Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τότε που οι άνθρωποι έγραφαν με το χέρι

Posted by sarant στο 20 Ιουνίου, 2014


Έτσι που το γράφω, είναι σαν να αφηγούμαι πανάρχαια περιστατικά, σαν να λέμε τότε που έγραφαν σε παπύρους ή που κυνηγούσαν με το τόξο και τα βέλη, και ομολογώ ότι επίτηδες έδωσα αυτόν τον τίτλο -αλλά το βέβαιο είναι πως οι περισσότεροι που γράφουν στο πλαίσιο του επαγγέλματός τους δεν γράφουν πια με το χέρι.

Αν κρίνω από τον εαυτό μου, η τέχνη της χειρογραφής ξεμαθαίνεται εύκολα. Τα τελευταία χρόνια, αμέσως μόλις χαράξω δυο-τρεις χειρόγραφες αράδες κουράζομαι, ενώ ο γραφικός μου χαρακτήρας καταντάει ιατροπρεπώς δυσανάγνωστος. Θυμάμαι μια φορά, σχετικά πρόσφατα, σε μια βιβλιοθήκη (δεν θα προσδιορίσω περισσότερο), που δεν μου επιτρέπαν να φωτογραφίσω κάτι επιστολές, αλλά με άφηναν, αν θέλω, να τις αντιγράψω με το χέρι: έκατσα λοιπόν και τις αντέγραψα, με το χεράκι μου, έξι σελίδες σχετικά αραιές, κι ήταν η πιο μαρτυρική ώρα που έχω περάσει εδώ και καιρό -εκτός οδοντιάτρου.

Κι όμως, στα νιάτα μου, όταν δούλευα φριλάνς μεταφραστής, έγραφα σελίδες επί σελίδων με το χέρι, ολόκληρο το Γεράκι της Μάλτας χειρόγραφο το έχω μεταφράσει, και δεκάδες άλλα βιβλία, σε κόλες Α4 που τις δίπλωνα κατά τη μεγάλη τους διάσταση έτσι που μια λωρίδα περίπου το ένα τέταρτο του πλάτους της σελίδας να μένει άδεια για διορθώσεις, και κάθε δέκα κόλες τις συνέραπτα με το συρραπτικό και τις έφτιαχνα τετραδιάκι -αυτά μου τάχε μάθει ένας παλιός και τα εφάρμοζα ευλαβικά. Και το δικό μου άλλωστε πρώτο βιβλίο χειρόγραφο το έδωσα στον εκδότη -αλλά αυτό, πες, ήταν λιγοσέλιδο. Θέλω να πω, κάποτε δεν με τρόμαζε το γράψιμο με το χέρι.

Μπορεί βέβαια να είναι δικό μου κουσούρι, που ξέμαθα να γράφω με το χέρι -στα σχόλια θα μου πείτε αν αυτό συμβαίνει μόνο σε μένα. Πάντως, όλα δείχνουν πως οδεύουμε προς μια κοινωνία που θα γράφει με το χέρι όλο και λιγότερο, παρόλο που, απ’ όσο ξέρω, τα παιδιά στο σχολείο, στην Ελλάδα τουλάχιστον, εξακολουθούν να αφιερώνουν πολλές ώρες, σε πολλές τάξεις, στο γράψιμο με το χέρι.

Φαίνεται πως σε άλλες χώρες τα πράγματα έχουν αλλάξει περισσότερο, και πως ήδη από το δημοτικό σχολείο δίνεται έμφαση στην πληκτρολόγηση και όχι στη χειρογραφή. Πρόσατα δημοσιεύτηκε στη Νιου Γιορκ Τάιμς ένα άρθρο για αυτό το θέμα, που μου φάνηκε αξιόλογο. Ο τίτλος του ήταν What’s lost as handwriting fades, Τι χάνεται καθώς ξεχνιέται το γράψιμο με το χέρι, θα μπορούσαμε να πούμε. Το άρθρο δημοσιεύτηκε διασκευασμένο στο tvxs, με τον τίτλο Τι χάνεται μαζί με την γραφή, που βέβαια δεν είναι σωστός τίτλος, αφού δεν χάνεται η γραφή καθαυτή αλλά η γραφή με το χέρι. Έστω, τι χάνεται μαζί με το χειρόγραφο. Αλλά το βασικό δεν είναι ο τίτλος, είναι ότι το άρθρο του tvxs είναι συρραφή-διασκευή.

Ο φίλος xray είχε την πρωτοβουλία να μεταφράσει ολόκληρο το πρωτότυπο άρθρο της ΝΥΤ, και θα σας το παρουσιάσω στα επόμενα. Έκανα πρόχειρα μερικές αλλαγές στη μετάφρασή του, ίσως πολύ πρόχειρα. Κάθε πρόταση για βελτίωση, δεκτή. Δυο θέματα ορολογίας. Το cursive writing το αποδίδουμε «συνεχή γραφή», είναι το χειρόγραφο του ενήλικα εγγράμματου, που κάποια γράμματα (αλλά όχι όλα) είναι ενωμένα με τα άλλα, αυτό παλιά το λέγαν και «επισεσυρμένη γραφή», όποιος ξέρει πώς το λέμε τώρα ας μας πει. Έπειτα, το printing, δεν είναι βέβαια, σε αυτά τα συμφραζόμενα, η εκτύπωση, είναι όταν γράφεις μεμονωμένα, ασύνδετα γράμματα -όπως το παιδί που μαθαίνει τώρα να γράφει. Πολύ θα ήθελα να ξέρω αν υπάρχει ειδικός ελληνικός όρος.

Τι χάνουμε καθώς ξεχνάμε να γράφουμε με το χέρι

Έχει σημασία το γράψιμο με το χέρι;

Όχι πολλή, σύμφωνα με πολλούς εκπαιδευτικούς. Τα Common Core standards, ένας γενικός οδηγός για την εκπαίδευση στην Αμερική, (http://www.corestandards.org), ο οποίος έχει υιοθετηθεί από τις περισσότερες πολιτείες, προτείνουν να διδάσκεται το παιδί να γράφει ευανάγνωστα, αλλά μόνο στο νηπιαγωγείο και την πρώτη τάξη του δημοτικού. Μετά από αυτό το στάδιο, η έμφαση δίνεται στην ευχέρεια στην πληκτρολόγηση.

Ψυχολόγοι όμως και νευροφυσιολόγοι λένε ότι είναι πάρα πολύ νωρίς για να ανακηρύξουμε τη γραφή με το χέρι απομεινάρι του παρελθόντος. Νέα στοιχεία καταδεικνύουν ότι η σχέση της χειρόγραφης γραφής και της γενικότερης μαθησιακής εξέλιξης είναι πολύ βαθύτερη.

Τα παιδιά όχι μόνο μαθαίνουν να διαβάζουν γρηγορότερα όταν πρωτομαθαίνουν να γράφουν με το χέρι, αλλά βελτιώνουν επίσης και την ικανότητά τους να γεννούν ιδέες και να συγκρατούν πληροφορίες. Με άλλα λόγια, δεν έχει σημασία μόνο το τι γράφουμε, αλλά και το πώς.

“Όταν γράφουμε, ένα μοναδικό νευρικό κύκλωμα ενεργοποιείται αυτόματα,” λέει ο Στανισλάς Ντεέν (Stanislas Dehaene), ψυχολόγος στο Κολλέγιο της Γαλλίας στο Παρίσι, “Υπάρχει μια θεμελιώδης εσωτερική αναγνώριση της κίνησης του χεριού που γράφει μια λέξη, ένα είδος διανοητικής αναγνώρισης μέσα από μια προσομοίωση στο μυαλό μας. Και φαίνεται ότι αυτό το κύκλωμα συμβάλλει στη διαδικασία με τρόπους που δεν είχαμε συνειδητοποιήσει,” συνεχίζει. “Η μάθηση γίνεται ευκολότερη”.

Μια μελέτη του 2012 της Κάριν Τζέημς, ψυχολόγου στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνας, πρόσφερε νέα επιχειρήματα σε αυτή την προσέγγιση. Σε παιδιά που δεν είχαν μέχρι τότε μάθει να διαβάζουν και να γράφουν δόθηκαν ένα γράμμα, ή ένα σχήμα σε μια κάρτα και τους ζητήθηκε να το αναπαράξουν με έναν από τους εξής τρεις τρόπους: να το ζωγραφίσουν σε λευκό χαρτί, να το σχηματίσουν ενώνοντας αντίστοιχες τελείες, ή να το πληκτρολογήσουν απλώς σε υπολογιστή. Στη συνέχεια μπήκαν σε ένα εγκεφαλογράφο (brain scanner) και τους επιδείχθηκε για άλλη μια φορά η εικόνα.

Οι ερευνητές βρήκαν ότι η αρχική διαδικασία της αντιγραφής ήταν πολύ σημαντική. Όταν τα παιδιά σχεδίαζαν ένα γράμμα με το χέρι, έδειχναν αυξημένη δραστηριότητα σε τρεις περιοχές του εγκεφάλου που ενεργοποιούνται στους ενήλικες όταν διαβάζουν ή γράφουν: στην αριστερή ατρακτοειδή έλικα, στην κάτω μετωπιαία έλικα και στον οπίσθιο βρεγματικό φλοιό.

Αντίθετα, παιδιά που πληκτρολογούσαν ή που σχημάτιζαν το γράμμα ή το σχήμα ενώνοντας τελείες, δεν έδειχναν τέτοια δραστηριότητα.

Η Δρ. Τζέημς αποδίδει τις διαφορές στην εγγενή ατέλεια του γραψίματος με το χέρι. Όχι μόνο πρέπει να προσχεδιάσουμε και να εκτελέσουμε το έργο με ένα τρόπο που δεν απαιτείται όταν έχουμε να ακολουθήσουμε σταθερά περιγράμματα, αλλά και είναι πιθανό να παράξουμε αποτέλεσμα κάθε φορά διαφορετικό.

Αυτή η ίδια η διαφορετικότητα, μπορεί να αποτελέσει από μόνη της ένα εκπαιδευτικό εργαλείο. “Όταν ένα παιδί γράφει ένα κακογραμμένο γράμμα,” λέει η Δρ. Τζέημς, “αυτό καθαυτό το γεγονός μπορεί να το βοηθήσει να το μάθει.”

Το μυαλό μας πρέπει να καταλάβει ότι κάθε επανάληψη του “α” για παράδειγμα, αποτελεί το ίδιο γράμμα, ανεξάρτητα από το πώς είναι γραμμένο. Η δυνατότητα της αποκωδικοποίησης της κακογραφίας του κάθε “α” μπορεί να αποδειχθεί χρησιμότερη στην εδραίωση της κατανόησης αυτού που αναπαριστά, από το να βλέπει κανείς το ίδιο απαράλλαχτο γράμμα επανειλημμένα.

“Αυτή είναι μια από τις πρώτες ενδείξεις της αλλαγής του εγκεφάλου λόγω αυτής της πρακτικής,” είπε η Δρ. Τζέημς.

Σε μια άλλη μελέτη, η Δρ. Τζέημς συγκρίνει παιδιά που σχηματίζουν λέξεις, με άλλα που απλώς παρακολουθούν τη διαδικασία. Από τις παρατηρήσεις της προκύπτει ότι μόνο η πραγματική προσπάθεια εμπλέκει το μυαλό και χαρίζει τα μαθησιακά πλεονεκτήματα της χειρογραφής.

Το αποτέλεσμα όμως εκτείνεται πέρα από την απλή αναγνώριση γραμμάτων. Σε μια μελέτη που ακολούθησε σε παιδιά τρίτης έως και πέμπτης δημοτικού, η Βιρτζίνια Μπέρνιγκερ, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, έδειξε ότι το γράψιμο μεμονωμένων γραμμάτων (printing), η συνεχής γραφή και η πληκτρολόγηση, είναι δραστηριότητες που συνδέονται με διακριτά και ξεχωριστά εγκεφαλικά μοτίβα – και καθεμιά τους έχει και διαφορετικό αποτέλεσμα. Όταν τα παιδιά έγραφαν κείμενο με το χέρι, δεν κατάφερναν απλώς να γράφουν συστηματικά περισσότερες λέξεις απ’ ό,τι τα παιδιά που πληκτρολογούσαν, αλλά εξέφραζαν και περισσότερες ιδέες.

Φαίνεται μάλιστα ότι μπορεί να υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στο γράψιμο μεμονωμένων γραμμάτων (printing) και στη συνεχή γραφή – μια σημαντική διαφορά, καθώς η διδασκαλία του συνεχούς γραψίματος σταδιακά εξαφανίζεται από τα εκπαιδευτικά προγράμματα. Στη δυσγραφία, μια κατάσταση μειωμένης ικανότητας γραφής, συνήθως μετά από τραυματισμό του εγκεφάλου, αυτή η διαφορά μπορεί εκδηλωθεί με απροσδόκητα αποτελέσματα: σε μερικούς ανθρώπους η ικανότητα για συνεχής γραφή παραμένει σχετικά ανεπηρέαστη, ενώ σε άλλους φαίνεται να μην επηρεάζεται η γραφή μεμονωμένων γραμμάτων.

Στην αλεξία, την κατάσταση μειωμένης ικανότητας διαβάσματος, μερικοί άνθρωποι που δεν μπορούν να κατανοήσουν τυπωμένο κείμενο (print), μπορούν να διαβάσουν χειρόγραφο κείμενο, ενώ συμβαίνει και το αντίθετο – πράγμα που υποδηλώνει ότι οι δύο τρόποι γραφής ενεργοποιούν διαφορετικά δίκτυα του εγκεφάλου και εμπλέκουν περισσότερους γνωστικούς πόρους απ’ ό,τι θα συνέβαινε αν η προσέγγιση ήταν ενιαία.

Η Δρ. Μπέρνιγκερ φτάνει στο σημείο να θεωρεί ότι η συνεχής γραφή μπορεί να συμβάλλει στην εκπαίδευση στον αυτοέλεγχο με ένα τρόπο που δεν είναι δυνατός για άλλους τρόπους γραφής, ενώ μερικοί ερευνητές της αποδίδουν μέχρι και συμβολή στη θεραπεία της δυσλεξίας. Μια μελέτη του 2012 δείχνει ότι το συνεχές γράψιμο μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική για άτομα με προχωρημένη δυσγραφία – δυσκολίες κινητικού ελέγχου στη διαδικασία σχηματισμού γραμμάτων – και ότι μπορεί να βοηθήσει στο να αποφεύγεται το γράψιμο των γραμμάτων ανάποδα ή αντίστροφα.

Συνεχές ή όχι, τα οφέλη του γραψίματος με το χέρι φαίνεται ότι εκτείνονται πέρα από την παιδική ηλικία. Για τους ενηλίκους, η πληκτρολόγηση μπορεί να είναι μια γρήγορη και αποτελεσματική εναλλακτική της χειρογραφής, αλλά αυτή η ίδια η αποτελεσματικότητά της, μπορεί να μειώνει την ικανότητά μας να επεξεργαζόμαστε καινούριες πληροφορίες. Όχι μόνο μαθαίνουμε καλύτερα τα γράμματα όταν τα καταχωρούμε στη μνήμη μας μέσω της χειρογραφής, αλλά και η μνήμη και η ικανότητα μάθησης μπορεί να ωφελούνται παράλληλα.

Δύο ψυχολόγοι, η Παμ Α. Μίλερ από το Πρίνστον και ο Ντάνιελ Μ. Οπενχάιμερ από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες ανέφεραν ότι τόσο σε συνθήκες εργαστηρίου, όσο και σε πραγματικές τάξεις σχολείων, οι μαθητές αφομοιώνουν την ύλη καλύτερα όταν κρατούν σημειώσεις με το χέρι, παρά πληκτρολογώντας σε κάποιο ψηφιακό μέσο. Αντίθετα με προηγούμενες μελέτες που απέδιδαν τη διαφορά στους περισπασμούς των υπολογιστών, η νέα έρευνα ενισχύει την άποψη ότι το γράψιμο με το χέρι δίνει στον μαθητή τη δυνατότητα να επεξεργαστεί τα περιεχόμενα της παράδοσης του καθηγητή και να τα επανατοποθετήσει – μια διαδικασία στοχασμού και χειρισμού που μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη κατανόηση και κωδικοποίηση της μνήμης.

Δεν είναι όλοι οι ερευνητές πεπεισμένοι ότι τα μακροπρόθεσμα οφέλη του γραψίματος με το χέρι είναι τόσο σημαντικά. Ένας από τους σκεπτικιστές πάντως, ο Πολ Μπλούμ, ψυχολόγος στο Γέιλ, λέει ότι η νέα έρευνα αν μη τι άλλο δίνει έναυσμα για σκέψεις.

“Όταν γράφεις με το χέρι, και μόνο το γεγονός ότι καταγράφεις κάτι, σε αναγκάζει να εστιάσεις στο τι είναι πραγματικά σημαντικό,” λέει. Και προσθέτει, ύστερα από λίγη σκέψη,       “Ίσως να βοηθάει να σκέφτεσαι καλύτερα.”

Η Μαρία Κονίκοβα είναι αρθρογράφος του διαδικτυακού Νιου Γιόρκερ και συγγραφέας του “Mastermind: How to Think Like Sherlock Holmes.”

Advertisements

220 Σχόλια to “Τότε που οι άνθρωποι έγραφαν με το χέρι”

  1. Πάντως εγώ σημειώσεις με το χέρι κρατάω σε τεφτεράκια, κι έπειτα γράφω στον υπολογιστή το κείμενο αυτό καθ’αυτό.

  2. munich said

    καλημέρα κι ευχαριστώ για την παραπομπή και την μετάφραση ενός άρθρου που ο τίτλος μου έιχε φανεί ενδιαφέρον στο tvxs.
    Δυστυχώς το εν λόγω σάιτ έχει δημιουργήσει παράδοση στις απαράδεκτες μεταφράσεις ή τη δημοσίευσή τους, ίδου ένα παράδειγμα
    http://tvxs.gr/news/paideia/ti-symbainei-se-enan-diglosso-egkefalo

    γιαν να καταλάβουμε τι συμβαίνει προτιμήσαμε να το διαβάσουμε στα αγγλικά, την τρίτη μας γλωσσα
    http://www.psychologytoday.com/blog/radical-teaching/201211/bilingual-brains-smarter-faster

  3. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Όσοι έχουν όρεξη, ας ρίξουν μια ματιά σε ένα κείμενο, που είναι άμεσο παρεπόμενο της σημερινής ανάρτησης:
    Μπορεί η τεχνολογία να λύσει το πανεπιστημιακό ζήτημα; | athensreviewofbooks.com
    και θα επανέλθω.
    Πάντως εγώ ακόμα γράφω με μολύβι και σβήνω με γόμα. 🙂

  4. Γς said

    Καλημέρα.
    Αναρωτιέμαι τι περίπου θα είναι αυτό που αντικαταστήσει την πληκτρολόγηση

  5. Γς said

    που θα αντικαταστήσει την πληκτρολόγηση

  6. Alexis said

    #3: Η φωνολόγηση (όπα! καινούργια λέξη! Να καταγραφεί παρακαλώ…).

  7. Γς said

    Πότε κάνατε την τελευταία σας διαίρεση με το χέρι;

  8. Alexis said

    Πάντα με το χέρι τις κάνω. Μετράω δάχτυλα! 🙂

  9. Γς said

    Σαν τον Τοτό; [μετα χέρια στις τσέπες]
    Κι ο άβακας; Τι έγινε; Τον φάγαμε;

  10. ΑΓΓΕΛΙΚΗ said

    Καταλαβαίνω απόλυτα το ήδη μεγάλο πρόβλημα της πληκτρολόγησης και για μένα. Καθότι δυσκολεύομαι αφάνταστα να γράψω με το χέρι, αν και λατρεύω τα χειρόγραφα. Τι κρίμα!
    Πιστεύω ότι γράφοντας με το χέρι, εστιάζεις στην ουσία και βοηθάει καλύτερα τη σκέψη σου.

  11. Καλημέρα.

    3: Να η απάντηση στην ερώτηση σου, τι θα αντικαταστήσει την πληκτρολόγηση:

  12. Τι είναι το γράψιμο με το χέρι;

  13. Γς said

    6:
    >Πότε κάνατε την τελευταία σας διαίρεση με το χέρι;
    [τετραγωνική ρίζα;]

    Λογαριθμικοκανονίσατε ποτέ;

    Πότε κολλήσατε το τελευταίο σας γραμματόσημο;

    [Πόσα μηνύματα στείλατε χθες;]

  14. Γς said

    11:
    -Μαμά ο μπαμπάς είπε να πας να του γράψεις στη γραφομηχανή ένα γράμμα.
    -Πές του να το γράψει μόνος του.Με το χέρι

  15. Κιλκίς said

    Πάντως ως εκπαιδευτικός έχω να παρατηρήσω ότι τα γράμματα των παιδών συνεχώς χειροτερεύουν. Δεν νομίζω να έχει ιδιαίτερη σημασία. Άλλωστε και τα δικά μου χειροτερεύουν. Αλλά έχω την εντύπωση πως, ότι κι αν κάνουμε, κάποια χειρόγραφα θα αναγκαζόμαστε να γράφουμε…. Τότε για να μην ντρεπόμαστε θα το παίζουμε γιατροί μάλλον…

  16. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλιά σας (το αρ. 1 το είχε κρατήσει η σπαμοπαγίδα και τώρα χάλασε την αρίθμηση)

    Να ακούσω κι άλλες γνώμες για το γράψιμο με το χέρι!

  17. LandS said

    Στην εποχή μου το printing, Αμερικάνικα ήταν να γράφεις κεφαλαία και Αγγλικά, δεν θυμάμαι.

  18. Φανατικός said

    #5 Πολύ πετυχημένο. Φωνολόγηση ήδη υπάρχει σε μορφή application για android και windows και λειτουργεί αρκετά καλά. Πιστεύω ότι σε μερικά χρόνια θα λειτουργεί άψογα.
    Εγώ θα ήθελα να πω κάτι άλλο. Το μηχανολογικό σχέδιο γίνεται πλέον εξ ολοκλήρου σε υπολογιστή εν αντιθέσει με το παρελθόν που γινόταν με το χέρι. Τα σημερινά σχέδια είναι πολύ βελτιωμένα οπτικά, γίνονται πολύ πιο γρήγορα και είναι πολύ πιο κατανοητά στον εφαρμοστή-τεχνικό. Από την άλλη μεριά όμως, επειδή τα προγράμματα σχεδίασης που κυκλοφορούν στην αγορά είναι πολύ «έξυπνα» και έχουν ένα σωρό εφαρμογές μέσω των οποίων ο μηχανικός αυτοματοποιεί το σχεδιασμό, έχουμε φτάσει στο σημείο πολλοί μηχανικοί να μην καταλαβαίνουν τι σχεδιάζουν. Επομένως ένα σύγχρονο σχέδιο μπορεί να είναι βελτιωμένο οπτικά, γρήγορο στην υλοποίηση, κατανοητό για τον τεχνικό αλλά επικίνδυνο για τη συνολική κατασκευή.
    Αυτό που λέει ο Μπλούμ στο τέλος του άρθρου μου φαίνεται σωστό εάν κρίνω από τον εαυτό μου. Γενικά, όταν γράφεις κάτι το απομνημονεύεις και το κατανοείς καλύτερα. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι οι συνήθειες φεύγουν πολύ δύσκολα και ίσως η γραφή με το χέρι να είναι απλά θέμα συνήθειας και τίποτε άλλο.

  19. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Το εργόχειρο είναι πάντα πιο πολύτιμο που λέγαμε μικροί.
    Μιά και ασχολούμαι αρκετά χρόνια με την λειτουργία του εγκφάλου, (εντελώς ερασιτεχνικά εννοείται) θα έλεγα οτι και για την πληκτρολόγηση ισχύει ό,τι και για όλα τα τεχνολογικά επιτεύγματα, όλα είναι για καλό και για κακό, εξαρτάται απο την χρήση, απο ένα μαθησιακό επίπεδο και πάνω, η πληκτρολόγηση είναι σωτήρια. Θεωρώ όμως μεγάλο λάθος, να αντικαθιστά η πληκτρολόγηση την χειρογραφή στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, άλλωστε το παρόμοιο σύστημα μάθησης μέσω υπολογιστή, κοιτάζω και λέω, έχει φέρει καταστροφικά αποτελέσματα μέχρι τώρα, στην Αμερική που εφαρμόζεται εδω και δεκαετίες, δημιουργώντας πάνω απο 50,000,000 εν δυνάμει αναλφάβητους. Το γιατί συνεχίζεται είναι άλλο θέμα.

  20. Πάνος με πεζά said

    H αλήθεια είναι ότι στη δίνη της τεχνολογίας, η χειρωνακτική γραφή, όπως και πολλές άλλες εργασίες, σιγά-σιγά παραγκωνίζεται.

    Ελάχιστα επαγγέλματα, παραδοσιακά πλέον τη διατηρούν : ακόμα και τα παροιμιώδη κολυβογράμματα των γιατρών,που μόνο οι φαρμακοποιοί είχαν την ικανότητα να τα διαβάζουν, καταργήθηκαν από την ηλεκτρονική συνταγογράφηση !

    Οπότε νόημα έχει να ψάξουμε να βρούμε σε ποιούς τομείς διατηρείται -ή ίσως είναι και υποχρεωτική- η γραφή με το χέρι ! Κατ’ αρχήν στα δικά μας τεχνικά επαγγέλματα, σίγουρα υπάρχει γραφή με το χέρι, τόσο κατά την έννοια του σκίτσου, όσο και για πρόχειρους υπολογισμούς.Βεβαίως, φυσικά έχει καταργηθεί το παραδοσιακό σχέδιο, που γίνεται σχεδόν εξ’ ολοκλήρου (πλην σκαριφημάτων) στον υπολογιστή. Και μια που θυμήθηκα Πολυτεχνείο, πρόλαβα να μου μοιράσουν την «Αριθμητική Ανάλυση» του Παντελίδη (Μαθηματικά πρώτου έτους) σε χειρόγραφο καλλιγραφημένο βιβλίο, και θαύμασα αυτή τη μοναδική τέχνη.

    Γραφή με το χέρι στα εκλογικά αποτελέσματα : οι δικαστικοί και οι γραμματείς, σ΄ εκείνα τα περίφημα τετράδια, που έτσι κι αλλιώς έχουν και χαρτοκολλητική πριν από τη μέρα των εκλογών, με τετράγωνα και διαγωνίους μετράνε τα κουκιά. Αλλά μου φαίνεται ότι και αυτό το σύστημα έχει πλέον λίγα ψωμιά…

    Γραφή με το χέρι στα ονόματα ου αφήνουμε στον παπά της εκκλησίας,για μνημόνευση («Υπερ Υγείας», «Υπέρ Αναπάυσεως», έξω και μακριά, κι έξω κια πό το site μας-πώς λέμε έξω απ’ το τραπέζι μας). Ναι, εδώ αναγκαζόμαστε να γράψουμε όχι μόνο σύμβολα, όπως πριν, αλλά και λέξεις. Αλλά μιλάμε για μια-δυο φορές το χρόνο;

    Γραφή με το χέρι από παλιά παραδοσιακά «γκαρσόνια» : το σύστημα επίσης πολεμιέται από τον «ασύρματο παραγγελιοδόχο» που επικοινωνεί άμεσα με την κουζίνα, προς χάριν της ταχύτητας του συστήματος.

    Γραφή με το χέρι από τους στενογράφους, αλλά φυσικά αυτό είναι έτσι κι αλλιώς μια ξεχωριστή κατηγορία, που επίσης βάλλεται από τις «απομαγνητοφωνήσεις».

    Γραφή με το χέρι από δικηγόρους-δικαστικούς, η λεγόμενη «καθαρογραφή» αποφάσεων, αλλά νομίζω ότι και αυτή πλέον γίνεται ηλεκτρονικά.

    Γραφή με το χέρι στην Αστυνομία,στις καταθέσεις.Εφδώ φυσικά, θα κάνουμε κάτι αιώνες να αναβαθμίσουμε το σύστημα, αλλά σίγουρα θα αλλάξει.

    Γραφή με το χέρι…

  21. Γς said

    20:
    Γραφή με το χέρι στα ονόματα ου αφήνουμε στον παπά της εκκλησίας,για μνημόνευση (“Υπερ Υγείας”, “Υπέρ Αναπάυσεως”,

    http://caktos.blogspot.gr/2014/06/blog-post_10.html

  22. Γς said

    Τότε που οι άνθρωποι έραβαν με το χέρι

  23. Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ την πρώτη φορά που πήγα να γράψω με το χέρι μετά από καιρό απραξίας (κυριολεκτικά το εννοώ, όχι σύμφωνα με το πνεύμα του σχολίου 14 🙂 ) έπαθα σοκ. Νόμιζα ότι είχα πάθει εγκεφαλικό, ή ότι έγραφα με το αριστερό. Έκτοτε πήρα τα μέτρα μου. Δεν έγινα λουδίτης ούτε μορμόνος βέβαια, απλά είμαι κάθε φορά ψυχολογικά προετοιμασμένος.

  24. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Και το προσωπικό ημερολόγιο του καθενός; Πώς το γράφουν τώρα οι νέοι;

  25. Πάνος με πεζά said

    Κάτι που θα διατηρηθεί ακόμα αρκετά : γραφή με το χέρι στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, και στις εξετάσεις των πανεπιστημίων…

    Στις δεύτερες δε, επειδή σε αρκετά μαθήματα έχεις και την πολυτέλεια -αλλά και συνεπακόλουθη καθυστέρηση- των βοηθημάτων (σημειώσεων, βιβλίων, κομπιουτερακίων), εκεί να δεις πώς τρέχουν τα δευτερόλεπτα σα στραγάλια,που έλεγε κι ένας καθηγητής μας…

  26. π2 said

    Έμαθα να γράφω σε υπολογιστή όταν δεν συνηθίζονταν τόσο οι προσωπικοί υπολογιστές, ακριβώς επειδή έκανα άθλια γράμματα. Μετά δεν υπήρξε γυρισμός. Πέρα από τελείως πρόχειρες σημειώσεις, σε περιβάλλοντα που δεν γίνεται να κρατήσω ηλεκτρονικές, γράφω αποκλειστικά στον υπολογιστή.

    Παρόμοια συζήτηση είχαμε ανοίξει πρόσφατα στη Λεξιλογία, με αφορμή τον εντεκάχρονο γιο που θέλει να μάθει τυφλό σύστημα, κι αναρωτιόμουν μήπως είναι νωρίς στη μαθησιακή διαδικασία για κάτι τέτοιο. Κάνει ακόμη χειρότερα γράμματα από τα δικά μου.

  27. Γς said

    24:
    Τον καιρό που το «Λεύκωμα» δεν ήταν μόνο αυτό των ούρων.

  28. Και να σκεφτείς ότι. στη δεκαετία του ΄50, που πήγαινα δημοτικό, είχαμε ειδικό μάθημα καλλιγραφίας ενώ στην τρίτη τάξη γράφαμε υποχρεωτιά με πένα και μελάνι, (φαντάζεσαι τις μουτζούρες στο τετράδιο αλλά και τις…τρύπες, προσπαθώντας με μανία να σβήσεις κάποιο λάθος με το μπλε, σκληρό τμήμα της γομολάστιχας), ώσπου βγήκαν τα διαρκεείας (Sneider και Bic) και ησυχάσαμε από το μαρτύριο.

  29. Πάνος με πεζά said

    Μετά από χιλιάδες ώρες στα πληχτρολόγια, είναι δύσκολο τη σήμερον ημέρα, να κρατήσεις χαρακτήρα στο γραφικό σου χαρακτήρα… 🙂

  30. ππαν said

    Γράφω κι εγώ φριχτα γράμματα, γράμματα αγραμματαου.
    Την προηγούμενη εβδομάδα έπρεπε να γράψω κάτι στο χέρι για τη δουλειά, κάτι τόσο βαρετό που δεν λέγεται. Ξεκίνησα να το κάνω λίγο λίγο, μετά σταματούσα να δω το ματς κλπ. Σε κάποια φάση σκέφτηκα να κάνω ctrl+s για να σώσω όσα έγραψα.

  31. sarant said

    25: Σωστά!

    28: Και το «καλλιγράφος» ήταν σημαντικό προσόν για έναν υπάλληλο γραφείου.

  32. Πάνος με πεζά said

    @ 28 : Μην πας μακριά, εν έτει 1988 στο Πολυτεχνείο, προσπαθούσαμε να βγάλουμε τα πάχη γραμμών (που έδιναν έτοιμα οι ραπιδογράφοι) μέσω πολλαπλών επαναλήψεων από καλοξυσμένο μηχανικό μολύβι, και τα γράμματα, που ήταν έτοιμα από στένσιλ, ως γεωμετρικές κατασκευές…

  33. Γς said

    28:
    >γράφαμε υποχρεωτιά με πένα και μελάνι, (φαντάζεσαι τις μουτζούρες στο τετράδιο

    Σειρά, και το ξύλο της ζωής μου, όταν αναποδογύρισε το μελανοδοχείο, πάνω στο καλό τραπεζομάντηλο της μάνας μου

  34. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Ἂν ἡ ἔκδοση τοῦ «γερακιοῦ τῆς Μάλτας» ποὺ ἔχω στὸ πατρικό μου εἶναι δική σου μετάφραση τότε σὲ διάβαζα πολὺ πρὶν σὲ γνωρίσω στὸ διαδίκτυο. Ἕνα ἄσπρο ἦταν, δὲ θυμᾶμαι ἐκδοτικὸ οἶκο.

    Πολὺ ἐνδιαφέρον ἄρθρο καὶ συμφωνῶ μὲ ὅσα λέει ὑπὲρ τῆς χειρόγραφης γραφῆς. Νὰ πῶ καὶ κάτι ἀπὸ τὶς δικές μου ἐμπειρίες. Ἐγὼ πληκτρολογῶ ἀπὸ μικρὸς γιατὶ μοῦ ἄρεσε νὰ γράφω στὴ γραφομηχανὴ τοῦ ἰατρείου, ἄρα εἶμαι πιὸ κοντὰ στὰ σημερινὰ παιδιὰ ἀπ’ὅ,τι οἱ συνομήλικοί μου. Ὅταν λόγω σχολείου ἐγκατέλειψα τελείως τὸ πολυτονικό (γιὰ ἑνάμιση χρόνο τὰ χρησιμοποιοῦσα ἐναλλάξ, μονοτονικὸ στὰ φιλολογικὰ μαθήματα-τί τραγικὸ ἔ;-καὶ πολτυονικὸ σ’ὅλα τ’ἄλλα), ἦταν μιὰ περίοδος ποὺ δὲν πολυπήγαινα στὸ ἰατρεῖο καὶ δὲν ἔγραφα στὴ γραφομηχανή.Ὅταν ξανάγραψα στὴ γραφομηχανὴ πρώτη φορᾶ μετὰ τὸν προσωρινὸ εὐτυχῶς συμβιβασμό μου, εἶχαν περάσει τουλάχιστον ἕξι μῆνες χωρὶς νὰ ἔχω χρησιμοποιήσει καθόλου τὸ πολυτονικό. Οἱ δύο πρῶτες σειρὲς γρἀφτηκαν σὲ πολυτονικὸ χωρὶς νὰ τὸ συνειδητοποιήσω. Στὴν τρίτη γραμμὴ συνειδητοποίησα ὅτι ἔγραφα σὲ πολυτονικό. Χρειάστηκε, δηλαδή, νὰ συνηθίση τὸ χέρι μου τὸ μονοτονικὸ καὶ στὴ γραφομηχανή, ἄσχετα μὲ τὸ τὶ ἔκανα χειρόγραφα. Θυμᾶμαι ὅτι τὸ ἀνέφερα αὐτὸ κάπου ἀλλὰ κανεὶς δὲ μοῦ ἔδωσε σημασία…Νομίζω ὅτι τὸ κείμενο ἐπιβεβαιώνεται, ὅταν λέει ὅτι οἱ δύο τρόποι γραφῆς ἐνεργοποιοῦν διαφορετικὲς περιοχὲς τοῦ ἐγκεφάλου. Ἔχεις κανεὶς ἀπὸ τοὺς παλιοὺς ἀνάλογη ἐμπειρία;

  35. Χειρόγραφα (με τις κακογραφίες του Μαρξ, φυσικά, σε εξέχουσα θέση –για τον γραφικό του χαρακτήρα άλλωστε έχασε τη θέση στους βρετανικούς σιδηροδρόμους, αν θυμάμαι καλά)

  36. munich said

    @24
    τώρα το προσωπικό ημερόλογιο το γράφουν στο μπλογκ ! φαντάζομαι με το πληκτρολόγιο
    Εγώ γράφω ακόμα με το χέρι στον πίνακα όταν δίνω διευκρινίσεις . Παρόλο που πέρασα την κλασσική ελληνική χειρόγραφη εκπαιδευση με καλλιγραφία μάλιστα στις πρώτες τάξεις του δημοτικού ( με ειδικό τετράδιο που έγραφες ένα γράμμα 100 φορές καλλιγραφικά) τα γράμματά μου πάντα ήταν και είναι ορνιθοσκαλίσματα.
    Το άλλο πρόβλημά μου είναι τώρα πια, που το μυαλό μου έχει γίνει σούπα, ότι γράφω ελληνικά και λατινικά γράμματα αναμεικτα στην ίδια λέξη στα πρόχειρα σημειώματα πχ. «παρe γαla»

  37. LandS said

    Θα μου επιτρέψετε να εκφράσω επιφυλάξεις για τις ιδέες του άρθρου.

    «Τα παιδιά όχι μόνο μαθαίνουν να διαβάζουν γρηγορότερα όταν πρωτομαθαίνουν να γράφουν με το χέρι, αλλά βελτιώνουν επίσης και την ικανότητά τους να γεννούν ιδέες και να συγκρατούν πληροφορίες. Με άλλα λόγια, δεν έχει σημασία μόνο το τι γράφουμε, αλλά και το πώς.»
    Μήπως αν σε αυτά που γράφονται περιέχονται και πολλά τελικά ν, οξυγονώνεται ο εγκέφαλος καλύτερα; Ρωτάω.

    » Όταν τα παιδιά σχεδίαζαν ένα γράμμα με το χέρι, έδειχναν αυξημένη δραστηριότητα σε τρεις περιοχές του εγκεφάλου που ενεργοποιούνται στους ενήλικες όταν διαβάζουν ή γράφουν: στην αριστερή ατρακτοειδή έλικα, στην κάτω μετωπιαία έλικα και στον οπίσθιο βρεγματικό φλοιό.»

    Αυτές οι περιοχές ενεργοποιούνται επειδή τα παιδιά ζωγράφιζαν ή ενεργοποιούνται για να ζωγραφίζουν τα παιδιά.

    «Στη δυσγραφία, μια κατάσταση μειωμένης ικανότητας γραφής, συνήθως μετά από τραυματισμό του εγκεφάλου, αυτή η διαφορά μπορεί εκδηλωθεί με απροσδόκητα αποτελέσματα: σε μερικούς ανθρώπους η ικανότητα για συνεχής γραφή παραμένει σχετικά ανεπηρέαστη, ενώ σε άλλους φαίνεται να μην επηρεάζεται η γραφή μεμονωμένων γραμμάτων.»

    Δηλαδή δεν μπορούμε να πούμε αν η μείωση της ικανότητας γραφής εκδηλώνεται ως μείωση της ικανότητας printing περισσότερο ή λιγότερο από ότι της cursive writting. Μπορούμε να πούμε ότι δεν είναι ισοδύναμες; Μάλλον όχι.
    Όμως παρακάτω λέει: «Η Δρ. Μπέρνιγκερ φτάνει στο σημείο να θεωρεί ότι η συνεχής γραφή μπορεί να συμβάλλει στην εκπαίδευση στον αυτοέλεγχο με ένα τρόπο που δεν είναι δυνατός για άλλους τρόπους γραφής, ενώ μερικοί ερευνητές της αποδίδουν μέχρι και συμβολή στη θεραπεία της δυσλεξίας»

    «Μια μελέτη του 2012 δείχνει ότι το συνεχές γράψιμο μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική για άτομα με προχωρημένη δυσγραφία – δυσκολίες κινητικού ελέγχου στη διαδικασία σχηματισμού γραμμάτων – και ότι μπορεί να βοηθήσει στο να αποφεύγεται το γράψιμο των γραμμάτων ανάποδα ή αντίστροφα.»

    Ποιανού έτους μελέτη δείχνει ότι άτομα με προχωρημένη δυσγραφία – δυσκολίες κινητικού ελέγχου στη διαδικασία σχηματισμού γραμμάτων – όταν χτυπάνε πληκτρολόγιο, σχηματίζονται ορθά και καθαρά τα γράμματα;

    «Για τους ενηλίκους, η πληκτρολόγηση μπορεί να είναι μια γρήγορη και αποτελεσματική εναλλακτική της χειρογραφής, αλλά αυτή η ίδια η αποτελεσματικότητά της, μπορεί να μειώνει την ικανότητά μας να επεξεργαζόμαστε καινούριες πληροφορίες.»

    Δηλαδή τα τρισεκατομμύρια γραμμές κώδικα έχουν γραφτεί από ανθρώπους των οποίων η ικανότητα να επεξεργάζονται καινούριες πληροφορίες μειώνεται.

    Αυτό που δεν πολυκαταλαβαίνω είναι ότι στην Αμερική η γραφή σε γραφομηχανή ήταν εξαιρετικά διαδεδομένη πολλές δεκαετίες πριν έρθουν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές.
    Άπειρες είναι οι φωτογραφίες των Αμερικανών λογοτεχνών πάνω από τη γραφομηχανή τους.

    «Κάθισε μπροστά στη παλιά Ρέμινγκτον με το φθαρμένο «s» και άρχισε το γράψιμο. Γρήγορα και ρυθμικά. Δεν ξεχώριζες αν η έμπνευση καθοδηγούσε τα δάκτυλα στα πλήκτρα ή ήταν ο ήχος των τύπων πάνω στον κύλινδρο και το κουδουνάκι, όταν ο φορέας τερμάτιζε, που καθοδηγούσε τη σκέψη του»

    Μη μου πείτε ότι δεν έχετε διαβάσει κάτι παρόμοιο;

    Και, αν ο Νικοκύρης έκανε στα νιάτα του μεταφράσεις για τους Progress Publishers αντί για τη Σύγχρονη Εποχή, σε γραφομηχανή θα τις έγραφε ντάμπλ σπέις.

  38. sarant said

    34: ΄΄Οχι, άλλη έκδοση είναι αυτή.

    35: Δηλαδή αν ήταν καλλιγράφος, θα έμενε σιδηροδρομικός;

    36: Ναι αλλά το μπλογκ είναι δημόσιο.

  39. Γς said

    τα καλύτερα πράγματα στη ζωή γίνονται ακόμα με το χέρι

  40. 38β Θα είχε λιγότερο χρόνο να γράφει.
    Marx in 1862 applied for a job as a clerk on the railways – his chance to become a real proletarian of sorts. But he was rejected because of his poor handwriting. Marx was forty-six – old in the mid-1800s – and not healthy enough for physical labor.

  41. Νέο Kid Στο Block said

    Βαριέμαι να γράψω αναλυτικά,γιατί όλα αυτά τα πορίσματα παίρνουν τουλάχιστον ένα κιλό νερό, αλλά με κάλυψε σε ικανό βαθμό ο Λαντσυμπόη στο 37.

  42. Νέο Kid Στο Block said

    41. Nα θυμίσω απλώς το σοφό (και αγαπημένο του Μάγου) μότο:
    H συσχέτιση ΔΕΝ σημαίνει κατ’ανάγκη αιτιότητα.

  43. LandS said

    42 Ράβδος εν γωνία => βρέχει. Ή βάρδα μη ξεχάσει κάποιος τη ζωστήρα του στη πόρτα του αποχωρητηρίου.

  44. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    37-41-42. Κι ἀφοῦ ἔχουμε κομπιουτεράκι στὸ κινητὸ γιατί νὰ μαθαίνουμε νὰ κάνουμε πράξεις;

  45. sarant said

    37: Βάσιμος ο αντίλογος του Λαντσ στο 37 -αλλά βέβαια οι λογοτέχνες κτλ. που έγραφαν σε γραφομηχανή, στο σχολείο είχαν λιώσει να γράφουν με το χέρι.

  46. munich said

    38
    «36: Ναι αλλά το μπλογκ είναι δημόσιο.» …και ανώνυμο συμπληρώνω εγώ.
    ε και; η ιδιωτική σφαίρα μάλλονέχει πεθάνει πολύ πριν τη χειρογραφή

    μήπως είστε ρομαντικός; πόσοι κρατούν προσωπικό ημερολόγιο;και γιατί να μην το κρατούν στον υπολογιστή τους; Σε ένα σωρό μπατσοσίριαλ έχω δεί μετά από εξέταση το πισι του θύματος/ δολοφονού «we found his personal diary, the file its encypted, the code is: the doctor did it!»

  47. Παναγιώτης Βογιατζής said

    Μου αρέσει να γράφω με το χέρι, αν και είναι αλήθεια ότι δε θα σκεφτόμουν ποτέ να γράψω χειρόγραφα ένα μεγάλο κείμενο (πάνω από μια σελίδα Α4 ας πούμε). Κάνω και πολύ ωραία γράμματα.
    Το πρόβλημα όμως δεν είναι τι κάνω εγώ, αλλά ο γιος μου, που μόλις τέλειωσε την δ’ δημοτικού. Όχι μόνο τα γράμματά του είναι αστα να πάνε, αλλά καλύτερα να τον μαστιγώσεις παρά να τον βάλεις να γράψει. Και το μεγάλο ερώτημα είναι: Αξίζει τον κόπο να επιμείνω στη βελτίωση του γραφικού του χαρακτήρα ή τζάμπα κόπος και νεύρα (κι απ’ τους δυο μας);
    Το άρθρο ενδιαφέρον μεν, απάντηση δε μου έδωσε δε…

  48. marulaki said

    Εγώ έχω δυο γραφικούς χαρακτήρες. Έναν για να γράφω γρήγορα, ο οποίος διαβάζεται αλλά δεν είναι όμορφος, και έναν πολύ ομορφο cursive που λέει και ο μεσιέ Σαράντ, αλλά δε διαβάζεται. Δε βρήκα ποτέ τη χρυσή τομή. Όταν κρατάμε σημειώσεις με το χέρι, απλά αναγκαζόμαστε να ξεχωρίσουμε τι είναι σημαντικό από αυτά που ακούμε και τι υπολογίζουμε ότι μπορούμε να το θυμηθούμε με βάση αυτά που τελικά σημειώνουμε. Οπότε βοηθά στη μάθηση με αυτόν τον τρόπο, τουλάχιστον για τις σημειώσεις της παράδοσης και της μελέτης.
    Είχα συμμαθητές που απομνημόνευσαν την Ιστορία στις Πανελλήνιες γράφοντάς την σε ατελείωτα τετράδια, διότι έλεγαν ότι τους βοηθούσε στην απομνημόνευση, είναι αυτό που λέμε οπτική μνήμη; Ή απλά σε βάζει η γραφή να συμμετέχεις σε αυτό που μελετάς με κάποιο τρόπο;

  49. LandS said

    44 Για να μη τις κάνουμε με τα δάχτυλα, που είναι ανήθικο 🙂 – Λύσσα την έπιανε την δεσποινίς Λέλα.

  50. munich said

    Για τον Νικοκύρη
    https://play.google.com/store/apps/details?id=app.diaryfree

  51. Πάνος με πεζά said

    @ 44 : Αλήθεια, πόσοι θυμάστε να κάνετε τη «δοκιμή» του πολλαπλασιασμού, αυτήν που έχουν γράψει άπειροι μανάβηδες του ’80 σε χαρτοσακούλες; Ναι, ναι, αυτή με το σταυρό. Τη θυμόσ’τε;

  52. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    51. Τὴ μέθοδο τοῦ 9. Καὶ βέβαια

  53. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    48: Κι εμένα με βοηθούσε όταν τα έγραφα, και την κόρη μου τη βοήθησε.

  54. sarant said

    50: Ευχαριστώ!

  55. Πάνος με πεζά said

    @ 52 : Γιατί «μέθοδος του 9»;

  56. Alexis said

    #50: Ναι υπάρχουν πλέον πάμπολλες εφαρμογές (ελληνιστή apps) για προσωπικό ηλεκτρονικό ημερολόγιο, οπότε και σ’ αυτόν τον τομέα υποχωρεί ολοταχώς η χειρογραφή.
    Τα πρακτικά στα δικαστήρια, απ’ όσο θυμάμαι από την τελευταία φορά που βρέθηκα σε δικαστική αίθουσα, εξακολουθούν να τηρούνται χειρόγραφα. Αν κάποιος σχολιαστής ξέρει, λόγω επαγγέλματος, κάτι διαφορετικό ας μας διαφωτίσει…

  57. Oι αριθμητικές πράξεις είναι άλλη υπόθεση. Σαφώς πρέπει να μαθαίνει κανείς την προπαίδεια του πολλαπλασιασμού και να μπορεί να κάνει απλές πράξεις (πολλαπλασιασμούς/διαιρέσεις με μονοψήφιο πολλαπλασιαστή/διαιρέτη) με το μυαλό. Αμφιβάλλω όμως αν έχει καμία πρακτική χρησιμότητα η εκμάθηση του αλγόριθμου της διαίρεσης με πολυψήφιο διαιρέτη, ή ακόμα λιγότερο της εξαγωγής τετραγωνικής ρίζας, που δεν ξέρω κι αν διδάσκεται πια. Τώρα, το αν έχουν παιδευτική αξία (με την αρχαία σημασία της λέξης ‘παιδεύω’, όχι με τη σημερινή, με την οποία σαφώς έχει!) το αφήνω στους ειδικούς — αλλά κάθε τι έχει παιδευτική αξία, ακόμα και το τάβλι· το ζήτημα είναι σε τι αξίζει ν’αφιερώνεται ο περιορισμένος χρόνος του σχολείου…

  58. Alexis said

    ελληνιστί, γμτ! (νόμος του μπούμεραγκ)!

  59. (55) Διότι η άθροιση των ψηφίων ενός αριθμού, και εν συνεχεία η άθροιση των ψηφίων του αθροίσματος, κ.ο.κ. ώσπου να προκύψει μονοψήφιο άθροισμα, οδηγεί στην πραγματικότητα στο υπόλοιπο της διάιρεσης του αρχικού αριθμού διά 9. Π.χ. 2375 δίνει 2+3+7+5 = 17, που δίνει 1+7 =8, και πράγματι 2375 = 9*263 + 8.

  60. 48, 53 Βοηθάει οπωσδήποτε –αλλά η κόρη μου φέτος το έκανε στο τάμπλετ (και μοιάζει να δούλεψε). Παρομοίως βοηθάει η, ας πούμε, αλληλοδιδακτική μέθοδος: στα φοιτητικάτα μου το λέγαμε γκαλά (μαζεύονται τρεις ως πέντε που δίνουν το ίδιο μάθημα και εξηγούν ο ένας στον άλλο). Εμένα, τουλάχιστον, με βοηθά πολύ να κάτσω να γράψω ή και (ακόμα περισσότερο) να εξηγήσω προφορικά κάτι σε κάποιον: έρχονται ιδέες κλπ.

  61. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    57. Γιὰ νὰ φτιάξουμε προγράμματα στὸν ὑπολογιστὴ ποὺ κάνουν πολύπλοκους ὑπολογισμούς, παράδειγμα φέρνω, πρέπει κάποιος νὰ φτιάξη τὸ πρόγραμμα κι αὐτὸς ποὺ θὰ τὸ κάνη πρέπει νὰ ξέρη. Ποιός θὰ τὸν μάθη;

  62. sarant said

    57-59: Θα βοηθούσε πάντως να διδάσκονται κάποια πράγματα για το χειρισμό του κομπιουτερακιού, πχ όταν πολλαπλασιάζεις 12 επί 9,6 ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να βγάλεις αποτέλεσμα 1000

  63. o palios said

    H ΦΩΝΟΤΥΠΩΣΗ;

  64. Πάνος με πεζά said

    @ 59 : το αγνοούσα, ευχαριστώ.

    Επίσης, η γραφή με το χέρι είναι κι ένας «άτυπος» ορθογραφικός διορθωτής : θυμηθείτε πόσες φορές γράφαμε μια λέξη σε δύο αμφιλεγόμενες εκδοχές, για να αποφασίσουμε οπτικά ποιά έχει τη σωστή ορθογραφία !

  65. Theo said

    Καλημέρα. Ωραίο θέμα!

    Με το χέρι έγραφα αρκετά καλά (στην 1η Δημοτικού, το 1962-1963, είχαμε διδαχτεί καλλιγραφία με πένα· μετά καταργήθηκε) κι έχω γράψει χιλιάδες σελίδες μέχρι πριν καμιά δεκαπενταετία.
    Από καιρό, όμως, ο γραφικός μου χαρακτήρας έχει χειροτερέψει (συν την αρθρίτιδα που έχω από πέρυσι στον δεξιό αντίχειρα, λόγω πολυήμερης και πολύωρης ακατάπαυστης φωτογράφισης χειρογράφων), έτσι που κάποιες φορές να μην μπορώ ούτε εγώ να διαβάσω τις πρόχειρες σημειώσεις μου.
    Άστε, που πριν από μερικούς μήνες, όταν θέλησα να περάσω από την ελληνική στη λατινική γραφή, αναζητούσα το alt+shift!!

    Νομίζω κι εγώ πως όταν γράφουμε κάτι με το χέρι το θυμόμαστε καλύτερα, ίσως γιατί είμαι οπτικός τύπος και γιατί τα γράμματα του υπολογιστή που βλέπουμε στην οθόνη ή στο χαρτί είναι ομοιόμορφα κι ο εγκέφαλός μας τα προσπερνά ευκολότερα από τα χειρόγραφα.

  66. LandS said

    61 Την δεκαετία του 60 έκαναν στην Αγγλία μεταρρύθμιση, και δεν έβαζαν τα παιδιά να αποστηθίζουν την προπαίδεια αλλά τους εξήγησαν την έννοια του πολλαπλασιασμού.
    Ο αστικός μύθος λέει ότι, δέκα χρόνια αργότερα, νεοπροσληφθέντες τραπεζικοί για να εκτελέσουν την πράξη 5Χ3 έγραφαν τρία πεντάρια και τα πρόσθεταν. Και για το 3Χ5 πάλι πρόσθεταν το πέντε τρεις φορές. Το σίγουρο είναι ότι οι οδηγίες που είχαν ήταν να χρησιμοποιούν στις συναλλαγές πάντα την αριθμομηχανή.

  67. Νέο Kid Στο Block said

    62. Πολύ σωστή αυτή η παρατήρησή σου Νικοκύρη! Ένα σωρό πράματα μπορεί κανείς να μάθει από ένα κομπιουτεράκι!
    Απ’όλους τους συναδέλφους που έχω συναναστραφεί ,μόνο ένας Ισπανός ήξερε ας πούμε πως τα συνηθισμένα Casio scientific μηχανάκια (δεν θεωρείται «διαφήμιση» υποθέτω.. όλοι σχεδόν έχουμε ή έχουμε χρησιμοποιήσει τέτοιο ) έχουν τρία 3 κουμπάκια που σου βγάζουν αμέσως μέτρα κεντρικής τάσης και διασποράς. Τα πλήκτρα 7,8 και 9 μπάη δε γουέη.
    Στο 7 είναι το x περίοδος (ο (αριθμητικός)μέσος όρος των δεδομένων) στο 8 το σ(n) η τυπική απόκλιση των δεδομένων όταν διαθέτουμε ολόκληρο τον πληθυσμό ,και στο 9 το σ(n-1) για τυπική απόκλιση δείγματος.
    Αν το ήξεραν ας πούμε αυτό, οι «θεματοθέτες» των Πανελλαδικών που έβαλαν το ξεφτιλίκι θέμα Δ φέτος…θα είχαμε γλυτώσει λίγα γέλια.

  68. Theo said

    Και κάτι ακόμα:

    Αν δει κανείς χειρόγραφα του Χρήστου Γιανναρά ή κάποιων μη επώνυμων γνωστών και φίλων μου, που την ποιότητά τους δεν τη φτάνει καμιά γραμματοσειρά απ’ όσες κυκλοφορούν, θ’ αναλογιστεί πως το γράψιμο με το χέρι κάποτε είναι έργο τέχνης· και πως αξίζει να διδάσκεται ακόμα η καλλιγραφία στην εν πολλοίς χρησιμοθηρική εποχή μας.

  69. LandS said

    67 Εγώ χρησιμοποιούσα TI και μετά HP. Προγκράμαμπολ κατά προτίμηση.

  70. Νέο Kid Στο Block said

    Λαντσυ, αυτό με την προπαίδεια (πίνακα πολλαπλασιασμού τη λένε εν Μεγαλονήσω) δεν το ήξερα και είναι εγληματικό όντως!
    Δεν ξέρω τι γίνεται ακριβώς στην Ελλάδα, στην Κύπρο στην Γ’Δημοτικού ας πούμε, που είναι πολύ κρίσιμη και σοβαρή για το μέλλον του παιδιού τάξη, δίνουν μεγάλη βαρύτητα στα «mental calculations» πράγμα καταρχήν θετικό, αλλά ο τρόπος που το κάνουν/εφαρμόζουν είναι πολύ συζητήσιμος (χώρια που δίνουν 8 (οχτώ!!) «βιβλία» Μαθηματικών στα παιδάκια…

  71. sarant said

    68: Σωστό κι αυτό με τα χειρόγραφα που χαίρεσαι να τα διαβάζεις.

  72. Πάνος με πεζά said

    Στην εποχή μου (87-92) στο Πολυτεχνείο σάρωνε το Casio PB-1000. Εκτός του ότι είχε χώρο να αποθηκεύσεις αρκετά «ηλεκτρονικά» σκονάκια, συν τα «προγραμματάκια» κομμένα-ραμμένα για τις εξετάσεις, που έπαιρνε, είχε και την εξής ιδιότητα : ρυθμιζόταν η γωνία ορατότητας της οθόνης !

    Δηλαδή εσύ, στο θρανίο σου, μπορούσες να το έχεις λοξά δεξιά σου και να διαβάζεις το σκονάκι κανονικά, και ο επιτηρητής να είναι από πάνω και να βλέπει την οθόνη άδεια !

  73. Κι εγώ κουράζομαι αφάνταστα όταν γράψω πάνω από πέντε αράδες, έχοντας πάνω από 25 χρόνια στα πληκτρολόγια, πρώτα γραφομηχανής και μετά υπολογιστή. Κι εμένα η καλλιγραφία μου φθίνει από τη δεύτερη κιόλας αράδα ΑΛΛΑ….

    … Αλλά το ίδιο χέρι που κουράζεται να γράφει μέσα σε λίγα λεπτά, ΔΕΝ κουράζεται να ζωγραφίζει με τις ώρες. Δεν πιστεύω η διαφορά αυτή να οφείλεται στη χρήση στυλό ή μολυβιού, αντιστοίχως, παρόλο που ο συντελεστής τριβής και η πχοιότητα του χαρτιού πρέπει να παίζουν κάποιο ρόλο.

    Επιπλέον, θυμάμαι από την εποχή των εισαγωγικών εξετάσεων πως (αντι)γράφοντας με το χέρι κάτι, κάποια εξίσωση, κάποιαν αντίδραση, σιγά-σιγά την μάθαινες. Ίσως δεν την κατανοούσες αλλά απλώς την αποστήθιζες.

    Το ίδιο βλέπω τώρα και με τη ζωγραφική. Άμα σκιτσάρω πέντε-έξι φορές την ίδια πόζα, μετά μου βγαίνει καλύτερα κι ευκολότερα.

    Αυτά! Πολλά έγραψα και πόνεσαν οι βραχίονές μου.

  74. 68, 71: Πολύ όμορφα (και με βυζαντινοειδές twist) ήταν και του Ρίτσου.

  75. ΠΑΝΟΣ said

    Με το χέρι κουράζομαι πια κι εγώ.Δεν νομίζω όμως ότι γράφω σοφότερα με το χέρι.Και με το πληκτρολόγιο μια χαρά δουλεύει το μυαλό.Δεν χάνεται δηλ. κάτι,που δεν θα χανόταν χειρογραφικά.Για μένα είναι ακριβώς το ίδιο.Βέβαια υπάρχουν πολλές,πάμπολλες περιπτώσεις που πρέπει να γράφεις με το χέρι.Να κρατάς σημειώσεις σε ομιλίες,να γράφεις στο πακέτο τσιγάρων κάτι για να το θυμηθείς αργότερα,να σημειώνεις ένα τηλέφωνο κ.λπ.
    Το μόνο ερωτηματικό που έχω είναι,μήπως χαθεί τελικά η γραφή με το χέρι.Γιατί για εκεί τραβάει.Όχι,αυτο δεν θα το ήθελα για πολλούς λόγους-να μην κουράσω…

  76. Πάνος με πεζά said

    Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση που η φθίνουσα καλλιγραφία μου μ’ εκδικείται, είναι σε γάμους και βαπτίσεις. Φυσικά τρέχω με την ψυχή στο στόμα, κι έχω μία και μόνη κάρτα για να γράψω -μέσα στο αυτοκίνητο- την κάρτα που θα βάλω μέσα στο δώρο, με όνομα και ευχές.

    Αν δεν έχω μαζί χαρτιά για πρόβες, ή παραπανίσιες κάρτες, κι έχω μόνο ένα «κανονάκι»…

  77. Συμφωνω απόλυτα σχετικά με τις ωφέλειες του γραψίματος με το χέρι στη μαθησιακή διαδικασία. Αδύνατον να μάθω λεξιλόγιο πχ, αν δεν καθόμουν να γράψω (έστω και απλή αντιγραφή) τις λέξεις. Επίσης οι χειρόγραφες σημειώσεις σε παρακολούθηση στο πανεπιστήμιο ήταν η μισή δουλειά για να μάθω. Βέβαια, μπορεί να είναι και προσωπικό.
    Ομοίως με βοηθούν οι σημειώσεις, υπογραμμίσεις κλπ στα βιβλία.

  78. Πάνος με πεζά said

    Κάποια στιγμή να θιχτεί κι ένα άλλο ζήτημα, αυτό της παρακολούθησης του κειμένου με το δείκτη, κατά την ανάγνωση. Ξεφτίλιζε πολλούς από τους παλαιούς παρουσιαστές δελτίων στην τηλεόραση, όσο να βγουν τα auto-cue…

  79. Γς said

    60:

    >αλλά η κόρη μου φέτος […] : στα φοιτητικάτα μου το λέγαμε γκαλά (μαζεύονται τρεις ως πέντε που δίνουν το ίδιο μάθημα και εξηγούν ο ένας στον άλλο

    Εγώ το υφίσταμαι ακόμη. Μετά 50+ χρόνια!.

  80. Καλά, Αρχιμήδη Αναγνώστου (61), πιστεύεις πραγματικά πως οι υπολογιστές χρησιμοποιούν εσωτερικά τους ίδιους αλγορίθμους που χρησιμοποιούν και οι άνθρωποι όταν κάνουν πράξεις με μολύβι και χαρτί; Ε, όχι, δεν είν’ έτσι — ούτε παριστούν (απομνημονεύουν) τους αριθμούς υπό μορφή ακολουθιών αραβικών ψηφίων!

  81. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    79. Δὲν εἶπα κάτι τέτοιο

  82. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    80-81. Νὰ τὸ πῶ διαφορετικά. Αὐτὸς ποὺ ἔφτιαξε τὸ casio νὰ κάνη ὑπολογισμοὺς στατιστικῆς χρειάζεται ἢ δὲ χρειάζεται νὰ ξέρη στατιστική;

  83. Γς said

    81:
    Το ίδιο είναι [και χειρότερο!]

    >με βοηθά πολύ να κάτσω να γράψω ή και (ακόμα περισσότερο) να εξηγήσω προφορικά κάτι σε κάποιον: έρχονται ιδέες κλπ.

    Μόνο εσύ;
    Ο Νικοκύρης τι [μας] κάνει κάθε μέρα [στη ψύχρα];

    Προσφιλής μέθοδος καθηγητών, διευθυντών εργαστηρίων κλπ. Η πλάκα είναι ότι προσπαθούν να φέρουν [δήθεν τυχαία] τη συζήτηση στο θέμα που τους απασχολεί.

  84. Γς said

    82:
    Και στατική θα έλεγα. [Να ξέρει κι ελληνικά]

  85. Παναγιώτης Κ. said

    Ας αρχίσω με το εξής περιστατικό.
    Πάνω σε ένα καρότσι,πριν καμιά δεκαπενταριά χρόνια , στο κέντρο της Θεσσαλονίκης στην οδό Βασ.Ηρακλείου απέναντι από τα Βομβίδια- όσοι είναι από τη Θεσσαλονίκη και έχουν μεγαλούτσικη ηλικία ξέρουν- ένας γεράκος έχει απλώσει την πραμάτεια του.Κάποιο ψιλικατζίδικο από γειτονιά της Θεσσαλονίκης είχε κλείσει και ο άνθρωπος είπε να διαθέσει ο,τι του απόμεινε βγάζοντας μεροκάματο. Εκεί λοιπόν «σημαδεύω» έναν κονδυλοφόρο με τέσσερα διαφορετικά είδη πενών ( Χ, «χήνα» και άλλα δυο των οποίων το όνομα αγνοώ) τα οποία και αγοράζω αντί ευτελέστατης τιμής.Δεν ήταν απλά για να θυμηθώ την δευτέρα Δημοτικού στα 1960 όπου γράφαμε την αντιγραφή με κονδυλοφόρο βουτώντας τον στο μελανοδοχείο και χρησιμοποιώντας στυπόχαρτο αλλά και για να…στήσω σκηνικό στέλνοντας γράμματα σε συμμαθητές ..Μην εκπλήσσεστε!Ακόμη και σήμερα μπορώ να γράψω με κονδυλοφόρο δεν με δυσκολεύει.

    Πολύ ωραίοι είναι οι γυάλινοι κονδυλοφόροι από το Murano της Ιταλίας.

    Την ίδια περίοδο είχαν βγει τα στυλό διαρκείας καθώς και οι στυλογράφοι μελάνης με αντλία ή λαστιχένια δεξαμενή μελάνης.
    Ο δάσκαλος τότε ήταν κατηγορηματικός! Την αντιγραφή την γράφουμε με μελάνη και ποτέ με στυλό διαρκείας (sneider χρησιμοποιούσαμε) γιατί η χρήση του διαρκείας θα αποτελέσει την καταστροφή της γραφής!…Το είπε και ο Επιθεωρητής!
    Στην πρώτη τάξη χρησιμοποιούσαμε μόνο μολύβι μη γνωρίζοντας ότι όλα τα μολύβια δεν είναι ίδια και χαρακτηρίζονται από τη σκληρότητα του γραφίτη.Η γομολάστιχα απαραίτητο εργαλείο και δεν ήταν ασύνηθες να τρυπάει το χαρτί από το επίμονο και συνάμα αδέξιο σβήσιμο.
    Πριν πάω ωστόσο στην πρώτη τάξη, ο παππούς μου άλλα νομίζοντας, είχε φροντίσει να μου πάρει πλάκα και κοντύλι. Από αυτά που για ένα μακρύ διάστημα επιβίωσαν στα ελληνικά καφενεία για να γράφουν τους πόντους από την πρέφα την ξερή την δηλωτή και την κοντσίνα οι παίκτες.Έμεινε λοιπόν στα αζήτητα το δώρο.Γράφαμε σε τετράδια.
    Την ίδια περίοδο δοκίμαζα έκπληξη κάθε φορά που η γιαγιά μου, θέλοντας να γράψει έβαζε, την μύτη του μολυβιού στη γλώσσα.Πληροφορήθηκα αργότερα ότι χρησιμοποιούσαν μελανί μολύβια που έγραφαν έντονα όταν τα σάλιωνες.Τέτοια δεν χρησιμοποιήσαμε εμείς ως μαθητές.Τα χρησιμοποιούσαν οι καλουποτζήδες για να σημαδεύουν το καλούπι της σκάλας που θα δεχόταν το μπετόν.Μεγάλη τέχνη που την ήξεραν πολύ λίγοι. Ειδικότερα για τις κυκλικές σκάλες!

    Σε πολλές ξένες κινηματογραφικές ταινίες έχουμε δει καλλιγραφικό γράψιμο! Έργα τέχνης τα θεωρώ.
    Αλλά και στις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες τα γράμματα στην αρχή με τους συντελεστές του έργου είναι επίσης γραμμένα με το χέρι.

    Στο σχολείο τα απολυτήρια υποχρεωτικά γράφονται με το χέρι.Επιστρατεύεται συνήθως η καλλιγράφος καθηγήτρια και χρησιμοποιώντας pilot… δημιουργεί.Ομοίως με το χέρι γράφονται οι έπαινοι και τα βραβεία που αφειδώς δίνει το ελληνικό σχολείο τα τελευταία χρόνια.
    Αυστηρώς με στυλό μελάνης-συνήθως parker- καταχωρίζονται οι γεννήσεις.Δεν ξέρω αν κάτι έχει αλλάξει τελευταία.

    Θυμηθείτε τα φροντιστηριακά στην δεκαετία του ΄60 και του ΄70 αλλά και μερικά πανεπιστημιακά στη δεκαετία του ΄70.Τα βιβλία του Κάππου και όχι μόνο, είναι γραμμένα από καλλιγράφο.Εκπληκτικής ομοιομορφίας! Έχω στη βιβλιοθήκη μου αρκετά επιστημονικά βιβλία εκείνης της εποχής.Τα βρίσκω πολύ όμορφα!

    Να μη μας διαφεύγουν τα χειρόγραφα των μοναχών που διέσωσαν τα κείμενα της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας.

    Ένας φίλος μου γράφει κανονικά γράμμα εννοώ με το χέρι, το σκανάρει και μου το στέλνει.

    Μου είναι σχεδόν αδύνατο να μάθω κάτι σωστά χωρίς πρώτα να το γράψω.

    Σε μια διάλεξη κρατώντας σημειώσεις δεν κουράζεσαι δεν…χάνεσαι.

    Κρατώ την παράδοση και τα Χριστούγεννα, στέλνω χειρόγραφες κάρτες.Μια φορά είπα να μη στείλω σε ένα φίλο και…με ανακάλεσε στην τάξη.Έχω καταλάβει ότι πολλοί είναι αυτοί που εκτιμούν το παραδοσιακό γράμμα.Δοκιμάστε και θα με θυμηθείτε.

    @25.Πράγματι πολύ καλό το επιχείρημα προς τους μαθητές για να δίνουν σημασία στα καλά γράμματα.
    @28.Τα sneider νομίζω ότι έχουν εκλείψει.Κυριαρχούν τα bic.Ας είναι καλά ο Hondos που τα μοιράζει αφειδώς.

  86. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    84. Δὲ διαφωνοῦμε, λοιπόν

  87. LandS said

    82 Φυσικά και χρειάζεται. Αυτό όμως δεν έχει να κάνει με το αν χάνουμε ή όχι δεξιότητες ή κατεβάζουμε ιδέες δυσκολότερα υιοθετώντας το πληκτρολόγιο. Ίσα ίσα που ο μέσος λογισμικάριος είναι αρκετά αναπτυγμένης ευφυΐας.
    Η πρώτη μηχανή της IBM φτιάχτηκε για να βοηθήσει τη στατιστική επεξεργασία της απογραφής του 1911 ή του 1901.

  88. Πάνος με πεζά said

    Respect στα σούπερ-μάρκετ ΑΒ Βασιλόπουλος. Έχουν έναν ιδιαίτερο καλλιγραφικό τρόπο γραφής μεγάλων πινακίδων μέσω μαρκαδόρου, με ονόματα προϊόντων και τιμές, ο οποίος είναι απαράλλαχτος εδώ και 35 χρόνια (τουλάχιστον) που θυμάμαι εγώ, λες και τις πινακίδες αυτές τις γράφει όλα αυτά τα χρόνια ο ίδιος άνθρωπος !

  89. Γς said

    82:
    >Αὐτὸς ποὺ ἔφτιαξε τὸ casio

    Και θυμήθηκα τα της Τέξας Ινστρουμεντς.
    [και τον Βαγγέλη]

    http://caktos.blogspot.gr/2013/08/blog-post_20.html

  90. Πάνος με πεζά said

    Αρκετές εταιρίες, παλαιότερα τουλάχιστον, ζητούσαν ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ βιογραφικό σημείωμα, θεωρώντας ότι από το γραφικό χαρακτήρα του υποψήφιου για τη θέση, μπορούσαν να διαπιστώσουν αρκετά για την προσωπικότητά του, αλλά φυσικά να τσεκάρουν και την…ορθογραφία του !

    Σήμερα φυσικά αυτό έχει εκλείψει. Τα βιογραφικά είναι από υπολογιστή, «κεντραρισμένα» και ορθογραφημένα, κι όταν ψάχνουνε το «κάτι παραπάνω» πριν από τη συνέντευξη, ζητάνε και την (ατύπως καθιερωμένη) συνημμένη φωτογραφία, πάνω δεξιά.

  91. 89. Ἕνα λεπτό. Ὑποννοεῖς ὅτι ἐγὼ εἶμαι κατὰ τῆς τεχνολογίας;

  92. Γς said

    90:
    >πριν από τη συνέντευξη, ζητάνε και την (ατύπως καθιερωμένη) συνημμένη φωτογραφία, πάνω δεξιά.

    http://caktos.blogspot.gr/2013/10/blog-post_28.html

  93. Μιλώντας για καλλιγραφία, το Lettering είναι μια υπέροχη τέχνη

  94. Πάνος με πεζά said

    Ωραίο το άρθρο. Όπως επίσης, ωραία και αρκετά παλιά και σύγχρονα τιμολόγια και δελτία προσφορών που έχω (πλακάκια, είδη υγιεινής, μπομπονιέρες κλπ.), όπου ευτύχησα να «πέσω» σε φοβερά καλλιγράφους πωλητές. Αντιθέτως, τα δελτία που συμπληρώνω εγώ για αμοιβές, μάλλον καμιά μέρα θα τα θεωρήσει ύποπτα καμιά Αρχή Μαύρου Χρήματος, από τα ορνιθοσκαλίσματα που περιέχουν…

  95. Γς said

    91:
    Είπα εγώ τέτοιο πράγμα;

    Με τα κομπιουτεράκια είμαστε όλοι
    http://caktos.blogspot.gr/2014/06/blog-post_20.html

  96. 95. Πὲς εὐθέως τότε τὶ θὲς νὰ πῆς γιατὶ δὲν τὸ πιάνω

  97. Dimitris said

    90:

    Ευτυχώς που έχει εκλείψει αυτή η πρακτική, γιατί το να βγάζεις συμπεράσματα για τον χαρακτήρα κάποιου από το πώς γράφει έγκειται στα πλαίσια παραεπιστημης.(Φυσικά δεν εννοώ την γραφολογία που κάνουν στο CSI! – graphanalysis που λένε και οι φίλοι μας οι άγγλοι δηλαδή ) 🙂

  98. Γς said

    96:
    Μακάρι να ήξερα τι λέω [και γιατί] κι εγώ.

    [Απλώς είπα να ξεπουλήσω σήμερα. Να φτάσω τα 50 000 χτυπήματα στον Κάκτο]

  99. Πάνος με πεζά said

    !!! Aυτό λέγεται χειραγώγηση (συμ)μετοχής !

  100. Pedis said

    Να δούμε ποιος στο μέλλον θα είναι σε θέση να λύσει ασκήσεις τριγωνομετρίας χρησιμοποιώντας το πληκτρολόγιο …

  101. Γς said

    Εντάξει θα βάλουμε και μια κιμωλία USB

  102. Παναγιώτης Κ. said

    @68.Έχω δει τα γράμματα του Γιανναρά! Είναι έτσι ακριβώς.

  103. Γς said

    102:
    Α, καλλιγραφία!
    [και το δ μου]
    http://caktos.blogspot.gr/2010/12/1950_29.html

  104. spiral architect said

    Όσο κι αν κατάπιανε τα πληκτρολόγια τα μολύβια και τις γομολάστιχές μας, όσο κι αν γίναμε τεχνολογικά εξαρτημένοι, ακόμα και την πρίζα ή το ρούτερ να μην μας τραβήξουν, ότι κουλτούρα και να’ χουμε, ότι φυλή και να’ μαστε, κατά βάθος παραμένουμε κυνηγοί τροφοσυλλέκτες.

  105. Παναγιώτης Κ. said

    @100.Το επιχείρημά σου είναι εκπληκτικό παρότι κάποιοι φανατικοί του υπολογιστή μπορούν να σου το αναιρέσουν.
    Αναφέρομαι στη δυνατότητα που υπάρχει να γράφεις με ένα ηλεκτρονικό μολύβι και να μεταφέρεται η γραφή στην οθόνη οπότε αν θελήσεις το χειρόγραφο μπορεί να μετατραπεί σε κείμενο επιθυμητής γραμματοσειράς.

  106. spiral architect said

    … ο σωστός λίκνος. 😳

  107. Γς said

    Είχα γυναίκα είχα και ζα
    Είχα μια Βάσω με βυζά
    Μα προκοπή δεν είχα!

  108. Γς said

    104:
    Ποιος είναι ο πεινάλας, ο στερημένος σεξουαλικά [και τουριστικά].
    Ο λιγούρης ρε παιδί μου!

  109. Παναγιώτης Κ. said

    Φαν της γραφής με το χέρι θέλω να αναφερθώ στον εκπληκτικής ομορφιάς πίνακα που έφτιαχναν κάποιοι καθηγητές Μαθηματικών που γνώρισα και προσπάθησα να τους μιμηθώ όταν ο ίδιος έγινα δάσκαλος των Μαθηματικών.Μου έρχονται στο νου:Ανδρέας Καραχάλιος μας έκανε πολυώνυμα στο Αττικό στην Ομόνοια το 1972. Γεράσιμος Λεγάτος ο παππούς, Εξισώσεις Διαφορών στο Μαθηματικό της Αθήνας. Θόδωρος Καζαντζής στη Θεσσαλονίκη.
    Αν τότε υπήρχε η ευκολία της φωτογράφησης τότε θα είχαμε ένα άλλο είδος…τέχνης….

  110. Παναγιώτης Κ. said

    @41.Μου άρεσε αυτό.» Η συσχέτιση δεν σημαίνει κατ΄ανάγκη αιτιότητα «. Δώσε δυο τρία παραδείγματα για να γίνει πιο ωραίο.

  111. Παναγιώτης Κ. said

    @106.Προσυπογράφω τον σωστό λίκνο!
    Το συγκεκριμένο emotion δεν έχω καταλάβει.Εγώ πάντως γέλασα!

  112. Cornu Ammonis said

    @37: Βάσιμος ο αντίλογος, καθότι «correlation does not imply causation» αλλά ο μηχανισμός που περιγράφει η μελέτη υπάρχει ως γενική αρχή στις Νευροεπιστήμες και έχει μάλιστα αποτελεί και ξεχωριστό υποκλάδο μελέτης. Πρόκειται για το «synaptic plasticity» (συγγνώμη, δεν ξέρω πώς αποδίδεται στα ελληνικά) που χονδροειδώς σημαίνει οτι οι συνάψεις μεταξύ των νευρώνων (και κατ΄επέκταση η δόμη και μετέπειτα συμπεριφορά συγκεκριμένων περιοχών του εγκεγάλου) που συνδέονται με κάποια λειτουργία επηρεάζονται/μεταβάλονται πολλές φορές από την ίδια τη λειτουργία οταν αυτή τελείται. Πολλές φορές μάλιστα, μπορούν να επηρεαστούν και κέντρα του εγκεφάλου που συνδέονται ανατομικά με αυτο που επιτελεί την αρχική λειτουργία και αυτό φαίνεται να επικαλείται η μελέτη. Με άλλα λόγια η πληροφορία μπορει να κινηθεί (πολύ απλοποιημένα): πρόσθιος φλοιός (σκέψη) –> κινητικός φλοιός –> μύες χεριού (γράψιμο), αλλά μπορεί και αντίθετα, μέχρι τη μεταβολή του πρόσθιου φλοιού. Αυτός είναι άλλωστε και ένας απο τους βασικότερους μηχανισμούς (σε κυτταρικό επίπεδο) μάθησης μέσω της επανάληψης.
    Προσοχή: Δεν εκφράζω άποψη για τη συγκεκριμένη μελέτη (δεν την έχω διαβάσει), απλά λέω οτι η αρχή την οποία επικαλείται δεν είναι επιλήψιμη και σίγουρα δεν ανήκει στην ίδια κατηγορία με την «οξυγόνωση του εγκεφάλου». (Βέβαια, όταν ψυχολόγοι επικαλούνται τις νευροεπιστήμες, κράτα και μικρό καλάθι! 🙂 Συγγνώμη, κακία λόγω παραδοσιακής αντιπαλότητας μεταξύ των κλάδων! Χεχε!).

  113. Pedis said

    @ Παναγιώτης Κ. – 105: με ηλεκτρονικό μολύβι, ναι. Και χρησιμοποιείται ήδη, αλλά πάλι, πρόκειται για γράψιμο με το χερι και όχι με πληκτρολόγιο. Μα δεν λύνει το πρόβλημα. Φαντάσου κάποιον να θέλει να κάνει έναν υπολογισμό 5-6 σελίδων, χρησιμοποιώντας σύμβολα και δείκτες της δικής του επιλογής που προφανώς δεν είναι αναπαραγωγίσιμα από τις κοινές γραμματοσειρές. Γράφει, σβήνει, διαγράφει και γράφει από πάνω, από δίπλα, από κάτω. Όλα τα βήματα είναι παρόντα στο χαρτί. Έπειτα, πόσα τάμπλετ πρέπει να έχει στη διάθεσή του για να τα απλώσει στο τραπέζι ώστε να είναι σε θέση να ελέγχει τις πράξεις των προηγούμενων σελίδων εν μέσω του υπολογισμού?

    Υποψιάζομαι ότι η επιμονή στη χρήση πληκτρολογίου από τις πολύ μικρές ηλικίες και ειδικά η αποκλειστική χρήση του δείκτη σε μαραφέτια με οθόνη αφής θα είναι ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των φτωχών και μισοαγράμματων στο εγγύτατο μέλλον … Κάτι ανάλογο με το σημάδι του σταυρού στη θέση της υπογραφής όπως συνέβαινε μέχρι 40 χρόνια πριν.

  114. 37,
    … στην Αμερική η γραφή σε γραφομηχανή ήταν εξαιρετικά διαδεδομένη πολλές δεκαετίες πριν έρθουν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές.

    Περνώντας στην Ελλάδα, μου θύμησες τον Φρέντυ Γερμανό, που, όπως φαίνεται, είχε αναπτύξει ιδιαίτερη σχέση με την – πρωτόγονη για τα σημερινά δεδομένα και εξαιρετικά θορυβώδη – γραφομηχανή του, η οποία αποτελεί συχνά πηγή χιούμορ στα γραφόμενά του. Από μνήμης, (στο «Γράψ’ το όπως το λέω»;) στιχομυθία που αναφέρει πως προέκυψε από την αυστηρή παρατήρηση που τού έκανε ο διαχειριστής της πολυκατοικίας του για τον υπερβολικό θόρυβο από το διαμέρισμα του ΦΓ το καταμεσήμερο:
    Δ: Τι είναι αυτή η φασαρία κάθε μεσημέρι; Μήπως δέρνετε την γυναίκα σας;
    ΦΓ: Το μεσημέρι ποτέ!

  115. Avonidas said

    Jackie Treehorn: Διαδραστικό ερωτικό λογισμικό. Είναι το μέλλον, Μεγάλε. Εκατό τοις εκατό ηλεκτρονικό!

    The Dude: Εγώ, πάντως, την παίζω ακόμα με το χέρι.

    [Ο Μεγάλος Λεμπόφσκι]

  116. 13,
    Γς, μόνο και μόνο επειδή ρώτησες.

  117. Πάνος με πεζά said

    @ 109 : Γιατί, ποιός θα ξεχάσει στο Πολυτεχνείο, τους πίνακες του Παπαδρακάκη; Έμπαινε ένα τέταρτο πρι, με κιμωλίες 8 χρωμάτων,κι έφτιαχνε όλα τα σχήματα και τις εξισώσεις του μαθήματος που θα παρέδιδε. Μάλιστα εμείς, αντιγράφοντας σα μούλοι με το που μπαίναμε μέσα, τον «πιάναμε»σ’ αυτά που έλεγε μετά από κανα μισάωρο, μέχρι τότε ζωγραφίζαμε ! Ήταν ο μόνος καθηγητής που είδα να έχει μεταλλική κυλινδρική θήκη, για να μην πιάνει απευθείας την κιμωλία !

    Σήμερα, απαράλλαχτος, αλλά στην εποχή της τεχνολογίας, παρουσιάζει διαφάνειες με προτζέκτορα, και τις αναρτά στο site του μαθήματος, για όλους…

  118. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    85: Με πένα και καλαμάρι γράφαμε κιεμείς. μια χρονιά, στην 3η δημοτικού ή την 4η, επί δικτατορίας.

    87: Λεγόταν όμως IBΜ ή Χόλεριτ κάτι;

    90: Γιατί νομίζω ότι κάποιες εταιρείες ζητάνε ακόμα και τώρα χειρόγραφο CV;

    110: Ξύνω τη μύτη μου και αρχίζει να βρέχει.

  119. Γς said

    115:

    > Εγώ, πάντως, την παίζω ακόμα με το χέρι.

    https://sarantakos.wordpress.com/2014/06/16/hatzidakis/#comment-227115

  120. Πάνος με πεζά said

    Διαβάζοντας και το περί Φρέντι Γερμανού, οφείλω να θυμήσω ότι η IBM είχε δεχθεί πληθώρα διαμαρτυριών για τα πρώτα της πληκτρολόγια, αυτά που προσαρτούσε στα συστήματα PS2, το 80.

    Το «βαρύ» Αϊμπιεμ-έζικο πληκτρολόγιο έκανε έναν χαρακτηριστικό ήχο «τσίκι-κάτω»-«τσίκι-πάνω», στην πληκτρολόγηση κάθε γράμματος, με έναν εκπληκτικής ακρίβειας μηχανισμό, που θύμιζε πιάνο. Όλα αυτά φυσικά πολύ πριν βγουν οι συμβατές «λαστιχένιες» μπακατέλες.

    Όποιος έχει γράψει έστω και μια φορά σε πληκτρολόγιο IBM, το θυμάται σε όλη του τη ζωή. Αυτός ο ιδιαίτερος θόρυβος, όμως, έκανε τις συζύγους των συγγραφέων να μη μπορούν να κοιμηθούν ! Και οι οποίες,αυτές οι τελευταίες, έκαναν ένα ιδιαίτερο «κίνημα» ενάντια στο συγκεκριμένο πληκτρολόγιο (που θυμίζω, ζύγιζε και 2-3 κιλά…), με αποτέλεσμα σταδιακά να «απλοποιηθεί»…

  121. Avonidas said

    #37: «Δηλαδή τα τρισεκατομμύρια γραμμές κώδικα έχουν γραφτεί από ανθρώπους των οποίων η ικανότητα να επεξεργάζονται καινούριες πληροφορίες μειώνεται.»

    LandS, συγχέεις την ευφυία ενός ατόμου με τη δεξιότητά του, και το πώς αυτή η δεξιότητα μπορεί να αποκτηθεί και να ενισχυθεί (υπάρχει άλλωστε κι ο όρος ‘μνήμη δεξιοτήτων’, που αφορά ακριβώς αυτό το είδος μνήμης του να κάνεις κάτι, π.χ. να οδηγείς αυτοκίνητο, σε αντιδιαστολή με το είδος μνήμης που έγκειται στο να θυμάσαι γεγονότα).

    Ένα παράδειγμα: οι άνθρωποι είναι εκ γενετής ικανοί να αφομοιώνουν τη γλώσσα, αλλά αν ένα παιδί δεν βρεθεί από πολύ νωρίς σε περιβάλλον όπου μιλάνε, δεν θα καταφέρει ποτέ να αρθρώσει λόγο. Ακόμα περισσότερο, ο κύριος τρόπος που χρησιμοποιεί ο εγκέφαλός μας για να μαθαίνει είναι μέσω της τριβής και της επανάληψης: δεν αρκεί να δούμε ή να κάνουμε κάτι μία φορά για να το μάθουμε, πρέπει συνήθως να το επαναλάβουμε πολλές φορές, για να εντυπωθεί στη σκέψη μας.

    Νομίζω ότι στην εκπαίδευση παραβλέπεται συχνά αυτή η αρχή, της εξάσκησης και της προπόνησης (ή, όπως την ονομάζω, η αρχή του wax on-wax off 😉 ). Νομίζω, εξαιτίας της σύνδεσης που έχουμε κάνει μέσα στο μυαλό μας, της εξάσκησης με την παπαγαλία. Θεωρούμε δηλαδή ότι είναι μηχανική δουλειά, άσκοπη και περιττή, το να βάζουμε τα παιδιά να επαναλαμβάνουν τις ίδιες ασκήσεις, να γράφουν το ίδιο γράμμα πολλές φορές κλπ. (παραδόξως, κανείς δεν έχει πρόβλημα με το να κάνουν τα παιδιά στη γυμναστική π.χ. 50 κάμψεις, αντί μία και καλή…) Και βέβαια, τα ίδια τα παιδιά δυσφορούν, και είναι επόμενο να δυσφορούν, γιατί η επανάληψη είναι βαρετή και κοπιώδης. Αλλά όπως ακριβώς και στη γυμναστική, η επανάληψη είναι ο μόνος τρόπος να έχεις διαρκές αποτέλεσμα.

    Από τη στιγμή που έχεις μάθει μια δεξιότητα — να γράφεις, να ζωγραφίζεις, να λύνεις ασκήσεις τριγωνομετρίας — μπορείς μετά να χρησιμοποιήσεις ένα μηχανικό βοήθημα για να διεκπεραιώσεις γρήγορα αυτές τις δουλειές, και να προχωρήσεις σε δραστηριότητες που απαιτούν εφευρετικότητα — και τις οποίες αργότερα ίσως θελήσεις να αυτοματοποιήσεις επίσης. Αλλά δεν μπορείς να στηρίζεσαι για απολύτως βασικές δεξιότητες σε μηχανές, και είναι έγκλημα να ευνουχίζεις μια ολόκληρη γενιά, αφήνοντας να χαθεί μια εκπληκτική δεξιότητα.

  122. Γς said

    116:
    Εξοχο!

    >Την κοπέλα που με είχε μαγέψει στον χορό των τελειοφοίτων στο Πασαλιμάνι και που θα γινόταν κάποτε η γυναίκα μου.

    Την κόρη μου και την σύζυγο μου. Την πάλαι ποτέ 17αρα μαυρούλα φοιτήτρια μου

    http://caktos.blogspot.gr/2014/06/guess-whos-coming-to-dinner.html

  123. Avonidas said

    Να σημειώσω ότι υπάρχει κάτι το βαθύτατα ειρωνικό στον όλο προβληματισμό μας για τη γραφή σε σχέση με την πληκτρολόγηση: 2500 χρόνια πριν, ο Πλάτωνας γκρίνιαζε* ότι η γραφή εξασθενεί τη μνήμη των νέων. Τώρα, φορτώνουμε όλα τα δεινά στην πληκτρολόγηση και εξυμνούμε τη γραφή!

    * Με όλο το σεβασμό, δε μπορώ να το αποκαλέσω αλλιώς.

  124. «Με το χέρι ή με πληκτρολόγιο» είναι παρόμοιο με «με τα πόδια ή με ασανσέρ», «με την τσάπα ή με σκαπτικό» και άλλα παρόμοια.

    Ήδη κάλυφθηκε το θέμα πως και τα δύο έχουν τον ρόλο τους (καλλιέργεια δεξιοτήτων έναντι αποδοτικότητας και ευχέρειας) αλλά το θέμα γραφής ή πληκτρολόγησης κειμένου πάει και παραπέρα.

    ‘Εχω παρατηρήσει – εμπειρικά – πως είναι δύσκολο να αποτυπώσεις σχήματα ή εξισώσεις με πληκτρολόγιο ή ακόμα και ποντίκι, ενώ είναι ιδιαίτερα εύκολο με το χέρι. Γι αυτό, εξάλλου, υπάρχουν πολλά προγράμματα που επιτρέπουν στον χρήστη να κρατάει σημειώσεις στην οθόνη του υπολογιστή. Ο κύριος λόγος ύπαρξής τους είναι, πιστεύω, για τα σχήματα (ή μαθηματικούς τύπους) και όχι τόσο για το κείμενο (που πληκτρολογείται και επεξεργάζεται πολύ ευκολότερα).

    Επ’ ευκαιρία – παράπονό μου από παλιά – το σχέδιο/σχήμα αντιμετωπίζεται στην παιδεία περισσότερο σαν αντικείμενο καλλιτεχνίας – και για λίγους – παρά σαν ουσιαστικό μέσο επικοινωνίας και βοηθός σκέψης (που πραγματικά είναι).*

    Και για να κλείσω, επειδή το πληκτρολόγιο είναι εργαλείο, έχει κι αυτό τις ιδιομορφίες του. Πχ, πληκτρολογώ πολύ ευκολότερα σε κανονικό (τρισδιάστατο) πληκτρολόγιο απ’ ότι σε εικονικό (στην οθόνη ταμπλέτας) όπου δεν υπάρχει απτική ανάδραση (λέγεται έτσι το tactile feedback;) και ταλαιπωρούμαι – ίσως και να μην έχω μάθει ακόμα πώς να το κάνω σωστά.

    ————–
    *Άσε που και η ζωγραφική (αποτύπωση της πραγματικότητας με το χέρι στο χαρτί) μπορεί να διδαχθεί με επιτυχία στον καθένα, ακόμα και σε άτομα που νομίζουν πως «δεν μπορούν να τραβήξουν μιαν ίσια γραμμή».

  125. Νέο Kid Στο Block said

    @Παναγιώτη Κ. (110.)
    1) «Τα παιδιά με μεγάλα πόδια κάνουν λιγότερα ορθογραφικά λάθη». Αληθές, δηλαδή υπάρχει μαθηματικώς (στατιστικώς) αποδεδειγμένη συσχέτιση μεγέθους ποδιών και συχνότητας ορθογραφικών λαθών, αλλά δεν υπάρχει αιτιότητα. Απλώς υπάρχει μια τρίτη μεταβλητή (που είναι η ηλικία) που συνδέει με σχέση αιτίου-αποτελέσματος τις δύο μεταβλητές. Τα παιδιά με μεγαλύτερη ηλικία κάνουν λιγότερα λάθη,λόγω της ηλικίας και της μεγαλύτερης εκπαίδευσης και εμπειρίας.Τυχαίνει όμως η μεγαλύτερη ηλικία να σημαίνει και μεγαλύτερα πόδια στα παιδιά. 🙂
    2) Mεγάλη συσχέτιση υπάρχει μεταξύ αριθμού πυροσβεστών και ζημιών σε μια πυρκαγιά. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως οι πυροσβέστες προκαλούν τις ζημιές. Απλώς μεγάλες πυρκαγιές-πολλοι πυροσβέστες (και πολλές ζημιές)

    Βασικά η γενική ένστασή μου είναι πως για να κρίνουμε ολοκληρωμένα πρέπει να ξέρουμε τη μεθοδολογία τέτοιων ερευνών. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, αλλιώς κινδυνεύουμε να ξεφτιλιστούμε όπως οι Αυστραλοί που «απέδειξαν» στατιστικώς τη συσχέτιση αυνανισμού και καρκίνου του προστάτη… 🙂 Οι Ιατρικές στατιστικές γενικά, έχουν πολλά τερατώδη λάθη και πορίσματα.

  126. Pedis said

    Είναι εντελώς αντίθετο με τους σκοπούς της τρέχουσας διάδοσης των νέων τεχνολογιών η ελπίδα ότι οι νέες τεχνολογίες στην υποχρεωτική εκπαίδευση θα μπορούσαν, κάτω από πολλές προυποθέσεις και σε διαφορετικές συνθήκες, να αποδειχθούν πολύ αποδοτικές και χρήσιμες στο μαθητή και στο/η μελλοντικό/ή πολίτη.

    Επιτέψτε τον αφορισμό: Το μαζικό εκπαιδευτικό σύστημα στην καπιταλιστική κοινωνία, στην καλύτερη περίπτωση, προσαρμόζει τις απαραίτητες γνώσεις και τις μεθόδους εκμάθησης ώστε να επιτυγχάνεται το μέσο επίπεδο επάρκειας για υποκείμενα που θα επιλεχθούν να εργαστούν σε τράπεζα.

    Διαπιστώστε τις απαιτούμενες ικανότητες ενός τωρινού τραπεζουπαλλήλου και συγκρίνετέ τις με αυτές που ήταν αναγκαίες για τους προκατόχους τους πριν από σαράντα χρόνια: στρωτή και ευανάγνωστη γραφή, ορθογραφία, σύνταξη, αν και υπηρεσιακά διατυπωμένη, υπολογισμοί με το χέρι και με το μυαλό, εξάσκηση μνήμης και κρίσης στους αριθμητικούς υπολογισμούς κλπ. Σήμερα, γνώση χρήσης εξέλ, ορθογραφικός έλεγχος από το γουόρντ, έτοιμες φόρμες γραπτής επικοινωνίας, επιλογή της υπολογιστικής πράξης με ένα κλικ και, πέρα από την αναγνώριση των ονομάτων έτοιμων πακέτων αλγοριθμικά εγγυημένης απάτης με θύμα τον πελάτη, μαύρο σκοτάδι, σαν το μπλακ μποξ, που καλούνται οι καλύτεροι μαθητές να μάθουν στα σχολείο για να χρησιμοποιήσουν με μίζερη επάρκεια σε όλη τους τη ζωή.

  127. Ἀχιλλέας Τζάλλας said

    Χειρογραφή ἢ χειρογραφία;

  128. Γς said

    Και μετά;
    Σίγουρα θα έρθει κάτι άλλο. Και μετά κάτι άλλο.
    Και μετά θα έρθει η εποχή που θα μπορούνε να «γράφουνε» τα πάντα. Αυτά που γράφονται κι αυτά που δεν [περι]γράφονται.

  129. sarant said

    127: Χειρογραφία, έχεις δίκιο!

    124: Εμ βέβαια, με το χέρι χαράζεις π.χ. μια πορεία σε έναν χάρτη, που για να το κάνεις στον υπολογιστή θες μισή ώρα.

    123: Δεν έχεις άδικο…

  130. 123,
    …ο Πλάτωνας γκρίνιαζε ότι η γραφή εξασθενεί τη μνήμη των νέων.

    Υπήρχε παλιά – όταν ήμουν στο δημοτικό – το, υποτίθεται διδακτικό, ευφυολόγημα ότι ανάμεσα σε δύο υποψήφιους για μια θέση σε τράπεζα, προσλήφθηκε – για την μεθοδικότητά του – αυτός που για να απαντήσει το ερώτημα «Πόσο κάνει 2+2΄» έβγαλε μολύβι και χαρτί* (και απάντησε 4) αντί να κάνει τον υπολογισμό από μνήμης.

    ———
    Για την ακρίβεια, έβγαλε, λέει, πακέτο τσιγάρα και έγραψε στην πίσω μεριά…

  131. Γς said

    130:

    >ότι ανάμεσα σε δύο υποψήφιες για μια θέση σε τράπεζα, προσλήφθηκε […] αυτή με τα προσόντα της Ολγας

  132. Avonidas said

    #124: «Επ’ ευκαιρία – παράπονό μου από παλιά – το σχέδιο/σχήμα αντιμετωπίζεται στην παιδεία περισσότερο σαν αντικείμενο καλλιτεχνίας – και για λίγους – παρά σαν ουσιαστικό μέσο επικοινωνίας και βοηθός σκέψης (που πραγματικά είναι). «

    Αυτό είναι μεγάλη αλήθεια. Θυμάμαι τον μαθηματικό μου στο Λύκειο που έλεγε συχνά «η εποπτεία στη γεωμετρία είναι μεγάλο πράμα». Ήταν σημαντικό να κάνεις ένα σχήμα, ένα μεγάλο σχήμα, και μάλιστα ίσως καλύτερα να το κάνεις χωρίς χάρακα και διαβήτη, με το χέρι. Κατά παράδοξο τρόπο, όσο λιγότερο αυστηρό ήταν το σχήμα, τόσο καλύτερα βοηθούσε την απόδειξη. Για παράδειγμα, σε μια άσκηση με ορθογώνια τρίγωνα, αν έφτιαχνες ένα υποδειγματικό ορθογώνιο τρίγωνο νόμιζες ότι «έβλεπες» στο σχήμα κάτι που στην πραγματικότητα έπρεπε να αποδείξεις αυστηρά. Καλύτερα, φτιάξτο στραβό και εστίασε στις σχέσεις των γραμμών και των σημείων, βρες μια κατασκευή να αποδείξεις ότι αυτά τα τμήματα είναι ίσα, κι ας τα χεις σχεδιάσει τραγικά άνισα! Με δυο λόγια, ήταν μια παράξενη αλληλεπίδραση ανάμεσα στο τι βλέπει το μάτι και τι συνειρμούς κάνει το μυαλό.

    (Αυτό με τα στραβά σχήματα, με την ευκαιρία, είναι αξιοσημείωτο ότι το έκαναν και οι αρχαίοι γεωμέτρες. Χάρη στο παλίμψηστο του Αρχιμήδη — και στην παραβολή των διαφορετικών χειρογράφων που έχουμε για τα ίδια έργα — βλέπουμε ότι συχνά ο μεγάλος μαθηματικός έκανε ένα σχήμα εσκεμμένα μη ρεαλιστικό· ευθείες καμπυλώνονταν, τόξα κύκλου ισιώνονταν, προκειμένου να αναδείξει τις σχέσεις ανάμεσα στα γεωμετρικά αντικείμενα κι όχι τη μορφή τους)

    Εξάλλου, και τώρα πλέον όταν γράφω κώδικα ή κάνω κάποιον πρόχειρο υπολογισμό, συνήθως κάνω σκαριφήματα στο χαρτί. Ειδικά όταν προγραμματίζω, έχω ένα χαρτάκι δίπλα και σημειώνω, π.χ. τα ονόματα κάποιων μεταβλητών, μαζί με μια σύντομη περιγραφή, για να τα θυμάμαι παρακάτω στον κώδικα. Ή φτιάχνω πινακάκια με ενδιάμεσα αποτελέσματα. Θέλω να πω, η γραφή με το χέρι είναι πλέον για μένα ένα εργαλείο υπόμνησης (γεια σου ρε Πλάτωνα, μέσα για μέσα έπεσες επιτέλους!) και τα σκαριφήματά μου είναι προορισμένα να πεταχτούν μόλις ολοκληρωθεί η κανονική δουλειά. Ίσως αυτό που χάνεται να είναι το χειρόγραφο ως έργο τέχνης.

  133. Γς said

    132:
    >Θυμάμαι τον μαθηματικό μου στο Λύκειο που έλεγε συχνά “η εποπτεία στη γεωμετρία είναι μεγάλο πράμα”.

    Θυμάμαι τον Δημήτρη Κάππο που έλεγε το αντίθετο [όσοναφορά την ανάλυση, τοπολογία και τέτοια]

  134. Δέσποινα said

    Η αλλαγή είναι σύμφυτη τόσο με την βιολογική όσο και με την κοινωνική ζωή.

    Το σημερινό άρθρο όμως θιγει μια διαδικασία που δεν είναι σύμφυτη με την ίδια την ζωή αλλα με τον καπιταλισμό:
    – Οι αλλαγές υπαγορεύονται όχι από τις όποιες αξιες μας αλλα από την κυρίαρχη αξια του κέρδους. Eκτος αν πιστεύει κανεις ότι τα σχολεια στις ΗΠΑ γέμισαν με υπολογιστές γιατί κάθισαν γονείς, δάσκαλοι και παιδιά και αποφάσισαν ότι αυτή είναι η καλύτερη εκπαιδευτική και μαθησιακή επιλογή.
    – Οι αλλαγές είναι ραγδαίες και χωρίς δεύτερη σκέψη πετάνε στα σκουπίδια κάθε εμπόδιο για την εφαρμογή τους (ανθρώπους, συνήθειες, εργαλεία κλπ). Οι ακαδημαϊκοί/επιστήμονες έρχονται εκ των υστερων και παρέχουν φύλο συκής σε αυτή τη διαδικασία.

    Υπάρχουν στοιχεια από τα τελευταία πέντε χιλιάδες χρονια ότι η γραφή έχει οποιεσδήποτε αρνητικές επιπτώσεις στον άνθρωπο; Αν όχι, τότε μια πραγματικά πεφωτισμένη κοινωνία αποφασίζει
    – ναι, να μην αφήσει τα παιδιά της αναλφάβητα στην χρήση υπολογιστών (computer illiterate)
    – αλλα εξακολουθεί να τα διδάσκει γραφή, ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά επιτεύγματα της ανθρωπότητας.

    Στο μεταξύ, οι επιστήμονες ας ψάξουν να βρούν τι ακριβώς κάνει η γραφή. Είναι όμως αλαζονεία (και ανοησία) να πιστεύουμε ότι η επιστήμη μπορεί να καταδείξει και να μετρήσει τα πάντα. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση, όπως είπα και πιο πάνω, είναι και υποκρισία, αφού οι επιστήμονες έρχονται εκ των υστερων να ‘μελετήσουν’ το θέμα πάνω στο οποιο κανεις μας πραγματικά δεν έχει λόγο κι έλεγχο.

  135. LandS said

    100
    «Να δούμε ποιος στο μέλλον θα είναι σε θέση να λύσει ασκήσεις τριγωνομετρίας χρησιμοποιώντας το πληκτρολόγιο»
    Ακόμα και με τις εξειδικευμένες symbol γραμματοσειρές και το λογισμικό για γραφή μαθηματικών τύπων που είναι ενσωματωμένο στο word και στα παρόμοια, ακόμα και το απλό γράψιμο αλγεβρικών σχέσεων είναι Γολγοθάς. Δεν ενδείκνυται λοιπόν το πληκτρολόγιο να λύνεις ασκήσεις τέτοιου είδους. Έχω ακούσει όμως ότι υπάρχει και λογισμικό που σε βοηθάει πάρα πολύ. Αλλά μια στιγμούλα! Αυτά που γράφω τώρα δεν τα γράφει το πληκτρολόγιο αλλά εγώ. Είναι σκέψεις που εγώ κάνω, και δεν γράφονται αυτόματα. Χρησιμοποιώ τα δάκτυλά μου. Δηλαδή τα χέρια μου.
    Και έρχεται κάποιος και μου λέει ότι αν χρησιμοποιώ τα χέρια μου (τον συνδυασμό οφθαλμών-εγκεφάλου-χεριών) ζωγραφίζοντας χαρακτήρες αντί να τους χτυπώ, θα κατεβάζει η κούτρα μου λιγότερες ιδέες. Επιπλέον μου λέει ότι έτσι και μου βαρέσεις γκλομπιά στο κρανίο ώστε να πάθω δυστέτοιο δεν ξέρει αν θα μου χαλάσει τη «καλή» ή την «κακή» δυνατότητα. Ε θέλω κάτι καλύτερο για απόδειξη.
    Αν μου πει κάποιος ότι οι όποιες μεταφραστικές μου δυνατότητες αμβλύνονται με τα αυτόματα μεταφραστήρια, θα το θεωρήσω αυτονόητο. Έ το άλλο δεν το θεωρώ αυτονόητο.
    Αυτό δε έχει να κάνει με τα σχόλια 112 & 121. Δεν αμφισβητώ την Νευροεπιστήμη. Με το σκεπτικό των προτάσεων του άρθρου έχω πρόβλημα.

    118 Δίκιο. Ο Χ. Χόλεριθ είχε φτιάξει το μηχάνημά του (με τις διάτρητες καρτέλες) το 1890,για την απογραφή εκείνης της χρονιάς. Αγοράστηκε, μαζί με κάνα δυο ακόμα εταιρείες το 1911, και σε λίγο καιρό η νέα εταιρεία (η C-T-R) πουλούσε μόνο τα δικά του, σταματώντας την παραγωγή των άλλων. Το 1914 προσέλαβαν για μάνατζερ ένα τύπο που σε 10 χρόνια την είχε κάνει πρώτη στο κόσμο, και της άλλαξε το όνομα σε IBM. Τα αρχικά C-T-R σήμαιναν Computing-Tabulating-Recording.

  136. Γς said

    Κόψε κάτι ρε κουμπάρα!

  137. Γς said

    136 για 134

  138. Avonidas said

    Είπα χειρόγραφο και θυμήθηκα μια ιστορία:

    Πριν από 10 χρόνια, επισκέφτηκα μαζί με έναν φίλο και συνάδελφο το Άγιον Όρος, για να βρούμε έναν άλλο φίλο και συνάδελφο που προτίμησε να μονάσει παρά να βγάλει το Φυσικό (αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία…)

    Το λοιπόν, περάσαμε πρώτα από τη μονή Ξηροποτάμου, αν θυμάμαι καλά, 2 διανυκτερεύσεις στην αρχή κι άλλες δύο στο τέλος του σύντομου ταξιδιού μας. Όπως ήταν Ιούλιος κι είχα κρατήσει κάποια μαθήματα (μεταπτυχιακού) για το Σεπτέμβρη, είχα πάρει μαζί μου τα βιβλία, κι έτσι βρέθηκα ένα βράδυ στη βιβλιοθήκη της μονής να λύνω διαγράμματα Feynman (μη γελάτε, ξέρετε τι ηρεμία κι αυτοσυγκέντρωση βρίσκει κανείς σε ένα μοναστήρι; )

    Όταν τελείωσα, είχα την περιέργεια να ψάξω τα βιβλία της βιβλιοθήκης, και βρήκα ένα απόσπασμα (περί Κολάσεως) που μου κίνησε το ενδιαφέρον. Αλλά φυσικά ήταν αδύνατο να το φωτοτυπήσω και, όπως δεν είχα κινητό με κάμερα*, έπιασα να το αντιγράφω με το χέρι.

    Λίγο αργότερα, ήρθε κι ο φίλος μου, και παρατήρησε ότι αντέγραφα χριστιανικά κείμενα με το χέρι στη βιβλιοθήκη ενός μοναστηριού. Μας πιάσανε τα γέλια. 😀

    Ευτυχώς, κανείς από τους δυο μας δεν βρέθηκε το άλλο πρωί δηλητηριασμένος. Ούτε η βιβλιοθήκη κάηκε — από όσο ξέρω.

    *είχα όμως φωτογραφική μηχανή, που δε μου έκοψε να χρησιμοποιήσω

  139. LandS said

    129 » Εμ βέβαια, με το χέρι χαράζεις π.χ. μια πορεία σε έναν χάρτη, που για να το κάνεις στον υπολογιστή θες μισή ώρα»
    Ο Γκούγκλης στη χαράζει σε κλάσματα δευτερολέπτου και σου έχει και δυνατότητα εναλλακτικών διαδρομών ή και μέσων (αυτοκίνητο, πόδια, δημόσια συγκοινωνία)

  140. Γς said

    Α, τέλειο. Θα πάω να τελειώσω τη δουλειά που άφησες [λέμε τώρα]

    https://sarantakos.wordpress.com/2014/06/11/mundial-2/#comment-224443

  141. Avonidas said

    @LandS:
    «Και έρχεται κάποιος και μου λέει ότι αν χρησιμοποιώ τα χέρια μου (τον συνδυασμό οφθαλμών-εγκεφάλου-χεριών) ζωγραφίζοντας χαρακτήρες αντί να τους χτυπώ, θα κατεβάζει η κούτρα μου λιγότερες ιδέες.»

    Η διαφορά είναι ότι πληκτρολογώντας έχεις μια έτοιμη γκάμα χαρακτήρων, δεν «σχεδιάζεις» τίποτα, απλά επιλέγεις με τα δάχτυλα. Προφανώς, αυτό δεν θα σε επηρεάσει ως ενήλικα, αλλά δεν είναι καθόλου αυτονόητο ότι ένα παιδί που δεν του έχει ζητηθεί ποτέ να σχεδιάσει ένα ‘α’ θα μπορεί να το κάνει, απλά και μόνο επειδή είδε μια σειρά από πανομοιότυπα ‘α’ σε μια οθόνη.

    Epishs, egw mporw na bgalw nohma apo auto, alla an den exeis dei kanonika ellhnika, ante na piaseis oti to ‘8’ mporei na shmainei ‘8hta’.

    (ειλικρινά συγγνώμη για το τελευταίο)

    Εξ όνυχος τον λέοντα, αλλά όπως έλεγε κι ο Λουκιανός, αν δεν έχεις δει ποτέ σου λιοντάρι, μάταια θα προσπαθείς να το συνάγεις από το νύχι του.

  142. Γς said

    139:
    Ρε Lands επίτηδες το κάνεις;

    140->138 Αγιο Ορος [τάχα μου] και τέτοια

  143. LandS said

    141 Επιμένω να αναφέρομαι στο άρθρο, τη μέθοδό του και την επιχειρηματολογία του. Παρόλο που η έμφαση του άρθρου είναι για την εκπαίδευση και τα παιδιά, δεν αφήνει τους ενήλικες απέξω. Στο συγκεκριμένο νομίζω ότι αναφέρεται και στους ενήλικες.
    Απλά η μεθοδολογία και τα επιχειρήματά του μου θυμίζουν τους αφορισμούς όσων εναντιώθηκαν ή εναντιώνονται στο μονοτονικό.
    Αν τώρα χρειάζομαι κρέντιτς στη νευροψυχολογία για να το εκτιμήσω σωστά και να αλλάξω γνώμη…

  144. Avonidas said

    Σχετικά με το ζήτημα της πληκτρολόγησης εξισώσεων:
    συνήθως πια φτιάχνω τις εργασίες και τις παρουσιάσεις μου στο LaTeX, ειδικά όσες περιέχουν μεγάλο πλήθος εξισώσεων και αναφορών. Πριν μερικά χρόνια, όμως, κι ενώ είχα σχεδόν ξεσυνηθίσει να γράφω με το χέρι, ανέλαβα μια εργασία για το μάθημα των στοιχειωδών σωματιδίων. Αρχικά την ξεκίνησα σε LaTeX, αλλά βρήκα ότι καθυστερούσα υπερβολικά με τη μορφοποίηση των εξισώσεων. Έτσι, και μιας και δεν ήταν κάτι που θα έπρεπε να ανακυκλώσω αργότερα σε άλλη εργασία (κούνια που με κούναγε, αλλά τέλος πάντων), κατέληξα να τη γράφω με το χέρι, με μια πένα καλλιγραφίας (με φυσίγγιο μελάνης), τα σχεδιαγράμματα και τα πλαίσια των εξισώσεων με χαρακάκι, ωραία κι ευθυγραμμισμένα, οι διορθώσεις με ταινία μπλάνκο, και μόνο τα διαγράμματα από το matlab εκτυπωμένα (αλλά οι ετικέτες στους άξονες με την πένα).

    Μου πήρε πολύ λιγότερο και αποκαταστάθηκε κι ο γραφικός μου χαρακτήρας, μέχρι που ξαναχάλασε 😛

  145. qq said

    Κάποτε οι άνθρωποι διάβαζαν φωνακτά. Ευτυχώς για αυτούς δεν υπήρχαν ποζιτρονική τομογράφοι να τους ζαλίζουν κάποιοι με τις περιοχές εγκεφάλου που ενεργοποιούνται όταν διαβάζεις φωνακτά. Μετά ήρθε η μόδα της σιωπηλής ανάγνωσης και χάζεψε η ανθρωπότητα. Κάπως έτσι και με το σημερινό άρθρο. Κάποιοι νοσταλγούν το μολύβι και δεν μπορούν τα πληκτρολόγια. Άλλοι νοσταλγούν τις πένες από φτερά. Εκεί να δείτε τι νευρόνια ενεργοποιούνται προκειμένου να αποφύγεις τους λεκέδες στο χαρτί και τα μελανιασμένα δάκτυλα.

  146. Avonidas said

    @142 ΓουΣου, μια χαρά πιάνουν τα κινητά στο Άγιο Όρος.

    Η Παναγιά η Παναφονίτισσα ένεκα 😛

  147. leonicos said

    Δεν ξέρω αν πρέπει να γράψω πολλά ή τίποτα. Εδώ βέβαια που ήρθα κανείς δεν θα το διαβάσει.

    Ούτε ο Γς που με κυνηγάει.

    Υπάρχει ένα σύστημα αυτοματισμού που λέγεται ταϊτζί. Μια απλή εφαρμογή του είναι η εξής: Ο σπουδαστής στέκεται μπροστά σ’ έναν στόχο με το τόξο και το βάλος στα χέρια, στραμμένα προς τα κάτω. Με το σύνθιημα, που μπορεί νατο δίνει και μόνο του, σηκώνει το τόξο και ρίχνει, χωρίς να σημαδέψει. Φυσικά πρόθεσή του είναι να πετύχει τον στόχο. Αυτό γίνεται διότι αναπτύσσεται μια εσωτερική διαδικασία (νευρικό κύκλωμα πες) μέσα του εξωπυραμιδικού, ώστε τελικά να πετυχαίνει. Όρος είναι να μην ‘σκεφθεί’ να μην το κάνει συνειδητά.

    Όλοι μας έχουμε την εμπειρία του να θέλουμε να πετάξουμε ένα σκουπίδι στο καλάθι από κάποια απόσταση. συχνά, το πετάμε απλώς… και πετυχαίνει. Αν κάτσουμε να ‘σκεφθούμε’ συν’ήθως αποτυγχάνουμε, διότι δεν λειτουργεςί ο εσωτερικός αυτοματισμός

    Όταν ο πολύ πολύ αρχαίος κανατάς έπαιρνε μια χούφτα λάσπη κι έκανε ένα αγγείο, με τον καιρό το έκανε τόσο τέλειο, που και σήμερα αναρωτιόμαστε καμιά φορά αν είναι του τροχού ή προ – τροχού. Αυτό σημαίνει ότι το χέρι του μάθαινε τις σωστές κινήσεις με τον ίδιο μηχανισμό που κατά κάποιον τρόπο περιγράφτηκε εξωτερικά. Αργότερα πήρε τροχό… κι έκανε σαχλαμάρες μέχρι που τον έμαθε. Βάζει μια χούφτα λάσπη και μ’ ένα ουπς φτιάχνει κανάτι.. Ούτε που το σκέπτεται.

    Άλλες κινήσεις, βουλητικές, όπως η μάσηση, η φώνηση, το περπάτημα, περιλαμβάνουν πολύ μεγάλοαριθμό κινήσεων και αντανακλαστικών, που γίνονται αυτόματα. κανείς δεν λασάει σκεπτόμενος ‘ανοίγω στόμα – κλείνω στόμα’, ούτε περποατάει σκεπτόμενος ‘τώρα προχωρώ το δεξί, τώρα προωθώ το σώμα μου, τώρα βάζω μπροστά το αριστερό.’ Περπατάμε λόγω εξωπυραμιδικού. Ούτε όταν μιλάμε σκεφτόμαστε μια μια τις κινήσεις του στόματος και της γλώσσας μας.Έχει και τολαρύγγι μας τον αυτομαστισμό του. Ακόμα και άνθρωποι που δεν ξέρουν γρυ ιταλικά και ισπανικά, όταν πουν ‘τσιάο’ το λένε ψηλότερα ενώ όταν

    Το ίδιο συμβαίνει και με την γραφή. Όταν γράφουμε ένα ο με το χέρι κατευθύνουμε το χέρι μας σταδιακά, θεωρητικά κάνουμε άπειρες αλλαγές κατεύθυνσης. Οπότε δεν είναι καθόλου περίεργο, όταν για να γράψουμε το ο πληκτρολογώντας να κινητοποιούνται άλλοι μηχανισμοί. Δηλάδή όλοι αυτοί οι ερευνητές δεν ανακάλυψαν τίποτα. Ανακάλυψαν το πασίγνωστο και κοινότοπο. Σε όλους άλλωστε θα έχει τύχει να γράψοθυμε μια λέξη για να τη δούμε όταν αμφιβάλλουμε για την ορθογραφία της. Και αν βγει ένα μηχάνημα που να μετατρέπει τη σκέψη σε λόγο ή γραφή, ασφαλώς θα μειώσει τις δυνατότητες του λαρυγγιού και της γλώσσας μας.

    Εξάλλου η πληκτρολόγηση δεν είναι κάτι νέο. Υπάρχουν μουσικά όργανα που την περιλαμβάνουν, κι έχουν γίνει μελέτεςπάνω σ’ αυτό.

    Επιπλέον οι μελέτες που αναφέρονται στο άρθρο είναι διαβλητές για τον εξής λόγο: Δεν ξέρουμε αν τα δείγματα ήσαν συγκρίσιμα. Τι ικανότητα γραφής είχαν τα παιδιά, και αν συγκρίθηκαν παιδιά με ίδιες ικανότητες. Το ίδιο και σχετικιά με την πληκτρολόγηση.

    Η κάθε δραστηριότητα κινητοποιεί εντελώς άλλα ‘νευρικά κυκλώματα’, και η πληκτρολόγηση είναι εντελώς διαφορετική δραστηριοότητα από το γράψιμο.

    Με αυτά που λέω δεν συνηγορώ υπέρι του ενός ή του άλλου. Απλώς, οι μελέτες όπως τουλάχιστον εκτίθενται, δεν λένε κάτι.

    Εγώ έχω τη συνήθεια όταν πηγαίνω σε μουσεία ή σε αρχαιολογικο΄θυς χώρους να σχεδιάζω όλα τα εκθέματα, συχνά δε ένα προς ένα. Αυτό με βοηθάει όντως να τα συνειδητοποιώ. Αλλ’ αυτό είναι μια δική μου απαίτηση που με αφορά προσωπικά.

    Κρατούθσα επίσης σημειώσεις από τις παραδόσεις στο πανεπιστήμιο. Τετραδια επί τετραδίων, για τον ίδιο λόγο. δεν αμφισβητώ ότι το γράψιμο βοηθάει την εμπέδωση. Αλλά και αν έφτιαχνα κανάτια, θα έπινα περισσότερο νερό από την ευχαρίστηση του να πίνω από το δικό μου κανάτι

  148. leonicos said

    Νόμιζα πως είμαι στο 103 και βρέθηκα στο 147

  149. Avonidas said

    #147: «Δηλάδή όλοι αυτοί οι ερευνητές δεν ανακάλυψαν τίποτα. Ανακάλυψαν το πασίγνωστο και κοινότοπο.»

    Μόνο που το αυτονόητο («αν δεν σε μάθουν να γράφεις, δεν θα ξέρεις να γράφεις») δεν είναι απαραίτητα και ασήμαντο. Ειδικά όταν οι διαμορφωτές του εκπαιδευτικού συστήματος μοιάζει να το έχουν παραβλέψει.

    Ακόμη κι αν ξεχάσουμε τα νευρικά κυκλώματα, τη δυσλεξία ή το πώς διαμορφώνουμε ιδέες με το γράψιμο και πώς με την πληκτρολόγηση, παραμένει το «κοινότοπο» όπως το λες, ότι δηλαδή είναι άλλο να ξέρεις να γράφεις κι άλλο να πληκτρολογείς!

    Και, σε αντίθεση με το να ξέρεις να σκάβεις λάκκους για μαμμούθ, η δεξιότητα να γράφει κανείς με το χέρι, όπως και το να αναγνωρίζει κάτι γραμμένο στο χέρι, είναι κάτι που θέλουμε να διατηρήσουμε, ή κάνω λάθος;

    Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω γιατί πάντα βαφτίζουμε τεχνοφοβία αυτές τις ανησυχίες. Το ότι έχουμε αυτοκίνητα δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσουμε να περπατάμε. Το ότι έχουμε πληκτρολόγια δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσουμε να γράφουμε με το χέρι. Τόσο απλό.

  150. 110,
    …” Η συσχέτιση δεν σημαίνει κατ΄ανάγκη αιτιότητα “. Δώσε δυο τρία παραδείγματα…

    Ένα κλασικό από τον George Box: Αριθμός πελαργών και πληθυσμός στην περιοχή του Όλντενμπουρκ.

    (Αν και οι γνώμες διίστανται! 🙂 )

  151. george said

    Άσχετο!
    Ποιός είναι ο πρώτος Ηλεκτρονικός Υπολογιστής στην Ιστορία; Δεν είναι δύσκολο. μηχανισμός των Αντικυθήρων. Αλήθεια σας λέγω! Το είπε η Τηλεόραση, πριν από λίγο στις ειδήσεις στο Σκάι

  152. Γς said

    Τι το ψάχνετε;

    Πάντα οι άνθρωποι γράφανε με τα μάτια!

  153. Avonidas said

    #151: Ναι, φαντάζομαι ότι θα περιέχει περί τα 10^25 -> 10^26 ηλεκτρόνια, αλλά κι εγώ κάπου τόσα έχω και κανείς δεν με είπε ποτέ «ηλεκτρονικό» υπολογιστή!

  154. Pedis said

    134 – Δέσποινα: Συμφωνώ σε όλα.

    144 – Avonidas: Δεν αναφέρθηκα στη μορφή που θα έχει ένα κείμενο προορισμένο να διαβαστεί από άλλους, αλλά στις αξεπέραστες δυνατότητες που δίνει η γραφή με το χέρι σε παρά πολλές και διάφορες πνευματικές εργασίες και ασκήσεις δημιουργικότητας, ιδιαίτερα στην παιδική και στην εφηβική ηλικία.

    Υπόψην, ο υπολογιστής λειτουργεί ψηφιακά, το ανθρώπινο μυαλό αναλογικά.

    Υ.Γ. Πολλά πειράματα στον τομέα (και) των νευροεπιστημών είναι κακοσχεδιασμένα με την έννοια ότι ή 1) υπόκεινται στη γενική κατηγορία GI-GO, ή 2) δίνουν βάση σε εκείνα μόνον τα δεδομένα που υποστηρίζουν την αρχική υπόθεση. Σίγουρα, δε, τα εκλαικευμένα συμπεράσματα προς μαζική κατανάλωση είναι σχεδόν πάντα αρλούμπες. Είναι πολλά τα φράγκα που πέφτουν εδώ και δύο δεκαετίες και πρέπει αν παρουσιαστεί έργο πάση θυσία …

  155. Γς said

    150:
    Δεν πέρασε ένας μήνας που σας τα έλεγα εδώ
    https://sarantakos.wordpress.com/2014/05/29/panellinies-2/#comment-221296

  156. Γς said

    154:
    >Δέσποινα: Συμφωνώ σε όλα.

    λοιπόν αυτοί οι δυο έχουν κάνει κόμμα.

  157. LandS said

    149 Όι! Κανείς δεν κατηγόρησε κανέναν για τεχνοφοβία. Ούτε κήρυξε διωγμό σε «απομεινάρια του παρελθόντος». Και αν δεν ήταν χρήσιμο το φρήχαντ δεν θα έδιναν τέτοια δυνατότητα στα ταμπλετάκια.

    Έχουμε και τους Κινέζους, τους Ιάπωνες και λοιπές ιδεογραμματικές δυνάμεις να σκεφτούμε.
    Παρεμπ. Υπάρχει γραμματοσειρά που να γράφει το π όπως το γράφω χειρόγραφα; Δηλ. σαν ω με το δεξί κέρατο να επεκτείνεται προς τα αριστερά και ξαφνικά να κάνει μια κίνηση προς τα κάτω και μετά πάλι προς τα δεξιά τέμνοντας τον εαυτό του;

  158. Γς said

    Σαν το κάτω μέρος του καραγκιόζη.
    Αυτό μου θύμιζε πάντα

  159. Γς said

  160. Spiridione said

    «Στην αλεξία, την κατάσταση μειωμένης ικανότητας διαβάσματος, μερικοί άνθρωποι που δεν μπορούν να κατανοήσουν τυπωμένο κείμενο (print), μπορούν να διαβάσουν χειρόγραφο κείμενο….»
    Νομίζω ότι η αρθρογράφος (και) εδώ αναφέρεται στη διαφορά printing και cursive writing, όπως φαίνεται και από την προηγούμενη παράγραφο του άρθρου.
    Γενικά φαίνεται ότι στην Αμερική δίνουν μεγάλη σημασία στη διάκριση αυτή, που εδώ στην Ελλάδα δεν νομίζω ότι υπάρχει ιδιαίτερα, τουλάχιστον εγώ δεν θυμάμαι απ’ το σχολείο. Αν καταλαβαίνω καλά, υπάρχει στα σχολικά προγράμματα στις ΗΠΑ ξεχωριστό μάθημα συνεχούς ή επισεσυρμένης (τελικά πώς θα τη λέμε;) γραφής και πολλοί ανησυχούν για την προσπάθεια κατάργησής της.
    http://www.npr.org/blogs/ed/2014/03/25/294212825/kids-these-days-can-type-but-cant-write-cursive-is-that-bad
    Ένας από τους κινδύνους που επισείεται είναι ότι νέα παιδιά δεν μπορούν να υπογράψουν.
    http://www.thestar.com/yourtoronto/education/2013/06/23/why_johnny_cant_sign_his_name_cursive_writing_goes_the_way_of_the_quill.html
    Αυτό το πρόβλημα ομολογώ το έχω και εγώ (και το έχω δει και σε άλλους): δεν μπορώ να υπογράψω με μια συγκεκριμένη, τυποποιημένη υπογραφή, και μου ‘χει τύχει σε τράπεζα να μην μπορώ να κάνω ανάληψη.

    Επίσης, μια ακόμα παρατήρηση: στο άρθρο υπάρχει ένα κομμάτι που δεν μεταφράστηκε, στο σημείο που λέει ότι όταν τα παιδιά γράφουν χειρόγραφα εκφράζουν πιο πολλές ιδέες.
    ….And brain imaging in the oldest subjects suggested that the connection between writing and idea generation went even further. When these children were asked to come up with ideas for a composition, the ones with better handwriting exhibited greater neural activation in areas associated with working memory — and increased overall activation in the reading and writing networks.

  161. LandS said

    158 & 159

    Ναι γειάσου.

  162. Γς said

    161:
    Εχω φτιάξει εγώ φιγούρες του Μαραγκιόζη.
    Και με το κοπίδι ε;

    http://caktos.blogspot.gr/2013/09/blog-post_21.html

  163. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ύμνος στη γραφή ΑΣΠΡΑ ΜΟΥ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ

    Άσπρα μου περιστέρια, μαύρα μου πουλιά,
    ναι `κει ψηλά πετάτε και διαβαίνετε
    για κοντοκαρτερέστε, χαμηλώσετε,
    να γράψω ένα γράμμα, μια ψιλή γραφή.
    να στείλω στην αγάπη μ΄

  164. Γς said

    «Αυτό το βίντεο δεν υπάρχει»

  165. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    ΞΑΝΘΙΠΠΗ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗ – ‘Ασπρα μου περιστέρια

  166. Γς said

  167. Γς said

    με πρόλαβες, για 2»
    Αμαν!

  168. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    166. Ευχαριστώ.Θα μας συχωρέσουν γιατί είναι αριστούργημα ε; (είναι κι ένα άλλο που λέει»να γράψω ένα γράμμα στα φτερούγια σας» κι ακόμη έχω δεκάδες μαντινάδες με τη γράφή: Να γράψω θέλω γράμματα εις το μαμουδιέ* σου, πως μεροξημερώνομαι στς αγκάλες τσ αδικές σου , του Ν.Ξυλούρη
    39.>>τα καλύτερα πράγματα στη ζωή γίνονται ακόμα με το χέρι
    Έγραψες! (σβήστο όμως τώρα γιατί έχουμε μουντιάλ 🙂 )

    *Μαμουδιές (5σύλλαβο),ακριβό παλιό κόσμημα

  169. Γς said

    168:
    >>τα καλύτερα πράγματα στη ζωή γίνονται ακόμα με το χέρι
    Έγραψες! (σβήστο όμως τώρα γιατί έχουμε μουντιάλ 🙂 )

    Εντάξει. Και με το πόδι 😉

  170. Hellegennes Alexandrine said

    Γιατί όλοι αυτοί οι ερευνητές είναι ψυχολόγοι; Δεν θα έπρεπε σε τέτοιο πεδίο ερευνών να ασχολούνται οι νευροβιολόγοι και οι γλωσσολόγοι;

    Τα δε επιχειρήματα υπέρ του χειρόγραφου δεν με πείθουν ιδιαίτερα. Ο εγκέφαλος έχει εγγενώς την δυνατότητα να αναγνωρίζει, να επεξεργάζεται και να αναλύει μοτίβα. Φυσικά και είναι διαφορετικές διαδικασίες η γραφή με το χέρι και η πληκτρολόγηση, αλλά η λειτουργία της ανάγνωσης χειρόγραφου και τυπογραφημένου είναι η ίδια. Θα ήταν διαφορετική υπόθεση αν όλες οι γραμματοσειρές ήταν ακριβώς ίδιες, όμως δεν είναι. Φυσικά ο εγκέφαλος λειτουργεί λιγότερο για να διαβάσει ένα κείμενο σε ίδια γραμματοσειρά, αλλά δεν βλέπω γιατί αυτό είναι κάτι κακό.

    Η αναγνώριση μοτίβων βέβαια πρέπει να βρίσκεται σε διαρκή εκπαίδευση, αλλά δεν είναι η εκμάθηση της γραφής με το χέρι κάτι ιδιαίτερο σ’ αυτόν τον τομέα. Μπορείς να εκπαιδεύσεις την αναγνώριση μοτίβων με διάφορες ασκήσεις. Μου θυμίζει λίγο τα επιχειρήματα των πολυτονιστών για την αξία της ύπαρξης του πολυτονικού ως μέσο εκπαίδευσης του εγκεφάλου.

  171. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    168.Μαμουδιές ,4σύλλαβο
    Είναι κάποιος εδώ που να έχει γράψει γράμματα,κάθε μέρα από ένα και τις Κυριακές από δύο,για πάνω από ένα χρόνο;
    ΚΙ άλλο: ποιο είναι το πιο παράξενο,πρωτότυπο μέσο με το οποίο γράψατε (και τί γράψατε;)
    (Το κραγιόν και το σπίρτο δεν είναι τόοσο πρωτότυπα)

  172. George said

    Με μολύβι μόνο στο σημειωματάριο, όλα τα άλλα κατευθείαν στον υπολογιστή. Από το άρθρο θυμήθηκα και τον Γιώργο Ιωάννου στο «Εις εαυτόν» που γκρίνιαζε για τους συγγραφείς που γράφουν απευθείας σε γραφομηχανή, ενώ ο ίδιος έγραφε μόνο στο χέρι, παραδίδοντας μάλιστα στον τυπογραφο κσλλιγραφημένα χειρόγραφα.

  173. Δέσποινα said

    154:
    Pedis, «great minds…» κλπ Πλακα κάνω, έτσι; 🙂
    Είμαι περίεργη, το pedis το υιοθέτησες με τη λατινική σημασία ή την ινδονησιακή;

  174. skol said

    123: Είχε άδικο ο Πλάτωνας δηλαδή; Το ίδιο εύκολα, άραγε, μπορεί να απομνημονεύσει ένα παιδί σήμερα την Οδύσσεια και το ίδιο την εποχή του Πλάτωνα;

    Έχω την αίσθηση πάντως ότι το γκουγκλ θα παίξει πιο καθοριστικό ρόλο από το πληκτρολόγιο στην αλλαγή των μηχανισμών της μνήμης.

  175. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    «Γράφω και σβήνω χρόνια και χαρτιά,ίδια τα λάθη λίγα τα σωστά,όμως για σένα πέφτω στη φωτιά μόνο για μια ματιά σου» Από το δίσκ層Ασματα» του Μίκη, ένα βαλσάκι με τη Μαρία Φαραντούρη σε στίχους Μιχάλη Γκανά
    Γράφω και υπογράφω άμα δεν είναι (και) με το χέρι, γράφτα. Είδατε τί πάθαμε με την ηλεκτρονική υπογραφή του Θεοχάρη.
    Άμα κάνει κλικ ο Μεγάλος Ιντερνέτης, χασόφτερα που λένε και στο χωριό μου. Δε γράψαμε δε μιλήσαμε, δε γνωριζόμαστε,δεν υπάρχουμε.Καλύτερα στις πετρόπλακες σαν του Μωϋσή για σιγουράντζα.Μα γραφή είναι το τικι τικι στο πληκτρολόγιο; Άμα δεν έχεις και μελάνι να τυπώσεις, ηλεέπεα στην ανυπαρξία(ούτε καν πτερόεντα).Ψευδαίσθηση γραφής είναι ετούτη

  176. qq said

    -«Μου θυμίζει λίγο τα επιχειρήματα των πολυτονιστών για την αξία της ύπαρξης του πολυτονικού ως μέσο εκπαίδευσης του εγκεφάλου.»
    Αυτό ακριβώς όπως και το άλλο με την αναζωογόνηση του εγκεφάλου δια μέσου τελικού Ν. Γενικώς, οι ψυχολόγοι είναι για τα μπάζα. Πάντως οι Κορεάτες έχουν επινοήσει το τέλειο αλφάβητο. Αυτό που σε μας είναι ένα ιδεόγραμμα, στην ουσία είναι μια συλλαβή από τρία γράμματα, ένα πάνω το άλλο δίπλα και το τελευταίο κάτω, και τα κορεατόπουλα μαθαίνουν γραφή κάνοντας ασκήσεις αναπνοής. Γραμμή κάθετη, γραμμή οριζόντια, περισυλλογή και ανάγνωση αυτό που έγραψες. Αναπνοή, εκπνοή, παύση. Ένα διαρκές γλέντι για τα εγκεφαλικά κύτταρα. Έτσι εξηγούνται πολλά.

  177. Chrs said

    Διαβάζεις το άρθρο, θες να κάνεις ένα σχόλιο, διαβάζεις όλα τα προηγούμενα και στο τέλος δεν θυμάσαι ποιο ακριβώς είναι το θέμα…
    Προσωπικά δεν έμαθα ποτέ να κάνω υπολογισμούς σε χαρτί, μπλοκάκι, χαρτοσακούλα παρά μόνο με κομπιουτεράκι.

    Για την γραφή με το χέρι και την σύνδεσή της με μία σειρά εγκεφαλικών λειτουργιών θα ήθελα να ρωτήσω όποιον ξέρει:
    Η γραφή είναι μία φυσική κατάσταση του ατόμου όπως η φωνή;
    Εάν όχι τότε ο ανθρώπινος εγκέφαλος έμαθε με το πέρασμα του χρόνου να γράφει με το χέρι. Κάπως έτσι μπορούμε να ελπίζουμε πως ύστερα από αρκετά χρόνια θα έχει προσαρμοστεί στην πληκτρολόγηση. Και τότε αυτά που σήμερα λέμε για το χέρι θα τα λέμε για το πληκτρολόγιο. Ίσως.

    Σε κάθε περίπτωση πάντως θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Θα συνεχίσουμε για πολλά χρόνια ακόμα να σημειώνουμε με το χέρι. Πολύ, αρκετά ή λίγο δεν ξέρω. Πάντως δεν νομίζω να εκλείψει.

  178. newbornlife said

    Συνεχή γραφή έμαθα μόνο όταν ξεκίνησα μαθήματα γερμανικών στα 20 μου.

  179. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα, έλειπα μερικές ώρες και να με συμπαθάτε.

    135: Ακριβώς, τι μανίκι είναι να γράφεις εξισώσεις κτλ. στο πληκτρολόγιο…

    138: Πολύ καλό, και συζητάγαμε και χτες το Όνομα του Ρόδου!

    139: Σου χαράζει τη διαδρομή που θέλει εκείνος όμως. Όχι τη διαδρομή που έχεις κάνει εσύ (που μπορεί να μην είναι η συντομότερη ή η φτηνότερη).

    151: Αυτό με τον δήθεν Η/Υ των Αντικυθήρων…. κάποτε πρέπει να γραφτεί κάτι…

    160: Δεν το πρόσεξα ότι έλειπε αυτή η παράγραφος!

    174: Πολύ πιθανό αυτό με το γκουγκλ…

  180. Πέπε said

    15: > > Πάντως ως εκπαιδευτικός έχω να παρατηρήσω ότι τα γράμματα των παιδών συνεχώς χειροτερεύουν. Δεν νομίζω να έχει ιδιαίτερη σημασία.

    68: > > Αν δει κανείς χειρόγραφα του Χρήστου Γιανναρά ή κάποιων μη επώνυμων γνωστών και φίλων μου, που την ποιότητά τους δεν τη φτάνει καμιά γραμματοσειρά απ’ όσες κυκλοφορούν, θ’ αναλογιστεί πως το γράψιμο με το χέρι κάποτε είναι έργο τέχνης· και πως αξίζει να διδάσκεται ακόμα η καλλιγραφία στην εν πολλοίς χρησιμοθηρική εποχή μας.

    «Καλά» και «κακά» γράμματα, στην εποχή μας, είναι κάτι πολύ σχετικό. Αυτό που σίγουρα έχω προσέξει εγώ είναι ότι, όχι μόνο στα σημερινά παιδιά αλλά και στους 30ρηδες και μεγαλύτερους ίσως, σπανίζει ο γραφικός χαρακτήρας. Μερικοί γράφουν όμορφα, αρκετοί ευανάγνωστα, αλλά ελάχιστοι με χαρακτήρα.
    Επίσης, χάνεται η ικανότητα να διαβάζεις όταν έχει ο άλλος γραφικό χαρακτήρα. Αυτό είναι όντως κρίμα.

    _____________________

    Προσωπικά γράφω πλέον χιλιόμετρα στο πληκτρολόγιο, και σπανιότατα κάτι παραπάνω από τηλεγραφικές σημειώσεις στο χέρι. Τις λίγες φορές που θα γράψω εκτενώς στο χέρι, δε βρίσκω να έχω χάσει τη φόρμα μου. Αυτό όμως που μου φαίνεται αδιανόητο πώς το κάναμε στο χέρι είναι να σκεφτούμε αυτό που θα γράψουμε: πώς γράφαμε χωρίς κόπι-πέιστ, χωρίς ντιλίτ και κατ, χωρίς να μπορούμε εκ των υστέρων να αλλάξουμε σειρά στις λέξεις, να αναδιατυπώσουμε τη φράση μας ή να διορθώσουμε τα ορθογραφικά μας. Το τελεσίδικο τη στιγμή της επαφής του στυλό με το χαρτί είναι κάτι που πλέον με ξεπερνάει ασυζητητί. (Ναι σιγά τώρα που η μπλε γόμμα, το μπλάνκο ή η μουντζούρα διευκολύνει… Τις διορθώσεις που θα έχω κάνει στο παρόν μήνυμα μέχρι να το στείλω, δεν τις έχω κάνει σ’ όλη τη χειρόγραφη ζωή μου.)

  181. Hellegennes Alexandrine said

    Προσωπικά έμαθα να κάνω υπολογισμούς στο μυαλό μου με ανάλυση πράξεων, να βρίσκω ρίζες και αριθμούς υψωμένους στο τετράγωνο ή στον κύβο. Η διαδικασία εκμάθησης και η πρακτική εφαρμογή της είναι μαζοχιστική και έχει μηδενική πρακτική σημασία. Γενικά η αξία των χειροκίνητων μεθόδων είναι αμφιλεγόμενη. Υποτίθεται ότι εκπαιδεύεις τον εγκέφαλό σου, αλλά δεν τον εκπαιδεύεις με κάποιον αποδοτικό τρόπο (ως προς τον χρόνο που ξοδεύεις).

    Κάποια στιγμή η γραφή συνολικά θα είναι απομεινάρι του παρελθόντος και η πληροφορία θα κυκλοφορεί με διαφορετικό τρόπο. Πιθανώς με οπτική απεικόνιση, που είναι πολύ πιο αποδοτική. Μιλάω βέβαια για ένα μέλλον που δεν θα ζήσουμε εμείς.

    Ακόμη κι αν είναι αλήθεια ότι ο εγκέφαλός μας και το μνημονικό μας αδυνατίζουν με την πληκτρολόγηση ή την αυτόματη συμπλήρωση του Google, η απάντησή μου είναι: και τι μ’ αυτό; Δεν φτάσαμε ως εδώ που φτάσαμε από την υπερδύναμη ενός μυαλού αλλά από την συντονισμένη υπερπροσπάθεια εκατομμυρίων ατόμων. Ειδικά σήμερα, παρά ποτέ, οι επιστήμες έχουν γίνει τόσο πολύπλοκες που η ατομική προσπάθεια είναι ανώφελη. Όχι μόνο η εξειδίκευση έχει γίνει αηδιαστικά συγκεκριμένη αλλά και ο όγκος των δεδομένων προς ανάλυση είναι πολλές κλίμακες παραπάνω από τις εγγενείς δυνατότητες του εγκεφάλου μας.

    Και τι μ’ αυτό, λέω ξανά; Ο εγκέφαλός μας δεν είναι φτιαγμένος για να αντιλαμβάνεται αριθμούς μεγαλύτερους από το 20, περίπου, και η απάντησή μας ήταν τα μαθηματικά. Η κβαντομηχανική έχει αρχές που έρχοναι σε αντίθεση με την κοινή λογική, αλλά μαθηματικά λειτουργεί μια χαρά κι αυτό μάς αρκεί. Γενικά για το κάθε τι που ο εγκέφαλος, η μνήμη και οι δυνατότητές μας σκοντάφτουν, η ανθρωπότητα βρίσκει μια απάντηση.

  182. ΠαπαΣτρούμφ said

    Για μένα το πιο σημαντικό είναι ότι παρά την πλήρη επικράτηση του πληκτρολογίου σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής, κανείς δεν έχει φροντίσει να μαθαίνουν τα παιδιά τυφλό σύστημα δακτυλογράφησης από τη Β’ τάξη του δημοτικού, άντε τη Γ’ το πολύ. Τότε που θα το εμπεδώσουν στο πιτς φιτίλι και θα το ενσωματώσουν στη διαδικασία της σκέψης και της παραγωγής γραπτού λόγου.

    Μια φορά κι έναν καιρό, τότε που υπήρχαν μόνο μερικές γραφομηχανές, τουλάχιστον οι γραμματείς ήξεραν δακτυλογράφηση, και αξιολογούνταν για πρόσληψη από την ταχύτητά τους (χωρίς λάθη, εννοείται). Σήμερα είναι σπανιότατο να βρεις υπάλληλο γραμματείας που να χρησιμοποιεί και τα 10 δάχτυλα, και ας μη μιλήσουμε για ταχύτητα. Ακόμα και η νέα γενιά, με τους αντίχειρες που πετάνε πάνω στα smartphone, είναι σχεδόν ανάπηρη στο πληκτρολόγιο.

    Απ’ όλες τις αποτυχίες του ελληνικού σχολείου αυτή ίσως είναι η δεύτερη μεγαλύτερη. Η πρώτη είναι φυσικά η παπαγαλία αντί της κριτικής σκέψης, αλλά ποιος να διδάξει κριτική σκέψη με αυτούς τους δασκάλους, δηλαδή με τα παιδαγωγικά τμήματα, που έχουμε. Από την άποψη αυτή, λογικό είναι να μην έχει σκεφτεί κανείς να διδάξει και δακτυλογράφηση, αφού και οι περισσότεροι δάσκαλοι με ένα-δυο δάχτυλα θα γράφουν, τουλάχιστον οι νεότεροι που ξέρουν τι είναι πληκτρολόγιο. Μιλάμε για τη βασικότερη δεξιότητα της σύγχρονης εποχής, και με δεδομένο το χρόνο που αφιερώνεται πλέον στη χρήση υπολογιστή για κάθε είδους δουλειά και ψυχαγωγία, μιλάμε επίσης για μέγιστη δυνητική επένδυση στην αποδοτικότητα του χρόνου για το υπόλοιπο της ζωής.

    Αλλά πού χρόνος για τέτοια δευτερεύοντα ζητήματα! Ξέρουν οι φωστήρες του έθνους και φροντίζουν να λιανίζουν τα καημένα τα παιδάκια στην εθνική παιδεία (ξαναμανά ιστορία, θρησκευτικά, και τα λοιπά παραμύθια) μην τυχόν και ξεφύγει καμια εθνική ταυτότητα. Με τις υγείες μας!

  183. george said

    87
    Ο Χόλεριθ χρησιμοποίησε την κάρτα που πήρε το όνομά του για την εισαγωγή στοιχείων που αφορούσαν την απογραφή του πληθυσμού της Αμερικής (ΗΠΑ) το 1881. Μια τέτοια κάρτα χρησιμοποίησε πρώτος ο Ζακάρ για τη δημιουργία σχεδίων στα υφάσματα. Ο Χόλεριθ έγινε αργότερα από τους δημιουργούς της ΙΒΜ (International Business Machines). Η IBM έφτιαχνε και αριθμομηχανές μηχανικές αρχικά βεβαίως.

  184. Στους παράλληλους διαλόγους, που γίνονται παραπάνω, θα ήθελα να προσθέσω ότι ναι μεν το γράψιμο ενισχύει τη μνήμη αλλά όποια μνήμη ασκείται, μπορεί και να αναπροσαρμοστεί και να βελτιώνεται αλλιώς. Και εξηγούμαι: ορισμένοι γέροι, όπως η μητέρα μου στα 82 της, θυμούνται απίστευτα πολλούς αριθμούς τηλεφώνων. Αυτοί είναι οι ιθαγενείς της αναλογικής εποχής.
    Για μας, τους μετανάστες στην ψηφιακή εποχή, δεν υπάρχει κανένας λόγος να θυμόμαστε απέξω 200 αριθμούς τηλεφώνων, τους έχουμε στη μνήμη του κινητού έτσι κι αλλιώς. Θυμόμαστε, όμως, δεκάδες URL, διευθύνσεις e-mail, passwords, PIN και άλλα τέτοια χαράγματα του Βελζεβούλ, κι ας τα έχουμε κι αυτά στη μνήμη του υπολογιστή μας.

  185. sarant said

    182: Κι έλεγα αν θα εμφανιστείς να γράψεις για το θέμα 🙂

  186. Καλησπέρα σε όλους. Λόγω χρόνου δεν διάβασα τα σχόλια οπότε δεν συνεισφέρω στο νήμα. Καταθέσω όμως την προσωπική μου εμπειρία και γνώμη για την χειρογραφή και η οποία με οδήγησε στο να χειρογράψω όλα μου τα ποιήματα για την επικείμενη (άντε να δούμε) έκδοσή τους. Ευανάγνωστη καλλιγράφηση με σκοπό τον προσωπικό και όχι τον τυπικό τόνο μιας γραμματοσειράς, ακόμη και της πιο καλαίσθητης. Στην εποχή που το χειροποίητο, το ανθρώπινο, το μη τεχνητό ας πούμε, χάνεται, καλό είναι να το διατηρούμε όπου και όπως μπορούμε. Τα περισσότερα λοιπόν ποιήματα μου έχουν χειρογραφηθεί και θα τα βρείτε παρακάτω. Εύχομαι να αξίζουν την χειρογραφή τους πέραν από την οποιαδήποτε λογοτεχνική τους αξία. Ευχαριστώ για το χρόνο σας, και (κε Σαραντάκο) διαγράψτε αυτό το σχόλιο εάν θεωρηθεί διαφημιστικό.

    http://arismanouras.gr/?page_id=18

  187. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Σήμερα να θυμηθούμε το μεγάλο απόντα Αλλουφάνη που σας είχε κάνει προσκλητήριο στο ιστολόγιό του με «δια χειρός» σας κείμενα.
    Οι Γάλλοι διδάσκουν στην πρώτη τάξη (11eme) την καλλιγραφία-συνεχόμενη γραφή (lettres attachées).Και ο γαλλόφωνος Καναδάς:
    L’apprentissage des lettres attachées dès la première année est profitable aux élèves

  188. Γς said

    >διαγράψτε αυτό το σχόλιο εάν θεωρηθεί διαφημιστικό.

    [Διαφημιστικό (;) αλλά ] όμορφο

  189. Γς said

    188->186
    [Αχ, εμβόλιμη ΕΔΗ ΕΦΗ]

  190. 188: Να είσαι καλά φίλε μου 🙂

  191. munich said

    @176 » Έτσι εξηγούνται πολλά.»
    φαντάζομαι εννοείτε τον απίστευτα βίαιο όσο και ρεαλιστικό κινηματογράφο που παράγουν τα τελευταία 20 χρόνια.

  192. sarant said

    186: Πολύ καλά έκανες και εβαλες το λινκ.

    187: Μπράβο βρε Έφη που τον θυμήθηκες.

  193. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    189. Γιάντα καλέ; ίντα ΄παθε;
    και πού ΄σαι, Γς , τώρα άνοιξα το 166 και παρα λίγο να το καλέσω.Α θες μην ξαναβάλεις δημοτικό με τέτοια εκτέλεση.Τα κάνει γλυκερά, μπλιαχ.(γειτόνεψε και με την Ξ.Καραθανάση κι απόγινε το σερμπέτι)

  194. Pedis said

    173 – πού τόση φαντασία … αντίθετα, πρόκειται για μπανάλ συρραφή προσωπικών στοιχείων …

  195. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    186. Λάικ 🙂
    Θυμήθηκα : τον Απολλιναίρ(και άλλους)

  196. Παναγιώτης Κ. said

    «…Στο είπα και στο ξαναλέω μη μου γράφεις γράμματα
    γιατί γράμματα δεν ξέρω και με πιάνουν κλάματα…»

  197. Γς said

    193:
    Πρώτη φορά το ακούω, Δεν είναι άσχημο.

    >τώρα άνοιξα το 166 και παρα λίγο να το καλέσω

    Πάρε κι αυτό για την εντατική

  198. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    196.Nαι! Ξεχωριστό ανάμεσα στα πάρα πολλά τραγούδια(και ποιήματα βέβαια)με γράμμα και γραφή.
    Και επίσης πολλές πολλές ταινίες:
    Γράμμα απ΄ το Σαρλερουά του Λάμπρου Λιαρόπουλου.»Χθες η κόρη μου μου ζήτησε ψηλά τακούνια.Μου το ΄πε γαλλικά και δεν το κατάλαβα»

  199. Ζητώ συγνώμη για την παράλειψη της πρότασης!

    Τελικά λοιπόν δεν υπάρχει δόκιμος καθιερωμένος όρος για το cursive, ούτε για το printing. (Στην Αμερική τα δημόσια έγγραφα που χρειάζονται συμπλήρωση στοιχείων χειρογράφως, υποδεικνύουν «Please print.» Πως θα το αποδίδαμε αυτό σε ελληνικά αντίστοιχα;)

    Για την ουσία των του άρθρου, θα ήθελα να σημειώσω ότι ήδη ζούμε την «εποχή» της σταδιακής κατάργησης, ή αντικατάστασης του πληκτρολογίου, που είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να καθυστερεί σκόπιμα την πληκτρολόγηση ως γνωστόν, οπότε ατενίζοντας και προς το μέλλον, το όλο ζήτημα μετατοπίζεται προς τη φωνητική εισαγωγή στοιχείων, όπως γλαφυρότατα μας δείχνει το απόσπασμα από το Star Trek. (Εξαιρετική ταινία για όσους δεν την έχουν δει). Η φωνητική εισαγωγή τι επίδραση θα έχει στον εγκέφαλό μας; Γενικά όμως συμφωνώ ότι σχεδόν πάντα σε παρόμοιες μελέτες υπεισέρχεται ευθέως ή πλαγίως, ο γνωστός φόβος του καινούριου, ο ίδιος ίσως που οδήγησε τον Πλάτωνα στο γνωστό απόσπασμα του Φαίδρου.

  200. sarant said

    199: Νάσαι καλά.

    Το «Please print» δεν σημαίνει απλώς «γράψτε με το χέρι» αλλά «γράψτε κεφαλαία – όχι cursive». Γράψτε καθαρά, ας πούμε.

  201. Νέο Kid Στο Block said

    200. Ή «γράψτε διακριτά (γράμματα)»

  202. skol said

    Ένα άλλο καλό που έχει το χειρόγραφο και συνήθως το ξεχνάμε είναι ότι αντέχει περισσότερο από άλλα πιο χάι τεκ μέσα αποθήκευσης δεδομένων! Αν βρούμε κανένα ξεχασμένο ημερολόγιο του παππού μας είναι πολύ πιθανόν να καταφέρουμε να το διαβάσουμε, αν όμως τα εγγόνια μας βρουν κάποια ξεχασμένη δισκέτα ή κανένα cd μάλλον δεν θα καταφέρουν τίποτα· oύτε καν να διώξουν τα περιστέρια από το μπαλκόνι τους 🙂

  203. Ιάκωβος said

    Πολύ ενδιαφέρον άρθρο, πολύ μεγάλο ζήτημα.

    Είναι νωρίς να βγουν γενικά συμπεράσματα για τέτοια ερωτήματα, και μάλιστα με μόνο εργαλείο τη στατιστική, ακριβώς επειδή είναι δύσκολο να εντοπιστούν επακριβώς τα αίτια και τα αιτιατά στην επίδραση μιας πράξης σε ένα χαοτικό σύστημα όπως είναι ο ανθρώπινος εγκέφαλος.

    Από την άλλη, όπως λέει ο Cornu στο 112, ο εγκέφαλος του ανθρώπου παρουσιάζει μια πλαστικότητα (τη λέξη την έχω δει μεταφρασμένη έτσι ) και αυτοδιορθώνεται (μέχρι κάποια ηλικία) βάσει των αναγκών του ατόμου.

    Από παλιά ξέραμε ότι η ικανότητα κατανόησης και χρήσης των διαφορετικών τρόπων γραφής εδράζονται σε διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου. Πχ. κάποιοι Γιαπωνέζοι που μετά από εγκεφαλική βλάβη έπαψαν να αναγνωρίζουν τη γραφή κάνα, μπορούσαν να διαβάσουν τους κινέζικους χαρακτήρες κάντζι.

    Επίσης, μία σοβαρή ένδειξη μαθησιακών δυσκολιών (δυσλεξία κλπ) είναι όταν το παιδί γράφει τις λέξεις διακεκομμένες ή ακόμα όταν τις προφέρει διακεκομμένες. Πολλά από αυτά ξεπερνιούνται με την άσκηση, το παιδί πρέπει να εξασκηθεί γράφει με το χέρι τις λέξεις ενωμένες. Από την άλλη,όμως, για παιδιά με τέτοιες δυσκολίες, το πληκτρολόγιο είναι πολύ καλή λύση.

    Πολλά θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς.Και τα αντίθετά τους. Πχ

    -Η συνεχής γραφή συνηθίζει τα παιδιά στη σύνθεση.

    -Αυτός ο νυκτός τρόπος , το πιτσικάτο πάνω στα πλήκτρα, κάνει τους ανθρώπους πιο ασύνδετους, δε ρέει η σκέψη(υποθέσεις κάνουμε)

    -Η γραφή με το χέρι δείχνει το χαρακτήρα κάθε ανθρώπου και την ψυχολογική του κατάσταση σε κάθε φάση της ζωής του, άρα μπορεί να δρα και θεραπευτικά.

    – Η γραφή με το χέρι ασκεί το δεξιό ημισφαίριο παράλληλα με το αριστερό, που έτσι κι αλλιώς είναι το κυρίαρχο στη συμβολική λειτουργία του εγκεφάλου. Κλπ,κλπ

    Χρειάζονται όμως περισσότερα από τη στατιστική για να αποδειχτούν τέτοιου είδους ιδέες.

    Η διαφορά των σημερινών παιδιών με τα παλιότερα παιδιά (μ’ εμάς) να οφείλεται σε πιο απλούς και πιο πολλούς παράγοντες, σχετικούς συνολικά με την Εποχή μάλλον , παρά με ένα στοιχείο της.

    Να είναι πχ, ζήτημα Χρόνου. Πολλές ιδέες, οι πιο πρωτότυπες, υποτίθεται ότι γεννιούνται στο Δεξί ημισφαίριο, που τώρα οι νευροεπιστήμονες γνωρίζουν πιο πολλά για τις διακριτές του λειτουργίες (αλλά δεν έχω καλή ενημέρωση πάνω σ’ αυτό). Λοιπόν, το Δεξί ημισφαίριο συνθέτει στο χρόνο.

    Η σύγχρονη εποχή δεν μας δίνει χρόνο. Τα παιδιά δεν έχουν χρόνο δικό τους , χρόνο σιωπής ή χρόνο αναρχίας σε ένα χαοτικό περιβάλλον ή χρόνο αυθόρμητης δημιουργικότητας. Έχουν δυσκολίες αυτοσυγκέντρωσης και σε μερικούς μαθητές αυτό είναι αποτέλεσμα της καθιστικής ζωής.

    Ίσως η καλλιγραφία είναι μια μορφή αυτοσυγκέντρωσης που τόσο χρειαζόμαστε όλοι, στην τρελή αυτή εποχή που ζούμε. Ποιος ξέρει…

    Αλλά πάλι δεν κάνει για όλους τους ασθενείς το ίδιο φάρμακο…

  204. Ιάκωβος said

    Και για την ΕΦΗ-ΕΦΗ η Θρακιώτικη παραλλαγή του Μαύρα μου Περιστέρια, με γκάιντα. Εκεί το περιστέρι είναι ένα.

    Όσο για τα παιδιά που δεν γράφουν στο χέρι θα επιζήσουν κι αυτά, όπως και τούτα εδώ τα αμερικανάκια, στο βάιραλ γιουτουμπάκι, που δεν έχουν ξαναδεί παλιό τηλέφωνο ή γουόκμαν.

  205. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Γραφές:
    To δέλτα μικρό, ακόμη θυμάμαι όταν το έγραψα επιτέλους όμορφα, πώς το καμάρωνα. Ίδια κουτάλα σκεφτόμουν και είχα στο μυαλό μου μια ΄πιτήδεια κοκκαλί και μπλε εμαγέ που είχαμε στο σπίτι. Πάμπολλες φορές στη ζωή μου γράφοντας κάποιο δέλτα άτσαλα, ξαναζωντάνεψε εκείνη η μνήμη και η συγκίνηση της πρώτης γραφής. Θυμάμαι και να γράφουμε στη λάσπη ή στη σκόνη ή στην άμμο με ραβδιά,άτεχνα τα πρώτα γράμματα. Σ’ ένα μανταρίνι με στυλό μου έγραψαν μια μαντινάδα ένα καιρό. Η Γωγώ, η συμμαθήτριά μου,η διπλανή μου στο θρανίο, έγραφε στα άσπρα της μπουτάκια, ολόκληρα κατεβατά σκονάκια.
    Οι γραφολόγοι θα βαράνε μύγες στο μέλλον.Ευτυχώς γι αυτούς, οι ιδιόγραφες διαθήκες δε γίνεται να γραφτούν παρά μόνο με το χέρι (μέχρι στιγμής).

  206. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    204.(τώρα το είδα και τ άκουσα).Εξαιρετικό!
    «Μαύρο χελιδόνι από την αραπιά,άσπρο περιστέρι ν από τον τόπο μ
    να γράψω μια γραφίτσα μια λιανή γραφίτσα τς μάνα μ και στ αδέλφια και στην πρώτην τναγάπη μ..»

  207. sarant said

    202: Πες το ψέματα -εκτός αν τα έχουμε όλα ανεβάσει στο Νέφος. 🙂

    204: Τι ωραίο!

  208. Το printing στον καιρό μου το λέγαμε «γράμματα του τύπου». Μου κάνει εντύπωση που κανείς δεν το ανέφερε ως τώρα.
    Please print θα ήταν στα ελληνικά «συμπληρώστε με γράμματα του τύπου».
    Και τα cursive τα λέγαμε απλώς «καλλιγραφικά», αν και βέβαια δεν είναι ακριβώς το ίδιο.

  209. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    204. Και μια μαντινάδα με το ίδιο θέμα:
    Άσπρα πουλιά τση θάλασσας
    στη γη να κατεβείτε
    να γράψω στσι φτερούγες σας
    δυο λόγια να τση πείτε.

  210. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Και μουσική γραφή (γιατί σήμερα είναι ευρωπαϊκή μέρα-γιορτή μουσικής, με πολλές τζαμπέ εκδηλώσεις.Φιλοππάπου, Βεϊκου, Κέντρο κ.α. Φεύγω για το Βυζαντινό Μουσείο)

    Όποιο τραγούδι τσ’ ήρεσεν, ήπιανεν κ’ ήγραφέν το,
    εθώρειεν, ξαναθώρειεν το, ξεστίχου εμάθαινέν το.
    Ερωτόκριτος Α΄431

  211. Λ said

    Κάτι που έγραψα πιάστηκε στην παγίδα.
    Θυμήθηκα ακόμα κάτι όμως, τη λέξη καλαμαράς, που την εξηγεί ο Καζαντζάκης βέβαια. Εμείς στην Κύπρο το έχουμε υιοθετήσει για τα καλά και με αρνητικό συνειρμό, φοβάμαι. Δεν ξέρω αν το ίδιο ισχύει και στην Κρήτη.

  212. sarant said

    Σε αυτό το νήμα; Δεν βρήκα τίποτα.

  213. Λ said

    Το ξαναστέλνω λοιπόν κι ελπίζω νάρθει.

    Από την Πικρή Ζωή του Κοτζιούλα:
    «Οι γεροντότεροι δεν ήξεραν ούτε το άλφα,που λεν, γιατί στα χρόνια τους δε βρισκόταν πουθενά εκεί σκολιό. Μα κι οι κατοπινοί με δυσκολία κατάφερναν να βάνουν την υπογραφή τους, να χαράζουνε δυο λέξεις. Διάβαζαν κουτσά στραβά, μα τους ερχότανε κόπος μεγάλος να γράψουν, η αγγαρεία πολύ βαριά. … Τόση αγραμματοσύνη βασίλευε τότε στα Τζουμερκοχώρια.»

    187. Από μια γνωστή μου οικογένεια, που μεγάλωσε τα παιδιά της τρίγλωσσα, έμαθα ότι στη Γαλλία η καλλιγραφία θεωρείται πολύ σημαντική. Όταν τα παιδιά έστελλαν τις εργασίες τους στη Γαλλία, καθώς είχαν κάνει εγγραφή σε κάποιο σχολείο εκεί, δια αλληλογραφίας, έπρεπε να μάθουν να γράφουν σαν τα γαλλόπαιδα, αλλιώς δεν θα τύγχαναν αξιολόγησης τα γραφόμενά τους. Στη ρωσικά σχολεία απ’ ότι ξέρω είναι το ίδιο.

    Κάπου διάβασα επίσης ότι τα κινεζάκια, ενώ έχουν την ίδια ευφυΐα με όλα τα παιδιά του κόσμου, από τα οκτώ που μαθαίνουν γραφή ξεπερνούν κατά πολύ τα υπόλοιπα παιδιά και γίνονται ευφυεστέρα.

    Για τις πράξεις, είναι απλά θέμα εξάσκησης. Σαν δυστυχής εθισμένη στα κίλλερ ντέντλι σουντόκου που είμαι, ξέρω νεράκι όλες τις προσθέσεις μέχρι το 45 και δεν χρειάζομαι μολύβι και χαρτί.
    http://killersudokuonline.com/

  214. Lemon said

    Εγώ τα cursive τα λέω μονοκοντυλιά.

  215. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    211.>>Καλαμαράς
    μπερδεύω αν είναι γενικό, αλλά νομίζω ότι έχει (και;) μια απαξιωτική χροιά ο καλαμαράς.
    Ο «γραφιάς» ήταν μια λέξη που όταν την πρωτάκουσα τη νόμισα αρνητική.΄Εκανα προβολή μάλλον από τον κοντινό»σκαφτιά» που ήταν η φοβερή απειλή, το αποτρόπαιο μέλλον των παιδιών που δεν διάβαζαν στο σχολείο.Αντίστοιχα στην Αθήνα βρήκα να λένε το «σκουπιδιάρη» που θα κατέληγαν οι κακοί μαθητές.
    Κι όμως γραφιάς, ο εργάτης της γραφής! και τί ωραίο. Γμτ, χαρισματική γραφιάς θα ήθελα να ήμουνα! Εδώ η απειλή είναι η λευκή σελίδα (ω Γιώργο Σεφέρη)

  216. Λ said

    214. Μου θυμίσατε το Μισέλ Τουρνιέ στα «Μετεωρολογικά». Πόσο ανοίκειο βρήκα τότε το μυθιστόρημά του. Θα πρέπει να το διαβάσω ξανά.

  217. lefteris_sfak said

    (Άργησα πάλι, αλλά ενδιαφέρον το θέμα)
    Δεν θα ήμουν τόσο επικριτικός με τις έρευνες. Είναι βέβαιο ότι κάποιες μπάζουν μεθοδολογικά αλλά το θέμα έχει όντως ψωμί.

    Νομίζω ότι η γραφή με το χέρι περιλαμβάνει μεγαλύτερο αριθμό συγκεκριμένων μικροκινήσεων οι οποίες χρειάζονται για να σχηματιστεί το κάθε γράμμα, σε σχέση με ένα απλό πάτημα πλήκτρου.

    Ακόμη, η λεπτή κινητικότητα που απαιτείται για να γράψεις με το χέρι είναι διαφορετικής ποιότητας από ό,τι στην πληκτρολόγηση: το ρ του πλήκτρου διαφέρει λίγο για τον εγκέφαλο από το ε του διπλανού πλήκτρου και πρέπει να έρθει η όραση για να επιβεβαιώσει. Και βέβαια το χέρι είναι αρκετά πιο αργό. Υπάρχουν λοιπόν διαφορές ανάμεσα στις δύο μεθόδους και τους συνδυασμούς λειτουργιών που απαιτούνται.

    Νομίζω ότι η γραφή με το χέρι έχει μεγαλύτερη συνειδητότητα ως προς το ποιο γράμμα γράφεται κάθε φορά. Βέβαια από εκεί μέχρι το να βρεις αν (και πόσο) ωφελεί να γράφεις με το χέρι, υπάρχει απόσταση. Δεν θα με εξέπληττε όμως να υπάρχουν όντως οφέλη για τους μαθητές. Ίσως το όφελος να είναι ότι η γραφή είναι πιο αργή, σε έναν κόσμο που πάει όλο και πιο γρήγορα και παρασύρει τις αντιληπτικές λειτουργίες μας προς αυτή την κετεύθυνση˙ ίσως και το ξεκόλλημα από την οθόνη (μεγάλη πρέζα, κακά τα ψέματα). Μην ξεχνάμε ότι οι νέες γενιές αποκαλούνται screenagers, τα βλέπουν όλα διαμεσολαβημένα από κάποια οθόνη. Αναμενόμενο, αυτή είναι η εποχή τους, θα ήταν όμως άσκοπο να ξέρουν και τον άλλο τρόπο;

    Πάντως τα διαφορετικά μέσα είναι αναμενόμενο να παράγουν κατά τι διαφοροποιημένο αποτέλεσμα. Αυτό είναι εμφανές στις τέχνες. Το έχει επισημάνει κάπου ο Ουμπέρτο Έκο για τη δημιουργική γραφή (ανοίγω βέβαια άλλο θέμα εδώ). Αλλιώς γράφεις με το χέρι, αλλιώς με στυλό, αλλιώς με γραφομηχανή: γεννάς, λέει, άλλου τύπου κείμενα. Δεν ξέρω αν ισχύει για όλους, πάντως προσωπικά έχω δει σημαντική διαφορά μεταξύ στυλό και pc, όντως γράφω αλλιώς για κάποιο λόγο. Δεν έχω δουλέψει γραφομηχανή, οπότε δεν έχω άποψη.

  218. sarant said

    Ευχαριστώ. Λευτέρη!

  219. nirevess said

    Σημαντικά ζητήματα γεννά η εγκατάλειψη του γραψίματος με το χέρι στους Κινέζους, που το γραφικό τους σύστημα διαθέτει χιλιάδες χαρακτήρες.

  220. sarant said

    219: Είναι τόσο διαδεδομένη (η εγκατάλειψη);

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: