Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κοινόχρηστη γκάφα (στις Πανελλήνιες εξετάσεις)

Posted by sarant στο 29 Μαΐου, 2014


Ξεκίνησαν χτες,  δυο βδομάδες αργότερα από πέρυσι λόγω εκλογών, οι Πανελλήνιες εξετάσεις, όπως πάντα με το μάθημα της Γλώσσας, αυτό που μια φορά κι έναν καιρό το λέγαμε «έκθεση», αλλά που δικαίως έχει μετονομαστεί αφού στις μέρες μας το αντικείμενό του έχει διευρυνθεί: η καθαυτό έκθεση πιάνει 40 μόνο από τις 100 μονάδες, ή ίσως 50 αν προσθέσουμε και τη σύντομη ανάπτυξη μιας πρότασης, που καλούνται να κάνουν.

Η πρεμιέρα των εξετάσεων συνοδεύτηκε από την τραγική είδηση ότι ένας 18χρονος νέος έβαλε τέλος στη ζωή του, καθώς δεν άντεξε στη συναισθηματική φόρτιση. Ύστερα τα παιδιά μπήκαν στις τάξεις, όπου τους δόθηκε ένα θέμα για την ανθρωπιά και τον ανθρωπισμό. Δύσκολο να προσπεράσεις την ειρωνεία.

Τα θέματα που έπεσαν μπορείτε να τα δείτε εδώ. Το κείμενο που πάνω του βασίζονται τα θέματα είναι ένα (διασκευασμένο) απόσπασμα από ένα δοκίμιο του Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, που περιλαμβάνεται στο βιβλίο του Ο Σύγχρονος Άνθρωπος (Οι Εκδόσεις των φίλων, Αθήνα 1988). Ωστόσο, μη σταθείτε στη χρονολογία -πρόκειται για τη 18η έκδοση του βιβλίου, το δε δοκίμιο έχει γραφτεί πολύ παλιότερα, νομίζω το 1964, πράγμα που σημαίνει ότι έχει ήδη κλείσει μισόν αιώνα ζωής. Και ασφαλώς μπορεί μερικά κείμενα να είναι σαν κάποιες ποικιλίες κρασιού, που βελτιώνονται με τον καιρό, και μπορεί πενήντα χρόνια να μην είναι μεγάλο διάστημα για την εξέλιξη μιας γλώσσας (πολύ περισσότερο που εμείς οι Έλληνες είμαστε αιωνοφάγοι, που έλεγε κι ο Β. Φόρης), ωστόσο η γλώσσα αλλάζει και μέσα σε πενήντα χρόνια, λέξεις αλλάζουν σημασίες, κι αυτό πρέπει να το πάρει κανείς υπόψη του.

Δεν αλλάζει μόνο η γλώσσα, αλλάζει και η κοινωνία. Ένα κείμενο που γράφεται το 1964 απηχεί απόψεις της κοινωνίας του 1964, ή μάλλον ακόμα παλιότερες αν γράφεται από έναν ήδη ηλικιωμένο συγγραφέα  (έστω, μεσήλικα: αλλά με τα σημερινά μέτρα -με τα μέτρα της εποχής του, ο 63χρονος Ι.Μ.Παναγιωτόπουλος λογαριαζόταν για ηλικιωμένος το 1964, έστω κι αν οι σημερινοί 63χρονοι είναι τζόβενα). Θέλει λοιπόν προσοχή όταν διαλέγουμε κείμενα για εξετάσεις και τα παλιωμένα κείμενα πρέπει να τα κοιτάμε με μισό μάτι. Για να κάνω μια παρέκβαση, χαρακτηριστικό λάθος ήταν η επιλογή του περυσινού κειμένου που έπεσε στις εξετάσεις των εσπερινών λυκείων, ένα δοκίμιο ενός ακαδημαϊκού που μου διαφεύγει το όνομά του, γραμμένο κι αυτό στη δεκαετία του 1960, με θέμα… τη διαφήμιση, έναν τομέα που βρισκόταν στα σπάργανα πριν από 50 χρόνια -αν τον συγκρίνουμε με σήμερα- ιδίως στη χώρα μας.

Θα πει κανείς ότι το χτεσινό θέμα δεν έχει τέτοιο πρόβλημα, αφού η φύση του ανθρώπου είναι ένα αντικείμενο διαχρονικό. Ισχύει όμως το ίδιο για τον ανθρωπισμό; Δεν είμαι βέβαιος. Έπειτα, είτε εξαιτίας της ηλικίας είτε εξαιτίας της ιδιοσυγκρασίας του συγγραφέα, το κείμενο διαπνέεται από το γνωστό, καφενειακά σχεδόν, ανώδυνα γκρινιάρικο ύφος που λέει «πάει, όλα ψεύτισαν στην εποχή μας» σε σύγκριση με ένα ειδυλλιακό παρελθόν που σε αυτό το κείμενο ευτυχώς τουλάχιστον δεν κατονομάζεται ρητά. Όπως λέει και ο Ι.Μ.Π.: η ανθρώπινη λαιμαργία, η δίψα της ευζωίας δεν αφήνει τόπο για ευγενικά αισθήματα. Εδώ ανοίγεται πεδίο δόξης λαμπρό για να εφαρμόσουν οι υποψήφιοι τις ρετσέτες των εκθεσάδων, βάζοντας και μια μικρή δόση καταγγελίας του ρατσισμού αλλά και της παρακμής των αξιών.

Έπειτα, αν κι αυτό ασφαλώς είναι υποκειμενικό, το κείμενο που διάλεξαν ήταν μάλλον βαρετό και όχι ιδιαίτερα καλογραμμένο, χωρίς μια έστω ιδέα που να μην την έχουμε ακούσει χίλιες φορές, ένα κείμενο άχρουν, άοσμο και άγευστο που, στοιχηματίζω, ακόμα και πολλά από τα παιδιά που βασανίστηκαν τρεις ώρες προσπαθώντας να απαντήσουν στα ερωτήματα, αύριο-μεθαύριο θα το έχουν ολότελα ξεχάσει. Δεν πιστεύω βέβαια αυτό που είπε ένας φίλος στο Φέισμπουκ, ότι το κείμενο διαλέχτηκε για να γίνει διαφήμιση σε ένα γνωστό ιδιωτικό σχολείο. Νομίζω πως ήταν, απλώς, μια ακόμα άτολμη επιλογή, μια επιλογή της πεπατημένης, που θέλει να μπαίνει θέμα είτε από Παπανούτσο είτε από Ι.Μ.Παναγιωτόπουλο -χίλιες φορές καλύτερα να έμπαινε ένα σύγχρονο θέμα, ακόμη και Πάσχος όπως το 2011.

Τέλος πάντων, αυτά είναι σ’ ένα βαθμό και υποκειμενικά. Επειδή όμως εδώ λεξιλογούμε, θέλω να σταθώ σε μία κυρίως ερώτηση που τέθηκε στους υποψήφιους, επειδή τη βρίσκω άστοχη.

Το κείμενο ξεκινάει ως εξής: Η «ανθρωπιά» είναι λέξη του καιρού μας, ένας όρος κοινόχρηστος, ένα νόμισμα που κυκλοφορεί σε όλα τα χέρια, γιατί συμβαίνει η ανταλλακτική αξία του να είναι πολύ μεγάλη.

Στις ασκήσεις ζητείται, ανάμεσα σε πολλά άλλα, να δοθεί το αντώνυμο της λ. κοινόχρηστος.

Ποιο να είναι αυτό τάχα; Και τι σημαίνει «κοινόχρηστος» στο συγκεκριμένο κείμενο;  Σύμφωνα με τα λεξικά, κοινόχρηστος σημαίνει: που είναι σε κοινή χρήση, που τον χρησιμοποιούν πολλοί: ~ χώρος. Διατηρείτε καθαρούς τους κοινόχρηστους χώρους. Kοινόχρηστη αυλή / κουζίνα. Yπάρχει έλλειψη από κοινόχρηστους χώρους υπαίθριας αναψυχής. Η αντιδιαστολή είναι σαφής με αυτόν που δεν τον χρησιμοποιούν πολλοί ή όλοι, αλλά μόνο ένας, ο ιδιοκτήτης του ας πούμε. Κοινόχρηστη αυλή, ιδιωτική αυλή. Ολοφάνερα δεν είναι αυτή η σημασία της λέξης στο κείμενο του Ι.Μ.Π. Μας το λέει άλλωστε κι ο ίδιος, «κοινόχρηστος» με τη δική του σημασία σημαίνει «αυτός που χρησιμοποιείται συχνά, από πολλούς».

Εδώ έχουμε την περίπτωση μιας λέξης που η σημασία της μετατοπίστηκε μέσα στα 50 χρόνια που πέρασαν από τότε που γράφτηκε το κείμενο. Τότε, κοινόχρηστος ήταν αυτός που χρησιμοποιείται συχνά. Στη σημερινή χρήση κοινόχρηστος είναι αυτός που χρησιμοποιείται από κοινού (κοινόχρηστοι χώροι πολυκατοικίας) και όχι απλώς «αυτός που χρησιμοποιείται συχνά, από πολλούς». Το κείμενο του Ι.Μ.Π. είναι γραμμένο σε μια εποχή που δεν είχαν κυριαρχήσει σε όλη την Ελλάδα οι πολυκατοικίες και τα κοινόχρηστα.

Αν ανοίξουμε το λεξικό συνωνύμων και αντωνύμων του Μπαμπινιώτη, θα δούμε πως ως αντίθετο του «κοινόχρηστος» δίνεται το «ατομικός, ιδιωτικός», κάτι που προφανώς δεν ταιριάζει στην περίπτωσή μας. Δεν μπορούμε να πούμε ότι μια λέξη είναι «ατομική, ιδιωτική» (ή μάλλον μπορούμε να το πούμε ίσως αν ανήκει στο ιδιόλεκτό μας, να είναι μια λέξη που τη λέμε ή νομίζουμε πως τη λέμε μόνο εμείς -αλλά αυτό είναι άλλο κεφάλαιο). Το αντίθετο της κοινόχρηστης λέξης με τη σημασία που τη χρησιμοποιεί ο Ι.Μ.Π. είναι, όπως το κουβεντιάσαμε και στη Λεξιλογία, απλώς η «σπάνια» λέξη.

Ωστόσο, βλέπω ότι κάποια φροντιστήρια προτείνουν για «σωστή» απάντηση το «ατομικός, προσωπικός», δηλαδή την απάντηση που δίνει το λεξικό αντωνύμων και που δεν ταιριάζει στο κείμενο. Στην καλύτερη περίπτωση, προβλέπω να δοθούν οδηγίες στους βαθμολογητές να λογαριάζουν για σωστή τόσο την απάντηση των φροντιστηρίων όσο και την όντως σωστή, όπως έχει συμβεί πολλές φορές.

Μ’ άλλα λόγια, κακώς επιλέχτηκε αυτή η λέξη για να μπει σε άσκηση. Παγίδες δεν χρειάζονται. Ήταν γκάφα. Μια κοινόχρηστη γκάφα.

Με αφορμή την τραγωδία που σημάδεψε το ξεκίνημα των εξετάσεων, το Τμήμα Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε ανακοίνωση στην οποία καταγγέλλει την δρομολογημένη (μέσω του ‘Νέου Λυκείου’) επέκταση των εξετάσεων και στις τρεις τάξεις του Λυκείου. Παίρνοντας υπόψη ότι αυτό θα έχει ως αυτόματη συνέπεια την επέκταση της προσφυγής στα φροντιστήρια, βλέπουμε ότι υψώνεται ένας ακόμα ταξικός φραγμός, σε συνθήκες γενικευμένης οικονομικής κρίσης, που θα χτυπήσει τα παιδιά των φτωχότερων. (Οι εξαιρέσεις, του φτωχού μελετηρού μαθητή που χωρίς φροντιστήριο κατάφερε να περάσει και μάλιστα σε καλή σχολή απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα). Συνεχίζοντας, η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ αναγγέλλει ότι η αυριανή κυβέρνηση της αριστεράς «Θα καταργήσει το νόμο περί «νέου λυκείου» και θα  αποδεσμεύσει άμεσα τις εξετάσεις  για την απόκτηση του απολυτηρίου Λυκείου από την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση». Κάποιοι έσπευσαν να χαρακτηρίσουν λαϊκιστική την τοποθέτηση αυτή και ασφαλώς η εξίσωση της κατάργησης των εξετάσεων δεν είναι απλή, αλλά και μόνο ότι τέθηκε το θέμα έστω και σαν εξαγγελία είναι ευπρόσδεκτο και συμβάλλει στο να δρομολογηθεί τουλάχιστον ένας προβληματισμός για το θέμα. Σε κάθε περίπτωση, αν το εκπαιδευτικό μας σύστημα νοσεί, το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στην τεράστια σπατάλη (χρόνου, χρημάτων) που συνδέεται με την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Πάνω σ΄ αυτό μπορούμε να συζητήσουμε, χωρίς βέβαια  να παραγνωρίζω ότι υπάρχουν τεράστια συμφέροντα που κερδίζουν από τη διατήρηση του σημερινού καθεστώτος.

Όσο για το χτεσινό κείμενο, επαναλαμβάνω πως η επιλογή του ήταν, κατά τη γνώμη μου, γκάφα. Κοινόχρηστη.

 

 

Advertisements

254 Σχόλια to “Κοινόχρηστη γκάφα (στις Πανελλήνιες εξετάσεις)”

  1. Άρτεμη said

    μα αν ξέραμε να αναλύουμε τις λέξεις, το «κοινόχρηστο» θα ήταν σαφέστατο 🙂
    Ξέρουμε όμως;
    Ωραίο άρθρο
    Καλημέρα

  2. p.a. said

    Καλημέρα,άραγε ,αναρωτιέμαι αν κάποιος από τους μαθητές ,στον σχολιασμό της ανθρωπιάς μιλήσει για τους ..«κοινόχρηστους« λαθρομετανάστες και πώς τους αντιμετωπίζει σήμερα πχ η Ευρώπη και όχι μόνο..θα…πέσει μέσα…;Ποιά είναι άραγε η ανταλλακτική τους αξία;
    Συμφωνώ φυσικά στις παρατηρήσεις για την επιλογή του κειμένου..μία ακόμα ένδειξη της αμηχανίαςκαι περισούδαστης διάθεσης με την οποία αντιμετωπίζουν ιθύνοντες και ..ειδικοί τα γλωσσικά θέματα ,όταν πρόκειται για τις πανελλήνιες.Μοιάζει να κάνουν τα πάντα για να απομακρύνουν από την αγάπη για το κείμενο και το ξεκλείδωμά του, τους μαθητές με το να τους τη…«σπάνε«.

  3. voulagx said

    «Ο «ανθρωπιστής», ένας άνθρωπος με σπουδαίες ικανότητες, που αναλίσκεται με ειλικρίνεια, χωρίς υστεροβουλία, ακόμη και χωρίς τη θεμιτή, επιτέλους, από πολλές απόψεις, επιθυμία της….»

    Ποιο το συνώνυμο του «αναλίσκεται»; Ξοδεύεται; Δαπανάται; Κουράζεται; Τα δίνει όλα;

  4. IN said

    Καλημέρα!
    Έχω αμφιβολίες για την ακρίβεια αυτού που γράφεις για την λέξη «κοινόχρηστος» ότι δηλαδή «η σημασία της μετατοπίστηκε μέσα στα 50 χρόνια που πέρασαν από τότε που γράφτηκε το κείμενο». Ο όρος «κοινόχρηστος», με την έννοια, «προορισμένος για κοινή χρήση» είναι νομικός όρος και η πρώτη εμφάνισή του στην νομοθεσία που βρίσκω εγώ είναι στο Νομοθετικό Διάταγμα της 17 Ιουλ./16 Αυγ. 1923 «Περί σχεδίων πόλεων, κωμών και συνοικισμών του Κράτους και οικοδομής αυτών» (το γνωστό, για τους πολιτικούς μηχανικούς, αρχιτέκτονες κλπ, «διάταγμα του 23″). Το άρθρο 2, παρ. 1, του διατάγματος αναφέρει, μεταξύ των άλλων και » τους κοινοχρήστους κήπους, πρασιάς και άλση και εν γένει τους προς κοινωφελείς σκοπούς αναγκαιούντας κοινοχρήστους χώρους». Να σημειώσω εδώ ότι μπορεί ο όρος να εμφανίζεται στη νομοθεσία και πολύ παλαιότερα, απλώς η βάση νομικών δεδομένων που χρησιμοποιώ εγώ έχει μόνον ισχύουσα νομοθεσία (δεν έχει πολύ παλιά νομοθετήματα που έχουν καταργηθεί). Φοβάμαι ότι ο ιστότοπος του Εθνικού Τυπογραφείου δεν επιτρέπει έρευνα σε όλα τα ΦΕΚ με βάση λέξη, μακάρι να το επέτρεπε γιατί έτσι πανεύκολα θα βρίσκαμε πολλά ενδιαφέροντα (ίσως ο stazybo ή κάποιος άλλος μάστορας να μπορεί να κάνει τίποτε μαγικά εκεί). Είναι, πάντως, αξιοσημείωτο ότι ο βασικός νόμος για τις πολυκατοικίες (που ισχύει, τροποποιημένος, ακόμη και σήμερα), δηλαδή ο νόμος 3741/1929, δεν αναφέρει τη λέξη «κοινόχρηστος» αλλά μιλάει περί «πράγματος χρησιμεύοντος πρός κοινήν των ιδιοκτητών χρήσιν» (άρθρο 2, παρ. 1, αρ. 1). Μπορεί να είναι και τυχαίο.

    Δεν αρνούμαι ότι ίσως, πριν 50 χρόνια, να υπήρχε, ή να ήταν πιο συνηθισμένη, η σημασία «αυτός που χρησιμοποιείται συχνά» για το κοινόχρηστος, αυτά τα ξέρεις εσύ καλύτερα, αλλά ότι υπήρχε και τότε, τουλάχιστον σε επίσημα (νομικά) κείμενα, και η έννοια «που είναι σε (ή προορισμένος για) κοινή χρήση» είναι, κατά την εκτίμησή μου, απολύτως βέβαιο.

    Για το άλλο θέμα, την δέσμευση του Σύριζα για κατάργηση των εισαγωγικών εξετάσεων στα Πανεπιστήμια, να θυμίσω απλώς ότι ανάλογη δέσμευση είχε αναλάβει στο «Συμβόλαιο με το Λαό» το ΠΑΣΟΚ το 1981. Δεν τις κατήργησε αλλά απλώς τους άλλαξε όνομα, και από «Πανελλήνιες» ονομάστηκαν τότε (επίσημα νομίζω) «Γενικές» και, ανεπίσημα, «Πανελλαδικές». Ας ελπίσουμε ότι ο Σύριζα θ’ αποδειχτεί πιο συνεπής, αν έλθει στην κυβέρνηση.

  5. Mπετατζής said

    Ρε μπας και ήταν κρυφομαρξιστής ο Ι.Μ. ;; (ανταλλακτική αξία) 🙂 Κατά τα άλλα συμφωνώ ότι καλύτερα (για τα παιδιά) ο Πάσχος από αυτή τη γυμνασιαρχική μίρλα.

  6. LandS said

    «…θα  αποδεσμεύσει άμεσα τις εξετάσεις  για την απόκτηση του απολυτηρίου Λυκείου από την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση”.
    Αυτό δεν είναι νέο. Τέτοια πρόταση είχε ξαναγίνει από τον ΣΥΝ και άλλους που σήμερα αποτελούν τον ΣΥΡΙΖΑ, τουλάχιστον από το 2006. Ήταν η περίοδος των κινητοποιήσεων «του άρθρου 16» (ο ίδιος ο Σακελαρίδης και πολλοί του ψηφοδελτίου του είχαν ενεργή συμμετοχή).
    Είχαν δημοσιευτεί, στην ΑΥΓΗ και στην ΕΠΟΧΗ, άρθρα που όχι μόνο έβλεπαν το θέμα από τη πλευρά του ευκταίου, αλλά το τεκμηρίωναν από τη πλευρά του εφικτού.
    Μου έρχεται στο μυαλό ο καθηγητής Κώστας Γαβρόγλου.

  7. basmag said

    Αγαπητέ Νίκο, παρακαλουθώ τον ιστότοπό σου και πιστεύω ότι προσφέρεις ένα πολύ αξιόλογο έργο μέσω αυτού. Παρόλα αυτά δε θα συμφωνήσω με τη σημερινή σου τοποθέτηση. Κείμενα δοκιμιακού τύπου, και μάλιστα καλογραμμένα όπως αυτό του Παναγιωτόπουλου, είναι απαραίτητα για τα σημερινά παιδιά. Επειδή είμαι εκπαιδευτικός και τυχαίνει να ασχολούμαι με το μάθημα διατηρώ μια καθημερινή θα έλεγα επαφή με τα δημοσιοποιημένα κείμενα που «κυκλοφορούν» τόσο στο διαδίκτυο. όσο και στη βιβλιογραφία. Γνώμη μου είναι ότι δύσκολα βρίσκεις πλέον κείμενα τόσο πυκνά και και κατάλληλα για προβληματισμό, όσο τα κείμενα του Παναγιωτοπουλου και του Παπανούτσου (ενδεικτικά). Το ξέρω ότι πολλοί νεότεροι συνάδελφοι θα διαφωνήσουν (ανήκω στη γενιά του 70) αλλά τελικά σημασία έχει τι μπορείς να περάσεις στα παιδιά και πόσο μπορείς να τα προβληματίσεις αποφεύγοντας τη ρηχότητα και την απλοϊκή (και λαϊκίστικη) συναισθηματική φόρτιση. Για να μην κουράζω: πιστεύω ότι η γενιά μας μπορεί να λειτουργήσει ως διαμεσολαβητής προκειμένου η νεότερη γενιά να προσεγγίσει τα παλαιότερα κείμενα και να αποκτήσει και ένα μέτρο σύγκρισης όσον αφορά το σύνθετο προβληματισμό και όχι την επίπεδη και μονοδιάστατη (αντε να εντυπωσιάσουμε και να τελειώνουμε) πρακτική.

  8. Νέο Kid Στο Block said

    Το θέμα της «έκθεσης» εμένα μου αρέσει. Παραμένουν σίγουρα οι αδυναμίες που επεσήμανε ο Νικοκύρης, το «αρχαίο» και γενικόλογο πλαίσιο κυρίως, αλλά και μόνο πως μπήκε στο γκρο-πλαν η λέξη ανθρωπισμός και ανθρωπιστής είναι κάτι στην ζούγκλα των ανθρωποφάγων. Θα μπορούσαν βέβαια ,να εκσυγχρονίσουν και περιορίσουν λίγο το πλαίσιο και να τον κάνουν πιο πρακτικό και απτό. Ξέρω γω, μια αναφορά στον Ερίκο Ντυνάν ή τον γιατρό Σνόου που νίκησε τη χολέρα και τη βρύση της Μπροαντ στρητ ή την Φλοράνς, με μια μετάβαση στο σήμερα και τα παιδιά που τιμούν τον όρκο τους στην Αφρική με αμοιβή τους συνήθως ένα πινάκιο φακής και συχνά μια σφαίρα στο κεφάλι ή τα παιδιά που περιθάλπουν ανασφάλιστους και μετανάστες.
    Όσο για τις Πανελλήνιες , η πρόθεση του Σύριζα είναι αγαθότατη αλλά πάσχει σε εφαρμοσιμότητα. ΔΕΝ πρόκειται ΠΟΤΕ να εφαρμοστεί, γιατί σημαίνει πως ο δάσκαλος του σχολειού θα ξαναγίνει εκπαιδευτικός (κι όχι διεκπεραιωτής πανηλίθιων τυφλοσουρτών, δυσκολότατων ενίοτε μεν, παντελώς στερούμενων οποιουδήποτε βαθύτερου επιστημονικου ενδιαφέροντος και εφαρμοσιμότητας δε) καταργεί ουσιαστικά την παραπαιδεία και προϋποθέτει λίγη έξτρα «δουλίτσα» για πανεπιστημιακούς. Ξεβαραθρώνει δηλαδή ένα «σύστημα» που παράγει -σαν γιαπωνέζικη χάι-τεκ γραμμή παραγωγής- στρατιές χρησίμων αμορφώτων (διδασκόμενων και διδασκόντωω) και είναι πολλά τα λεφτά Άρη!

  9. roulaz said

    Σωστά, αλλά ο σύριζα θα πρέπει να μας πει και τι θα κάνει αντ’ αυτών, των εξετάσεων. Συγκεκριμένα και με σχέδιο. Εργάζεται άραγε επ’ αυτού;
    Διότι οι εξαγγελίες περί καταργήσεων και αποδεσμεύσεων, αν μένουν μετέωρες, ή προκαλούν τρόμο ή προϊδεάζουν για ελαφρότητα.
    Νομίζω πρέπει να τα προσέξει αυτά ο σύριζα, δεν έχει πολλά περιθώρια για «ελαφράδες», αν όντως πλησιάζει ο καιρός που θα αναλάβει τα ηνία.
    Αν βεβαίως επιθυμεί να τα κρατά υπεύθυνα τα ηνία.

  10. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Με ρώτησε η κόρη μου, χθες τ’ απόγεμα, για το αντώνυμο της λ. κοινόχρηστος, χωρίς να μου πει όταν ήταν απ’ το θέμα της έκθεσης. Της απάντησα αυτόματα «ατομικός, ιδιωτικός». Σήμερα, διαβάζοντας εδώ, βλέπω ότι, τα ίδια λέει και ο Μπαμπινιώτης (και σωστά κατά την γνώμη μου).
    Λάθος θα είναι δηλαδή, αν τα παιδιά γράψουν σαν αντώνυμο μια απ’ τις δυο ή και τις δύο αυτές λέξεις;
    Ή θα είναι λάθος, επειδή δεν ταιριάζει με την έννοια της λέξης στο προς ανάπτυξη κείμενο;

    Παρόμοιας λογικής είναι ο χαρακτηρισμός των οδών. Στα τοπογραφικά σχέδια φαίνονται (και στα συμβολαιογραφικά έγγραφα χαρακτηρίζονται) τριών ειδών οδοί:
    – Δημόσια οδός
    – Ιδιωτική οδός
    – Αγροτική οδός

    Οι δυο πρώτοι όροι είναι ο ένας αντώνυμο του άλλου, ο δε τρίτος δηλώνει το διαχωρισμό, αλλά και την προσβασιμότητα ανάμεσα σε όμορα χωράφια (η λεγόμενη και «αυλισμός») και δεν εμπεριέχει καμία απ’ τις δύο προηγούμενες έννοιες.
    Με βάση τα παραπάνω, ποιο είναι το αντώνυμο της λ. αγροτικός; Προφανώς το «αστικός». Σωστά, αλλά ο τοπογράφος ή ο νομικοσυμβολαιογράφος δεν χρησιμοποιούν τον όρο «αστική οδός».

    Μύλος! 🙄

  11. lefteris_sfak said

    ‘Εχω έναν μαθητή που δίνει πανελλήνιες και του πρότεινα σαν συνώνυμο του «κοινόχρηστος» το «διαδεδομένος», αν και νομίζω ότι σε πιο ανειμένη γλώσσα -ακατάλληλη για σοβαροφανείς διορθωτές- το «πολυφορεμένος» θα ταίριαζε καλύτερα.

    Ξαναγύρισα στα μαθήματα φέτος μετά από χρόνια. Προσπαθώ ακόμη να αποκωδικοποιήσω τη φετινή εμπειρία, αλλά δεν έχω κατασταλάξει. Έφριξα όταν είδα ότι την τελευταία δεκαετία έχουν επανέλθει δριμύτατοι οι δοκιμιογράφοι που μας φαίνονταν φρικτά βαρετοί όταν ήμασταν μαθητές στα έιτις. Προσπαθώ να φανταστώ πόσο αραχνιασμένα φαίνονται αυτά τα κείμενα στα σημερινά λυκειόπαιδα. Σημειωτέον πάντως ότι οι Παπανούτσοι και οι Παναγιωτόπουλοι βγήκαν από το μπαούλο επί δεξιών υπουργών.
    Πέρσι ήταν καλοδεχούμενη η επιλογή του Γραμματικάκη, αλλά το κείμενο πολύ δύσκολο για εφήβους. Το φετινό ομολογουμένως ήταν πιο βατό και πιο τίμιο θέμα, παρά τις αράχνες του.

    Απροπό, αναρωτιέμαι τι νόημα έχει να εξετάζουμε σε δοκίμια μεγάλου φιλοσοφικού βάθους τα σημερινά παιδιά που δεν ξέρουν βασικά πράγματα από τον κόσμο αυτών των κειμένων. Τα περισσότερα παιδιά σήμερα δεν έχουν πιάσει σχεδόν ποτέ εφημερίδα, δεν διαβάζουν βιβλία και έχουν μάθει την ανάγνωση μάλλον από το ίντερνετ και όχι από το χαρτί. Θα απέφευγα να πω αν τα πράγματα είναι καλύτερα ή χειρότερα από την εποχή μου, πάντως είναι διαφορετικά. Και αυτοί που γράφουν σχολικά βιβλία φαίνεται να μη μπορούν να σκεφτούν σαν μαθητές: τα βιβλία τους είναι γραμμένα για να είναι αντιληπτά από ανθρώπους που γνωρίζουν ήδη το θέμα και όχι από αυτούς που εισάγονται σε αυτό.

    Στο μάθημα της γλώσσας/έκθεσης διδάσκονται εξειδικευμένες τεχνικές ρητορικής αλλά αδυνατούν να τις εφαρμόσουν γράφοντας. Δηλαδή η αύξηση της πολυπλοκότητας του μαθήματος απλώς μεγαλώνει την ύλη της παπαγαλίας.

    Δεν λέω ότι είναι κακό να ζοριστούν και λίγο τα παιδιά, ίσα ίσα. Σκέφτομαι ότι αν είναι να ζοριστούν, ας γίνει για θέματα ουσίας. Ας διδαχτούν πολλά αλλά ουσιαστικά. Και αν κρατήσουν το ένα δέκατο από αυτά, θα είναι κέρδος σε σχέση με σήμερα.

    Εδώ να επισημάνω και άλλη μια κατά τη γνώμη μου άστοχη επιλογή των θεμάτων. Στην ερώτηση Β 4α, ζητείται να αιτιολογηθούν τα εισαγωγικά στον όρο «Ερυθρός Σταυρός». Προφανώς πρόκειται για επωνυμία και για αυτό εδώ χρησιμοποιούνται εισαγωγικά, θα πρόσθετα όμως ταυτόχρονα ότι αυτή η χρήση είναι παλιακή. Δεν ξέρω αν είναι σωστό ή λάθος από πλευράς επιμέλειας, αλλά σήμερα σπάνια βάζουμε σε εισαγωγικά τις επωνυμίες, ιδίως μέσα σε τρέχον κείμενο. Κατά τη γνώμη μου καλά κάνουμε, αρκούν τα πεζοκεφαλαία για να αντιληφθεί ο αναγνώστης ότι Ερυθρός Σταυρός είναι όνομα οργάνωσης και όχι σταυρός ινδιάνων ή ολυμπιακάκηδων. Επιπλέον σήμερα έχει διαδοθεί τόσο πολύ η χρήση των εισαγωγικών για την έκφραση ειρωνείας -προσωπικά το αποφεύγω- που η χρήση τους σε επωνυμίες είναι έως και παρερμηνεύσιμη. Επομένως η άσκηση αναδεικνύει μια μάλλον σχολαστική λεπτομέρεια που δεν αφορά τη σημερινή γραπτή γλώσσα.

    Να με συγχωρείτε που πολυλόγησα, αλλά τελευταία είμαι μέχρι τα μπούνια στις εξετάσεις (και με πετύχατε και σε διάλειμμα).

  12. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και βλέπω ότι αναπτύσσεται ενδιαφέρων προβληματισμός!

    3: Και αυτό είναι προβληματικό -θα δεχτούν, ας πούμε, ως σωστή απάντηση το ομόρριζο ‘καταναλώνεται’;

    4: Ευχαριστώ, ΙΝ. Στην καθημερινή χρήση δεν ξέρω αν είχε περάσει από το 1923 η σημασία αυτή, αλλά μάλλον ενισχύεις το επιχείρημα ότι η επιλογή της λέξης ‘κοινόχρηστος’ ήταν ατυχής.

    9: Δείτε και το 6. Συζήτηση κάνουμε για να υπάρχει ένα σχέδιο.

    7: Ευχαριστώ για τα καλά λόγια -δοκίμια υπάρχουν και σύγχρονα, δεν βρίσκετε;

  13. Maria And. said

    Πολύ ωραίο άρθρο.
    Είμαι περίεργη ποια θα είναι η οδηγία προς τους διορθωτές.
    Καλημέρα.

  14. sarant said

    10: Γι’ αυτό λέω ότι ήταν ατυχής η επιλογή της λέξης

    11: Λευτέρη, σε ευχαριστώ πολύ, πολύ ενδιαφέρουσα η…. πολυλογία σου.

  15. spiral architect said

    @14: Πάντως, χίλιες φορές καλύτερα, θέμα απ’ το «μεσήλικα γκρινιάρη» Ι.Μ. Παναγιωτόπουλο, παρά απ’ το δοκησίσοφο Πάσχο, ή τον αναθεωρητή Η. Κανέλλη! 😛

  16. Καλημέρα

    Ο άχρηστος που ζήτησε να γραφεί το αντώνυμο του κοινόχρηστος να πληρώσει τα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας.

    Δηλαδή αυτός που θα το βρει τι είναι

    α. πιο διαβασμένος ;
    β. πιο τυχερός να βρει τη λέξη που είχε στο μυαλό του ο εξεταστής ;
    γ. πιο έξυπνος ;
    δ. πιο απομνημονευτάκιας λεξικών ;

    Να προσέλθει η επιτροπή των θεμάτων και να μου βρει το αντίθετο της λέξης γλυκός

    α. αλμυρός
    β. πικρός
    γ. ξινός
    δ. άγλυκος

    ( η σωστή απάντηση είναι Γλύκος, ο διεθνής γκολκήπερ του ΠΑΟΚ, το αντίθετο το εννοούσα ως προς τον τόνο, μόνο ΠΑΟΚgήδες το βρήκαν γιατί τους τόχα σφυρίξει)

    Οι πανελλήνιες εξετάσεις είναι σαν τις εκλογές : με την αποχή βρίσκεις την υγειά σου !
    ( η κόρη μου που ΔΕΝ έδωσε εξετάσεις έχει ένα καθαρό βλέμμα που λατρεύω σε αντίθεση με τις «σπουδάστριες» και «φοιτήτριες» φίλες της που έχουν ακόμα το μπερδεμένο βλέμμα των μαθητριών που δεν μπορούν να απολαύσουν την φύση γιατί προβληματίζονται στην έκθεση και την κοινωνιολογία…

    Οποιαδήποτε αλλαγή στο σύστημα επιλογής φοιτητών προϋποθέτει μαθητές που έχουν σωστή υποδομή, με σωστό δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο. Αρα αν δεν περιλαμβάνει αλλαγές στην στοιχειώδη εκπαίδευση πρόκειται απλά για προεκλογική μπαρούφα.
    Αλλιώς ας μείνουν με το 4-5% που δεν καταλαβαίνει από συστήματα και θα σπουδάσει έσι κι αλλιώς. Οι υπόλοιποι θα παίρνουν όπως και σήμερα το χαρτάκι τους, το (ε)π(ι)τυχίο τους, όταν το υλικό δεν έχει υποστεί (σωστή) επεξεργασία, θα είναι προβληματικό.

  17. Οσον αφορά την διαβλητότητα των εξετάσεων, πέρα από τις λαθροθηρίες στη Σταυρούπολη προ ετών και τις καθιερωμένες επαρχιακές αντιγραφές (για να αντισταθμίσουν την εύνοια των παιδιών της πρωτεύουσας με τα φροντιστήρια) αναφέρω την περίπτωση που το δικό μου (νυκτερινό) λύκειο είχε 100% επιτυχία την χρονιά που ο συνάδελφος από το σχολείο μου ήταν στην επιτροπή θεμάτων πρότεινε (από άγνοια) εκτός ύλης θέματα που αυτός τα είχε διδάξει, κανείς δεν το πήρε χαμπάρι, έπεσαν και…θρίαμβος !!

  18. Νέο Kid Στο Block said

    16. Ναι, όσο πλήρωσαν και πέρσι οι “μαθηματικοί” που έβαλαν τρεις θετικούς μικρότερους από τη μονάδα να έχουν άθροισμα τετραγώνων =6 !! Θυμάσαι τι απάντησε η “επιτροπή εξετάσεων” στο κράξιμο που έπεσε; “..ΟΥΔΟΛΩΣ επηρεάζει την άσκηση”
    Αυτό το ΟΥΔΟΛΩΣ μάς έχει φάει. Όλα επηρεάζουν ΟΥΔΟΛΩΣ (ούτε καν ΕΛΑΧΙΣΤΑ..). Αυτό θα πουν και φέτος , σιγά τα ωά!

  19. —-Νομίζω πως ήταν, απλώς, μια ακόμα άτολμη επιλογή, μια επιλογή της πεπατημένης, που θέλει να μπαίνει θέμα είτε από Παπανούτσο είτε από Ι.Μ.Παναγιωτόπουλο -χίλιες φορές καλύτερα να έμπαινε ένα σύγχρονο θέμα, ακόμη και Πάσχος όπως το 2011.—-

    Θέμα επιπέδου «Τα καλά της αποταμίευσης», αλλά σε κάθε περίπτωση απείρως καλύτερο από τους μπουρδοστοχασμούς δημοσιογραφικών κειμένων με πάμπτωχο λεξιλόγιο και στερεοτυπικά νεοφιλελέ κλισέ. Αν «έπρεπε» ντε και καλά να διαλέξουν θέμα από κείμενα που γράφονται από «ιδιοτελείς πένες» συστημικών ΜΜΕ, προτιμότερα τα κείμενα του Καμπουράκη που τα πάει πολύ καλύτερα με την γλώσσα, με την γραφή και με την έκφραση.

  20. spiral architect said

    @11: Σωστοοοοός!
    (και χωρίς εισαγωγικά) 🙂

  21. Νέο Kid Στο Block said

    Όσο το ξανασκέφτομαι η ιστορία με το «κοινόχρηστος» είναι πολύ αστεία! Tι διάολο «κατανόηση κειμένου» μπορεί να έχει κάποιος (και μάλιστα υποψήφιος φοιτητής) που δεν μπορεί να εντάξει νοηματικά μια «άγνωστη» λέξη σε ένα εν γένει οικείο κείμενο;
    Η «δελφική» δε λύση Νικοκύρη: Σωστές και οι δύο εναλλακτικές ,κατά την ταπεινή μου γνώμη θα αδικούσε όσους πραγματικά κατανόησαν τι ήθελε να πει ο ποιητής με τον όρο που χρησιμοποίησε, αλλά …ψιλά γράμματα.
    Είναι σαν να διαβάσει κάποιος σ’ενα κείμενο Eπ.Φαντασίας » Ο Γκόραθ πληρώθηκε για τις υπηρεσίες του με κολαριστά μπρουθ..» και να μην καταλάβει πως το «μπρουθ» είναι κάποιου είδους χάρτινη εξωγήινη νομισματική μονάδα 🙂

  22. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Συγχωριανή μου που έδινε πέρσι πανελλήνιες και κατοικεί μόνιμα στα Γιαννιτσά, μας έγραψε στο φέισμπουκ ότι τα πράγματα σχετικά με το άτυχο παιδί δεν είναι όπως διαδίδεται. Βέβαια, δεν μας λέει και παραπάνω λεπτομέρειες, αλλά καλό είναι να κρατάμε και μια πισινή.

  23. ππαν said

    Μ΄επιασε μια νύστα με το θέμα. Και λίγο απογοήτευση που η αυτοκτονία ενός πιτσιρικά γίνετια αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης.

  24. Νέο Kid Στο Block said

    Ππαν, ποιος εκμεταλλεύτηκε (ή προσπαθεί να το κάνει) πολιτικά την αυτοκτονία του παιδιού;

  25. spiral architect said

    … το ίδιο θα ρωτούσα κι εγώ!

  26. ππαν said

    Διάβασα την ανακοίνωση του Σύριζα. Εσείς προφανώς όχι; 🙂

  27. Νέο Kid Στο Block said

    26 . Εγώ όχι. 🙂 E, δε γίνεται να μάς τη λινκάρεις; Για να φτύσουμε όλοι μαζί στοχευμένα εκεί που πρέπει.

  28. ππαν said

    http://www.avgi.gr/article/2798663/tmima-paideias-suriza-%E2%80%9Cden-einai-dunaton-na-sunexizoume-sa-na-min-sumbainei-tipote%E2%80%9D

  29. ππαν said

    Υποψιάζομαι πώς ό,τι κάνει ο Σύριζα είναι καλό και άγιο. Απλώς εμένα μου φάνηκε μια στάλα καιροσκοπικό και φτηνό.

  30. Νέο Kid Στο Block said

    A, τώρα είδα το τελευταίο λινκ του Νικοκύρη στο άρθρο, παρντόν!
    Απαράδεκτη και κατάπτυστη εισαγωγή όντως! To σωστό να λέγεται.
    Μια αυτοκτονία είναι πάντα «πολυπαραγοντική» ,αλλά δεν έχω διάθεση να επεκταθώ.

  31. sarant said

    Την είχε και το άρθρο την ανακοίνωση.
    Σχεδόν κάθε χρόνο έχουμε έναν τέτοιο θάνατο -το ενιαύσιον θύμα, θα έλεγε ο Παπαδιαμάντης.

  32. παλιοσειρά said

    Η λέξη κοινόχρηστος, απ’ όσο ξέρω, ό,τι σημαίνει σήμερα σήμαινε και τότε, και προτύτερα, τουλάχιστον από την εποχή του Αστικού Κώδικα (1940/1945) για τα κοινόχρηστα πράγματα, και νδ του 1923 για τα σχέδια πόλεως. Μήπως απλά, λέω εγώ ο βλάσφημος, ο ΙΜ δεν ήταν μόνο ρηχός και συμβατικός στην σκέψη του, αλλά δεν ήξερε ούτε καν καλά ελληνικά, και, στην προσπάθεια να ψιμμυθιώσει την πνευματική του ρηχότητα, γλίστραγε στη μιά γλωσσική μπανανόφλουδα μετά την άλλη;

  33. παλιοσειρά said

    Με πρόλαβε το #4!

  34. Νέο Kid Στο Block said

    Το 29. πάρτο πίσω (την πρώτη πρόταση) αν αφορά εμένα! Aν θες να σου ξαναμιλήσω δηλαδή,παλιοχανούμι!

  35. spiral architect said

    @26: ππαν, χωρίς να υποστηρίζω τους ΣΥΡΙΖΑίους, μάλλον έτοιμη την είχαν (απλά, έκατσε και αυτό το γεγονός και πρόσθεσαν δυο γραμμές «με αφορμή … κλπ, κλπ») σαν ρελάνς στη διαφαινόμενη συνταγματική αναθεώρηση που θα περιλαμβάνει και το άρθρο 16 και στις εξαγγελίες των φοιτητικών δανείων.
    (λέω εγώ τώρα, έτσι;)

  36. Γς said

    Εγώ θα μιλήσω για τα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας, που τα τελευταία χρόνια έχουν ξεφτιλιστεί. Μόλις 15 με 20 ευρώ από τις 500ριές με το πετρέλαιο που δεν βάζουμε πια.

    Κοινόχρηστα λοιπόν πριν καμιά σαρανταριά χρόνια κι ένας νεαρός της γκαρσονιέρας στο ισόγειο δεν τα είχε πληρώσει ποτέ στον διαχειριστή Γς.

    Και δεν μπορούσα να τον βρω. Πότε έμπαινε πότε έβγαινε μυστήριο.

    Μια μέρα όμως βγαίνοντας απ το ασανσέρ, βλέπω την πόρτα της γκαρσονιέρας να κλείνει. Μόλις είχε μπει.
    Πουλάκι μου, σε έπιασα.
    Χτυπάω το κουδούνι. Τίποτα.

    -Ανοιξε! Σε είδα.
    -Ανοιξε σου λέω. Θα σπάσω την πόρτα!

    Δεν άντεχα την κοροϊδία. Και πήγα στον ακάλυπτο χώρο μήπως μπορούσα να κάνω ντου από κει.
    Και τι βλέπω; Είχε βάλει ένα τραπέζι στον τοίχο και πάνω μια καρέκλα και πιο πάνω η φιλενάδα του που προσπαθούσε να περάσει στη διπλανή αυλή.

    Και πόσο ανακουφίστηκε που με είδε.
    -Νόμιζα ότι ήταν ο άντρας της.

  37. ππαν said

    Κιντ 🙂

  38. spiral architect said

    @36: Κύριε πτέραρχε, τα κοινόχρηστα τα πήρατε τουλάχιστον;

  39. Πάνος με πεζά said

    @ 10 : φυσικά δε μπορείς να «εφαρμόσεις» αντίθετα στα πάντα. Ας πούμε,το αντίθετο του παράδρομου (SR ή παράπλευρης οδού) σίγουρα δεν είναι η Εθνική οδός. όταν κάτι προσδιορίζει μια χρήση, σίγουρα οι χρήσεις δεν έχουν «αντίθετα» μεταξύ τους. Το ίδιο όταν προσδιορίζεται ένα υλικό : το αντίθετο μιας μεταλλικής δοκού δει είναι ούτε μια ξύλινη ούτε μια δοκός σκυροδέματος.

    Ωστόσο οφείλουμε να πούμε ότι το κείμενο εξηγεί σαφώς την έννοια, από τα επόμενα συμφραζόμενα, οπότε το μυαλό ημών των ίσως πιο έμπειρων, θα πήγαινε σε αρκετές εναλλακτικές ή περίπου εναλλακτικές (ένας ε ξ ε ζ η τ η μ έ ν ο ς όρος, ένας ι δ ι α ί τ ε ρ ο ς όρος, ένας ι δ ι ά ζ ω ν όρος), με προτίμηση στο πρώτο.

    Το θέμα είναι, πόσο εύκολα θα πήγαινε το μυαλό των παιδιών…

  40. Μύγα said

    Λεξικό αντωνύμων : κοινόχρηστος/ιδιόχρηστος

    https://sites.google.com/site/thetidiolarisa/%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%B1%CE%BD%CF%84%CF%89%CE%BD%CF%8D%CE%BC%CF%89%CE%BD

  41. Γς said

    Ωραίος ο πιτσιρικάς κουκουές δήμαρχος της Αγίας, ουπς, Σκέτης Πετρούπολης.
    Στην Τσαπανίδου (ΣΤΑΡ) τώρα.

  42. # 36

    Δλδ και η κυρία…κοινόχρηστη ;
    και ο διαχειριστής…τίποτις ;
    ή πέφτει λογοκρισία ;

  43. Γς said

    42:

    Ημουν τυπικός.

    Ασχολούμουν μόνο με τα κοινόχρηστα, καλοριφέρ και τέτοια.

  44. spiral architect said

    Περιφραστικά αντώνυμα επιτρέπονται;
    (π.χ, κοινόχρηστος — μη κοινόχρηστος)

  45. Νέο Kid Στο Block said

    Aυτά τα «αντώνυμα» είναι σχετικά καινούργιο φρούτο; (αντίθετα δεν τα λέγαμε στα 70’s και 80’s 😉
    Δύσκολη πάντως αποστολή, ο προσδιορισμός του ταιριαστού αντθέτου. Tα Mαθηματικά (η Τυπική Λογική) έχουν λύσει το θέμα με τον τρόπο του Σπάιραλ-Μεγαλέξαντρου. 🙂 Το αντίθετο του ΟΛΑ δεν είναι το ΚΑΝΕΝΑ ,αλλά το ΚΑΠΟΙΑ (δηλαδή το ΟΧΙ ΟΛΑ) 🙂

  46. spiral architect said

    Tσιν, τσαν, παιδεία αλά τσάκι τσαν: Για ποιο λόγο καμαρώνει ο κύριος βουλευτής;

  47. Νέο Kid Στο Block said

    Η ματιά στην πρώτη σειρά του 45. ήταν «ερωτηματικό + κλείνει παρένθεση». 🙂

  48. Spiridione said

    4. Και στον Αστικό Κώδικα (στο πρωτότυπο κείμενο) υπήρχε σε τίτλους των άρθρων η λέξη κοινόχρηστος, αλλά στο περιεχόμενο των άρθρων έγραφαν «κοινής χρήσεως». Παράδειγμα το άρθρο 968 ΑΚ με τίτλο «κυριότης επί κοινοχρήστων» που ξεκινούσε «τα κοινής χρήσεως πράγματα….» το οποίο στη δημοτική έγινε «τα κοινόχρηστα πράγματα…».
    Παλιά φαίνεται ότι χρησιμοποιούσαν τη λέξη κοινόχρηστος τόσο για χώρους, με την νομική έννοια, όσο και για λέξεις ή ιδέες κλπ, είτε ουδέτερα, είτε και αρνητικά, δηλ. με τη σημ. τετριμμένος, κοινότοπος. Ας πούμε κάπου λέει ο Τσίρκας «Τι μεταδίδουν τα μεγάφωνα κι αντιλαλούν τα ψηλά τοιχώματα του Σταδίου; Τίποτα. Σαχλές, κοινόχρηστες φράσεις.»

    Τα κοινόχρηστα των πολυκατοικιών έχουν περάσει από αρκετά παλιά στην καθομιλουμένη. Π.χ. αγγελία για μια πολυκατοικία στους Αμπελόκηπους το 1957, που διαφημίζεται ότι είναι χωρίς κοινόχρηστα.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=64&pageid=20350&id=-1&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiASSASXASRASVASkASfASZASPASbAScASJAAi&CropPDF=0

  49. # 43

    Με αερόθερμα και ξυλόσομπες ξέρεις τίποτα:
    γιατί δεν είχαμε όλοι (μεγαλοαστικό) καλοριφέρ

    Ασχετο μ΄αυτό, σχετικό με το θέμα

    στο ταμείο του σουπεμάρκετ η ταμίας σχολίαζε τα θέματα στις πανελλήνιες με την πελάτισσα » βατά ήτανε και οι παρατηρήσεις εύκολες…»
    Μου θύμισε το χρηματιστήριο, όταν άρχισαν να σχολιάζονται οι μετοχές στα σουπερμάρκετ άρχισε η κατρακύλα

  50. spiral architect said

    @45: Ναι Κιντ, σχετικά καινούργιο φρούτο είναι. Εμείς σίγουρα τα λέγαμε «αντίθετα». Σαν «αντώνυμα» τα έμαθα πριν καμιά δεκαριά χρόνια, όταν στην τετάρτη-πέμπτη δημοτικού βοηθούσα το γιό μου στα μαθήματά του.

  51. Πάνος με πεζά said

    Απ’ όσο θυμάμαι από το σχολείο, που το κάναμε μετά την ανάγνωση ενός κειμένου :
    – Συνώνυμα : ασήμι και μάλαμα, ΠΑΣΟΚτζής και ψεκασμένος κλπ.
    – Παρώνυμα :πόλη και πολύ, μόνος και μονός κλπ.
    – Ομόηχα : Όμως και ώμος, ψηλός και ψιλός κλπ.
    – Αντίθετα : Μικρός-μεγάλος, πείθω-μπροθτά κλπ. 🙂 – Σήμερα τα λένε «αντώνυμα».
    – Ομόρριζα : δάσος, δασοφύλακας, αναδάσωση κλπ.

    Εδώ όμως θέλω τη βοήθεια του Νοικοκύρη, γιατί κατά μια πιο σύγχρονη άποψη τα ομόηχα λέγονται ομώνυμα. Εμείς ομώνυμα ξέραμε μόνο τα κλάσματα, μετά τα «καπελάκια» !

  52. Εξαιρετικό άρθρο, έχω και να συζητήσω σχετικά με υποψήφιο. Παραθέτω ένα απόσπασμα από τους ‘δύο ξένους’ για τις σπάνιες λέξεις.

  53. Πεδίο δόξης και για μελλοντικά άρθρα: Έχετε διαβάσει το Λεξικό Λογοτεχνικών Όρων του Γυμνασίου – Λυκείου; Απευθύνεται σε μαθητές αυτής της ηλικίας;

  54. Πάνος με πεζά said

    Και μια που περί κοινοχρήστων, ας θυμίσουμε και το συνηθισμένο λάθος : κοινόχρηστος όρος ~ κοινότοπος (και όχι κοινότΥπος) όρος…

  55. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    Αντώνυμα είναι η επίσημη ορολογία, και την υιοθετώ, παρόλο που δεν μου αρέσει (θυμίζει και το «Αντώνη μου»)

    44: 🙂
    Και το «αυτοακυρώνομαι» του οποίου ζητήθηκε το αντώνυμο, δεν είναι απλή περίπτωση. Θα συστήνουν υποθέτω το «αυτοεπιβεβαιώνομαι», αλλά θα μπορούσε να είναι (αν υπήρχε) και το «ετεροακυρώνομαι» 🙂

  56. Νέο Kid Στο Block said

    55. Εγώ θα έλεγα πως το αντώνυμο του αυτοακυρώνομαι είναι το επιβεβαιώνομαι και όχι το αυτοεπιβεβαιώνομαι. Tι σημαίνει αυτοακυρώνομαι; Κάνω ή λέω ή γράφω κάτι που δημιουργεί ασυνέπεια-αντινομία(παράδοξο) με τα όσα έχω κάνει,πει ή υποδείξει παλιότερα. Ε, το αντίθετο αυτής της κατάστασης είναι απλά και ξεκάθαρα η «συνέπεια». Αυτόεπιβεβαίωση είναι κάτι άλλο, όχι; Kάτι με κατα βάση αρνητική, δονκιχωτική ίσως χροιά.

    Μα τέτοιες λαμακίες ρωτάνε πλέον στις πανελλήνιες; 😦

  57. Πάνος με πεζά said

    Αυτοακυρώνομαι ; Μα καλά, πότε βγήκε αυτή η λέξη; Δε μας άρεσε 500 χρόνια το «φάσκω και αντιφάσκω» (βέβαια, αυτά πάνε πάντα πακέτο);
    Κι εν πάση περιπτώσει, το «αυτοαναιρούμαι» μου ακούγεται περισσότερο δόκιμο… Αλλά άντε βρες του αντώνυμο…

  58. ππαν said

    Συγγνώμη, στον στίβο, που καμιά φορά οι ρίπτες πατάνε επίτηδες έξω από τη βαλβίδα αν η βολή τους είναι χάλια, τι κάνουν; Δεν αυτοακυρώνονται;

  59. Νέο Kid Στο Block said

    Μάμησέ τα Πάνο! Toν Καστοριάδη ή τον Bίτγκενστάιν νομίζουν πως εξετάζουνε; 🙂

  60. Νέο Kid Στο Block said

    58. 🙂 Ε,ναι! Mε αντίθετο (αντωτέτοιο τεσπά..) «είμαι έγκυρος»

  61. ΠΑΝΟΣ said

    Κείμενο τού ’64.Παλιό.Διαβάζω παλιά κείμενα και δεν βρίσκω να έχουν τίποτα το παλιό,π.χ. Ροΐδη.Ξέρω,η γλώσσα του είναι δύσκολη,αλλά η ουσία της…Θα μού πεις,είμαι μεγάλος.Ναι,αλλά τι μαθαίνουν σήμερα οι νέοι.Και ποιός ευθύνεται;Οπότε πάει σκοινί κορδόνι το πράγμα.Φτάνει μακριά και θα πικραθούμε για το χάλι.
    Συχνά και πολύ καλώς,ανεβαίνουν εδώ σκίτσα τού Μποστ,που περιέχουν και αρκετό κείμενο.Κι αυτά τού ’60 είναι.
    Για την ανακοίνωση τού σύριζα να μπαίνουν όλοι αβέρτα-κουβέρτα,τι να πω;

  62. Πάνος με πεζά said

    @ 58 : «το βγάζει άκυρο» λέγαμε, κανείς δεν έλεγε «αυτοακυρώνεται» !

  63. Πάνος με πεζά said

    Έχω την εντύπωση ότι όλα αυτά τα υβρίδια προέκυψαν από το «αυτομαστιγώνομαι».Αλλά αυτό το τελευταίο έχει εντελώς κυριολεκτική σημασία σε κάποιες θρησκείες (βλ. κιλίκιο και Κώδικα DaVinci).

  64. Η κατάργηση των Πανελλαδικών και η ελεύθερη εισαγωγή στα πανεπιστήμια με προπαρασκευαστικό έτος ήταν η πρόταση της επιτροπής Βερέμη το μακρινό πια 2008. Έχω την ειλικρινή απορία αν οι υποστηρικτές της τότε κρατάν την ίδια θέση σήμερα, ή αντίστροφα αν τα τωρινά επιχειρήματα εναντίον της θέσης του Σύριζα (ήσσων προσπάθεια, μπάτε σκύλοι αλέστε, ναι αλλά πού θα βρείτε τα λεφτά) είχαν εκτοξευτεί και τότε.

  65. spiral architect said

    @64: Μα η πρόταση της κατάργησης των κάθε λογής εισαγωγικών εξετάσεων στα ΑΕΙ και η ελεύθερη εισαγωγή στα πανεπιστήμια με προπαρασκευαστικό έτος, μεταπήδηση σε άλλο τμήμα κλπ, είναι η μόνη πρόταση που δεν χρειάζεται καν λεφτά!
    (για να μην πω ότι, βγαίνει και κερδισμένο το Δημόσιο)
    Το ζήτημα είναι η μετέπειτα διάρθρωση των ΑΕΙ, των σχολών και των τμημάτων τους καθώς και μια τέτοια πρόταση θέτει αυτομάτως εκτός τους γουαναμπήδες σχολάρχες που θέλουν να πανεπιστημοποιηθούν.
    (σαν κι αυτούς που έλεγε χτες ο Φυσικός, αυτούς που οι σχολές τους στεγάζονται σε πολυκατοικία …) 😀

  66. Ε, πώς δεν θέλει και λεφτά: ζήτα από έναν λέκτορα ή επίκουρο με όσα παίρνει τώρα να έχει και να διορθώνει ν (όπου ν=αμ, αν α συντελεστής ανώτερος του 10 και μ ο τωρινός αριθμός εισακτέων) γραπτά στο τέλος του προπαρασκευαστικού. Ή επίδομα θα του δώσεις ή θα πολλαπλασιάσεις τον αριθμό των διδασκόντων (κάτι που είναι έτσι κι αλλιώς ήδη αναγκαίο).

  67. agapanthos said

    Μου φαίνεται ότι θα γεράσω και δε θα δω αυτόν που θα ανακοινώσει μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που δε θα ξεκινάει από τα κεραμίδια, αλλά από τα θεμέλια. Ή μάλλον δε θα τη δω καθόλου, γιατί αν δεν το κάνουν ούτε οι συριζαίοι δε νομίζω ότι υπάρχει ελπίδα.

    Πάντως, στην περίπτωση που πρυτανεύσει η (καθόλα θετική και θεμιτή) κατάργηση των εξετάσεων, θα πρέπει να υπάρχει μια σοβαρή πρόταση για όλο αυτόν τον κόσμο που ζει από την παραπαιδεία, κι αυτοί οι άνθρωποι δε θα γίνουν κλέφτες, πρέπει να βρεθεί τρόπος να απορροφηθούν κάπου.

    Ας δούμε όμως την ολοκληρωμένη πρόταση, ας υπάρξει και κάποιος διάλογος με τους εμπλεκόμενους και βλέπουμε. Από μένα μόνο μια ευχή: το πρώτο πράγμα που θα ξηλωθεί από αυτό το άθλιο εκπαιδευτικό σύστημα να είναι τα αρχαία από το γυμνάσιο. Αυτή η γάγγραινα που έχει καταστρέψει τη γλωσσική παιδεία για μια ολόκληρη γενιά.

  68. Avonidas said

    «Δεν αλλάζει μόνο η γλώσσα, αλλάζει και η κοινωνία. Ένα κείμενο που γράφεται το 1964 απηχεί απόψεις της κοινωνίας του 1964, ή μάλλον ακόμα παλιότερες αν γράφεται από έναν ήδη ηλικιωμένο συγγραφέα»

    Δεν υπάρχουν εποχές, αγαπητέ Νικοκύρη, υπάρχουν μόνον 3 γενιές.

    Η γενιά των νέων πιστεύει πως τα ξέρει όλα, και πως όταν ενηλικιωθούν θα διορθωθούν επιτέλους όλα αυτά τη ανόητα λάθη του παρελθόντος.

    Η γενιά των μεσηλίκων βρίσκει εκνευριστικά αυτά τα κακομαθημένα παλιόπαιδα, που τα βρήκαν όλα έτοιμα στο πιάτο.

    Η γενιά των ηλικιωμένων θρηνεί για την κατάπτωση των ηθικών αξιών — όταν ήταν εκείνοι νέοι, υπήρχε σεβασμός στους μεγαλύτερους! — και πιστεύει ότι ζούμε στους έσχατους καιρούς.

    Κατά τα άλλα, απλώς έχουμε καλύτερη τεχνολογία από τους προηγούμενους. Κι οι επόμενοι απλά θα έχουν καλύτερη τεχνολογία από μας.

    Αν δεν ξέρεις να γράφεις, είτε στο πληκτρολόγιο γράφεις, είτε στη γραφομηχανή, είτε με φτερό, ένα και το αυτό.

  69. sarant said

    64-65: Ε, ναι.

    67: Κι εγώ μαζί σου, αλλά αν καταργηθούν τ’αρχαία τι θα γίνουν οι στρατιές των φιλολόγων;

  70. Makis said

    Εμένα μου τράβηξε το ενδιαφέρον η λέξη αιωνοφάγοι, στον ενικό δεν γκουγκλίζεται. Μήπως υπάρχει λίγο περισσότερο φως; Εμείς εκεί στην Ικαρία μήπως…

  71. Πάνος με πεζά said

    Μου φαίνεται ότι αρχίσαμε να το παίζουμε Γερμανοί…Που περιγράφουν τα πάντα με μια σύνθετη λέξη.
    Θυμάμαι που ο πατέρας μου μου είχε χαρίσει μια «Shnell-zeichenplatte» της Rotring, τυράκι για το Πολυτεχνείο…(διαβάστε με πόσες λέξεις περιγράφεται σε άλλες γλώσσες)

  72. Μανούσος said

    Το χειρότερο -όπως παρατήρησε ένας φίλος μου- είναι ότι άνοιξε η τράπεζα θεμάτων μόλις έκλεισαν τα σχολεία. Τουτέστιν άνευ φροντιστηρίου θα κινδινεύει ο μαθητής να ακολουθήσει την μεθοδολογία του Τοτού για το αντίθετο του «αρνιόμουνα»…..

    Δυστυχώς οι εξετάσεις (ἅπασαι) είναι τεχνική πρώτα και μετά γνώση, ιδίως στην περίπτωση της έκθεσης.

    Για σκεφτείτε να γράψει κανείς μαθητής τίποτε περίεργα περί οικουμενικής ψυχής και Άτμαν από τον Σιντάρτα του Χέρμαν Χέσσε…. (κλασσικό εφηβικό ανάγνωσμα).

    Νομίζω πώς καθόλου «κοινόχρηστοι» δεν ήταν οι όροι του κειμένου για όποιον δεν έχει «φροντίδα»

    Συνεπώς πάλι καλείται ο μαθητής να εφαρμόσει ετοιματζήδικες κλισέ άτολμες συνταγές, αν όχι βρίσκεται στο έλεος του διορθωτή.

  73. Avonidas said

    Θυμάμαι όταν προετοιμαζόμουν για τις Πανελλήνιες, στα τέλη της δεκαετίας του ’90, την απόλυτη αποστροφή μου για τους τυφλοσούρτες της Έκθεσης.

    Πήγα φροντιστήριο τα 2 τελευταία έτη του Λυκείου. Στα υπόλοιπα μαθήματα της 1ης δέσμης, τότε (Φυσική, Χημεία, Μαθηματικά) δεν υπήρχαν σημεία τριβής με τους καθηγητές του φροντιστηρίου, πέρα από τις συνεχείς παραινέσεις τους βέβαια να αφήσω κάποια προχωρημένα θέματα και να επικεντρωθώ στην προπόνηση για τις εξετάσεις. Δεκτό και κατανοητό και σε μένα άλλωστε, αυτή ήταν η δουλειά τους και πραγματικά θα είχα όλο το χρόνο στο Πανεπιστήμιο να εμβαθύνω, αλλά έπρεπε να μπω πρώτα στο Πανεπιστήμιο.

    Στην Έκθεση όμως, δεν μπορούσα να κάνω κανέναν συμβιβασμό με την φιλόλογο (που είχε και τη διεύθυνση του φροντιστηρίου, αλλά προς τιμήν της δεν παρενέβαινε στο έργο των άλλων καθηγητών). Έδινα πάντα τον καλύτερο εαυτό μου όταν έγραφα έκθεση, αλλά αρνιόμουν σθεναρά όχι απλώς να χρησιμοποιήσω αλλά και να διαβάσω τα ετοιματζήδικα πάκα με τα δοκίμια του Παπανούτσου και των άλλων γκουρού και γκανιάν των εκθεσάδων· και δεν ήμουν άνθρωπος που δεν πιάνει να διαβάσει εξωσχολικά, κάθε άλλο. Μάλιστα, αν δεν μου τα είχαν χορηγήσει έτσι, σαν το μουρουνέλαιο, μπορεί και να τα διάβαζα, αλλά δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι θα σερβίρω τις εξυπνάδες κάποιου περισπούδαστου στην έκθεσή μου· θα ήταν σαν να αντιγράφω σε διαγώνισμα.

    Είχα εκείνη την εποχή χείριστη απόψη για το σινάφι των φιλολόγων, η οποία δεν έχει βελτιωθεί και πολύ από τότε. Πού το παράξενο, θα πείτε, για άνθρωπο των θετικών επιστημών. Κι όμως, δεν ήταν το θέμα τους που με γέμιζε απέχθεια, αλλά η απόλυτα μυωπική στάση τους απέναντί του: τους συνέκρινα ας πούμε με τους συγγραφείς και τους λογοτέχνες που μελετούσαμε, και τους έβρισκα ρηχούς, νερόβραστους, μονόπλευρους και αγκυλωμένους. Τους συνέκρινα με τους φιλοσόφους, τους ρήτορες και τους συγγραφείς των αποσπασμάτων που κάναμε στα αρχαία, κι έλεγα δεν είναι δυνατόν να παίζουν scrabble με τη σύνταξη και τις κλίσεις, κι ούτε μια φορά να μην θίγουν τι λέει αυτό το ρημάδι το κείμενο! Ευχάριστη εξαίρεση ο φιλόλογός μου στις 2 πρώτες τάξεις του λυκείου, νομίζω έχω ξαναγράψει γι’ αυτόν.

    Οι υπόλοιποι που πέρασα, επιβεβαιώνουν πλήρως την άποψη του C.P. Snow για τις 2 κουλτούρες, εκείνη των θετικών κι εκείνη των ανθρωπιστικών επιστημών. Το πιο κραυγαλέο σύμπτωμα αυτού του διχασμού, που με έβγαζε από τα ρούχα μου, ήταν η στερεότυπη οδηγία στην έκθεση, «μπορείτε να υποστηρίξετε οποιαδήποτε άποψη, αρκεί να την τεκμηριώνετε!» Αλήθεια; Μα, πώς γίνεται να υποστηρίζεις, εξίσου τεκμηριωμένα, δύο αντιδιαμετρικές απόψεις; Ρωτάω κι απάντηση δεν έχω πάρει όλα αυτά τα χρόνια. Υποψιάζομαι ότι οι δάσκαλοί μας έχουν μπλέξει την τεκμηρίωση με την πειθώ, και νομίζω ότι η μεγαλύτερη υπηρεσία που θα μπορούσε να προσφέρει κανείς στην παιδεία σε αυτή τη χώρα θα ήταν να ξεδιαλύνει αυτή την παρεξήγηση στα μυαλά μιας γενιάς μαθητών.

  74. αὐτὸ ποὺ πρέπει νὰ καταργηθῇ δὲν εἶναι τὰ ἀρχαῖα ἀπὸ τὸ γυμνάσιο, ἀλλὰ τὸ ἑνιαῖο γυμνάσιο. κι ὅταν αὐτὸ καταργηθῇ κι ἀντικατασταθῇ ἀπὸ περισσότερα γυμνάσια, στὰ μὲν ἄλλα τὰ ἀρχαῖα νὰ καταργθοῦν τελείως, στὸ δὲ ἂς τὸ πῶ συμβατικὰ μὲ τὴν παλαιὰ ὁρολογία «κλασσικὸ» νὰ ἐντατικοποιηθοῦν.

  75. Avonidas said

    #11: «Πέρσι ήταν καλοδεχούμενη η επιλογή του Γραμματικάκη»

    Πάει κι αυτός… τον πήρε το Ποτάμι.

    Πού ‘σαι νιότη, που δειχνες πως θα γινόμουν άλλος…

  76. spiral architect said

    @73: Νταξ’ μωρέ, δεν φταίνε κι αυτοί, τη στιγμή που προσπαθούν να μάθουν τον μελλοντικό εξεταζόμενο μια μεθοδολογία. Δεν ίσχυε το ίδιο και για τους αντίστοιχους καθηγητές Φυσικής και Μαθηματικών;
    Όπως τους κανοναρχάνε (επιδίωξη του καλύτερου δυνατού αποτέλεσματος) κι αυτοί χορεύουν. 🙄

  77. Avonidas said

    @76 : Η διαφορά είναι ότι οι καθηγητές μου στη Φυσική και τα Μαθηματικά επέμεναν να καταλαβαίνω αυτά που έλυνα — άλλο θέμα αν έπρεπε να προπονηθώ για να τα λύνω και γρήγορα.

    Σαφώς κι η φιλόλογος δεν μπορούσε να κάνει κάτι διαφορετικό, αλλά για μένα η Έκθεση ήταν έκθεση ιδεών δικών μου κι όχι του Παπανούτσου (αλλιώς ήθελα να τον γράψω, σλανγκικά, αλλά φεύ)

    Στο τέλος, συμφωνήσαμε να διαφωνούμε: εγώ έγραφα εκθέσεις απ’ την κούτρα μου κι εκείνη τις βαθμολογούσε, σε γενικές γραμμές καλά, αλλά μου πέταγε και κάνα disclaimer πού και πού ότι μάλλον θα το φάω το κεφάλι μου.

    Κι έρχονται οι Πανελλήνιες του ’98, που λες, και πέφτει έκθεση με θέμα το χιούμορ (δεν θυμάμαι ακριβώς τη διατύπωση, οι ιστοπόντικες ας βοηθήσουν). Ε, πόνταρα στον Γκράουτσο αντί για τον Καρλ, πήρα ένα 15, γεια σας, κι από τότε γράφω τις αηδίες μου όπως γουστάρω εγώ 😉

  78. Avonidas said

    Το βρήκα

  79. Μαρία said

    6
    Σχετικό άρθρο του Μπ. Νούτσου, Απο το Λύκειο στο Πανεπιστήμιο.
    http://edu.pep.uoi.gr/cnoutsos/index.htm
    Είναι λάθος και παγίδα να περιορίζεται η συζήτηση στο θέμα της εισαγωγής στο πανεπιστήμιο σαν να πρόκειται για τεχνικό ζήτημα, να ασχολείται δηλαδή κανείς με την κορυφή της πυραμίδας. Η πρόταση της αριστεράς για να πραγματοποιηθεί προϋποθέτει παρεμβάσεις σ’ όλο το οικοδόμημα.

  80. spiral architect said

    @77: Σ’ ένα τηλεοπτικό σόου, μια γυναίκα είπε στον Γκράουτσο Μαρξ ότι, είχε 22 παιδιά επειδή αγαπούσε το σύζυγό της. Ο Γκράουτσο της απάντησε: «Κι εγώ αγαπώ το πούρο μου, αλλά, πού και πού, το βγάζω από το στόμα μου». 😀

  81. physicist said

    #79. — Είναι λάθος και παγίδα να περιορίζεται η συζήτηση στο θέμα της εισαγωγής στο πανεπιστήμιο σαν να πρόκειται για τεχνικό ζήτημα, να ασχολείται δηλαδή κανείς με την κορυφή της πυραμίδας.

    Υπεκφυγές και ιδεολογήματα για ν’ αποφύγει να μιλήσει κανείς για εκείνα τα πράγματα που μετράνε και κάνουν όλη τη διαφορά. Όσο κι αν τα στρίψει ο συζητητής σε «όλο το οικοδόμημα», όσο κι αν φτιάξεις σαν Κυβέρνηση καλά Νηπιαγωγεία, Δημοτικά και Γυμνάσια [1], το θέμα παραμένει: θέλεις αριστεία στην Τριτοβάθμια, ναι ή όχι; Θέλεις υψηλή ποιότητα διδασκαλίας και έρευνας, ναι ή όχι; Αν η απάντηση είναι ναι, όπως ελπίζω ότι είναι, τότε πρέπει να γίνει επιλογή των σπουδαστών [2]. Είτε θα την κάνεις με Πανελλήνιες είτε μέσα στο ΑΕΙ. Έγραψα μερικά πράματα σχετικά χτες στο άλλο νήμα (περιαυτολογία — αλλά δεν θέλω και να κουράσω με την επανάληψή τους) για ποιους λόγους πιστεύω ότι οι Πανελλήνιες είναι η καλύτερη κακή λύση, όταν πάρουμε υπόψη μας πόσο διεφθαρμένη είναι η χώρα μας.

    Είμαι της γνώμης ότι ο Σύριζα λαϊκίζει, ψηφοθηρεί και εμπαίζει, χωρίς ντροπή. Οι λεγόμενες θέσεις του, όπως είναι διατυπωμένες, με έκαναν έξω φρενών, και δεν μ’ ενδιαφέρει αν τις είχε πει κι ο Βερέμης ή όποιος άλλος.

    [1] Που, για να τα φτιάξεις, χρειάζεσαι γερά καταρτισμένους αποφοίτους ΑΕΙ να διδάξουν σ’ αυτά.
    [2] Και του ΔΕΠ, και διαρκής αξιολόγησή του — άλλη κουβέντα αυτή.

  82. Ωραίο το θέμα με το χιούμορ, αλλά αυτή ήταν η διατύπωση της εκφώνησης; Άρχιζε δηλαδή με τη φράση ‘Δεν χρειάζεται να γίνει ιδιαίτερος λόγος…’ !
    Δηλαδή, αν και δεν χρειάζεται να γίνει ιδιαίτερος λόγος, εσείς γράψτε ένα κατεβατό καλού – κακού. Εκτός και αν και η εκφώνηση μετείχε στο θέμα.

  83. physicist said

    Αβονίδας 73: ++++++++

  84. Avonidas said

    @Physicist, 81:

    «θέλεις αριστεία στην Τριτοβάθμια, ναι ή όχι; Θέλεις υψηλή ποιότητα διδασκαλίας και έρευνας, ναι ή όχι; Αν η απάντηση είναι ναι, όπως ελπίζω ότι είναι, τότε πρέπει να γίνει επιλογή των σπουδαστών»

    Φυσικέ, εδώ υπάρχει ένα βαθύτερο θέμα: συμφωνώ ότι πρέπει να υπάρχει ένα «φιλτράρισμα» σε κάποιο στάδιο της διαδικασίας. Ωστόσο, η λύση που έχουμε επιλέξει, να βάζουμε μια στενωπό μέσα από την οποία πρέπει να περάσουν οι επιτυχόντες, και να καταστρέφουμε ουσιαστικά τις ελπίδες των αποτυχόντων, είναι μια τεράστια σπατάλη ανθρώπινου δυναμικού.

    Σε ένα καλά σχεδιασμένο εκπαιδευτικό σύστημα, οι μαθητές θα είχαν διαμορφώσει μια ιδέα του τι θέλουν και μπορούν να σπουδάσουν, πολύ πριν φτάσουν στη στενωπό των εξετάσεων. Θα έδιναν τις κατάλληλες εξετάσεις, για τις κατάλληλες σχολές, με σοβαρά μειωμένες τις πιθανότητες να αποτύχουν. Αντί να προσπαθούν να περάσουν εκεί που θέλουν οι γονείς τους, εκεί που θα βρουν δουλειά, σε μια σχολή-προθάλαμο για κάποια άλλη ή εκεί που θα είναι φτηνά τα νοίκια, θα επικεντρώνονταν στον τομέα που έχουν τις περισσότερες ικανότητες (γιατί δεν πιστεύω ότι όσοι δεν πέρασαν σε σχολή «της επιλογής τους» είναι άχρηστοι και κουμπούρες)

    Και φυσικά, όταν τέτοια είναι η ποιότητα κι ο τρόπος διδασκαλίας των θετικών επιστημών στα σχολεία μας, γιατί ακριβώς περιμένουμε να βγάζουν μαθητές με όρεξη για τις επιστήμες; Από κάπου πρέπει να σπάσει ο φαύλος κύκλος, και νομίζω ότι η ευθύνη βαραίνει πρώτα τους δασκάλους και μετά τους μαθητές.

  85. physicist said

    #84. — Συνέδελφε, κοίτα λίγο αν θες στα 30-40 τελευταία σχόλια του χτεσινού νήματος, που ξεκινήσαμε μια κουβέντα … δεν διαφωνώ μαζί σου ότι η στενωπός είναι άγρια όπως είναι τώρα, αναρωτιέμαι όμως τι άλλες επιλογές έχουμε.

  86. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Πόσο ηλίθιοι είναι οι γονείς που σπρώχνουν τα παιδιά τους στην αυτοκτονία, για να ικανοποιήσουν τις παρανοϊκές προσδοκίες που έχουν απο αυτά; Πόσο ηλίθια είναι μιά κοινωνία που τρελαίνει και σκοτώνει τα παιδιά της, για ένα κωλόχαρτο;

  87. physicist said

    #84. — … Και φυσικά, όταν τέτοια είναι η ποιότητα κι ο τρόπος διδασκαλίας των θετικών επιστημών στα σχολεία μας, γιατί ακριβώς περιμένουμε να βγάζουν μαθητές με όρεξη για τις επιστήμες;

    Ακόμα ένα σχόλιο του Αβονίδα που το προσυπογράφω χωρίς τον παραμικρό δισταγμό.

  88. Είναι ειρωνεία στην εποχή του πλεονάσματος σου να μιλάς για έλλειμμα των άλλων

    (μας ζάλισαν τόσο καιρό με το οικονομικό π(λ)εόνασμά τους,
    τώρα μας κατηγορούν και για έλλειμμα ανθρωπιάς)

  89. Νέο Kid Στο Block said

    Kαλό θα είναι, για να μην πω καμιά βαρύτερη κουβέντα, να μην κρίνουμε εξ αποστάσεως εικάζοντας αυθαίρετα, περί γονέων με παρανοϊκές προσδοκίες κ.λ.π . Κάθε 16 λεπτά αυτοκτονεί ένας άνθρωπος στον πλανήτη. 1 στα 15000 παιδιά ηλικίας 10 με 14 χρονών θα αυτοκτονήσει κάθε χρόνο. ΔΕΝ επηρεάζονται όλοι αυτοί οι αυτόχειρες από ΕΞΩΓΕΝΕΙΣ παράγοντες αναγκαστικά.

  90. Ιάκωβος said

    Μιλώντας για μεγαλεπήβολα σχέδια του «σύριζα»

    (μα τι λέξη για κόμμα, κουφοί είναι οι σύντροφοι;Το χειρότερο επικοινωνιακά όνομα κόμματος από καταβολής κοινοβουλευτισμού)

    λοιπόν, μιλώντας για την παιδεία, δεν τους άκουσα να λένε για μουσική παιδεία, για καλλιτεχνική παιδεία, για εικαστική παιδεία.(μπορεί να το είπαν αλλά εγώ δεν άκουσα) ή για την -πως το είπε ο άλλος- δια βίου εκπαίδευση; Η οποία είναι κατά 95% στα χέρια της Παναγιάς της Κανάλας.

    Και αναρωτιέμαι, τη ανάγκη για μια τεράστια αλλαγή που θα κάνει την Ελλάδα από μια ταλιμπανόπληκτη ποδοσφαιρική εθνικοφρονο-λαμογιο-μαφιόζικη τριτοκοσμική χώρα σε μια ευρωπαϊκή ευνομούμενη σοσιαλδημοκρατική χώρα (Δανία του νότου), που και γι αυτό ακόμα θέλει τιτάνια σύγκρουση με όλους, ο σύριζα την έχει κατανοήσει, ή απλώς εμείς το προβάλλουμε επάνω του επειδή είναι η ανάγκη της κοινωνίας σήμερα;

    Και μια που λέμε για μουσική εκπαίδευση, να και ένα ελπιδοφόρο.Όταν βλέπεις το παιδί του κολλητού σου, τριτάκι, να μαθαίνει λαούτο και μάλιστα με τον Γιώργη τον Ξυλούρη και να παίζει στη λύρα χανιώτικο, είναι να μην συγκινείσαι;

  91. το αντώνυμο του εκπαιδευμένος; said

    Εμένα με βρίσκει απολύτως σύμφωνο η κατάργηση των πανελληνίων, δεδομένου ότι έτσι όπως είναι το λύκειο ουσιαστικά στο πανεπιστήμιο ξεκινάς από το μηδέν. Έχει να κάνει και με την ηλικία, δεν γίνεται να έχεις ιδιαίτερη όρεξη για τέτοιου είδους μάθηση πριν τα 18-19. Για να μην μιλήσουμε για το Γυμνάσιο το οποίο κανονικά θα έπρεπε να καταργηθεί τελείως! Ή μάλλον ίσως στο γυμνάσιο θα έπρεπε να εισαχθούν και μαθήματα τεχνικά, να λειτουργεί ας πούμε σαν ένας στην πράξη επαγγελματικός προσανατολισμός, γιατί και το μυαλό σε αυτήν την ηλικία αλλού ταξιδεύει και θα ήταν χρήσιμη μια τέτοια προεργασία πριν το Λύκειο και με την ελεύθερη πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο.

    Φυσικά, κι εδώ συμφωνώ με τον Δύτη, για να έχει νόημα μια τέτοια νομοθετική πράξη θα πρέπει να αυξήσεις το διδακτικό προσωπικό στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Κι εδώ ξεκινάν τα πραγματικά προβλήματα.

  92. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    74: Το ίδιο πράγμα λέμε. Κλασικά γυμνάσια θα μείνουν, για να προετοιμάζουν λίγους γερούς κλασικούς φιλόλογους. Όχι πολλά όμως.

    70: Αιωνοφάγος, που τρώει τους αιώνες δηλ. που ένα διάστημα 25 αιώνων στο παρελθόν το θεωρεί προχτές.

  93. Spiridione said

    79. Αν κατάλαβα καλά, απ’ αυτά που λέει ο Νουτσος, η τότε πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, το 2007, ήταν να μετατεθούν οι πανελλήνιες εξετάσεις ένα χρόνο μετά, δηλαδή να γίνονται στο τέλος του προπαρασκευαστικού πανεπιστημιακού έτους σε εθνική κλίμακα.

  94. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Σώπα ρε Κίντ που κρίνω εξ΄ αποστάσεως και κρίνω αυθαίρετα, γνωρίζω πολύ περισσότερο απ΄όσο μπορείς να φανταστείς, και απο κοντά, πώς λειτουργούν οι γονείς και η ηλίθια κοινωνία που μεγαλώνουν τα παιδιά. Το συγκεκριμένο παιδί, αυτοκτόνησε για συγκεκριμένο λόγο, δέν άντεξε την πίεση για το κωλόχαρτο, και όσοι αυτοκτονούν, το κάνουν επηρεαζόμενοι απο εσωγενείς παράγοντες, όπως οι ηλίθιοι γονείς που λέω, και εξωγενείς, όπως είναι η ηλίθια κοινωνία που ξαναλέω.
    Το θέμα είναι τι παιδιά θελουμε, πετυχημένα ή ευχαριστημένα; οι περισσότεροι γονείς θέλουν πετυχημένα πάντως, ό,τι κι αν σημαίνει η επιτυχία αυτή.

  95. […] ιστολογιο του Ν Σαραντακου θυμηθηκα παλι την Εκθεση των Πανελληνιων (εδω τα […]

  96. Νέο Kid Στο Block said

    94. Αφού είσαι τόσο ξύπνιος και γνωρίζεις πολύ περισσότερα απ’όσα μπορώ να φανταστώ για εξήγησέ μου τα 24 παιδιά (20 αγόρια και 4 κορίτσια) 15-24 ετών που αυτοκτόνησαν το 2006 (παχιές οι αγελάδες τότε, ε!) . Κανένα δεν αυτοκτόνησε σε περίοδο εξετάσεων. Oι αριθμοί είναι παραπλήσιοι και τα επόμενα χρόνια.
    Το έγραψε κακώς και ο Νικοκύρης σε κάποιο σχόλιο ,αλλά είπα να μην δωσω συνέχεια. ΔΕΝ σημαίνει τίποτε (δεν έχει «Στατιστική σημασία» ) ένας τέτοιος θάνατος . Eίναι σαν τα ρολόγια που σταματάνε όταν πεθαίνει ένα αγαπημένο πρόσωπο.
    Θαύμα!, σημάδι! … μόνο που υπάρχουν ΠΟΛΛΑ άλλα ρολόγια που σταματάνε όταν ας πούμε πίνουμε καφέ, αλλά δεν τους δινουμε σημασία.
    Τέλος πάντων, σταματάω γιατί είναι και λίγο ντροπή αυτό που κάνουμε τώρα. Aν εσύ κατέχεις την απόλυτη κοινωνική αλήθεια, τόσο το καλύτερο για σένα και τόσο το χειρότερο για τους υπόλοιπους ηλίθιους γονείς.

  97. physicist said

    #64, #65. — Η κατάργηση των Πανελλαδικών και η ελεύθερη εισαγωγή στα πανεπιστήμια με προπαρασκευαστικό έτος ήταν η πρόταση της επιτροπής Βερέμη το μακρινό πια 2008.

    Γιά να δούμε τι γράφει ο σύνδεσμος:

    [Κατά τη διάρκεια του προπαρασκευαστικού έτους]

    – Σε κάθε κατεύθυνση θα διδάσκονται τέσσερα μαθήματα, στα οποία θα εξετάζονται οι υποψήφιοι στο τέλος του μεταλυκειακού έτους.

    Τις εξετάσεις θα διενεργεί εθνικός εξεταστικός οργανισμός (κατά το βρετανικό μοντέλο) που θα λειτουργεί υπό την εποπτεία του υπουργείου Παιδείας.

    Ο αριθμός των θέσεων εισακτέων εκ των πραγμάτων θα παραμείνει κλειστός, καθώς οι δυνατότητες των ελληνικών Ιδρυμάτων δεν επιτρέπουν τον ισοσκελισμό της προσφοράς με τη ζήτηση.

    Αν είναι να κάνουμε Πανελλήνιες ένα χρόνο αργότερα, να το πούμε έτσι όπως έχει. Βερέμηδες και Σύριζες και στριφογυρίσματα των λέξεων. Ποιος, μωρέ, πιστεύει ότι με το προπαρασκευαστικό/μεταλυκειακό/άιντε να δούμε πώς θα το βαφτίσουμς έτος θ’ αποδεσμευτεί το Λύκειο απ’ τις Εισαγωγικές; Ποιος πιστεύει ότι θα χρυπηθεί η παραπαιδεία; Δεν κουραστήκαμε πια να πουλάμε στο λαό φύκια για μεταξωτές κορδέλες; Δεν μάθαμε τίποτα από τις απατεωνιές του 1981;

  98. Νέο Kid Στο Block said

    Για να μην παρεξηγηθεί το «δεν έχει Στατιστική σημασία» που έγραψα στο 96. να εξηγησω πως «Στατιστικό σημαντικό» σημαίνει κάποιο γεγονός που δεν μπορεί να αποδοθεί σε μια γενικότερη του υπο εξέταση συστήματος «τυχαιότητα» (μια κατανομή δηλαδή , συνήθως για θανάτους κατανομή Poisson ή διωνυμική (κανονική) ) αλλά που σημαίνει ΚΑΤΙ το οποίο μπορεί να ποσοτικοποιηθεί και δείχνει συσχέτιση (correlation). Τέτοια συσχέτιση (Στατιστικώς σημαντική) δεν προκύπτει μεταξύ εξετάσεων και αυτοκτονιών των εφήβων.

  99. Οι γονείς και οι δάσκαλοι των σημερινών παιδιών είμαστε η γενιά της ήσσονος προσπάθειας, της μικροκομπίνας και της μεγαλοαπάτης, του μέσου και του ρουσφετιού, του χαριστικού πτυχίου ή απολυτηρίου, της «εσωτερικής πληροφόρησης» από το χρηματιστήριο, της απόσυρσης οχημάτων φαντασμάτων και των διακοποδανείων. Η εξέλιξη είναι ομαλή και θα διακοπεί κάποια στιγμή βίαια για να ξανακάνει κάποιον κύκλο.

    Μπρρρ, σαν τον Πάγκαλο ακούστηκα.

  100. skol said

    Θα μπορούσε να ήταν ενδιαφέρουσα άσκηση αν ξεκαθάριζε ότι ζητάει το αντώνυμο της λέξης με τη σημασία που αυτή έχει στο κείμενο. Για τη συμμετοχή ας πούμε θα δεχτούν και την αδιαφορία για αντίθετο ή μόνο την αποχή; (το κείμενο μιλάει για συμμετοχή στο πάθος του γείτονα)

  101. Γς said

    Σπουδαίες παρατηρήσεις.
    Όπως αυτή του δημογραφικού μας προβλήματος:
    Η συσχέτιση του αριθμού των φωλεών των πελαργών με την καμπύλη των γεννήσεων

  102. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλησπέρα στην παρέα!
    Επειδή αναφέρθηκες, Νικοκύρη, στην αυτοκτονία λόγω συναισθηματικής φόρτισης του νεαρού και επειδή δίνει και η κόρη μου πανελλαδικές, έχω να καταγγείλω ότι μια επιτηρήτρια είπε στα παιδιά, ενώ περίμεναν τα θέματα : Μην ακούτε τι σας λένε. Σήμερα κρίνεται η ζωή σας και το μέλλον σας.
    Δεν ξέρω τη γνώμη σας, πάντως εγώ χαίρομαι που δεν ήμουν παρών, γιατί μπορεί και να χειροδικούσα. Κι αυτοί οι απίθανοι τύποι λέγονται παιδαγωγοί, χωρίς να έχουν στοιχειώδεις γνώσεις όχι ψυχολογίας αλλά ούτε καν κοινής λογικής, ανθρωπιάς και ευαισθησίας.

  103. Γς said

    102:
    >πάντως εγώ χαίρομαι που δεν ήμουν παρών, γιατί μπορεί και να χειροδικούσα

    Ηρεμα.
    Εγώ απλώς θα της έβαζα χέρι
    [αν ήταν οπτικώς χειραγωγήσιμη ]

  104. spiral architect said

    Ούτως ή άλλως ανέκαθεν ένα μεγάλο ποσοστό των εισακτέων άφηνε τη σχολή που πέτυχε, είτε γιατί ανακάλυψε εκ των υστέρων ότι δεν του άρεσε, είτε δεν μπορούσε να συντηρηθεί, ή να τον συντηρήσουν οι γονείς του, είτε απλά δεν τα’ βγαζε πέρα με τη σχολή λόγω της δυσκολίας της.
    Ας τα βγάλει πέρα π.χ. ένας επιτυχών στο Μαθηματικό της χαμηλότερης βάσης, που το επίλεξε στο μηχανογραφικό επόμενο από μια Οικονομική σχολή της κατά πολύ υψηλότερης βάσης στην οποία απέτυχε να εισαχθεί.

  105. @ 73 ^ 77 : — Κύριε «Αβονίδα» μου, μολονότι από τά γραφόμενά σας προκύπτει πως μάς χωρίζει μιά ηλικιακή διαφορά περίπου 25 ετών (ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ γενηά!… Θα μπορούσατε νά ‘σαστε υιός μου!), σάς κατανοώ και συμμερίζομαι τούς προβληματισμούς σας και τίς ενστάσεις που προβάλλετε. Ειδικώτερα, στά περί «Εκθέσεως» που λέτε, μόνον κάποιος παρανοϊκός θα μπορούσε να διαφωνήσει μαζί σας. ‘Ο,τι συνέβαινε στίς ημέρες σας συνέβαινε και επί τών ιδικών μου ημερών. Συμφωνώ, λοιπόν, και επαυξάνω.
    Διαφωνώ, βέβαια, ΑΠΟΛΥΤΩΣ με τήν κατάργηση τών Αρχαίων Ελληνικών (δηλ., με τήν διδ/λία τής Αρχαίας γλώσσας) από τό πρόγραμμα τής Μ.Ε. γιατί δεν θά ‘θελα να περνιούνται για «αυθεντίες» περί τά γλωσσικά ζητήματα οι μονόφθαλμοι εν μέσω τών τυφλών άτυχων τούς οποίους οι «ξύπνιοι» …κύκλωπες μανιωδώς επιδιώκουν να δυναστεύσουν δια παντός. Δεν θα ανοίξω διάλογο επ’ αυτού τού ζητήματος.

    Όμως, δείτε:

    1) Αποτελεί ΑΔΥΝΑΜΙΑ και «ολίσθημα» τής ελληνικής γλώσσας ο (ψευδο)χαρακτηρισμός κάποιων πεδίων μελέτης τού ανθρώπινου πολιτισμού με τόν παραπλανητικόν όρον «Ανθρωπιστικές …»Επιστήμες»(;;;)». Η «Επιστήμη» αφορά αποκλειστικώς ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ τούς ειδικούς επί μέρους κλάδους μελέτης τού φυσικού κόσμου ΚΑΙ τά Μαθηματικά (μέσω τών οποίων διακριβώνονται οι ποσοτικοί, ελέγχονται οι λογικοί, και επαληθεύονται οι ποιοτικοί συσχετισμοί τής αιτιώδους φυσικής νομοτέλειας όπως αυτή αντανακλάται στήν ανθρώπινη αντίληψη). Κάπως «καταχρηστικώς» θα μπορούσαμε να συμπεριλάβομε ΚΑΙ τήν Φιλοσοφία γενικώς (τήν Γνωσιολογία και τήν Επιστημολογία, ειδικώτερον, αφήνοντας όμως στά απ’ έξω της τήν «Ηθική», τήν «Αισθητική», κλπ) κάπως σαν «Μετα-Επιστήμη», δεδομένου ότι τό «φιλοσοφείν» ερήμην τών «επιστημονικών» διδαγμάτων που έχομε αντλήσει από τίς ΑΛΗΘΙΝΕΣ βασικές Επιστήμες τού φυσικού γίγνεσθαι είναι ένα απειροσύνολον (και, μάλιστα, έχον τήν …»δύναμιν τού Συνεχούς»!) ΑΝΟΗΣΙΩΝ. Βέβαια, θα πρέπει να στεκόμαστε με ευλάβεια –και άκραν ταπείνωση!– και εμπρός σε ό,τι νοηματοδοτεί τήν λέξη «γνώσεις»: πέραν από τήν αιώνια απολυτότητα τών «αποκαλυπτομένων» στήν ανθρώπινη συνείδηση μαθηματικών αληθειών, τά εκάστοτε «επιστημονικά» ευρήματά μας (που άλλοτε επαληθεύουν και άλλοτε διαψεύδουν τίς υποθέσεις μας, αυτές επί τών οποίων στηρίζουμε τήν πρόσκαιρη εμπιστοσύνη μας στήν αενάως επιχειρούμενη «κατανόηση» τών συμπαντικών μηχανισμών) δεν είναι ικανά από μόνα τους να δικηολογήσουν τήν διαχρονική ισχύ που –παραπλανητικώς και αλλαζονικώς– υποκρύπτεται στόν μπόσικον όρο «γνώση». Σήμερα, που η Φυσική (η ΚΑΤ’ ΕΞΟΧΗΝ και κατά απόλυτον ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ «επιστήμη»!) έχει κατά πολύν υπερβή τήν Φαινομενολογία και αναζητά με σοβαρότητα τήν «κανονικότητα» ή τίς «στρεβλώσεις της» στά τυφλά, ο,τιδήποτε πέραν τής ταπεινώσεως καθίσταται παραχρήμα γελοίον! Λοιπόν, «έν οίδα, ουδέν οίδα» θά ‘πρεπε να κυριαρχεί τούς νόες τών Επιστημόνων που κτίζουν τόν σύγχρονον «Πύργον τής Βαβέλ», ν’έ-σ-πά; Σε αυτό τό γνωσιοθεωρητικό πλαίσιο, οι …»Ανθρωπιστικές» Σπουδές κάθε άλλο παρά «Επιστήμες» δικαιούνται να ονομάζονται. Άλλωστε, σε ΚΑΜΜΙΑ ξένη γλώσσα αυτοί οι τομείς μελέτης δεν χαρακτηρίζονται ως «επιστημονικοί»: τό «Δίκαιον», η «Ιστορία», η «Θεολογία», η «Ηθική», η «Αισθητική», αλλά και η «Φιλολογία», η «Τέχνη», κλπ, ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ με ΑΞΙΑ ΜΕΓΑΛΗ και ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ και ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ αναμφισβήτητη, αλλά …ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ»! Ακόμη και οι άμεσες εφαρμογές τής βασικής επιστήμης (Βιολογία, Τεχνολογία, Ιατρική, Γεωπονία, Μετεωρολογία, κλπ) –που ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ– μόνον κάπως διασταλτικά θα χωρούσαν με πλήρην άνεση μέσα στά στενά μεθοδολογικά πλαίσια όπου ορίζεται η «ΕΠΙΣΤΗΜΗ». Φυσικά, ούτε λόγος να γίνεται για κάτι άτακτα και αλλοπρόσαλλα συμπιλήματα τών ανθρώπινων εμπειριών που ονομάζονται «Οικονομικά», «Κοινωνιολογία», «Ψυχολογία», «Οικολογία», «Διαχείριση», «Διοίκηση», κλπ: Όλα ετούτα, ΟΥΤΕ ΕΙΝΑΙ αλλά ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ποτέ να είναι «Επιστήμες». Έχω αναφέρει και σε παλαιότερα σχόλιά μου τήν ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΣΤΡΟΦΗ μου σε όσους συμπεριλαμβάνουν αυτά τά νοητικά συνονθυλεύματα μέσα στίς …επιστήμες και έχω πολλάκις τονίσει τήν άκρα μου αντίθεση σε όσους συμπεριέλαβαν τήν «σπουδή» τέτοιων νοητικών οιονεί απορριμάτων στά Παν»επιστήμιά» τους. Κατ’ εμέ, αυτό που ιστορικώς άρχισε να γίνεται στήν προτεσταντική Ευρώπη κατά τά τελευταία 200-250 χρόνια ως μέρος ενός «λονγκ-τέρμινγκ» σχεδιασμού για λόγους που εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα καθολικής ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΗΣ και ΕΛΕΓΧΟΥ τών λαϊκών μαζών, αποτελεί ΜΕΙΖΟΝ ΘΕΜΑ ΕΡΕΥΝΗΣ αλλά, βέβαια, τό ζήτημα τούτο εκφεύγει τής θεματικής αυτού τού χώρου για να επεκταθώ. Επομένως, λοιπόν, τά «Φυσικομαθηματικά» είναι βασικώς Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ και –κατά συνάφειαν– η Ιατρική, η Τεχνολογία, η Βιολογία, κλπ είναι «γνήσιες θυγατέρες» της, ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ. Πέραν αυτών αρχίζει η ΚΟΡΟΪΔΙΑ. Άρα, ας τελειώνουμε άπαξ διά παντός με τήν γελοίαν (και ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ) ως πλήρως ανυπόστατη διάκριση «Θετικών» και «Ανθρωπιστικών» Επιστημών. Τί θα πει, άλλωστε, «Θετικών»; Τί είδους αντι-επιστημολογικός (και, εντέλει, ΑΝΤΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ…!) χαρακτηρισμός είναι αυτός ο όρος που λανσαρίστηκε –εκ συμπτώσεως;;;– στήν χώρα μας όταν τό 24% έγινε 48% από τόν μέγα (κληρονομικώ δικαιώματι) Παπατζή τό 1981; Εγώ η ίδια απεφοίτησα από τήν «ΦΥΣΙΚΟΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ» Σχολή τού Παν/μίου Αθηνών όπως αναγράφεται στό αντίγραφο πτυχίου που έχω κρεμασμένο στό παιδικό μου δωμάτιο τού πατρικού μου σπιτιού στήν Αθήνα και, καθώς δεν είχα ζητήσει ν’ αποκτήσω τόν αποφοιτήριον τίτλο μου στήν επίσημη «περγαμηνή» του παρά μόνον μετά από καμμιά 15ετία, όταν αγόρασα πανάκριβα τήν «περγαμηνή» είδα μετά περισσής αηδίας να αναγράφεται η Σχολή μου ως «Σχολή «Θετικών» Επιστημών». Εννοείται ότι, επειδή δεν γουστάρω να αντικρύζουνε τά μάτια μου αυτήν τήν αηδία, παράχωσα κάπου αυτήν τήν πανάκριβη «περγαμηνή» τής ντροπής. Αλλά, κι εκεί στά μέσα τής 10ετίας τού ’80 ήτανε που –ενώ μέχρι τότε ΣΥΜΠΑΣ ο Ακαδημαϊκός χώρος στήν Ελλάδα αντιστεκότανε σθεναρώς– «νομιμοποιήθηκαν» οι επίσημες Παν»επιστημιακές» Σχολές ή Τμήματα Ψυχολογίας, Κοινωνιολογίας, κλπ, και άφησαν χωρίς κοινό κάτι ιδιωτικά «κολλέγια» τύπου «Σχολές Δολιανίτη» κ. ά. Τυχαίον; …Δεν νομίζω!…

    2) Στήν εποχή τήν δική μου οι «Πανελλήνιες» ή «Πανελλαδικές» ή «Γενικές» Εξετάσεις εκαλούντο «ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ» ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ και διενεργούνταν (2,5 μήνες μετά τήν αποφοίτησή μας από τό 6τάξιο Γυμνάσιο) τήν πρώτη Δευτέρα τού Αυγούστου μετά τίς 20 Αυγούστου μέχρι τίς αρχές Σεπτεμβρίου. Αμέσως μετά ακολουθούσανε και οι (παρόμοιες αλλά ξεχωριστές) Εισαγωγικές Εξετάσεις για τά ΚΑΤΕ, και τά αποτελέσματα δημοσιεύονταν στίς εφημερίδες περί τά τέλη Σεπτεμβρίου με αρχές Οκτωβρίου.
    Κρίνοντας από τά «συστήματα» Εισαγωγικών Εξετάσεων που ίσχυαν από τά χρόνια τών γονέων μου μέχρι τά δικά μου και τού –κατά 2,5 χρόνια μικρότερού μου– αδελφού μου, αλλά και μετέπειτα (όσο μπόρεσα να είμαι ενήμερη τών διαδοχικών αλλαγών), ένα έχω να ειπώ: η ΔΥΣΤΥΧΙΑ και η ΜΑΛΑΚΥΝΣΗ που δέρνει τούς νεοέλληνες σήμερα, η ΑΜΟΡΦΩΣΙΑ και η ΔΟΚΗΣΙΣΟΦΙΑ τους, η ΚΟΥΤΟΠΟΝΗΡΙΑ και η θεοποίηση τού στυγνού ανταγωνισμού ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΩΝ (ψευτο)»ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ», ο πληθωρισμός ΑΓΡΑΜΜΑΤΩΝ «πτυχιούχων» και «διδακτόρων»(!!!) τής συμφοράς στήν Ελλάδα, η κακομοιριά και η ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ τών ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΝ εργαζομένων σε οιονδήποτε τομέα εργασίας στήν μεταπολιτευτικήν Ελλάδα, κλπ, κλπ, κλπ, ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ Κ-Υ-Ρ-Ι-Ω-Σ στίς Εισαγωγικές Εξετάσεις μέ ό,ποιο όνομα και εάν είχαν αποκτήσει αυτές κατά καιρούς: ένα σωρό «κούτσουρα» απελέκητα αποκτούσαν τό άλλοθι τής …επιτυχίας και τήν κοινωνικήν …»καταξίωση» επειδή κατάφερναν (από τύχη!) να «εισαχθούν» σε ΚΑΠΟΙΑΝ οποιαδήποτε «Σχολή» από τήν οποίαν, όταν έβγαιναν, είχαν πλήρως διαμορφωθή σε …»τούβλα» με …πτυχίο! Επίσης, τό 90% τών εισαγομένων στά Παν/μια αποφοίτων Μ.Ε. «επετύγχανον» και ενεγράφοντο για «σπουδές» σε τομείς ολότελα ΠΕΡΑΝ τών …ενδιαφερόντων τους! Θυμάμαι μίαν πολύ ενδιαφέρουσα και ΠΛΗΡΩΣ ΕΜΠΕΡΙΣΤΑΤΩΜΕΝΗ μελέτη που είχε γράψει ο αείμνηστος «Ροβεσπιέρος» Γρηγόρης Φαράκος και είχε κυκλοφορήσει στίς αρχές τού ’80 από τήν «Σύγχρονη Εποχή» σχετικά με τό ζήτημα τής ταξικής αναδιαστρωμάτωσης τής νεοελληνικής κοινωνίας μέσα από τίς Εισαγ. Εξετάσεις. Αλλά, ειδικώς για τήν ΦΜΣ που μπορώ να ξέρω, τό 80-85% τών «επιτυχόντων» κάθε νέας φουρνιάς είχε μέσον όρον Απολυτηρίου …12-13/20,οο ενώ ΚΑΙ στά 5 χωριστά εξεταζόμενα μαθήματα (Έκθεση, Άλγεβρα-Ανάλυση, Γεωμετρία, Τριγωνομετρία, Φυσική, Χημεία) η κορυφή τής «καμπάνας» με τήν στατιστική κατανομή τών βαθμολογιών τους ήταν τό …13,5-14/20,οο. Χαρακτηριστικό, μάλιστα, είναι ότι η συντριπτική πλειονότης τών φοιτητών τού Μαθηματικού Τμήματος τού Παν/μίου Αθηνών από τά έτη 1975 έως 1990, φοιτητές που εισήχθησαν με διαφορετικούς τύπους Εισαγωγ. Εξετάσεων, εισήγετο με μ.ό. βαθμολογίας στά Μαθ/κά τών Εισαγωγ.Εξετάσεων περί τό …12!!! Στό Φυσικό Τμήμα, όπου μπορώ να ξέρω με λεπτομέρειες τί εγίνετο, η κατάσταση ήταν κάπως καλύτερη και ο μ.ό. στά Μαθ/κά τών Εισαγ.Εξετάσεων ήταν περί τό …14 ενώ στήν Φυσική περί τό …12 και στήν Χημεία περί τό …09!!! Τίς «καλύτερες» βαθμολογίες έπαιρναν όσοι εισάγονταν στό Χημικό Τμήμα όπου και οι «βάσεις» εισαγωγής ήταν οι υψηλότερες όλων τών Φυσικομαθηματικών Τμημάτων τής χώρας, με μ.ό. περί τό 15,5-16/20,οο, ενώ τά τμήματα που είχαν μόλις προέλθη από τήν διάσπαση και κατάργηση τού Φυσιογνωστικού, δηλ. τό Γεωλογικό και τό Βιολογικό Τμήμα, είχαν πρωτοετείς που εισήγοντο με μ.ό. …08/20!!! Πού τά ξέρω όλα αυτά; Απλώς, έτυχε νά έχω δεσμό για μίαν διετίαν με έναν απόφοιτον τού Μαθηματικού Τμήματος τρία χρόνια μεγαλύτερόν μου ο οποίος προετοίμαζε τότε μίαν διδακτορική διατριβή με σχετικό θέμα και μέ είχε (κυριολεκτικώς!) …πρήξει με τήν ανάλυση τών στατιστικών στοιχείων που είχε συγκεντρώσει από τήν Στατιστικήν Υπηρεσία τού ίδιου τού Παν/μίου. ΣΚΕΦΘΕΙΤΕ, λοιπόν, ΜΟΝΟΝ ΕΤΟΥΤΟ: Όοοοοολοι αυτοί οι «φωστήρες» τού 11 και τού 12 απεφοίτησαν, ωνομάσθηκαν …»Επιστήμονες», και αφού περίμεναν καμμιά 10ριά χρόνια τήν σειρά τους στήν επετηρίδα τελικώς ΔΙΟΡΙΣΤΗΚΑΝ …»καθηγητές» Μ.Ε. και …»έμαθαν» γράμματα σ’ εσάς τούς νεώτερους από τούς φίλους συν-σχολιαστές. Άλλοι ήταν περίσσότερο ξύπνιοι και κάτι παραπάνω προσπάθησαν να μάθουν μετά τήν αποφοίτησή τους, άλλοι ήταν σχέτα τούβλα και τέτοιοι παρέμειναν. Πολλοί από δαύτους συνδικαλίσθηκαν με ζήλο και πρόκοψαν με τίς ευλογίες τής μεταπολιτευτικής ρεμούλας και αναρριχήθηκαν στά κεφαλόσκαλα τής ΟΛΜΕ. Οι ικανώτεροι από εκείνους τούς απόφοιτους, πάντως, διέπρεψαν ως …Φροντιστές και κατά τήν τελευταίαν 15ετίαν μετεξέλιξαν τά Φροντιστηριάκια τους σε …Κολλέγια συνεργαζόμενα με ξένα «Πανεπιστήμια» τής πλάκας ρουφώντας με τό καλαμάκι τό αίμα τών αδαών Ελλήνων γονέων και τών αποβλακωμένων γόνων τους. Οι μόνοι που δεν απεφοίτησαν ήταν μερικές ΔΙΑΝΟΙΕΣ (μπροστά στίς οποίες ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ να λέω ότι είμαι Δρ Φυσικής και Μαθηματικών!) που γνώρισα ήδη από τά πρώτα έτη τής φοιτητικής μου ζωής: ο Τάκης Χρ. στό Φυσικό, ο Μάριος Κουβ. στο Μαθηματικό, κλπ, για να μην αναφέρω τόν αείμνηστο τόν Ανδρέα Κον. από τήν Αγία Ευθυμία τής Άμφισσας ο οποίος ούτε κάν κατάφερε να περάσει τήν πόρτα τού γελοίου ελληνικού Πανεπιστημίου για να μπει, αλλά οι προχωρημένες μελέτες του στήν Πλειογραμμική Άλγεβρα, στό Ολοκλήρωμα Λεμπέγκ, αλλά ΚΑΙ στήν Κβαντομηχανική ΚΑΙ στήν Γενική Σχετικότητα άφησαν με ανοιχτό τό στόμα τόν μακαρίτη Καπίτσα όταν –λίγο προτού ο μέγας Ρώσσος νομπελίστας, με τό αστείο όνομα και τό σοβαρό έργο, πεθάνει– τού τίς μετέφραζα…! Τί να σάς λέω, δηλαδή, τώρα… Μού ‘ρχονται και δάκρυα στά μάτια που τά θυμάμαι όλα αυτά.
    Σημασία έχει ότι τά 4/5 τού ελληνικού πληθυσμού σήμερα έχει (ψευτο)»σπουδάσει» μίαν …»επιστήμη» (συχνά και ΨΕΥΤΟ»επιστήμη») που όμως ΔΕΝ ΗΤΑΝ ούτε στά ενδιαφέροντά του ούτε στίς φιλοδοξίες του: ΚΑΤ’ ΑΝΑΓΚΗΝ και μόνο προχώρησε σε ΑΣΧΕΤΟΥΣ τομείς και ακολούθως σε ΑΔΙΑΦΟΡΑ γι’ αυτόν ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ο νεοέλληνας τής τελευταίας 40ετίας. Η κύρια αιτία ήταν οι ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ και η κυριώτερη συνέπεια ήταν η ΚΑΘΟΛΙΚΗ παθογένεια τής ελληνικής κοινωνίας σήμερα.
    Συμπέρασμα: ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ π-ά-ρ-α-υ-τ-α ΟΙ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ στά (γελοία, και διαβρωμένα, ούτως ή άλλως!) ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ. Μεγαλύτερον όφελος παρά ζημία για τήν Πατρίδα μας θα προκύψει._

  106. Λ said

    Σήμερα έτυχε να μιλήσω σε μια Κύπρια μητέρα που παραπονέθηκε ότι την κόρη της δεν την άφησαν καν να λάβει μέρος στο διαγωνισμό για θέση στη Σχολή Ευελπίδων. Είπε ότι αν και τυπικά τα κορίτσια έχουν ίσα δικαιώματα με τα αγόρια, στην ουσία ελάχιστα εξασφαλίζουν θέση στις παραγωγικές σχολές γιατί κόβονται από το στάδιο της εξέτασης της αίτησης, λόγω ύψους, παρόλο που αυτό είναι αντισυνταγματικό. Η κόρη της έχει κάνει προσφυγή στη δικαιοσύνη και είναι βέβαιη ότι θα κερδίσει.

  107. munich said

    ωχ! πάλι μίρλα για τις πανελλήνιες; Τα ίδια παντελάκη μου τα ίδια παντελή μου
    άντε γεια

  108. sarant said

    102: Γιάννη, καλή επιτυχία στη μικρή, εύχομαι να γράψει άριστα σε όλα!

  109. leonicos said

    κοινόχρηστος είναι και ήταν αυτός που χρησιμοποιείται από κοινου

    εύχρηστη λέξη είναι αυτή που χρησιμοποιείται από πολλούς (και μη μου πείτε ότι σημαίνει αυτή που χρησιμοποιείται εύκολα, γιατί θα γελάσω. μιλάτε για εύχρηστο εργαλείο)

  110. Y. Georgiadou said

    » […] μια επιλογή της πεπατημένης, που θέλει να μπαίνει θέμα είτε από Παπανούτσο είτε από Ι.Μ.Παναγιωτόπουλο -χίλιες φορές καλύτερα να έμπαινε ένα σύγχρονο θέμα..»

    Ποσο ανατρεπτικο θα ηταν να εμπαινε κειμενο απο δοκιμιο του μακαριτη του Κωστη Παπαγιωργη… που και υπεροχος εσεϊστας ειναι και αρχιζει το ονομα του απο ‘παπα’

  111. Γς said

    Στο ΕΧΤΡΑ 3 τώρα. Για το θέμα της ανεξαρτητοποίησης Καπερνάρου.

    Μ. Παπαδοπούλου:
    Σας μιλάω ως πρόεδρος της νεολαίας (ΑνΕλ) και ως Μανταλέν. Μπλα μπλα..

    Παυλόπουλος: Κυρία Μανταλένα.
    Μ. Παπαδοπούλου: Σκέτο Μανταλέν παρακαλώ!

    [Να και μένα. Μαρία Μανταλένα}

  112. Γιάννης Κουβάτσος said

    108: Να ‘σαι καλά, Νικοκύρη, σ’ ευχαριστώ! Καλή πρόοδο στις κόρες σου! 🙂

  113. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    96 – Εγώ δέν είμαι ξύπνιος σαν κι εσένα, κι ούτε τον έκανα ποτέ, το οτι δέν έχω πτυχίο, δέν σημαίνει οτι δέν γνωρίζω το θέμα που κριτικάρω. Εσύ που αποδεδειγμένα είσαι ξύπνιος, απο πού έβγαλες το συμπέρασμα οτι κρίνω εξ΄αποστάσεως και εικάζω αυθαίρετα; Η εξήγηση που ζητάς είναι ολοφάνερη στο 94, αν δεν την βλέπεις λυπάμαι, αλλα μέχρι εκεί φτάνει η εξυπνάδα μου, δέν μπορώ να την κάνω πιο φανερή.
    Ένας έφηβος δεκαοχτώ χρονών, ξεκινάει το πρωϊ να πάει να γράψει στις πανελλήνιες, αλλα αντί να πάει στο σχολείο, ανέβηκε στην ταράτσα της πολυκατοικίας, πήδηξε στο κενό και σκοτώθηκε, σημαίνει κάτι αυτός ο θάνατος; αν δέν εμπίπτει στην στατιστική, ΟΧΙ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ. Ευθύνεται κάποιος γι΄αυτό; οι γονείς, η κοινωνία, μήπως δίνουν λάθος πρότυπα και αξίες στα παιδιά; ΟΧΙ, ΟΥΤΕ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΟΥΤΕ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ ΒΛΑΜΜΕΝΟΣ, ΚΑΙ ΤΌΚΑΝΕ ΕΠΙΤΗΔΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΕΡΔΕΨΕΙ ΤΗΝ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ, άλλωστε τα υπόλοιπα παιδιά είναι ζωντανά, δέν αυτοκτόνησαν.
    Tόσοι εκπαιδευτικοί είστε εδώ μέσα, δέν έχετε δεί πώς πάνε τα παιδιά στις εξετάσεις; δέν έχετε δεί παιδιά που ήταν άριστα όλα τα χρόνια, να μην μπορούν να γράψουν; παιδιά να τρέμουν, να κατουριούνται πάνω τους, να κλαίνε χωρίς εμφανή λόγο, να μην μπορούν να συγκεντρωθούν; Δέν γνωρίζετε οτι απο την πρώτη λυκείου, αντί να ερωτεύονται να χαίρονται και να γελάνε, όπως προστάζει η νεανική τους φύση, είναι σπίτι, σχολείο, φροντιστήριο, σπίτι, κάθε μέρα, στην δε τρίτη λυκείου, καί τα σαββατοκύριακα; Δέν έχετε δεί στο βλέμα των γονιών τους τις υπέρμετρες προσδοκίες απο αυτά; με πόσες ενοχές τα φορτώνουν; ( εμείς κάνουμε τόσες θυσίες για σένα, κι εσύ το μυαλό σου το έχεις στους έρωτες και τα παιχνίδια, θα τα κάνεις μετά αυτά, κοίτα να περάσεις στην σχολή) πότε ρε γαμώτο θα τα κάνουν; όταν διψάς και έχεις το νερό δίπλα, λές θα πιώ μετά; Πόσα παιδιά δεν υποκύπτουν στην πίεση των γονιών τους, να ακολουθήσουν την επιστήμη τους; πόσα παιδιά είναι ελεύθερα να επιλέξουν; Τι ρωτάνε οι περισσότεροι δάσκαλοι και γονείς; διάβασες, το έμαθες το μάθημα; Οι περισότεροι είστε γονείς και αρκετοί εκπαιδευτικοί, πείτε μου ειλικρινά, πόσοι ρωτήσατε τα παιδιά σας, ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ; Πόσο ισορροπημένα μπορούν να είναι αυτά τα παιδιά;
    Αναρωτηθείτε όλοι σας, αντί για το τί είδους κόσμο θα παραδώσουμε στα παιδιά μας, ΣΕ ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΠΑΙΔΙΑ ΘΑ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.

  114. Γς said

    102, 112:
    Τελικά βλεπόταν η τύπισσα;

  115. Γιάννης Κουβάτσος said

    113: Συμφωνώ μαζί σου, φίλε Λάμπρο, προέχει η ψυχική υγεία των παιδιών μας, γι’ αυτό τα πήρα με την αψυχολόγητη κουβέντα της επιτηρήτριας. Η οποία επιτηρήτρια σε πιθανή αξιολόγηση μπορεί να κριθεί άξια και παράξια, μια που θα της τρέχουν απ’ τα μπατζάκια τα τυπικά προσόντα. Για ουσιαστικά…μην ψάχνεις!

  116. Γιάννης Κουβάτσος said

    114: Δεν την είδα, φίλε Γς, ευτυχώς. Ρώτησα την κόρη μου σχετικά και μου απάντησε κοφτά »για τα μπάζα». 😉

  117. Λ said

    Νομίζω αρχικά ο διαχωρισμός ήταν επιστήμες (siences) και ανθρωπιστικές σπουδές (humanities) αλλά εν τω μεταξύ κάποιοι μόνο κλάδοι των ανθρωπιστικών σπουδών προσπαθούν να το παίξουν επιστήμες, όπως τα οικονομικά λόγου χάρη, που προσπαθούν να προσεγγίσουν τις επιστήμες όσο γίνεται, οπότε βρίσκονται κάπου στο ενδιάμεσο. Έτσι προκύπτουν οι ανθρωπιστικές επιστήμες, που αφορούν ένα μόνο μικρό μέρος των ανθρωπιστικών σπουδών.

    Επίσης, στην προσπάθεια μου να εμβαθύνω-κατανοήσω καλύτερα την ανάλυση της Στράτας Στρατούλας βρήκα αυτό:
    http://plato.stanford.edu/entries/mathematics-explanation/#MatExpSomHisRem

  118. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    κοινόχρηστη απομόνωση
    Το αντίθετο του κοινόχρηστου ήταν το φραμένο, τότε που παίζαμε απαλέτι στην αλάνα
    μίζει ένα κειμήλιο που έχει την αξία του,το βγάζεις από το σεντούκι μα δε συγκινεί τους νέους
    Ανέμπνευστη επιλογή για τη Γλώσσα.Από την πεπατημένη.Θα μπορούσαν το ίδιο θέμα ανθρωπιά-ανθρωπισμός να το βρουν σε πιο φρέσκο και κοντινό στη νεολαία πεδίο.π.χ απόσπασμα από ψαγμένο (γλωσσικά και ουσιαστικά) σενάριο ταινίας .Τί λέω τώρα.
    Γς, εκεί που είπες(στο δίπλα νήμα) για τη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης θα το κοπιπαστώσω και θα το κάνω μπιλιέτο.Είναι ένα κομματάκι από το παζλ με τα ερωτηματικά που έχω από εργασιακή συνάφεια με αποφοίτους της (ειδικά αυτούς που προέρχονται από φιλολογικές σχολές).
    Κι ένα χαζοχωρατό που μου ήρθε καθώς διάβαζα παραπάνω το φίλο Ιάκωβο.90. που δεν τ αρέσει το σύριζα: το αντώνυμο του σύριζα είναι εγώκλαδο; 🙂
    υ.γ.Κιντ 8. >>Ξεβαραθρώνει δηλαδή ένα “σύστημα”
    Τί εννοείς; το «αντώνυμό» του ; 🙂

  119. Γς said

    113:
    Για να εκτονώσω λίγο τα συναισθήματα κι όχι μόνο.

    Βρέθηκε κανείς ποτέ από μας εδώ στο σημείο να θέλει ν αυτοκτονήσει; Και γιατί;

    [Τρεις φίλοι μου αυτοκτόνησαν, νέοι]

  120. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    118 >>θυμίζει ένα κειμήλιο που έχει την αξία του,το βγάζεις από το σεντούκι μα δε συγκινεί τους νέους
    σνιφ ! πήδηξε η φράση και κόπηκε κ η πρώτη συλλαβή.Την είχα για μετά την Ανέμνευστη επιλογή.Από την πεπατημένη.ΘΥΜΙΖΕΙ κειμήλιο κλπ

  121. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    115 – Πάνε πολλά χρόνια που δέν ψάχνω φίλε μου, έχω βρεί τους λόγους που γίνεται αυτός ο παραλογισμός. Στα λόγια σίγουρα προέχει η υγεία των παιδιών, (όλα τα παιδιά, είναι παιδιά μας) στην πράξη; Η επιτηρήτρια όπως και οι εκπαιδευτικοί μιά χαρά είναι, κάνουν πολύ σωστά την δουλειά που τους έχει αναθέσει το κράτος.Τέλος πάντων, είμαι φορτισμένος και σταματάω εδώ, συγγνώμη απ΄όλους για το ύφος των σχολίων μου.

  122. Γς said

    121:
    >συγγνώμη απ΄όλους για το ύφος των σχολίων μου.

    Πλάκα κάνεις;

  123. Νέο Kid Στο Block said

    Λάμπρο, αυτά όχι σε μένα ,να χαρείς! Kαλό πέταγμα της μπάλας στην εξέδρα, αλλά δεν είμαι χθεσινός στα γήπεδα. Είμαι σίγουρος πως μπορείς να καταλάβεις (ή μπορείς να ψάξεις και να διαβάσεις ) πως μια αυτοκτονία δεν έχει αιτίες που είναι εύκολα διαγνώσιμες, πόσω μάλλον από τον καναπέ μας και την οθόνη μας…
    Όσα για την ειρωνία σου για τα πτυχία, τους «εκπαιδευτικούς» και το «ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ ΒΛΑΜΜΕΝΟΣ, ΚΑΙ ΤΌΚΑΝΕ ΕΠΙΤΗΔΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΕΡΔΕΨΕΙ ΤΗΝ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ,» τα παραβλέπω σαν μια κακή στιγμή. Όλοι στην ίδια (πάνω-κάτω) παλιοκοινωνία ζούμε και βλέπουμε τα στραβά. Η ουσία παραμένει πως το 86. σου ,απ τη στιγμή που δεν ξέρεις την ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ περίπτωση από πρώτο χέρι, είναι τουλάχιστον άδικο για να το πω ευγενικά. (αν ήθελα να το πω αλλιώς θα το έλεγα με πιο βαρείς χαρακτηρισμούς ,ο ευγενικότερος από τους οποίους θα ήταν «ασχετοσύνη»). Αυτά και καληνύχτα!

  124. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    123 – Καταλάβαμε κι οι δύο πολύ καλά Κίντ, καληνύχτα.

  125. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    113.>>ΣΕ ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΠΑΙΔΙΑ ΘΑ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟι.
    Τι είδους κόσμο θα τους παραδώσουμε πες.Χαλασμένος και χρεωκοπημένος κι αυτός κι εμείς. Εδώ βλέπουμε να παραδίδονται τα παιδιά.Σκέτα. Πώς να μη φορτίζεται κανείς;

  126. Γς said

    >[Τρεις φίλοι μου αυτοκτόνησαν, νέοι]

    Ο ένας από αυτούς καθαρά εξαιτίας ενός καθηγητού, που εξέλαβε τις καλοπροαίρετες παρατηρήσεις του συμφοιτητή μου ως απειλή της αυθεντίας του. Και η κουφάλα δεν έχανε ευκαιρία να τον ξεφτιλίζει στην αίθουσα διδασκαλίας και στα εργαστήρια.
    Ευαίσθητος, τον πήρε από κάτω. Ημουν κολλητός του και ξέρω.

  127. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    110.(τώρα είδα: ) >>Ποσο ανατρεπτικο θα ηταν να εμπαινε κειμενο απο δοκιμιο του μακαριτη του Κωστη Παπαγιωργη…

    υπερθεματίζω.
    Νικοκύρη, μέμνησο όταν έλθεις εν τη ..(υφ)υπουργία σου 🙂 🙂

  128. Avonidas said

    @119, Γς:

    «Βρέθηκε κανείς ποτέ από μας εδώ στο σημείο να θέλει ν αυτοκτονήσει; Και γιατί;»

    Αμέ! Εγώ, μόλις πέρασα με την πρώτη στην πρώτη μου επιλογή, το Φυσικό Αθηνών. Και μετά συνειδητοποίησα τι είναι το Φυσικό Αθηνών. 😦

    Δεν το έκανα τελικά γιατί πάντα φοβόμουν υπερβολικά την αποτυχία, και υπάρχει μεγαλύτερη ξεφτίλα από το να είσαι αποτυχημένος αυτόχειρας;

  129. sarant said

    110-127: Κοιτάξτε, τα καθαυτό δοκίμια του Παπαγιώργη δεν τα έχω διαβάσει, εκτός από ένα που το βρήκα καλό, αλλά, έχοντας διαβάσει δυο από τα ιστορικά του (Καπάκια, Κανέλλος) δεν συμμερίζομαι τον σχεδόν οικουμενικό θαυμασμό. Εκτός αυτού, δεν ξέρω αν είναι κατάλληλα τα δοκίμια του Παπαγιώργη γιατί δεν είναι απαλλαγμένα από γλωσσικά λάθη και αδόκιμες χρήσεις. Και εδώ που τα λέμε, παρά τον σχεδόν οικουμενικό θαυμασμό για τη μεταφραστική του δεινότητα, οι μεταφράσεις του έχουν πολλά και χοντρά λάθη, απροσεξίες κτλ. Κάποτε, όταν δεν θα είναι νωπό το χώμα, θα τα γράψουμε αυτά.

  130. Γς said

    129:
    >αλλά, έχοντας διαβάσει δυο από τα ιστορικά του (Καπάκια, Κανέλλος)

    Α, γι αυτά τα καπάκια έλεγα στον Κιντ σε μια συζήτηση μας περι καπακίων γενικώς.

    Με έγραψε 😦

  131. physicist said

    #117. — Αγαπητή Λ, εκτροχιάζομαι αλλά παίρνω αφορμή από τον ενδιαφέροντα σύνδεσμο που παρέθεσες και διαλέγω ένα απόσπασμα από κει, υπογραμμίζοντας δυο-τρία σημεία.

    There also appear to be physical explanations that are non-causal. Suppose that a bunch of sticks are thrown into the air with a lot of spin so that they twirl and tumble as they fall. We freeze the scene as the sticks are in free fall and find that appreciably more of them are near the horizontal than near the vertical orientation. Why is this? The reason is that there are more ways for a stick to be the horizontal than near the vertical. To see this, consider a single stick with a fixed midpoint position. There are many ways this stick could be horizontal (spin it around in the horizontal plane), but only two ways it could be vertical (up or down). This asymmetry remains for positions near horizontal and vertical, as you can see if you think about the full shell traced out by the stick as it takes all possible orientations. This is a beautiful explanation for the physical distribution of the sticks, but what is doing the explaining are broadly geometrical facts that cannot be causes. (Lipton 2004, 9–10)

    Lipton’s description of the example points to one of the reason why philosophers are especially interested in such explanations, for they seem to be counterexamples to the claim that all explanations in the natural science must be causal (see also Woodward 2003, 220–221).

    Πρόκειται για ένα πρώτης τάξεως παράδειγμα που δείχνει για ποιους λόγους οι φυσικοί επιστήμονες δεν παίρνουν τους Φιλόσοφους (της Επιστήμης) στα σοβαρά. Το γεγονός ότι υπάρχουν περισσότερες κατευθύνσεις «οριζόντια» παρά «κατακόρυφα» είναι μια ιδιότητα του τρισδιάστατου χώρου στον οποίο λαμβάνει χώρα το συγκεκριμένο πείραμα. Είναι κάτι εντελώς τετριμμένο, τελικώς — υπάρχουν δύο οριζόντιοι άξονες αλλά μόνον ένας κατακόρυφος. Αυτό το πείραμα είναι ένας από τους πολλούς τρόπους που έχουμε να ανακαλύψουμε τις ιδιότητες του χώρου μετρώντας τες: δεν είναι ο χώρος δοσμένος από τον Θεό, ούτε έχει χαρακτηριστικά ανεξάρτητα από τα φυσικά αντικείμενα μέσα σ’ αυτόν. Αυτά εδώ τα έδειξε ο Αϊνστάιν πριν 100 χρόνια. Τι cause ζητάνε οι άνθρωποι και σε τι ακριβώς αναφέρονται;

    Ας υποθέσουμε όμως ότι ήταν έτσι όπως λένε. Τι θα πει «broadly geometrical facts […] cannot be causes»; Ποιος αποφάσισε ότι τα γεωμετρικά δεδομένα δεν μπορούν να είναι αίτια για την εμφάνιση συγκεκριμένων φαινομένων; Δεν έτυχε ποτέ κανείς από τους φιλοσόφους να κοιτάξει το νερό μέσα στο ποτήρι του και να το δει να υπερυψώνεται εκεί που ακουμπάει στο γυαλί, ακριβώς εξαιτίας του γεωμετρικού περιορισμού του; Τα τριχοειδή φαινόμενα, δηλ. η ανύψωση των υγρών σε λεπτούς σωλήνες, δεν έχουν ως (μερική) αιτία τους τις γεωμετρικές ιδιότητες των λεπτών κυλίνδρων; Τι απερίγραπτες ανοησίες είναι αυτές;

    Ένα άλλο παράδειγμα είναι η πρόταση «… the claim that all explanations in the natural science must be causal». Εδώ μου φαίνεται ότι έχει γίνει άσχημο μπέρδεμα ανάμεσα στο causal και στο reductionist. Έχω την εντύπωση ότι απλώς κατασκευάστηκε μια λανθασμένη πρόταση για να γίνει σύνδεση με την παράγραφο που προηγήθηκε, και η οποία ήταν επίσης λανθασμένη, για άλλους λόγους.

    Αν στ’ αλήθεια αυτά είναι τα πράγματα που απασχολούν τους Φιλοσόφους (της Επιστήμης), να μην απορούν με το γεγονός ότι έχουν γίνει ανέκδοτα που τα λέμε στη χάση και στη φέξη στο διάλειμμα του καφέ.

  132. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    128.>>υπάρχει μεγαλύτερη ξεφτίλα από το να είσαι αποτυχημένος αυτόχειρας;
    υπάρχει μεγαλύτερη αποτυχία στη χρήση της λέξης επιτυχία από το «επιτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας»; να το φέρω στα γλωσσολογικά γιατί κρέμασε η καρδιά μου βραδιάτικα.
    Έχω γνωστό παιδί που έκανε ό,τι και το αγόρι από τα Γιαννιτσά, γλύτωσε ευτυχώς αλλά… (το «αλλά» έχει πολύ πόνο)

  133. Avonidas said

    #105, Strata Stratoula:
    Αποτελεί ΑΔΥΝΑΜΙΑ και “ολίσθημα” τής ελληνικής γλώσσας ο (ψευδο)χαρακτηρισμός κάποιων πεδίων μελέτης τού ανθρώπινου πολιτισμού με τόν παραπλανητικόν όρον «Ανθρωπιστικές …”Επιστήμες”(;;;)». Η “Επιστήμη” αφορά αποκλειστικώς ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ τούς ειδικούς επί μέρους κλάδους μελέτης τού φυσικού κόσμου ΚΑΙ τά Μαθηματικά «

    Διαφωνώ. Αν πρόκειται όντως για «ολίσθημα» της γλώσσας μας, είναι ένα πολύ παλιό ολίσθημα, καθώς η Επιστήμη στον Αριστοτέλη, για παράδειγμα, είχε τη σημασία της συστηματικής, οργανωμένης γνώσης. Στην Οδύσσεια, ο Όμηρος χρησιμοποιεί τη λέξη για να περιγράψει την τέχνη του ναυπηγού (παρακαλώ να με διορθώσετε, αν κάνω λάθος, δεν έχω κάποια παραπομπή).

    Επομένως, αν πρόκειται να γλωσσολογήσουμε, μπορούμε να ονομάσουμε «επιστήμη» κάθε συνεκτικό σώμα γνώσεων και μεθόδων. Και βέβαια, είναι απολύτως θεμιτό, και επιθυμητό, να έχουμε ανθρώπους που σπουδάζουν σε βάθος αυτές τις επιστήμες.

    Αυτά διότι θεωρώ ότι εμείς των θετικών επιστημών (θετικές επιστήμες τις είπαμε γιατί κάποτε θεωρήσαμε ότι εδραιώνουν βέβαιη γνώση, σε αντιδιαστολή προς τις γνώμες) έχουμε καβαλήσει ένα πολύ μακρύ καλάμι, και βγάζουμε άχρηστους όλους τους κλάδους που δεν έχουν την «αυστηρότητα» του δικού μας. Παρά την καζούρα που πέφτει για την κοινωνιολογία, κι ακόμη περισσότερο για τα οικονομικά, παραμένει το γεγονός ότι η κοινωνική μας δράση διέπεται από κανονικότητες, ίσως πιο χαλαρές και ευμετάβλητες από τον νόμο της βαρύτητας, αλλά πάντως άξιες να μελετηθούν.

    Εμείς, οι κοινωνίες μας κι η οικονομία μας είμαστε κομμάτι του φυσικού κόσμου. Δεν είμαστε κάποιοι αφηρημένοι παρατηρητές που κοιτάζουν ένα μηχανικό σύμπαν μέσα από κυάλια. Μελετάμε αυτό που είμαστε, κι αυτή είναι μια δύσκολη θέση για έναν παρατηρητή, κι εκείνος που αντιμετωπίζει αυτή την περιπλοκότητα έχει μερικούς καλούς λόγους να μην καταφέρνει να την αντιμετωπίσει στην εντέλεια με μερικές εξισώσεις.

  134. Avonidas said

    #132:
    υπάρχει μεγαλύτερη αποτυχία στη χρήση της λέξης επιτυχία από το “επιτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας”?


    Hal: Okay, boys, what in the hell happened?
    Paul Edgecomb: An execution. A successful one.
    Hal: How in the name of Christ can you call that a success?
    Paul Edgecomb: Eduard Delacroix is dead.

  135. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    129.>>δεν συμμερίζομαι τον σχεδόν οικουμενικό θαυμασμό.
    οικουμενικός,συνώνυμο: πανελλαδικός 🙂
    σ.σ. κι εγώ από το ένα αυτό (που το ξαναείπαμε εδώ) και από τη γραφή του στα διάφορα άρθρα που νομίζω διαβαζόταν κι αγαπιόταν από τους νέους, έκανα την ένθερμη συνδήλωση.
    Θυμήθηκα τώρα,πρέπει να ήταν γύρω στο ΄85 με ΄90, ότι αυτό το βιβλίο του Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου απ΄ όπου μπήκε το θέμα, το είχαν ως πρώτο πρώτο στα βιβλία που έκαναν σ ένα είδος δημόσιου φροντιστηρίου για τα ΑΕΙ σε παλιούς μαθητές που ήθελαν να δώσουν ή να ξαναδώσουν εισαγωγικές.Είχε αρχίσει το νέο σύστημα που δίνανε απόσπασμα κειμένου με γραμματολογικές κλπ παρατηρήσεις.
    Πώς το έλεγαν αυτό το σύστημα,»δεύτερη ευκαιρία»;Δε θυμάμαι καθόλου. Πήγαινε μια 25άρα γειτονοπούλα και μου έδειχνε τα βιβλία και τις εκθέσεις της.

  136. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    134. Όχι, δεν είχα στο νου μου αυτό το σενάριο 🙂

  137. Νέο Kid Στο Block said

    Φυσικέ, είσαι προφανώς της σχολής: » Philosophy is to Nature what ornithology is to birds» 🙂
    Ωραίες οι επισημάνσεις σου. Θα είχε ίσως πλάκα το τι θα είχε να πει ο συντάκτης των ραβδιών για την στάση του μεγάλου Αρχιμήδη όταν αντιμετώπισε (ένας από τρεις τρόπους) τον τετραγωνισμό της παραβολής στη «Μέθοδο» . Είναι το πρώτο (και δεν υπάρχουν και πολλά έκτοτε,απότι ξέρω) παράδειγμα μαθηματικής απόδειξης με χρήση Φυσικής! 🙂 Τα χουμε ξαναδεί ,αλλά δεν πειράζει.
    Στη “Μέθοδο” λοιπόν ορίζει την παραβολή περίπου ως εξής:
    Έστω μία γωνία με κορυφή Α και 2 πλευρές έστω ΑΒ και ΑΓ. Ας ονομάσουμε λ τον λόγο των μηκών: λ=ΑΒ/ΑΓ
    Παίρνουμε ένα σημείο πάνω στη πλευρά ΑΓ. Το σημείο αυτό θα βρίσκεται σε συγκεκριμένη απόσταση, ας πούμε d, από την κορυφή Α. Αν ενώσουμε το σημειο αυτο με το σημείο στην πλευρά ΑΒ που βρίσκεται σε απόσταση d*λ από το Β, και κάνουμε ακριβώς το ίδιο με όλα τα σημεία της πλευρας ΑΓ, τα τμηματα αυτά “περικλέιουν” (δημιουργούν δηλαδή μια Περιβάλλουσα καμπύλη (envelope, Einhüllende που λεν και οι οξαποδώ.. ) που είναι ακριβώς τμημα παραβολής.
    Ο άξονας αυτού του τμηματος παραβολής είναι η ευθεία που ενωνει το Α με το μεσο του ΒΓ. Το σήμειο,έστω Κ, που αυτ’ος ο αξονας τεμνει την παραβολή ονομάζεται “.
    κορυφή”…Για να μην πολυλογώ ο μάστορης των μοχλών απέδειξε (με στοιχειώδη Στατική. ΣF=0, ΣΜ=0)ότι αν κατασκευάσουμε ένα τρίγωνο με κορυφές τα Β,Γ και Δ όπου Δ είναι το σημείο που δημιουργεί η ευθεία ΒΔ παράλληλη στον άξονα του τμημ. παραβολής που διερχεται απο το Β , και ΔΓ εφαπτόμενη στην παραβολή στο σημείο Γ, το εμβαδό της παραβολής ΒΚΓ ισούται ακριβώς με 1/3 του εμβαδού του τριγώνου ΒΔΓ.
    Κι αν «all explanations in the natural science must be causal» πόσο μάλλον all explanations in mathematics !! 🙂
    Kόβεται από φιλόσοφος ο Αρκίμεντες! 🙂
    Πάντως είσαι λιγο προκατειλλημένος με τους φιλοσόφους…υπάρχουν και καλά παιδιά!
    ο Karl Popper ας πούμε το είχε πιάσει το νόημα όταν έλεγε πως αυτό που οι Λογικιστές αποκαλούν
    modus tolens ή modus tollendo tolens (o τρόπος του αναιρείν (που αναιρεί)) είναι η μόνη βάσιμη συνεπαγωγή των φυσικών επιστημών. (ο άλλος είναι το modus ponens/ «τρόπος του θέτειν» ,δηλαδή ο τρόπος που ευθέως επιβεβαιώνει, που συνίσταται στην εξαγωγή συμπεράσματος από τη συνεπαγωγή)
    Η όπως την αποκαλούσε ο Πόπερ «υποθετικοσυνεπαγωγική» μέθοδος προσπαθεί να εξηγήσει ένα φαινόμενο με τη διατύπωση υποθέσεων και τη διεξαγωγή πειραμάτων που μας επιτρέπουν να βάλουμε σε δοκιμασία τις υποθέσεις.
    Αν μια υπόθεση Υ επιφέρει μια παρατηρίσιμη συνέπεια Σ που επαληθεύεται εργαστηριακά με επαναλαμβανόμενο τρόπο, τότε η Υ γίνεται επιστημονικός νόμος. Αλλά προσπαθώντας να επαληθεύσουμε μία-μία όλες τις καταστάσεις στις οποιες εφαρμόζεται αυτή η υπόθεση, δεν θα έχουμε ποτέ την απόλυτη βεβαιότητα πως επαληθεύεται παντού.
    Όπως με τη γνωστή ιστορία με τους κύκνους. Για να βεβαιωθούμε ότι όλοι οι κύκνοι είναι λευκοί, θα έπερεπε να τους εξετάσουμε έναν προς έναν σε όλον τον πλανήτη, αλλά αρκεί να εμφανιστεί ΕΝΑΣ μαύρος (όπως συνέβη στους πρώτους ευρωπαίους «εξερευνητές» στην Αουστράλια), για να διαψεύσουμε την υπόθεση.
    Η αρχή αυτή λοιπόν ,η «Διάψευση» ,δεν είναι παρά ένα modus tollens και μ’αυτή πορεύονται αι φυσικαί επιστήμαι να ούμε. 🙂
    «Aν η Υ είναι αληθής, τότε επάγει την συνέπεια Σ. Καθώς (και άν) παρατηρούμε το αντίθετο (να και τα αντώνυμα!) του Σ ,συμπεραίνουμε ότι το Υ είναι ψευδές» Tα άλλα για causal ,είναι για καφέ! 🙂

  138. nestanaios said

    Περί φροντιστηρίων.

    Πολλά σχολεία ανά των κόσμο παρέχουν δωρεάν φροντιστήρια σε διάφορα μαθήματα σε μαθητές που επιθυμούν να παρακολουθήσουν στον ίδιο χώρο απογευματινές ώρες. Οι Έλληνες δεν έχουμε αυτή την “πολυτέλεια”.

    Επειδή όμως ζούμε σε εποχές δύσκολες θα ήταν καλό οι δάσκαλοι και οι δασκάλες, οι καθηγητές και οι καθηγήτριες να συνεδριάσουν και να αποφασίσουν με ποίο τρόπο μπορούν να συμβάλουν αφιλοκερδώς με επιπλέον διδασκαλία απογευματινές ώρες, στις αίθουσες του σχολείου για αυτούς τους μαθητές που αδυνατούν να πληρώσουν φροντιστήρια. Και ποιός ξέρει αργότερα τι μέλει γενέσθαι; Ίσως ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει το θαύμα και ας μην έχει υποσχεθεί κάτι τέτοιο.

    Η ΝΕΡΙΤ θα μπορούσε να έχει 24 ώρες την ημέρα (σε μία από τις συχνότητές της) φροντιστήρια των μαθημάτων αυτών για όλους τους έλληνες.

  139. Νέο Kid Στο Block said

    Και ας κλείσω την ωραία βραδιά με ένα ανεκδοτάκι που θα ικανοποιήσει όλους τους εκλεκτούς φίλους, ελπίζω και το Λάμπρο!
    Ένας φυσικός ένας μηχανικός κι ένα στατιστικολόγος πάνε για κυνήγι.
    Ξαφνικά βλέπουν ένα ζαρκάδι στα 100 μέτρα.
    Ο φυσικός κάνει υπολογισμούς βαλλιστικής (γωνίες, αρχικές ταχύτητες, εξισώσεις και τα ρεστα), υποθέτει κενό αέρος 🙂 , σηκώνει το τουφέκι υπό κάποια γωνία και πυροβολεί. Η σφαίρα πέφτει 5 μέτρα μπροστά από το ζαρκάδι.
    O μηχανικός παίρνει έτοιμους τους υπολογισμούς του φυσικού, προσθέτει ένα διορθωτικό συντελεστή (που βρήκε στο Beton-Kalender..) για την αντίσταση του αέρα, σηκώνει ελαφρώς σε μεγαλύτερη γωνία το τουφέκι και ρίχνει. Η σφαίρα πέφτει 5 μέτρα πίσω από το ζαρκάδι.
    Ο Στατιστικολόγος φωνάζει: «Το πετύχαμε!»

  140. Avonidas said

    # 139: Εγώ το ήξερα με οικονομέτρη 🙂

  141. @ 117 : — Καλή μου φιλενάδα, αγαπητή Κα «Λ», διεξήλθα επί τροχάδην τήν παραπομπή σας και φοβούμαι ότι πρέπει να συμφωνήσω με τόν (ελάχιστα συμπαθήν μου, κατ’ αμοιβαιότητα, ομολογώ) Κον «φύζισιστ», έστω και για κάπως διαφορετικούς λόγους από εκείνους που αυτός αναφέρει. Επειδή αύριο έχω φορτωμένην ημέρα πρέπει να αποσυρθώ και δεν θα μπορέσω να σάς κάνω πιό λιανά όσα εννοούσα στό μακρύ προηγούμενό μου σχόλιο. Σε μιάν άλλην ευκαιρίαν, ίσως.

    @ 133 : — ΟΧΙ, καλέ μου νεαρέ Κε «Αβονίδα». Εσείς μπορείτε να διαφωνείτε όσο θέλετε μαζί μου, γούστο σας και καπέλλο σας είναι, αλλά σφάλλετε διότι αντλείτε τήν διαφωνία σας από τήν (ακατανόητη για πτυχιούχον Φυσικόν!) εμπιστοσύνη που έχετε στίς σκόρπιες και ελλειπείς σας εγκυκλοπαιδικές γνώσεις: ΚΑΙ για τόν Αριστοτέλη δεν τά ξέρετε καλά, ΚΑΙ για τόν Όμηρον επίσης. Με τήν άδεια που μού παρέχετε για να σάς διορθώσω (χωρίς, βέβαια, να διεκδικώ τό αλάθητο τής απόλυτης …αυθεντίας σε κάτι που άλλωστε δεν είναι τού τομέως μου και δεν τό κατέχω πλήρως) πολύ επιγραμματικά, θ’ αναφέρω μόνον ότι στόν τελευταίον η λέξη «σοφός» ήταν που αντιστοιχούσε στόν «ναυπηγόν» και καμμιά σχέση δεν βρίσκω εγώ να υπάρχει στήν σύγχρονη αποδοχή τών –καταχρηστικών, κατ’ εμέ– νεοελληνικών όρων …»Επιστήμη τού Δικαίου», ή «Οικονομική …Επιστήμη», «Εμπορικές …Επιστήμες», «…επιστήμων …Φιλόλογος», και λοιπά. ΟΧΙ, λοιπόν: ΔΕΝ είναι Επιστήμη «κάθε συνεκτικό σώμα γνώσεων και μεθόδων». Και, μάλιστα, ο ορισμός σας πάσχει σοβαρά: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ (για λόγους που δεν έχω τόν χρόνον και τήν όρεξη να σάς εξηγήσω, συγχωρέστε με αλλά μπορείτε να βρείτε και μόνος σας τό γιατί) ορισμός. Και η «Λογιστική» δεν είναι «συνεκτικό σώμα γνώσεων και μεθόδων»; Επιστήμη όμως ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. Τό ίδιο και περισσότερο θα έλεγε κάποιος άλλος πως ισχύει και για τήν …Αστρολογία!… Τί θα πει «συνεκτικότητα» και τί θα πει «γνώσεων» και τι θα πει «μεθόδων»; Αυτά δεν είναι καλώς ωρισμένοι όροι και δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν σ’ έναν ορισμό. Συμβαίνει, δηλαδή, κάτι παρεμφερές με ό,τι μάθατε στό Γυμνάσιο για τά περί «ορισμού» τής μαθηματικής έννοιας «Σύνολο». Άλλο πράγμα να …λεξικολογούμε και εντελώς άλλο πράγμα να Επιστημολογούμε, φίλτατε: τό «παιχνίδι» τής Επιστημολογίας έχει πολύ αυστηρούς (ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥΣ, κι όχι αμπελοφιλοσοφικούς) κανόνες που πρέπει να τούς γνωρίζετε για να τό παίξετε.Κατά τά άλλα, δεν γνωρίζω για ‘σάς με τήν ορμή τής ατίθασης νειότης σας, αλλά επίσης σφάλλετε που νομίζετε πως οι Φυσικοί γενικώς «έχουν καβαλήσει ένα πολύ μακρύ καλάμι, … κλπ». Ίσως αυτό να συμβαίνει στούς δικούς σας κύκλους, στίς παρέες με τούς συναδέλφους σας, σε πράγματα που βρίσκετε σκόρπια και διαβάζετε στό διαδίκτυο, κλπ. Δεν ξέρω πως έχετε αποκομίσει αυτήν τήν ιδέα και γενικεύετε αυτήν σας τήν εδραιωμένην πεποίθηση έτσι αβασάνιστα, αλλά κάποιους λόγους ασφαλώς έχετε για να τό υποστηρίζετε, πλην όμως έχετε λάθος. Εάν τό ψάξετε λιγάκι περισσότερο θα μέ δικαιώσετε. Αλλά και η τελευταία σας παράγραφος, μολονότι φοβούμαι πως δεν τήν κατενόησα πλήρως, δεν μέ βρίσκει σύμφωνη. Πάντως, μού αρέσει που έχετε τέτοιες ανησυχίες και τά «ψάχνετε» τά πράγματα. Και στενοχωριέμαι που κι εσείς μέσα στήν αθωότητα τού νεανικού σας ενθουσιασμού γίνατε ακούσιος μάρτυς τής Πανεπιστημιακής ΑΘΛΙΟΤΗΤΟΣ τόσον ενωρίς και η απογοήτευσή σας σάς γέννησε τέτοιες ηλίθιες και άφρονες σκέψεις. Βοηθήστε, λοιπόν, όσο μπορείτε ΤΩΡΑ από τήν θέση που βρίσκεστε και με τήν πείρα που έχετε αποκτήσει για να ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ και να εκλείψει ΑΠΑΞ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ αυτή η κακοδαιμονία στήν νεοελληνικήν εκπαίδευση. Σάς καληνυχτίζω με συναδελφικήν αγάπη, φίλτατε, και ελπίζω να μην είναι μακρύς και κακοτράχαλος ο δρόμος που θα κάνετε μέχρι να αντιληφθείτε τήν αληθινή σημασία τών λέξεων «επιτυχία» και «αποτυχία» (αφού, όπως διαφαίνεται από τά υπόλοιπα σχόλιά σας, έχετε να τόν διανύσετε).

    @ 113: — «Λάμπρο», σέ κατανοώ ΑΠΟΛΥΤΩΣ και ΣΥΜΦΩΝΩ μαζί σου. Συμμερίζομαι και τόν συναισθηματικό σου αναβρασμό. Πολλοί οικογενειακοί μας φίλοι εδώ στήν Γαλλία (αλλά και στήν Ιταλία) ΔΕΝ στέλνουν πλέον τά παιδιά τους στό σχολείο: ΟΥΤΕ «Δημόσιο», ΟΥΤΕ «Ιδιωτικό». Αναλαμβάνουν ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ τήν εγκύκλια μόρφωση τών τέκνων τους, ΟΧΙ κατ’ ιδίαν αλλά σε ομάδες συνομηλίκων παιδιών από φιλικές οικογένειες που «διδάσκονται» ό,τι θα μάθαιναν στά σχολεία επί σχεδόν (πρακτικά) 24ώρου βάσεως και υπό όλες τίς πιθανές και απίθανες περιστάσεις που καθιστούν τήν μεταφορά πληροφοριών από τούς πρεσβυτέρους στούς νεωτέρους και τήν ανάπτυξη τής ατομικής κριτικής ικανότητος τού καθενός από τά παιδιά προσφορότερη αλλά και με τρόπους ικανούς να διευκολύνουν και τήν κοινωνικοποίηση τών παιδιών φέρνοντάς τα σε συνεχήν επαφή με άτομα διαφορετικών ηλικιών, κοινωνικών τάξεων, μορφωτικού επιπέδου, κλπ. Και, βεβαίως, οι φίλοι μας ως γονείς και ως θείοι ή παππούδες δεν επιδιώκουν τίποτε λιγώτερο από τήν προσαρμογή τών εύπλαστων υπό διαμόρφωση προσωπικοτήτων τών παιδιών στόν σκληρόν και παράλογον αυτόν κόσμο που ζούμε και στόν οποίον κι αυτά θα συνεχίσουνε να ζούνε μέχρι τά ίδια ή τά παιδιά τους να τού αλλάξουνε τά φώτα και να τόν κάνουνε όπως θά ‘πρεπε να είναι: πραγματικά φωτεινός και δίκαιος και ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΣ. Τά παιδιά τους, τελικά, οι φίλοι μας θα τά μάθουνε όλα όσα χρειάζεται να ξέρουν για να στέκονται μόνα τους στά πόδια τους, ΟΧΙ επειδή κάποιοι «άλλοι» απεφάσισαν τό «τί» και τό «πώς» και τό «πότε» και τό «πού» θα τά «διδαχθούν» αυτά, αλλά επειδή πρωταρχικό μέλημα τών μεγαλυτέρων είναι η ευτυχία τους και η αβίαστη ψυχοσωματική και διανοητική τους ωρίμανση πέρα από τίς φόρμες ή τίς νόρμες τών …»επαγγελματιών» …»δασκάλων» (είτε εκείνων που καλοπληρώνονται στά «Πρακτορεία» τών …Κατηχητών τής βδελυρής ελίτ, είτε εκείνων που κακοπληρώνονται στά «Δημόσια» …Αφοδευτήρια της αφασικής κρατικής προπαγάνδας). Φυσικά, σε αυτά τά τυχερά παιδιά δεν έχουν κανένα νόημα ευχές τού τύπου «Καλή …επιτυχία» στίς …εξετάσεις, κι ούτε τό προσδοκώμενο είναι τό …»άριστα» από τόν δίκαιον …βαθμολογητή. Και, βέβαια, αυτά τά παιδιά θα αποφασίσουν από μόνα τους για τό ΕΥΕΛΙΚΤΟ ανοικτό μέλλον τους. Μακάρι να μπορούσε κάποτε να εφαρμοσθή και στήν Ελλάδα κάτι τέτοιο… Σφίγγεται η ψυχή μου όταν βλέπω σε ποιούς εμπιστεύονται τά παιδιά τους οι νεοέλληνες! Αλλά, τέτοια είναι η παγκοσμιοποιημένη χωριάτικη επαρχία που ονομάζεται «Ελληνική …Δημοκρατία» και έχει νομιμοποιηθή στίς …Εκλογές από τά κοπάδια τών κομματικών οπαδών να πιστοποιεί με μουντζουρωμένες μπλέ στρογγυλές σφραγίδες τήν ικανότητα ή τήν ανικανότητα τών νεοσσών της. Η Ελλάδα εδώ και πολλούς πολλούς αιώνες έδωσε τίς εξετάσεις της στόν ίδιον τόν Δημιουργό τού Σύμπαντος και …ΑΠΕΤΥΧΕ. Κρίμα…!!!

  142. @ 139 : — Άντε ρε «Κιντ», παληόπαιδο, μάς έκανες να λυθούμε στά γέλια. Εγώ δεν τό ‘ξερα αυτό τό χαριτωμένο και πολύ πετυχημένο καλαμπούρι σου (που τό ‘πες ΤΕΛΕΙΑ!) και ξεράθηκα. Τό ‘πα και στόν Ματτιέ που σηκώθηκε για πιπί όταν πήγαινα να κλείσω τόν κομπιούτορα και λυθήκαμε, σού λέω… Ξανάνοιξα τόν κομπιούτορα μόνο και μόνο για να στό πω αυτό. Τελικά, είσαι καλό παιδί κατά βάθος και δεν σού φαίνεται. Άντε, βρε, ΨΩΜΙ ΚΙ ΑΛΑΤΙ να μοιραστούμε επιτέλους και να ξεχαστούνε τά παληά! Καληνύχτα!

  143. Οταν οι άλλοι πάνε για ύπνο, εγώ ξυπνάω…

    #138

    Μήπως πρώτα πρέπει να καθορίσουμε ΤΙ θα διδάσκουν. Γιατί αν αυτό που διδάσκουν κάνει κακό, καλύτερα να μην το κάνουν πιο εντατικά..

    # 132, 134

    Οταν πετύχεις σε όλα έχεις αποτύχει γιατί δεν έχεις πια στόχους να πετύχεις.

    Οσον αφορά τα θέματα και τις διαφωνίες που αναπτύσσονται εδώ μέσα δεν έχω να καταθέσω άποψη καθ’ ότι δεν βρήκα ακόμη (και δεν γνώρισα κανέναν που να βρήκε) τον τέλειο οδηγό για την ζωή.
    Εχω όμως να κάνω μια παρατήρηση.

    Οι σχολιάζοντες χωρίζονται σε δυο μεγάλα στρατόπεδα, αυτών που περιγράφουν τις εμπειρίες τους από την ζωή και αυτών που αναφέρονται στις καλοδιατηρημένες εδώ και καιρό γνώσεις τους.
    Περί ορέξεως-φυσικά- ουδείς λόγος αλλά προσωπικά προτιμώ τα φρέσκα φασολάκια από φασιανό κονσέρβα.

  144. Γς said

    Το πιπί, ο Ματτιέ κι ο ορντινατέρ.

    Α, και το αλάτι.

  145. Γς said

    143:
    >Οταν οι άλλοι πάνε για ύπνο, εγώ ξυπνάω…

    Κι εγώ…

  146. Και μια που αναφέρθηκε η φράση «εν οίδα, ουδέν οίδα» έχω την αίσθηση πως το νόημά της είναι διαφορετικό από αυτό που διδάσκεται στο σχολείο δηλαδή τα όσα ξέρω είναι τόσο λίγα, σαν σταγόνα στον ωκεανό που είναι σαν να μη ξέρω τίποτε.
    Μια τέτοια κοινοτυπία δεν νομίζω πως θα παρέμενε στην επικαιρότητα για αιώνες.
    Κατά την άποψή μου το νόημα είναι πως το μόνο που ξέρω είναι πως είναι αδύνατο να φτάσω στην ( απόλυτη) γνώση για το οτιδήποτε. Πέρα από θεολογικές και φιλοσοφικές προεκτάσεις,, η πιο απλή ένδειξη γι αυτό είναι η αδυναμία της τέλειας μέτρησης μια και δεν τελειώνουν οι υποδιαιρέσεις.

  147. Γς said

    Δεν πας να ρίξεις λίγο ύπνο ακόμα,,,

  148. Μπα, έχω φουντούκι, με το ζόρι πιάνω το τρίωρο-τετράωρο
    Από βδομάδα, ιατρού επιτρέποντος, θα…μεταδημοτεύσω κι ελπίζω να βελτιωθεί η κατάσταση με τα μπάνια.

  149. Γς said

    Α, εδώ είσαι ακόμα;
    Και νόμισα ότι έχεις πέσει σε βαθύ διαλογισμό.

    Γόνατο; τι έπαθες

  150. Ο μηνίσκος τάπαιξε, την έχασα τη μεταγραφή αυτή την περίοδο. Σε κάνα μήνα, αν δεν θρέψει είπε ο γιατρός, θα επέμβει. Μέχρι τότε δέσιμο και μπάνια

  151. Δεν διαλογίζομαι ακόμα, απλά ρίχνω καμιά ματιά στις αθλητικές και παραλογίζομαι. Μετά ξαπλώνω και αναλύω τα δεδομένα ! (όπως άλλοι με τα εκλογικά αποτελέσματα)

  152. Γς said

    Περαστικά σου Τζι.
    Ετσι έκανα κι εγώ παλιά με τα ποδοσφαιρικά, αλλά και με τα εκλογικά.

  153. Γς said

    142:

    >Άντε, βρε, ΨΩΜΙ ΚΙ ΑΛΑΤΙ

    Απ ένα Μανιάτη;

  154. spiral architect said

    @150: Άσε τον να περάσει. Αν συνεχίσει τις ενοχλήσεις πήγαινε για αρθροσκόπηση-καθαρισμό του θύλακα.
    Περισσότερες πληροφορίες εδώ.
    (και τότε θα δεις πόσα απίδια βάζει ο σάκος) 👿

  155. spiral architect said

    @141: Strata Stratoula, είστε πολύ αυστηρή στην κρίση σας, θαρρώ. Ε, δεν είναι όλοι οι μαθηματικοί ή οι φυσικοί Οϊλερ ή Χόκινγκ αντίστοιχα και οι φιλόλογοι Παπανούτσοι και Βαρναλήδες. Κάποιοι είναι εντεταλμένοι να κάνουν τη δουλειά (για μερικούς: βρομοδουλειά) της εκμάθησης και κατάρτισης των παιδιών, τη δουλειά του δάσκαλου. Ούτε όλοι οι μηχανικοί που αποφοιτούν απ’ το ΕΜΠ, το ΑΠΘ, την Πάτρα ή το TU Delft είναι ίσα και όμοιοι έστω και αν αποφοίτησαν με άριστα. Άλλοι ανακατεύουν χαρτιά, βλέπουν εξελόφυλλα και βάζουν υπογραφές και άλλους τους τρώει το εργοτάξιο και η λασπουριά κινδυνεύοντας από πτώσεις, ή ιονισμούς προσπαθώντας να κάνουν τις κατασκευές τους να δουλέψουν στην πράξη κι όχι στα χαρτιά.
    Τι να κάνουμε, δεν είναι όλα τα δάχτυλα του χεριού ίδια, άλλα αν σου λείψει τουλάχιστον ένα, το χεράκι μας δεν δουλεύει καλά, ειδικά αν αυτό είναι ο αντίχειρας … 😐

  156. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    139.>>Ο Στατιστικολόγος φωνάζει: “Το πετύχαμε!”
    και παίρνει μια τούμπα από την κουτουλιά που του δίνει το ζαρκάδι στον κ@λο ! Καλημέρα.

  157. # 154

    Ευχαριστώ σπάϊραλ, το ξέρω αλλά είναι μεγάλο παράπονο μια ζωή να πληρώνεις κρατήσεις και στην ουσία να μην έχεις δωρεάν περίθαλψη όταν βγαίνεις στην σύνταξη.

    Ο περί ου ο λόγος ιατρός αδυνατεί ν κατανοήσει πως από το ρέπω παράγεται η ροπή, απο τήν ροπή, το ισορροπώ π.χ και ό,τι παράγεται από το ισορροπώ π.χ. ισορροπία δεν χρησιμοποιεί πλέον το θέμα ρεπ-.
    Από το λέγω>>λόγος>>σταχυολογώ..σταχυολόγηση
    Ε, αυτός θέλει από το ορθοποδώ να βγαίνει το ορθοπεδικός πρωθύστερα.
    Μου θυμίζει τους παλιούς καθηγητές που έκαναν τουρνέ στα δωμάτια ασθενών ακολουθούμενοι από τα φοιτητούδια και εξέταζαν τους ασθενείς με ύφος Πάπα
    – Εσύ με το σπασμένο πόδι να σταματήσεις να πίνεις για να μη σπας τα πόδια σου από το μεθύσι
    – Μα δεν πίνω γιατρέ μου !
    – Ποτέ ;
    – Ε ένα ποτηράκι στις γιορτές, το πίνω
    – Τι σας έλεγα, γύρισε θριαμβευτικά ο καθηγητής στα γιατρουδάκια.

  158. Νέο Kid Στο Block said

    142. Στρατούλα, να το μοιραστούμε ευχαρίστως! Αλλά ψωμί κι αλάτι ρε σύ; Xάθηκε το ψωμί και πατέ;(μ’αρέσειιι το άτιμο, αλλά είναι παχυντικό και πανάκριβο και τα ριάλια ριάλια τζαι πούντα!) ή έστω ψωμί κι ελιά; 🙂

  159. spiral architect said

    @156: Ναι, αλλά χωρίς τον ορθοπæδικό δεν κάνεις ζάφτι το γόνατό σου, γι’ αυτό να προσέχεις τα λόγια σου. 😀
    (για τα ασφαλιστικά … χέστα)

  160. Γς said

    158:

    >ή έστω ψωμί κι ελιά;

    Τα συνήθιζε κάτι τέτοια ο γείτονάς μου ο κυρ Γιώργος

  161. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    138 – Και πότε θα ζήσουν τα παιδιά; μήπως να άλλαζε ο τρόπος διδασκαλίας, και να περιοριζόταν ακόμα περισσότερο ο χρόνος των μαθημάτων; Ένα οποιοδήποτε τρίχρονο παιδί, αποδεδειγμένα έχει την ικανότητα να μιλάει τρείς γλώσσες, αν έχει δίγλωσσους γονείς και ντατά με τρίτη γλώσσα, δέν είναι τουλάχιστον περίεργο, οτι χρειάζεται 16+ χρόνια μέχρι να βγάλει το πανεπιστήμιο; Είναι τόσο δύσκολα τα μαθήματα, είναι τόσο μεγάλος ο όγκος των πληροφοριών, ή μήπως είναι λάθος ο τρόπος διδαχής τους;

    139 – Πολύ καλό.! Συμπάθαμε ρε Κίντ, αλλα ασχολούμε με αυτό το θέμα σχεδόν 30 χρόνια, και με ενόχλησε αυτο το «αφού είσαι τόσο ξύπνιος και γνωρίζειςπολύ περισσότερα απ΄όσα μπορώ να φανταστώ» ενώ εγώ μίλησα μόνο γι΄αυτό το θέμα, και όχι για όλα που μπορείς να φανταστείς. Ήταν ειρωνική η διατύπωσή σου, και απάντησα (λάθος μου) με τον ίδιο τρόπο, όμως, δεν νομίζω οτι έχω πουλήσει ποτέ εξυπνάδα όσο καιρό σχολιάζω εδώ. Θα μείνω στην φράση που έγραψες στο 96, «μόνο που υπάρχουν πολλά άλλα ρολόγια που σταματάνε, όταν ας πούμε πίνουμε καφέ, ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΔΙΝΟΥΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ» ακριβώς αυτό, δέν τους δίνουμε σημασία, μόνο που όταν ένα ρολόϊ σταματήσει το κουρδίζουμε, κι αν δουλέψει το κρατάμε, αν όχι το πετάμε στα σκουπίδια και παίρνουμε άλλο, με τα παιδιά είναι λιγάκι διαφορετικά τα πράγματα, μπορούν λές αυτοί οι γονείς (βάλε στην θέση τους, όλους τους γονείς) να πάρουν άλλο παιδί; Δεν θα έπρεπε κάποια στιγμή να δώσουμε σημασία στο σπαρακτικό κλάμα των μωρών και των παιδιών απο την καταπίεση που υφίστανται; Δεν θα έπρεπε να αφουγκραστούμε το βουβό κλάμα των εφήβων (οι μεγάλοι είναι ντροπή να κλαίνε) να αντιληφθούμε την οργή τους, για την καταπίεση και την αδιαφορία που αντιμετωπίζουν, και τις ενοχές που τους δημιουργεί, μιάς και στρέφεται ενάντια στους γονείς τους, και ώς γνωστόν, όλοι οι γονείς αγαπούν τα παιδιά τους, και θυσιάζονται γι΄αυτά, με συνέπεια να εκτονώνεται στην κοινωνία, αλλα επειδή οι γονείς και η κοινωνία, όσα παιδιά το κάνουν αυτό τα θεωρούν ΚΑΚΑ, τα καλά στρέφονται εναντίον του εαυτού τους, με τις συνέπειες να φτάνουν κάποιες φορές στα άκρα με την αυτοκτονία; Τί λένε όλοι; ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙΣ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΘΥΣΙΕΣ, ίσως, τι θυσίες όμως; αξίζει να θυσιάσεις τις αισθήσεις και τα συναισθήματα για την επιτυχία; Τί είναι η επιτυχία όταν φτάσεις σ΄αυτήν; κενό γράμμα, οι αισθήσεις και τα συναισθήματα όμως, ΕΙΝΑΙ Η ΙΔΙΑ Η ΖΩΗ. Καλημέρα.

    141 – Αγαπητή Στρατούλα συμφωνώ μαζί σου, μόνο στο τέλος διαφωνώ, το αντίθετο συνέβει, ο δημιουργός του σύμπαντος έδωσε εξετάσεις με το ανθρώπινο είδος, και απέτυχε παταγωδώς, ούτε για κουλουράς απ΄έξω απο το πανεπιστήμιο δέν κάνει.!

  162. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    141 – Και για του λόγου το αληθές.

  163. όσον αφορά τους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας τουλάχιστον, σαν αντίθετο του κοινόχρηστος, έχω ζήσει πολλές φορές τον όρο καταχρηστικός

  164. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Λὀγῳ συνεδρίου δὲν παρακολούθησα χθὲς τὸ ἱστολόγιο καὶ ἔχασα ἕνα ἐνδιαφέρον θέμα. Θεωρῶ ὅμως αὐστηρὸ τὸ χαρακτηρισμὸ «γκἀφα». Δὲ σημαίνει ὅτι ἐπειδὴ σήμερα ἡ λέξη ἔχει ἀλλάξη τὴ σημασία της, ὅτι οἱ νέοι δὲν πρέπει νὰ γνωρίζουν καὶ τὴν παιλαιότερη, Δεύτερον ἡ σημασία τῆς λέξης βγαίνει ἀπὸ τὰ συμφραζόμενα, κάτι ποὺ οἱ χειριστὲς τοῦ λόγου ὀφείλουν νὰ μποροῦν νὰ κάνουν. Νὰ πῶ τὴν ἀλήθεια οὔτε ἐγὼ ἤξερα ὅτι ἡ λέξη εἶχε κάποτε αὐτὴ τὴν ἔννοια καὶ χαίρομαι ποὺ τὸ ἔμαθα, ἀλλὰ νομίζω ὅτι μὲ τὴ μία ἀνάγνωση ποὺ ἔκανα δὲν ἔχασα τίποτα ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἤθελε νὰ πῶ ὁ ποιητής. Μήπως εἶσαι ὑπὲρ τὸ δέον λεπτολόγος; 🙂

  165. Γς said

    Η Μαρία Ρεζάν σε μια παλιά εκπομπή της Ελενας Ακρίτα, στο κανάλι της Βουλής, τώρα [λέμε … τώτα]:

    -Στην Ελευθερία [την εφημερίδα] μεγάλωσα,
    στην Ελευθερία ανδρώθηκα.[!]

  166. Γς said

    >[λέμε … τώρα]

    [Ετσι, Χωρίς Ππρόγραμμα]

  167. sarant said

    164: Η γκάφα (κατ’ εμέ) έγκειται στο ότι μπήκε άσκηση γι’ αυτή τη λέξη, ενώ έχει πρόβλημα. Διότι τώρα θα δεχτούν σαν σωστή απάντηση και το «ιδιωτικός» που λέει ο Μπαμπινιώτης και που είναι λάθος. Να την απέφευγαν, να έβαζαν άσκηση με κάποια άλλη λέξη.

  168. Y. Georgiadou said

    @129
    «»τα καθαυτό δοκίμια του Παπαγιώργη δεν τα έχω διαβάσει»

    Η σειρα δοκιμιων «φαιδρη θεωρια για το κακο» του Παπαγιωργη στην Κοκκινη Αλεπου (Μισανθρωπιας Προλεγομενα) ειναι εξαιρετικη. Και θα πηγαινε γαντι ενα απο αυτα τα δοκιμια για εξεταστες που θελουν να βαλουν την ανθρωπια στο στοχαστρο. Για τις μεταφρασεις του Παπαγιωργη δεν εχω γνωμη, δεν εχω διαβασει καμμια.

    θα ηταν πολυ ωραια να ειχαμε τον Παπαγιωργη σαν θεμα, οταν ερθει ο καταλληλος καιρος. Εγω τον ανακαλυψα πολυ αργα και ανεβηκα στα συννεφα (το αντιθετο απο το επεσα απο τα συννεφα).

  169. sarant said

    Ανέβηκα στα σύννεφα -καλό!

  170. Nihil said

    Εμένα πάλι το κείμενο μου κέντρισε το ενδιαφέρον – και δεν έχω κλείσει ούτε τα 40… Χιλιοειπωμένα πράγματα, κοινοτοπίες, ή αερολογίες… αποτελούν, κατ’ εμέ, αιτιάσεις που δε θα τις συμμεριστώ. Θεωρώ πως τόσο μέσα από τη βιομηχανοποιημένη υποκουλτούρα της σημερινής τηλεόρασης όσο και από την καθημερινή χρήση του διαδικτύου, σε έναν βαθμό, το σημερινό άτομο απο-ηθικοποείται… Φρικαλέες, ειδεχθείς πράξεις τις προσπερνάμε, λες και είναι το πιο φυσικό πράγμα που συμβαίνει… Δεκάδες μετανάστες πνίγονται, ανάμεσά τους και παιδιά, έφηβοι βιάζονται λ.χ. στην Ινδία και αποτελούν γεγονότα, τα οποία δε φαίνεται να συγκινούν…

    Θα ήθελα να σταθώ, μάλιστα, στις τελευταίες σειρές του δοκιμίου του Παναγιωτόπουλου, περί «μεγάλων» ανδρών, οι οποίοι όμως κάθε άλλο παρά μεγάλοι άνθρωποι υπήρξαν. Μέσα από αυτές θυμήθηκα το εξαίρετο βιβλίο του Κυράκου Σιμόπουλου » Ο μύθος των «μεγάλων» της Ιστορίας». Ας μην αγγίξουμε όμως τα «ιερά και τα όσια», με οποία γαλουχηθήκαμε, δεν είναι της παρούσης στιγμής…

  171. sarant said

    Καλωσήρθατε, ευχαριστώ για το σχόλιο!

  172. Nihil said

    Εγώ σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία!

  173. Νέο Kid Στο Block said

    Γλωσσικών «γκαφών» ή μεζεδακίων συνέχεια σήμερα ,αλλά στα…Μαθηματικά. 🙂
    Aυτά είναι τα θέματα στα Μαθηματικά και Στατιστική (λές και η Στατιστική δεν είναι κανονικά μαθηματικά…) Γενικής Παιδείας:
    file:///C:/Documents%20and%20Settings/turbox/My%20Documents/Downloads/them_mat_gen_c_hmer.pdf
    Mύλος 1ος: Θέμα Α4. α) Αν για συνάρτηση f…. , και η παράγωγός της f’ διατηρεί πρόσημο…
    Πού έγινε ο μύλος; (Θα ήταν ωραίο κουίζ). Στον εγκλιτικό τονισμό της λέξης «παράγωγός» . Aπ’ότι διάβασα σε φορουμ (όπως το έγκριτο mathematica.gr) πολλοί μαθητές το ερμήνευσαν σαν «παράγωγος της f’ » που σημαίνει η f» , ενώ βεβαίως το σωστό (εξού και ο διπλός τόνος) είναι η «παράγωγός της (ήτοι η) f’ » Τρέχα γυρευόπουλος τι να πρωτοσχολιάσεις. Tη γλωσσική άγνοια των μαθητών ή την κουτοπονηριά της εκφώνησης;
    Μεζεδάκι 2ο: Θέμα Γ2 Δ. «Να βρείτε τις πιθανότητες … η μπάλα που επιλέγεται τυχαία να είναι ούτε κόκκινη ούτε άσπρη»
    Aμα αυτά είναι Ελληνικά (χωρίς το «μην» δηλαδή πριν το «είναι») εγώ είμαι ο Φυσικός (δηλαδή ο Μαραντόνα)

    Α, και μιας και είπα Φυσικός, ξέρει κάποιος γιατί η Φυσική της Γενικής παιδείας αφορά μόνο τον Ράδερφορντ και τον Μαξ Πλανκ του μέλλοντος ; Oρίστε τα θέματα: (αμα αυτή είναι Γενική Φυσική , εγώ είμαι ο Μέσσι)
    file:///C:/Documents%20and%20Settings/turbox/My%20Documents/Downloads/them_fis_gen_hmer_esp_no_1405.pdf

  174. Νέο Kid Στο Block said

    Συγγνώμη για τα μάπα λικνα. Ορθή επανάληψη.
    http://www.slideshare.net/fullscreen/sokki7/them-mat-genchmerno1405/1

  175. Chris said

    173
    Δεν νομίζω ότι υπάρχει θέμα κουτοπονηριάς, ενώ δεν ξέρω αν μπορούμε να πούμε και για γλωσσική άγνοια των μαθητών, πριν την διόρθωση των γραπτών, όπου θα μάθουμε πόσοι πολλοί ήταν αυτοί οι πολλοί μαθητές.

  176. Νέο Kid Στο Block said

    175. Σίγουρα, για το πόσοι πολλοί δεν ξέρω, απλώς είδα αρκετά να γράφονται, άρα κάποιο θέμα υπήρξε.
    Όσο για την κουτοπονηριά διαφωνώ. Μπορεί να μην είναι κουτοπονηριά ηθελημένη μεν, αλλά -παει στην ευχή!- Μαθηματικά είναι. Η σαφήνεια και η καθαρότητα στη διατύπωση είναι μισή αρχοντιά! Aς έγραφαν «η παράγωγος της f » σκέτο, ας έγραφαν περιφραστικά και ανοικονόμητα «η παράγωγος της συνάρτησης, δηλαδή η f’ » ,αλλά όπως το έγραψαν μπαίνει ένα θεματάκι. Στο φινάλε μπορεί ένας τόνος που κάνει όλη κι όλη τη ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ διαφορά να είναι και τυπογραφικό λάθος βρε αδερφέ.

  177. nestanaios said

    143.

    Η αξιολόγηση των διδασκόντων πρέπει να γίνεται μόνο από του διδασκομένους. Από τους γονιούς, ἄν τα παιδιά είναι μικρά και από τους ίδιους τους μαθητές ἄν πρόκειται για ενηλίκους. Ο κακός, μη αποδοτικός δάσκαλος, καθηγητής πρέπει να απομακρύνεται από τις αίθουσες διδασκαλίας. Αλλά δυστυχώς αυτό το πράγμα δεν γίνεται στα γνωστά ελληνικά “δημόσια” σχολεία.

  178. sarant said

    176: Κιντ, δίκιο έχεις και στα δύο. Είναι πιο απλή η εντελώς αναμφίσημη διατύπωση: «η παράγωγός της, η f’ «

  179. Chris said

    178 Νομίζω το απλούστερο και σε μαθηματικό στυλ είναι να παραληφθεί το «η παράγωγός της».

  180. Chris said

    Βλέποντας δύο θεματάκια παρακάτω το Α4γ παίζει να είναι λάθως διατυπωμένο 🙂

  181. Νέο Kid Στο Block said

    180. Λάθος επί της ουσίας είναι σίγουρα. Αλλά αυτό δεν ζητάει η απάντηση (Σωστό-Λάθος);
    Πού εντοπίζεις το λάθος στη δατύπωση; Ότι λέει «των παρατηρήσεων» και όχι «του δείγματος» ;

  182. Νέο Kid Στο Block said

    Chris, πέρα από την αμφισημία του αν εννοεί την πρώτη ή την δεύτερη παράγωγο, εγώ βλέπω κι άλλο σοβαρό θέμα ουσίας (που αλλάζει δηλαδή ενδεχομένως την απάντηση Σωστό ή Λάθος) στο Α4.α. που προκύπτει από γλωσσική «ανεπάρκεια».
    Eκείνο το «διατηρεί πρόσημο ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ του x0» τι σημαίνει; Στα ανοικτά διαστήματα (a,x0) (x0,β) ,δηλαδή σε όλο το διάστημα (α,β) ή ΤΟΠΙΚΑ; (σε μια πιθανώς μικρή περιοχή «κοντά» στο x0 Δεν είναι το ίδιο. Συγγνώμη ,αλλά αυτά δεν είναι σωστά Μαθηματικά γλωσσικώς! Εκατέρωθεν χωρίς να διευκρινίζει αν είναι ΚΑΙ εντός του α-β είναι ο μάντης Κάλχας.
    Tαπεινή μου γνώμη πάντα.

  183. Λ said

    Έχουμε και εμείς φίλους στην Αγγλία που επέλεξαν να διδάξουν τα παιδιά τους στο σπίτι και πέτυχε. Αλλά απ’ ότι γνωρίζω έχουν στήριξη και καθοδήγηση από το κράτος, καθώς και έλεγχο. Ένας τρόπος στήριξης πχ είναι η δωρεάν πρόσβαση σε θέατρα και μουσεία και στις περιοδικές εκθέσεις. Άμα σκεφτώ τι τράβηξα εγώ στα δημόσια σχολεία και τι ξύλο έφαγα με τη ρήγα κάθετα στην αριστερή παλάμη, επειδή ήμουν αριστερόχειρας, είναι πολύ τυχερά τα παιδιά που μορφώνονται στο σπίτι.

  184. Γς said

    Εχουμε συνηθίσει πια να αντιμετωπίζουμε τέτοιες αμφισημίες μεταξύ τής γενικής τού οριστικού άρθρου και της αντωνυμίας. Τόσο εμείς που μεγαλώσαμε με πολυτονικό, όσο και οι νεώτεροι.

    Πάντα υπάρχει βέβαια ένα ρίσκο [κυρίως οταν είναι στημένη πατάτα], αλλά η κρίση μας σχεδόν πάντα κάνει τη σωστή επιλογή.
    Μην είμαστε υπερβολικοί [μόνο και μόνο για να … υπερβάλουμε!].

  185. Λ said

    Στράτα, τη λογοθεραπεία τη δέχεστε σαν επιστήμη; στο κάτω της γραφής οι λογοθεραπευτές ξέρουν στα ακροδάχτυλά τους το μηχανισμό άρθρωσης και διάφορες άλλες λειτουργίες του σώματος, περιλαμβανομένου και του εγκεφάλου και η δουλειά τους έχει «απτά» αποτελέσματα.

  186. Νέο Kid Στο Block said

    184. Σχόλιο εξεταζόμενου (δεν χρειάζονται τα στοιχεία του) :
    «Είμαι μαθητής της θετικής κατεύθυνσης και έδωσα και εγώ σήμερα..Σκεπτόμενος και εγώ με τη λογική ότι το Α4 α. εννοούσε τη δεύτερη παράγωγο σκέφτηκα εκείνη την ώρα το μοναδιαίο κύκλο (μόνο το από πάνω κομμάτι) που είναι κοίλη συνάρτηση με ρίζα στην πρώτη παράγωγο, ο οποίος παρουσιάζει ακρότατο, και έβαλα λάθος. Όλα, όμως, τα φροντιστήρια γράφουν σωστό στις απαντήσεις που δημοσίευσαν..»

    Το παιδί αυτό,αγαπητέ Γς, με τον τρόπο σκέψης του δείχνει πως κατέχει Μαθηματικά ,μιας και επεχείρησε μια «πρωτότυπη» προσέγγιση . Δεν διδάσκονται στην Ανάλυση Λυκείου κριτήρια ακροτάτων με χρήση δεύτερης παραγώγου. (εντάξει, αυτό θα έπρεπε ίσως να τον πονηρέψει,αλλά δεν είναι τα Μαθηματικά και δη οι Πανελλήνιες «Ηρακλής Πουαρώ»! Αυτό λέω!
    Μόνο που το σχόλιό του αυτό δεν θα το δει ο βαθμολογητής,καθώς δεν προβλέπεται αιτολόγηση(άλλο έγκλημα αυτό!) του Σωστό-Λάθος και θα χάσει 2 μοναδούλες .Μοναδούλες που μπορεί να τις έχει πάρει κάποιος που απάντησε Σ παίζοντας προ-πο.
    Ας του πούμε λοιπόν πως «υπερβάλλει» που έχασε τις 2 μονάδες, ή -ακόμη πιο εύκολο- ας τον χαρακτηρίσουμε αγράμματο που του ξέφυγε ο διπλός τόνος.

  187. Τώρα να επαναλάβω την προ 20ετίας διαπίστωσή μου πως στην Ελλάδα η παιδεία είναι νεκρή ;
    Πως κάνουνε 12 χρόνια θρησκευτικά και δεν μαθαίνουνε πότε πρέπει να κάνουν τον σταυρό τους στην εκκλησία ;
    Πως στα τεχνικά λύκεια δεν μαθαίνουν την απλή μέθοδο των τριών στις κομμώτριες αλλά βασικές έννοιες παραγώγων και ολοκληρωμάτων που προφανώς θα τις βοηθήσουν να μην κάψουν τα μαλλιά της πελάτισσας όταν θα ανακατεύουν τα μαντζούνια ;
    Πως στα γενικά λύκεια…βαριέμαι να γράψω.

    Πολύ πιο σπουδαία οργάνωση το μουντιάλ από τις πανελλήνιες εξετάσεις…

  188. Πέπε said

    Μα όταν ξέρεις μαθηματικά (ρωτώ γιατί εγώ δεν ξέρω), δεν είναι προφανές ότι η f΄ είναι παράγωγος της f;

  189. Νέο Kid Στο Block said

    Πέπε, το θέμα είναι πως ο κείμενο έχει ως εξής: «η παράγωγός της f’ …» Αν κάποιος παραδιαβάσει τον εγκλιτικό τονισμό γίνεται «η παράγωγος της f’… » Στην πρώτη (του κειμένου ως έχει) περίπτωση, το «της» αναφέρεται δηλαδή στην παράγωγο της f , η οποία είναι η f’, και στην δεύτερη αναφέρεται στην παράγωγο της συνάρτησης f’ ,η οποία είναι η f».

  190. Γς said

    188:
    Πέπε, μεταξεταστεος στα href!

    186:

    Τι να πω;
    Αν είναι τόσο επιπόλαιος που επιλέγει την πλέον απίθανη σημασία απορρίπτοντας την πιθανότερη, που συνήθως είναι αυτή του συντάκτη του κειμένου, ε, τότε γαμώ το κέρατο του μέσα.

    [Τι; Ποιανού μέσα;]

  191. @ 173 ^ 176 : — «Κιντ»άκο μου (τώρα που φιλιώσαμε, μπορώ να σέ λέω έτσι, ν’ε-σ-πά;), ΕΧΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΚΗΑ να ενοχλείσαι με αυτές τίς διατυπώσεις: ΕΙΔΙΚΩΣ τά Μαθηματικά ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ άλλο μέσον παραγωγής τής σκέψης παρά ΜΟΝΟΝ τήν ΓΛΩΣΣΑ (αφού η ανθρώπινη εμπειρία μόνον αφαιρετικώς-πως γεννά τίς μαθηματικές «ιδέες»). Διερωτώμαι κι εγώ, λοιπόν, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, για τό πώς είναι δυνατόν στήν αφασική σημερινή (ψευδο)ελληνοφωνία να εκκολαφθούν νέοι Μαθηματικοί! Η γλώσσα, πρωτίστως στά Μαθηματικά (ίσως, δευτερευόντως στήν Φιλοσοφία και τριτευόντως στίς λοιπές βασικές ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ) δεν είναι απλούν όργανον εκφράσεως μιάς –έστω κι ενορατικής– συλλήψεως τής «πραγματικότητος» που αντανακλάται στήν ανθρώπινη συνείδηση αλλά ΚΑΤ’ ΕΞΟΧΗΝ ευριστικόν όργανον! Χωρίς γλώσσα ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΙ Μαθηματικά, ΔΕΝ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ τά Μαθηματικά, ΔΕΝ ΜΑΘΑΙΝΟΝΤΑΙ τά Μαθηματικά, δεν μπορούν να εξετασθή και να αξιολογηθή η κατανόησή τους: όσο πιό εξελιγμένον είναι τό γλωσσικόν όργανον, τόσο πιό πρόσφορη γίνεται η μαθηματική «σπουδή». Μολονότι έχει, από πάρα πολλά χρόνια, αποδειχθή ότι διαφορετικές περιοχές τού ανθρωπίνου εγκεφάλου δραστηριοποιούνται στίς γλωσσικές και τίς μαθηματικές νοητικές «διεργασίες», στήν περίπτωση τής μαθηματικής «ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ» απαιτείται ισοδυνάμως ΑΡΙΣΤΗ ανάπτυξη ΟΛΩΝ εκείνων τών εμπλεκομένων εγκεφαλικών περιοχών. Είναι, βέβαια, παράδοξον–σε πρώτη, όμως, προσέγγιση– τό γεγονός ότι μιά τέτοια «ΑΡΙΣΤΗ» ανάπτυξη τών γλωσσικών κέντρων τού εγκεφάλου δεν συνεπάγεται κατ’ αμφιμονοσήμαντον τρόπον τήν αδιατάρακτη φυσιολογία τους! Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον η μελέτη, λ.χ., τών διαταραχών τού λόγου (συνεπεία μιάς ωρισμένης εγκεφαλικής παθολογίας) οι οποίες αφήνουν εντελώς ανεπηρέαστες τίς λειτουργίες που σχετίζονται όχι μόνον με τήν μαθηματικήν «αντιληπτικότητα» αλλά και με τήν μαθηματικήν «ευριστικήν» παραγωγικότητα!!!
    Οι νευροφυσιολόγοι οι εξειδικευμένοι στά τών εγκεφαλικών λειτουργιών και οι –εξ ιατρών, βεβαίως– γνωσιακοί επιστήμονες (τούς …»ψυχολόγους» κλπ, ξέρετε που τούς …γράφω!) θα μπορούσαν να θέσουν τό ζήτημα καλύτερον εμού. Ο Ματτιέ, ο άντρας μου, είναι νευροχειρουργός κι έχουμε κάνει κατά καιρούς πολλές τέτοιες συζητήσεις. Αλλά δεν έχει αξία να μεταφέρω γνώσεις και γνώμες άλλων.
    Ο αγαπητότατός μας, π.χ., νέος-φαινόμενον Κος «Σμερδαλέος» (τόν οποίον ΕΚΤΙΜΩ ΑΦΑΝΤΑΣΤΑ και ΘΑΥΜΑΖΩ ΑΠΕΙΡΩΣ, και ζηλεύω επίσης απείρως, για τίς πολύπλευρες βαθειές γνώσεις του και για τίς άοκνες εμπεριστατωμένες συνεχιζόμενες μελέτες του τόσον στίς ιατρικές του σπουδές όσον και στά γλωσσικά του –ουδόλως «ερασιτεχνικά» κατά τήν προσέγγιση και έρευνά τους!– πάρεργα, και τόν οποίον μανιωδώς παρακολουθώ στό προσωπικό του ιστολόγιο), νέος άνθρωπος (αφοσιωμένος με αυταπάρνηση και θρησκευτικήν ευλάβεια στήν αμερόληπτον αναζήτηση «τής τών πραγμάτων αλήθειας») που συνδυάζει υπέροχα τήν ιατρικήν κατάρτιση, τήν γλωσσομάθεια, τήν ευρυγώνιον οπτικήν τού κόσμου, ΚΑΙ τήν γλωσσολογική πείρα, πολύ θά ‘θελα να μάς προσφέρει συνοπτικώς τήν άποψή του επί τού προκειμένου.
    Κατά τά άλλα, συσχετίζοντας τήν ένστασή σου φίλτατε «Κιντ» με όσα εγώ έγραφα εχθές για τούς «δασκάλους» τών Μαθηματικών στά ελληνικά σχολεία τής Μ.Ε. κατά τήν τελευτάιαν 30ετίαν, ένα έχω να ειπώ: «Αλλοίμονο στούς νέους μας!»…

    @ 183 : — Γλυκειά μου φιλενάδα, αγαπητή Κα «Λ» (παρεμπιπτόντως, μήπως είσθε η «Λαπαθίτισσα» και αποφασίσατε να συντομεύσετε τ’ ονοματάκι σας;), διάβασα ΟΛΟΚΛΗΡΟ τό κείμενο στήν παραπομπή που μάς εδώσατε εψές και τώρα που τό πρόσεξα καλύτερα έχω κάπως ολιγώτερες διαφωνίες με τίς απόψεις που εκτίθενται εκεί μέσα. Δεν θα επεκταθώ ούτε σήμερα, όμως, σε λεπτομέρειες επ’ αυτού.
    Αυτό που μού λέτε για τήν Αγγλία, από όσο μπορώ κι εγώ η ίδια να ξέρω, συμβαίνει από πολύ παλιά εκεί και είναι πλέον ένα είδος άτυπου θεσμού. Δεν γνωρίζω αυτά που λέτε για τήν στήριξη τού κράτους, αλλά εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο σ’ εμένα θα τήν…έστριβα: θα κρατούσα με νύχια και με δόντια ΜΑΚΡΥΑ από κάθε κρατική επέμβαση (ιδίως εάν αυτό τό κράτος είναι τό «Βρετανικό Στέμμα» τών Γερμανών προτεσταντών!) τό σπίτι μου και τά παιδιά μου και τό μέλλον τους. Συλλογίζομαι τώρα ότι πολλοί Βρετανοί λογοτέχνες υπήρξαν «οικοδίδακτοι», π.χ. ο Λώρενς και ο Τζέραλντ Ντάρρελ (ο δεύτερος, στήν Κέρκυρα πριν τήν κήρυξη τού Β΄ΠΠ).
    Ο –συντηρητικών, εν γένει, αντιλήψεων εάν όχι και «αντιδραστικός»– Καθηγητής Μουτσόπουλος, νομίζω, είχε (περί τά τέλη τής δεκαετίας τού ’70 με αρχές τού ’80) τολμήσει να μιλήσει για τό «δασκαλίστικο επαρχιωτικό πνεύμα» και έπεσε τότε επάνω του όλο τό …»προοδευτικό» σύμπαν τής εγχώριας ιντελλιγκέντσιας να τόν κατασπαράξει! Τί μού λέτε, τώρα. Δεν τά ξέρω; Εμένα που ο πατέρας μου ήταν στρατιωτικός και γυρίσαμε όλη τήν επικράτεια αλλάζοντας αρκετά σχολεία στήν ελληνικήν επαρχία από τίς αρχές τής δεκαετίας τού ’60 μέχρι σχεδόν τά μέσα τής δεκαετίας τού ’70, αυτά που περιγράφετε μού είναι γνωστά. Φαντασθείτε, κοντεύω πιά τά 60, υπήρξα (για λίγο, ευτυχώς!) Καθηγήτρια σε 2 ονομαστά ευρωπαϊκά Παν/μια, έχω συνεργασθή κατά τόν έναν ή τόν άλλον τρόπον τουλάχιστον με 5 Βραβεία Νομπέλ, κι ακόμη καμμιά φορά στόν ύπνο μου μέ βλέπω μαθήτρια τής Β’ Γυμνασίου να στέκομαι ιδρωμένη κι αμήχανη μπροστά στόν μαυροπίνακα αναζητώντας λύση σε μιάν απίθανη άσκηση γεωμετρίας με τόν καθηγητή στό πλάϊ μου να μειδιά χαιρέκακα: «-Θα περιμένω πολύ; Δεν ξέρεις τί να κάνεις, έεε; Αδιάβαστη, έεε;» κι εγώ να καταριέμαι τήν ώρα και τήν στιγμή που δεν αντέγραψα τήν λύση από τό λυσσάρι κάποιου συμμαθητή μου για ν’ αποφύγω τήν διαπόμπευση… Τέλος πάντων, ας ελπίσουμε ότι αυτοί οι εφιάλτες δεν θα κυνηγούν τίς επόμενες γενηές τών μαθητών…

  192. Γς said

    Κι εκεί που λέγαμε για πρώτη και δεύτερη παράγωγο ήλθε κι η αγαπητή μας κυρία για να συμβάλει κι αυτή στην παραγωγική μας συζήτηση

  193. Γς said

    >ιδρωμένη κι αμήχανη μπροστά στόν μαυροπίνακα

    Και καλά εσύ. Είσαι θεά. Πρώην μενεκέν άλλωστε.
    Μια άλλη όμως φοιτήτρια, αδύνατη κι κακοφτιαγμένη. Στο Πάουερ πόϊντ.

    -Εχω δυο καμπύλες.
    -Και δεν σας φαίνονται
    -Συγγνώμη;
    -Λέω δεν φαίνονται στην οθόνη…

  194. Δεν μπορώ να καταλάβω τί έγινε…! Έχασα σχεδόν μισήν ώρα για να γράψω κάποια σχόλια-απαντήσεις και, ενώ «πάτησα» τήν «Δημοσίευση», η σελίδα επαναφορτώθηκε δίχως εμένανε…!!! Μνήσθητί μου Κύριε (Σαραντάκε)…
    Δυστυχώς δεν μπορώ να τά ξαναγράψω τώρα, είναι και περασμένες 2:30΄ και κλείνουνε τά μάτια μου από τήν νύστα.

    @ 185 : — ΚΑΙ για εσάς έγραφα, καλή μου Κα «Λ», αλλά τά πήρε ο …άνεμος τά λόγια μου!
    Για τήν Λογοθεραπεία δεν έχω γνώμη γιατί δεν γνωρίζω ακριβώς τό αντικείμενό της και τίς μεθόδους της. Ωστόσο, σε μίαν πρώτη επιπόλαιαν προσέγγισή μου θα διακινδυνεύσω να σάς απαντήσω: ΟΧΙ. Ένα από τά επιστημολογικά κριτήρια τής «ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ» είναι ότι «αναπαράγεται», δηλαδή ότι η ίδια η συγκεκριμένη επιστήμη έχει ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ (ενδογενώς) τά «μέσα» για να «κατακτήσει» νέα «εδάφη» στόν χώρον «ευθύνης» της και να τά προσθέσει στίς γνωσιακές της «κατακτήσεις». Μία «επιστήμη» που δεν αυτο-επεκτείνει τό πεδίο της με νέες «γνώσεις», ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ.

    Καληνύχτα σε όλους.

  195. Advertising signs they con
    You into thinking you’re the one
    That can do what’s never been done
    That can win what’s never been won
    Meantime life outside goes on
    All around you

    Although the masters make the rules
    For the wise men and the fools
    I got nothing, Ma, to live up to

  196. Γιάννης Κουβάτσος said

    Λυπάμαι πολύ τα παιδιά που μορφώνονται(;) στο θερμοκήπιο του σπιτιού τους. Μπορεί να μαθαίνουν γράμματα, αλλά τους λείπει η καθημερινή επαφή με τους συμμαθητές τους, οι πλάκες, η κοινή ζωή, τα κοινά βιώματα, οι αναμνήσεις όταν θα μεγαλώσουν και θα γυρνάνε τη μνήμη στα μικράτα τους. Όχι, δεν είναι η κατ’ οίκον διδασκαλία η λύση, δεν πρέπει να είναι. Λύση είναι η εξυγίανση του δημόσιου σχολείου. Ακούγεται ξύλινο, παλαιοκομμουνιστικό ή παλιομοδίτικο, αυτό; Δεν νομίζω.

  197. physicist said

    http://www.faz.net/aktuell/bilder-des-tages/bilder-des-tages-fuer-den-einen-moment-12876119-bg4.html

    Διαστημική τεχνολογία-ρευστοδυναμική-θρησκευτικά. Τρία σ’ ένα.

  198. sarant said

    194: Συμπάσχω, κι εγώ τόχω πάθει αυτό. Καμιά φορά τα γράφω πρώτα στο Word.

  199. Νέο Kid Στο Block said

    198. Δεν νομίζω πως χάθηκε το κείμενο της Στρατούλας. Προφανώς αναφέρεται στο σχόλιο 191. που εμφανίζεται κανονικά.
    Τελευταία συμβαίνει αυτό συχνά και σε μένα. Δηλαδή αναρτώ ένα σχόλιο, αυτό εμφανίζεται κανονικά (με μικρή καθυστέρηση)στην ανάρτηση αλλά όχι στην πτυσσόμενη λίστα σχολίων πάνω αριστερά (εμφανίζεται αργότερα). Πρέπει να είναι κάποιο θεματάκι της wordpress.

  200. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    183 – Aκόμα και σήμερα εν έτη 2014, υπάρχουν γονείς που δεν θέλουν το παιδί τους να γράφει με το αριστερό. Ένα πεντάχρονο στο νηπιαγωγείο που εργάζεται η γυναίκα μου, όταν πιάνει το μολύβι με το αριστερό για να γράψει, το χτυπάει με το άλλο χέρι λέγοντας, ΟΧΙ Μ΄ΑΥΤΟ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟ. Όταν το είπε στην μητέρα του, της απάντησε με φυσικότητα, δεν θέλουμε να γράφει με το αριστερό, και έχει αναλάβει ο παππούς του να του μάθει να γράφει με το δεξιό. Και ο μεγάλος μου γιός, με το αριστερό έγραφε, αλλα ο παππούς κατάφερε και του έμαθε να γράφει με το δεξιό. Η μητέρα καθηγήτρια γαλλικών σε σχολείο, και ο πατέρας νευροχειρουργός σε μεγάλη ιδιωτική κλινική της Αθήνας. Άν λέει κάτι αυτό, το παιδί το βράδυ φοράει πάνα, γιατι κατουριέται.
    Έχουμε καταγεγραμμένες με την γυναίκα μου, πάνω απο 3,000 περιπτώσεις καθαρής γονεϊκής τρέλας, είτε παράλογων μαθησιακών ή αθλητικών προσδοκιών, είτε ψυχικής και σωματικής βίας . Μία χαρακτηριστική πριν 14 χρόνια στον παιδικό σταθμό Μonika s στο Μαρούσι, η μητέρα του πεντάχρονου Μιχάλη κάθε πρωϊ στην δασκάλα, θέλει να κάνει τσισάκια και έναν εμετούλη, πράγματι το παιδί πήγαινε για τσίσα, και έκανε εμετό. Στην βδομάδα επάνω την ρώτησαν γιατί το κάνει αυτό τι έχει; ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΤΙ, ΑΠΛΩΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΡΩΕΙ ΠΡΩΙΝΟ, ΕΝΩ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΦΑΕΙ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ.
    Δέν έχει να κάνει τόσο με την μάθηση στο σχολείο ή στο σπίτι, όσο με την ισορροπία των γονιών. Άν μαθαίνει το παιδί στο σπίτι, ό,τι και στο σχολείο, η διαφορά στο αποτέλεσμα θα είναι μικρή.
    Αν δεν αποδεσμευτεί η μάθηση, απο το μελοντικό οικονομικό όφελος (κέρδος) δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι ουσιαστικό στην εκπαίδευση, ΔΕΝ ΣΥΜΦΕΡΕΙ.

  201. @ 194 ^ 198 : — ΝΑΙ, ο «Κιντ» έχει δίκηο! Ακριβώς για τό σχόλιο #191 πρόκειται: προτού κλείσω χθες τήν νύχτα τόν κομπιούτορα και πάω να κοιμήσω τό ατίθασσο κουρασμένο μου κορμί, τό ‘γραψα, τό ‘στειλα (χωρίς όμως αυτό να φτάσει), είδα τά ενδιάμεσα σχόλια πού ‘χανε εν τώ μεταξύ «κατέβει» (χωρίς τό δικό μου, πάντα), έγραψα βιαστικά τό τελευταίο μου σχόλιο (#194), τό ‘στειλα …»όπου τό πει» (χωρίς να ελέγξω άν τελικά «έφτασε») σπεύδοντας αμέσως να κλείσω τόν κομπιούτορα και τό πορτατίφ (γιατί νευρίασε πολύ ο μισοκοιμισμένος άντρας μου με τό «πλικ-πλικ» που έκανα όπως ήμουνα καθισμένη στό σκαμπώ τής τουαλέττας μου απέναντί του) κι έπεσα στό κρεββάτι. Υπέθεσα ότι κάτι τρέχει με τήν σύνδεσή μου ή τόν σέρβερ τού Κου Σαραντάκου, αλλά ήταν ήδη πολύ αργά και δεν επέμεινα περισσότερο. Τί να πω, μυστήριο! Τώρα βλέπω πως αμφότερα τά σχόλιά μου έχουνε δημοσιευθή!!! …Άγνωστες οι βουλές τής Γουώρντ-πρεσς, φαίνεται.

    @ 195 : — «Όλα μιά χαρά, μαμά…(μόνο που χάνω αίμα…)» τού Κου Τσίμερμανν, ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ τραγούδι (αν και κάπως …πεισιθάνατο, κατ’ εμέ), Φίλτατέ μου Κε «θεατά από τό Σημείο ΤΖΙ», εμένανε, ειδικώς, είχατε στόν νού σας όταν αποφασίζατε να στείλετε αυτό τό συγκεκριμένο απόσπασμα;

    @ 196 : — Αγαπητέ Κε Κουβάτσε μου, έχετε δίκηο κατά βάση σε όσα λέτε στήν ένσταση που κάνετε, παρόλον ότι η οικογενειακή «οργάνωση» τέτοιου τύπου «μόρφωσης» τών παιδιών τά έχει λάβη σοβαρά υπ’ όψη της όσα λέτε και τό πράγμα ΔΕΝ γίνεται έτσι όπως τό περιγράφετε: Δηλαδή, δεν είναι ακριβώς «οικοδιδασκαλία» (υπό τήν μορφή που πιθανώς φαντάζεσθε: ένα δωμάτιο τού σπιτιού να μετατρέπεται κατά συγκεκριμένες ώρες σε …ολιγομελές «γκρουπάδικο» για 4-5 πιτσιρίκια και να υπάρχει σταθερό «πρόγραμμα» (τύπου: 9-10πμ Γλώσσα, 10-11πμ Γεωγραφία, 11-12 Ιστορία, 12-1 Άλγεβρα, 1-2μμ Χημεία, 2-3μμ Μαγειρική, 3-4μμ Μουσική, κοκ). Ούτε, βεβαίως, τά παιδιά «εκκολάπτονται» σε αποστειρωμένα εκκολαπτήρια-«θερμοκήπια» μέσα στό σπίτι. Αλλοιώς γίνονται τά πράγματα και κάποιαν άλλην στιγμή θα σάς κατατοπίσω καλύτερα (επειδή τώρα πρέπει να βιαστώ και να ντυθώ –γιατί ο Ματτιέ είναι ήδη έτοιμος και παίζοντας με τά κλειδιά στό χέρι μέ κοιτάζει κάπως απειλητικά– για να πάμε στό Μαρσέ να γευματίσουμε και να κάνουμε τά ψώνια τής βδομάδος).
    Α-προπό, Κε Κουβάτσε μου, είναι από καιρό τώρα που θέλω κάτι να σάς ερωτήσω, εννοώ προσωπικώς εσάς, και θα τό κάνω μόλις βρω χρόνον εδώ μέσα. Εστέ συντονισμένος στήν συχνότητα τού Κου Σαραντάκου και θα τά ξαναπούμε.

    Χαιρετώ σας, άπαντες.

  202. Chris said

    182 Το «εκατέρωθεν» σωστή παρατήρηση
    «Λάθος διατύπωση για το Α4γ». Δεν ήμουν ακριβής στην έκφρασή μου, μάλλον σωστότερο ότι είναι προβληματική η χρήση των όρων.
    Λοιπόν στο Α4γ τα προβλήματα είναι πολλά τώρα που το βλέπω προσεκτικά:
    – Περίπου κανονική κατανομή, δηλαδή?
    – «Το 95% των παρατηρήσεων βρίσκονται στο διάστημα …». Αν υποθέσουμε ότι το ποσοστό είναι σωστό, (που ο μαθητής πρέπει να απαντήσει ότι είναι λάθος που είναι και το νόημα της ερώτησης), η διατύπωση είναι λάθος. Για να δώσω ένα απλό παράδειγμα, αν έχουμε 10 παρατηρήσεις, θα ήταν δυνατόν το 95% να είναι σ’αυτο το διάστημα. Έριξα μια ματιά στο βιβλίο και το έχουν κι εκεί διατυπωμένο λάθος.
    – Οι συμβολισμοί που χρησιμοποιούν για τον μέσο όρο και την τυπική απόκλιση είναι λάθος και βλέποντας το βιβλίο κι εκεί το έχουν λάθος.

  203. Νέο Kid Στο Block said

    202.E, εντάξει. Nαι με πλήρη αυστηρότητα μιας και η εκφώνηση μιλάει για «παρατηρήσεις» χωρίς να διευκρινίζει αν μιλάει για συνεχείς ή για διακριτές μεταβλητές ,έτσι είναι όπως τα λες για την ορολογία και θα έπρεπε ίσως να μείνουν στην δόκιμη διεθνή για μη διακριτή κανονική κατανομή, δηλαδή το μ και το σ για τον αριθμητικό μέσο του πληθυσμού και όχι το x περίοδο για το average(arithmetic mean) του δείγματος. Αλλά προκειμένου για κανονική ή προσεγγιστικά κανονική κατανομή διακριτών μεταβλητών δεν υπάρχει διαφορά ουσίας.
    Αυτό για τα 10 που λες,δεν το καλοκαταλαβαίνω. Αν οι 9 σου τιμές είναι μέσα σε ένα εύρος 2σ (από μ-σ έως μ+σ) ΔΕΝ μπορεί να είναι κανονική η κατανομή, ούτε κατά προσέγγιση. Έτσι δεν είναι ;
    Πάντως αυτή η εκφώνηση, δεν μπερδεύει (με την όποιο ίσως έλλειμα αυστηρότητας μπορεί κανείς να προσάψει) τον μαθητή, όπως κάνει (σε θέμα σοβαρό,ουσίας) η Α4.α

  204. Chris said

    203 Αυτό με το 9 και το 10 είναι για να δώσω ένα απλό παράδειγμα, για ποιον λόγο δεν είναι αυστηρή η διατύπωση, που το διευκρινίζεις καλύτερα στην πρώτη παράγραφο του 202, όπου ορίζεις παρατήρηση και μεταβλητή.
    Η εκφώνηση δεν μπερδεύει τον μαθητή επειδή έμαθε κάποια πράγματα λάθος και όπως φαίνεται την απάντηση την παπαγαλίζει από το βιβλίο.
    Τώρα γιατί το βιβλίο είναι τόσο κακογραμμένο σε αυτά τα κεφάλαια, αυτό θα το ξέρουν οι συγγραφείς θέλω να ελπίζω. Ωστόσο πιστεύω ότι στα παιδιά διδάσκονται λάθος πράγματα. Για παράδειγμα δεν νομίζω να μπορούν τα παιδιά να ξεχωρίσουν sample mean και mean.

  205. # 201

    Κυρία μου

    ανα πάσα στιγμή τα κυριαρχούντα συναισθήματά μου μπορούν να εκφρασθούν με κάποια στιχάκια από τον «γκουρού» μου. Τα συγκεκριμμένα στιχάκια σχολιάζουν το γεγονός πως ενώ ο τρόπος της εκπαίδευσης είναι ένα άλυτο ζήτημα όπου σίγουρες είναι μόνο οι αρνητικές επιπτώσεις και οι θετικές είναι μη μετρήσιμες, πολλοί θεωρούν πως κατέχουν την μέθοδο. Είναι ένα σύμπτωμα της σύγχρονης κοινωνίας μας, εκφράζεται και από τους πολιτικούς που πλέον κάνουν καριέρα μέσω διαφήμισης και όχι προσόντων.

    Και ενώ θαύμαζα τον λογοτεχνικόν τρόπον της γραφής σας που φέρει προς τον Παπαδιαμάντη, με τον τρόπο που περιγράφετε τον χώρο και την κατάστασή σας την ώρα καταγραφής των σχολίων, έρχεται αυτό το » πάω να κοιμήσω τό ατίθασσο κουρασμένο μου κορμί » και …

    Ever gone broke in a big way ?
    Ever done the opposite of what the experts say ?
    Tell me
    Tell me

    (κι αυτό από Ντύλαν είναι, ίσως φταίει εκείνο το δεύτερο σίγμα στην λέξη ατίθασο )

    Υποθέτω πως αυτός είναι οαγαπημένος σας ποδοσφαιριστής ( του αμερικάνικου φουτμπολλ, ουχί του υπολοίπου κόσμου )

  206. @ 205 : — Καλά, είσθε ΑΠΑΙΚΤΟΣ (καθώς συνηθίζουνε σήμερα να λένε οι νέοι στήν πατρίδα μας), αγαπητέ μου Κε «θεατά απ’ τό σημείο ΤΖΙ»…! Βέβαια, τά διπλό σίγμα στό «ατίθασο» μού ξέφυγε κατά τήν πλήκτριση και τίποτε δεν υπονοούσα μ’ αυτό, αλλά μην υπερβάλετε κιόλας κάνοντας συνειρμούς με τόν Άγιο…
    Δυστυχώς, τά πάσης φύσεως ποδοσφαιρικά όχι μόνον τά αγνοώ αλλά και –για κάποιον ανεξήγητον λόγο– τά αποστρέφομαι μετά μανίας, μολονότι με τόν δικό μου Ματτιέ έχουμε κατά καιρούς παίξει οι δυό μας άγριους αγώνες, αν όχι …»κάτς», σίγουρα …»κατενάτσιο» θα τούς έλεγαν οι ειδικοί τού σπορ. Βλέπετε, μοιραία, δεν είμαι εύκολος άνθρωπος, θά ‘λεγα πως πάντα –δίχως να τό θέλω!– ήμουνα «κακό κορίτσι»: έξω απ’ εκείνους που είχανε τό θάρρος και τήν υπομονή να κάτσουνε να μέ γνωρίσουνε από πιό κοντά, για τούς πολλούς ήμουνα (και, φευ, ακόμα είμαι…) «παλιοκόριτσο» και «στρίγκλα» και ό,τι χειρότερο βάζει ο νους σας για λόγου μου…! Σάς διαβεβαιώνω, πάντως, ότι μέσα στό στήθος μου χτυπάει (έστω και ολίγον άρρυθμα, τελευταίως) μία άδολη παιδική καρδούλα γεμάτη τρυφερότητα κι αγάπη…

  207. # 206

    Σας ζηλεύω που διατελέσατε «κακό κορίτσι», εγώ δυστυχώς δεν μπόρεσα να γίνω
    «κακό αγόρι» και να ξεφύγω από την τετριμμένη «καλή συμπεριφορά» των ανθρώπων που ζουν με την θάλασσα.
    Ισως έφταιγαν και οιατυχείς εμπειρίες όσες φορές το προσπάθησα…

  208. @ 207 : — Καθόλου δεν πρέπει να λυπάσθε καλέ μου Κε «ΤΖΙ», για δύο –κυρίως– λόγους:
    1) Κανένα «καλό αγόρι» δεν παύει, βαθειά μέσα του, νά ‘ναι πάντα όσο χρειάζεται «κακό».
    2) Τά «καλά αγόρια», ΜΟΝΟΝ, είναι εκείνα που τά ερωτεύονται ΠΑΝΤΟΤΕ τά «κακά κορίτσια», ήγουν ΜΟΝΟΝ τών «καλών αγοριών» τήν καρδιά αγωνιούν ΠΑΝΤΟΤΕ να κατακτήσουν τά «κακά κορίτσια».
    Άρα, περίφροντις σάς εστάθη η μοίρα, καλέ μου Κε «ΤΖΙ»…!

    Αλλά, μού αποκαλύψατε (με τήν παραπομπή σας) έναν ΑΛΗΘΙΝΟ ποιητή, και σάς αφήνω εδώ για να σάς ξανάβρω πάλι αμέσως τώρα τώρα που θα πέσω με τά μούτρα στίς καταγάλανες ελεγείες σας: ποίηση, στοχασμοί, αναμνήσεις, θάλασσα, γάτες, η αγαπημένη μου παληά Κυψέλη, ο Ντύλαν, …!!! Τί μού κάνατε τώρα! Πάλι θα ξημερωθώ στόν κομπιούτορα (και θα πρέπει από ‘πάνω και να μεταφράζω στόν ζηλιάρη τόν άντρα μου ό,τι διαβάζω…), όμως είσθε μιά ξεχωριστή περίπτωση και τό αξίζετε. Μέ κερδίσατε!!!
    Σάς εύχομαι μέσα από τήν ψυχή μου να μείνετε πάντα ΕΤΣΙ. Έχω μεγάλην ανάγκη να ξέρω πως υπάρχουνε γύρω μου άνθρωποι σαν κι εσάς. Περαστικά και στό πόδι σας, εύχομαι, και ό,τι τό καλύτερο για ‘σάς και τούς δικούς σας.

  209. # 208

    Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια και σας αφιερώνω ένα σχετικό με την ενασχόλησή σας τραγούδι, να το ψιθυρίζετε στον ευτυχή Ματιέ

    ( Κινδυνεύουμε από το πείραμα του CERN ;
    Δυστυχώς
    Και όχι μόνο
    Αλλο CERN και άλλο μας ΣΕΡΝ’ )

    Ελα μωρό μου, όσο το πείραμα βαστά
    και μεις την έχουμε ακόμα την υγειά μας
    το άλλο πείραμα, εκεί στα πεταχτά
    να κάνουμε και μείς με τη σειρά μας

    Το ξέρω πως το κάναμε ξανά
    μα τότε ήταν άλλες οι συνθήκες
    το κυκλοτρόνιον δεν ήξερες καλά
    ούτε στη κυκλική τη σύραγγα του μπήκες

    Τώρα ας το κάνουμε σαν χρέος εθνικό
    σαν ιερό καθήκον ανδρογύνου
    έτσι θα λύσουμε το δημογραφικό
    εάν γλυτώσουμε -στο τέλος- του κινδύνου

    Ελα ν’ ανέβουμε σε σφαίρες μαγικές,
    ταχύτητες φωτός και αδρονίων
    και να μου δείξεις αν οι επιταχυντές
    υπερτερούν των εραστών των αιωνίων

    Μπορεί και να’ ναι η τελευταία μας φορά
    κανείς δεν ξέρει τι το πείραμα θα βγάλει
    ας το απολαύσουμε με περισσή χαρά
    κι’ αν επιζήσουμε τα ξαναλέμε πάλι

  210. Γς said

    … προτροπή [καραμπινάτη] εις ακολασια.

    Και μετά σου λέει ότι εδώ λεξικολογούμε

  211. Γς said

    Και διαβάζω εδώ για τον Ρέντζι, που τον υποδέχθηκε η Μέρκελ στην πρόσφατη ευρωπαϊκή σύνοδο, μετά τις Ευρωεκλογές λέγοντας “καλώς ήλθε ο ταυρομάχος”, με αναφορά στο θετικό αποτέλεσμα, του 40,8%, που πέτυχε η κεντροαριστερά στην Ιταλία.

    Και Ελλονοφρενιακώς σκεπτόμενος, φαντάστηκα να λέει και σον Αντωνάκη μας (του 20τόσο %) :

    «Γεία σου Τσολιά μου»

  212. Γς said

    Μετά άρχισε να λέει για το πόσο λυπάται για τους μετανάστες που πνίγονται στη Λαμπελούζα και γενικά στη Μεσόγειο : È contro le regole del mare e di una cultura dell’accoglienza che era nata nel Mediterraneo: la cultura ateniese e romana.

    Και μετά για το σχετικό τους πρόγραμμα (Η Θάλασσά Τους) : Mare Nostrum

  213. # 210

    Εχεις ανεπτυγμένη την αίσθηση του χιούμοε, ρε μπαγάσα

    ( αλκοτέστ, έκανες ; )

  214. Νέο Kid Στο Block said

    Αγαπητέ Chris, συνεχίζω την κουβέντα μας ,με την ελπίδα να έχει και κάποιο ενδιαφέρον και για τους υπόλοιπους θαμώνες. Θα έπρεπε πάντως να έχει (μην θεωρηθεί αυτό εξυπνάδα ή υπόδειξη παρακαλώ!) μιας και οι πιθανότητες και η στατιστική είναι αναμφισβήτητα (μαζί με τον απειροστικό λογισμό και κυρίως τις διαφορικές εξισώσεις) ο πιο σημαντικός κλάδος των «Εφαρμοσμένων Μαθηματικών» και αποτελεί τον καλύτερο σύμβουλο όταν καλούμαστε να πάρουμε αποφάσεις καθώς βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την αβεβαιότητα, δηλαδή σχεδόν πάντα! Καλώς ή κακώς ,η ζωή μας δεν είναι –κατά κανόνα- ντετερμινιστική, αν και όπως έλεγε ο Κολμογκόροφ η μεγάλη επιστημολογική αξία των πιθανοτικών και εν γένει στοχαστικών διαδικασιών είναι οι κανονικότητες (δηλαδή πρακτικά «βεβαιότητες») που δημιουργούν σε «μακροσκοπική» κλίμακα. (ή κάπως έτσι το έλεγε τέλος πάντων..).
    «Ωστόσο πιστεύω ότι στα παιδιά διδάσκονται λάθος πράγματα. Για παράδειγμα δεν νομίζω να μπορούν τα παιδιά να ξεχωρίσουν sample mean και mean.» λες στο τέλος του 204. και το προσυπογράφω και υπερθεματίζω. Τα θέματα της Στατιστικής (φετινά και παλιότερα που έχω δει) είναι πραγματικά απογοητευτικά όσον αφορά τη ρηχότητά τους και την –πώς να το πώ δόκιμα ,δεν ξέρω- ικανότητά τους να αφήσουν «παραμένουσες παραστάσεις» που θα είναι δυνατές και χρήσιμες στα παιδιά.
    Εννοώ ,πως είναι θέματα που δεν αποτυπώνουν και εμπεδώνουν στο μυαλό κυρίαρχες έννοιες και κατανόηση, αλλά βλακώδεις τυφλοσούρτες (ανακατωμένους με ψευτοαλγεβρικά «κολπάκια»-τρικ) .
    Δεν ξέρω ειλικρινά πού οφείλεται αυτό, αν και υποπτεύομαι …αλλά ας μην επεκταθώ σ’αυτό.
    Για να ξεκαθαρίσω εντελώς τα κάπως βιαστικά προηγούμενα σχετικά σχόλιά μου, θα ράψω ένα σεντονάκι.:-)

    Πρακτικά, τα διάφορα μέτρα διασποράς είναι από τα σπουδαιότερα πράγματα στη στατιστική και φορείς παρανοήσεων και μεγάλων δολιοτήτων (από γνώστες δηλαδή που κάνουν manipulation ή (συχνότερα) από ημιμαθείς). Συμφωνώ μαζί σου, ξαναδιαβάζοντας προσεχτικά και το συγκεκριμένο θέμα και προσπαθώντας να μπω στη θέση διδασκόμενου από το σχολικό βιβλίο (έριξα μια ματιά και απογοητεύτηκα..) , για τη ρηχότητα και ασάφεια των διατυπώσεων . Είναι επίσης αξιοπερίεργο πως δεν είδα πουθενά να αναφέρεται η σημαντική έννοια της «μεταβλητότητας». Γνωστό το τι δράματα δημιουργεί το να επιχειρείς να εξαγάγεις πληροφορία μόνο από μέσους όρους χωρίς να λαμβάνεις υπόψι την μεταβλητότητα των δεδομένων.
    Ένας φίλος μου απ’τα παλιά (ερευνητής στο Πολυτεχνείο της Καταλονίας στη Βαρκελώνη) χρησιμοποιούσε το «Τεστ της Αγελάδας» ( έτσι το έλεγε) για να διαπιστώσει χοντρικά το επίπεδο κατανόησης των φοιτητών του πάνω στα κεντρικά όρια και τα μέτρα διασποράς και το συντελεστή διακύμανσης (τυπική απόκλιση διά μέσο όρο). Το παραθέτω γιατί έχει σχέση με το Θέμα των πανελληνίων, και νομίζω θα σ’αρέσει ,και ίσως το χρησιμοποιήσεις για διδακτικούς λόγους (υποθέτω πως είσαι εμπλεκόμενος στα εκπαιδευτικά)
    Ρωτούσε λοιπόν ο Pere: Ας υποθέσουμε ότι το μέσο βάρος από γάτες είναι 4 κιλά ,με το 95% των βαρών να είναι μεταξύ 3 και 5 κιλών, και ότι οι αγελάδες μιας συγκεκριμένης ράτσας έχουν βάρος μεταξύ 480 και 500 κιλών, επίσης σε ποσοστό 95%.
    Ποιο από τα δύο παρουσιάζει τη μεγαλύτερη διακύμανση; Το βάρος της αγελάδας ή το βάρος της γάτας;
    Αν παρατηρούσαμε μια ομάδα από γάτες ,θα βλέπαμε μεγάλη μεταβλητότητα ως προς το βάρος (κάποιες έχουν σχεδόν διπλάσιο βάρος από κάποιες άλλες), ενώ τις αγελάδες τις βλέπουμε σχεδόν όλες ίδιες (ισοβαρείς). Παρολαυτά, η τυπική απόκλιση του βάρους των γατών κυμαίνεται γύρω στα 0,5 κιλά (σύμφωνα με το μοτίβο μεταβλητότητας, το 95% των ατόμων βρίσκεται εντός του διαστήματος
    «μ +- 2τυπικές αποκλίσεις» , ενώ στην περίπτωση των αγελάδων είναι 5 κιλά. 10 φορές (!) περισσότερο, παρότι έχουμε μικρότερη μεταβλητότητα. Το «παράδοξο» που προκύπτει όταν συγκρίνουμε διαφορετικά «επίπεδα μεταβλητότητας» επιλύεται –όπως ξέρεις- ορίζοντας τον ήδη αναφερθέντα «συντελεστή διακύμανσης» CV, δηλαδή το λόγο τυπικής απόκλισης ως προς το μέσο όρο.
    Στο παράδειγμα, για τις γάτες είναι 0,125 και για τις αγελάδες 0,01. Μπίνγκο!
    Η ουσία είναι πως πρέπει να υπάρχει κατανόηση για τα μέτρα θέσης και πού και πότε χρησιμοποιούνται αυτά. Άσε που δεν είδα σχεδόν καμία αναφορά στο σχολικό βιβλίο (μπορεί όμως να μου ξέφυγαν απλώς) ότι υπάρχουν ευρέως χρησιμοποιούμενα μέτρα θέσης που δεν είναι ούτε κεντρικής τάσης ,ούτε διασποράς…
    Σίγουρα η διακύμανση και η τυπική απόκλιση κατέχουν κομβικό ρόλο στη στατιστική θεωρία, αλλά δεν πρέπει να αποσιωπάται το μειονέκτημά τους , και που θα όφειλε να γίνεται ξεκάθαρο στους μαθητές (πιθανολογώ όμως πως δεν είναι ξεκάθαρο στους συγγραφείς…οπότε;)
    Μπορούμε να πούμε πως πρακτικά βρισκόμαστε πάντα μπροστά σε δύο περιπτώσεις.
    1. Τα δεδομένα που διαθέτουμε («παρατηρήσεις» που λέει η άσκηση) είναι το αντικείμενο της μελέτης μας. Αναζητούμε το μέσο όρο ή την τυπική απόκλιση των δεδομένων τα οποία είναι αυτό που καλούμε «πληθυσμό»
    2. Τα δεδομένα που έχουμε είναι ΜΟΝΟ ένα δείγμα από τον πληθυσμό που αποτελεί το αντικείμενο μελέτης. Τότε βέβαια (κι αυτό ΠΡΕΠΕΙ να γίνεται απόλυτα σαφές στους διδασκόμενους) δεν μας ενδιαφέρει τόσο να μάθουμε το xμέσο και το s των δεδομένων που διαθέτουμε, ΟΣΟ να εκτιμήσουμε τα εν λόγω μεγέθη (μ και σ) για ΟΛΟΝ τον πληθυσμό.
    Εδώ βρίσκετε νομίζω και η ουσία της αρχικής σου ένστασης, έτσι; Με την οποία ασφαλώς συμφωνώ και πάλι ,απλώς στο σχόλιό μου εκείνο ,παίρνω την ευκαιρία να ξεκαθαρίσω τυχόν παρανοήσεις, ήθελα να πω πως αν μας ενδιαφέρει ο μέσος όρος, δεν έχει σημασία αν είμαστε στην 1. ή στη 2. Περίπτωση.
    Ο τύπος είναι ο ίδιος, μιας και η καλύτερη δυνατή προσέγγιση για το μέσο όρο ένός πληθυσμού είναι ο μέσος όρος του δείγματος .(ΑΡΚΕΙ βεβαίως το δείγμα να είναι ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΟ, αλλιώς δεν έχει νόημα η εξαγωγή στατιστ. συμπεράσματος).
    Ενώ στην περίπτωση της διακύμανσης, τα πράγματα κάπως διαφοροποιούνται!
    Αν αυτό που έχουμε είναι ο πληθυσμός, ο εφαρμόσιμος τύπος είναι η θετική τετραγωνική ρίζα του
    Σ(από 1 ως Ν) (xi –μ)^2/Ν, αλλά αν διαθέτουμε ένα δείγμα, και μας ενδιαφέρει να εκτιμήσουμε τη διακύμανση του πληθυσμού, ο τύπος αλλάζει σε s^2= Σ(1 ως Ν) (xi –x περίοδο)^2/ν-1.
    Για το γνωστό λόγο ότι το όταν δουλεύουμε με δείγματα , η μεταβλητότητα υπολογίζεται γύρω από το μέσο όρο του δείγματος μας (και ΟΧΙ γύρω από τον αντίστοιχο του πληθυσμού, ο οποίος και μας ενδιαφέρει) οπότε διορθώνουμε διαιρώντας με n-1. Έχει διαφορά το να διαιρώ με to 4 απότι με το 3, αλλά μικρή η διαφορά όταν αντί με το 100 διαιρείς με το 99.
    Στην πράξη βεβαίως, όταν το δείγμα είναι μεγάλο, αυτή η συζήτηση παύει να έχει σημασία…

  215. Νέο Kid Στο Block said

    Να διευκρινίσω επίσης πως δεν προσπαθώ να κάνω τον «ξύπνιο» ή τον ξερόλα στους εκπαιδευτικούς της μέσης εκπαίδευσης και τους συγγραφείς των βιβλίων. Σίγουρα ισχύει για όλους μας το διαχρονικό και πανανθρώπινο «απέξω απ’το χορό, πολλά τραγούδια λέγονται» , αλλά η επισήμανση κάποιων φανερών στραβών είναι καθήκον νομίζω, όπως είναι και διαρκές καθήκον όσων έχουν τα γένια να μην θεωρούν τα χτένια τους «μαγικά».
    Διάβασα κι άλλα για το θέμα Α4.α (της Ανάλυσης) και είδα –αλίμονο!- πως αρκετοί μαθηματικοί επεσήμαναν το ανεπαρκές (για μένα ξεκάθαρα «λάθος»! )γλωσσικά του «εκατέρωθεν» ,αλλά θα μείνω σε ένα σχόλιο μαθηματικού που διάβασα σε κάποιο φόρουμ και λέει (πάνω-κάτω) «Η απάντηση είναι Σ(σωστό), γιατί έτσι την έχει αυτολεξεί το τάδε σχολικό βιβλίο!»
    Από πότε ,το περιεχόμενο οποιουδήποτε σχολικού βιβλίου αποτελεί επιστημονικό θέσφατο ,βρε παιδιά; Έλεος δηλαδή!

  216. Γς said

    214:
    >συνεχίζω την κουβέντα μας ,με την ελπίδα να έχει και κάποιο ενδιαφέρον και για τους υπόλοιπους θαμώνες

    Δεν την ξαναπατάω!

  217. Chris said

    214 Δεν ασχοούμαι με τα εκπαιδευτικά 🙂 Από περιέργεια έριξα μια ματιά στο βιβλίο, το οποίο ευτυχώς πλέον όπως και τα υπόλοιπα το βρίσκεις ηλεκτρονικά.

  218. Chris said

    Τώρα που βλέπω τους συγγραφείς του συγκεκριμένου τμήματος του βιβλίου μπορώ να πω ότι γνωρίζουν το αντικείμενο άριστα, οπότε υποθέτω έχου λόγο για την μείωση της ποιότητας. Το CV επίσης βλέπω ότι ορίζεται στο βιβλίο και αφιερώνεται σ’αυτό 1 1/2 σελίδα θεωρίας.

  219. Νέο Kid Στο Block said

    Mea culpa τότε Chris για το CV ,την επιφύλαξή μου άλλωστε λόγω γρήγορης ανάγνωσης την κράτησα στο 214. Η 1 1/2 σελίδα «θεωρίας» πάντως αμφιβάλλω σοβαρά για το αν κάνει τη μισή έστω δουλειά (ως προς την κατανόηση) από τα γατογέλαδα του Γκριμα. 🙂 Εδώ είναι θεωρώ το πρόβλημα. Σίγουρα ο οποισδήποτε σχεδόν υποψήφιος κατεύθυνσης στα Μαθημ. των Πανελλαδικών μπορεί να σου δώσει τον ορισμό της διάμεσης τιμής ενός συνόλου τιμών, αλλά αύριο θα βγεί και θα λέει είμαι «υψηλά αμοιβόμενος» κοιτώντας τη μέση τιμή των μισθών στο κάτεργό του! You know what I mean, I think… 😉

  220. 204, 214
    Δεν νομίζω πως mean και sample mean είναι διαισθητικά δύσκολες έννοιες, αλλά μπορεί και να πέφτω έξω (δεν αναφέρομαι, βέβαια, στην αυστηρή μαθηματική/λογική θεμελίωση της πιθανότητας και συναφών εννοιών, που είναι ναρκοπέδιο). Ο λόγος είναι πως mean και sample mean μπορούν να εξηγηθούν με πολύ απλά και κοινόχρηστα (σικ) παραδείγματα. Πχ, παίζοντας κορώνα-γράμματα, αναμένεις να φέρεις γράμματα τις μισές φορές (mean = 1/2), ενώ όταν στρίψεις το κέρμα μερικές φορές ο sample mean θα είναι ό,τι φέρεις (πχ, sample mean = 0.56).

  221. geobartz said

    Λίγες είναι οι προτάσεις ή θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με τις οποίες συμφωνώ. Μια από αυτές είναι ότι «θα αποδεσμεύσει άμεσα τις εξετάσεις για την απόκτηση του απολυτηρίου Λυκείου από την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση”. Νομίζω ότι η κατρακύλα της μέσης εκπαίδευσης άρχισε από τότε που άρχισε αυτή η «δέσμευση». Την έννοια της λέξης «κοινόχρηστος», όπως την παρουσιάζει ο Ι.Μ.¨Παναγιωτόπουλος, την ακούω για πρώτη φορά. Φαίνεται ότι ο περίφημος αυτός Ακαδημαϊκός δεν είχε καμιά επαφή με τη γενιά του παππού μου (1877-1963), που χρησιμοποιούσε τη λέξη αυτή με το «κατά Μπαμπινιώτην» νόημα, τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1920 (κοινόχρηστες βοσκές, κοινόχρηστος δρόμος, κοινόχρηστα αλώνια κ.λπ.). Τέλος για το μάθημα της «Γλώσσας», ή της «Έκθεσης Ιδεών» που λέγαμε παλαιότερα, έχω να πώ ότι όσο πιο σχολαστική γίνεται η διδασκαλία του τόσο χειροτερεύουν τα πράγματα. Συνάντησα πολλούς πτυχιούχους, που είχαν δρέψει «εικοσάρια» κατά την εισαγωγή τους στα Πανεπιστήμια και δεν γνώριζαν «ανάγνωση και γραφή»! Ερχόταν μια «εγκύκλιος» και δεν ήταν σε θέση να την αναγνώσουν και να κατανοήσουν τι λέει. Αναλάμβαναν να γράψουν ένα έγγραφο και δεν μπορούσαν να διατυπώσουν τις σκέψεις τους.

  222. Νέο Kid Στο Block said

    220. A , ρε Μιχαλιό ρομαντικός είσαι! Nάξερες τι ασχετίλα κυκλοφορεί… (πωω! Σαν το γέρο Πάγκαλο ακούστηκα … που θάλεγε κι ο Στάζυ.):-)

    Θα σου πω μια πρόσφατη ιστορία που μου έτυχε να γελάσεις.
    Είναι που λες κάποιος ,που κάπου διάβασε ,του είπαν, δε ξέρω ακριβώς, πως οι νικητήριες εξάδες στο Λοτο –Τζόκερ ,πώς τα λένε γιατί αυτά δεν τ’ακουμπάω ,μόνο τιμημένο Τέξας Χόλντ’εμ! 🙂 , δεν έχουν όλοι οι μέσοι όροι την ίδια πιθανότητα εμφάνισης .Κάποιοι είναι πιο πιθανοί λέει απ’ τους άλλους. Μάλιστα είχε και πινακάκια με συγκεντρωτικά στατιστικά που αποδείκνυαν τη φοβερή αποκάλυψη.
    Ο ένας μέσος όρος 30 κάτι ,ο άλλος 28,6 ξέρω γω και κει κοντά και άλλοι πολλοί.
    Συμπέρασμα δικό του: 1oν Είναι στημένο, και 2ον (και θλιβερότερο) θα παίζει λέει «συστήματα», πολλές εξάδες δηλαδή με αυτούς τους μέσους όρους που είναι «πιο πιθανοί-πειραγμένοι» .
    -Bρε Μήτσο! του λέω, σωστά σου τάπανε τα στατιστικά ,αλλά αυτό δεν σημαίνει πως κάποιοι αριθμοί είναι πιθανότεροι από άλλους ή πως πέφτει μπαλαμούτι. Απλά οι «μέσοι όροι» των νικητήριων εξάδων ακολουθούν το μοντέλο της γκαουσιανής κανονικής κατανομής . Αμα τους βάλεις σε μια καμπύλη σε άξονα x =πολλά έτη ,θα πάρεις την τυπική ανάποδη καμπάνα στα y. Φυσικά και είναι ΠΟΛΥ πιθανότερο ο μέσος όρος να είναι μεταξύ 20 και 30 (απότι ας πούμε μεταξύ του 5 και του 15 ). Kατάλαβες;
    -Όχι, μου λέει. Άρα συμφωνείς πως είναι πλεονεκτικό να ποντάρω σε συνδυασμούς με μέσο όρο από 20 ως 30;
    Βρε Μήτσο, του ξαναλέω. Δεν έχει καμία σημασία πού θα ποντάρεις ,γιατί αυτοί οι συνδυασμοί που δίνουν μ.ο. 20-30 είναι ΠΟΛΛΟΙ! Πολύ περισσότεροι από τους συνδυασμούς που δίνουν σπανιότερους μέσους όρους. Η πιθανότητα να εμφανιστεί ο οποιοσδήποτε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΣ συνδυασμός είναι ΠΑΝΤΑ η ίδια. Κατάλαβες;
    Τίποτα ο Μήτσος…
    Βρε Μήτσο! Πες πως έχεις μια λοταρία με 1000 νούμερα. Ποια η πιθανότητα για οποιονδήποτε αριθμό βρε Μήτσο;
    -1 στις 1000.
    Μπράβο βρε Μήτσο. Σκέψου τώρα .Τι είναι πιο πιθανό ; Να τραβήξεις έναν αριθμό ανάμεσα στο 500 και το 550 ή έξω απ’αυτό το διάστημα; Προφανώς έξω (το βρήκε αυτό ο Μήτσος), αλλά αυτό ΔΕΝ σημαίνει πως ένα νούμερο εντός του διαστήματος έχει λιγότερες πιθανότητες εμφάνισης!
    Έφυγε σκεπτικός ο Μήτσος (δεν ξέρω αν τον έπεισα)
    Ντρέπομαι να σου πω περισσότερα για το Μήτσο (του ευρύτερου «συναφιού» μας είναι πάντως)

  223. Theo said

    @150, 157:
    Επειδή έχω υποστεί πολλά από ορθοπεδικούς και νευροχειρουργούς (και μάλιστα από τα πρώτα ονόματα στον χώρο τους που, λόγω υπερβολικής αυτοπεποίθησης και βιασύνης, έκαναν παιδαριώδη λάθη) και από τα πολλά προβλήματα που έχω στη μέση και στα πόδια τα περισσότερα είναι ιατρογενή, θα σε συμβούλευα να μην προχωρήσεις εύκολα σε επεμβάσεις (αρθροσκόπηση, κλπ.)
    Π.χ., το 1996, όταν είχα τρομερούς πόνους στο γόνατο (από χονδροπάθεια), που να μην μπορώ να κοιμηθώ αν δεν έπαιρνα αντιφλεγμονώδες στην υψηλότερη επιτρεπτή δοσολογία του και κάποιοι γιατροί μού συνιστούσαν αρθροσκόπηση, άκουσα έναν ορθοπεδικό με ειδίκευση στις αθλητικές κακώσεις που είπε όχι στην αρθροσκόπηση και με συμβούλεψε τη φυσικοθεραπεία. Σιγά σιγά λύθηκε το πρόβλημα.

    Μετά τα παθήματά μου από τις δυο επεμβάσεις στη μέση, δοκίμασα αρκετά είδη θεραπείας και κατέληξα στην οστεοπαθητική, που εστιάζει στην αρμονική λειτουργία του μυοσκελετικού συστήματος και με βοηθάει. Έχω καταλάβει (κι έχω ακούσει από γιατρούς που εμπιστεύομαι) πως τα περισσότερα μυοσκελετικά/ορθοπεδικά προβλήματα δεν ενοχλούν όταν οι μύες που στηρίζουν τον σκελετό στα συγκεκριμένα σημεία είναι γυμνασμένοι και όλο το σύστημα, από τον αυχένα ώς τα δάχτυλα των ποδιών και των χεριών, λειτουργεί κανονικά. Άρα, νομίζω πως καλά κάνεις με τα (θαλασσινά; ) μπάνια. Αν δεν περάσει, ψάξε και για κανέναν οστεοπαθητικό και μόνο στην έσχατη περίπτωση, άσε τον γιατρό να επέμβει.

    Φιλικά.

  224. ουδώλως θα επηρεαστεί πάλι η λύση…

  225. ουδόλως, βρε, Μέφρι…

  226. Νέο Kid Στο Block said

    224. Ωχχ… no comment!

  227. 223: Εγώ το 1995 πήγα με χονδροπάθεια, κάκωση μηνίσκου και χαλάρωση πλαγίων συνδέσμων για φυσιοθεραπείες. Οι ενοχλήσεις πράγματι υποχώρησαν, όμως δυστυχώς βιάστηκα να επανέλθω στις αθλητικές δραστηριότητες και το πλήρωσα με ρήξη μηνίσκου. Έτσι έκανα αρθροσκόπηση, όμως το πρόγραμμα ενδυνάμωσης μυών αποδείχτηκε για τα μπάζα και δεν επανήλθα ποτέ στην προτέρα κατάσταση με αποτέλεσμα ν’ αναγκαστώ να σταματήσω εντελώς.

  228. sarant said

    Κάθε χρόνο πρέπει να κάνουν μια μαλακία; Τόσο δύσκολο είναι να βάλουν θέματα που να μη μπάζουν;

  229. # 228

    Απ’ ότι φαίνεται μάλλον αγνοείς τα κριτήρια με τα οποία ορίζεται η επιτροπή

  230. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    228 – Άμα δέν κάνουν τουλάχιστον μιά μαλακία, πώς θα δικαιολογήσουν την παρουσία τους εκεί, ένα σωρό μαλάκες;

  231. Για όσους πάντως αμφισβητούν την ρήση μου πως η παιδεία στην Ελλάδα έχει πεθάνει υπάρχει ένα άρθρο :

    http://www.sport24.gr/Columns/kaisaris/aytoktonhsame_monoi_mas.2820210.html

    για να μαθαίνουμε από ποιούς στελεχώνεται το υπουργείο.

  232. Νέο Kid Στο Block said

    Και μια αποκάλυψη από μένα, για όσους της γενιάς μου έχουν μείνει ίσως με την απορία.
    Ο Καίσαρης (ο αρθογράφος του αποπάνω Τζι λίκνου) ήταν ο «θρυλικός» αποδυτηριάκιας στο «Φίλαθλο» . Την εφημερίδα που τα έβαλε με τον Βαρδινογιαννισμό… γκουχ,γκουυχχ.

  233. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    232 – Απ΄όσο θυμάμαι ο Καραγιανίδης ήταν ο αποδυτιριάκιας, εννοείς οτι τα έγραφε αυτός, κι ο άλλος απλώς έβαζε την υπογραφή;

  234. Νέο Kid Στο Block said

    «O Aποδυτηριάκιας» ήταν ανυπόγραφος. «Ο Αποδυτηριάκιας» ήταν ο Καίσαρης._

  235. 224-226,
    Το σχετικό λινκ θέτει το ερώτημα, που αναφέρεται ότι προέκυψε στο θέμα Δ, πόσο είναι δυνατό η μέση τιμή να είναι 8, η τυπική απόκλιση 2 και οι αριθμοί να περιορίζονται στο [5, 9].

    Αν κατάλαβα σωστά την διατύπωση, η απάντηση είναι πως δεν είναι δυνατόν. Η απλή απόδειξη βασίζεται στην ανισότητα Bhatia-Davis, η οποία απαιτεί 2^2 <= (9-8)(8-5), δηλαδή 4 <= 3, που προφανώς δεν είναι αληθές.

  236. Νέο Kid Στο Block said

    235. Μιχάλη,ναι. το Δ είναι ξεκάθαρα επιστημονικά λάθος. Προσωπικά, την ανισότητα που λίνκαρες δεν την ήξερα, αλλά την ανισότητα του Τσεμπίσεφ διάολε(η οποία για κανονική κατανομή πιστοποιεί και τον εμπειρικό κανόνα των 3sigmas (πρακτικά όλες οι τιμές στο +- 3s από το peak(μ)),
    άμα δεν την ξέρεις μη βάζεις θέματα στις πανελλήνιες ως «επιτροπή», αλλά πάνε σε κανα σχολειό να τη μάθεις. Εεε..
    (Σε κάποιο άλλο φόρουμ (όχι στο mathematica) κάποιος ισχυριζόταν πως το θέμα είναι Ο.Κ γιατί βγάζει λέει «αληθή» αποτελέσματα…
    Δηλαδή ,άμα πω -2=2 —> (-2)^2=2^2—-> 4=4 άρα Ο.Κ. (αληθές έβγαλα, άρα η «υπόθεσή» μου είναι Ο.Κ. …)
    Ό,τι νάναι!
    http://en.wikipedia.org/wiki/Chebyshev's_inequality

  237. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    234 – Ε ναί δέν είπα οτι υπέγραφε σαν Καραγιαννίδης, αλλα νομίζω οτι κάποια στιγμή, αποκάλυψε οτι ήταν αυτός, αλλα πρέπει να μου το είχε πεί και ο Βασίλης Μητριάνος, ένας αθλητικός δημοσιογράφος που δούλευε τότε στον Φίλαθλο, βέβαια εδω και 20 χρόνια, δέν ξανάπιασα αθλητική φυλλάδα στα χέρια μου. Για να το λές όμως, μάλλον κάτι θα ξέρεις, είσαι αρκετά αξιόπιστος στις πληροφορίες, εσύ δέν είσαι πολιτικός άλλωστε.

    Υ.Γ – Τώρα θυμήθηκα που το έπαιζε ανεξάρτητη φυλλάδα, τόση αβάντα στον Ολυμπιακό ούτε ο Γαύρος.

  238. physicist said

    Εντελώς άσχετο:

    Μου άρεσε πάρα πολύ η ακόλουθη ιστοσελίδα: 40 χάρτες που εξηγούν το Διαδίκτυο. Απολαύστε!

    http://www.vox.com/a/internet-maps?utm_content=buffer4e032&utm_medium=social&utm_source=twitter.com&utm_campaign=buffer

  239. 238,
    Ωραίο!

  240. Άρτεμη said

    Καλημέρα
    φίλος στο φέισμπουκ δημοσίευσε ετούτο που μού φάνηκε εντελώς σχετικό με τη συζήτηση περί τα ποδοσφαιρικά και τα γλωσσικά:
    «Πρέπει όλοι να βοηθήσουμε, για να ανταπαξελθόμαστε στις δύσκολες εποχές»
    Θοδωρής Ζαγοράκης, ποδοσφαιριστής, ευρωβουλευτής της ΝΔ – υποψήφιος για την ευρωπαϊκή επιτροπή Πολιτισμού και Παιδείας.

  241. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    240 – Γι αυτό τον επιβράβευσε και ο ελληνικός λαός με πάνω απο 168,000 ψήφους.

  242. ΜΑΡΚΟΣ said

    Το ιδιωτικός το πήραμε σωστό. Άλλωστε όλα τα γραπτά που διόρθωσα αυτό είχαν ως απάντηση. Σχετικά τώρα με την επιλογή του κειμένου σκέψου το κείμενο της Αρβελέρ πριν 2 χρόνια ( έπρεπε να δεις τι έγινε στην επιτροπή φυσ/ως αδυ/των όταν προσπαθούσαμε να βγάλουμε την περίληψη) και θα διαπιστώσεις ότι ήταν μια αρκετά καλή επιλογή.

  243. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ. Αν ένα παιδί απαντήσει, ξερωγώ, «σπάνιος» θα το πάρετε σωστό ή δέχεστε μόνο το «ιδιόχρηστος» ή το «ιδιωτικός»;

    Τι είναι οι δυο συγκεκομμένες λέξεις μέσα στην παρένθεση;

  244. Νέο Kid Στο Block said

    243. «Φυσικώς αδυνάτων» (παιδιά ενός κατώτερου Θεού,που λέγαν παλιά στις ταινίες)

  245. «φυσικώς αδυνάτων»

    ΠΔ 60/2006, Άρθρο 27 Εξέταση των μαθητών με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες

  246. #244 Όχι μόνο… Και παιδιά της φάμπρικας της δυσλεξίας (όχι, δεν θα συνεχίσω το θέμα)

  247. Μαρία said

    246
    Και κάτι – σπάνια είν’ η αλήθεια η κομπίνα- κατάγματα στο χέρι.

  248. Νέο Kid Στο Block said

    247. Δηλαδή, βάζουν μαϊμού γύψο στο χέρι, για να δώσουν με τους φ.α ; Mάιστα… 😦

  249. Μαρία said

    248
    Γκενάου.

  250. ΜΑΡΚΟΣ said

    Υπάρχει μεγάλη ευελιξία στις γλωσσικές ασκήσεις γιατί η πολυαγαπημένη μας κεε (κεντρική επιτροπή εξετάσεων) στέλνει απαντήσεις που αν δημοσιεύονταν θα μένατε με το στόμα ανοικτό. Μέχρι και λάθος μετάφραση αγνώστου είχαν στείλει.
    Μεταξύ μας υπάρχει μια συμφωνία σε σχέση με το τι είναι σωστό και τι όχι, αλλά τις γλωσσικές τις αφήνουμε. κάθε φορά ρωτάμε ο ένας τον άλλο και αποφασίζουμε
    .Ωστόσο δεν δίνουμε μεγάλη έμφαση κατευθείαν τικ ή υπογράμμιση, αν είσαι β βαθμ/της, γιατί έχεις και μια έκθεση περίληψη , παράγραφο… οι ασκήσεις πρέπει να βαθμολογηθούν πολύ γρήγορα αλλιώς δεν θα προλάβεις τις προθεσμίες. Το γεγονός ότι πρέπει να βαθμολογήσεις 2 διαφορετικά μαθήματα σε 2 βαθμούς αξιολόγησης φυσικά τους είναι αδιάφορο. Βάλε τώρα ότι σε ένα 40 % των γραπτών δεν βγάζεις τα γράμματα και προσπαθείς να καταλάβεις τι λένε, μετά την αποκρυπτογράφηση να το ξαναδιαβάσεις γιατί θα έχεις ξεχάσει τι έλεγε και να εφαρμόσεις τις οδηγίες (δομή περιεχόμενο, έκφραση)
    Άρα για τα συνώνυμα δεν μπορώ να τα βάλω κάτω και να κάνω τέτοιους υπολογισμούς.Μου φαίνεται σωστό τικ και πάμε παρακάτω. (λάθος αλλά έτσι είναι). παλιότερα φτιάχναμε μια λίστα σωστών αλλά γινόταν μάχη οπότε μας αφήνουν σχετικά ελεύθερους.

  251. sarant said

    Δεν τα ήξερα όλα αυτά, ούτε είχε υποπέσει στην αντίληψή μου η κομπίνα.

  252. sarant said

    250: Ευχαριστώ για τις διευκρινίσεις….!

  253. ΜΑΡΚΟΣ said

    ξέχασα να πω ότι αυτά ισχύουν μόνο στο δικό μου βαθμολογικό κέντρο. τα υπόλοιπα κάνουν ότι αυτά νομίζουν. (υποτίθεται βέβαια ότι υπάρχει επικοινωνία(εδώ και αν γελάμε, εδώ δεν μπορούμε να τα βρούμε μεταξύ μας) και έτσι έχουμε μια «αντικειμενικότατη» βαθμολόγηση γραπτών

  254. Γς said

    240:
    [κι απ αυτό το νήμα]

    Φίλε/φίλη έστειλες μήνυμα συμπαράστασης στην Αρτεμη;

    Να της ζητήσεις να συγχωρήσει τον Γς και να τον ξαναβάλει στους φίλους της στο Face Book?
    Αν ναι, χίλια ευχαριστώ. Αν όχι, μην το αναβάλεις άλλο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: