Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ένα κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι και η εκστρατεία του ενάντια στον αυριανισμό

Posted by sarant στο 16 Ιουνίου, 2014


Συμπληρώθηκαν χτες είκοσι χρόνια από τον θάνατο του Μάνου Χατζιδάκι στις 15 Ιουνίου 1994 και με την ευκαιρία αυτή έγιναν και στο Διαδίκτυο αφιερώματα και γράφτηκαν επετειακά άρθρα. Είχα κι εγώ κατά νου να βάλω κάτι, επειδή όμως έλειπα σε ταξίδι το Σάββατο δεν προλάβαινα να το ανεβάσω χτες, οπότε το μεταφέρω σήμερα. Με την ευκαιρία, κάνω και μια αναδρομή στο φαινόμενο του αυριανισμού, που με τόσο πάθος το πολέμησε ο Μάνος Χατζιδάκις. Σήμερα βέβαια η Αυριανή έχει περιπέσει σε γενική ανυποληψία και κυκλοφοριακό ναδίρ, αλλά ο αυριανισμός δεν εξασθένισε μαζί της, κάθε άλλο φοβάμαι -έτσι κι αλλιώς, τα ιδιωτικά κανάλια είναι σήμερα το κύριο όχημά του, όχι εφημερίδες. Τότε πάντως η Αυριανή είχε μια από τις πρώτες κυκλοφορίες στη χώρα. Ένα από τα εμπορικά ατού της ήταν η τιμή της -το 1988 οι άλλες εφημερίδες έκαναν 50 δρχ. το φύλλο και λίγο αργότερα αυξήθηκαν στις 70, ενώ η Αυριανή είχε τιμή 20 δρχ. Μάλιστα, ο Κουρής είχε εκδώσει και πρωινή εφημερίδα, όπως και αθλητική, τον Φίλαθλο.

Το κείμενο που θα δημοσιεύσω υπάρχει μεν στο Διαδίκτυο αλλά είναι μάλλον κρυμμένο στα σχόλια ενός τραγουδιού του Χατζιδάκι, οπότε δεν είναι περιττό που το ξαναδημοσιεύω εδώ. Πρόκειται για επιστολή που έστειλε ο Μάνος Χατζιδάκις στις εφημερίδες «Αυγή» και «Καθημερινή» στα τέλη Ιουλίου 1988. Λίγες μέρες νωρίτερα, στο μήνυμά του για την αποκατάσταση της δημοκρατίας, ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Χρήστος Σαρτζετάκης είχε δηλώσει ότι δεν πρέπει απλώς να ανήκει η Ελλάδα στους Έλληνες αλλά και οι Έλληνες στην Ελλάδα (το είπε πιο καθαρευουσιάνικα, ενώ επίσης υποστήριξε ατεκμηρίωτες απόψεις όπως για συρρίκνωση της γλώσσας). Σε απάντηση στο προεδρικό μήνυμα, ο Μάνος Χατζιδάκις έστειλε την εξής επιστολή:

Αγαπητή Αυγή,

με την ευκαιρία της 14ης επετείου “αποκαταστάσεως”της Δημοκρατίας ακούσαμε από τον ελληνολάτρη γλωσσολόγο Πρόεδρο μας κ. Σαρτζετάκη και το εξής εξωφρενικό: Οι Έλληνες να ανήκουν στην Ελλάδα. Και βέβαια το εξωφρενικό είναι στο ότι κατά τον Πρόεδρο μας, οφείλουμε να ανήκουμε. Τι ιδέα!

Σε ποιάν Ελλάδα κύριε Πρόεδρε; Στην Ελλάδα της αυθαιρεσίας, του κρατικού ερασιτεχνισμού, του εξογκωμένου παρακράτους, της αναλγησίας και του εξευτελισμού του ανώνυμου πολίτη, του με επίσημο πρόγραμμα καταποντισμού της αξιοπρέπειάς του, του ευνουχισμού της νεότητάς του;

Στην Ελλάδα με την εξοντωτική φορολογία για να καλυφθεί η ανικανότητα του κράτους να ασκήσει οικονομική πολιτική; Στην Ελλάδα της κομπίνας και της αστυνομολατρείας, της ταύτισης έθνους και κάθε κυβερνήσεως, ώστε σαν ο πολίτης αντιδρά να χαρακτηρίζεται αυτομάτως ως αντεθνικός;

Στην Ελλάδα των Γούκων, των οπλοφορούντων Κουρήδων και Μιχαλόπουλων, των εμπρηστών, του ανεκδιήγητου κ. Τόμπρα, της ρυπαρότητας και της συνεχώς “αθώας” Αγίας Αθανασίας του Αιγάλεω;

Όχι κ. Πρόεδρε. Όσοι ξεφύγαμε από τις “στοργικές θωπείες” της μητρός Ελλάδος και μείναμε ελεύθεροι, θα διδάξουμε και τους άλλους να γίνουν ελεύθεροι και να μην ανήκουν πουθενά. Κάθε σοβαρός Έλληνας οφείλει ν’ αντιδράσει στην μεσαιωνικής προθέσεως – συγχωρέστε με – ρήση σας. Οι Έλληνες πολίτες δεν ανήκουν. Φροντίσατε να κάνετε την προεδρική σας θητεία πιο σεμνά και δίχως μεγαλοστομίες.

Γιατί η Ελλάδα σας κ. Πρόεδρε αρχίζει να μας αρρωσταίνει.

Η επιστολή δημοσιεύτηκε στην Αυγή, στο φύλλο της 28ης Ιουλίου 1988. Πανομοιότυπη, εκτός βέβαια από την προσφώνηση, φαίνεται πως ήταν και η επιστολή στην Καθημερινή. Ο Γούκος ήταν τοκογλύφος που είχε στήσει παρατράπεζα στα Γιάννενα. Εκείνες τις μέρες είχε γίνει η δίκη του, στην οποία καταδικάστηκε μεν αλλά σχεδόν αποθεώθηκε από τους συμπολίτες του. Τον Τόμπρα θα τον θυμάστε, ο Μιχαλόπουλος πρέπει να είναι ο Γρηγόρης, ο εκδότης της ακροδεξιάς Ελεύθερης Ώρας (αργότερα καταδικάστηκε για εκβιασμούς), ενώ Κουρήδες ήταν οι εκδότες της Αυριανής -δεν θυμάμαι τι είχε γίνει με την οπλοφορία τους.

Την άλλη μέρα, πάντως, η εφημερίδα «των Κουρήδων», η Αυριανή, δημοσίεψε το ακόλουθο σεμνό σχόλιο που ζητώ προκαταβολικά συγνώμη που το αναδημοσιεύω.

Ξαναχτύπησε ο Μάνος…

Ο γνωστός κύναιδος Μάνος Χατζηδάκης, ο οποίος γύρευε πόσα νέα παιδιά έχει «καταστρέψει» με το χρήμα που διαθέτει, για να ικανοποιεί τις ανώμαλες ορέξεις του , ξαναχτύπησε!

Με αφορμή την πολύ σωστή δήλωση του Σαρτζετάκη, «Οι Έλληνες πρέπει ν’ ανήκουν στην Ελλάδα» και να μην πουλιώνται στους ξένους, σαν ορισμένους γνωστούς πολιτικάντηδες, φίλους του…. αξιότιμου κυρίου Μάνου, έστειλε στην… ανόητη «Αυγούλα» επιστολή, με την οποία ο… αρχικύναιδος προτρέπει τους Έλληνες να μην …ανήκουν πουθενά!!…

Δεν μας εκπλήσσει η ΘΡΑΣΥΤΗΤΑ του εν λόγω υποκειμένου, γιατί ξέρουμε πως αυτός ο κύριος ή… κυρία, έχει ζήσει ολόκληρη τη ζωή του μέσα στο ΒΟΥΡΚΟ και τη ΒΡΩΜΙΑ, απόδειξη πως εδώ και λίγο καιρό, προέτρεπε από τις στήλες γνωστού γυναικείου περιοδικού τις κόρες, τις αδελφές και τις γυναίκες μας να γίνουν… ΛΕΣΒΙΕΣ, φοβόμαστε, μόνο μήπως κανένας… μουστακαλής χάσει την ψυχραιμία του και τον κάνει μαύρο στο ξύλο...

Eιρωνικά χαρακτήρισα σεμνό το σχόλιο, είναι όμως αλήθεια ότι κατά καιρούς η Αυριανή είχε γράψει χειρότερα εναντίον του Μάνου Χατζιδάκι. Αλλά και ο Μάνος Χατζιδάκις δεν φοβήθηκε να αποδυθεί σε μια μοναχική εκστρατεία εναντίον της Αυριανής και του αυριανισμού. Κομβική στιγμή στάθηκε η συναυλία που διοργανώθηκε υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 1987 στο Παναθηναϊκό Στάδιο, με συμμετοχή της Νανάς Μούσχουρη, του Στ. Ξαρχάκου και του Μάνου Χατζιδάκι, η οποία μάλιστα μεταδιδόταν ζωντανά από το ραδιόφωνο του νεοσύστατου τότε Αθήνα 984. Μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες πολίτες λοιπόν, ο Χατζιδάκις, ύστερα από δυο τραγούδια του σηκώθηκε από το πιάνο και απευθυνόμενος στο κοινό έδωσε διευκρινίσεις για τη συμφιλίωσή του με την Νανά Μούσχουρη, κυρίως όμως επιτέθηκε στην Αυριανή. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάπου ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας αυτής, αν και αποσπάσματά της βρίσκονται σε πολλά σημεία. Από τον ιστότοπο που είναι αφιερωμένος στον συνθέτη παραθέτω:

… φυλλάδα που μολύνει τον ελλαδικό χώρο με αναίδεια, χυδαιότητα, τραμπουκισμό και κολακεία συμπολιτών μας (…) που κολακεύεται να πιστεύει σαν τον Καραγκιόζη ότι αυτή έριξε τον Καραμανλή. Ενώ το μόνο που κατάφερε ήταν να κατακρημνίσει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια (…) Που ισχυρίζεται ότι προστατεύει τη δημοκρατία όσο είναι δυνατόν να την προστατεύει ένα τρωκτικό της. Που αποκομίζει κέρδη κολακεύοντας την αγραμματοσύνη και την ασημαντότητα σαν άλλη Αγία Αθανασία του Αιγάλεω. Και καταλήγει: Η Αυριανή πρέπει να κλείσει. Κι αυτό είναι το νόημα της αποψινής συμμετοχής μου στο Καλλιμάρμαρο.  (Ειρωνικά, πληρέστερη καταγραφή της ομιλίας Χατζιδάκι βρήκα στις σελίδες της ίδιας της Αυριανής, αν και έχει μερικά λάθη στη στίξη ή στη μεταγραφή άγνωστων λέξεων).

Για να τοποθετήσουμε τα γεγονότα στην ιστορική τους διάσταση, βρισκόμαστε στο 1987, με το ΠΑΣΟΚ να έχει αρχίσει να παρακμάζει, τη ΝΔ με τον Μητσοτάκη αρχηγό να αντεπιτίθεται, την αριστερά να προσπαθεί να συνεννοηθεί. Ο Δήμος Αθηναίων που ήταν ο διοργανωτής της συναυλίας, εθεωρείτο η αιχμή του δόρατος της δεξιάς αντεπίθεσης και ο ραδιοσταθμός του, ο Αθήνα 984 με τότε διευθυντή τον Β. Τζανετάκο, ήταν μεν πολυφωνικός σε αντίθεση με την κρατική ΕΡΤ αλλά είχε -θα το θυμούνται όσοι τον άκουγαν- και αρκετές έξαλλες αντιΠασόκ εκπομπές. Μάλιστα, για τη συγκεκριμένη συναυλία ο τύπος της εποχής (και μάλιστα η όχι φιλοκυβερνητική Αυγή) έγραψε για «μάλλον μεθοδευμένη προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης από τη ΝΔ». Οπότε, μοιραία, η επίθεση του Χατζιδάκι κατά της Αυριανής μπορεί να ερμηνεύτηκε (κακώς βέβαια) από κάποιους σαν συμπόρευση με τη ΝΔ.

Δέχομαι επίσης ότι ο Χατζιδάκις με την έκκλησή του παραβίασε τη δεοντολογία, αφού (όπως ρητά παραδέχτηκε κι ο ίδιος) εκμεταλλεύτηκε την προβολή της συναυλίας για να προωθήσει μια προσωπική πολιτική εκστρατεία. Ίσως ομως ήταν ο μόνος τρόπος που έβλεπε για να αντιμετωπίσει έναν πανίσχυρο προπαγανδιστικό μηχανισμό. Και βέβαια, όταν είπε την περίφημη φράση «Η Αυριανή πρέπει να κλείσει» δεν εννοούσε να απαγορευτεί με κυβερνητική απόφαση ή να της επιβληθεί λογοκρισία, εννοούσε να πάψει να έχει αναγνώστες και επιρροή.

mx sukaΗ αντεπίθεση δεν άργησε. Βέβαια, επειδή η συναυλία είχε γίνει βράδυ Κυριακής, την επόμενη μέρα (Δευτέρα 8.9.1987) δεν υπήρχε χρόνος για εκτεταμένη αντίδραση, ωστόσο η Αυριανή πρόλαβε να δημοσιεύσει ένα πρωτοσέλιδο σχόλιο στο οποίο αποκαλούσε «προπομπό του νεοναζισμού» τον «ψυχανώμαλο» Χατζιδάκι, τον οποίο παραλλήλιζε με τον Χίτλερ (όλο το εύοσμο σχόλιο, εδώ), ενώ στις μέσα σελίδες το ρεπορτάζ από τη συναυλία το κοσμούσε το «χιουμοριστικό» σχόλιο που βλέπετε αριστερά, μέσα σε πλαίσιο, χαρακτηριστικό δείγμα αυριανικού χιούμορ.

Την μεθεπόμενη μέρα όμως η επίθεση του μηχανισμού της Αυριανής ξεδιπλώθηκε δυνατή και πολυμέτωπη. Όπως ίσως ήταν αναμενόμενο, η εφημερίδα εκμεταλλεύτηκε τη φράση «Η Αυριανή πρέπει να κλείσει», θέτοντας ζήτημα ελευθεροτυπίας. Άλλωστε την ίδια στάση κράτησε και η κυβέρνηση αφού ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Ρουμπάτης αφού ανέλυσε τα περί πολυφωνίας και ελευθεροτυπίας κατέληξε ότι ο Χατζιδάκις πρόσφερε «κακές υπηρεσίες στη δημοκρατία» και «πρόσβαλε τους χιλιάδες αναγνώστες» της εφημερίδας.

Ο πηχυαίος τίτλος της Αυριανής στις 9.9.87 ήταν «Όλοι εναντίον του Μ. Χατζηδάκη», ενώ ένα ολόκληρο δισέλιδο στις μέσα σελίδες ήταν αφιερωμένο σε αντιδράσεις επωνύμων, υπουργών, βουλευτών, δημάρχων, κομμάτων και κινήσεων! Παραθέτω τις σελίδες με τις δηλώσεις (πρώτη και δεύτερη), προειδοποιώ πάντως ότι είναι βαριές στα κιλομπάιτ και ασήκωτες στο περιεχόμενο.

Όπως βλέπετε, πολλοί έσπευσαν να στηρίξουν την Αυριανή ή να καταδικάσουν την (υποτιθέμενη) επίθεση στην ελευθερία του τύπου, όπως η Μελίνα Μερκούρη που απέφυγε να κατονομάσει τον Χατζιδάκι αλλά δήλωσε ότι «Δεν είναι δυνατόν στις μέρες μας να βγαίνει κάποιος και να καταφέρεται στην ελευθεροτυπία». Βέβαια, η έμφαση στην «επίθεση στην ελευθεροτυπία» ήταν ίσως ένας εύσχημος τρόπος για να αποφύγουν κάποιοι να στηρίξουν ρητά την Αυριανή -άλλοι δεν είχαν τέτοιους δισταγμούς, όπως ο Θ. Πάγκαλος που δήλωσε ότι «Η Αυριανή είναι μια απ’ τις ελάχιστες καθολικά πολιτικές εφημερίδες που απομένουν και η σημασία της για τη δημόσια ζωή είναι τεράστια». Αλλά και ο Μανώλης Γλέζος, τότε πρόεδρος της ΕΔΑ, προτίμησε να δει μόνο την εκμετάλλευση του γεγονότος από τη ΝΔ και ενέταξε τονΧατζιδάκι στον «συμπαθή πολιτιστικό κύκλο γύρω από τον κ. Καραμανλή», φροντίζοντας τουλάχιστον να πάρει κάποιες αποστάσεις από την Αυριανή («κάθε έντυπο έχει το δικό του κοινό κι αυτό εκφράζει»). Μεγαλύτερες αποστάσεις πήρε η Ελληνική Αριστερά, το μεγαλύτερο από τα δύο κόμματα που γεννήθηκαν από το σχίσμα στο ΚΚΕ εσωτ., ενώ ψυχρά ευγενική, υποδειγματική κατά τη γνώμη μου, ήταν η τοποθέτηση του ΚΚΕ εσ-Α.Α., του μικρότερου από τους δύο επιγόνους: «Η αντίληψή μας για τη δημοκρατία είναι γνωστό ότι είναι διαφορετική από αυτήν της εφημερίδας σας. Θεωρούμε δε πως μέσα στα πλαίσια του πλουραλισμού εμπεριέχεται και το δικαίωμα της δημόσιας κριτικής και του ελέγχου από κάθε πολίτη».

stathisΔεν έχει νόημα να ανθολογήσουμε τις αντιδράσεις βουλευτών και δημάρχων, σήμερα ξεχασμένων, μπορείτε αν έχετε περιέργεια να τις διαβάσετε. Από τις τοποθετήσεις απουσιάζει το ΚΚΕ, το οποίο δεν τοποθετήθηκε επίσημα αλλά το έντυπό του αποτέλεσε τον μοναδικό ίσως συμπαραστάτη του Μάνου Χατζιδάκι, τουλάχιστον από τις καθημερινές εφημερίδες. Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980, ο Ριζοσπάστης, με διευθυντή τον Γρ. Φαράκο, είχε διαρκές και ανοιχτό μέτωπο ενάντια στον αυριανισμό, κι έτσι ήταν η μόνη εφημερίδα που θεώρησε «μονόπλευρη ευαισθησία» τις κορόνες περί ελευθεροτυπίας, που «αποθρασύνει τη φυλλάδα», ενώ σε άλλο σχόλιο επέκρινε την κυβέρνηση που έδωσε «πλήρη κάλυψη στη φαιά προπαγάνδα«. Χαρακτηριστικό άλλωστε και το σκίτσο του Στάθη [Σταυρόπουλου] που αναδημοσιεύω αριστερά (Ριζοσπάστης, 9.9.1987).

Την ίδια μέρα στην Αυριανή, πέρα από τις δηλώσεις «όλων» (πλην Λακεδαιμονίων, ίσως) κατά Χατζιδάκι, δημοσιεύτηκε κι ένα κατάπτυστο άρθρο του Κ. Διακογιάννη, με τίτλο «Ψυχικό AIDS ανώμαλου εκμαυλιστή«. Χαρακτηριστικά αποσπάσματα: «… Χθες εμφανίσθηκε κι ένας χαμερπής ομοφυλόφιλος, ένας κίναιδος ολκής, να σε αποκαλέσει φίλε αναγνώστη φασίστα! Μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους και με μια εμπάθεια που διακρίνει τους παθητικούς ανώμαλους, εδήλωσε ότι η εφημερίδα που διαβάζεις είναι φασιστική και συνεπώς εσύ, ο αναγνώστης, φασίστας! Και τα εδήλωσε δημόσια τα θηλυκά του εμέσματα, ένα κνώδαλο που γλείφει από τότε που υπάρχει, τις πατούσες του φασισμού. […] Πώς είναι δυνατόν ένα κάθαρμα να αφήνεται ελεύθερο με λύσσα και πάθος όλους αυτούς τους πολίτες να τους βρίζει με την χυδαιότητα των οίκων ανοχής; Ποιος έδωσε το δικαίωμα στον απαίσιο εκμαυλιστή νέων, που ακούει στα ονόματα Μανωλία, Μάνια, Μινού Χατζηδού, ποιος επέτρεψε σε αυτό το απόβρασμα να παίρνει το μικρόφωνο στα χέρια του και να εκθέτει οργανωτές μιας φιλανθρωπικής εκδήλωσης και να διασύρει τον Δήμο Αθηναίων υπό την αιγίδα του οποίου ετέθη; […] Αυτό το σκουληκιασμενο τομάρι αποτελεί στίγμα για τη σημερινή ελληνική κοινωνία. Να προστατεύσουμε τα παιδιά μας από το ηθικό ΑIDS αυτού του βρωμερού υποκείμενου. Αρκετοί νέοι πλήρωσαν ακριβά τη γνωριμία τους μαζί του. Όχι άλλα θύματα».

Η επίθεση συνεχίστηκε και τις επόμενες μέρες, με άλλες δηλώσεις επωνύμων και άρθρα. Το πιο χαρακτηριστικό ίσως ήταν ένα σχολιάκι της εφημερίδας στις 10.9.87, στο οποίο γινόταν επίθεση στον δημοσιογράφο Γ. Μασσαβέτα επειδή «κατάπιε τη γλώσσα του και δεν έγραψε λέξη για τις βρωμιές που είπε ο Χατζηδάκης» -δηλαδή, όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας. Θα μπορούσα να παραθέσω κι άλλα, αλλά νομίζω ότι πήρατε μια ιδέα και έτσι κι αλλιώς η αντοχή έχει κάποια όρια που μάλλον τα ξεπεράσαμε.

Φυσικά, σήμερα, 27 χρόνια μετά από τα γεγονότα και 20 χρόνια μετά τον θάνατο του Μ. Χατζιδάκι, όλοι θυμούνται, αγαπούν και τιμούν τον συνθέτη ενώ κανείς δεν θυμάται τους χυδαίους επικριτές του. Αλλά, όπως είπα και στην αρχή, ο αυριανισμός νομίζω ότι δεν εξέλειψε, έστω κι αν σήμερα παίρνει άλλες μορφές και έχει, ίσως, άλλα οχήματα.

 

 

 

Advertisements

231 Σχόλια to “Ένα κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι και η εκστρατεία του ενάντια στον αυριανισμό”

  1. Γς said

    Καλημέρα
    ε, θυμήθηκα κι εκείνο το φύλλο της Αυριανής

    http://caktos.blogspot.gr/2013/06/blog-post_7.html

  2. tsopanakos said

    Ένα ηχητικο από την περίφημη συναυλία:

  3. spiral architect said

    Καλημέρα και καλή βδομάδα. 🙂
    Υπουργός Πολιτισμού Φ. Πετσάλνικος.
    (σελ. 2)
    Ο ΠΕΤΣΑΑΑΛΝΙΚΟΣ! 😛

  4. Να τους θυμόμαστε όλους αυτούς.

    Μου κάνει εντύπωση, Νίκο, που θεωρείς ότι οι Κουρήδες π.χ. χρειάζονται επεξήγηση (ενώ μέχρι πρότινος ζούσαν και βασίλευαν στα ίδια τοπία) και ο Τόμπρας όχι. Λες να είμαστε όλοι άνω των σαράντα; 🙂

  5. sarant said

    Καλημέρα, καλή βδομάδα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4: Να σου πω, η αναφορά στους Κουρήδες είναι επειδή δεν θυμάμαι το περιστατικό με την οπλοφορία τους, μήπως και το θυμηθεί άλλος.

    2: Ναι μπράβο!

  6. munich said

    Η πρώτη επιστολή προς την Αυγή θα μπορούσε να δημοσιεύεται κάθε χρόνο μέχρι σήμερα στην επέτειο της «αποκαταστάσεως» με μόνες αλλαγές το νούμερο και τα ονόματα και να είναι»πιο επίκαιρη από ποτέ» που λλέμε

  7. ππαν said

    Το ίντερνετ είναι πιο αυριανικό από τα κανάλια, νομίζω

  8. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ένα από τα καλύτερα μη γλωσσολογικά κείμενά σου που βοηθά να ξαναθυμηθούμε -όσοι ζήσαμε τον αυριανικό βόθρο- και να μάθουν οι νεότεροι, με τί υλικό ανθρώπων έχτιζε τον «σοσιαλισμό» του ο Ανδρέας και πάνω σε ποιό ηθικό υπόβαθρο κυλίσαμε μέχρι εδώ. Και είναι πολύ σημαντική η επισήμανσή σου ότι «ο αυριανισμός δεν εξασθένισε..» για να συνειδητοποιήσουμε ότι συχνά οι ζωτικές πολιτικές διαιρέσεις των ανθρώπων δεν είναι κομματικές/ κατακόρυφες αλλά ποιοτικές/ οριζόντιες, και να είμαστε σε διαρκή ετοιμότητα για πόλεμο με κάθε αποχρώσεως αυριανισμό…

  9. leonicos said

    Πότε προλάβατε; Ακόμα και τον Γς βάλατε κάτω;

  10. LandS said

    Σήμερα ο αυριανισμός υπάρχει και είναι πολύ περισσότερο χυδαίος από τότε.
    Πολύ περισσότερο φασιστικός από τότε.
    Εκείνη την εποχή, ο Κουρής, Διακογιάννης κλπ ονομάτιζαν τα θύματα των χυδαίων επιθέσεων τους. Είχαν τουλάχιστον την αναίδεια να γίνονται …τιμητές του Χατζηδάκη, του Φλωράκη (βίλες, «άουντι» ), του Μητσοτάκη (με γερμανική στολή) και τόσων άλλων.
    Σήμερα, ο εκ των επιγόνων τους Δημοσιογράφος (προσοχή στο δέλτα κεφαλαίο), δεν λέει ονόματα, απειλεί να «πάει στον εισαγγελέα τα στοιχεία», κυκλοφορεί ή όχι ( ; ) σιντί, αφήνει υπονοούμενα, τελειοποιεί το πατρόν της χρυσαβγίτικης συμπεριφοράς, απειλώντας με συγκεκριμενοποίηση των δήθεν αποκαλύψεων, οι οποίες σπάνια αποκτούν υπόσταση (αν αυτό δεν είναι εκβιασμός, τι είναι; ) …
    Για παράδειγμα και να με συμπαθάτε: http://www.zougla.gr/politiki/article/krivonte-piso-apo-to-karoto , και http://www.zougla.gr/politiki/article/o-protagonistis-tou-karotou

  11. leonicos said

    Διέκρινα ένα σημαντικότατο λάθος στο άρθρο, και το επισημαίνω για να το λάβουν υπ’ όψη τους οι σχολιαστές!

  12. leonicos said

    σημαντικότατο λάθος ΕΙΠΑ

  13. leonicos said

    Επίτηδες δεν το γράφω για να σας κρατάω σε αγωνία

  14. Gpoint said

    Καλημέρα

    Εξαιρετικό άρθρο.

    Να θυμίσω πως διάσημα θύματα του Γούκου υπήρξαν οι ποδοσφαιριστές Μητρόπουλος και Αναστόπουλος- λογικό από μια άποψη…

    Ξαναθυμήθηκα τον Πάγκαλο και…πείνασα

  15. leonicos said

    Τι θα ξεφουρνίσει πάλι αυτό το παλιόμουτρο, που καταφέρεται εναντίον του Ιστολογίου μας;

  16. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Η αμοιβαδοποίηση που ντύνεται αμοιβαιοποίηση…

  17. leonicos said

    Το λάθος είναι ότι

  18. spiral architect said

    Για τα δεδομένα της εποχής η Αυριανή ήταν ότι πιο … αυριανικότερο υπήρχε. Φτηνή, απευθυνόμενη στους ανερχόμενους μικροαστούς, που λίγδωσε τ’ αντεράκι τους με την ΑΤΑ, (ανεξάρτητα αν το χρήμα πληθωριζόταν, αυτοί έβλεπαν μπόλικο «χαρτί» στα χέρια τους) στηρίζοντας ένα ΠΑΣΟΚ που προσπαθούσε να κάνει μια αναδιανομή εισοδήματος, μιλώντας σε μια γλώσσα που ελκύει, μια γλώσσα που οι υπόλοιπες αστικές εφημερίδες δεν μιλούσαν ή δεν ήθελαν να μιλήσουν.
    Αδελφάκι της ο Φίλαθλος, που τώρα τα άρθρα των αποδυτηριάκια κλπ θεωρούνται καλτ. :P.

    Βέβαια τα εργοστάσια σιγά-σιγά έκλειναν (ΒΙ.ΠΕ Αυλώνας και Οινοφύτων) ο ΦΠΑ στα εισαγόμενα από Ευρώπη καταργήθηκε, η μαμά μας πέταξε την παλιά κουζίνα ΙΖΟΛΑ και επειδή δεν έβρισκε πια ΕΣΚΙΜΟ ή ΙΖΟΛΑ αγόραζε AEG και MIELE.
    Ο δρόμος για την καταστροφή είναι (ή μπορεί να είναι) στρωμένος με καλές προθέσεις. Τι να’ λεγε λοιπόν ο Χατζιδάκης; Άνθρωπος της τέχνης ήταν, το ακαταλόγιστο είχε στην τέχνη, μιλούσε τη δική του γλώσσα, πολλοί δεν έπιαναν τα χοντρά του υπονοούμενα, δεν είμαστε όλοι ίδιοι … 🙄
    Το έργο του ήλθε, το ζήσαμε και θα μείνει, οι ιδεολογικοί του αντίπαλοι κλίνουν το γόνυ.

    Περί της οπλοφορίας των Κουρήδων ούτε εγώ θυμάμαι κάτι (μόνο την οπλοφορία του Ρίνγκο θυμάμαι) πασίγνωστες όμως ήταν οι μαρτυρίες για τις συνθήκες εργασίας στην οδό Δήμητρος 24 στον Ταύρο.

  19. atheofobos said

    Σε όλη του την ζωή ο Χατζηδάκις με την στάση του απέδειξε ότι ήταν περισσότερο άνδρας από πολλούς άλλους.

  20. Alexis said

    Εξαιρετικό το άρθρο Νίκο και το ταξίδι στο χρόνο!
    Ήταν σίγουρα μια από τις πιο «ρυπαρές» περιόδους της ελληνικής πολιτικής ζωής.
    Όμως κατά τη γνώμη μου, είναι λάθος να ταυτίζονται ΠΑΣΟΚ και Αυριανή, πολύ δε περισσότερο Αντρέας Παπανδρέου και Αυριανή (αναφέρομαι στο σχόλιο 8).
    Σαφώς και το επίσημο ΠΑΣΟΚ έχει τεράστια ευθύνη για τον Αυριανισμό αλλά…
    …ο Κουρής ήταν ένας σαλτιμπάγκος της δημοσιογραφίας που γαύγιζε κατά πως τον τάιζαν ή κατά πως τον συνέφερε.
    Απόδειξη η …κωλοτούμπα που έκανε αργότερα, οι ρυπαρότητές του στην υπόθεση Λιάνη, και η απόλυτη ταύτισή του εντέλει με τη Δεξιά…

  21. leonicos said

    Τον Αυριανισμό δεν τον ανακάλυψε η Αυριανή. Απλώς τον εφήρμοσε, κι επειδή δεν υπήρχε μέχρι τότε λέξη που να περιγράφει τόσο παραστατικά το μόνιμο νόσημα της πολιτικής μας σκηνής, απεκλήθη Αυριανισμός. Να θυμίσω ότι και οι λέξεις Εβραϊσμός, Χριστιανισμός (όχι το χριρτιανός ή το εβραίος) είναι εξωνύμια, δηλαδή οι άλλοι τους ονόμασαν έτσι, και ασφαλώς πολύ καιρό αφού ήδη ασκούνταν ως θρησκεύματα.

    Επομένως δεν έχει κανένα λόγο να λείψει. Μην το ελπίζετε!

    Οι άνθρωποι ανοίγουν το στόμα τους και καταπίνουν ό,τι τους ρίχνουν αμάσητο.

    Πάρτε το ραδιόφωνο, κι εκείνον τον εξευτελισμένο σταθμό με το σύνθημα ‘η καλύτερη μουσική της πόλης’. Όλες οι αηδίες απ΄’ο κει πρωτακούστηκαν. Ανοίγεις το ραδιόφωνο κι ακούς αθλιότητες, ηλιθιότητες, μαγκιές κ.ο.κ. και ο κόσμος τ’ ακούει.

    Δεύτεο κρούσμα: Τα παραϊατρικά, βιολογικά, οι θαυματουργές αλόες, οι υπερθερμίες, τα λέιζερ κ.ο.κ. (Δεν είπα ότι κάποια δεν κάνουν δουλειά. Με αφέψημα δυόσμου καταπρα-ύνω κι εγώ το στομάχι μου.) Μιλάω για τη βρούβα των Άλπεων δσε συνδυασμό με σπαραγκι των Άνδεων που κάνει 80 ευρώ και το αγοράζουν σαν πατάτες ενώ διαμαρτύρονται για το Σαλοσπίρ που κάνει 2. Διαμαρ΄τρομαι για κάτι αχρείους γιατρούςε που ανοίγουν μαγιοκά ιατρεία Αθήνα Θεσσαλονίκη (και με συνεργούς) καλυπτόμενοι από μια ‘υπεράνω υποψίας’ ιδιότητα. Εννοώ την κυρά-Κατίνα που μ΄’ολις ακούσει πως έχεις κάτι, έχει το θαυματουργό φάρμακο.

    Αυριανισμοί υπάρχουν και όχι μόνο στην πολιτική. ακούω το παιδί μου να σιγορ=τραγουδάει ένα σαχλοτράγουδο και το ρωτάω: Μα τι στα κομμάτια τραγουδάς; Και απαντάει: Είναι ποπ! Όλο με σοβαρά θ’ ασχολούμαστε. Σωστά! Το θέμα είναι ότι δεν ασχολείται με τίποτα πιο σοβαρό. ό,τι τους σερβίρουν τα τρώνε αμάσητα.

    Βλέπεις όλα εκείνα τα σριφώματα που τρέχουν, τα δικτυωτά που καλύπτουν σάρκες αηδιαστικές, κάτι ώμους μεγέθους μεγάλης κολοκύθας στο φως και λες: Καλά, αυτή η γυναίκα δεν κοιΤΆΧΤΗΚΕ ΠΡΙΝ ΒΓΕΙ; ΙΚαι της άρεσε;

    Αυριανισμός παντού. Κι όταν γράφεις κάτι… στο πετάνε στη μούρη: Πολύ δύσκολο Φυσικά! Αφού στο τέλος ο ήρωας και η ηρωίδα θα πέσουν στο κρεβάτι… τι τα θέλουμε τα υπόλοιπα;.

  22. leonicos said

    Μάλλον θύμωσα… αλλά όχιμε το ιστολόγιο βεβαίως

  23. spiral architect said

    @21: Γιατρέ μ’ εκνευρίστηκες και πήρες το πληκτρολόγιο παραμάζωμα! 😀

  24. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    18: Ωραίο άρθρο!

  25. Γιώργος Πρίμπας said

    Το χειρότερο πράγμα σήμερα στην Ελλάδα είναι η Χρυσή Αυγή. Το αμέσως χειρότερο δεν είναι και πολύ μακριά ποιοτικά και είναι αυτό που εκτράφηκε μες στο ΠΑΣΟΚ στις αρχές του 80 – και ΔΥΣΤΥΧΩΣ μια χαρά και σήμερα μέρος του βολεύεται παρά την εξουσία – με πρωτοστάτη την Αυριανή και «λαϊκούς αγωνιστές» όπως ο Μένιος. Ανδρώθηκε όταν δεν υπήρξε καμία άμυνα απέναντι σε ανθρώπους τρελαμένους για πολύ, μα πάρα πολύ όμως, μέλι που το μόνο που τους ένοιαζε ήταν να μην παράγουν κανένα έργο και να οργανωθούν στη μάσα. Είναι αυτοί που έστρωσαν στην Ελλάδα το δρόμο στον μεσαίωνα του εκσυγχρονισμού που καλά κρατεί εδώ και 18 χρόνια.
    Ανάμεσα στο «οι Έλληνες να ανήκουν στην Ελλάδα» και την επιχειρηματολογία της Χρυσής Αυγής δεν υπάρχει παρά ένας μικρού μήκους βατός μονόδρομος. Φυσικά οι απαλλαγμένοι εφορίας εφοπλιστές και οι επιχειρηματίες χρηματοδότες της Χρυσής Αυγής εξαιρούνται (βλέπε το τρέχον unfollow).
    Άσχετα με το χώρο προέλευσης των οπαδών και των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής που είναι κυρίως η άκρα δεξιά, η δήλωση του Μπούκουρα ότι έγινε εθνικιστής ακούγοντας το «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» του Αντρέα είναι σωστή. Καθόλου τυχαίο ότι το υβρεολόγιο σήμερα των χρυσαυγιτών και της αυριανής τότε είναι παρόμοια επιθετικά και προσβλητικά (με έμφαση στη στοχοποίηση ατόμων λόγω των προσωπικών τους σεξουαλικών συμπεριφορών) και αποσκοπούν / αποσκοπούσαν στο να διαλύουν ψυχολογικά το πρόσωπο.
    Την επίθεση που δέχτηκε τότε, ο Μάνος Χατζιδάκις, μπόρεσε να την αντέξει γιατί ήταν πνευματικός Φάρος στην (ανέκαθεν) κυρίαρχη σαπίλα του νεοελληνικού πολιτισμού και τρόπου ζωής.

  26. SophiaE said

    Καλό που μας τα θύμησες, Νίκο. Για να μην θυμόμαστε μόνο πόσο «ρόδινα» ήταν όλα.

  27. Αριστείδης Καρατζόγλου said

    Αν ψάχνει κάποιος να βρει τον αυριανισμό σήμερα ας ρίξει μια ματιά σε πιτσιρίκο-ανφόλοου. Λαϊκισμός με τη σέσουλα, συνομωσιολογία, δακτυλοδεικτούμενοι προδότες του λαού και εχθροί προ των πυλών που έρχονται να πιούν το αίμα των Ελλήνων. Οι δεξιές φυλλάδες-μπλογκ νομίζω ότι ανήκουν σε άλλη βρώμικη κατηγορία.

  28. Velvet said

    Κι όμως καλο είναι να «θυμομαστε» ολα αυτα τα μικροσκοπικά ανθρωπακια του πασοκικου ελλαδισταν την περίοδο υπο-αναπτυξης στη χωρα πρασινου παπαγαλου με τα κιτρινισμένα δόντια και την βορβορώδη χυδαιότητα. (δημοσιογραφισκους σφουγγοκωλαριους αλλα και ανεπαρκεις πολιτικάντηδες

    Μανος Χατζιδακις και Μικης δυο μεγαλοι Ελληνες του πνευματος που τίμησαν αυτό τον τοπο

  29. Γς said

    Μανος Χατζιδακις και Μικης δυο μεγαλοι Ελληνες του πνευματος που τίμησαν αυτό τον τοπο

    αυτό ξανά πες το

  30. ΠΑΝΟΣ said

    «Αλλά, όπως είπα και στην αρχή, ο αυριανισμός νομίζω ότι δεν εξέλειψε, έστω κι αν σήμερα παίρνει άλλες μορφές και έχει, ίσως, άλλα οχήματα».
    Κάθε περαιτέρω σχόλιο είναι για μένα περιττό.Και δεν νομίζω, πως πρέπει «ένα κάτι» να το εξαιρέσω, ως υπεράνω πάσης υποψίας.Με αιχμή δόρατος τα ιδιωτικά κανάλια,μηδενός εξαιρουμένου.

  31. Left said

    Αξιότιμε κύριε Sarant,
    «Μαγαρίσατε» την ιστοσελίδα με τα κοπρο-δημοσιεύματα της αυριανής.

  32. Γς said

    Σελίδα; Μάλλον το μαρμάρινο τραπέζι της ιστορικής αναομίας

  33. Γς said

    ανατομίας

  34. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    31: Λέτε να το παράκανα με τα παραθέματα; Αλλά πώς να αναφερθείς σε ένα θέμα χωρίς να το παρουσιάσεις;

  35. Γς said

    Και να δεις που η φορμόλη σκεπάζει όλες τις δυσωδίες στην ανατομία.
    Εχω ανοίξει πτώματα και ξέρω

  36. LandS said

    Με αφορμή το σχόλιο 27, θέλω να παρατηρήσω ότι όσο ο «πιτσιρίκος» και το «ανφόλοου» ή η «ζούγκλα» που έδειξα και εγώ είναι αυριανισμός, άλλο τόσο αυριανισμός είναι και οι ακροδεξιές φυλλάδες και τα μπλογκ. Δεν έχει να κάνει με τη πολιτική τοποθέτηση ή τη πολιτική άποψη της φυλλάδας, αλλά με το επίπεδο δημοσιογραφίας και το πως και ποια θέματα παρουσιάζονται.
    Και δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Μάλλον εισαγωγής είναι. Θυμόσαστε τις υποκλοπές του Μέρντοκ. Ούτε «Ο Πολίτης Κέην» ήταν προϊόν φαντασίας.

  37. spiral architect said

    Καλό και σκόπιμο είναι να ξεχωρίζουμε την τεκμηριωμένη δημοσιογραφία ή τη διακωμώδηση από τον αυριανισμό και τους επιγόνους του, έντυπους, ηλεκτρονικούς ή διαδικτυακούς.
    Κριτήρια έχετε, έτσι μπορείτε να ξεχωρίσετε την ήρα απ’ το στάρι. 😉

  38. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Ένας τεράστιος καλλιτέχνης με άποψη, που με το ήθος του με επηρέασε βαθύτατα., (ήταν αυτός που με ένα άρθρο του για το εισητήριο που έβαζε στις συναυλίες του, με έπεισε να αποφεύγω το τζάμπα, κάτι που δίδαξα και στις κόρες μου). Είκοσι χρόνια απο τον θάνατό του, ο δεξιός Μάνος Χατζιδάκις φαντάζει πιό αριστερός απο τον οποιοδήποτε σημερινό αριστερό, ο ομοφυλόφιλος Μάνος Χατζιδάκις, φαντάζει πιο άντρας απο τους σημερινούς Έλληνες που τους πηδάει κανονικά το κράτος, αλλα δεν βγάζουν άχνα. Μετά απο είκοσι χρόνια, στέκει υπέρλαμπρος φωτεινός φάρος για τις επόμενες γενιές, σε αντίθεση με όλους αυτούς που των λοιδόρησαν, που έσβησαν σαν κροτίδες, ενώ κάποιοι εξακολουθούν να σέρνονται σαν σκουλήκια που ήταν πάντα.

    7 – Τεράστια αλήθεια αυτή, έχω έρθει σε μεγάλη αντιπαράθεση κατα καιρούς με πολλούς, λέγοντας αυτή την άποψη, και χαίρομαι που το έγραψες εσύ, γιατι δικαιώνει την κρίση μου για σένα, παρά τις κάποιες αντιπαραθέσεις μας.

    21 – Συμφωνώ μαζί σου για τον αυριανισμό και για τα παραϊατρικά, διαφωνώ για τα παιδιά, την ευθύνη την έχουν οι γονείς που τα γέννησαν, οφείλουν να γνωρίζουν σε τι κόσμο τα έφεραν, και τι πρέπει να τα διδάξουν για να αποφύγουν τις κακοτοπιές. Η παιδεία διδάσκεται κυρίως στο σπίτι, όχι στο σχολείο, πόσο μάλλον που οι περισσότεροι δάσκαλοι είναι απαίδευτοι, αλλιώς όλα βασόζονται στην τύχη, κάτι που συμβαίνει άλλωστε. Σίγουρα το σύστημα έχει όλα τα μέσα για να «ξεμυαλίσει» τα παιδιά, αλλα η παιδεία απο τους γονείς είναι πιο δυνατή, αρκεί να συμβαδίζει με την σύγχρονη πραγματικότητα.

  39. Αριστείδης Καρατζόγλου said

    @36, Δεν κάνω διαχωρισμό σε δεξιό και αριστερό αυριανισμό, αυτό που λέω είναι ότι πολύ πιο εύκολα διολισθαίνει κανείς στον κόπρο των Κουρήδων από «αριστερά» μονοπάτια. Και αυτό διότι όσο χαμηλά και να πέσουν και την επίφαση δημοσιογραφικού λειτουργήματος διατηρούν και τις κορώνες περί φίμωσης ανεβάζουν με λιγότερους δισταγμούς και υπερασπιστές από την πολιτική διανόηση βρίσκουν άφθονους, όταν τους χρειαστούν. Τα δεξιά έντυπα-μπλογκ έχουν πολύ οριοθετημένο το κοινό και παρά την παπαρολογία τους δεν πλασάρονται ως διαμορφωτές πολιτικής.

  40. Γιώργος Πρίμπας said

    !!!!!
    το να βαφτίζεις το unfollow (αναφέρομαι στο έντυπο και στο site: http://unfollow.com.gr/ ) – εκτός αν υπάρχει κάτι άλλο που το αγνοώ – αυριανισμό είναι μακράν η καλύτερη υπεράσπιση του αυριανισμού

  41. ΠΑΝΟΣ said

    Ο Μάνος δήλωνε δεξιός,οι καλύτεροι φίλοι του ήσαν δεξιοί.Εκεί μένω.Γιατί να τον σκέφτομαι σε ιδεοληπτική στρούγκα;Ας τον αφήσουμε ήσυχο…Μού αρκούν οι υπέροχες μουσικές του.Άλλωστε, δεν ήλθε σε σύγκρουση με κομματικά κατεστημένα ,πέραν τής φασιστο-λαϊκίστικης αυριανής;

    http://www.nooz.gr/lifestyle/o-manos-xatzidakis-elege-to-1984-gia-tin-ert

  42. Γς said

    38:
    >αλλα η παιδεία απο τους γονείς είναι πιο δυνατή, αρκεί να συμβαδίζει με την σύγχρονη πραγματικότητα.

    Τα έχουμε ξαναπεί Λάμπρο. Τέτοια μυαλά είχα κι εγώ κάποτε

  43. Spiridione said

    Ωραίο άρθρο, να τα θυμόμαστε αυτά. Θυμάμαι και τη στήλη με σατιρικά στιχάκια (οθντκ), «Τσάμπα πράμα ό,τι πάρεις, διαλαλεί ο Μάνος Χάρης».

  44. Γς said

    Ενδημικόν το φαινόμενον:

    https://sarantakos.wordpress.com/2013/07/28/filokavga/#comment-180911

    Και η απάντηση:

    http://filonikies.blogspot.gr/2013/07/1-28-2013-0955.html

  45. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    43: Ναι, και ο Ζήσης Τσιριγκούλης.

  46. Σοφία Ντοκατζή said

    Υπάρχει κι ένα βίντεο από μιά εκπομπή του Σταύρου Θεοδωράκη (Ιούλιος 2013) που περιέχει σχεδόν όλα όσα αναφέρετε στο σημερινό άρθρο σας

  47. Gpoint said

    Εις μνήμην

  48. sarant said

    46: Ξέρετε, έβαλα το βιντεάκι σας να παίξει τυχαία και έπεσα στο 2.23 όπου κάποιος (δεν τον ξέρω) λέει ότι «ο Ριζοσπάστης μάς έλεγε ομοφυλόφιλους». Φυσικά αυτό είναι άθλιο ψέμα.

  49. Πάνος με πεζά said

    O Mάνος ήταν τόσο δεξιός και υπεράνω υποψίας, που στους καναπέδες του στο Κολωνάκι,μιαεποχή κρυβόταν και ο…Μίκης !

  50. munich said

    δύο πράγματα μου ήρθαν στο μυαλό
    νομίζω ήταν λάθος του Μάνου να πει ότι η αυριανή πρέπει να κλείσει. όχι τόσο για τον τόπο που το είπε, ίσα ίσα έιχε το σθένος να πει δημόσια, αλλά στο ότι όντως ακούγεται αντιδημοκρατικό, και όχι μόνο αυτό, αλλά είναι αντιαποτελεσματικό. αυτό το διαπιστώνουμε όλοι σήμερα που η Αυριανή δεν ξέρω καν αν υπάρχει αλλά ο αυριανισμός είναι δεν είναι πια υπόθεση του γραφικού λαϊκότροπου δήθεν περιθωρίου.

    το άλλο είναι ότι μια ζωή θυμάμαι να ακούω για τη σιωπή των διανοουμένων. Να λοιπόν που οι διανοούμενοι δε σιώπησαν, ή τουλάχιστον όχι όλοι, αλλά πήραν και δημόσιο βήμα

    επίσης την προηγούμενη φορά που ήμουν κάτω, ένας άνθρωπος που γενικά εκτιμώ μου έλεγε για τον επικίνδυνο λαϊκισμό του Λαζόπουλου και εγώ συμφωνούσα, η κατακλείδα όμως με σκότωσε «άσε που ποιος ξέρει πόσους νέους έχει διαφθείρει…» Το έιπε με νόημα
    η αυθόρμητη τριλεκτη αντίδρασή μου δεν αναπαράγεται γραπτώς και δημοσίως

  51. spiral architect said

    @50: Καλά μωρέ, πού τα ξέρουν όλα αυτά τα “άσε που ποιος ξέρει πόσους νέους έχει διαφθείρει…”; Εραστές τους είναι, ή μπας και είναι σαν αυτούς που διέδιδαν ότι, οι καθαρίστριες παίρνουν περισσότερα απ’ το ΓΓ του υπουργείου;
    Ω, φτάνει πια, γκώσαμε από γκόσιπ! 😛

  52. Γς said

    Κι ας μην ξεχνούμε το άλλο θύμα του Αυριανισμού. Τον Ιόλα, που δεν είχε τα @@ του Μάνου και τον κατασπάραξε.

    «Για χρόνια δεν περνούσε εβδομάδα που η Αυριανή να μην ασχοληθεί μαζί του. Την ακολούθησε σχεδόν ολόκληρος ο ελληνικός Τύπος, με τη συνδρομή δημοσιογράφων της προοδευτικής, κυρίως, παράταξης. Μερικοί τίτλοι ήταν «Ο σάπιος Ιόλας και η σαπίλα των άλλων», «Υψηλή σαπίλα: Ασέλγειες και ναρκωτικά», «Καλός κόσμος και υπόκοσμος στην αγκαλιά του Ιόλα», «Γνωστοί Αθηναίοι σε όργια του Ιόλα. Παραπέμπονται για πορνεία – παιδεραστία». Ποιοι υπέγραφαν τα ρεπορτάζ; Εκτός από τον Μάνο Χάρη, που το είχε αναγάγει σε προσωπική βεντέτα, ασχολήθηκαν, μεταξύ άλλων, και ο Αιμίλιος Λιάτσος, η Αγγελική Νικολούλη, ο Άρης Πορτοσάλτε, ο Θοδωρής Δρακάκης αλλά και ο Γιώργος Μαύρος.»

    http://www.lifo.gr/mag/features/3139

  53. Πάνος με πεζά said

    P.S. : Gpoint, για να μη σε ξεχάσω, τα τελευταία μου 102,40 στο Γκάνα-ΗΠΑ απόψε. Αν δεν έρθει «Χ»,ως Gpoint μπορείς άνετα να οργάσεις ! 🙂

  54. Γς said

    51:
    Ποιος τους γαμεί μωρέ;

  55. sarant said

    52: Της προοδευτικής παράταξης είναι ο Λιάτσος, η Νικολούλη και ο Πορτοσάλτε;

  56. Γς said

    Εχεις δίκιο, το είδα μόλις το έστειλα. Κόπι- πέιστ απο το λίκνο που επισύναψα

  57. lefteris_sfak said

    Θαυμάσιο το άρθρο -μαζί με τα παραθέματα. Αυτά δεν είναι θαυμάσια από μόνα τους αλλά δείχνουν ανάγλυφα πώς δημιουργήθηκε ένα υπόστρωμα βαρβαρισμού και συντηρήθηκε επί 30 χρόνια με διάφορες μιντιακές συμβολές.

    Αυτό το υπόστρωμα είναι σήμερα η δεξαμενή της ΧΑ. Συμφωνώ λοιπόν με το γενικότερο πνεύμα του #25 αλλά θα διαφωνήσω στο σημείο που χαρακτηρίζει κυρίως ακροδεξιάς προέλευσης τους ψηφοφόρους της ΧΑ.

    Καταρχήν υπάρχουν έρευνες που έγιναν πρόσφατα και δείχνουν ότι πολλοί ψηφοφόροι της ΧΑ αυτοπροσδιορίζονται σαν κεντρώοι-κεντροοαριστεροί. Τα ποσοστά των κεντρώων αγγίζουν το 60% σε σχέση με τους παραδοσιακούς δεξιούς που είναι περίπου στο 30%.

    Η αιτία αυτού του πολιτικού (και ουχί πολίτικου) τουρλού δεν μπορεί να βρίσκεται στο ότι το ΠΑΣΟΚ είχε μαζέψει και ακροδεξιές-χουντικές ψήφους στο παρελθόν.

    Κατά τη γνώμη μου ο αυριανισμός λειτούργησε σαν καταλύτης που μετάλλαξε κομμάτι της λαϊκής μικροαστικής αριστεράς σε ένα εκβαρβαρισμένο και εκχυδαϊσμένο πολιτισμικά πλήθος. Ο αυριανισμός κολάκεψε υποδειγματικά το παραδοσιακό ανορθολογικό συλλογικό μας υποσυνείδητο και οδήγησε σε τρομακτική οπισθοδρόμηση, και μάλιστα με σημαία προόδου.

    Ο αυριανισμός εξάλλου σταδιακά μέσω της τηλεόρασης διαχύθηκε σε όλη την κοινωνία και όχι μόνο στους αναγνώστες της εφημερίδας. Θυμόμαστε όλοι τον «αείμνηστο» Γιαννόπουλο που τον έβλεπαν όλοι επειδή είναι, λέει, «καλτ». Όταν αποδέχεσαι τους σαπιοκοιλιάδες και το λοιπό υβρεο(ανθο)λόγιο του Γιαννόπουλου, όταν χασκογελάς με τη ρητορική της Αυριανής κατά του κύναιδου (σικ) Χατζιδάκι, γιατί να σε ενοχλήσει ο Παναγιώταρος που αποκαλεί ηθοποιούς «πουσταριά»;

    Λίγα χρόνια μετά Γιαννόπουλον, εμφανίστηκαν ο άναρθρος χασοδόντης Γεωργίου, ο πνευματικός ηγέτης Τσουκαλάς, ο Θέμος με τον Πρωταθλητή του εκμαυλισμού, ενώ σε όλη τη δεκαετία του ’90 βασίλευε η φυσική συνέχεια του αυριανισμού, ο Κωστοπουλισμός, που παρέλαβε τις μάζες και τις χάιδευε εκσυγχρονιστικά: τώρα μπορούσαν να υπερηφανεύονται όχι μόνο για το χρονικό βάθος του σχήματος της τρισχιλετούς συνέχειας αλλά και για τη σημερινή μαγκιά, κλανιά και εξάτμιση. Όχι μόνο «εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες όσο εσείς μασάγατε βελανίδια», αλλά και «ακόμη σας ρίχνουμε στα αυτιά, τσιγκούνηδες κουτόφραγκοι, που αγοράζετε το καρπούζι με τη φέτα ενώ εμείς τρώμε όλη την καρότσα στην καθισιά μας».

    Κατά τη γνώμη μου αυτά όλα είναι στο ίδιο πακετάκι και έχουν σχεδόν οριζόντια επίδραση που δεν σχετίζεται απαραίτητα με τις πολιτικές καταβολές. Ίσα ίσα σχετίζονται περισσότερο με το φαινόμενο του απολιτίκ, στην ευρύτερή του έννοια.

    Όλα αυτά ο βαθιά πολιτικός διανοούμενος Χατζιδάκις τα έβλεπε από τότε και εξεγειρόταν -σχεδόν αβοήθητος- κατά του εντύπου/φαινομένου.

    Ο Χατζιδάκις ήταν στ’ αλήθεια πολύ μπροστά. Τον καταλαβαίνουμε με 20 χρόνια καθυστέρηση. Για αυτό ήταν και τόσο μόνος. Φωνή βοώντος στην έρημο.

  58. Παναγιώτης Κ. said

    Είναι μια καλή αφορμή ο Μ.Χατζιδάκις ώστε το μεγάλο πρόβλημα του λαϊκισμού να είναι μη μας διαφεύγει.
    Δεν έχουμε μόνο λαϊκιστές πολιτικούς.Έχουμε λαϊκιστές εκπαιδευτικούς, λαϊκιστές συνδικαλιστές κ.ο.κ

  59. qq said

    Τι γελοία περίπτωση. Στην υπόθεση του Μάρτενς ανέδειξα ποιοι πήραν την σκυτάλη του σύγχρονου αυριανισμού και το έκαναν επιστήμη. Η λάσπη και συκοφαντίες εναντίων του Ποτάμι τι άλλο παρά αυριανισμός είναι. Και δη ακραίος. Οι επαγγελματίες λασπολόγοι γίνανε συνάμα κατήγοροι του αυριανισμού. Οξύμωρο, όχι, νοσταλγούν περασμένες εποχές.

  60. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    42 – Tο έχουμε ξαναπεί Γς, και διαφωνήσαμε και τότε, παιδεία δεν είναι να ακούνε τα παιδιά ό,τι τους λένε οι γονείς τους, αλλα οι γονείς να αποδεικνύουν στα παιδιά οτι έχουν δίκιο σ΄αυτό που τους λένε, με δημοκρατικό τρόπο. Απο κεί και πέρα, οι πιθανότητες είναι με το μέρος των γονιών, τα παιδιά να ακολουθήσουν την «σωστή» πορεία στην ζωή τους. Βασική προϋπόθεση, οι γονείς να ζούν στην σημερινή πραγματικότητα, και όχι στον κόσμο τους. Οι γονείς οφείλουν να καλύψουν το χάσμα των γενεών, όχι τα παιδιά.

    50 – Ένας Χατζιδάκις, κι ένας Χάρυ Κλίν (που δεν τους λές και διανοούμενους) μίλησαν στο Πασοκιστάν του 80, κόντρα στον αυριανισμό γενικώτερα απο τους τότε διάσημους, δεν ήταν και πολλοί δεν νομίζεις; Ο Λαζόπουλος (που δεν τον παρακολουθώ απο το 2010 που είπε οτι θα σταματήσει την τηλεόραση) σίγουρα λαϊκίζει εκ του ασφαλούς, οι μομφές κάποιοων γελοίων για την προσωπική του ζωή, απλώς είναι ανάξιες απαντήσεως.

  61. Γς said

    10:
    Περί Ζούγκλας:

    Και κοίταξε σύμπτωση ρε πούστη μου.

    Πριν από λίγο με πήρε τλφ εκείνη η δικιά μου, που τραβήξαμε κάτι αισθησιακά βίντεο για την πλάκα μας.

    Ε, αυτά τα βίντεο τα έκλεψαν και τα έδωσαν σ αυτόν τον κύριο.
    Με πρόβαλε πανελληνίως σε μια σειρά από τις μεγάλης τηλεθέασης εκπομπές στα τηλεοπτικά κανάλια.
    Δεν τόλμησε όμως να τα προβάλει, όπως είχε κάνε τότε με τον Κορκολή [και την έφαγε δικαστικά].

    Λέω να τα αναρτήσω κάπου για να τα δει ο κόσμος. Τώρα πια που δεν υπάρχει κίνδυνος να με απολύσουν από το πανεπιστήμιο.
    Είχε καταγγείλει μια ύποπτη συναλλαγή μεταβίβασης βίλας και εκλογής καθηγητού και τελικά τα έκανε πλακάκια μαζί τους.
    Εβαλε πλάτη στη προσπάθεια των γελοίων συναδέλφων μου με το να με παρουσιάζει στα κανάλια ως βιαστή φοιτητριών επειδή δεν τους έκανα τα κέφια τους
    Ο ΜΑΛΑΚΑΣ!

  62. Gpoint said

    Πάνε με πεζά μου είναι ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΔΙΑΦΟΡΟ αν θα κερδίσεις ή θα χάσεις.

    Εγραψες κάποια λάθος πράγματα, σου τα επεσήμαινα και συ αντί να δεχθείς το λάθος σου άρχισες να γράφεις για την κατσίκα του γείτονα…

    Το μόνο που με νοιάζει σαν συχνό επισκέπτη του ιστολογίου, είναι να μην βρεθεί κανένας αδαής και ακολουθήσει τις ανόητες στοιχηματικές συμβουλές σου.
    Γιατί γράφτηκε κάτι για την μεγάλη συχνότητα του Χ στα προκριματικά λες και τα προηγούμενα αποτελέσματα προδικάζουν τα επόμενα (!), ανέφερες κυνήγι του Χ σε συνεχόμενα παιχνίδια ενώ ο ίδιος κατά δήλωσή σου έβγαλες τα παιχνίδια της Γαλλίας και της Χιλής και ανέφερες πως με 300 ευρώ κεφάλαιο θα έπιανες 900 ενώ το σωστό είναι με κεφάλαιο 300 θα έπαιρνες 450
    Τα γραπτά ως γνωστόν μένουν, πήγαινε και ξανακοίταξε αυτά που έγραψες.

    Τα θεωρώ σαν αποτέλεσμα άγνοιας για να μη σου πω πως χαρακτηρίζονται τέτοια πράγματα στην γλώσσα και τον κόσμο των τζογαδόρων

    Απλά θα αναφέρω πως με το σύστημά σου αν ερχότανε το πρώτο ματς Χ θα κέρδιζες 0,2 ευρώ ενώ αν ερχοτανε το τέταρτο θα κέρδιζες 0,9. Φυσικά θα ξανάρχιζες τον στοιχηματισμό αν όμωςΜΙΑ ΦΟΡΑ χάσεις όπως είναι πολύ πιθανόν πλέον να σου συμβεί θα χάσεις περισσότερα από 200 ευρώ !!!!, ΔΗΛΑΔΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΤΕΤΡΑΚΟΣΑΡΙΑ ΦΟΡΕΣ ΑΠΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΡΕΦΑΡΕΙΣ

    Τα γράφω μόνο και μόνο γιατί το σάίτ έχει μεγάλη επισκεψιμότητα και πολλοί που δεν κατέχουν από τζόγο μπορεί να παρασυρθούν από τα γραφόμενά σου. Εδώ χιλιάδες «ξύνουνε» ή παίζουνε κίνο χωρίς να ξέρουν τι γκανιότα υπάρχει και τι πιθανότητες έχουν

  63. tsopanakos said

    Μην τσακώνεστε άδικα για τα πιο αποδοτικά στοίχηματα.
    Είναι γνωστό ότι το καλύτερο σύστημα το έπαιζε ο νυν Δήμαρχος Βόλου: «εεεε, οοοο, άσσο στο ημίχρονο, διπλό το τελικό!» 😛

  64. Πάνος με πεζά said

    @62 : Δεκτές οι επισημάνσεις.Ο τρόπος επισήμανσης φυσικά είναι ίδιον «ενός εκάστου εξ ημών», αλλά δεν είναι το θέμα μας, όπως ούτε και το στοίχημα.

  65. munich said

    @51
    ήθελα να δείξω το μέγεθος της αλλοτροίωσης. από τη μια καταγγέλουμε τον αυριανισμό και από την άλλη λαϊκίζουμε (το πρώτο πληθυντικό για ευνόητους λόγους)
    Στην Ελλάδα, ακόμα και στους κύκλους υπεράνω υποψίας, οι σεξουαλικκές προτιμήσεις, όταν δεν είναι αυτές που πρέπει,να είναι, αποτελούν στίγμα, καθιστούν το άτομο αυτόματα ύποπτο για τα χειρότερα εγκλήματα. Ακόμα και οι εμφανιζόμενοι ως ανεκτικοί, όταν ενοχληθούν από σε΄να νομίζουν νομιμοποιούνται να χρησριμοποιήσουν τις σεξ. προτιμήσεις αλλά και το φύλο σου εναντίον σου για να σε απαξιώσουν.

    μετά τις χυδαιότατες σεξιστικές επιθέσεις του κ. Πάγκαλου εναντίον της κ. Δούρου έτυχε να διαβάσω στα ΝΕΑ (το ξέρω λάθος μου) ένα κατάπτυστο άρθρο που υπογραφόταν επίτηδες από γυναίκα συντάκτη που λίγο ως πολύ έλεγε ότι τα θελε και τα παθε η Δούρου και η Κωνταντοπούλου αφού α) βγαίνουν στα γυναικεία περιοδικά προβάλλοντας τη γυναικεία τους ταυτότητα και β) είπαν το Βενιζέλο χοντρό. Με λίγα λόγια: δε φταίει ο βιαστής, αυτή φορούσε κραγιόν προκλητικό

  66. ππαν said

    Ειλικρινά, όσοι (δυο βρηκα) γράφετε και λέτε » Χατζηδάκις ήταν περισσότερο άνδρας από πολλούς άλλους» θεωρείτε πως γράφετε κάτι πολύ ας πούμε προοδευτικό; Μου γυρίζει το μάτι κάθε φορά

  67. munich said

    66
    αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ

  68. Αριστείδης Καρατζόγλου said

    @59, Το παράδειγμα του Ποταμιού και του Θεοδωράκη αρκετά εύστοχο. Το μένος και η μαζικότητα των επιθέσεων (ολόκληρες τηλεοπτικές εκπομπές και σάιτ αφιερώθηκαν σ’ αυτό), η προέλευσή τους από συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, η επιχειρηματολογία που περιορίζεται στον ηθικά αρνητικό χρωματισμό και τους εύκολους χαρακτηρισμούς του κόμματος («εκλογικό δεκανίκι της δοσίλογης κυβέρνησης»), του αρχηγού («Τζήμερος με σακίδιο») και των ψηφοφόρων («χίπστερ/χαζογκόμενες»), η ευκολία στο να κρίνονται υποθετικές προθέσεις, η έγνοια μην ξεγελαστεί και ξεστρατίσει η νεολαία και οι ψήφοι της (άραγε πόσους αθώους δεκαοχτάρηδες ψηφοφόρους έχει εκμαυλίσει ο Θεοδωράκης;) έδωσαν, νομίζω, μια γεύση του σύγχρονου αυριανισμού.

  69. munich said

    68
    μη στεναχωριέστε, αύριο μεθάυριο που θα γίνονται διαπραγματεύσεις για σχηματισμό κυβ. συνασπισμου, θα πάρουν το αίμα τους πίσω

  70. Αριστείδης Καρατζόγλου said

    Αν εννοείτε ότι οι σύγχρονοι κουρήδες θα εξαγοραστούν από μια/την μελλοντική κυβέρνηση (αναγκαστικά συνασπισμού, τι άλλο;) και θα αρχίσουν να τη λιβανίζουν μέχρι να βρεθεί ο επόμενος πλειοδότης, θα συμφωνούσα, αλλά ούτε θα με ξάφνιαζε ούτε θα με στεναχωρούσε. Άλλωστε οι πολιτικές κωλοτούμπες και η εξαγορά περιλαμβάνονται στον ορισμό του αυριανισμού, έτσι δεν είναι;

  71. Δέσποινα said

    Κάποιοι σχολιαστές είπαν για τον Χατζιδάκη ότι ήταν «περισσότερο άνδρας», «πιο άντρας» από άλλους.

    Τα παραπάνω σχόλια είναι σεξιστικά και ως εκ τούτου ομοφοβικά. Ναι, είναι φράσεις που χρησιμοποιούνται κατά κόρον στην καθομιλουμένη. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αθώες πολιτικά. Πριν κάμποσες δεκαετίες η αγγλική λέξη «nigger» χρησιμοποιούνταν κατά κόρον στην καθομιλουμένη.

    Επειδή όμως εδώ λεξιλογειτε και δεν πολιτικολογείτε, να το θέσω αλλιώς. Τα επίθετα έχουν βαθμούς, συγκριτικό, υπερθετικό, τα παραθετικά των επιθέτων. Το «άντρας» είναι ουσιαστικό. Υπάρχουν άλλα ουσιαστικά στα Ελληνικά με συγκριτικό βαθμό (όπως «πιο άντρας»); Η ερώτηση δεν είναι ρητορική, αναρωτιέμαι πραγματικά.

    Αν όσο πιο άντρας είναι κανεις τόσο το καλύτερο (έχουμε και το επίθετο «άνανδρος» για να χαρακτηρίσουμε αρνητικά την παντελή απουσία όλων εκείνων των αρετών που κάνουν έναν «άντρα»), πώς θα χαρακτηρίζατε τις έμφυλες σχέσεις που αποτυπώνονται γλωσσικά σε τέτοιες εκφράσεις; Εδώ η ερώτηση είναι ρητορική.

    Η γλώσσα βεβαια δεν είναι δοχείο να το αποστειρώσουμε. Η γλώσσα είναι ζωντανή, εμείς την ράβουμε και την ξηλώνουμε. Η γλώσσα εκφράζει τις κυρίαρχες εξουσιαστικές σχέσεις. Και με τη σειρά της γίνεται μια από τις μεταβλητές αναπαραγωγής ή ανατροπής αυτών των σχέσεων. Η παρέμβαση μου δεν είναι παρα μια αντίσταση στη γλώσσα του σεξισμού. Που δεν είναι παρα μια μικρή αντίσταση στον ίδιο τον σεξισμό.

  72. Αριστείδης Καρατζόγλου said

    Και σίγουρα δεν στεναχωριέμαι για τις μελλοντικές εκλογικές ή κυβερνητικές συνεργασίες του Θεοδωράκη, από πίτα που δεν τρως τι σε νοιάζει κι αν καεί… Ό,τι πει ο σοφός λαός.

  73. Γνς said

    Καλημέρα, πολύ ενδιαφέρον το κείμενο. Συγχαρητήρια για το ιστολόγιό σας. Ενας νέος επισκέπτης. .

  74. sarant said

    73: Καλώς ήρθατε, ευχαριστώ.

    71: Δεν έχετε άδικο σε όσα λέτε. Όμως λέμε άνανδρος, ανδρεία, αντρειωμένος. Και αντρίκειο φέρσιμο. Όλα αυτά είναι στο όριο και δεν ξέρω και από ποια μεριά της γραμμής πέφτουν.
    Όταν λένε «πιο άντρας» έχει θέση επιθέτου, ουσιαστικά. Μπορώ να σκεφτώ κι άλλα ανάλογα.

  75. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Από το Θεμέλιο 1989 : Αυριανισμός,το σημερινό πρόσωπο του φασισμού. του Άρη Παπάνθιμου
    http://www.palaiobibliopolio.gr/%CE%91%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%A4%CE%BF-%CE%A3%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BD%CF%8C-%CE%A0%CF%81%CF%8C%CF%83%CF%89%CF%80%CE%BF-%CE%A4%CE%BF%CF%85-%CE%A6%CE%B1%CF%83%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D-p-28150.html
    Περιγραφή:
    Ο «Αυριανισμός» δεν είναι ούτε γνήσιο ριζοσπαστικό κίνημα υπέρβασης του καπιταλισμού, ούτε η φωνή του «κατατρεγμένου λαουτζίκου», όπως θέλει να αυτοπαρουσιάζεται. Είναι ο συνηθισμένος εθνικοσοσιαλισμός, ο συνηθισμένος φασισμός στις σημερινές ιδιόμορφες κοινωνικο-πολιτικές συνθήκες της χώρας μας. Εθνικοσοσιαλισμός-φασισμός, με όλα τα γνωστά, βασικά χαρακτηριστικά του γνωρίσματα: Με την υποκριτική αντικαπιταλιστική-φιλοσοσιαλιστική δημοκοπία, τον ολοκληρωτικό αντικομμουνισμό, το μίσος προς τους κοινοβουλευτικούς και δημοκρατικούς θεσμούς, την εχθρότητα προς την κουλτούρα και τους φορείς της, το χυδαίο λαϊκισμό, τη μεθοδολογία του ψεύδους και της απάτης, το σοβινισμό-ρατσισμό-αντισημιτισμό, την πολιτική και ιδεολογική τρομοκρατία, την λατρεία της κρυμμένης κάτω από φιλολαϊκή φρασεολογία αντιλαΪκής βίας…

    Και το 2011: http://www.logiosermis.net/2011/02/kontra-channel.html#.U57875R_t8E

  76. Gpoint said

    Το τελευταίο καλό πράγμα που μου συνέβη είναι πως το (πέτρινο) σπίτι μου έχει γίνει φωλιά τσαλαπετεινών. Είναι περισσότερο από υπέροχα αυτά τα πουλιά !!!!!!

  77. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    75.Το βιβλίο(δοκίμιο) στο τέλος περιέχει διακόσιες από τις πιο συνηθισμένες λέξεις που χρησιμοποιεί ο»Αυριανισμός» στην «επιχειρηματολογία» του,ενάντια στους πολιτικούς του αντιπάλους.(Προέρχονται κυρίως από σχόλια εντός πλαισίου και από τις μόνιμες στήλες της Αυριανής).Είναι όμως βόρβορος.Δεν αντέχεται ούτε στην «κάθετη» ανάγνωση.Στις 3-8-89, η Αυριανή έγραφε:Σήμερα που το ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζει μόνο του τη συνασπισμένη ραδιουργία και προδοσία,χρειάζεται χίλιους Τόμπρηδες και Γιαννόπουλους

  78. ΠΑΝΟΣ said

    Όποιος λέει ότι ο Χατζιδάκις ήταν «πιο άντρας από άλλους» είναι -λέει..- ομοφοβικός.Κι εγώ το λέω και δεν νιώθω ή είμαι διόλου ομοφοβικός.Επίσης – λέει..- είναι σεξιστικό να λές σε μιαν άγνωστη κοπέλλα,πόσο ωραία είναι.Ρε,έλεος!
    Καλώς ήλθες Κοντσίτα.

  79. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    76.το (πέτρινο) σπίτι μου έχει γίνει φωλιά τσαλαπετεινών
    Θε μου τί τύχη!Είναι φαίνεται η εποχή. Είδα δυο στο Χαλάνδρι και (ορκίζομαι) πάλι στα Εξάρχεια για δευτερόλεπτα στο περβάζι τρίτου ορόφου! αλλά φωλιά; Γεννούν εδώ οι τσαλαπετεινοί; Μαγεία…

  80. Μαρία said

    74
    Απ’ τη μεριά προφανώς του στερεότυπου που συνέδεε/συνδέει τη γενναιότητα με τον άντρα. Υπάρχει και το πιο γυναίκα, πιο θηλυκό πάλι με βάση το στερεότυπο. Παραδόξως όμως και οι άντρες παντρεύονται. Εντάξει οι πολύ φανατικοί νυμφεύονται.

  81. ππαν said

    Εκτός από το προφανές η δική μου ενόχληση δεν είναι απλώς θέμα ορολογίας. Αποο τα συμφραζόμενα καταλαβαίνουμε ότι αυτός ο περίφημος ανδρισμός είναι προνόμιο των ετεροφυλόφιλων αντρών και άρα ένας ομοφυλόφιλος -ή μια γυναίκα, υποθέτω- πρέπει να «αποδείξουν» ότι τον έχουν, καληώρα ο Χταζιδάκις, ενώ ο κάθε βαρβάτος μαλάκας όχι. Πάρντον μάι φρεντς, ε;

  82. Δέσποινα said

    74:
    Ευχαριστώ για την απάντηση.

    Μα αυτό είναι το ενδιαφέρον με το «πιο άντρας», ότι δηλαδή λειτουργεί ως επίθετο. Θα μ’ ενδιέφεραν οι ανάλογες περιπτώσεις που έχετε υπόψη σας.

    Οι λέξεις στις οποιες αναφέρεστε είναι επιπλέον παραδείγματα του ζητήματος που έθιξα.

    Δεν λέω κάτι το εξαιρετικά πρωτότυπο. Αν σας ενδιαφέρει το θέμα, διαβάστε εδώ πως αναλύει η κυρια Ψαρά τη χρήση της φράσης «τιμώ τα παντελόνια που φοράω»:
    http://enthemata.wordpress.com/2014/01/12/agelika-2/

    Να κάνω και μια απαραίτητη διευκρίνιση στο πρώτο μου σχόλιο. Η παρέμβαση μου δεν ήταν μονο μια αντίσταση στον σεξισμό. Ήταν κι ο δικός μου φόρος τιμής στον Χατζιδάκη. Το θεωρώ τουλάχιστον αισχρό να θεωρείται ότι τον τιμούν όσοι του αποδίδουν – ως τιμής ένεκεν παράσημο – τον τίτλο του «άντρα» παρόλο που ήταν ομοφυλόφιλος (!).

    Σταματώ εδώ γιατί οποιος κατάλαβε, κατάλαβε. Είδα ότι ήδη έχω εισπράξει ένα από τα προβλέψιμα σχόλια αντρικού εκνευρισμού με τις ακρότητες που λέγονται, έλεος κλπ…Yπερασπιστείτε, βρε παιδιά, το status quo αλλα κάντε το με λίγη περισσότερη πρωτοτυπία! Οι απαντήσεις σας είναι απελπιστικά βαρετές, καμια παραλλαγή, έχετε πάρει καρμπόν και δώστου…

  83. Κασσάνδρα said

    Ηταν τόσο άνανδρη η επίθεση ,και από υποτονική εως καθόλου η υπεράσπιση του Χατζηδάκη,που ήταν φανερό ότι όλοι μα όλοι, φοβήθηκαν μη πέσουν στο στόμα της Αυριανής. Ακόμα και η Μελίνα.
    Συγγνώμη για την κακία , μα όποιος συγκρίνει το ανφόλοου ή τον Πιτσιρίκο με τον Αυριανισμό,δεν έχει διαβάσε Αυριανή.

  84. Δέσποινα said

    81:
    Μα ναι, χαίρομαι που δεν είμαι εντελώς «φωνή βοώντος εν τη ερήμω»

  85. Gpoint said

    # 79

    Χάνω πολλές ώρες να τα χαζεύω που πάνε κι έρχονται με τροφές και υλικά για την φωλιά.
    Ναι, έχουν γενήσει και είναι τουλάχιστον δυο ζευγάρια. Δυστυχώς ένα μικρό έπεσε από την φωλιά νεκρό

  86. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    76. Moυ ομόρφηνες το απόγεμα με τους τσαλαπετεινούς.Και να τί βρήκα (κι έμαθα ότι κάνουν φωλιές και μάλιστα στης Αττικής το φαιό τοπίο :http://floraattica.blogspot.gr/2007/06/blog-post_22.html

  87. nirevess said

    Μπορεί ο καημένος ο Σαρτζ να εννοούσε ότι οι Έλληνες, όπως θέλουν να έχουν δικαιώματα, έτσι πρέπει να έχουν και υποχρεώσεις, Τη δεκαετία των επιδοτήσεων που κατέληγαν στα μπουζούκια, αυτή η ρήση μου φαίνεται μια χαρά. Ο ΜΧ τη χρωμάτισε ως μοραλιστική παλαιάς κοπής, αλλά, σαν καραμανλικός που ήταν, αντικαθιστούσε σφόδρα τον Σαρτζ. Είναι επομένως θέμα κόντεξτ.
    Περαιτέρω, θα ήθελα οι αριστεροί υποστηριχτές του ΜΧ να θίξουν πιο κομβικά για την ιδεολογία τους ζητήματα, πχ να τοποθετηθούν σε σχέση με τη στάση του ΜΧ για τις κινητοποιήσεις της ορχήστρας της ΕΡΤ. και τις κόντρες του με τους φορείς των μουσικών.

    Τέλος, ο αυριανισμός δεν μπορεί να συγκριθεί με τα σημερινά κανάλια. Εκτός κι αν ό,τι καλώς-κακώς δεν μας γουστάρει το ονομάζουμε αυριανισμό. Αλλά σε αυτή την περίπτωση υπάρχουν τα υπερώνυμα «κιτρινισμός» και «ρυπαρογραφία», που ταιριάζουν περισσότερο. Για μένα μια από τις ειδοποιούς διαφορές του αυριανισμού είναι το ότι ανήκε στον «προοδευτικό» χώρο.

  88. nirevess said

    αντικαθιστούσε = αντιπαθούσε

  89. ΠΑΝΟΣ said

    Ευτυχώς,ούτε όλοι οι άντρες είμαστε ίδιοι,ούτε όλες οι γυναίκες,ούτε όλοι οι ομοφυλόφιλοι,ούτε όλοι οι άνθρωποι γενικώς.Ευτυχώς.Αν δεν ήμουν άθεος,θα έλεγα «δόξα το θεό»!

  90. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    87.>>ανήκε στον “προοδευτικό” χώρο.
    Για ιδέστε στο 75β, ένα λινκ (τελείως τυχαία βρήκα να κάνει αναδρομή στο βίο και πολιτεία των Κουρήδων και με όσα ήξερα,είδα να αναφέρεται σε πραγματικά περιστατικά γι αυτό το παρέθεσα.Εκεί βλέπουμε την «προοδευτικότητα» τους).

  91. Μαρία said

    81
    Για τις γυναίκες χρησιμοποιείται σαν … θετικός χαρακτηρισμός το υποκοριστικό αντράκι.

  92. ππαν said

    87 90: Εγώ δεν θα έλεγα ότι η Αυριανή ανήκε ή εξέφραζε τον προοδευτικό ή «προοδευτικό» χώρο. Το αξιοπερίεργο είναι που ο προοδευτικός χώρος, όπως δείχνουν τα ντοκουμέντα που παραθέτει σήμερα ο Νικοκύρης, ε΄δωσε χώρο, καμιά φορά και γή και ύδωρ στον αυριανισμό.

  93. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    89.Το αντρίκιο φέρσιμο που λέμε δεν έχει πάντως σεξουαλική χροιά,όπως και το πούστικο εξίσου. Φτηνοβλακώδης ο σεξισμός όποιου τα χρησιμοποιεί με κακεντρεχή κυριολεξία έναντι προσώπων,ειδικά ομοφυλόφιλων. Αυριανίζει,για να ΄ρθούμε στο νήμα. Και:

    είναι γυναίκες που ΄χουνε
    ενούς αντρούς τ΄αντέτι
    κι ανάλογα στον άθρωπο
    του κάνουν το ραέτι .

    δεν έχει

  94. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    93.μετά το τέλος: Το δεν έχει βρέθηκε να πετά αυτοβούλως.Δεν έχει υπονοούμενο 🙂

  95. Μαρία said

    87
    http://yannisharis.blogspot.gr/2007/06/blog-post_02.html

  96. giorgos said

    Τό πρώτο πράγμα πού απαίτησε τό “ελεύθερο πνεύμα” τού Θεοτοκά ήταν η αποκοπή από τό παρελθόν καί ιδιαίτερα από τόν Σολωμό πού αποτελούσε ένα απόλυτο μέτρο σύγκρισης. Ο Σολωμός ήταν τό σημείο αναφοράς τών Αποστολάκη καί Πολίτη. Αλλωστε ο Σολωμός, λέει ο Θεοτοκάς, δέν έχει “αξία χρήσης”. Είναι η αρχή ενός “βαρειού ρεύματος απογοήτευσης” πού διατρέχει τήν ελληνική ποίηση ώς τόν Καβάφη. Μετά τόν Καβάφη “η πηγή στερεύει”. “Υστερα από τόν κ. Καβάφη υπάρχει μονάχα η σιωπή τού τάφου ή μιά αναγέννηση”. Είναι η ώρα, πού “μερικοί άνθρωποι… κόβουν όλους τούς δεσμούς μέ τό άρρωστο παρελθόν καί τραβούν μπροστα… Αρχίζουν μιά νέα εποχή”.
    Είναι βέβαια έργο τού ιστορικού η εξακρίβωση τού μέτρου τής αντιφατικότητας τής “γενηάς τού ’30”. Αλλα επιχειρεί καί άλλα αναγκάζεται νά σκέπτεται: “προσωπικά, ένας οποιοσδήποτε Γιαγκούλας τών ελληνικών βουνών μ’ ενδιαφέρει πολύ περισσότερο από ό,τι μ’ ενδιαφέρει ο Αλεξανδρινός ποητής”, λέει ο Θεοτοκάς. Δέν είναι λοιπόν ότι ενδιαφέρει η “κοπή μέ τό παρελθόν”. Ενδιαφέρει η κάποια “ειδική κοπή”. Σήμερα πιά πού ο Σεφέρης μάς ανεκάλυψε τόν Μακρυγιάννη καί ο κ. Ελύτης τόν Θεόφιλο, καταλαβαίνουμε καλύτερα ποιού είδους “κοπή” εννοούσε ο Θεοτοκάς καί σέ ποιό παρελθόν αναφερόταν.
    Δέν ξεκόβει εύκολα κανείς από τό παρελθόν. Ηταν ένα δήθεν αυθαίρετο επίταγμα αυτό επειδή έπρεπε νά εξευρεθή τό κατάλληλο βάθρο, όπου θά εστηρίζονταν οί επιδιώξεις τής “νέας” λογοτεχνικής παραγωγής. Γι’ αυτό καί ο Καβάφης εφάνηκε τόσο ενοχλητικός στόν Θεοτοκά. Αντί τού Κοραή ή τού Κούμα, τόν Μακρυγιάννη. Αυτή ήταν η έννοια τής απαλλαγής από τό παρελθόν. Αντί τά κείμενα τών διαφωτιστών, τ΄απομνημονεύματα (καί μάλιστα μερικά, όχι όλα) τών αγωνιστών.
    Δέν ίσχυριζόμαστε βέβαια ότι ο Μακρυγιάννης είναι λιγώτερο ποιητής από τόν Σεφέρη. Δέν μάς ενδιαφέρει η αξία τού Μακρυγιάννη καθ’ εαυτή, τήν ώρα τούτη . Λέμε ότι αυτή η αλλαγή τού παρελθόντος αίτιάται κάποια πρακτικώτερα κοινωνικά τέλη: άν ο Σεφέρης δέν είναι κάτι νέο ώς πρός τόν Σολωμό, είναι όπωσδήποτε ώς πρός τόν Μακρυγιάννη . Απαραίτητο σκηνικό γιά νά καλυφθή ή όλη πνευματική χρεωκοπία.
    Σύμμαχος στήν προσπάθεια αυτή τής “γενηάς τού ’30” είναι ο κομμουνιστοδημοτικισμός, ολοένα τονίζοντας τήν “συντήρηση” τής καθαρεύουσας κι’ ολοένα απομακρύνοντας τόν λαό από τήν πνευματική του παράδοση. Αυτό όμως ήθελε καί η “γενηά του ’30”: νά κοπή ο Ελληνας από τήν πνευματική του παράδοση καί νά “συνδεθή” μέ τήν λογοτεχνική, δηλ. νά αναδειχθή η ίδια “γενηά τού ’30” πνευματική ηγεσία.
    Η εκκόλαψη τής “γενηάς τού ’30” γίνεται μέ τήν δικτατορία τού Μεταξά. Η πολιτική ηγεσία προωθεί τήν πνευματική της σύστοιχη. Τά “Νέα Γράμματα”, τό περιοδικό τής γενηάς αυτής, καλύπτουν τήν δεκαετία σχεδόν, από τόν Μεταξά ώς τήν απελευθέρωση. Κυρίως όμως τήν Μεταξική δικτατορία. Ολη τήν περίοδο τού Μεταξά, τά “Νέα Γράμματα” εκδίδονται ανενόχλητα, στήνοντας τή νέα πνευματική ηγεσία τού συγχρονου Ελληνισμού. Αφού υπάρχουν σκοπιμότητες κοινωνικές, δέν τίθεται θέμα αξιολόγησης τής λογοτεχνικής παραγωγής τών “Νέων Γραμμάτων”. Ωστόσο, άν ήθελε κανένας νά ενδιαφερθή γι’ αυτήν, θά μπορούσε νά αρκεσθή στήν γνώμη τού Αιμ. Χουρμούζιου, τού βαθύτατου αυτού πολιτικού Αβραάμ τής μεταπολεμικής Δεξιάς: “Φοβούμαι πώς η Λογοτεχνία τής εποχής τής Αυγουστιανής δικτατορίας θά είναι ή ανύπαρκτη ή, άν υπάρχει, θά είναι αναξία λόγου” . Ο Χουρμούζιος βλέπει τήν ιστορία κατά σύνολα καί ειδοποιεί. Δέν παρέχουν όλοι τής “γενηάς τού ’30” τίς ίδιες προσδοκίες. Καί η μεταπολεμική τέχνη στήν Ελλάδα έχει μεγάλη κοινωνική αποστολή, “πρέπει ν’ αντιληφθή πρίν τήν προλάβουν ανεπανόρθωτα τά γεγονότα, πώς ο μεταπολεμικός άνθρωπος θ’ αποβλέψη πρός τήν τέχνη σάν σέ μιά ανώτερη θρησκεία”, συμπληρώνει ο Χουρμούζιος . Μέσα στήν τέτοια τροπή τής τέχνης θά κατωρθωθή η σταθερότης τού κοινωνικού status quo. Η τέχνη πρέπει στούς μεταπολεμικούς νέους νά έχη τήν μορφή θρησκείας κι’ ο ποιητής νάναι ένα σκαλί πιό κάτω από τόν Θεό. Οχι συνθήματα καί θεωρίες. Αλογικότητα, συναίσθημα καί εκτόνωση μέσω τής τέχνης.
    Τό αποτέλεσμα τού εμφυλίου διευκόλυνε πολύ πρός τήν τέτοια τροπή τών πραγμάτων. Οι συνειδητές κοινωνικές επιδιώξεις πού θέτει ο Θεοτοκάς τό ’29 καί συντονίζει ο Χουρμούζιος τό ’44, γίνονται όπλα στά χέρια τού Μελά από τίς στήλες τής “Ελληνικής Δημιουργίας”. Τό περιοδικό αυτό πού άρχισε νά βγαίνη απ’ αφορμής τού εμφυλίου, επηρεασμένο από τό πνεύμα τών γεγονότων, δείχνει ασίγαστη μαχητικότητα – μερικές φορές μάλιστα ώς σέ σημείο χαμερπείας – γιά τήν κατοχύρωση τών θέσεων τού ειδικού κοινωνικού περιεχομένου πού επιδιώκεται μέσω τής τέχνης. “Χειριζόμαστε μιά μεγάλη πνευματική υπόθεση, πού δέν σηκώνει συμβιβασμούς” λέει ο Μελάς . “Αντίθετα μ’ άλλους, πού βγάζουν πανηγυρικά γιά επετείους τού Γκαίτε καί τού Μπαλζάκ, εμείς προσφέρουμε ό,τι σχετίζεται άμεσα μέ τό Ελληνικό Εθνος τήν πνευματική του σταδιοδρομία… Είναι πολύ αστείο νά ξαίρουμε τούς ξένους (ή μάλλον νά κάνουμε πώς τούς ξέρουμε) καί νά μήν γνωρίζουμε τόν εαυτό μας”. Η “Ελλ. Δημιουργία” εχει σκοπό τήν “γνωριμία τής Νέας Γενηάς μέ τίς κύριες αξίες τής Ελληνικής παράδοσης” (αυτές δηλ. τού Μακρυγιάννη καί τού Θεόφιλου). Οι αρχές τής “Ελλ. Δημιουργίας” συνοψίζονται στό “γνωστό τρίπτυχο”: “Επιστροφή στή μεγάλη μας εθνική παράδοση.Επιστροφή στό γνήσιο καί βαθύτερο νόημα τού Δημοτικισμού. Ελληνική Τέχνη” .
    Αυτά όλα εναντίον τών “φερεφώνων τής κλίκας τών δυτικόπληχτων ξενολατρών”, πού γυρεύουν “νά πλευρίσουν τήν νεολαία καί νά τής κάνουν τόν “προστάτη””. Κι’ αυτοί οι δυτικόπληχτοι, απ’ τούς οποίους νομίζει ότι κινδυνεύει ο Μελάς, είναι ο Σικελιανός κι’ ο Καζαντζακης! Οπως είπαμε, ο αστικός αναρχισμός επιτρέπει τήν διαδρομή όλης τής κλίμακας: ήδη ο Θεοτοκάς αυτά τά χρόνια είναι κρυφοκουκουές καί συνοδοιπόρος, λέει ο Μελάς . Καί η γλώσσα τού Μελά λέει αλήθεια, γιατί ο Μελάς συνεχίζει τόν πόλεμο πού κάνουν οι άλλοι στά βουνά. Δέν εχει καιρό γιά υπονοούμενα καί φιλολογίες. Βρίζει ανοιχτά, χαρακτηρίζει καθαρά, έχει ξεσπαθώσει καί φανερώνει τά μύχια τών προθέσεών του. Είναι αληθινές αυτές οι στιγμές, γιατί είναι στιγμές πολέμου. Ο Μελάς αποκαλύπτει “προθέσεις” γιατί πολεμά. Η αρχή του είναι η πασίγνωστη: άς κερδίσουμε τόν πόλεμο καί άς πάνε καί μερικοί αδικοχαμένοι. Ας αποκαλυφθή κι’ η τακτική τού Θεοτοκά.
    Αξίζει νά προσέξη κανένας πώς συνδυάζει αμέσως στό “τρίπτυχό” του τήν “μεγάλη Ελληνική παράδοση” μέ τόν δημοτικισμό. Από τόν Ψυχάρη κι’ εδω ενδιαφέρεται ο Μελάς, κι’ όσο τού επιτρέπει ο δημοτικισμός νά φθάση, δηλ. ώς τόν Μακρυγιάννη!
    Φανερές απάτες κι’ ακόμη πιό φανερές οι προθέσεις. Καί η μεγαλύτερη, τό υπνωτικό τής μεγάλης κληρονομιάς. Δέν εχει καμμιά ζηλευτή κληρονομιά ο νέος Ελληνισμός κι΄ούτε είναι περισσότερο ποιητής απ’ όσο είναι όλοι οι λαοί. Αυτοί οι ισχυρισμοί τής “κληρονομιάς” τού νέου Ελληνισμού είναι φαιδρά πράγματα σήμερα πού οι κοινωνικές καί ιστορικές επιστήμες έχουν χειραφετηθή. Η ερευνα τής “κληρονομιάς” σταματάει από τούς κληρονόμους, όπως δείξαμε, πολύ πρίν από τήν αρχή της. Γιατί στήν αρχή της υπάρχει η αλήθεια πού οι νέοι δέν πρέπει νά μάθουν. Αυτοί πού αρχιτεκτόνησαν τόν νέο Ελληνισμό ήταν κατ’ ανάγκην πραγματιστές. Η γνώση ολάκερης σχεδόν τής τότε ευρωπαικής παιδείας, κάνει τόν Ευγ. Βούλγαρη ταπεινόφρονα κι’ αληθινό:
    “Αλλ’ ημίν τοίς τούτων απορουμένοις λιτόν άγαν καί αφελές, καί πενιχρόν επιεικώς παρεσκεύατο τουτί τό δειπνάριον, ώς ούτοι κοινόν, ιδιωτικόν δέ, καί ολίγοις καί τούτοις ολιγαρκέσιν εσόμενον φιλοτήσιον. Παραθέσθαι γάρ προήχθημεν αυτό ού τοίς τρυφώσιν, τοίς δέ φαγείν τι δεομένοις εκ τών ενόντων αποσχεδιάσαντες. Ουδέ γάρ ώς τινες τών αρτιπλούτων αγροίκως τοίς παρούσιν ημείς επιδεικτιώμεν. Αλλ’ ώς εκ πλουτούντων ήδη πενόμενοι… άμα δέ καπί τήν πρώτην επανελεύσεσθαι ουκ απελπίζοντες ευελτηρίαν, είποτε ταίς καθ’ ημας ευμενώς η πρόνοια επιβλέψειεν”.
    Εκ “πλουτώντων πενόμενοι” λένε αυτοί πού έκαμαν τούς “Ρωμιούς” Ελληνες, “μεγάλη παράδοση” οι σύγχρονοι μας πνευματικοί άνθρωποι. Γιατί όμως είναι “μεγάλη παράδοση” η εντόπια παραγωγή τών αμόρφωτων αγωνιστών καί τού Ψυχάρη, καί όχι τών αττικιστών καί τού διαφωτισμού, κανένας δέν τό λέει.
    Ο διαχωρισμός είναι προφανής. Προσέγγιση τού έργου τών διαφωτιστών ή τού αττικισμού, προυποθέτη διανοητική καλλιέργεια καί κρίση, ενώ σκοπός τής καθολικής νεοελληνικής παιδείας είναι ακριβώς τό αντίθετο. Αν ιδή κανείς, πόσο απεγνωσμένη καί γελοία ήταν η προσπάθεια τής κριτικής τής “γενηάς τού ’30” νά απομακρύνη κάθε έννοια επιστημονισμού, θά καταλάβη αμέσως πόσο άτεγκτες ήταν οι κοινωνικές σκοπιμότητες όλης αυτής τής επιχείρησης:
    “Μεγάλος σαματάς στό βιβλιοπάζαρο. Οι τυφλοπόντικες τσιρίζουν… Οι λογοτέχνες κριτικοί κάνοντας μιά νέα έκδοση τών έργων του σέβονται τήν θέληση τού ποιητή καί παραλείπουν κι’ εκείνοι τά ποιήματα πού εκείνος παράλειψε… Δέν σκέπτεται όμως έτσι κι’ ο γραμματικός. Καί πώς θά μπορούσε νά σκεφτεί; Η τέχνη έχει ανθρωπιά, η επιστήμη είναι απάνθρωπη (L’ art est humain, la science est inhumaine – Suares)… Ο Γραμματικός είναι νεκροτόμος. Αυτός μάτια μου θέλει νά ροκανίσει, θέλει λουφέ, θέλει υλικό γιά νά τό ελέγξει, νά τό κατατάξει, νά τό κάνει “δελτία”… Καί τί τήν έχουμε τήν Επιστήμη λοιπόν; Αψε – σβήσε δέ λύνει η μεγάλη αυτή κυρά όλα τά ζητήματα;”.
    Γιά νά γράφωνται αυτά τόσο φυσικά καί αβίαστα, ο καθένας μπορεί νά καταλάβη τό επικρατούν κλίμα. Αυτά διάβαζα εγώ, όταν ήμουν στό Γυμνάσιο. Η επιστήμη είναι “κυρά” θεατρικής επιθεώρησης. Μά τό πρόβλημα δέν είναι μόνο αυτό. Eίναι ότι μέ τό παιδικό μου μυαλό κινδύνευσα νά πιστέψω ότι ο Suares ήταν έξαλλος τής “γενηάς τού ’30”. La Science est inhumaine, θά πή η επιστήμη είναι απάνθρωπη, λέει ο Παράσχος. Καί ο Παράσχος μετέφρασε καί Montaigne! Αυτά τά πράγματα μοιάζουν τά πλέον φυσιολογικά μέσα σ’ ένα καθεστώς όπου τό πρώτο άρθρο πίστεως είναι ότι ο ποιητής δέν είναι σάν τούς άλλους ανθρώπους. Οτι είναι ένα εξωτικό όντο, φθασμένο από τό υπερπέραν τής έμπνευσης καί τής ευαισθησίας, διά βίου συνανάστροφο τής μούσας . Αυτό τό θεώρημα, πώς, άν κανείς δέν συναγελάζεται μέσα στό καθιερωμένο περιβάλλον τού ποιητικού σνομπισμού – περιττό νά θυμηθούμε τά επιχειρήματα τού Αλκη Θρύλου γιά τόν Πολίτη – είναι πληβείος τού πνεύματος, έχει βαθύτατη κοινωνιολογική ερμηνεία: αποκλείει τήν ύπαρξη καί τήν προβολή κάθε μή καθιερωμένου καί εγκεκριμένου τρόπου σκέψεως. Δέν υφίσταται θέμα διακρίβωσης, αλλά μόνο “συζητήσεων”. Η πνευματικότης γίνεται υπόθεση συρμού καί ο μηχανισμός γιά τό “αναγνωστικό κοινό” καταντά απλούστατος: όχι τί γράφει, αλλά ποιός είναι αυτός πού τό γράφει. Μέσα στό απύθμενο κοινωνικό πλέγμα τού χαφιεδισμού, μέ τό οποίο διακινείται η όλη ζωή μας, πρώτο χρέος είναι ο καθορισμός τού οποιουδήποτε ποιού τού συγγραφέα. Συνήθως αυτό τό ποιόν καθορίζεται από τούς φακέλους τής Ασφάλειας καί φθάνει ως τήν πλέον απόκρυφη ιδιωτική του ζωή. Από εκεί κι’ έπειτα τόν λόγο έχουν τά δημοσιογραφικά όργανα σπιλώσεως, πού χρησιμοποιεί τό κατεστημένο. Υπάρχει δηλ. κάποιος μηχανισμός πού μεταβάλλει στόν τόπο μας τό πνεύμα… σέ ξυλόπνευμα, κι’ αυτός είναι η ανάγκη τής επιβίωσης. Μέσα στήν διαρκή αστυνόμευση τών πάντων, σπανίως συμβαίνει νά αποφύγη κανείς τήν περιπλοκή μέ τίς εγγυήσεις ταπεινότητας πού έχουν ορισθή ώς προκρίματα τής

  97. Left said

    @87 http://www.poiein.gr/archives/3741 Του χρωστούν οι «αναρχικοί»

    Του χρωστάμε [Φεστιβάλ Ν. Σμύρνης (ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος & ΚΚΕ Εσωτερικού)], του χρωστάμε ένα Οσκαρ, του χρωστάμε τη Λιλιπούπολη, του χρωστάμε Τα σχόλια του Τρίτου, του χρωστάμε τις μουσικές του, του χρωστάμε…

    Για τους φορείς των μουσικών θα μιλούμε τώρα; Είναι κρίμα.

  98. spiral architect said

    Δηλαδή, αν αποκαλέσω το Βενιζέλο «χοντρό», είμαι σεξιστής; Όταν πια δεν υπάρχει ούτε καν ένα σημείο σε κοινό πεδίο συνεννόησης και το ρίχνουμε στην παλαβή, εγώ λοιδορώντας και αυτός εξ ίσου, αν και νομίζει ότι μιλάει πολιτικά, εγώ είμαι σεξιστής και αυτός πολιτικός;
    Το αυτό ισχύει και για τον Θεοδωράκη το Σταύρο. Η κόρη μου τον αποκαλεί Λεονάρντο.
    – Γιατί παιδί μου;
    – Γιατί, τον ρωτούν ποιες είναι οι θέσεις του κόμματός σας για …, για …, για …, κι αυτός δεν απαντάει. Ο Λεονάρντο το χελωνονιντζάκι τουλάχιστον είναι πιο σαφής.
    (και η κουβέντα συνεχίζεται …)

  99. LandS said

    Για όσους θεωρούν ότι ο Αυριανισμός έχει πολιτικό πρόσημο (και μάλιστα «προοδευτικό» λες και τα κόμματα και οι παρατάξεις είναι προοδευτικά ή μη, και όχι δρουν ή πολιτεύονται προοδευτικά ή συντηρητικά ή ότι άλλο) .
    http://www.koutipandoras.gr/article/115962/fasismos-kai-kleidarotrypa

  100. Γς said

    Τρελή είσαι, άντρα μου;

  101. gryphon said

    Καλα οταν λεγεται για αντρα.Αλλα οταν λεγεται για γυναικα;.To σχολιο π.χ που ειχε κανει ο Βλαντιμιρ Πουτιν πριν καποια χρονια για την Γιουλια Τιμοσενκο οπου την ειχε αποκαλεσει τον μοναδικο αντρα μεσα στο ουκρανικο κοινοβουλιο πως θα το .χαρακτηριζε καποιος ;.Εγω λεω οτι ηταν πολυ επαινετικο.

    Αγνοουσα την ρηση αυτη του Σαρτζετακη αλλα τωρα που την διαβασα δεν βρισκω να εχει κατι λαθος.Ισως το μονο αρνητικο που θα μπορουσα να πω ειναι οτι μοιαζει λιγο σαν ευφυολογημα η οτι ειναι κοινοτυπο.
    Και δεν καταλαβαινω γιατι αντεδρασε ο Χατζηδακης και ενοιωσε την αναγκη να απαντησει.
    Θελω να πω πολυ σωστα είναι αυτα που λεες κι εγω συμφωνω αλλα προφανως και ο Σαρτζετακης και ο οποιοσδηποτε ελεγε μια τεοια φραση τυπου γενικολογης ευχης δεν προκυπτει απο πουθενα οτι η λεξη Ελλαδα ταυτιζεται με Κουρηδες Μιχαλοπουλους η Αγ.Αθανασιες του τοτε η αντιστοιχα προσωπα η καταστασεις σημερινες.
    Τον ενοχλουσαν καποια πραγματα προσωπα κλπ τοτε και καλως ειπε οτι ειπε αλλα η φραση του Σαρτζετακη απο μονη της δεν εχει καποιο λαθος για μενα.

    Ο Κουρης για μενα ηταν και ειναι παντα ενας τυπος θρασυδειλος.Τα εβαζε με τον Χατζηδακη γιατι τον θεωρουσε τοτε ανισχυρο.
    Επισης πιστευω οτι πριν γραψει οτιδηποτε η πριν ξεκινησει πολεμο κατα καποιου η του γερου Καραμανλη η του Χατζηδακη η οποιων αλλων ζητουσε και επαιρνε παντα αδεια απο αυτους που τον εκαναν εκδοτη και του επετρεψαν καποια περιοδο να.γινει ισχυρος.
    Θα ελεγα οτι παντα εκτελουσε και εκτελει διατεταγμενη υπηρεσια με το αζημιωτο αλλα δεν μπορω βεβαιανα το αποδειξω
    Ας πουμε κατηγορουσε τον Χατζηδακη για την ομοφυλοφιλια και χρησιμοποιουσε αυτο και οι εντολοδοχοι αρθρογραφοι του επιθετα τυπου κιναιδος ανωμαλος κλπ αλλα αν αυτο ηταν πραγματικα το προβλημα του θα ελεγε τα ιδια και για τον Λαμπρακη.
    Αλλα χερι που σε ταιζει δεν το δαγκωνεις που λεει η παροιμια.

    62
    Ενταξει φετος δεν καθησε το συστημα και οποιος το ακολουθησε μεχρι τωρα εχασε λεφτα αν δεν αντεχει να συνεχισει η αλλιως κινδυνευει να χασει πολλα αν επιμεινει.
    Αλλα εγω χωρις να το εχω ακολουθησει ποτε (κυριως λογω συμπτωματικης ελλειψης χρηματων οταν εχει παρομοια διοργανωση) πιστευω οτι ειναι λογικο συστημα σε τετοιου τυπου διοργανωση.
    Εδω και 60 και χρονια δεν εχει ξαναγινει ποτε να μην υπαρξει ισοπαλια σε 11 παιχνιδια.
    Τι να κανουμε συνεβη τωρα.

  102. Ιάκωβος said

    Ωωωωχ…Κ@λοέλληνες.
    Αυτά διαβάζεις και απογοητεύεσαι. Ποιός θα μπορέσει να αλλάξει αυτό το βούρκο, που έχει πια ξεχειλίσει;

    Παίρνεις θάρρος όμως όταν σκέφτεσαι το Χατζιδάκι και το ότι, καλά τα μαζικά κι ενεργητικά, αλλά υπάρχει και η προσωπική ευθύνη του καθενός μας, και η πράξη του ενός, που μπορεί να κάνει τη διαφορά. Δεν ξέρω, πικρή παρηγοριά κι αυτό.

    Από μια άλλη πλευρά, Κουρής δεν υπάρχει, δεν υπήρξε ποτέ, μόνο ο Χατζιδάκις υπάρχει .

  103. spiral architect said

    Δηλαδή αν πω ότι, ο Κριστιάνο Ρονάλντο είναι μόνο για σαμπουάν, ζελέ και κοκοράκια στο μαλλί θα είμαι σεξιστής; 🙄
    (33:00 Γερμ-Πορτ: 2-0)

  104. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    74: Ό,τι μπορεί να συνδυαστεί με το «πολύ» έχει θέση επιθέτου, π.χ. πολύ άντρας, πολύ καραγκιόζης, πολύ κλέφτης.

    87: Μα, η συμφωνία με τον ΜΧ δεν ήταν εφόλης της ύλης. Μίλησα για συμπαράσταση στην επίθεση της Αυριανής.

  105. Ιάκωβος said

    Και μια που σήμερα ο Νικοκύρης του σπιτιού δε λεξιλογεί αλλά πολιτικολογεί, ας μουσικολογήσω λίγο.

    Από κει που στέκομαι εγώ, βλέπω στην κορυφή των Ελλήνων συνθετών τον Χατζιδάκη, μετά, αλλά κάμποσο μακρυά τον Σαββόπουλο ( ναι, επιμένω) και μετά τον Μίκη. Μακρύτερα στον ορίζοντα φαίνονται οι πανύψηλες κορυφές Βαμβακάρη και Τσιτσάνη, αλλά είναι από άλλη οροσειρά, του Λαϊκού .
    Φυσικά μιλάω για τις μελωδίες.

    Τώρα σε ποτάμι, 🙂 το πράγμα είναι αλλιώς. Ο Μίκης κατεβάζει πολύ νερό, και λιγότερο ο Χατζιδάκις και ακόμα πιο λίγο,μόνο μιας πηγής, ο Σαββόπουλος. Μόνο που των δύο τελευταίων είναι καθαρότερο.

    Ο Σαββόπουλος πάλι παίρνει το δίαθλο, είναι και εξαίρετος ποιητής.

    Αλλιώς. Τα μουσικά θέματα του Μίκη θα μπορούσε να τα γράψει μόνο ένας μεγάλος συνθέτης. Του Χατζιδάκη, όμως, ούτε ένας μεγάλος συνθέτης. Μόνο ο ίδιος ο Χατζιδάκις.

  106. leonicos said

    Κάτι για το μεγάλου διαμετρήματος ήθος του Χατζηδάκη

    Όταν ήταν διευθυντής του Τρίτου, (ποιος δεν θυμάται την εκπληκτική Λιλιπούπολη στην οποία κατήγγελλε τον Αυριανισμό) παρουσίασε κάποτε ένα έξοχο θεατρικό (;) έργο ενός νέου, αν βρει κανείς τα ονόματα θα ήταν έξοχο, εμπνευσμένου προφανώς από τον Αριστοφάνη, σύμφωνα με το οποίο, επειδή τα μουσικά πράγματα δεν πήγαιναν καλά στη χώρα, αποφασίστηκε να πάει ο Ηρακλής στον Άδη και ν’ ανεβάσει τον ένα τουλάχιστο από τους δύο μεγάλους, αλλά πεθαμένους μουσικούς, τον Αισχυλάκη ή τον Ευριπιδάκη. Την απόφαση θα την έπαιρνε ο Ηρακλής αφού άκουγε και τους δυο στον κάτω κόσμο. Ο καημένος ο Ευριπιδάκης είχε γράψει ‘τον Υμηττό, τον Ιλισσό…’ ενώ ο Αισχυλάκης είχε γράψει ‘τα θεμέλιά μου στα βουνά, και στα βουνά οι λαοί….’, Σύμφωνα , λοιπόν, με τη γνώμη του Ηρακλή προκρίθηκε ο Αισχυλάκης (=Θεοδωράκης) ως βαρύτερος.

    Δεν ξέρω… αλλά εγώ εντυπωσιάστηκα από το γεγονός ότι πρόβαλε αυτό το έργο, το οποίο τον υποβίβαζε ως κατώτερο του Θεοδωράκη. Δεν ξέρω τι άποψη είχε ο ίδιος, Για μένα κανείς δεν είναι περιττός. Αλλά το ήθος του Χατζηδάκη ήταν μεγαλειώδες, όπως φαίνεται από αυτό το παράδειγμα

  107. Α. Παπαγιάννης said

    Νικ., με τα πολλά Χατζιδακικά εκείνο το «εξέλειψε» στην τελευταία αράδα μάλλον διέλαθε την προσοχή όλων…

  108. 106 http://www.lifo.gr/team/prosklitirio_nekron/40274

  109. Theo said

    @105:

    Να, που σε κάποια πράγματα συμφωνούμε, φίλε μου.

    Στη νιότη μου, τον καιρό της χούντας και της μεταπολίτευσης, είχα μαγευτεί
    1) από τον Θεοδωράκη. Ήταν πιο «λαϊκός», εξεγερτικός και εύπεπτος για κάποιους, όχι και τόσο σχετικούς με τη μουσική, όπως ήμουν τότε. Τώρα πολύ δύσκολα τον ακούω.
    και 2) από τον Σαββόπουλο. Ήταν πιο κοντά στην ηλικία μου και την τρυφερότητά της. Τώρα τον ακούω μόνο για τους στίχους του, αυτόν τον ποιητικότερο από τους τραγουδοποιούς μας.

    Τον Χατζιδάκι τον ανακάλυψα στα χρόνια της ωριμότητας, μετά τον θάνατό του. Δεν «φωνάζει» με τη μουσική του αλλά σε προσεγγίζει ήρεμα και απαλά με τη μαστοριά του ως συνθέτη και την αισθαντικότητά του ως ανθρώπου· μιαν αισθαντικότητα που εκφράζει στη μουσική του.
    Ας αναπαύσει ο Θεός αυτή την ευαίσθητη ψυχή.

  110. Ιάκωβος said

    109,
    Μην υποτιμάς τον Σαββόπουλο σαν συνθέτη. Βέβαια οι άλλοι δύο τον ξεπερνούν σε ποσότητα (ο Χατζιδάκις και σε αισθαντικότητα), οι μελωδίες του Σαββόπουλου όμως είναι εξαίσιες.

    Μια θάλασσα μικρή;

    Αυτό το αριστούργημα από τους Αχαρνής;

    Και όλα αυτά με τα τρία ακόρντα που ξέρει. Ενώ ο Μίκης ( όπως και άλλοι, ατάλαντοι εκείνοι και κουφοί) μπορεί να σου κατεβάσει αντιστίξεις και φούγκες, έχει σπουδάσει μέχρι και Σύνθεση.
    Αυτό αποδεικνύει και κάτι που, ντρέπομαι, αλλά το έμαθα πολύ τελευταία: Μουσικός γίνεσαι-Συνθέτης γεννιέσαι.

  111. 107 Όσοι τον ξέρουμε, καταλάβαμε ότι είναι άποψη, κι όχι λάθος

  112. sarant said

    107-111: Ακριβώς, και είναι και πάσα (προς τον εαυτό μου) για άρθρο, κάποτε. Ακόμα και το ΛΚΝ συστήνει αόριστο «εξέλιπε», που το βρίσκω διαστροφή -και βέβαια όλοι γράφουν «εξέλειπε» σα νάταν παρατατικός. Λείπει, έλειπε συχνά, έλειψε για πάντα. Εκλείπει, εξέλειπε, εξέλειψε.

    106-108: Ήταν όμως εξαιρετική παρωδία οι Βάτραχοι εκείνοι.

  113. nirevess said

    90
    Από το λινκ 75β προκύπτει αυτό που λέω εγώ: ο αυριανισμός (όχι οι Κουρήδες ως βιογραφικό ή η Αυριανή ως διαχρονικό φύλλο αλλά η Αυριανή ως μπλοκμπάστερ) είναι ιστορικά προσδιορισμένο φαινόμενο της δεκαετίας του ’80, και ορίζεται ως η συμμαχία ενός σοσιαλίζοντος και λαϊκίζοντος, πλην (πλην;) διεφθαρμένου και πελατειακού κόμματος και μηχανισμού μ’ ένα φύλλο χαμηλού κόστους και ακόμα χαμηλότερου ήθους με λαϊκό προφίλ και με αναγνωστικό κοινό στα «προοδευτικά» λαϊκά και μικροαστικά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου. Αλλιώς, επαναλαμβάνω το αυτονόητο, δεν έχει καμία χρησιμότητα ως όρος: θα μπορούσαμε να μιλάμε για ένα ακόμα φύλλο του κριτινισμού και της ρυπαρογραφίας, ασχέτως πολιτικής κατεύθυνσης. Ή λοιπόν θα του δώσουμε ιστορικό περιεχόμενο ή αλλιώς γίνεται ένας άχρηστος νεολογισμός αντί των καθιερωμένων όρων που προανέφερα.

    95
    Ναι, καλό παράδειγμα.

    104
    Αναφερόμουν σε μια διάχυτη και άτυπη τάση αρκετών σχολίων και όχι στο άρθρο.

    Σίγουρα το «εξέλειψε» είναι επιλογή. Αλλά δεν μ’ αρέσει, ίσως λόγω της συμπτωματικής ηχητικής ομοιότητας με το εξάλειψε. Γούστα…

  114. nirevess said

    κριτινισμού = κιτρινισμού (και όχι κρετινισμού…)

  115. athinaika said

    Νίκο και φίλες -οι, γεια σας μετά από πολύν καιρό.

    1. Από το Χατζιδάκι έχουμε τη μουσική, τα ποιήματα, τα σχόλιά του. Από την «Αυριανή», τη λέξη – έννοια αυριανισμός. Η αντιπαραβολή τα λέει όλα.
    2. Νίκο, σίγουρα υπάρχει ο τύπος «εξέλειψε»;

    Δημήτρης Φύσσας

  116. Ιάκωβος said

    Αμ, το Ζειμπέκικο με τη Μπέλλου; Κοίτα , όταν λέμε Ελλάδα, τι είναι η Ελλάδα, οι κwλοχλαμύδες και τα «μάρμαρα» και η υπογεγραμμένη και ο «ανώμαλος χίτης» ο Κασιδιάρης; Αυτά τα τραγούδια είναι η Ελλάδα.
    Ο Σαββόπουλος έγραψε και Τσάμικο. Πόσοι γράφουν τσάμικο σήμερα; Ο Χατζιδάκης , ναι είχε γράψει τσάμικο, ωραιότατο:

    Προχτές ανακάλυψα και μια «κλοπή» του Μάνου που δεν είχα παρατηρήσει ποτέ. Η αρχή του Ένα μυθο θα σας πώ, είναι ολόιδια με τις πρώτες νότες του Βella figlia dell amore .
    Είπαμε. Ο ατάλαντος αντιγράφει, ο ταλαντούχος κλέβει.

    Ωραίο ντοκυμαντερ για Χατζιδάκι, από τον Δημήτρη Βερνίκο (Βερνίκος δεν ήταν το αληθινό του όνομα, τον έβγαλε έτσι ο ίδιος ο Χατζιδάκις).

    Υπενθυμίζω ότι στα Δεκεμβριανά νομίζω, κάποιος Χίτης είχε σπάσει με λαβή από περίστροφο τα δόντια του Χατζιδάκι, που σαν νεαρός ΕΠΟνίτης έπαιζε πιάνο στη διάρκεια παράστασης τύπου «μουσική για το λαό». Ποτέ δεν τα έφτιαξε τα δόντια του. Πέθανε με το τραύμα που του χάρισε η Μητέρα Πατρίδα.

    Ε, τα παιδιά και τα εγγόνια αυτών των Χιτών μας κυβερνάνε ακόμα.Ή μάλλον τα αφεντικά τους.

  117. gryphon said

    O Xατζηδακις ειχε ενα περιεργο για μενα χαρακτηριστικο που το εχουν και αλλοι συνθετες η τραγουδοποιοι του λεγομενου εντεχνου.
    Ειχε μια ταση να υποτιμα ο ιδιος καποια τραγουδια του που σαν αυτα που εγραψε για ταινιες η που ειναι ας πουμε χαρουμενα απλα και που πολλες φορες απ’οτι εχω διαβασει τα εγραφε στην στιγμη για πλακα πανω σε ενα προχειρο χαρτι.
    Σαν να μην τα θεωρουσε της ιδιας αξιας με τα «σοβαρα» του εργα.Τα θεωρουσε τραγουδακια.Ακομη και τα Παιδια του Πειραια τα απαξιωνε καπως.
    Κακως κακιστα κατα την γνωμη μου.θα πω κατι υπερβολικο ισως.Για μενα ο Ιλισσος ας πουμε ειναι καλυτερη μποσα νοα απο ολα τα τραγουδια του Jobim και οποιου αλλου βραζιλιανου η μη και το Γαρυφαλλο στ’αυτι καλυτερο η ισαξιο με οτιδηποτε «σοβαρο» εχει γραψει.
    Καποια στιγμη οι ξενοι θα ανακαλυψουν αυτα τα τραγουδια πιστευω.
    Λεω οτι το εχουν κι αλλοι αυτο το ελαττωμα γιατι θυμαμαι παλαιοτερα και του αδελφους Κατσιμιχα που περιπου στραβωνανε αν καποιος εκθειαζε το (θαυμασιο και ανεπαναληπτο) Ριτα Ριτακι και καπως σαν να προσπαθουσανε να δικαιολογηθουν ενταξει γραψαμε κι ενα ελαφρυ τραγουδακι αλλα εχουμε και «σοβαρα» τραγουδια που μιλανε για ναρκωτικα κλπ τυπου ο Φανης.

  118. δὲν διάβασα ὅλα τὰ σχόλια, ἀλλὰ τὸ πρῶτο κείμενο τοῦ Χατζηδάκι μοῦ φαίνεται κάπως λαϊκιστικό. ἂν ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἀνήκαμε στὴν Ἑλλάδα ὁ καθένας ἀπὸ τὸ πόστο του θὰ εἴχαμε πιστεύω μιὰ καλύτερη Ἑλλάδα. βέβαια ἀνήκω στὴν Ἑλλάδα δὲν σημαίνει ἀνήκω στὴν κυβέρνησι, εἰδικὰ ὅταν ἡ κυβέρνησι δὲν ἀνήκῃ στὴν Ἑλλάδα. τέλος πάντων. εἶναι γνωστὸ ὅτι ὁ Χατζηδάκις ὑπῆρξε κίναιδος, ἀλλὰ ἡ ἰδιότης του αὐτὴ εἶναι τελείως ἄσχετη μὲ τὸ ὅλο θέμα καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιστρατευθῇ ὡς ἐπιχείρημα. ἀλλὰ δὲν εἶναι τυχαία ἡ σημασία τοῦ ὅρου «αὐριανισμός».

  119. Spiridione said

    Το εξέλειψε μια χαρά το βρίσκω και εγώ.
    Κατά σύμπτωση το είδα τις προάλλες στην απόφαση για τις καθαρίστριες. Αλλά, εντάξει, αυτή δεν μετράει, όπως λέει κι ο Πάσχος, θα αποτελέσει θέμα ειδικών νομικών σεμιναρίων.

    http://www.kathimerini.gr/771751/opinion/epikairothta/politikh/o-agwnas-twn-ka8aristriwn

  120. sarant said

    115: Δημήτρη, γεια χαρά -για το ‘εξέλειψε’ δες την απάντηση στο σχ. 112

  121. sarant said

    119: Μήπως έχεις το σχετικό χωρίο ή λινκ προς την απόφαση;

  122. Spiridione said

    Εδώ σελ. 34
    https://docs.google.com/file/d/0B3YNQWWVc7VAWGxmVTRBS2VsX1k1Vk1jNlozaV9paW9XRjAw/edit?pli=1

  123. nirevess said

    Και εδώ
    http://www.nomotelia.gr/photos/File/www.1584.14.htm

  124. Theo said

    @110, 116:
    Ναι, ο Σαββόπουλος έχει αρκετές καλές συνθέσεις. Και το ζεϊμπέκικό του με την Μπέλλου είναι κορυφαίο. Αλλά τα τελευταία χρόνια με απωθεί κάπως η φωνή του, που με μάγευε τόσο στη νιότη μου. Ίσως, επειδή την τελευταία δεκαετία έχω βάλει ν’ ακούσουν τα τραγούδια του κάποιοι νεώτεροι (κι ένας ελληνομαθής Γερμανός φίλος) και φαίνεται πως δεν τον αντέχουν. Και να μ’ επηρέασαν.

  125. Πέπε said

    @110:
    > > […] οι μελωδίες του Σαββόπουλου όμως είναι εξαίσιες.

    Μια θάλασσα μικρή;

    Αυτό το αριστούργημα από τους Αχαρνής;

    Και όλα αυτά με τα τρία ακόρντα που ξέρει.

    _______________ Μιας και σήμερα εκτός των άλλων μουσικολογούμε κιόλας, να παρατηρήσω ότι αυτό για τα τρία ακόρντα δεν είναι ακριβές. Σε πολλά τραγούδια του τα ακόρντα είναι τόσο πολλά και τόσο δύσκολο να τα απομνημονεύσεις (δηλ. τόσο διαφορετικά από το λογικά αναμενόμενο) όσο και οι στίχοι του.
    Βέβαια αυτό από μόνο του δε θα ήταν ούτε καλό ούτε κακό. Το εκπληκτικό όμως είναι ότι με τόσο ανορθόδοξη σύνθεση βγάζει μελωδίες που ακούγονται απολούτως στρωτές, απλές, whistlable. Πολλά τραγούδια φανταζόμουν ότι θα τα ‘παιζε κανείς με χαρακτηριστική άνεση, τόσο απλά που είναι, μέχρι που δοκίμασα να τα παίξω!

  126. Μύγα said

    Πιο παλικάρι, πιο άξιος. Όχι πιο άντρας. Άντρας ήταν. Είχε όλα τα χαρακτηριστικά και αυτό δες αίρεται από τις σεξουαλικές προτιμήσεις του. Σαν να λέμε μεταξύ πιθήκων, αυτός είναι πιο πίθηκος. Αυτό ισχύει και για τις γυναίκες. Δεν είναι σωστό να λέμε «αυτή είναι αντράκι». Δεν είναι. Είναι παλικάρι (παλικαρού στην απαλάμη του Θεού) – άξια.

  127. p.a. said

    Aυτός ο αυριανισμός που φαίνεται να έχουν ξεχάσει πολλοί από εκείνους που συνεργάζονται με τους ιδρυτές της εφημερίδας αυτής ,σε «αντιμνημονιακό πλαίσιο«..πώς μπορείς να συνεργάζεσαι με αυτούς και επειδή βριζεις πχ την Μέρκελ να θεωρείται οτι διάγεις επαναστατικό..δημοσιογραφικό βίο..μα το να βρίζεις χυδαία την Μλερκελ δεν είναι «αυριανισμός« επίσης ;Ο Μάνος Χατζιδάκις..τόσο μπροστά από την εποχή του και μας λείπει τόσο μα τόσο αυτόν τον καιρό..

  128. ππαν said

    126: «Σαν να λέμε μεταξύ πιθήκων, αυτός είναι πιο πίθηκος.» Μόνο ποιητικά κατά το «Τι τέλεια κατσίκια, τα κατσίκια»

  129. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    116:
    Στην «κλασική» μουσική οι αναφορές σε άλλα έργα (quoting) είναι αρκετά συνηθισμένο φαινόμενο.
    http://goo.gl/NSWu34

  130. sarant said

    122-123: Ευχαριστώ σας!

  131. spiral architect said

    Για την δολοφονία Καλτεζά:
    (μάλλον)
    «Όταν έχω να κρίνω ανάμεσα σ’ ένα παιδί 15 χρόνων, που πετάει μολότωφ, κι έναν τριαντάρη εκπαιδευμένο αστυνομικό, που κρατάει πιστόλι, εγώ είμαι με το μέρος του παιδιού και όχι του αστυνομικού. Εκτιμώ βαθύτατα ένα παιδί που εξεγείρεται και βγαίνει στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί, έστω κι αν υπερβάλλει, έστω και αν κρατάει μολότωφ. Και δεν εκτιμώ καθόλου έναν αστυνομικό που το πυροβολεί.  Ό,τι και αν έχει γίνει, όπως και αν έχουν τα πράγματα, θεωρώ τραγικό λάθος την αθώωση του αστυνομικού. Και πολύ κακό μήνυμα, που στέλνουμε στα νέα αυτά παιδιά, το υγιέστερο κομμάτι της κοινωνίας μας, που δεν έχει ακόμη διαφθαρεί, όπως εμείς.«

  132. Avonidas said

    #7: «Το ίντερνετ είναι πιο αυριανικό από τα κανάλια, νομίζω»

    Το ίντερνετ είναι τα πάντα: καλύτερο από τα κανάλια, χειρότερο από τα κανάλια, ποιοτικό, αισχρό, κουτσομπολίστικο, βαθυστόχαστο, τεκμηριωμένο ή ατεκμηρίωτο.

    Αλλά έχει ένα πλεονέκτημα σε σχέση με ένα κανάλι ή μια εφημερίδα: δεν ελέγχεται κεντρικά από κανέναν εκδότη, μέτοχο ή καναλάρχη. Ο καθένας μπορεί να φτιάξει ένα ιστολόγιο και να πει τη γνώμη του (ή την μπούρδα του), κι ο κάθε άλλος μπορεί να την αντικρούσει, χωρίς να χρειάζεται έναν ολόκληρο μηχανισμό πίσω του.

    Στο ίντερνετ, ο γράφων δεν έχει κανένα κύρος εκτός από αυτό που έχει κερδίσει με τα γραφόμενά του, και μόνο στο κοινό που ενδιαφέρεται για όσα έχει να πει. Από τους επώνυμους που διάλεξαν να ιστολογήσουν ή να τιτιβίσουν, άλλοι απέκτησαν κοινό κι άλλοι πήγαν άπατοι, ή έγιναν ρεντίκολο, και δεν έπαιξε κανένα ρόλο η πολιτική τους δύναμη ή η τηλεοπτική προβολή τους.

    (Ε, τώρα βέβαια, μπορεί να σου κάνει μήνυση κανένας Κατσανέβας, αλλά κάπως πρέπει να θυμόμαστε ότι ζούμε στο Ελλάντα)

  133. leonicos said

    Συγνώμη που διαφωνώ με τους πιο πάνω, και με τον Σερ Σαρ επίσης περί το εξέλειψε.

    ‘Ελειψε μια ώρα, δεν ηταν εδώ, από το λείπω.

    Εξέλιπε = χάθηκε, μας τέλειωσε, έπαψε να υπάρχει από το εκλείπω.

    Το μεν ρήμα είναι το ίδιο, αλλά θα παρατηρήσετε ότι στα σύνθετα γενικά που προέρχονται από τη λόγια γλώσσα, οι λόγιοι τύποι επιμένουν. Εάν δεν θέλεις να χρησιμοποιήσεις το ‘εκλείπω’ βάζεις οποιοδήποτε, από τα πολλά, συνώνυμα που διαθέτει η γλώσσα.

    Το ‘μια χαρά το βρίσκω…’ ο καθένας μπορεί να βρίσκει ό,τι θέλει, αρκεί να υπάρχει.

  134. Avonidas said

    Να πω κι εγώ ότι, χωρίς να δικαιολογώ στο ελάχιστο την αήθη επίθεση της Αυριανής στον Χατζιδάκι, βρίσκω πως ερμήνευσε στην επιστολή του πολύ στενά το «να ανήκουν στην Ελλάδα οι Έλληνες». Παρόμοιες ενστάσεις είχα όταν ο Νίκος Δήμου έγραψε ότι ενοχλήθηκε που τον ρωτούσαν φορτικά «πού ανήκετε;» κι αναρωτιόταν (παραθέτω από μνήμης) «τι άσχημη έκφραση! Τι είμαι, σκύλος, για να ανήκω;»

    Νομίζω ότι τόσο ο Χατζιδάκις όσο κι ο Δήμου κόλλησαν στη σημασία του «ανήκω ως ιδιοκτησία», ενώ βέβαια πολύ συχνά λέμε ότι «ανήκω στον τάδε χώρο» για να δηλώσουμε την ιδεολογική μας συγγένεια προς τον χώρο, τη συμπάθειά μας για έναν σκοπό, γενικά τη συμπόρευσή μας. Και βέβαια, δεν είναι καθόλου παράδοξο ούτε μειωτικό της προσωπικότητας και την ανεξαρτησίας του πνεύματος να «ανήκουμε» σε έναν χώρο, εφόσον με συνέπεια εκφράζει ιδέες ή αξίες τις οποίες ασπαζόμαστε· το όνειδος είναι να προσκολληθούμε σε μια «ταμπέλα» και να την ακολουθούμε ακόμη κι όταν έχει πάψει να εκφράζει οτιδήποτε.

    Όταν λοιπόν λέει κάποιος, με καμάρι μάλιστα, (εδώ έχω κατά νουν περισσότερο τον Δήμου κι όχι τον Χατζιδάκι) «πουθενά δεν ανήκω», είναι μάλλον θλιβερό να σκεφτείς ότι με κανέναν, με απολύτως κανέναν, δεν μπορεί να «κάνει χωριό», ότι δεν έχει απόψεις που να βρίσκει έστω κι έναν άλλον να τις υπερασπιστεί — ή, το πιθανότερο, ότι αλλάζει τις απόψεις σαν τα πουκάμισα.

    (Εντάξει, κι ο Δάντης έγραφε στη Θεία Κωμωδία «μόνο με τον εαυτό μου θα κάνω κόμμα!», άλλα διάολε, ήταν ο Δάντης! 😉 )

  135. Γς said

    101:
    >Ο Κουρης […] πριν γραψει οτιδηποτε η πριν ξεκινησει πολεμο κατα καποιου […] ζητουσε και επαιρνε παντα αδεια απο αυτους που τον εκαναν εκδοτη […] Θα ελεγα οτι παντα εκτελουσε και εκτελει διατεταγμενη υπηρεσια

    Κομμένος! Εντελώς αδιάβαστος!

  136. ΠΑΝΟΣ said

    Δεν μ’ αρέσει ο Σαββόπουλος.Όταν έκανα εκπομπές,το μόνο τραγούδι του που έβαζα ήταν ο «λαϊκός τραγουδιστής» κι αυτό λόγω τού πολύ καλού Μενιδιάτη.Υπάρχουν και 2-3 άλλα βέβαια.Αλλά δίπλα σε Μάνο και Μίκη…; Σαν πλακίτσα μού μοιάζει.Πάντως η αλήθεια είναι ότι de gustibus et de coloribus non disputandum est.

  137. NM said

    Τσαλαπετεινολογίας συνέχεια: Επειδή σήμερα τέθηκε και τέτοιο θέμα στο θαυμαστό κόσμο αυτού του μπλόγκ, να ενημερώσω ότι: Ναι. Τσαλαπετεινοί ζουν στο κέντρο της Αθήνας. Αρκεί να υπάρχει γι αυτούς λίγος ζωτικός χώρος. Στους λόφους του Φιλοπάππου για παράδειγμα (αυτούς που θέλουν να περιφράξουν και να εκμεταλευτούν εμπορικά) εμφανίστηκαν σε μεγάλους αριθμούς αμέσως μετά την καταστροφή της Πάρνηθας, χωρίς να ξέρω αν συσχετίζονται τα δύο γεγονότα. Μάλιστα σε ένα σημείο είναι τόσοι πολλοί που δεν περνάει λεπτό χωρίς να βλέπεις μερικούς από δαύτους . Τόσοι, που το συγκεκριμένο σημείο η φαντασία των πιτσιρικάδων (που αρέσκεται να εξερευνά και να ονοματίζει εξωτικούς τόπους που ανακαλύπτει) το ονόμασε «Τσαλαπετεινοί» (π.χ: «συναντιώμαστε στους Τσαλαπετεινούς για να πάμε για μπαλα»). Τα πουλιά εκεί είναι εξοικειωμένα με τους ανθρώπους, τουλάχιστον όσο και τα περιστέρια της Αθήνας.

  138. Γς said

    137:
    Κάτω από τα δέντρα του Λυκαβηττού, του Φιλοπάππου και στον Εθνικό Κήπου ακούγονται τα ψιθυριστά λόγια αγάπης των ερωτευμένων, αλλά πάνω σε αυτά ξαποσταίνουν και κοιμούνται περισσότερα από 90 είδη πουλιών!

    Στα πράσινα «σπίτια» του κέντρου της Αθήνας κατοικούν γεράκια, τσαλαπετεινοί, τσίχλες και κοκκινολαίμηδες και άλλα πολλά είδη που κανείς μας δε θα φανταζόταν ότι μπορεί να τιμούσαν με την παρουσία τους μία άθλια πρωτεύουσα σαν τη δική μας.

  139. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    137. >>“συναντιώμαστε στους Τσαλαπετεινούς για να πάμε για μπαλα”
    Μα τί θάματα είναι ετούτα; Θα πάω να τους ψάξω.Φανήκαν ουρανοκατέβατοι στον κήπο εδώ και είπα ότι είναι τα κορόμηλα που ρόδισαν και τους τράβηξαν.Αλλά νωρίτερα, με την αναφορά του Τζι ,ψάχνοντας είδα πως οι κάμπιες είναι ο μεζές τους.Η Ρεματιά με τα πεύκα θα είναι ο πόλος έλξης τους εδώ.Στου Φιλοπάππου ως φαίνεται,επίσης. Προσωπικά ευχαριστώ. Πλέω στα Χατζιδακικά κύματα παρέα με τσαλαπετεινούς, μες τη νύχτα.
    Χοχλοπετεινούς τους λέμε κάτω. Χοχλιδάτος πετεινός,ο χρωματιστός με γκρίζες σαν τα χοχλάκια (βοτσαλάκια) αποχρώσεις.
    σ.σ.Η αδυναμία μου είναι οι κορυδαλλοί,οι σιταρήθρες, οι ασκορδαλλοί των παιδικάτων μου που τους ξέρω καλύτερα.Με λοφίο επίσης ,ταπεινότεροι στην εμφάνιση αλλά μαστόρια στο χτίσιμο της φωλιάς (την κάνουν εντελώς χάμω στη γη,όχι σε τρύπα,μόνο το βαθούλωμα της πάνω στην επιφάνεια του χέρσου)με πολύ ιδιαίτερο σφύριγμα και πέταγμα.
    Νυχτερινά ‘επεα πτερόεντα κυριολεκτικά.

  140. Pedis said

    Πολύ καλό άρθρο. Συγχαρήτηρια.

    Ο Αυριανισμός καθιέρωσε τη βία της χυδαιότητας διά του γραπτού λόγου. Την έκανε κυριάρχο ρεύμα έκφρασης, νομιμοποιημένο ύφος στη γλώσσα, άλλοθι στην κομπλεξική επιθετικότητα του ατομικιστή, του (μελλοντικού) ρατσιστή, του φαλλοκράτη και ημιμαθή μικροαστού, του «οπαδού», του χαβαλέ, του ξερόλα και του μικρολαμόγιου, και όλα αυτά πλασσάρονταν σε «δημοκρατική», «προοδευτική», «αντιδεξιά», και «σοσιαλιστική» συσκευασία. Διαβάζοντας τα αποσπάσματα από την κωλοφυλλάδα, βρίσκει κανείς τα εκφραστικά στερεότυπα των νεοναζιστών (που οι Κουρήδες και συνεργάτες τους τα ξεπατίκωναν από τις ναζιστικές φυλλάδες).

  141. Γς said

    Στου Φιλοππάπου

    http://panoss.fotki.com/friends_col_of_cact/zoo__animals/upupa-epops-06-2010/?view=roll#1

    και

  142. Γς said

    Φιλοπάππου

  143. Γς said

    140:

    >Ο Αυριανισμός καθιέρωσε
    τη βία της χυδαιότητας διά του γραπτού λόγου.
    Την έκανε κυριάρχο ρεύμα έκφρασης,
    νομιμοποιημένο ύφος στη γλώσσα,
    άλλοθι στην κομπλεξική επιθετικότητα του ατομικιστή,
    του (μελλοντικού) ρατσιστή,
    του φαλλοκράτη
    και ημιμαθή μικροαστού,
    του “οπαδού”,
    του χαβαλέ,
    του ξερόλα
    και του μικρολαμόγιου,
    και όλα αυτά πλασσάρονταν σε “δημοκρατική”,
    “προοδευτική”,
    “αντιδεξιά”,
    και “σοσιαλιστική” συσκευασία.
    Κλπ.

    Νικοκύρη έχεις γράψει τίποτα ειδικά για το Μαύρο Πρόβατο;

  144. Gpoint said

    Τσαλαπετεινολογίας συνέχεια

    Δυστυχώς οι δικοί μου δεν είναι εξοικειωμένοι με την ανθρώπινη παρουσία. Φαίνεται πως φώλιασαν αρκετά πριν έρθω και τους ενόχλησε η παρουσία μου. Εξαφανίζονται μόλις βγω στον κήπο ή στο παράθυρο του πρώτου ορόφου πάνω ααπό το οποίο έχουν φωλιάσει. Περισσότερο τους βλέπω καθισμένους στα σύρματα της ΔΕΗ μ’ ένα σκουλήκι να κρέμεται στο ράμφος τους να περιμένουν πότε θα μπώ μέσα για να πάνε να ταΐσουνε τα μικρά τους και στιγμιαία, αν ταμπλό βιβάν στο παραθύρι μου όταν «ζυγίζονται» για να μπουν μέσα στη φωλιά ή χαμηλώνουν βγαίνοντας απ’ αυτήν.
    Θυμήθηκα που μου κλέψανε την εφουάν με τους τηλεφακούς της, θα μπορούσα ίσως να βγάλω καμιά καλή φωτογραφία, με το κινητό τι να βγει από μεγάλη απόσταση.
    Πιο παλιά στο σπίτι είχαν φωλιάσει πετρίτες που έχουν περίπου τα ίδια χρώματα με τους τσαλπετεινούς, αυτοί δεν ήταν τόσο φοβιτσιάρηδες. Ισως τα χρώματα αυτών των πουλιών ταιριάζουν με τα χρώματα της πέτρας του σπιτιού και έλκονται να φωλιάσουν εδώ.

  145. George said

    Πάντως, νομίζω ότι και ο Σαββόπουλος και ο Νίκος Δήμου είχαν κατακρίνει τον αυριανισμό, όχι με τέτοια σφοδρότητα βέβαια. Κι αν δεν κάνω λάθος, την περίοδο του κανιβαλισμού του Ιολα, είχαν μαζευτεί και υπογραφές συμπαράστασης (θυμάμαι σίγουρα τον Γαβρά).

  146. τεμέτερον said

    Εξαιρετικό! Έτσι, για να θυμόμαστε …

  147. Alexis said

    #52, #145: Δεν ήταν μόνο ο Ιόλας, οι χυδαιολόγοι της Αυριανής είχαν πιάσει στο στόμα τους κι έναν άλλο μεγάλο του πολιτισμού μας, τον Γιάννη Τσαρούχη, με την ίδια πάντα «τεκμηριωμένη» επιχειρηματολογία (ανώμαλος κλπ.).
    Απορώ πως και δεν το ανέφερε κανείς σχολιαστής μέχρι τώρα.
    Νομίζω ότι τότε αφορμή ήταν η περίφημη συλλογή Ιόλα για την οποία η Αυριανή τον κατηγορούσε για αρχαιοκαπηλεία.

    Και βέβαια και ο Λαζόπουλος, με αφορμή την θεατρική παράσταση «Τι έδε ο Γιαπωνέζος» και τη σάτιρα που έκανε στον Σαρτζετάκη, είχε ακούσει τα «εξ αμάξης» από τη φυλλάδα του Κουρή…

  148. Alexis said

    έδε=είδε, γμτ!

  149. spiral architect said

    Ο Σαρτζετάκης -τηρουμένων των αναλογιών- σαν ΠτΔ ήταν τίμιος, τυπικός και by the book, μην αμαυρώνοντας με πράξεις που ήταν αρμόδιος την ιστορία του στην υπόθεση Λαμπράκη. Άλλωστε ο ΠτΔ σαν διακοσμητικό πρόσωπο στο πολίτευμα υπογράφει αβλεπί και αμίλητα, ότι του σερβίρουν. Σκεφτείτε ότι, επί Σαρτζετάκη η κατάσταση δεν ήταν όπως τώρα, που ο Παπούλιας υπογράφει τις ΠΝΠ των συγκυβερνήσεων χωρίς καν για τα μάτια του κόσμου να τις αναπέμψει στη Βουλή. Έτσι η μόνη ρετσινιά που του’ μεινε ήταν το «ανάδελφον έθνος» των Ελλήνων και πολλά χρόνια μετά σατιριστήκαν τα στρυφνά του κείμενα και οι ελληνοκεντρικές του απόψεις. Μετά και προκειμένου να μην τον φάει η δηλωτή στο καφενείο, ξεσάλωσε.
    Να δω τι θα πουν και για τον Παπούλια στο μέλλον … 🙄
    (η κυρία Έφη και η Πετρούλα τι να κάνουν άραγε;)

  150. Alexis said

    #149: (η κυρία Έφη και η Πετρούλα τι να κάνουν άραγε;)

    Άμα γκουγκλίσεις θα βρεις αρκετό υλικό…

  151. Γς said

    149:
    Σε κάτι τέτοιες ευκαιρίες διπλαρώνω πρωτοκλασάτους που χαλαρώνουν στις εκδηλώσεις αυτές. Εκείνο το βράδυ ήταν η σειρά του Σαρντζετάκη. Εύκολος στόχος.

  152. lefteris_sfak said

    #95
    Αυτό το κείμενο του Γιάννη Χάρη δεν το θεωρώ από τα πολύ πετυχημένα του. Μου αρέσουν συνήθως τα κείμενά του όπου κριτικάρει καλλιτέχνες, όπως για παράδειγμα αυτά με το Σαββόπουλο και τον παλμογράφο. Θεωρώ όμως ότι στο εν λόγω κείμενο στέκεται σε ανούσιες λεπτομέρειες και ότι χάνει την ουσία.

    Ο Χατζιδάκις δεν ήταν πολιτικός διανοητής ούτε μπορεί να κριθεί με αυτή την αυστηρότητα όταν πολιτικολογεί. Ως καλλιτέχνης είχε για βασικό κίνητρο έκφρασης το συναίσθημα. Αυτή η πρόταξη δεν του επιτρέπει τον τίτλο του πολιτικού διανοητή. Παρασυρμένος από το συναισθηματισμό σου μπορεί να γράψεις και μπαρούφες ή έστω να καταλήξεις σε εντυπωσιολογία ή μπορεί να εκφραστείς με τρόπο που υπονομεύει αυτό που προσπαθείς να πεις. Δεν ήταν λοιπόν πολιτικός διανοητής, ήταν όμως και πολιτικός, και διανοητής.

    Περαιτέρω, οι καλλιτέχνες όταν γράφουν για πολιτική συχνά ορίζονται και από τη διαίσθηση. Θεωρώ ότι ο Χατζιδάκις έχει αφήσει πίσω του 10-20 πολιτικά κείμενα που αποδείχτηκαν προφητικά αλλά και πολύ εύστοχα. Ίσως από ευαισθησία και ενόραση, πάντως είναι κείμενα που δείχνουν το πρόσημο της σκέψης του. Αντίθετα μια αναδρομή στο στοχασμό του Σαββόπουλου δείχνει ότι οι παλαμογράφοι δεν ήταν μια λεπτομέρεια αλλά διατρέχουν τη σκέψη του συνολικά.

    Πέρα από κάθε διάθεση μυθοποίησης, νομίζω ότι χάνουμε την ουσία των μεγάλων καλλιτεχνών όταν ψάχνουμε στις λεπτομέρειες, οι οποίες ακυρώνουν την ουσία τους.

    Μάλιστα κάποιες από τις λεπτομέρειες που καταγράφει ο Χάρης το 2007 φωτίζονται αλλιώς εν έτει 2014.

    Όταν π.χ. κάποιος εκφράζει τον αποτροπιασμό του για τον πασοκικό συνδικαλισμό του ’80, μοιάζει για αντισυνδικαλιστής και αντιαριστερός που εκφέρει ταξικό λόγο, αλλά σήμερα εξ αριστερών τείνω να συμφωνήσω μαζί του, όταν βλέπω πόσο η κατάντια των συνδικαλιστικών θεσμών επιτρέπει να λοιδωρείται η ιδέα του συνδικαλισμού και μειώνει τη χρησιμότητά του ως εργαλείου των λαϊκών αγώνων. Ναι, υπήρξαν πολλοί «ατάλαντοι εργατοπατέρες» τη δεκαετία του ’80 και στις επόμενες που έκαψαν ένα θεσμό που τώρα χρειαζόμαστε απεγνωσμένα. Μάλιστα αν το καλοσκεφτούμε οι εργατοπατέρες τότε ήταν στο ίδιο πακετάκι με την Αυριανή (που αποκαλούσε τότε τον Χατζιδάκι διασπορέα του AIDS στη νεολαία) ενώ σήμερα δίνουν το καλύτερο πάτημα στον αντισυνδικαλισμό των Τζήμερων και Στέφανων Κασιμάτηδων, οι οποίοι κατά τη γνώμη μου κάνουν νεοφιλελεύθερο αυριανισμό (και καφενειακό στοχασμό, απλώς με γραβάτα όβερ εν εσπρέσο).

    θα μπορούσε να είναι και αντίρρηση αριστερού αυτή για τα έργα και τις ημέρες των εργατοπατέρων. Θα είχε διατυπωθεί ίσως πιο πολιτικά, λιγότερο διαισθητικά, με λιγότερο εστετίστικο περιτύλιγμα, αλλά θα μπορούσε και νομίζω ότι τελικά θα έπρεπε. Η αντίδραση της αριστεράς απέναντι στο μέγεθος της ζημιάς που γινόταν ήταν δυασανάλογια μικρή.

    Όσο για το κείμενο με τον «αλήτη που πετάει πέτρες», θεωρώ ότι το κείμενό του με τα «πολύχρωμα παιδιά» υπήρξε σαφώς πιο επιδραστικό. Εξάλλου όλοι είμαστε λίγο αμφιθυμικοί με τα παιδιά που πετάνε πέτρες.

    Και ασφαλώς δεν πρέπει να παραβλέπουμε την ομοφυλοφιλία του η οποία προφανώς τον οδήγησε σε μονοπάτια σκέψης πιο ανατρεπτικά από τις συντηρητικές πολιτικές του καταβολές.

    Τέλος για τον Χατζιδάκι έχω να πω ότι ανέδειξε πολλούς μουσουργούς και τραγουδοποιούς, και όχι απλώς εκτελεστές, δηλαδή άμεσους συναγωνιστές του δικού του ρόλου. Άλλο ένα δείγμα ακεραιότητας αλλά και πολιτικής με την ευρεία έννοια στάσης, ανεξαρτήτως του αν κατά περίπτωση την εξέφραζε ατυχώς.

    Κατά τη γνώμη μου ο Χατζιδάκις, από την ιερή τριάδα που συγκροτεί άτυπα μαζί με Θεοδωράκη-Σαββόπουλο, υπήρξε συνολικά ο λιγότερο αντιφατικός.

    Καλοδεχούμενη η κριτική λοιπόν στον Χατζιδάκι, αλλά αυτή την κριτική δεν τη θεωρώ πολύ πετυχημένη.

  153. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    143: Εννοείς αν έχω γράψει για την έκφρ. «μαύρο πρόβατο»; Όχι.

    147: Ναι, και ο Τσαρούχης ήταν στόχο τους και όταν αναφέρονταν στον Χατζιδάκι καμιά φορά έπαιρναν τα σκάγια και τον Τσ.

  154. Γς said

    153:
    Ναι για την έκφραση. Για το μαύρο πρόβατο που πάντα φορτώνεται τα ανομήματα μας

  155. atheofobos said

    Επειδή μόλις σήμερα διάβασα τα σχόλια για τον χαρακτηρισμό άνδρας που έγραψα για τον Χατζηδάκι απλά παραθέτω τις 4 επεξηγήσεις που έχει για το ουσιαστικό άνδρας, το Βικιλεξικό:

    1- κάθε ενήλικος άνθρωπος αρσενικού φύλου
    2-ο σύζυγος
    3- αυτός που έχει τις καλές ιδιότητες που, συνήθως, αποδίδονται στους άντρες
    4- μέλος ομάδας, συνήθως ένοπλης

    Επίσης είναι γνωστό πως από την λέξη άνδρας προέρχεται η ανδρεία και ο ανδρείος.
    Το πόσο δε ανδρείος είχε αποδείξει ότι ήταν ο Χατζηδάκις τα αποδεικνύει η φράση που είχε πει, χωρίς να φοβηθεί την περιρρέουσα ομοφοβία στην ελληνική κοινωνία:
    Λένε πως οι καλλιτέχνες είναι είτε κομμουνιστές είτε ομοφυλόφιλοι. Εγώ πάντως δεν είμαι κομμουνιστής…

  156. NX said

    Πάρα πολύ καλό άρθρο. Θα συμφωνήσω με κάποιους σχολιαστές, ότι υπήρξε απόλυτη ταύτιση του ΠΑΣΟΚ (και άρα του Ανδρέα Παπανδρέου) με την Αυριανή, ακριβώς τότε που η Αυριανή είχε φτάσει στο ζενίθ της χυδαιότητας. Το ότι αργότερα στράφηκε εναντίον του, δεν έχει την παραμικρή σημασία.
    Δε διάβασα όλα τα παραπάνω, ίσως το γράφει και κάποιος άλλος, αλλά υπήρχε ένα καταπληκτικό, μεγάλο αφιέρωμα του «Αντί» στο φαινόμενο του Αυριανισμού, και στην επίθεση της Αυριανής στο Χατζηδάκη.

  157. Γς said

    155, 100:
    Καμιά φορά απαντάω στη γυναίκα μου με τη φράση «Τρελή είσαι, άντρα μου;» Κι αυτή, θεούσα ούσα, ενοχλείται. Την θεωρεί «ομοφυλοφιλική». Κι άντε να της εξηγήσω πότε και γιατί την λέμε.
    Την λέγαμε παλιά σε περιπτώσεις ασυνεννοησίας, παρεξήγησης και τέτοια.

    Καμιά βοήθεια;

  158. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    155
    Καλό θα ήταν να αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε τη λέξη με την έννοια 3. Όσο για την ανδρεία και τον ανδρείο, δόξα τοις θεοίς υπάρχουν επαρκέστατα συνώνυμα.

  159. qq said

    Το ρεζουμέ της υπόθεσης και το ηθικόν δίδαγμα ποιο είναι. Όσοι ενστερνίσθηκαν τόσο θερμά την Αυριανή τότε, είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνοι για την ΧΑ της σημερινής εποχής. Οι λεγόμενοι προοδευτικοί (με ή χωρίς εισαγωγικά) και οι περιβόητες δημοκρατικές δυνάμεις (ξανά με ή χωρίς εισαγωγικά). Δια ταύτα, να προσέχουνε οι σημερινές δημοκρατικές δυνάμεις, μη ενστερνίζονται τόσο ένθερμα το σύγχρονο αυριανισμό, καθότι οι αριστερές δυνάμεις είναι τροφοδότες των άλλων δυνάμεων. Άρα, τα ίδια σκατά.

  160. spiral architect said

    «Δια ταύτα, να προσέχουνε οι σημερινές δημοκρατικές δυνάμεις, μη ενστερνίζονται τόσο ένθερμα το σύγχρονο αυριανισμό, καθότι οι αριστερές δυνάμεις είναι τροφοδότες των άλλων δυνάμεων. Άρα, τα ίδια σκατά.»
    Σπάστα μπρος σου και ξαναρίχτα 🙄

  161. qq said

    Άραγε ο Γλέζος και λοιποί προοδευτικοί εκείνης της εποχής, na νιώθουν τύψεις για τις μαλακίες που έλεγαν τότε. Μπα, όσες τύψεις νιώθουν για τις μαλακίες που λένε τώρα.

  162. Pedis said

    @ Γς – 154 – 143 : για ύαινες έκανα λόγο, όχι για μαύρα πρόβατα και παρδαλά κατσίκια.

  163. atheofobos said

    158
    Δηλαδή να καταργήσουμε και λέξεις που δεν προσβάλουν, αλλά αντιθέτως τιμούν κάποιο, όπως το ανδρείος ; !!!
    Πως θα ήταν πολιτικώς ορθό να πούμε τον ανδρείο ώστε η λέξη να μην παραπέμπει σε άνδρα;
    Άτομο αδιακρίτως φύλου που επιδεικνύει ιδιαίτερη γενναιότητα σε δύσκολες περιστάσεις;
    Άραγε το αριστείο Ανδρείας, που είχε πάρει και ο Κων/νος Δαβάκης για τον οποίο γράφει σήμερα και ο οικοδεσπότης ,πως θα το πούμε;
    Τις ακρότητες αυτές, με τις αντικαταστάσεις λέξεων που μερικοί δεν θεωρούν πολιτικώς ορθές σατιρίζει το παρακάτω κείμενο που βρήκα στο
    http://tetysolou.blogspot.gr/2012/08/blog-post_21.html

    Αν θέλετε να είστε «πολιτικά ορθός», δηλαδή προοδευτικός και φιλελεύθερος, δεν επιτρέπεται να πείτε στον φίλο που φόρεσε ό,τι βρήκε μπροστά του για να έρθει στο πάρτι: «Πώς ντύθηκες έτσι; Σαν χαχόλος είσαι!».
    Πολιτικά ορθό είναι να του πείτε: «Αντιλαμβάνομαι πως επικυρώνεις το δικαίωμά σου στη διαφορετικότητα στον τομέα της ένδυσης, αλλά έχω την αίσθηση ότι θα είσαι κατά κάποιο τρόπο ανισότιμος στο πάρτι».

  164. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    163
    Καθώς οι καιροί αλλάζουν και μαζί τους και οι ευαισθησίες μας, επόμενο είναι κάποιες λέξεις / έννοιες / εκφράσεις να αρχίσουν να παλιώνουν. Εγώ π.χ. δεν θα κλάψω καθόλου αν η έννοια 3 (σχόλιο 155) πάει στον αγύριστο, ή αν το παράσημο ανδρείας γίνει παράσημο γενναιότητας.

  165. Γς said

    162:
    Ναι, δεν τίθεται τέτοιο θέμα στην ανάρτηση σου (#140). Το τίθω εγώ!

    Το λαμόγιο, ο λύκος, το «Μαύρο Πρόβατο» που έφερε όλα τα δεινά που λες.

  166. sarant said

    163: Πολλά πράγματα αλλάζουν, πάντως. Το αριστείο Ανδρείας και τον αντρειωμένο μην τον κλαις δεν θα το αλλάξουμε, αλλά θα πεις, τάχα, ότι «ο τάδε τιμάει τα παντελόνια που φοράει;»

  167. Δέσποινα said

    164:
    Πέστα χρυσόστομε, όχι τίποτα άλλο αλλα για να γλυτώσει και κανένα πουκάμισο… Διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους επειδή κάποιοι-ες τολμήσαμε να πούμε ότι θέλουμε να ζούμε σε ένα κόσμο όπου η γενναιότητα, η τιμή και η αξιοπρέπεια (κι ο,τι άλλες αρετές εμπεριέχονται στο «άνδρας», «ανδρείος» κι όλα τα παράγωγα) δεν εξαρτώνται και δεν συνδέονται με το αν κάποιος έχει πέος ή όχι.

  168. atheofobos said

    166
    Σήμερα ναι, γιατί οι περισσότερες γυναίκες φοράνε παντελόνια!

  169. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    167
    Δεν είμαι ο Χρυσόστομος, είμαι ο Παλαιών Πατρών! 🙂

  170. Γς said

    166, 168:
    Εδώ κολλάει κι ένα δικό μου παντελόνι
    http://caktos.blogspot.gr/2013/03/blog-post_3303.html

  171. Gpoint said

    # 152

    Θεωρώ αστείο να μιλάς για ιερή τριάδα και να εξισώνεις κατά κάποιο τρόπο τον Σαββόπουλο με τους Χατζηδάκι-Θεοδωράκη. Θα το γράψω όπως το εννοώ και ζητώ συγγνώμη από τους επισκέπτες για πρώτη (κι ελπίζω τελευταία) φορά αλλά μπερδεύεις τα σκατά με την κολώνια. Μπερδέυεις δυο συνθέτες με διεθνή απήχηση με κάποιον παντελώς άγνωστο έξω από τον ελλαδικό χώρο.
    Μπερδεύεις δυο συνθέτες ανυπάκοους στα κελεύσματα των πολιτικών χώρων που αντιπροσώπευαν με κάποιον που το έπαιξε ΚΚΕ – ΠαΣοΚ – ΝΔ (στο μέλλον μπορεί και ΧΑ ) για να προωθήσει τη δουλειά του

    Οι ΠυξΛαξ στο Σενιόρ κάναν καλύτερη μετάφραση-προσαρμογή απ’ ότι ο Σαββόπουλος στον παλιάτσο και τον ληστή ή τον άγγελο εξάγγελο

  172. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    166
    Φυσικά δεν μιλώ για πολιτικά ορθές αναδρομικές αλλαγές (Ο δωδεκάλογος του Ρομά κλπ) αλλά για την μελλοντική (πλεονασμός) εξέλιξη της γλώσσας. Είμαστε σίγουροι ότι θα απονέμονται ακόμα αριστεία ανδρείας και ανδραγαθίας μετά από εκατό χρόνια και θα λέγονται ακόμα έτσι;

  173. Γς said

    παράσημο της περικνημίδος.

    της ζαρτιέρας;

  174. atheofobos said

    167
    Το 30% των μάχιμων τμημάτων του ΔΣΕ ήταν γυναίκες, σύμφωνα με τα στοιχεία που κατατέθηκαν στην Α` Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της Πανελλαδικής Δημοκρατικής Ένωσης Γυναικών (βλέπε: Εισήγηση στη Συνδιάσκεψη της Ρούλας Κουκούλου – Εκδοση Π. Δ. Ε. Γ. Λεύτερη Ελλάδα, Απρίλης 1949, σελ. 18). Σε 688 ανέρχονται οι γυναίκες στελέχη, αξιωματικοί και υπαξιωματικοί του ΔΣΕ. Σε 55 απονεμήθηκαν μετάλλια ανδρείας, σε 244 δόθηκε προαγωγή για ανδραγαθίες, ενώ εκατοντάδες πήραν έπαινο (βλέπε: «Για να θριαμβεύσει η ζωή», Έκδοση «Ριζοσπάστης 1996», σελ. 13)

    Είμαι σίγουρος πως καμία από αυτές όταν τις έδωσαν τα μετάλλια για ανδρεία και τις προαγωγές για ανδραγαθία, δεν σκέφτηκε ότι στο μέλλον τις τιμές που τους έγιναν θα τις συσχέτιζαν κάποιοι με την ύπαρξη ή όχι πέους!

  175. atheofobos said

    173
    Σχετικά με το παράσημο της περικνημίδος
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2007/07/honi-soit-qui-mal-y-pense.html

  176. Δέσποινα said

    174:
    Η σιγουριά σας είναι αξιοθαύμαστη, όταν μάλιστα είναι σιγουριά που μιλα εκ μέρους άλλων.

    Δεν ξέρω τι σκέφτονταν οι γυναίκες της αντίστασης και του ΔΣΕ ούτε και το θεωρώ δέον να μιλήσω εκ μέρους τους. Σαν γυναικα-εγγονή (ιστορικά όχι βιολογικά) αυτών των γυναικών, θεωρώ ότι τις τιμώ όταν φεμινιστικά εξετάζω κριτικά το πλέγμα γλωσσικών, κοινωνικών, πολιτικών, οικονομικών και άλλων δομών και σχέσεων που καταδικάζουν τις γυναίκες όχι απλά σε κατηγοριες δεύτερης κατηγοριας αλλα σε υποκείμενα χωρίς ιστορία.

  177. ππαν said

    Αν θέλετε να πειτε «ανδρείος» να λέτε «ανδρείος». Εγώ διάβασα «απέδειξε» -σα να χρειαζόταν κανείς να αποδείξει οτοδήποτε επειδή είναι ομοφυλόφιλος!- και «άνδρας». Τα υπόλοιπα είναι σοφιστείες.

  178. Δέσποινα said

    176: διόρθωση: «…όχι απλά σε πολίτες δεύτερης κατηγοριας αλλα σε υποκείμενα χωρίς ιστορία.»

  179. atheofobos said

    176
    ‘Όταν φέρνω σαν παράδειγμα τις γυναίκες του ΔΣΕ και τα μετάλλια ανδρείας και τις προαγωγές για ανδραγαθίες που πήραν, είναι γιατί πιστεύω πως ζούσαν σε περιβάλλον που είχε ξεπεράσει το πλέγμα γλωσσικών, κοινωνικών, πολιτικών, οικονομικών και άλλων δομών και σχέσεων που καταδικάζουν τις γυναίκες όχι απλά σε κατηγορίες δεύτερης κατηγορίας αλλά σε υποκείμενα χωρίς ιστορία.

    177
    Αν θέλετε να πειτε “ανδρείος” να λέτε “ανδρείος”.
    Από τον καιρό της χούντας είχε να υποδείξει κάποιος τι να γράψω και πως να το γράψω!
    Στο σχόλιο 155 παρέθεσα από το Βικιλεξικό τι έννοια που έχει στην νεοελληνική η λέξη άνδρας και νομίζω πως σε όλους τους καλόπιστους έγινε κατανοητό ποια από τι; 4 σημασίες εννοούσα στην φράση μου.
    Α; δούμε όμως και την εξήγηση που δίνει το ίδιο στην λέξη σοφιστεία.
    Σοφιστεία λοιπόν είναι επιχείρημα ή συλλογισμός που, αν και φαίνεται σωστός, είναι λανθασμένος και γίνεται συνήθως με κακοπιστία με σκοπό την εξαπάτηση του συνομιλητή
    Περιμένω λοιπόν να αποδείξετε την κακοπιστία και την εξαπάτηση που διέπραξα.

  180. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    Τόκιν ετ κρος πέρποσιζ, που λέμε και στην Πάτρα.

  181. Δέσποινα said

    179:
    Είσαστε σοβαρός; Εκσφενδονίζετε την κατηγορια στην Ππαν (νομίζω ότι είναι γυναικα) ότι σας λογοκρίνει χουντικά (!!!) και μετά την προσκαλείτε να αποδείξει αυτό και το άλλο;

    Εγώ είμαι καινούρια εδώ μέσα αλλα νομίζω ότι τόσο ο οικοδεσπότης όσο κι οι υπόλοιποι σχολιαστές δεν πρέπει να αφήσουν τέτοια επίθεση να περάσει στο ντούκου.

  182. Γς said

    181:

    Καινούρια είσαι;

    http://caktos.blogspot.gr/2013/08/606.html

  183. Γς said

    181:
    Εγώ είμαι καινούρια εδώ μέσα αλλα νομίζω ότι τόσο ο οικοδεσπότης όσο κι οι υπόλοιποι σχολιαστές δεν πρέπει να αφήσουν τέτοια επίθεση να περάσει στο ντούκου.

  184. atheofobos said

    181
    Επειδή έχω μια μικρή αλλεργία εις τας υποδείξεις του τι θα πω και πως θα το πω σας αφιερώνω το αντίστοιχο άσμα

  185. sarant said

    Είχα βγει για λίγο και τώρα γύρισα, ελπίζω ότι το επεισόδιο έληξε.

  186. Γς said

    Εληξε.
    Εχθρός πανικοβληθείς ετράπη εις φυγήν στοπ

  187. Theo said

    @171:

    Καλά, Τζι, τόσο πολύ βαράινει στη γνώμη σου για την αξία κάποιου καλλιτέχνη η διεθνής απήχησή του;

    Κι ο Παπαδιαμάντης κι ο Μακρυγιάννης, που δεν την έχουν κι είναι άγνωστοι στους πολλούς έξω από τον ελλαδικό χώρο, δεν αξίζουν μία ως συγγραφείς;

  188. Ιάκωβος said

    125,Πέπε,
    είπα τρία ακόρντα, υπερβάλλοντας για να αντιπαραβάλλω τις λίγες θεωρητικές γνώσεις του Σαββόπουλου στις αντίστοιχες πχ του Μίκη, που γνωρίζει Αντίστιξη και φούγκα. Φυσικά ο ίδιος δε γράφει πάνω σε γνωστά κι αναμενόμενα σχήματα, το τραγούδι βγαίνει από την πρωτότυπη μελωδική γραμμή. Πολλά έργα του Σαββόπουλου, πάντως, τα εναρμονίζουν άλλοι.

    Το είχε πει και ο Χατζιδάκις, ότι μια μελωδία πρέπει να εντάσσεται σε κάτι γνωστό, υπαρκτό, αλλά συγχρόνως να έχει και κάτι καινούριο και μοναδικό, που θα δώσει στο τραγούδι την προσωπικότητά του.

    Για να προβοκάρω και την κουβέντα περί «ανδρισμού», η σύνθεση τύπου Χατζιδάκι και Σαββόπουλου είναι ο «αντρικός» τρόπος, ο τρόπος του Κυνηγού, που ψάχνει στην ομίχλη, χωρίς να βλέπει το θήραμα, ενώ οι διάφοροι που απλά εφαρμόζουν αυτά που ξέρουν, λειτουργούν με το γυναικείο τρόπο, του καρποσυλλέκτη, δηλαδή αντιγράφουν και μαζεύουν χόρτα και στιχάκια από δω κι από κει, σαν τη μάνα του Ευριπίδη.
    🙂

  189. Theo said

    Αλλά κι ο Σαββόπουλος κάποια απήχηση (σ’ αυτούς που νιώθουν από μουσική) την έχει.
    Τη δεκαετία του ’90, όταν έπαιζε στη Ν. Υόρκη, ο δικός σου (και δικός μου) Bob Dylan και κάποιοι άλλοι καλλιτέχνες πήγαν να τον ακούσουν.

  190. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    189.>>Τη δεκαετία του ’90, όταν έπαιζε στη Ν. Υόρκη, ο δικός σου (και δικός μου) Bob Dylan και κάποιοι άλλοι καλλιτέχνες πήγαν να τον ακούσουν.
    Μεθαύριο που παίζει εδώ ,στη Θεσσαλονίκη και στη Μαλακάσα ο (και δικός μου) Bob Dylan και κάποιοι άλλοι καλλιτέχνες, φαντάζομαι θα πάει κι αυτός να τους ακούσει 🙂 🙂

  191. Ιάκωβος said

    171,Gpoint
    Ο τραγουδοποιός κρίνεται μόνο για τη μελωδία του τραγουδιού, το στίχο και τον συνδυασμό των δύο. Τίποτε άλλο. Ο τέταρτος παράγοντας είναι η ερμηνεία του τραγουδιστή και τελικά ο τρόπος που ταιριάζει και δένει ο συγκεκριμένος τραγουδιστής με το τραγούδι.

    Ο συνθέτης όμως κρίνεται κυρίως για τη μελωδία του.Ούτε για τις πολιτικές του, ούτε για την επιτυχία του. Και σε τελευταία ανάλυση, δεν υπάρχουν συνθέτες. Υπάρχουν τραγούδια. Ο άσημος Άσιμος έχει γράψει μερικά πανέμορφα τραγούδια.Οι «Γλάροι», ένα από τα ωραιότερα λαϊκά, είναι γραμμένο από έναν που δεν τον ξέρει ούτε ο θυρωρός του και που δεν έγραψε άλλο.

    Ο Σαββόπουλος έχει γράψει αρκετά τραγούδια που είναι ωραιότερα από του Μίκη .Έτσι νομίζω, τελεία. (Για μην ξαναπαίξουμε τη ζυγαριά του Αριστοφάνη και του Αισχυλάκη-Ευριπιδάκη).

  192. Pedis said

    @ Ιάκωβος – 188 : Για να προβοκάρει κάποιος χρησιμοποιώντας μεταφορές, η μεταφερόμενη έννοια πρέπει να στέκει. Να είναι ορθή. Έλα όμως που το παράδειγμα που φέρατε, εκτός του γεγονότος ότι είναι έωλο από ανθρωπολογική άποψη, εμπεριέχει και αστήρικτες αξιολογήσεις: ο «γυναικείος τρόπος» είναι τάχα μου μη εφευρετικός. Αυτό εννοείτε?

    Μπορεί από ένα σημείο και πέρα να θεωρώ σχολαστικιστική την ανάλυση σχετικά με τη χρήση λέξεων και όρων με σεξιστική καταγωγή, εντούτοις, συχνλά δεν αποβαίνει άκαρπη. Επειδή πολλά μπορεί να βγούν στη φόρα … Σφάλλω?

  193. lefteris_sfak said

    #171
    Έβαλα τη λέξη «άτυπα» ακριβώς επειδή την τριάδα δεν την ορίζω εγώ μόνος μου (είναι διαδεδομένη) και επειδή όντως αποτελείται από δύο μεγάλα σκέλη και ένα πιο κοντό. Πιο κοντό γιατί ο Σαββόπουλος δεν είναι μουσουργός, είναι δηλαδή της ίδιας κλάσης με τους άλλους.

    Ο Σαββόπουλος όμως είναι σπουδαίος στιχουργός, σαφώς πολυγραφότερος των άλλων δύο, και επίσης σπουδαίος τραγουδοποιός της σύγχρονης φόρμας, και μάλιστα ο πρώτος που μπόλιασε την ελληνική μουσική, παραδοσιακή και έντεχνη, με τις ροκ επιρροές, και με τρόπο οργανικό και δόκιμο. Διακρίθηκε μάλιστα για τις ανατρεπτικές και αιχμηρές προσεγγίσεις του, ιδίως στην ιερή τριάδα (αυτή δεν είναι άτυπη) Περιβόλι του Τρελού-Μπάλος-Βρόμικο Ψωμί, η οποία μπορεί να αποκληθεί με άνεση αριστουργηματική.

    Ο Σ. είχε μικρότερη και πιο τοπικής εμβέλειας απήχηση αλλά με τεράστια σημασία, που είναι άδικο να παραβλέπουμε, για την ελληνική μουσική. Υπήρξε το ορόσημο μετά από το οποίο άρχισε αυτή να μπολιάζεται με σύγχρονες επιρροές. Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 τα ξένα μουσικά περιοδικά κατέγραφαν τον Σαββόπουλο ως τον μόνο άξιο λόγου εκπρόσωπο του ελληνικού ροκ.

    Δεν συμμερίζομαι λοιπόν την απαρέσκειά σου. Και ακόμη, άλλο Ξενοδοχείο, άλλο Άγγελος Εξάγγελος. Το τελευταίο είναι πολύ πετυχημένο και αυθύπαρκτο καλλιτεχνικά. Τι κι αν πούμε ότι είναι κακή απόδοση. Με συγχωρείς, αλλά εχέσθην (και μύρισε κολώνια).

    Όσο για την εν γένει στάση του Σαββόπουλου, πολιτική και μη, θεωρώ ότι δεν είναι τόσο απλοϊκός όσο τον ερμηνεύουμε. Μπορεί να διαφωνώ με τις απόψεις του, μπορεί να τον θεωρώ καλλιτεχνικά ωραιοπαθή και πονηρόφατσα (όπως τον λέει και ο Πουλικάκος) αλλά διαφωνώ και με την άποψη «όλα στο καζάνι να βγάλουμε ετυμηγορίες».

    Ελαττώματα έχουν και οι τρεις μεγάλοι. Άλλοι -όσο και αν σοκάρει αυτό- εκφράζονται με τα μελανότερα χρώματα για τον Μίκη. Αλλά κατά τη γνώμη μου αυτές είναι χαζοσυζητήσεις. Όπως δεν πρέπει να παραβγαίνουμε σε αγιογραφικό ζήλο, έτσι δεν πρέπει να παραβγαίνουμε και σε ζήλο αποκαθήλωσης.

  194. lefteris_sfak said

    Παρόραμα στην πρωτη γραμμή του 193: ΔΕΝ είναι της ίδιας κλάσης με τους άλλους

  195. sarant said

    189: Ο Σαββόπουλος έχει μεγάλη απήχηση σε καναδυό (και παραπάνω) γενιές που γαλουχήθηκαν μαζί του. Αυτό σίγουρα.

  196. Theo said

    @193: De gustibus et de coloribus non disputandum est.
    Προσωπικά, από την τριάδα που αναφέρεις προτιμώ τα Δέκα χρόνια κομμάτια και τη Ρεζέρβα, ίσως γιατί ανδρώθηκα μαζί τους.

    @195: Έτσι είναι, Νικοκύρη. Αλλά και κάποια απήχηση στις επόμενες γενιές την έχει.

    Πάντως, στο σχ. 189 αναφερόμουν στη διεθνή απήχησή του (βλ. και σχ. 171).

  197. Ιάκωβος said

    192
    ο “γυναικείος τρόπος” είναι τάχα μου μη εφευρετικός. Αυτό εννοείτε?

    Ακριβώς αυτό.

  198. LandS said

    Άον: Συμμερίζομαι τα καλά λόγια για τον Σαββόπουλο. Συμμερίζομαι επίσης την άποψη του Δήμου Μούτση (την είπε στα σέβεντις) ότι ο Σαββόπουλος χωρίς να είναι «παιδί» των Δύο, παραμένει αξιόλογος.
    Βον: Όσοι συγκρίνουν τον Σαββόπουλο με τους Δύο, τον ρωτήσατε;

    Αμφιβάλω αν ο Σαββόπουλος είναι πολυγραφότερος είτε του ενός είτε του άλλου. Βέβαια, δεν είμαι μουσικός και το μέτρο που κρατάω 😉 μπορεί να μην είναι καλό και να μετράω λάθος.

  199. gryphon said

    Kαμμια σχεση ο Σαββοπουλος με τούς αλλους δυο.Ο Σαββοπουλος εχει πεντε δεκα τραγουδια αξια λογου τα εξης τρια
    Ας αρχισουν οι χοροι (το μονο που αν ακουστει σε τιποτε πανηγυρια γαμους κλπ μπορει να δει κανεις παιδια να το ενθουσιαζονται και να χορευουν) τον Σαν τον καραγκιοζη και το Στην αγορα στο Λαυριο.Αντε και το Ντιρλαντα το οποιο ομως ισως δεν ειναι δικο του και καμμια συνεφουλα για τα παιδια του δημοτικου.
    Αυτα τα παλια τα πολιτικα κατι Αγγελος εξαγγελος η στιχοι τυπου στο Βιετναμ πυρπολησαν το ρυζι αυτα δεν ακουγονται σημερα (και μαλλον και στο μελλον) ουτε με σφαιρες που λενε.
    Υποκειμενικη γνωμη βεβαια δικη μου και πιθανον να κανω λαθος

  200. Pedis said

    @ 197 – Με την ερώτηση ήθελα να εξακριβώσω αν στην περίπτωση σας πρόκειται για συνειδητό ή κομφορμιστικό φαλλοκρατισμό. Λυπάμαι για την απάντηση.

  201. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    198.H ασημαντότης μου εξεπλάγη επίσης με το πολυγραφότερος των δύο, μα λέω, άντρες είναι, μετράνε καλύτερα. 🙂
    Σημαντικότερός τους,είμαι βέβαιη πως όχι, μην τρελαθούμε κιόλας.Παίζει σε άλλη κατηγορία. Διατελώ. 🙂 🙂

  202. Ιάκωβος said

    Όχι και φαλλοκρατισμός…

    198, όχι είναι ο ολιγογραφότερος όλων. Αλλά τα τραγούδια του (μέχρι κάποια εποχή) είναι ένα κι ένα. Είναι από τις περιπτώσεις των ανθρώπων που όταν ήταν μικροί,έπεσαν στη μαρμίτα με τη μελωδία. Ή για να το πούμε ποιο σωστά, γεννήθηκε συνθέτης (όπως γεννιούνται, δεν γίνονται, όλοι οι μεγάλοι συνθέτες).

    Τα λίγα τραγούδια του έχουν μελωδίες σαν σπάνια διαμάντια, όπως και του Χατζιδάκη, μόνο που εκείνου είναι περισσότερα και μεγαλύτερα.(Και ας σταματήσω εδώ τις μεταφορές,μη μου κολλήσετε καμμιά ταμπέλα: «Εκτελούντε μεταφορέ») .

  203. LandS said

    201, 202: Είχα υπόψη το 193 όπου γράφει «Ο Σαββόπουλος όμως είναι σπουδαίος στιχουργός, σαφώς πολυγραφότερος των άλλων δύο».
    Το παρεξήγησα ότι αναφερόταν στη μουσική (μα για μουσικούς μιλάμε! ) ενώ αναφερόταν στη στιχουργική.
    ΟΚ είναι πολυγραφότερος ως στιχουργός.

  204. Gpoint said

    Παίδες δικαίωμα του καθενός είναι τι του αρέσει και τι όχι και δεν χωρά κουβέντα. οταν όμως κάνουμε συγκρίσεις-ομαδοποιήσεις κ.λ.π. παραμερίζουμε το προσωπικό μας γούστο (όσο μπορούμε, εμένα μ’ αρέσει ο Μηλιώκας αλλά πέρα από την σούπερδιαχρονική τραγουδάρα με τα ρούχα μαζί που πλύθηκαν κι έχουνε γίνει ροζ, δεν…)
    Εγώ αν έφιαχνα μια τριάδα σαν τρίτο σκέλος θα έβαζα τον Ξαρχάκο, έναν πραγματικά εργάτη της μουσικής , το Αξιον εστί του Θεοδωράκη παρουσιάστηκε πολύ καλύτερα από τον Ξαρχάκο ο οπίος έβγαλε και μερικά διαχρονικά τραγούδια (Βάλε κι άλλο πιάτο στο τραπέζι, θα γυρίσω λυπημένη παναγιά κ.λ.π)
    Το μέγεθος του καλλιτέχνη το δείχνει η διάρκειά των έργων του αλλά και η διάρκεεια του ιδίου (π.χ. ο Ντύλαν που αναφέρθηκε γράφει θαυμάσια στα 70 του), ο Σαββόπουλος λίγο μετά την μεταπολίτευση «αδειασε» και στηρίχθηκε σε εφφέ για να μείνει στο επίκεντρο, ίσως του τέλειωσε η εκ θεσσαλονίκης βοήθεια που λένε οι κακές γλώσσες. Στην πραγματικότητα προσπαθούσε να μεταφυτεύσει στην Ελλάδα ό.τι «έπιανε» έξω.,τον «τυφώνα» ο Ντύλαν, μακρύ ζεμπέκικο ο Νιόνιος λες και είχε καμιά σχέση ο Κοεμτζής με τον νέγρο πυγμάχο, «καλέ μου φίλε σου γράφω» κ.λ.π. και πολύς κόσμος νόμιζε πως είναι δικές του ιδέες, Σήμερα με το ίντερνετ τέτοιες κινήσεις δεν έχουν νόημα
    Επίσης θεωρώ τον Χατζηδάκι πολύ καλό ποιητή εκτός από συνθέτη

  205. Ιάκωβος said

    ‘Ενα αλλο γνωστό και πολύ ενδιαφέρον κείμενο του Χατζιδάκι, που μιλάει για τη Γενιά της Εθνικής Αντίστασης είναι «Τα παιδιά της Γαλαρίας», με αφορμή την ταινία «Τα Παιδιά του Παραδείσου» του Μαρσέλ Καρνέ.

    http://agrimologos.com/2009/03/16/160309/

    Το περίεργο είναι ότι δεν το βρήκα όλο το άρθρο,φταίω εγώ, είναι τυχαίο, ή μήπως πρέπει να ξεκαθαριστεί ο τρόπος που ποδηγετείται το Ιντερνετ;

  206. Δέσποινα said

    182: Σχετικά καινούρια.

    184: Αγαπητέ, θα σας το πω στα Αγγλικά αφού ούτως ή άλλως τα Ελληνικά φαίνεται να σας δυσκολεύουν. Το ιντερνετικό σας όνομα – Αθεόφοβος – είναι wishful thinking. Μακάρι να ήσασταν! Μπορώ να σκεφτώ πολλά επίθετα με στερητικό α- που θα σας ταίριαζαν αλλα για να μην το ξεχειλώσουμε θα περιοριστώ μονο στο ανιστόρητος…

    188: Αγαπητέ (κι εσύ αγαπητός, αφού είσαι ο Ιάκωβος που κύλησε και βρήκε τον Αθεόφοβο), σε πρωτοετείς φοιτητές ανθρωπολογίας να έλεγες αυτές τις σαχλαμάρες το μονο που θα προκαλούσες θα ήταν ξεκαρδιστικά γέλια.

    192: Γι’ αυτό κάνω αυτές τις παρεμβάσεις, για να βγούν τα σεξιστικά άπλυτα στην φορα.

    200: Τουλάχιστον ο κύριος αυτός εκτίθεται αλλα τα λέει. Αν λυπάμαι για κάτι είναι γι’ αυτούς που σιωπούν.

    202: «Όχι και φαλλοκρατισμός…»
    Επιτέλους, σταματήστε, δεν μας λυπάστε που μας βλέπετε να χτυπιόμαστε κάτω από τα γέλια;

  207. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    Σεξιστής; Εγώ σεξιστής; Μα… μερικοί απ’ τους καλύτερους φίλους μου είναι γυναίκες! Η… η… σύζυγός μου είναι γυναίκα!
    (Ο αθάνατος Σερ Χάμφρι / Νάιτζελ Χόθορν στο «Μάλιστα κ. υπουργέ»)

  208. georgeilio said

    Συγγνώμη αν μου διέφυγε, αλλά δεν είδα άλλον να το επισημαίνει: ο Τζαννετάκος, βέβαια, ήταν ο Γιάννης κι όχι ο Βασίλης, ο γνωστός συμπαθής ηθοποιός με το ρεκόρ παθητικής σφαλιάρας.
    Επίσης: αν μιλάμε για αυριανισμό, θα άξιζε μια μνεία και στον δημοσιογράφο του «Ριζοσπάστη» Άρη Παπάνθιμο που έβγαλε βιβλίο με θέμα τον αυριανισμό ως προστάδιο του φασισμού. Τον είχα γνωρίσει, πολύ συμπαθής. Δυστυχώς απεβίωσε πρόωρα.
    Και σήμερα βέβαια Νίκο ο αυριανισμός καθ’ εαυτόν (υπογραμμίζω) εξέλιπε (ξαναϋπογραμμίζω), όμως η χυδαιότητα είναι περισσότερο απλωμένη στην κοινωνία, άρα από μιαν άποψη η κατάσταση χειρότερη. Κι ο Χατζιδάκις, πάντως, αξεπέραστα επίκαιρος, όπως υπαινίσσομαι κι εγώ σε ένα από τα πολλά κείμενα που δημοσιεύτηκαν ανήμερα της επετείου:
    http://philosophiavita.blogspot.de/2014/06/blog-post_15.html

  209. Pedis said

    @ Δέσποινα – 206: Πολύ φοβάμαι ότι οι πολλοί φοιτητές ενδέχεται τις ανυπόστατες επιστημονικά (αλλά χρήσιμες ιδεολογικά) «προσεγγίσεις» της εξελικτικής ψυχολογίας και της κοινωνιοβιολογίας.
    Ο σεξισμός (όπως και ο ρατσισμός, φυλετικός ή ταξικός – άλλωστε, από την ίδια μήτρα αδερφάκια είναι όλα τους) κυκλοφορεί σε πολλές και διάφορες συσκευασίες, την παραδοσιακή, τη θρησκευτική, την πολιτική, αλλά και την «επιστημονική» μέσω των διαφόρων ρευμάτων του βιολογικού ντετερμινισμού.

  210. Pedis said

    209 – Διόρθωση (καταραμένο κόπυ πάστε) – διαβαζε: Πολύ φοβάμαι ότι οι πολλοί φοιτητές ενδέχεται να διδάσκονται τις ανυπόστατες επιστημονικά (αλλά χρήσιμες ιδεολογικά) “προσεγγίσεις” της εξελικτικής ψυχολογίας και της κοινωνιοβιολογίας.

  211. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    208.>>βιβλίο με θέμα τον αυριανισμό ως προστάδιο του φασισμού
    βλ. 75

  212. Γς said

    Αραιώνουμε.
    Εφυγε ένας γενναίος μαχητής,

  213. Γς said

    210:
    >της εξελικτικής ψυχολογίας και της κοινωνιοβιολογίας

    Μπα τι καλούδια λέτε εσεις εδώ;

    Μεχρι να σας τσεκάρω να και κάτι το ωραίον. Το Βιοτεχνολογικόν.

    Εκανα το μάθημα (Μικροσυστοιχίες γονιδίων, DNA chip) και κάτι τέτοιο το περίμενα.
    Ελεγα στα παιδιά ότι θα πουλιέται και στα φαρμακεία. Σαν το Πρεντίκτορ να ούμε…

    (Ελληνοκυπριακής καταγωγής ο καθηγητής)

    http://www.epo.org/learning-events/european-inventor/finalists/2014/toumazou.html

  214. Μαρία said

    209
    Κι απ’ αυτό έχει το μαγαζί 🙂
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/03/03/suzymk/

  215. sarant said

    208: Ο ηθοποιός ήταν ο Αλέκος.Κι εγώ τον Γιάννη Τζανετάκο θυμάμαι, αλλά η εφημερίδα έγραφε Β.

  216. lefteris_sfak said

    204. Δεν είναι θέμα προσωπικού γούστου, αυτό λέω κι εγώ.

    Η δόκιμη μίξη ροκ-ελληνικής μουσικής είναι παράσημο του Σαββόπουλου. Αυτό είναι αντικειμενικό. Μέχρι τότε υπήρχαν οι Ολύμπιανς και οι λοιπές μπάντες που είχαν ένα στιλ χαριτωμένο αλλά αφελές. Και μιαν ωραίαν εσπέραν ακούς στο πικάπ σου γκάιντες με ηλεκτρική κιθάρα, σου σηκώνεται η τρίχα και ο δίσκος είναι του Σαββόπουλου. Μπορεί σήμερα να γίνονται κατά κόρον τέτοια τουρλού, τότε όμως όχι. Αν επιχειρήσουμε λοιπόν μια αποτίμηση των μεγάλων φυσιογνωμιών της ελληνικής μουσικής μετά το ’60, πώς να αφήσουμε απέξω αυτόν που συνέδεσε έτσι πετυχημένα την ελληνική με τη σύγχρονη διεθνή μουσική;

    Όσο για την αντιγραφή στις τέχνες, δεν είναι συνήθως κάτι το μεμπτό, κατ’ εμέ τουλάχιστον. Ο Σαββόπουλος ό,τι αντέγραψε, το έκανε δικό του. Και στην τέχνη κλοπιμαίο που αφομοιώθηκε, παύει να είναι κλοπιμαίο, όπως λέει ο Τζάρμους. Το Μακρύ ζεϊμπέικικο είναι ένα δυνατό, πρωτότυπο ποίημα.

    Ο Ξαρχάκος κατά τη γνώμη μου χαρακτηρίζεται από έναν γενικότερο ακαδημαϊσμό, είναι αποστασιοποιημένος από το κοινό, αν εξαιρέσουμε κάποια αριστουργήματά του. Αν επιχειρούσα να αντικαταστήσω τον Σαββόπουλο στην άτυπη τριάδα, θα προτιμούσα τον Μούτση, τον Λοΐζο ή τον Μαρκόπουλο.

    Εξάλλου όπως είπε πολύ εύστοχα στο 125 o compay primo μου (κατά κόσμον Πέπε) ο Σαββόπουλος γράφει πολύ σύνθετα, μπορεί να αλλάξει 30 συγχορδίες κάτω από μια απλή μελωδία. Αυτό είναι ένα μορφολογικό χαρακτηριστικό που για να αποτιμηθεί χρειάζονται μουσικές γνώσεις, αλλά αντικειμενικά είναι στοιχείο ιδιοφυίας.

  217. Δέσποινα said

    207: 🙂 [από τις αγαπημένες μου σειρές!]

    209: Οι φοιτητές κι εδώ κι αλλου πολλά περίεργα μπορεί να διδάσκονται, σίγουρα. Η αναφορά μου στους πρωτοετείς φοιτητές δεν ήταν στατιστικό στοιχειο, ήταν ρητορικό σχήμα λόγου μέσα στο πλαίσιο του σαρκασμού-αστείου που έκανα (ή τουλάχιστον, επιχείρησα να κάνω).

  218. Γς said

    216:
    >Ο Ξαρχάκος κατά τη γνώμη μου χαρακτηρίζεται από έναν γενικότερο ακαδημαϊσμό […] Αν επιχειρούσα να αντικαταστήσω τον Σαββόπουλο στην άτυπη τριάδα, θα προτιμούσα τον Μούτση, τον Λοΐζο ή τον Μαρκόπουλο.

    Με νευρίασες. Είσαι φάουλτ!
    Και δεν είναι που μου θύμησες τον Ξαρχάκο, μου θύμησες την μακαρίτισσα.
    Τα πρώτα χρόνια της Χούντας κει στην Καλλιδρομίου στα Εξάρχεια xαζοξενυχτάγαμε που και που με την κυρά μου και το φιλοσοφούσαμε με τη παρέα μας φοιτητές.
    Κι ερχόταν ο νεαρός τότε Ξαρχάκος από πάνω:

    -Καντε λίγο ησυχία ρε παιδιά. Του μπερδεύαμε τις νότες στο πιάνο..

    Καμιά φορά όμως μέσα στη νύχτα σιωπούσαμε και τον ακούγαμε να παίζει. Μυσταγωγία

    http://caktos.blogspot.gr/2013/06/blog-post_3377.html

  219. Ήταν εποχή που όλοι έτρεμαν την «Αυριανή». Ελάχιστοι τολμούσαν να τα βάλουν μαζί της ή να την καταγγείλουν, σίγουροι πως την επόμενη μέρα θα δέχονταν χυδαία επίθεση. Ο Μανώλης Γλέζος ελπίζω να έχει μετανιώσει για εκείνη τη δήλωσή του. Ανεξάρτητα για ποιο λόγο την έκανε, πήρε εκ των πραγμάτων θέση υπέρ της φυλλάδας και κατά του Μάνου.

  220. atheofobos said

    206
    Επειδή μια συζήτηση που ξεκίνησε από την έννοια του τι σημαίνει άνδρας κατέληξε στο ότι με δυσκολεύουν τα ελληνικά και ότι το Αθεόφοβος δεν με αντιπροσωπεύει γιατί είμαι ανιστόρητος!, νομίζω ότι η οποιαδήποτε πλέον αντιπαράθεση θα καταλήξει στον Godwin’s law ο οποίος για τους μη δεινούς ως η Δέσποινα γνώστες της αγγλικής, λέει ότι:
    Καθώς επιμηκύνεται μια διαδικτυακή συζήτηση, η πιθανότητα μιας σύγκρισης που θα περιλαμβάνει τους ναζιστές και τον Χίτλερ προσεγγίζει τη μονάδα!
    Την ευχαριστώ δε γιατί με το wishful thinking μου θύμισε το ομώνυμο τραγούδι το οποίο και της το αφιερώνω!

  221. spiral architect said

    Από τότε που ανακαλύφθηκε το πολιτίκαλι κορέκτ χάθηκε το φιλότιμο χάσαμε τη μπάλα. 😀

  222. georgeilio said

    208-215: τώρα θυμάμαι ότι υπήρχε και Βασίλης Τζανετάκος δημοσιογράφος, πιθανόν αδελφός του Γιάννη. Ολίσθημά μου που ανακάτεψα τον Αλέκο. Ο Γιάννης, παρεμπιπτόντως, είχε κάτι κοινό με τον Μάνο: αν και στον ευρύτερο χώρο της Δεξιάς, τόλμησε να συγκρουστεί ευθέως με την Ακροδεξιά (του Καρατζαφέρη) – κι ας το πλήρωσε με τη μη εκλογή του στη Νομαρχία Αθηνών. Αν θυμάται κανείς καλύτερα, ας μας πει σε ποιες εκλογές ακριβώς ήταν.

  223. spiral architect said

    @222: Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2002.
    (με το τζιπ και το μικράκι αυτοκίνητο)

  224. sarant said

    222-223: Έτσι.

    222: Είναι εύκολο να τους μπερδέψεις, κι εγώ το τσέκαρα δυο φορές.

  225. Γς said

    223:
    Καλή η Φώφη, αλλά εδώ χρειάζεται Τζανετάκος

  226. Γς said

    >Έγινα τόσο ομαλός, έτσι που οι γύρω μου να φαίνονται ως ανώμαλοι.

    Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον κείμενο του Μάνου Χατζηδάκι «Βιογραφικό σε πρώτο προσωπικό» που το έγραψε το 1980 στη Μελβούρνη

  227. Γς said

    226:

    Ο θεός να με συγχωρέσει που ακουμπάω τα λόγια του, αλλά αυτά τα “ομαλός – ανώμαλος” μου θύμισαν κάτι εντελώς άσχετο από αυτό που λέει ο Μέγας μας.

    Που αναρωτιόμουν στην εφηβεία μου μήπως εγώ τελικά ήμουν ο ανώμαλος που δεν μπορούσα να ανεχτώ γύρω μου τόσους ανώμαλους και τις πρακτικές τους.

    Τώρα πια βεβαιώθηκα. Ημουν ανώμαλος. Και παρέμεινα. Ανώμαλος-ομαλός, μέσα σε μια θάλασσα πράουντ ομαλών-ανωμάλων.

  228. Γς said

    Είπαμε:
    Ενδημικόν το φαινόμενον!

    http://kourdistoportocali.com/post/36079/xatzi

  229. […] στη χειρότερη εκδοχή του είναι και ο αυριανισμός (περισσότερα εδώ) και τα παράγωγά του, όπως και ο νεοαυριανισμός που […]

  230. kamaref said

    Reblogged στις kamaref.

  231. […] αποσπάσματα από το ιστολόγιο του κ.Ν.Σαραντάκου (16.6.2014), στον οποίο οφείλουμε την πιο εμπεριστατωμένη και […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: