Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο Μπερλιόζ και οι άθικτοι

Posted by sarant στο 27 Ιουνίου, 2014


intouchΤις προάλλες είχα δυο ώρες καιρό και αρκετές τύψεις, οπότε είπα να δω μια ταινία από τις πολλές που έχω στον σκληρό μου και που δεν τις βλέπω ποτέ. Κατά τύχη διάλεξα τη γαλλική κομεντί «Ιntouchables», ταινία του 2011, που είδα πως έχει κυκλοφορήσει στην Ελλάδα με τον αναμενόμενο ίσως τίτλο «Άθικτοι».  Λέω «ίσως», επειδή κάτι δεν μου αρέσει στην απόδοση αλλά δεν ξέρω και με ποια σημασία χρησιμοποιείται η γαλλική λέξη, αν εννοεί τους παρίες, που κανείς δεν τους ακουμπάει ή αυτούς που τίποτα δεν μπορεί να τους πειράξει. Λείπει και το άρθρο από τον γαλλικό τίτλο, ο οποίος δεν μπερδεύει μόνο εμένα. Άλλωστε και στις ΗΠΑ ο τίτλος δεν μεταφράστηκε, αλλά προστέθηκε το αγγλικό άρθρο (The Intouchables) ενώ στη Βρετανία ο τίτλος μεταφράστηκε μεν αλλά στον ενικό (Untouchable).

Η ταινία είναι μια από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες του γαλλικού κινηματογράφου, τόσο μέσα στη Γαλλία όσο και στο εξωτερικό. Ένας πάμπλουτος αριστοκράτης, ο Φιλίπ, που έπαθε ατύχημα κάνοντας παραπέντε (αλεξίπτωτο πλαγιάς, αν προτιμάτε) και έχει μείνει τετραπληγικός, έχει βάλει αγγελία και αναζητεί βοηθό/νοσοκόμο. Ανάμεσα στους πολλούς υποψήφιους για τη θέση, που όλοι τους έχουν κάνει ειδικές σπουδές και έχουν πείρα στη φροντίδα πλουσίων αρρώστων, παρουσιάζεται και ο Ντρις, ένας Σενεγαλέζος από τα προάστια (κι όταν λέμε προάστια, banlieues, στο Παρίσι εννοούμε δύσκολες γειτονιές, με τις πανύψηλες πολυκατοικίες διαμερισμάτων με επιδοτούμενο ενοίκιο και με μεγάλο ποσοστό μαύρων στον πληθυσμό). Ο Ντρις δεν έχει βέβαια καμιά βλέψη για τη θέση, θέλει απλώς να του υπογράψουν ένα χαρτί ότι ζήτησε εργασία και απορρίφθηκε, ώστε να συνεχίσει να τον πληρώνει το ταμείο ανεργίας. Και όταν, ύστερα από δυο ώρες αναμονή, βλέπει ότι η γραμματέας του αριστοκράτη καλεί μέσα τους άλλους και αυτόν τον αποφεύγει, μπουκάρει με το έτσι θέλω για να πάρει την πολυπόθητη υπογραφή.

Ωστόσο, ύστερα από μια επεισοδιακή συζήτηση ο Φιλίπ, που έχει απαυδήσει με την υποκρισία των άλλων διεκδικητών της θέσης, αποφασίζει να προτείνει τη θέση στον Ντρις, δοκιμαστικά για ένα μήνα. Ο Ντρις αναλαμβάνει καθήκοντα προσωπικού βοηθού, θα μένει μέσα στο μέγαρο, σε ένα δωμάτιο διακοσμημένο με πίνακες μουσείου, και δουλειά του είναι να προσέχει, να ντύνει, να ταΐζει και να είναι τα μπράτσα και τα πόδια του ανάπηρου Φιλίπ, ο οποίος δεν ελέγχει το σώμα του από τον λαιμό και κάτω. Φυσικά, η συνύπαρξη των δυο τόσο διαφορετικών ανθρώπων προκαλεί ένα σωρό κωμικές σκηνές, που θυμίζουν πότε τον Πυγμαλίωνα και πότε τον Σοφέρ της κυρίας Ντέιζι, αλλά δεν θα κάνω κινηματογραφική κριτική εδώ, δεν έχω τα προσόντα.

Θα σταθώ όμως σε ένα σημείο της ταινίας. Όταν ο Ντρις εισβάλλει στο γραφείο του Φιλίπ για να πάρει την υπογραφή που θέλει, γίνεται μια παρεξήγηση και η συζήτηση στρέφεται στη μουσική και στα αγαπημένα συγκροτήματα του Ντρις, π.χ. Kool and the Gang, που ο Φιλίπ, γαλουχημένος με σοβαρή μουσική, τα αγνοεί, και μετά έχουμε την εξής στιχομυθία (παραθέτω και τα γαλλικά):

– Et vous, vous connaissez Schubert, Chopin, Berlioz? [Ρωτάει ο πλούσιος: Κι εσείς, ξέρετε τον Σούμπερτ, τον Σοπέν, το Μπερλιόζ;]
– Si je connais Berlioz? Vous, ça m’étonnerait que vous, vous connaissiez Berlioz [Αν ξέρω το Μπερλιόζ; Σιγά μην ξέρετε εσείς τίποτα για το Μπερλιόζ]
– Pourtant je suis un spécialiste [Κι όμως, είμαι ειδικός]
– Vous connaissez qui là-bas? Quel bâtiment? [Και ποιον ξέρετε εκεί; Σε ποιο κτίριο;]
– Comment ça quel bâtiment ? Mais mon vieux Berlioz avant d’être un quartier c’est un compositeur célèbre, écrivain et critique du XIXème [Τι εννοείς ‘σε ποιο κτίριο’; Φίλε μου, πριν ο Μπερλιόζ γίνει γειτονιά, ήταν ένας διάσημος συνθέτης, συγγραφέας και κριτικός του 19ου αιώνα]
– C’est une vanne. Je sais qui c’est Berlioz. L’humour c’est comme la musique , vous n’y connaissez rien en fait [Πλάκα έκανα. Ξέρω ποιος είναι ο Μπερλιόζ. Από χιούμορ τα πάτε όπως και με τη μουσική, είστε εντελώς άσχετος].

Ολοφάνερα εδώ συνέβη μια ακόμα παρεξήγηση. Πέρα από τον Μπερλιόζ, τον γνωστό συνθέτη Εκτόρ Μπερλιόζ δηλαδή, υπάρχει στα προάστια του Παρισιού και «το» Μπερλιόζ, που είναι το όνομα μιας γειτονιάς. (Γι’ αυτό και στη μετάφραση του διαλόγου πιο πάνω γράφω, νιφοβικά, ‘το Μπερλιόζ’, γιατί αν έγραφα ‘τον Μπερλιόζ’ θα γινόταν φανερό ότι αναφέρομαι σε πρόσωπα -στα γαλλικά βεβαια τα κύρια ονόματα δεν παίρνουν άρθρο, τουλάχιστο στα κοινώς αποδεκτά γαλλικά).

Ο Ντρις μένει στη γειτονιά Μπερλιόζ ή πολύ κοντά σ’ αυτήν, οπότε θεωρεί απίθανο ένας μεγαλοαστός από τις σικ περιοχές του Παρισιού να την ξέρει καλά, και τον ρωτάει ποιους ξέρει και σε ποιο κτίριο, εννοώντας τις πανύψηλες πολυκατοικίες που έχουν διαμερίσματα με επιδοτούμενο ενοίκιο, κάτι αντίστοιχο με τις δικές μας εργατικές πολυκατοικίες, που οι Γάλλοι τις λένε ‘μπάρες’ (barres HLM, όπου HLM σημαίνει κατοικία με χαμηλό μίσθωμα). Στη συνέχεια, όταν ο Φιλίπ τού λέει ότι πριν δώσει το όνομά του στη γειτονιά, ο Μπερλιόζ ήταν διάσημος συνθέτης, ο Ντρις απαντάει ότι πλάκα έκανε (vanne), και ότι φυσικά και ξέρει τον Μπερλιόζ -αλλά βέβαια μπορεί απλώς να είναι εύστροφος.

Σε μια άλλη σκηνή, προς το τέλος του έργου, συμβαίνει μια παρόμοια παρεξήγηση. Ο Ντρις έχει φύγει από την υπηρεσία τού Φιλίπ, και πάει σε μια συνέντευξη για δουλειά, όπου η συζήτηση στρέφεται στη ζωγραφική και η υπάλληλος αναφέρει τον Γκόγια, πάλι χωρίς άρθρο στα γαλλικά.

– J’aime bien Goya, λέει εκείνη (Μου αρέσει ο Γκόγια)

– C’est pas mal mais depuis Pandi-Panda elle n’a pas fait grand chose (Δεν είναι κακή, αλλά μετά το Παντί-Παντά δεν έκανε και τίποτα σπουδαίο)

Εκείνη μιλάει για τον γνωστό ζωγράφο, εκείνος απαντάει για τη Chantal Goya, σύγχρονη Γαλλίδα τραγουδίστρια, κυρίως παιδικών τραγουδιών. Θα μπορούσε να είναι γκάφα του Ντρις, αλλά πιθανότερο φαίνεται να κάνει πλάκα, αν σκεφτούμε ότι προηγουμένως έχει αναφερθεί σε πίνακα του Νταλί και έχει εντοπίσει ότι το σλόγκαν της εταιρείας είναι αλεξανδρινός στίχος (δωδεκασύλλαβος, η θητεία πλάι στον εστέτ Φιλίπ δεν πήγε στράφι).

Στους υποτίτλους που βρήκα κάπου στο Διαδίκτυο, ο ερασιτέχνης υποτιτλιστής μετά τον παραπάνω διάλογο, και εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι η υπάλληλος γελάει, άρα υπάρχει χρόνος, έβαλε σε αγκύλες την επεξήγηση: [Σαντάλ Γκόγια, τραγουδίστρια για παιδιά] Δεν θυμάμαι αν έχω δει ποτέ τέτοιου τύπου «υποσημειώσεις» σε κανονικούς επαγγελματικούς υποτίτλους, μάλλον θα έχω δει αλλά πάντως είναι σπάνιο. (Βέβαια, ο ερασιτέχνης υποτιτλιστής είχε κάμποσα λάθη σε άλλα σημεία, αλλά εδώ παίρνει καλό βαθμό).

Όσο για την παρεξήγηση με το(ν) Μπερλιόζ, υποσημείωση δεν χρειάστηκε αφού η εξήγηση δίνεται στη συνέχεια του διαλόγου. Πού όμως βρίσκεται η γειτονιά Μπερλιόζ; Γκουγκλίζοντας βρήκα δύο στα προάστια του Παρισιού, στο Μπομπινί και στη Λα Κουρνέβ. Μάλλον το δεύτερο (της La Courneuve) εννοείται, επειδή βρήκα επίσης ένα ρεπορτάζ από την προβολή της ταινίας στο συγκεκριμένο προάστιο. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, πάντως, βγήκε θέμα για ένα άρθρο -και μάλιστα χωρίς να αναφερθώ καθόλου στο αν ήταν καλή η ταινία -άντε, ας το μαρτυρήσω: μ’ άρεσε!

 

 

 

86 Σχόλια to “Ο Μπερλιόζ και οι άθικτοι”

  1. skom said

    Θανή Κωστή Μοσκώφ.

    Έτσι δεν το λένε στα Σαραντακαίικα;

  2. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Α, πολύ καλή ταινία, αλλά αν δεν πιστεύετε ένα φαν του γαλλικού κινηματογράφου σαν κι εμένα κι αν δεν την έχετε δει, δείτε την και θα με πιστέψετε.
    Σημειωτέον ότι, την είδα σε κανονική προβολή (θερινό σινεμά) με τους «επίσημους» υπότιτλους. Γενικά τα διαδικτυακά αρχεία υποτίτλων πάσχουν, ακόμα και σε αγγλόφωνες ταινίες και ανεξάρτητα απ’ την καλή προαίρεση του εθελοντή υποτιτλιστή.

  3. George said

    Καλημέρα!

    Καταπληκτική ταίνια, πολύ όμορφη. Την είχα δει στο σινεμά, οπότε δε θυμάμαι κάτι για επεξηγηματικούς υπότιτλους. Όμως, σε ερασιτεχνικούς, κατεβασμένους δηλαδή, έχω συναντήσει τέτοιες επεξηγήσεις πολλές φορές, τόσο σε ταινίες, όσο και σε τηλεοπτικές σειρές.

  4. Gpoint said

    Από τέτοιες παρεξηγήσεις άλλο τίποτα

    Να αφήσω που άμα πεις Πλούταρχος μόνο ο τραγουδιστής (;) υπάρχει

    Επί το γαλλικότερον εδώ που βρίσκομαι τώρα οι γαλλίδες τουρίστριες ζητάνε στο εφημεριδάδικο το «Marie Claire» κι αυτός φωνάζει στην γυναίκα του » Μαρή Κλαίρ’ ιέλα δω και σι θέλουνε ! «

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4: Καλό παράδειγμα ο Πλούταρχος.

    1: Αυτά στο μηνολόγιο.

  6. Andreas Tsapis said

    Από την ταινία βγαίνει ότι ο γαλλικός τίτλος έχει τρείς έννοιες, μιά για τον παρία Ντρίς, μιά δεύτερη για τον Φιλίπ λόγω υψηλού κοινωνικού επιπέδου και μιά τρίτη γιατί μαζί τίποτε δεν τους αγγίζει.
    Όσον αφορά το Μπερλιόζ είναι συνήθεια να δίνουν στη Γαλλία τα ονόματα διασήμων είτε σε πολυκατοικίες είτε σε γειτονιές. Δεν γνωρίζω που είναι το Μπερλιόζ της ταινίας, αλλά στο Παρίσι που μένω σε ένα παλιό συγκρότημα τετραόροφων κατοικιών υπάρχει η είσοδος Μπερλιόζ (escalier Berlioz).
    Η ιστορία είναι αληθινή όπως αναφέρεται και στο τέλος της ταινίας. Μόνο που ο Ντρίς είναι Μαροκινός. Υπάρχει και η πραγματική συνέχεια: όταν ο Μαροκινός επιστρέφει στο Μαρόκο και φτιάχνει δική του δουλειά, ο Φιλίπ πηγαίνει και μένει κοντά του και συνεχίζουν τη φιλική τους σχέση. Καμμιά φορά η πραγματικότητα είναι πιό μελό και συγκινητική κι από την πιό απίθανη φανταστική δημιουργία.

  7. Οι επεξηγήσεις στους υπότιτλους ενώ είναι σπάνιες στις ταινίες συνηθίζονται στις ιδιαίτερα απαιτητικές σειρές, πχ το Boardwalk Empire και στο House of Cards, όπου δεν γίνεται αλλιώς να μην επισημανθούν οι σχετικές αναφορές. Αλλά καμιά φορά συμβαίνει ένας υποτιτλιστής να βαριέται, σε ένα επεισόδιο του Boardwalk γίνεται αναφορά στην Μαίρη Πίκφορντ, που εκεί θα έδιναν μια επεξήγηση, αλλά προτιμήθηκε στη θέση της να γραφτεί ως… Μιμή Ντενίση.

  8. spiral architect said

    Εξ ίσου καλή ταινία γαλλικής παραγωγής εκείνης της χρονιάς (2001), αλλά με σκηνοθέτη το Φινλανδό Ακι Καουρισμάκι είναι To λιμάνι της Χάβρης:

  9. Γς said

    Εμέ βου Μπερλιόζ;

  10. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, θα λείψω για μερικές ώρες.

  11. Γς said

    -Aimez vous Brahms?

    Κι η διαγωνιζόμενη δεσποινίς σε τοπικά καλλιστεία της γειτονιάς Μπερλιόζ:

    -Γράψτε ότι είμαστε καλοί φίλοι.

  12. spiral architect said

    Σαν άθικτους γνωρίζουμε εμείς μια Ινδική κάστα, μια κάστα που δεν ανήκει σε κάστες.

    Εξάντας, ντοκιμαντέρ στον κόσμο – ΟΙ ΑΝΕΓΓΙΧΤΟΙ

  13. Γς said

    12:
    >Σαν άθικτους γνωρίζουμε εμείς

    Ποιοι «εσείς»; Οι ποιας κάστας;

  14. spiral architect said

    @13: Εμείς, οι παρίες της (μη χέσω!) «πολιτισμένης» (άγριας) Δύσης! 👿

  15. Αριστείδης Καρατζόγλου said

    @4, Στον Πλούταρχο ας προσθέσουμε και τον Δάντη

  16. Μπερλιόζ και ο πρόεδρος της Εταιρείας Σοβιετικών Λογοτεχνών κατά Μπουλγκάκοφ, μια και συζητούσαμε χτες για το κλεμμένο κεφάλι του Γκόρκι. Και μια παρόμοια ατάκα με την τελευταία, από τον «Κύριο Αρκάντιν» του Όρσον Ουέλς. Εξηγεί η κόρη του βαθύπλουτου Αρκάντιν στον τυχοδιώκτη, ότι το πάρτι με τις μάσκες είναι θεματικό. Θέμα, ο Γκόγια.
    — Who? — You know Goya. — Glad to meet ya.

  17. Γς said

    14:
    😉

    Α κι ο Berlioz του «The Aristocats» του Ντίσνεϊ.

    «In Paris, France, in 1910, a mother cat named Duchess and her three kittens — Marie, Berlioz and Toulouse»

  18. Α ναι σωστά!

  19. Και φυσικά, γκραν παρόραμα στο 16: το κλεμμένο κεφάλι του Γκόγκολ.

  20. spiral architect said

    @17: Ο Μπερλιόζ. 😉

  21. Alexis said

    Την ταινία έπαιξε πρόσφατα (την περασμένη βδομάδα) κι η τηλεόραση, δε θυμάμαι ποιό κανάλι.

    Μου έχει τύχει και μένα κα κατεβάσω υπότιτλους από το διαδίκτυο και να έχουν επεξηγήσεις με αγκύλες. Και μάλιστα ήταν λεπτομερέστατες, επεξηγούσαν μέχρι και το γέλιο του πρωταγωνιστή, όταν γελούσε έγραφαν από κάτω [laughing]. Υποθέτω όμως ότι επειδή η ταινία ήταν αγγλική και οι υπότιτλοι επίσης, μάλλον απευθυνόταν σε θεατές με πρόβλημα ακοής.

    Με αφορμή το «άθικτοι» του τίτλου, θέλω να επισημάνω το εξής:
    Ακούω τελευταία τη διαφήμιση κάποιας τράπεζας που μιλάει για «ανέπαφες» συνναλαγές.
    Πόσο σωστός είναι ο όρος; Εγώ τη λέξη «ανέπαφος» την καταλαβαίνω ως «αυτός που δεν έχει αγγιχτεί, ο άθικτος, ο ακέραιος». (π.χ. ο τερματοφύλακας διατήρησε ανέπαφη την εστία του).
    Στη διαφήμιση η σημασία προφανώς είναι «αυτός που γίνεται χωρίς φυσική επαφή».
    Από την άλλη όμως δεν μπορώ να βρώ άλλη κατάλληλη λέξη για να περιγράψω την ίδια έννοια μονολεκτικά.
    Καμιά ιδέα;

  22. Γς said

    «Προτιμώ το Untouchables του Ντε Πάλμα.»

    Μου γράφει κάποιος που δεν θέλει(;) να σχολιάσει εδώ

  23. (21) «Συναλλαγές εξ αποστάσεως»:

  24. spiral architect said

    @21: Σοβαρά τώρα, θέλεις να έχεις παρτίδες με τραπεζίτες; 😮
    Ξέρουν τι λένε, καθότι τώρα πια, κανείς δεν θέλει να τους αγγίζει, γιατί θα κολλήσει τη γλίτσα τους.
    Οπότε και λεξιλογικά μιλώντας, σωστά τα λένε!
    (κι ακόμα παραπέρα)

  25. Γς said

    22:
    Ο άγνωστος φίλος μου:

    «Πολύ σοφά αποφεύγει [Γς: ο Σαραντάκος] την κινηματογραφική κριτική αλλιώς θα γινόταν άλλος ένας cinekill σαν τους φίλους του.
    Κανένας αριστο-κράτης δεν το δηλώνει αυτό για τον εαυτό του, μόνο οι πρώην νεόπλουτοι των δυτικών προαστίων και οι κουλτουροειδείς του ζεν και του φενγκ σούι.
    Οι ειδικοί πάντα είναι σε θέση να αναγνωρίζουν τους ειδικούς.
    Μεγάλο το λάθος για τις μπάρες που τις μπέρδεψε με συγκεκριμένες περιοχές και αντίστοιχες κατοικίες. Επειδή ξέρει μόνο γαλλικά [Γς: λάθος] . Στα αγγλικά (ψάχνοντας στο γκούγκλ) βρίσκεις τη λέξη barriers που σημαίνει φράγματα και όρια που εμποδίζουν την πρόσβαση. Στα ελληνικά η λέξη πρόσβαση ακολουθείται απο δύο πιθανές προθέσεις, από και προς. Εγώ πάντα βάζω φράγματα από. Ρωτείστε και την γραμματέα σας.
    Συμπέρασμα
    ή οι πληροφορίες του τελικά είναι πραγματικά πλαστές ή προσπαθεί να δημιουργήσει κλίμα για να πείσει τους αναγνώστες του. Η μέθοδος πάντως είναι παλιά, δοκιμασμένη και αναποτελεσματική. Το ξέρει και η γραμματέας του.

    Προτιμώ το Untouchables του Ντε Πάλμα.
    Τέλος

    Η δεύτερη αυτή επεξήγηση δεν αλλάζει σε τίποτα την προηγούμενη. «

  26. Spiridione said

    21. Έχει γράψει και γι’ αυτό ο Νικοκύρης. Προτείνεται και ο όρος ανεπαφικές συναλλαγές. (Νομίζω ότι συναλλαγές ή συμβάσεις εξ αποστάσεως έχει καθιερωθεί για άλλου είδους συναλλαγές, και με ευρύτερο περιεχόμενο.).
    https://sarantakos.wordpress.com/tag/%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%80%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82/

  27. Γιάννης said

    To παραπέντε έχουμε πει από πού βγαίνει;

  28. Νέο Kid Στο Block said

    To αντίθετο του εξ επαφής είναι εξ επαγωγής

  29. Alexis said

    #26: Α, ευχαριστώ, και μάλιστα από τον Αύγουστο του 2013!
    Κι εγώ θεωρούσα ότι είναι καινούργιο φρούτο…

  30. Γς said

    27:
    Οχι. Θα είναι ενδιαφέρον. Για πες μας

  31. spiral architect said

    @25:Κύριε (μεσάζοντα) ΓουΣού μήνυσε στο φίλο σου ότι, εδώ ειπώθηκε ότι η ταινία είναι καλή, πολύ καλή ή εξαιρετική. Αυτό, δεν είναι κινηματογραφική κριτική, είναι έκφραση γνώμης και κανείς ως τώρα δεν έγινε cinekill! 😛
    Που’ σαι ρε μεγάλε Μπακογιαννόπουλε να φτάξεις και συ μια σελίδα στο fb… 🙄

  32. Γς said

    Εγινε

  33. spiral architect said

    Νικοκύρη, σε κάποια επόμενη ανάρτησή σου, δες πριν το Sex and the City II και επισημαίνοντάς μας τα τυχόν μεταφραστικά λάθη του, γίνε και συ ένας cinekill!

  34. Γιάννης said

    ε (νομίζω ότι) είναι η ελληνοπρεπής προφορά του «parapente» (παραπά ν τ) αλεξίπτωτο πλαγιάς.

  35. Γς said

    Ε, ρε έμπλεξα

  36. Ορεσίβιος said

    Το κοινό των κινηματογραφικών Φεστιβάλ, ξέρει να επιβραβεύει τις καλές μεταφράσεις. Στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, θυμάμαι μια προβολή στο Θέατρο Απόλλων του Πύργου. Προβλήθηκε μια ταινία που είχε αρκετά τραγούδια, πνευματώδη, με υπονοούμενα και πολλές παρομοιώσεις. Πρωτότυπη γλώσσα ήταν τα δανέζικα. Οι αγγλικοί υπότιτλοι ήσαν επικολλημένοι πάνω στην κόπια που είχε στείλει η δανέζικη εταιρία παραγωγής. Οι ελληνικοί υπότιτλοι, έπεφταν με το σύστημα του ταυτόχρονου ηλεκτρονικού υποτιτλισμού, στην μικρή οθόνη, που όπως γίνεται στα διεθνή φεστιβάλ, είναι τοποθετημένη κάτω ακριβώς από τη μεγάλη οθόνη. Στο τέλος της προβολής, όταν προβλήθηκε η μακέτα που έγραφε: Μετάφραση στα ελληνικά: Κατερίνα Ζαμπέλη, το κοινό στράφηκε στο σημείο του εξώστη που βρισκόταν το καμαράκι των υποτιτλιστών και χειροκρότησε έντονα τη μεταφράστρια – υποτιτλίστρια. Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα αντίδραση του «ψαγμένου» κινηματογραφικού κοινού, που μου έχει αποτυπωθεί έντονα στη μνήμη.

  37. Γς said

    30:

    parapante λοιπόν. Δεν το περίμενα

  38. Ηλεφούφουτος said

    Δεν έχω δει την ταινία, κι έτσι δεν ξέρω πώς ακριβώς το σερβίρει αλλά αυτό το πράμα να λέει ο μπάτλερ στον άλλον που ολοφάνερα δεν κατέχει απ αυτά και είναι ούγκανος «τζακούζι ο κύριος;» για να έρθει η απάντηση του άλλου που θα προκαλέσει γέλιο («μ’ έβρισε τώρα») με ενοχλεί αυτομάτως γιατί μου φαίνεται τραβηγμένη απ τα μαλλιά καθό αψυχολόγητη.
    Επικοινωνιακά όλοι μας προσαρμοζόμαστε στον απέναντι εκτ΄ός από περιπτώσεις που τείνουν στον αυτισμό.

  39. spiral architect said

    @35: Ας έχει το θάρρος της γνώμης του και ας γράψει λοιπόν εδώ. Είμαστε καλά παιδιά.:)
    (και το ΓουΣού τον έχουμε δεμένο για να μη δαγκώνει)

  40. Γς said

    39:
    Αυτό ξαναπέστο.
    Μας διαβάζει θαρρώ

  41. 36 αυτό που περιγράφεις είναι ότι ήταν κακή συνήθεια παλιότερα στα φεστιβάλ να έχουν μόνο μόνο τους αγγλικούς υπότιτλους για αλλόγλωσσες ταινίες, τώρα τα τελευταία χρόνια αλλάζει επιτέλους αυτή η κακή συνήθεια να απευθύνονται στους «γλωσσομαθείς» και υπόλοιποι άντε κουρευτείτε. Προ καιρού μου έκανε φιγούρα ένας τέτοιος «γλωσσομαθής», μου έλεγε ότι βλέπει το House of Cards χωρίς τους ελ υπότιτλους και τον περιποιήθηκα την κατάλληλη στιγμή. Σημείωσα από ένα επόμενο επεισόδιο όλες αυτές τις κυβερνητικές υπηρεσίες που αναφέρονται με τα αρχικά τους – και είναι πάμπολλες στη σειρά – και τον ρώτησα σε ανύποπτο χρόνο τι είναι αυτά τα αρχικά. Φυσικά δεν ήξερε να μου πει. Οι υποτιτλιστές όμως κάνανε καλή δουλειά κι έψαξαν για να μας επεξηγήσουν τι είναι η καθεμιά για το ρόλο που βάραγαν στη σειρά.

  42. SophiaE said

    Εγώ θα το μετάφραζα:
    -Γκόγια! Άλλο πράμα.
    -Δεν έχει άσχημη φωνή, αλλά δεν έχει κάνει τίποτα σπουδαίο τελευταία.
    Μπορεί να μην αποδίδει 100% το λογοπαίγνιο, αλλά δεν χρειάζεται υποσημείωση.
    Όσο για τη Μαίρη Πικφορντ, δε χρειάζεται υποσημείωση. Όσο τη θυμούνται οι Έλληνες τη θυμούνται κι οι Αμερικανοί θεατές. Λογικό είναι σε σήριαλ εποχής να υπάρχουν αναφορές σε πρόσωπα και πράγματα της εποχής. Δε χρειάζονται υποσημειώσεις για όλα. Ας ανοίξει μια εγκυκλοπαίδεια ο θεατης που έχει μείνει με μεγάλη απορία. Άμα λέει το σενάριο «είναι σταρ του σινεμά, σαν τη Μαίρη Πικφορντ» ή «πάμε σινεμά να δούμε την τελευταία ταινία της Πικφορντ» τι παραπάνω χρειάζεται;

  43. metanastis said

    Στη Γερμανία πάντως οι διανομείς άλλαξαν τον τίτλο: Ziemlich beste Freunde

    Εδώ που τα λέμε, με τίτλο Unebrührbare δεν νομίζω ότι θα είχε πολλή τύχη η ταινία..

  44. 42 Εσύ κι εγώ και οι υπόλοιποι θαμώνες την ξέρουμε την Πίκφορντ, οι νεότεροι όμως δεν γνωρίζουν απαραίτητα από βωβό κινηματογράφο κι εκεί δέχομαι μια υποσημείωση παρόλο που μας φαίνεται περιττή. Μια άλλη κακή συνήθεια που διαπίστωσα στους υποτιτλισμούς, οι ηθοποιοί λένε για την ομάδα τους πχ τους Λέικερς, που σιγά μη δεν τους ξέρουμε, αλλά ο μεταφραστής θέλει να υποδηλώσει την οπαδική του προτίμηση και μεταφράζει Ολυμπιακός. Σε άλλες περιπτώσεις θυμάμαι πχ τα WalMart να μεταφράζονται σε κάτι σαν Μαρινόπουλος. Αυτά πρέπει να κοπούν γιατί είναι προσβολή στη νοημοσύνη μας.

  45. Να συμπληρώσω στο παραπάνω, η ατάκα για την Πίκφορντ ήταν περίπου «κάναμε τα μούτρα του σαν της Μαίρη Πίκφορντ» μετά από ένα άγριο ξυλοδαρμό μαφιόζων.

  46. spiral architect said

    Εγώ, μα την αλήθεια, ξέρω ότι η Μαίρη Πίκφορντ ήταν ηθοποιός του βωβού, αλλά με το “κάναμε τα μούτρα του σαν της Μαίρη Πίκφορντ”, δεν καταλαβαίνω τι ήθελε να πει ο υποτιτλιστής;
    Ότι, τον «ομόρφυναν» μήπως;

  47. alexisphoto said

    Θυμίζει το κομβικό σημείο στην ταινία dangerous minds και τη «παρεξήγηση» του ονόματος Ντίλαν.
    Η Μισέλ Φάιφερ να μιλάει για τον Ντίλαν Τόμας και ο συνάδελφός της για τον Μπομπ Ντίλαν.
    Ευχαριστώ.

  48. Κι ένα τελευταίο να μην πολυλογώ. Διαπίστωσα από τις αμερικανικές σειρές τελευταία πως κάνουν πολλές αναφορές σε στίχους κυρίως αγγλικής ποίησης χωρίς να δηλώνουν τον ποιητή, πχ Έλιοτ, Τέννυσον, Σέλλεϊ, γιατί μπορεί να είναι οικείοι στο αγγλόφωνο κοινό όμως εμάς εδώ χρειάζεται μια παραπομπίτσα για το γιατί μιλάει έτσι ο ηθοποιός; Το ίδιο συμβαίνει και με τις βιβλικές αναφορές, κάποιες στιγμές χρειάζεται η παραπομπή ότι είναι το τάδε του Ματθαίου γιατί η δυσκολία είναι πως τα αγγλικά της Βίβλου δεν είναι δα και καμιά αρχαϊζουσα και δεν γίνεται πάντα σαφής η αναφορά ότα αποδίδεται με τη δημοτική απόδοση πχ αυτό συμβαίνει 3-4 φορές στο αξιόλογο Penny Dreadfull.

  49. 46 ναι ακριβώς για αυτό, ότι τον «ομόρφυναν». Αλλά αυτό είναι παρωνυχίδα, απλά το πιο τρανταχτό παράδειγμα που μου ήρθε εκείνη τη στιγμή να το αναφέρω.

  50. spiral architect said

    Πάμε ανάποδα:

    Πώς θα μετάφραζε ο Άγγλος, ή ο Γάλλος υποτιτλιστής την παραπάνω ατάκα;

  51. 50 Δεν έχω άμεση γνώση του ασφαλιστικού συστήματος αυτών των χωρών (συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ) αλλά δεν μου φαίνεται και τόσο δύσκολο.

  52. Petros Diatsentos said

    Νομίζω ότι ο Andreas Tsapis απάντησε στα περισσότερα. Αυτό σχετικά με την ονοματοδοσία συνοικιών, πολυκατοικιών και σχολείων στη Γαλλία μου θυμίζει τους στίχους του Καρυωτάκη «θάνατος οι λεροί κι ασήμαντοι δρόμοι, με τα λαμπρά μεγάλα ονόματά τους». Συχνά, πίσω από αυτά τα «βαριά» ονόματα (τουλάχιστον στα παρισινά προάστια που γνωρίζω) υπάρχουν μίζερες και υποβαθμισμένες συνοικίες. Εξάλλου και η Κουρνεβ και το Μπομπινί είναι δήμοι που έχουν κάμποσες τέτοιες γειτονιες. Όσο για τον τίτλο, εμένα με παραπέμπει καθαρά στην κάστα της Ινδίας. Κατά τα λοιπά, η κωμωδία είναι εξαιρετική και η κυρίαρχη «ανάγνωση» που πέρασε στον περισσότερο κόσμο ενόχλησε αρκετά το Jean-Marie Lepen [εδω http://www.programme-tv.net/news/tv/21962-jean-marie-le-pen-je-fous-pensent-francais-video/ κι εδώ https://www.youtube.com/watch?v=tUVahsJkxPw%5D

  53. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    21: Ώστε παίχτηκε πρόσφατα; Δεν το ήξερα.

    22-25: Δεν καταλαβαίνω τι λεει ο φίλος σου, αλλά επιμένω ότι barres HLM λέγονται οι μεγάλες έργατικές πολυκατοικίες
    https://www.google.gr/search?q=barres+hlm&client=firefox-a&hs=xFX&rls=org.mozilla:en-US:official&channel=sb&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=8WatU96cG-rG0QX1jICwBQ&ved=0CC8Q7Ak&biw=1600&bih=765

    23: ΄Οταν λένε «ανέπαφες συναλλαγές» δεν εννοούν εξαποστάσεως, αλλά χωρίς η κάρτα να μπει μέσα στην υποδοχή, αλλά απλώς με το να περάσει από πάνω από μια μονάδα ανάγνωσης.

  54. sarant said

    34: Ναι, το παραπέντε είναι το parapente προφερμένο ελληνοπρεπώς.

    43: Κάπως έτσι ήταν και ο ιταλικός τίτλος (Quasi amici)

    47: Καλό παράδειγμα,

    48: Πολύ ενδιαφερον αυτό

    52: Πέτρο, δεν ήξερα ότι ενόχλησε τον Λεπέν!

  55. Πέθανε σήμερα ο Οδυσσέας Χατζόπουλος του Κάκτου. Όσες ενστάσεις κι αν έχουμε, άφησε μεγάλο εκδοτικό στίγμα. Χωρίς αυτόν δεν θα γνωρίζαμε πχ τον τιτάνα Στάνισλαβ Λεμ. Ούτε θα είχαμε Κλαρκ, Ασίμοφ και εν τέλει τον Όργουελ. Ελαφρύ να είναι το χώμα.

  56. Spiridione said

    Οι σκηνοθέτες τούς παρίες της Ινδίας αναφέρουν, και ότι το θέμα της ταινίας (κωμωδία με παραπληγικό) είναι απ’ αυτά που δεν τα αγγίζουμε.
    http://www.comingsoon.net/news/movienews.php?id=90335

  57. tsopanakos said

    Αφού σας άρεσε, πάρτε και μια ιδέα από το πώς έγινε γνωστός ο Ομάρ Συ στη Γαλλία (δυστυχώς χωρίς υποτίτλους) :

  58. O φίλος του Γς μου θυμίζει ενοχλητικά κάποιον που έγραφε στο ίδιο στυλ προ ημερών και πήγε τελικά για μπάνιο. Να προσέχεις τις παρέες σου, Γς!

  59. marulaki said

    #56 Κι εγώ αυτό ακριβώς κατάλαβα, ότι αναφέρεται στους άθικτους της Ινδίας, και ότι αφενός ο παραπληγικός, και αφετέρου ο νοσοκόμος και τελικά φίλος του, που προέρχεται από προβληματική οικογένεια και κακόφημη γειτονιά, είναι στις κάστες που η σύγχρονη δυτική και (υποτίθεται) πολιτισμένη κοινωνία τους βάζει ακριβώς στο περιθώριο.

  60. Δέσποινα said

    50:
    Κόκνεϊ αργκό (Cockney slang):

    – Who da ‘ell is Mr N, bloody H, freakin’ S?

    – We are all payin’ fer that.

    – I’m not paying! How am I gon’a pay it? As if it’s not enuff what yew ain’t payin’ me, now I ‘ave ter pay that geeza N. H. S. an’ all! They tell me, don’t worry, you’ll get ill someday. When’ll I get ill?

  61. sarant said

    55: Έβγαλε και τους αρχαίους, έστω και σε άνιση έκδοση, έβγαλε αυτά που λες -έβγαλε όμως και τα Πρωτόκολλα της Σιών, αν δεν κάνω λάθος.

  62. gryphon said

    55-61
    Γιά το εκδοτικό εργο τις μεταφρασεις κλπ του Χατζόπουλου υπαρχουν αλλοι να μιλησουν αλλα τωρα που διαβασα οτι πεθανε θυμηθηκα κατι.
    Παλαιότερα καμμια δεκαπενταρια χρονια αν το θυμουνται καποιοι ηταν για ενα διαστημα τακτικος καλεσμενος στις εκπομπες του Τριανταφυ λλόπουλου οπου εμφανιζοταν παντα με μαυρα ρουχα.Εκει τον εμαθα να πω την αληθεια.
    Ηταν η εποχη που ο μακαριτης εκπολιτιστης (της συμφορας) ο Λαμπρακης με σειρα σκανδαλωδων αποφασεων ολο και επεκτεινε το Μεγκαρον και ειχε αρπαξει και το παρκο Βενιζελου διπλα και συνεχιζε.
    Συνηθιζε λοιπον να λεει ενα ωραιο τοτε ο Χατζοπουλος «σιγσ σιγα με τις επεκτασεις το Μεγαρο θα φτασει στην Ομονοια».
    Γενικα το εκτιμησα πολυ οτι ηταν πολυ επικριτικος και σαρκαστικός απεναντι σε αυτη την αντιληψη περι πολιτισμου που αντιπροσωπευε ο Λαμπρακης και 稻μασωνια» του μεγαρου του ενας ελιτιστικος κυκλος ατομων που και σημερα επιβαλλει τις αντιληψεις του παρα τον θανατο του.
    Χαρακτηριστικο παραδειγμα αυτης της αντιληψης σημερα εκτος απο το Μεγκαρον ειναι ο τροπος που προβαλλεται το Μουσειο της Ακροπολης απο τους ιδιους ανθρωπους σαν να ειναι το αλφα και το ωμεγα του συγχρονου ελληνικου πολιτισμου.
    Και ολο καυχωνται που παιρνει πρωτες θεσεις σε αφιερωματα διαφορων ξενων μεσων.
    Εφτασαν αυτοι οι Παντερμαληδες και σια να διαφημιζουν το Μουσειο Ακροπολης οχι για τα αρχαια (που ετσι οπως τα εχουν δυστυχως εχει δικιο ο Αγγλος δημαρχος οτι δεν ειναι παρα «ντουβαρια»)..Ελατε να φατε γκουρμε φαγητα με θεα την Ακροπολη .
    Και την ιδια ωρα για να προωθησουν το μουσειο τους εχουν σκοπιμα αφησει στην αφανεια το Εθνικο Αρχαιολογικο Μουσειο συγκριτικα με το οποιο οπως εχω ξαναγραψει το μουσειο Ακροπολεως δεν εχει ουτε το ενα χιλιοστο των καλλιτεχνικων θησαυρων.
    Την ιδια ψευτικη ελιτιστικη αντιληψη περι πολιτισμου απο οτι εχω καταλαβει πρεσβευουν και αυτοι του ιδρυματος Νιαρχου με τις οπερες και ολ’αυτα που σχεδιαζουν στο Φαληρο.
    Ο Χατζοπουλος απότι ειχα καταλαβει τους εφτυνε ολους αυτους.

  63. Γς said

    58:
    Θύμισέ μου Αγγελε σε παρακαλώ ποιος ήταν. Για να τον συγκρίνω με τον άγνωστο φίλο μου που νομίζω ότι είναι ένα γνωστό πρόσωπο απ τα παλίά.

  64. Ιάκωβος said

    Η μετάφραση άθικτος για τον παρία δε φαίνεται σωστή. Νομίζω ότι είχε επικρατήσει να λέγονται «ανέγγιχτοι». Φαίνεται καλύτερο. Δεν τους αγγίζεις, απαγορεύεται. Η λέξη άθικτος δεν χρησιμοποιείται κατά κυριολεξία, τώρα πια σημαίνει αυτόν που πχ μετά από μια καταστροφή ή ένα δυστύχημα βγαίνει χωρίς να έχει πάθει τίποτα.

    Τους έλεγαν και Πάντσναμα, Πέμπτο όνομα και ο Γκάντι τους ονόμασε Χαριζάν που σημαίνει παιδιά του θεού, αλλά δεν τους άρεσε,προτιμούν το ντάλιτ που σημαίνει σπασμένοι, καταβεβλημένοι.

    Και δεν είναι μία από τις κάστες, όπως αυτές ορίζονται στους νόμους του Μανού. Είναι εκτός συστήματος και κάτω από όλους. Οι άλλοι δεν τους αγγίζουν γιατί θεωρείται μίασμα και κακό κάρμα , αλλά, όλως τυχαίως, όταν πρόκειται για βιασμό καμιάς δωδεκάχρονης ντάλιτ, τα ξεχνάνε αυτά.

    Στα καθήκοντά τους είναι να παίρνουν τα πτώματα και τα ψοφίμια και να καθαρίζουν τα σκατά από τα σπίτια των Ινδών που έχουν τουαλέτες, (αλλά όχι αποχέτευση). Οι άλλοι τα κάνουν στο δρόμο. Όπου έχει πρόβλημα η αποχέτευση, θα κληθεί ένας ντάλιτ και θα βουτήξει με το κεφάλι μέσα για να καθαρίσει το σωλήνα. Στην ταινία Slumdog Millionaire η σκηνή με το νεαρό μουσουλμάνο που έκανε μακροβούτι μέσα στο βόθρο, παρέπεμπε σ αυτή τη συνήθεια.

  65. Γς said

    62:
    Ετσι είναι σχετικά με δαύτους. Ετσι και χειρότερα.

    Θυμάμαι που ο μακαρίτης μετέφερε στην ψύχρα τους απαξιωτικούς [και ολίγον χυδαίους;] χαρακτηρισμούς του ΔΟΛ [Ψυχάρης] για τα βιβλία του.
    Ελαφρύ το χώμα…

  66. keyser_soze said

    48. Από το λίγο που πέρασα από τον υποτιτλισμό, ο πιο έμπειρος στο χώρο συνιστούσε να αποδίδουμε εδάφια της Βίβλου στα ελληνικά των Ο’.

  67. gryphon said

    65
    Nαι Γς καλα θυμασαι.
    Ηταν η εποχη που ο ΔΟΛ ειχε «αντλησει» οπως το ελεγαν 2 -3 δις δραχμες απο την απατη του Χρηματιστηριου .
    Ειχε φτασει ενα κωλοχαρτο μετοχη του ΔΟΛ να κανει μεχρι και 15 χιλιαδες δραχμες για να πεσει μετα στο ενα δυο κατοσταρικα.
    Αγορασε ομως πολλους τους εκδοτικους οικους τοτε
    Τελος παντων επειδη γραφω βιαστικα και απροσεκτα στο προηγουμενο σχολιο για το μουσειο Ακροπολεως αυτο που ηθελα να γραψω ειναι οτι καταντησαν να προβάλλουν το μουσειο διαφημιζοντας οχι τα αρχαια αλλα το εστιατοριο του.

  68. alexisphoto said

    @62:
    Σωστός…
    Αν θυμάμαι καλά, ήταν μαζι με τον Τριανταφυλλόπουλο νονός του Οδυσσέα Τσενάι.
    Μετά, για κάποιο λόγο σχετικό, μαλώσανε στον αέρα και κόπηκαν τα πολλά-πολλά.
    Αμυδρά θυμάμαι ότι υποστήρηξε τη θέση του «καλού παιδιού – ναι σε υποτροφίες κλπ – αλλά όχι σημαία».
    Δεν μου έκανε και την καλύτερη εντύπωση από πλευράς ορθής πολιτικής σκέψης…
    Στοιχεία παραπολιτικής και κουτσομπολιού μαζί.
    Αν θυμάμαι λάθος, το διορθώνω χωρίς δεύτερη σκέψη….
    Ευχαριστώ

  69. κι ἐμένα κάποτε μὲ ῥώτησαν ἂν ἀκούω Βέρντη. Κι ἀπαντῶ ὅλος ἀφέλεια: «τὸ θριαμβικὸ ἐμβατήριο ἀπὸ τὴν Aida εἶναι τὸ ἀγαπημένο μου».

    ἡ ταινία ὄντως καλή.

  70. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    67 – 40.000 δραχμές είχε φτάσει μετά τον μαύρο Σεπτέμβρη, κόντρα στην ροή του χρηματηστηρίου. Μέσω των ελεγχομένων εντύπων του (όπως και των υπολοίπων για να είμαστε δίκαιοι) οργάνωσαν την μεγαλύτερη και πραγματική απάτη, ΜΗΝ ΠΟΥΛΑΤΕ ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΣΑΣ, ΘΑ ΣΑΣ ΤΑ ΠΑΡΟΥΝ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΨΩΜΙ. Ο αδαής και πάνω απ΄όλα ηλίθιος «κοσμάκης» εμπιστεύθηκε τα έντυπα του-ς, και κράτησε τα κωλόχαρτα μέχρι να πουλήσουν οι μεγάλοι τα «βαριά» χαρτιά των εταιρειών τους, και μετά τα αγόρασαν λιγότερο κι απο ένα κομμάτι ψωμί, για λίγα ψίχουλα. Ήταν και είναι ακόμα τέτοια η αντιπάθειά μου για τον Λαμπράκη, που ακόμα και τα όποια καλά που έκανε δεν μπορώ να τα δώ. Τον θεωρώ ισάξιο του Εφιάλτη, ειδικά με το μέγαρο πέρα απο τις απίστευτες απάτες, έδειξε τον νεοπλουτιμό και την υποτακτικότητά του, φτιάχνοτας αυτό το τετράγωνο τερατούργημα, σαν αντίγραφο της αμερικανικής πρεσβείας, και το παραφόρτοσε με παράνομο πεντελικό μάρμαρο, νομίζοντας πως θα μοιάζει με τον Παρθενώνα. Παρασύρθηκα απο το μένος μου, και μάλλον παραφέρθηκα.

  71. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    66: Κάποιος που ήξερα, αλλά σε μετάφραση -όχι σε υποτίτλους- για την ΠΔ ακολουθούσε τη μετάφραση του Νεόφ. Βάμβα. Ίσως και για την ΚΔ σε ορισμένα σημεία. Δεν είναι κακή ιδέα.

  72. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Άσχετο με το σημερινό άρθο, αλλα μια και έλειπα απο την Αθήνα λίγες μέρες, το είδα τώρα, και μου έκανε μεγάλη εντύπωση η δήλωση του υπουργείου παιδείας (;).
    ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΧΡΗΣΗ ΑΛΓΟΡΙΘΜΟΥ ΑΠΟΔΙΔΕΙ ΤΟ ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΣΤΙΣ ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ Α΄ΛΥΚΕΙΟΥ. Την άποψή μου για την εκπαίδευση την έχω πεί αρκετές φορές, αλλα όπως και να το δεί κανείς, ακόμα και τα αρνιά το Πάσχα, έχουν καλύτερη μεταχείριση απ΄ό,τι οι μαθητές των ελληνικών σχολείων.

  73. NM said

    Παρακολουθείτε το νέο ελληνικό σήριαλ «Αλγορίθμου και Ξεφτύλας γωνία» ? Προβάλονται καθημερινά 2 νέα επεισόδια. Το τελευταίο -σήμερα απόγευμα: http://www.protothema.gr/greece/article/390934/i-trapeza-thematon-dimiourgise-mia-genia-metaxetasteon/
    Απίθανα πράγματα !

  74. NM said

    Γραφαμε μαζί με τον Λάμπρο. Αλλά αυτό που αναφέρει είναι το προηγούμενο -μεσημεριανό- . Το απόγευμα ετοιμάζονται να κατεβάσουν τις βάσεις σε όσους έτυχαν δύσκολα θέματα και άλλα ευτράπελα

  75. sarant said

    72: Έτσι!

  76. leonicos said

    Αχίμσα, δεν είναι κάστα (χρώμα, μεταφορικά κοινωνική διαβάθμιση) αλλά εκτός κάστας.
    Εντούτοις ο όρος είναι αμφίσημος. Οι αχίμσα είναι οι εκτός κάστας. Η αρχή της αχίμσα, είναι η αρχή του να μην αγγίζεις = να μην σκοτώνεις ούτε μύγα, ούτε συμπτωματικά κάποιο ζωντανό, και ακολουθείται από κάτι ακραίους ινδουιστές και ζάινα, που δεν καλλιεργούν τη γη για να μην σκοτώσουν κάτι.

    Στην Εγκυκλοπαίδεια του Ηλίου υπήρχε μια ολοσέλιδη [εικόνα] με φωτογραφίες ηθοποιών, μεταξύ των οποίων και μια της Πίκφορτ στα νιάτα της, και ήταν κούκλα. Μεγάλη, μάλλον γριά, έπαιξε και κάτι στο ομιλούντα, και ήταν μια πολύ πρόστυχη ατάκα. Και απόρησα με τη διαφορά που έβγαινε από τα δύο γεγονότα.

    @ Η δυσκολία δεν είναι στο να μεταφράσεις ‘Ποιο είναι αυτό το ΙΚΑ’ αλλά ‘ο ΙΚΑΣ’ σε μια γλώσσα χωρίς άρθρο στα κύρια ονόματα. Άλλο ένα κάτι που ΔΕΝ μεταφράζεται.

    Είχα πει πως θ’ αργήσω αυτό το τριήμερο λόγω Συνέλευσης στο ΟΑΚΑ

  77. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    72,73 >> “Αλγορίθμου και Ξεφτύλας γωνία”
    η συνέχεια:. Στο ραδιόφωνο τ΄ αυτοκινήτου που ερχόμουνα, προ ολίγου,εκτός από το λάθος του αλγόριθμου, άκουσα από τον πρόεδρο των ιδιωτικών σχολείων, το φοβερό: Με τα (τραπεζικά) θέματα που έστειλαν στα σχολεία, έγινε η εξής κομπίνα : ο καθηγητής σε κάποιο σχολείο (ή και σε κάποια-ποιος ξέρει)κράτησε τα θέματα που έστειλαν και άλλαξε τη μέρα εξέτασής τους π.χ.τη μέρα των μαθηματικών, τα παιδιά «έγραψαν» θρησκευτικά και μετά έγραψαν (τα γνωστά) μαθηματικά κ.ο.κ.

  78. gmich said

    Το Τμήμα φιλοσοφικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων πραγματοποίησε εκπαιδευτική εκδρομή στην Φλωρεντία. Ο συνοδός καθηγητής ενημέρωσε τους φοιτητές ότι η Φλωρεντία είναι η γενέτειρα του Δάντη. «Αλήθεια; Δεν ήξερα ότι ο Δάντης γεννήθηκε στην Ιταλία» απόρησε μια φοιτήτρια . Ήταν η εποχή που ο τραγουδιστής Χρήστος Δάντης ήταν στα πάνω του. Δεν ξέρω αν αληθεύει αλλά το διάβασα πριν πολλά χρόνια σε εφημερίδα.

  79. sarant said

    77: Σε γνωστό ιδιωτικό, λέει.

  80. Γς said

    78:
    Κι ο Γς που είχε χάσει συνέχειες περί τα …

    Είχε γνωρίσει ένα γκομενάκι [20 χρόνια πίσω μιλάμε] που του άφηνε κάτι παθιάρικα μηνύματα στον τηλεφωνητή:

    -Μωρό μου καλησπέρα, σε σκεπτόμουν όλη μέρα.

    Κι ένα πρωί ακούω στο ραδιόφωνο [ο Λυκούργος Κομίνης ήταν θαρρώ] να λέει ανάμεσα στα σχόλιά του κι αυτή τη φράση.
    Και τα παίρνω στο κρανίο. Το έχει πει και σ αυτόν!

    -Με συνδέετε με τον παρουσιαστή;
    -Δεν γίνεται.

    Και περιμένω να τελειώσει η εκπομπή,

    -Ποιος σας είπε αυτή την φράση;
    -Ο Αντύπας
    -Ποιος Αντύπας, ο Ηρώδης;

  81. Μαρία said

    79
    http://www.oiele.gr/telika-ekdidontai-paranomoi-titloi-sta-idiotika-sholeia-i-ohi-terastio-skandalo-me-tin-trapeza

  82. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Απρόπτο το σημερινό θέμα.Ωραίο! και όλοι τελικά είχαμε επαφή με τους …ανέπαφους.Πιάνει καλό σφυγμό ο Νικοκύρης 🙂
    Τους άθικτους τους είδαμε, μεγάλη παρέα, στην Αβάνα,στην Κηφισίας και άρεσε σ όλους μας.Συζητήσαμε μετά επί πολύ για τον τίτλο και θυμάμαι ότι, αγγλόφωνοι,γαλλόφωνοι, είχαμε αποκλίνουσες απόψεις.Από ανέγγιχτους, άσπιλους, άφθορους, αμάλαγους,μέχρι παρίες,παρακατιανούς που κανείς δεν ενδιαφέρεται,δε θέλει να τους «αγγίξει»,ν΄ασχοληθεί μαζί τους.

    81.Τόοσο καλά! Θα μου φύγει το καφάσι (το κάρεκλο,λέει μια φίλη μου).Αφού αφήνει ανεχωράδες το σύστημα, τα σαϊνια δεν θα επωφεληθούν;
    78>> Δεν ήξερα ότι ο Δάντης γεννήθηκε στην Ιταλία»
    και ο Αλκαίος ήταν μαθητής σ ένα γυμνάσιο στο Χαλάνδρι, 🙂

  83. lefteris_sfak said

    Οι «Άθικτοι» μου είχαν αρέσει και μένα. Καλή ισορροπία μεταξύ διασκεδαστικού και ουσιαστικού σινεμά. Όσο για τον τίτλο, έχω την αίσθηση ότι είναι αμφίσημος. Εννοεί και τους παρίες και αυτούς που μένουν ανέγγιχτοι από τους ταξικούς φραγμούς (επειδή τους υπερβαίνουν). Ας πούμε «οι ανεπηρέαστοι», αν και δεν θα το πρότεινα για κανονική μετάφραση τίτλου. Βέβαια τα γαλλικά μου είναι κάτω από το όριο της φτώχιας οπότε μπορεί να λέω και βλακείες.

    72. Είχα φέτος μαθητές Α’ Λυκείου, και συμφωνώ απόλυτα. Τα παιδιά αυτά κόντεψαν να τρελαθούν, χωρίς υπερβολές. Είδα άριστους μαθητές να αναπτύσσουν ακραία άρνηση, με την κλινική έννοια του όρου, απέναντι στο διάβασμα.

    Η περίφημη «μεταρρύθμιση» Αρβανιτόπουλου, και σαν περιεχόμενο και ιδίως σαν εφαρμογή (ξεκίνησε απροειδοποίητα από Μάρτιο και μετά, ενώ αρχικά είχε εξαγγελθεί ότι θα εφαρμοστεί πιλοτικά), σε οποιαδήποτε σκεπτόμενη κοινωνία θα ήταν αιτία επανάστασης.

    Αυτοί όμως που χρειάζονται σίγουρα ψυχίατρο- και γρήγορα- είναι οι συγγραφείς των εγκυκλίων με τις αναλυτικές οδηγίες για τη διδασκαλία των γλωσσικών μαθημάτων στην Α΄ Λυκείου. Αυτοί νομίζουν ότι απευθύνονται σε επίλεκτους καθηγητές με 104 μεταπτυχιακά στη γλωσσολογία και τη διδακτική της γλώσσας, που διδάσκουν αριστούχους του καλύτερου πρότυπου σχολείου στη Σουηδία. Εγώ νομίζω ότι πάσχουν από παρανοϊκή μεγαλομανία.

  84. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    83 – Δεν πάσχουν απο καμία παρανοϊκή μεγαλομανία, στόχος της εκπαίδευσης, είναι η δημιουργία μη σκεπτώμενης κοινωνίας, και τον έχουν πετύχει. Όχι επανάσταση, ούτε απλή διαμαρτυρία δεν γίνεται, πλέον όλοι αποδέχονται παθητικά το μοιραίο, ο μεγάλος αδερφός στην πράξη, με 30 χρόνια καθυστέρηση.

  85. Μαρία said

    Πορείες διαμαρτυρίας έγιναν.
    π.χ
    http://www.efsyn.gr/?p=210255

  86. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    85 – Όμως στην Αθήνα και στην υπόλοιπη Ελλάδα δεν κουνήθηκε φύλλο. Απο τους δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικούς, εκατόνταδες χιλιάδες μαθητές, και εκατομύρια γονείς, αυτοί οι τρακόσιοι του Λεωνίδα ήταν που αντέδρασαν, συνεπώς η εξαίρεση επιβεβαιώνει τον κανόνα. Κάποτε ο Τσίπρας έκανε καταλήψεις για πιο ασήμαντα θέματα, τώρα που είναι μπροστά απο την πόρτα της εξουσίας, πώς αντέδρασε σ΄αυτό το σοβαρό θέμα;

    Υ.Γ – Απ΄όσο ξέρω δεν είσαι σύριζα, απλώς το αναφέρω σαν (ένα απο τα πολλά) παράδειγμα, για να στηρίξω την άποψή μου, οτι όλα τα κόμματα συνεργάζονται (ουσιαστικά υποχείρια) με την εξουσία της οικονομικής ελίτ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: