Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κεσατλίδικα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 9 Αύγουστος, 2014


Ή κεσατλήδικα; Βέβαια, η λέξη δεν υπάρχει, τώρα τη σκέφτηκα, αλλά αν θέλουμε να βρούμε την ορθογραφία της κατάληξής της θα πάμε αναλογικά με άλλες που έχουν την ίδια κατάληξη. Έτσι, το «μερακλίδικος» γράφεται με ι κατά το ΛΚΝ και με η κατά τον Μπαμπινιώτη (μερακλήδικος), κι επειδή εμείς εδώ ακολουθούμε την ορθογραφία του ΛΚΝ εκτός από 2-3 περιπτώσεις (Ωχ το γκαστρωμένο ρωμέικο καθίκι) θα γράψουμε «μερακλίδικα» άρα και «κεσατλίδικα».

Και τα λέω κεσατλίδικα τα σημερινά μεζεδάκια επειδή η επόμενη εβδομάδα, η βδομάδα του Δεκαπενταύγουστου, είναι παραδοσιακά εκείνη κατά την οποία τα ιστολόγια γνωρίζουν τα μεγαλύτερα κεσάτια τους, μαζί βέβαια και με το Πάσχα και τα Χριστούγεννα-Πρωτοχρονιά.

* Η τρολιά της εβδομάδας, μπορεί και της χρονιάς, είναι βέβαια η είδηση που κυκλοφόρησε ευρέως στη μπλογκόσφαιρα, για τη… μήνυση που κατέθεσαν οι ηγέτες της Αργεντινής και της Βενεζουέλας κατά της Ελλάδας, επειδή δεκάδες Έλληνες βουλευτές προβαίνουν σε υποτιμητικά σχόλια για τις δύο χώρες! Η είδηση, που δημοσιεύτηκε αρχικά στο ιστολόγιο του Πολύφημου, είχε σημάδια που φανέρωναν ότι πρόκειται για χόακα, και ιδίως το εξής απόσπασμα: Ήδη έχουν κινητοποιηθεί οι ελληνικές διπλωματικές αρχές στην Αργεντινή, οι οποίες -κατά τον ρεπόρτερ Φελίθ Ναβιδάδ- σχεδιάζουν να εκδώσουν καταδικαστική ανακοίνωση ενάντια στις κυβερνήσεις των δύο λατινοαμερικανικών χωρών, εφόσον πρώτα πάρουν την άδεια από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την αμερικανική πρεσβεία και τη βοηθό της γραμματέας της Άνγκελας Μέρκελ.

Φυσικά, Φελίθ Ναβιδάδ θα πει Καλά Χριστούγεννα, αλλά αυτό δεν το πρόσεξαν πολλά αντιμνημονιακά ιστολόγια που έσπευσαν να αναδημοσιεύσουν τον χόακα (κάποια ισχυρίστηκαν ότι το έκαναν γνωρίζοντας ότι ήταν σατιρικό κείμενο, δείτε τα σχόλια).

Παρεμπιπτόντως, μου άρεσε πολύ η γενική «τη βοηθό της γραμματέας της Μέρκελ». Αν ήξερα τον Πολύφημο, θα τον κερνούσα μια μπίρα. Και δύο.

* Μια ενδιαφέρουσα ακυρολεξία. Γράφει ένα ιστολόγιο: Κόλαφος πριν απο λίγο ο Παναγιώτης Κουρουμπλής, αναφορικά με την τροπολογία – δώρο στους νταβατζηδες. Δεν νομίζω ότι στέκει αυτό. Κόλαφος (δηλαδή χαστούκι) μπορεί να είναι μια ομιλία, μια έκθεση που καταγγέλλει φοβερά και τρομερά πράγματα ή που προσβάλλει βίαια κάποιον (π.χ. έκθεση-κόλαφος κατά του Ισραήλ, επιστολή-κόλαφος, «η δικαστική απόφαση ήταν κόλαφος για την κυβέρνηση») αλλά ένας βουλευτής που αγορεύει δεν μπορεί να είναι κόλαφος -το πολύ να είναι κόλαφος η αγόρευσή του.

Μπορεί όμως να είναι καταπέλτης. Κι έτσι, στέκει.

* Οι φίλοι της Λεξιλογίας εντόπισαν τις προάλλες δυο ενδιαφέροντα αποφεύγματα σε συνέντευξη του Δημ. Νανόπουλου. Σύμφωνα με τη δημοσιογράφο: Ο Αϊνστάιν είχε πει κάτι ενδιαφέρον: «Δύο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία. Και για το σύμπαν δεν είμαι απόλυτα σίγουρος…».  Και σύμφωνα με τον Δημ. Νανόπουλο: Και μάλιστα είχε προσθέσει πως ο ορισμός του βλάκα είναι “εκείνος που κάνει το ίδιο λάθος κάθε φορά, περιμένοντας κάθε φορά να αλλάξει το αποτέλεσμα”.

Ωστόσο, και τα δυο αυτά «ρητά» περιλαμβάνονται στα misattributed του Αϊνστάιν, άρα είναι αποφεύγματα και όχι αποφθέγματα. Επιπλέον, ο Δ. Νανόπουλος κακομεταφράζει (ή θυμάται λάθος) το απόφευγμα που παραθέτει, διότι το δήθεν ρητό του Αϊνστάιν μιλούσε για παραφροσύνη (insanity) και όχι για βλακεία.

* Ένα μεταφραστικό τώρα. Πριν από μερικές μέρες ο Νόαμ Τσόμσκι έγραψε ένα πολύ καλό εκτενές κείμενο για την κατάσταση στη Γάζα. Στα αγγλικά, ο τίτλος ήταν Outrage και το πλήρες κείμενο το βρίσκετε εδώ. Στα ελληνικά, το άρθρο δημοσιεύτηκε στο The Press Project, και ο τίτλος ήταν Η «οργή» του Νόαμ Τσόμσκι, αλλά νομίζω ότι δεν είναι σωστή απόδοση είναι ελαφρώς παραπλανητική, αφού όταν λέμε στα αγγλικά this is an outrage! η απόδοση είναι: Αίσχος! ή Πρόκειται περί αίσχους! Οπότε, ο σωστός τίτλος, πιστεύω, είναι «Το αίσχος». Όπως σωστά λέει και ο φίλος που το έστειλε «αν το τιτλοφόρησε ο ίδιος ο Τσόμσκι έτσι, τέτοιο σκοπό είχε, να μιλήσει για κάτι απαράδεκτο, για ένα αίσχος κι όχι να περιγράψει τα δικά του συναισθήματα».

Από κει και πέρα, το άρθρο έχει κι άλλα μεταφραστικά λάθη ή λαθάκια. Κάπου είδα μια «προκήρυξη πολέμου», ενώ οι τρεις νεαροί Ισραηλινοί που δολοφονήθηκαν δεν ζούσαν «σε ένα εποικισμό» αλλά σε οικισμό, έστω οικισμό εποίκων. Σχετικά μ΄αυτό, ο μεταφραστής διάλεξε να αποδώσει ως «παιδιά» το boys του Τσόμσκι, όμως οι δολοφονημένοι ήταν έφηβοι, κι αυτό, πέρα από την ανακρίβεια, τον οδηγεί και σε ολισθηρά μονοπάτια για τα οποία δεν φταίει, διότι η ελληνική γλώσσα δεν τα πάει καλά με το εθνικό ουδέτερο, κι έτσι αναγκάζεται να γράψει «τριών ισραηλινών παιδιών» και αμέσως μετά «δυο παλαιστινιακά παιδιά» -αλλά αυτές οι διατυπώσεις είναι εξαιρετικά ακαλαίσθητες και πρέπει να τις αποφεύγει κανείς σχεδόν με κάθε θυσία. Προσωπικά, θα έβαζα «τριών Ισραηλινών εφήβων» και «δυο Παλαιστίνιοι έφηβοι».

Έχει κι άλλα λάθη το άρθρο, και συμπεραίνω πως είχε αρκετά περισσότερα, κρίνοντας από τα σχόλια: για παράδειγμα, στην αρχική βερσιόν διάβαζε κανείς: «ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Golda Meir» -προφανώς αυτός που το μετέφρασε δεν θα πρόλαβε τη Γκόλντα Μέιρ. Ασφαλώς η μετάφραση έγινε πολύ βιαστικά -στα σχόλια διαβάζω ότι για τεχνικούς λόγους το κείμενο, 7.000 λέξεις, έπρεπε να μεταφραστεί σε τέσσερις ώρες. Ε, 7.000 λέξεις σε 4 ώρες, από όχι απλό κείμενο (αν και όχι ΠΟΛΥ δύσκολο), δεν βγαίνουν, εκτός αν το υπαγορεύεις κι έχεις άνθρωπο να το γράφει. (Στα νιάτα μου έβγαζα δυο χιλιάδες λέξεις την ώρα, αλλά μόνο σε απλό κείμενο και μόνο για μια-δυο ώρες).

* Υπάρχει και μια έκφραση στο πρωτότυπο, που φοβάμαι πως ο μεταφραστής δεν την κατάλαβε, διότι αλλού αποφεύγει να τη μεταφράσει και αλλού τη μεταφράζει λάθος. Είναι η έκφραση quiet-for-quiet, που εμφανίζεται τέσσερις φορές στο κείμενο του Τσόμσκι, για παράδειγμα:

Israel’s goal had long been a simple one: quiet-for-quiet, a return to the norm (though now it may demand even more). What then is the norm?
Αυτό μεταφράζεται:
Ο στόχος του Ισραήλ είναι εδώ και καιρό πολύ απλός: Η βήμα-βήμα επιστροφή στον «κανόνα» (αν και τώρα μπορεί να ζητάει ακόμα περισσότερα). Ποιος είναι όμως ο «κανόνας»;

Όμως το quiet-for-quiet δεν σημαίνει «βήμα-βήμα». Αν δεν κάνω λάθος (αλλά διορθώστε με) σημαίνει κάτι σαν «Κάθομαι ήσυχος όσο κάθεσαι ήσυχος» ή, ακόμα καλύτερα, «Δεν σε πειράζω, δεν με πειράζεις» -και λέει ο Τσόμσκι ότι στην πραγματικότητα αυτό το καθεστώς του «δεν σε πειράζω, δεν με πειράζεις» (μπορεί να υπάρχει καλύτερη απόδοση) εξυπηρετεί το Ισραήλ, που αθόρυβα εδραιώνει τους οικισμούς στη Δυτική Όχθη.

* Θα είδατε και κάτι άλλο στα σχόλια, την άποψη μερικών σχολιαστών ότι είναι μικρόψυχη η κριτική στη μετάφραση αφού πρόκειται για ένα σημαντικό κείμενο που έπρεπε να δοθεί στο κοινό, έστω και κακομεταφρασμένο. Δεν θα συμφωνήσω. Στο κάτω-κάτω, αν δεν γινόταν και αυτή η κριτική που έγινε, δεν θα διορθώνονταν μερικά χοντρά λάθη. Από την άλλη, το ThePressProject είναι μια πολύ καλή πρωτοβουλία, ένας ιστότοπος που τον εκτιμώ και τον παρακολουθώ, έχω μάλιστα συνεργαστεί μαζί του, οπότε ελπίζω ότι από αυτή την υπόθεση θα διδάχτηκε ότι και τη μετάφραση πρέπει να την προσεγγίζει κανείς με περισσότερον επαγγελματισμό.

* Φίλος μού στέλνει έναν τίτλο άρθρου και με ρωτάει τι καταλαβαίνω. «Βίασαν, λήστεψαν και κρεμάστηκαν«. Αν δεν διαβάσετε το άρθρο, αυτό που συνάγεται από τον τίτλο είναι ότι οι δράστες, ίσως μεταμελημένοι για τις αποτρόπαιες πράξεις τους, αυτοκτόνησαν. Φυσικά, διαβάζοντας παρακάτω διαπιστώνουμε ότι συνελήφθησαν, δικάστηκαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο με απαγχονισμό. Στην προηγούμενη φάση έβαλα τρία μεσοπαθητικά ρήματα που δεν είναι αμφίσημα -αλλά το «κρεμάστηκαν» ή ακόμα και το «απαγχονίστηκαν» δεν δηλώνει σαφώς αν πρόκειται για μέση ή για παθητική διάθεση. Απολύτα ξεκάθαρο θα ήταν το νόημα μόνο με περιφραστική διατύπωση λ.χ. «εκτελέστηκαν με απαγχονισμό» ή στην ενεργητική φωνή: «τους κρέμασαν».

* Η Χρυσή Αυγή ίδρυσε σωματείο εργαζομένων στη Ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη. Λινκ δεν βάζω αλλά αν θέλετε γκουγκλίστε τις φράσεις που παραθέτω πιο κάτω. Το σωματείο θα έχει ανάμεσα στους άλλους και τους εξής βασικούς στόχους:

  • Η καταπολέμηση της ανεργίας και η ρατσιστική εκμετάλλευση του   Έλληνα εργαζόμενου στη ζώνη.
  • (…)
  • Να απαιτήσουμε ένα αξιοπρεπές μεροκάματο για την επιβίωση των οικογενειών μας, να αγωνιστούμε ενάντια στην ανασφάλιστη εργασία και την μη καταβολή των ενσήμων.
Τουλάχιστον έχουν το θάρρος να το παραδεχτούν!

* Η γενικομανία της εβδομάδας από μια καλή δημοσιογράφο, στο άρθρο της με το οποίο υπερασπίζεται την επιλογή της να δουλέψει στη ΝΕΡΙΤ. Γράφοντας για την κατηγορία που της προσάπτεται, υποστηρίζει ότι «στερείται ουσίας» και «βρίθει υποκρισίας». Ως εδώ, δεν υπάρχει αντίρρηση, τα ρήματα αυτά συντάσσονται με γενική το δεύτερο και με αιτιατική ή γενική το πρώτο (προσωπικά, το ‘στερούμαι’ το συντάσσω πάντοτε με αιτιατική, αναγνωρίζω όμως ότι είναι και θέμα ύφους΄πάντως, αν δω ‘στερείται και του ψωμιού’ θα γελάσω).

Πιο κάτω, γράφει ότι «δικαιούμαι σύνταξης» -να το δεχτούμε κι αυτό, παρόλο που, και πάλι, η σύνταξη με αιτιατική είναι εξίσου έγκυρη (και, για τα γούστα μου, πιο στρωτή).

Όμως, αμέσως μετά, τρίτη και φαρμακερή: «καρπούμαι πλήρους και παχυλής σύνταξης». Όχι όμως. Μπορεί το «καρπούμαι» να είναι αρχαίο ρήμα και σπάνιο στη νεοελληνική, αλλά με αιτιατική συντάσσεται -από την αρχαιότητα κιόλας: τούτου την δόξαν το της πόλεως όνομα καρπούται, έλεγε ο Δημοσθένης.

* Ακυρολεξία σε άρθρο για την Αργεντινή. «Η εμμονή των διαχειριστών αυτών των ληστρικών αμοιβαίων κεφαλαίων (Paul Singer, Kenneth Dart) για αποκομιδή ακραίου τοκογλυφικού κέρδους, που σε κάποιες περιπτώσεις ήταν 1.500% του καταβληθέντος κεφαλαίου, εξώθησε την κυβέρνηση της Αργεντινής στην άρνηση ικανοποίησης των απαιτήσεών τους για αποπληρωμή του συνόλου της ονομαστικής αξίας των κατεχόμενων ομολόγων».

Όχι, δεν το λέμε αυτό. Αποκομιδή κάνουμε αυστηρά και μόνο στα σκουπίδια. Όταν αποκομίζουμε κέρδη (ή ό,τι άλλο) έχουμε αποκόμιση ή προσπορισμό.
Αλλά ο αρθρογράφος την έπαθε, πιστεύω, επειδή ακολουθεί το παλιό στιλ που τόσο ταλάνισε τα αριστερά κείμενα, με τις αρμαθιές από ουσιαστικά και με αλλεπάλληλες γενικές, όπως «αποκομιδή ακραίου τοκογλυφικού κέρδους» ‘ή «εξώθησε … στην άρνηση ικανοποίησης των απαιτήσεών τους».

Δείτε πόσο πιο στρωτή γίνεται η φράση αν βάλουμε ρήμα: «η επιμονή των διαχειριστών να αποκομίσουν ακραίο τοκογλυφικό κέρδος», «να αρνηθεί να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις τους». Σπάει η ακαμψία, ο λόγος αποκτά ζωντάνια και ρυθμό, αποφεύγουμε τις αραδιαστές γενικές -και γλιτώνουμε και την αποκομιδή!

* Και κλείνω με μια χτεσινή είδηση. Στο Ηράκλειο, 48χρονος Ηρακλειώτης ξυλοκόπησε, βίασε και στη συνέχεια κούρεψε την 28χρονη πρώην φίλη του, ρουμανικής εθνικότητας, που δεν ήθελε να τα ξαναφτιάξουν. Η είδηση δεν ακούστηκε και πολύ (τώρα που γράφω, δεν υπάρχει στην πρώτη σελίδα δύο μεγάλων ειδησεογραφικών ιστοτόπων).

Εναλλάξτε τώρα τις εθνικότητες δράστη και θύματος και φανταστείτε αντιδράσεις.

* Τα μεζεδάκια τελείωσαν, αλλά θέλω να απευθύνω μια έκκληση σε εθελοντές πληκτρολογητές. Διστάζω λίγο, διότι δεν αφορά το ιστολόγιο, αλλά μια προσωπική μου δουλειά, που ελπίζω να βγει σε βιβλίο αργά ή γρήγορα. Θέλω λοιπόν να πληκτρολογήσω καμιά δεκαριά με δεκαπέντε διηγήματα του Ν. Λαπαθιώτη. Μπορώ βέβαια να το κάνω εγώ, και έχω πληκτρολογήσει καναδυό, αλλά αν βοηθήσετε κι εσείς θα έχω περισσότερο καιρό για το ιστολόγιο. Μόνη αμοιβή, η αναφορά του ονόματος στις ευχαριστίες του βιβλίου. Όσοι εθελοντές, όχι στα σχόλια αλλά με μέιλ στο sarantπαπάκιpt.lu.

Advertisements

168 Σχόλια to “Κεσατλίδικα μεζεδάκια”

  1. leonicos said

    1

  2. leonicos said

    Ήμουν τυχερός σήμερα. Κοίταζα τον Τζι και ήρθε ξαφνικά ο Νικ.

  3. leonicos said

    Φυσικά, δεν διάβασα ακόμα το άρθρο

  4. leonicos said

    έχουμε αποκόμιση ή προσπορισμό

    Έχω πάψει να είμαι απόλυτος, όπως έχετε καταλάβει.

    Νομίζω όμως ότι η αποκόμιση κέρδους είναι ο.κ. ενώ ο προσπορισμός κέρδους όχι. Το προσπορίζομαι θα το έβαζα για κάτι που χρειάζομαι, είτε προσωπικά, είτε για μεταπώληση ή επεξεργασία, σαν μια γενιοκότερη σημασία του εφοδιάζομαι.

    Αλλά έχω πάψει να είομαι απόλυτος

  5. leonicos said

    Έχω πάψει να είμαι απόλυτος, όπως έχετε καταλάβει.

    “μερακλίδικος” γράφεται με ι κατά το ΛΚΝ και με η κατά τον Μπαμπινιώτη (μερακλήδικος), κι επειδή εμείς εδώ ακολουθούμε την ορθογραφία του ΛΚΝ εκτός από 2-3 περιπτώσεις (Ωχ το γκαστρωμένο ρωμέικο καθίκι) θα γράψουμε “μερακλίδικα” άρα και “κεσατλίδικα”

    Δεν ξέρω αν η επιλογή μεταξύ ΛΚΝ και Μπαμπ στηρίζεται σε κάτι. Ίσως θα έπρεπε να είσαι πιο επιλεκτικός.

    Μερακλής > merak (πάθος) lı (ιδιότητα / προέλευση) έχει μεταγραφεί με η ως αρσενικό. Η προσθήκη του επιθέματος -δικος (κ’άτοχος ιδιότητας) δεν έχει λόγο ν’ αλλάξει το φωνήεν. Η λέξη κεσατλής δεν υπάρχει διότι το κεσάτι (αναδουλειά) δεν είναι ιδιότητα αλλά κατάσταση. Επομένως το κεσατλίδικος, μια και το σκάρωσες (coinned it) γράφ’ το όπως σου αρέσει. Αλλά για λόγους αναλογίας, κι επειδή το ‘κεσατλής’ αν υπήρχε, θα γραφόταν με η, είναι αμφιβόλου ποιότητας εποιλογή η γραφή κεσατλίδικος.

    Αλλά έχω πάψει να είμαι απόλυτος (κοπιπαστό / κοπυπαστό αλλά το διόρθωσα)

  6. leonicos said

    Και μια γενική αρχή: άλλο να έχουμε διαφορές με κάποιον, ή να θεψρούμε ότι εκμεταλλεύτηκε τη θλέση του για να προβληθεί, ή ότι συμμάχησε με άλλους από κείνους που θα θέλαμε εμείς, μπορεί ακόμα να διαφωνούμε και σε ορισμένα ζητήματα της ειδικότητάς του, εφόσον την διαθέτουμε κι εμείς, και άλλο ν’ απαξιώνουμε μια ζωή δράσης κι εκπαίδευσης.

    Και ο Ράπτης (ομότιμος της Ιατρικής) είναι δεξιός, έλυνε κιέδενε στον καιρό του, αλλ’ απ’ όπου οέρασε έφτιαξε Πανεπιστήμιο. Μακάρι να είχαν και οι χειρουργικές κλινικές έναν Ράπτη.

  7. BLOG_OTI_NANAI said

    «ρεπόρτερ Φελίθ Ναβιδάδ» 😀

  8. leonicos said

    “τη βοηθό της γραμματέας της Μέρκελ

    Να πάρουν άδεια όχι από την Μέρκελ… πολύ πάει, όχι από τη γραμματέα της… σιγά μην ασχοληξθεί με δυο λατινοαμερικάνικες χώρες μια τέτοια κυρία, αλλά από τη βοηθό της. Καλύτερα ν’ απευθύνονταν στην καμαριέρα της βοηθού…

    Καλή πλάκα

  9. leonicos said

    Παναγιώτης Κουρουμπλής

    Στην παράσταση για την Βέμπο, έγινε αναφορά για το θάρρος να τραγουδήσει το ‘καίει ο φούρνος καίει’ και με χωριάτικη προφορά. Εκεί γίνεται αναφορά και για το ‘φουνστάν’ του κουρουμπλι’ (λι με συνίζηση) κι εμφανίστηκαν κοπέλες με φουστάνι που είχε χρυσό στρίφωμα. Ρώτησα τι σημαίνει κουρουμπλί, και κανείς δεν ήξερε.

    Μήξπως ξερ’ κανείς ιδώ;

  10. Νέο Kid Στο Block said

    Ξέρω ένα αληθινό ρητό μεγάλου σκέφτη (o Thinker «σκέφτης» δεν είναι;) σχετικά με τρέλλα.
    Δηλαδή όσο αληθινή μπoρεί να θεωρηθεί μια δήλωση ενός εγγλέζου λόρδου, οι οποίοι ξέρουμε πως ήταν «a man of his word…»
    Ο λόρδος Ράντνορ (Radnor) λοιπόν ,αναφέρει πως όταν ο Νιούτον («Νεύτων»κατά Ππαν, καθότι ο Νιούτον λεγόταν Χέλμουτ) ρωτήθηκε για την εξωφρενική άνοδο τιμών της μετοχής της South Sea ,είπε:
    «Μπορώ να υπολογίσω τις κινήσεις των αστέρων ,αλλά όχι την τρέλλα των ανθρώπων»
    «I can calculate the movement of the stars, but not the madness of men»

    Έχασε πολλά ο Νεύτωνας σ’αυτήν την τεράστια χρηματιστηριακή φούσκα της εποχής του ,αλλά ας πρόσεχε να μην επενδύει σε εταιρία με αντικέιμενο το εμπόριο σκλάβων!
    Αντίθετα ο συνθέτης Handel (George Frideric) έβγαλε μια τεράστια περιουσία από το αίμα των σκλάβων.
    Αγόρασε μετοχές της South Sea το 1716 με 20-25 λίρες έκαστη και πούλησε (πρόλαβε..) το 1720 με 1000(χίλιες) λίρες το κομμάτι.

  11. leonicos said

    “Βίασαν, λήστεψαν και κρεμάστηκαν“.

    Έχει δίκιο στις επιφυλάξεις σου, αλλά κι έτσι πάει σαν σχήμα λόγου. Και γραμματικά ή συντακτικά δεν είναι λάθος.

    Έδινε εξετάσεις κοπτικής ραπτικής… και κόπηκε. Κόπηκε με το ψαλίδι, ή την ‘έκοψαν; Αλλά σαν εντυπωσιακός τίτλος, πάει

  12. BLOG_OTI_NANAI said

    10: Μην ξεχνάμε και τον υπερβολικά ανθρωπιστή Βολταίρο, που επίσης έβγαλε χοντρά λεφτά από το δουλεμπόριο.

  13. leonicos said

    Αυτά γιατί δεν θα με ξαναδείτεγια λίγο

    Χαρά Γς!

  14. spiral architect said

    Μ. Καρχιλάκη: Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα (ΝΕΡΙΤ) τον τρων’ οι κότες (οι κολλητοί)
    Λες και δεν ήξερε .. 😛

  15. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    14: Έλα ντε…

    10: Ως γνωστόν και ο Ροϊδης καταστράφηκε από μετοχές (της εταιρίας του Λαυρίου)

    9: Μήπως το κουρουμπλί είναι το (χρώμα) κορομηλί;

  16. Θρασύμαχος said

    Συναφής με την κατάχρηση της «αποκομιδής», αλλά συχνότερη εσχάτως, είναι η εμφάνιση της «προσκομιδής» στη θέση της ορθής «προσκόμισης» (λ.χ. «προσκομιδή» εγγράφου ή πιστοποιητικού), και μάλιστα όχι μόνο σε πρόχειρα νομικά σχόλια http://www.nbonline.gr/journals/60/volumes/177/issues/909/lemmas/4708291 http://dikastis.blogspot.gr/2014/01/9-42232013-9.html αλλ’ ακόμη και σε κείμενα νόμων http://www.esd.gr/νομοθεσία/item/2880-katargisi-ths-ypoxreosis-proskomidis-epikiromenon-antigrafon-sto-dimosio ή αρεοπαγιτικών αποφάσεων http://www.areiospagos.gr/nomologia/apofaseis_DISPLAY.asp?cd=uQBrApgV5kCJlfv8guLgpR7Oswtaxv&apof=1992_2007 όπου εκτός από την επιτηδευμένη ψευδολογιοσύνη ίσως να ευθύνεται και η υπερβολική εξοικείωση με την εκκλησιαστική ορολογία!

  17. Λεώνικε, το περί Ράπτη πού κολλάει;
    Και γενικότερα, αφού έχεις κάμποσα δικά σου να πεις, ενδιαφέροντα συνήθως –σκέπτομαι ιδίως τις παρατηρήσεις σου για το «Πότε και πόθεν οι Έλληνες» — αλλά όχι πάντα σε άμεση συνάφεια με τα θέματα του Νικοκύρη και των συσχολιαστών, γιατί δεν ανοίγεις δικό σου ιστολόγιο; Τζάμπα είναι 🙂

  18. BLOG_OTI_NANAI said

    15β: Ο Ροΐδης, σε έναν από τους αμέτρητους αυτοσαρκασμούς του για το πάθημα του Λαυρίου, συγκρίνει την σταδιακή πτώση της ζήτησης ανδρών σε γυναικείους ρόλους όπερας, όταν πλέον οι γυναίκες ανέβηκαν στο σανίδι. Όπως πάντα, ο τρόπος που παρεμβάλει την αναπάντεχη σύγκριση είναι το μεγάλο ταλέντο του Ροΐδη που τον κάνει αμίμητο.

  19. Νέο Kid Στο Block said

    Βlog (12.), ω ναί! Ο Βολταίρος ήταν μάλλον ειδικός στο να βγάζει φράγκα (να μια περίπτωση που η μεταφορά ταυτίζεται με την κυριολεξία.. 🙂 ) από πράγματα που ειρωνευόταν ή έστω αντιμετώπιζε με σκεπτικισμό.
    Είναι γνωστοί οι συλλογισμοί του για το τυχαίο ,του τύπου: «η τύχη είναι μια λέξη δίχως νόημα, τίποτε δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αιτία» και άλλες παρόμοιες υποτιμητικές για τις Πιθανότητες και τυπικές του Διαφωτισμού ντετερμινιστικές ομολογίες πίστης.
    Παρολαυτά, το 1728 που το Παρίσι οργάνωσε μια μηνιαία λαχειοφόρο αγορά για να αντλήσει κεφάλαια, φαίνεται πως είχαν «σχεδιαστές κλήρωσης» εφάμιλλης ικανότητας με αυτής των Ελλήνων κυβερνητικών οικονομικών εγκεφάλων και η γκανιότα τους ήταν αρνητική! Δηλαδή αν κάποιος αγόραζε όλους τους λαχνούς ,είχε θετικό ισοζύγιο, δηλαδή έβγαινε κερδισμένος!
    Ο Βολταίρος είχε ένα φίλο μαθηματικό (δεν θυμάμαι το όνομά του) ο οποίος αντιλήφθηκε την πατάτα , και μαζί μ’αυτόν και κάποιους άλλους στήσαν μια κολεγιά, αγόρασαν όλους τους λαχνούς ,και κονόμησαν του καλού καιρού. 🙂

  20. sarant said

    16: H προσκομιδή υπάρχει (λίγες φορές) στα μεταγενέστερα αρχαία, αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία -τι διαφέρει από την προσκόμιση;

  21. nickel said

    Καλημέρα. Κεσατλίδικα ή κεσατλήδικα; Φλύαρες σημειώσεις στη Λεξιλογία (αφού δεν το είπε ο νοικοκύρης, το λέει ο συνονόματος κυρ-Νίκος).
    http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?6505

  22. sarant said

    Kαλημέρα!

    Κάτι γράφω κι εγώ πάνω-πάνω, αλλά της Λεξιλογίας η συζήτηση είναι πολύ πληρέστερη!

  23. Αφιερωμένο στον ρεπόρτερ:

  24. Θρασύμαχος said

    #20: μα φυσικά και υπάρχει «προσκομιδή», μόνο που μέχρι πρό τινος τη χρησιμοποιούσε μόνον η εκκλησία σε κάποιο τελετουργικό που δεν τό ‘χω πρόχειρο (ίσως βρεθεί κανείς εδώ να μας το εξηγήσει), ενώ κατά τα άλλα το να προσκομίζεις ένα δικαιολογητικό ήταν «προσκόμιση» και μόνο, όλα αυτά βέβαια πριν από την πρόσφατη λαίλαπα ψευδολογιοσύνης.

  25. Εαμοβούλγαρος said

    Είναι εντυπωσιακό ότι ο Νανόπουλος αγνοεί και παραφράζει την διάσημη αυτή ρήση του Αϊνστάϊν. Διότι επί χρόνια τα Κανάλια μάς τον παρουσίαζαν ως ανανεωτή της Θεωρίας της Σχετικότητας, συνεχιστή του Αϊνστάϊν,και άλλα τέτοια υμνητικά, που ο ίδιος δεχόταν αδιαμαρτύρητα. Επειδή τον ξέρω από πιτσιρικά (με περνάει 8 χρόνια και τελείωσε κι αυτός το 10ο Γυμνάσιο Αμπελοκήπων όπως κι εγώ), μπορώ να βεβαιώσω πως πρόκειται περί μεγάλου φαφλατά, επιπόλαιου ατόμου και μάλλον η φήμη που τον ακολουθεί για ό,τι κατάφερε στο Πανεπιστήμιο του Τέξας είναι φουσκωμένη από τον ίδιο.

    Δείτε πόσο μικρό είναι το λήμμα του στην αγγλική Wikipedia

    http://en.wikipedia.org/wiki/Dimitri_Nanopoulos

    Το άρθρο είναι εμφανώς γραμμένο από Έλληνα σφουγγοκωλάριό του. Αν όντως ο Νανόπουλος ήταν ο συνεχιστής του Αϊνστάϊν, η αγγλική Wikipedia θα του είχε αφιερώσει 10πλάσιο χώρο.

  26. Theo said

    @24:
    Προσκομιδή είναι μια τελετή του όρθρου, κατά την οποία, ο άρτος και ο οίνος προετοιμάζονται από τον ιερέα, πριν να μεταφερθούν στην Αγία Τράπεζα, όπου τελείται ο καθαγιασμός τους. (Βλ. και μια εγκύκλιο του αρχιεπ. Χριστοδούλου)

  27. Θρασύμαχος said

    #26: ευχαριστώ!

  28. Εαμοβούλγαρος said

    Κύριε Σαραντάκο, επιτρέψτε μου να πώ ότι η είδηση με τον Ηρακλειώτη που κούρεψε την Ρουμάνα γκόμενά του δεν θάφτηκε από τον Τύπο. Είναι σήμερα Σαββάτο πρωτοσέλιδο στην «Εσπρέσσο»

    http://www.gazzetta.gr/protoselida/politikes-efimerides/espresso

  29. sarant said

    26-27: Α μπράβο!

    28: Δεν εννοούσα τα επιστημονικά έντυπα.

  30. BLOG_OTI_NANAI said

    Για να το λέει η Εσπρέσσο, έτσι θα είναι. Έχω δει στο blog Ροΐδη Εμμονές ότι αποτελεί έγκυρη πηγή.

  31. NM said

    Διατηρώ αμφιβολία για το αν πρέπει να χρησιμοποιούμε τη λ. προσκόμιση και όχι «προσκομιδή» σαν αντίθετο της αποκομιδής.
    Το επιχείρημα ότι η σημασία της λ. «προσκομιδή» είναι καπαρωμένη σαν νομικός ή εκκλησιαστικός όρος, δεν με πείθει. Εχουμε πολλά παραδείγματα λέξεων (θυμάμαι το πρόσφατα ξεσκισμένο «ακατάσχετον») που άλλα σημαίνουν στη ζωή των κοινών ανθρώπων και άλλα σε κάποια ορολογία.

  32. giorgos said

    «19 . Νέο kid στο block » Tό όνομα τού φίλου του μαθηματικού θά πρέπει μάλλον νά είναι Καίνιχ .
    Τό υποθέτω απ’ αυτό εδώ τό απόσπασμα : » Ο Βολταίρος έγραψε τόν «Μικρομέγα» καί τόν «δόκτορα Ακακία» έξ αιτίας τού μεγάλου μπεληά πού είχε ό Μωμπερτουί μέ τόν γεωμέτρη Καίνιχ , γιά τήν προτεραιότητα τής ανακάλυψης τής «αρχής τής ελαχίστης δράσεως » στήν Μηχανική .
    Γράφοντας τά έργα του αυτά , έφερε τά γεγονότα ενώπιον τού κοινού , αγνοώντας τόν Φρειδερίκο πού ήθελε ή ανακάλυψη νά ανήκη στόν Μωμπερτουί , τόν όποίον είχε ωνομάσει πρόεδρο τής Ακαδημίας του.
    Φαίνεται πώς κάτι πείραξε πολύ τόν Βολταίρο σέ όλη αυτή τήν ιστορία .
    Αν σκεφθή κανείς τόν έλαφρώς όππορτουνιστικό χαρακτήρα τού Βολταίρου καί τήν οξεία κερδοσκοπική του διάθεση , ξέροντας ότι πήγε τήν φορά αυτή στόν Φρειδερίκο γιά νά περάση τό ύπόλοιπο τού βίου του , θά καταλάβη ότι ήταν πάρα πολύ ουσιαστικός ό λόγος πού τόν άνάγκασε ν’ ανακατευθή στήν διαμάχη καί νά χάση τήν εύνοια τού Φρειδερίκου .
    Φαίνεται ότι , από κάποιαν αιτία , ή ποιότητα τού πνεύματός του δέν τού έπέτρεπε τήν πνευματικήν ασυνέπεια ….»

  33. Νέο Kid Στο Block said

    32. Ίσως ,αλλά εδώ: http://www.encyclopedia.com/doc/1G2-2830902349.html φαίνεται πως μάλλον δεν βγαίνουν οι ημερομηνίες. Το 1728 ο Κάινιχ ήταν στην Ελβετία κι όχι στο Παρίσι. Ίσως να πρόκειται για κάποιον όχι πολύ γνωστό μαθηματικό.Ανέτρεξα στην πιο αξιόπιστη πηγή μου, τον Ισπανό μαθηματικό και ακαδημαϊκό (ειδικό στις Θεωρία Πιθανοτήτων) Φερνάντο Κορμπαλάν και έχει το περιστατικό με τα λαχεία χωρίς το όνομα του φίλου τού Βολταίρου.
    Το κάπως περίεργο, ή ίσως χαρακτηριστικό-ενισχυτικό της τελευταίας σειράς «Φαίνεται ότι , από κάποιαν αιτία , ή ποιότητα τού πνεύματός του δέν τού έπέτρεπε τήν πνευματικήν ασυνέπεια» είναι πως ο Βολταίρος είχε σε μεγάλη εκτίμηση απ’όσο ξέρω τον Μωπερτί (Pierre-Louis Moreau de Maupertuis) για τον οποίο είπε το διάσημο:
    «Επιπεδοποίησε τη Γη και ισοπέδωσε τους Κασινί (Cassini)» όταν αυτός (μεταξύ άλλων) απέδειξε την ορθότητα της θεωρίας του πολυλατρεμένου του Νεύτωνα.

    Mέχρι τον 17ο αιώνα , θεωρούσαν ότι η Γη είναι μια τέλεια σφαίρα. Έχοντας ήδη ανακαλύψει το νόμο της παγκόσμιας έλξης, ο Νεύτωνας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Γη θα έπρεπε να είναι ελαφρώς πεπλατυσμένη (επίπεδη) στους πόλους και λίγο πλατύτερη στον ισημερινό. Η φυγόκεντρος δύναμη που παράγεται από την περιστροφή της είναι πολύ μεγάλη στον ισημερινό και μειώνεται σταδιακά μέχρι το 0 στους πόλους. Η κεντρομόλος εξισορροπεί τη βαρύτητα, η οποία εξ αυτού είναι χαμηλότερη στον ισημερινό. Ορθότερη λοιπόν περιγραφή για το σχήμα της Γης είναι το «Ελλειψοειδές εκ περιστροφής». Ωστόσο η θεωρία του Νεύτωνα δεν ήταν αποδεκτή από όλους. Οι μετρήσεις μάλιστα που έκαναν ο Ιταλός μαθηματικός και αστρονόμος Jean-Dominiue Cassini (1625-1712), διευθυντής του Αστεροσκοπείου των Παρισίων, και ο γιος του Ζακ (Jacque Cassini (1677-1756) ,σε διαφορετικά τμήματα του ίδιου μεσημβρινού, τους οδήγησαν στο αντίθετο συμπέρασμα ότι η Γη ήταν πλατύτερη στους πόλους και περισσότερο επίπεδη στον ισημερινό. Η αντιπαλότητα αυτή δημιούργησε μια έντονη πολεμική που έφερε σε αντιπαράθεση τους Άγγλους και Γάλλους επιστήμονες και χώρισε και την ίδια την Παρισινή Ακαδημία Επιστημών σε δύο αδιάλλακτες κλίκες. Προκειμένου να δοθεί τέλος, η Ακαδημία αποφάσισε να οργανώσει δύο αποστολές με σκοπ΄λο να μετρήσουν ένα τόξο μεσημβρινού, η μία στη γραμμή του ισημερινού και η άλλη στο Βόρειο Πόλο. Οι Μaupertuis (1689-1759) και Clairaut (Kλερώ. 1713-1765) πήγαν στη Λαπωνία, ενώ οι Godin (Γκοντέν. 1704-1760), La Condamine και Bouguer (1698-1758), συνεπικουρούμενοι από τους Ισπανούς Χόρχε Χουάν (Jorge Juan 1713-1760) και Αντόνιο ντε Ουγιόα (Antonio de Ulloa. (1716-1795) πήγαν στο Περού. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δίκιο είχε ο Νεύτων. Ο Βολταίρος,οπαδός της θεωρίας του Νεύτωνα και μεγάλος θαυμαστής του ,είπε λοιπόν για τον Μaupertuis τη φράση αυτή.

  34. Νέο Kid Στο Block said

    Παρντό. 1698 έτος γέννησης του Μaupertuis.

  35. Gpoint said

    # 29 β

    Καλόοο !!!

  36. Θρασύμαχος said

    #31: μα το επιχείρημα δεν είναι «ότι η προσκομιδή είναι καπαρωμένη σαν εκκλησιαστικός όρος» οπότε απαγορεύεται η διαφορετική χρήση της, παρά μόνον ότι επί υπερεκατό χρόνια υπήρχε ο ξεχωριστός όρος «προσκόμισις» για τις εξωεκκλησιαστικές (ιδίως νομικές-διοικητικές) χρήσεις, τον οποίο κάποιοι ξαφνικά εγκαταλείπουν επειδή τους γυάλισε το γλωσσικό δισκοπότηρο.

  37. Marulaki said

    Μπορεί το Κουρουμπλί μα εχει σχέση και με το κουρουμπελο;;;

  38. SophiaE said

    Αχ, γελάσαμε και σήμερα με τις γκάφες, 40ακο.
    Περι Ηρακλείωτη ντερμπεντέρη με κούτελο καθαρό: αν ατιστρέφαμε τις εθνικότητες θύτη και θύματος θα είχαμε ίσως την κλασσική αντίδραση «μα τι ήθελε κι αυτή η γυναίκα από τον αλλοδαπό;». Εν προκειμένω έχουμε «μα τί ήθελε κι αυτή η γυναίκα με τον κάτοικο της λεβεντογέννας; Δεν είχε ακούσει για βεντέτες και καθαρά κούτελα;».

  39. SophiaE said

    Α, ναι, και πώς θα έκανα εγώ μετάφραση σε τέσσερις ώρες τις 7000 λέξεις: τη σπας σε τεμάχια των 1000, τη μοιράζεις σε πολλούς και παράλληλα βάζεις τον επιμελητή να ρετουσάρει το σύνολο.
    Στην ανάγκη βρε παιδί μου το δημοσιέυεις σε δύο συνέχειες. Αρθρογράφημα είναι, δεν είναι είδηση της επικαιρότητας.

  40. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ο Νανόπουλος,πήγε αρχικά στο Γυμνάσιο Ζωγράφου κι ύστερα στο 3ο Λύκειο Αμπελοκήπων. Συμμαθητής της στου Ζωγράφου, είπε η Παναγιωταρέα,όταν τον συνεντευξίαζε, ότι ήταν.

    Κατά τα κεσατλίδικα έχουμε καραμανλίδικα,παπατζίδικα,βοθρατζίδικα,γουρλίδικα και τα νεόκοπα: στοκατζίδικα, κεμπαπτζίδικα,λουκουματζίδικα,προπατζίδικα, πεθαμενατζίδικα (γραφ τελετών αλλά και τμήματα θερινών,κυρίως, νομοσχεδίων).
    37. Marulaki τί είναι όμως πραγματικά το κουρούμπελο;
    ο τύφλα στο μεθύσι, ή «σταφίδα» ‘η «λιώμα’,ή λιάρδα κ.ο.κ. πώς να δένει; μήπως «κουρέλι»;

  41. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    37. το κουρούμπελο (ο μεθυσμένος) σαν κορόμηλο λιωμένο, ταιριάζει.
    Ξενοχωρίτικο όμως 🙂 γιατί ούτε κορομηλιά ούτε κουρουμπλιά λέμε (λέγαμε) στην Κρήτη. Τζάνερα (κόκκινα,κίτρινα), μπουρνέλες και μπουρνέλια κατέχαμε 🙂 Μπουρνελιές και τζανεριές είχαμε, άντε και καμιά μουσκλιά (δαμασκηνιά).

  42. Εαμοβούλγαρος said

    @40: Δέν υπήρχε Λύκειο την εποχή του Νανόπουλου (γεννημένος το 1948, τελείωσε το 10ο Γυμνάσιο το 1966). Εγώ γεννήθηκα το 1956 και τον θυμάμαι να παίζει μπάσκετ στην μεγάλη ομάδα του 10ου Γυμνασίου της εποχής. Στο 3ο Γυμνάσιο Αμπελοκήπων (που είναι δίπλα ακριβώς από το 10ο) πήγε ο Τσίπρας. Στην εποχή μου, στο 3ο πηγαίνανε οι μέτριοι μαθητές που δεν μπορούσαν να πάνε στο 10ο

  43. Gpoint said

    Βέβαια νωρίς είναι ακόμα (70 λεπτό) αλλά απ’ ότι φαίνεται-φιλικά κι επίσημα- η μόνη περίπτωση να πάρει ο ΠΑΟΚ πρωτάθλημα είναι να παίξει στην ΠρέμιερΛιγκ της Αγγλίας !!!
    Μετά τα Αρσεναλ-ΠΑΟΚ 1-1 και Τοτναμ -ΠΑΟΚ 1-2 έχουμε για την ώρα ΚΠΡ-ΠΑΟΚ 0-1 και την έχει εύκολα

  44. giorgos said

    33.Νεο kid στο block» Nαί σίγουρα θά τόν είχε σέ μεγάλη εκτίμηση τόν Μωμπερτουί αλλά στήν συγκεκριμένη περίπτωση μάλλον πίστευε ότι ή ανακάλυψη τής «αρχής τής ελαχίστης δράσεως» δέν ανήκε σ’ αυτόν . Γράφει παρακάτω : » …δέν είναι λοιπόν πολύ προφανές ότι έχασε τόν Φρειδερίκο «χωρίς ουσιαστικό λόγο» Ισα-ίσα , θά πρέπει νά είναι πολύ ούσιαστικός ό λόγος καί τού δημιουργούσε κάποια μονοσήμαντη πνευματική υποχρέωση (une sorte de passion ) . Οί λεπτομέρειες αυτές έχουν σημασία , διότι όδηγούν σέ συμπεράσματα . Καί τό συμπέρασμα εδώ είναι ότι τό μυαλό τού Βολταίρου , παιδαγωγημένο από τήν επιστημονική του συναναστροφή (ό Βολταίρος ώς γνωστόν , ήσχολείτο ασταμάτητα μέ τίς κορυφαίες επιστημονικές υποθέσεις τού καιρού του) ,είχε αποκτήσει τό προσόν τής πνευματικής αρετής ,πού δέν τού επέτρεπε παραχωρήσεις γιά μερικά ζητήματα πού εμείς συνηθίσαμε νά θεωρούμε επουσιώδη «

  45. Παύλος said

    Πάλι καλά που λέει αποκομιδή και όχι διακομιδή.

  46. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    42.ναι.Ο ίδιος το λέει:

    «..Γυμνάσιο πήγαινα στου Ζωγράφου, αλλά για κάποιο λόγο ήρθα σε σύγκρουση με έναν καθηγητή και αναγκάστηκα στην Δ’ τάξη να φύγω και να αλλάξω σχολείο. Πήγα στο 3ο Γυμνάσιο Αμπελοκήπων. Τότε το 10ο ήταν το καλύτερο αλλά πήγα στο 3ο, γιατί το 10ο ήταν γεμάτο».
    Με 8 χρόνια διαφορά ηλικίας,αλήθεια, πώς προλαβαίνει κάποιος κάποιον σε εξατάξιο;Πες κι οχτατάξιο,δεν ψάχνω τα εκπ. συστήματα τώρα..
    κι ακόμη με τέτοια διαφορά,να έχει γνώση «του ποιού» του άλλου;
    Δεν έχω τη σκευή να κρίνω επιστημονικά τον κο Νανόπουλο, ούτε διασταυρώθηκαν οι δρόμοι μας ποτέ ώστε να τον ξέρω κοινωνικά, απλώς μου φάνηκε παράξενο όλο αυτό επειδή τυχαία θυμόμουν ότι ήταν σε σχολείο στου Ζωγράφου. Αλλά έτσι κι αλλιώς, αυτά είναι παράπλευρα και παρένθεση στα αναφερόμενα στα σημερινά θέματα του ιστολογίου.
    Τερτιπιλίδικα τα λέμε στο χωριό μου (να συνδέσω κάτι στο νήμα).
    45.Μετακομιδή των λειψάνων της δημοκρατίας, αφού τα όρνεα δεν εμποδίστηκαν.
    31,ΝΜ>>Διατηρώ αμφιβολία για το αν πρέπει να χρησιμοποιούμε τη λ. προσκόμιση και όχι “προσκομιδή”
    Δε γίνεται έτσι θαρρώ, στα καλά του καθουμένου. Να πούμε δηλαδή και αντί μετακόμιση (στον άλλο όροφο) , μετακομιδή ! 🙂

  47. BLOG_OTI_NANAI said

    9,15,37,41: Λέει ότι σημαίνει «κορφή φυτού» και «κορόμηλο»:

    Κουρούμπλι (α) (περ. «Ελληνικά», 26Α΄(1973), σ. 166)

    Κουρούμπλι (β) (Πολίτης, «Μελέται περί του Βίου…», τ.Γ΄, σ.80)

    Κουρουμπλιά (περ. «Ελληνικά», 31Β΄(1979), σ. 452)

  48. BLOG_OTI_NANAI said

    Με μια πρόχειρη έρευνα, η πραγματική χρήση των δύο λέξεων είναι η εξής:

    Προσκόμιση => στοιχείων, εγγράφων, αποδείξεων, τίτλων, υλικών, ευρυμάτων, αλλαγών

    ενώ

    Προσκομιδή => κατά 99% χρήση σε φρασεολογία σχετική με θεολογικά, θρησκευτικά θέματα

  49. Εαμοβούλγαρος said

    @46: Εδώ ο άνθρωπος δηλώνει συνεχιστής του Αϊνστάϊν και αγνοεί πως η διάσημη ατάκα του Αλβέρτου για την βλακεία είναι πλαστή, όπως επισήμανε και στο σημερινό άρθρο ο κ. Σαραντάκος. Θα θυμόταν σε ποιό Γυμνάσιο πήγε; Στο 10ο ήταν, τον θυμάμαι πλέϊ-μέϊκερ στην μεγάλη ομάδα μπάσκετ του σχολείου. Όταν αυτός ήταν 17 χρονών, εγώ ήμουν 9 και πήγαινα Τρίτη Δημοτικού. Γιατί να μήν τον θυμάμαι; Τότε οι Αμπελόκηποι ήταν ένα χωριό και όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας

  50. ΚΑΒ said

    Νάχω,αλλά νήφω και

    40. Με το Ν.Δ. 4379/1964, με την περίφημη μεταρρύθμιση του Γ. Παπανδρέου, ιδρύθηκε 3τάξιο Γυμνάσιο και 3τάξιο Λύκειο.
    Το 1966 επομένως υπήρχε Λύκειο.

  51. NM said

    #36,48: Το αντίθετο της προσκόμισης είναι η αποκόμιση. Το αντίθετο της αποκομιδής είναι η προσκομιδή. Είτε πρόκειται για σκουπίδια που πάνε-φεύγουν στον κάδο είτε για γλωσσικά ή άλλου είδους δισκοπότηρα.
    Η υπηρεσία του Δήμου που μαζεύει τα σκουπίδια ονομάζεται καλώς ή κακώς «Υπηρεσία Αποκομιδής Απορριμμάτων» και όχι «Αποκόμισης». Συνεπώς βρίσκω λογικό ένας ξερωγώ δήμαρχος ή διαχειριστής πολυκατοικίας να έγραφε σε σχετική ανακοίνωση: «Παρακαλούμε η προσκομιδή των απορριμμάτων στον κάδο να γίνεται το τελευταίο 2ωρο πριν την αποκομιδή τους». Γιατί αμα έγραφε «προσκόμιση» αντί «προσκομιδή» θα ήταν αστείο ή τουλάχιστον θα ξένιζε. Εκτός αν οι ένοικοι ή οι δημότες ήταν περισσότερο εξοικοιωμένοι με τα χριστιανικά δρώμενα αντί της καθημερινής ζωής (στην 1η περίπτωση μπορεί και να σκανδαλίζονταν, τώρα που το σκέφτομαι)

  52. Εαμοβούλγαρος said

    Βάσανα που έχουν κι οι πολιτικοί… Χωρίζει η βασιλόφρων εκπρόσωπος Τύπου της Ν.Δ. Άννα – Μισέλ Ασημακοπούλου, γιατί ο άντρας της την εκβίαζε ζητώντας 300.000 ευρώ για να μην αποκαλύψει το εβραϊκό της παρελθόν

    http://postimg.org/image/4mx71ekzp/

    Λεπτομέρειες αύριο στην εφημερίδα του κομιστή

  53. PIPINOS, O MEGALOPREPHS, said

    #49
    Ο Νανόπουλος είναι από τους λίγους επιστήμονες που κυριολεκτικά τιμάνε το …όνομά τους. Είμαι περίεργος, ως οιονεί αφασικός που είναι, πώς κατόρθωνε να περνάει τα μαθήματά του. Εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχε ειδική μέριμνα για τους δυσλεκτικούς, όπως προφορικές εξετάσεις και τα τοιαύτα. Αλλά και στα προφορικά ακόμα να εξεταζότανε, αυτός ο άνθρωπος ως φοιτητής θα κοβότανε σίγουρα. Με νοήματα άραγε έδινε στους καθηγητές του να καταλάβουν τη σοφία του? Πολύς ντόρος έχει γίνει αδίκως για δαύτον και έχει επίσης αδίκως παρασιωπηθεί ένας άλλος σπουδαίος επιστήμονας της φυσικής, ο Καλαματιανός απόφοιτος του ΕΜΠ Γιάννης Ηλιόπουλος. Στην Ελλάδα πάντα θα κάνουνε θόρυβο οι ντενεκέδες, φίλε Εαμοβούλγαρε που είμαστε και γείτονες αφού έμενα στην οδό Αλδου Μανουτίου κοντά στον Παναθηναϊκό αλλά σχολείο πήγαινα στην Ευαγγελική της Νέας Σμύρνης. Εσύ σύχναζες ποτέ στην «παραλία», στο Κοσμικό των Ξυλούρηδων?

  54. spiral architect said

    Ωραία, θα την παντρευτεί ο Μπαλούρδος!

  55. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Για να το πάμε ρεφενέ, να συνεισφέρω και ‘γώ ένα μεζεδάκι βραδιάτικο: Η γλωσσική αφροντισιά (στον προφορικό αλλά και στον γραπτό λόγο) έχει εξοβελίσει την υποτακτική αορίστου των ρημάτων που σχηματίζουν τον αόριστο από άλλο θέμα -κυρίως των συνθέτων του έχω> έσχον- για την δήλωση του στιγμιαίου μέλλοντος, Έτσι λχ λένε «το παιδί μας θα συμμετέχει στην παρέλαση» (λες και θα το κάνει αυτό για χρόνια..) και όχι «θα συμμετάσχει..». Σήμερα, το ..έγκυρο ΒΗΜΑ μας δίδαξε και την αντίστροφη τσαπατσουλιά: «..Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνεχίσουν να παράσχουν στρατιωτική βοήθεια..» (αντί «να παρέχουν»), δηλ. χρησιμοποιεί υποτακτική αορίστου (αντί της υποτακτικής ενεστώτα) για την δήλωση του διαρκούς μέλλοντος.

  56. physicist said

    Ξέφυγε ένα ακόμα από τους φίλους της Λαξιλογίας:

    … Ο Αϊνστάιν έλεγε ότι [οι διακρίσεις] είναι 5% έμπνευση και 95% ιδρώτας.

    Αυτό είναι σπασμένο τηλέφωνο του περίφημου «genius is 5% inspiration and 95% perspiration» που δεν το είπε ο Αϊνστάιν. Αποδίδεται στον Τόμας Έντισον (γουγλίζεται) το 1903 — άρα και κλεμμένο να τόχε ο Θωμάς, δεν τόκλεψε απ’ τον Αλβέρτο. Πάντως, πριν κατηγορήσουμε τον Δ.Ν., ας πάρουμε υπόψη μας ότι ο/η αρθρογράφος μπορεί να τόβγαλε απ’ το μυαλό του/της.

    Κατά τ’ άλλα, μολονότι είμαι πολύ επιφυλατκικός απέναντι σ’ όλην την (αυτο-)διαφήμιση γύρω από τον Δ.Ν., η συνέντευξή του δεν μου φάνηκε κακή. Αντίθετα, βρήκα ότι έχει πολύ καλά σημεία και το προσμετρώ στα θετικά ότι ο άνθρωπος κράτησε την ψυχραιμία του όταν αναφέρθηκαν οι απύθμενες ηλιθιότητες του Κοέλιο. Άλλος θα είχε πλακώσει τον δημοσιογράφο στις σφαλιάρες.

    Γλωσσικά, μου φαίνεται ενδιαφέρουσα η απόδοση του compactification με τον όρο «εγκλωβισμός».

  57. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!
    Να με συμπαθάτε για την πολύωρη απουσία, είχα πάει μιαν εκδρομούλα στο χωριό του Καρλομάγνου.

    32-33: Εντυπωσιάζομαι.

    39: Μόνο έτσι βγαίνει, αλλά θέλει καλόν επιμελητή.

    41: Θα ξαναδημοσιεύσω το παλιό άρθρο την άλλη βδομάδα (για δαμάσκηνα κορόμηλα κτλ.)

    52: ‘ΚΥΡΙΑ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ’ με κεφαλαία σε τίτλο πρώτη φορά έχω δει για πολιτικό πρόσωπο!

    55: Σπανιότερο το αντίστροφο, αλλά και χειρότερο.

  58. Avonidas said

    #56
    «Αντίθετα, βρήκα ότι έχει πολύ καλά σημεία και το προσμετρώ στα θετικά ότι ο άνθρωπος κράτησε την ψυχραιμία του όταν αναφέρθηκαν οι απύθμενες ηλιθιότητες του Κοέλιο. Άλλος θα είχε πλακώσει τον δημοσιογράφο στις σφαλιάρες.»

    Και γιατί στα θετικά, συνάδελφε? Ίσα ίσα, αν περισσότεροι δημοσιογράφοι έτρωγαν τις φάπες τους όταν ρωτάνε ηλιθιότητες τους επιστήμονες (και μετά γράφουν άλλες ηλιθιότητες), θα διαβάζαμε πολύ ακριβέστερα επιστημονικά άρθρα 😉

    Επίσης:
    Αρκετά
    πια
    με
    τους
    ‘διαδόχους’
    του
    Αϊνστάιν.

    ο Αϊνστάιν ούτε πρίγκηψ ήτανε ούτε Πρόεδρος της Φυσικής. Το γελοίο δεν είναι να μοστράρεται ο οποιοσδήποτε ως «διάδοχος του Αϊνστάιν», αλλά απλώς και μόνο το να θεωρεί κανείς ότι υπάρχει τέτοιο πράγμα!

    Όπως και να το κάνουμε, η Φυσική δεν είναι το είδος της ενασχόλησης όπου βγάζει ο Ένας τη μεγάλη θεωρία θρονιασμένος μέσα στο γυάλινο πύργο του, κι ο νοών νοείτω.

  59. BLOG_OTI_NANAI said

    51: Σε ένα σημείωμα που αφορά τα σκουπίδια νομίζω ότι και το «προσκομιδή» θα ξένιζε. Μια που αφορά όλους του ενοίκους μιας πολυκατοικίας ένα τέτοιο σημείωμα, καλύτερο ίσως θα ήταν να γράφει για «μεταφορά σκουπιδιών» αντί για «προσκομιδή σκουπιδιών».

    Πάντως για χρήσεις μή θεολογικές ή θρησκευτικές, είδα να χρησιμοποιούνται τα: «προσκομιδή δώρων στον αυτοκράτορα», φροντίζω για «προσκομιδή συνδρομητών», «προσκομιδή καρπών», «προσκομιδή εργατών», «προσκομιδή γραμμάτων», αλλά το ποσοστό θρησκευτικής και κοσμικής χρήσης της λέξης «προσκομιδή», είναι 99% προς 1%.

  60. Νέο Kid Στο Block said

    Γιώργο (44.), το θέμα έχει πολύ ενδιαφέρον και πολύ…μπέρδεμα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όπως δείχνουν τα στοιχεία και οι εγκυκλοπαιδικές αναφορές ο Βολταίρος πήρε σχεδόν ξεκάθαρα θέση στη διαμάχη υπέρ του Καίνιχ (Koenig). Μια διαμάχη για την πατρότητα της Principle of least action που ήταν σχεδόν τόσο σφοδρή όσο και η πολύ γνωστότερη μεταξύ Λάϊμπνιτς και Νεύτωνα για την πατρότητα του Λογισμού. Και αυτό -σε σχέση με τον Βολταίρο- δημιουργεί απορίες. Είναι γνωστό πως ο Βολταίρος ήταν φανατικά Νευτωνικός, είναι γνωστή η ειρωνία του απέναντι στον πολυμαθή και πολύσοφο Λάιμπνιτς με τον «Πανγκλός», πώς είναι δυνατόν να πήρε θέση κατά του Μωπερτί και του Όϋλερ και υπέρ ενός «Λαιμπνιτσικού»; (ο Koenig απέδιδε την πατρότητα της αρχής του Μωπερτουί στον Λάιμπνιτς ουσιαστικά) και μάλιστα μαθητή των Μπερνούληδων που ήταν οι πιο φανατικοί Λαιμπνιτσικοί. Ο ίδιος ο Jean Bernoulli αποκαλούσε τον John Keill «Πίθηκο του Νεύτωνα» (Newton’s ape).
    Δεδομένης και της καλής σχέσης του Βολταίρου με τους Mωμπερτουί και Κλαιρώ , φαίνεται πως είτε είχε πειστεί απόλυτα πρεί αυτής της πατρότητας (από Κένιχ μέσω Λάιμπνιτς και Μπερνούληδων) είτε (το πιο πιθανό θεωρώ) η σχέση του με τον Καίνιχ ήταν «πιο βαθιά/στενή» οπότε διόλου απίθανο να ήταν αυτός ο συνεταίρος στην εκμετάλευση της κακοσχεδιασμένης λαχειοφόρου αγοράς, όπως είκασες. Ο Βολταίρος γενικά ,παρότι είχε επιστημονικά ενδιαφέροντα και αρκετές γνώσεις σίγουρα, έκανε τις κριτικές του μάλλον με «ουμανιστικά» (ας τα πω ευγενικά..) κριτήρια. Χαρακτηριστική είναι η ερμηνεία του -που έμεινε στην Ισορία-για τον διορισμό του Νεύτωνα ως διευθυντή του Εθνικού Νομισματοκοπείου («Master of the Mint» κι όχι «mastermind» που έγραφε κάποιος κάπου.. 🙂 ) θέση μεγάλου κύρους και εξουσίας. Γράφει λοιπόν ο Βολταίρος στις Φιλοσοφικές Επιστολές του : «Όταν ήμουν νέος ,πίστευα πως ο Νεύτωνας όφειλε την καλή του τύχη στα τεράστια επιτεύγματά του . Υπέθετα πως η Αυλή και η Πόλη του Λονδίνου τού απένειμαν τον τίτλο του βαρονέτου από θαυμασμό. Είχα παντελώς άδικο. ο Ισαάκ Νεύτων είχε μια χαριτωμένη ανηψιά, την κυρία Conduitt, που άρεσε πολύ στον Καγκελάριο του Δημοσίου Ταμείου, Halifax. Ο απειροστικός λογισμός και η βαρύτητα δεν θα του είχαν χρησιμεύσει σε τίποτα ,χωρίς την όμορφη ανηψιά του» (!) O Bολταίρος βέβαια υπερέβαλε (το λέω και πάλι μάλλον ευγενικά..) ή απλά δεν ήταν καλά ενημερωμένος ,αφού ο Νεύτωνας ,πριν γίνει Master ήταν ήδη Warden («επιθεωρητής» θα λέγαμε) στο Νομισματοκοπείο όταν η ανηψιά του ήταν 17 χρονών και δεν την είχε καν γνωρίσει! Tέλος πάντων… αν και είναι γοητευτικό, είναι και λίγο ίσως ματαιοπονία να θέλουμε να ξέρουμε τι ακριβώς έγινε.
    Όσον αφορά την Αρχή καθεαυτή, για να πετάξω και την τρισχιλιετικούρα μου με τον γνωστό και αγαπημένο μου Ήρωα,τον Ζορό-Αρχιμήδη 🙂 όλοι αυτοί (και οι τελικά «καρπούμενοι» τα credits Λαγκρανς και Χάμιλτον) τρώγανε βελανίδια όταν ο Αρχιμήδαρος (και όχι ο Ευκλείδης αλλά ο Ήρωνας ο Αλεξανδρινός στα «Κατοπτρικά» (κείμενο που έφτασε σε μάς μέσω λατινικής μετάφρασης από αραβικά χειρόγραφα) όπως γράφει λαναθασμένα το κατά τα λοιπά κατατοπιστικό άρθρο της Wikipedia http://en.wikipedia.org/wiki/Principle_of_least_action ) απέδειχνε με απαγωγή εις άτοπον! το φυσικό φαινόμενο της ανάκλασης του φωτός. Ίσως οι εκλεκτοί φίλοι Φυσικοί του ιστολογίου (νομίζω πως παλιότερα είχε γίνει και μια κουβέντα μεταξύ Μιχάλη Νικολάου και Φυσικού, αλλά ίσως να μη θυμάμαι καλά) θα φρίττουν στην ιδέα… 🙂 άσε που ο νόμος της ανάκλασης ,δεν ισχύει για μικρά μήκη κύματος ή κάπως έτσι (δεν τα καταλαβαίνω και καλά, αλλά μήπως τα καταλαβαίνουν τέλεια και οι φυσικοί; 🙂 ) αλλά ο τιτανομέγιστος Αρχιμήδαρος(τον φάγαν μπαμπέσικα στο άνθος της ηλικίας του οι Πρωτοβυζαντινοί. 😦 ) , υποθέτωντας πολύ λογικά «ισότροπο» μέσο διάδοσης, είπε-σύμφωνα με τον Ήρωνα- το εξής απλό:
    «Ο δε Αρχιμήδης ούτω λέγει, ότι η Ζ γωνία τηι Ε ή ίσην εστίν ή ελάττων ή μείζων.Έστω πρότερον μείζων η Ζ της Ε , ελάττων άρα η Ε. υποκείσθω ουν πάλι όμμα το Δ, και από του όμματος πάλιν ανεκακλάσθω επί τω ορώμενον το Β. έσται άρα η Ε γωνία μείζων της Ζ ην δε και ελάττων, όπερ άτοπον.»
    Δεν μπορώ να ποστάρω το σχηματάκι ,αλλά Ε είναι η γωνία πρόσπτωσης και Ζ η γωνία ανάκλασης, Δ το σημείο-πηγή φωτός αριστερά (πρόσπτωση) και Β το σημείου»εξόδου» μετά την ανάκλαση. Σού λέει λοιπόν ο Γίγας λαϊκά: «ρε φιλαράκι ,αν οι γωνιές δεν ήταν ίσες να ούμε, άμα ρίχναμε το φώτσι από ζερβά θα ανακλιόταν με μικρότερη γωνιά έστω ,και άν από δεξά με μεγαλύτερη; Δεν κολλάει, νομίζω!» ΤΙΤΑΝΑΣ! (το 1660 η άποψη του Ήρωνα (που ο ίδιος πιστώνει στον Ζορό) διατυπώθηκε από τον Φερμά ως «αξίωμα ελαχίστου χρόνου» )…
    Πω,πωω, σεντονιάδα! Aν έχεις πάντως κάτι άλλο Γιώργο,θα με ενδιέφερε πολύ.

  61. Gpoint said

    # 58

    Σε αντίθεση με τα μαθηματικά όπου ο θεός δεν έχει απολύτως καμία ανάμειξη, η Φυσική επηρεάζει την επικρατούσα φιλοσοφία στην ζωή οπότε είναι αντικείμενο ιδιαίτερης μελέτης απο τους ειδικούς των θρησκειών. Η καθολική εκκλησία είχε τους δικούς της φυσικούς που προασπαθούσαν να αποδείξουν την ύπαρξη θεού στην διατήρηση της ενέργειας, μετά τη ορμής κ.λ.π.
    Μ’ αυτή την λογική ο Αϊνστάϊν ήταν το «καλό» παιδί της υπόθεσης άσχετα που με τις θεωρίες του η ύπαρξη, τηλεόρασης, κομπιούτερ κ.λ.π. είναι αδύνατη. Οι πρωτεργάτες της κβαντομηχανικήςαγνοούνται ίσως επειδή ο ίδιος ποτέ δεν δέχθηκε τις θεωριες της. Σαφώς έδωσε μια τεράστια ώθηση στην φυσική αλλά όλα τα αδύνατα σημεία παραλείπονται,(τρεις φορές ταπώθηκε από τον Ντιράκ που δεν τον ξέρει ούτε η μάνα του πέραν των φυσικομαθημτικών) όλα τα υπέρ υπερτονίζονται απλά και μόνο επειδή στο δίλημμα ή θεός ή χάος έπαιξε τον θεό ημίχρονο-τελικό. Υπάρχει ένα βιβλιαράκι του «πως βλέπει τον κόσμο», όντως «ανοίγει μάτια» για την φήμη του.
    Μόνο ο μεγάλος Ντύλαν έπιασε το νόημα στο desolation row, ήταν όντως καλός βιολιστής κι έπαιζε όταν ταξίδευε με το τραίνο στις αχανείς αμερικάνικες εκτάσεις

    Einstein, disguised as Robin Hood
    With his memories in a trunk
    Passed this way an hour ago
    With his friend, a jealous monk
    He looked so immaculately frightful
    As he bummed a cigarette
    Then he went off sniffing drainpipes
    And reciting the alphabet
    Now you would not think to look at him
    But he was famous long ago
    For playing the electric violin
    On Desolation Row

    Γενικά βριέμαι τις ατέρμονες συζητήσεις για τις αξίες ( ή μη ) κάποιων, μόνο ο Μαχάτμα Γκάντι είναι για μένα αδιαμφισβήτητο νούμερο ένα στην ανθρωπότητα, μια εξαίρεση ήταν αυτή

  62. Νέο Kid Στο Block said

    Γιώργο, ο μαθηματικός φαίνεται τελικά πως ήταν ο Λα Κονταμίν, άλλος ένας (μετά τους Μωπερτουί και Κλαιρώ) απ’αυτούς που «ισοπέδωσε» τους Κασσινί και «τέντωσε» τη Γη ,στο Περού. (33) 🙂
    «A major turning point in his life, which had it not happened may have resulted in history forgetting the brilliant man, was shortly after he returned from exile in England and met a brilliant mathematician, Charles Marie de la Condamine, at a dinner party held by Charles du Fay. Voltaire at the time was struggling financially, but de la Condamine had a plan which he proposed to Voltaire that would help make Voltaire and himself a boatload of money via ever so slightly unscrupulous means, though technically not breaking any laws. ..»

    http://www.todayifoundout.com/index.php/2013/05/how-voiltaire-made-a-fortune-rigging-the-lottery/

  63. giorgos said

    Νεο kid Στό block } Kαλημέρα , εγώ αγαπητέ φίλε δέν είμαι ούτε μαθηματικός ούτε φυσικός , ψαράς είμαι .
    Απλά μού αρέσει αυτό τό μπλόκ γιατί διαβάζω πράγματα πού μού αρέσουν καί πού μού δίνουν τήν δυνατότητα νά ψάξω καί νά πάω λίγο παραπέρα … καί γιατί εδώ γράφουν άτομα πολύ αξιόλογα . Γράφω αλλο ένα μικρό απόσπασμα από τό βιβλίο αυτό πού αναφέρεται στόν αγαπημένο σου Αρχιμήδη .
    » Ο Αρχιμήδης είναι μεγάλος , λέει ό Ι.Θεοδωρακόπουλος (Α’ σελ.274) , επειδή ανεκάλυψε τό είδικόν βάρος!
    Αν γι’ αυτό είναι μεγάλος ό Αρχιμήδης , τότε καί ή φιλοσοφία δέν είναι παρά ή σαλάτα , πού πάει μέ βασικό έδεσμα τό παραμύθι (Οί ξένοι καί σ’ αυτό διαφέρουν : τρώνε τήν σαλάτα πρίν τό φαί ).
    Ο Αρχιμήδης είναι μεγάλος όχι έπειδή έλυσε ένα σχετικά εύκολο πρόβλημα , κάνοντας ποδόλουτρο στό βαλανείον τού Ιέρωνα , μά επειδή ανεκάλυψε τόν Απειροστικό Λογισμό , πού ανεκάλυψε κι’ ό Λάιμπνιτς.
    Είναι δηλ. μεγάλος επειδή ανεκάλυψε ένα τεράστιο τρόπο σκέψεως , μόνο μέ καθαρή θεωρία , καί χωρίς τίς ίστορικές συνθήκες πού βρέθηκε ό Λάιμπνιτς .
    Γι’ αυτό είναι μεγάλος ό Αρχιμήδης. Είναι περιττό , βέβαια , νά επιμείνουμε στήν κολοσσιαία σημασία αυτής τής λεπτομέρειας , όπως καί σέ άλλες πολλές .»

  64. physicist said

    #58. — Συνάδελφε, σύμφωνος μαζί σου (όπως συμβαίνει πολύ συχνά) απ’ την αρχή μέχρι το τέλος. Well said!

  65. physicist said

    #61. —

    […] Μ’ αυτή την λογική ο Αϊνστάϊν ήταν το “καλό” παιδί της υπόθεσης άσχετα που με τις θεωρίες του η ύπαρξη, τηλεόρασης, κομπιούτερ κ.λ.π. είναι αδύνατη.

    […]

    Σαφώς έδωσε μια τεράστια ώθηση στην φυσική αλλά όλα τα αδύνατα σημεία παραλείπονται,(τρεις φορές ταπώθηκε από τον Ντιράκ που δεν τον ξέρει ούτε η μάνα του πέραν των φυσικομαθημτικών) όλα τα υπέρ υπερτονίζονται απλά και μόνο επειδή στο δίλημμα ή θεός ή χάος έπαιξε τον θεό ημίχρονο-τελικό.

    Κάνω θερμή παράκληση να περιοριστούν οι οφθαλμοφανείς, τουλάχιστον, βλακείες (βλ. boldface παραπάνω). Μας διαβάζουν και μικρά παιδιά, δεν κάνει.

  66. Νέο Kid Στο Block said

    63. Γιώργο, για να βάλουμε κάποια πράγματα στη θέση τους το κείμενο του Θεοδωρακόπουλου (υποθέτω πως είναι ο γερμανοσπουδαγμένος καθηγητής Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος εκ Βασσαρά Λακωνίας) το βλέπω με αρκετό σκεπτικισμό.
    Η εντύπωση του καθηγητή πως ο Αρχιμήδης είναι γνωστός παρ’ημίν κυρίως για την …άνωση, είναι δυστυχώς σωστή. Κάποτε ένας φοιτητής του ΤΕΠΑΚ στην Κύπρο μού απάντησε πως ο Αρχιμήδης ήταν αυτός που «εφεύρε την άνωση» !! Η νεοελληνική άγνοια και μίζερη εκπαίδευση ,με τα -συνήθως λανθασμένα-στερεότυπά της είναι υπόθεση πολλών χρόνων κατά πως φαίνεται.
    Από κεί και πέρα η «Μέθοδος της εξάντλησης» (στην οποία προφανώς αναφέρεται ο Ι.Θεοδ. ως «ανακάλυψη του Απειροστικού Λογισμού») ΔΕΝ είναι ο «απειροστικός λογισμός» του Λάιμπνιτς (το πως αφήνει τον κατ’ελάχιστον συνεφευρέτη Νεύτωνα έξω από το παιχνίδι ο Θεοδ. είναι ενδιαφέρον και μάλλον κατανοητό για «Γερμανό»,δηλαδή της γερμανικής σχολής εννοώ) είναι μια εκπληκτικά ευφυής μέθοδος γεωμετρικής ολοκλήρωσης (Integralrechnung) κατά βάση, την οποία ο ίδιος ο Αρχιμήδης πιστώνει στον επίσης κολοσσό Εύδοξο. AN o Αρχιμήδης είχε ,όχι «πα στώ», άλλα απλώς ένα «τίποτα» ,δηλαδή το ταπεινό μηδέν (0) …ΑΝ.
    Κατά την ταπεινή μου γνώμη ,ο Αρχιμήδης ήταν μεγάλος (ο μεγαλύτερος των Ελλήνων) γιατί δεν είχε «κολλήματα» καμιάς ιδεολογικής («κανών και διαβήτης») ,μεθοδολογικής ή «θρησκευτικής» φύσεως. Έκοβε,έραβε, ζύγιαζε «γεωμετρικά» σχήματα, έπαιζε με το νερό ,το φώς, τις τραμπάλες, τις έλικες και τις βίδες, όλα τα έσφαζε κι όλα τα μαχαίρωνε, και ΟΛΑ τα μοιράστηκε πιστώνοντας και τους προκατόχους του χωρίς κόμπλεξ και χωρίς να κρύψει τίποτε και χωρίς να φοβηθεί. Γι’αυτό ήταν ο μέγιστος. Όπως κι ο Euler πολύ αργότερα, δεν τον ένοιαζε τόσο να αποδείξει όσο να ανακαλύψει.

  67. physicist said

    #66 και σχετικά. — Καθόλου τετριμμένο και καθόλου εύκολο το πρόβλημα της άνωσης ενός σώματος βυθισμένου σ’ ένα ρευστό. Αντίθετα, παραμένει ενδιαφέρον μέχρι σήμερα, και η γενική του λύση είναι κάθε άλλο παρά προφανής. Βλ. το σχετικό πρόσφατο άρθρο, γραμμένο από εξαιρετικούς σύγχρονους ερευνητές.

    http://arxiv.org/abs/1204.4548

  68. gryphon said

    25
    Περιεργο.Περιπου τήν ιδια αποψη εχω σχηματίσει κι εγω γιά τόν Νανοπουλο χωρις να τον ξερω και χωρις να εχω και την καταρτιση για να τον κρινω καθαρα επιστημονικα.Απλα τον εχω παρακολουθησει σε διαφορες συνεντευξεις στην τηλεοραση κλπ.
    Τελευταιο ρεσιταλ αρλουμπολογιας που ακουσα απο αυτον ηταν σε μια συζητηση περι αιωνιας περιπου νεοτητας οπου ρωτηθηκε ποσο θα ζουν οι ανθρωποι στο μελλον και τεοια και με χαρακτηριστικη στυλ φαφλατα οπως σωστα λες ειπε οτι στο αμεσο πολυκοντινο μελλον θα ζουμε και πεντακοσια χρονια !!!!.
    Ξερεις με ενα στυλ ελα μωρε παιχνιδακι ( piece of cake που θα ελεγε ενας αγγλος) ειναι για μας τους επιστημονες αυτα τα εχουμε λυσει ηδη τα θεματα..Και βεβαια ο πολυς Νανοπουλος σε αυτο το θεμα μιλουσε οπως και πολλοι ανοητοι ομοιοι του για αλλο πραγμα.
    Οχι για το πως θα μενουμε νεοι κατι που προυποθετει να μεγαλωσουν παρα πολυ χρονικα τα διαφορα σταδια αναπτυξης ενος ανθρωπου.
    Δηλαδη η νηπιακη ηλικια να διαρκει 100 χρονια η εφηβεια αλλα τοσα και παει λεγοντας κατι που ουτε κατα διανοια δεν εχουν προσεγγισει στην λυση του οι φωστηρες τυπου Νανοπουλου.
    Αυτο ομως που συμβαινει και που ο Νανοπουλος παραβλεπει ειναι οτι οι ανθρωποι περνανε τις διαφορες φασεις αναπτυξης και σημερα ακριβως οπως και οι ανθρωποι πριν π.χ 3000 χρονια.Φτανουν με τον ιδιο ακριβως ταχυτατο ρυθμο στην μεση ηλικια στα 50 και απο κει και περα αρχιζει η σταδιακη βιολογικη καταρευση του οργανισμοι.Απλως αυτο που συμβαινει σημερα με την προοδο της επιστημης ειναι οτι παρατεινεται η ζωη με φαρμακα και να δεχθω οτι θα φτασουν οι ανθρωποι να ζουν και 300 χρονια.
    Θα ζουν ομως και παλι μονο τα 50 60 απο αυτα ωφελιμα και δημιουργικα και τα υπολοιπα 240 χρονια σαν ερειπια που θα κρατιουνται στην ζωη με φαρμακα και αυτο δεν ξερω κατα ποσο ειναι κατι επιθυμητο η εαν ειναι μια εφιαλτικη προοπτικη.
    Αλλον που εχω σταμπαρει ειναι ενας Ζερεφος η Τζερεφος που αναμασαει συνεχως οπου σταθει και οπου βρεθει τα ιδια παραμυθια περι υπερθερμανσης που απο καποιο σημειο και μετα εγινε κλιματικη αλλαγη κλπ.
    Αυτος αμφιβαλλω εαν εχει κανει οποιαδηποτε προσωπικη ερευνα πειραμα οτιδηποτε εδω στην Ελλαδα για να αποδειξει τους ισχυρισμους του.
    Απλα παιρνει διαφορες ανακοινωσεις απο το εξωτερικο και τις λεει σαν παπαγαλακι

  69. skol said

    56,58: Τι σας ενοχλεί τόσο πολύ στη φράση του Κοέλιο; Στο πνεύμα της συζήτησης ήταν. Την «ανθρωπική αρχή» οι φυσικοί την έχουν διατυπώσει, όχι ο Κοέλιο. Αν σας ενοχλούν οι εξωεπιστημονικές αναφορές και οι λογοτεχνίζουσες διατυπώσεις στον Δ.Ν. πρέπει να τα πείτε πρώτα που μίλησε για Καμύ και για διαστάσεις που μαζεύονται σαν κουβάρια.

  70. Εαμοβούλγαρος said

    @68: Συμφωνώ απόλυτα σε όσα γράψατε, κ. Gryphon. Ο Ζερεφός είναι ακόμη μεγαλύτερος αρλουμπολόγος από το Νανόπουλο. Απλά τον έχουν εύκολο οι δημοσιογράφοι και τον βγάζουν συνέχεια. Κι αυτός λέει πάντα τίς ίδιες σαχλαμάρες περί υπερθέρμανσης, που τελικά θα αποδειχτεί πως δεν ισχύουν.

    Κακά τα ψέματα: Δεν υπάρχεις, άμα δεν βγαίνεις στην Τηλεόραση. Κι ο κ. Σαραντάκος χρόνια παλεύει για να φτιάξει αυτή τη μοναδική ιστοσελίδα και τον ξέρουν ελάχιστοι. Άμα τον βγάλει κάποιος κάποια στιγμή στην τηλεόραση και μετά τον ανακαλύψουν και τα μεσημεριανάδικα σαν τον Λευτέρη τον Αργυρόπουλο με τους λεξαρίθμους (που τον πρωτόβγαλαν στις εκπομπές τους ο Άδωνις και ο Πλεύρης), θα περπατάει στο δρόμο και θα του ζητάνε αυτόγραφα. Κι ο Μπαμπινιώτης έτσι δεν φτιάχτηκε; Με την εκπομπή για τη Γλώσσα που παρουσίαζε η Κανέλλη. Και μετά έγινε μαϊντανός, έγραψε δύο λεξικούλια, και σήμερα στα εβδομηνταφεύγα του δεν ξέρει τί έχει.

  71. Avonidas said

    #66
    Neo Kid, θα σου σύστηνα να διαβάσεις, αν δεν το έχεις ήδη κάνει, τη «Λησμονημένη Επανάσταση» του Lucio Russo.

    Ο συγγραφέας κάνει εξαιρετική δουλειά στην παρουσίαση της πρώτης επιστημονικής και τεχνολογικής επανάστασης που γνωρίζουμε, δηλαδή της ελληνιστικής επιστήμης, την οποία φροντίζει να διαχωρίσει από το προγενέστερο στάδιο της ελληνικής πρωτο-επιστήμης και φιλοσοφίας. Πολύ επιγραμματικά, η ειδοποιός διαφορά της ελληνιστικής επιστήμης ήταν η διαμόρφωση της επιστημονικής θεωρίας ως «μοντέλου» — μια μαθηματική κατασκευή που αντιστοιχεί θεωρητικές έννοιες σε μετρήσιμα χαρακτηριστικά του κόσμου.

    Ο Αρχιμήδης ήταν μέγιστος μαθηματικός, μηχανικός και επιστήμονας, αλλά ο Russo επισημαίνει αυτό που σπάνια τονίζεται: ότι άνηκε σε μια επιστημονική κοινότητα, με την οποία αντάλλασσε απόψεις και ιδέες, και η οποία για έναν περίπου αιώνα προώθησε την επιστημονική ανακάλυψη πολύ πέρα από όσο θα μπορούσαν απομονωμένοι στοχαστές.

    Η Μέθοδος της Εξάντλησης ήταν ΑΥΣΤΗΡΗ αποδεικτική μέθοδος, δηλ. τρόπος να αποδείξεις την τιμή ενός ορίου, εφόσον ήδη τη γνώριζες. Ο Αρχιμήδης επίσης ανέπτυξε ευφυείς ΕΥΡΕΤΙΚΕΣ, όπως η μηχανική μέθοδος, που βασιζόταν π.χ. στην εύρεση ενός κέντρου βάρους, και ΑΥΤΕΣ οι μέθοδοι ήταν που προσιδιάζουν πιο πολύ στις «ροές» του Νεύτωνα και του Λάιμπνιτς.

  72. Νέο Κid said

    Αβονίδα,ωραία και συμφωνώ γενικα, αλλά θα γράψω αργότερα αποσαφηνιστικά γιατί τώρα αρμυρίζω την κορμάρα μου. 🙂 πάντως οι «ροές» και οι «στιγμές αύξησης» ήταν καθαρά Νιουτόνια ορολογία για τις παραγώγους. Ο λάιμπνιτς είχε το «χαρακτηριστικό τρίγωνο» με κάθετες πλευρές τα διαφορικά dx και dy. (ιδέα αρχικά του Πασκάλ)

  73. Γς said

    >Άμα τον βγάλει κάποιος κάποια στιγμή στην τηλεόραση και μετά τον ανακαλύψουν και τα μεσημεριανάδικα σαν τον Λευτέρη τον Αργυρόπουλο με τους λεξαρίθμους

    Μπάνιο!
    Επειγόντως!

  74. Γς said

    73:
    Αμεσος Δράσις, 100 για μπανάκι

    Κλήση προς στον Νικοκύρη ήταν
    Για τον του Σχ. 70

  75. Γς said

    Το τελευτααίο μου με τον Μπαμπινιώτη σας το είπα;

    http://caktos.blogspot.gr/2014/07/blog-post_68.html

  76. Γιατί, βρε Γς; Τόσα και τόσα έχει πει ο άνθρωπος, αυτό σε ενόχλησε; Αδικεί βεβαίως τον Μπαμπινιώτη (όχι και «λεξικούλια», γμτ, μνημειώδες έργο είναι, παρά τα ενίοτε κωμικά λάθη των πρώτων εκδόσεων), αλλά επί της αρχής άδικο έχει;

  77. (71 τέλος) Στις ‘ροές’ όχι, μάλλον στα αδιαίρετα του Cavalieri. Πάντως κι αυτός και ο Εύδοξος ήταν Τιτάνες του πνεύματος, εξίσου τολμώ να πω με τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη.

  78. Γς said

    68:
    Συμφωνώ κι εγώ, χωρίς να ξέρω … γιατί.
    Πες για τους ίδιους περίπου λόγους.
    Στην αρχή ήταν η απόρριψη της αίτησης μετάκλησης του Δημήτρη Νανόπουλου από το εκλεκτορικό σώμα του Φυσικού Τμήματος του Πανεπιστημίου των Αθηνών κι ιδίως η θέση του Νίκου Αντωνίου που με έβαλε σε σκέψεις.
    Δεν μπορώ να τον κρίνω όπως ο ενθουσιώδης οπαδός του, ο ομότεχνός του υιός μου, απ τον καιρό που ήταν στο Χιούστον. Αλλά ήταν δοκιμασία οι μια δυο φορές που τον άκουσα να μιλά για θέματα βιολογίας. Αν εξαιρέσει κανείς ένα χαρτί που έχει σε τέτοιο θέμα τα υπόλοιπα είναι [ας μην τα χαρακτηρίσουμε].
    Και δεν κρατήθηκα κάποτε.
    Είχα βρεθεί σε μια εκδήλωση της Ακαδημίας και πέφτω πάνω στον Στεφανή, την επομένη μιας δίωρης εκπομπής στη Ελληνική Τηλεόραση με τον Νανόπουλο.
    -Καλά πως τον αντέξατε;
    [είχε δώσει ρεσιτάλ «βιολογικών» γνώσεων κι ο Στεφανής τον αντιμετώπιζε υπομονετικά και μειλίχια]

  79. Γς said

    76:
    Μα τον κερατά,
    Δεν ήταν που πήγε να μου χαλάσει τη δουλειά με το γκομενάκι στο σταντ των πληροφοριών του Δήμου Καρυστου, πήγε να μου σπάσει και τον Ομηρικό αντιπερισπασμό μου με τον Μπαπινιώτη

  80. Νέο Kid Στο Block said

    Aβονίδα, δεν το ξέρω το βιβλίο του Russo που ανέφερες,αλλά ομολογώ πως μού άνοιξε η όρεξη!
    Ακριβώς αυτή την εντύπωση έχω και γώ για την λαμπρή ελληνιστική εποχή (ειδικά στις «αποικίες»). Μην ξεχνάμε εξάλλου πως η περίφημη «Μέθοδος» του Ζορό ,δεν ήταν τίποτε άλλο από μια εκταταμένη επιστολή προς τον Ερατοσθένη. Η «διάδραση» ήταν διαρκής.
    Αποσαφηνιστικά τώρα ,κυρίως ως προς το κάπως βιαστικό μου 66, και το κατά πόσο και σε ποιον ακριβή βαθμό ο Αρχιμήδης ήταν πρόδρομος του απειροστικού λογισμού ,να πω τα εξής (δανειζόμενος και αποσπάσματα από τον ειδικό Αntonio J. Duran)
    Για να αποδίδουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Ευδόξου τω Εύδοξω (μαθητής του Πλάτωνα και σύγχρονος του Αριστοτέλη, ευτυχώς απεδείχθη κλάσεις ανώτερος του δασκάλου του..) αυτό που αποκαλείται σήμερα από τη διεθνή μαθηματική κοινότητα «Αξίωμα του Αρχιμήδη (ή «της συνέχειας»)» διατυπώθηκε και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Εύδοξο: » Kάθε πεπερασμένο μέγεθος ΔΕΝ μπορεί να εξαντληθεί από την επαναλαμβανόμενη αφαίρεση μιας καθορισμένης ποσότητας» Η Αρχή αυτή επέτρεψε στον Ευδοξο να ξεπεράσει την υπαρξιακή κρίση που δημιούργησε η ανακάλυψη των άρρητων αριθμών/ποσοτήτων. Το καλούμενο «αξίωμα του Αρχιμήδη» εμφανίζεται βεβαίως στα «Στοιχεία» του Ευκλείδη ,σαν τον ορισμό: «Δύο μεγέθη έχουν «λόγο» μεταξύ τους , όταν πολλαπλασιαζόμενα ,μπορούν να ξεπεραστούν αμοιβαία»
    Βάσει αυτού του αξιώματος λοιπόν ο Εύδοξος παρουσίασε την «μέθοδο της εξάντλησης» , μια σχολαστική όντως διαδικασία απόδειξης για τους υπολογισμούς όγκων και επιφανειών, που χρησιμοποιούνταν για να αποδειχτεί,μεταξύ άλλων, πως οι κύκλοι είναι ανάλογοι μεταξύ τους όπως το τετράγωνο των διαμέτρων τους, και ο λόγος ορίζει τον αριθμό που σήμερα αποκαλούμε π. Tη μέθοδο αυτή (και τα αποτελέσματά της) αναδιατύπωσε αργότερα ο Ευκλείδης στα Στοιχεία του.

    Εκείνος όμως που κατόρθωσε να χρησιμοποιήσει τη μέθοδο της εξάντλησης με μεγαλειώδη τρόπο ήταν ο Ζορό!
    Στο έργο του «Τετραγωνισμός παραβολής» λέει (αξίωμα της συνέχειας): » Αν δύο επιφάνειες διαφέρουν και η διαφορά τους προστεθεί στον εαυτό της πολλές φορές, είναι δυνατόν αυτό το υπόλοιπο που προστίθεται έτσι στον εαυτό του να υπερβεί μια ΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΗ και ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΗ θέση» Εφαρμογή μνειμειώδης αυτού ήταν ο υπολογισμός της επιφάνειας που περικλείει η σπείρα , όπου κατασκεύασε μια εξ ορισμού προσέγγιση «από πάνω και από κάτω» που θα λέγαμε σήμερα της σπείρας περιεχόμενη σε ν τμήματα κύκλων. Η προσέγγιση αυτή είναι ΑΚΡΙΒΩΣ το ίδιο πράμα επι της ουσίας με αυτές που χρησιμοποιούμε και σήμερα για να υπολογίσουμε με ολοκλήρωμα το εμβαδό μιας συγκεκριμένης καμπύλης με πολικές συντεταγμένες και ισοδυναμούν και με τις προσεγγίσεις που αφορούν ορθογώνια και χρησιμοποιούνται στον ορισμό του ορισμένου ολοκληρώματος μιας συνεχούς συνάρτησης ,σε ένα συγκεκριμένο διάστημα του πεδίου ορισμού.
    ΑΥΤΟΣ είναι ΕΝΑΣ από του λόγους για τους οποίους ο Αρχιμήδης θεωρείται δικαιολογημένα πρόδρομος του απειροστικού λογισμού.
    ΕΝΑΣ ακόμη πολύ σημαντικός , ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΕΠΙΡΡΟΗ στη μεταγενέστερη ιστορία των μαθηματικών και της επιστήμης ,είναι οι συνειφορές του που απαντώνται στη «Μέθοδο». Ο λόγος βέβαια είναι πως η Μέθοδος ήταν χαμένη και θαμμένη κάτω από τις προσευχές του Παλίμψηστου. Εκεί υπάρχει η επαναστατική ιδέα που ξαναεμφανίστηκε μετά από 2000 χρόνια,τον 17ο αιώνα και που ξεπερνάει την Αριστοτελική «απαγόρευση» του «εν ενεργεία» απείρου.
    Συνισταται στη θεωρηση του εμβαδού ως μια σειρά-ακολουθία τμημάτων και στη θεώρηση του όγκου σαν μια σειρά εμβαδών (ένα κύλινδρος π.χ είναι μια ΑΠΕΙΡΗ σειρά κύκλων παράλληλων στη βάση του). Εκεί επίσης (στη «Μέθοδο») ο Ζορό θα γίνει ο πρώτος (καταγεγραμμένα τουλάχιστον..) άνθρωπος που υπολόγισε -με ένα αλγεβρικό τρικάκι εφάμιλλο των καλυτέρων του Όυλερ- την τιμή μιας απειροσειράς (ένα άθροισμα με άπειρους προσθετέους). Της 1+ 1/4 +1/(4^2) +…+ 1/(4^ν)
    και βρήκε την τιμή 4/3, εξηγώντας μια για πάντα ουσιαστικά γιατί ο Αχιλλέας φτάνει τη χελώνα στο διάσημο παράδοξο του Ζήνωνα του Ελεάτη. 🙂
    H ιδέα αυτή θα επανέλθει λοιπόν το 17ο αιώνα στα έργα των Καβαλιέρι, de Saint-Vincent και άλλων , αλλά ως πρωτότυπη , δηλαδή ανακάλυψαν εκ νέου μόνοι την τεχνική του Ζορό, καθότι ήξεραν μεν τα γνωστά του έργα (είχαν εκδοθεί στα μέσα του 16ου αιώνα τα Ζορικά) αλλά ¨ΟΧΙ την Μέθοδο (ο γιαραμπής να αναπαύει την ψυχούλα του Heiberg που έσωσε ό,τι μπορούσε!)

  81. NM said

    Γς (#79): Υποθέτω ότι αφού σε έβγαλε από το γήπεδο με αυτόν το τρόπο, θα έβγαλε αυτός το γκομενάκι για πάρτη του. Τζόβενο σαν κι έσενα ήταν ο τύπος;

  82. 66,
    Η τελευταία πρόταση κάνει ένα πραγματικά βαθύ σχόλιο με μεγάλο ενδιαφέρον. Το είχα δει και παλιότερα ως «It is time to dispel a popular misconception. The goal of mathematics is discovery, not ‘proof’.» από τον Joshua Chover

  83. Νέο Kid Στο Block said

    Μιχάλη, με τιμάς( υπέρ το δέον μάλλον..), και σε ευχαριστώ θερμά! Αλλά μάλλον είναι αυτή η λόξα /επαγγελματική διαστροφή που έχουμε εμείς οι ιντζήνιους ιντζηνίαρς να βρίσκουμε ένα αποτέλεσμα, ένα ΟΠΟΙΟ στεκούμενο αποτέλεσμα ρε παιδάκι μου με ΚΑΘΕ μέσο, θεμιτό ή αθέμιτο. 😆
    Το ίδιο έκανε και ο Ζορό με το απειροάθροισμα: 1+ 1/4 +1/(4^2) +…+ 1/(4^ν).
    «Eυριστική» που είπε και ο Αβονάιντας. Σού λέει «άσε μας ρε Αριστοτέλη με το τέρας του απογερευμένου απείρου να ούμε!» Σίγουρα έκανε αυτό που κάνει από ένα μικρό παιδί του δημοτικού μέχρι τον καθηγητή ξερω γω του Βiomolecular engineering , δηλαδή δοκιμές, δηλαδή άρχισε να προσθέτει όρους και είδε ότι πάει προς το 4/3. Είχε μια ιδέα του τι περίμενε (και είναι πάντα χρήσιμο να ψυλιάζεσαι πού πας όταν ψάχνεις τρόπο για το πώς θα πας. 🙂 )
    E, Ζορό ήταν αυτός, τα υπόλοιπα (δηλαδή να σκεφτεί να πολλαπλασιάσει με το 3/4 (στην μορφή:1-1/4) για να βρει 1 ) ήto piece of cake (ή μήπως τεμάχιον γλυκηράτου;) 🙂

  84. Νέο Kid Στο Block said

    Αλλά προσωπικά για μένα από όλα αυτά τα φισφιριλέ και θαυμαστά ,πιο θαυμαστό όλων μού φαίνεται το μεγαλοφυές και απλούστατο (αυτά πάνε και μαζί ενίοτε βέβαια) επιχείρημα της «απαγωγής εις άτοπο» για το νόμο της διάθλασης.
    Ο ίδιος ο μεγάλος Νεύτωνας το χρησιμοποίησε αναπόδεικτο ως αξίωμα , αλλά ο Ζορό είχε το πνευματικό σθένος (με όλο τον εύλογο ως προς την εγκυρότητα σκεπτικισμό που θα εξέφραζαν οι σημερινοί φυσικοί) να πάει ένα βήμα παραπέρα ,2000 χρόνια πριν!

  85. Aγάπη said

    9, 15 (και δυό τρεις ακόμη νομίζω 🙂 )
    http://xefteri.wordpress.com/2011/09/25/%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CF%84%E2%80%99-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AC%CE%B8%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%AD%CF%81-4/
    Τελικά όμως μπορεί να μήν είναι χρώμα αλλά σχέδιο – κόψιμο τού ρούχου;

  86. giorgos said

    Τά μαθηματικά καί ή Φυσική θεωρούνται θεωρητικές επιστήμες ? ή Θετικές ?

  87. Θρασύμαχος said

    #51, συλλογισμοί όπως «το Α είναι αντίθετο του Β, άρα το μείον Α αντίθετο του μείον Β» χρησιμεύουν στη γεωμετρία και όχι στη γλώσσα, αν λοιπόν επί 2 αιώνες η λόγια νομική γλώσσα έκανε μια χαρά τη δουλειά της με την «προσκόμισιν» (εγγράφων, όχι απορριμμάτων!) δεν έχει κανένα λόγο ν’ ανακαλύπτει στα καλά καθούμενα την ορολογία του όρθρου.

  88. Avonidas said

    #80: Ένα από τα επιχειρήματα που διατυπώνει έντονα ο Russo είναι ότι ο Αρχιμήδης και ο Ευκλείδης δεν είναι απλώς «πρόδρομοι» του απειροστικού λογισμού — αυτό που κάνουν ΕΙΝΑΙ αυστηρός λογισμός, και μάλιστα ΠΙΟ αυστηρός από τις «ροές» του Νεύτωνα και τα «απειροστά» του Λάιμπνιτς!

    Ο Αρχιμήδης κι ο Ευκλείδης «περικυκλώνουν» το άπειρο, το ορίζουν με βάση τις ιδιότητες που έχουν, ή δεν έχουν, πεπερασμένες ποσότητες. Εκεί που ο Νεύτωνας περιέγραψε μια διαδικασία διαρκούς προσέγγισης, ο Αρχιμήδης πάει και βρίσκει μια ποσότητα, μια τιμή, μια γραμμή, και πάει και κάθεται και δηλώνει ότι εκεί είναι η «γραμμή του τερματισμού» της διαδικασίας, διότι αν ήταν οπουδήποτε αλλού θα προέκυπτε αντίφαση.

    Ουσιαστικά, αυτό είναι ο λεγόμενος «εψιλοντικός ορισμός» του ορίου: η κεντρική ιδέα ότι μπορείς να προσεγγίσεις την τιμή με όση ακρίβεια θέλεις, και ότι αυτή την ιδιότητα την έχει ΜΟΝΟ μια τιμή, και καμία άλλη. Πολλοί μαθητές και φοιτητές δεν το αντιλαμβάνονται καθόλου αυτό: νομίζουν ότι οι παράγωγοι και τα όρια είναι «προσεγγίσεις» που μπορούν διαρκώς να γίνουν καλύτερες, κι όχι τελειωμένες διαδικασίες. Ουσιαστικά, κάνουν το λάθος που έκανε κι ο Ζήνωνας (ή μάλλον το λάθος στο οποίο επέστησε την προσοχή): ΥΠΑΡΧΕΙ ένα σημείο όπου ο Αχιλλέας θα συναντήσει τη χελώνα, αλλά δεν υπάρχει κάποιο n για το οποίο το n-οστό βήμα θα τον φέρει σε αυτό το σημείο.

    Τώρα, για τα «ενεργεία άπειρα», έγινε καυγάς τρικούβερτος: Ο Κρόνεκερ μαλλιοτραβήχτηκε με τον Καντόρ, ο οποίος επιτέλους κατάφερε να ορίσει με συνέπεια τα μεγέθη των απειροσυνόλων. Στη συνέχεια, ο Καντόρ μετράει 2 φορές μέχρι το άπειρο, και κλείνεται σε άσυλο για να αποφύγει την οργή του Τσακ Νόρρις (καλά, βάζω και λίγη σάλτσα 😉 ). Πετάει στον Χίλμπερτ, τον Φρέγκε και τους άλλους φουκαράδες το μπαλάκι, κι άντε τώρα όλοι αυτοί να μαντρώσουν τα τέρατα που γεννάει το ενεργεία άπειρο…

    Το εκπληκτικό είναι ότι τελικά, στον 20ο αιώνα, βρέθηκε ο τρόπος να οριστούν με αυστηρότητα τα «απειροστά» του Λάιμπνιτς, και να χρησιμοποιηθούν για μια πιο διαισθητική θεμελίωση του απειροστικού λογισμού, μέσα από τη «μη συμβατική ανάλυση». Στην ουσία, κάθε πεπερασμένη ποσότητα περιβάλλεται από μια «άλω» απειροστών, μπορούμε να κάνουμε πράξεις με αυτά τα απειροστά, να κατασκευάζουμε παραγώγους, και μετά να παίρνουμε το πεπερασμένο μέρος τους, το ίδιο εύκολα όπως παίρνουμε το πραγματικό και φανταστικό μέρος ενός μιγαδικού. Δυστυχώς, δυστυχώς, οι ορισμοί της μη συμβατικής ανάλυσης χρησιμοποιούν το Αξίωμα της Επιλογής, που αποτελεί αντικείμενο διαμάχης για τις εξαιρετικά αντιδιαισθητικές του συνέπειες.

    Αλλά πλατειάζω…

  89. Νέο Kid Στο Block said

    Αβονίδα, ένα λινκ που είχα ξαναδώσει παλιότερα με άλλη αφορμή, αλλά ταιριάζει γάντι υποπτεύομαι στο πνεύμα του Russo που συζητάμε: Prisca Sapientia
    http://www.mathpages.com/home/kmath066/kmath066.htm
    (Δώσε βάση στην πίστη του Νεύτωνα πως οι «παλαιοί» είχαν αναπτύξει αναλυτικές μεθόδους τις οποίες όμως «απέκρυψαν» για ιδεολογικούς-«αισθητικούς» λόγους» Oμολογώ πως όταν το διάβασα μού φάνηκε τουλάχιστον αστείο. Και γιατί δηλαδή να κρύψουν κάτι τόσο θαυμαστό;,σκέφτηκα. Τώρα ,είμαι σχεδόν βέβαιος πως δεν πρόκειται για «κρύψιμο» αλλά απλά για απώλεια. Πόσο τοις εκατό της ελληνιστικής επιστήμης κληρονομήθηκε; Βαριά κανα 10 με 20% εκτιμώ (ίσως λέω και πολύ)
    Αν ο Νεύτωνας είχε υπόψι του τη «Μέθοδο» ποιος ξέρει τι θα έλεγε ακόμη… 😉 )

  90. nikiplos said

    Καλησπέρα… Κατ’αρχήν συγνώμη για την παρέμβασή μου σε ένα άσχετο ποστ, μα καθώς στο νήμα των σχολίων κάποιοι σχολιαστές εξέφρασαν τον σθεναρό σκεπτικισμό τους για την περίπτωση του κου Νανόπουλου, παραθέτω λίγες παρατηρήσεις επ’αυτού και μόνο:

    1. Ο ‘Εαμοβούλγαρος’ στο σχόλιό του @25, (9 Αυγούστου, 2014 at 13:10) είπε ότι γωρίζει τον Νανόπουλο από το λύκειο, αλλά τελικά είχαν 8 χρόνια… Εδώ στο πολυτεχνείο 3 και 4 έτη διαφοράς στην ηλικία των 20ς κάνουν δύο να μην μπορούν να επικοινωνήσουν, ο Εαμοβούλγαρος αντίθετα καίτοι έφηβος, κατόρθωσε να κάνει review σε έναν μεγαλύτερό του κατά 8 έτη… Ίσως και να έπαιζε κακό μπάσκετ… σταματώ εδώ, γιατί δεν έχει νόημα να συνεχίσω… Θυμήθηκα αυθόρμητα δύο παπούδες που σε ένα ορεινό χωριό μιλούσαν για ένα ‘παιδόπουλο’ που είχε γίνει καθηγητής πανεπιστημίου στις ΗΠΑ: «Έλα ρε! του κουτσολιάκου ο μικρός? Τι λες ρε παιδί μου!»… Φυσικά φαινόταν απίστευτο, γιατί από το ‘παιδόπουλο του κουτσολιάκου’, είχαν μεσολαβήσει άπειρα χρόνια, που το «παιδόπουλο» είχε σπαταλήσει δημιουργικά κι όχι σε δηλωτές στα καφενεία κατά τη διάρκεια βαρετών χειμώνων…

    2. Και άλλοι σχολιαστές ακολούθησαν έναν κάπως πιο ήπιο σκεπτικισμό· Κάποιος μάλιστα βασίστηκε στην βικιπέδια (καλό αυτό, να αρχίσουμε τότε να αξιολογούμε τους επιστήμονες από το αποτύπωμά τους στον Τύπο κι όχι από τους έμπειρους δείκτες που αντικειμενικά χρησιμοποιούνται για να τους κατατάξουν… Πόσω μάλλον ένα μέσο όπως η Βικιπέδια… )… Αντιγράφω από ένα παλαιότερο βιογραφικό του:

    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ/ΑΝΑΦΟΡΕΣ (μόνο συνολικός αριθμός)
    Έχει συγγράψει πάνω από 530 πρωτότυπες εργασίες, όλες δημοσιευμένες σε περιοδικά με κριτές και υψηλό impact factor, συμπεριλαμβανομένων 13 βιβλίων. Έχει πάνω από 28.500 citations
    . Και 40 χρόνια να σπαταλήσει κανείς σε έρευνα, δύσκολα επιτυγχάνει τέτοια νούμερα… Προκύπτουν φυσικά από συνεργασίες και διεπιστημονικά ερευνητικά προγράμματα, όμως η σπουδαιότητα των δημοσιεύσεων (ο λεγόμενος impact factor) μαζί με άλλα χαρακτηριστικά δίνουν το τελικό επιστημονικό αποτύπωμα ενός επιστήμονα και όχι φληναφήματα του Τύπου…
    Τι μας λένε τα παραπάνω? Ότι ο κος ΔΝ, είναι αντικειμενικά, ένας από τους μεγαλύτερους συμπατριώτες μας επιστήμονες του εξωτερικού…

    3. Ο ΔΝ, δεν αρκέστηκε σε επιστημονικές δημοσιεύσεις. Διετέλεσε καθηγητής σε διάφορα πανεπιστήμια, παίρνοντας διακρίσεις, Διευθυντής διεθνών διεπιστημονιών προγραμμάτων υψηλού κύρους σε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό περιβάλλον που δεν γνωρίζει όρια ή ηθικές και το λέω αυτό για όσους δεν έχουν περάσει κι επιβιώσει σε υψηλού επιπέδου ξένα ερευνητικά ινστιτούτα… Στα τέλη της δεκαετίας του 70, η ομάδα του είχε το πιο ακριβοπληρωμένο ερευνητικό πρόγραμμα των ΗΠΑ στο Texas…

    4. Κανείς άνθρωπος που ασχολήθηκε έστω ερασιτεχνικά με τη Φυσική, μετά τον Β’ΠΠ, δεν μιλάει για ‘Αϊνστάϊν’ ή για μεγάλα μυαλά… Φυσικά υπάρχουν άνθρωποι με ιδιαίτερες ικανότητες ευφυΐας, αλλά η τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα σήμερα στις θετικές επιστήμες, απαιτεί διεπιστημονικές ομάδες με πεσμένους εγωϊσμούς, γιατί μόνο οι συλλογικές εργασίες αποδίδουν… Άλλωστε οι πιο παρατηρητικοί θα έχουν διαπιστώσει πως τις τελευταίες δεκαετίες, ιδίως μετά τον Ρούμπια και το πείραμα της Γενεύης, δεν παίρνουν βραβείο Νομπέλ μονήρεις επιστήμονες, αλλά συνήθως το μοιράζονται κάποιες ομάδες επιστημόνων…

    5. Είμαστε μικρή χώρα. Ελάχιστους επιστήμονες διαθέτουμε του κύρους του ΔΝ… Προσωπικά πιστεύω πως ίσως κανέναν προς ώρας αντίστοιχο. Αντίθετα όμως είμαστε η μόνη μικρή χώρα που αρνήθηκε ενεργό ρόλο σε έναν τέτοιου βεληνεκούς επιστήμονα, στα δρώμενα στα ελληνικά πανεπιστήμια. Κυρίως γιατί ήταν αποσυνάγωγος, δηλαδή έξω από τα κυκλώματα που τις κρίσιμες δεκαετίες του 80 και του 90, έθεσαν τα πράγματα και τις διαδικασίες για την εκλογή μελών ΔΕΠ στα Ελληνικά Πανεπιστήμια. Ένας «ξενο» που θα έλεγε κι Γκας Πορτοκάλος. Το λογικότερο θα ήταν να τον διορίσουν πρόεδρο σε μια επιτροπή που θα αναμόρφωνε τα ελληνικά πανεπιστήμια και θα τα εκσυγχρόνιζε, αυτό όμως απαιτούσε «να σπάσουν αυγά», απαιτούσε ρήξεις με εγχώρια κατεστημένα και κυρίως να θέλει κάποια ελληνική κυβέρνηση να φτιάξει σοβαρά πανεπιστήμια στη χώρα. Και τίποτε να μην έκανε, θα όριζε διαδικασίες για τα ΔΕΠ αντικειμενικότερες των υπαρχόντων, θα όριζε διαδικασίες να μπαίνει χρήμα στα ελληνικά πανεπιστήμια και κυρίως συνεργασίες με ξένα διεθνή επιστημονικά κέντρα…

    6. Είπαμε ήταν αποσυνάγωγος. Τα ελληνικά Πανεπιστήμια, εξοβέλισαν διαδικασίες δεκαετιών που άφηναν κάτι στον τόπο, έχασαν πολλά χρήματα από το κακό ΝΑΤΟ, από την κακή ΕΕ, από συνεργασίες δεκαετιών όπως εκείνη με το ινστιτούτο Weizmann του Ισραήλ που έδινε μεταπτυχιακούς τίτλους σε προγράμματα της ημεδαπής (αλήθεια πραγματικά έγκριτα μέλη του Πανεπιστημίου όπως ο κος Ν. Αντωνίου, πως αντιμετώπισαν τέτοιες εξελίξεις?)…

    (βγάζουμε δικηγόρους για το αχανές μη δίκαιο, γιατρούς, μηχανικούς για την τιμημένη οικοδομή – την ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας και καθηγητές για τα ιδιαίτερα – αυτή ήταν η επίσημη φιλοδοξία της πολιτείας για τα ελληνικά ΑΕΙ )…

    7. Δεν είμαστε χώρα που να βγάζει επιστήμονες όπως το Ισραήλ, γιατί εκεί (αντίθετα με εδώ) η μεγαλοαστική τάξη τους αγαπάει τα γράμματα, οπότε δεν έχουμε και την πολυτέλεια να αφήνουμε ανεκμετάλλευτους εκείνους τους λίγους που ακόμη διατηρούμε…

    αυτά προς τέρψιν και συγχωρνάτε με για τη σινδών… περιττό να διευκρινίσω ότι δεν έχω καμία ούτε συγκενική, ούτε οικονομική σχέση ή συνεργασία με τον ΔΝ… ούτε και κοντινό επιστημονικό background… (πως θα τολμούσα άλλωστε)

  91. Γς said

    Εντάξει, έφυγε κι ο Robin Williams.
    Ο Κύκλος όμως; Η Σοσάιτι;
    Κι εκείνο το Carpe Diem;
    Ο,τι αδράξαμε, αδράξαμε, αρπάξαμε.
    Τέλος

  92. sarant said

    91: Έτσι. Καλημέρα Γς!

  93. physicist said

    #90. — … Τι μας λένε τα παραπάνω? Ότι ο κος ΔΝ, είναι αντικειμενικά, ένας από τους μεγαλύτερους συμπατριώτες μας επιστήμονες του εξωτερικού…

    Ορθότατα, και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο ξενίζει η επιπολαιότητα με την οποία μερικές φορές αναφέρεται σε ζητήματα επιστημονικά, τόσο του πεδίου του όσο και άλλων πεδίων. Φοβάμαι ότι απλοποιεί και ξεφτίζει υπερβολικά τον λόγο του ώστε να γίνει «αντιληπτός» στο ελληνικό κοινό. Δεν νομίζω, δηλαδή, ότι θα μιλούσε με τον ίδιο τρόπο στις ΗΠΑ ή στο Ισραήλ (επίσης ορθότατο παράδειγμα χώρας με γερή και πολύ βαθιά επιστημονική κουλτούρα). Απ’ αυτήν την άποψη, αμφιβάλλω ότι προσφέρει θετική υπηρεσία στην επιστημονική καλλιέργεια της ελληνικής «κοινής γνώμης», και είναι κρίμα γιατί θα μπορούσε αν εκφραζόταν αλλιώς.

  94. Pitpanag said

    Bρήκα ενδιαφέροντα στοιχεία στο ιστολόγιο για τον Αρχιμήδη. Θα ήθελα αν ειναι ευκολό από το Neo Kid Στο block να εξηγήσει αν γίνεται την εις άτοπον απαγωγή για τη διάθλαση του φωτός΄στο σχόλιο 60.
    Ο εψιλοντικός ορισμός του ορίου , με τα εψιλον και δέλτα, πώς συνδέεται με τη «μέθοδο της εξάντλησης)?
    Ευχαριστώ πολύ!

  95. Νέο Kid Στο Block said

    Pitpanag (94.), το αρχιμήδειο επιχείρημα (για να ακριβολογώ, το επιχείρημα το οποίο ο Ήρωνας ο Αλεξανδρεύς αποδίδει στον Αρχιμήδη, στα «Κατοπτρικά» του) είναι το εξής:
    Έστω πως από ένα σημείο Δ, αριστερά και πάνω από ένα οριζόντιο επίπεδο ανάκλασης, ξεκινάει μια ακτίνα φωτός. Αυτή προσκρούει στο επίπεδο και ανακλάται καταλήγοντας σε ένα σημείο Β.
    Έστω Ζ η γωνία πρόσπτωσης και Ε η γωνία ανάκλασης. Η Ζ θα είναι είτε ίση, είτε μεγαλύτερη ,είτε μικρότερη από την Ε.
    Έστω πως είναι μεγαλύτερη(το ίδιο επιχείρημα ισχύει προφανώς και για μικρότερη). Αν αντιστρέψουμε το φαινόμενο ,το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει αν το φως ξεκινήσει από το Β και καταλήξει στο Δ. Τότε όμως η γωνίας πρόσπτωσης θα ήταν μικρότερη από τη γωνία ανάκλασης. Ο μόνος τρόπος να μην προκύπτει αντίφαση ,είναι οι γωνίες να είναι ίσες.

    Την ταύτιση «μεθόδου εξάντλησης» και εψιλοντικού (κατά Bάιερστρας) ορισμού του ορίου την ανέφερε ο φίλτατος Avonidas στο 88. Χωρίς να θέλω επουδενί να τον καπελώσω ή να τον υποκαταστήσω, όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ ,όντως έτσι είναι και συγκεκριμένα ως εξής:
    Kαταρχάς το πως τα αποτελέσματα αυτά θεωρούνταν πολύ σημαντικά από τον ίδιο τον Αρχιμήδη, φαίνεται από το ότι-σύμφωνα με τον Πλούταρχο- ζήτησε να χαράξουν τον εγγεγραμμένο σφαίρα εντός κυλίνδρου στον τάφο του ,και έτσι υποτίθεται πως αναγνώρισε τον χορταριασμένο τάφο ο Κικέρωνας.
    Πέρα από τα ιστορικά ή μυθολογικά, ο Αρχιμήδης ήταν ο πρώτος που απέδειξε ότι τόσο το εμβαδό όσο και ο όγκος του κυλίνδρου είναι αντιστοίχως ίσα με τα 2/3 του εμβαδού και του όγκου της εγγεγραμμένης σφαίρας. Με σημερινή συμβολογραφία: A=4π**r^2 και V=(4/3)π*r^3
    H απόδειξη αυτών των τύπων όμως πηγάζει από την ευδόξεια μέθοδο της εξάντλησης.
    Σε σύγχρονη ορολογία που χρησιμοποιεί όρια, η μέθοδος της εξάντλησης μάς λέει ότι αν μια ποσότητα έστω Α(ν) περιορίζεται μεταξύ δύο συναρτήσεων ,δηλαδή έχουμε: x(ν) <ή ίσον Α(ν) <ή ίσον y(ν), τότε ισχύει επίσης:
    lim x(ν) για v—στο άπειρο <η ίσο lim A(ν) <ή ίσο lim y(ν).
    ΚΑΙ αν η απόσταση των χ(ν) και y(ν) τείνει στο μηδέν, δηλαδή lim [x(ν) -y(ν)]—-0
    , τότε ΟΛΑ τα παραπάνω "όρια" είναι ίσα,δηλαδή έχουμε:
    lim x(ν) =lim A(ν)=Α=lim y(ν)
    Αυτό το σκεπτικό, είναι ουσιαστικά ο ορισμός του ορίου κατά Weierstrass με τα ε-δ. Ο Αρχιμληδης το κάνει περιγράφοντας και εγγράφοντας διαδοχικά μια σειρά κωνικών τομών στη σφαίρα ,προσεγγίζοντας διαρκώς -πλήν συγκεκριμένα και με αυθαιρέτως ΜΕΓΑΛΗ ακρίβεια- τη σφαίρα. (στο "Περί σφαίρας και κυλίνδρου").

  96. physicist said

    #95(α). — Κίντο, αυτό το επιχείρημα αφορά όμως την ανάκλαση, όχι τη διάθλαση. Για τη διάθλαση, δεν βλέπω κανένα επιχείρημα που να μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στη λογική[*] και να μπορεί να αναπαράξει τον Νόμο του Σνελ — ή κάνω λάθος;

    [*] Είναι, όμως, ακόμα και το επιχείρημα δια της ατόπου απαγωγής αποκλειστικά λογικό και αφηρημένο ή είναι, κατουσίαν, ένα επιχείρημα σχετικό με τις συμμετρίες που παρουσιάζει ο φυσικός μας κόσμος; Εγώ θα έλεγα το δεύτερο.

  97. Νέο Kid Στο Block said

    96. Φυσικέ μου ,ναι! (καλά, τέρμα κιόλας το ούρλαουμπ; τουλάχιστον εσύ πήγες τυχερέ! 🙂 ) Tην ανάκλαση αφορά,κι αν έγραψα κάπου διάθλαση,ήταν παραδρομή και παρντόν. Κι εγώ το δεύτερο για τις συμμετρίες θα έλεγα. Και να ξανατονίσω πως με εντυπωσιάζει αυτή η «απόδειξη» του Αρχιμήδη, όχι για την επιστημονική της αρτιότητα, αλλά για την-πώς να το πω ρε παιδί μου..- σπιρτάδα της σκέψης του. Το «Κoepfchen» , you know what I mean. Και όπως ξέρεις καλύτερα από μένα, η λογική (με την έννοια της τυπικής λογικής των μαθηματικών και των σχετικών επαγωγικών και αναλογικών μαθηματικών μεθόδων) δεν έχει πάντα εφαρμογή, ούτε οι συμμετρίες είναι απόλυτες και εύκολα διαπιστώσιμες στη Φύση και τη Φυσική.
    Στα Μαθηματικά είναι εύκολο (και ορθό) να χρησιμοποιήσουμε αναλογίες και το περίφημο (και επικίνδυνο..)WLOG (without loss of generality/ «χωρίς βλάβη της γενικότητας») ,αλλά στη Φύση αυτό ενέχει κινδύνους. Έτσι δεν είναι; Στα μαθηματικά χρησιμοποιούμε ας πούμε έναν αφινικό μετασχηματισμό και πετάμε(απεικονίζουμε) κύκλους σε ελείψεις, μοναδιαία στερεά σε μεγαλύτερα κι ό,τι σχεδόν θέλουμε, με κάποιους γραμμικούς μετασχηματισμούς με πίνακες, αλλά η γνωμονική αύξηση στη Φύση δεν υπάρχει. Αν μεγενθύνουμε μια αραχνούλα «ισότροπα» και με τήρηση γεωμετρικών αναλογιών ,θα πάρουμε μια «όμοια» (όπως κάνει «ελαφρά τη καρδία» το Σινεμά) μεν ,αλλά η οποία δεν μπορεί να υπάρξει,καθώς τα ποδαράκια της θα έσπαγαν κάτω από το εκθετικά (δύναμη του 3) αυξανόμενο βάρος της. 🙂

  98. physicist said

    #97. — Μάστορα, από καφενείο στην παραλία γράφω 🙂

    Ωραίες όλες οι παρατηρήσεις σου.

    Σε ό,τι αφορά τον Αρχιμήδη, συμφωνώ μαζί σου ότι ο άνθρωπος ήταν μυαλουδάρα και θέλω να σου δώσω και τα εύσημα, ότι δηλαδή έπιασα να διαβάσω περισσότερα γι’ αυτόν με αφορμή τις δικές σου παρεμβάσεις εδώ. Δεν τον είχα εκτιμήσει όσο έπρεπε, και ίσως αυτό να ισχύει και γενικότερα: να μην έχει εκτιμηθεί από την Ιστορία όσο του αξίζει.

  99. sarant said

    Ορίστε ρε! Και από τις παραλίες μας διαβάζουν, και από σμαρτόφωνα μας παρακολουθούν -έτσι μπράβο!

  100. physicist said

    #99. … και από σμαρτόφωνα μας παρακολουθούν -έτσι μπράβο!

    Άμα αρχίσουν να σε παρακολουθούνε κι από δορυφόρους, να δω μετά αν θα γελάς ακόμα. 😛

  101. sarant said

    H σωτηρία στο πλήθος 🙂

  102. Νέο Kid Στο Block said

    98. «από καφενείο στην παραλία γράφω»
    Ω! Στην περίπτωσή σου λοιπόν ταιριάζει το μνημειώδες χαμένο σύγγραμμα Υδραυλικής του Αρχιμήδους:
    «Περί των επιπλεόντων εις όξος σωμάτων οκταπόδων και άλλων τινών μαλακίων» 😆
    Άντε, πιες κανα παλιόξιδο και για μάς τσι ξενέρωτοι! 😆

  103. physicist said

    Career Center. Career Development Center. Professional Center. Career Competence Center. Soft Skills Development Center.

    Με πόσες ηλιθιότητες ακόμα θα μας πνίξουν στα Πανεπιστήμια, αντί να μας αφήσουνε να κάνουμε, επιτέλους, τη δουλειά μας;

    http://www.faz.net/aktuell/politik/inland/karriere-beratung-an-universitaeten-ich-will-nichts-schwabbeln-sehen-13089532.html

  104. Νέο Kid Στο Block said

    103. Τι παίζει; Πρέπει να κάνεις και τον Καρίρμπεράτερ τώρα; 😆
    (τι είδους μπεράτουνγκ χρειάζεται κάποιος που σπουδάζει Φυζίκ, διάολε;…για τα Eμ μπι έη, μπι εμ έη,μπι-μπι-σί,τζισιμπί πώς τα λένε, εντάξει.)
    Όπως έλεγε κι ο σοφός Αρχιμήδης: «Όπου ακούς πολλούς μπεράτερ, πήγαινε για κανα χταποδάκι! » 😉

  105. Νέο Kid Στο Block said

    103. To Soft Skills τι ακριβώς είναι; Λίγο…»κάπως» με ακούγεται ,πατριώτ! 🙂

  106. physicist said

    #104. — Εγώ ευτυχώς όχι ακόμα αλλά μας έχουνε πεθάνει στις μαλακίες. Αντί να βγάζουμε ανθρώπους που να βρίσκουν το δρόμο τους μόνοι τους, που να επικοινωνούν αυθόρμητα και να μαθαίνουν στην πράξη, έχουνε πλακώσει οι ειδικοί, οι σύμβουλοι καριέρας, η σάρα, η μάρα και το κακό συναπάντημα να τους μάθουνε –λέει– τεχνικές επικοινωνίας. Και η πλάκα είναι ότι οι πάντες το βρίσκουν αυτό το πράμα πανηλίθιο, απεχθές, και εντελώς μαλακισμένο αλλά δεν μιλάει κανείς μην και τον πάρουν για οπισθοδρομικό.

    Πάω για χταπόδι, λέμε.

  107. Νέο Kid Στο Block said

    Παρντόν, το γκούγκλαρα και το βικηπέδιασα:
    «Soft skills is a term often associated with a person’s «EQ» (Emotional Intelligence Quotient), the cluster of personality traits, social graces, communication, language, personal habits, friendliness, and optimism that characterize relationships with other people.[1] Soft skills complement hard skills which are the occupational requirements of a job and many other activities. They are related to feelings, emotions, insights and (some would say) an ‘inner knowing’: i.e. they provide an important complement to ‘hard skills’ and IQ.»
    Δεν τον ήξερα τον όρο. Μάλιστα κύριε!

  108. physicist said

    #107. — Ναι, κι επειδή είναι σοφτ θέλουνε μάνατζμεντ.

    Ε, ρε φάπες που χρειάζονται. Ανελέητα.

  109. giorgos said

    εχω σέ μορφή bdf ενα μικρό βιβλίο στό οποίο εξηγούνται μέ επιστημονικό -κατά τήν γνώμη μου- τρόπο οί αιτίες καί οί λόγοι πού ή ελλάδα υστερεί στήν επιστήμη . Αν θέλετε μπορώ νά σας τό στείλω . Τό email μου είναι :dozas33@yahoo.gr

  110. 80: Στο άσχετο, μια προβοκατόρικη ερώτηση. Το 4000 οι ιστορικοί θα μιλάνε για τον μεγάλο εγγλέζικο πολιτισμό του 20ου και 21ου αιώνα, καθώς τα εγγλέζικα αποτελούν την κοινή επιστημονική και πολιτιστική γλώσσα της εποχής μας;

  111. Avonidas said

    # 95: «Την ταύτιση “μεθόδου εξάντλησης” και εψιλοντικού (κατά Bάιερστρας) ορισμού του ορίου την ανέφερε ο φίλτατος Avonidas στο 88. Χωρίς να θέλω επουδενί να τον καπελώσω ή να τον υποκαταστήσω…»

    Καπέλωσέ με όσο θες, γιατί με αυτά που με βρήκαν, δεν είμαι για να εξηγώ όρια, απεναντίας ανακάλυψα εγώ τα δικά μου o_O

    Τέλος πάντων, η βασική ιδέα, όπως είπε ο Νέο Kid, είναι ότι αν θες να υπολογίσεις ένα εμβαδόν, και με κάποιο μαγικό τρόπο έχεις μαντέψει την απάντηση, ας την πούμε ‘Ε’, μπορείς να κάνεις το εξής: κατασκευάζεις μια σειρά σχημάτων που περιέχονται στο σχήμα το εμβαδόν του οποίου θέλεις να υπολογίσεις, και μια άλλη σειρά που το περιέχουν. Έπειτα, βασίζεσαι στα παρακάτω αξιώματα (που είναι κοινή λογική):

    α) Όταν ένα σχήμα περιέχεται πλήρως σε ένα άλλο, το εμβαδόν του πρώτου είναι ΑΥΣΤΗΡΑ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ του δεύτερου.

    β) Όταν ένα σχήμα περιέχει πλήρως ένα άλλο, το εμβαδόν του πρώτου είναι ΑΥΣΤΗΡΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ του δεύτερου.

    γ) Κάθε φυσικός αριθμός έχει έναν αμέσως επόμενο.

    Το (γ) ίσως φαίνεται ξεκάρφωτο, αλλά θυμηθείτε ότι μιλάμε για μια δυνητικά ΑΠΕΙΡΗ σειρά σχημάτων.

    Και τώρα, βασίζεσαι στην εις άτοπον απαγωγή: λες, ας πούμε ότι το ζητούμενο εμβαδόν είναι μικρότερο από Ε, ας πούμε Ε'<Ε. Ναι, αλλά τότε μπορώ για κάποιο n να βρω ένα σχήμα στην σειρά των "περιεχόμενων" σχημάτων τέτοιο ώστε το εμβαδό του En να ξεπερνά το Ε'. Αλλά τότε, το εμβαδό του μεγαλύτερου σχήματος θα ήταν μικρότερο από το εμβαδόν των περιεχομένων του, πράγμα άτοπο.

    Άρα το εμβαδόν δεν είναι μικρότερο από Ε. Με ανάλογο τρόπο, δείχνεις και πως δεν είναι μεγαλύτερο από Ε. Κι ό,τι δεν είναι ΟΥΤΕ μεγαλύτερο ΟΥΤΕ μικρότερο από Ε, πρέπει να είναι ΙΣΟ με Ε, άρα αποδείξαμε αυτό που θέλαμε!

    Με δυο λόγια, εξαντλείς τις δυνατές απαντήσεις, ή εξαντλείς το σχήμα σου με το να το γεμίζεις με όλο και μεγαλύτερα άλλα σχήματα. Εξ ου και η "Μέθοδος της Εξάντλησης".

    Με ανάλογο τρόπο λειτουργούν κι οι εψιλοντικοί ορισμοί, με τη μικρή διαφορά ότι είναι ορισμένοι στο "συνεχές". Δηλαδή, αντί να κατασκευάζεις μια σειρά τιμών, δείχνεις ότι για κάθε βαθμό προσέγγισης που θα ήθελες να πετύχεις στο αποτέλεσμα (ε) υπάρχει κι ο αντίστοιχος βαθμός προσέγγισης που πρέπει να χρησιμοποιήσεις στη λύση σου (δ, ή πιο σωστά δ(ε) ).

  112. Νέο Kid Στο Block said

    110. Σε κόβω για προβοκάτορα των πρωτοβυζαντινών, βυζαντινών και υστεροβυζαντινών δυνάμεων ,και γι’αυτό -χωρίς ανάλυση- απαντώ κατηγορηματικά στην ερώτησή σου : «Yes,indeed! Why not?» 🙂

  113. NεοKid, μάλλον αντίστροφα: το εμβαδό της επιφάνειας και ο όγκος της εγγεγραμμένης σφαίρας ισούνται με τα 2/3 των αντίστοιχων μεγεθών του περιγεγραμμένου κυλίνδρου. Και ο μέγας Αρχιμήδης δεν τα υπολόγισε με κωνικές τομές, παρά με (κολουρο)κωνικές προσεγγίσεις. — Τις σχολαστικές μου παρατηρήσεις μπορείς να τις εκλάβεις και ως κομπλιμέντα: δείχνουν πόσο προσεχτικά σε διαβάζω!

  114. Νέο Kid Στο Block said

    113. Ασφαλώς και έτσι τις εκλαμβάνω και τιμή μου! (καθόλου «σχήμα λόγου») . Ναι ,θα ήταν πραγματικά παράξενο κάτι «εγγεγραμμένο» να ήταν μικρότερο από κάτι περιγεγραμμένο. (στην Τοπολογία ίσως να μην ήταν…) 🙂
    ΥΓ. Σε ενημέρωσε το αφεντικό για το κουίζ με το μεταφραστή του «προϊόντος» που συζητάγαμε, ή έχεις μείνει με την απορία; 😉

  115. Νέο Kid Στο Block said

    Πάντως προβοκάτορα (σύ είπας!) Στάζυ, είναι ωραίος ο προβληματισμός σου,χωρίς πλάκα. Αλλά ποιος ξέρει τι γίνεται σε 2000 χρόνια! Tότε (το 4000) ο αγγλοσαξωνικός πολιτισμός του 21ου αιώνα θα είναι σχεδόν τόσο αρχαίος όσο αρχαίος είναι για μάς σήμερα ο Αρχιμήδης (και όσο αρχαίοι ήταν γι’αυτόν οι Αιγύπτιοι και οι Σουμέριοι, για να παραφράσω και τον Σαραντάκο-πατήρ με τον Ηρόδοτο 🙂 ). Πάντως ,αν κάποιος δικαιούται να κομπάζει πως ίσως κερδίσει την αθανασία , έλεγε ο Χάρντυ , είναι ο μαθηματικός. «Ο Αρχιμήδης θα μνημονευτεί όταν ο Αισχύλος θα έχει ξεχαστεί, γιατί ενώ οι γλώσσες πεθαίνουν,οι μαθηματικές αλήθειες είναι παντοτινές» . Μήπως ο μέγας Χαμουραμπί ,κοσμοκράτωρ και μέγας νομοθέτης θα πίστευε ποτέ πως τη γλώσσα του σήμερα ,ας πούμε εδώ στο ιστολόγιο που είμαστε και -ντεμέκ- γραμματιζούμενοι κατά μέσο όρο, θα την κατείχε μόνο ένας (ο Λεώ ο ελαφράς ταξιαρχίας) κι αυτός μισή κι ανέσωστη; 🙂 Οι 14 πλάκες του ημερολογίου που έφτιαξε όμως (και καλύπτουν όλα τα πιθανά ημερολόγια) θα μείνουν αιώνια. (όσο υπάρχει χρόνος τουλάχιστον, γιατί κι αυτός δεν είναι δεδομένος…) 😉

  116. Ε, όταν είπατε πια για παραγωγή φωτός, δεν χρειαζόταν να με ενημερώσει κατ’ιδίαν — ας είναι καλά ο Γούγλης. Δεν τον ήξερα τον κύριο, αλλά μάλλον με υπερβολικά πολλά ασχολείται!
    Βλέπω στο biblionet ότι υπάρχουν και δύο βιβλιοκρισίες σχετικά:
    Ξενοφών Μπρουντζάκης, Πως τα μαθηματικά εξηγούν τον κόσμο, «Το Ποντίκι», 21.5.2009
    Γιάννης Ασδραχάς, Πως τα μαθηματικά εξηγούν τον κόσμο, «Εξπρές», 12.4.2009
    Θα είχα περιέργεια να τις δω. Αναρωτιέμαι αν σχολιάζουν καθόλου τη μετάφραση…

  117. cronopiusa said

    μεζεδάκι από την Γκάμπια, στο κέντρο της Λάρισας.

    Συνελήφθη ο αλλοδαπός που κατηγορείται για δολοφονία στην Γκάμπια

    http://rebuke.gr/2014/08/11/synelifthi-o-allodapos-pou-katigoreitai-gia-dolofonia-stin-gkabia/

  118. 115: Για να το πω περισσότερο ευθέως, το να χρησιμοποιεί όλος ο καλός ο κόσμος τότε τα ελληνικά ως μέσο επιστημονικής έκφρασης και επικοινωνίας -πες και πολιτιστικής- μου φαίνεται λίγο για να κάνω τον Αλεξανδρινό, τον Συρακούσιο, τον Καρχηδόνιο, ποιον άλλο θες, Έλληνα, ντε και καλά. Ούτε, πιο διπλωματικά, μετέχοντα του ελληνικού πολιτισμού…

    Αντίστοιχα και σήμερα, θα ονομάσω τον Ινδό, τον Κινέζο, τον Έλληνα, τον Αμερικανό της επιστημονικής κοινότητας που, θέλοντας και μη, γράφει κι επικοινωνεί στην ιδιότυπη αγγλική των πέιπερ και των συνεδρίων, Εγγλέζο ή Αμερικανό, ή έστω μετέχοντα του λαμπρού Εγγλέζικου ή Αμερικανικού Πολιτισμού του αιώνα μας;

  119. 116: Ο πρώτος βιβλιοκριτής, τουλάχιστον, χρεώνεται στη βιβλιονέτ όλο το ένθετο για το βιβλίο στο Ποντίκι για πολλά χρόνια. Ανάθεμα τι κριτική είναι αυτή για 15+ βιβλία την εβδομάδα…

  120. Νέο Kid Στο Block said

    118. Βρε κατάλαβα πού το πας, αλλά ο πολιτισμός ήταν «ελληνιστικός» όχι ελληνικός. Είχε και Αιγύπτιους,είχε και Ιταλιώτες ,είχε και μικρασιάτες, (με τη γεωγραφική έννοια),είχε απόλα. Είχε ακόμα και γυναίκες! Τώρα ,οι επικυρίαρχοι (στην περίπτωσή μας οι Έλληνες) παίρνουνε τη δόξα και το…trademark πάντα και παντού,τι να κάνουμε; 🙂

  121. 120 Ως ποσότητα, κι ο σημερινός πολιτισμός λες ότι είναι αμερικάνικος…

  122. sarant said

    116: Μάλλον δεν τη σχολιάζουν, θα με εξέπληττε.

    117: Ο υλατζής διάβασε πρόχειρα την είδηση 🙂

  123. BLOG_OTI_NANAI said

    Να κάνουμε ένα σχόλιο, ότι δεν ήταν σκέτα τα ελληνικά ως εκφορά αέρα από το στόμα των ανθρώπων. Ήταν μαζί και η ελληνική σκέψη που κυριαρχούσε απόλυτα, ενώ στην Δύση κυριαρχούσε η σκέψη των λατίνων.
    Μέτοχος σε άλλη σκέψη και πολιτισμό είσαι όταν μελετάς τον Βιργίλιο και τον Τάκιτο, και άλλη όταν μελετάς τον Όμηρο και τον Ηρόδοτο ή τον Θουκυδίδη. Σε άλλον πολιτισμό ενσωματώνεσαι όταν δρας με τη σκέψη στα παραδείγματα των λατίνων ηρώων και βασιλέων, και σε άλλον όταν δρας με βάση το παράδειγμα του Περικλή, του Λυκούργου κ.λπ. Άλλη η σκέψη, ο πολιτισμός, ο λόγος, το αίσθημα του Μακρυγιάννη ή του Κολοκοτρώνη, άλλη του Αλή Πασά κ.λπ.

  124. 123: Ομοίως, κι εγώ που μελετάω μερικές διατάξεις και πλέγματα, εμφορούμαι από αμερικανική σκέψη με ολίγη από γαλατική. Δεν αποτελεί σκέτο αέρα η χρήση των αγγλικών σε βιβλιογραφία, επιστημονικό διάλογο και δημοσιεύσεις. Και σίγουρα πρόκειται για αποτέλεσμα πνεύματος και σκέψης, κι όχι όπλων και δολαρίου…

  125. skol said

    95(αρχή): Είναι δύο τα αρχαία Κατοπτρικά. Του Αρχιμήδη η απόδειξη είναι στο πρώτο το ψευδο-ευκλείδειο. (μας έχεις βάλει όλους και ψάχνουμε… 🙂 )

    110: Κάτι θα έχει μείνει και από τους εγγλέζους το 4000, αλλά τη θέση του Νεύτωνα θα του την έχουμε πάρει!

  126. Νέο Kid Στο Block said

    Skol, έχεις δίκιο. Το μπέρδεμα ξεκίνησε στο 60. όπου κάνω αναφορά στο άρθρο της Wiki για την Principle of least action που συζητάγαμε γαι τον Μωπερτί και τον Βολταίρο και τις αρχαίες εκφάνσεις τής Αρχής και εννοούσα -με τη διόρθωση που πρότεινα- , πως ο Φερμά πήρε (ή διατύπωσε τέλος πάντων) το «αξίωμα ελαχίστου χρόνου» με βάση την αρκετά τεχνική απόδειξη του Ήρωνα περί «συντομοτέρας=ευθύγραμης πορείας του φωτός (στα δικά του «Κατοπτρικά» που είναι λατινική μετάφραση από αραβική μετάφραση¨-) (όλα σχεδόν τα έργα του Ήρωνα προέρχονται απο τα Αραβικά και παίζει πολύ «σπασμένο τηλέφωνο») ,και που λανθασμένα αποδιδόταν μεχρι κάποια εποχή στον Πτολεμαίο).Το θέμα αποσαφηνίζεται ωραία εδώ νομίζω:
    http://books.google.com.cy/books?id=ASILAAAAIAAJ&printsec=frontcover&dq=isbn:0871698935&hl=el&sa=X&ei=HHHqU_zSJ7ON4gTypIC4BQ&redir_esc=y#v=onepage&q=%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B9%CE%BC%CE%AE%CE%B4%CE%B7%CF%82&f=false
    Και μού έμεινε κακώς στα σχόλια που ακολούθησαν η σύνδεση της Αρχιμήδειας απόδειξης με τα Κατοπτρικά του Ήρωνα, ενώ όπως επισήμανες υπάρχει στα Κατοπτρικά του Ευκλείδη (ή του ψευδο-Ευκλείδη /Θέωνα (μπαμπά της Υπατίας) 🙂 ) Μύλος ελαφρώς, αλλά τη βρήκαμε την άκρη και μερσί!

  127. Μα η Αλεξάνδρεια και οι Συρακούσες ήταν ελληνικές πόλεις — κοςμοπολίτικες βέβαια, ιδίως η δεύτερη — όχι απλώς ελληνόφωνες! Και βέβαια ο ελληνιστικός πολιτισμός διαφέρει από τον ελληνικό της κλασικής εποχής, αλλά άραγε περισσότερο απ’ όσο διαφέρει ο αμερικανικός πολιτισμός από τον αγγλικό;

  128. Πάνος με πεζά said

    με κατεβασμένους διακόπτες,διαβαζων μονο μεζεδακια,στη Μυκονο του τραγικου ‘Καλου Λιβαδιου’….Μια ακομη σορος,και θυμαμαιτον εαυτομου να εχω ρωτησει ποσο κοστιζει αυτη η μαλακια,και να εχω παρει απαντηση 60 ευρω τα δεκα λεπτα,κι ολο αυτο 3-4 χρονια πριν.Μια ακοα περι

    πτωση που το μαψαιρι θα φτασει στο κοκαλοκατοπιν εορτξς καιαν…

  129. Πάνος με πεζά said

    ζητειται εθελοντης πληκτρολοηος για εξυπνιφωνο,αμοιβηφαικαι στεγη δεκαπενταυγουστο δτη μυκονο

  130. sarant said

    128-129: Καλώςτον, ρίξε καμιά βουτιά και για μας, και χρόνια πολλά για μεθαύριο!

  131. Νέο Kid Στο Block said

    Άντε τώρα να είσαι αρχαιολόγος το 4.000 μ.Χ και τα μόνα αρχαιολογικά ηλεψήγματα που θα βρεις από το «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία» να είναι τα μεθυσμένα bits του Πάνου από το μυκονιάτικο «εξυπνιφωνο». Τί γνώμη θα σχηματίσουν για μάς τους αρχαίους εκείνοι οι νέοι ρε παιδιά;; 😆
    Kάπως έτσι παραχαράσσεται η ιστορία κύριοι!

  132. Νέο Kid Στο Block said

    Γι’αυτό 40κο φρόντισε σε καμιά 40ριά χρόνια να φκιάξεις ένα καλό μπακάπ του ιστολογιού και να το χώσεις σε μια βαθειά σπηλιά. Οπότε σε 2000 χρόνια που θα βρεθεί ,θα είμαστε σαν τα ακασικά αρχεία ή τους παπύρους της νεκράς θάλασσας ή το δίσκο της Φαιστού ένα πράμα. «Ο δίσκος των εξυπνίφωνων της ερήμου «Λουξεμβούργο» » 😆

  133. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    128.Πάνε, πάνε στη Λάκα να βρεις την εκκλησιά του Γάτη.΄Εχει εκεί κοντά και τον καλύτερο φούρνο της περιοχής και θ αποζημιωθείς,Τσίμπα μπυρόνια και τυρόπιτες και χρόνια πολλά. Λούζα από χοιρινό αλλά και μοσχαρίσιο,όπως και μυζήθρες ξινές,κοπανιστές κλπ, στα κρεοπωλεία κοντά στους μύλους. Η γνώση μου είναι από χειμωνιάτικη, Νοεμβριάτικη συγκεκριμένα, Μύκονο.Ένα ξενοδοχείο ανοιχτό μόνο.Ψιλόβρεχε και βγήκαν στις αφάνες των ξερότοπων κάτι μαύροι χοχλοί, ντόπια, άγνωστη μου, ράτσα.Είδα ανθρώπους με καλαθάκια στ απόβροχο να μαζεύουν και μπήκα στο παιχνίδι. Έφερα στην Αθήνα γύρο στα δυο κιλά. Απίστευτο.- Τί είδες στη Μύκονο το Σ/Κ; Χοχλιούς! Ιδού : σαλιγκάρια εξοχής Μυκόνου.
    Θυμήθηκα τη Μυκονιάτισσα Μέλπω Αξιώτη και βάλθηκα να βρω ίχνη της. Πού, Κυριακάτικα; Στο νεκροταφείο! Μα όχι.Τίποτα δεν υπήρχε.Ούτε από τους Αξιώτηδες ούτε από τους Γρυπάρηδες. Η κλησάρισσα που πότιζε,λιβάνιζε,τάιζε γάτες και γυρόφερνε στο χώρο εκεί, δήλωσε άγνοια. Των Καμπάνηδων μόνο είδα, μπροστά μπροστά.
    Καληνύχτα στους απανταχού (εν διακοπαίς και μη) συνιστολογούντες 🙂

  134. 103,
    Πρόσθεσε και το Center for Teaching Excellence… 🙂

  135. sarant said

    132: Μπακάπ παίρνω πότε-πότε πάντως,

  136. Aγάπη said

    129 θα προσφερόμουν αλλά έχω πολύ χαμηλό δείκτη ευφυίας 🙂

  137. Γς said

    129, 136:

    >δεκαπενταυγουστο δτη μυκονο

    Εχει απορρίψει και καλύτερες προσφορές

  138. skol said

    126: Με όλο το σεβασμό στον Αρχιμήδη, Κιντ, νομίζω ότι σήμερα το ωραίο αυτό επιχείρημα που βασίζεται στη συμμετρία, όπως λέει και ο Φυσικός(96), δεν είναι αποδεκτό. Το πρόβλημα δεν είναι ακριβώς συμμετρικό. Υπάρχει η ασυμμετρία πομπού-δέκτη. Το φως ξεκινάει από τη μια μεριά και καταλήγει στην άλλη. Στα χρόνια του Αρχιμήδη πιθανόν αυτή η ασυμμετρία να μην ήταν τόσο προφανής -υπήρχαν εξάλλου διάφορες θεωρίες σχετικά με τη λειτουργία της όρασης. Άλλοι πίστευαν ότι οι ακτίνες ξεκινάνε από το μάτι, άλλοι από την πηγή και άλλοι ότι υπάρχουν και οι δυο αυτές ακτίνες και αλληλεπιδρούν.

  139. spiral architect said

    Δεν είναι μεζεδάκι, αλλά έχει πλάκα:
    «Ένας ηλικιωμένος Αμερικανός, φωνάζει μια μέρα το γιό του και του λέει «ξέρεις ήρθε η ώρα να παντρευτείς». Ο γιός του σχεδόν απαξιωτικά του απαντά κοφτά «αυτό ξέχνα το». «Θα παντρευτείς την κόρη του Μπιλ Γκέιτζ» επιμένει ο πατέρας. «Αν είναι έτσι τότε συμφωνώ» απαντάει με νόημα ο γιός.

    Την επόμενη μέρα, ο πατέρας πάει στο γραφείο του Μπιλ Γκέιτζ και του λέει «η κόρη σου θα παντρευτεί το γιό μου». «Αυτό ξέχνα το», του απαντά ο Γκέιτζ γελώντας. «Θα τον παντρευτεί», επιμένει ο πατέρας, «γιατί ο γιός μου είναι ο διευθυντής της Παγκόσμιας Τράπεζας». «Αν είναι έτσι τότε εντάξει», του λέει ο Γκέιτζ.

    Την ίδια κιόλας μέρα, ο πατέρας πάει στα γραφεία της Παγκόσμιας Τράπεζας και αφού συναντάει τον πρόεδρο, του λέει «θα κάνεις διευθυντή της Παγκόσμιας Τράπεζας το γιό μου». Ο πρόεδρος της Τράπεζας τον κοιτάει γελώντας και του λέει «αυτό ξέχνα το». «Θα τον κάνεις», επιμένει ο πατέρας, «γιατί είναι γαμπρός του Μπιλ Γκέιτζ». «Τότε εντάξει», συμφωνεί ο πρόεδρος της Τράπεζας.»
    Ο συμπέθερος του Μπιλ Γκέιτζ

  140. Γς said

    Λέγε ότι θέλεις.

    Το λάθος με εμένα ήταν ότι διάβαζα, όταν η Χριστίνα Ωνάση έψαχνε για σοβαρό δεσμό.

    [Γιατί καλύτερος ήταν ο Σεργκέϊ Καούζοφ,, που είχε και γυάλινο μάτι;]

  141. Γς said

    Καλά ποιος είμαι τελικά.
    Ξαφνικό πρόβλημα οδοντιατρικό.

    Αυγουστιάτικα κι ο φίλος μου ο ντοτόρος [που είναι σε διακοπές με την οικογένειά του στο κτήμα τους, Χαλκίδα μεριά] μου εξηγεί στο κινητό περί του πρακτέου.

    Κι όταν συνειδητοποιεί τη σοβαρότητα της κατάστασης «θυμήθηκε» ότι αύριο θα κατέβαινε στην Αθήνα και να είμαι σταντμπάϊ για να βρεθούμε στο ιατρείο του.

    Πόσο τον αγαπώ.
    Ο γιατρός μας κοντά 50 χρόνια.

  142. Πάνος με πεζά said

    ευχαριστω ολους!η δικη μου μυκονος ειναι η λιτη ανω μερα,με τα κατσικακια της κι ουχί η χωρσ,με τα προβατα της.θα μου λετε τον υπογειο φουρνο που ψηνει στα φρύανα.λουζα απο τον αρχοντα μαδούπα,απο αλλου ειναι λυσσαλέες στο αλάτι.η μυκονος εχει τα παντα,αρκει κι εσυ να ξερεις για τι θα την σγαπησεις! υ.γ: εξυπνιφωνο,τυπος που κσθιερωθηκε με παραφθορα 🙂

  143. sarant said

    Κανόνισε εσύ και σου ερχόμαστε 🙂

  144. skol said

    138(συνέχεια)
    Βλέπω ότι δεν απαντάει κανένας, ελπίζω να μην μπερδεψα πολύ τα πράγματα. Θα προσπαθήσω να γίνω λίγο πιο σαφής αφού πρώτα ζητήσω συγνώμη, από τον Κιντ πρωτίστως, σε περίπτωση που το σχόλιο μου ακούστηκε σαν μομφή στον Αρχιμήδη.

    Στο επιχείρημα του Αρχιμήδη υπάρχει η παραδοχή της αντιστρεψιμότητας της οπτικής διαδρομής. Δηλ. αν είμαι στο σημείο Δ και μέσω αντανάκλασης βλέπω το Β τότε αν πάω στο σημείο Β θα δω το Δ. Αυτό βέβαια είναι απολύτως εύλογο γιατί στηρίζεται σε πλήθος εμπειρικά δεδομένα αλλά δεν παύει να είναι μια παραδοχή που δεν προκύπτει από κάποια άλλη πιο βασική συμμετρία. π.χ. δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το επιχείρημα του Αρχιμήδη για να αποδείξουμε ότι το μπαλάκι του τένις όταν αναπηδά ανακλάται με γωνία ίση με τη γωνία πρόσπτωσης, πράγμα που συμβαίνει μόνο όταν η κρούση είναι ελαστική.
    Η αντιστρεψιμότητα για μας σήμερα είναι κάτι που μπορεί να αποδειχτεί, απ’ την άλλη είναι απολύτως θεμιτό πιστεύω για τον Αρχιμήδη να την θεωρήσει σαν βασική παραδοχή που δεν χρειάζεται περαιτέρω απόδειξη(δεν χρειάζεται ίσως καν να διατυπωθεί σαν παραδοχή) μια και -ξαναλέω- στηρίζεται σε πλήθος εμπειρικά δεδομένα δηλ. στην κοινή λογική.

  145. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    141.>>Ξαφνικό πρόβλημα οδοντιατρικό.
    Μη μασάς! 🙂
    142. Χαιρέτα μας τη Μύκονο λοιπόν. Άνω Μερά και ξερό, ε ζεστό ψωμί! Μια ματιά κι από μένα κατά τις Δήλες (Μέλπω Αξιώτη «Το σπίτι μου»).

  146. Νέο Kid Στο Block said

    Φίλε Skol, (επικοινώνησα καταρχάς -με την ιδιότητά μου τού επίσημου εκπροσώπου τύπου και image maker- με το αφεντικό [Αρχιμήδη] μέσω μέντιουμ, και τον έπεισα πως είσαι δικός μας κατά βάθος ,οπότε η μομφή περνάει στο ντούκου. 🙂 ) συμφωνώ μαζί σου στο γενικό πλαίσιο όσων λες. Πρώτος εγώ είπα και το επανέλαβα στα επόμενα σχόλια πως δεν θαυμάζω την «επιστημονική αρτιότητα» του επιχειρήματος ,αλλά άλλο πράγμα. Δεν χρειάζεται να το ξαναπώ.
    Από κεί και πέρα, κι αφού το ξεμπουρδελέψαμε που το ξεμπουρδελέψαμε, να πω πως το πιο θαυμαστό για μένα εκείνης της περιόδου είναι αυτό ακριβώς που λέει ο Avonidas στο 71: »
    «..της πρώτης επιστημονικής και τεχνολογικής επανάστασης που γνωρίζουμε, δηλαδή της ελληνιστικής επιστήμης, την οποία φροντίζει να διαχωρίσει από το προγενέστερο στάδιο της ελληνικής πρωτο-επιστήμης και φιλοσοφίας. Πολύ επιγραμματικά, η ειδοποιός διαφορά της ελληνιστικής επιστήμης ήταν η διαμόρφωση της επιστημονικής θεωρίας ως “μοντέλου” — μια μαθηματική κατασκευή που αντιστοιχεί θεωρητικές έννοιες σε μετρήσιμα χαρακτηριστικά του κόσμου.» Η μετάβαση από τη θεωρία και τη φιλοσοφία στην ΕΦΑΡΜΟΓΗ, στη μέτρηση και στην πολύ συγκεκριμένη ποσοτικοποίηση. Ξέρουμε μόνο τον Ήρωνα που ήταν ο Λε κορμπουζιέ ,ο Βατ κι ο Έντισον μαζί της εποχής, ας πούμε, αλλά ήταν κι άλλοι πολλοί. Ούτε οι Ρωμαίοι, που θεωρούνται δικαιολογημένα (από το έργο που άφησαν πίσω) οι καλύτεροι αρχαίοι μηχανικοί βγήκαν από «παρθενογένεση» ή έμαθαν καλή Υδραυλική από επιφοίτηση της Μινέρβας…
    Το θέμα είναι πως όλα ίσως τα σκέπασε το πέπλο της Κλασικής εποχής και των Πλάτωνα ,Αριστοτέλη αλλά και μετά του Ευκλείδη και των Στοιχείων του, και ο Αρχιμήδης ας πούμε μνημονεύεται από την μαθητιώσα νεολαία (και μάλιστα των σχολείων της «Αριστείας»…) για πράγματα που ΔΕΝ έκανε, όπως κάψιμο πλοίων με κάτοπτρα, μπανιάρισμα μετά δημοσίου γυμνισμού και άλλα παραμύθια ,και ΔΕΝ μνημονεύεται για το πραγματικό του έργο. Και πόσοι ακόμα που ούτε τα ονόματά τους δεν ξέρει ο μέσος σπουδαγμένος Έλληνας, και πόσα ανακαλύπτονται ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ και μάλιστα σε τομείς που ούτε καν φανταζόμασταν ή που τους θεωρούσαμε «τάμπουλα ράζα» για εκείνους, όπως η Συνδυαστική (Combinatorics).
    Θα εξηγήσω τι εννοώ, με μια συγκεκριμένη περίπτωση όμορφη και θαυμαστή σαν παραμύθι και που συστήνω να διαβαστεί από όλους, ανεξαρτήτως γνωστικού πεδίου και ενδιαφέροντος.

    Γράφει ο Πλούταρχος στα ΗΘΙΚΑ ΣΥΜΠΟΣΙΑΚΑ VIII.9 :
    «(11) Και Χρύσιππος τα εκ δέκα μόνων αξιωμάτων συμπλοκάς πλήθει φησίν ΕΚΑΤΟΝ ΜΥΡΙΑΔΑΣ υπερβάλλειν. (12). Αλλά τούτον μεν ήλεγξεν Ίππαρχος , αποδείξας ότι το μεν καταφατικόν περιέχει συμπεπλεγμένων ΜΥΡΙΑΔΑΣ ΔΕΚΑ ,ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΑΥΤΑΙΣ ΤΡΙΣΧΙΛΙΑ ΤΕΣΣΕΡΑΚΟΝΤΑ ΕΝΝΕΑ , το δ’αποφατικόν αυτού μυριάδας τριάκοντα μία, και προς ταύταις εννιακόσια πεντήκοντα δύο. …» (έχω τονίσει με κεφαλαία τους αριθμούς: 10 εκατομμύρια και 103.049 )
    Ο στωικός Χρύσιππος ,γύρω στο 240/230 π.Χ, αναρωτιέται για τους τρόπους, δηλαδή τον αριθμό των τρόπων με τους οποίους μπορούν να συνδυαστούν 10 λογικές προτάσεις/υποθέσεις(«αξιώματα») , όταν φτιάχνουν ένα πολύπλοκο/σύνθετο επιχείρημα. Και λέει πως οι τρόποι(«συμπλοκές») αυτοί ξεπερνούν το 1 εκατομμύριο. Έρχεται μετά από 100 χρόνια ο μεγάλος αστρονόμος (κυρίως) Ίππαρχος και λέει: Yπερβολές! Οι τρόποι είναι ακριβώς 103.049. Τι γίνεται εδώ; Για τι πράγμα μιλάνε και πώς βρήκε αυτόν τον αριθμό ο Ίππαρχος; Το θέμα απασχολεί τους μελλοντικούς ερευνητές-ο Ίππαρχος δεν ήταν κανας τυχάρπαστος που έλεγε κουτουράδες- και πολλοί μεγάλοι μαθηματικοί (ανάμεσά τους και ο Cantor!) προσπαθούν χωρίς επιτυχία να απαντήσουν.
    Το 1920 ,μια αυθεντία στην ιστορία των Ελληνικών μαθηματικών ,ο Sir T. L. Heath γράφει πως είναι αδύνατο να βρει κανείς άκρη με αυτούς τους περίεργους αριθμούς : «Ιn pure mathematics he is said to have considered a problem in permutations and combinations ,the problem of finding the number of different possible combinations of 10 axioms or assumptions, which he made to be 103.049 or 310.952 according as the axioms were affirmed or denied. IT SEEMS IMPOSSIBLE TO MAKE ANYTHING OF THESE FIGURES.» «..Μοιάζει αδύνατο να διαπιστώσουμε πώς βγαίνουν αυτοί οι αριθμοί.»

    Γύρω στο 1870 ο γερμανός μαθηματικός Ernst Schröder προτείνει στην εργασία του

    Schröder, Ernst , «Vier combinatorische Probleme», Zeitschrift für Angewandte Mathematik und Physik15: 361–376

    τους ομώνυμους πλέον αριθμούς που λύνουν το πρόβλημα του πλήθους των πολυγώνων που προκύπτουν από τη διαίρεση ενός πολυγώνου ν πλευρών από τις διαγωνίους του. (polygonal dissection)
    Οι αριθμοί αυτοί δίνονται από την αναδρομική σχέση:
    S(ν)=(1/ν)*[(6ν-9)*S(ν-1) – (ν-3)*S(ν-2)]
    Για ένα πεντάγωνο ας πούμε, ο αριθμός Σρέντερ είναι 11. Σχηματίζονται 10 διαφορετικά διακριτά τρίγωνα με μία τουλάχιστον πλευρά στο καθένα να είναι μια διαγώνιος του πενταγώνου, και 1 το αρχικό πεντάγωνο = 11 πολύγωνα.
    Η ακολουθία των αριθμών Σρέντερ είναι:
    1, 1, 3, 11, 45, 197, 903, 4279, 20793, 103049, 518859, 2646723,…
    https://oeis.org/search?q=1%2C+1%2C+3%2C+11%2C+45%2C+197%2C+903%2C+4279%2C+20793%2C+103049&language=english&go=Search
    Για δείτε τον S(10), τον δέκατο αριθμό της σειράς! 🙂

    Μοιάζει απίστευτο ,αλλά ο πρώτος που πρόσεξε πως ο 10ος αριθμός ΕΙΝΑΙ ο μυστηριώδης αριθμός του Ίππαρχου (το 103049) ήταν ο David Hough , ένα ταπεινός τελειόφοιτος φοιτητής μαθηματικών στο Washington University, σχεδόν πενηντάρης! Είχε αποφασίσει να αρχίσει να σπουδάζει μαθηματικά στα 43 του.(Respect!!)
    To θέμα παρουσιάζεται πολύ αναλυτικά και ωραία σε αυτή την εργασία του σπουδαίου αμερικανού μαθηματικου Ρίτσαρντ Π. Στάνλεϋ: «Hipparchus, Plutarch, Schroder and Hough»
    http://www-math.mit.edu/~rstan/papers/hip.pdf
    Για όσους είναι κάπως τεχνικό το κείμενο αυτό, να πως επιγραμματικά πως τελικά το πρόβλημα των Χρύσιππου και Ίππαρχου ανάγεται σε αυτό που στην ορολογία της Συνδυαστικής λέμε Bracketing ή Parenthesizing. Την εύρεση των διαφορετικών τρόπων να «γκρουπάρουμε» με παρενθέσεις τα arguments σχηματίζοντας συνθέσεις. Aς πούμε αν έχουμε 4 επιχειρήματα/αξιώματα να βάλουμε σε μια σειρά ,
    ,έστω x, θα έχουμε: xxxx , (xx)xx , x(xx)x , xx(xx) , (xxx)x ,x(xxx)
    ((xx)x)x , (x(xx))x ,(xx)(xx) , x((xx)x) , x(x(xx)): 11 τρόπους. Τυγχάνει να ταυτίζεται με τους αντίστοιχους αριθμούς Σρέντερ, στο παράδειγμα εδώ, το S(4).
    Διαβάστε ειδικά ,λίγο κάτω από τη μέση του κειμένου την άποψη του Στάνλεϋ για το .. «We can also ask how Hipparchus computed the number 103,049…»
    Το μυστήριο για τον δεύτερο αριθμό του Ίππαρχου ,το 310.953 που ισχύει (κατά τον Ίππαρχο) όταν πρέπει να συνδυαστούν και αποφατικά επιχειρήματα ,συνεχίζει να υπάρχει. Δεν υπάρχει εξήγηση μέχρι σήμερα για το τι σημαίνει αυτός ο αριθμός. Kάποιοι έψαξαν ολόκληρη την encyclopedia of integer sequences και δεν βρήκαν σε καμιά ακολουθία αυτόν τον αριθμό.
    Το «εύκολο» είναι να πούμε πως κάτι λάθος έκανε ο Ίππαρχος. Το «δύσκολο» είναι να συνεχίσουμε να ψάχνουμε. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρό! 🙂

    ΥΓ. Το «πάνω από 1 εκατομμύριο» του Χρύσιππου, θα ήμουν επίσης διστακτικός να το βγάλω «πατάτα». Δεν θεωρώ απίθανο –υπάρχει και μια διαφορά 100 χρόνια με τον Ίππαρχο- να εννοούσε απλώς τις μεταθέσεις 10 αντικειμένων (που είναι 10 παραγοντικό, 10!=3.628.800 τρόποι) κι όχι αυτό που εννοεί ο Ίππαρχος.
    O Xρύσιππος δεν ήταν μόνο στωικός φιλόσοφος. Ήταν και εξαίρετος μαθηματικός (και τριγωνομέτρης!)

    ΥΓ2. Και τέλος κάτι εικαστικό. Το πρόσωπο αυτό από την περίφημη«Σχολή των Αθηνών» του Ραφαέλο, http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/be/Raffael_071.jpg/1280px-Raffael_071.jpg εικάζεται ότι είναι ο Ζωροάστρης (Ζαρατούστρα) στο οικείο άρθρο της wiki. Το περίεργο είναι ότι στο άρθρο για τον Ίππαρχο, πάλι της wiki ,αποδίδεται η μορφή στον Ίππαρχο!
    Κρίμα που δε ζει ο Ραφαήλ ,να μας έλυνε το θέμα! 🙂

  147. Νέο Kid Στο Block said

    Nα συμπληρώσω πως την καταπληκτική ιστορία του αριθμού του Ίππαρχου την πρωτοδιάβασα,δύο χρόνια πριν, σ’αυτό το εξαιρετικό κείμενο :
    http://dimitristsokakis.blogspot.com/2012/10/103049.html
    Ο λόγος που δεν έδωσα απλώς το λινκ ήταν πως ήθελα να αναλύσω-επεξηγήσω κάπως τα μαθηματικά και να καταγράψω και την προσωπική μου θεώρηση.

  148. Νέο Kid Στο Block said

    Να προσθέσω στο 146. κάτι πολύ βασικό που ξέχασα. Η απλή παρατήρηση του Hough πως ο αριθμός του ϊππαρχου είναι ο 10ος αριθμός Σρέντερ, έγινε μόλις το 1994. ! Τότε λύθηκε ένα μυστήριο 2.200 χρόνων.

  149. Γς said

    133:
    Θυμήθηκα τη Μυκονιάτισσα Μέλπω Αξιώτη και βάλθηκα να βρω ίχνη της. Πού, Κυριακάτικα; Στο νεκροταφείο!

    Του Ζωγράφου

  150. sarant said

    146-148: Κιντ, αυτή η ιστορία είναι καταπληκτική, κρίμα να μένει σε σχόλιο, της αξίζει άρθρο, ίσως της δώσω προαγωγή από βδομάδα.

    Να προσθέσω μια μικρή και άχαρη παρατήρηση, ότι το βιβλίο του Πλούταρχου όπου υπάρχει η επίμαχη φράση δεν λέγεται «Ηθικά συμποσιακά» αλλά «Συμποσιακά», μια συλλογή από συζητήσεις που γίνονταν ή που θα μπορούσαν να γίνουν σε συμπόσια. Αυτή τη συλλογή όπως και δεκάδες άλλα έργα του Π. οι μεταγενέστεροι φιλόλογοι την εντάξανε στα Ηθικά, σε αντιδιαστολή με τους Βίους.

    Το συγκεκριμένο «Πρόβλημα» (έτσι λεγόταν κάθε θέμα προς συζήτηση) είναι το ένατο του 8ου βιβλίου (συνολικά 9) των Συμποσιακών και έχει τίτλο Ει δυνατόν εστι συστήναι νοσήματα καινά και δι’ άς αιτίας, δηλ. αν είναι δυνατό να εμφανιστούν καινούργιες ασθένειες και γιατί. Ξεκινάει με έναν γιατρό, τον Φίλωνα, που λέει ότι η ελεφαντίαση είναι καινοφανές νόσημα. Φυσικά, γρήγορα η συζήτηση ξεστρατίζει και σε άλλα θέματα, όπως αυτό του Ίππαρχου. Και αμέσως μετά, ο Πλούταρχος λέει ότι ο Ξενοκράτης υπολόγισε πως ο αριθμός των συλλαβών που μπορούν να σχηματιστούν με συνδυασμούς των γραμμάτων είναι 1.002.000.000.000 (τον των συλλαβών αριθμόν, όν τα στοιχεία μιγνύμενα προς άλληλα παρέχει, μυριάδων απέφηνεν εικοσάκις και μυριάκις μυρίων).

  151. Πράγματι καταπληκτική ιστορία!

  152. physicist said

    Άσχετο

    Σύμφωνα με τον Νόμο περί Ονοματοδοσίας που ψηφίστηκε το 1996 στην Ισλανδία, κανένας πολίτης της χώρας δεν επιτρέπεται να έχει μικρό όνομα που να μην προσαρμόζεται στις τέσσερις πτώσεις της ισλανδικής γλώσσας: ονομαστική, γενική, δοτική και αιτιατική. Τα αδέλφια Harriet και Duncan Cardew έχουν την ατυχία να μην πληρούν αυτήν την προϋπόθεση, κι έτσι ονομάζονται επίσημα Stúlka και Drengur, ισλανδικά για «κορίτσι» και «αγόρι», αντίστοιχα.

    (Φήμες ότι ο Νόμος επιβλήθηκε εκεί ύστερα από ακάματο αγώνα κατά της ακλισιάς που ξεκίνησε από τους Ισλανδούς μπλόγκερ Γκούνναρ Σαράντακσσον και Έφη Έφηντόττιρ δεν έχουν ακόμα επιβεβαιωθεί).

    http://www.faz.net/aktuell/gesellschaft/maedchen-in-island-darf-nicht-harriet-heissen-13096022.html

  153. physicist said

    ΥΓ, ελεύθερη μεταφορά από σχόλιο αναγνώστριας: «Ε, και τι μ’ αυτό; Ας το κάνει η Χάριετ όπως πολλοί Ολλανδοί που έχουν άλλο επίσημο όνομα και άλλο για την καθημερινή χρήση. Σε βαφτίζουνε Hendrikus Paulus Gerhardus Claudius αλλά σε φωνάζουνε Pim».

    😀

  154. skol said

    146: Πολύ ωραία ιστορία. Θυμάμαι ότι είχα διαβάσει γι’ αυτήν(όχι τόσο αναλυτικά) στο βιβλίο που σου πρότεινε ο Avonidas. Πολύ ενδιαφέρον βιβλίο όντως, θα σου αρέσει πολύ, θέλει όμως λίγο προσοχή γιατί κάνει κάποιες -πώς να το πω- πολύ τολμηρές υποθέσεις. Φτάνει π.χ. στο να ανάγει τη θεωρία της βαρύτητας και το νόμο του αντίστροφου τετραγώνου στον Ίππαρχο.

  155. sarant said

    152: Πολύ καλή η Εφηντόττιρ!

  156. Νέο Kid Στο Block said

    150. Nίκο, πολύ ωραία! 🙂 Mια και θα γράψεις, θα τα πούμε κι εκεί, αλλά το νούμερο του Ξενοκράτη «..ο αριθμός των συλλαβών που μπορούν να σχηματιστούν με συνδυασμούς των γραμμάτων είναι 1.002.000.000.000 (τον των συλλαβών αριθμόν, όν τα στοιχεία μιγνύμενα προς άλληλα παρέχει, μυριάδων απέφηνεν εικοσάκις και μυριάκις μυρίων).» παραείναι μεγάλο και ελκυστικό για να τ’αφήσω ασχολίαστο! 🙂 Σίγουρα δεν μπορεί να εννοεί αυτό που αποτυπώνει γλωσσικά ο Πλούταρχος. Δηλαδή το πόσες συλλαβές μπορεί να έχει θεωρητικά μια γλώσσα 24 γραμμάτων. Μπορούμε να εκτιμήσουμε εύκολα ένα «άνω όριο» γι’αυτόν τον αριθμό με την υπόθεση πως κάθε γράμμα μπορεί να κάνει συλλάβή με οποιοδήποτε άλλο (και με τον εαυτό ή τους εαυτούς του) ακόμη κι αν είναι μόνο σύμφωνα. Δεχομενοι πως μια τέτοια «συλλαβή» μπορεί να έχει από 1 έως 5 γράμματα, το άνω όριο αυτό είναι: 24+24^2+24^3+24^4+24^5=10.111.825 αριθμός αμελητέος σε σύγκριση με το Ξενοκράτειο «τέρας». Για να καταλάβεις τον ισχυρισμό μου ,ο μέγιστος δυνατός αριθμός ας πούμε των λέξεων με 3 γράμματα μη επαναλαμβανόμενα είναι 24*23*22 και αν επιτρέπουμε την επανάληψη γραμμάτων είναι 24^3 (=24*24*24)
    Υποπτεύομαι πως ο Ξενοκράτης εννοούσε τον αριθμό των συνδυασμών ώστε να σχηματίσουν «λέξεις»(ακόμα και ανύπαρκτες) που μπορεί να δώσουν οι πραγματικές -χρηστικές συλλαβές. Στα αγγλικά τα πραγματικά φωνήματα/συλλαβές είναι περίπου 300 με 350, κάπου διάβασα. Παίζοντας λίγο στην Wolframalpha και εκτιμώντας έναν αριθμο 260 συλλαβών για τα Ελληνικά ,βρίσκω έναν αριθμό -για λέξεις μέχρι και 5 συλλαβές (που είναι συντηρητικό)- της τάξης μεγέθους του Ξενοκράτη.
    c(260,1)+2!*c(260,2)+3!*c(260,3)+4!*c(260,4)+5!*c(260,5)=1.147.534.273.600
    http://www.wolframalpha.com/input/?i=c%28260%2C1%29%2B2%21*c%28260%2C2%29%2B3%21*c%28260%2C3%29%2B4%21*c%28260%2C4%29%2B5%21*c%28260%2C5%29
    Ο συμβολισμός c(n,m) σημαίνει τους συνδυασμούς n συνολικά διακριτών αντικειμένων όταν λαμβάνονται ανά m. Ας πούμε το c(260,2) είναι οι συνδυασμοί που μπορούν να γίνουν με οποιεσδήποτε 2 από τις 260 συλλαβές. Αλλά επειδή ο συνδυσμός ας πούμε των συλλαβών (μα-κο) και (κο-μα) έτσι μετριέται σαν ένας συνδυασμός, πολλαπλασιάζω με το 2!, το 3! κ.λ.π.
    Ο ακριβής υπολογισμός πρέπει να συνυπολογίσει και τους επαναληπτικούς συνδυασμούς συλλαβών (π.χ μα-μά, μπα-μπά) και να αφαιρέσει τις «τομές» (με βάση την inclusion-exclusion principle) αλλά πάει μακριά (και δύσκολα) η βαλίτσα.
    Ενστάσεις επί των παραπάνω δεκτές. Ωραία πράγματα, όπως και νάχει, και να γράψεις! 🙂

    YΓ. Αν γράψεις, προσπάθησε να βρεις την εργασία :
    Acerbi, F. (2003), «On the shoulders of Hipparchus: A reappraisal of ancient Greek combinatorics» (προσπάθησα χθες ,αλλά δεν τη βρήκα).

  157. sarant said

    Να γράψω άρθρο είπα, όχι διδακτορική διατριβή 😉

    (Ευχαριστώ πολύ, θα το κοιτάξω!)

  158. Νέο Kid Στο Block said

    Nίκο, να επισημάνω κάτι σημαντικό θεωρώ. Ο Πλούταρχος λέει για τον αριθμό του Ίππαρχου : «αποδείξας..». Όχι δηλαδή «όπως είπε ή είκασε ο Ίππαρχος» ,αλλά «όπως απέδειξε», που σημαίνει (αν θεωρήσουμε τον Πλούταρχο αρκετά αξιόπιστο ώστε να μην έγραφε κάτι τόσο κατηγορηματικά ,αν δεν υπήρχε όντως αυτή η απόδειξη) πως ο Ίππαρχος βρήκε με κάποιον τρόπο (ο Στάνλεϋ στο λινκ του 146. υποθέτει πως έλυσε μια σειρά) τον αριθμό. Εντάξει, θα έλεγε κάποιος λογικά πως αν ήταν απλά εικασία δεν θα μιλούσε με τόση ακρίβεια για τον αριθμό ,αλλά θα έλεγε «είναι περίπου, είναι παραπάνω από» ή κατι τετοιο. Σύμφωνοι.
    Το εντυπωσιακό είναι πως μάλλον κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως το βρήκε με γεωμετρική σκέψη. Με τον τρόπο του Σρέντερ δηλαδή. Πέραν από το γεγονός πως η σύνδεση των διαμερίσεων του (ν-1)γώνου με το bracketing ΜΟΝΟ προφανής ΔΕΝ είναι, θα ήταν πολύ δύσκολο να το έχει βρει με απλή καταμέτρηση περιπτώσεων (enumeration). Γεγονός που ενισχύει τα εικαζόμενα που λέγαμε σε σχόλια πιο πάνω, πως είχαν αναπτυχθεί αλγεβρικές-αναλυτικές μέθοδοι που δεν κληροδοτήθηκαν.

    Υποπτεύομαι πως πρέπει να υπήρχε ένα τουλάχιστον αντίτυπο αυτής της απόδειξης στον «Οίκο της Σοφίας» στη Βαγδάτη. Να αγκαζαριστεί ο Δύτης πάραυτα να ψάξει να το βρει, να το μεταφράσει και να το ενσωματώσουμε στο άρθρο. 😆

  159. Ο Δύτης το έχει βρει και το έχει μεταφράσει, αλλά δεν τον παίρνει ο χρόνος να το γράψει εδώ. 😉

  160. Pitpanag said

    Neo Kid Sto Block kai Avonidas, eyxaristo sas!!
    Poly vraia kai h istoria gia arithmo toy Iparhou
    Sorry for the Greeklish.

  161. Pitpanag said

    Neo Kid Sto Block, eisai mathimatikos sto TEPAK?
    Sygnomi an kano adiakrith ervthsh.

  162. Pitpanag said

    Hthela thn apopsi sas giati oi arxaioi den eixan katholou pithanotites -Probability theory? Htan to arithmitiko systhma me ta grammata dyskolo kai poy den hjeran to 0?

  163. Pitpanag said

    Neo Kid Sto Block, ena teleytaio. Leeis oti oi sygentrotikoi fakoi toy Archimedes htan paramythia. Giati? As far as I know,he had the lenses technology and everything else necessary.

  164. Νέο Kid Στο Block said

    Pitpanag, πολλά ρωτάς! … αστειεύομαι. 🙂
    Στην ερώτηση 161. η απάντηση είναι όχι.
    Στη 163. Δεν είπα πως τα κάτοπτρα/φακοί του Αρχιμήδη ήταν παραμύθια. Είπα πως το ότι έκαψε πλοία μ’αυτά είναι παραμύθια.
    Εξηγούμαι. Καταρχάς, εξόσων γνωρίζω, δεν αναφέρεται σε καμία ιστορική πηγή (Πλούταρχο, κ.λ.π.) κάτι τέτοιο. Γι’αυτό δεν είμαι απόλυτα,αλλά είμαι σχεδόν βέβαιος. Είμαι όμως απόλυτα βέβαιος πως είναι αδύνατο (ούτε καν με τη σημερινή τεχνολογία δεν είναι δυνατόν!) να κάψεις με τεράστιο μεγενθυτικό φακό ΚΙΝΟΥΜΕΝΟ στόχο. Να δεχτούμε πως τα μεγάλα κάτοπτρα του Αρχιμήδη ,παρότι δεν μπορεί να έχουν καμία σχέση με τους σημερινούς λείους και ακριβείς φακούς και τις επιφάνειές τους, μπορούσαν να εστιάσουν σε μεγάλες σχετικά αποστάσεις συγκεντρώνοντας και εστιάζοντας κατάλληλα το ηλιακό φως ώστε να προκαλέσουν αναφλεξη, άντε να το δεχτούμε. Αλλά πως τα πλοία των Ρωμαίων κάθονταν ακίνητα μέρα μεσημέρι με ντάλα απαραιτήτως ήλιο για να τα κάψει ο Αρχιμήδης (ΔΕΝ γίνεται να κάνει ζημιά τέτοια ακτίνα σε κινούμενο ,έστω και ελαφρώς κινούμενο στόχο, γιατί δεν επιτυγχάνεται συγκέντρωση), ε πάει πολύ να το δεχτούμε, και τέλος πάντων έχουμε τόσα άλλα αποδεδειγμένα θαυμαστά να τού καταλογήσουμε.

  165. Νέο Kid Στο Block said

    Η άποψή μου για το ενδιαφέρον ζήτημα που βάζεις στο 162. είναι η εξής:
    Ισχύει αναμφισβήτητα πως δεν ασχολήθηκαν με αυτό που σήμερα ονομάζουμε «Θεωρία Πιθανοτήτων». Όχι συστηματικά τουλάχιστον, ή ίσως ακριβέστερα δεν έχει βρεθεί κάτι γραπτό και συστηματικό (γιατί, όπως δείχνει και η ιστορία με τους αριθμούς του Ίππαρχου ,με Συνδυαστική κάπως ασχολήθηκαν, αλλά πέρασε στο ντούκου). Άλλωστε ακόμη και η λέξη «Πιθανότητα» δεν είναι ελληνική ,αλλά λατινική. Ο Κικέρωνας εισήγαγε το probabilis και από κεί βγαίνουν τα probability, probabilité κ.λ.π. εκτός από το «πρωτογενές» γερμανικό Wahrscheinlichkeit που σημαίνει «αυτό που φαίνεται/μοιάζει αληθές») Μοιάζει λογική η δυσκολία που υποθέτεις λόγω του στριφνού οπωσδήποτε αρ.συστήματος, αλλά προσωπικά δεν τη θεωρώ σε καμιά περίπτωση ως την κυρίαρχη αιτία, αλλά μία από τις αιτίες ίσως. Στο κάτω-κάτω το αριθμητικό τους σύστημα και η έλειψη σημερινών συμβόλων και «ευκολιών» της Αλγεβρας ΔΕΝ τους εμπόδισε να ασχοληθούν με τα θέματα που τούς ενδιάφεραν στην Αριθμητική και την Άλγεβρα (που δεν τη λέγαν «Αλγεβρα» βέβαια). (π.χ τα Αριθμητικά του Διόφαντου). Η κυρίαρχη άποψη που έχω συναντήσει είναι πως οι λόγοι είναι θρηκευτικοί (το τυχαίο είναι στη δικαιοδοσία και τα γούστα των θεών) και δευτερευόντως πως ήταν θέμα ας πούμε «ιδεολογικό». Ο Ευκλείδης δημιουργησε ένα «μοντέλο δράσεων» για την απόδειξη αποτελεσμάτων και τη δημιουργία μιας μαθηματικής θεωρίας ,με αξιώματα και κανόνες επαγωγής. (κατορθώνοντας έτσι και να διαχωρίσει τη μαθηματική αλήθεια από τη φυσική πραγματικότητα που την περιέβαλλε). Ο απώτερος στόχος των αρχ.ελλην. μαθηματικών -με μεγαλύτερο επίτευγμά τους ασφαλώς τη Γεωμετρία- ήταν να ανακαλύψουν αλήθειες,βεβαιότητες. Δεν ακολουθούσαν λοιπόν και τον πιο κατάλληλο δρόμο για να ανακαλύψουν πράγματα που σχετίζονται με την αβεβαιότητα. Μετακινούνταν προς την αντίθετη κατεύθυνση απ’αυτή που θα έπρεπε να ακολουθηθεί για να αντιμετωπιστεί το τυχαίο. Υπήρχε δηλαδή μια -πως να την πούμε;- ανυπέρβλητη «ψυχική» δυσκολία.
    Αυτά ισχύουν και δρούσαν «συμπληρωματικά» σίγουρα. Θα χαρακτήριζα το «θρησκευτικό» εμπόδιο ως το μικρότερο. Εντάξει, το ρίξιμο των αστραγάλων και τα κάθε λογής …κουμάρια 🙂 (που είναι θεμελιώδη για τις Πιθανότητες!) ήταν στα χέρια των Θεών και της Αφροδίτης (και σε γραπτά του Πλάτωνα υπάρχει κυρίαρχη η άποψη πως δεν έχει νόημα να επιχειρεί κάποιος να κατανοήσει ή να προβλέψει αυτό που ΘΑ συμβεί), αλλά δεν νομίζω πως κανείς διανοητής ποτέ (σε όλες τις εποχές)που συνέλαβε μια μαθηματική ιδέα , έκανε πίσω και δεν τη διερεύνησε για λόγους θρησκευτικούς ή κοινωνικούς. Παράδειγμα και ο Κικέρωνας που έγραψε «η πιθανότητα είναι η ίδια η οδηγός της ζωής» και αμφισβήτησε ευθέως πως το αποτέλεσμα μιας ζαριάς εξαρτάται από την άμεση παρέμβαση της Αφροδίτης, και αμφισβήτησε και την Αστρολογία.

    Προσωπικά θα έβαζα και μια ακόμη παράμετρο, πρακτική. Η θεωρία των πιθανοτήτων απαιτεί για τη μελέτη της πείραμα! Πειράματα πολλά και επαναλαμβανόμενα ,πειράματα τύχης! Κέρματα που στρίβουν, ζάρια που ρίχνονται σε πολλές επαναλήψεις, μπάλες όμοιες που τραβιούνται από βάζα. Είναι τα πιο πειραματικά Μαθηματικά. Ο Μπερνούλι για παράδειγμα έκανε χιλιάδες «διωνυμικά» πειράματα με μπάλες και ζάρια πριν καταλήξει στη θεωρητική θεμελίωση του «Χρυσού του θεωρήματος» (αυτό που σήμερα αποκαλούμε κυρίως «Θεώρημα των μεγάλων αριθμών»). Ακόμη και σήμερα τα πειράματα στις πιθανότητε και τη Στατιστική γίνονται διαρκώς ,αλλά τα λέμε «προσομοιώσεις», δοκιμές «Μόντε Κάρλο» και άλλα εξωτικά ονόματα, και τα κάνουν κομπιούτερ.:-) Ε, οι Έλληνες δεν είχαν κανονικά/καλοφτιαγμένα εργαλεία τύχης. Οι αστράγαλοι δεν έχουν ισοπίθανες έδρες, τα νομίσματά τους δεν ήταν «τίμια» , τα ραβδιά που έριχναν δεν ήταν ισοβαρή και «αντικειμενικά»/ίδια πιθανότητα να κάτσουν με οποιθαδήποτε πλευρά τους.

  166. Νέο Kid Στο Block said

    To «Nόμο των μεγάλων αριθμών» (Law of large numbers) του Γιάκομπ Μπερνούλι, εννοούσα προφανώς στο 165.

  167. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Δεκαπενταύγουστος

  168. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Φτου από κει, για ξόρκι, ήθελα να το βάλω γμτ 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: