Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το ώριμο φρούτο

Posted by sarant στο 30 Ιουλίου, 2014


Peponia01Μη σας παραπλανά ο τίτλος, όταν λέω για ώριμο φρούτο δεν υπαινίσσομαι την κυβέρνηση και δεν έχω στο νου μου τη λεγόμενη «θεωρία του ώριμου φρούτου», σύμφωνα με την οποία η αντιπολίτευση πρέπει να κρατήσει χαμηλό προφίλ και να περιμένει την κυβέρνηση να καταρρεύσει μόνη της, από τις δικές της αντιφάσεις και αδυναμίες, όπως μόνος του πέφτει από το κλαδί του δέντρου ο καρπός σαν έρθει η ώρα του. Το σημερινό άρθρο δεν ασχολείται με την πολιτική.

Απλώς, τις προάλλες ένας εκλεκτός φίλος του ιστολογίου παραπονέθηκε ότι, ενώ έχουμε μπει προ πολλού στο καλοκαίρι, το ιστολόγιο δεν έχει κεράσει «ούτε ένα φρουτάκι» τους αναγνώστες του, οπότε σκέφτηκα σήμερα να επανορθώσω την παράλειψη αυτή και να δημοσιεύσω ένα κεφάλαιο από το περσινό βιβλίο μου «Οπωροφόρες λέξεις» (κυκλοφορεί ακόμα, αν πιάσατε το υπονοούμενο). Πολλά κεφάλαια του βιβλίου αυτού είχαν δημοσιευτεί στο ιστολόγιο πριν συμπεριληφθούν (ξαναδουλεμένα και βελτιωμένα) στο βιβλίο, ενώ κάποια τα αναδημοσίευσα εδώ μετά την έκδοση, υπάρχουν όμως και κάμποσα που δεν τα έχω βάλει καθόλου στο ιστολόγιο, και ένα από αυτά διάλεξα για να σας τρατάρω σήμερα: ένα ώριμο φρούτο.

Φρούτα υπάρχουν άγουρα, ώριμα και υπερώριμα –φυσικά, ανάλογα με την εποχή στην οποία βρίσκονται– αλλά υπάρχει κι ένα φρούτο που είναι πάντοτε ώριμο! Με το δίκιο σας θα μου πείτε ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο· αδύνατο στη φύση, όχι όμως στη γλώσσα. Εννοώ ότι υπάρχει ένα φρούτο που το ίδιο του το όνομα δηλώνει απλώς ότι είναι ώριμο. Είναι το πεπόνι.

Στα νέα ελληνικά το λέμε πεπόνι, στην ελληνιστική εποχή ήταν πεπόνιον, υποκοριστικό του αρχαίου πέπων· η αρχική σημασία της λέξης πέπων είναι ακριβώς «ώριμος καρπός». Προέρχεται από το ρήμα πέσσω που σημαίνει ψήνω, ωριμάζω, αλλά και χωνεύω – και η πέψη από εκεί προέρχεται. Αρχικά το πέπων έπαιζε ρόλο επιθέτου στα αρχαία, μια και η πλήρης ονομασία ήταν «σίκυος πέπων» (στον Ιπποκράτη). Πρέπει να πούμε ότι καθόλου βέβαιοι δεν είμαστε τι είδους ώριμος καρπός ήταν αυτός ο «σίκυος» της κλασικής εποχής,  ωστόσο από τα αρχαιολογικά ευρήματα προκύπτει ότι τα πεπόνια ήταν γνωστά κατά την αρχαιότητα στην Ελλάδα.

Κάποια στιγμή το επίθετο «πέπων» ουσιαστικοποιήθηκε και έμεινε μόνο του. Ο Φρύνιχος, ο συντηρητικός αττικιστής δάσκαλος του 2ου αιώνα μ.Χ., συμβούλευε τους μαθητές του να μην χρησιμοποιούν τη λέξη «πέπων» προκειμένου να αναφερθούν στον συγκεκριμένο καρπό, τον σίκυο, διότι πέπων είναι ο οποιοσδήποτε ώριμος καρπός, αλλά ήδη η γλώσσα είχε προχωρήσει αφήνοντας τον Φρύνιχο έξι αιώνες πίσω – το έχουν πάθει αυτό πολλοί δάσκαλοι ανά τους αιώνες…

Τα πεπόνια στα αγγλικά και στα γαλλικά λέγονται melon, λέξη που ανάγεται στο λατινικό melo, σύντμηση του melopepo, το οποίο είναι δάνειο από το ελληνικό μηλοπέπων. Ποιος ακριβώς καρπός ήταν το melopepo και πάλι δεν ξέρουμε, ίσως κάποιο κολοκυθοειδές. Σύμφωνα με τα περισσότερα λεξικά, ο μηλοπέπων των δικών μας αρχαίων ήταν το πεπόνι, αλλά ο Γεννάδιος στο Φυτολογικό λεξικό του λέει ότι οι μηλοπέπονες του Διοσκουρίδη και του Γαληνού πιθανόν ήταν καρπούζια. Δεν αποκλείεται η ίδια λέξη να χρησιμοποιήθηκε και για τα δυο φρούτα, θα έλεγα. Κατά τον Dalby, ο μηλοπέπων ήταν το πεπόνι, ή κάποια ποικιλία του, αν και ορισμένες περιγραφές ταιριάζουν και στα καρπούζια. Γενικά, να παρατηρήσω ότι με την κακή συνήθεια που είχαν οι αρχαίοι να χρησιμοποιούν ίδιες λέξεις για διαφορετικούς καρπούς, δεν ξέρουμε ποιες αναφορές στα κείμενα αφορούν αγγούρια, ποιες κολοκύθια, ποιες καρπούζια και ποιες πεπόνια.

Πάντως, στα βυζαντινά κείμενα υπάρχουν πολλές αναφορές σε πεπόνια, στον δε Πωρικολόγο, το σατιρικό κείμενο του 13ου-14ου αιώνα, διαβάζουμε ότι ο πέπων εχλεμπονίασεν. Όσο κι αν φαίνεται απίθανο, η «μάγκικη» λέξη «χλεμπονιάζω» (απ’ όπου και ο χαρακτηρισμός «χλεμπονιάρης», που τον χρησιμοποιούσε συχνά ο Τσιφόρος) είναι στην πραγματικότητα βυζαντινή, άλλωστε χλεμπόνα είναι το υπερώριμο αγγούρι ή πεπόνι ή κολοκύθι που έχει πάρει αρρωστημένο, χλωμό χρώμα.

Το πεπόνι έχει παρουσία στη φρασεολογία και στην παροιμιολογία μας. «Κάνει το βαρύ πεπόνι», λέμε για κάποιον που είναι μονίμως συνοφρυωμένος και άκεφος, δεν μιλιέται με κανέναν. Έπειτα, η παροιμία λέει ότι «Όποιος έχει μαχαίρι, τρώει πεπόνι» ή «Έχεις μαχαίρι, τρως πεπόνι», δηλαδή τα αγαθά τα απολαμβάνουν όσοι έχουν την εξουσία, τη δύναμη. Πράγματι, σε αντίθεση με άλλα φρούτα που τρώγονται με γυμνά χέρια, για το πεπόνι χρειάζεται οπωσδήποτε μαχαίρι. Να προσθέσω ότι μόλις προχτές γράφτηκε πως όταν ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε στην κ. Μπακογιάννη την απόφασή του να μην την προτείνει για Επίτροπο, εκείνη του απάντησε «εσύ έχεις το μαχαίρι, εσύ και το πεπόνι».

Επίσης, για κάποιον που διατυπώνει άκαιρες επιθυμίες λέμε: «Η γριά το μεσοχείμωνο πεπόνι ορέχτηκε.» Ακόμα, όταν κάποιος αποτυχαίνει, κάνει γκάφα, πέφτει σε λάθος, λέμε «πάτησε την πεπονόφλουδα», έκφραση που χρησιμοποιείται ακόμα, παρόλο που σήμερα η μπανανόφλουδα είναι πιο συχνή, τόσο στη φρασεολογία μας, για να δηλώσει την παγίδα και το σφάλμα, όσο και στην πραγματικότητα των δρόμων μας.

Στο Θέατρο Σκιών υπήρχε ο Πεπόνιας, ένας από τους δευτερεύοντες ήρωες, προϊστάμενος του Βεληγκέκα, χοντρός και χοντροκέφαλος. Τον έλεγαν και Ποπόνια, όπως και το πεπόνι παλιότερα λεγόταν και ποπόνι. Και βέβαια πολύ συχνή είναι η παρομοίωση του κεφαλιού με πεπόνι, ιδίως αν κάποιος είναι δολιχοκέφαλος, οπότε τον λέμε πεπονοκέφαλο, λέξη που δεν δηλώνει μόνο το σχήμα του κεφαλιού, αλλά υπονοεί επιπλέον ότι ο άλλος είναι χαζός, αργόστροφος.

Σε ορισμένα μέρη επιβιώνει και η ονομασία καούνι ή καβούνι για το πεπόνι, που είναι τουρκικό δάνειο (kavun), όπως και σε επίθετο: Καβουνίδης, Καούνος, Καούνης. Υπάρχει και στα τουρκικά η έκφραση kavun-kafali, πεπονοκέφαλος και κατ’ επέκταση χοντροκέφαλος. Κελέκι (kelek στα τουρκικά) είναι το άγουρο πεπόνι, που κι αυτό μόνο σε επώνυμα επιβιώνει. Και αφού πιάσαμε τα τουρκικά, να και μια παροιμία: «Kavun, karpuz yata yata büyür» («Πεπόνια και καρπούζια ξάπλα μεγαλώνουν»), η οποία λέγεται σαν πείραγμα για κάποιον που τεμπελιάζει.

Διότι βέβαια το πεπόνι και το καρπούζι βρίσκονται πάντα πλάι-πλάι, τόσο στη γλώσσα, αφού σε μια σειρά γλώσσες το καρπούζι έχει όνομα που σημαίνει «ξενόφερτο πεπόνι», όσο και στα καλοκαιρινά τραπέζια, στη μεγάλη πιατέλα που σερβίρεται ύστερα από το φαγητό, με κομμένες κίτρινες και κόκκινες φέτες, σε μια χρωματική πανδαισία δροσιάς. Ταιριάζει λοιπόν να κλείσω το σημερινό άρθρο παραπέμποντάς σας σε ένα παλιότερο άρθρο μας για το «άλλο πεπόνι».

 

 

 

Advertisements

180 Σχόλια to “Το ώριμο φρούτο”

  1. atheofobos said

    Και μια από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες:
    Το βαρύ πεπόνι, του Παύλου Τάσιου (1977)

  2. Βαγγέλης από τη Χίο said

    Καλημέρα
    Στη Χίο ακούγεται ακόμα η λέξη ποπόνι. Αν δεν κάνω λάθος στη καθαρεύουσα το καρπούζι λεγόταν υδροπέπων.
    Ο Πεπόνιας του θεάτρου σκιών είναι κάτι μεταξύ αξιωμστούχου του παλατιού και ζαπτιέ.
    Ας αναφέρω και κάτι που δε σχετίζεται με το σημερινό άρθρο: Στο νησί δεν λέμε βρώμη μα…Αγέλουπας.

  3. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Άμα είναι μάπα το πεπόνι, όχι μόνο λερώνεσαι τρώγοντας, αλλά τ’ ακούς και απ’ τη σύντροφο! 😦

  4. Κασσάνδρα said

    Δεν είμαι και πολύ σίγουρη ,αλλά νομίζω ότι δολιχοκέφαλους ,θεωρούσαν οι ναζί τους άριους ,και ως εκ τούτου εξυπνότερους .

  5. leonicos said

    5 πα μαλ

  6. leonicos said

    Πολύ ωραία και διαφωτιστικά. Αλλά σήμερα δεν έχω κέφι για πολλά.

    Θα μου πείτε… τι μας νοιάζει; Και θα έχετε απόλυτο δίκιο. Αλλά κι εγώ άλλον συμμερίζομαι. Αυτά

  7. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !

    Το «υδροπέπων» ακολουθεί το αγγλικό «watermelon».Kαι μια που τ’ αναφέραμε, ο όρος «melons» χρησιμοποιείται σχηματικά για τις «βυζάρες», στους σχετικούς ιστότοπους.

    Μεγάλωσα μόνο με αργείτικα (ή αργίτικα;) πεπόνια, αυτά που ομοιάζουν με τη μπάλα του ράγμπι. Παράγονται κυρίως στον Άγιο Βασίλειο (κοντάσα Δερβενάκια), αλλά και στη δική μας Λακωνία, στην Τραπεζοντή. Η καλλιέργεια του στρογγυλού πεπονιού, και συνάμα η διάδοσή του, νομίζω ότι άρχισε μετά το ’80, που μπήκαν τα πρώτα πεπόνια στα θερμοκήπια, και φτάσαμε στη γνωστή «σφαιρική» ποικιλία Κρήτης και Ζακύνθου.Τώρα τελευταία ξαναβλέπω και την αργείτικη ποικιλία.

    Μια άλλη ποικιλία κίτρινων πεπονιών έχει έξι «νομείς» κατά την περιφέρεια, φέρνει λίγο προς την κολοκύθα.

    Κολοκύθα, είπα; Η αλήθεια είναι ότι σαν το καλό αργείτικο δεν έχει, αλλά όταν δεν πετύχαινε, ο πατέρας μου το έλεγε «κολοκύθα». Ήταν και το χρώμα που έμοιαζε, αφού…

    Δύσκολο να διαλέξεις το πεπόνι. Κάποιοι του βάζουν κάτι σαν κωλοδάχτυλο στη βούλα που έχει από κάτω του, από την άλλη μεριά του κοτσανιού, και από τη μαλ(θ)ακότητα βγάζουν συμπέρασμα περί της προδιαγραφόμενης ποιότητας. Δεν είμαι ειδικός, όπότε καταφεύγω στο γνωστό μανάβικο κλισέ «Πού να ξέρω, κυρία μου; Μέσα είμαι;»

    «Πεπόνια, καρπούζα, με το μαχαίρι ούλα», κλασικό επίσης κλισέ των καλοκαιρινών πλανόδιων. Και «με τη βούλα», επίσης. Βούλα = τετράπλευρη πυραμίδα, αν το λέω σωστά, κομμένη και αφαιρούμενη, προς επιθεώρηση του εσωτερικού.

    Η αλήθεια είναι ότι το πεπόνι είναι τόσο ώριμο φρούτο, που η μυρωδιά του καταλαμβάνει όλο το ψυγείο, κάτι που σ’ αλλους δεν αρέσει, και γι αυτό το προ-κόβουν σε κομματάκια και το φυλάνε σε τάπερ.

    Αυτά προς το παρόν.

  8. Νέο Kid Στο Block said

    Παρά τοις Τεύτοσι και τοις Αγγλοσαξώνοις ο δολιχοκέφαλος λέγεται «αυγοκέφαλος»
    Εgghead , Eierkopf . Τυπικός χαρακτηρισμός για «ιντελεκτουέλε» και «επιστημόνοι σπασικλέ » και με ειρωνική χροιά συχνά, αλλά όχι απαραίτητα.

  9. Νέο Kid Στο Block said

    H ταύτιση του μακρουλού -ωοειδούς κρανίου με ιντελιγκέντς είναι αρχέγονη συλλογική μνήμη απ’την εποχή που οι μακρυκέφαλοι εξωγήινοι δίδαξαν τους μακρινούς προγόνους μας που τους λάτρεψαν σαν Θεούς.

  10. Νέο Kid Στο Block said

    Παράδειγμα μή ειρωνικής (so I think,at least…) χρήσης του egg-head από τον τρελοΊνκυ.
    «Paracelsus was an alchemist, chemist, medic, and all-round egg-head of the sixteenth century. »
    http://blog.inkyfool.com/2010/12/paracelsus-gnomes-sylphs-and-rape-of.html

  11. Πάνος με πεζά said

    Από τους πιο extreme (ελληνιστί «ακραίους») γευστικούς συνδυασμούς, το «πεπόνι με ζαμπόν», μια εποχή προσφερόταν και στα αεροπλάνα.

  12. Γς said

    Το πεπόνι, ώριμο, γλυκό, μυρωδάτο.
    Με τις λεπτές ίνες στο εσωτερικό του,
    Μ΄εκείνη τη διάφανη επικάλυψη ηδονής,
    Ύστερα από την απομάκρυνση των σπόρων…

    Το άρωμα του κι η μεθυστική του γεύση,
    Στη μύτη, στο στόμα , στην αφή.
    Βελούδινη ευλογία, χορταστική.
    Παραπέμπει στο επέκεινα των αισθήσεων.

    Κι ύστερα.

    Το τέντωμα, η αψίδα του θριάμβου σου
    Που εκτινάσσεται παλλόμενη.
    Και οι κραυγές, ανεξέλεγκτες, αρχαϊκές,δοξαστικές.
    Ωσαννά των Αγγέλων του φοβερού Μυστηρίου.
    Της Επέλασης, της αυθεντικής, μεγαλόπρεπης
    Διάπυρης Πυκνότητας, ( Δεύτερης Παρουσίας ).

    Κι ύστερα

    Η αποθεραπεία, το καταλάγιασμα, το απαλό χάδι
    Ένα τσιγάρο.
    Και η ζωή ένα ατέλειωτο πανηγύρι
    Διαλειμμάτων και επελάσεων, μέχρι το τέλος.

  13. «Πέπων» σήμαινε μεταφορικά και κάτι σαν «καλέ μου, αγαπητέ μου» (σε Όμηρο και Ησίοδο, αλλά και στον μισομεταγενέστερό τους 😉 Κωνσταντίνο Σιμωνίδη (την του έθνους εξαλλοτρίωσιν μηχανώμενοι σκαιώς οι πέπονες…)

  14. Γς said

    12:

    Πεπόνι. Ξεχασμένο ποίημα (οθντκ) σε παλιό λογαριασμό μου.

    Ηταν ο Πέτρος. Με φώναζε που και που στο γραφείο του να μου διαβάσει τα τελευταία του ποιήματα.

    Κι όταν ξέχναγα να περάσω μου τα έστελνε με ε-μέλια.

    Ηταν της εποχής που τα πεπόνια, λέμε τώρα, μύριζαν κάπως διαφορετικά

  15. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    12-14: Δηλαδή το ποίημα είναι του Πέτρου, έτσι;

    13: Μπράβο Δύτη, πολύ καλή επισήμανση.

    1: Καλά λες και κακώς δεν το έβαλα στο άρθρο.

  16. Πάνος με πεζά said

    Πεπόνι πριν από τον ύπνο;

  17. Νέο Kid Στο Block said

    Αυτός ο Δύτης είναι πραγματικός αυγοκέφαλος! Ή μάλλον καβουνοκέφαλος (ή καβούνκελέ ή καβούν καφαλής ) 🙂

  18. Να σας πω, κι εγώ νόμιζα ότι ο Σιμωνίδης μιλούσε για πεπονοκέφαλους ή κάτι τέτοιο (και μάλλον αυτό είχε στο μυαλό του, όπως γράφει στα σχόλια ο Ηλεφού –που είναι κι αυτός που μου επισήμανε τι σήμαινε η λέξη)

  19. sarant said

    18: Αυτό με τα σχόλια και τον Ηλεφού έγινε (ελπίζω) σε άλλο ιστολόγιο, μάλλον στο δικό σου, έτσι: Γιατί αν έγινε εδώ, το Αλτσχάημερ κάνει θραύση.

  20. Ναι, ναι, μην ανησυχείς 🙂

  21. Βαγγέλης από τη Χίο said

    Επίσης υπάρχει και ένα παιδικό-σκωπτικο (;) τραγουδάκι που πάει κάπως έτσι σχετικό με το φρούτο::
    Αντώνη μηντώνη
    μην τρως πολύ πεπόνι
    γιατί θα κατουρήσεις
    της μάνας το σεντόνι.

  22. Spiridione said

    Είναι παροιμιώδης η δυσκολία επιλογής καλού πεπονιού, σε συσχέτιση και με τον αστακό, τον γαμπρό ή την κοιλιά της εγκύου.
    «αστακός (ή η κοιλιά) και το πεπόνι κι ο γαμπρός πολλούς κομπώνει (ή λαθώνει ή ρουμπώνει, ή πολλές καρδιές λαβώνει).
    http://books.google.gr/books?id=kxQLAAAAQAAJ&pg=PA310&dq=%CE%B3%CE%B1%CE%BC%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%82+%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CF%82&hl=el&sa=X&ei=iK7YU67xC6Ko0QXKr4CYDQ&ved=0CBwQ6AEwAA#v=onepage&q=%CE%B3%CE%B1%CE%BC%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%82%20%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CF%82&f=false

    Ο Πολίτης έχει πολλές παραπλήσιες παροιμίες απ’ όλη την Ευρώπη, στις οποίες υπάρχει πάντα το πεπόνι με διάφορους συνδυασμούς.
    http://books.google.gr/books?id=-3cZAwAAQBAJ&pg=PA393&dq=%CE%B3%CE%B1%CE%BC%CE%B2%CF%81%CF%8C%CF%82+%CF%80%CE%B5%CF%80%CF%8C%CE%BD%CE%B9&hl=el&sa=X&ei=zK7YU_7yBYeU0QWEjoDIBw&ved=0CBwQ6AEwAA#v=onepage&q=%CE%B3%CE%B1%CE%BC%CE%B2%CF%81%CF%8C%CF%82%20%CF%80%CE%B5%CF%80%CF%8C%CE%BD%CE%B9&f=false

    Στην Τοσκάνη όντως βλέπω ότι το λένε popone
    http://www.treccani.it/vocabolario/tag/popone/

  23. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Θυμάμαι οτι καούνια λέγανε το πεπόνια στον Έβρο, τουλάχιστον μέχρι το 73 που πηγαίναμε στο χωριό των γονιών μου (Σοφικό, στην μέση μεταξύ Διδειμοτείχου και Ορεστιάδας) κάθε καλοκαίρι. Αν κι έχω να πάω απο το 2003, νομίζω οτι έχει αλλάξει πλέον η ονομασία τους, και τα λένε στα ελληνικά πιπόνια.

  24. Νέο Kid Στο Block said

    Τα καρπούζια αποτελούνται από πάνω από 90% ( 92% με 93% συνήθως)(κατά βάρος) νερό.
    Ένας φίλος μου μανάβης αγόρασε ένα τόνο (1000 Kg) καρπούζα πολύ νερουλά. Είχαν υγρασία 99%. Tα πήρε φτηνά (νεράκι αγοράζω,νεράκι θα πουλήσω! )
    Πόσο πρέπει να τα πουλήσει το κιλό σε δύο ημέρες που τα καρπούζια θα έχουν χάσει υγρασία και θα έχουν νερό 97% ?

  25. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    24: Πόσο τα αγόρασε;

    22: Μπράβο. ωραία παροιμία!

  26. Νέο Kid Στο Block said

    25, Aς πούμε 20 λεπτά το κιλό. 🙂

  27. Πάνος με πεζά said

    Έχει χάσει 2%*1000 = 20 κιλά (νερό), οπότε προσαυξάνει ανάλογα (2%) την τιμή του κιλού καρπουζιού για να καλύψει τη χασούρα. Αν, ας πούμε, θα πούλαγε το καρπούζι με 50 λεπτά το κιλό, για να βγάλει τα 1000*0,50 = 500 ευρώ που προσδοκούσε, τώρα θα πρέπει να πουλήσει με 500/980=51 λεπτά (+2%).

  28. Νέο Kid Στο Block said

    27. One down! 🙂 many to go…(?)
    Ζονγκ,αγαπητέ Πάνο. 🙂

  29. Πάνος με πεζά said

    Το «ζονκ» το κατάλαβα, το αποπάνω πάλι όχι. Οπότε περιμένω και τη λύση.

  30. Stella said

    Και για οσους σχετιζονται με την Αφρικη, ιδιως στα ανατολικα παράλια, «PEPONI» σημαίνει στα κι-σουαχιλι «παραδεισος».Κοινο τοπωνυμιο σε Τανζανια και Κενυα , τουλαχιστον.

  31. Πέπε said

    @7:
    > > Kαι μια που τ’ αναφέραμε, ο όρος “melons” χρησιμοποιείται σχηματικά για τις “βυζάρες”, στους σχετικούς ιστότοπους.

    Μου ‘πες πως είσαι λεμονιά με όμορφα λεμόνια,
    να τα παινέψω θέλησα κι είπα πως είν’ πεπόνια.

    Β. Παπάζογλου, «Το αίνιγμα»

  32. sarant said

    31: Και πιο κάτω λέει «να σου το λύσω», πονηρός ο Αγγούρης 😉

  33. nikoscot said

    Καλημέρα!
    Στην Κρήτη, για να ακριβολογώ στο Ηράκλειο, τα αργίτικα πεπόνια τα λέμε και μουκέϊκα.

  34. Γς said

    Ο Πεπόνιας ήταν ένας χαρακτήρας του θεάτρου σκιών, όχι από τους πολύ κλασικούς.
    Ένας Τούρκος, πάρα πολύ χοντρός, χαμηλόβαθμο όργανο της τάξεως, έδερνε τον Καραγκιόζη αλλά κάποιους άλλους όχι.
    Για πιο δύσκολες περιπτώσεις καλούσαν το Βεληγκέκα, που τους δέρνει όλους εκτός από τον Μπαρμπαγιώργο.

  35. Γς said

    Πέπονας. Ο αρχαλίος μας μαλάκας!

  36. Πάνος με πεζά said

    Άλλα πεπόνια της ελληνικής δισκογραφίας :

    Είχα έναν φίλο Δημητράκη, ξακουστό
    στην πολυφαγία και στην λαιμαργία
    που όταν δεν πεινούσε έτρωγε μόνο ένα ψητό
    λίγα μακαρόνια και τριάμισι πεπόνια

    (Αττίκ, «Δε σου πάει το πάχοςΔημητράκη»)
    ****
    Χόρεψε μαζί μου σαν αστέρι
    χόρεψε μαζί μου μέσα στο σκοτάδι,
    έξω από τον κόσμο εμείς οι δυο μας μόνοι
    κι επάνω το φεγγάρι σαν φέτα από πεπόνι.

    (Βαγγέλης Γερμανός, «Χόρεψε μαζί μου»)
    ***
    Τους ακούει ένα σκαθάρι
    και τους λέει «το κουκουνάρι!»
    τους ακούει ένα τριζόνι
    και τους λέει «το πεπόνι!»
    Τους ακούει κι ένα τσιμπούρι
    Και τους λέει «το γαϊδούρι!»

    (Βασίλης Ρώτας-Μαρίζα Κωχ, «Το πιο μεγάλο»)
    ***
    Τα μεσημέρια μεσ’ την νταλίκα
    που πάει δεν ξέρει κι έχει μια γλύκα
    κι αισθάνεται
    πως πάνε κι έρχονται τα χρόνια
    σαν της νταλίκας τα πεπόνια
    και χάνεται
    άσε με, άσε με, άσε με…
    και σαν ντέφι πιάσε με.

    (Νικολακοπούλου-Κραουνάκης «Γυφτάκι»)
    ****
    Αν ήτανε μαύρος, αν ήτανε μαύρος
    Μαύρο το πρωί, μαύρες ασπιρίνες και μαύρο χαρτί
    μαύρη κιμωλία και μαύρο το πιόνι
    μαύρο το καρπούζι και μαύρο πεπόνι
    μαύρος ο πουρές και μαύρος λαπάς
    μαύρα και τα πάμπερς, μαύρος Κοσκωτάς
    μαύρος μπακαλιάρος, μαύρος υπουργός
    μαύρο μαύρο μαύρο Λουκιανός.

    (Λουκιανός Κηλαηδόνης «Αν ήτανε μαύρος ο Θεός»)
    ****
    Χτύπα τα πόδια σου Κινέζα
    για να μη κόψει η μαγιονέζα.

    Ένα βαπόρι που σφυρίζει
    όλη τη μαγιονέζα σκίζει
    και μπαμ μπαμ μπαμ με δυο κανόνια
    πετάει κίτρινα πεπόνια,
    τυρί κασέρι φέτες φέτες
    και χρυσαφένιες ομελέτες.

    (Μαριανίνα Κριεζή-Λένα Πλάτωνος «Η μαγιονέζα»)

    Και το τελευταίο,του Ζαμπέτα Μιχάλη (υιού, δυστυχώς συχωρεμένου κι αυτού, διάολε, την ίδια μέρα θανάτου με τον πατέρα του !) και του Σάκη Καπίρη, ολόκληρο :

  37. Φρέσκο μεζεδάκι:
    Οταν οι Ρώσοι παίζουν με χερσαίους πυραύλους κρουαζιέρας .. :D.

  38. Γς said

    34:
    Και για όσους έχουν φτιάξει φιγούρες του καραγκιόζη με σκληρό χαρτόνι και κοπίδι.

  39. Γς said

    38:
    Ξέχασα το λίκνο:
    http://www.archaiologia.gr/blog/photo/%CE%BF-%CF%80%CE%B5%CF%80%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CF%8C%CE%BB%CE%BB%CE%B1-%CF%83%CF%80%CE%B1%CE%B8%CE%AC%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%BF-%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B5%CE%AF/

  40. takis#13 said

    Στα χωριά της Κω τα καρπούζια τα λένε «πλιζίνες» …

  41. Γς said

    37:
    Πυραύλους Κρουζ;

  42. Ηλεφούφουτος said

    13 Έλεγα κι εγώ, «δε θα το πει;»

    22 «Στην Τοσκάνη όντως βλέπω ότι το λένε popone
    http://www.treccani.it/vocabolario/tag/popone/ »

    και απ ό,τι βλέπω στην ίδια πηγή υπάρχει και η παραλλαγή pepone:

    pepóne s. m. – Variante ant. di popone, più vicina alla forma latina (e greca)

    Οποιαδήποτε ομοιότητα με το δήμαρχο του Δον Καμίλο , που τον έλεγαν «Πεπόνε», είναι εντελώς συμπτωματική, αν και από μικρός νόμιζα ότι τον έλεγαν έτσι επειδή είναι χοντροκέφαλος.
    Στην πραγματικότητα ο δήμαρχος Πεπόνε γράφεται με δύο π (Peppone) και είναι αναφορά στον κατά τους κομμουνιστές της εποχής «μεγάλο Πέπε», Τζουζέπε δηλαδή, ήτοι το Στάλιν.

  43. Γς said

    37, 41:
    Ωχ, από το cruise missiles προφανώς!

  44. Νέο Kid Στο Block said

    Σπάιραλ, έχει πλάκα το “πύραυλος κρουαζιέρα” για τους Κρουζ ,αλλά δεν είναι και τόσο μεζεδάκι μάλλον.
    Απ’την κρουαζιέρα όντως (τρόπον τινά, δηλαδή τον “αυτόνομο” τρόπο πτήσης/τροχιά μέχρι το στόχο) έχει βγει.
    Κι οι Γερμανοί Marschflugkörper τα λένε αυτά τα ρακέτεν. 🙂

  45. Ηλεφούφουτος said

    37 Την κοτσάνα την έκανε και το tvxs http://tvxs.gr/news/kosmos/ipa-pros-rosia-parabiasate-ti-synthiki-pyrinikon-dynameon
    όπως μπορεί να φανεί από τα σχόλια
    αλλά το διόρθωσαν γρήγορα.

  46. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια, πολύ ενδιαφέροντα!

    33: Καλημέρα! Όχι «μουΛκέικα»;

    36: Από σένα το μαθαίνω ότι πέθανε κι ο γιος 😦

    37: Ναι, έχει μπει στην πιατέλα για το Σάββατο.

    40: Πράγματι έτσι τα λένε και μένει μυστήριο η (ιταλική μάλλον) ετυμολογία τους.

  47. spiral architect said

    Ναι, το’ χουμε ξανασυζητήσει, αλλά όταν το διαβάζει κάποιος έτσι, μπερδεύει τα καταστρώματα με τις πισίνες, τις ξαπλώστρες και τα μοχίτο με τους εκτοξευτήρες και τις πυρηνικές κεφαλές. 🙄
    Πες τους στρατηγικούς πυραύλους ντε! 😉

  48. Spiridione said

    42. Το ίδιο είχα φανταστεί κι εγώ για τον Πεπόνε.
    Για τον Στάλιν που λες δεν μου πήγε το μυαλό. Πάντως τον ήρωα τον έλεγαν Τζουζέπε.
    http://it.wikipedia.org/wiki/Peppone

  49. Νέο Kid Στο Block said

    missile de croisière
    Misil de crucero
    Missile da crociera
    Крылатая ракета
    Πύραυλος κρουαζιέρας! (μια χαρά είναι! Πάνε να κάνουν κι ένα γλωσσικό καλό οι έγκριτοι (έστω και κατα λάθος..) κι αμέσως να κράξετε και να προαναγγείλετε μεζεδάκια και διαπομπεύσεις… Πώς θα εξελιχτεί η γλώσσα ρε? Σοβαρά μιλάω!)

  50. Spiridione said

    42 Η γερμανική βίκι το λέει αυτό για τον Στάλιν.
    http://de.wikipedia.org/wiki/Peppone

  51. Γς said

    Κρουαζιέρες, Ακίλε Λάουρο Κρουζ και τέρορισμ, γενικώς
    http://cakt
    os.blogspot.gr/2014_05_01_archive.html

  52. Ηλεφούφουτος said

    Πράγματι τον έλεγαν Τζουζέπε αλλά το παρατσούκλι του και η σύνδεση με το Στάλιν δεν πρέπει να είναι τυχαία.

    Εδώ μία σύγχρονη χρήση του μεγεθυντικού Πεπόνε για το Στάλιν:
    “Peppone” Stalin, …, amava gli scacchi.
    http://www.linuxinterflorence.net/stalin.html

  53. Γς said

    Κρουαζιέρες, Ακίλε Λάουρο Κρουζ και τέρορισμ, γενικώς
    http://caktos.blogspot.gr/2014_05_01_archive.html

  54. Πάνος με πεζά said

    @ 38 : Εμείς, τη δεκαετία του 80 είχαμε λόξα με την ξυλοκοπτική.Αυτή, με το πριόνι σχήματος «Ω». Φτιάχναμε στο σχολείο όλες τις φιγούρες του καραγκιόζη από κόντρα-πλακέ (περιμένουμε το άρθρο με τις «παύλες»), κόβαμε τα ανοίγματα για τις σκιές ματιών κλπ. σαν «νησάκια» στο περίγραμμα, κι ενώναμε τα κινούμενα μέλη με το περίφημο «διπλόκαρφο», αυτό που είχε ένα κεφαλάκι και δυο σκέλη που τα άνοιγες εκατέρωθεν, σαν πόδια.

    Η τελευταία πατέντα ήταν να βρούμε κάτι για να γυρνάει η φιγούρα στη βέργα, και ν’ αλλάζει πλευρό ο ήρωας. Κι εκεί όμως είχε βρεθεί τέχνασμα : παίρναμε από το χρωματοπωλείο αυτό το μεντεσέ που ασφαλίζει μπαούλα : το ένα , σταθερό κομμάτι, είναι σαν μισός κρίκος, και το άλλο (που μόνο αυτό χρησιμοποιούσαμε) ήταν αρθρωτό σαν βέργα, με πλακέ κρίκο, που πέρναγε στον άλλο κρίκο κι έβαζες λουκέτο. Θα το καταλάβατε, αλλά πάντα υπάρχει και ο Δίκτιυος, απ’ όπου έμαθα ότι λέγεται «καταβάτης» :
    http://www.karagewrgiou.gr/sites/default/files/styles/zoom_image/public/230sirte-kleid.jpg?itok=0fhvvkOw

    Η «θηλιά» στερεωνόταν σε μια ξύλινη βέργα, και ο μεντεσές στη φιγούρα (με κόλλα, προφανώς, λόγω του μικρού πάχους).

    Με τουαύτου είδους φιγούρες, κάναμε και παραστάσεις στο σχολείο !

  55. 37 κλπ: Έχει ήδη απαντήσει το ΑΠΕ/ΜΠΕ, πηγή για το 95% της ελληνικής «δημοσιογραφίας», και μάλιστα στη μη συνδρομητική του εκδοχή.

  56. Πύραυλοι πλεύσης, λέει ο Ακίνδυνος, είναι ο χρόνια καθιερωμένος όρος στον ειδικό τύπο.

  57. Νέο Kid Στο Block said

    56. E, τότε «πύραυλοι πλεύσης» αφού έχει καθιερωθεί. Πάντως οι «Πύραυλοι Κρουζ» -αν και χρησιμοποιείται χρόνια-είναι μεγαλύτερο μεζεδάκι από το «πύραυλος κρουαζιέρα» καθώς δεν είναι μάρκα-όνομα,συγκεκριμένος τύπος το Κρουζ, όπως είναι ας πούμε το «Πέρσινγκ» (όνομα).
    «Έξω οι Πέρσινγκ ,Κρουζ και SS-20 απ’την Ευρώπη!»…

  58. Νέο Kid Στο Block said

    Eίναι σαν να λέμε ας πούμε την Schubfachprizip του Ντίριχλετ «Αρχή του Σούμπφαχ» αντί για «Περιστερώνα» 🙂
    (το συρτάρι τόφαγε η μαρμάγκα! Το έκαναν οι αγγλοσαξώνοι pigeonhole )

  59. Ιάκωβος said

    Πολύ ωραίο, εύγε Νικοκύρη. Το 13 του Δύτη πολύ καλό επίσης.
    Από τον Λίντελ. Η προσφώνηση ω πέπον μάλλον τρυφερέ μου, παρά γλυκέ μου, μπορεί να μην πρόκειται για πεπόνι, εκτός αν εννοείται το σάπιο,αλλά και πάλι δε θα προσφωνούσαν έτσι κάποιο φίλο (μαλθακώτερος πέπονος σικύου).

    Η χλεμπόνα και το χλεμπονιάρης πάντα μου θύμιζε κάποιον-κάτι με φυματίωση, πνεύμονες,πλεμόνι, πλεμονιάρης κλπ

  60. Εαμοβούλγαρος said

    Νέα φάμπρικα εθνικού μεγαλείου ανακάλυψαν οι εθνικοπαράφρονες: Βρέθηκε το κρασοπότηρο του Περικλή

    http://www.protothema.gr/culture/article/399031/vrethike-to-krasopotiro-tou-perikli/

  61. sarant said

    55: Πράγματι πηγή για το 95% (και της κοτσάνας).
    Αλλά με εντυπωσιάζει που απάντησαν. Μπράβο τους.

  62. Νέο Kid Στο Block said

    61. Ε, αφού έχεις αποφανθεί πως είναι «κοτσάνα» πάει και τέλειωσε! γιατί δεν μάς ενημερώνεις να μην καθόμαστε και γράφουμε «επιχειρήματα» ; Kρίμα κι άδικο ρε Νικοκύρη…

  63. spiral architect said

    E, ρε να μαζευτούμε και να πάμε μια κρουαζιέρα με πύραυλο …

  64. Έχει ένα δίκιο ο Κιντ, πάντως…

  65. Στὴν ἰταλικὴ γλῶσσα ὑπάρχει μιὰ τρομερὴ σύγχιση μὲ τὸ καρπούζ, τὸ πεπόνι καὶ τὸ ἀγγούρι. Στὴν ἐπίσημη γλῶσσα τὸ καρπούζι λέγεται «anguria», ποὺ σχετίζεται ἐτυμολογικὰ μὲ τὴ λέξη «ἀγγούρι», ἢ «cocomero» ποὺ σχετίζεται ἐτυμολογικὰ μὲ τὸ «concombre» καὶ τὸ «cucumber», δηλαδὴ καὶ οἱ δύο λέξεις σχετίζονται μὲ τὰ ἀγγούρια ἄλλων γλωσσῶν. Ὁ κόσμος ὅμως τὸ λέει «melone» ὅπως καὶ τὸ πεπόνι ὁπότε ἂν πρέπη να ζητήσης πεπόνι στὸ μανάβι, πρέπει καὶ νὰ τὸ δείξης. Ἐναλλακτικὰ μπορεῖς νὰ πῆς κόκκινο ἢ κίτρινο. Ἤμουν πεπεισμένος ὅτι αὐτὸ συνέβαινε μόνο στὸ Νότο μέχρι ποὺ βρέθηκα καὶ στὸ Βορρᾶ καὶ διαπίστωσα ὅτι κι ἐκεῖ τὸ ἴδιο συμβαίνει

  66. spiral architect said

    @65: Και το κίτρινο καρπούζι πώς το λένε; 🙂

  67. Ιάκωβος said

    Αυτούς τους πέρσινγκ και τους κρουζ
    Τους φτιάχνει ο γέρο Σκρουτζ

    Στίχοι που τραγούδησε ο Χατζής, μάρτυς του Ιεχωβά αν δεν κάνω λάθος, που είναι μέσα στην αντιπολεμική αντι»πλουτοκρατική» ιδεολογία τους.

    Δεν θέλω να ανοίξω θεολογική κουβέντα,απλά θέλω να προβοκάρω, αλλά ρε παιδάκι μου αυτά τα των τελευταίων ημερών, είναι πολύ άκυρα. Φυσικά, θα μπορούσε ΄να πει κάποιος απ’ αυτούς -Γιατί σάμπως στην ΕΣΣΔ ήρθε ο κομμουνισμός;
    ___________________

    With a melon!?

  68. εγώ said

    Υπάρχει και ο Ανανίας το Πεπόνι, κάτοικος Φρουτοπίας, με τα γνωστά του προβλήματα.

  69. Για τον Πάγκαλο που πάτησε τον πεπονόφλουδα, πάλι, τα είπαμε;

    http://www.lifo.gr/now/politics/50830

    Κατήγγειλε πως ο Σύριζας έκλεισε με μια μεγάλη πέτρα τη σιδηροδρομική γραμμή μετά το Κιάτο, προφανώς θέλοντας να χαθούν ζωές. Του υπενθύμισαν πως η γραμμή από το Κιάτο και πέρα έχει πάψει να λειτουργεί από τον καιρό που ήταν ακόμα υπουργός.
    Ο Πάγκαλος στεναχωρήθηκε και παράγγειλε ακόμη ένα πεπόνι. Που ως γνωστόν το πεπόνι παγώνει ενώ το παγώνι δεν πεπόνει.

  70. sarant said

    62: Με παραξήγησες: εννοούσα της κοτσάνας που παράγεται γενικώς στις εφημερίδες. Θα έβαζα «των κοτσανών» αλλά είναι δύσχρηστο.

  71. Πάνος με πεζά said

    Με τα καρπούζα και την υγρασία, τι έγινε, απαντήσαμαν και δεν το είδα;

  72. -Ολόγλυκα και μυρωδάτα τα περίφημα πεπόνια Ζακύνθου, στρογγυλά με ρίγες σαν ανάγλυφες φέτες.
    -«Καρπούζια με την μάχαιρα, πεπόνια με την βούλα» φώναζαν οι πλανόδιοι μανάβηδες την δεκαετία τη ’50.
    Με ένα μαχαίρι χάραζαν μέχρι την μέση το καρπούζι που διάκεγες για να σου δείξουν πόσο κόκκινο είναι
    και έκοβαν επιδέξεια με τέσσερις μικρές μαχαιριές ένα πυραμοειδές κομμάτι του πεπονιου για ν ατο δοκιμάσεις.
    -«Όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω» διαλαλούσαν οι πωλητές καρπουζιών, φράση που έμεινε κα σημαίνει «όλα τα κάνω, δεν ξεδιαλέγω τίποτε».

  73. LandS said

    Να ξεκινήσουμε από τα απλά. Πεπόνι με προσιούτο σερβίρεται παγκοσμίως σε όλες τις τρατορίες/πιτσαρίες που σέβονται τον εαυτό τους, και μάλιστα, ως ορεκτικό. Άρα αν οι ούνα φάτσα ούνα ράτσα το συνηθίζουν με προσιούτο, εμείς δεν είμαστε ακραίοι αν το τρώμε με ζαμπόν!

    Αν κάποιος βιολόγος, φυτολόγος, γεωπόνος κλπ μπορεί να επιβεβαιώσει: Το καρπούζι με το κολοκύθι, και το πεπόνι με το αγγούρι είναι αντιστοίχως αδελφάκια, και μεταξύ τους πρωτοξάδερφα;

  74. Spiridione said

    68. Τα προβλήματα του Ανανία
    http://www.greek-language.gr/certification/dbs/media/show.html?id=769

  75. Γς said

    73:
    Της ιδίας [καλής] οικογενείας των Κολοκυνθοειδών (Cucurbitaceae)

  76. Εαμοβούλγαρος said

    Ρε παιδιά, ούτε μιά λέξη για την L’ Unita που κατεβάζει ρολλά ελλείψει αναγνωστών; Τί σόϊ διεθνιστές ήσαστε;

    http://www.protothema.gr/world/article/399079/lunit-i-thruliki-efimerida-tis-italikis-aristeras-grafei-ton-epilogo-tis/

  77. και ‘πέπων πάθος πέφυκεν άνευ άκρατου οίνου’ δε λέγανε οι ΑΗΠ;
    τρισχιλιετές και το πουντς λοιπόν 🙂

  78. LandS said

    24+;+71. Όταν τα καρπούζια θα έχουν χάσει νερο θα ζυγίζουν λιγότερο. Για να είναι το 97% του νέου βάρους νερό, συνολικά θα έχουν χάσει τα 2/3 του αρχικού τους βάρους. Θα πρέπει λοιπόν ο μανάβης μας να τριπλασιάσει, τουλάχιστον, την τιμή.
    Βλέπεις το μόνο που δεν χάνεται είναι η «ψίχα».

  79. Γς said

    65:
    >Στὴν ἰταλικὴ γλῶσσα ὑπάρχει μιὰ τρομερὴ σύγχιση μὲ τὸ καρπούζ, τὸ πεπόνι καὶ τὸ ἀγγούρι

    Και μας είχε ζαλίσει το 60 η Ελένη η Βλάχου με τις ανταποκρίσεις της από τους Ολυμπιακούς της Ρώμης.
    Οπου πήγαινε «αγγούρι» της λέγανε.

    [Αγγουόρι-συγχαρητήρια για τον Ολυμπιονίκη διάδοχο Κωνσταντίνο. Εκείνον της Βουγιουκλάκης. Γιου νόου]

  80. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    65: Ναι, αυτό το μπέρδεμα υπάρχει και το έχουμε γράψει ή στο άρθρο για το καρπούζι ή στο άρθρο για το αγγούρι 🙂

  81. marulaki said

    Το μολκέικο πεπόνι το ξέρετε; Πορτοκαλί και με εξωτική μυρωδιά. Νά’χαμε ένα…!

  82. Γς said

    Και ήταν Αύγουστος του 1949 [65 χρόνια πίσω!] στην κατασκήνωση του Δήμου Βύρωνα στην Πεντέλη.

    Βράδυ και μετά το φαγητό μας έφεραν και μια φέτα [φετούλα] πεπόνι. Την φάγαμε και μετά ριχτήκαμε στη φλούδα. Την κάναμε διαφανή…

    Κι όλο λέγαμε να είχαμε κι άλλο. Μια φέτα πιο μεγάλη.
    Σαν, σαν…

    -Σαν το φεγγάρι! Είπε ο Γς.
    Κι όλοι κοίταξαν στον ουρανό, το χορταστικό μισοφέγγαρο 😉

  83. marulaki said

    Στο 33 αναφέρει ο φίλος μουκέικο βέβαια…

  84. Έκλεισε και η L΄ Unita, άιντε να ετοιμαζόμαστε κι εμείς σιγούλια-σιγούλια… Θα μείνει το Πρώτο Θέμα και η ΡήαλΝιούζ να μοιράζουνε μακαρόνια και ΣιΝτιά, έχω λέγετε, όλους τους σφάζω, όλους τους μαχαιρώνω πισώπλατα.

    http://left.gr/news/kleinei-i-italiki-aristeri-efimerida-lunita

  85. Pedis said

    Giuseppe Arcimboldo

    Tutti frutti

  86. Πάνος με πεζά said

    @ 78 : Δεν είμαισίγουρος ότι το κατάλαβα, αλλά ίσως γι αυτό την πάτησα και με τα πατώματα από κάποια εταιρία (ευτυχώς, δικαστικά πήρα τα λεφτά πίσω…)

  87. emma said

    83. έχω ακούσει να το λένε μοσκέικο, προφανώς λόγω αρώματος

  88. Ηλεφούφουτος said

    Πάντως από αυτό που ήταν άλλοτε η Ουνιτά έτσι κι αλλιώς μόνο το όνομα είχε μείνει.

  89. Γς said

    86:
    Σε καλό μου!

    Διάβασα:
    >ίσως γι αυτό την πάτησα και με τα πτώματα από κάποια εταιρία.

    Φτου! [στον κόρφο μου]

    Για πες. Τι έγινε με τα πΑτώματα;

    .

  90. Γς said

    89:
    Βλέπεις έλεγες και για

    >θα έχουν χάσει νερο θα ζυγίζουν λιγότερο. Για να είναι το 97% του νέου βάρους νερό, συνολικά θα έχουν χάσει τα 2/3 του αρχικού τους βάρους.

    [τα πτώματα, πατώματα…Μαμά μου!]

  91. Πάνο, άμα κάτι είναι 97% ή 99% νερό, θα είναι 3% ή 1% άλλα συστατικά αντιςτοίχως, έτσι; Αν αρχικά το καρπούζι ζύγιζε π.χ. Α κιλά και ήταν κατά 99% νερό, θα περιείχε 0,01·Α κιλά άλλες ουσίες. Αυτές τις περιέχει και τώρα, αφού μόνο νερό έχασε, αλλά αποτελούν το 3% του βάρους του: άρα τώρα ζυγίζει μόλις 0,01Α/0,03 = Α/3 κιλά, και αν ο μανάβης το πουλήσει όσο το αγόρασε ώστε να μη χάσει, η τιμή πώλησης ανά κιλό θα είναι τριπλάσια από την τιμή αγοράς!

  92. Πάνος με πεζά said

    @ 89 : Ε, μου πουλήσαν για δρυ, ξύλο από δέντρο καλό για αφεψήματα και καραμέλλες HALLS… Χάθηκε η μπέσα, σε τι κόσμο θα φέρουμε τα παιδιά μας, Νίκο Τσιαμτσίκα… Καμιά φορά, αν σκάσει άρθρο περί της λέξης «ΟΑΚ», θα τα πούμε…
    Και δεν πήγε το μυαλό μου από την αβάσταχτη ελαφρότητα του ξύλου, κάτι με υγρασίες και ξηρασίες θα σκεφτόμανε κι εγώ, αλλά από το λάθος δρόμο…
    Δεν ήτανε μπετά και σίδερα !

    Εταιρία της Εθνικής Οδού αυτή…

  93. Πάνος με πεζά said

    Ε αυτά δεν είναι καρπούζια, λιαστές ντομάτες γίνανε !

  94. Γς said

    Λευκή Δρύς. Για ξύλινα παλτά Τσιφόρου ή για πατώματα ;
    Με μπέρδεψες…

  95. Ηλεφούφουτος said

    Μετά από όλα αυτά τα ζουμερά, κρίμα είναι να περάσουμε στα δύσχυμα αλλά δεν μπορώ. Δυστυχώς, εκτός απ το πεπόνι και το καρπούζι στη χώρα μας ευδοκιμούν σήμερα και σιχαμερά φρούτα, που δίνουν μάλιστα και μαθήματα ορθοέπειας:

    «Η κ. Αλεξίου δήλωσε μόλις ανέβηκε επί σκηνής πως «είμαστε όλοι καθαρίστριες» – η ασυμφωνία του γένους του «όλοι» με τις «καθαρίστριες» δείχνει πως μπροστά στις ανάγκες του αγώνα, η γλώσσα υποκλίνεται ακόμη κι όταν τρώει σφαλιάρες.»

    Μόνο σε εκλεχτά μανάβικα όπως αυτό της Καθημερινής.

  96. Γς said

    95:
    Εντάξει για τον αγώνα των καθαριστριών ήτανε.
    Αφορούσε όλους, άνδρες και γυναίκες.

    Φορούσε κι ένα γάντι καθαρίστριας επί τούτου.

    Και θυμήθηκα σε ένα σεμινάριο στην Ιατρική ο Κώστας Κριμπάς απεκάλεσε μια συνάδελφο. φιλικά, Φιλιππινέζα [δεν ξέρω ποιας παράταξης].

    ΅Εμφανίστηκε λοιπόν κι αυτή ντυμένη Φιλιππινέζα οικιακή βοηθός με όλα τα ντεσού της, φόρμα, καπέλο, ποδίτσα γιακαδάκι και ένα εντυπωσιακό ξεσκονιστήρι που έκλεψε όλη την παράσταση, ουπς, την ομιλία της.

  97. Πάνος με πεζά said

    @94 : Κοίτα, η δρυς αγγλιστί είναι «ΟΑΚ». Αλλά εμπορικά, η ονομασία «Τasmanian OAK», σημαίνει Τασμανίας…Ευκάλυπτος ! Είναι εμπορικά τερτίπια ονομασιών στα ξύλα, όπως π.χ. Cherry = Κερασιά, αλλά Brazilian Cherry = Jatoba κ.ο.κ.

    Πολλή προσοχή στα ξύλα και στα πατώματα τη σήμερον ημέρα, παιδιά. Μια φορά κι ένα καιρό, το πολυκατοικητζήδικο φτηνό ξύλο, ακόμα και δρυς ΒΒ, ήταν εξαίρετης ποιότητας, σήμερα δε μπορείς να είσαι σίγουρος αν θα πάρεις δομικό ξύλο ή κασόνι…

  98. Πάνος με πεζά said

    @ 95 : Όταν ο Κόκαλης άρχιζε να τα πρωτοαρπάζει από τους γάβρους με τις κάρτες μέλους, κάποιοι ανορθόγραφοι αναπαρήγαγαν το σύνθημα γράφοντας «ΟΛΟΙ ΜΕΛΟΙ».

  99. Spiridione said

    95. Θλιβερό σχόλιο πράγματι.

  100. Μιας και μιλάμε για φρούτα, δείτε ένα βιντεάκι με καλλιεργητές κακάο από την Ακτή του Ελεφαντοστού που δοκιμάζουν σοκολάτα για πρώτη φορά στη ζωή τους.

  101. Ιάκωβος said

    Ο συγγραφέας του άρθρου της Καθημερινής είναι ο ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ, που εκτός από Πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου ήταν, μαθαίνω, ήταν και διευθυντής του Τέταρτου, του Μάνου. Κρίμα γι αυτό το τελευταίο.

    Μας ξημερώνονται άγριοι καιροί.

    Αλλά μου κάνει τρομερή εντύπωση. Μα τι άνθρωποι είναι αυτοί; Πόσο στόκος πρέπει να είσαι, και κυρίως, πόσο στόκοι πιστεύεις ότι είναι οι άλλοι, για να νομίσεις οτι τους πείθεις με το γελοίο επιχείρημα: -Γιατί τόσος ντόρος με τις καθαρίστριες και όχι με το ένα εκατομμύριο άνεργους; γιατί τόσος ντόρος με τους δασκάλους κι όχι με τις καθαρίστριες; γιατί με τους κρατικοδίαιτους γιατρούς και όχι με τους άνεργους του ιδιωτικού τομέα…(και μου κάνει περισσότερη εντύπωση το πόσο όντως στόκοι είναι οι άλλοι που πείθονται!)

    Αλλά τόσα χρόνια στο Παρίσι, o Θεοδωρόπουλος, εκείνο το Dansons la carmagnole , το les aristocrates a la lanterne, δεν τόχε ακούσει ποτέ, δε φοβάται;

  102. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    95-99: Εγώ αυτό το έχω σημειώσει για τα μεζεδάκια του Σαββάτου, διότι και επί της γραμματικής (νομίζω ότι) έχει λάθος ο Θεοδ. -έτσι δεν είναι; Όταν λέμε «ελάτε όλοι» εννοούμε καταρχήν και τις γυναίκες,

    98: Το «μέλοι» είναι αρκετά συνηθισμένο σε φόρουμ κτλ.

    81-83: Τελικά με μπέρδεψες, με ποιο όνομα το ξέρεις εσύ αυτό το πεπόνι;

  103. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    39.>>ο Πεπόνιας Χαλίλ αφέντης
    (Γς ,αυτό έσκισε!)
    :
    Ο Πεπόνιας Χαλίλ αφέντης είναι αξιωματικός, υπάλληλος του Σαραγιού.
    Είναι χοντρός, δειλός και παίζει το ρόλο του αστυνόμου. Τον έπλασε ο Αντώνης Παπούλιας ή Μόλλας στις συνθήκες της νέας Αθήνας.
    Παριστάνει το γενναίο και παρουσιάζεται στον Βεζύρη αλαφιασμένος λέγοντας:
    «Θρίαμβος! Ναι, θρίαμβος. Νίκη, νίκη!…Βεζυράκο μου!»

    Υ.Γ.Κάθε όμοιότητα με πρόσωπα της τρέχουσας πολιτικής κλπ επικαιρότητας,είναι τυχαία.

    Δον Καμίλο και Πεπόνε

  104. Μυλοπέτρος said

    2. Πράγματι λέμε αγέλουπας. Προέρχεται από την αρχαία λέξη αιγίλωψ. Στη Χίο σώζονται πολλές λέξεις με αρχαία καταγωγή. Το ξεροτρόχαλο ας πούμε είναι από το ξηρός και τρόχμαλος. Η κατάληξη ακόμα -ούσης που σημαίνει τον κάτοικο του συγκεκριμένου τόπου πχ Βρονταδούσης, Μεστούσης κλπ έχει επίσης αρχαία καγωγή. Θυμίζω τον Θουκυδίδη που ήταν Αλιμούσιος. Ο
    Το Μικέ Παιδούση, την Ελένη Χαλκούση, τη Ζωή Φυτούση, και βεβαίως το Γιώργο Κοινούση.
    Κάποτε έβγαινε ένα περιοδικό στη Χίο νομίζω «Φιλολογική Χίος» ήτανε το όνομά του στο οποίο διάβασα τα πιο πάνω.
    Ο άλλος Χιώτης

  105. Μυλοπέτρος said

    21.
    Εμείς το λέμε αλλιώς:
    Ο Αντώνης ο Αντώνης
    Πούφαγε πολύ ποπόνι
    Κι ηχεσέ μας
    Το σεντόνι.

  106. sarant said

    104-105: Κάτι έκανες και ο πορτιέρης σου κράτησε τα σχόλια 🙂

  107. Πάνος με πεζά said

    @ 102 : Νομίζω ότι και στην ελληνική ισχύει ο φαλλοκρατισμός άλλων γλωσσών, όπως π.χ. στα γαλλικά : 100 filles = toutes, 99 filles + 1 garcon = tous. Άρα «όλοι», ακόμα κι αν υπάρχει ένα αρσενικό. Μόνο ο Ψινάκης θα έλεγε «όλες» σε μια ομήγυρι μικρού ποσοστού ανδρών, και μάλιστα μη φαναντικών… 🙂

  108. Ηλεφούφουτος said

    95 Μα βέβαια είναι λάθος. Το «όλοι» δεν είναι έμφυλο αρσενικό αλλά περιληπτικό. Το αρσενικό δηλαδή που χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να μην κάνουμε διάκριση σε αρσενικό και θηλυκό (π.χ. «ας κάνουμε όλοι μία προσπάθεια» ή «είμαστε όλοι υπεύθυνοι» που έλεγε η Μελίνα στο προεκλογικό της σλόγκαν για το δήμο Αθηναίων – τότε δεν βρέθηκε κανένας φωστήρας να της πει «τι γυναίκα είσαι και λες όλοι;»).

    101 Το πυροτέχνημα με τους ανέργους το αντέγραψε εν λόγω από το σχόλιο της Βούλτεψη (δεν μπορυρούμε να ασχολούμαστε συνέχεια με τις καθαρίστριες όταν… κλπ κλπ).

    Γενικά με όλους αυτούς τους Πορδοσάλτες και Θεοδωρόπουλους πληρώνουμε το κύμα δηθενιάς που κατέκλυσε ΜΜΕ , εκδοτικούς οίκους κλπ από τη δεκαετία του ’80, που με μόνο εφόδιο τις καλές δημόσιες σχέσεις και το λούστρο αντί της πραγματικής παιδείας λανσάρονταν ως τάχαμου φωτισμένη αντίδραση στο λαϊκισμό της εποχής. Μεγάλη η ενοχή και μερίδας της Αριστεράς για την εκτροφή τους.

  109. Ηλεφούφουτος said

    108 Η πρώτη παράγραφος πήγαινε στο 102.

  110. sarant said

    105α: Βέβαια, ο Θεοδ. θα σου πει ότι το «είμαστε όλοι καθαρίστριες» δεν είναι ίδιο με το «είμαστε όλοι υπεύθυνοι» γιατί το πρώτο έχει έμφυλο κατηγορούμενο -αλλά και πάλι δεν έχει δίκιο.

  111. Γς said

    95, 96:
    Ευτυχώς είχα κάνει λάθος.
    Νόμισα ότι οι εξυπνάδες της Καθημερινής ήταν κρίσεις του Ηλεφού [θεόστραβος του κερατά, πλέον].

  112. Spiridione said

    110. Δηλαδή το σωστό ποιο θα ήταν με αυτήν τη λογική;

  113. leonicos said

    Ας πω κι εγώ κάτι ακόμα

    Μότο: Καρπούζια με τη μάχαιρα, πεπόνια με τη βούλα, να τρώει η κυρα-Μαριγούλα

    @12 καλά ο Γς στο @12 τι κάνει; Πεπόνια τρώει η…
    @7 Zuckermelone, Waßarmelone

  114. leonicos said

    Waßermelone

    Μ’ έφαγε η προφορά, τρομάρα μου

  115. sarant said

    112: Όχι, εξακολουθώ να θεωρώ σωστό το «είμαστε όλοι καθαρίστριες» αλλά λέω ότι το αντιπαράδειγμα του Ηλεφού έχει μια τρυπούλα.

  116. Alexis said

    #0: «γριά το μεσοχείμωνο ξυλάγγουρο ζητούσε» την ξέρω εγώ την παροιμία, αγνοώ όμως τι ακριβώς είναι το ξυλάγγουρο.

    #73: Από τα 4 φρούτα που αναφέρεις πιο στενή συγγένεια έχουν το πεπόνι με το κολοκύθι (Cucurbita melo και Cucurbita pepo αντίστοιχα), ίδιο γένος, άλλο είδος.

  117. Spiridione said

    Και το «Ήταν όλοι τους παιδιά μου» είναι λάθος δηλαδή με τη λογική του Θεοδ.;

  118. Γς said

    All his sons

  119. ConspiRaki Theologist said

    – Εεεπ! Εσύ ! Για έλα δω!
    – Ποιος? Εγώ?? ….
    – Ναι Εσύ! Για έλα δω! Τι ομάδα αίματος έχεις?
    – Μα τι λέτε κυρία μου! Σας παρακαλώ ! Προς θεού! ΜΑ ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ!
    Τι πάτε να κάνετε με αυτή τη λόγχη?? [Φεύγει πισωπατώντας]
    – Εεεπ! Κβο βαντίζεις? ΄Ελα δω να σου πάρω λίγο άιμα,
    δεν πονάει, μη φοβάσαι…

    Το μοβορικο άρθρο, σύμφωνα με αυτόν που μου το στειλε, υπογράφει, παρακαλώ, η διευθύντρια Κέντρου αιμοδοσίας του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης … (όσοι έχετε ΦΒ τσεκάρετέ το)

  120. ConspiRaki Theologist said

    Μα να κάνω λάθος τον τόνο πάνω στο λινκ κιόλας!

  121. Γς said

    116:

    Ποικιλία πεπονιού, το αντζούρι.
    [της παροιμίας δεν ξέρω, αλλά υπόθετο, ούπς, υποθέτω]

  122. Γς said

    119:
    -Αίμα;
    -Οχι σπέρμα!

  123. ConspiRaki Theologist said

    Και όσοι νομίζουν ότι η σκηνή που περιέγραψα πιο πάνω απέχει πολύ, να μια ευχάριστη σημερινή είδηση

  124. ConspiRaki Theologist said

    @Γς,122: και πως ξεχωρίζουμε το ελληνικό σπέρμα?

    Ιιι! Ντροπή, καλέ! Τώρα σε έπιασα! Υπονοείς ότι η εν λόγω κυρία έχει τέτοια εμπειρική βάση δεδομένων που είναι σε θέση να
    τα ξεχωρίζει ? Τσ τσ τσ…

  125. Μπα; Άλλαξε ρούχα ο Μανωλιός;

  126. Spiridione said

    118. Ναι αλλά ο Θεοδ. λέει ότι υπάρχει ασυμφωνία γένους του «όλοι» και του «καθαρίστριες». Δηλαδή θα έπρεπε να πούμε «ήταν όλα τους παιδιά μου»; Θα είχε δίκιο ο Θεοδ. αν το «όλοι» προσδιόριζε το κατηγορούμενο (ή το αντικείμενο δεν ξέρω). «Όλοι οι καθαρίστριες… » είναι βεβαίως λάθος. Αλλά, όλοι (οι άνθρωποι) είμαστε καθαρίστριες, στην παιδική χαρά γινόμαστε όλοι παιδιά κλπ.

  127. ConspiRaki Theologist said

    @119
    Αφεντικό, αν θες/μπορείς, άλλαξε τη φράση
    «Τι πάτε να κάνετε με αυτή τη λόγχη??» \
    σε
    «Τι πάτε να κάνετε με αυτή τη φρεσκοακονισμένη στο πεζοδρόμιο λόγχη??» ώστε να είναι σαφέστερο το υπονοούμενο

  128. Πάνος με πεζά said

    @ 117 : Στο «Ήταν όλοι τους παιδιά μου» ο Κρις Κέλλερ μιλάει για πιλότους που πολεμήσαν στο Β’ Παγκόσμιο, και σκοτώθηκαν από δική του ευθύνη, όπως και ο ένας του γιος. Άρα έτσι κι αλλιώς, όλοι είναι άντρες (το έργο είναι γραμμένο το 1946 κι ανέβηκε το 1947). Επίσης, και το άλλο του παιδί είναι αγόρι (αν και δεν αναφέρεται η φράση σε αυτόν).
    «Chris reads Larry’s letter aloud to his father and asks him if he understands his moral obligation. Just before going back into the house, Joe haltingly admits that the deaths of the twenty-one pilots are his responsibility: “they were all my sons.” A few minutes later, inside the house, Joe shoots himself. »
    http://www.enotes.com/topics/all-sons

    Το «Είμαστε όλοι καθαρίστριες» κι εγώ σωστό το βρίσκω. Μπορεί να δικαιολογηθεί με αφαιρετική λογική «Είμαστε όλοι (με τις) καθαρίστριες». Άλλωστε, σε παρέα αντρών δε θα έλεγε κάποιος και το επιτημητικό «Είσαστε όλοι κότες;»

  129. Γς said

    124:
    Ενα απλό χωρατό έκανα με την εμπορευσιμότητα του αίματος.
    [εκείνο το σαχλό ανέκδοτο που την βλέπει την αιμοδότρια μπουκωμένη να μπαίνει στην κλινική]

    Μια καλή ιδέα ηταν αυτή μιας φίλης μου στις ΗΠΑ, που θα έφερνε πετρέλαιο στην Ελλάδα με μια μάνικα που κατασκεύαζε και τελειωμό δεν είχε…

  130. Βαγγέλης από τη Χίο said

    #104 Βέβαια υπάρχουν αρχαίες λέξεις αλλά και μεσαιωνικές πχ Χωρή, Έμπολος
    Για να καταλαβαίνουν και οι μη Χιώτες: Πα(γ)ϊδούσης από τη Παγίδα, Χαλκούση (Χαλκειός) Φυτούση (Φυτά) Κοινούσης (Κοινή). Επίσης τα υποκοριστικά από τόπους καταγωγής (Λατουσάκης-Λατούσης-Ελάτα)
    #105 Επειδή η γιαγιά μου ήταν Μικρασιάτισσα δεν είμαι βέβαιος αν ήταν Χιώτικο ή Μικρασιάτικο.

    116 Το ξυλάγγουρο είναι είδος αγγουριού. Ανοιχτό πράσινο χρώμα με ραβδώσεις σαν της κολοκύθας σκουρότερες. Στο εσωτερικό έχει σπόρους όταν ωριμάσει πολύ, σαν του κολοκυθιού αλλά μικρότερους. Στη Χίο έχουμε δυο είδη τα αντζούρια (μακρουλά και στενά) και τα κλωσσούδια κοντά και παχιά. Γευστικότερο από το αγγούρι, αλλά πιο σκληρό.

  131. ConspiRaki Theologist said

    @129

    Το ‘πιασα, απλά βρήκα ευκαιρία να χύσω το ..βιτριόλι μου 🙂

    (και να κάνω άπαντες να νομίζουν ότι είμαι ένας σπυριάρης 15χρονος)

  132. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Στο Νικοκύρη, μια πιατέλα από τα πάτρια πάμπολλα φρούτα
    Στα εδάφη της Λέσβου ευδοκιμούν και δύο τοπικές ποικιλίες πεπονιού που τις συναντάμε μόνο στο Βορειοανατολικό Αιγαίο, το κασιδιάρικο Λέσβου και το αγγουροπέπονο

  133. Γς said

    130:

    >Το ξυλάγγουρο είναι είδος αγγουριού.

    Το ξυλάγγουρο είναι είδος πεπονιού!

    [Βοτανικώς κι ας μοιάζει τόσο πολύ με τ αγγούρι]

  134. Ηλεφούφουτος said

    Το «τι τραβάμε κι εμείς οι χορεύτριες!» που έλεγε ο Μήτσος-ισοβίτης κάνει γι αντιπαράδειγμα;

  135. Βαγγέλης από τη Χίο said

    133 Δεν γνωρίζω τι είναι στη βοτανική, αλλά πως χρησιμοποιείται στη διατροφή. Ας το αλλάξω. Το ξυλάγγουρο αντικαθιστά στις σαλάτες το αγγούρι.

  136. Και στη Φολέγανδρο υπάρχει το διαγγούρι, ένα ισχνό κολοκύθι, το οποίο τρώγεται και στην χωριάτικη ως αγγούρι αλλά γίνεται και γλυκό, η διάσημη καρπουζένια. Τώρα τι σχέση έχει με το καρπούζι, αγνοώ!

  137. Πάνος με πεζά said

    Είναι και το «ατζούρι», στη Μύκονο π.χ.. Για την ακρίβεια, αυτό δεν είναι ακριβώς αγγούρι, αλλά κάτι σαν κολοκυθάγγουρο. Ανοιχτό πράσινο χρώμα και ογκώδες, περίπου σε μέγεθος μελιτζάνας φλάσκας. Προφανώς από κάποια διασταύρωση.

  138. Πάνος με πεζά said

    Κάποια σχέση με τους «ατζούρι» της Ιταλίας;

  139. Γς said

    Ο νέος πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυριού στο ΣΚΑΙ τώρα:

    Αφού τα χώνει στην πρώην ηγεσία λέει για το Χόλυγουντ που θα τον βοηθήσει στο έργο του. Αντζελίνα Ζολί, Κλούνεϊ κλπ.
    Να και ένα ε-μαίηλ της κόρης του από το … Χόλυγουντ με βαθυστόχαστο περιεχόμενο.

    [και άλλα τέτοια….]
    Βρε τι είναι τούτος; Και δεν γυάλιζε και το μάτι του [περισσότερο απ του Μπογδάνου]

  140. Spiridione said

    Τα μουλκέικα μάλλον από κάποια απ’ αυτές τις περιοχές θα προήλθε, πιθανότατα απ’ το Μούλκι Κορινθίας. Δεν ξέρω τώρα αν παράγουν τέτοια πεπόνια. Και η Αλίαρτος βέβαια είναι εύφορη.
    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BA%CE%B9
    Ο Σουρής εδώ μιλάει για πεπόνι μουλκέικο της Μπάκρενας (στη Λάρισα).
    http://books.google.gr/books?id=DR86AQAAMAAJ&q=%CE%BC%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BA%CE%AD%CE%B9%CE%BA%CE%BF&dq=%CE%BC%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BA%CE%AD%CE%B9%CE%BA%CE%BF&hl=el&sa=X&ei=SCjZU5K8OIab1AXviIGwBA&ved=0CBwQ6AEwAA

    Το μούλκι πρέπει να τόχεις Νικοκύρη στις Λέξεις που χάνονται. Ήταν το ιδιωτικό γεωργικό κτήμα με απόλυτη κυριότητα, σε αντιδιαστολή με το βακούφι.

  141. Alexis said

    Διορθώνω στο 116:
    Πεπόνι με αγγούρι έχουν την πιο στενή βοτανική συγγένεια (γένος Cucumis και τα δύο).
    Άρα σωστό το σχ. 73 που τα ονομάζει «αδέρφια».
    Το κολοκύθι είναι άλλο γένος (Cucurbita) και το καρπούζι επίσης άλλο (Citrulus).

    Ευχαριστώ για τις πληροφορίες σχετικά με το ξυλάγγουρο.

  142. Ηλεφούφουτος said

    136 Να έχει σχέση με την καρπουζόπιτα της Μήλου;

    137 Ναι, κι εγώ κάπως έτσι το ξέρω το ατζούρι. Όχι όπως το χιώτικο του 130.

  143. Μιλοπέτρος said

    τελικά βαγγέλη γίναμε δύο. και εγώ έχω Μικρασιάτικη καταγωγή. Από το Ντεμίσι.
    Ο άλλος Χιώτης.
    Τελικά ξυλάγγουρο είναι ή ξυλαγγούρι. το άκουσα κάποτε να το λένε για το πικράγγουρο. ή μηπως το λέγανε για το πικραγγούρι;
    Μπερδευτικα!

  144. Ηλεφούφουτε, στο 142α

    Πιθανότατα ναι, απλώς τώρα που τουριστικοποιήθηκε η Φολέγανδρος η διαγγουρένια προβιβάστηκε σε καρπουζόπιτα. Και πρόκοψε…

  145. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    142 και πριν: Ξυλάγγουρα/ατζούρια έχει και στην Αίγινα, και αντικαθιστούν, βεβαίως, τα αγγούρια. Προσωπικά τα θεωρώ πεντέξι έτη φωτός ανώτερα.

    130: Μάθαμε από πού είναι ο Λατουσάκης 🙂

    126: Με αυτά που λες συμφωνώ απόλυτα. Αν η Αλ. έλεγε «είμαστε όλες…» θα απέκλειε από την έκφραση αλληλεγγύης τους αρσενικούς.

    127: Πού να ψάχνω να το βρω τώρα…

  146. Θαυμάσιο πεπό-νημα τα επώνυμα σχόλια των επισκεπτών, αντάξια του πε-πονήματος του Νικοκύρη. 🙂

  147. Μιλοπέτρος said

    106. Τι έκανα δεν καταλαβαίνω! για ποιον πορτιέρη ο λόγος;

  148. Μιλοπέτρος said

    116 ξυλάγγουρο είναι μια ποικιλία αγγουριού, που χρησιμοποιείται πράγματι όπως και το «κανονικό» αγγούρι. είναι πολύ αγαπητό στη Χίο. τώρα τελευταία το βρίσκω στις λαϊκές. Είναι πιο κοντόχοντρο και δεν έχει το πράσινο φλούδι του άλλου. επίσης είναι πιο σκληρό και προφανώς γιαυτό έχει πάρει το όνομα αυτό.
    ο άλλος Χιώτης
    στο 105 ξέχασα να βάλω αυτό το τελευταίο.

  149. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Πεπόνι πεπόνι
    Πεπόνι, φτάζυμο ψωμί ή παξιμαδάκια και τυρί κατσικίσο ή γραβιέρα, μοσχοβολιστό καλοκαιρινό κολατσιό. Και με τσακιστές ελιές τη νηστεία του Δεκαπενταύγουστου.
    Προσούτο με πεπόνι πάλι, «τρώγαμε και στο χωργιό μας» εκτός από το Κωλονάτσι 🙂
    Λέγαμε νεράγγουρα τα συνηθισμένα με το γιαλιστερό φλούδι και ξυλάγγουρα αυτά τα ραβδωτά,τραχιά που εδώ τα λεν ατζούρια. Τα τελευταία χρόνια μάθαμε και την ποικιλία κνωσίτικα που είναι ‘οπως τα νεράγγουρα σε μικρό μέγεθος.

  150. sarant said

    147: Αλλάζεις κάθε τόσο το ψευδώνυμό σου (όχι πολύ, αλλά πότε βάζεις τόνο στην παραλήγουσα, πότε στην προπαραλήγουσα ή το γράφεις με ι/υ) και το σύστημα νομίζει ότι είσαι νεοφερμένος και σε κρατάει για έγκριση.

  151. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    146.>>Θαυμάσιο πεπό-νημα

    Το πήραμε επί πε-πόνου 🙂

    Εντελώς πεπονη μένοι 🙂

  152. Ιάκωβος said

    Η πικραγγουριά είναι άσχετο , είναι βέβαια συγγενικό, αλλά δεν τρώγεται, χρησιμοποιείται μόνο για θεραπευτικούς λόγους.

    Ήταν το αγαπημένο μου άγριο φυτό του καλοκαιριού, υποθέτω όλων των παιδιών, γιατί ο καρπός του είναι διαδραστικός και αεριωθούμενος ή καπωσαλλιωσοθούμενος.

    https://www.google.gr/search?q=%CE%A0%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%AC&client=firefox&hs=7wu&rls=com.yahoo:en-US:official&channel=sb&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ei=sDfZU4vkH6Gf0QW34oGgDQ&ved=0CAgQ_AUoAQ&biw=924&bih=487

  153. Αν είσαι μάνα και πονείς
    πές μου τι λέει ο Πεπονής

    Όταν ο υπουργός Σάκης Πεπονής έβαζε τα θεμέλια του ΑΣΕΠ.
    Τα ‘δαμε κι αυτά.

  154. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    To πεπόνι παγώνει το παγόνι δεν πεπόνι

  155. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Έχουμε και δυο όμορφα μακεδονικά χωριά, την Πεπονιά Σερρών και την Πεπονιά Κοζάνης.
    Και σαγρί πεπόνια από το Μαργαρίτι Θεσπρωτίας
    Τους θερινούς μήνες, τα μεσημέρια που μαζεύονταν στην μπουριμα, (πηγή),
    έκοβαν τα μυροδατα σαγρί πεπόνια.
    Παλιά φωτό με τα περίφημα πεπόνια του κάμπου Ελευθερίου.

  156. munich said

    Καλησπέρα, παλι συγγνώμη που δεν διάβασα τα σχόλια

    Πεπονάκι λέμε κι ένα ζυμαρικό για σούπες, ε;
    και «πεπονάκια» είναι χαριτωμένος χαρακτηρισμός για γυναικείο στήθος, όπως και «πεπόνια» για ελαφρώς μεγάλο γυναικείο στήθος

  157. Theo said

    Νικοκύρη, δεν είσαι στη Λιέγη; (Την τελευταία φορά που πήγες σε αγώνα του Παναθηναϊκού έφερες γούρι.)

    @101, κλπ.:
    Με τον Τάκη Θεοδωρόπουλο είχαμε συναντηθεί πριν από καμιά τριανταριά χρόνια κι είχαμε κουβεντιάσει. Συμπαθής μου φάνηκε τότε. Στα άρθρα του, όμως, στην «Καθημερινή» κάνει τον έξυπνο. Σ’ ένα από τα τελευταία του (της 26ης του μηνός), όπου ειρωνευόταν τον Γλέζο που δεν ξέρει ξένες γλώσσες, ενώ είναι ευρωβουλευτής (http://www.kathimerini.gr/777788/opinion/epikairothta/politikh/hrwes-kai-3enes-glwsses), του έγραψα:
    Η αντίδραση του αστού που μεγάλωσε με γαλλικά και πιάνο στον άνθρωπο του λαού, που μέσα στις φυλακές και τις εξορίες δεν μπόρεσε να τα μάθει και μιλά ντόμπρα, καθώς του υπαγορεύει η καρδιά του.

  158. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    156. Θυμάμαι την περιγραφή τα «μοσχομύριστα πεπόνια» (της). Από κάποιο γνωστό κείμενο αλλά μου ξεγλιστρά τώρα ποιο είναι. Ίσως Σκαρίμπας.
    Άκυρος ο λίκνος στο 155 μου. Αρκεστείτε στα σαγρί πεπόνια (οι ηπειρώτες ας πουν αν ξέρουν την ποικιλία). Είδα μετά εκεί διάφορα πατριδοχριστιανικά μονόπαντας, που καλύτερα ας λείπουνε. Μέα κούλπα

  159. sarant said

    157: Καλά έγραψες. Αλλά υποψιάζομαι πως και ο κ. Θ. δεν θα μπορούσε να τα βγάλει πέρα, τουλάχιστον για να μιλήσει στην ξένη γλώσσα και να πει κάτι ουσιαστικό μέσα στον λιγοστό χρόνο που διατίθεται στον καθένα.

  160. Dimitris said

    Γεια χαρά. Ζητώ συγγνώμη, για το άσχετο του ποστ, αλλα είχα μια κουβέντα με τη σύζυγο, για την φράση «κομίζω γλαύκα εις Αθήνας» και μου ειπε την ιστορία σχετικα με τον Όθωνα.
    Επειδή μυρίζει λίγο νατσουλισμος, ξέρετε κάποια αξιόπιστη πηγή πού να επιβεβαιώνει ή να καταρρίπτει αυτή την ιστορία?

  161. Πάνος με πεζά said

    Aυτός εδώ άραγε να έχει σχέση με πε(μ)πόνια;

  162. sarant said

    160: Καλησπέρα Δημήτρη. Ποια είναι η ιστορία με τον Όθωνα; Η φράση πυο λες είναι αρχαία, την έχει π.χ. ο Αριστοφάνης (περίπου έτσι.

  163. Ηλεφούφουτος said

    Με τον Τάκη Θεοδωρόπουλο είχα βρεθεί επανειλημμένως ομοτράπεζος στο «1900» πριν καμιά εικοσπενταριά χρόνια ως πρωτοετής φοιτητής επειδή ήμουν φίλος με μία που νταραβεριζόταν τότε με έναν ποιητή της κουλτουριάρικης παρέας, της λεγόμενης και «παρέας του 1900» (άλλως «της Εστίας»). Μερικοί απ εκείνη την παρέα όντως άξιζαν. Ο εν λόγω ήταν αυτό ακριβώς που βγάζει και σήμερα. Αμόρφωτος κατά βάθος που προσπαθούσε να το καλύψει με κουλτουριάρικη μανταμσουσουδίτικη δηθενιά και αντιπαθής σε όλους. Η παρέα τον είχε δεχτεί όχι για το πνευματικό περιεχόμενο που κόμιζε.

    Θυμάμαι χαρακτηριστικά μια φορά που εγώ κι οι συνομίληκοί μου αλλάξαμε τραπέζι για άσχετο λόγο, και ήρθε ο Κοροπούλης, μέλος της παρέας κι εκείνος, στο τραπέζι μας με ύφος σχεδόν απολογητικό να μας ρωτήσει: «Παιδιά γιατί φύγατε; Επειδή ήρθε ο Θεοδωρόπουλος; Θα φύγει σε λίγο.»
    Τόσο στιγματισμένος ήταν από τότε!

  164. Γς said

    152:

    Οσοι δεν έζησαν την περιπέτεια της πικραγγουριάςστις αρχές της δεκαετίας του 50 δεν ξέρουν τι είναι λαϊκή υστερία.

    Θυμάμαι ότι εξαφανίστηκαν οι θάμνοι στους λόφους του Βύρωνα από στίφη Αθηναίων για της θεραπευτικές τους ιδιότητες, ιδίως κατά του καρκίνου.

    Ολη η Ελλάδα είχε γεμίσει «καρκινοπαθείς» που θεραπεύτηκαν πίνοντας πικρό αφέψημα από ρίζες πικραγγουριάς.

  165. Μυλοπέτρος said

    150. Έχεις δίκιο.
    Χησιμοποιώ βλέπεις κινητό και το πληκτρολόγιο με μπερδεύει. Είμαι και απρόσεχτος.

  166. Μυλοπέτρος said

    152. Είχε βγει και ένα τραγούδι τότε.
    Με μια πικραγγουριά
    Με μια πικραγγουριά
    Με μια πικραγγουριά
    Έγινε καλά.
    Ίσα που το θυμάμαι ήμουν παιδάκι τότε.

  167. Emphyrio said

    153 Εχω διαβασει (πού ομως; Σιγουρα οχι στο Ποντικι) οτι οταν διοριστηκε Προεδρος ή κατι τετοιο στο ΕΙΡ επι γεροΠαπανδρεου, ειχε γραψει η Εστια το «Αν εισαι μανα και πονεις / πες μου ποιος ειναι ο Πεπονης», γιατι μαλλον ηταν τελειως αγνωστος στο πανελληνιο. Βεβαια μου φαινεται παραξενο η γρια, στριμμενη και αρχαιοβαρεμενη Εστια της εποχης (1963 ή 1964 πρεπει να’ταν) να δημοσιεψει τετοιο σατιρικο διστιχο, και μαλιστα στην χυδαια μαλλιαρη. Ισως ομως να ειναι ετσι.

  168. Gpoint said

    Θεωρώ την ανάρηση off side αφού πεπόνι είναι ένα κι αυτό αργείτικο (είμαι και περήφανος καλλιεργητής του)
    οχι στα στρογγυλά υβρίδια !

    ζήτωσαν οι αυθεντικές γεύσεις !

    Καλημέρα

  169. Βαγγέλης από τη Χίο said

    #140 Θα πω κάτι πρωτότυπο: Στη Χίο ακούγεται ακόμα η λέξη μούρκι
    #143 Βουρλά και Αλάτσατα. Ξυλάγγουρο (το) Τη δεκαετία του 50 είχε αρρωστήσει η αγελάδα του παππού μου, η Μόσχα (επειδή ήταν κόκκινη!!). Αποφάσισε λοιπόν να της δώσει πικραγγουρια και…την έστειλε στον άλλο κόσμο μια ώρα αρχύτερα.

  170. Πάνος με πεζά said

    @ 168 : Tα’ παμε, τα’ παμε.(@7)
    @ 150 : Αν δώσεις μια φορά σωστά mail και όνομα από το κινητό σου, θα τα κρατήσει σωστά και δε θα σου τα ζητάει κάθε φορά. (Έτσι έχω δει εγώ, τουλάχιστον). Ισχύει ενίοτε και σε κάποια PC, όπου το site αναγνωρίζει και γράφει κατευθείαν όταν πας να γράψεις σχόλιο, αρκεί το modem να μην αλλάζει IP;.

  171. sarant said

    163: Αρκεί να τον δεις σε δημόσιο χώρο, πόσο ψηλά έχει τη μύτη του

    167: Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι αυτό το δίστιχο είναι της δεκαετίας του 80.

    168: Καλημέρα! Κάτω τα στρογγυλά!

    169: Καλημέρα! Το μούρκι το έχει και σε μια νουβέλα του ο Μακριδάκης ή στο Ζουμί του πετεινού ή στο Μάτι του Θεού.

  172. nikoscot said

    Καλημέρα.
    Δεν το έχω ακούσει μουΛκέϊκο αλλά ίσως και να έχω παρακούσει.
    Το ξυλάγγουρο το έχουμε και στην Κρήτη. Το προτιμώ από το αγγούρι αν και καμιά φορά είναι πάρα πολύ πικρό.
    Ξέρω ότι η πικραγγουριά (με τα ιπτάμενα σπόρια) είναι δηλητηριώδης. Και ναι σαν παιδί θυμάμαι ήταν μια αγαπημένη ασχολία να τσιγκλάω τα «αγγουράκια» (μοιάζουν όμως με πεπονάκια) και να τα βλέπω να εκτινάσσουν τους σπόρους τους.

  173. vespas said

    έχετε κάποιο σχόλιο για την κυπριακή ονομασία του πέπονος, την «πατίχα»;

  174. sarant said

    172: Κι εγώ το έκανα αυτό με τα πυραυλοκίνητα αγγουράκια όταν ήμουν παιδί.!

    173: Εγώ ξέρω ότι πατίχα είναι το καρπούζι. Και στο σχετικό άρθρο (το λινκ υπάρχει στο τέλος αυτουνού εδώ), γράφω:

    Είπαμε ότι το ελληνικό υδροπέπων είναι κάλκο, ξεπατικωτούρα, από το γαλλικό melon d’eau, αλλά δεν είναι αυτή η βασική γαλλική λέξη για το καρπούζι: είναι pastèque, παλαιότερα pateque (1530) το οποίο είναι αραβικό δάνειο, από battiha, το οποίο έχει περάσει και στα ισπανικά (albateca, bateca, αλλά και patilla, που χρησιμοποιείται στη Λατινική Αμερική). Αλλά και οι κουμπάροι στην Κύπρο το καρπούζι το λένε πατίχα (μερικοί το γράφουν παττίχα, για να δείξουν την προφορά), που είναι προφανέστατα δάνειο από την αραβική λέξη. Βρίσκω γκουγκλίζοντας και την έκφραση «μα, χάνει η πατίχα σου;» προφανώς για κάποιον που του έχει λασκάρει η βίδα ή χάνει λάδια, που έχει ακατοίκητο το επάνω πάτωμα, που δεν τα έχει τετρακόσια βρε αδερφέ, έναν μπουζουκοκέφαλο.

    Καρπούζι λοιπόν, υδροπέπων και πατίχα –έχουμε άραγε καμιάν άλλη ονομασία για το καρπούζι; Υπάρχει κι άλλη μια, που είναι 100% ελληνική, αλλά επειδή οι γραφειοκράτες λόγιοι προτίμησαν το υδροπέπων δεν επικράτησε. Είναι η λέξη χειμωνικό.

  175. NM said

    Λίγο καθυστερημένα -γιατί σήμερα διαβάζω τα άρθρα των τελευταίων ημερών- θα ήθελα να επέμβω σε μια λεπτομέρεια της όλης συζήτησης.
    Ο «πύραυλος κρούζ» σε εγχειρίδια του ΓΕΕΘΑ και λοιπή στρατιωτική βιβλιογραφία έχει αποδοθεί στα ελληνικά, ήδη από το 1987, ως «περιπολικός πύραυλος» ή πιο σπάνια ως «περιπολικό βλήμα».
    Περισσότερα θα γράψω το Σάββατο αν το συμπεριλάβει ο Νικοκύρης στα μεζεδάκια.

  176. Spyros said

    Γυναίκα και χειμωνικό, η μοίρα τα διορίζει, λέγανε παλιά στην Κέρκυρα!

  177. sarant said

    175: Ωραία!

    176: Και αλλού πρέπει να το λένε 😉

  178. 174 τέλος: Χειμωνικό το έλεγε και η γιαγιά μου, στην Αχαΐα.

  179. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Σ΄ένα διήγημα, μάλλον του Καρκαβίτσα,* γίνεται συζήτηση μεταξύ οικοδεσπότη και μουσαφίρη, τί είδους γυναίκα να διαλέξει να παντρευτεί(ο ξένος). Ο νοικοκύρης φωνάζει τη γυναίκα του να πάει να φέρει ένα πεπόνι από την αποθήκη.Το κόβει, αλλά εκείνος της λέει ότι δεν είναι καλό και να πα να φέρει άλλο.Επαναλαμβάνεται δυο τρεις φορές το ίδιο και η γυναίκα φέρνει και κόβει στη σειρά πεπόνια που βγαίνουν άνοστα για το γούστο του άντρα.Την ξαναστέλνει και μετά γυρίζει(ο άρχοντας) και λέει στο φίλο του ότι έχει πολλά-πολλά ακόμη πεπόνια στο κελάρι.
    Εκεί περιμένω να καταλήξει, σαν ανατολίτικου παραμύθιού συμπέρασμα, ότι ποτέ δεν ξέρεις αν ένα άκοπο πεπόνι είναι καλό. Στη τύχη πας, όπως και με την επιλογή γυναίκας. Αμ δε! Ο ήρωας λέει ότι όσες φορές κι αν στείλει τη γυναίκα του να φέρει (ακόμη και όλα τα) πεπόνια, εκείνη θα πάει χωρίς αντίρρηση.Τέτοια σύζυγο λοιπόν πρέπει κι αυτός να διαλέξει : Υπάκουη χωρίς μιλιά σ΄ότι διατάζει.
    Είχα σκεφτεί: και γιατί να χολοσκά ο εργένης; να πάρει λοιπόν τη δική του, τη σίγουρα καλή γυναίκα. 🙂
    Αυτά για την παροιμία που σάμπως την ξέρου(μ)νε όλοι

    *Η γυναίκα ;

  180. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    179. Γεια σου Έφη με τις ιστορίες σου χοχο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: