Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Βιβλία για το καλοκαίρι και φέτος

Posted by sarant στο 10 Ιουλίου, 2014


Μπήκε ο Ιούλης, πέρασε κι η πρώτη βδομάδα του, παναπεί έχει μπει για τα καλά το καλοκαίρι και ένα από τα καθιερωμένα θέματα των περιοδικών και των εφημερίδων τέτοιες μέρες, παλιότερα εννοώ, ήταν να προτείνουν “βιβλία για τις διακοπές”. Είχαν και κάποιες υποτιθέμενες προδιαγραφές τα “καλοκαιρινά” αυτά βιβλία, που υποτίθεται ότι θα τα διάβαζε κανείς στην ακρογιαλιά, ανάμεσα στις βουτιές: όχι πολύ βαριά θέματα, ας πούμε, αλλά να έχουν και πολλές σελίδες για να φτουρήσουν, αφού το καλοκαίρι διαβάζουμε περισσότερο κι άντε να βρεις βιβλιοπωλείο στην άγονη γραμμή.

Το ιστολόγιο αγαπάει τα βιβλία και του αρέσει να συζητάει για βιβλία, κι έχουμε ανεβάσει ήδη τέσσερα άρθρα με προτάσεις βιβλίων για το καλοκαίρι, αρχίζοντας από το 2010, που σας είχα ζητήσει να προτείνετε βιβλία που να έχουν κάποια σχέση μεταξύ τους, χωρίς να ανήκουν απαραίτητα π.χ. σε τριλογία, ενώ το 2011 χαλάρωσα τους περιορισμούς και ζήτησα να προτείνετε οποιοδήποτε βιβλίο. Στο αντίστοιχο προπέρσινο άρθρο είχα ζητήσει προτάσεις για καινούργια βιβλία, νέες εκδόσεις δηλαδή, επειδή είχα κάνει τη διαπίστωση, που μάλλον εξακολουθεί να ισχύει, ότι το βασικό πρόβλημα της βιβλιαγοράς είναι ότι η υπερπροσφορά καλών και φτηνών παλιότερων βιβλίων, από εφημερίδες ή σε προσφορές των εκδοτικών οίκων, αν και καταρχήν είναι κάτι πολύ καλό για το αδυνατισμένο βαλάντιο του βιβλιόφιλου, ωστόσο στραγγαλίζει την αγορά του καινούργιου βιβλίου. Τέλος, πέρυσι, δεν έβαλα κανέναν περιορισμό και σας ζήτησα απλώς να προτείνετε βιβλία για το καλοκαίρι. χωρίς προσανατολισμό σε είδος (π.χ. αστυνομικά) ή σε ύφος (π.χ. ανάλαφρα). Κάτι τέτοιο λέω να κάνω και φέτος.

Πέρσι και πρόπερσι αυτά τα «βιβλιοφιλικά» μας άρθρα δημοσιεύτηκαν την ίδια μέρα, 9 Ιουλίου, και αρχικά λογάριαζα το ίδιο να κάνω και φέτος, όμως τελικά ενέδωσα στον μουντιαλικό πειρασμό κι έτσι χτες αφιέρωσα το άρθρο στα λεξιλογικά της Οράνιε -με αποτέλεσμα το φετινό άρθρο να δημοσιευτεί μια μέρα αργότερα. Ε, δεν έπεσε κι η ζάχαρη στο νερό.

Εγώ συνήθως αγοράζω κάμποσα βιβλία για το καλοκαίρι, αλλά φέτος έκανα παρασπονδία και ήμουν μάλλον φειδωλός στις αγορές μου. Ο λόγος ήταν ότι είχα αγοράσει πολλά τους προηγούμενους μήνες κι έτσι η στοίβα με τα αδιάβαστα έχει πάρει πολύ ύψος και ταλαντεύεται απειλητικά. Οπότε, μόνο αν με δελεάσει πολύ κάποια από τις προτάσεις που θα κάνετε, θα το ρισκάρω να την ψηλώσω κι άλλο.

Όσο για δικές μου προτάσεις, θα αναφέρω μερικά από τα βιβλία που έχω σκοπό να διαβάσω στο υπόλοιπο καλοκαίρι και που τα έχω ήδη στη στοίβα. Αυτό που διαβάζω τώρα είναι το Δίκοχο του Μίμη του Θαν. Σκρουμπέλου, που το είχα πάρει δώρο στη μητέρα μου επειδή Μίμη λέγαμε τον μακαρίτη τον πατέρα μου, αλλά εννοεί έναν άλλο Μίμη, τον Δεσποτίδη. Πρόκειται για ένα πεζογράφημα για την περιπέτεια της Αριστεράς από τον εμφύλιο ως τη δικτατορία.

Από τις φιλικές εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου κυκλοφόρησαν αρκετά ενδιαφέροντα βιβλία. Ένα από αυτά, που του έχω ρίξει μια ματιά επειδή με ενδιαφέρει το θέμα, είναι τα «Μαθήματα από την αθηναϊκή δημοκρατία» του Δημ. Κυρτάτα. Πρώτη φορά ο Κυρτάτας γράφει για την κλασική εποχή, αν δεν κάνω λάθος. Ένα άλλο, που το έχω πάρει αλλά δεν το έχω ανοίξει, είναι το «Τι είναι (και τι δεν είναι) η συγγένεια» του Μάρσαλ Σάλινς, που ίσως κάποιος το χαρακτηρίσει δυσκολοδιάβαστο για καλοκαίρι αλλά εγώ θα το προσπαθήσω. Κι ένα τρίτο είναι το νουάρ μυθιστόρημα «Ορυμαγδός» του Φρανσουά Μεντελίν. Κι ένα τέταρτο, που το έχω φυλλομετρήσει και με εντυπωσίασε το στυλ της γραφής, είναι το Εμφύλιο σώμα του Κώστα Βούλγαρη. Δοκίμιο είναι, μυθιστόρημα είναι, δεν ξέρω αλλά με εντυπωσίασε η γραφή.

Έχω επίσης στη στοίβα τη συλλογή διηγημάτων «Συνεχόμενοι λυγμοί» του Ιερώνυμου Πολλάτου από τις εκδόσεις Ροδακιό. Του ίδιου συγγραφέα έχω διαβάσει (και μου άρεσε) το μυθιστόρημα «Ο σκοτεινός κύριος του Βέρτεκοπ«. Βέρτεκοπ είναι το παλιό όνομα της Σκύδρας.

Ένα βιβλίο που σκοπεύω να το παρουσιάσω είναι το «Αναμνήσεις από την Ελλάδα του 50» του Βάλτερ Χούμπκα, που κυκλοφορεί από τις φιλικές εκδόσεις Αρχείο και που συνοδεύεται από DVD. Ο Χούμπκα είναι Αυστριακός μεταλλειολόγος που έφυγε από την ερειπωμένη Αυστρία το 1951 και δούλεψε αρκετά χρόνια στην Ελλάδα, ιδίως στη Μήλο.

Το βιβλίο που διάβαζα αλλά το διέκοψα για να διαβάσω το (δανεικό από τη μητέρα μου) «Δίκοχο του Μίμη» ήταν το «Ο κηπουρός και ο καιροσκόπος» του Δημήτρη Φύσσα, ένα πολέ παράξενο βιβλίο που μπλέκει τη μυθοπλασία με το ντοκουμέντο στην κατοχική Αθήνα (προβλέπω ότι στη συνέχεια θα με εκνευρίσει). Κι ένα άλλο που το έχω κάτω-κάτω στη στοίβα επειδή είναι κάπως μεγαλύτερο στο σχήμα, είναι το Καλή και ανάποδη. Ο πολιτισμός του πλεκτού της Κατερίνας Σχινά. Το πήρα για τον τίτλο, με το πλέξιμο δεν έχω καμιά σχέση. Μπορεί να το παρουσιάσω κάποια στιγμή.

Όμως σταματάω εδώ τις δικές μου προτάσεις, μια και ήδη συμπλήρωσα δεκάδα. Ή μάλλον, για να ευλογήσω τα γένια μου, να θυμίσω και τα τελευταία δικά μου βιβλία, τα Λόγια του αέρα, φρασεολογικό λεξικό που φιλοδοξεί να αποτελέσει και ανάγνωσμα, τις Οπωροφόρες λέξεις, μια χυμώδης ιστορία των καρπών και των ονομάτων τους, και τα υπόλοιπα που βλέπετε εδώ.

Ηλεβιβλία (αυτά που λέγονται e-books ελληνιστί) δεν προτείνω, όχι από τεχνοφοβία αλλά επειδή δεν ξέρω αν υπάρχουν ελληνικά ηλεβιβλία που να μην έχουν αντίστοιχο σε χάρτινη μορφή, ούτε ξέρω αν είναι πολλοί όσοι έχουν συσκευές ανάγνωσης και συνηθίζουν να διαβάζουν λογοτεχνικά βιβλία -ή, τέλος πάντων, να διαβάζουν για ψυχαγωγία- σε ηλεκτρονική μορφή. Ούτε ξέρω αν οι συσκευές ανάγνωσης προσφέρονται για την παραλία -θα έλεγα ότι η άμμος και το νερό δεν κάνουν καλό χωριό με τους ηλαναγνώστες, αν όμως πέφτω έξω πείτε το μου, και γενικά αν διαβάζετε ηλεβιβλία και έχετε προτάσεις, ευχαρίστως να τις ακούσω.

Όμως είπα πολλά, περιμένω τις δικές σας προτάσεις για βιβλία για το καλοκαίρι!

Advertisements

130 Σχόλια to “Βιβλία για το καλοκαίρι και φέτος”

  1. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Κάτι απ’ τον πολυδιαφημισμένο Ισίδωρο Ζουργό έχετε διαβάσει;
    (στο σπίτι παίζουμε μπουνιές για πάρτη του) 🙄

  2. Συνειδητοποιώ ότι για οικονομικούς (κυρίως) λόγους έχω σταματήσει να παίρνω καινούρια βιβλία, ξαναδιαβάζω τα παλιά (είναι και μπόλικα, εγγυημένα θα βρω κάποιο που έχω ξεχάσει). Να μια ανορθόδοξη (αλλά εντελώς κατάλληλη για καλοκαίρι) πρόταση που διαβάζω τώρα: τα παραμύθια της Χαλιμάς, η ελληνική μετάφραση (από τα ιταλικά) του 18ου αιώνα. Εναλλακτικά, βέβαια, υπάρχει και the real thing, η πλήρης μετάφραση από τα αραβικά του περίφημου Κώστα Τρικογλίδη (για τον οποίο πρέπει να γράψουμε κάτι, ε Νίκο;)

  3. leonicos said

    Ρίξε μια ματιά στο επόμενο σχόλιό μου

  4. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Από τον Ζουργό μού άρεσε η Σκιά της πεταλούδας, αλλά άφησα στη μέση (και ούτε καν, στην αρχή πιο σωστά) την Αηδονόπιτα.

    2: Αν σταματήσω να γράφω για το ιστολόγιο θα βρω καιρό να μελετήσω ώστε να γράψω για το ιστολόγιο 🙂

    Σχόλιο φίλου στο FB, που δεν ξέρω κατά πόσο ισχύει:
    Ένα σχόλιο για τα ηλεβιβλία: το βασικό τους πρόβλημα είναι πως δεν μπορείς να τα μοιραστείς, να τα ανταλλάξεις να τα δανείσεις κλπ. Και για μένα, το να μοιράζεσαι την ανάγνωση που αγαπάς, είναι από τις μεγαλύτερες αξίες.

  5. leonicos said

    Πήρα στο αεροδρόμιο ένα βιβλίο με πολύ τραβηχτικό τίτλο: Πρόκλος! συγγραφέας: Τερέζης

    Εξώφυλλο σκληρό και όλα τα εχέγγυα μιας εξαιρετικής έκδοσης.

    Μια και μιλάμε για βιβλία, και για μαργαριτάρια, σας παραθέτω τις εξής παρατηρήσεις, και πέστε μου αν έχω δίκιο.

    Αριστερά το κείμενο, δεξιά η μετάφραση, και στο ενιαίο κελλί η παρατήρησή μου.

    Φυσικά δεν ήταν δυνατό να διεξέλθω όλο το βιβλίο με αυτόν τον τρόπο.

    Δυδτυχώς δεν περνάει ως πίνακας

    Έχουμε λοιπόν:

    Κείμενο Ἡ μὲν πρόθεσίς ἐστιν ἁπάντων τῶν ῥηθησομένων λόγων κάθαρσις τῆς δια-νοίας ἡμῶν ἀπὸ τῆς διπλῆς ἀγνοίας καὶ ἀφαίρεσις τῶν ἐπιπροσθούντων εἰς τὴν ἀληθοῦς ἐπιστήμης ἀνάληψιν.

    Μετάφραση Η πρόθεση όλων των επιχειρημάτων* που πρόκειται να διατυπωθούν συνίστα-ται στην κάθαρση της διάνοιάς μας από τη διττή* άγνοια και στην αφαίρεση ό-λων εκείνων των παραγόντων που εμπο-δίζουν στην εκ νέου ενεργοποίηση και ανάκτηση της αληθούς επιστήμης.

    Σχόλιο *δεν πρόκειται για ‘επιχειρήματα’ αλλά για θέσεις ή απόψεις. Το βέβαιο επιχείρημα προκύπτει επαγω-γικά το δε ‘κατἀ προσδοκία’ απαγωγικά, κάτι που εδώ δεν συμβαίνει ενώ η λέξη δεν υπάρχει στο πρω-τότυπο.
    *πώς η ‘διπλή άγνοια’ γίνεται διττή; Η σημασία του ‘διττός’ αναφέρεται σε εναλλακτικές θέσεις• π.χ. η λέξη ‘άγιος’ έχει διττή σημασία στην αρχαία ελληνική• η λέξη ‘αποφράσσω’ επίσης, στη νέα ελλη-νική. Ο Πρόκλος αναφέρεται σε άγνοια δύο ειδών που δεν αποκλείουν η μια την άλλη.
    Συνεπώς το χωρίο λέει: Οι θέσεις / απόψεις που θα εκτεθούν αποσκοπούν στην απαλλαγή / καθαρισμό της διάνοιάς μας από τη διπλή άγνοια και την αφαίρεση των αυτών που αποκρύπτουν (στέκονται μπροστά κι εμποδίζουν) την ανάκτηση της αληθούς γνώσης.

    Κείμενο ἀδύνατον γὰρ τὰ ἀτελῆ τῆς ἑαυτῶν τε-λειότητος τυχεῖν μὴ διὰ τῆς ἑαυτῶν κα-θάρσεως τῶν ἐμποδίων πρότερον ὁδεύσαντα

    Μετάφραση Διότι είναι αδύνατον τα ατελή να συνα-ντήσουν την τελειότητα που αντιστοιχεί στην υπόστασή τους, εάν πριν δεν συ-γκροτήσουν την πορεία τους διά της κά-θαρσης των όσων λειτουργούν ως εμπό-δια στον εαυτό τους,

    Σχόλιο Σχόλιο Το χωρίο απλώς λέει: Διότι είναι αδύνατον τα ατελή να επιτύχουν την τελειότητα που δια-θέτουν αφεαυτών (που αντιστοιχεί στην υπόστασή τους, αν και πληθωρική, νόμιμη διευκρίνιση) εάν προηγουμένως δεν καθαρίσουν την πορεία τους από τα εμπόδια

    Κείμενο Τὸ γὰρ καθαίρειν πανταχοῦ ταύτην ἔχει τὴν δύναμιν

    Μετάφραση Εκ του ότι (sic) σε καθολική κλίμακα (sic!!!) το καθαίρειν έχει την εν λόγω δυ-νατότητα.

    Σχόλιο Το χωρίο απλώς λέει: Διότι ο καθαρισμός έχει παντού (και πάντα) αυτή την ιδιότητα.
    Το απίθανο ‘καθαιρείν’ της μετάφρασης δεν καταλογίζεται προφανώς στον συγγραφέα αλλά στον επιμελητή, εάν υπήρξε, όπως άλλωστε και το ‘εσυνυφαίνετο’ της σελ. 57, στ. 12, τουλάχιστον.

    Κείμενο Τριττὴ δέ ἐστιν ἡ ἀληθινὴ κάθαρσις τῆς ψυχῆς•

    Μετάφραση Η αληθινή κάθαρση της ψυχής είναι τριτ-τή•

    Σχόλιο Η πραγματική κάθαρση της ψυχής είναι τριών ειδών

    Κείμενο ἡ μὲν διὰ τελεστικῆς, περὶ ἧς ὁ ἐν Φαίδρῳ λέγει Σωκράτης,

    Μετάφραση η πρώτη διά της τελεστικής μεθόδου, για την οποία διατυπώνει λόγο (sic) ο Σω-κράτης στον Φαίδρον,

    Σχόλιο Το χωρίο απλώς λέει: Πρώτον, με τις θρησκευτικές τελετουργίες, για τις οποίες μιλάει ο Σωκράτης στον Φαίδρο,

    Κείμενο ἡ δὲ διὰ φιλοσοφίας, περὶ ἧς ἐν Φαίδωνι λέλεκται πολλά, καὶ γὰρ ἡ φρόνησις ἐκεῖ καὶ ἑκάστη τῶν ἄλλων ἀρετῶν καθαρμός τις ἐπωνόμασται•

    Μετάφραση η δεύτερη διά μέσου της φιλοσοφίας, για την οποία έχουν εκτεθεί εκτενείς αναφο-ρές στον Φαίδωνα (και διότι η φρόνησις εκεί και κάθε άλλη από τις αρετές χαρα-κτηρίζεται ως κάποιος καθαρμός)•

    Σχόλιο Το χωρίο απλώς λέει: Δεύτερον, μέσω της φιλοσοφίας, για την οποία λέγονται πολλά στον Φαίδωνα, διότι εκεί η φρόνηση καθώς και κάθε άλλη από τις αρετές, χαρακτηρίζεται ως κάποιας μορφής καθαρμός

    Κείμενο ἡ δὲ διὰ τῆς ἐπιστήμης ταύτης τῆς διαλε-κτικῆς εἰς αντίφασιν περιάγουσα καὶ τὴν ἀνομολογίαν ἀπελέγχουσα τῶν δογμάτων καὶ τῆς διπλῆς ἡμᾶς ἀγνοίας ἀπαλλάττουσα.

    Μετάφραση Η τρίτη τελείται διά μέσου της επιστήμης της διαλεκτικής, η οποία περιφέρει τον άνθρωπο σε αντίφαση, ελέγχει την εσω-τερική έλλειψη συμφωνίας ανάμεσα στις απόψεις του και τον απαλλάσσει από την διττή άγνοια.

    Σχόλιο Το χωρίο απλώς λέει: Τρίτον μέσω της επιστήμης της διαλεκτικής, η οποία φέρνει σε αντι-παράθεση και αναδεικνύει την ασυνέπεια των απόψεων, απαλλάσσοντάς μας από τη διπλή άγνοια

    Κείμενο Τριπλῆς τοίνυν τῆς καθάρσεως οὔσης, κατὰ τὴν τρίτην ὁ Σωκράτης ἐνταῦθα τὸν Ἀλκιβιάδην μεταχειρίζεται

    Μετάφραση Υπό τον όρο λοιπόν ότι η κάθαρση είναι τριττή, ο Σωκράτης στην εδώ θεματική συνάφεια προσεγγίζει τον Αλκιβιάδη σύμφωνα με την τρίτη.

    Σχόλιο Τ ο χωρίο απλώς λέει: Εφόσον η κάθαρση είναι τριών ειδών, ο Σωκράτης εδώ [έστω… επί του προκειμένου] ο Σωκράτης εφαρμόζει στον Αλκιβιάδη την τρίτη.

    Κείμενο Τοῖς γὰρ κατὰ τὴν διπλῆν ἀμαθίαν νοσοῦσι διὰ ταύτης τῆς καθάρσεως ὠφέλεια παραγίγνεται

    Μετάφραση Διότι σε όσους νοσούν από την ασθένεια της διττής άγνοιας με την εν λόγω κα-θαρτική απόπειρα προσφέρεται ωφέλεια

    Σχόλιο Το χωρίο απλώς λέει: Διότι μέσω της κάθαρσης αυτής [έστω… αυτού του είδους] ωφελούνται όσοι πάσχουν από την διπλή άγνοια.

    Κείμενο Συγκρούουσι γὰρ τοὺς λόγους τοῖς λόγοις καὶ τὴν σαθρότητα τῶν οικείων δ’ αὐτῶν ὧν ἐτίθεντο δογμάτων καταβάλλουσι.

    Μετάφραση Και τούτο, εκ του ότι οδηγούν σε σύ-γκρουση τα (διατυπωθέντα) επιχειρήματα με την βοήθεια ορισμένων άλλων επιχει-ρημάτων και αναλαμβάνουν να εξουδε-τερώσουν το ευτελές των οικείων γνω-μών τους με τις οποίες τα υπό ανατροπή συγκροτήθηκαν

    Σχόλιο Το χωρίο απλώς λέει: Διότι φέρνουν σε αντιπαράθεση τις διάφορες απόψεις, και μέσω των θέσεων που υποστηρίχτηκαν, καταρρίπτουν τις δικές τους σαθρές γνώμες.

    Προφανώς ο μεταφραστής ή δεν κατανοεί επακριβώς το κείμενο ή προσπαθεί συνει-δητά, μέσω πολύπλοκων διατυπώσεων, ‘περικοκλάδων’ κατά την ψαλτική, να το κα-ταστήσει μη αναγνώσιμο.

    Μολονότι η δεύτερη άποψη θα έπρεπε να θεωρηθεί απίθανη, ως αντιεκπαιδευτική και σαδιστική, υποστηρίζεται εντούτοις από την ‘πραγματεία’ που συνοδεύει την ατυχέ-στατη αυτή μετάφραση.

    Φράσεις βαριές και ασήκωτες όπως ‘με τη διαμεσολάβηση βεβαίως του γνωστικού αγαθού’ σελ. 57, στ. 4, ή άλλες που χρειάζονται μετάφραση σε ρομέικη γλόσα όπως ‘ζητήματα πραξιακά = της κοινής πρακτικής’ ‘γνωστικός οπλισμός =εφόδια’ δείχνουν ανασφάλεια και αγωνιώδη προσπάθεια να επιδείξει επάρκεια. Επίσης, στην περίοδο “Δεν εξαντλείτο… ανάπτυξης του μαθητή” σελ 57, στ. 7-11 επιχειρεί να μας πείσει ότι ‘γνωρίζει ποια είναι η αποστολή και η ακολουθητέα μεθοδολογία ενός σωστού εκπαιδευτικού συστήματος’ με τη βοήθεια χονδροειδούς γραμματικού λάθους.

    Δεν αμφισβητούμε ότι ‘γνωρίζει’, μολονότι δεν πείθει, διότι δεν έχουμε ενδείξεις περί του αντιθέτου. Αλλά ένα εκπαιδευτικό σύστημα εκτός της μεθόδου χρειάζεται και περιεχόμενο, του οποίου όμως στερείται.

    ΕΥΤΥΧΩΣ ΕΚΑΝΕ ΜΟΝΟ 20 ΕΥΡΩ

  6. leonicos said

    Κάποτε είχα υποσχεθεί να γράψω και για το Πότε και Πόθεν οι έλληνες του Γιαννόπουλου.

    Δεν θα επεπκταθώ, διότι θα πρέπει να φέρω αποδείξεις. αλλά αν το κάνω θα τις φέρω, εννοώ από το ίδιο το βιβλίο. όχι δικές μου γνώσεις!

    Αυτά.

    Γι’ αυτό μη συστήνετε βιβλία. αφήστε τον κόσμο να εποφασίζει με δική του ευθύνη

  7. Πάνος με πεζά said

    Έχω κάνει δώρο το «Έχουν όλοι κακούθς σκοπούς»,της Χίλντας Παπαδημητρίου. Αστυνομικό μυθιστόρημα, που μπλέκει παλιό ελληνικό ροκ με…Χανιά τσι Κρήτης ! Μου φάνηκε ταιριαστό για τον άνθρωπο που το προόρισα, αλλά εγώδεν το έχω διαβάσει.

    Οπότε αναμένω την άποψή σας (μου κάθεται καλύτερα από «τις απόψεις σας»).

  8. Πάνος με πεζά said

    Παροράματα : κακούς, εγώ δεν

  9. Πάνος με πεζά said

    Από funny άποψη τώρα, συνιστώ για βιβλίο-γκομενοπαγίδα (για τους ελεύθερους) -αν ποτέ μπορόυμε να χρησιμοποιήσουμε ένα βιβλίο έτσι- το τελευταίο της Λένας Μαντά, «Τα πέντε κλειδιά».
    Για να κάτσει και η φάση, με το που θα πλησιάσει το γκομενάκι, μπορείτε να ισχυριστείτε ότι γνωρίζετε και τη συγγραφέα.

    Εμ, με το Σαραντάκο δεν έχεις και πολλή προκοπή ! 🙂

  10. Gpoint said

    Κι εγώ μια που πλησιάζειι η επέτειος της μεταπολίτευσης ανέβασα την αλλαγή φρουράς που είναι μια παράλληλη ιστορία παράνομου έρωτα, διδακτική για τους δύο πόλους του τρίπτυχου «θρησκεία, οικογένεια και πάνω απ’ όλα Ελλάδα» που τυρρανάνε ακόμα παντρεμένους και…ψηφίζοντες,

  11. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα και αναρωτιέμαι τι ψάρια θα πιάσει κανείς με δόλωμα τη Μαντά.

  12. Σχολιαστής said

    Καλημέρα κι από μένα και καλό καλοκαίρι.

    Προτείνω ανεπιφύλακτα τα βιβλία της περσινής νομπελίστριας MUNRO ALICE:
    1. Μ’ ΑΓΑΠΑΕΙ ΔΕΝ Μ’ ΑΓΑΠΑΕΙ
    2. ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΗ ΕΥΤΥΧΙΑ
    3. ΑΚΡΙΒΗ ΜΟΥ ΖΩΗ

    Θα πρότεινα να ξεκινήσετε από το πρώτο, γιατί αν διαβάσετε το δεύτερο ή το τρίτο, υπάρχει ο κίνδυνος να την αξιολογήσετε λάθος….

    Κάθε βιβλίο περιλαμβάνει εκτενή διηγήματα (νουβέλες;), πανέξυπνα, ανατρεπτικά, σοφά, κ.λ.π.

    Τη συγκρίνουν με τον Τσέχωφ!

    Καλό διάβασμα.

    http://www.politeianet.gr/sygrafeas/munro-alice-nobel-2013-22413

  13. Anna said

    Συστήνω θερμά το μυθιστόρημα Μάρτυς μου ο Θεός του Μάκη Τσίτα (Κίχλη 2013). Μονόλογος ενός αντιήρωα – κλαις και γελάς με τα πάθη του.

  14. 2010 160 σχόλια, 2011 120 σχόλια, 2012 98 σχόλια, 2013 94 σχόλια. Όντως διαβάζουμε λιγότερο 😉

  15. Πάνος με πεζά said

    @ 11 : Ε, παλιότερα, από Dan Brown και πάνω, αλλά το επίπεδο πίπτει βαθμηδόν..

  16. Tarzan said

    Για το καλοκαίρι λατρεύω τα βιβλία που έχουν και πλάκα. Προτείνω για κάθε καλοκαίρι, αν και παλιό βιβλίο, το ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ του Παύλου Μάτεση
    Καλό καλοκαίρι και καλές βουτιές σε όλους

  17. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    11 – Χάνους τι άλλο να πιάσει, τα καλά ψάρια δεν τσιμπάνε στα σκουπίδια.

  18. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια και τις προτάσεις, που αρχίζουν να με δελεάζουν.

    14: Ωχ, δεν το είχα προσέξει!

  19. Πάνος με πεζά said

    Εντάξει ρε παιδιά ! Δηλαδή αν το γκομενάκι διαβάζει τις «50 αποχρώσεις του γκρι», με τα πόδια ελαφρώς ανοιχτά στην ξαπλώστρα, εσείς δε θα τσιμπήσετε;
    Καλοκαίρι έχουμε, δε μπορούμε να κουβαλάμε και το Γεωργιάδη στην παραλία (ωχ, ωχ, τι έχω ν’ ακούσω…) 🙂

  20. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Τα βιβλία στην Ελλάδα είναι ακριβά, και τώρα με την κρίση λόγο μείωσης των εισοδημάτων, πανάκριβα. Ο βασικός λόγος γι΄αυτό, είναι η έλειψη επιχειρηματικής παιδείας των εκδοτών (όπως και σε όλους τους κλάδους άλλωστε) που οι περισσότεροι έγιναν εκδότες απο μεράκι, για χόμπι κατα κάποιο τρόπο, και δεν ξέρουν πώς να επενδύσουν μακροπρόθεσμα, θέλουν απόσβεση εδώ και τώρα, με αποτέλεσμα να σβήνουν απο τον εκδοτικό χάρτη οι ίδιοι.

  21. sarant said

    20: Λάμπρο, οι τιμές των βιβλίων έχουν πέσει, αν και όχι τόσο όσο τα εισοδήματα. Αν υπολογίσεις και τη βιβλιοπωλική έκπτωση, που φτάνει και ξεπερνάει το 50% για τις μεγάλες αλυσίδες, και τις τεράστιες καθυστερήσεις στις πληρωμές…

  22. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    19 – Αν το γκομενάκι που διαβάζει τις 50 αποχρώσεις του γκρί, έχει ελαφρώς ανοιχτά τα πόδια, και ερμητικά κλειστά τα χείλη, κανένα πρόβλημα. Αν τα ανοίξει όμως, το μαγικό όνειρο θα σκάσει σαν σαπουνόφουσκα, άσε που χωρίς μυτζηθροασπίδα, κινδυνεύει η σωματική σου ακεραιότητα.

  23. BLOG_OTI_NANAI said

    Τα βιβλία που μου αρέσει να μελετάω έχουν σχέση με την ιστορία: αρχαία, νεώτερη, τουρκοκρατία, εκκλησιαστική ιστορία, ιστορία της φιλοσοφίας, των δογμάτων, ιστορία της ιστοριογραφίας. Ό,τι έχει σχέση με την ιστορία μου αρέσει πολύ. Αυτά όμως που διαβάζω σε στιγμές διακοπών και πραγματικά με χαλαρώνουν και με κάνουν να αισθάνομαι το καλοκαίρι, είναι τα δοκίμια και η αλληλογραφία λογοτεχνών που θαυμάζω. Αν π.χ. σου αρέσει ένας ποιητής, τότε με τα δοκίμια ή την αλληλογραφία του τον μαθαίνεις καλύτερα, νιώθεις τη σκέψη του, μελετάς τις ιδέες του. Για μένα, δεν υπάρχει τίποτα πιο καλοκαιρινό από αυτό. Διηγήματα και τέτοια μόνο μικρός διάβαζα. Τώρα δεν με πολυκερδίζουν.

    6: Επειδή το έχω το βιβλίο του Θεόδωρου Γιαννόπουλου, «Πόθεν και πότε οι Έλληνες;», θα με ενδιέφερε να δω τις σκέψεις σου επ’ αυτού.

    Γενικά, ακόμα και αν κάποιος δεν γνωρίζει έναν συγγραφέα, εάν το θέμα τον ενδιαφέρει και επιλέξει μια έκδοση από οίκο που διαχρονικά παρουσιάζει σοβαρότητα, τότε έχει λίγες πιθανότητες να κάνει μια αποτυχημένη αγορά. Για παράδειγμα, το ΜΙΕΤ, οι Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, ο Παπαδημας, ο Καρδαμίτσας, οι αφοι Κυριακίδη, ο Πουρναράς, Άρτος Ζωής, Αλεξάνδρεια, Αρμός, Σάκκουλας, Ζήτρος, Ηρόδοτος, κ.ά. παρουσιάζουν αξιοπρεπή πορεία στο χρόνο.

  24. Πάνος με πεζά said

    @ 22 : Καλοκαιράκι, και μάλιστα ελληνικό. Λίγο δύσκολο να βρεις στη διπλανή ξαπλώστρα τη μετενσάρκωση του Καστοριάδη 🙂

  25. «Ο λόγος ήταν ότι είχα αγοράσει πολλά τους προηγούμενους μήνες κι έτσι η στοίβα με τα αδιάβαστα έχει πάρει πολύ ύψος και ταλαντεύεται απειλητικά.»

    Ωχ, προσέχετε κε Σαραντάκο γιατί μπορεί να συμβούν πράγματα τρελά! (Ελπίζω στο μεταξύ να ήπιατε τους καφέδες σας…) 🙂

  26. spiral architect said

    Τα ηλεβιβλία δεν δανείζονται; 🙄
    (να σού δώσω την κάρτα μου, να μού δώσεις τη δικιά σου κλπ)

  27. spiral architect said

    … την SD!

  28. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    21 – Το λές και μόνος σου Νίκο, όχι τόσο όσο τα εισοδήματα, άρα τα ακριβά έγιναν πανάκριβα παρ΄όλη την έκπτωση. Όλα αυτά τα υπαρκτά προβλήματα στον χώρο των εκδόσεων που αναφέρεις, έχουν κοινό παρονομαστή αυτό που λέω πιο πάνω, ΕΛΕΙΨΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ απο τους εκδότες. Να το πώ πιο απλά, μια πίτα μπορεί να χορτάσει μια τετραμελή οικογένεια, μια οκταμελή όχι, χρειάζεται και δεύτερη ή μεγαλύτερη πίτα. Το αναγνωστικό κοινό (πίτα) στην Ελλάδα είναι πολύ μικρό, για να συντηρήσει τόσους εκδότες, πρέπει να μεγαλώσει (η πίτα) αλλα γι΄αυτό χρειάζονται όραμα, μακροπρόθεσμη επένδυση, και συνεργασία σε κοινό πλαίσιο, για την διάδοση του βιβλίου, έννοιες παντελώς άγνωστες στην ελληνική κοινωνία, που λειτουργεί όπως η κυβέρνηση, με την μόνη έννοια που γνωρίζει, την αρπαχτή.

  29. Καλημέρα σε όλους.

    Καλημέρα όλη μέρα αγαπητέ Νίκο.
    Δεν ήμουν ευγενικός και δεν είπα ευχαριστώ για όλα όσα μαθαίνω από τα γραπτά που διαβάζω κάθε μέρα εδώ.
    Ευχαριστώ.

    Οι δικές μου προτάσεις είναι από βιβλία που αγαπώ, συγγραφείς που έχουν σημαντική θέση στο δικό μου μυαλό.

    1. Διονύσης Χαριτόπουλος, (μπορώ άφοβα να πω για όλα τα βιβλία του) / «Εκ Πειραιώς»
    2. Λευτέρης Παπαδόπουλος, «Οι παλιοί συμμαθητές» και «Είναι γλεντζές, πίνει γάλα»
    3. Νίκος Νικολαΐδης (όλα)
    4. Γιώργος Β. Μακρής (1923-1968), «Γραπτά – Γιώργου Β. Μακρή»

    Επίσης θα έλεγα:

    1. Στέλιος Κούλογλου, «Μην πας ποτέ μόνος στο Ταχυδρομείο»
    2. «Οι άλλοι Καπετάνιοι – Αντικομουνιστές ένοπλοι στα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου», επιμέλεια: Νίκος Μαραντζίδης.

    Σημ. Δεν σας κρύβω πως, προσωπικά, πολλές φορές ψάχνω για νέους συγγραφείς, μέσα από σχολικούς διαγωνισμούς ή και από εκδόσεις· τις περισσότερες φορές η αναζήτηση είναι τυχαία και μπορώ να πω πως έχω βρει διαμάντια.

  30. Γιώργος Σκαμπαρδώνης: «Νοέμβριος» (Πατάκη)
    Αλις Μονρο: «Ακριβή μου ζωή» (Μεταίχμιο)

    Επανέκδοση
    Ασημάκης Πανσέληνος: «Τότε που ζούσαμε» (Μεταίχμιο)

    Για ειδικό κοινό
    Περικλής Σφυρίδης: «Ζωοφιλικά» (Εστία)

    & για όσους για οποιοδήποτε λόγο δεν το έχουν ακόμα διαβάσει:
    Χρήστος Οικονόμου: «Κάτι θα γίνεις, θα δεις» (Πόλις)

  31. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    24 – Κοίτα, δεν ψάχνεις τον Καστοριάδη στην διπλανή ξαπλώστρα, μιά χαρά είναι ο Ράν Τάν Πλάν, απλώς δεν πρέπει με κανένα τρόπο να ανοίξει το στόμα του. Οπότε βρές τρόπο να το έχει κλειστό ή γεμάτο. Κάτι θα βρείς σου έχω εμπιστοσύνη.

  32. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    (Ετσι, για την τιμή των όπλων, προτείνω) το «Περιμένοντας τους Βαρβάρους» του νομπελίστα Τζων Κουτσί, απ’ το Μεταίχμιο, το «Αμόκ (και άλλες νουβέλες)» του Στέφαν Τσβάιχ, απ’ την Άγρα, το τελευταίο του Σιμενόν (κι όλα τα υπόλοιπά του, για όποιον δεν τα έχει διαβάσει), απ’ την ίδια, το «Μάρτυς μου ο Θεός» (ήδη αναφέρθηκε) απ’ την Κίχλη, τα συγκεντρωμένα ποιήματα του Ίσαρη, απ’ την ίδια (bonus: το τελευταίο, και καλύτερο, έως τώρα ανέκδοτο, προσωπικό, συγκλονιστικό, για έναν χαμένο Πάτροκλο), τον δεύτερο τόμο του Ρίτσου από τους ποιητές της Καθημερινής, όπου και το ανέκδοτο, έως αυτή την έκδοση «Τελευταίο Καλοκαίρι» (προφητικά νοσταλγικό) -όλη η σειρά της Καθημερινής, ανεπιφύλακτα: ανθολογίες, ναι, όμως δεν χρειάζεται και περισσότερα ο σημερινός ποδοσφαιρόφιλος…

    Κι έτσι, σιγά-σιγά, περνάει και το καλοκαίρι.

  33. Ηλεφούφουτος said

    Μου αρέσει πάρα πολύ ο συνδυασμός ιστορίας από άνθρωπο που κατέχει το αντικείμενο, μυθιστορηματικής αφήγησης και αστυνομικής πλοκής.
    Το πρόβλημα είναι ότι σαν και μένα υπάρχουν προφανώς πάρα πολλοί, με αποτέλεσμα να προσφέρεται μία πληθώρα επίδοξων μιμητών του «Ονόματος του Ρόδου», ανάξιων, όπως αποδεικνύεται τελικά, στην πλειονότητά τους, οι οποίοι απλώς είδαν φως και μπήκαν. Το πρόβλημα είναι πώς να τους ξεχωρίσεις χωρίς να στερηθείς πολύτιμες αναγνωστικές ώρες.

    Ένας που ανακάλυψα πρόσφατα και φαίνεται να αξίζει (περισσότερο πάντως από το συμπατριώτη του Κριστιάν Ζακ) είναι ο δημιουργός του ήρωα Νικολά λε Φλος, Ζαν-Φρανσουά Παρό
    http://fr.wikipedia.org/wiki/Jean-Fran%C3%A7ois_Parot

    Κατά τ άλλα, διαβάζω κυρίως παλιά, τόσο παλιά και γνωστά που ντρέπομαι να τα αναφέρω/προτείνω, γιατί φατνάζομαι κράξιμο ανάλογο μ αυτό που έτρωγε ο ντισκοτζόκεϊ επαρχιακής ντισκοτέκ κάθε φορά που έβαζε χιτάκι του προηγούμενου καλοκαιριού, έστω κι αν οι ίδιοι που το κράζανε το υποδέχονταν με ιαχές, όταν το έβαζε ο ντισκοτζόκεϊ το προηγούμενο καλοκαίρι.

    Δύτη 2, ο πρώτος λίκνος με μπέρδεψε. Αφού πρόκειται για μετάφραση από τα Ιταλικά προς τι η εκτενής αναφορά στη Χαλιμά ως ελληνικό λαϊκό ανάγνωσμα της προβιομηχανικής εποχής;

  34. spiral architect said

    Άραγε αυτά τα παιδιά εδώ κι εδώ τι σόι βιβλία να διαβάζουν;

  35. Ηλεφού, επειδή εγώ δεν το είπα καλά (και εσύ δεν διάβασες τον λίκνο). Η ελληνική μετάφραση (από τις αντίστοιχες ιταλικές εκδόσεις) είναι του 18ου αιώνα (δύο δόσεις, Αραβικόν Μυθολογικόν, τ. 1-3, Βενετία 1757-1762, και Νέα Χαλιμά, τ. 1-4, Βιέννη 1791-1794). Ή διαφωνείς στον χαρακτηρισμό του 18ου ως προβιομηχανική εποχή;

  36. Tarzan said

    24 -, 31- Τουλάχιστον αυτές κρατάν και ένα έντυπο στα χέρια (απόδειξη ότι μπορεί να μην ξέρουν να μιλάνε αλλά ξέρουν να διαβάζουν) κάτι που τίποτα δεν το αποδεικνύει για την πλειοψηφία των ανδρών που βρίσκονται στις διπλανές ξαπλώστρες!

  37. ΠΑΝΟΣ said

    Γεράσιμος Κακλαμάνης: Η Ελλάς ως κράτος δικαίου.

    Μισέλ Ονφρε: Πραγματεία περί αθεολογίας.

    Αλεσσάντρο Μπαρίκκο: Μετάξι.

    Κέλσος: Αληθής λόγος.

  38. Ανανίας ο Κρύος said

    Καλησπέρα, τα kindle ebooks δανείζονται κανονικότατα, όχι όμως μέσω SD (τα kindle δεν χρησιμοποιούν κινητά μέσα αποθήκευσης, όλα γίνονται στο cloud). Φυσικά όσο ένα Kindle είναι «δανεισμένο» ο κτήτωρ δεν μπορεί να το διαβάσει…

    [Επι τη ευκαιρία, δεν συμφωνείτε ότι παρόμοια μέσα (SD, USB sticks, φορητοί δίσκοι κλπ) γίνονται όλο και λιγότερο χρήσιμα στην εποχή του dropbox και του skydrive; Προσωπικά έχω να χρησιμοποιήσω «στικάκι» πάνω από 2 χρόνια. Όλα τα «επαγγελματικά» μου αρχεία τα έχω στο dropbox, ενώ όλα τα προσωπικά καθώς και το (τεράστιο) οικογενειακό φωτο-αρχείο στο Skydrive.]

    Επανέρχομαι όμως στο θέμα των e-books. Προσωπικά, προσπαθώ -όποτε μπορώ- να αγοράζω το ηλεβιβλίο αντι του έντυπου βιβλίου. Αυτό βέβαια δεν είναι πάντα εύκολο, ιδιαίτερα στην ελληνική βιβλιογραφία, αλλά όταν αγοράζω π.χ. αγγλικά βιβλία είναι πάντα η μοναδική μου επιλογή. Συγκεκριμένα , εχω να αγοράσω έντυπο αγγλικό βιβλίο από το 2010 . Απαντώντας τωρα στην ερώτηση του νοικοκύρη , να πώ ότι το πιστό μου kindle είναι ιδανικό για παραλία, δεν καταλαβαίνει τίποτε απο ήλιο ζέστη άμμο και κακομεταχείριση. Να πω επίσης ότι οι ελληνικοί εκδοτικοί οίκοι δεν εκπροσωπούνται απευθείας στο (σούπερ βολικό) amazon book store, αλλά παρόλα αυτά η μετατροπή του «ελληνικού» e-book (συνήθως epub), σε φορμάτ φιλικό προς kindle είναι υπόθεση 1-2 κλικ. Όλα τα υπόλοιπα βιβλία μου τα αγοράζω κατευθείαν από την συσκευή μέσω amazon.

    Τέλος να πω ότι μια απο τις μεγαλύτερες παρανοήσεις των Ελληνων βιβλιόφιλων είναι ότι τα ebook readers είναι «συσκευές που διαβάζουν pdf». Όχι. To pdf είναι απολύτως ακατάλληλη μορφή για ηλεανάγνωση. Προσωπικά δεν αντέχω να διαβάσω pdf στο kindle για πάνω από 1-2 λεπτά. Το σωστό ηλεβιβλίο πρέπει να πωλείται σε μορφή κατάλληλη για ηλεσυσκευές(;) , δηλαδή σε epub και σε mobi για τις generic ηλεσυσκευές και σε kf8 για τα Kindle.

  39. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    38: Για να καταλάβω, αν έχεις Κιντλ τα ηλεβιβλία σου δεν τα αποθηκεύεις κάπου; Και τι γίνεται αν βρεθείς σε ερημονήσι; Πάει κι εκεί το κλάουντ;
    Περιττό να σου πω βέβαια ότι εγώ δεν χρησιμοποιώ καθόλου τέτοια «άυλα» μέσα αποθήκευσης -και αμφιβάλλω αν μπορώ να αποθηκεύσω 3-4 ΤΒ, που έχει ένας σκληρός.

    Κατά τα άλλα, πολύ ωραίες προτάσεις! (απ’ όσο μπορώ να κρίνω απ’ όσα προτεινόμενα έχω διαβάσει)., Και βέβαια, απελπισία: πού να προλάβω;

  40. Ιάκωβος said

    Μια που δεν έχω ξαναπροτείνει βιβλία στο μπλογκ, δε θα προτείνω λογοτεχνικά, ούτε πολύ καινούρια,(δεν έχω κατέβη στα βιβλιοπωλεία ακόμα για καινούρια) αλλά μερικά παλιά, από αυτά που πιστεύω οτι πρέπει κανείς να έχει διαβάσει και ίσως να ξαναδιαβάσει.

    -Για τις Μαριονέττες. Το ολιγοσέλιδο δοκίμιο του Φον-Κλάιστ, που υποτίθεται ότι μιλάει για τον ηθοποιό, αλλά είναι η πεμπτουσία της αισθητικής γενικά.

    -Τα βιβλία του Γιαν Κοττ. Σαίξπηρ, ο σύγχρονός μας, Θεοφαγία, (για το αρχαίο θέατρο) και Για ένα θέατρο ουσίας. Ο κριτικός παύει να είναι ετερόφωτος και ρίχνει το δικό του φως στα πράγματα.

    -Σοσιαλισμός και κουλτούρα, του Αντώνη Βογιάζου (αν θυμάστε, του πρώτου αεροπειρατή στην Ιστορία, πολιτικού πρόσφυγα και σκηνοθέτη στη Ρωσία). Μια επιλογή κειμένων από την επαναστατική περίοδο μέχρι τα Σταλινικά χρόνια, καλό για τους νοσταλγούς του Στάλιν.

    -Επίσης καλό για τους σταλινικούς αλλά και για όλους, κυρίως τις γυναίκες, είναι το βιβλίο της Γιουνγκ Τσανγκ, Τρεις γυναίκες της Κίνας και το άλλο που έγραψε με τον άντρα της που έχει τον τίτλο ΜΑΟ. Αυτό το τελευταίο είναι ελαφρώς εμπαθές αλλά απόλυτα τεκμηριωμένο. Φρίκη αλλά και υψηλή πολιτική. Κι από τα δύο φαίνεται η πως συνέβη η ένδοξη επικράτηση του καπιταλισμού με κινέζικο πρόσωπο.

    -Συνειρμικά, για να κατανοήσει κανείς τα δυο τελευταία βιβλία καλό θα είναι να διαβάσει τα Ανάλεκτα του Κομφούκιου, κυκλοφόρησε σχολιασμένη καλά έκδοση από την Ελευθεροτυπία.

    Ξέρω γω, γιατί να διαβάσει κανείς πρώτα Τατσόπουλο, και μετά τον Κομφούκιο; 🙂

    Και συνεχίζοντας στο ίδιο βιολί, για να του βγάλω εντελώς τα μάτια, κυκλοφόρησε από τον Πατάκη πέρσι ένας Δον Κιχώτης σε μετάφραση Καρθαίου τελειωμένη από τη Δημητρούκα. (Δεν είχα διαβάσει Δον Κιχώτημέχρι πέρσι, πέρα από τις συμπτυγμένες παιδικές εκδόσεις. Το ίδιο, Τατσόπουλο ή Θερβάντες;)

    Και του Μαζάουερ, α.Η Θεσσαλονίκη β.Η Ελλάδα του χίτλερ, πολύ καλά είναι για καλοκαίρι.

  41. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #6
    Σπάω τη σιωπή μου από τη μακρινή (;) Σερβία επειδή είχα προτείνει πρώτος το βιβλίο του Γιαννόπουλου εδώ.

    Τόσον καιρό τώρα ακούμε την «απειλή» ότι θα γράψετε κάτι για το βιβλίο του Γιαννόπουλου. Επειδή όμως δεν γράφετε τίποτε το μόνο που μένει είναι μια αδιόρατη απαξίωση του βιβλίου, δηλαδή κάτι δεν πάει καλά, αλλά δεν σας το λέω τώρα, αλλά μετά από κάτι μήνες ξαναλέω ότι κάτι δεν πάει καλά και πάει λέγοντας. Λοιπόν, ή γράψτε κάτι ή αφήστε το ήσυχο.
    Και μια συμβουλή, αν μου επιτρέπεται, επειδή τα δεδομένα και η βιβλιογραφία του βιβλίου είναι δυσθεώρητα, αν δεν έχετε σπουδάσει την προϊστορική αρχαιολογία καλό θα ήταν να μην γράψετε κάποια κριτική… Αυτά και συγγνώμη για την προσωπική παρέμβαση.

    Αφού περί βιβλίων ο λόγος, μόλις τελείωσα αυτό http://tinyurl.com/pw4cv46 και άρχισα αυτό http://tinyurl.com/m8jzzq3
    Το πρώτο βιβλίο είναι πάρα πολύ καλό, το συστήνω ανεπιφύλακτα. Για το δεύτερο δεν ξέρω ακόμα, έχω επιφυλάξεις. 🙂

  42. spiral architect said

    @38: Πρέπει να έχω ξαναγράψει εδώ για τα cross platform Scribus αλλά και το Calibre το οποίο τελευταίο και χρησιμοποιώ για να μετατρέψω τα pdf (τα μη σκαναρισμένα) αλλά και οποιαδήποτε text + image αρχείο κειμένου σε epub, ούτως ώστε να φυλλομετριέται και να μπαίνουν σελιδοδείκτες στην ταμπλέτα, ανοίγοντας την εφαρμογή του e-book reader.
    Γεγονός είναι ότι τα ατόφια pdf δεν διαβάζονται στις ταμπλέτες, γιατί δεν ξεφυλλίζονται αλλά σκρολάρουν και καλό είναι να μετατρέπονται σε epub
    Το κλάουντ, αν και έχω δυο-τρεις λογαριασμούς αρχειοθέτησης αποφεύγω να το χρησιμοποιώ, πέρα από κάποια ανώδυνα αρχεία που έχω ανεβάσει για λινκάρισμα. Μοναχός σου χόρευε και όσο θέλεις πήδα. 🙂
    Αν αγοράσω – λέμε τώρα- ένα epub αρχείο βιβλίου, αυτό είναι κλειδωμένο; Δεν μπορώ να το αποθηκεύσω στην κάρτα μνήμης και να τη δώσω σε κάποιον άλλο;

  43. Ανανίας ο Κρύος said

    Νοικοκύρη, τα ηλεβιβλία είναι εξαιρετικά ολιγαρκή σε απαιτήσεις χώρου. Εδώ, οι τάξεις μεγέθους των Terabytes δεν είναι αναγκαίες. Κατα μέσο όρο ένα ηλεβιβλίο καταλαμβάνει χώρο 1 Megabyte και έτσι στα 3,5Gb ενός kindle χωράνε πάνω από 3000 βιβλία. Αυτά , όσον αφορά τον εσωτερικό χώρο ενός Kindle, διότι στο cloud μπορείς να έχεις θεωρητικά άπειρο χώρο για τα archived books σου. Στο ερημονήσι θα μπορείς , πράγματι όπως είπες, να έχεις μαζί σου μόνο τρισιμισι χιλιάδες βιβλία, διότι θα είσαι Offline.

  44. Ανανίας ο Κρύος said

    Τελευταίο ηλεβιβλίο που αγόρασα , το Goldfinch της Donna Tart (ελληνικός τίτλος «Η Καρδερίνα» από τις εκδόσεις Λιβάνη) . Συναρπαστικό μυθιστόρημα σε στυλ Charles DIckens!

  45. Ηλεφούφουτος said

    35 Αφού βλέπεις πως χρησιμοποιώ τον χαρακτηρισμό του λίκνου («προβιομηχανική εποχή») γιατί λες ότι δεν έχω διαβάσει το λίκνο;!

    Επίσης, στο λίκνο λεει: μετάφραση Κεχαγιόγλου. Μπερδεύεσαι ή δεν μπερδεύεσαι έτσι;

  46. Δίκιο έχεις, παρεξηγιάρη!
    Δες όμως τι σου βρήκα: http://www.gutenberg.org/files/36688/36688-h/36688-h.htm

  47. Εγώ, σαν πρεζάκιας της Ιστορίας, θα πρότεινα την Αλγερίνικη επανάσταση του Δημήτρη Λιβιεράτου (που συμμετείχε ενεργά) από τις καλές εκδόσεις Κουκκίδα.
    Πέρα από την ιστορική του αξία, το βιβλίο ως φωτογραφική ανατύπωση του πρωτότυπου (δεκαετία ’60) έχει και μια ωραία γλώσσα της εποχής.

  48. Ηλεφούφουτος said

    46 Όρε μάνα μουυυυ!

    Σοβαρά, ωραίο πραματάκι!

  49. Κι έτσι, φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, χάθηκε για πάντα από το ίντερνετς ένας από τους συμπαθέστερους θαμώνες του Σαραντάκου…

  50. «The Riddle of the Labyrinth», by Margalit Fox, για την σχετικά άγνωστη συνεισφορά της Άλις Κόμπερ στην αποκρυπτογράφηση της γραμμικής Β από τον Βέντρις. Γραμμένο στο στιλ του κλασικού The Double Helix (του J. Watson) διαβάζεται ευχάριστα και σαν ιστορία μυστηρίου.
    Incognito, by D. Eagleman, για το πώς δουλεύει (ή δεν) το μυαλό, ξεκινώντας από νευροφυσιολογία και περνώντας σε θέματα φιλοσοφίας (ελεύθερη βούληση), ηθικής, και δικαιοσύνης, μεταξύ άλλων.

  51. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    49: Τι εννοείς;

    43: Βασικά, οι ενστάσεις μου ως προς τα άυλα μέσα δεν έχουν να κάνουν με τα ηλεβιβλία τόσο πολύ όσο με όλα τα άλλα. Το αρχείο εφημερίδων και περιοδικών που έχω ας πούμε είναι καναδυό τέρα, οπότε κανένα νέφος δεν θα με βόλευε, έτσι;

    40: Δεν είχε τελειώσει η μετάφραση του Καρθαίου; Μέχρι πρόσφατα κυκλοφορούσε, σε δύο τόμους. (Αλλά τι σχέση έχει ο Τατσό;)

    Θα λείψω ως αργά το βράδυ, να είστε φρόνιμοι!

  52. τίποτε κακό, Νικοκύρη,
    απλώς το ότι ο Ηλεφούφουτος θα βουτήξει στις 46.000 τίτλους του Γκούντενμπεργκ Πρότζεκτ και θα κάνομε καιρό να τον ξαναδούμε

  53. Ηλεφούφουτος said

    52 Καλέ τι λες! Έχουμε και δουλειές!
    Και κουφόβραση επίσης. Πού μυαλός για βιβλία τώρα;!

  54. Αχ… δουλειές. Τι είπες τώρα, καλέ μου άνθρωπε;
    Νάχαμε καμιά δουλίτσα τώρα, λέει, ε;

  55. Μαρία said

    1, 4
    Μου χάρισαν τη Σκιά, τη διάβασα με το ζόρι κι άλλο του δεν ματαδιάβασα. Η επιτήδευση στη γλώσσα μου θύμισε κάποιους παλιούς μας δασκάλους που μας συμβούλευαν να χρησιμοποιούμε στις εκθέσεις μας πολλά «καλολογικά στοιχεία». Μετά διαπίστωσα οτι ο συγγραφέας είναι δάσκαλος.

    Ειδικά για τον Κιντ αλλά και για τυχόν λάτρεις της κυπριακής διαλέκτου. Έχει και καλό γλωσσάρι.
    http://www.parathyro.com/?p=29413

  56. Gpoint said

    Το ενδιαφέρον, καλό βιβλίο για έναν δεν ισχύει πάντοτε για τους άλλους γι αυτό και αποφεύγω τις υποδείξεις.
    Οσον αφορά τις τιμές των βιβλίων και το αν είναι φτηνά και πόσο, και στα βιβλία η κοστολόγηση γίνεται με το σκεπτικό » πόσα μπορεί να πληρώσει ο μαλάκας (διαγράφεται μια λέξη) πελάτης».
    γιατί φυσικά το κόστος παραγωγής ενός βιβλίου είναι το ίδιο αλλά σε άλλες τιμές πουλιέται ο Σέξπηρ και σε άλλες ο Μπάλκος.
    Μου θυμίζει το δίχτυ του ψαρά που πιάνει γόπες των 3 ευρώ και γλώσσες των 25 λες και…κουράζεται περισσότερο ο πσαράς για τις γλώσσες, ίσα-ίσα ξεμπλέκονται πιο εύκολα από τα δίχτυα !!

  57. Spiridione said

    55α. Συμφωνώ. Και μένα μου κάνανε δώρο την Αηδονόπιτα και δεν μπόρεσα να διαβάσω ούτε δύο σελίδες.

    Για τον Δον Κιχώτη του Καρθαίου
    http://www.patakis.gr/ViewShopProduct.aspx?Id=175653

  58. Ιάκωβος said

    Ο Καρθαίος είχε μεταφράσει Δον Κιχώτη το 1955 αλλά δεν πρόλαβε να τον τελειώσει. Τη μετάφραση συνέχισαν η Ιουλία Ιατρίδη και η Ρένα Καρθαίου. Για λόγους που αγνοώ, υποθέτω δικαιωμάτων ή κάτι άλλο, στην τελευταία έκδοση από τον Πατάκη τη συνέχεια της μετάφρασης στο δεύτερο τόμο, υπογράφει η Αγαθή Δημητρούκα.

    Ο Τατσόπουλος (που είδα ότι τον χρησιμοποιείς στα παραδείγματα εκφράσεων στα Λόγια του Αέρα) και του οποίου έχω διαβάσει μόνο το πρώτο του, αναφέρεται απλά σαν ένα παράδειγμα. Όχι απαραίτητα παράδειγμα κακού συγγραφέα, αλλά για να υπογραμμιστεί το παράδοξο του γεγονότος κάποιος (όπως κι εγώ, άλλωστε), αν και γνωρίζει ότι vita brevis, να έχει διαβάσει έργα δεύτερου ή ψιλο-ανύπαρκτου συγγραφέα και να αγνοεί τους κλασικούς.*
    (Ένας ορισμός του κλασικού δεν είναι αυτό που όλοι ξέρουν αλλά κανείς δεν έχει διαβάσει, η κάτι τέτοιο;)

    Το ίδιο ισχύει και με βιβλία φιλοσοφικά. Πολλοί έχουμε διαβάσει Καστοριάδη αλλά πολύ λιγώτεροι Χέγκελ, από τον οποίο έχει αντλήσει πολλά. Ή Κομφούκιο, που χωρίς αυτόν είναι δύσκολο να πάρουμε πρέφα τι έχουν στο τσερβέλο τους οι σημερινοί Κινέζοι κι οι Ανατολίτες γενικά .Και πόσο κωλόπαιδο ήταν ο Μάο που θέλησε να γράψει κι αυτός ανάλεκτα (το κόκκινο βιβλίο) και να τα επιβάλλει με το ζόρι.

    Τώρα μεταξύ μας, ο Τατσόπουλος μου τη σπάει κιόλας αφάνταστα σαν πολιτική παρουσία. Βέβαια δεν είμαι σίγουρος, αυτός μου προξενεί οργή, ή ο Σύριζα που τον διάλεξε (τον νυν Ποταμίσιο), για βουλευτή, «προσωπικότητα» και εκφραστή της Αριστεράς. Θέλω να πω ότι απογοητεύομαι, όταν βλέπω οτι με τέτοια πολιτική οξυδέρκεια και επικοινωνιακή πολιτική, ούτε ο Σύριζα έχει ελπίδα, ούτε η έρμη η Ελλάδα.

  59. Ιάκωβος said

    Ο Β τόμος:

    http://www.patakis.gr/ViewShopProduct.aspx?Id=178803

  60. alexisphoto said

    @ 1 & 57
    μου αρέσει πολύ.
    Η «ανεμώλια» ήταν το πρώτο που διαβασα. Υμνος στην αντρική φιλία.
    Η «ψίχα του καλοκαιριού» είναι η βιτρίνα των παιδιων του χωριού εκείνης της εποχης.
    Μπορεί η γλώσσα του να είναι (λίγο) επιτηδευμένη αλλά δεν είναι υπερβολική. Ίσα ίσα που βοηθάει το σύνολο του έργου.
    Ευχαριστώ.

  61. Τους ηλαναγνώστες σας μπορείτε να τους γεμίσετε και με τον μοτοσακό.

  62. tamistas said

    Καλησπέρα. Τον ηλεκτρονικό αναγνώστη μου (Cybook Odyssey) τον χρησιμοποιώ γιατί μου δίνει τη δυνατότητα να έχω δωρεάν πρόσβαση σε πάρα πολλές, κυρίως παλιότερες, εκδόσεις, συχνά εξαντλημένες. Πράγματι, συνήθως είναι σε pdf αλλά, αν είναι σε καλή μορφή – ocr κλπ, ο ηλε-αναγνώστης μου δίνει τη δυνατότητα της «αναδιαμόρφωσης κειμένου», κάτι σαν μαϊμού epub. Ακόμα, μπορώ να μεταφέρω στη συσκευή. αφού τους αλλάξω μορφή, μεγάλα κείμενα που βρίσκω στο διαδίκτυο και η ανάγνωσή τους στην οθόνη του υπολογιστή είναι κουραστική έως αδύνατη. Εντάξει, το χαρτί δεν συγκρίνεται με το ηλε-μελάνι, γι’ αυτό και το αντιμετωπίζω σαν αναγκαίο κακό.

    Σπάνια αγοράζω ολοκαίνουργια χάρτινα βιβλία, περιμένω λίγο να παλιώσουν. Ένα που μάλλον θ’ αγοράσω φέτος είναι «Η κατασκευή του χρεωμένου ανθρώπου» του Lazzarato και, τώρα που το είδα, αυτό για τη συγγένεια του Sahlins. Όλα τα μη λογοτεχνικά, μετά από την αλλαγή του νόμου για την ενιαία τιμή, τα βρίσκεις με έκπτωση 30 και 40%. Από λογοτεχνικά, τον παλιότερο «Άγγελο της Ιστορίας» του Arpaia Bruno που αναφέρεται στη ζωή του Walter Benjamin. Ευκολοδιάβαστο θα είναι στον ηλε-αναγνώστη το Εμείς του Zamyatin, που κατεβαίνει σε μια χαρά format από εδώ. Θα συνεχίσω και τον «Οδυσσέα» του Joyce από πέρσι το καλοκαίρι…

  63. cronopiusa said

    Καλησπέρα σας

    προτείνω

    από τις εκδόσεις Εύμαρος: «Ο κύκλος των ‘μάταιων’ πράξεων» του Σπύρου Τζόκα, ένα ιστορικό μυθιστόρημα με φόντο τη ζωή του Ναπολέοντα Σουκατζίδη.

    από τις εκδόσεις Μικρή Άρκτος: «Ίχνη ζωής» της Ελένης Πορτάλιου

    από τις εκδόσεις των συναδέλφων:

    * Πέντε οικουμενικοί Έλληνες στοχαστές: Αξελός, Καστοριάδης, Κονδύλης, Πουλαντζάς, Σβορώνος

    * Φρεντερίκ Α. Φαζαρντί: Φονιάδες Μπάτσων

    * Το καρφί του Pedro Antonio de Alarcón , βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης το 2012 από τα ισπανικά, Κρίτων Ηλιόπουλος

    και πάλι για τον ΙΑΝΟ…. Ο πολιτισμός των σκάνερ βρωμάει απολύσεις

    40

    Ο Δον Κιχώτης κυκλοφορούσε από τις εκδόσεις της Εστίας σε μετάφραση Κώστα Καρθαίου και Ιουλίας Ιατρίδη , όταν πέθανε ο Κώστας Καρθαίος ανέλαβε να συνεχίσει τη μετάφραση η Ιουλία Ιατρίδη, όταν αγόρασε την Εστία ο Πατάκης εξαφανίστηκε η Ιουλία Ιατρίδη και αντ ‘ αυτής Δημητρούκα…

    Γιατί η Αγαθή Δημητρούκα δεν μετάφρασε και τους δύο τόμους;
    Για όλα φταίει ο εκδότης;

    Δον Κιχώτης – Μιγκέλ ντε Θερβάντες, σε μετάφραση Ι. Ισιδωρίδου Σκυλίτση: Όλο το μυθιστόρημα online και δωρεάν!

    Federico García Lorca y La Argentinita: Zorongo Gitano

    Ελληνική Προσαρμογή: ΑΓΑΘΗ ΔΗΜΗΤΡΟΥΚΑ https://www.youtube.com/watch?v=Kng1hc_43Y0

  64. sarant said

    Τελικά βρίσκω λίγη ώρα να γράψω, και να ευχαριστήσω για τα νεότερα!

    57-60: Να πω την αλήθεια, θυμάμαι ότι κι εμένα με είχαν ενοχλήσει κάποια άτσαλα λόγια στοιχεία στη Σκιά, αλλά δεν είναι γι’ αυτό που δεν συνέχισα την Αηδονόπιτα.

    58: Δεν είναι και τόσο παράδοξο να διαβάζει κανείς ελάσσονες σύγχρονους περισσότερο από κλασικούς, μάλλον φυσιολογικό το βρίσκω γιατί οι σύγχρονοι αποτελούν κομμάτι του τοπίου που μέσα του ζούμε. Το παράδοξο θα ήταν να διαβάζει ελάσσονες παλιούς αντί για κλασικούς. Μερσί για τον Θερβάντες.

  65. Λ said

    Εγώ παίρνω άφοβα το κίντλ στην παραλία. Διάβασα μόνο δύο ηλεβιβλία από αρχή μέχρι τέλος, τη «Μάνη» το Φέρμορ, που κατεβάσαμε δωρεάν και τη «Σύντομη Ιστορία των Τρακτέρ στη Ουκρανική» της Λέβικα, που αγοράσαμε. Έχω αρχινισμένα κι άλλα. Ελπίζω να είμαι καλά και να τα διαβάσω.

    Πολλά ιδρύματα, μουσεία κλπ προσφέρουν ηλεβιβλία δωρεάν. Μόνο το Μετροπόλιταν της Ν.Υ. έχει πάνω από 100 μούχτικα. Από εκεί κατέβασα την Ιστορία της Πρώιμης Βυζαντινής Τέχνης, καμιά 700ριά σελίδες, αν θυμάμαι καλά.

  66. Λ said

    64.Όπως και να το κάνουμε, οι σύγχρονοι είναι σαν το ζεστό ψωμί.

  67. cronopiusa said

    από Λεξιλογία για τον Δον Κιχώτη

  68. Λ said

    Κάτι καλοκαιρινό για μουσικό διάλειμμα

  69. Ιάκωβος said

    63,
    Κατάλαβα από τον πρόλογο, οτι η Δημητρούκα είχε ήδη ασχοληθεί με το Δον Κιχώτη, (μεταφράζει από τα Ισπανικά), μετά της ζητήθηκε η συνέχεια του Καρθαίου και έτσι προσάρμοσε στα ελληνικά του του το δικό της μικρό κομμάτι. Τωρα τι έπαιξε με τον Πατάκη τρέχα γύρευε.

    66, Λ,
    Οι σύγχρονοι είναι σαν το ζεστό ψωμί.

    Δε διαφωνώ, αλλά οι κλασσικοί είναι κι αυτοί σύγχρονοι. Και για κάποιο λόγο μαγικό, μας περιγράφουν, μας αναλύουν και εμβαθύνουν στη ζωή μας καλύτερα .

    Φυσικά οι ρυθμοί στους οποίους ζούσαν τότε οι αναγνώστες τους είναι διαφορετικοί και γι αυτό τα κλασικά, πχ μυθιστορήματα, που συνήθως είναι τούβλα , μας πέφτουν βαριά. Τα παιδάκια όμως που ξεκοκαλίζουν τον Τόλκιν και τον Χάρη Πότερ; Πάντως ούτε ο Μαγιακόφσκι «έμαθε τι απόγινε η Καρένινα», το βιβλίο δεν το τελείωσε ποτέ, η ζωή γι αυτόν είχε μπει σε άλλους ρυθμούς. Ή, τουλάχιστον, έτσι νόμιζε.
    Πάντως γι αυτό υπάρχει το καλοκαίρι.

  70. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    56 – Για την τιμή των βιβλίων σε γενικές γραμμές ισχύει αυτό που λές, αν εξαιρέσεις μιά διαφορά στην τιμή του χαρτιού κάποιον βιβλίων, και κάποιες ειδικές εκτυπώσεις, πέφτει μεγάλο «κλέψιμο» απο τους μεγάλους εκδότες.

  71. Y. G. said

    Δεν ειμαι σιγουρη αν επιτρεπονται ξενογλωσσα βιβλια … Συνιστω θερμα αυτα τα τρια:

    James C. Scott — Two Cheers for Anarchism: Six Easy Pieces on Autonomy, Dignity, and Meaningful Work and Play (κατεβαινει σε πι-ντι-εφ)

    David Graeber – Debt: the first 5000 years (κατεβαινει σε πι-ντι-εφ)

    John Berger – Cataract (δεν κατεβαινει)

  72. Μου έχετε εξάψει την περιέργεια μ’ αυτή την Αηδονόπιτα που κανείς δεν μπορεί να τελειώσει…

  73. Και πού να δεις με τη Γλαρόσουπα, καλέ μου Δύτη.
    Με τίποτε δεν πάει κάτω…

  74. Ορεινός said

    Πάνε 12 χρόνια που ήμουν φαντάρος στην Πάτμο, απέναντι από το στρατόπεδο ήταν μια παραλία πολύ ήσυχη και με κόσμο που διάβαζε. Περνώντας μπροστά από τις ξαπλώστρες παρατηρούσα τι διάβαζε ο καθένας, προσπαθώντας κατά κάποιο τρόπο να καταλάβω τον χαρακτήρα του (έτσι δεν κάνουμε όλοι;), ώσπου ένα απόγευμα βλέπω κάποιον χωμένο σε ένα ογκωδέστατο βιβλίο του Πόπερ! Έκπληκτος, προσπαθώ να δω ποιος μπορεί να είναι αυτός ο παράξενος και ανακαλύπτω πως είναι ένας φίλος μου που μόλις έχει φτάσει στο νησί για διακοπές! Τι σου είναι τα βιβλία…

    Για τη μετάφραση του Δον Κιχώτη: στενάχωρο που αντικατέστησαν τη μετάφραση της Ιατρίδη, ήταν εξαιρετική ισπανίστρια, με μεγάλο μεταφραστικό έργο και καλή πεζογράφος. Φέτος, μάλιστα, συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννησή της.

  75. leonicos said

    @41 Αγαπητέ Κορτσινέ, δεν είχα πρόθεση ν’ απαξιώσω το βιβλίο στο σύνολό του, ούτε να μπω σε ζητήματα προϊστορίας και να προβάλω θέσεις. Το βιβλίο έχει τις θέσεις του. Εντούτοις έχω ορισμένες επιφυλάξεις για ορισμένα επιμέρους θέματα, κι εφόσον μου το ζητάς, θα τις μαζέψω και θα τις φέρω εδώ. Ακόμα κι αυτά που έγραψα για τον Πρόκλο, δεν απαξιώνουν το βιβλίο, που μπορεί κάποιος να το διαβάσει και να πάρει αυτά που θέλει για τον Πρόκλο. Εντούτοις… καφές και του ενός ευρώ, καφέ καιτων πέντε. διαφέρει το σερβίρισμα.

  76. Δεν ξέρω γιατί, ίσως επειδή διαδραματίζεται στις Κυκλάδες το καλοκαίρι, απ’ όταν διάβασα την «Αίθουσα του Θρόνου», του Τάσου Αθανασιάδη, την έχω συνδέσει με καλοκαιρινή ανάγνωσι.

    Επίσης, ωραίο για παραλία, αλλά αρκετά μικρό, είναι «Τα στοιχεία», του Χάρι Μούλις (Harry Mulisch). Βέβαια, για όποιον αντέχει να κουβαλάει ένα ογκώδες, αλλά καθόλου βαρετό βιβλίο, προτείνω του ίδιου την «Ανακάλυψη του Ουρανού».

    Τέλος, μου άρεσαν πολύ οι «Αρχάριοι» και το «Λοιπόν, θα πάψεις σε παρακαλώ;» του Ρέιμοντ Κάρβερ (Raymond Carver).
    .

  77. BLOG_OTI_NANAI said

    Επειδή μιλήσαμε για ψηφιακά βιβλία, τα οποία βεβαίως μπορούν να προέλθουν και από OCRed σκαναρισμένα κείμενα, δεν είναι ίσως άσκοπο να αναφέρω ότι το Finereader 12 Pro έχει βελτιώσει πολλά χαρακτηριστικά του. Μεγάλη βελτίωση στην απάλειψη των γνωστών αλλοιώσεων στις ψηφιακές φωτογραφίες. Επίσης, μεγάλη βελτίωση στην αναγνώριση από εικόνα χαμηλής ανάλυσης (μην περιμένουμε και θαύματα βεβαίως, αλλά μεγάλη βελτίωση υπάρχει). Το ίδιο, μεγάλη βελτίωση στην αναγνώριση κακοτυπωμένου κειμένου, με το γνωστό φαινόμενο π.χ. των φωτοτυπιών όπου σε κάποια γράμματα ο γραφίτης απουσιάζει ή έχει κακοπέσει και παρουσιάζουν κενά και ασυνέχειες. Επίσης, μεγάλη βελτίωση στη συνολική ταχύτητα επεξεργασίας-αναγνώρισης της σελίδας (βεβαίως ακόμα καλύτερα σε πολυπύρηνους επεξεργαστές).

    Από την άλλη, δεν θα δούμε διαφορές εάν μιλάμε για καλοσκαναρισμένο κείμενο με ομαλές γραμματοσειρές. Οι Arial ή Times new Roman και άλλες παρόμοιες, σε έντυπο σκαναρισμένο σε 300 dpi Β&W ή 200 dpi Grey-Color, καλά ευθυγραμμισμένο, με σωστή αντίθεση κ.λπ., είτε στην έκδοση 10, είτε στην 11, είτε στην 12 έχουν σχεδόν τα ίδια αποτελέσματα επιτυχίας, γύρω στα 95% (σε αγγλικά ή ελληνικά δημοτική).

    Επίσης, μια εξαιρετικά χρήσιμη λειτουργία που έχει το FR12 η οποία γινόταν μόνο χειροκίνητα στο FR11, είναι η «Λεύκανση φόντου«. Αυτό βεβαίως γίνεται μόνο σε grey ή color. Δηλ. σε κάποιες σελίδες που είναι σκαναρισμένες σκοτεινές και τα γράμματα δεν κάνουν ισχυρή αντίθεση με το φόντο, με το πάτημα ενός κουμπιού διορθώνεται αυτόματα:

    Πριν 1 => Λευκό φόντο 1

    Πριν 2 => Λευκό φόντο 2

  78. Theo said

    Για τα ηλεβιβλία:

    Διαβάζω στην ταμπλέτα όσα ενδιαφέροντα βιβλία βρίσκω σε μορφή epub. Δεν είναι τόσο ξεκούραστο το διάβασμα όσο με τα χάρτινα, αλλά αντέχω κάποιες ώρες. Έχω διαβάσει κι αρκετά σε pdf, αλλά είναι πιο κουραστικό, ιδίως αν είναι άσχημα σκαναρισμένα.

    @55α, 57:

    Κι εγώ δανείστηκα τη Σκιά από ένα φίλο που μου τη σύστησε ενθέρμως και τη διάβασα με το ζόρι, γιατί δύσκολα αφήνω μυθιστόρημα στη μέση. Δασκαλίστικη μυθοπλασία, πλημμελέστατη γνώση του συγγραφέα για την Ιστορία της εποχής, αφελή «καλολογικά στοιχεία, κλπ. Κι έτσι, δεν μπορώ να ξαναγγίξω βιβλίο του Ζουργού.

  79. Λ said

    69. Μα δεν διαφωνώ. Και τους παλιούς τους διαβάζω με μεγάλη ευχαρίστηση. Για παράδειγμα κάθε καλοκαίρι, μα κάθε καλοκαίρι, διαβάζω τους Κοζάκους του Τολστόι γιατί τους πρωτοδιάβασα ένα καλοκαίρι. Ευτυχώς είναι μικρό έργο (αρκετά μεγάλο για να το πεις διήγημα και αρκετά μικρό για να το πεις νουβέλα). Είναι ότι πιο όμορφο και ερωτικό έχω διαβάσει.

    Θυμάμαι όμως με τι αγωνία περίμενα το Σάββατο για να διαβάσω το επόμενο απόσπασμα του ημερολογίου της Μπρίτζιετ Τζιόουνς (το βιβλίο που κυκλοφόρησε αργότερα δεν το αγάπησα και τις ταινίες τις αποστράφηκα), ή να κυκλοφορήσει το καινούργιο μυθιστόρημα του Ντέιβιτ Λοτζ. Με τι ικανοποίηση διάβασα το κόουλτ μάουντεϊν και το ατόουνμεντ, την Ιστορία του Π, κλπ, τις αντίστοιχες ταινίες δεν τις έχω δει ακόμη.

    Ίσως να ήταν καλό να αρχίσουν να δημοσιεύουν ξανά μυθιστορήματα στον περιοδικό τύπο όμως.

  80. Λ said

    Ένα απόσπασμα από τους Κοζάκους σε αγγλική μετάφραση

    And suddenly he was overcome by such a strange feeling of causeless joy and of love for everything, that from an old habit of his childhood he began crossing himself and thanking someone. Suddenly, with extraordinary clearness, he thought: ‘Here am I, Dmitri Olenin, a being quite distinct from every other being, now lying all alone Heaven only knows where–where a stag used to live–an old stag, a beautiful stag who perhaps had never seen a man, and in a place where no human being has ever sat or thought these thoughts. Here I sit, and around me stand old and young trees, one of them festooned with wild grape vines, and pheasants are fluttering, driving one another about and perhaps scenting their murdered brothers.’ He felt his pheasants, examined them, and wiped the warm blood off his hand onto his coat. ‘Perhaps the jackals scent them and with dissatisfied faces go off in another direction: above me, flying in among the leaves which to them seem enormous islands, mosquitoes hang in the air and buzz: one, two, three, four, a hundred, a thousand, a million mosquitoes, and all of them buzz something or other and each one of them is separate from all else and is just such a separate Dmitri Olenin as I am myself.’ He vividly imagined what the mosquitoes buzzed: ‘This way, this way, lads! Here’s some one we can eat!’ They buzzed and stuck to him. And it was clear to him that he was not a Russian nobleman, a member of Moscow society, the friend and relation of so-and-so and so-and-so, but just such a mosquito, or pheasant, or deer, as those that were now living all around him. ‘Just as they, just as Daddy Eroshka, I shall live awhile and die, and as he says truly: «grass will grow and nothing more». ‘But what though the grass does grow?’ he continued thinking. ‘Still I must live and be happy, because happiness is all I desire. Never mind what I am–an animal like all the rest, above whom the grass will grow and nothing more; or a frame in which a bit of the one God has been set,–still I must live in the very best way. How then must I live to be happy, and why was I not
    happy before?’

  81. sarant said

    Ευχαριστώ για τις νεότερες προτάσεις και τα σχόλια!

    74: Ωραία ιστορία αυτή με τον Πόπερ

  82. spiral architect said

    @55α, 57, 60: Πήρε η σύντροφος την Αηδονόπιτα από μια σχολική εκδήλωση στο γυμνάσιο που πήγαινε η κόρη μου πριν καναδυό χρόνια, όπου είχε παρευρεθεί και ο συγγραφέας και από τότε άρχισαν οι εκατέρωθεν οικογενειακοί διαξιφισμοί για το Ζουργό. Το διάβασα πρώτος εγώ, καθότι όταν πιάνω ένα βιβλίο, φροντίζω να το ξεζουμίσω. Ομολογώ ότι, με κούρασε η επιτηδευμένη γλώσσα του, αλλά το συνέχισα και το τελείωσα σχετικά γρήγορα.
    (έτσι είμαι εγώ)
    – Πως σου φάνηκε;
    – Δύσκολη γλώσσα και ύφος μεταξύ Σεν Εξιπερί και Κοέλιο. (τα γνωστά πονήματα)

    Η σύντροφός μου το διάβασε και εντυπωσιάστηκε όμως από τη γλώσσα. Έλα όμως που άρχισε να το διαβάζει και η κόρη μου, που την εποχή που αγοράστηκε το βιβλίο, τα κορίτσια στο γυμνάσιο αντήλλασαν βιβλία της Μαντά και της Δημουλίδου 😮 με ζωγραφισμένες καρδούλες. Πλήρης μεταστροφή λοιπόν με ανάδειξη σε ίνδαλμά της το Ζουργό, αγορά και δεύτερου βιβλίου του (δεν το διάβασα αυτή τη φορά) και ταυτόχρονο πρόγκηγμα του μπαμπά από μάνα και κόρη για τα γούστα του πρώτου.
    – Ρε κορίτσια, ανέκαθεν είχα μια επιφύλαξη απέναντι στους νεοέλληνες συγγραφείς και η γραφή του συγκεκριμένου μου’ ρθε κατακέφαλα! 🙄
    – Ζουργός και ξερό ψωμί! 👿
    – Ρε κακό που πάθαμε! 😐

    Ευτυχώς που οι πανελλήνιες (δίνει του χρόνου) και το μάθημα της έκθεσης έκαναν την κόρη μου να κατεβάσει απ’ τη βιβλιοθήκη τη Φόνισσα και να μάθει, τι σημαίνει επιτηδευμένη (με την έννοια της άγνωστης σε ένα νέο άνθρωπο καθαρεύουσας του Παπαδιαμάντη) γλώσσα.
    – Ποια γραφή σ’ άρεσε περισσότερο; Του Ζουργού ή του Παπαδιαμάντη;
    (κακή συσχέτιση, το ξέρω, αλλά δεν είχα άλλα βέλη στη φαρέτρα)
    – Παπαδιαμάντης!
    – Διάβασε λοιπόν πρώτα κάποιους κλασσικούς Έλληνες συγγραφείς και μετά πήγαινε στους Ζουργούς και ΣΙΑ! 😉
    – Ε κάποτε διάβαζα Μαντά και Δημουλίδου. Μη μου πεις, ότι δεν καλυτέρεψα;
    – Αν διαβάσεις και Ιωάννα Μπουκουβάλα – Αναγνώστου, θα δεις και σ’ αυτό το λογοτεχνικό είδος τη διαφορά μεταξύ των παλιών και των νέων.

    Πρωσοπικά δεν θα πρότεινα Ζουργό. Τα’ πα παραπάνω … 🙄

  83. sarant said

    Άρα, χρήσιμος τελικά κι ο Ζουργός 🙂 όπως και η λογοτεχνία του σχολείου 🙂

    Κατά σύμπτωση μόλις κατέβασα από το ράφι την Αηδονόπιτα και είδα πως είναι σταματημένη στο τέλος του 1ου κεφαλαίου.

  84. qq said

    Το καλοκαίρι είναι για ξεγνασιά. Αφήνεις το νου σου να περιπλανιέται να δημιουργεί τους δικούς του κόσμους. Δεν χασομεράς διαβάζοντας. Όμως, με τόσα παραμύθια που διαβάζετε, διόλου περίεργο που μερικά τα πιστεύετε κιόλας. Μου λύθηκε η απορία.

  85. spiral architect said

    … τί ξεγνοιασιά, αν είναι να φτιάχνεις κουζίνες και να κυνηγάς μαστόρους;

  86. sarant said

    84: Περίεργη αντίληψη για την ξεγνιασιά και το χασομέρι.

  87. Παναγιώτης Κ. said

    @84,86 Δεν είναι περίεργη.Είναι…πολύ περίεργη.
    Αλλά περί ορέξεως…

  88. qq said

    Ας πούμε για παράδειγμα. Πολυδιαφημισμένο πέρση ή πρόπερσι το βιβλίο «Όταν ο Νίτσε συνάντησε τον Φρόιντ» ή κάτι παρόμοιο. Δεν άντεξα μέχρι το τέλος. Πιο μεγάλες σαχλαμάρες δεν ματαξαναδιάβασα. Χάσιμο χρόνου και τόπου πέρα για πέρα. Ο ορισμός της αποβλάκωσης. Να διαβάζεις τέτοιες σαχλαμάρες και να υπάρχουν άλλοι να σου λένε ο τι μεγάλες σκέψεις οι ανούσιες αναπόδειχτες σαχλαμάρες γραμμένες σε αυτό το βιβλίο, τι μεγάλος φιλόσοφος αυτός που τις έγραψε. Αηδίες εις το τετράγωνο. Κάποιοι βεβαίως θα μου πουν, δεν φτάνω τόσο και είμαι βλαξ για αυτό τις απορρίπτω. Μετά να χαράς ποτέ μου να μη τις φτάσω.

  89. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    85 – Και τι μαστόρους, τίμιους αλλοδαπούς με τρία ντοκτορά ο καθένας, αλλα δεν φοβούνται την δουλειά, όπως οι ελληνάρες πτυχιούχοι που είναι αραχτοί και πίνουν φραπέ, αντί να πάνε να φτιάξουν κανένα κάγκελο, έστω και της πουτάνας. Χώρια που οι αλλοδαποί επιστήμονες κουζινοσιδεράδες, δεν ζητάνε και ένσημα απο τον ιδιοκτήτη.

    86 – Εσείς οι κουλτουριαραίοι που είστε παραμυθιασμένοι με τα βιβλία που διαβάζετε, δεν μπορείτε να καταλάβετε την ξέγνιαστη περιπλάνηση του νού. Με τον νού μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις, χωρίς να ενοχλείς κανέναν, ΜΑΚΡΙΑ ΚΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ.

  90. qq said

    Κυκλοφορούν πολλοί δύτες. Άλλο ένα κόμπλεξ που τσίγκλησα θα το προβάλουν συνεχώς και όπου βρουν. 😉

  91. qq said

    #88 «Όταν ο Νίτσε έκλαψε» ενός μέγα ψυχιάτρου και φιλοσόφου Irvin D. Yalom. όλο και πιο πολύ επιβεβαιώνομε ότι οι ψυχίατροι είναι για τα μπάζα.

  92. spiral architect said

    Νταξ’ μωρέ, δεν είναι απαραίτητο να διαβάζεις στη παραλία. Λιάσ’ τα, μάζευε μπιριμπάκια μέχρι τελικής πτώσης, ή απλά αγνάντευε. 🙂

  93. Ου λήψει το όνομα δύτη επί ματαίω. Διάβαζε ό,τι θέλεις, τι με κόφτει εμένα; 🙂

  94. Συμπλήρωση στο #14:
    2010 160 σχόλια, 2011 120 σχόλια, 2012 98 σχόλια, 2013 94 σχόλια. Φέτος είμαστε ήδη στο 93 και με το δικό μου σχόλιο ισοφαρίζουμε το περσινό σκορ. Σημαδιακό;

  95. spiral architect said

    Σημαδιακό ως προς τι; Άγνοια νέων βιβλιοπροτάσεων, λίγοι νέοι τίτλοι, αποφυγή διαβάσματος στην παραλία, ή απλά βαρεμάρα;

  96. Ίσα ίσα, ότι ανακόπτεται η πτωτική τάση!

  97. spiral architect said

    Κάτι τέτοια λένε και οι Βρούτσηδες … 😀

  98. sarant said

    94: Το σκεφτόμουν ότι φέτος θα ανακοπεί η τάση, έστω και με λίγη βοήθεια από τους φίλους μου 🙂

    88: Δοκίμασε να διαβάσεις σκέτη λογοτεχνία.

  99. Παύλος said

    Διαβάστε και το διήγημα Περίπτωση Στραγγαλισμού του Μαρτινίδη:
    http://www.chronosmag.eu/index.php/f-ps-es-pps-sggls.html

  100. Lefter said

    ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
    Συγγραφέας: ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΡΑΒΑΣ
    Εκδότης: ΒΙΒΛΙΟΡΑΜΑ
    Περίληψη – Η ΑΝΑΨΗΛΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ της Μακεδονίας, η οποία επιχειρείται στις μελέτες που απαρτίζουν τον τόμο αυτό, ξαναφέρνει στο προσκήνιο κρίσιμα ζητήματα από τα χρόνια ιδίως του Μακεδονικού Αγώνα και των Βαλκανικών Πολέμων.(…) Πρόκειται για αναψηλάφηση αναγκαία, καθώς η λεπτομερειακή αποκατάσταση των όντως όντων αποτελεί το μόνο αντίδοτο στην ιδεολογική χρήση της ιστορίας και στα αυτάρεσκα αναπαραγόμενα στε

  101. Ανανίας ο Κρύος said

    Για τα ηλεβιβλία: Η ανάγνωση ηλεβιβλίων με συμβατικά tablets (Android, ipads κλπ) είναι εξαιρετικά κουραστική εμπειρία όσο μεγάλη ανάλυση και να έχουν οι εν λόγω συσκευές. Αντίθετα, η ανάγνωση ηλεβιβλίων με ηλεαναγνώστες τεχνολογίας e-ink είναι τάξεις μεγέθους ανώτερη εμπειρία – ισάξια της έντυπης ανάγνωσης.

  102. Λ said

    Αυτό θα το διάβαζα στην παραλία
    http://www.theguardian.com/books/2014/jul/10/miniaturist-jessie-burton-review-history-modern-day-heroine

  103. Λ said

    Υπάρχει πάντα η επιλογή ενός καλού κίλλερ
    http://killersudokuonline.com/#daily

  104. Gpoint said

    Για μένα πάντως το διάβασμα την παραλία (εννοώ στην άμμο με το μαγιό δίπλα στη θάλασσα, όχι σε μια καρέκλα ,στη σκια σ’ ένα τραπεζάκι) είναι ισοδύναμο με τα αναμένα κεφτεδάκια στο τάπερ ,και τα σάντουιτς με το λειωμένο βούτηρο που κουβαλά στη τσάντα της η ελληνίδα μάνα (δεν διαφωνώ αν κουβαλάει ψυγειάκι, τραπεζομάντηλο και σακκούλα απορριμάτων)
    Ισοδύναμο επίσης με το φλωρίστικο μπάνιο όσων δεν βρέχουν τα μαλλιά τους

  105. sarant said

    101: Πράγματι. Προτείνεις οπισθόφωτο ηλαναγνώστη ή όχι;

  106. Λ said

    Αυτές τις μέρες κυκλοφόρησε ένας νέος «ηλαναγνώστης¨» (κίντλ είναι νομίζω) που φωτίζεται προαιρετικά. Αυτό είναι μια εξαιρετική λύση για το καλοκαίρι που ο φωτισμός δωματίου επιδεινώνει τη ζέστη. Και διαβάζεις χωρίς να υπερζεστένεσαι και κάνεις οικονομία. Άσε που θα μπορείς να διαβάζεις στην παραλία το βράδυ αν γουστάρεις, χωρίς να ελκύεις κουνούπια και πεταλουδίτσες της νύχτας.

    Με τον ηλαναγνώστη έχω πρόβλημα γιατί κι εμείς ηλαναγνώστες είμαστε. Γιατί πρέπει να ακολουθήσουμε την ιδέα τον αγγλόφωνων και να μην τον πούμε (το) ηλαναγνωστικό, που πάλι μια λέξη είναι

  107. Περί ηλαναγνωστών: To kindle είναι το καλύτερο στην κατηγορία του, για τους εξής λόγους:
    1. Διάρκεια μπαταρίας: 2 βδομάδες περίπου, με διάβασμα ένω διωράκι τη μέρα, γρήγορη πλήρης φόρτιση (~μισάωρο)
    2. Τιμή γύρω στα 110 ευρώ (συν την (απαραίτητη για εμένα) θήκη του ~30ευρώ). Τη χαμηλότερη τιμή τη βρίσκεις στο γερμανικό Amazon.
    3. Ο φωτισμός του δεν είναι οπίσθιος, είναι πλάγιος, με 4 λεντάκια που χτυπάνε από κάτω προς τα πάνω την οθόνη, με αποτέλεσμα να μην έρχεται προς τα εσένα το φως και να μην κουράζει καθόλου. Μεγάλο πλεονέκτημα, καθώς έτσι, ο φωτισμός δεν ενοχλεί το έτερον ήμισυ που κοιμάται δίπλα σου.
    4. Η οθόνη είναι ότι πιο κοντά σε χαρτί κυκλοφορεί.
    5. Η αντοχή σε κακουχίες (πεσίματα, άμμο, ήλιο, σταγόνες νερού κλπ) είναι εξαιρετική.
    6. Όλα σχεδόν τα αρχαία κείμενο είναι διαθέσιμα ελεύθερα, μέσω Guttenberg.
    Μειονεκτήματα:
    1. Δεν υπάρχουν πολλά ελληνικά βιβλία ακόμα, αν και νομίζω ότι τα epub που κυκλοφορούν μετατρέπονται εύκολα σε mobi, αρχεία που υποστηρίζει το kindle.
    2. Η βιβλιοθήκη σου δε γεμίζει με διαφόρων μεγεθών και χρωμάτων βιβλία, αλλά παν μέτρον άριστον..

  108. Λαρισαίος said

    91-Αδυνατώ να καταλάβω τι δε σου άρεσε στο «Όταν έκλαψε ο Νίτσε», αλλά περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Oι δικές μου προτάσεις:

    1.Αrturo Perez Reverte. Το ταγκό της παλιά φρουράς.
    2.Χίλντα Παπαδημητρίου. Για μιά χούφτα βινύλια.
    3.Neil Gaiman. Ο πόλεμος των θεών.

    Ο Reverte είναι από τους πλέον αγαπητούς (σε μένα) σύγχρονους γραφιάδες, λατρεύω τους ήρωές του που είναι λίγο ή πολύ κατεστραμμένοι, αλλά δεν το βάζουν ποτέ κάτω και αν πέσουν, θα πέσουν με αξιοπρέπεια. Επίσης μου αρέσει που αν και γράφει «περιπέτειες» ή «αστυνομικά», γράφει νωχελικά και δεν χάνει την ευκαιρία να περιγράψει για σελίδες επί σελίδων την εμπειρία μιάς κατάδυσης, το σκάκι ή τον τρόπο που χορεύουν ταγκό στα καταγώγια του Μπουένος Άιρες . Το βιβλίο της Παπαδημητρίου είναι καλό σαν αστυνομικό, αλλά υπάρχουν και καλύτερα. Το συνιστώ επειδή γράφει για τον κόσμο των βινυλιόφιλων, στους οποίους ανήκω κι εγώ εδώ και 20 χρόνια. Το βιβλίο του Gaiman έχει περάσει μάλλον απαρατήρητο στην Ελλάδα, είναι όμως το καλύτερο μυθιστόρημα φαντασίας που διάβασα τα τελευταία 10 χρόνια, απλά εκπληκτικό.

    Φέτος λέω να διαβάσω τα Ρόδινα Ακρογιάλια του Παπαδιαμάντη, ο τίτλος τουλάχιστον προδιαθέτει για καλοκαιρινό ανάγνωσμα. Αν και το καλύτερο ανάγνωσμα για το ελληνικό καλοκαίρι είναι μάλλον Ελύτης, Τα Ρω του Έρωτα.

  109. Daniel Chavarria: Απίθανη ιστορία συγγραφέα, άρχισε να γράφει μετά τα 50 του, αφού έχει περάσει από ορυχεία, καράβια και διάφορες άλλες ημιπαράνομες έως παράνομες δραστηριότητες, και τώρα διδάσκει Ελληνικά στο πανεπιστήμιο της Κούβας. Αν και υπέρ της επαναστατικής κυβέρνησης, στα βιβλία του ασκεί αρκετά αυστηρή κριτική. Ιδανικός για καλοκαιρινά ανανγώσματα, αλλά προσοχή! Αν και έχει γράψει αριστουργήματα (Για τα μάτια σου, Χαιρετιίσματα στο θείο, Αν με ξαναδείτε γράφτε μου) έχει γράψει και βιβλία που, κατά την προσωπική μου άποψη, δεν διαβάζονται με τίποτα (π.χ. Το μάτι της θεάς, Το κόκκινο στο φτερό του παπαγάλου, Πρίαπος).

  110. sarant said

    Στέλιο, όλα αυτά έχουν βγει στα ελληνικά;

  111. Ναι, από τις εκδόσεις opera

  112. Στέλιο, συμφωνώ πολύ ωραίος ο Τσαβαρία. Διαφωνώ για το μάτι της θεάς. Μου άρεζε πολύ.
    Το πρώτο του (επιχείρηση Joy) έχει εκδοθεί από τη σύγχρονη εποχή. Πιθανώς το μοναδικό αστυνομικό που έχουν βγάλει τα συντρόφια!
    Ακόμη ψάχνω να δώ ποιός μου τό ‘φαγε.

  113. Σκύλε, την έχω εγώ την επιχείρηση Τζόυ –αλλά, δεν είμαι αυτός που στην έφαγε 🙂

  114. Είμαι σίγουρος γι’ αυτό. Ως συνήθως, ο ύποπτος ανήκει στον στενό κύκλο του θύματος. Και ποτέ δεν είχαμε μπάτλερ…

  115. sarant said

    112: Έχουν βγάλει και άλλα αστυνομικά, ένα τουλάχιστον που είχα συστήσει εγώ.
    http://www.orizontesbooks.gr/catalog/product_info.php?products_id=1046

  116. Και δύο του Χάμμετ (Γεράκι της Μάλτας, Κόκκινος θερισμός) σε μετάφραση κάποιου μετριόφρονα.

  117. Raptakis Dimitrios said

    Για τους πολλούς θετικούς επιστήμονες του ιστολογίου και όχι μόνο προτείνω το βιβλιαράκι του Στέφανου Τραχανά, Το φάντασμα της όπερας, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.

  118. sarant said

    116: Κάποιου με βαρύτατο αλτσχάημερ να λες, διότι τα χαμετικά ούτε που τα σκέφτηκα!

    117: Καλή ιδέα!

  119. qq said

    Με γειτονικούς λαούς εννοούσα το γειτονικό χωριό και το άλλο χωριό πιο πέρα. Εννοούσα και τον γραικό ταξιδιώτη που στην ανάλογη ερώτηση αν απαντούσε έλληνας, δεν θα τον καταλάβαιναν. Ελεγε γραικός και ξεμπέρδευε. Δεν έλεγε γιουνάν ούτε ρουμ.

  120. Το Ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    Η γέννηση του νεωτερικού κόσμου 1780-1914 (Christopher Alan Bayly, εκδόσεις Αλεξάνδρεια).
    Η λέξη αριστούργημα είναι πολύ λίγη για να περιγράψει την αξία του. Μιλάμε για μια από αυτές τις ιδιαίτερες περιπτώσεις όπου σε έναν καλύτερο κόσμο το συγκεκριμένο βιβλίο θα άξιζε το βάρος του σε χρυσάφι (λέμε τώρα…). 🙂

  121. 120 Απόψεις για τη μετάφρασή του;

  122. sarant said

    120: Καλώς τον, καιρό είχαμε να τα πούμε!

  123. Το Ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    121: Εντελώς ερασιτεχνικά θα έλεγα ότι είναι εξαιρετική, πρώτα και κύρια δεν υπάρχουν νοητικά μπερδέματα ή συντακτικές ακροβασίες. Το κείμενο κυλάει μια χαρά και δεν κουράζει, αν και αυτό μπορεί να είναι περισσότερο δουλειά (της συγγραφικής ικανότητας) του ιστορικού παρά του μεταφραστή.

    Διαπράττοντας μια μικρή (μπορεί και μεγάλη) ιεροσυλία, θα έλεγα ότι το έργο του Μπέιλι είναι μάλλον καλύτερο από τις πιο μεγάλες σε όγκο και κλασικές πια «Εποχές» του Χόμπσμπομ που διαπραγματεύονται σε μεγάλο βαθμό την ίδια εποχή.

    122: Οι βιβλιοπροτάσεις είναι από τα αγαπημένα θέματα. Ελπίζω να καθιερωθούν και θέματα που θα αφορούν κάθε εποχή του χρόνου. 🙂

  124. egiosa said

    Απολογούμαι για το άκαιρο σχόλιο και σας ευχαριστώ για τις προτάσεις.

    Όταν ήμουν παιδί κι ερχόταν ο Ιούνιος, η κεντρική πλατεία των Ιωαννίνων που γέμιζε με την πραμάτεια όλων των βιβλιοπωλείων της πόλης για την καθιερωμένη Έκθεση Βιβλίου, ήταν αδιαμφισβήτητα η απόδειξη ότι το καλοκαίρι έχει φτάσει. Στις τρεις πρώτες τάξεις του Δημοτικού με ακολουθούσε η προτροπή της μαμάς μου «να μην παίζω όλη την ώρα», αλλά «να διαβάζω και κανένα βιβλίο». Τα Ψηλά Βουνά του Παπαντωνίου, μία από τις επιλογές της, παραμένουν δυστυχώς αδιάβαστα.

    Αυτή η επιστροφή στο παρελθόν κάτω από το κείμενό σας θέλει να επιβεβαιώσει την άποψη που χρήζει το καλοκαίρι ιδανική εποχή για ανάγνωση βιβλίων. Τουλάχιστον τα δικά μου βιώματα έχουν οδηγήσει σε αυτό το συμπέρασμα. Κάθε χρόνο που έρχεται το καλοκαίρι επιδίδομαι σε μια αναμέτρηση με τον εαυτό μου: να ξεπεράσω τον περσινό αριθμό των βιβλίων που διάβασα. Χωρίς εκπτώσεις στον τρόπο ανάγνωσης. Μόνο με την ακόρεστη δίψα του αναγνώστη, που βλέπει κάθε σελίδα σαν σανίδα σωτηρίας και σαν ναυάγιο μαζί.

    Πριν γίνει άτοπο, εκτός από άκαιρο, το σχόλιό μου, θα προτείνω τα εξής:

    1. Με ευλάβεια και με λύπη, Λεύκιος Ζαφειρίου, Εκδόσεις Γαβριηλίδης

    Πρόκειται για μια συλλογή διηγημάτων από έναν Κύπριο συγγραφέα (και ποιητή) που, χωρίς πολλά φτιασίδια, αποτυπώνει κομμάτια της ιστορίας της Μεγαλονήσου.

    Να μου επιτραπεί ένα σχόλιο μέσα στο σχόλιο! Έχω την εντύπωση ότι εμείς οι Ελλαδίτες δεν ενδιαφερόμαστε όσο θα έπρεπε για το έργο των Κυπρίων. Υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι ποιητές και συγγραφείς οι οποίες, δυστυχώς, αναδεικνύονται ελάχιστα από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης.

    Οι Συμμορίτες του ίδιου είναι επίσης ένα σύντομο και καλογραμμένο βιβλίο, όπως και η συγκεντρωτική συλλογή των ποιημάτων του.

    2. Αν και δεν πρόκειται για καινούριο πόνημα, οι Καθρέφτες του Εδουάρδο Γκαλεάνο είναι ένα οδοιπορικό στην ιστορία του κόσμου μέσα από έναν ιδιαίτερο τρόπο γραφής, το οποίο συστήνω.

    3. Αν έπρεπε να διαλέξω δοκίμιο, θα ήταν ένα του Τάσου Αθανασιάδη (Από τον εαυτό μας στους άλλους) και ένα του Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου (Τα χειρόγραφα της μοναξιάς).

    4. Στη λίστα μου για φέτος βρίσκεται το Eroica του Πολίτη, όπως και το Αν μια νύχτα του χειμώνα ένας ταξιδιώτης του Καλβίνο μαζί με… τα Λόγια του αέρα!

  125. Λίγο καθυστερημένα να προσθέσω κι εγώ την πρότασή μου:
    Το αριστούργημα του Richard Flanagan, Μυθιστόρημα σε Δώδεκα Ψάρια. Ένα εκδοτικό κομψοτέχνημα, σε μετάφραση για όσκαρ (!) της Αθηνάς Δημητριάδη. Προσωπικά το διαβάζω κάθε δεύτερο χρόνο εναλλακτικά με τους Αγριεμένους Ανάπηρους του Τομ Ρόμπινς, κάτι σαν προσκύνημα. Το συστήνω ενθέρμως, ως βιβλίο – εικαστικό κόσμημα εκτός των άλλων.

  126. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Σχετικοάσχετο. Διαπιστώνω ότι η Βιβλιονέτ έχει επανέλθει, μάλιστα έχουν προσθέσει και τους 2-3 τρεις μήνες που δεν ενημερωνόταν (http://www.biblionet.gr/main.asp?page=deltia), αν και με κάποιες ελλείψεις. Πολύ ευχάριστο. Ξέρει κανείς λεπτομέρειες για το τι έγινε;

  127. sarant said

    Εξακολουθούν να το ενημερώνουν, το έχω διαπιστώσει κι εγώ.

  128. Μαρία said

    126
    Τους καθυστέρησε αυτό:
    http://www.efsyn.gr/?p=201797

  129. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Ευχαριστώ

  130. Γιάννα Παλαιολόγου said

    Και μία εναλλακτική πρόταση: http://e-didaskalia.blogspot.gr/2014/08/apostolis-zymvragakis.html
    Όμορφο βιβλίο και με πολύ ανατρεπτικό τέλος! Πραγματικά αξίζει να του δώσετε προσοχή!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: