Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Συστολή του παντός και μια βελόνα στ’ άχυρα

Posted by sarant στο 27 Ιουλίου, 2014


Γράφοντας το 1935 στην εφημερίδα Ανεξάρτητος για το πώς αντίκρισε το Παρίσι, όπου είχε πάει με υποτροφία, το 1919 (τώρα στα «Φιλολογικά απομνημονεύματα», σελ. 212), ο Βάρναλης περιγράφει πόσο τον εντυπωσίασε, αυτόν που είχε έρθει από την συντηρητική Ελλάδα, το πλήθος γυναικών στους δρόμους της μεγαλούπολης. Ένα απόσπασμα το έχω παραθέσει κι άλλη φορά, αξίζει να παρουσιάσω όλην την ενότητα τώρα:

Παρίσι! Γυναικοκρατία!

Από πού βγήκανε και ξεχυθήκαν αυτά τα πλήθη των γυναικών στο Παρίσι; Από πού βγήκανε και ξεχύθηκαν αυτά τα πλήθη των γυναικών; Αναλογία δέκα άντρες, είκοσι γυναίκες. Γυναίκες όλων των φυλών του Ισραήλ, όλων των ηλικιών, των επαγγελμάτων και… των στάσεων. Γυναίκες στους δρόμους, στα πάρκα, στα καφενεία, στα ρεστοράν, στα θέατρα, στους κινηματογράφους, στα μετρό, στα οτομπύς, στα τραμ. Φραντσέζες, Εγγλέζες, Σκανδιναβές, Σλάβες, Ρωμιές, Γιαπωνέζες και Αραπίνες -η περίφημη Αϊσέ της Ροτόντας του Μονπαρνάς.

Γυναίκες φοιτήτριες, υπάλληλες, μιντινέτες, γκαρσόνες, μανάβισσες, εφημεριδοπώλισσες, καλλιτέχνισσες, μοντέλα και πούλες. Γυναίκες, που βαστάνε στην αμασκάλη ή στο χέρι μια σερβιέτα με βιβλία ή νότες, βιολιά μέσα στη θήκη τους, παλέτες ή πινέλα, βαλίτσες, δίχτυα με ψώνια ή που σπρώχνουν ένα καροτσάκι με μπανάνες, πεπόνια ή μπεμπέδες. Γυναίκες, που πάνε αγκαλιασμένες τοίχο-τοίχο ή κάτου από τις δενδροστοιχίες και στόμα με στόμα («συστολή του παντός εις έν και μόνον ον…») με το φίλο τους του τελευταίου καιρού ή εκείνης της στιγμής· και γυναίκες, που πάνε ν’ αγκαλιαστούνε με το στόμα ανοιχτό ψηλά στον αέρα το γεμάτον από μηνύματα. «Γυναίκες προορισμένες», όπως θα έλεγε ο Πλάτων ο Ροδοκανάκης…

Πολλά θα μπορούσαμε να σχολιάσουμε στο κειμενάκι αυτό -ευχαρίστως θα ακούσω και τα δικά σας σχόλια, αν έχετε. Αν μείνουμε στα λεξιλογικά, προσέχουμε τον λαϊκό τύπο «(οι) υπάλληλες» -και πολύ λογικά: σε ένα τόσο θηλυκό κείμενο, πώς θα μπορούσε να σταθεί το ερμαφρόδιτο «υπάλληλοι» ανάμεσα σε τόσους έμφυλους τύπους; Οι μιντινέτες (γαλλ. midinette), ήταν οι νεαρές εργαζόμενες κοπέλες, ιδίως μοδίστρες ή πωλήτριες, στον μεσοπόλεμο -όχι εργάτριες, ούτε υπάλληλες γραφείου. Η γαλλική λ. προήλθε από συμφυρμό των midi και dinette, επειδή τα εργαζόμενα κορίτσια έκαναν διάλειμμα το μεσημέρι για ένα σύντομο γεύμα. Τα στερεότυπα της εποχής τις θεωρούσαν απλοϊκές και με ρηχό συναισθηματισμό, ενώ και στα ελληνικά λαϊκά περιοδικά του μεσοπόλεμου θα βρούμε πάμπολλες αναφορές σε μιντινέτες, που ήταν το κρυφό αντικείμενο του πόθου πολλών αντρών, κάποτε και ρεπορτάζ για τη «ζωή των Αθηναίων μιντινετών». Οι πούλες, πάλι, είναι μεταφορά του γαλλ. poule, της αργκό: οι κοκότες.

Όμως, το σημερινό άρθρο είναι υστερόβουλο, δηλαδή το ανεβάζω με έναν απώτερο ιδιοτελή σκοπό. Κάτι ψάχνω και απευθύνομαι στη συλλογική σοφία των αναγνωστών του ιστολογίου. Αυτό που αναζητώ δεν είναι εύκολο. Κι εγώ έχω ερευνήσει αρκετά, και απεύθυνα το ερώτημα στους φίλους της Λεξιλογίας -χωρίς αποτέλεσμα. Γι’ αυτό και στον τίτλο κάνω λόγο για «βελόνα στ’ άχυρα».

Αναζητώ, όπως το υπαινίσσομαι και στον τίτλο, την πατρότητα της φράσης «συστολή του παντός εις έν και μόνον ον», που ο Βάρναλης στο κείμενό του την έχει σε εισαγωγικά και με αποσιωπητικά, σημάδι φανερό κατά τη γνώμη μου πως πρόκειται για κείμενο παρμένο από αλλού, για απόσπασμα από λογοτεχνικό έργο κατά πάσα πιθανότητα.

Από ποιο έργο όμως; Εδώ είναι το ερώτημα. (Πριν αρχίσετε να ψάχνετε, διαβάστε το άρθρο ώς το τέλος).

Ο Βάρναλης έχει χρησιμοποιήσει άλλη μια φορά (τουλάχιστον) τη φράση αυτή σε κείμενό του. Στα άρθρα που δημοσίευσε στον Ελεύθερο Άνθρωπο το 1934 με τις εντυπώσεις του από «την Ρωσίαν των Σοβιέτ» (άρθρα που σκοπεύω να εκδώσω σε βιβλίο φέτος), μιλάει για την αυγουστιάτικη Μόσχα και γράφει ανάμεσα στ’ άλλα τα εξής:

Η Μόσχα έχει πιότερα βιβλιοπωλεία από μπακάλικα και δεν έχει σκυλιά και γάτες….

Όλο τον Αύγουστο, που είμαστε εκεί, βρέχει σχεδόν κάθε απόγευμα. Οι δρόμοι, τα δέντρα, τα πάντα δροσίζονται. Κι είναι ευχάριστα τη νύχτα, που ξαστερώνει, να περπατάει κανείς στους δρόμους που είναι άδειοι από κόσμο.

Γυναίκες; Δε θα συναντήσει λοιπόν κανείς γυναίκες της ηδονής να κάνουνε «τροτουάρ»; Ούτε καν ζεύγη ερωτευμένων να γλιστρούν αγκαλιά τοίχο-τοίχο ή να κάθονται στους πάγκους βυθισμένα στον ίλιγγο της… «συστολής του παντός εις έν και μόνον ον»;

Τροτουάρ είναι βέβαια το πεζοδρόμιο, και πάγκοι είναι τα παγκάκια, και όπως βλέπετε στα παγκάκια κάθονται ερωτευμένα ζευγαράκια, και να που ο Βάρναλης χρησιμοποιεί και πάλι την ίδια φράση, πάλι σε εισαγωγικά, «συστολή του παντός εις εν και μόνον όν».

Ψάχνοντας στο Διαδίκτυο, βρήκα ότι τη φράση αυτή, πάντα σε εισαγωγικά, την έχει χρησιμοποιήσει, εκτός από τον Βάρναλη, και ο Γρηγόρης Ξενόπουλος, στο μυθιστόρημά του «Ο γιος μου κι η κόρη μου», που δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στη Νέα Εστία το 1928. Η σελίδα υπάρχει ονλάιν. Μιλάει ένας πατέρας για την κόρη του, την Κιάρα, και λέει ότι «θαύμαζε σε διάφορους διάφορα  προτερήματα, δεν είχε διαλέξει όμως ή δεν είχε βρει ακόμα τον Ένα, που γι’ αυτήν θα τα είχε όλα και θα ‘ταν «η συστολή του Παντός εις έν και μόνον Ον». »

Πάλι σε εισαγωγικά η φράση, φως φανάρι πως είναι από κάπου παρμένη. Όταν το συζητήσαμε στη Λεξιλογία, καταλήξαμε ότι πρέπει να είναι από ένα πλατιά γνωστό έργο, μια και το παραθέτουν κι οι δυο, Βάρναλης και Ξενόπουλος, χωρίς αναφορά συγγραφέα (π.χ. …όπως έλεγεν ο Μπαλζάκ) και, κρίνοντας από τη γλώσσα, είπαμε πρέπει να είναι ξένο έργο. Μάλιστα, ο Δύτης είχε σκεφτεί τους Αθλίους του Ουγκό, μια και θυμήθηκε την άλλη πασίγνωστη φράση, ότι έρωτας είναι ο «ασπασμός των αγγέλων προς τα άστρα», που έχει γίνει παροιμιακή.

Οι Άθλιοι του Ουγκό ταίριαζαν απόλυτα στις προδιαγραφές, ωστόσο όταν έψαξα τον Σκυλίτση δεν βρήκα τη φράση που αναζητούσα, και γι’ αυτό σκέφτηκα σήμερα να υποβάλω το ερώτημα στη συλλογική σας σοφία.

Σκέφτηκα να το υποβάλω στη συλλογική σας σοφία, αλλά έβαλα ένα μεγαλειώδες αυτογκόλ! Διότι, καθώς έγραφα τούτο εδώ το άρθρο, είπα να κάνω μια τελευταία προσπάθεια στους Αθλίους…. και κάνοντας αναζήτηση στα γαλλικά (αναζητώντας ακριβώς τη φράση «un seul être») βρήκα την επίμαχη φράση μόνος μου….! Και τώρα; τι κάνουμε με το άρθρο; Να το ξαναγράψω, αδύνατον, να το πετάξω το λυπάμαι…. ας μείνει έτσι λοιπόν.

Όπως σωστά είχε μαντέψει ο Δύτης και ο Δρ. Ζίμπενμαλ και τα άλλα παιδιά στη Λεξιλογία, η φράση είναι από τους Αθλίους και βρίσκεται πολύ κοντά στην παροιμιακή περί ασπασμού των αγγέλων. Το κακό είναι ότι όταν θέλησα να ψάξω στην έκδοση του Σκυλίτση με τον παλιό τρόπο, φυλλομετρώντας δηλαδή, κάπου στα μισά του τρίτου τόμου κουράστηκα και περιορίστηκα στο να κοιτάζω μόνο το τέλος των κεφαλαίων, να βρω τον περίφημο ασπασμό των αγγέλων προς τα άστρα, που ο Δύτης θυμόταν ότι ήταν στο τέλος κεφαλαίου.

Τελικά όμως και ο ασπασμός των αγγέλων και η συστολή του παντός βρίσκονται όχι στο τέλος, αλλά στην αρχή κεφαλαίου! Πρόκειται για το Τέταρτο κεφάλαιο του Πέμπτου Βιβλίου του Τέταρτου τόμου (και ανάποδα το ίδιο διαβάζεται: Τόμος 4, Βιβλίο 5, Κεφάλαιο 4), εκεί που ο Μάριος αφήνει ένα ερωτικό γράμμα στο πεζούλι της Τιτίκας. Το κεφάλαιο έχει τον τίτλο «Καρδία υπό πέτραν» στην κλασική μετάφραση του Σκυλίτση:

systoleΚαρδία υπό πέτραν

Έρως τι εστίν; η συστολή του παντός εις έν και μόνον ον, η διαστολή ενός και μόνου όντος μέχρι του Θεού. Ιδού ο έρως.

Ο έρως, είναι ο ασπασμός των αγγέλων προς τα άστρα.

Το γαλλικό κείμενο:
Un coeur sous une pierre
La réduction de l’univers à un seul être, la dilatation d’un seul être jusqu’à Dieu, voilà l’amour.

L’amour, c’est la salutation des anges aux astres.

Έτσι που είναι διατυπωμένη -με την ερώτηση στην αρχή- η απόδοση του Σκυλίτση, πάω στοίχημα ότι θα έγινε δημοφιλέστατη στα λευκώματα των δεσποινίδων στα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του εικοστού. Κι όμως, δεν γκουγκλίζεται σήμερα -δηλαδή, δεν γκουγκλιζόταν.

Η μετάφραση του Κοτζιούλα αποφεύγει να χρησιμοποιήσει ακριβώς τις ίδιες λέξεις και θυσιάζει την αντίθεση συστολής και διαστολής (που άλλωστε δεν υπάρχει στο πρωτότυπο):

ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΕΤΡΑ

Η συναίρεση του σύμπαντος σε ένα μόνο ον, η διαστολή ενός μόνο όντος ίσαμε το Θεό, αυτό είναι ο έρωτας.

Έρωτας είναι ο χαιρετισμός των αγγέλων προς τα άστρα.

Κι αν θέλετε, για να μετατρέψουμε το αυτογκόλ σε κριτική παράλληλων μεταφράσεων, όποιοι έχουν πρόχειρες μεταφράσεις των Αθλίων στη βιβλιοθήκη τους, ας κάνουν τον κόπο να ανοίξουν τον 4ο τόμο, και από εκεί ας πάνε στο 5ο βιβλίο (γαλλικός τίτλος: Dont la fin ne ressemble pas au commencement, Όπου το τέλος δεν μοιάζει με την αρχή στη μετάφραση Κοτζιούλα), και μετά στο 4ο κεφάλαιο, και ας κάνουν τον κόπο να γράψουν πώς έχει αποδώσει αυτές τις φράσεις ο μεταφραστής της δικής τους έκδοσης.

 

 

 

 

92 Σχόλια to “Συστολή του παντός και μια βελόνα στ’ άχυρα”

  1. ...!? said

    🙂

  2. dr7x said

    Δοκάρι και άουτ. Τι να πεις. Αυτά συμβαίνουν με τις συστολές και τις διαστολές… 🙂

  3. atheofobos said

    Στα χρόνια της εφηβείας μου, μου είχαν δώσει 2-3 κορίτσια λεύκωμα για να απαντήσω σε διάφορα ερωτήματα που υπήρχαν.
    Στην κλασσική ερώτηση Τι εστί έρως; εκτός από τον ασπασμό των αγγέλων όσοι θέλαν να φανούν πιο κουλτουρέ έγραφαν , από την Αντιγόνη του Σοφοκλή το κλασσικό:
    Έρως ανίκατε μάχαν,Έρως, ός εν κτήμασι πίπτεις, ός εν μαλακαίς παρειαίς νεάνιδος εννυχεύεις…

    ενώ οι χιουμορίστες έγραφαν:
    Έρως Έρως
    σαλάμι αέρος
    που το φαγε ο γέρος
    και πήγε στο μέρος!

    Οι πιο τολμηροί το έγραφαν:
    Έρως έρως
    σαλάμι αέρος
    που το τρων οι κοπελίτσες
    και φουσκώνουν οι κοιλίτσες!

    ενώ οι πιο ντροπαλοί :
    το πιο ωραίο συναίσθημα που νιώθει ο άνθρωπος!

    Το μόνο πάντως που θυμάμαι είναι ότι με είχε ξεχέσει μια κτήτωρ, γιατί διάβαζε το λευκωμα και η μάνα της, όταν είχα απαντήσει σε αυτή την ερώτηση:
    Είναι ένα μικρό παιδάκι
    με ωραίο κωλαράκι!

  4. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Εχω την τρίτομη έκδοση Λιβάνη σε μετάφραση Γιάννη Κουχ απ’ την παλιά «Ε», αλλά δεν βρήκα κάτι … 😐

  5. Alexandra said

    Έχω έκδοση του 1952, της Ελληνικής Μορφωτικής Επιστημονικής Εταιρείας, μετάφραση Γιάννη Κουχ. Η απόδοσή του είναι:

    Μια καρδιά κάτω από πέτρα
    Τι νάν’ ο έρωτας; Ο κόσμος ολάκαιρος σ’ ένα ον μονάχα, απλωμένο σ’ ολόκληρο τον κόσμο, ως το Θεό. Αυτό είν’ ο έρωτας.
    Ο έρωτας είναι χαιρετισμός των αγγέλων στ’ αστέρια.

  6. Νέο Kid Στο Block said

    Πολύ καλό το ωζορντιανό! (από το ωζορντουί),
    «Εν το παν και δι΄ αυτού το παν και εις αυτό το παν»
    Ο Ουγκό ήταν μυστικιστής και τέκτων (ή μάλλον «ελευθερόφρων») νές πά?
    Ουροβόρος κι έτσι…

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4-5: Αγνοούσα τον Γιάννη Κουχ -να είναι Κουχτσόγλου;

    2: Στην εξέλιξη της φάσης όμως, ένα μήνα αργότερα, η μπάλα μπήκε στα δίχτυα!

  8. Alexandra said

    http://goo.gl/31i0pN
    Σύμφωνα με τη Βιβλιονέτ, ο Κουχ είναι ο Κουχτσόγλου. Στο δικό μου βιβλίο γράφεται «Γιάννης Κουχ.» με τελεία μετά το χ.

  9. leonicos said

    Μμμμ…

  10. BLOG_OTI_NANAI said

    Κρίμα, που το βρήκες μόνος σου… μας άφησες στα κρύα του λουτρού!
    Πάντως, τη φράση έρως εστίν, «η συστολή του παντός εις έν και μόνον ον» τη βρίσκω εξαιρετική. Ίσως αυτή με τα άστρα και τους αγγέλους να την έχουμε παραακούσει και να μην κάνει εντύπωση πια.

  11. Theo said

    Το επίμαχο απόσπασμα σε μετάφραση Μάρκου Αυγέρη (έκδ. Βασιλείου, 1922):

    Τι ‘ναι έρωτας; όλος ο κόσμος μαζεμένος σ᾿ ένα ον και μόνο απλωμένο σ’ όλο τον κόσμο κι ως το Θεό ακόμα· να ο έρωτας!

    Έρωτας, των Αγγέλων το «Χαίρε» προς ταστέρια

  12. leonicos said

    Δυστυχώς δεν βρίσκω μια δική μου, έλδοσης Κων/πολης του 19ου αι. Θα προσπαθήσω.

    Από τα τρία δείγματα ώς τώρα, τελικά του Σκυλίτζη ήταν η καλύτερες αποδόσεις, κι ας μου πει κάποιος ότι salutation δεν σημαίνει ‘ασπασμός’ αλλά ‘χαιρετισμός’. Θα του απαντήσω ότι δεν κάνει για μεταφραστής (με φρρρρ) αλλά για μεταγλωττιστής.

    Αν δεν είμαστε ικανοί να δίνουμε την πνοή του πρωτοτύπου στο έργο, ας μην μεταφράζουμε. Οι δύο επόμενοι απέδειξαν απλώς ότι μιλάνε γαλλικά. Χ@@@ η φοράδα στ’ αλώνι. Να παροιμία για ψάξιμο, μαζί με το ‘δεν έχουν στον ήλιο μοίρα’

  13. leonicos said

    Το ‘Χαίρε προς ταστέρια’ του Αυγέρη, (φοβήθηκε να γράψει προς ‘τ’ άστρα’ κι αυτός) είναι καλύτερο από τους ‘χαιρετισμούς’.

    Βγήκε ενώ έγραφα. Γειά σου Τεό κι από δω!

  14. μυλοπέτρος said

    Πάντως θα συμφωνήσετε πιστεύω ότι η λίμπιντο είναι η αποτελεσματικότερη προβοκάτσια που υπάρχει.

  15. Theo said

    @14:
    Γεια σου, Λεώνικε!
    Μα, νομίζω πως ταστέρια είναι πιο ποιητικό από τ’ άστρα.

  16. BLOG_OTI_NANAI said

    Μετάφραση Δ. Γιανναράκης (1900)

    Καρδία υπό πέτραν

    Η περιστολή του παντός εις έν όν και η διαστολή ενός και μόνου όντος μέχρι Θεού, ιδού τι εστίν έρως.

    Έρως ο ασπασμός των αγγέλων προς τα άστρα.

    ΕΔΩ το απόσπασμα

  17. Ουφ… θα μας βάλεις να ξαναδιαβάσουμε Ουγκώ στα γεράματα!!!

  18. Πάνος με πεζά said

    Βρίσκω τη ‘συστολή’ υποδεέστερη και αφαιρετική λέξη για το συγκεκριμένο νόημα.Το μάζεμα,η συγκέντρωση,ακόμα και η σύμπτυξη,το αποδίδουν καλύτερα.

  19. spiral architect said

    @3: Αλήτη διαφθορέα! 😀

  20. Είμαι πολύ περήφανος 🙂

  21. LandS said

    Να ψηφίσω Αυγέρη;

  22. Theo said

    Ο Αβραμόπουλος, ο επονομαζόμενοςκαι κλαρινογαμπρός, επίτροπος στην ΕΕ!
    Ω ρε, γλέντια!

  23. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    Καμιά άλλη μετάφραση των Αθλίων; Καμιά πιο σύγχρονη;

    20: Και δικαίως αισθάνεσαι έτσι!

    12: Μεταφραστής με φρρ…, καλό.

  24. Υπάρχει μια σύγχυση με τον Γιάννη Κουχ. Ο Spiral δεν βρήκε το επίμαχο απόσπασμα διότι η διάρθωση είναι διαφορετική στην έκδοση του Λιβάνη, ονομάζει «μέρη» τους τόμους. Όμως και το παράθεμα που βάζει η Αλεξάνδρα από την έκδοση της Ελληνικής Μορφωτικής Επιστημονικής Εταιρείας με τον ίδιο μεταφραστή, είναι διαφορετικό από αυτό που έχω μπρος στα μάτια μου. Ιδού:

    Τόμος 2ος, Μέρος 4ο (Μάριος), Βιβλίο 5ο, Κεφάλαιο 4ο

    Τι να’ ναι ο έρωτας; Ο κόσμος ολόκληρος σ’ ένα ον μονάχα, απλωμένο σ’ ολόκληρο τον κόσμο, ως το Θεό. Αυτό είναι ο έρωτας. Ο έρωτας είναι ασπασμός των αγγέλων προς τ’ άστρα.

    Στο τέλος του 3ου τόμου κατονομάζονται τέσσερις επιμελήτριες άρα έχει γίνει εκτεταμένη επέμβαση στην αρχική εκδοχή του Κουχ, σχεδόν πλήρης εκσυγχρονισμός της γλώσσας του.

  25. Emphyrio said

    Για να κινηθω σε tangent: Νομιζω οτι ειχα διαβασει μια νυξη για το θεμα αυτο στο ιστολογιο, αλλα αφοτου διαβασα τους Αθλιους στο πρωτοτυπο μου δημιουργηθηκε η απορια πώς και γιατί μεταφραστηκαν/μεταφερθηκαν στα Ελληνικα τα ονοματα των πρωταγωνιστων τοσο μα τοσο διαφορετικα. Περα απο κανα-δυο εξελληνισμους (ας πουμε ο Ιαβερης – παει κι’ερχεται), κατανοητους με το πνευμα της εποχης, πώς στο καλο η Κοζετ εγινε Τιτικα; Με ποια λογικη;

  26. Θα ξεφύγω από το θέμα, αλλά όχι τελείως:
    Ο Βάρναλης εντυπωσιάζεται από τον αριθμό των γυναικών στο Παρίσι, στα 1919, η Παναγιώτα εντυπωσιάστηκε από τον αριθμό των γυναικών στη Μυτιλήνη στα 1993. Η Παναγιώτα είναι φίλη απ’ τη Ζαχάρω. Ο άντρας της ηπειρώτης. Έμειναν κάποια χρόνια στην Αθήνα, αλλά εκεί δεν έδωσε και πολύ σημασία στο τι γινόταν γύρω της. Αθήνα ήταν αυτή. Κάποια στιγμή επέστρεψε στη Ζαχάρω (για λίγο) κι η έξοδος στην πλατεία του Πύργου όπου ήταν η μια απ’ τις 3 – 4 γυναίκες που κυκλοφορούσαν εκεί. Το καλοκαίρι του 93 έρχεται επίσκεψη στο νησί. Και τρελαίνεται. Απ’ το πόσες γυναίκες κυκλοφορούσαν (και μάλιστα μόνες τους). Οδηγώντας αυτοκίνητα ή μηχανάκια, στη βόλτα, στα καφενεία, παντού.

    Χρόνια μετά, περνώντας απ’ τον Πύργο διαπίστωσα πως κι εκεί χειραφετήθηκαν οι γυναίκες. Η πλατεία έχει μπόλικες γυναίκες να κυκλοφορούν 🙂

  27. sarant said

    26: Η Μυτιλήνη έχει παράδοση γυναικείας χειραφέτησης -ο παππούς μου είχε εντυπωσιαστεί το 1927!

    25: Η Τιτίκα ίσως μεταφέρει (τι; τι;) το «che cosa?» της Cosette -ίσως επειδή έχει καθιερωθεί, το βρίσκω πετυχημένο.

  28. Gpoint said

    κρίμα!
    έχασες την βοήθεια του κοινού χωρίς λόγο
    σου μένει όμως το 50%
    καλή συνέχεια

    (χαχάχ, ούτε τηλεπαιχνίδι νάτανε )

  29. 27 Μα δεν διαφώνησα (κι όντας Μυτιληνιός το ξέρω από πρώτο χέρι – εσύ από ενάμισι, οι άλλοι από τρίτο 🙂 🙂 🙂 ). Αλλά το 1993; Τέτοιες διαπιστώσεις κι απορίες; Εκεί είναι το θέμα μου.

  30. Λ said

    Μπορεί να είναι κάπως άσχετο και να με συμπαθάτε αλλά επειδή αναφέρθηκε το «ένα και μόνο». Ο Τολστόης είχε τσιτάρει τον Αρχίλοχο και είπε ότι ήθελε είναι σκατζόχοιρος, που ξέρει το ένα, μεγάλο και σημαντικό πράγμα και όχι αλεπού, που ξέρει πολλά και ασήμαντα. http://en.wikipedia.org/wiki/The_Hedgehog_and_the_Fox

  31. Λ said

    Θέλω να σας πω για τη μεγάλη Κύπρια, Λεμεσιανή, κατ’ ακρίβεια, ζωγράφο, Λουκία Νικολαίδου η οποία μεταξύ 1929 και 1933 φοίτησε στο εργαστήρι του Λουσιέν Σιμόν στο Παρίσι, δηλαδή στο Παρίσι που περιγράφει ο Βάρναλης. Ποιός ξέρει, ίσως να είχαν γνωριστεί κιόλας. Μετά από το Παρίσι η Λουκία επιστρέφει στη Λεμεσό της εποχής εκείνης. Κυκλοφορεί στους δρόμους με ποδήλατο, σταματά και σκιτσάρει σκηνές σε δρόμους και καφενεία. Βούιξε ο τόπος, αναγκάζοντας τον καημένο τον πατέρα της να τρέπεται για την κόρη του. Τελικά φεύγει για το Λονδίνο για να επισκεφτεί την αδερφή της που ζει εκεί, γνωρίζει και παντρεύεται τον εφοπλιστή Βασιλείου, ο οποίος της επιτρέπει μεν να συνεχίσει να ζωγραφίζει αλλά δεν της επιτρέπει να εκθέτει.

    Αν δείτε τα έργα της προ και μετά τον γάμο θα δείτε ότι τα τελευταία δείχνουν αυτό το μεγάλο αδιέξοδό της, σαν να είναι ένα πουλί φυλακισμένο στο κλουβί.

    Είχε προλάβει να εκθέσει στη Λεμεσό μια φορά, πράγμα πρωτοποριακό για τν εποχή και έλαβε επίσης μέρος σε ομαδική έκθεση στη Βασιλική Ακαδημία Τεχνών του Λονδίνου, αν δεν κάνω λάθος, όπου την ξεχώρισε ο κριτικός τέχνης των Τάιμς του Λονδίνου. Μιλούμε για μια μεγάλη ζωγράφο.
    http://lemesos-blog.com/%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%AF%CE%B1-%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CF%8A%CE%B4%CE%BF%CF%85-%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85-1909-1994-%CE%B7-%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84/

  32. Λ said

    Οι πούλες, πάλι, είναι μεταφορά του γαλλ. poule, της αργκό: οι κοκότες.
    Σα να αντιστοιχεί στο αγγλικό birds (= γκόμενες). Οι ανδροπαρέες το χρησιμοποιούν συχνά.

    Πούλλες στα κυπριακά είναι οι μακρόστενοι λεπτοί κόνδυλοι του κολοκασιού. Είναι νόστιμες και μαγειρεύονται με πολλούς τρόπους.
    Υπάρχει και επίθετο Πούλλος, Πούλλου

  33. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Τί εστί σεβντάς:

    Όλη την πλάση έχω αγκαλιά
    σαν σε κρατώ στα χέρια,
    τ΄αγγέλου νιώθω τη χαρά
    όταν φιλεί τ΄αστέρια.

  34. sarant said

    31: Ο άντρας της τής επέτρεπε να ζωγραφίζει, αλλά όχι και να εκθέτει… !!

  35. spiral architect said

    Για τους σινεφίλ:
    Δεν ξέρω αν σας άρεσε η προπερσινή μιούζικαλ βέρσιον με τον Χιού Τζάκμαν και την Αν Χάθαγουεϊ, εγώ πάντως προτιμώ την ενδιάμεση με τον Λίαμ Νίσον και τον Τζέφρι Ρας.
    (ενδιάμεση, γιατί υπήρξε και ακόμα παλιότερη)

  36. Λ said

    34.Είναι πολύ λυπηρό όμως. Λατρεύω την πρώιμη ζωγραφική της και πιστεύω ότι θα μπορούσε να εξελιχτεί και να ξεπεράσει τον Διαμαντή και τους άλλους της γενιάς της.

    Το ψύλλοι στ’ άχυρα είναι μόνο κυπριακό; Δεν είναι πανελλήνιο;
    Για το βελόνι λέμε: έχασε η Βενετιά βελόνι.

  37. Λ said

    Για το δάσκαλο της Λουκίας Νικολαϊδου. Υπάρχει μια φωτογραφία τους με τους μαθητές του μάζι μ’ ένα θεόγυμνο μοντέλο, επαναστατική για τη δεκαετία του 30, αλλά δεν κατάφερα να τη βρω στο διαδίκτυο.

    http://en.wikipedia.org/wiki/Lucien_Simon

  38. BLOG_OTI_NANAI said

    Θα μπορούσε ίσως αντί για «ον» να μπει το «πλάσμα»; (όχι του… Πανταζή!)

    π.χ. μια εκδοχή:
    Αυτό είναι ο έρωτας, το σύμπαν όλο να φωλιάζει μέσ’ ένα πλάσμα μόνο, που κι ως τον Θεό, τα πάντα φτάνει ν’ αγκαλιάσει.

    Ίσως με το «πλάσμα» να μοιάζει πιο σύγχρονο αντί για το «ον».

  39. sarant said

    36: Πανελλήνιο είναι.

  40. Ιάκωβος said

    Ο Δύτης εντυπωσιακός. Και που θυμόταν τον ασπασμό προς τά άστρα (δεν ήξερα ότι ήταν από κει) αλλά και που υπέθεσε σωστά για το άλλο.

    Τώρα, γιατί que cosa, Νίκο; Η Τιτίκα ρωτάει, τι και τι, αλλά το Γαλλικό όνομά της προέρχεται από εκεί;

  41. Καλά λέει ο Νικοκύρης
    κι εμείς εδώ στο χωριό needle in a haystack λέμε όταν βαργιόμαστε να ψάξουμε.

  42. sarant said

    40: Δική μου υπόθεση είναι, δεν το έχω ψάξει.

  43. Λ said

    Τους ψύλλους είναι πιο δύσκολο να τους βρεις στ’ άχυρα αλλά τι τα θες; και η βελόνα και οι ψύλλοι τσιμπάνε.
    Και κάτι άλλο, βελόνι είναι το κανονικό, για τα κουμπιά και τα ρούχα, η βελόνα δε, είναι μεγαλύτερη και για χοντρότερα υφάσματα, κουβέρτες κλπ, οπότε θαν ποιο εύκολο να βρεθεί.
    Με συγχωρείτε για τη ψιλοβελονιά και το ψιλό γαζί.

  44. Λ said

    Λόγω της βελόνας θυμήθηκα το ρήμα φουρκάζω και το ουσιαστικό φούρκασμα, που γίνεται με βελόνα και είναι η επένδυση του βαμβακερού παπλώματος (σημερινού κουίλτ) με ύφασμα για να μην λερώνεται. Τώρα έχουμε τις παπλωματοθήκες (κουίλτ κάβερς) αλλά τότε υπήρχε ειδικό βαμβακερό ύφασμα που ραβόταν πάνω στο πάπλωμα . Απ’ ότι είδα δεν γκουγκλίζονται.

  45. Δημήτρης Μ. said

    44. Ο ορος καπλαντίζω για αυτή τη δουλιά είναι πιο διαδεδομένος και γκουγκλίζεται.

    http://el.wiktionary.org/wiki/καπλαντίζω

  46. Δημήτρης Μ. said

    όρος, δουλειά.
    Ή το πληκτρολόγιο θέλει καθάρισμα, ή πληκτρολογώ βιαστικά…

  47. Λ. ωραία λέξη το φουρκάζω αλλά σαν τους πωρικοπούληδες καμία!

  48. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Βελόνα στ΄ άχερα,το λέμε, όπως και ψύλλους στ΄ άχερα, αλλά το δεύτερο εμπεριέχει και μια αδιόρατη απαξίωση νομίζω, πέρα από το ατελέσφορο της προσπάθειας. Λογικά δεν έχεις κανένα λόγο να ψάχνεις ψύλλους στ΄ άχυρα ενώ τη βελόνα μπορεί και να την έχασες μέσα σ΄ άχυρα.Εν δυνάμει πραγματικότητα: η γιαγιά είχε συχνά βελόνες (και με κλωστή) στο ρούχο της,στο ύψος του στήθους κι έμπαινε έτσι βέβαια και στον αχυρώνα όταν ήταν να πάρει σανό για την κατσίκα. Άνετα μπορούσε να χάσει τη βελόνα της εκεί ή παρακεί και να την ψάχνει. 😉
    Πάντως επειδή η αναζήτηση του τίτλου ήταν μια ρήση για τον έρωτα, η βελόνα (που αγκυλώνει) πήγαινε καλύτερα νομίζω.Βέβαια και το τσίμπημα και η φαγούρα του ψύλλου, χμ, μπορεί νάναι κι ερωτική τρωγούρα.
    Στο μεταξύ, παράλληλα με διάφορες δουλειές,έξω-μέσα,κάνω στιχοπλοκίες με αυτή τη ρήση του Ουγκώ.Δεν είναι εύκολος ο δεκαπεντασύλλαβος με ασπασμό,χαίρε,χαιρετισμούς,στ άστρα. Είχα ξεχάσει τελείως τους Άθλιους στη λεπτομέρεια του σημειώματος κάτω από την πέτρα.Δεν έχω πια και το βιβλίο απ όπου το διάβασα σε σχολική ηλικία, το οποίο ήταν παχύς τόμος όπως το θυμάμαι αλλά ίσως ήταν περίληψη. Θέλω να πω όμως ότι χάρηκα για την αναφορά.Με αφορούσε κάπως προσωπικά γιατί, «μυθιστορηματικά»τελικά, έχω αφήσει κι εγώ σημείωμα ερωτικό κάτω από πέτρα και ήταν και στίχος: » πράσινα πουλιά διασχίζουν τα όνειρά μου»,κάπως έτσι.

  49. Πάνος με πεζά said

    Και η παροιμία ‘έμαθα να βελονιάζω και γαμώ το μάστορή μου’, γι αυτοϋς που πιστεύουν οτι τα έμαθαν όλα.

  50. Πάνος με πεζά said

    (λέγεται από την πλευρά του μάστορα)

  51. physicist said

    #49. — Διακρίνω μια συγγένεια με την παροιμία άβρακος βρακί δεν είχε, τόβαλε και χέστηκε.

  52. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Φουκάρι λέγαμε πολλών ειδών θήκες.Του μαχαιριού αλλά και τις υφασμάτινες για τα μαξιλάρια ή στρωσίδια.Κι άλλες «επενδύσεις» π.χ. το φουκάρι του όφη (το πουκάμισό του) Ξεφουκαρώνω,ξεθηκιάζω,ή εμφανίζομαι ξαφνικά μέσα από κρύπτη,ξετρυπώνω.Ενώ φουκαρώνω, τρυπώνω, κρύβομαι.(Το φουκάρι, υποκρύπτει το θηκάρι δηλαδή),
    Καπλαντίζω, καπλάντισμα, καπλαμαδισμένο (το στρώμα), βέεβαια! Αλλά έμεινε με πονηρό υπονοούμενο 🙂

  53. Andreas said

    «Η συστολή του σύμπαντος σε ένα και μόνο πλάσμα, η διαστολή ενός και μόνο πλάσματος μέχρι το Θεό, ιδού ο έρωτας. Ερωτας είναι ο ασπασμός των αγγέλων προς τα άστρα».

    Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1988, μτφρ Μπάμπης Λυκούδης.

  54. Ενδιαφέρον έχει και η εμφάνιση της φράσης «universe to a single being» στην αγγλική βιβλιογραφία. Το google ngram δείχνει πρώτη εμφάνιση γύρω στο 1860-κάτι, προφανώς ταυτόχρονα με την εμφάνιση των Αθλίων και την πρώτη μετάφρασή τους στα αγγλικά. Η επόμενη ευρεία εμφάνιση της φράσης είναι γύρω στο 1880, αντιστοιχώντας ξανά στις επόμενες μεταφράσεις που εμφανίστηκαν τότε..

  55. Alexis said

    #33: ΕΦΗ αφού το …γυρίσαμε στις μαντινάδες, και πάντα μέσα στο ερωτικό κλίμα του άρθρου, ας αναφέρω κι εγώ μία από τις ωραιότερες που έχουν γραφτεί για τον έρωτα και τους αγγέλους:

    Σ’ αγγέλους επαρήγγειλα την έγνοια σου να έχουν
    μα κείνοι μ’ αποκρίθηκαν αγγέλους δε προσέχουν.

  56. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    48: Πράσινα πουλιά;

    53: Άρα ο Λυκούδης κρατάει τις σημαδιακές λέξεις του Σκυλίτση.

  57. BLOG_OTI_NANAI said

    35: Αυτή με Λίαν Νίσον, είναι καλή.

  58. Παραδόξως η γαλλική βίκι δεν γράφει τίποτα για την προέλευση του ονόματος της Τιτίκας. Η αγγλική όμως γράφει Cosette (from «chosette», or «little thing»)
    http://en.wikipedia.org/wiki/Cosette

  59. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    55,Αλέξη, όμορφη πράγματι.Δυο ακόμη (πάνε ζευγάρι,παρόλο που στέκουνε και μόνες τους)
    Βάλε με λέω βάλε με στσι δροσερές σου αγκάλες
    μα μαθημένο μ΄ έχουνε κι εβάλασί με κι άλλες
    Σ’τσι δροσερές αγκάλες σου που παίζουν οι αγγέλοι
    βάλε με ν αποκοιμήθώ σαν το μωρό κοπέλι
    56. Πράσινα πουλιά,
    Τότε διάβαζα Ελύτη και θαρρώ έτσι ήταν ο στίχος.Αν τον έχω ξεχάσει θα λυπηθώ, όχι για το στίχο μα για την ανάμνηση. Σε μια πέτρα σε βρύση πετροκάμαρη σ ένα νησί των Κυκλάδων.

  60. BLOG_OTI_NANAI said

    59 Τα Πράσινα πουλιά της Έφης, έσκιζαν τα όνειρά της 🙂

  61. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Τα πράσινα πουλιά σκίζουν τα όνειρά μου,
    Ναι,Ελύτης/Ήλιος ο πρώτος/Σώμα του καλοκαιριού

  62. BLOG_OTI_NANAI said

    Με αφορμή που το ανέφερες, είδα πάλι τι όμορφο που είναι. Αύριο αργά το μεσημέρι θα κάτσω να το διαβάσω πάλι όλο.

  63. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    62. 🙂

  64. Τελικά, άγνωστη η ετυμολογία της Cosette, θεμιτότατη λοιπόν και η απόδοση Τιτίκα: http://groupugo.div.jussieu.fr/groupugo/doc/95-03-18Gohin.pdf
    (προσφορά παλιού φίλου του ιστολογίου!)

  65. sarant said

    61: Ε, δεν το θυμόμουν !

    64: Τη συσχετίζει με το causer, κουβεντιάζω -και θυμίζει ότι το κανονικό της όνομα στο μυθιστόρημα είναι Ευφρασία (Euphrasie).

  66. Πάνος με πεζά said

    «Πράσινα πουλιά», ιστορική ομάδα της ΕΠΣΑΝΑ (πρώην ΕΠΣΑ, Ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο Αττικής), χρησιμοποιείται ως αντιπαράδειγμα για κακή ομάδα της Superleague («αυτοί έτσι όπως πάνε, θα χάσουν κι από τα Πράσινα Πουλιά»). Ο Γεωργίου χρησιμοποιεί εναλλακτικά και την «Κοψαχείλα», περιοχή κοντά στα Ηνωμένα Νεκροταφεία ΝΣμ-Καλλ-ΠΦαλ.

  67. Νομίζω όμως, δεν το βρίσκει πολύ πιθανό τελικά.

  68. 67 για το 65β

  69. Θα το αφήσω εδώ, για να γελάσουτε λιγάκι

    http://lolsnaps.com/funny/106259

  70. «Η Μόσχα έχει πιότερα βιβλιοπωλεία από μπακάλικα και δεν έχει σκυλιά και γάτες….»
    Θα είμαι κακεντρεχής αν πω ότι αυτό οφείλεται στο ότι το 1934 υπήρχαν λιγότερα τρόφιμα στην ΕΣΣΔ παρά τυπωμένα χαρτιά και ότι τους σκύλους και τις γάτες τους είχαν ήδη φάει οι πεινασμένοι; Βέβαια, ο φοβερός λιμός έπληξε κυρίως την Ουκρανία, αλλά σιτοδεία παντού θα σημειώθηκε…

  71. ...!? said

    45,52
    http://oloigiaolous.gr/site/%CE%B7-%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BE%CE%B7%CE%B3%CE%B5%CE%AF-%CF%84%CE%B7-%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B2%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%B6/

  72. Εαμοβούλγαρος said

    Ρε παιδιά, μιά λέξη για τον Κώστα Κάρη δεν θα βρείτε να πείτε: Έφυγε από καρκίνο στα 60 του

    http://www.protothema.gr/politics/article/398298/apeviose-o-proin-dieuthudis-tis-augis-kostas-karis-/

  73. Εαμοβούλγαρος said

    Αλλά θα μού πείτε, ούτε κάν η ΑΥΓΗ δεν πρόκειται να βάλει μονόστηλο την Τρίτη, γιατί ο μακαρίτης ήταν με τον κύρ-Φώτη

  74. Emphyrio said

    http://www.avgi.gr/article/3496822/pethane-o-kostas-karis

    Στις 22:14 αναρτημενο.

  75. Emphyrio said

    Το κειμενο – καποιοι δεν ντρεπονται να πουν τα πραγματα οπως ειναι:

    Πέθανε την Κυριακή το βράδυ μετά απο σύντομη μάχη με τον καρκίνο ο Κώστας Κάρης, πρώην διευθυντής της Αυγής. Γεννημένος το 1954, ο Κώστας στρατεύτηκε από τα μαθητικά του χρόνια στην Αριστερά. Υπήρξε αγωνιστής του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος ως φοιτητής της Αρχιτεκτονικής, ηγετικό στέλεχος της ΕΚΟΝ ΡΦ, του ΚΚΕ Εσωτερικού, της ΕΑΡ και του ΣΥΝ, ενώ συμμετείχε και στην ίδρυση της ΔΗΜΑΡ. Πνεύμα ανήσυχο, προικισμένο και μορφωμένο, σφράγισε με την παρουσία του, τις γνώσεις και το ήθος την πορεία του αριστερού ανανεωτικού νεολαιίστικου κινήματος καθώς και της Αυγής. Αυτές τις δύσκολες ώρες, όλοι όσοι συνεργαστήκαμε με τον Κώστα επί πολλά χρόνια στην εφημερίδα, στέλνουμε μήνυμα συμπαράστασης στην οικογένεια του. Αλίκη, Αγάθη και Φανή κουράγιο.Η κηδεία του Κώστα θα γίνει την Τρίτη, στις 6 το απόγευμα, απο το νεκροταφείο Χολαργου.

  76. sarant said

    Άλλωστε ο Κάρης συνέχισε να γράφει στην Αυγή και μετά την ίδρυση της Δημάρ. Μάλλον το σχ. 73 κρίνει με βάση τα ήθη και έθιμα άλλων χώρων.

  77. Γς said

    41:
    >κι εμείς εδώ στο χωριό needle in a haystack λέμε όταν βαργιόμαστε να ψάξουμε.

    Μήπως όταν είναι δύσκολη η αναζήτηση;

    Και μήπως είναι ευκολότερη η αναζήτηση ενός δεινόσαυρου από μιας βελόνας στον αχυρώναq

    Dinosaur in a Haystack.

    Μια καταπληκτική συλλογή δοκιμίων του μεγάλου εξελικτικού Stephen Jay Gould (η έβδομη κατά σειρά) από την μηνιαία στήλη «The View of Life» που διατηρούσε για δεκαετίες στο περιοδικό in Natural History

  78. Γς said

    Πράσινα πουλιά.

    Ντάξει μωρέ. Ούτε το χρώμα μετράει…

  79. Γς said

    Οι μπλέ βέβαια είναι διαφορετικές 😉

  80. Λ said

    52. Ευχαριστώ για το φουκάρι.

  81. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Λ.>>πωρικοπούληδες
    πράγματι λέξη χάρμα.Το μαναβάκι («Είμαι ΄γω το μαναβάκι» που λέει το τραγούδι) έχει κι αυτό μια χάρη.Των Γάλλων οι «έμποροι των τεσσάρων εποχών» είναι επίσης γοητευτικό. Εδώ θυμήθηκα πως τα φρούτα, τα λέμε δροσερικά.
    «Να ρθει ο Άγουστος με τα πολλά δροσερικά» έλεγε η λαλά μου.

  82. Λ said

    81 🙂

  83. Θυμάμαι αμυδρά από το σχολείο έναν Κατεργάρη (το επώνυμό του!), που όντας ακόμα μαθητής το άλλαξε κι έγινε Κάρης. Η ηλικία ταιριάζει ακριβώς. Να ήταν ο ίδιος;

  84. sarant said

    83: Μάλλον, γιατί ο Κάρης τελείωσε κολέγιο.

  85. Fevronia said

    Κατω από μια πετρα μια καρδια Τι ΄ναι ερωτας; Ολος ο κοσμος μαζεμένος σ΄ενα ον και μονο , ένα ον και μονο απλωμενο σ΄ολο τον κοσμο κι΄ως το Θεο ακομα΄ να ο ερωτας Ερωτας, των αγγελων το ¨¨χαιρ娨 προς τ΄αστερια. Εκδοσεις ΔΩΡΙΚΟΣ 1968 Σχολια Δημητρη ΓΙΑΚΟΥ (εμπεριστατωμενα) Επιμελεια- καλλιτεχνικη εποπτεια Τασου Μιχαλακεα (ΥΠΕΡΟΧΗ) Μεταφραση Μ. Α. Μηπως γνωρίζετε κατι για τον μεταφραστη?

  86. sarant said

    85: Όχι, δεν ξέρω ποιος ήταν ο Μ.Α.
    Και περίεργο, τόσο μεγάλο έργο να γίνεται ψευδώνυμα. Μήπως ήταν καταζητούμενος από τη χούντα;

  87. BLOG_OTI_NANAI said

    Δεν ξέρω την ιστορία του, αλλά απ’ ότι βρήκα, μεταφραστής στην έκδοση αυτή ήταν ο Μάρκος Αυγέρης.

  88. Fevronia said

    BLOG-OTI-NANAI ,ευχαριστω πολύ , ημουν με την απορια ολη αυτή την χρονια. Μαρκος Αυγέρης .Φιλολογικο ψευδωνυμο του Γεωργιου Παπαδοπουλου !!! ποιητη και λογογραφου από την Ηπειρο . Εργα του ¨Μπροστα στους ανθρώπους ¨(δραμα) Τραγουδι της ταβλας ( ποιηματα ) , ¨Ο Σικελιανος ¨(κριτικη μελετη ) κ. α.

  89. Theo said

    @85, 87:
    Επομένως, ο «Δωρικός» ανατυπώνει τη μετάφραση του Αυγέρη της έκδοσης του Βασιλείου του 1922 (βλ. σχ. 11).

  90. sarant said

    88: Μα φυσικά, Μάρκος Αυγέρης! Ήταν τόσο παλιά η μετάφραση πυο δεν τον σκέφτηκα.

  91. BLOG_OTI_NANAI said

    88: Τίποτα, παρακαλώ. Καταλαβαίνω τη σκέψη σου διότι κι εγώ αν έχω απορίες με τρώει διαρκώς!

    90: Εντωμεταξύ πού το σκέφτηκες βρε Νίκο ότι μπορεί να τον κυνηγούσε η χούντα; Διότι βλέπω ήταν καρααριστερός! Δεν ξέρω βέβαια αν έβαλε αρχικά γι’ αυτό, αλλά θα μπορούσε!

    89: Απλή ανατύπωση άραγε όλο το έργο;

  92. sarant said

    91: Κοίτα, κι άλλοι δούλευαν με αρχικά ή και με βιτρίνα (π.χ. ο Μίμης ο Ρεντής).
    Ωστόσο, στην περίπτωση ο Αυγέρης ήταν βέβαια κομμουνιστής αλλά λόγω της ηλικίας του και της προβολής του δεν νομίζω ότι θα είχε πρόβλημα δημοσίευσης -ο Βάρναλης εξέδωσε μεταφράσεις επί δικτατορίας.Τα αρχικά μπορεί να οφείλονται σε άλλον λόγο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: