Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Λεξιλογώντας για το μπουγατσάν (με ευκαιρία το άρθρο της Λ. Κανέλλη)

Posted by sarant στο 16 Ιουλίου, 2014


bogacanΟμολογώ ότι στο θέμα αυτό πιάστηκα αδιάβαστος, τη μόδα του μπουγατσάν πολύ πρόσφατα την πήρα είδηση, και το νεοφανές γλυκό δεν το έχω ακόμα δοκιμάσει, άλλωστε απ’ όσο μαθαίνω είναι μόδα θεσσαλονικιά και δεν ξέρω αν ευδοκιμεί στο χαμουτζήδικο κλίμα. Με καθυστέρηση επίσης αντιλήφθηκα το άρθρο της Λιάνας Κανέλλη, διότι ήμουν σε ολιγοήμερες διακοπές και μου ξέφυγε -οπότε το πήρα είδηση μόνο μετά τον σχετικό θόρυβο που έγινε.

Με δυο λόγια, το μπουγατσάν είναι ένα γλυκό που αποτελεί, όπως (ίσως) λέει το όνομά του, διασταύρωση μπουγάτσας και κρουασάν. Έβαλα ένα «ίσως», διότι δεν είμαι βέβαιος ότι αν κάποιος ακούσει το όνομα αυτό μπορεί να καταλάβει και τους δυο γονείς του καινούργιου γλυκού -τη μπουγάτσα θα τη βρει σίγουρα, αλλά το καημένο το κρουασάν, στριμωγμένο έτσι όπως είναι στη γωνίτσα, μπορεί και να μην το υποψιαστεί. Εγώ θα το έλεγα «μπουγασάν», νομίζω πως έτσι θα ήταν πιο αναγνωρίσιμο το κρουασάν, χώρια που αυτό το -τσαν του μπουγατσάν το κάνει να ακούγεται κινέζικο, αλλά δεν είναι δική μου η πατέντα.

Την περασμένη Κυριακή λοιπόν, η Λιάνα Κανέλλη αφιέρωσε στο μπουγατσάν το ταχτικό κυριακάτικο άρθρο της στον Ριζοσπάστη. Η βουλευτίνα του ΚΚΕ δεν δείχνει καθόλου ενθουσιασμένη από την καινούργια πατέντα. Παραθέτω τις δυο πρώτες παραγράφους του άρθρου της:

Και μας προέκυψε το μπουγατσάν. Καμία σχέση με το πολυμήχανο του Οδυσσέα κι άλλα τέτοια ωραία αυτοτροφοδοτικά των μύθων μας. Σκέτη αλλοτρίωση πολιτισμική, γαστρονομική, γευστική και σε τελευταία ανάλυση εξαθλίωση της ευρύτερης έννοιας της παιδείας, είναι το μπουγατσάν. Θα το δείτε ως καινοτομία και μαγκιά για να «κατακτήσει την αγορά», ελληναράδικη ιδέα που «κολλάει τους ξένους στον τοίχο» ή και το μεγαλείο των Ελλήνων δαιμόνιων σεφ της πιάτσας, που, στη φτωχομάνα Θεσσαλονίκη, διδάσκουν και ικανοποιούν τα πλήθη με τη «μαγεία της αγοραστικής τους εξαπατημένης έμπνευσης» κι άλλα τέτοια ασύντακτα κι ασύνδετα με την πραγματικότητα.

Εστί, λοιπόν, μπουγατσάν μετατροπή υβριδική όπως λέμε τιγρολιόνταρο, δηλαδή τίγρης με χαίτη ή λέων ριγέ, δηλαδή κρουασανομπουγάτσα. Παίρνεις το αν απ’ το κρουασάν, το φερμάρεις στο μπουγατσ και προκύπτει μπουγατσάν. Ητοι: κρουασάν με γέμιση κρέμας μπουγάτσας. Καταστρέφεις το φύλλο της μπουγάτσας, το μετατρέπεις στην ευκόλως διαλυόμενη ζύμη του κρουασάν, το δαγκώνεις και πλουτς πετάγεται η κρεμούλα στα πηγούνια, στα μουστάκια και τα δάχτυλα. Οι Γάλλοι σεφ έχουν τρομοκρατηθεί. Πιθανόν και περισσότερο από την παραπομπή του Σαρκοζί. Η Χρυσή Αυγή, πάσης ευρωπαϊκής μορφής και όψης, γυρνάει την πλάτη στο μπουγατσάν, παρά την ελληνοπρέπειά του, γιατί φυλακίζεται η φυλή της κρέμας στο εκ της τουρκικής ημισελήνου εμπνευσμένο κρουασάν – κατασκεύασμα και έμπνευση των νοικοκυρών της Βιέννης, όταν έφτασαν αλλά σταμάτησαν στις πύλες της οι σαρικοφόροι της τότε μεγαλοπρεπούς μη τηλεοπτικής τουρκιάς. Αυτοί οι φασίστες δυσκολεύονται και λίγο μεταξύ αυστριακής έμπνευσης και τουρκικής μούσας.

Τόσο μένος για μια γαστρονομική πατέντα, που τέτοιες βγαίνουν πολλές κάθε χρόνο αλλά οι περισσότερες δεν μακροημερεύουν, δεν το καταλαβαίνω. Γιατί συνιστά αλλοτρίωση (και μάλιστα εξαθλίωση της παιδείας!) ο συνδυασμός δυο «έθνικ» γλυκισμάτων; Αν καταλαβαίνω καλά το πνεύμα της Λιάνας Κανέλλη (βοηθήστε με αν πέφτω έξω), φαίνεται να ενοχλείται επειδή θεωρεί πως η μπουγάτσα, που τη θεωρεί τυπικό ελληνικό γλύκισμα, αλλοτριώνεται με το να συνδυαστεί με το τυπικά γαλλικό κρουασάν, σαν ένας φουστανελάς του παλιού καιρού που ξαφνικά αποφάσισε να φορέσει φράγκικα παντελόνια. Φαίνεται πως αυτό το πάντρεμα το θεωρεί κάτι το αφύσικο, ανωμαλία της φύσης, σαν το τιγρολιόνταρο, άσχετα αν τιγρολιόνταρο υπάρχει, ζώο γεννημένο από μπαμπά λιοντάρι και μαμά τίγρη δηλαδή, που λέγεται liger στα αγγλικά, που ο Νίκος ο Λίγγρης πρότεινε να το αποδώσουμε… λίγρη, ενώ αν είναι μπαμπάς τίγρης και μαμά λιοντάρι λέγεται tiglon (δείτε τη σχετική συζήτηση στη Λεξιλογία).

Και βέβαια, για να εκπληρωθεί η εκ περισσού ποσόστωση, νομοτελειακά θα έλεγε κανείς, η καταγγελία του μπουγατσάν παίρνει μπάλα και τον ΣΥΡΙΖΑ, και η Λιάνα Κανέλλη καταγγέλλει «το πολιτικό μπουγατσάν, που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ, απ’ έξω Ευρώπη, κι από μέσα κρέμα της αριστερής γιαγιάς από τας Σέρρας…», αφήνοντας κι έναν υπαινιγμό για την αυξημένη δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ στην Ευρωβουλή (κάτι που δεν μπορούσε να αντέξει το ΚΚΕ κι έτσι αποχώρησε από την αριστερή ευρωομάδα και συγχρωτίζεται τώρα στους Μη εγγεγραμμένους με τη Λεπέν και τους Χρυσαβγίτες).

Ας αφήσουμε κατά μέρος την επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ, που είναι δικαίωμα και υποχρέωση κάθε φίλου του ΚΚΕ. Το υπόλοιπο άρθρο δεν μ’ αρέσει. Καταρχάς, δεν με πείθει σε πραγματολογικό επίπεδο, διότι στην ιστορία των γεύσεων πάμπολλες φορές έχουν συνδυαστεί με επιτυχία υλικά που προέρχονται από διαφορετικές ηπείρους και πολιτισμούς. Το πιο σοβαρό όμως είναι ότι αυτός ο υποδόριος απομονωτισμός, αυτή η η άρνηση των υβριδίων, δεν νομίζω να έχει και πολλή σχέση με τις αξίες και τα ιδανικά της Αριστεράς. Και νομίζω ότι τέτοια άρθρα μάλλον με καρικατούρα μαρξιστικής ανάλυσης μοιάζουν και προδιαθέτουν αρνητικά ακόμα και τον καλοπροαίρετο αναγνώστη.

Αλλά εμείς εδώ λεξιλογούμε, οπότε θα λεξιλογήσουμε για το μπουγατσάν, ή μάλλον για τα δυο συστατικά του μέρη, το κρουασάν και τη μπουγάτσα, που και τα δυο έχουν αρκετό ενδιαφέρον.

Και ξεκινάμε από τη μπουγάτσα, την οποία η Λιάνα Κανέλλη φαίνεται να θεωρεί ακραιφνώς ελληνική. Κι αν για το πράγμα, το γλύκισμα, μπορούμε να συζητήσουμε την ελληνικότητά του, η λέξη «μπουγάτσα» είναι βέβαιο πως δεν είναι ελληνικής αρχής. Τη λέξη τη δανειστήκαμε από τα τουρκικά, ήδη από τον Μεσαίωνα, όπου εμφανίζεται ο τύπος «πογάτσα», δάνειο από το τουρκικό pogaça (στο g υπάρχει κι ένα καπελάκι).  Ωστόσο, η τουρκική λέξη δεν είναι ντόπια, είναι κι αυτή δάνειο από τα δυτικά. Ανάγεται στο ιταλικό foccacia, λέξη που χρησιμοποιείται και σήμερα για διάφορα αρτοσκευάσματα. Η ιταλική λέξη προέρχεται, τελικά, από το λατινικό focus, που είναι η εστία, η φωτιά.

Αρχικά δηλαδή η focaccia/pogaca ήταν ένα είδος ψωμί ή πίτα χωρίς μαγιά, που ψηνόταν στο τζάκι, σε διάπυρη τέφρα. Όπως λέει ένα απόσπασμα μεσαιωνικό που παραθέτει ο Κριαράς: η πογάτσα, ήγουν λειψόπιτα οπού ψήνουν εις την αιθάλην. Στη συνέχεια, η λέξη και το πράγμα εξαπλώθηκε σε όλον τον βαλκανικό χώρο και στην Ουγγαρία, και βέβαια προέκυψαν διάφορες παραλλαγές. Πάντως, αν κρίνω από τα άρθρα της Βικιπαίδειας για την pogaca και για την bougatsa (δηλαδή τη μπουγάτσα), συμπεραίνω ότι η διαφορά της μπουγάτσας είναι πως γίνεται με φύλλο.

Όσο για το κρουασάν, ολοφάνερα είναι γαλλική λέξη, croissant, η οποία είναι ουσιαστικοποιημένη μετοχή ενεστώτα του ρήματος croître, που θα πει «αυξάνομαι», απ’ όπου και croissance η ανάπτυξη που τόσο μας έχει γίνει βραχνάς. Το κρουασάν δεν έχει άμεση σχέση με την ανάπτυξη, αλλά στα γαλλικά croissant (που όπως είπαμε είναι μετοχή και σημαίνει κατά λέξη «αύξων», «αυξανόμενος») λέγεται και η «φέξη» της σελήνης, και η ημισέληνος (αφού «γεμίζει», αυξάνεται η σελήνη). Και βέβαια, επειδή το κρουασάν μοιάζει με την ημισέληνο, ονομάστηκε κι αυτό έτσι. Μισοφέγγαρο.

Στο άρθρο της η Κανέλλη μεταφέρει, κάπως μπερδεμένα, έναν μύθο σχετικά με τη γέννηση του κρουασάν. Λέει η Κανέλλη ότι οι νοικοκυρές της Βιέννης, μετά την απόκρουση των Οθωμανών, που είχαν φτάσει να την πολιορκήσουν, εμπνεύστηκαν το κρουασάν από το σχήμα της ημισελήνου, που στόλιζε τα τουρκικά λάβαρα. Τέτοιος μύθος υπάρχει, και με διάφορες παραλλαγές -σε μια πιο διαδεδομένη παραλλαγή, οι Βιεννέζοι φουρνάρηδες, καθώς ξυπνησαν χαράματα να πάνε στους φούρνους τους, έτυχε να ακούσουν τους Τούρκους που ετοιμάζονταν να επιτεθούν, οπότε σήμαναν συναγερμό, η Βιέννη σώθηκε και ο αυτοκράτορας, για να τους επιβραβεύσει, τους επέτρεψε να φτιάξουν αυτό το νέο γλύκισμα με το σχήμα του συμβόλου του ηττημένου εχθρού.

Ωστόσο, οι μύθοι αυτοί δεν έχουν καμιά βάση. Αν και παρόμοια γλυκίσματα υπήρχαν στην Αυστρία από τον Μεσαίωνα (και τα έλεγαν kipferl), τα πρώτα κρουασάν, με αυτή τη ζύμη και σ’αυτό το σχήμα, φτιάχτηκαν στο Παρίσι, γυρω στο 1838, από δυο αυστριακούς ζαχαροπλάστες που άνοιξαν την Patisserie Viennoise (Βιεννέζικο Ζαχαροπλαστείο) στον αριθμό 92 της οδού Ρισελιέ’ από τη μεγάλη επιτυχία τους σήμερα λέγονται viennoiseries (βιεννέζικα, ας πούμε) όλα αυτά τα κρουασανοειδή γλυκίσματα. Η ονομασία αυτή οδήγησε αργότερα σε έναν άλλο μύθο, ότι τις βιενουαζερί και τα κρουασάν ειδικότερα τα έφερε στη Γαλλία η Μαρία Αντουανέτα, η οποία, θα το θυμάστε, ήταν αυστριακής καταγωγής και, όπως λένε, που κι αυτό μύθος πρέπει να είναι, αναρωτήθηκε κάποτε γιατί να ζητάνε με τόση επιμονή ψωμί οι φτωχοί όταν υπάρχει ωραιότατη μπριός ή έστω παντεσπάνι. Αλλά έτσι είναι οι φτωχοί, αφχαρίστηγοι άνθρωποι.

Αξιοπερίεργο είναι πως τον μύθο περί πολιορκίας και οθωμανικής ημισελήνου τον έχει ενστερνιστεί και το ετυμολογικό λεξικό του Μπαμπινιώτη, που γράφει ότι «Τα πρώτα γλυκά κρουασάν σε σχημα ημισελήνου παρασκευάστηκαν στη Βιέννη τον 19ο αιώνα σε ανάμνηση της νίκης επί των Τούρκων πολιορκητών το 1689, οι οποίοι είχαν έμβλημα την ημισέληνο». Βρίσκω πως η πρόταση αυτή είναι ελαφρώς παράλογη, διότι προϋποθέτει ότι μια ωραία πρωία του 19ου αιώνα ξύπνησαν οι Βιεννέζοι, θυμήθηκαν την πολιορκία της πόλης (που είχε γίνει πριν από 150 χρόνια) και… σε ανάμνηση της πολιορκίας έφτιαξαν κρουασάν! Εκτός αυτού, το καλό λεξικό κάνει λάθος και στη χρονολογία, αφού η πολιορκία της Βιέννης έγινε το 1683, όχι το 1689.

Στη γλώσσα μας έχουμε κι άλλη μια λέξη, δάνεια κι αυτή, που θα μπορούσα να την πω «ξαδερφάκι του κρουασάν», φοβάμαι όμως πως ο χαρακτηρισμός αυτός θα λειτουργήσει παραπλανητικά γιατί θα σας κάνει να σκεφτείτε άλλα γλυκίσματα, ενώ εγώ τη συγγένεια με το κρουασάν την εντοπίζω σε λεξιλογικό επίπεδο. Να το πάρει το ποτάμι (με μικρά!) λοιπόν, εννοώ τη λέξη «κρεσέντο», από την ιταλική crescendo, που είναι κι αυτή μετοχή (ή γερούνδιο ή ρηματικό ουσιαστικό) του ρήματος crescere, που είναι το ιταλικό αντίστοιχο του γαλλ. croître, άρα το κρεσέντο είναι με μιαν έννοια ξαδερφάκι του κρουασάν.

Και βέβαια το κρεσέντο είναι όρος της μουσικής κι έτσι μικρή σχέση μπορεί να έχει με το κρουασάν και πολύ περισσότερο με το μπουγατσάν, αλλά έχει πάρει και μεταφορικές σημασίες, κι έτσι θα μπορούσε να πει κανείς, σε διαφημιστικόν οίστρο, ότι το μπουγατσάν προσφέρει ένα γευστικό κρεσέντο. Γκουγκλίζοντας άλλωστε βρίσκω ότι στην Άφυτο Χαλκιδικής υπάρχει μια κρεπερί-μπουγατσερί που λέγεται Κρεσέντο, μια ονομασία που δεν μπορεί βέβαια να είναι τυχαία. Όλα τα έχει προβλέψει η μαθηματική και τρισχιλιετής ελληνική γλώσσα, ακόμα και την εμφάνιση του μπουγατσάν!

251 Σχόλια to “Λεξιλογώντας για το μπουγατσάν (με ευκαιρία το άρθρο της Λ. Κανέλλη)”

  1. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Αν δεν δοκιμάσω το μπουγατσάν, δεν εκφέρω άποψη.
    Πού σερβίρεται;

  2. Νέο Kid Στο Block said

    Φοβερό! Ξεκινάω να διαβάσω το άρθρο, φτάνω στην αρχή εκεί που ο Νικοκύρης αναρωτιέται αν είναι διάφανα τα γλωσσικά συστατικά τού μπουγατσάν, και φωνάζω στην λοιπή οικογένεια. «Έχετε ακούσει γλυκό «μπουγατσάν» »
    Η γυναίκα μου «Τι ν’αυτό πάλι;»
    Η μεγάλη μου κόρη (γονιδιακό αποτύπωμά μου και στην κοιλιοδουλεία δυστυχώς..) «Μπαμπά, μήπως είναι μπουγάτσα με κρουσάν; » 😆
    Συνεχίζω το διάβασμα…

  3. ChrisMaGR said

    Περισσότερα για το Μπουγατσάν εδώ:
    https://www.facebook.com/EstrellaThessaloniki/
    Δεν το έχω δοκιμάσει πάντως.

  4. Νέο Kid Στο Block said

    Kαι Crescent Moon η ημισέληνος αγγλιστί.

  5. Idomeneo said

    Εγειρεται το αγωνιωδες και υπαρξιακο ερωτημα: Μπουγατσα με τυρι η με κρεμα ??

  6. spiral architect\ said

    @2: Όχι «φοβερό». Φοβεγόοο! 😀
    (με το κατάλληλο αξάν)

  7. qq said

    Στην βόρεια Ελλάδα κόβουν την μπουγάτσα σε κομματάκια. Ιεροσυλία να την τρως σαν του Αθηναίους. Το μπουγατσάν πως το τρως?

  8. Νέο Kid Στο Block said

    «..που ο Νίκος ο Λίγγρης πρότεινε να το αποδώσουμε… λίγρη» Σαπώ στο τίγρη Λίγγρη! 😆
    To tiglon όμως; Tιγράρι ;

  9. ChrisMaGR said

    5: Μισή τυρί – μισή κιμά
    Το υπαρξιακό ερώτημα είναι άλλο: Κυκλοφορεί μπουγατσάν με τυρί ή κιμά ή έπεσαν θύματα της παρανόησης ότι μπουγάτσα = με κρέμα;

  10. Andreas S said

    Ως κατά τόποον αρμόδιος να πω για το μπουγατσάν πως γευστικά πολύ κακό για το τίποτε. Για το θρήνο και τον κοπετό και τα τιγρολιόνταρα κλπ να θυμίσω ότι το κατεξοχήν «εθνικό πιάτο» μας ο μουσακάς είναι ένα τέτοιο τιγρολιόνταρο καθώς προφανώς μπερδεύει τη γαλλική με την ανατολίτικη κουζίνα και καλά κάνει.

  11. Πάνος με πεζά said

    Καλά, πόσα χρόνια τα περίπτερα πουλάνε κρουασάν με τη γέμιση της μπουγάτσας, ή και διάφορες άλλες μαρμελάδες, και τα λένε επίσης κρουασάν; Έπρεπε να εφεύρουμε την πεντάμορφη αυτή λέξη;

    Άσε που είναι «a priori» λάθος, αφού «μπουγάτσα» δε λέγεται η γέμιση, αλλά ο τρόπος παρασκευής του φύλλου (που δεν έχει καμία σχέση με τη ζύμη του κρουασάν).

    Συγγνώμη που τα παίρνω πρωί-πρωί, αλλά ισως φταίει που είμαι λάτρης του εκμεγωτού της «Χαράς», στα Πατήσια ! 🙂

  12. Νέο Kid Στο Block said

    Kαι υφέρπων αντιμουστακισμό έχει η Λιάνα! «το δαγκώνεις και πλουτς πετάγεται η κρεμούλα στα πηγούνια, στα μουστάκια και τα δάχτυλα.» Eίναι λαϊκάτζα το μουστάκι, ε; Eιδικά άμα λερώνει μετά από πειναλέο δάγκωμα από κρεμούλα ή σαλτσούλα ,ε;
    Βρε ουστ !

  13. atheofobos said

    Προφανώς λεξικολογώντας δεν πρόσεξες ότι το κείμενο έχει σαφή αγωνιστική ιδεολογική θέση προασπίζοντας, όπως κάνει πάντα το ΚΚΕ, τον μικρό καταστηματάρχη από τις πολυθνικές!
    Όπως γράφει:
    Κολάζει τη βίαιη προσαρμογή στην ευρωπαϊκή καπιταλιστική πραγματικότητα και μετατοπίζει την αντίσταση του πολίτη – καταναλωτή στο επίπεδο της ψευδαίσθησης. Μαζεύει κόσμο και λεφτά, αλλάζει τάσεις και γούστα, εξαρτά μεγάλους και παιδιά από συνήθειες κι ανάγκες ξένες ακόμα και στην ίδια τους την πολιτισμική παραγωγή. Ετσι το μαγαζάκι νομίζει ότι θα επιζήσει με το μπουγατσάν, απέναντι στην πολυεθνική που πουλάει προ πολλού κρουασάν με γέμιση παντός επιστητού υλικού ήδη στα περίπτερα, τσακίζοντας τον αρτοποιό, τον ζαχαροπλάστη, τον ψήστη, τον μυλωνά κ.λπ. και στην Ελλάδα, και στη Γαλλία, και στην Αυστρία, και στην Τουρκία.

  14. Νέο Kid Στο Block said

    Ok.ok. «και υφέρποντα αντιμουστακισμό…» δεν είμαι δα κι ο Λίγγρης! 🙂

  15. metanastis said

    Το μπουγατσάν έγινε και σύνθημα στην Τούμπα, στο ματς του ΠΑΟΚ με τη Μπενφικα:

    Κέρνα τη Μπενφίκα μπουγατσάν, ρε Ιβάν – ρε Ιβάν !!

  16. munich said

    εμενα τα κρουασαν δεν μου αρέσουν

    Την καλύτερη μπουγάτσα Ελλάδος και περιχώρων θα τη φάτε στο Σκαλιδάκη στην ‘Εδεσσα. κέντρο στον πεζόδρομο.

    Κάποιοι πάν Έδεσσα έστω μια φορά για τους καταρράκτες. Αυτοί που ξέρουν επιστρέφουν κάθε χρόνο έστω και για μια μισή από το Σκαλιδάκη. Το γράφω και μου τρέχουν τα σάλια…

  17. Πάνος με πεζά said

    Ε, και του Ιορδάνη, στην άλλη άκρη της Ελλάδας, στα Χανιά, κάτι λέει… Τυρί «μαλάκα», κι από πάνω κρυσταλλική ζάχαρη…

  18. leonicos said

    Πρώτη παρατήρηση από μένα

    Αφού έγραψε η Λιάνα Κανέλλη… σημαίνει ότι πρόκειται για πολύ σπουδαίο ζήτημα.

    Μα… αυτή η γυναίκα τι τρομερή δημοσιογράφος είναι! Τίποτα δεν της ξεφεύγει! Ούτε το μπογατσαντανιάν!

    Λυπάμαι που η γλώσσα μου είναι κόσμια και δεν μπορώ να τη χαρακτηρίσω όπως πρέπει (τη γλώσσα μου).

    Άντε!!!! Πάμε γι’ άλλες αρλούμπες. Κολοκυθοτυρόπιτα, Σπανακο-αγγιναρόπιτα, πρασο-σοκολατόπιτα με περίχυμα ταχινιού, κεφαλάκια γεύρου γεμιστά με μπακούμπα!

    Δεν ξέρετε τι είναι το μπακούμπα; Ούτ’ εγώ το ξέρω… αλλά δεν μπορεί, κάτι θα είναι!

  19. roumpagiat said

    Υπάρχει, άραγε, μπουγατσαντερί στην Αθήνα;

  20. leonicos said

    κι άλλα τέτοια ασύντακτα κι ασύνδετα με την πραγματικότητα.

    Δεν υποστηρίζω το μπουγατσάν, αλλά ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΕΕΙ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΗ; Καλά, δεν είναι κανείς εκεί να την αποδυνδέσει;

  21. Θα έλεγα ότι το περί πλούτς και μουστακιών είναι το μόνο σωστό του άρθρου της Κανέλλη. Σε παιδικό πάρτι μπορεί να έχει και γούστο να πιτσιλίζεσαι γύρω από το στόμα με κάτι εύγευστο, αλλά στις περισσότερες άλλες περιστάσεις όχι. (Και ναι, έχω και μουστάκι και μουστάκι,,,).

  22. leonicos said

    Βρε! τι κακό μπορεί να επιφέρει ένα μπουγατσαάν! Κι εγώ το φαντάστηκα να κάθεται να περιμένει τον πελάτη… αλλά αυτό…. είναι διοάβολος μεταμορφωμένος. Κατεδαφίζει την ελληνική παιδεία, ιστορία, γεωγραφία, οικονομία! Πωπωπωπω!

  23. atheofobos said

    17-Η Χανιώτισσα σύζυγος επιμένει πως η μπουγάτσα του Ιορδάνη έχει βασικά μέσα κρητική μυζήθρα και ίσως λίγη μαλάκα.( Είναι η τυρόμαζα που προκύπτει στο πρώτο στάδιο της τυροκόμησης της γραβιέρας)

  24. Νοτιος Κωλος said

    Συμπαθητικο ειναι το μπουγατσαν. Ακουσα πως το βγαλαν και με τυρι (ή μαλλον φετα για τους νοτιους;), το οποιο δεν δοκιμασα ακομα.

    παρεμπ, η γιαγια την λεει και παντα την ελεγε «πογάτσα».

  25. Μουσάκι βεβαίως έχω, αλλά άντε να πείσεις το καινούργιο μου τάμπλετ να μην προσπαθεί να μαντέψει τι θέλω να πω…

  26. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    10: Πολύ σωστά!

    11: Ακριβώς, το φύλλο!

    13: Τον προασπίζει, αλλά του λέει να μην έχει αυταπάτες, προδιαγεγραμμένο είναι το τέλος του (όπως και είναι, εδώ που τα λέμε)

    19: Καλή ερώτηση -εγώ δεν έχω δει μπουγατσαντερί στην Αθήνα.

  27. leonicos said

    Έγραψα το @21 πριν διαβάσω τη δεύτερη παράγραφο, η οποία με δικαιώνει πλήρως!

    Ο Οδυσσέας, που δεν χάθηκε στις θάλασσες, ασφαλώς θα χανόταν στο κεφάλι της. Το λένε κρουασάν επειδή φουσκώνει. Και το φτιάχνανε καμπυλωτό για να χωράνε πιο πολλά στο ταψί. Ο συσχετισμός με την ημισέληνο ήρθε μετά. Βρε! είπαν. Κοίτα πώς μοιάζει με το μισοφέγγαρο. Αλλά το μισοφέγγαρο δεν γεμίζει πάντα, αλλά και αδειάζει

  28. LandS said

    Η καλύτερη μπουγάτσα, δεκαετίες 80 και 90 (για τώρα δεν ξέρω) , ήταν στα Γιάννενα σε μια σουδίτσα απέναντι από τη Μεραρχία.

  29. Γς said

    Η διασταύρωση συμβολικά:

    P: Μπουγάτσα x Κρουασάν
    F1: Μπουγατσάν

    Οπου P οι γονείς και F1 η πρώτη θυγατρική γενεά.

    Και μου έρχεται ο τύπος σενιαρισμένος και ευγενής:
    -Δεν μου στείλατε βαθμολογία.
    Κατάλαβα.
    -Αφού δεν έγραψες.
    -Πως ήμουν στην εξέταση. Ελυσα και τις τρεις ασκήσεις.
    Ανένδοτος εγώ. Ερχόταν συνεχώς για το δίκιο του και κλαιγόταν στους άλλους.
    -Του έχασες την κόλλα του. Εξέτασέ τον πάλι.
    Και το έκανα. Οχι βέβαια στις ασκήσεις της εξέτασης, που θα τις είχε μάθει νεράκι, αλλά σε κάτι παρόμοιο με το μπουγατσάν.
    -Διασταυρώνουμε ένα Α με μια Β και προέκυψαν Γ.

    Δεν ήξερε ούτε να την απεικονίσει συμβολικά.

    Περίμενα μέχρι που άνοιξε την πόρτα και έφυγε.

  30. leonicos said

    Ας αφήσουμε κατά μέρος την επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ, που είναι δικαίωμα και υποχρέωση κάθε φίλου του ΚΚΕ.

    Αυτό δεν το δέχομαι! Συνιστά εξομοιωτική αντίληψη του τύπου ‘όλοι οι Σαραντάκοι είναι μηχανολόγοι και συγγραφείς’. Θα υπάρχει και κάποιος που δεν είναι. Άλλο τα κοράκια που είναι όλα μαύρα.

    Υβρίδιο ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει; Να μια ιδέα!

    Αγνοώ τα περί τιγρολιόνταρων και λιονταροτίγρεων. Μα τι στο καλό; Σε όλα άσχετος είμαι; Θα τα γκουγκλίσω να μορφοθώ.

    Α! Κι ένα νέο. Την Κυριακή, στο φινάλε του Μουντιάλ, δεν κέρδισε η Αργεντινή. Έχασε η Αργεντινή. Δεν κέρδισε καμιά λατινοαμερικάνική ούτε βορειοαμερικάνικη χώρα. Αυτά!

  31. Βασίλης Ορφανός said

    Για τη μπουγάτσα του Κιρκόρ στο Ηράκλειο (αν δεν παινέψεις το σπίτι σου…), βλ.
    http://www.patris.gr/articles/50588?PHPSESSID=#.U8Yyy5R_tGY

  32. Πάνος με πεζά said

    Αν μπουγατσάν=μπουγάτσα εις την νι (μπουγάτσα^ν), τότε η πρώτη παράγωγος του μπουγατσάν είναι ν*μπουγάτσα^(ν-1), αρκεί το ν να ανήκει στο Ν.

    Σα να λέμε, την κάναμε και τη μπουγάτσα μ…νί 🙂

  33. leonicos said

    Και στην Νίκαι υπήρχε μια σουβλασερί, αλλά έκλεισε

  34. Alexis said

    #20: «Δεν υποστηρίζω το μπουγατσάν, αλλά ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΕΕΙ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΗ»

    Βεβαίως. Την έχουμε συνδέσει κανονικά. Με Κάιρο.

  35. leonicos said

    Ένας άλλος διαδεδομένος νατσουλισμός. Βατταρισμός, από τον ψευδό βασιλέα της Κυρηναϊκής Βάττον (δεν το βρήκα στου Μπαμπινιώτη αλλά στον Σταματάκο, όταν ο Προσγολίτης μού διόρθωσε το βαταρισμός σε βατταρισμό) Πάντως γράφεται με δύο ττ, αλλά το θεωρώ ηχομιμητικό μάλλον

  36. Όχι μπουγάτσα, ούτε σουβλάκι της προκοπής δεν μπορώ να φάω από τότε που απέκτησα μουσομούστακα.

    Αλλά όχι και νίκη των Αυστριακών επι΄των Οθωμανών στη Βιέννη! Ας μην ήταν αυτός ο Σομπιέτσκης (μα ποιος τον κάλεσε στο πάρτι;) και σας έλεγα εγώ… :mrgreen:

  37. leonicos said

    Battus I of Cyrene (Ancient Greek: Βάττος Ἀριστοτέλης) was the founder of the Ancient Greek colony of Cyrenaica and its capital Cyrene. He was the first king of Cyrenaica, the first Greek king in Africa and the founder of the Battiad dynasty.

  38. physicist said

    #28. — Σωστόοοοοοοος!

  39. Ούτε το γένος για τα Σέρρας ξέρει η Κανέλλη, ούτε ότι το μπουγατσάν έρχεται από τη Νέα Υόρκη, εδώ κι ένα χρόνο θαρρώ…

  40. Πάνος με πεζά said

    Πάντως έχει πλάκα το πώς γίνονται…μόδα, τρόφιμα που υπάρχουν από δεκαετίες! Το ’60, το ’70, ακόμα και το ’80, τη μπουγάτσα και το κρουασάν ποιος τα γ…σε;

  41. Vlad said

    […] γιατί φυλακίζεται η φυλή της κρέμας στο εκ της τουρκικής ημισελήνου εμπνευσμένο κρουασάν – κατασκεύασμα και έμπνευση των νοικοκυρών της Βιέννης, όταν έφτασαν αλλά σταμάτησαν στις πύλες της οι σαρικοφόροι της τότε μεγαλοπρεπούς μη τηλεοπτικής τουρκιάς […]

    Αμάν! Αυτή η Λιάνα Κανάλα ούτε πάνω στην μπουγάτσα δεν τρώγεται. Πολύ πάθος ρε παιδιά. Γιατί δεν γράφει σαν φυσιολογικός άνθρωπος; Γιατί το γράψιμό της Πειραιοσεραφιμίζει;

  42. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    39: Από Νέα Υόρκη έρχεται; Κάπου διάβασα ότι ο εφευρέτης του είναι Σαλονικιός.

  43. Αριστείδης Καρατζόγλου said

    Πρώτη φορά άκουσα για μπουγατσάν πριν κανένα χρόνο από διαδικτυακή διαφήμιση μπουγατσάδικου και σε ένα ταξίδι μου στον βορρά το δοκίμασα κιόλας. Ενώ λατρεύω και τους δύο γονείς, το παιδί-μπουγατσάν δεν πήρε τη χάρη τους κατά τη γνώμη μου. Δεν βλέπω να μακροημερεύει το γλύκισμα.

  44. Αριστείδης Καρατζόγλου said

    Παρεμπιπτόντως να ευχαριστήσουμε τον ευρωβουλευτή κ.Παπαδάκη ο οποίος με τη γελοία στάση του μας θύμισε ότι το ΚΚΕ στο ευρωκοινοβούλιο θυμίζει μπουγάτσα με άχνη ζάχαρη από πάνω και μέσα γέμιση ταραμά.

  45. 41: Δική μου παρανόηση
    http://www.kathimerini.gr/773890/article/epikairothta/ellada/mpoygatsan-kai-cronut-h-nea-trela-sto-faghto

  46. τελικά είναι Άφυτος ή Άθυτος; (το πανέμορφο ιστορικό χωριό της Χαλκιδικής)

  47. gryphon said

    Αυτο που θα πω μπορει να φανει σαν κακια και ισως είμαι και προκατελλειμενος γιατι εδω και χρονια που βλεπω και ακουω την Κανελλη σε εμφανισεις στην τηλεοραση κυριως εχω σχηματισει πολυ αρνητικη γνωμη για το στυλακι που πλασσαρει την αισθητικη κλπ αλλα και σοβαρες αμφιβολιες για την ψυχισμο αυτου του ατομου.
    Οχι δηλαδη οτι είμαι ψυχιατρος αλλα κατι δεν μου παει καλα γενικα με την Κανελλη.
    Αυτη η ιστορια με το γλυκο μου θυμισε αυτο το τεστ που κανουν οι ψυχαναλυτες η ψυχιατροι για να βγαλουν καποια συμπερασματα για καποιον .εεπιφυλασσομαι εαν ειναι υπαρκτο αυτο το τεστ γιατι δεν εχω παρε δωσε με ψυχιατρους αλλα το εχω δει σε ταινιες κλπ.
    Ειναι αυτο οπου ο γιατρος δειχνει μια σειρα απο σχεδια σχηματα αντικειμενα αλλα πολυ οικεια αλλα λιγοτερο στο υπο εξεταση ατομο και του ζηταει να πει τι βλεπει και απο τις απαντησεις βγαζει καποια συμπερασματα για τον ψυχισμο του εαν ειναι για δεσιμο που λεμε κλπ.
    Αν λοιπον δειξουμε αυτη την φωτογραφια με το μπουγατσαν (που ουτε εγω εχω δοκιμασει) σε διαφορους ανθρωπους καθε ειδους εγω πιστευω οτι το 99% θα πει οτι βλεπει ενα γλυκο κατι του θυμιζει ισως λιγο παραξενο ασυνηθιστο κλπ.
    Ισως καποιος κανει και καποιους συνειρμους γιατι κι εγω π.χ αν δω ενα σχημα μπορει να μου θυμιζει κατι αλλο και ουτω καθεξης.
    Το οτι η Κανελλη κοιταει το μπουγατσαν πως λεγεται και βλεπε «μεσα»ι τιγρολιονταρα τον συριζα, χρυσαυγιτες ελληνες η ευρωπαιους κλπ ε αυτο καπως πρεπει να λεγεται στην ψυχιατρικη θα υπαρχει καποιος ορος.

    Κρουασαν τα τελευταια χρονια κατεληξε να ειναι αυτο το στεγνο αφρωδες κατασκευασμα με λιγη ελαχιστη γεμιση μεσα σε σακουλακι.
    Παλαιοτερα αλλα και τωρα σε καποιους φουρνους υπαρχει αυτο που ειναι σαν μικρο τσουρεκι μεσα σε μπανιο απο σιροπι
    Βυθισμενο πρακτικα σε σημειο το κρουασν απο 200 γρ να ζυγιζει μισο κιλο απο το σιροπι που εχει ρουφηξει.
    Αυτα θεωρω πραγματικα κρουασαν και αν δω καμμια φορα σε φουρνο παιρνω.

  48. Λαθρεπιβάτης said

    Στο Ελλαδιδιστάν μην ξεχάσετε να δοκιμάσετε μπουγατσάν πασπαλισμένo με μπόλικη Κανέλλήτσα

  49. Πέπε said

    Ου, και πόσα έχει να πει κανείς εδώ!

    1. Η φράση «Εστί λοιπόν μπουγατσάν…» θα έπρεπε να είναι «Έστι λοιπόν …». Και γενικά γιατί έτσι είναι το σωστό στ’ αρχαία (έστι[ν] όταν είμαστε στην αρχή πρότασης) και ειδικότερα γιατί έτσι είναι στη φράση που πιθανότατα αποτελει το πρότυπο αυτηνής εδώ: έστιν ουν τραγωδία μίμησις πράξεως και λοιπά.

    2. Καλά, τι γελοίο θέμα για άρθρο! Της Κανέλλη εννοώ.

    3. Αν όμως θα ‘πρεπε όντως να ξεσπαθώσουμε για τον άκριτο συγκρητισμό του μπουγατσάν, μέγιστο σφάλμα είναι το να αφήσουμε έξω τον ακραιφνώς αμερικανόφερτο τρόπο σχηματισμού της λέξης. Στα αμερικάνικα αγγλικά συνηθίζεται τελευταία να συμφύρονται τυχαία τμήματα των μορφημάτων διάφορων λέξεων για να βγουν συντετμημένα σύνθετα. Σαν κάθε αμερικανιά, έτσι κι αυτή έχει εξαχθεί και στην παγκόσμια αγορά δίνοντας λογοπαίγνια του τύπου Μερκοζύ και Ολαντρέου. Κατά την αμερόληπτη γνώμη μου, στη ρίζα της τάσης βρίσκεται η ανικανότητα των Αμερικανακίων να βγάλουν νόημα οι αστοιχείωτοι από τα μορφήματα λέξεων που υπάρχουν στη γλώσσα τους αλλά προέρχονται από άλλες γλώσσες. Έτσι ακόμη και μορφωμένοι αθρώποι, κοτζάμ γλωσσολόγοι μάλιστα, φτιάξανε το morphonology αντί του morphophonology (μορφοφωνολογία: η από κοινού εξέταση της μορφολογίας και της φωνολογίας). Σου λέει, τι ένα -φο- πάνω, τι ένα -φο- κάτω, ο σκοπός είναι να ξεμπερδεύουμε μια ώρα αρχύτερα. (Θυμάστε βέβαια κι εκείνη τη σειρά ανεκδότων, «ποιο είναι εκείνο το ζωάκι που…» – η μπεκάλτσα, η μασχαλίτσα κλπ.. Αυτά δεν τα τσουβαλιάζω μαζί με τ’ άλλα γιατί έχουν χιούμορ.)

    4. Των νοικοκυρών;; Συγγνώμη, η γραμματική μπορεί να αφήνει υπαινιγμό ότι έτσι λέγεται, αλλά δεν υπάρχει μόνο η γραμματική σ’ αυτή τη ζωή, υπάρχει και η προσωπική εμπειρία που την υποτιμούμε συχνά. Το σωστό είναι των νοικοκυράδων. Ακούγεται λίγο λαϊκό αλλά δε λερώνει. Το άλλο ακούγεται λίγο γραμματιζουμενίστικο (και -ας είμαστε αμερόληπτοι- πάλι δε λερώνει) αλλά δεν πάει κιόλας.

    5. Τη λεξιλογική ιστορία της μπουγάτσας πρέπει να την είχαμε ξανασυζητήσει εδώ. Είναι συναρπαστική.

    6. Ένσταση!! Η μπουγάτσα δε χαρακτηρίζεται από την κρέμα της αλλά από το φύλλο της. Μπορεί να ‘μαι Αθηναίος αλλά αυτό το έχω μάθει και είναι σωστό. Και η μπουγάτσα με τυρί είναι μποιυγάτσα κι αυτή. (Τώρα δεν τα βάζω με την Κανέλη αλλά με τους ζαχαροπλάστες μπαμπάδες.) Το κρουασάν με κρέμα σαν αυτή που βάζουμε στην μπουγάτσα κρέμας είναι κρουασάν με κρέμα σαν αυτή που βάζουμε στην μπουγάτσα κρέμας. Εκτός αν αυτή η κρέμα έχει κάποιο δικό της όνομα που αγνοώ.

    7. Τον μύθο για τους Βιεννέζους και την πολιορκία δεν κάνει άσχημα που τον βάζει. Μπορεί να μην είναι αληθινός, αλλά αν όλοι έλεγαν μόνο την αλήθεια θα ζούσαμε σ’ ένα πεζό κόσμο χωρίς μύθους. Καλό σε ορισμένες περιπτώσεις, κακό σε άλλες. Μιας κι εδώ ο λόγος για ένα αθώο γλυκό, κι όχι λ.χ. για ιστορικά θέματα, ας διαιωνίζεται κι ο μύθος. Μας αρέσουν οι μύθοι. Μας αρέσει κι η ανασκευή τους βέβαια, αλλά το κάθε πράγμα στον τόπο και το χρόνο του.

  50. Πάντως το φερόμενο ως άρθρο της φερόμενης ως κομμουνίστριας βουλευτού αν είχε πέσει στα χέρια κανενού παλιού αριστερού/κομμουνιστή αρχισυντάκτη, το μεν χαρτί θα είχε πάρει τη θέση του στην τουαλέτα, η δε ξυγγραφεύς του θα είχε πάρει, ε, χμμμ… την άγουσα, ας ειπούμε.

    Επιπλέον, θεωρώ πως το άρθρο πάσχει από έναν αντιστροφοαντίθετο Μαριαντουανετισμό: αντί να συστήσει στους πτωχούς να τρώνε παντεσπάνι, διαμαρτύρεται για το όνομα (και όχι την ουσία) ενός γλυκού, που οι περισσότεροι δεν έχουν τα φράγκα να δοκιμάσουν.

  51. Alexis said

    #45, Θεσσαλονικιό λοιπόν το μπουγατσάν, το cronut είναι νεοϋορκέζικο…

    Καημένε Κοπαράνη, τι σου μελλε να πάθεις…
    Ξέχασες να ρωτήσεις την Κανέλλη πριν επινοήσεις το μπουγατσάν 🙂

  52. ααα, γι’αυτό στα ελβετογερμανικά, το κρουασάν λέγεται Kipferli!

  53. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    49: Σωστές οι παρατηρήσεις, ιδίως 1 και 4, αλλά την ένσταση του 6 όπως βλέπεις τη συμμερίζομαι κι εγώ στο άρθρο.

  54. Ορεσίβιος said

    Εμείς οι Μοραΐτες έχουμε δικές μας μπουγάτσες:

    «…Μπουγάτσα. Την έφτιαχναν συνήθως στις γιορτινές ημέρες. Το ψιλοκρισαρισμένο αλεύρι το έριχναν σε καυτό λάδι
    και κατόπιν τα ανακάτευαν γρήγορα με το κουτάλι. Έπειτα το έτριβαν με το χέρι. Έριχναν λίγο νερό, ζάχαρη, κανέλα,
    ούζο και το ζύμωναν. Την μπουγάτσα την κένταγαν με το πιρούνι και με το σπιρτόκουτο. Μπουγάτσα ήταν και η
    Άη Βασιλιάτικη πίτα, μόνο που είχε μέσα νόμισμα.
    [Ηλίας Τουτούνης «Η ιστορία του ψωμιού», περιοδικό Η Φολόη, τεύχος 62, Γενάρης, Φλεβάρης Μάρτης 2012]

    Στο χωριό μου φτιάχνανε και μπουγάτσα από αλεύρι καλαμποκιού, ψημένο στη χόβολη. Το καλαμπόκι μας ήταν άσπρο με μικρούς σπόρους, διαφορετικό από το άλλο με τους κίτρινους σπόρους, το οποίο εμείς το λέγαμε αραποσίτι. Με το αλεύρι αυτού του κίτρινου αραποσιτιού φτιάχναμε τη μπομπότα. Τη μπουγάτσα από το άσπρο καλαμπόκι την ψήνανε στη χόβολη.
    Άσχετο, αλλά γράφοντας αυτό το σχόλιο, θυμήθηκα κάτι πουλάκια, που νομίζω πως πλέον έχουν εξαφανιστεί από την περιοχή, που τα λέγαμε αητομάχους, στα οποία άρεσαν πολύ αυτοί οι άσπροι σπόροι. Με έβαζε θυμάμαι ο πατέρας μου και γύριζα μέσα στο χωράφι και χτυπούσα ένα ντενεκέ με μια χοντρή βέργα (λούρα τη λέγαμε) για να τρομάζουν τα πουλάκια και να φεύγουν. [Από τότε μου αρέσουν όλα τα κρουστά μουσικά όργανα].

  55. spiral architect said

    @44: Ανεξάρτητα το πως βλέπει ή αποδέχεται κανείς το ΚΚΕ, το να το «εκπροσωπεί» στην ευρωβουλή η Λεπέν μαζί με όλους τους μη ενταγμένους, δεν το θέλει ούτε ο θεός, ούτε και ο διάολος!
    (αποπέμφθηκε επειδή είπε κάτι κακό, ή μήπως επειδή πήρε το λόγο χωρίς να τον δικαιούται;)

  56. 5 Με στουπί 🙂

    28 Σαν του Σακελλαρίου τίποτα. Άσχετα αν αργότερα πήρε σύνταξη ο Σακελλαρίου κι ο βοηθός το άλλαξε…

    32 Όχι απαραίτητα. Αν η μπουγάτσα >0 (και γιατί δεν είναι; ) τότε το ίδιο ισχύει κι αν το ν ανήκει στο R

  57. Stella said

    Ταξικη παλη μεσα απο croissant δεν γινεται.Ουτε «επανασταση’με μπιφτεκακια βορειων προαστιων, καποτε στη μοδα.
    Στα ισπανικα το croissant αποδιδεται ακριβως ως μισοφεγγαρο, medialuna.Στην Αργεντινη, τουλαχιστον, διακρινεται στο απλο και στο βουτυρωμενο, medialuna de manteca .
    Οσο για τον Ιορδανη στα Χανια , υποχρεωτικο προσκυνημα καθε φορα στην πολη, είναι, νομιζω ,μικρασιατης προσφυγας που ανοιξε το καταστημα το παληο,το 1924,στη θεση παντοπωλειου καποιου τουρκοκρητικου της ανταλλαγης.Εχει και μια φωτογραφια στον τοιχο. Θα επισκεφθω τον Σκαλιδακη στην Εδεσσα, για να δω απο που ελκει καταγωγη και την τεχνογνωσια του, εαν μοιαζει με την χανιωτικη.Το ονομα του ακουγεται φανερα πολυ κρητικο, Σκαλιδης και Σκαλιδακης υπαρχουν πολλοι στην Δυτικη Κρητη.

  58. physicist said

    Αν δεν ειπώθηκε ήδη στα σχόλια, να σημειώσω ότι το όνομα του κρουασάν στα γερμανικά σημαίνει «κερατάκια», τόσο στην κοινή γερμανική (Hörnchen) όσο και στη βαυαρική (bairisch) διάλεκτο (Kipferl). Η τελευταία λέξη έχει την προέλευσή της από το Wagenkipf, πολύ συνηθισμένο εραλδικό σύμβολο — καμία σχέση δηλαδή με την ημισέληνο (Halbmond). Ο μύθος της προέλευσής τους από τη Δεύτερη Πολιορκία της Βιέννης είναι αρκετά διαδεδομένος και στις γερμανόφωνες χώρες αλλά τον ανασκευάζει κι εδώ η γερμανόφωνη Βίκη (συγγνώμη για τα τευτονικά), όπου βλέπουμε ότι τέτοια αρτοσκευάσματα υπήρχαν ήδη από τον 12ο αιώνα.

    Zu Unrecht wird dem Kipferl die Legende zugeschrieben, es sei als Hohn auf die erfolglose Zweite Türkenbelagerung entstanden. Dass die Form des Kipferls mit dem türkischen Halbmond im Zusammenhang steht, ist nicht nachweisbar. Vielmehr ist das Kipferl bereits in einer Urkunde des 12. Jahrhunderts erwähnt. Weiters ist es im frühen 17. Jahrhundert im Zusammenhang mit einer Bäckerei in Mödling nachgewiesen:

    „Heunt hat Hr Viechtl durch den Feringer dem Hr Markt Richter und Einem Ehr(samen) Rath Erindern laß(en), das Ihro Maye(stät) die Römische Kayserin schon Etlich mahl und heunt widerumb Umb Mödlinger Kipfl einen reüttend Poth heraus geschickt, man kunte aber nichts hab(en), oder sye syn zimblich schwarz, wolle also Ein löbl. Magistrat dahin geh(en), und die beken darzuo anhalt(en), damit der Mödlinger Ruhm erhalten werde.“

    – Das Mödlinger Kipferl aus dem Archiv der stadt Mödling, Band 9/4 fol. 72, Sessio 15. Juni 1699

    Mit der römischen Kaiserin ist dabei Eleonore Magdalene von der Pfalz, die Mutter von Joseph I. und Karl VI. gemeint.

  59. sarant said

    55: Με την επιφύλαξη ότι δεν έχω παρακολουθήσει το επεισόδιο, η αποβολή ήταν επειδή πήρε το λόγο χωρίς να το δικαιούται και δεν σταμάτησε να μιλάει (Παρένθεση: Όταν παίρνεις το λόγο εκτός διαδικασίας, καλό είναι να ΜΗ μιλάς ελληνικά, διότι δεν θα σε μεταφράσουν και δεν θα σε καταλάβει κανείς, οπότε μίλα αγγλικά τουλάχιστον).

    Το ΚΚΕ ήταν ιδρυτικό μέλος της αριστερής ευρωομάδας GUE/NGL και μετά τις εκλογές αυτές αποχώρησε κυρίως επειδή στην Ομάδα τώρα βαραίνει πολύ το ΚΕΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ -από γινάτι δηλαδή και για να μην του λέμε «καλά, στην ευρωβουλή πώς και ανέχεστε να συγκατοικείτε με τον ΣΥΡΙΖΑ;» Όμως, η εξέλιξη αυτή ήταν προβλέψιμη -και το είχα πει σε ανύποπτο χρόνο πως θα συναγελάζεται με τους χρυσαβγίτες εκεί που πήγε. Μ’ άλλα λόγια, τρέχοντας να μη βραχεί, έπεσε στο ποτάμι. Έσπασε κι ο διάολος το πόδι του και δεν έφτιαξε ευρωομάδα η Λεπέν, οπότε τώρα στους Μη εγγεγραμμένους κυριαρχεί. Ανάμεσα στον «ζυγό» του ΣΥΡΙΖΑ και της Λεπέν, το ΚΚΕ διάλεξε τη Λεπέν.

  60. Αριστείδης Καρατζόγλου said

    @55 Αποβλήθηκε γιατί πήρε τον λόγο χωρίς να τον δικαιούται και συνέχιζε την ομιλία του στα Ελληνικά χωρίς να τον ακολουθούν οι μεταφραστές. Έλληνας ως το κόκκαλο δηλαδή!
    Όταν αρνείσαι συνεργασίες και απορρίπτεις τη συμμετοχή σε κάθε ομάδα κινδυνεύεις να τοποθετηθείς στην ομάδα των ψωριάρηδων. Όχι ότι εξισώνω το ΚΚΕ με τη Λεπέν και τα άλλα αποβράσματα…

  61. munich said

    ερε τρέλα με το τι κάνει το κκε…

    π’αντε στο Σκαλιδ’ακη να φάτε καμια μπουγάτσα της προκοπής καλύτερα.
    όπως λέει και το λαϊκό, καλός ο παραδεισος, δε λέω αλλά Χαλκιδική δεν είναι!

  62. Νέο Κid said

    Κουκουές με σως Λεπέν δίνει το νέο παρασκεύασμα της ωτ κιουζίν, το Κουκουπέν.

  63. Alexis said

    #47: Το ότι θέλει ψυχίατρο είναι σίγουρο αλλά εμείς εδώ λεξιλογούμε 🙂

  64. BLOG_OTI_NANAI said

    Μπουγάτσα μ’ απ’ όλα:

    – Σχόλια του Κουκουλέ για «Μπογάτσα» και «Φογάτσα» (Κουκουλές Φαίδων, «Βυζαντινών Βίος και Πολιτισμός», τ. Ε΄, σ.118-119)

    – Ετυμολογικά Ελλάδα-Τουρκία-Ιταλία για «Μπουγάτσα» (Κ.Α. Παπαχρίστος, «Νεοελληνικά Ετυμολογικά», Βυζαντινά, τ. 8 (1976), σ.324-325)

    Βουλγάρικη «Μπουγάτσα» ([ΣΥΜΜΙΚΤΑ] Α. Ι. Θαβώρης, «Κοσίνιτσα – Εικοσιφοίνισσα», Ελληνικά, τ.47Β (1997), σ.355-356)

    – Ένα παλιό, λεπτομερές γλωσσολογικό άρθρο του Χατζιδάκι (μέρος Α΄ και μέρος Β΄), για ποιον λόγο η «Πογάτσα» λέγεται και «Μπουγάτσα» (κ.λπ. «π» σε «μπ«) (Γ.Ν. Χατζιδάκι, «Πάγκειον και τα όμοια», στο: Επιστημονική Επετηρίς Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, τ.9 (1912-1913), σ.52-55)

    Λαογραφικά για το παιδί με… μπόλικη «Μπογάτσα» (Ολυμπία Κεραμιδά, «Έθιμα για το παιδί από τη Στρώμνιτσα», Λαογραφία, τ.10 (1929), σ.454-458)

    Λαογραφικά για τον γάμο πάλι με «Μπογάτσα» (Φ.Γ. Τριανταφυλλίδης, «Οι Αρραβώνες και οι Γάμοι εις την περιφέρειαν του Ζαγορίου», Μακεδονικόν ημερολόγιον (Ν. Σφενδόνη), 1938, σ.137-144)

    Λαογραφικά για τους νεκρούς πάλι με «Μπουγάτσα» (Σπύρος Συγγολίτης, «Ο νεκρός εις την Ανασελίτσα», Λαογραφία, τ.11 (1934-1937), σ.399.403.410)

    Βεβαίως, κάθε τόπος εννοεί και άλλο έδεσμα με την μπουγάτσα.

  65. Πάνος με πεζά said

    Κουϊζάκι λοιπόν, με το κρουασάν : Βλέπετε στον ουρανό το βράδι, ένα μισοφέγγαρο. Για την ακρίβεια, ένα λίγο μικρότερο, με κέρατα, σαν κρουασάν, («χάσικο»).

    Πώς ξεχωρίζετε αν πρόκειται για το πρώτο ή το τελευταίο τέταρτο της σελήνης;

  66. ΠΑΝΟΣ said

    Θα το καταβρόχθιζα το μπουγατσάν.Την Κανέλλη,όχι,δεν τρώγεται με τίποτα.Όχι,γιατί είπε για τον σύριζα,δεν με κόφτει,αλλά για το όλον πακέτο.Αφόρητη.Όπως και η Κωνσταντοπούλου ή η Ραχήλ.
    Είπα πολλά για κάποιες και ας ελπίσω ότι δεν θα κατηγορηθώ για μισογυνισμό ή κάτι παρόμοιο τής μοδός…
    Ας πω,λοιπόν,και για κάποιον τού φύλου μου.Δεν λέει κάποιος στον Σκουρλέτη να μην πετάει, «τούς μεθόδους»;

  67. Pedis said

    Το «μπουγατσάν» σε οπισθοδρομικούς (εκ του Ελλαδιστάν) (και) εις τη γαλλικήν της κυρά μαντάμ Σουσού παραπέμπει. Όπως θα έλεγε και ο μπουγατσόμαγκας στα αγγλικά «Ντου γιου νόου δατ, να’ ούμ? «

  68. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, πολύ ενδιαφέρουσες οι πληροφορίες στο 58 και στο 64.

    66: Όλα αυτά τα θηλυκά κινδυνεύουν και μερικά έχουν αναπτύξει και αρσενικό τύπο (τους ψήφους, τον άμμο). Δεν θέλαμε βλέπεις τις μέθοδες.

  69. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα

    Варшавянка (Varshavianka) – La Varsoviana Soviética. Traducción al español.

    ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΜΠΟΥΓΑΤΣΑΣ ( ΚΡΥΩΝΑΣ )

    ΧΑΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΜΠΟΥΓΑΤΣΑ ΙΟΡΔΑΝΗ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ!

  70. Pedis said

    59 – Απ’ όσο ακούγεται, πριν το ντοπιάρισμα στα ιταλικά, ο Παπαδάκης παρεμβαίνει στα αγγλικά. Μπορεί, άμα είχε υποστηρίξει τον Γιουνκέρ να τον άφηναν να τα πει ένα χεράκι στη Λεπέν και στα ελληνικά (και άμα λάχει και καμιά λέξη στα γαλλικά …) αλλά τώρα καλά να πάθει να την καπελώνεται, το κκε που καπελώνει, για να μην καπελωθεί από το σύριζα που, ως γνωστόν δεν καπελώνει, αλλά αλλάζει τις θέσεις σαν τα καπέλλα.

  71. Νέο Kid Στο Block said

    65. Από το πού στρέφει τα κοίλα το μπουγατσάν να ούμ!
    Προς τα αριστερά τα κοίλα =νιομουνάκι (Νew moon/waxing) .Κατά δεξιά =στη χάση .
    Για το Β. χεμισφήαρ. Στην Αρχεντίνα καμπεόν,τανάποδα .

  72. Πάνος με πεζά said

    Να δώσω και την απάντηση του κουϊζ (πιο πολύ επειδή πεινάω και πάω να ζεστάνω το μικροκυματ-ίμαχο ταπεράκι).

    Στον ουρανό λοιπόν θα βλέπουμε ή αυτό ) ή αυτό ( .

    Ενώνουμε με μια γραμμούλα τα κέρατα, και προεκτείνουμε τη γραμμή καταλλήλως, αφού θυμηθούμε τα γαλλικά μας.
    Αν σχηματίζεται αυτό Ι)
    Ι που θυμίζει το γράμμα «»p», premier, μιλάμε για πρώτο τέταρτο.

    Αν σχηματίζεται αυτό Ι
    (| που θυμίζει το γράμα «d», dernier, μιλάμε για τελευταίο τέταρτο.

    Μπορεί να σχηματιστεί και το γράμμα «b», αλλά μια που δε μας θυμίζει κάτι, ξαναπροσπαθούμε και βρίσκουμε το «p».

  73. Πάνος με πεζά said

    E, τώρα, με τα «space» που ακυρώνονται, φανταστείτε πώς ακριβώς το έγραψα, σε δύο γραμμές.

  74. Νέο Kid Στο Block said

    Ήτοι, η ισλαμική/τουρκική ημισέληνος είναι Waning Cressent (στο τελευταίο τέταρτο=χάση)

  75. sarant said

    70: Έχεις δίκιο, αγγλικά μίλησε στην αρχή, μετά δεν μας αφήνει το ντουμπλάρισμα να καταλάβουμε. Το ρεπορτάζ που διάβασα έλεγε ότι «άρχισε να διαβάζει μια δήλωση στα ελληνικά».

    Κατά τα άλλα, ανάμεσα στο καπέλο της Λεπέν και του Σύριζα, το ΚΚΕ θα διαλέξει οριστικά τη Λεπέν; Τι να πω.

  76. προφανώς, Νικοκύρη, το κόμμα της εργατικής τάξης από την μπουγάτσα με τυρί (άιντε με μαλάκα, το τυρί) προτιμά τη μπουγάτσα με φασίστα (ή μπουγάτσα με μαλάκα, όχι το τυρί)

  77. Κατά τ’ άλλα νέα: ο τουρισμός δέχεται πλήγματα. Το Πάσχα στη Σαντορίνη από θαύμα τη γλίτωσε η αμερικανίδα τουρίστρια, που σακατεύτηκε από τα βεγγαλικά. Σήμερα, ένας αυστραλός τουρίστας πήγα βόλτα στο Μοναστηράκι κι έπεσε στο πιστολίδι (pew-pew-pew!) μεταξύ αστυνομίας και Μαζιώτη.

    Καλά κάνω εγώ και παίρνω τα βουνά.

  78. spiral architect said

    @77: Μετά το μπουγατσάν έχει μεζεδάκι:
    Μετά τη σύλληψή τους το 2011 και αφού χάθηκαν τα ίχνη τους η δικαιοσύνη καταδικάστηκε σε κάθειρξη 50 ετών ενώ επικηρύχθηκε με 1.000.000€.

  79. Για το «αφχαρίστηγοι» ευχαριστώ, δεν το γνώριζα, ωραία λέξη, μου θυμίζει το «απέθαντοι κι ανεπρόκοποι». 🙂

  80. Ρε τη φουκαργιάρα τη δικαιοσύνη! Κι ούτε ένα ελαφρυντικό, ξέρω ‘γω, πως ήταν τυφλή, ας πούμε;

  81. Να προσθέσω ότι το μπουγατσάν είναι εκπληκτική λέξη. Ως γλυκό είναι χρόνια γνωστό, έστω και σε πιο μικρά μεγέθη, στα ζαχαροπλαστεία (κρουασανάκια γεμιστά).
    Να και μια παρόμοια συνταγή:
    http://cookinlove1.blogspot.gr/2011/09/blog-post_5385.html (Περιοδικό «Gourmet», Ελευθεροτυπίας, Βαγγέλης Δρίσκας)

    Όμως η λέξη είναι που κάνει την διαφορά.
    Αυτή είναι που κάνει την κ. Κανέλλη τούρμπο. Προωπικά μειδιώ ευτυχισμένος στο άκουσμα μιας νέας λέξης με ονομασία προέλευσης «Θεσσαλονίκη».

  82. spiral architect said

    @81α: Αμα δεν έχει τον πασίγνωστο «πολλτό σκόρδου Δρίσκας», δεν λέει … 😀

  83. 75 κ.α. Έχει μια διαφορά το καπέλο που βάζεις μόνος σου (συντάσσεσαι με τους Χ και Ψ) από εκείνο που σου φοράνε (ντε και καλά πρέπει να υπάρχει εκπρόσωπος των ανεξάρτητων). Νομίζω η απόφαση του ΚΚΕ να αποχωρήσει από το GUE/NGL έχει κάτι το, πώς να το πω, ουσιώδες, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς. Το ότι ως μη ενταγμένο σε ομάδα τσουβαλιάζεται από το Ευρωκοινοβούλιο μαζί με τους άλλους μη ενταγμένους κλπ είναι ένα επουσιώδες στην ουσία του (μα τι είπα πάλι…) καπέλωμα για το οποίο είναι λίγο χάσιμο χρόνου να κουβεντιάζουμε –και οπωσδήποτε δεν πιστεύω ότι μπορεί να πει κανείς στα σοβαρά πως προτίμησε τη Λε Πεν από τον Σύριζα.

  84. Πάνος με πεζά said

    Και φυσικά, δεν υπάρχει «φεγγαράκι φέξικο», σαν το χάσικο.

    Όμως ισχύει το παλιό έθιμο, μόλις δεις νέο φεγγάρι στον ουρανό, πιάνεις κάτι χρυσό πάνω σου (βέρα ή Ρόλεξ, συνήθως βέρα) και λές από μέσα σου :
    «Όπως γεμίζει το φεγγάρι, έτσι να γεμίζει και η τσέπη μου χρυσό».

    Δεν ξέρω πόσο παλιό είναι, ίσως να το έχει βγάλει και ο Μίδας.

  85. Πάνος με πεζά said

    Το «αφχαρίστηγοι» μου θύμισε το «αξύριγος», που έλεγε ο πατέρας μου. Μάλιστα το συνέδεε μ’ ένα περιστατικό : σε ένα χωριό, είχαν κλέψει κάτι γάλους (με ένα λάμδα) από ένα κοτέτσι, και ο ιδιοκτήτης, έξω φρενών, είχε πάει στον παπά για να καταραστεί το δράστη.
    Ο παπάς ήταν πρόθυμος, υπήρχε όμως μια μικρολεπτομέρεια, ήταν δράστης..ο ίδιος. Έτσι, «προσάρμοσε» την κατάρα του :

    «Κείνος π’ώφαγε τους γάλους, ο χρόνος μην τον έβρει, αν δε φάει και τους άλλους.
    Πάντα του μαύρα να φορεί, κι αξύριγος να μένει»…

    Το χωριό έμεινε άφωνο. «Ράγισαν και οι πέτρες» (που θα λέγαμε σήμερα) σ’ αυτό τον αφορισμό…

    (φαντάζομαι ότι θα καταλάβατε από τα συμφραζόμενα τί σημαίνει αξύριγος).

  86. sarant said

    83: Η σωστή διατύπωση είναι ότι το ΚΚΕ προτίμησε τον μοναχικό δρόμο, κόντρα στα υπόλοιπα κομμουνιστικά κόμματα (με τα οποία διατηρεί ακόμα σχέσεις). Η συστέγαση με τη ΧΑ γίνεται για τεχνικούς λόγους, ενώ με τη Λεπέν είναι ατύχημα (διότι η Λεπέν θα μπορούσε να σχηματίσει δική της ομάδα και να μην είναι στους Μη εγγεγραμμένους). Ωστόσο, δεν πειράζει να το λέμε κι έτσι αν έχουμε γνώση της ανακρίβειας.

    79: Οι Κρητικοί το λένε και «ανευχαρίστητος»

    78: Μάλλον το άλλαξαν. Ωστόσο, δεν άλλαξαν την εξής φράση
    Οι αστυνομικοί τον είδαν να μπαίνει σε κάποιο μαγαζί με σακίδια και όταν βγήκε από αυτό του ζήτησαν να παραιτηθεί,

    Λες και μιλάνε για τον… Σταύρο Θεοδωράκη!

  87. Τί θυμήθηκα. Ὅταν ἔκανα γαλλικὰ σ’ἕνα φροντιστήριο στὶς Βρυξέλλες, εἴχαμε μιὰ δασκάλα, ἐνσάρκωση τῶν πρωταγωνιστῶν τῶν βελγικῶν ἀνεκδότων στὴ Γαλλία. Ὅταν μᾶς εἶπε γιὰ τὸ croissant de lune τὴ ρώτησε κάποιος ἂν τὸ γλυκὸ βγαίνει ἀπὸ τὸ μισοφέγγαρο ἢ τὸ ἀνάποδο κι αὐτὴ ἀπάντησε ὅτι δὲν ἦταν ἀπολύτως σίγουρη ἀλλὰ μᾶλλον ἴσχυε τὸ ἀνάποδο. Δὲν εἶπα τίποτα ἀπὸ εὐγένεια…

  88. Κι ο Γλέζος στην παρθενική του ομιλία δεν σταματούσε, έχοντας εξαντλήσει το χρόνο του. Τελευταίο βγαίνει το χούι, οπότε δεν ξέρω πώς τα καταφέρνει έκτοτε…

  89. «Μπουγάτσια» ονόμαζε η γιαγιά μου (Αιανή Κοζάνης) είδος ψωμιού που ψήνονταν σε ταβά με γάστρα από πάνω. «Μπουγατσ(ι)κό» (το ι δεν ακούγονταν ευκρινώς) έλεγαν στην ιδιόλεκτο το σημερινό χωριό Βογατσικό της Καστοριάς.

  90. Στὰ ἰταλικὰ τὸ κρουασὰν λέγεται cornetto (κερατάκι) καὶ ἔχει πάντα γέμιση (κρέμα, σοκολάτα, μαρμελάδα, κρέμα καὶ βύσσινο). Μὲ κρέμα, ἢ κρέμα-βύσσινο ἦταν τὸ καθημερινό μου πρωινὸ μαζὶ μὲ τὸν καπουτσίνο. Ἂν τὸ ὀνόμαζαν κορνέτο, ἀντὶ μπουγατσάν, θὰ γκρίνιαζε ἡ Κανέλλη

  91. 89. Ξέχασα τὸ ἐρωτηματικό στὸ τέλος

  92. Νέο Kid Στο Block said

    Η παρουσία του Αρχιμήδη μού θύμισε τον Ιπποκράτη ,όχι όμως αυτόν από τη Τζια, τον άλλον από τη Χίο, και την ελληνική αναντάμ-παπαντάμ λέξη για το κρουασάν ή γενικά τα lunes /μισοφέγγαρα/crescents που είναι : Mηνίσκος!
    Αυτός εισήγαγε τους διάσημους «Μηνίσκους του Ιπποκράτη» ,δηλαδή σχήματα από τόξα περιφερειών που μπορεί να τετραγωνιστούν, δηλαδή….μισοφέγγαρα…δηλαδή μπουγατσάν.
    Διάσημη και η σελίδα f455r του Codex Atlanticus του Λεονάρδου απ’το Βίντσι, με σχέδια και σημειώσεις σχετικά με τους μηνίσκους του Ιπποκράτη.
    Προτείνω λοιπόν -κάτι που θα αρέσει είμαι σίγουρος και στην «καθαρή», αντιυβριδίστρια κερά Λιάνα- την αντικατάσταση του φριχτού φραγγοτουρκογενούς υβριδίου «μπουγατσάν» με το τρισχιλιετές: Κρεμνίσκος (=μηνίσκος με κρέμα) 🙂

  93. sarant said

    Kρεμνίσκος, μπράβο!

  94. Καλά, αυτή τη μπουγάτσα με στουπί δεν την ξέρει κανένας ή την ξέρουν όλοι; Περίμενα πως θα έπεφτε κάνα σχόλιο γι’ αυτό (για όποιον δεν το ξέρει, είναι παλιό ανέκδοτο: Πώς λένε τη μολότοφ στη Σαλονίκη; Μπουγάτσα με στουπί).

  95. και τη μπουγάτσα με τουρίστα ξέρομε!
    τον υπνόσακο, δλδ, που περιέχει άνθρωπο.

  96. Νέο Kid Στο Block said

    93. Αν το υιοθετήσει η Λιάνα, θα βγάλει και ωραίες «δυστοπίες»! Kρεμλιν(ο)ίσκος. Γκεμλιν-ίσκος κ.α 😆

  97. 92 Πώς το λέμε; Ντουζ πουάν;

  98. Νέο Kid Στο Block said

    94.95. Α, εσείς είστε προχώ! Eγώ έχω μείνει ακόμα στην μπουγάτσα με λεφτά. (πορτοφόλι). 🙂

  99. Ο κρεμνίσκος, όμως, έχει την ξενόφερτη κρέμα, οπότε πρέπει να εξελληνίσουμε ακόμη περ’σότερο!

  100. Νέο Kid Στο Block said

    99. Δε μόρχεται Σκύλε μ’ πώς έλεγε την κρέμα ο προ^ν πάππος μου ο Αλκιβιάδης ,οπότε ας βοηθήσωσι οι πιο αρχαιομαθείς! 🙂

  101. Pedis said

    83 – Πάντως ο Παπαδημούλης μιλώντας σχετικά (και παίρνοντας γραμμή από το Νικοκύρη – Συγχαρητήρια και εις ανώτερα!)
    αναφέρει: «Αυτή του η επιλογή του για αυτοαπομόνωση και ρήξη με όλα τα άλλα κόμματα της Αριστεράς που συναποτελούν την Ευρωομάδα εδώ και δεκαετίες (μεταξύ αυτών και κομμουνιστικά κόμματα από την Πορτογαλία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Τσεχία) τους οδήγησε σε μια ομάδα που, κακά τα ψέματα, κυριαρχούν οι φασίστες.»

    Καλά, όσο για τη Γαλλία μάλλον κάνει λόγο για τους γνήσιους κομμουνιστές του PCF (η διαλεκτική των κρουασσάν, με κύρτωση προς τα δεξιά και τα κερατάκια προς τ’ αριστερά ) …, αλλά από την Ιταλία πού τους είδε, και πού τους αντάμωσε στο ευρωκοινοβούλιο ? Μην είναι εκείνοι που υποστήριξαν τον διαλεχτό του Ντι Πίετρο στις τελευταίες εκλογές ή μήπως εκποροσωπούνται ακόμη από τον τέως γγ που, από τότε που διέλυσε το μαγαζί, δεν έχει αφήσει γκαλά για γκαλά ?

    http://www.liberoquotidiano.it/news/11654120/Fausto-Bertinotti-ci-ricasca–eccolo.html

  102. Avonidas said

    Κρεσέντο βλακείας το άρθρο της Λιάνας.

    Φυσικά, δεν νομίζω να πίστεψε κανείς ότι σοβαρολογεί με αυτή την «ανάλυση» — απλά «δεν είχε θέμα», που έλεγε κι ο Νιόνιος. Όμως, κι η πλάκα που κάνει είναι άνοστη, με γέμιση τσουκνίδα κι αγριομολόχα 😛

    Όσο για την κρεμούλα που πετάγεται στα πηγούνια, ε καλά, ο Φρόϋντ θα χε κάνει πάρτι κανονικό 😉

  103. Pedis said

    90 – Στη Ρώμη λέγεται κορνέτο, εν γένει στην Ιταλία από τη Ρώμη και πάνω το ξέρουν ως μπριός και που παι στη Σικελία μπριός σημαίνει κάτι άλλο. Υπάρχουν και κορνέτι χωρίς γέμιση, αδειανά τα λένε, κάτι που θα αντιστοιχούσε σε μπουγάτσα με φύλλο ήτοι μπουγάτσα αδειανή. Μπουγάτσα χωρίς …

  104. g. said

    94,95,98 Εδώ έχει λεξικογραφηθεί η μπουγάτσα με γραμμή…
    http://www.slang.gr/lemma/show/mpougatsa_me_grammi_12099

  105. Κασσάνδρα said

    Αρνούμαι να δοκιμάσω μπουγατσάν γιατί:
    α) με έπεισε η αντιμπουγατσάν σταυροφορία της Λιάνας και
    β) δεν μου αρέσουν…τα κρουασάν .
    Το άρθρο του Νικοκύρη μου θύμισε τις μπουγάτσες, που ο πατέρας μου έφερνε στο σπίτι, από το ζαχαροπλαστείο του Αλεβιζάκη ,στο 17.
    Το ξέρει ,θυμάται, κανείς;

  106. 103. Ἡ Μπριὸς εἶναι κάτι σὰ τσουρέκι. Σιγὰ μἠν ξέρουν τὴ διαφορὰ κορνέτου καὶ μπριὸς οἱ μπομποτοφάγοι

  107. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    100: Παλιά υπήρχε η θεωρία ότι η κρέμα είναι αντιδάνειο που ανάγεται στο χρίσμα, αλλά δεν στέκει.

    101: Όπως είδες εγώ ανάφερα μόνο τα ΚΚ με τα οποία το ΚΚΕ διατηρεί ακόμα σχέσεις, όχι αυτά που θεωρεί «μεταλλαγμένα».

    Από την Ιταλία ευρωβουλευτές (των Ιταλών Κομμουνιστών και της Επανίδρυσης) υπήρχαν την περίοδο 2004-09. Εκτός αν είναι κανένας τωρινός της λίστας Τσίπρα, τι να πω.

  108. Νέο Kid Στο Block said

    To Κορνέτο της Άλτζιντα πάντως, είναι παγωτό χωνάκι. 🙂

  109. Μεγάλο κακό μου έκανες με την σημερινή ανάρτηση Νικοκύρη! 🙂
    Τον μύθο για την έμπνευση του κρουασάν από την Οθωμανική ημισέληνο όχι απλά τον πίστευα αλλά τον έχω προσωπικά διαδώσει σε ουκ ολίγους φίλους και γνωστούς στην γείτονα χώρα! 🙂

    Μάλιστα, το γεγονός ότι τα κρουασάν στην Τουρκία είναι μάλλον δυσεύρετα, λειτουργούσε ως ενισχυτικό στοιχείο του μύθου για μένα («τα αποφεύγουν φαίνεται οι εδώ ζαχαροπλάστες επειδή ξέρουν την ιστορία τους»).

    Υπήρξε δε μια περίοδος που όποτε ταξίδευα προς τα εκεί γέμιζα την βαλίτσα μου με σακούλες κρουασανάκια (είχε δημιουργηθεί εκεί ένα μικρό φαν-κλαμπ για το άγνωστο γλυκό!), και στον γυρισμό την άδεια θέση στην βαλίτσα την έπαιρναν μπακλαβάδες, λουκούμια, σουτζούκια, παστουρμάδες, κτλ… Κερδισμένος νομίζω έβγαινα! 😉

  110. Gpoint said

    καταπληκτικό άρθο, κρίμα που δεν μπορώ να κάνω λάικ σαν μπλόγγερ επειδή δεν είμαι της γουορντπρες

  111. Ιάκωβος said

    Η Κανέλλη μου αρέσει , είναι μακράν ο καλύτερος ρήτορας ( η καλύτερη τι ; η ρήτωρ; ρητειρα; ρότορα ) στην Ελληνική βουλή.

    Μόνο που καμμιά φορά δείχνει μιαν έξαψη ασύμμετρη και για πράγματα που χρειάζονται νηφαλιότητα, σαν ένα ρολόι που χτυπά μεσάνυχτα κάθε πέντε λεπτά.

    Απογοητευτική είναι και η φανατική σύμπλευσή της με τη μία Αγία καθολική και ολοκληρωτικά αυθεντική έκφραση της Εργατικής Τάξης και μάλιστα στην μυστακοφόρο Σταλινινική εκδοχή της. Αν όμως ζούσε τότε, κάποια από τις ανθρώπινες της ιδιότητες θα την οδηγούσε σίγουρα στο γκουλάγκ. Διαπράττει εκτός των άλλων, ύβρη προς τις γυναίκες (και τους αντίστοιχους άνδρες ) που μαρτύρησαν στα διάφορα Μαγκανταν για την ελευθερία, που κουτσά στραβά και εν κρυπτώ νταούλι απολαμβάνει η Κανέλλη σήμερα.

    Χρειάζεται και κάποια αυτογνωσία ο πολιτικός γιατί μετά γίνεται έρμαιο της άγνοιάς του και των προβολών του. Και να το χοντρύνω. Γράφει:

    Καταστρέφεις το φύλο της μπουγάτσας… το δαγκώνεις και πλουτς πετάγεται η κρεμούλα…

    Τώρα εγώ είμαι πολύ πονηρός ή ο Φρόυντ; 🙂

  112. Gpoint said

    Είμαι στην κυριολεξία πηγμένος και δεν προλαβαίνω να διαβάσω τα σχόλια.

    Δηλώνω απλά την απαρέσκειά μου για την κυρία Γαρυφαλλιά

    Εκφράζω την συμπαράστασή μου στον φίλτατο Γς και τον καλώ να διαβάσει για ψαρέματα και πως το κάνουν τα χταπόδια για να ξεδώσει

  113. Νέο Kid Στο Block said

    109. Βρε-βρεε σαν τα χιόνια! 🙂
    Tιμής ένεκεν:
    Toυ Στέλιογκραντ ο Δον Χουάν
    εμοίραζε τα κρουασάν
    κι έπαιρνε πίσω παστουρμάν
    γειασάν ρε μόρτη μου, γειασάν!
    μα τώρα λέει γεια χαραντάν
    και πάει να φάει μπουγατσάν!

  114. 108. Ἄλλο cornetto Algida ἄλλο cornetto. Ἄλλα τὰ μάτια τοῦ λαγοῦ κι ἄλλα τῆς Ροζίτας Σώκου

  115. Νόμιζμα Ινδοεβρώ said

    114. Κατι τετοιο υποκωφοι και αναερόβιοι αθηνεζικοι φραγκολεβαντινικοι σωβινισμοι φερανε την μικρασιατικη καταστροφη

  116. Νόμιζμα Ινδοεβρώ said

    εντελως αθηνέζικο γλυκό. Η μπουγάτσα και η κρέμα ειναι δυο ασχετα πραγματα που μπορει να πανε μαζι και μπορει και οχι. Οποτε μόνο ένας Αθηνέζος θα καταλάβαινε το συσχετισμο που κρυβει το μπουγατσαν ο οποιος ειναι ο γνωστος χαμηλου IQ αθηνέζικος συνειρμός μπουγάτσα = κρέμα.
    Οπως τοσες άλλες αθηνεζιές κια αθηνεζούμπες όπως 7up=λεμονάδα κλπ.

  117. sarant said

    109-113: Bρε καλώς τον Στέλιο, χρονιαζαμάν και μπουγατσάν! Συγνώμη, αλλά κι εγώ ΞΕμαθα τόσα στο ιντερνέτι…!

  118. gryphon said

    84
    Την ξερω κι εγω αυτη τήν ευχή.Μου τήν ειχε πει η γιαγια μου.Δεν ξερω εαν ειναι απο την εποχη του Μιδα στην δικη της εκδοχη παντως υπηρχαν και καποια χρισταινικα λογια και το απαραιτητο σταυροκοπημα στο τελος κατι που αποτελει σχημα οξυμωρο μαλλον.
    Υπ’οψιν οτι ειναι αποτελεσματικη ευχη αλλα μονο (οπως το ξερω εγω δηλαδη) οταν την κανει καποιος σε ενα ορισμενο φεγγαρι του χρονου οχι οποιοδηποτε π.χ δεν ειναι το Αυγουστιατικο.Μετα η ισχυς της ευχης ειναι για ενα χρονο.
    Οχι οτι οποιος την κανει οπωςδηποτε θα κερδισει το λοτο η το τζοκερ κλπ αλλα πιο πολυ εχει την εννοια οτι στην διαρκεια της χρονιας ακομη και σε δυσκολες οικονομικα περιοδους που δεν φαινεται να υπαρχει φως απο πουθενα κατι θα γινεται καποια βοηθεια αναπαντεχη κατι και τελικα θα την βγαζει καποιος χωρις δραματα και δυσαρεστες καταστασεις.
    Ργω θεωρω τον εαυτο μου ορθολογιστη αλλα δεν βαριεσαι λεω αφου μου εκμυστηρευθηκε την ευχη την κανω οταν το θυμαμαι δηλαδη.
    Γιατι αυτο ειναι το δυσκολο.Να το θυμηθεις γιατι αν περασουν οι λιγες μερες που εχεις περιθωριο να την κανεις παει περασε γεμισε το φεγγαρι και πρεπει να περιμενεις του χρονου παλι.

  119. ἄ τὸ μπουγατσάν! ἐκπληκτικό. χθὲς τὸ βράδυ ἔφαγα ἄλλο ἕνα!

  120. #11 καὶ βέβαια τὸ φύλλο. τόσα χρόνια τὸ ἐξηγῶ στοὺς Ἀθηναίους μὰ αὐτοὶ οὐκ ἠβουλήθησαν συνιέναι!

  121. Νέο Kid Στο Block said

    120. Mπουγάτσα είναι με κρέμα! Τέλος! Το άλλο είναι τυρόπιτα ,κιμαδόπιτα,κρεατόπιτα ,πορτοφόλι, σλήπιν μπαγκ! Tέλος!
    Σιγά μην πούμε και το πιτόγυρο «΄σαντουιτς»… πφφ! 😦
    (ούτε σουβλάκι βέβαια, που λένε οι Αθηνέζοι. Το σουβλάκι είναι το καλαμάκι. Τέλος!)

  122. Αρχιμήδης Αναγνώστου said

    121. Είσαι άσχετος. Είναι άλλο πράγμα η τυρόπιτα, σπανακόπιτα κλπ κι άλλο πράγμα η μπουγάτσα με τυρί, σπανάκι κλπ

  123. ΠΑΝΟΣ said

    # 68,άλλα και σε άλλα…
    Νίκο,σήμερα σε βρίσκω πολύ κεφάτο.Μπράβο!

  124. Νέο Kid Στο Block said

    122. Άσε ρε Αρχιμήδη τώρα… η πίτα είναι πίτα. Το είδος της ζύμης δεν κάνει την πίτα μπουγάτσα ή κουρού ή πουρού .

  125. Αρχιμήδης Αναγνώστου said

    121-122. Αν θες ντε και καλά να το πεις αθηναϊκά θα πεις «τυρόπιτα με φύλλο μπουγάτσα»

  126. Αρχιμήδης Αναγνώστου said

    124. Όποιος έχει φάει σαλονικιώτικη μπουγάτσα ξέρει τη διαφορά

  127. Νέο Kid Στο Block said

    125. Kαλά κρασά… σιγά μη ζητήσω και «σάντουιτς με σαλάτα» (= πιτόγυρο με τζατζίκι)

  128. Νέο Kid Στο Block said

    126. Nαι μωρέ! Eσύ έχεις φάει, ενώ εμείς μείναμε στο Ζιώγα…

  129. Αρχιμήδης Αναγνώστου said

    Ερώτημα Σαλονικιού. Μπαίνεις σ’ ένα αθηναϊκο σουβλατζίδικο, ανοίγεις το ψυγείο και παίρνεις αναψυκτικό. Πας στο σουβλατζή και θες ένα σουβλάκι εκτός από το αναψυκτικό. Τι θα του πεις «ένα καλαμάκι κι ένα καλαμάκι;

  130. Αρχιμήδης Αναγνώστου said

    128. Δε θα έφαγες καλή

  131. mazestix said

    Όχι στον μπουγατσανομονόδρομο!
    Έξω απ’ τη λυκοσυμμαχία των μπουγατσανερί!

  132. Νέο Kid Στο Block said

    130. Ό,τι είχε το τιμημένο Κορδελιό. Στο Μακεδονία Παλάς μόνο πρωϊνό έχω φάει.

  133. Theban said

    124 !!!!
    Και καλά η μπουγάτσα, καταλάβαμε την άποψή σου αλλά αν δεν λες Κουρού μια συγκεκριμένη ζύμη τότε τι;
    Τι γλώσσα μιλάτε στην Αθήνα;

  134. physicist said

    #121. — Αξέχαστος θα μου μείνει ο τίτλος παοκτσήδικου οπαδικού σάιτ μετά από νίκη του ΠΑΟΚ απέναντι στον Παναθηναϊκό: «Μπουγάτσα με ψ*λή».

  135. gryphon said

    130
    Να δω αν σε προλαβω.Στο τελος θα πεις
    «Και εσεις λετε αμέ»
    Αυτο τουλαχιστον μου ελεγαν παντα στο τελος οι θεσσαλονικεις με τους οποιους τσακωνομουν αρκετα συχνα τους 6 μηνες που εκανα στρατιωτης στην Θεσσαλονικη για τις μπουγατσες τα καλαμακια τα ντεμεκ το «λ» και γενικα για το πως μιλαμε.Οχι οτι υπαρχει καποιο προβλημα με το αμε αλλά η αληθεια ει οτι μεχρι να μου το πουν δεν ειχα συνειδητοποιησει οτι κι εγω και ολοι σχεδον οι αθηναιοι λεμε τοσες πολλες φορες αυτη την λεξη καθε μερα.

  136. τότε Νεοκίδιε νὰ φανταστῶ ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνεσαι οὔτε τὴν διαφορὰ μεταξὺ μπουγάτσας καὶ κρεμόπιτας. τί νὰ πῶ….

  137. ἐπίσης γιατί τὸ ἄρθρο γιὰ τὸ φασιστικὸ μπουγατσὰν εἶναι στὸ μονοτονικό; ἕνα καλὸ εἶχε ἡ Κανέλλη, τὸ ἔχασε κι αὐτό!

  138. Ιάκωβος said

    Υπάρχουν κι άλλα θηλαστικά-υβρίδια.
    Το ζεμπρογάιδουρο και το ζεμπράλογο. Και το καμηλάμα , διασταύρωση που προφανώς είναι δυνατή γιατί η γκαμήλα είναι ένα λάμα που περιπλανήθηκε στον πλανήτη,κατέληξε στην έρημο και προσαρμόστηκε αναλόγως (ή κατά άλλους, είναι ένα άλογο, που ο Θεός το έδωσε να το σχεδιάσει Επιτροπή).

    Το τιγρολιόνταρο είναι πολύ συμπαθές ζώο, είναι καλό, δεν επιτίθεται αλλά είναι τεράστιο. Όρθιο είναι κοντά τρία μέτρα και τρώει τα κέρατά του (αν και ακόμα δε βγάλανε αγελαδότιγρο- ή μπορεί να βγάλανε αλλά στην πορεία, το μισό σαρκοφάγο έφαγε το άλλο μισό, το φυτοφάγο).

    Το λυπάμαι όμως γιατί με το χαρακτήρα που έχει δεν μπορεί να ζήσει ελεύθερο στη φύση, είναι σαν ένα γατί του καναπέ τριακοσίων κιλών.Γιατί πρέπει να το φτιάξουνε; Επειδή απλά μπορούνε;

    Ο Κρίστιαν, το λιοντάρι, τουλάχιστον, γύρισε στην πατρίδα του και έκανε οικογένεια.( χωρίς να ξεχάσει τους θετούς του γονείς) :

  139. μοῦ κάνει ἐντύπωσι ποὺ κανεὶς δὲν θυμήθηκε τὴν ὁμόλογη ἀπὸ ἄποψι συνθέσεως εὐελφάλεια. ἢ κάνω λάθος;

  140. Νέο Κid said

    Κορνέιγ, δεν ξέρω τι εννοείς κρεμόπιτα. Η γιαγιά μ στο χωργιό έφτιαχνε γαλατόπιτα (υπάρχει γλυκιά και αρμυρή).

  141. Νέο Κid said

    Νομίζω πως έκανα εμφατικά προφανές το πόσο κωμικός είναι ο πρωτογενισμός των παρασκευασμάτων διατροφής και η πατρότης άμα τε και «ορθότης» των ονοματοδοσιών αυτών. Μόνη πατρίς η παιδική μας ηλικία κύριοι! Ας μην κανελλίζουμε άλλο. Μπουγάτσα πάντως σημαίνει κρέμα, ζαχαρίτσα και κανελίτσα.

  142. Theo said

    Διάβασα το άρθρο στον «Ριζοσπάστη» και δεν διακρίνω μένος, αλλά χιούμορ, Νικοκύρη.

  143. LandS said

    Άσχετο. Μέχρι πριν λίγο παρακολουθούσα στη ΝΕΡΙΤ ένα νεαρό ρεπόρτερ να μας εξηγεί γιατί οι αστυνομικοί της αντιτρομοκρατικής δεν ήθελαν να καταλάβει ο Μαζιώτης ότι τον παρακολουθούσαν!

  144. Γιάννης said

    @72 εγώ το ξέρω το γαλλικό κόλπο με τα C και D. Αν το φεγγάρι έχει σχήμα C τότε είναι croissant οπότε αυξάνει. Αν έχει το σχήμα του D τότε είναι decroissant οπότε σβήνει. 😀

  145. Πάνος με πεζά said

    Και μια που δεν έχει μπει μουσική νότα έως τώρα, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης έχει το κρουασάν μεταξύ των έξι (και πολύ περισσότερων) πραγμάτων που αγάπησε…

  146. αφού άρχισε ο πόλεμος για τα σύνορα στα Τέμπη,
    το ανέκδοτο με τον Αγγελλλλάκα και τις μπουγάτσες το ξέρουτε;

  147. 3141 ἔρχεται κάποια ἐποχὴ ποὺ οἱ βεβαιότητες τῶν παιδικῶν μας χρόνων καταρρίπτονται. ἡ διαφορὰ κρεμόπιτας-μπουγάτσας μὲ κρέμα εἶναι αὐτὴ αὕτη ἡ διαφορὰ μεταξὺ τυρόπιτας καὶ μπουγάτσας μὲ τυρί. μπουγάτσα εἶναι τὸ φύλλο, ὄχι ἡ γέμισι. γέμισι βάζεις ὅ,τι θές. ἔ πόσο πιὸ λιανὰ νὰ τὸ κάνω πιά;

  148. παρόραμα: 3141—->140–141

  149. 141 Στη Δραπετσώνα πάντως, η μπουγάτσα είναι (ήταν) χωρίς κρέμα. Χωρίς οτιδήποτε μέσα. Σκέτο φύλλο κατάλληλα πασπαλισμένο. Κι όταν η γυναίκα μου αντίκρυσε τη κρεμάτη έμεινε κάγκελο.

    Α! Στη Μυτιλήνη είναι μόνο γλυκιά που πολλές φορές γλυκαίνει ακόμα παραπάνω προσθέτοντας σιρόπι μελιού!

  150. Πάνος με πεζά said

    Οι παλιότερες μπουγάτσες ήταν σχετικά «ξερές». Ήταν με το κλασικό «φτηνιάρικο» φύλλο σφολιάτας, και μοιάζαν σαν τυρόπιτες, απλώς είχαν μέσα κρέμα. Αν μια τέτοια, κρύα, στη ρίχναν στο κεφάλι, μπορεί να σου έκανε και καρούμπαλο.

    Οι τωρινές μπουγάτσες, μπορεί μεν να έχουν το σωστό φύλλο, αλλά έχουν και τόσο λάδι, που αν σου πέσει κομματάκι στο πουκάμισο, το πήρες το παράσημο…

    Επιπλέον, αν κάνεις το λάθος και τη φας ζεστή (το κομματάκι, αφού κόβονται σε κομματάκια), και γλυστρώντας τρέξει μονοκόμματα η γέμιση στο λαιμό σου χωρίς να την προλάβεις, να και το έκγαυμα στο φάρυγγα…

    Άσε που αν πας να τη μυρίσεις φρεσκοπασπαλισμένη, και πλησιάσει πολύ η μύτη, μπορεί να ρουφήξεις αφηρημένος και την άχνη σαν κόκα…

    Πολύ δυσκόλεψε η μπουγάτσα, ρε παιδί μου…

  151. Πάνος με πεζά said

    Η ακόμα χειρότερα, να ρουφήξεις με τη μύτη, την κανέλλα (όχι την Κανέλλη)…

  152. Μπετατζής said

    Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες. Η μείωση των μισθών θα φέρει ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα.
    Το ΚΚΕ είναι σεχταριστικό, απομονωτικό, στην κοσμάρα του, έχει άθλια ηγεσία αλλά σωστούς ψηφοφόρους. Εσχάτως επιλέγει και τους φασίστες, γεγονός βέβαια ανακριβές, αλλά δεν πειράζει να το διαδίδουμε (σχ. 86α), υποθέτω για αστείο. Ε, νισάφι. Ο Δύτης σώζει τα άσωστα στο 83, αλλά δεν κατάλαβα γιατί διαμέλισε τη Λε Πέν.

  153. Μπετατζή, γεια! πού χάθηκες; 🙂

  154. BLOG_OTI_NANAI said

    100: Σύμφωνα με ένα εδάφιο του Φιλόστρατου, αυτό που λέμε σήμερα <strongκρέμα</strong, οι αρχαίοι το έλεγαν μάλλον "Πιμελή«, βλ. Φιλόστρατος, «Εικόνες» 1,31.4

  155. Spiridione said

    Μια και γυρίσαμε γαστρονομικά όλην την Ελλάδα, ας αναφέρουμε και τη φογάτσα της Κέρκυρας
    http://www.corfu.gr/web/guest/glika

  156. Νέο Kid Στο Block said

    147. Δεν έβρεξε σήμερα μυαλό δα κάτω…όμως προφανώς έριξε καρεκλοπόδαρα στο Βορρά…οπότε άσε καλύτερα. Και πατσά να το ψιλοκόψεις , πού να καταλάβω εγώ ο χοντρόμυαλος!

  157. Ώστε, πιμελίσκος το μπουγατσάν;

    Καλώς το Μπετατζή! Να κεράσομε μπουγατσανάκι που πικράθηκες;

  158. BLOG_OTI_NANAI said

    154: Την κρέμα, οι αρχαίοι την έλεγαν «Πιμελή» ήθελα να γράψω…

  159. kapetank said

    Εξαιρετικη ακομα μια φορά η ανάλυση του Κ Σαραντάκου
    επι του θέματος τωρα
    Το μπουγατσάν ως λέξη ειναι ενα Inside joke του EstrellaThessaloniki νομίζω είναι λίγο υπερβολικό να απολογούμαστε
    για την ονομασία αφου έχουμε τονίσει οτι είναι ενα αστείο…κατηγορούμε την μεγαλομανία του Ελληνα που θέλει να ειναι λίγο Θεσσαλονίκη και λίγο Παρίσι για να είναι αποδεκτός….Είμαστε μια μικρή οικογενειακή επιχείρηση που έχουμε δοκιμάσει να πειράξουμε την Ελληνική παράδοση και σε άλλα φαγητά…για παράδειγμα σερβίρουμε ενα προφιτερόλ που αντι για κρέμα σαντιγί έχει μους απο ταχίνι και αντι ί για το καθιερωμένο σου έχει μέσα τσουρέκι και απο πάνω σοκολάτα εχει τις ίδες πωλήσεις με το μπουγατσάν απλα το δεύτερο έχει πιο ωραίο όνομα επίσης πέρυσι σερβίραμε πίτσα με ζύμη απο κουλούρι Θεσσαλονίκης που αντι για καθιερωμένα αλλαντικά είχε ψητές παντσέτες…και αυτό το πιάτο είχε μεγάλες πωλήσεις αλλα επίσης δεν ακούστηκε όσο το μπουγατσάν…
    Θα συνεχίσουμε λοιπόν να κάνουμε τις δοκιμές μας που θα έχουν πάντα σαν στόχο ενα νόστιμο γευστικό αποτέλεσμα,
    Για το άρθρο της κ Κανέλλη έχω να σημειώσω τα εξης
    1)Είναι σίγουρο ότι δεν το έχει δοκιμάσει ειπαμέ ότι ειμαστε μια μικρή οικογενειακή επιχείρηση ,είμαστε καθε μέρα εδω και δεν υπέπεσε στην αντιληψη μας καποιά επισκεψη απο την κ. Κανέλλη… αν το είχε δοκιμάσει θα ήξερε οτι το κρουασαν είναι καραμελωμένο και δεν σερβίρεται με την κρεμα μέσα σ αυτο αλλα ξαπλωμένο σε βαθύ πιάτο πάνω σε στρώση κρέμας οπότε δεν πανιάζει…δεν προλαβαίνει να πανιάσει
    2)Δεν περίμενα να ασχοληθεί κάποιος πολιτικός με αυτή την ανάλυση περι μπουγατσάν στην 5 σελίδα του Ριζοσπάστη γιατί υποτείθεται οτι έχουν σημαντικότερα πράγματα να ασχοληθούν…
    ας χαλαρώσουμε λίγο ειναι απλα ενα γλυκό ενος μικρου εστιατορίου της Θεσσαλονίκης πάντως είναι νόστιμο
    αυτό μας είπε και η δημοσιογράφος του Gurdian Audrey Gillan που ήρθε τον Απρίλιο να καλύψει το θέμα για τα υβριδικά γλυκά που είναι μια νεα τάση στην γαστρονομία παγκοσμίως
    Για αυτούς που θέλουν να το δοκιμάσουν το δοκιμάζουν μονο στην Θεσσαλονίκη και στο κατάστημα μας (η λέξη και η συνταγή ειναι κατοχυρωμένες στο υπουργείο ανάπτυξης δικτυων και υποδομών)υπάρχουν ηδη μαγαζια σε Αθήνα και επαρχία που που χρησιμοποιούν την συγκεκριμένη λέξη για ενα προιον που σίγουρα δεν είναι το ίδιο και δυστυχώς θα κινηθούμε νομικά
    Είναι απλό μπορεί ο καθένας να βγάζει οτι προιον θέλει αλλα ας χρησιμοποιήσει κάποιο άλλο όνομα…
    είμαστε μία μικρή επιχείρηση που προσπαθεί να αναπτυχθεί και ταυτόχρονα να διατηρήσει την ποιότητα και την ταυτότητα της.
    Συγνώμη για την μακροσκελή απάντηση και σίγουρα χάρηκα για την ανάλυση που έκανε ο Κ Σαραντάκος
    Καπετανακης Κ
    EstrellaTeam

  160. Μπετατζής said

    Αντιχαιρετώ. Δεν χάθηκα, απλά κάνοντας λιγότερα σχόλια, διατηρώ την ψευδαίσθηση ότι οι παρεμβάσεις μου είναι πιο καίριες 🙂 Σκύλε, δεν πικράθηκα καθόλου για τα σχόλια, αλίμονο αν πικραινόμαστε τόσο εύκολα, διαπιστώνω απλώς την επικράτηση κλισεδούρας στην κριτική όλων των πλευρών (του κόμματος φυσικά μη εξαιρουμένου). Απλά μερικά κλισέ, είναι πιο αληθινά από μερικά άλλα. Ποιό κλισέ πλησιάζει περισσότερο την αλήθεια, ότι ο σύριζα συναγελάζεται με το σεβ και τους πασόκους ή ότι το ΚΚΕ επιλέγει τους σίστες ;;; Να πω επίσης ότι ή Κανέλλη δεν είναι το ΚΚΕ, όπως ο Τατσόπουλος δεν ήταν ο Σύριζα (τότε που ήταν σύριζα, δεν βρήκα άλλο πρόχειρο παράδειγμα). Χαιρετώ και πάλι, ήδη παραβίασα το πλαφόν στα σχόλια. Δύτη απάντηση για την διαμελισμένη Λε Πεν δεν έδωσες.

  161. skol said

    Ουσιαστικό και επί της ουσίας το σχόλιο(83) του Δύτη!

  162. Έχω μια τάση για διαμελισμό, είχα γράψει και «εξ απίνης» κάποτε!

  163. vladimiros said

    1. Μπουγάτσα είναι το φύλλο όπως ανέφερε ο Πάνος με πεζά και ο Κορνήλιος. Φύλλο αέρος (για την ακρίβεια) επειδή δεν απλώνεται με τον πλάστη στον πάγκο αλλά με το χέρι στον αέρα (όπως κάποιοι πιτσαδόροι κάνουν «ακροβατικά» για το ζυμάρι της πίτσας). Γίνεται πιο λεπτό από το κρούστας, σχεδόν διάφανο.
    Ονομάζοντας λοιπόν μπουγάτσα λόγώ του είδους του φύλλου ζύμης, είναι λογικό να έχουμε συμπληρωματική ονομασία από τη γέμιση (μπουγάτσα με τυρί, με κρέμα κλπ). Ισχύει στη Β.Ελλάδα, παραμένει ακατανόητο στη Νότια.

    Όλες πίτες είναι, λένε πολλοί, και τις διαχωρίζουν ανάλογα με τη γέμιση. Όμως άλλη ζύμη η σφολιάτα, άλλη η κουρού, άλλο το χωριάτικο φύλο (που γίνεται σε ταψί και τεμαχίζονται οι μερίδες μετά, ενώ λ.χ. οι κουρού και οι σφολιάτες παρασκευάζονται εξαρχής σε ατομικά τεμάχια/μερίδες).

    2. Για την χρήση της λέξης για τη βασιλόπιτα με το φλουρί που ανέφερε ο Ορεσίβιος, την επιβεβαιώνω κι εγώ. Η μάνα μου (από Σέρρες) τη χρησιμοποιεί ακόμα.

    3. Για την ευρωομάδα της Λεπέν (σχόλιο 86 του οικοδεσπότη). Η Λεπέν διαθέτει τον απαιτούμενο αριθμό ευρωβουλευτών αλλά νομίζω ότι υπάρχει και περιορισμός για να προέρχονται από έναν ελάχιστο αριθμό χωρών – τον οποίο δεν καλύπτει.

  164. Όλα εδώ http://thefoodieanarchist.wordpress.com/2014/05/26/food-trend-the-hybrids/
    και εδώ http://bougatsan.tumblr.com/

  165. Αμαν, βρε αποπάνω μου, λυπήσου με κι έχω οικογενειακό ιστορικό στο διαβήτη…

  166. skol said

    160,162: Το Le Pen στα γαλλικά γράφεται πάντα χωριστά; Θυμήθηκα και τον Laplace που τον έχω πετύχει και La Place. Πότε τα κολλάνε τα άρθρα στα ονόματα οι Γάλλοι;

  167. Νέο Kid Στο Block said

    Τα μπουγατσάν της «επαρχίας» είναι πολύ νοστιμότερα και καλυτερότερα και φρεσκότερα από το εστρελικά. Ειδικά ένα μπουγατσάν που έφαγα στη Μύκονο . Το δοκίμασε κι ο Μουρίνιο κι ο Κριστιάνο Ρονάλντο.

  168. Για τη ΛεΠέν, πάντως, τον μπαμπά της (σκατά στο λάκκο του), η γαλλική βίκη τον γράφει όπως ο Δύτης: Le Pen

    http://fr.wikipedia.org/wiki/Jean-Marie_Le_Pen

    Τώρα το πώς μπλέξαμε τις μπογάτσες με τα σκατά, ιδέα δεν έχω…

  169. Νέο Kid Στο Block said

    Επίσης υπάρχει μπογοσκί (λουκάνικο με φύλλο μπογάτσα), χοτντογτσάν (λουκάνικο μέσα σε κρουασάν) και μπουγατέ (μπουγάτσα με πατέ) να μην συγχέεται με την πατετόπιτα.

  170. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια και να με συμπαθάτε που ψιλοαπουσιάζω, αλλά έχω δουλειά της αρκούδας.

    139: Η ίδια η Κανέλλη σε κάποιο σημείο του άρθρου της λέει για την ευελφάλεια.

    159: Καλή συνέχεια κύριε Καπετανάκη και εύχομαι πρωτότυπους πειραματισμούς!

    160: Πλαφόν εμείς πάντως δεν βάζουμε στα σχόλια 🙂

    163.3: Ακριβώς. Η Λεπέν και μόνη της έχει (νομίζω) αρκετούς για ομάδα, αλλά πρέπει να είναι από 5 ή 7 χώρες.

    166: Παλιά γράφονταν χωριστά, και (από την εντύπωση που έχω σχηματίσει) αν τα γράφεις χωριστά είναι πιο αριστοκρατικό. Όσα έχουν μπασκλασέψει, γράφονται ενωμένα. Αλλά μπορεί άλλη οικογένεια να το γράφει χωριστά κι άλλη να το γράφει μονολεκτικά.

    Στα ελληνικά, νομίζω υπερβολή να γράφουμε χωρισμένη τη Λεπέν.

  171. mylopetros said

    1. Δεν θα εκπλαγώ αν η κ.Κανέλλη μας πει ότι έχει αρχαιοελληνικά γονίδια ότι τελικά είναι κάτι σαν ζωντανό απολίθωμα. Αυτό καταλαβαίνω με τους θρήνους της σχετικά με τη μπουγάτσα.
    2. Μήπως θα προτιμούσε το γάρο των Βυζαντινών ή μήπως την σκοροδάλμην του Αριστοφάνους;

  172. BLOG_OTI_NANAI said

    Κι άλλα μπουγατσολογοτεχνήματα:

    Εορταστικό:
    Η Βασιλόπιτα = Μπουγάτσα με φλουρί

    Φιλοσοφικό:
    Ο άνθρωπος = Μπουγάτσα με ψυχή

    Κυκλοφοριακό:
    Το φουίτ = Μπουγάτσα με καρφί

    Μουσικό:
    Το Πιάνο = Μπουγάτσα με χορδή

    Κομματικό:
    Χρυσαυγίτης = Μπουγάτσα με στολή

  173. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Γεια χαρά νταν ώρα για μπουγατσάν; δηλαδή τα γνωστά μπουγατσάκια εε κρουασανάκια με κρέμα!
    31. Ναι να παινεύουμε το σπίτι μας αφού εξάλλου είναι το καλύτερο 🙂 Στο Κιρκόρ λοιπόν, στα Λιοντάρια(τα καθαρόαιμα)του Ηρακλείου, η σπεσιαλιτέ είναι μπουγατσοτυρόπιτα ή μπουγάτσα.Και τα δυο με ή χωρίς άχνη και κανέλα.Αν είναι για το σπίτι,σου βάζει σε μίνι χαρτοσακουλάκι έξτρα την κανελοζάχαρη.
    >>αφχαρίστηγος,(το λέμε και αφχαρίστητος κάτω) μου θύμισε το ανεβάσταγος (ανυπόμονος) και ατάηγος,από το Μοριά αυτό:την κοίταζε μ ένα βλέμμα ατάηγου σκυλιού.Και μου ήρθε τώρα και το αλειτρούηγος (ακοινώνητος, ασυνεννόητος) από τη λειτρουγιά.
    45.κι αυτό το cronut σαν σύνθετο μοιάζει
    84.>>φεγγαράκι χάσικο
    και : φεγγαράκι γεμιστό 🙂
    Τη συμπαθώ τη Λιάνα αλλά γι΄αυτό το κείμενό της μετά και τις ποικίλες εύστοχες λεξιλογικές κλπ επισημάνσεις,παρωδούμε δημωδώς :
    Κι εσύ γλωσσοκατήφορο,Κανέλλη μ΄ και Γαρύφαλλο; 🙂

  174. mylopetros said

    Ουκ έγνωσαν οι κακόμοιροι!
    Και πώς θα πάμε μωρέ στο Σοσιαλισμό άμα δεν έχει κάνει τον κύκλο του ο Καπιταλισμός;
    Με τους μικρομαγαζάτορες, πριν γίνουν προλετάριοι και με τη μικροαστική τους επαναστατικότητα;
    Για να σοβαρευτούμε λίγο και να μελετήσουμε σοβαρά αυτούς που λέμε ότι ακολουθούμε.
    Μήπως λέω εγώ ο προβοκάτορας, λέω μήπως, γινόμαστε κάτι αντίστοιχο μέ τους λουδήτες χωρίς όμως το άλλοθι γης άγνοιας εκείνων;

  175. Νέο Kid Στο Block said

    «Γεια χαρά νταν ώρα για μπουγατσάν; δηλαδή τα γνωστά μπουγατσάκια εε κρουασανάκια με κρέμα! »
    ΠΡΟΣΕΧΕ ΕΦΗ! Tα «μπουγατσάν» είναι Π.Ο.Π. ! Πέστο «Κρουασάτσα» που δεν έχει κατιχυρωθεί στο υπουργείο…
    Eίσαι να μπλέκεις με δικηγόρους και δή μπουγατσομάχους;

  176. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    Τελικά ουδέν κακόν χωρίς σίλβερ λάινιν (παραλήρημα Κανέλλη – άρθρο Νικοκύρη).
    Εγώ ήθελα απλώς να πω ότι στα τουρκικά εκτός από το kruvasan υπάρχει και το ayçöreği (φεγγαροτσούρεκο):
    http://goo.gl/UJUa0g
    http://goo.gl/xIbW22

  177. gmich said

    «Το μπουγατσάν είναι σημείο – σύμβολο αλλοτρίωσης, πιο εύπεπτο και πιο γευστικό απ’ την ευελφάλεια. Κολάζει τη βίαιη προσαρμογή στην ευρωπαϊκή καπιταλιστική πραγματικότητα και μετατοπίζει την αντίσταση του πολίτη – καταναλωτή στο επίπεδο της ψευδαίσθησης». Όλα αυτά αυτά κάνει το μπουγατσάν. Που να το προβλέψει αυτό ο Λένιν ή Μάρξ .
    ΕΡΩΤΗΜΑ: Αν δεν έγραφε κάτι και για τον ΣΥΡΙΖΑ θα το δημοσίευε ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ;

  178. Ιάκωβος said

    Παιδιά, το ΚΚΕ δεν έχει σκοπό να ταυτιστεί με τους ακροδεξιούς. Βρίσκεται δίπλα τους λόγω καθαρής πολιτικής βλακείας.

    Το σημείο κλειδί είναι για μένα είναι η μεγάλη σύγκρουση Αμερικής και Ευρώπης από τη μια και Ρωσίας, Κίνας και λοιπών «δημοκρατικών δυνάμεων» από την άλλη. Όλη η εξωτερική πολιτική της Αμερικής τον τελευταίο καιρό είναι μια καθαρή ΠΡΟΒΟΛΗ ΙΣΧΥΟΣ. Το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο που ήταν πάντα σ’ αυτές τις περιπτώσεις, από την εποχή των σπηλαίων (γιατί η εποχή του Πελοποννησιακού εννοείται) μέχρι σήμερα. Οι υπόλοιποι συσπειρώνονται εναντίον αυτουνού που θέλει την παγκόσμια ηγεμονία.

    Εκεί θα παιχτεί πια το παιχνίδι. Ξαναζούμε εποχές Πρώτου Παγκόσμιου Πόλεμου(Δύο συνασπισμοί, ουδετερότητα ή συμμετοχή κλπ) Το πού θα τοποθετηθεί κάθε πολιτική δύναμη στη σύγκρουση αυτή, θα κρίνει πολλά.

    Οι ναζί Χρυσαυγίτες , όπως έγραψε ο Unfollow, είναι έμμισθοι πράκτορες της Μόσχας. Οι εξ ίσου ναζί του Μεϊντανιού, πάλι, είναι υπάλληλοι των Αμερικάνων. Το ΚΚΕ με τον αντι-αμερικανισμό του, ουσιαστικά τοποθετείται κι αυτό με την πλευρά του Πούτιν, όπως και πολλοί ακροδεξιοί αλλά και αποσπόντα κάποιοι αντιευρωπαϊστές τύπου Φάρατζ, που η Μόσχα τους ενισχύει. Έτσι το κκε βρέθηκε πλάι σε διάφορους ακροδεξιούς.

    Να βλέπετε τα νέα από το Russia Today. Είναι σαν να ζούμε σε διαφορετικό πλανήτη. Φυσικά τις δικές τους μπομπές (Τσετσενία, δαρμένοι γκέι, κλεφτοκρατες, κλπ) μην περιμένετε να τις βγάλουν στη φόρα. Είναι απλά, προπαγάνδα από την άλλη πλευρά.

    Και είναι πολύ δύσκολο να χαράξει κανείς εξωτερική πολιτική ,πχ, στην περίπτωση της Ουκρανίας, που η μεν καρδιά μας είναι με τους Ρώσους της Ουκρανίας, αλλά η μεγάλη εικόνα μας λέει οτι απλά δυό Γάιδαροι μαλώνανε σε ξένον σιτοβολώνα.

    Οπότε από κκε δεν περιμένουμε τίποτα, αυτοί δεν καταλάβανε τι έπαιξε στη δική τους αυλή, θα καταλάβουνε τα διεθνή;

  179. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    175.>>ΠΟΣΕΧΕ
    Ναι, είδα τώρα ότι τον πήρανε ψηλά τον αμανέ και απειλούν με δίκες.Σιγά τη σύλληψη ρε καρντάσια!
    «Μπουγασσάν» τότε ρε μπαγασάν, θα τα πω, θα πω/ ή και κρουασανομπούγατσα όπως μπουγαδοκόφινα 🙂
    54>>κάτι πουλάκια, που νομίζω πως πλέον έχουν εξαφανιστεί από την περιοχή, που τα λέγαμε αητομάχους,
    «Πού είναι τα πουλιά»
    http://panosz.wordpress.com/2011/12/09/birds-2/

  180. Gpoint said

    # 179

    Μη λες μπουγαδοκόφινα τα κοφινομπούγαδα !!!!

  181. Gpoint said

    # 176

    Το ρητό που ισχύει πάντα είναι το » ουδέν κακό αμιγές …κακού» !!!

  182. @113-117: Καλώς σας ξαναβρήκα! Και όλους τους υπόλοιπους φυσικά! 🙂

    Και μια και είμαι σίγουρος ότι σας έλειψαν και τα ποιηματάκια μου, ορίστε! 🙂

    Να τηνε στεφανώσουνε οι Μούσες κι οι Θεοί
    τη Λιάνα που μας χάρισε αυτή τη διατριβή
    για τ’επικίνδυνο αυτό γλυκό, το «μπουγατσάν»
    μία ανίερη ένωση μπουγάτσας – κρουασάν.

    Ένα γλυκό που ύπουλα, μες στη γλυκιά του κρέμα
    κρύβει του έθνους διχασμό, δάκρυα, πόνο, αίμα!
    κάθε μπουκιά που άσκεφτα θα φας, κι αν σε γλυκαίνει,
    από το δρόμο το σωστό, όλο θα σε μακραίνει!

    Και αν παρασυρμένος απ’τη γλυκιά του γεύση
    κάνεις το λάθος και το φας, έστω μέχρι τη μέση,
    της εργατιάς τα δίκαια αμέσως θα ξεχάσεις
    και θα πιστεύεις ό,τι ακούς απ’τις τηλεοράσεις!

    Κι αν μοίρα άδικη, σκληρή, σ’ωθεί να συνεχίσεις
    και μπουγατσάν ολόκληρο πας και καταβροχθίσεις
    τότε λυπάμαι που θα πω μα θα’χεις πια τελειώσει
    το αίμα σου το ελληνικό θα το’χεις διαβρώσει!

    Κι ύστερα θα’σαι έρμαιο του ιμπεριαλισμού
    και μέλος δεν θα αισθάνεσαι τ’ελληνικού λαού!
    θα νιώσεις «ευρωπαίος», το Μάστριχτ θα επαινείς
    και πέδιλο με κάλτσα στα πόδια θα φορείς!

    Έλληνας και Κομμουνιστής σωστός αν θέλεις να’σαι
    μείνε απ’ τα μπουγατσάν μακριά, καλά να το θυμάσαι!

    🙂

  183. παρασκευή said

    #49.3 Κι όμως αμερικανιά αμερικανιά, αλλά για όλ’ αυτά τα υβριδικά γλυκά ευθύνεται ένας γάλλος http://en.wikipedia.org/wiki/Dominique_Ansel , ο εφευρέτης με πατέντα του cronut. κρουασάν και ντόνατ.

  184. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    183.>>cronut. κρουασάν και ντόνατ.
    Εμ το ψυλλιάστηκα εγώ στο 173γ πως ήτο τύπου «καβουρόσαυρος» το γλυκάκι και το πάσαρα στους γλωσσοψάχτες.
    180.Και μπουγαδόσυρμα, μπουγαδόνερα κλπ αφού 🙂
    Τζι, είπα να τσιγκλίσω το Γς, αν και θα ξεκουράζεται τώρα.
    Γς, μην το βάζεις κάτω.Αγάντα να γερέψεις γρήγορα που λεν στα παραπάνω μέρη.

  185. sarant said

    182: Στέλιο, δεν θέλω να νομίζεις ότι σε κολακεύω, αλλά είναι από τα καλύτερά σου -εύγε!

  186. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    182. Ω!!!!!!!!!δή στο μπουγατσάν
    Αβε Στέλιε ριμαδόρε!
    Μα εγώ με πνεύμα ειρηνικό για να σκορπίσει η γκρίνια
    προτείνω εναλλακτικά: μπουγατσοκρουασίνια

  187. Marulaki said

    Τόσος κόσμος και εχω την εντύπωση οτι δε μίλησε κανεις για τον τραγέλαφο. Ή μηπως οχι; Κι εμας η Σερραία του σπιτιού μπουγάτσα φτιάχνει για βασιλόπιτα, στην Κρήτη παραδοσιακά, αλλα δεν ξερω απο ποτε, κάνουμε κέικ. Εφη^2, το μυστικό στον Κιρκόρ ειναι οτι το μείγμα που ρίχνει απο πάνω ειναι κανέλα, άχνη και κρυσταλλική ζάχαρη! Αλλα να χαρείς, οχι μπουγατσοτυροπιτα… Μπουγάτσα. Με τυρί, με κρέμα, με ό,τι θελεις! Και την επόμενη φορά, πάρε και απο τις δυο και τρώγε τις ανάμεικτα, δεν παίζεται!

  188. παρασκευή said

    πάντως όλοι δείχνουν συχτιριασμένοι από τα υβριδικά γλυκά: http://www.thrillist.com/eat/nation/sick-of-cronuts-here-are-the-10-new-breakthrough-pastry-hybrids . κι έχει μέχρι και μπακλαβά με βάφλα
    Baklava + Waffle = Wafklavle.

  189. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    187.Ήμαρτον 🙂 Καμπανάκι. Χάνω την ταυτότητά μου. 🙂
    Μ΄ έβαλες όμως στο σβούρο με αυτό το >>με ό,τι θες. Δηλαδή κάνουνε εκεί κι άλλη μπουγάτσα εκτός από κρέμα και μυζήθρα; π.Χ. με κρές, κιμά; (Μαύρη ξενιτιά).
    Την τελευταία φορά,στις εκλογές, πήραμε ταψάκια διώροφα κι από τα δυο. Διαπίστωσα μάλιστα ότι κρατάει και μέρες στο ψυγείο κι άμα ξαναζεσταθεί είναι πάλι θαύμα.

  190. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    188.Μετά τις απιθανότητες στα ονόματα φαγάδικων ,(θυμάμαι ένα πολύ «άνοστο» κατά τη γνώμη μου: «Ου γαροίδασι » με φόντο μια ζωγραφισμένη καραβιδογαρίδα), άρχισε κι αυτή , η παγκόσμια τελικά, σύνθεση γεύσεων και ονομάτων για τα νέα εδέσματα.
    Αρκεί να είναι καλόγουστο το εγχείρημα,δε θα το δαιμονοποιήσουμε κιόλας…

  191. georgeilio said

    Καλημέρα

    1. Να ευχαριστήσουμε τη Λιάνα Κανέλλη, μεταξύ αστείου και σοβαρού. Με ένα από τα χειρότερα κείμενά της έδωσε αφορμή σε πολύ κόσμο για πολλά ενδιαφέροντα και γουστόζικα σχόλια και παρατηρήσεις.

    2. Επειδή είδα ότι η σύλληψη Μαζιώτη εισήλθε ήδη στο οπτικό πεδίο του ιστολογίου: Διπλό φρέσκο μεζεδάκι.
    Πρωινή εκπομπή του Άρη Πορτοσάλτε στο ραδιόφωνο του Σκάι σήμερα Πέμπτη και ώρα περί τις 8.15. Παρουσιάζει το γεγονότα ο αρμόδιος αστυνομικός ρεπόρτερ Δημήτρης Καραστεφανής και εκστομίζει:
    α. η ομάδα ΔΙΑΣ κάνει ελέγχους για παραεμπόριο (ή παρεμπόριο, δεν έχει σημασία) και παράνομη λαθρομετανάστευση (αυτό έχει σημασία),
    β. ο αστυνομικός είχε πάρει απόσπαση στην Κυψέλη για τον Θησέα και τον Ξένιο ΖΕΥΣ (μόνο και μόνο για την κακοποίηση που υπέστη ο Ζευς τα τελευταία χρόνια θα έπρεπε να δικαστούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι Χρυσοχοΐδης, Δένδιας και λοιποί ως ηθικοί αυτουργοί των γλωσσικών ανοσιουργημάτων των πτωχοδημοσιογράφων και λοιπών αστυνομικών δυνάμεων).

    Υ.Γ. Για τα μεζεδάκια του Πορτοσάλτε δεν αρκεί πιατέλα, ασφαλώς. Χρειάζεται κοτζάμ καζάνι και βάλε…

  192. Croissan’wich από τον Burger King.

  193. Σοκοφρέτα

  194. spiral architect said

    @191: – Πού πας ρε Καραμήτρου!

  195. ChrisMaGR said

    Όταν διάβασα χτες το άρθρο ήμουν σίγουρος ότι στα σχόλια θα ακολουθήσει συζήτηση περί πίτας και μπουγάτσας.
    Ως Θεσσαλονικιός που έχει ζήσει στην Αθήνα, μπορώ να πω ότι αυτό που πωλείται στους περισσότερους φούρνους στην Αθήνα ως «μπουγάτσα» δεν έχει καμία σχέση με αυτό που τρώμε στη βόρεια Ελλάδα και αποκαλούμε «μπουγάτσα με κρέμα».
    Την καλύτερη μπουγάτσα την έχω φάει στην Ξάνθη.
    Πάντως στη Θεσσαλονίκη το iPod το λέμε «μπουγάτσα με mp3»

  196. Πάνος με πεζά said

    @ 184 : Μα έχουμε γράψει ήδη, από τα πρώτα σχόλια, την περίφημη σπεσιαλιτέ της «Χαράς», στα Πατήσια, το εκμεγωτό !

  197. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Το σημαντικό δεν είναι πώς λέγεται κάποιο γλυκό (ή τρόφιμο γενικώς) αλλα αν τρώγεται και δη ευχάριστα. Το αν είναι σωστή η ονομασία, το πώς τι και γιατί, είναι δευτερεύουσας σημασίας, και είναι για να κάνεις πλάκα, ή για τους κολλημένους. Εγώ είτε στην Αθήνα είτε στην Θεσσαλονίκη μπουγάτσα ζητάω, απλώς στην Θεσσαλονίκη με ρωτάνε με τί γέμιση την θέλω και λύνεται το πρόβλημα.

  198. @185-186: Σ’ευχαριστώ πολύ Νίκο! Κι εσένα Έφη!
    Χαίρομαι που σας άρεσε, ελπίζω και στους υπόλοιπους! 🙂

    @189: Έφη, εννοείς ότι μόνο με κρέμα και τυρί έχεις φάει;; Ωιμέ! Τι κρίμα!! 🙂
    Δεν ξέρω για το συγκεκριμένο μαγαζί που συζητάτε, αλλά στα βόρεια εννοείται πως θα βρεις επίσης μπουγάτσα με κιμά και σπανάκι. Και όπως σοφά επισημαίνει η Marulaki, η μεγάλη απόλαυση είναι να παίρνεις μία απ’όλα και να τα συνδυάζεις! 🙂
    Αχ μου τρέχουν τα σάλια τώρα!!

  199. IA said

    1. Η Λ. Κανέλλη έγραψε ένα άρθρο στο οποίο καταρχήν εκφράζει την απέχθεια της για ένα κατασκεύασμα υβρίδιο μπουγάτσας και κρουσάν Εχει κάθε δικαίωμα να μην της αρέσει αλλά αυτό ενοχλεί το φερόμενο ως εφευρετη του γλυκισματος ο οποιός αντιδρά (δικαίωμα του) αμφισβητώντας την ειλικρίνεια της Λ. Κανέλη (υποθετοντας ότι μονο αυτός φτιάχνει και πωλεί το συγκεκριμένο γλύκισμα ανα την επικρατεια) Ως εδώ καλά μιας και περι ορέξεως κλπ.

    2. Ο ιδιοκτήτης του ιστολογιου αν και μάλλον δεν βρήκε κάτι γλωσσολογικά μεμπτό στο άρθρο (έκτος από την προέλευση της λέξης κρουασάν που αν είσαι Κανέλλη και όχι Σκαρμούτσος δέχεσαι την πιο διαδεδομένη και δεν σπαταλάς το χρόνο σου) ενοχλήθηκε από την εξομοίωση του Συριζα με μπουγατσαν εξομοίωση που βασίζεται στο γεγονός ότι ο Συριζα σαν πολιτικός σχηματισμός είναι και με τον χωροφύλακα και με τον αστυφύλακα και με τα μονοπώλια την ΕΕ τον ΣΕΒ και με τους εργαζόμενους.

    3. Αλλά εδώ πρέπει να συμπληρωθεί το άρθρο και με λίγο αντικομουνισμό παλαιοδεξιας κοπής (σήμερα πρετεντεριας ). Να εξομοιωθει με κάποιο τρόπο το ΚΚΕ με την Χρυση αυγή τη Λεπεν κλπ. με αλλα λόγια ο κομμουνσιμός με τον φασισμό (κόκκινος και μαύρος φασισμός) αναπράγωντας τη θεωρία των δυο άκρων. Το ΚΚΕ αποχώρησε από την ομάδα της GUE/GNL γιατί η συγκεκριμένη ομάδα διολισθαίνει ταχύτατα στην πλήρη ταυτιση με το ΚΕΑ το οποίο αποδέχεται την ΕΕ το πλαίσιο της και την συμμετοχή όλων των χωρών σε αυτή. Το ΚΚΕ δεν αποδέχεται τα δεσμά της ΕΕ συνεπώς η συμμετοχή του σε μία ομάδα υποτελή της ΕΕ θα αντέβαινε στις θέσεις του. Ορθά συνεπώς αποχωρεί και επειδή δεν έχει αυτό δημιουργήσει τους θεσμούς του ευρωκοινοβουλίου βρίσκεται στους ανένταχτους (στους οποίους περιλαμβάνονται και κάθε λογής ακροδεξιοί και φασίστες). Η θέση αρχής από τη μία και η τυπική χωροθεσία των βουλετών του ΚΚΕ από την άλλη μπαίνουν από πολλούς στο ίδιο ακριβώς τσουβάλι.

    Εξού και η απορία μου:
    η σύμπτωση της πρότασης του Συριζα για δημοψηφισμα ως προς το θέμα της μικρής ΔΕΗ με αυτή της ΧΑ σημαίνει ότι ο Συριζα ταυτίζεται με την ΧΑ, τον Μιχαλολιάκο τον Κασιδιάρη κλπ ;

  200. sarant said

    199: ΙΑ, σύμπτωση σε ψηφοφορίες κτλ. συμβαίνει συνεχώς ανάμεσα σε ΄πολιτικές δυνάμεις και συμπεράσματα δεν μπορούν να βγουν. Και το ΚΚΕ έχει ψηφίσει τό ίδιο με τη ΧΑ πολλές φορές -και καλά έχει κάνει.

    Τώρα, με το να συστεγάζεται το ΚΚΕ στους Μη εγγεγραμμένους με τους φασίστες θα υπάρξουν στο μέλλον πάρα πολλές περιπτώσεις σαν κι αυτή που έγινε προχτές. Στην ελαφρότερη περίπτωση, οι βοηθοί των βουλευτών του ΚΚΕ θα πρέπει να συνεννοούνται με τους βοηθούς της Λεπέν και των χρυσαυγιτών για να μοιράσουν τους πόρους που αναλογούν στην ομάδα των Μη εγγεγραμμένων. Αυτό μπορούσε να το αποφύγει το ΚΚΕ παραμένοντας στην GUE με έναν άλλο τρόπο, π.χ. ως προσκείμενο μέλος (όπως έκαναν το 2004 οι Γάλλοι τροτσκιστές).

    Και πέρα από αυτό, παραμένει γεγονός ότι το ΚΚΕ είναι απελπιστικά μόνο του σε αυτή τη στάση, αφού όλα τα μαζικά κομμουνιστικά κόμματα διαφωνούν μαζί του, ακόμα και κόμματα με τα οποία το ΚΚΕ διατηρεί σχέσεις (Τσέχικο, πορτογαλικό). Προφανώς, το ελληνικό ΚΚ έχει δει κάτι που κανένα άλλο μαζικό ΚΚ στον κόσμο δεν έχει δει. Συγχαρητήρια.

  201. IA said

    Μην εισαι τοσο σιγουρος οτι διαφωνουν μαλλον θα ακολουθησουν αργα η γρηγορα και αλλα κομματα που η υποταγη στην ΕΕ δεν περιλαμβανεται στις θεσεις τους (οπως αυτα που αναφερεις) οποτε μαλλον το ΚΚΕ ανοιξε ενα δρομο

  202. sarant said

    201: Μπορεί να έχεις δίκιο. Ραντεβού σε ένα χρόνο να δούμε.

  203. georgeilio said

    Περπατώντας σήμερα μετά από αρκετούς μήνες στη Γρηγορίου Αυξεντίου (Άνω Ιλίσια) είδα ένα μαγαζί να διαφημίζει (και να πουλάει) τα cronuts («όταν το croissant συνάντησε τα donuts»). Μήπως έπρεπε να γράψει doughnuts; Μάλλον όχι, ακόμη κι αν ήταν αγγλόφιλος ο καταστηματάρχης, νομίζω…

  204. Servitoros said

    Μια που έπιασε η κουβέντα για τα γλυκά έχει ενδιαφέρον ότι στην Ελλάδα το γαλλικό γλυκό financier (χρηματιστής) ήρθε ως εργολάβος, προφανώς γιατί στην Ελλάδα ο χρηματιστής δεν είχε κανένα οικονομικό και πολιτικό status σε αντίθεση με τον εργολάβο.

  205. ππαν said

    Α, ο Στέλιος!!! Πού είσαι βρε Στέλιο, μου έλειψες! τι ωραίο ποίημα!

  206. ππαν said

  207. sarant said

    204: Πολύ ενδιαφέρουσα παρατήρηση.

  208. Μαρία said

    207
    Το γλυκό εργολάβος εμφανίζεται στην Ελλάδα πριν απ’ την μετονομασία το 1890 του γαλλικού παρόμοιου visitandine = βιζιτού:-) σε φινανσιέ. «Προ δεκαετηρίδων τινών» γράφει ο Κουμανούδης στο λήμμα εργολάβος = γκόμενος.

  209. sarant said

    Πάμε για εργολαβικό άρθρο! 🙂

  210. ππαν said

    Νομίζω το φινανσιέ δεν είναι οι εργολάβοι, έχει αλεύρι. Οι εργολάβοι μοιάζουν πιο πολύ με τα μακαρόν.

    Θα έβαζα τις συνταγές αν ήξερα να βάζω href 🙂

  211. Μαρία said

    209
    Να κανονίσεις και καμιά ιργουλαβία.

    210
    Βέβαια. Γι’ αυτό και μοιάζει με μικρό κέικ.
    http://www.lefigaro.fr/sortir-paris/2011/01/17/03013-20110117ARTFIG00754-les-meilleurs-financiers-de-paris.php

  212. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ποιος,πότε,πού, για τί, έγραψε:
    Πολύ χαίρομαι που εγώ κάνω μπάνια κι εσείς μού βρίσκετε υλικό για άρθρα 🙂

  213. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    209. Παλιά η υπόσχεση επί εργολαβικών θεμάτων 🙂 🙂
    «Αργαλειό» το ήξερα το σούξου μούξου αλλά εργολάβο τον ηραστή, όι !

  214. Servitoros said

    @208 @210 ο εργολάβος μοιάζει περισσότερο με μια παλαιότερη και λιγότερη φιναρισμένη εκδοχή του μακαρόν, ωστόσο και το financier αν και μικρό κέϊκ έχει σημαντική ποσότητα αμυγδαλόψυχας και ως βασική γεύση το αμύγδαλο (παρότι διαθέτει αλεύρι) όπως και ο εργολάβος Την εκδοχή για την ελληνική εκδοχή του financier ως εργολάβου μου την είχε πεί παλιός ζαχαροπλάστης οφείλονταν κατά τον ίδιο και στην σχετικά υψηλή τιμή του γλυκού σε σχέση με τα υπόλοιπα κεράσματα.

  215. sarant said

    214: Μπορεί να είναι επεξηγηματικός μύθος.

  216. […] Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία , http://tvxs.gr/ […]

  217. georgeilio στο #203
    είπε
    17 Ιουλίου, 2014 στις 23:36

    «Περπατώντας σήμερα μετά από αρκετούς μήνες στη Γρηγορίου Αυξεντίου (Άνω Ιλίσια) είδα ένα μαγαζί να διαφημίζει (και να πουλάει) τα cronuts (“όταν το croissant συνάντησε τα donuts”). Μήπως έπρεπε να γράψει doughnuts; Μάλλον όχι, ακόμη κι αν ήταν αγγλόφιλος ο καταστηματάρχης, νομίζω…»

    Λέτε, ρε παιδιά, να κάνει η Ιστορία τέτοια ανάλγητα καλαμπούρια μετά μισόν αιώνα; Θα μου πείς, βέβαια, εδώ που ζούμε…

  218. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Έχουμε και στους καφέδες συγκολλήσεις τύπου μπουγατσάν:
    Φραπουτσίνο, φρεντοτσίνο

  219. Γς said

    213:

    Μα, εργολαβία σημαίνει και φλερτ, ερωτική πολιορκία

  220. Μόνο για τους Pro του είδους, φίλτατε Γς! Για τους υπόλοιπους εμάς, δεν χρειάζεται νάμαστε εργολάβοι για ένα απλό πανωσήκωμα, σωστά;;-)

  221. Γς said

    220:
    Και για τους υπολοίπους!
    Αν το πανωσήκωμα είναι παράνομο, αυθαίρετο. Με πιάνεις δικέ μου;

  222. Theo said

    @213, 219:

    εργολάβος στον Παπαδιαμάντη είναι «αυτός που ερωτοτροπεί», όπως σημειώνει ο επιμελητής Ν. Τριανταφυλλόπουλος.

    -Και είναι πολύ ωραία προς τούτοις, και εις αυτήν την ηλικίαν αι νέαι είναι επικίνδυνοι.
    -Λοιπόν θα είπης;
    -Και τας πολιορκούν πολλοί εργολάβοι.

    (Η Μετανάστις, τ. 1, σσ. 68-69)

  223. sarant said

    Λένε ότι η σημασία αυτή προήλθε από το ότι οι «εργολάβοι» περνούσαν και ξαναπερνούσαν από το σπίτι της λεγάμενης, σαν τον πραγματικό εργολάβο.
    (Είμαι βέβαιος ότι αυτό το έχουμε συζητήσει ξανά στο παρελθόν).

  224. Μαρία said

    223
    Ο Κουμανούδης παραθέτει κι αυτή την εκδοχή (Αλληλογραφία, απάντηση στον κύριο απ’ τα Τρίκαλα)
    http://pleias.lis.upatras.gr/index.php/deltion_estias/article/view/50490/50464 την οποία όμως δεν θυμάται να την άκουσε παρά το γεγονός οτι ζούσε στην Αθήνα 52 χρόνια αλλά δεν μπορεί και να την αρνηθεί.

  225. sarant said

    224: Αν τον διάβασα καλά, ο Κουμανούδης λέει ότι η σημασία δεν είναι παλιά και ότι οι παλιοί Αθηναίοι θυμούνται από ποιο επεισόδιο γεννήθηκε και αναφέρει μόνο αυτή την εκδοχή -πού λέει τα 52 χρόνια;

  226. 224 Εγώ πάλι στάθηκα στην άλλη απάντηση, στον κύριο απ’ το Γεράκι: Η απόδειξις σας εστάλη εγκαίρως μετά των αποδείξεων του Σύμπαντος. (Εντάξει, περί περιοδικού πρόκειται).

  227. Μαρία said

    225
    Στο λήμμα *εργολάβος μετά την παραπομπή στο Δελτίον και πριν απ’ τον εργολάβο των ζαχαροπλαστείων.
    «Εγώ ει και κατοικώ ήδη πεντήκοντα δύο έτη εν Αθήναις, δεν ενθυμούμαι να ήκουσα την εν τω Δελτίω ιστορικήν γένεσιν της σημασίας, αλλά δεν την αρνούμαι.»

  228. Νομίζω ότι η Μαρία παραθέτει τον Κουμανούδη ο οποίος παραθέτει την αλληλογραφία του Δελτίου της Εστίας (και λέει ότι εύλογη μεν η ιστορία αλλά εκείνος δεν την είχε ακούσει).

  229. Να που είχα δίκιο.

    Και παρακάτω στο Δελτίο, πώς κόβουμε τα φτερά ποιήτριας: Η αποστολή σας δεν είνε να εμπνέεσθε, αλλά να εμπνέετε. Εν τω έαρι της ζωής υπάρχουσι κτλ.

  230. sarant said

    Οκ, τώρα το κατάλαβα!

  231. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Eδώ είδα μαζί με τα μακαρόν και τους εργολάβους και τον Κουμανούδη

    http://lexilogia.gr/forum/archive/index.php/t-6741.html

  232. Ωραία, Έφη –πρόσθεσα κι εγώ μια ενημέρωση 🙂

  233. sarant said

    Μπράβο Εφη, πρέπει να μου είχε ξεφύγει αυτή η συζήτηση (καλοκαιριάτικα).

  234. Μαρία said

    230
    Το 224 δηλαδή χρειαζόταν μετάφραση; 🙂

    226
    Εγώ πάλι περίεργη για την κριτική των μεταφράσεων «κατα μήνα Μάιον» έπεσα σε απάντηση στον Εφταλιώτη, όταν δούλευε στη Βομβάη.
    http://pleias.lis.upatras.gr/index.php/deltion_estias/article/view/50616/50590
    και σε προηγούμενο δελτίο στην αυτοκτονία του Κλεάνθη Τριανταφύλλου.

  235. Μαρία said

    232
    Καλά, αυτοί συζητάνε για γλυκά κι εσύ τους έδωσες παραπομπή για τις ερωτοδουλειές θυμίζοντας το παλιό χαζό πείραγμα «καλέ, ο μπαμπάς σου ζαχαροπλάστης είναι;».

  236. sarant said

    234: Από τη διατύπωση σκέφτηκα ότι ο Κουμανούδης είναι αυτός που απαντάει εκμέρους της σύνταξης της Εστίας!

  237. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Πριν καναδυό χρόνια το Γαλλικό Ινστιτούτο είχε χορηγία από το φούρνο του Πολ και πρόσφερε τετράδια,μολύβια κλπ με φωτογραφία «σήμα κατατεθέν» 4-5 μαρόν διαφορετικά χρώματα σαν πυργάκι από άνθη. Από σχολιασμό για τα γλυκά και ψωμικά του καινούργιου φούρνου,έγινε ο συσχετισμός με ελληνικά γλυκά και ειπώθηκαν τα αμυγδαλωτά-εργολάβοι ως συγγενικό γλυκό με τα μαρόν (και ποιος ήξερε τα υλικά του ενός ή του άλλου-μήτε οι Γαλλίδες για το ένα, μήτε οι Ελληνίδες για τ άλλο). Από τη γεύση το πολεμάγαμε. Και οι μπεζέδες επίσης ειπώθηκαν.
    Εργολαβίες δεν αναφέρθηκαν 🙂 .

  238. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    237. όπου «μαρόν», μακαρόν, βέβαια

  239. Γς said

    233:
    >Μπράβο Εφη, πρέπει να μου είχε ξεφύγει αυτή η συζήτηση (καλοκαιριάτικα).

    Σε αυτήν τη συζήτηση Νικοκύρη, σου είχε ξεφύγει και αυτό:

    >sarant
    06-08-2010, 04:52 PM
    Πολύ χαίρομαι που εγώ κάνω μπάνια κι εσείς μού βρίσκετε υλικό για άρθρα 🙂

  240. sarant said

    Άσε, το πήρε το κύμα και χάθηκε…

  241. ππαν said

    ΕΦΗ ΕΦΗ, είναι το ίδιο γλυκό, απλώς ο εργολάβος είναι πιο ρουστίκ από τα μακαρόν ζαχαροπλαστείου. Εμένα η μαμά μου έφτιαχνε και εργολάβους και την πολυτελή βερσιόν με καρύδια, που τα έλεγε καρυδωτά και νομίζω πως είναι το ωραιότερο γλυκό που έχω φάει.

    Εδώ οι συνταγές για εργολάβους και για μακαρόν, με βασικά τρία υλικά, ζάχαρη, ασπράδια και τριμμένο αμύγδαλο:

    http://tinyurl.com/o49m4vc

    http://www.sucrissime.com/2009/11/macarons-meilleurs-que-ceux-du-magasin.html

    Το γαλλικό μπλογκ το συνιστώ ανεπιφύλακτα,δοκιμασμένες και ωραίες συνταγές, καλή επιτυχία φίλες και φίλοι 🙂

  242. Γς said

    Στο MEGA τώρα ο δημιουργός του μπουγατσάν Δημήτρης μιλάει απ την Θεσσαλονίκη γι αυτό το “υβριδικό επιδόρπιο”.

  243. Spiridione said

    Εκτός κλίματος σήμερα, να πω κάποια πράματα για τους εργολάβους και με αφορμή αυτούς.
    Υπάρχει ένα θεατρικό έργο του Σ. Κουρτέση (που είχε γράψει και το «Ο υποψήφιος βουλευτής και οι τραμπούκοι»), ο «Καρπάθιος, ή, ο κατά φαντασίαν ερωμένος: κωμωδία εις πράξεις τρεις», στο οποίο έχει κεντρικό ρόλο η λέξη αυτή. Σύμφωνα με τον Πούχνερ (Ανθολογία της Νεοελληνικής Δραματουργίας) η πρώτη έκδοση του έργου αυτού ήταν το 1862 ( είχε ανεβαστεί μάλλον το 1857, λέει, πρώτη φορά, με άλλη μορφή, πάντως είναι της οθωνικής περιόδου). Ο Πούχνερ το σχολιάζει σε αρκετά μεγάλη έκταση. Υπάρχουν πολλοί ρόλοι με διαλεκτικά και ιδιωματικά στοιχεία, στα πρότυπα της Βαβυλωνίας κ.α., το θεωρεί όμως σημαντικό το έργο αυτό ο Πούχνερ γιατί λέει ότι προετοιμάζει το ηθογραφικό κίνημα, που θα αλλάξει στάση απέναντι στις ντοπιολαλιές: αυτές δεν είναι πια εμπόδια της επικοινωνίας και δείγμα «επαρχιωτισμού», αλλά εχέγγυα και σωματοφύλακες της εγχώριας παράδοσης, που αντιστέκεται στον εκδυτικισμό και στην απώλεια της εθνικής ταυτότητας, η οποία, σύμφωνα με την λογοτεχνική γενιά του 1880, έγκειται στον λαϊκό πολιτισμό. Τα παλιά εγχώρια ήθη και έθιμα αντιπροσωπεύει η γριά Κασσού που μιλάει την παλιά αθηναϊκή διάλεκτο, η οποία, μεταξύ άλλων, κατακρίνει την νεαρή Καλλιόπη που αντιπροσωπεύει το μοντέρνο πνεύμα, με τη σπατάλη, την ευρωπαϊκή μόδα, τα ψώνια κλπ. Η Καλλιόπη σατιρίζεται επίσης και για τις ελληνικούρες που πετάει. Παρένθεση: ο Πούχνερ λέει ότι ο Κουρτέσης πρέπει να ξέρει αρκετά καλά την παλαιά αθηναϊκή διάλεκτο. Βλέπω ότι η γριά Κασσού, εκτός από τον τσιτακισμό, για τον οποίον ήξερα, χρησιμοποιεί πολλές νησιώτικες λέξεις, όπως το «γιάντα», που δεν ήξερα ότι λεγόταν στην Ηπειρωτική Ελλάδα.
    Η λέξη εργολάβος με την σημασία του αγαπητικού εμφανίζεται αρκετές φορές, είναι φανερό ότι πρέπει να ήταν φρέσκια λέξη, και σηματοδοτεί στο έργο σε μεγάλο βαθμό τα μοντέρνα (δυτικοφερμένα) ήθη. Έχει ενδιαφέρον πώς διαδίδεται και πώς γίνεται δεκτή από διάφορα κοινωνικά στρώματα εκείνης της εποχής μια καινούργια λέξη, του συρμού, (που δεν μακροημέρευσε τελικά, αλλά πρόλαβε να δώσει το όνομα στα γλυκά), σε σύγκριση και με τη δική μας εποχή.
    Η Ασπασία, η κυρία της αστικής τάξης: «… – Παραξένον δεν μου φαίνεται τούτο, διότι σπανίως ευρίσκει τις υπηρέτρια χωρίς να έχη και τον εργολάβον της, και να συχνάζη μάλιστα και εις το σπήτι. Και αν την ερωτήσεις ποίος είναι αυτός; θα σου είπη αμέσως, ότι είναι ή εξάδελφός της ή θείος της. Θεέ μου! εις ποίαν εποχήν παραλυσίας εφτάσαμεν! …… – Ήλθε πάλιν ο μισόγλωσσος, και άρχισε τα ερωτικά του τραγούδια. Και αυτός φαίνεται να τάχη χαμένα με την Ευγενική μας. Ορίστε! Μου θέλη και αυτός να κάμη εργολαβίαν…».
    Ο Λαλαπανόρης, ο άξεστος Ακαρνάνας υπηρέτης: «… – Αμμ’ πάλι σαν είναι έτζι για οι σεβντάδες, θα αρχέψω και ειγώ να κάμνω τον σεβνταλή, τον εργοβάνω πώς διάτανο τολέν αυτοί οι καλτρίμ τσελεπίδες. Αμμ’ ειγώ να κάμω εργολαβία με την κοκκώνα μ’, δεν πάνει είναι ντροπή απ’ τον κόσμον, και κρίμα απ’ το Θειό..». Ανταλλαγή ύβρεων με την υπηρέτρια Ευγενική «… – Σκάσε παλιοκραββαρίτη – Περίδρομος, στρίγγλα πανούκλα – Μπεκρούλιακα, κρασοκανάτα – Εργοβάβα – Μασκαρά, μπίρμπο – Σεβνταλίνα, εργοβάβα..».
    Η μοντέρνα νέα Καλλιόπη: « ..- Όποια θέλει ας μείνη ανύπανδρη. Εγώ κυρά μου, από πέντ’ έξ εργολάβους που με τριγυρίζουνε, θα βάλω κανένα στο χέρι, και αν θέλης, όποιον εγώ θέλω διαλέγω και πέρνω. Εν ταυτώ και εν τοσούτω όλοι με θαρρούν δική τους, αλλά ο καθένας τους αχώρια». Απάντηση Γριάς Κασσούς: « – Χι .. χι .. χι! Ντα τους είπες Καλλοπίτζα μου, εργοβάνους; Α, που κατσηναμπεράχουνε , θαρρώ θα ήναι ΄τσείνοι που μας ξεκουφαίνουνε κάθε βράδυ με ‘τσείνη, ντα άνεμο την νελένε; Την Κριθάρα, τσαι γκαρίζουνε οι μπυρισμένοι σαν να ήτανε, με συμπάθειο, ζα».
    Γριά Κασσού: «… – Να σας πω ένα πράμα, που είδα τη μεγάλη παρασευγή το βράδυ εις το ‘πιτάφιο, προσυνούμε τόνε, τσαι να στουπίρη ο νους σας. Επήγα παιδάτσι μου, το βράδυ με του συγχωρεμένου του Ταμτήτα την εγκονίτσα, τσαι με τη Μπίτσα, του Κολομέντη τη δεχατέρα, τσαι εκάμναμε το σταυρό μας, τσαι ετσή που ανησπαζομαστήνε νάσου τσαι μπαίνουνε καμμιά δεκαπενταρέα θηλυκά, αλλαμένα στολισμένα με κάτι καββάθες ‘Ροπαΐτιτσες στο τσεφάλι με κάτι φτερά σαν τους αλοχτέρους, με τα κουρουνολίνα, ντα άνεμο τα λιένε ετσείνα στα φουστάνια τόνε, που μας τσατσικάνε τα ποδάργια μας. Αλλαμένες πλειόνες σαν να επηγαίνανε σε κανένα γάμο. Νάσου μπήκανε μέσα, τσαι μήτε το σταυρό τους εκάνανε, μήτε τίποτες, μόνε χαχατουρίζανε σαν να ήτανε στο πανηγύρι. Τσαι σαν εγιουρίκανε όλη την εκκλησιά, άκουκα με τα φιτιά μου, έτσι να παραδώσω σε καλό Άτζελο τη ψυχούλα μου, τσαι να λιέη μια από τούναις: πάμε, πάμε, γιαντά επά εργολάβους δεν έχη, πάμε. Τσαι φουτ σαν κολοτσουράδες, που μπαμπάτσα στη στρατατώνε εχαθήκανε από μπροστά μας.»
    http://invenio.lib.auth.gr/record/110206?ln=el
    Συγνώμη για το σεντόνι.

  244. ππαν said

    Πολύ ενδιαφέρον!

  245. sarant said

    Σπύρο,΄ΦΟΒΕΡΟ!

  246. Μαρία said

    Πολύ ωραίο, Σπύρο.
    Ο Καρτέσιος/Κουρτέσης μας έχει χρησιμέψει παλιότερα σαν πηγή για τους τραμπούκους.
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/09/27/trabuco/#comment-135306

    Το θηλυκό εργολάβα το αναφέρει κι ο Κουμανούδης αλλά δεν το άκουσα ποτέ σε αντίθεση με την έκφραση «κάνει εργολαβίες» που χρησιμοποιούσε η γιαγιά μου, η οποία όμως δεν είχε σχέση με τα αθηνιώτικα ήθη.

  247. Ο μύθος για το κρουασάν, τώρα μόλις στο Κόκκινο, σε πεντάλεπτο χορηγίας Μαρινόπουλου…

  248. sarant said

    Ποιο πεντάλεπτο; Αυτό με τις λέξεις -που μιλάει μια κυρία;

  249. Μαρία said

    248
    ναι, η Θέκλα Τσελεπή http://3.bp.blogspot.com/-n0S39Ww7INE/TZhsDK74fdI/AAAAAAAAMVo/4dKdb89Mktw/s400/100_0415.JPG

  250. sarant said

    249 Λέει και σωστά αυτή πάντως

  251. Μαρία said

    250
    Συνήθως ναι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: