστου προελεύσεως κι ενώ η αναζήτηση των πηγών ενός ποταμού είναι μάταια η αναζήτηση της προέλευσης κάθε ανθρώπου είναι μάλλον ανήθικη, κάτι βέβαια που δεν εμποδίζει τις διάφορες θρησκείες να το επιχειρούν.
    Παμμήτωρ νυξ.

  44. Earion said

    Καταχώριση για το γλωσσικό ληξιαρχείο: κόμματος: εντυπωσιακά όμορφη νέα. Ποια χρονολογία είπαμε;

  45. sarant said

    44: 1934 θαρρώ.

  46. Λοιπόν, όπως υποσχέθηκα στο #2 θα σας αντιγράψω μερικά καλαμπούρια του Πωλ Νορ (ο δικός του τίτλος: Για να γελάτε και ν’ αγανακτείτε (ή ο εξευτελισμός του καλαμπουριού) 🙂 ) να βρίσκονται, και να είναι και γουγλίσιμα:

    — Ειπέ μου, Λεβή Λευίτα, ηρώτησεν ο Μίμης Αμίμητος τον Λευήν Λευίτην, τι γίνεται η επιστολή η στελλομένη εις το Ρίον;
    –Γραμμάριον!
    Απήντησεν ο Λεβής Λευίτης.
    Και εβλήθη εις Λέβητα.

    –Ειπέ μου, Μύδρε Αμυδρέ, ηρώτησεν ο Μίμης Αμίμητος τον Μύδρον Αμυδρόν, εις ποίον τόπον σε κοροϊδεύει το σκυλί;
    –Λοιδωρείκιον!
    Απήντησεν ο Μύδρος Αμυδρός.
    Και εμυδραλλιοβολήθη.

    –Ειπέ μου, Λούκιε Λούκη, ηρώτησεν ο Μίμης Αμίμητος τον Λούκον Λούκην, πώς θα είπωμεν είς τινα ότι είναι μαμή;
    –Συμαία!
    Απήντησεν ο Λούκιος Λούκης.
    Και τον υιοθέτησε ο Πλούτων.

    –Ειπέ μου, Κώνε Μήκωνε, ηρώτησεν ο Μίμης Αμίμητος τον Κώνον Μήκωνον, πώς λέγεται εκείνος που φιάνει τον ρουν;
    –…….! [ρουφιάνος, υποθέτω –Σ.τ.Δ.]
    Απήντησεν ο Κώνος Μήκωνος.
    Και αφηρέθη το φίμωτρον του Κερβέρου.

    […]
    –Ξήγα μου, Λαδή Λαδίκα, αρώτηξε ο Μίμης Αμίμητος το Λαδή το Λαδίκα, πώς τονέ λένε τον ψαρά απίχει τρεις ροφούς στην απόχη;
    –Τριώροφο!
    Απάντησε ο Λαδίκας ο Λαδής.
    Γιατί δηλαδής;

    […]
    –Ειπέ μου, Μαίρη Ενμέρει, ηρώτησεν ο Μίμης Αμίμητος την Μαίρη Ενμέρει, πώς λέγεται μία μικρά Μαίρη;
    –Μαιρίδιον!
    Απήντησεν η Μαίρην (sic) Ενμέρει.
    Και εχωρίσθη εις μερίδια.

    [..]
    –Ειπέ μου, Τόμα Τομάτα, ηρώτησεν ο Μίμης Αμίμητος τον Τόμαν Τομάταν, πώς λέγεται ο έχων αρκετά αυτιά;
    –Αυτάρκης!
    Απήντησεν ο Τόμας Τομάτας.
    Και εξέπνευσεν αυτομάτως.

    […]
    –Ξήγα μου, Ρέτα Γάργα, αρώτηξε ο Μίμης Αμίμητος τη Ρέτα τη Γάργα, πώς τονέ λένε κειόνανε οπού δεν έχει σηκότι;
    –Ασήκωτο!
    Απάντησε η Γάργα Ρέτα.
    Και τη σηκώσανε τέσσερες.

    –Ξήγα μου, Λία Σόμα, αρώτηξε ο Μίμης Αμίμητος τη Λία τη Σόμα, πώς λέγεται το αυτοκίνητο που είναι σικ;
    –Σικωτό!
    Απάντησε η Σόμα Λία.
    Και γένηκε αποικία σκουληκιώνε.

    –Ξήγα μου, Ούφα Μπαρ, αρώτηξε ο Μίμης Αμίμητος την Ούφα Μπαρ, τι γίνεται όποιος πάει στον Άθω να κάνη σκι;
    –Σκίαθος!
    Απάντησε η Μπαρ Ούφα.
    Κακότυχη!

    –Ειπέ μου, Κόρη των Κυμάτων, ηρώτησεν ο Μίμης Αμίμητος την Κόρη των Κυμάτων, πώς λέγεται ο κεφτές ο παρασκευαζόμενος χωρίς κιμάν;
    –Ακίμαντος!
    Απήντησεν η Κόρη των Κυμάτων.
    Και επνίγη.

  47. sarant said

    Ε, μερικά έχουνε γούστο -κάποτε πρέπει να ανεβάσω το μπλοκάκι του Μποστ, με παρόμοια λογοπαίγνια (Μεσημβρινή, 1961)

  48. Earion said

    Λούκος Λούκης !

    Πού πάει τι μυαλό σας;

    Ποια εποχής είναι αυτά, Δύτη;

  49. sarant said

    48: Καλά λες 🙂 Λες να είναι προπολεμικά;

    (Άλλωστε ο Πωλ Νορ είναι αυτός που είχε εμπνευστεί σε ανύποπτο χρόνο τη ρίμα «στήθια γάλατα / γαργάλατα»)

  50. Η περίφημη «Χιουμοριστική ανθολογία» απ’ όπου τα αντέγραψα, είναι του 1959 (τόμος Β΄). Ο γνωστός μας Λούκυ Λουκ, απ’ ό,τι βλέπω, προηγήθηκε (1946). Δεν ξέρω όμως πότε έγινε γνωστός στην Ελλάδα (θέλω να πω, αν όντως ο Πωλ Νορ παίζει με το όνομα του κόμικ, το έκανε για δική του χρήση ή έκλεινε το μάτι στους αναγνώστες;). Α, εδώ λέει το ’68.

    Προσέξτε επίσης: τη Γαργαρέτα (μια και λέγαμε πρόσφατα για αθηναϊκές συνοικίες)· το «ρουφιάνος» ως μη τυπώσιμη λέξη· τη Σομαλία ως αποικία· την εκπληκτική σταρ Ούφα Μπαρ· και την παρωδία Διάπλασης των Παίδων με την Κόρη των Κυμάτων…

  51. sarant said

    50: Ο Πωλ Νορ ζούσε στις ΗΠΑ από το 1938 ως το 1975. Θα μπορούσε να ξέρει το κόμικ από αλλού.
    Η Ανθολογία όμως μπορεί κάλλιστα να έχει παλιότερα κείμενά του.

  52. Spiridione said

    46. Δύτη πολύ καλό, ευχαριστούμε. Και η Ούφα Μπαρ εκπληκτική!
    Η Κόρη των κυμάτων ήταν λέει κινηματόδραμα, και τραγούδι (του 1918) του Θεόφραστου Σακελλαρίδη, με τον οποίον συνεργάστηκε αργότερα ο Πωλ Νορ.

  53. sarant said

    Επειδή πολλές αναφορές είναι προπολεμικές, θεωρώ πιθανό πως το κείμενο είναι προπολεμικό.

  54. Αν είναι έτσι, ο Γκοσινύ αντιγράφει τον Πωλ Νορ! 🙂
    Ποιες λες όμως προπολεμικές; Τη Σομαλία και την Κόρη των κυμάτων;

  55. Μαρία said

    Ο Λούκιος παραπέμπει στο έργο που αποδίδεται στο Λουκιανό «Λούκιος ή όνος». Γι’ αυτό και η υιοθεσία απ’ τον Πλούτωνα βλ. νεκρικοί διάλογοι.

  56. Γς said

    Κι απάνω που ήμουν έτοιμος να ψάξω και στον Τεν Τεν

  57. sarant said

    54: Και η Ούφα προπολεμική δεν είναι;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: