Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης: Ξανά στη Μυτιλήνη

Posted by sarant στο 12 Αυγούστου, 2014


Εδώ και κάμποσο καιρό έχω αρχίσει να δημοσιεύω, κάθε δεύτερη Τρίτη, αποσπάσματα από το βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης” (εκδ. Ερατώ, 1995, εξαντλημένο), που είναι μια βιογραφία του παππού μου, του Νίκου Σαραντάκου (1903-1977), ο οποίος είχε το ψευδώνυμο Άχθος Αρούρης (που είναι ομηρική έκφραση και σημαίνει ‘βάρος της γης’). Η σημερινή συνέχεια είναι η εικοστή δεύτερη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Βρισκόμαστε στο καλοκαίρι του 1936 και ο ποιητής, ο παππούς μου δηλαδή, επιστρέφει στη Μυτιλήνη ως υπάλληλος της ΑΤΕ, με μετάθεση από την Κρήτη.

Το επεισόδιο με τις ακροστιχίδες του Πολ Νορ το έχουμε συζητήσει κι άλλη φορά στο ιστολόγιο (π.χ. εδώ).

mimis_jpeg_χχsmallΣτη Μυτιλήνη γύρισαν οικογενειακώς τον Ιούνιο του ’36. Ο ποιητής ξανάρχισε να γράφει ποιήματα για τον «Τρίβολο» και χρονογραφήματα για το «Δημοκράτη». Την πικρία του για τη διακοπή τής πολλά υποσχόμενης σταδιοδρομίας του στην Κρήτη, τη γλύκανε το ξαναντάμωμά του με τους παλιούς κι αγαπημένους του φίλους. Όντας φιλοσοφημένος άνθρωπος αντιμετώπισε το πράγμα στωικά.

«Τι σημασία έχει να ’σαι πρώτος ή τελευταίος, όταν βρίσκεσαι ήδη ανάμεσα στους τελευταίους».

Από πολιτικής πλευράς τα πράγματα χειροτέρευαν συνεχώς. Ο βασιλιάς επιστρέφοντας ετοίμαζε απροκάλυπτη δικτατορία, ορίζο­ντας πρωθυπουργό τον Μεταξά, αρχηγό ενός πολύ μικρού κόμματος, που πήρε εντούτοις ψήφο εμπιστοσύνης, γιατί τον στήριξαν τα δύο μεγάλα κόμματα, οι Λαϊκοί και οι Φιλελεύθεροι. Στις 4 Αυγούστου κηρύχθηκε όντως δικτατορία. Στη Μυτιλήνη έγιναν αρκετές συλλή­ψεις αριστερών. Τον ίδιο η Ασφάλεια δεν τον ενόχλησε. Έλειπε αρκετά χρόνια από το νησί και δεν ήταν μέλος του κόμματος, με το οποίο μετά το 1926 διατηρούσε χαλαρές μόνο επαφές.

Παρ’ όλα αυτά την επομένη της 4ης Αυγούστου ο διευθυντής της Τράπεζας τον κάλεσε και του ’πε:

«Άκου δω, κύριε Σαραντάκο, ξέρουμε πως είσαι κομμουνιστής και θα ’χουμε το μάτι μας επάνω σου. Πρόσεξε, γιατί δε θα περάσουμε καθόλου καλά».

Άγνωστο για ποιο λόγο όμως δεν ανακάτεψε την Ασφάλεια. Ίσως δεν είχε συγκεκριμένα στοιχεία σε βάρος του ποιητή, ίσως τον χρεια­ζόταν για την εργατικότητα και τις ικανότητές του. Ανάθεσε όμως σε έναν υπάλληλο της εμπιστοσύνης του να παρακολουθεί στενά τον Νίκο, ιδίως τα γραφτά του και τις επαφές του. Ο εν λόγω προσπάθη­σε να αναπτύξει φιλικές σχέσεις με τον ποιητή, καθώς μάλιστα παρίστανε τον φιλολογούντα. Η καθαρίστρια όμως του υποκαταστή­ματος, που συμπαθούσε τον Νίκο, τον πληροφόρησε ότι ο Βασίλης όταν σχολούσαν έψαχνε στα συρτάρια και στο γραφείο του «ακόμα και στο καλάθι των αχρήστων χώνει τη μούρη του».

Ο ποιητής αποφάσισε να το γλεντήσει το πράγμα. Όταν αντιλαμ­βανόταν το βλέμμα του Βασίλη να τον παρακολουθεί, έγραφε με ύφος περίφροντι και συνωμοτικό κάτι σε ένα χαρτί, το οποίο κατόπιν φρό­ντιζε να σκίσει σε μικρά κομματάκια. Όπως μάθαινε την άλλη μέρα από την κυρά Μυρσίνη, ο Βασίλης ξόδευε αρκετή ώρα για να συναρ­μολογήσει το σκισμένο έγγραφο, που περιείχε κατά κανόνα φράσεις όπως «ο Βασίλης είναι μάπας» και άλλες χειρότερες.

Πολύ σύντομα η εργατικότητα, οι ικανότητες και το ήθος του τον επέβαλαν όχι μόνο στους συναδέλφους του αλλά και στον ίδιο το διευθυντή, που αποφάσισε να τον αφήσει ήσυχο.

Τα πράγματα όμως όλο και στένευαν από πολιτικής πλευράς. Πάμπολλοι κομμουνιστές και αριστεροί κάνανε δηλώσεις μετανοίας, που πολλές δημοσιεύονταν στον τύπο. Μεταξύ τους και βουλευτές του κόμματος σαν τον Μανωλέα και τον Σκλάβαινα. Καθιερώθηκε για πρώτη φορά ο όρος «δηλωσίας». Μια μέρα ο Στρατής ο Παπανικόλας του ’δειξε ένα φύλλο της «Βραδυνής», όπου δημοσιευόταν ένα ποίη­μα του Πολ Νορ υμνητικό για την 4η Αυγούστου! Για πολλή ώρα το κοιτάζανε και δεν μπορούσαν να πιστέψουν τα μάτια τους. Ο Στρατής ήξερε από πρώτο χέρι την πίεση που ασκούσε το καθεστώς πάνω σε εκδότες και δημοσιογράφους, αλλά αυτό πια παραπήγαινε.

Ακολούθησαν όμως κι άλλα παρόμοια ποιήματα στα επόμενα φύλλα της «Βραδυνής», ώσπου ο Νίκος κι ο Στρατής ανακάλυψαν, ταυ­τόχρονα με χιλιάδες άλλους Έλληνες, το μυστικό των ποιημάτων του Πολ Νορ, με αποτέλεσμα η κυκλοφορία της «Βραδυνής» να εκτοξευθεί στα ύψη. Διότι το περιεχόμενο των ποιημάτων μπορεί να ήταν μέχρις υπερβολής υμνητικό για τη δικτατορία, οι ακροστιχίδες όμως λέγαν άλλα πράγματα. Τα δύο ή τρία πρώτα γράμματα κάθε στίχου όταν τα διάβαζες στη σειρά σχημάτιζαν φράσεις όπως ΖΗΤΩ Η ΔΗΜΟ­ΚΡΑΤΙΑ, ΚΑΤΩ Ο ΜΕΤΑΞΑΣ, ΝΑ ΧΕΣΩ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΣΑΣ και άλλα.

Τελευταίοι το μάθανε η Ασφάλεια και το Υπουργείο Τύπου. Ο Μανιαδάκης, που είχε επίγνωση του κύρους του Πολ Νορ και ήξερε ότι ήταν Αμερικανός πολίτης, δεν τον συνέλαβε αλλά τον απέλα­σε το 1937 στις ΗΠΑ.

axtospanag

Σε εκδρομή στην Παναγιούδα, διατελών εν ευθυμία (1937)

Το 1938 μετατέθηκε στη Μυτιλήνη κι ο καινούριος φίλος που απόκτησε στην Κρήτη, ο Χαράλαμπος ο Κανόνης. Στο σπίτι του Σαραντάκου άρχισαν να μαζεύονται οι παλιοί φίλοι και. μαζί τους ο Χαράλαμπος και δυο τρεις φίλοι του, που κατά σύμπτωση ήταν και φίλοι του Νίκου, ο Χρήστος ο Καλδής, ο Αλέκος ο Κοντήβεης και άλλοι. Συνήθως οι βεγγέρες αυτές είχαν μάλλον φιλολογικό χαρακτή­ρα και πολύ συχνά τελείωναν με τραγούδια, ιδίως με ιταλικές καντσονέτες, που τις τραγουδούσε πολύ καλά ο Χρήστος, ο οποίος είχε σπουδάσει μαζί με τον Χαράλαμπο στην Ιταλία. Όχι σπάνια όμως, υπό το βάρος των διεθνών κυρίως γεγονότιον, η συζήτηση στρεφόταν στην πολιτική.

Είχαν πολλά να κουβεντιάσουν: για τον ισπανικό εμφύλιο πόλε­μο, για την ιαπωνική εισβολή στην Κίνα, για την επιθετικότητα του Χίτλερ, για τις δίκες της Μόσχας. Η αντίσταση των κυβερνητικών στην Ισπανία, η δράση των Διεθνών Ταξιαρχιών, η προδοσία των Αγγλογάλλων, η αντίσταση των Κινέζων, όλα αυτά ήταν για όλους καθαρά και κατανοητά. Οι δίκες της Μόσχας όμως τους έφερναν όλους σε αμηχανία. Να διώκονται άνθρωποι σαν το Ζηνόβιεφ, τον Κάμενεφ, τον Ρύκωφ ή τον Μπουχάριν, που είχαν χρηματίσει ηγέτες της Επανάστασης και της Τρίτης Διεθνούς, και μάλιστα να ομολογούν κυνικά πως τόσα χρόνια ήταν πράκτορες του Μουσολίνι, του Χίτλερ ή των Ιαπώνων, ήταν κάτι που δεν το χωρούσε το μυαλό τους.

Τελικά το δέχτηκαν σαν γεγονός. Για να το λέει το Κόμμα και να το ομολογούν κι οι ίδιοι έτσι θα ’ναι. Τον Νίκο πάντως τον βασάνιζε για καιρό το ερώτημα: πώς έγινε και τέτοιοι πράκτορες έφτασαν σε τόσο υψηλά πόστα;

Πολλές φορές έπιανε εκπομπές της Μόσχας στα γαλλικά ή στα ελληνικά, μήπως μάθει τίποτα, αλλά όλες κατά κανόνα μιλούσαν για τα επιτεύγματα του 3ου πεντάχρονου πλάνου. Για τις δίκες τίποτα.

Ήρθαν και χαρούμενα γεγονότα. Παντρεύτηκε και η μικρότερη αδελφή της γυναίκας του, η Μαρία, έναν μακεδόνα τριατατικό, με τον οποίο είχαν γνωριστεί δι’ αλληλογραφίας μέσω των Μικρών Μυστι­κών της «Διάπλασης». Ο καινούριος σύγγαμβρος ήταν ένα ευγενι­κό, καλλιεργημένο και ωραίο παιδί, που επί πλέον τραγουδούσε με καλή φωνή, μέγα προσόν για τον Νίκο, που του άρεσε να τραγουδάει όταν ερχόταν στο κέφι, μαζί με τη γυναίκα του και τις αδελφές της, αλλά τον είχαν απογοητεύσει οι παραφωνίες του Ανδρέα.

Μπήκε κι ο γιος του ύστερα από αυστηρές εξετάσεις στο οκτατάξιο γυμνάσιο. Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου είχε καταργήσει το εξατάξιο δημοτικό, από το οποίο τα παιδιά μπαίναν χωρίς εξετάσεις στο εξατάξιο γυμνάσιο. Στη θέση τους καθιέρωσε το τετρατάξιο δημο­τικό και το οκτατάξιο γυμνάσιο, στο οποίο όμως έμπαινες με εξετάσεις και μάλιστα αυστηρές και δύσκολες, καθώς ο αριθμός των γυμνασίων νέου τύπου είχε περιοριστεί δραστικά. Στο γυμνάσιο Μυτιλήνης είχε τότε μετατεθεί ο Γιώργος ο Βαλέτας, μελετητής του Παπαδιαμάντη, της μεγάλης αγάπης του ποιητή. Αυτό στάθηκε αφορμή για τη στενότερη γνωριμία τους, που εξελίχθηκε σε οικογενειακή φιλία.

 

50 Σχόλια to “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης: Ξανά στη Μυτιλήνη”

  1. Νέο Kid Στο Block said

    Nίκο ,διόρθωσε τον «μακεδόνα τριατικό» (προτελέ παράγραφο) σε «μακεδόνα στρατιωτικό» (υποθέτω… 🙂 )

  2. Νέο Kid Στο Block said

    Δεν ήξερα τη φάση με τις ακροστοιχίδες του Βόρειου Πόλου! Είχε και αναγράμματα;
    Του στυλ δηλαδή:
    New York Times = Monkeys write και
    F.B.I «Federal Bureau of Investigation» = «If found alive, abuse, interrogate!» 🙂

  3. atheofobos said

    1-Το διόρθωσε σε τριατατικό.
    Τριατατικός εκαλείτο ο υπάλληλος του προπολεμικού Υπουργείου Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων, Τηλεφώνων.
    Ο Φλωράκης πχ ήταν τριατατικός.

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Κάποια μέρα θα τις μαζέψω όλες. Αναγράμματα δεν φαντάζομαι να είχε.

    1-3: Ακριβώς, ΤΤΤ.

  5. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Καλημέρα. Διεθνών όχι Διεθνιόν Ταξιαρχιών.

  6. BLOG_OTI_NANAI said

    5: Διεθνών => Διεθνιόν = θα είναι από λαθος του προγράμματος OCR.

  7. sarant said

    5-6: Μερσί για τη διόρθωση, πράγματι με πρόδωσε το OCR,

  8. Theo said

    Καλημέρα,

    Διόρθωσε και το των κυβερνητικοί κι ένωσε αυτήν την παράγραφο με την επόμενη.

  9. Gpoint said

    Κι άλλο ένα στο κέντρο και δεξιά της φωτογραφίας με τον εν ευθυμία διατελούντα υπάρχει η φράση » Η αντίσταση των κυβερνητικοί στην Ισπανία,»

  10. Gpoint said

    Αλλο το ΤΤΤ και άλλο το Τ3 της ΔΕΗ

  11. Gpoint said

    Θυμήθηκα το ανέκδοτο με τον μμουγγό που μπαίνει στυα γραφεία της ΔΕΗ δείνει πρώτα τον εαυτόν του μετά την μάμπα μετά τα οπίσθιά του στην συνέχεια βάζει τα χέρια στην καρδιά του, μετά σχματίζει με τα χέρια του ένα ταυ και τέλος πιάνει το όσχεόν του
    – Τι θέλει μωρέ τόύτος ; λέει ο ένας υπάλληλος κι ο άλλος που κατέχει από νοηματική του μεταφράζει:
    » Είμαι ο Φώσκολος, θέλω ταυ τρία»

  12. Gpoint said

    λάμπα είναι η μάμπα!

  13. Ο πατέρας μου, που υπήρξε επίσης τραπεζικός (στην Αγροτική, στην Αρναία) τον ίδιο καιρό, διηγόταν ότι γνωρίστηκε με κάποιον που είχε έρθει για υπηρεσιακούς λόγους και κουβέντιαζαν για την επικαιρότητα, κάνοντας κι οι δύο τους μεταξικούς — μέχρι που, μιλώντας για τον ισπανικό εμφύλιο, ο άλλος είπε «οι κυβερνητικοί υποχωρούν». Αντικειμενικά, βεβαίως, κυβερνητικοί ήταν οι δημοκρατικοί, αλλά οι φασίστες δεν τους έλεγαν έτσι, οπότε ο πατέρας μου το ‘πιασε, είπε κι αυτός κάτι που το ‘πιασε ο άλλος — και στο τέλος βγήκαν να έιναι κι οι δύο αριστεροί!
    Το διηγόταν αυτό το περιστατικό το 1970, σε σύγκριση με την τότε δικτατορία, για να τονίσει πόσο πνιγηρότερη ήταν η ατμόσφαιρα της 4ης Αυγούστου…

  14. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    12: Τι θα σκεφτεί άραγε όποιος διαβάσει μόνο αυτό το σχόλιο;!

    13: Πολύ καλή ιστορία -και συνάδελφος με τον παππού ο πατέρας σου!

  15. Γς said

    13:
    >κουβέντιαζαν για την επικαιρότητα, κάνοντας κι οι δύο τους μεταξικούς

    Εγώ κι άλλοι τέσσερις:

    http://caktos.blogspot.gr/2013/10/blog-post_23.html

  16. Alexis said

    Ώστε επί Μεταξά καθιερώθηκε το οκτατάξιο γυμνάσιο..
    Προσπάθησα να βρώ διαδικτυακά πότε καταργήθηκε και ομολογώ ότι δεν έβγαλα άκρη.
    Σύμφωνα με μία πηγή καταργήθηκε επίσημα στις 24 Δεκεμβρίου 1955, όμως εξακολουθούσε και λεγόταν οκτατάξιο για αρκετά χρόνια ακόμα.
    Πράγματι βρήκα αναφορές σε «οκτατάξιο γυμνάσιο Σύρου 1950-1959» και «οκτατάξιο γυμνάσιο Βύρωνα 1956-1959».
    Στην ελληνική ταινία «Χτυποκάρδια στα θρανία» που γυρίστηκε το 1963, γίνεται κανονικά αναφορά σε εβδόμη και ογδόη τάξη.
    Στο βιογραφικό της γνωστής καθηγήτριας του ΕΚΠΑ Μαρίας Τζάνη, αναφέρεται ότι αποφοίτησε από το οκτατάξιο γυμνάσιο Αγρινίου το 1964!

  17. Alexis said

    #0: Στο γυμνάσιο Μυτιλήνης είχε τότε μετατεθεί ο Γιώργος ο Βαλέτας, μελετητής του Παπαδιαμάντη, της μεγάλης αγάπης του ποιητή.
    Φαίνεται πως είναι οικογεγειακή παράδοση η αγάπη για τον Παπαδιαμάντη 🙂

  18. Γς said

    16:
    Το 1964; Λάθος πρέπει να κάνει η Τζάνη.

    Κι εγώ έδωσα εξετάσεις για να μπω στο γυμνάσιο το 56. Εβδόμη και Ογδόη «λέγαμε» τις δυο τελευταίες τάξεις. Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, ουπς, Εκτη τις άλλες…

  19. sarant said

    16: Δεν το ξέρω αυτό, πότε καταργηθηκε το οχτατάξιο.

  20. cronopiusa said

    Trotsky’s Speech about the Moscow Trials

    «ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ» Σάββας Παλές
    Ένας Έλληνας εθελοντής στον Ισπανικό εμφύλιο

  21. Ηλεφούφουτος said

    Όταν πρωτάκουσα ότι ο Φλωράκης ήταν τριατατικός (Α τον καημένο! Και δε θεραπεύεται, ε;), φαντάστηκα ότι σήμαινε κάτι σαν κολλιγιανικός, ζαχαριαδικός και τέτοια, λόγω του δέους που μου δημιουργούσε το εν πολλοίς ακαταλαβίστικο για τους παραέξω λεξιλόγιο των ενδοαριστερών/ενδοκομμουνιστικών συγκρούσεων.

  22. Δημήτρης Μ. said

    20β. Πολύ ενδιαφέρον. Ευχαριστώ πολύ.

  23. BLOG_OTI_NANAI said

    Προσωπικά, ως προς τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα, βρίσκω αυτά:

    1895

    1899

    1913

    1929

    1964

    1976

    Χατζηστεφανίδης Θεοφάνης, «Ιστορία της Νεοελληνικής Εκπαίδευσης (1821-1986)», Παπαδήμας, 1986

  24. BLOG_OTI_NANAI said

    Και η εκπαιδευτική αλλαγή του 1985:

    1985

  25. BLOG_OTI_NANAI said

    Για το 8τάξιο βρίσκω ΑΥΤΟ και ΑΥΤΟ (πλήθος αλλαγών).

  26. Gpoint said

    Εχει δίκιο ο Γς
    Οταν έγινε ξανά εξατάξιο το δημοτικό στο Γυμνάσιο ξεκίναγες από την τρίτη τάξη όπως την έλεγαν ακόμα
    Κάποια εποχή ήταν τετρατάξια κατα σειρά, δημοτικό, σχολαρχείο, γυμνάσιο
    μετά τετρατάξιο δημοτικό, οκτατάξιο γυμνάσιο
    μετά εξατάξιο δημοτικό, εξατάξιο γυμνάσιο με παλιές ονομασίε στιες τάξεις του
    μετά εξατάξιο δημοτικό τριτάξιο γυμνάσιο, τριτάξιο λύκειο
    και σήμερα:
    μετά εξατάξιο δημοτικό τριτάξιο γυμνάσιο, πρώτη ΕΠΑΛ και δυο τάξεις Λύκειο που ονομάζονται δευτέρ και τρίτη

  27. sarant said

    23-25: Πολύ ενδιαφέροντα!

  28. Νέο Kid Στο Block said

    «Όταν πρωτάκουσα ότι ο Φλωράκης ήταν τριατατικός (Α τον καημένο! Και δε θεραπεύεται, ε;) …» 😆
    Πέστα ρε Ηλεφού! Άκου «τριατατικός»! Όπως υπερτασικός. 😆

  29. Gpoint said

    # 25

    Δεν υπάρχει πλήθος αλλαγών αλλά πλήθος αλλαγών ονομασιών
    Οι σχολές Νέου τύπου ενσωματώθηκαν στην Τεχνική Εκπαίδευση σαν κατώτερες μαζί με τις μέσες. Αυτό δημιούργησε στα τότε ΚΕΤΕ το επαγγελματικό λύκειο και τις επαγγελματικές σχολές που βγάζανε ίδιες ειδικότητες με διαφορετικής τάξεως (ε)π(ι)τυχία, τριετούς και διετούς φοίτησης. Εν συνεχεία είχαμε την ΕΛ επαγγελματικά Λύκεια όπου και οι σχολές έγιναν τριετεις και δεν πήγαινε κανείς μέχρι που επανήλθαν σαν ΕΕ επαγγελματική εκπαίδευση όπου επανήλθαν οι διετείς σχολές, μετά καταργήθηκαν πάλι και μετά επανήλθαν σαν ΕΠΑΣ μαζί με τα ΕΠΑΛ όπου η πρώτη ΕΠΑΛ ενσωματώθηκε στην βασική εκπαίδευση και διαχωρίσθηκαν οι ειδικότητες στα ΕΠΑΛ και τα ΕΠΑΣ.
    Πρακτικά υπάρχουν δυο νομοσχέδιια που εναλλάσσονται κατά τακτά χρονικά διαστήματα ΑΛΛΑΖΟΝΤΑΣ ΜΟΝΟ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ, ούτε τις ώρες λειτουργίας δεν αλλάζουν , από του Νέου Τύπου μέχρι τα σημερινά ΕΠΑΣ αυτού του είδους οι σχολές λειτουργούν 4 με 7 το απόγευμα !!!!
    Σιγά μην κάτσει να κοιτάξει το πρόβλημα ο εκάστοτε μην πω που προσποιείται τον υπουργό παιδείας, χωρίς πόρους, χωρίς άμυνες από την εκκλησία και το κατεστημένο των συνδικαληστών, έχουν σοβαρότερες δουλειές να κάνουν, το ξανάπα , τελευταίος (πιθανόν κακός) αλλά ΥΠΟΥΡΓΟΣ Παιδείας ήταν ο Ράλλης, όλοι οι άλλοι κορϊδεύανε
    Δεν έχει πεθάνει απλώς η εκπαίδευση αλλά έχει αποσυντεθεί και βρωμάει, χώρος για κοράκια της πολιτικής που πανηγυρίζουν για την αποβλάκωση ενός λαού που κοιτάζει την επιτυχία στις πανελλήνιες και που παίρνει πτυχία χωρίς να γνωρίζει το αντικείμενο της ειδικότητας του, το 4-5% που μορφώνεται ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ δεν αλλάζει την κατάσταση

  30. BLOG_OTI_NANAI said

    29: Ναι, ουσιαστικά ένα πήγαινε-έλα είναι των ίδιων ιδεών με άλλα ονόματα. Οπως πρόσφατα δέσμες, κατευθύνσεις κ.λπ.

  31. Εαμοβούλγαρος said

    1) Από το ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ της ΚΚΕpedia: «18 Μάη 1932: Κηρύσσεται πανελλαδική απεργία των ΤΤΤ, που διαρκεί τέσσερις μέρες. Από την πρώτη κιόλας ημέρα της απεργίας η Κυβέρνηση Βενιζέλου απαντά με απολύσεις όσων πρωτοστάτησαν στην οργάνωσή της, ενώ δίνει εντολή στο Σύνταγμα Τηλεγραφητών του στρατού να αναλάβει τις θέσεις των απεργών. Τελικά και παρά την έντονη δράση της Πανυπαλληλικής (στην οποία δραστηριοποιούνταν οι ταξικές δυνάμεις), η ρεφορμιστική ηγεσία των ΤΤΤ πρόδωσε την απεργία, που λύθηκε χωρίς αποτέλεσμα. Σύντομα οι συσχετισμοί θα άλλαζαν και οι «Τριατατικοί» θα αναδεικνύονταν σε ένα από τα πιο ισχυρά και μαχητικά συνδικάτα (μέσα από το οποίο έδρασε και ο κατόπιν ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Χ. Φλωράκης)».

    http://kkepedia.blogspot.gr/2013_05_12_archive.html

    2) Ρε παιδιά, εσείς που είσαστε γλωσσολόγοι, μπορείτε να μού απαντήσετε σε μία απλή απορία: Πώς γίνεται εκατοντάδες χιλιάδες αγράμματοι Αλβανοί μετανάστες να μαθαίνουν άριστα την ελληνική γλώσσα μέσα σε λίγους μήνες και ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος Γιαννουλάτος να μελετά επισταμένα την Αλβανική Γλώσσα επι 20 συνεχή χρόνια και να μή μπορεί να ξεστομίσει ούτε 10 λέξεις στα Αλβανικά; Με αποτέλεσμα να γίνεται ρεντίκολο από το αλβανικό ποίμνιο;

    Τόσο άχρηστος είναι ο Τασούλης ο Γιαννουλάτος, τόσο εύκολη είναι η ελληνική γλώσσα, τόσο έξυπνοι είναι οι Αλβανοί, ή τόσο πολύ αποβλάκωσε τον Άγιο Αλβανίας η καθημερινή μελέτη των αρλουμπολογιών του Ευαγγελίου; Εδώ σε θέλω κάβουρα, που περπατάς στα κάρβουνα…

  32. Aγάπη said

    Για τις ακροστιχίδες ο Νικοκύρης μας έχει γράψει και αλλού, αν θυμάμαι καλά, αλλά πάντα με διασκέδαζαν

    Π. χ. Αυτή

    Χαρά απ΄ άκρη σ΄ άκρη!
    Εστέρεψε το δάκρυ.
    Σ΄ όλα τα μάτια λάμπει
    ελπίδας άγιο φως!

    Μέρα με την ημέρα
    εδώ σ΄ αυτή τη σφαίρα
    σε κάθε καρδιά θάμπει
    ανασασμός κρυφός.

    Σ΄ όνειρα πλάνα
    τώρα θα ζήσω!
    Όλα τα πλάνα
    φευ, παρατώ!
    Άστα κι ας πάνε!
    Σαν θα ψοφήσω,
    ίσως γυρίσω
    στον κόσμο αυτό
    μα με άλλη μούρη
    όρθιο γαϊδούρι.

    Ποιός μπορεί να θυμηθεί ακριβώς το επίγραμμα τού Πανσέληνου, που νομίζω πως είναι το καλύτερο σχετικό τής εποχής;

  33. Emphyrio said

    26:
    και σήμερα:
    μετά εξατάξιο δημοτικό τριτάξιο γυμνάσιο, πρώτη ΕΠΑΛ και δυο τάξεις Λύκειο που ονομάζονται δευτέρ και τρίτη

    Σιγουρο αυτο; Γιατι 25 χρονια τωρα δεν μου το εχει πει κανεις. Κατσε αυριο που θα παω για εφημερια στο Λυκειο που δουλευω να το διασταυρωσω…

  34. Εαμοβούλγαρος said

    1) Εθνικοπαράφρων πρέπει να ήταν κι ο μακαρίτης Robin Williams. Ούτε ο ναζιστής γερο-Πλεύρης δεν θα τολμούσε να κάνει τις δηλώσεις που έκανε ο Ρόμπιν τον Δεκέμβρη του 2011 στο «Πρώτο Θέμα»:

    ROBIN WILLIAMS: «Η Ελληνική Ιστορία είναι κάτι στο οποίο οφείλει να υποκλίνεται όλη η ανθρωπότητα.

    Μπορεί η οικονομία σας να πηγαίνει κατά διαόλου, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είστε ανίσχυροι. Τα οικονομικά δεδομένα διαρκώς αλλάζουν σε Ευρώπη και Αμερική για όλους. Αυτό που δεν αλλάζει είναι η κληρονομιά, η ταυτότητά σας. Ο Παρθενώνας δεν φεύγει από την Αθήνα. Είναι εκεί για να υπενθυμίζει ότι η πρόοδος και η ακμή μπορεί να επιστρέψουν. Εγώ τώρα στην Αγγλία, για παράδειγμα, δεν πήγα πουθενά. Ηρθα για την προώθηση της ταινίας και θα φύγω. Τι να δω, το παλάτι του Μπάκιγχαμ; Δεν με νοιάζει.

    Οπως κι αν πάω στη Γερμανία, δεν με ενδιαφέρει το Τείχος του Βερολίνου, το οποίο δεν αποτελεί σύμβολο ευημερίας αλλά το αντίθετο. Ωστόσο τη Δήλο, τον Παρθενώνα και τις Μυκήνες δεν μπορείς να τα αγνοήσεις»…

    http://www.protothema.gr/Stories/article/402030/o-vraveumenos-me-oskar-gia-to-good-will-hunting-robin-gouiliams-einai-kati-parapano-apo-enas-taladouhos-ithopoios-tou-holigoud/

    2) Νέα φάμπρικα Εθνικού Μεγαλείου ανακάλυψαν οι Εθνικοπαράφρονες: Ο Τάφος της Ρωξάνης (ή του Μεγαλέξανδρου;) στην Αμφίπολη

    http://www.protothema.gr/culture/article/402122/deite-eduposiakes-fotografies-apo-ta-eurimata-stin-amfipoli/

    Για το αριστερό χέρι της Μαρίας της Μαγδαληνής που έψαυσε τον Κύριο και φυλάσσεται στην Σιμωνόπετρα, ουδείς ενδιαφέρεται.

    http://www.agioritikovima.gr/arxeio/item/32386-t%CE%BF-%CE%AC%CF%86%CE%B8%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%BF-%CF%87%CE%AD%CF%81%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%B4%CE%B1%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%AE%CF%82

    Τα οστά της Ρωξάνης (αν βρεθούν) θα γίνουν παγκόσμιο πρωτοσέλιδο

  35. NM said

    Από τις πιο πρόσφατες και πιο διεστραμένες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, είναι εκείνη της Διαμαντοπούλου που κατάργησε ουσιαστικά τον πειραματικό – εκπαιδευτικό χαρακτήρα των Πειραματικών Σχολείων, μετατρέποντάς τα σε «Πρότυπα» (???) ή αλλιώς Σχολεία «Αριστείας» (όπως τα ονόμαζε ή ίδια) και στα οποία τα παιδιά αναγκάζονται να επανεισάγονται κατόπιν πανελληνίων εξετάσεων (για κλειστό αριθμό εισακτέων και υποψήφιους απ όλα τα σχολεία της χώρας) και μάλιστα δύο φορές. Από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο και από το Γυμνάσιο στο Λύκειο. Τα αποτελέσματα των δύο ετών που έχει εφαρμοστεί το σύστημα είναι τραγικά.

  36. spiral architect said

    @35: Γιατί;

  37. Εαμοβούλγαρος said

    1) Η Θρησκεία της Αγάπης, που κήρυξε ο γλυκύτατος Ναζωραίος έχει φτιάξει τον χειρότερο τύπο ανθρώπου στο Ρωμέϊκο: Η λεβεντογέννα Κρήτη αφήνει τα γαϊδουράκια της να πεθαίνουν με μαρτυρικό τρόπο. Χρειάστηκε να έρθει μιά Νεοζηλανδή στην Κρήτη για να σταματήσει (σιγά μη σταματήσει) αυτό το αίσχος

    http://www.vice.com/gr/read/gaidouria-kriti

    2) Οι Ρατσιστές έχουν αφηνιάσει στο Ισραήλ, αλλ’ ουδείς Χριστιανός τολμά να το επισημάνει για έναν απλούστατο λόγο: Εμείς οι Χριστιανοί έχουμε απέραντη ευγνωμοσύνη στους Εβραίους, διότι μάς χάρισαν τον Θεό και Σωτήρα μας, τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό

    http://www.vice.com/gr/read/ratsismos-sto-israhl

  38. Εαμοβούλγαρος said

    Και τους Εγγλέζους έχει αποβλακώσει η Θρησκεία της Αγάπης: 50χρονος χριστιανός Λονδρέζος ντρεπόταν να πάει στο νοσοκομείο για να του βγάλουν τον δονητή από τον πρωκτό και τελικά πέθανε από σήψη εντέρου

    http://www.protothema.gr/world/article/402171/londino-drepotan-na-paei-sto-giatro-gia-na-tou-afairesei-to-doniti-kai-pethane/

  39. Άρρωστεεεεεεεεεεεεεεεεε!

  40. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Μας κουβαλήσαν στο στρατόπεδο ένα βράδυ.
    Εμένα πρώτα, το Χαράλαμπο μετά.
    ………………………………………………………………
    Ξέροντας από τα Μαρτιάτικα μηνολόγια κι από σχετικές αναρτήσεις,το μαρτυρικό τέλος του Χαράλαμπου Κανόνη,σφίγγεται η καρδιά καθώς μπαίνει στο κάδρο της αφήγησης ο ερχομός του στη Μυτιλήνη.

  41. sarant said

    Ευχαριστώ για μερικά από τα νεότερα!

  42. NM said

    Spiral (#36): Συγγνώμη για την αργοπορημένη απάντηση. Απαντώ στο «γιατί» σου, ελπίζοντας ότι κατάλαβα την ερώτηση.
    Διότί:
    Ακυρώνει εκ των πραγμάτων τα Πειραματικά Σχολεια. Στα οποία: α) Δοκιμάζονταν τα καινούρια βιβλία διδασκαλίας «επί του πεδίου» σε όλες τις φάσεις συγγραφής τους πριν κυκλοφορήσουν ευρέως. β) Δοκιμάζονταν τα καινούρια θεματικά αντικέιμενα διδακτέας ύλης, ακόμα και τα νεοεισερχόμενα μαθήματα. γ) Ως συνδεδεμένα με τις έδρες Παιδαγωγικής των ΑΕΙ, δοκιμάζονταν νέες παιδαγωγικές μέθοδοι και έκαναν και την πρακτική τους εξάσκηση οι προ/μεταπτυχιακοί υποψήφιοι παιδαγωγοί. Στην πράξη, καθημερινά υπήρχαν στις τάξεις εκτός των μαθητών και υποψήφιοι ή εν ενεργεία καθηγητές που παρακολουθούσαν το μάθημα και ενίοτε το δίδασκαν. δ) Υπήρχε επίσης και ένας άτυπος – στοιχειώδης αλλά υπαρκτός διαχωρισμός μεταξύ τους όσον αφορά τον γενικό προσανατολισμό εκπαίδευσης των μαθητών. Αλλα έδιναν ένα κάποιο βάρος στις ανθρωπιστικές, άλλα στις κλασικές σπουδές κλπ (υποθέτω πειραμα για δημιουργία στο μέλλον ειδικών Λυκείων. Αυτά και άλλα πολλά…
    Για να μπορούν όμως να γίνονται αυτά πρέπει οι συνθήκες να είναι ρεαλιστικές και όσο πιο κοντά στην πραγματικότητα των συνθηκών διδασκαλίας του μέσου όρου των σχολείων της χώρας. Δηλαδή έπρεπε να υπάρχουν μαθητές όλων των επιπέδων, δυνατοτήτων κλπ. Γι αυτό και οι υποψήφιοι μαθητές επιλέγονταν κατόπιν κλήρωσης αν υπήρχαν περισσότεροι υποψήφιοι από τις διατιθέμενες θέσεις. Η κλήρωση αυτή γινόταν πριν την εγγραφή του παιδιού στην Α τάξη του Δημοτικού (όπως στο Πειραματικό του ΕΚΠΑ που λειτουργεί και στις 3 βαθμίδες εκπ/σης) ή πριν την Α Γυμνασίου για τα Πειραματικά που εκπαίδευαν καθηγητές Γυμνασίου και Λυκείου.
    Καταλαβαίνεις ότι η εισαγωγή (ήδη άριστων εν τοις πράγμασι) μαθητών και η διπλή ή τριπλή επαναξιολόγησή τους μετά από εξετάσεις ακυρώνει τουλάχιστον την εικόνα του «μέσου σχολείου» και κάνει την αξιολόγηση βιβλίων, διδακτικών αντικειμένων κλπ αδύνατη και τις συνθήκες διδασκαλίας για τους υποψήφιους καθηγητές πολύ εκτός της πραγματικότητας που θα έχουν να αντιμετωπίσουν όταν κληθούν να διδάξουν σε κοινά σχολεία. Δηλαδή μαθητές με δυσκολιες συγκέντρωσης, κατανόησης, αντιπάθειας ή αδιαφορίας σε κάποιο αντείμενο ή ακόμα και «ατακτους». Αυτοί οι καθηγητές (μαθηματικοί, βιολόγοι, φιλόλογοι) θα έχουν μάθει να διδάσκουν μόνο σε μαθητές που είναι ήδη άριστοι, στοχεύουν να μπουν σε ΑΕΙ και μάλιστα Α βαθμολογικής κατηγορίας εισακτέων, ενώ θα αγνοούν πλήρως να διδάξουν το αντικείμενό τους σε παιδιά που ενδιαφέρονται να γίνουν π.χ καλλιτέχνες ή τεχνίτες ή ναυτικοί ή αεροπόροι ή ό,τι άλλη ιδιότητα ή επάγγελμα υπάρχει στην πραγματική ζωή που χρειάζεται κάποιος να προετοιμαστεί γι αυτό.
    Από την άλλη πρέπει οι εισηγητές αυτής της αισχρότητας να έχουν πράγματι διεστραμένη προσωπικότητα όταν αναγκάζουν παιδάκια που έχουν μπει ήδη στο πειραματικό-πρότυπο σχολείο να επαναλαμβάνουν μετά το τέλος του Δημοτικού και του Γυμνασίου τις πανελλήνιες εξετάσεις εισαγωγής. Δηλαδή στην πράξη να τα καταδικάζουν «σε αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος» κάτι που τουλάχιστον στα χρόνια μου εθεωρείτο ποινή για βαρύτατα μάλιστα παραπτώματα.
    Στην πράξη την τιμωρία αυτή την υφίστανται όλα τα παιδιά είτε αποτύχουν στον ανταγωνισμό και αναγκαστούν να συνεχίσουν σε άλλο σχολείο, είτε πετύχουν και τους επιτραπεί να συνεχίσουν στο κατ΄όνομα ίδιο γιατί η τάξη-ομάδα τους θα έχει διαλυθεί και θα έχουν πλέον καινούριους συμμαθητές.
    Προσωπικά ζω τώρα τη φρίκη της κόρης μου που μετά από έναν χειμώνα τρομακτικής μελέτης στην Γ Γυμνασίου, για να πετύχει στις εισαγωγικές του αντίστοιχου Λυκείου (ενώ από του χρόνου πρέπει να ξαναρχίσει να διαβάζει για τις εισαγωγικές των ΑΕΙ) έτσι ώστε να μην πεταχτεί έξω από το σχολείο που φοιτούσε και χάσει τους συμμαθητές της κλπ , πέτυχε μεν, αλλά η χαρά της διαλύθηκε μέσα σε 5 λέπτα όταν διαπίστωσε ότι από τους 25 συμμαθητές της του Γυμνασίου, θα συνέχιζαν στο ίδιο Λύκειο μόνον 7!
    Εκτός από τα παραπάνω, αναρωτιέμαι επίσης για το ποιος είναι ο σκοπός τελικά της δημιουργίας τέτοιων σχολείων «αριστείας». Ποιο είναι το διδακτικό όφελος για τους μαθητές τους, τους καθηγητές, την εκπαίδευση; Το να συγκεντρώνουμε σε μερικά σχολεία μαθητές ήδη με πολύ καλές βαθμολογίες τι τελικά εξυπηρετεί; Δεν αντιλαμβάνομαι τους λόγους αν και υποτεύομαι βάσιμα ότι κάτι το πολύ άρρωστο συμβάινει εδώ.

  43. Gpoint said

    Ακρη δεν βρίσκεις, όσα εναντίον υπάρχουν άλλα τόσα υπέρ μπορώ να σου αραδιάσω πό την εμπειρία μου στο 2ο (το καλό, τότε) Πειραματικό θα περιορισθώ στο ν αναφέρω πως η έλλειψη παιδείας των γονιών και η ρέντα στην κλήρωση έφερνε ένα ποσοστό 20% δυσλεκτικών παιδιών, τροχοπέδη στην τάξη ενός σχολείου που βρε αδερφέ για κάποιους λόγους ήταν φιαγμένο για κάτι παραπάνω.
    Αυτά που γράφεις πως γίνονται θυμίζουν Βαρβάκειο (Πρότυπο) Σχολή της δεκετίας του 60, θύμα της παπανδρείκής μεταρρύθμισης.
    Αρέσει, δεν αρέσει δεν έχουν όλα τα παιδιά τις ίδιες δυνατότητες, θεωρώ πιο σωστό να υπάρχουν σχολεία διαφορετικών ταχυτήτων (κ΄τι που συμβαίνει στα ιδιωτικά) από την ισοπεδωτική ομοιομορφία
    Αλλά όσον αφορά την δημόσια εκπαίδευση μιλάμε πλέον για καλλωπισμό της σορού της…

  44. Γς said

    42:
    >Στην πράξη, καθημερινά υπήρχαν στις τάξεις εκτός των μαθητών και υποψήφιοι ή εν ενεργεία καθηγητές που παρακολουθούσαν το μάθημα

    Δεν αναφέρεται ονομαστικά στον φοιτητή της Φυσικομαθηματικής Γς.
    Βάζαμε δεν ξέρω πόσες ώρες στο Πειραματικό. Ηταν στο Μάθημα της Παιδαγωγικής.

    Παρακολουθούσαμε και κάποιο μάθημα Φιλοσοφίας με τον Ιωάννη, Θεοδωρακόπουλο.
    Ωραίος, επιβλητικός, ψηλός, ασπρομάλλης.
    Και θυμάμαι τον Κωνσταντίνο Σπετσέρη στην Παιδαγωγική που μας έλεγε για τους εξωστρεφείς και εσωστρεφείς χαρακτήρες.
    Χοντρούληδες και έξω καρδιά, κατά κανόνα οι πρώτοι, λιγνοί φλεγματικοί, γρουσούζηδες οι δεύτεροι.

    Και είχαμε έναν χοντρούλη, άλλο πράγμα. Καλημέρα του έλεγες, “Αντε και @αμήσου” σου απαντούσε. Κι έναν αδύνατο, επίσης άλλο πράγμα. Εκδηλωτικός, καλαμπουρτζής. Σε αγκάλιαζε ρε παιδί μου με τις γλύκες του.

    Ε, αυτούς τους δύο διάλεξε και τους ανέβασε στην έδρα για εποπτικό υλικό.
    Σε λίγο λογοφέρανε άγρια με το χοντρούλη, ενώ ο αδυνατούλης κρατούσε την κοιλιά του απ τα γέλια.

  45. spiral architect said

    @42: Ο γιος μου είχε μπει με κλήρωση (1998) στο ένα απ’ τα τέσσερα Δημοτικά του ΕΚΠΑ, τη Ράλλειο. Ψάχνοντας και ρωτώντας τότε, έμαθα ότι, τα Πειραματικά ήταν τα εργαστήρια της παλιάς Παιδαγωγικής Ακαδημίας, του νυν Παιδαγωγικού του ΕΚΠΑ. Το σχολείο ήταν εξαιρετικό, είχε άλλον για εκπαιδευτικό και άλλον για διοικητικό σαν διευθυντές, έκαναν μαθηματικά (π.χ. κλάσματα) σε συνδυασμό με μουσική, ή μαθηματικά με φυσική, είχαν για δασκάλους και φοιτητές και γενικά δεν ακολουθείτο πιστά το πρόγραμμα των άλλων δημοτικών. Θεωρώ ότι τον βοήθησε μετέπειτα, γιατί έγινε μεθοδικός και με αναλυτική σκέψη. Το μόνο άσχημο ήταν ότι, για έξι χρόνια τον πηγαινόφερνα, εγώ στο σχολείο απ’ τα δυτικά προάστια στην Τζαβέλλα, μιας και τότε δούλευα στον Πειραιά και το παιδί βασανίστηκε με τα πηγαινέλα και ακόμα μου το φορτώνει. Γυμνάσιο και Λύκειο πήγε βέβαια στη γειτονιά μας.
    Ακόμα δεν ξέρω, αν για την επιλογή της Ραλλείου έκανα καλά … 😐
    Για τα «σχολεία αριστείας» πάντως, κάποιοι έχουν διαφορετική άποψη μην μπορώντας να κάνουν κι αλλιώς, όπως και πολλοί (οθντκ) «αριστεροί» 😛 😛 ενστερνίζονται την αριστεία.

  46. spiral architect said

    @45: …. Το να συγκεντρώνουμε σε μερικά σχολεία μαθητές ήδη με πολύ καλές βαθμολογίες τι τελικά εξυπηρετεί; Δεν αντιλαμβάνομαι τους λόγους αν και υποτεύομαι βάσιμα ότι κάτι το πολύ άρρωστο συμβάινει εδώ.

    … και φυσικά δεν έχεις άδικο για όλα όσα σκέπτεσαι και περνάς. 😦
    (καθάρματα!) 😈

  47. spiral architect said

    @45 –> @42 😳

  48. sarant said

    Καλημέρα, ωραίο θέμα πιάσατε στα σχόλια! Εγώ πρότυπο έβγαλα (Ιωνίδειο) και αυτό επηρεάζει τη στάση μου στο θέμα. Κάποτε να το συζητήσουμε και σε ξεχωριστό άρθρο.

  49. Γς said

    13:
    >Ο πατέρας μου, που υπήρξε επίσης τραπεζικός

    Κάποια εφημερίδα θα δώσει αυτό το Σαββατοκύριακο ένα βιβλίο του

  50. «Ο καινούριος σύγγαμβρος» ή αλλιώς «ο καινούριος μπατζανάκης».
    Και στην Πόλη που ήμουνα αυτές τις μέρες (εξ ου και το καθυστερημένο σχόλιο) όταν οι μαγαζάτορες άκουγαν πως είμαστε Έλληνες έλεγαν τα ελληνικά που ξέρανε: «Γιώργο, μπατζανάκη, καλημέρα».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: