Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το κασέρι είναι κοσέρ;

Posted by sarant στο 2 Σεπτεμβρίου, 2014


Έχω έναν φίλο, νεοσυνταξιούχο, που τον μισό καιρό τον περνάει σ΄έναν σπιτάκι που’χει φτιάξει κοντά σε μιαν ακρογιαλιά (να μη μαρτυρήσω πού) και καλλιεργεί τον κήπο του, και τα βράδια συναντιέται με άλλους της περιοχής και συζητάνε τα πάντα (και μερικά ακόμα) πίνοντας. Παρόλο που βρίσκεται στον Παράδεισο, ο φίλος μου ρίχνει και μερικές ματιές στη γη μας και πότε-πότε μου στέλνει κανένα μέιλ με ερωτήματα που του έχουν δημιουργηθεί από τις συμποσιακές αυτές συζητήσεις.

Τις προάλλες λοιπόν ο φίλος που λέγαμε μου έστειλε ηλεμήνυμα με διάφορες απορίες του, από τις οποίες ξεχωρίζω την εξής, που μου δίνει πάσα για το σημερινό σημείωμα: Η λέξη κασέρι είναι Τουρκική. Είναι εδώ μερικοί που την έχουν βαφτίσει Ελληνική, ότι προέρχεται απο την Καισάρεια της Μικρασίας λόγω του ότι εκεί έβγαινε αυτό το είδος του τυριού. Εγώ το βρίσκω λάθος αυτό, αλλά δεν έχω επιχειρήματα.

Είχε κι άλλες απορίες ο φίλος από τις συζητήσεις του, ας πούμε αν το όνομα Ιμπραήμ προέρχεται από τον Πρίαμο όπως επιμένουν οι συμπότες του, αλλά αυτές τις απάντησα στο φτερό, ενώ το κασέρι έχει αρκετό… ψωμί κι έτσι μπορεί να βγει ένα σημειωματάκι. (Ο Ιμπραήμ είναι η τουρκική μορφή του αραβικού ονόματος που αντιστοιχεί στο Αβραάμ, από μια ρίζα που σημαίνει «πολλοί», ίσως λοιπόν «πατέρας πλήθους»).

Το κασέρι λοιπόν θα μας απασχολήσει σήμερα. Για τους περισσότερους, το κασέρι είναι ένα είδος ημίσκληρο κίτρινο τυρί, αν και, σύμφωνα με τα τοπικιστικά στερεότυπα και πειράγματα, στη Θεσσαλονίκη με τον όρο «κασέρι» εννοείται κάθε κίτρινο τυρί.

Όπως λέει και ο φίλος μου, και συμφωνούν τα λεξικά, το κασέρι το πήραμε (τη λέξη εννοώ) από τα τουρκικά: kaşer. Ωστόσο η τουρκική λέξη δεν έχει καμιά σχέση με την πόλη Καισάρεια, για τους λόγους που θα αναπτύξω πιο κάτω. Άλλωστε, αν ήταν από την Καισάρεια δεν θα λεγόταν κασέρ, αλλά καϊσερλί ή κάτι τέτοιο, όπως έτσι λέγεται, αν δεν κάνω λάθος, το κεμπάπ με παστουρμά ή κάτι παρόμοιο.

Πάντως, είναι σωστό ότι η λέξη δεν είναι αυτόχθονη τουρκική: προέρχεται από τα αρωμουνικά, όπου kasare είναι το τυροκομείο, η στρούγκα και kasu (με τσιγκελάκι από πάνω) το τυρί. Αλλά και η αρωμουνική λέξη ανάγεται στο λατινικό caseus, που σήμαινε επίσης το τυρί. Η λατινική λέξη δεν έχει ξεκάθαρη ετυμολογία.

Με τον τρόπο αυτό, το κασέρι (ως λέξη) είναι ξαδερφάκι με αρκετές λέξεις που δηλώνουν, σε άλλες γλώσσες, το τυρί, μια και από το λατινικό caseus προέρχονται το αγγλικό cheese, το γερμανικό Käse, το ολλανδικό kaas, αλλά και το ισπανικό queso, το πορτογαλικό queijo, καθώς και ο αντίστοιχος όρος σε μια σειρά ιταλικές διαλέκτους. Η κοινή ιταλική λέξη βέβαια είναι formaggio, ενώ η γαλλική fromage. Και οι δυο αυτές λέξεις ανάγονται στη φράση caseus formaticus, δηλαδή «τυρί που έχει φτιαχτεί μέσα σε ειδικό καλούπι, σε φόρμα» και όπως πολύ συχνά συμβαίνει στις περιπτώσεις αυτές (κάποτε πρέπει να γράψω ειδικό άρθρο) το ουσιαστικό μαραίνεται και πέφτει και το επίθετο γίνεται ουσιαστικό. Έτσι είναι που έγινε νερό το νεαρόν ύδωρ ή συκώτι το συκωτόν ήπαρ ή ποντικός ο ποντικός μυς, έτσι και το caseus formaticus έγινε σκέτο formaticus και μετά formaggio, πιο κοντά στο αρχικό, και fromage.

Στα τούρκικα, πάλι, ο γενικός όρος για το τυρί είναι peynir, που θα τον αναγνωρίζετε στο πεϊνιρλί, δηλαδή πεϊνιρλί κατά λέξη σημαίνει «με τυρί». Στα ρουμάνικα πάλι το τυρί είναι brânză, και νομίζω ότι από αυτή τη λέξη προέρχεται η δική μας πρέντζα, που είναι ένα είδος τυριού δεύτερης ποιότητας, λέξη που ακούγεται στην Ήπειρο και γενικά στη δυτική Ελλάδα. Τέλος, στα ρώσικα το τυρί είναι сыр και κατά σύμπτωση πριν από λίγο, διαβάζοντας ένα βιβλίο για τη μετάφραση, πληροφορήθηκα ότι σύμφωνα με τον Ρομάν Γιάκομπσον η αγγλική λέξη cheese δεν μπορεί να ταυτιστεί πλήρως με το ρωσικό αντίστοιχό της, διότι το cottage cheese στα ρωσικά είναι άλλη λέξη, творог.

Βέβαια, για το τυρί, που είναι ένα από τα μεγαλύτερα πολιτιστικά επιτεύγματα του ανθρώπου, δεν ξεμπερδεύουμε σε ένα άρθρο, οπότε δεν θα αποπειραθώ καν να ξύσω την κρούστα του. Υπάρχουν άλλωστε τόσες και τόσες ποικιλίες τυριού, που μόνο και να τις καταγράψει κανείς είναι δύσκολο -οι δε Γάλλοι, που θεωρούνται κατεξοχήν τυρολάτρες, παινεύονται ότι έχουν 365 τυριά, ένα για κάθε μέρα του χρόνου (στις 29 Φεβρουαρίου δεν τρώνε), ο δε θρύλος λέει πως ο Ντε Γκολ αναρωτιόταν πώς είναι δυνατόν να κυβερνήσεις έναν λαό που έχει 365 τυριά.

Όμως στα τούρκικα kaşer ή koşer δεν είναι μόνο το κασέρι, αλλά και το κασέρ/κοσέρ, οι επιτρεπόμενες τροφές σύμφωνα με το κασρούτ, τον ιουδαϊκό διαιτητικό νόμο (η αντίστοιχη λέξη για τον μουσουλμανικό διαιτητικό νόμο είναι χαλάλ, και από την ίδια ρίζα το δικό μας χαλάλι). Για τα γαλακτοκομικά προϊόντα οι διατάξεις του κασρούτ είναι αρκετά πολύπλοκες και, απ’ όσο βλέπω στη Βικιπαίδεια, δεν υπάρχει ομοφωνία ανάμεσα στις διάφορες τάσεις του ιουδαϊσμού. Τα πιο πολλά σκληρά τυριά φτιάχνονται με πιτυά, ένα ένζυμο ζωικής προέλευσης (αν και τώρα υπάρχει και συνθετική) οπότε δεν είναι κοσέρ για ορισμένους, αν και άλλοι ραβίνοι τα επιτρέπουν. Κι έτσι, δεν ξέρω να σας απαντήσω αν το κασέρ’ είναι κοσέρ.

 

 

Advertisements

210 Σχόλια to “Το κασέρι είναι κοσέρ;”

  1. Νέο Kid Στο Block said

    Bleu Doux !! Αλλεν άντερεν κέζεν ,καπούτ!!

  2. Νέο Kid Στο Block said

    Εντάξει, κι η παρμεζάνα άμα είναι καλοφτιαγμένη και έχει πολύ ασβέστη και κάνει κριτς-κρατς…εν κακή!

  3. LandS said

    Καϊσερλί.
    Κυρίως πρόκειται για πίτα με παστουρμά.

  4. Γς said

    Κασέρι…

    http://caktos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_6299.html

  5. Θρασύμαχος said

    «ανάγονται στη φράση caseus formaticus, δηλαδή τυρί που έχει φτιαχτεί μέσα σε ειδικό καλούπι, και όπως πολύ συχνά συμβαίνει το ουσιαστικό μαραίνεται και το επίθετο γίνεται ουσιαστικό»: δηλαδή κατά μίαν έννοια το κασέρι είναι συνώνυμο με το κασάτο (του οποίου το ουσιαστικό ομοίως εξέπεσε);;;

  6. Τουρκόσπορος said

    Στα μοντέρνα τουρκικά το κασέρι είναι kaşar, όχι kaşer. Επίσης, τα ονομαστά κασέρια της Τουρκίας, φρέσκα και παλαιωμένα, προέρχονται από τη Θράκη, όπου ζουν κυρίως πρόσφυγες απ’ τα Βαλκάνια. Η Καισάρεια παστουρμάδες φτιάχνει, όχι κασέρια, άρα συμφωνώ μαζί σας ότι αποκλείεται να έχουν ετυμολογική συγγένεια.
    Αλλά μ’ αυτά και μ’ αυτά και την ΕΕ, στο σουπερμάρκετ βρίσκεις μεν εκείνα τα υπέροχα βρωμερά, γαλλικά τυριά, αλλά όχι κασέρι, παρά μόνο μια σόλα που λέγεται «τύπου κασέρι».

  7. leonicos said

    εκμέκ πεϊνιρλί = ψωμοτύρι, τόσο απλά

    Αν το ‘κασέρι’ προέρχεται από το ‘κοshέρ’ δεν είναι βέβαιο. Μάλλον είναι εβραϊκός μύθος.

  8. Gpoint said

    Υπάρχει κι άλλο τυρί εκτός από την κεφαλογραβιέρα τύπου Αμφιλοχίας, ελληνιστί πεκορίνο ;
    Τζ, τζ, τζί, τι μαθαίνει κανείς !!

    εγώ νόμιζα πως το κασέρι είναι κασέρ

    πονηροί οι Γάλλοι όποιο τυρί τους μούχλιαζε το κάνανε…μόδα, βρε ούστ !!

  9. Παναγιώτης Κ. said

    Διάλογος…
    -Σήμερα ξύπνησα 5 το πρωί.
    -Και τι έκανες από εκείνη την ώρα; Αναποδογύριζες τα κασέρια;

  10. Alexis said

    «Ανόστρου Κάσσιο» εξαιρετικό ημίσκληρο τυρί, με πιπεράτη γεύση.
    (Νομίζω όμως πως η σωστή προφορά στα βλάχικα είναι «κάσσιου» ).
    Καλημέρα, και συγγνώμη για τη …γκρίζα διαφήμιση.

  11. LandS said

    Άλλο ένα κρούσμα όπου το προσδιοριστικό παίρνει τη θέση του προσδιοριζόμενου.
    Τώρα άκουσα στο ρεπορτάζ του ΣΚΑΙ ότι οι «αιωνιοι» φοιτητές είχαν συγκεντρωθεί «στη μεγάλη αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου, στα Προπύλαια»
    lol:

  12. Νέο Kid Στο Block said

    Στην «Οδύσσεια του Asterix» (από τα καινούργια ,κείμενο και σχέδια Ουντερζό) υπάρχει ο ωραίος διάλογος μεταξύ Γαλατών και του Εβραίου ποιμένος Ιωσήφ Μηπαμε:
    (Ιωσήφ)-Θα μοιραστούμε το δείπνο μου, αλλά έχω μόνο ξηρούς καρπούς να σας προσφέρω!
    -(Αστερίξ) – Δεν θα θέλαμε να καταχρασθούμε…
    (Οβελίξ) – Μήπως τουλάχιστον σας βρίσκεται κανενα ξηρό αγριογούρουνο;
    -Ιωσ. Τι είναι το αγριογούρουνο;
    (Οβελίξ με αυστηρό ακαδημαϊκό και δασκαλίστικο ύφος )
    -SINGULARIS PORCUS, θηλαστικό αρτιοδάκτυλο παχύδερμο του γένους συς, που απαντάται στη Γαλατία, και είναι εξαιρετικά νόστιμο!
    -Ιωσ. Χοιρινό;;!!! Μα οι νόμοι μας το απαγορεύουν αυστηρά! Aλλωστε και όλα τα άλλα κρέατα δεν τα τρώμε αν δεν είναι ΚΑΣΕΡ* (υποσημείωση: Cacheres: κρέατα ζώων σφαγμένα σύμφωνα με τους κανόνες της εβραϊκής θρησκείας)
    -Οβελιξ. Τι τυριά και κασέρια! Σιγά μην είναι και τυριά τ’αγριογούρουνα.

  13. Νέο Kid Στο Block said

    8. Oυστ στα δικά σου κλωτσοτύρια ρε άσχετε! Πάσα μούχλα εξαίρετος!

  14. Γς said

    11:
    Για τους αιώνιους, άκουσα κι αυτό:

    -Εχουν και σύλλογο.
    -Μπα, από πότε;
    -Από το 1914

  15. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    5: Το κασάτο παρομοίως, από την cassa

    12: Θα κοιτάξω μήπως βρω το ξένο λογοπαίγνιο.

  16. Νέο Kid Στο Block said

    16.γ. Α μπράβο! Τίτλος πρωτότυπου: L’ODYSEE D’ASTERIX (1981).

  17. Ριβαλντίνιο said

    Καλημέρα. Υπάρχει περίπτωση εμείς να το πήραμε από τους Βλάχους και οι Τούρκοι από εμάς ? Ή να το πήραμε και οι δυο ταυτόχρονα από τους Βλάχους ?

  18. άρ. 21 Ν 2456/1920

    Αι ποινικαί διατάξεις και αι αστικαί συνέπειαι αυτών, ως και η διαδικασία του νόμου περί αθεμίτου συναγωνισμού, εφαρμόζονται κατά των πωλούντων δολίως ως «κασέρ» τρόφιμα ή ποτά μη όντα τοιαύτα, τη αιτήσει του Αρχιραββίνου ή του Προέδρου της Κοινότητος.

    Να που τρώνε και οι Εβραίοι κασέρι! 🙂

  19. sarant said

    17: Το βρήκα.
    – D’ailleurs les autres viandes ne peuvent etre consommées que si elles sont cachères
    – Pas chères! Dites, vous ne seriez pas un peu près de vos sesterces dans ce pays?

    Tο λογοπαίγνιο γίνεται στο κασέρ / πα σέρ και, επειδή είμαστε στο 1981, ακούγεται και ο υπαινιγμός για τσιγκουνιά.

  20. sarant said

    18: Αυτό δεν αποκλείεται (να το πήραμε κι οι δυο από τους βλάχους) και έπρεπε να το λέει το άρθρο.

  21. Νέο Kid Στο Block said

    20. cachères -Pas chères λοιπόν. Nαι , δεν υπήρχε τότε η πολίτικαλ κορέκτνες… 🙂

  22. sarant said

    19: Α μπράβο και αναρωτιόμουν πώς είναι η επίσημη ελληνική εκδοχή της λέξης.

  23. Νέο Kid Στο Block said

    o Iωσήφ Μηπαμε πώς αποδίδεται ον φγωνσαί Νικοκύρη;

  24. Spiridione said

    Και το κασκαβάλι, είδος κασεριού, αρωμουνικό μάλλον και αυτό.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Kashkaval
    Caciocavallo ιταλικό. Τώρα τι σχέση έχει το άλογο δεν κατάλαβα καλά.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Caciocavallo

  25. Portie kaas, με την βελγική μπυρίτσα, στην Oude Markte,να λέμε από πού ήρθε η τυρέμπνευση.
    Τα σκληρά μεσογειακά τυριά στις γαλλόφρονες φρομαζερί τα θεωρούν
    Η πιτυά βρίσκεται ελέω της φυσικής τελεολογίας στο στομάχι ζώων σε νηπιακή ηλικία θηλασμού. Εξ ού, για την παρασκευή χαλουμιού στην Κύπρο χρησιμοποιείται κομμάτι από στομάχι προβάτου του γαλάτου, αμνού γάλακτος…

  26. …τα θεωρούν vulgaire.

  27. Σανσκριτική ρίζα: kvathate = ζέει, βράζει.

  28. Πάνος με πεζά said

    και, σύμφωνα με τα τοπικιστικά στερεότυπα και πειράγματα, στη Θεσσαλονίκη με τον όρο “κασέρι” εννοείται κάθε κίτρινο τυρί.

    …και «αλοιφή» κάθε μορφή πηχτής σαλάτας, όπως τυροσαλάτα, μελιτζανοσαλάτα κλπ.

    «Κασέρι» στα slang λέγεται και το χρηματικό ποσόν : «αυτός μάζεψε όλο το κασέρι», όπως λέμε το μπαγιόκο, το χαρτί κλπ.

    Καλημέρες !

  29. sarant said

    27: τα θεωρούν βουλγάρικα; 🙂

    24: Josué Pazihalé (δηλ. pas y aller)

  30. 30
    Χα χα. Μόνο το γιαούρτι θεωρούν βουλγάρικο! Αλλά, το περιφρονητικό βλέμμα της μανδάμ του φρομαζερί στην Λουβαίνη, όταν της ζήτησα ιταλικό Romano, ανάλογο του πεκορίνο…

  31. Κιλκίς said

    Πλάκα έχει που κάνουμε ψωμί με σαλάμια, μπείκον, σάλτσες και τα σχετικά και το ονομάζουμε πεϊνιρλί – μάλλον καλτσόνε θα το έλεγα…. Το παραδοσιακό πεϊνιρλάκι είναι ένα «καραβάκι» με τυράκι (κασέρι) στη μέση.

  32. Πράγματι λογικότερο είναι να λέμε στα ελληνικά «κασέρ», με α. Αυτή είναι η μεσογειακή προφορά της εβραϊκής λέξης כשר. kosher, με ο και παροξύτονο, είναι η γερμανοεβραϊκή προφορά, που έχει επικρατήσει στην Αμερική λόγω της προέλευσης των εκεί Εβραίων και έχει γίνει ευρύτερα γνωστή από την εξαιρετική λογοτεχνία τους. «κοσέρ», με ο και οξύτονο, αν και ακούγεται συχνά στα ελληνικά, είναι λάθος.

  33. Στην Τουρκία το πεϊνιρλί είναι επίθετο στο pide, πίτα. Και μπορείς να πάρεις πίτα πεϊνιρλί (με τυρί), σουτζουκλού (με σουτζούκι), παστιρμαλί και πάει λέγοντας. Το συνοδεύεις και με ένα αϊράνι και είσαι πασάς… Στο μεταξύ δεν είναι μίνι όπως τα δικά μας πεϊνιρλί στο χέρι, είναι σε μέγεθος πίτσας ας πούμε, όπως αυτά που τρώμε στη Δροσιά π.χ. Σπεσιαλιτέ της Μαύρης Θάλασσας.

  34. Κιλκίς said

    Πάντως στην τουρκία οτιδήποτε με τυρί (μάλλον) το λένε πεϊνιρλί… Ακόμα θυμάμαι το σημίτι με τυράκι (τυροκούλουρο που το λέμε) στο simithane που το λέγαν πεϊνιρλί.

  35. Jimakos said

    @ Sarant, NeoKid

    Στα αγγλικά πάντως είναι τελείως αλλαγμένος ο διάλογος (και χάνει πολύ κατά την γνώμη μου).

    Ιωσήφ: – Pork? We are forbidden to eat pork by the law and the prophets!
    Οβελίξ – Profits? You mean pork butchers can’t make a profit here?

    * o Ιωσήφ εδώ είναι Joshua ben Zedrin, όπου αλλού βρίσκω ότι : Benzedrine is an addictive amphetamine (drug). 😀 😀 😀

  36. Cornu Ammonis said

    Πάντως, μόλις πριν μερικά χρόνια συνειδητοποίησα ότι μόνο στη βόρεια Ελλάδα λέμε κασέρια όλα τα κίτρινα τυριά, όταν ζήτησα σε μάρκετ στην Αθήνα, μού είπαν πώς δεν έχουν και εγώ εκνευρίστηκα γιατί το έβλεπα μπροστά μου! 😀 😀

  37. Gpoint said

    Ενας φίλος όταν είμαστε μικροί είχε ένα γκομενάκι, Μαρία τομόνομα αλλάεπειδή ήτανε πολλές Μαρίες την παρέα την φώναζε κασέρι. Δεν νομίζω πως ήταν καθαγιασμένη…

    # 13

    όταν τρώς τα μουχλιασμένα να θυμάσαι πως είμαστε ότι τρώμε

  38. Alexis said

    #21: Ναι αλλά το ελληνικό κασέρι είναι πολύ πιο κοντά φωνητικά στο τούρκικο κασέρ, παρά στο βλάχικο κάσιου.
    Αυτό δεν είναι ισχυρή ένδειξη ότι μάλλον από τα τουρκικά το έχουμε πάρει;

  39. Νέο Kid Στο Block said

    Τζιμάκο , δεν ειν κακό και το εγγλέζικο.:-) Μου κάνει κάποια εντύπωση που δεν σκέφτηκαν κάτι με κασέρ και cash…ώστε να μη χαθεί τελείως το κασέρ, αλλά ίσως να ήθελαν να αποφύγουν οποιονδήποτε υπαινιγμό για τους εβραίους.

    Τζι αγορίνα μου, άμα είναι να πεθάνω τρώγοντας ροκφόρ (το οριζινέλ το πράσινο ε; όχι τις δανέζικες γαλάζιες μουχλομαπέλες) και πίνοντας μερλό ή καρμενέρ , ας πεθάνω!

    Να έρθει ο Κορνήλιος να μας πει πως είναι το «σωστό» όταν θέλουμε να φάμε σάντουιτς (πιτόγυρο) με τυροκαυτερή και κασέρι ένταμ στη Σαλονίκη! 😆

  40. voulagx said

    Πάντως, Νικοκύρη, στα βλάχικα όταν λέμε kaŝiu ( kâŝiari = τυροκομείο ) δεν εννοούμε το κασέρι αλλά το τυρί – είπαμε ένα είναι το τυρί.
    ( το ŝ προφέρεται όπως το ch στο γαλλικό cheval )

  41. Πάνος με πεζά said

    Πάντως το κασέρι αυτοπροστατεύτηκε με ονομασία προέλευσης, γι αυτό και βλέπετε τα «συναφή» τυριά στα σούπερ μάρκετς να γράφουν «ημίσκληρο», κατά το «λευκό τυρί» στις μαϊμουδο-φέτες.

  42. Θρασύμαχος said

    Επίσης είναι καιρός να διεκδικήσουμε ως έθνος την ετυμολογική προέλευση του πεκορίνο, από Επίκουρος > επικουρίνο > πεκορίνο

  43. Νέο Kid Στο Block said

    43. 😆 😆
    Eπικουρίνο!! τι είπες ρε άτομο τώρα;

  44. Νέο Kid Στο Block said

    Ξέρει κανείς φίλος πώς είναι ο επίμαχος Αστεριξοδιάλογος auf Deutsch?

  45. Γιάννης said

    Το τυρί Τίλσιτ το ξέρει κανείς;

  46. Την απορία αυτή την είχα κι εγώ, κι έτσι ως συνταξιούχος, επίσης, αναρωτήθηκα πότε έστειλα η-μέλι στο Νικοκύρη. Άσε που δεν πιάνω τέτοιες κουβέντες με τους συχωριανούς μου, που είναι ακόμη κολλημένοι με τον Αρτέμη Σώρρα!
    Επιπλέον, κάτω απ’ τ’ Αυλάκι, όταν λέμε τυρί εννοούμε τη Φέτα. Και δοκίμασα φέτος κάτι πορνόφετες, εντελώς εκτός προδιαγραφών Ε.Ε. και παστεριώσεων και κάτι τέτοιων, περιορισμένη παραγωγή, μόνο για τους παλιούς πελάτες του καφενείου. Κόλλλλλαση, σας λλλλλέω!

  47. Πάνος με πεζά said

    Να κατοχυρώσουμε και το τυρί Προβολόνε, που τρώγαν τα μαστόρια όταν κολάτσιζαν στα μπαλκόνια της οικοδομής (προβόλους) 🙂

  48. Γς said

    35:
    >Πάντως στην τουρκία οτιδήποτε με τυρί (μάλλον) το λένε πεϊνιρλί

    Οταν ήμουνα νινι
    δεν μου δίναν πεϊνιρλί
    Τώρα που μεγάλωσα
    πλήρωσα και [μπιπ]

    http://caktos.blogspot.gr/2014/05/blog-post_9319.html

  49. Κιλκίς said

    @49 Σωστός!!!!

  50. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    36: Όντως χάνει πολύ.

    37: Χαχά!

    38: Και σε άλλη παρέα, πολύ νεότερη, υπήρχε κοπέλα αποκαλούμενη Κασέρι.

    39: Καλά λες!

    43: Επικουρίνο, άψογο!

  51. munich said

    @46
    http://www.grigoriou.com.cy/products.php?product=62

    εμένα δεν μου αρέσει πάντως. στην Τσεχία το βρίσκεις παντού και είναι συγκριτικά φτηνό . Στην Ολλαδνία που έχησα ένα φεγγάρι δεν το είχα πετύχει πουθενά (δεν το ήξερα να το αναζητήσω κιόλας)

  52. munich said

    …που έζησα ένα φεγγάρι…

  53. Οι τέσσερις ηλικίες της μάθησης, τα τέσσερα τυριά, εξηγώ στους μαθητές: πρώτα η εύπλαστη αναρή, ή μυζήθρα, μετά το ώριμο τσεντάρ. Μετά η ανώτερη γεύση του ελβετικού έμενταλ, αλλά ήδη με τρύπες. Και στο τέλος το ροκφόρ, η εποχή της μούχλας… Διαβάζετε τώρα αναράδες, είναι ο εύπλαστος καιρός σας…

  54. Gpoint said

    # 47

    απέναντι όμως όταν λένε τυρί εννοούν κάτι άσπρο μέσα σε μεγάλη κατσαρόλα που μοιάζει με φέτα, μπορεί και νάναι φέτα…

  55. Εαμοβούλγαρος said

    1) Υπάρχει και το εκπληκτικό βιβλίο «Kosher Jesus»

    http://en.wikipedia.org/wiki/Kosher_Jesus https://openlibrary.org/books/OL25005891M/Kosher_Jesus

    του Ορθόδοξου Ραββίνου Shmuley Boteach

    http://en.wikipedia.org/wiki/Shmuley_Boteach

    το οποίο προξένησε παγκόσμιο σάλο το 2012 που πρωτοεκδόθηκε, γιατί αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν ένας Εθνικιστής (Σιωνιστής) Εβραίος Ραββίνος, ποτέ δεν ισχυρίστηκε πως είναι Θεός και όλος ο Χριστιανισμός είναι εφεύρεση του ρατσιστή Ραββίνου Σαύλου – Παύλου για να αποβλακώσει τους γκόϊμ. Το βιβλίο πολεμήθηκε άγρια από τους ίδιους τους Ορθόδοξους Εβραίους και ο συγγραφέας δέχθηκε ακόμη και απειλές για την ζωή του από τους συμπατριώτες του.

    Διαβάστε το εκπληκτικό άρθρο που έγραψε στην Huffington Post o Ραββίνος Shmuley Boteach για τον πόλεμο που δέχθηκε από τους ίδιους τους συμπατριώτες του για την απερισκεψία του να αποκαλύψει στους γκόϊμ πως όλος ο Χριστιανισμός είναι μιά καλοστημένη συνωμοσία για να αποβλακώσει δισεκατομμύρια ανθρώπους.

    http://www.huffingtonpost.com/rabbi-shmuley-boteach/jews-should-go-on-offense-about-jesus_b_1246855.html

    Επίσης, διαβάστε το αποκαλυπτικό άρθρο του εβραϊκού περιοδικού «Jewish Tribune» για το βιβλίο «Kosher Jesus» και τον παγκόσμιο σάλο που ξεσήκωσε (Μάρτης 2012)

    http://lawrenceschiffman.com/Kosher_Jesus.pdf

    Μόνο εδώ στο Ρωμέϊκο δεν νιώσαμε τον αντίκτυπο αυτού του σάλου, διότι υπάρχει σκληρή δικτατορία στην θεολογική σκέψη από την κλίκα του Μεταλληνού, η οποία φρόντισε να εξαφανίσει το βιβλίο από το Διαδίκτυο και έτσι δεν μπορούμε να σάς το προσφέρουμε. Αντί γι’ αυτό, σάς προσφέρουμε ένα άλλο φοβερό βιβλίο που θα συναρπάσει τους παλιούς κομμουνιστές, όπως ο Εαμοβούλγαρος. Πρόκειται για το «Soviet and Kosher: Jewish Popular Culture in the Soviet Union, 1923-1939» τής Ρωσο-Εβραίας Άννης Στένρσιδος, που μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν εδώ

    http://en.booksee.org/book/822681

    Θα εκπλαγείτε, μαθαίνοντας πώς περνούσαν οι Εβραίοι στην Σοβιετική Ένωση του Μεγάλου Στάλιν.

  56. sarant said

    O Tζιμάκος έστειλε το καρεδάκι με το κασέρ από τον Αστερίξ. Αλλά στην υποσημείωση δεν έπρεπε να αναφέρεται η γαλλική γραφή.
    https://sarantakos.wordpress.com/?attachment_id=11789

  57. Jimakos said

    @45, Νεοκίδιε

    Josua: – Schwein? Das ist nach unseren Gesetzen absolut verboten. Und außerdem durfen auch alle anderen Arten Fleisch nur gegessen werden, wenn sie koscher sind.
    OBelix: – Ihr könnt es mit dem Fasten halten wie ihr wollt, aber dann kann es euch passieren, daß ich schwach werde.

  58. Νέο Kid Στο Block said

    58. Μπρρ…typisch deutscher «Humor»… 🙂
    Danke Tζιμάκο!

  59. 40 «κασέρι εντάμ»; Τι είν’ αυτό; Λέγεται κάπου; Εγώ πάντως με το που το διάβασα άρχισα να σκέφτομαι πως πρέπει ν’ αλλάξω επίθετο γιατί άρχισαν να μου πέφτουν τα μαλλιά 🙂

    Έπεται συνέχεια. Να διαβάσω και τα υπόλοιπα σχόλια.

  60. Πέπε said

    Το τυρί που σίγουρα έχουμε κατοχυρώσει το όνομά του είναι το Μετσοβόνε.

    Οι τυροφίλ μην παραλείψετε, όσοι δεν το ξέρετε, να διαβάσετε κάποια στιγμή τη «Μύτη του Εδουάρδου Τρένκομ» του Giles Milton. Μυθιστόρημα με λίγο κουφή ιστορία αλλά γοητευτικότατο σέτινγκ, εντός του οποίου παρελαύνουν τα εκλεκτότερα τυριά του κόσμου. Εντυπωσιακές περιγραφές αρωμάτων…

  61. smerdaleos said

    @10 « ανόστρου κάσσιου»

    Μου θυμίζει στο σχήμα και στη λέξη το ιταλικό caciocavallo:

    http://en.wikipedia.org/wiki/Caciocavallo

    «a cavallo» στα ιταλικά χρησιμοποιείται για να δηλώσει κάθε τι που κρέμεται συμμετρικά, όπως τα πόδια στη σέλα.

  62. smerdaleos said

    Ξέχασα να δώσω Λίνκολν:

    http://en.wiktionary.org/wiki/cacio
    http://en.wiktionary.org/wiki/caseus#Latin

  63. 52 (σε σχέση και με 46) Στο Μόναχο δεν το βρίσκεις; Γκούντα, Ένταμ, Τίλσιτερ. Όλα δίπλα δίπλα και παρόμοια (εντάξει, το τελευταίο έχει πιο έντονες τρύπες).

    Έχει και στα (ελληνικά) Λιντλ.

  64. 42 Ακριβώς. Σήμερα, ως κασέρι ορίζεται τυρί που παράγεται με συγκεκριμένες προδιαγραφές (τι γάλα, από ποια περιοχή κλπ). πριν λίγο έτριψα στα μακαρόνια μου κασέρι Χιδήρων (και της Ερεσού καλό είναι). Στα σουπερμάρκετ δύσκολα να βρεις κασέρι. Τα κασεροειδή τυριά τα ονομάζουν γενικά ημίσκληρα και είναι κάτι, τυρί λέει. Το κασέρι έχει και γεύση και άρωμα.

  65. smerdaleos said

    Σχετικά με το /r/ του ελληνικού και τουρκικού όρου, υπάρχιε το λατινικό casearius:

    http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.04.0059%3Aentry%3Dcasearius

    taberna casearia = ταβέρνα που σερβίρει τυριά

  66. 0 «Τα πιο πολλά σκληρά τυριά φτιάχνονται με πιτυά«. Γιατί, τα μαλακά πώς φτιάχνονται; Υπάρχει κι άλλος τρόπος να φτιαχτεί τυρί;

  67. 0 Πάντως, δεν ισχύει πως ό,τι είναι με τυρί λέγεται στα τούρκικα «πεϊνιρλί». Παράδειγμα ο «πεϊνίρ χαλβασί«, ο τυρένιος χαλβάς (σπεσιαλιτέ του Τσανάκαλε).

  68. munich said

    @64
    πρέπει να ήταν σε μια συσκευασία 400γρ με διάφορα τυριά φέτες, αλλά μόνο του δεν το θυμάμαι στη θήκη με τα τυριά (kaesetheke) που στα κόβει ο υπάλληλος. βέβαια όπως προείπα δεν το ήξερα αυτό το τυρί και πολύ πιθανόν να μην το έβλεπα

  69. smerdaleos said

    @43 : Επίσης είναι καιρός να διεκδικήσουμε ως έθνος την ετυμολογική προέλευση του πεκορίνο, από Επίκουρος > επικουρίνο > πεκορίνο

    ΛΟΛ !!! Η μόνη λέξη που έχουμε που σχετίζεται ετυμολογικά με το ιταλικό pecorino είναι ο Κύκλωψ και το τουρκικό δάνειο Τσομπάνος.

    Πκυ-κλωψ > «προβατο-κλέφτης»

    pk’u-pᾱn > ιραν. fšu-pana «προβατο-προστάτης» > τουρκ. coban

    IE *pek’u- «μῆλον» (μήλο όχι το φρούτο, αλλά ο ΙΕ συγγενής του αγγλικού small και του σλαβικό malko που στα αρχαία ελληνικά σήμαινε αιγοπρόβατο = «μικρό ζώο»)

    http://en.wiktionary.org/wiki/Appendix:Proto-Indo-European/pe%E1%B8%B1u-
    http://en.wiktionary.org/wiki/small#Etymology

    http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.04.0057%3Aentry%3Dmh%3Dlon1

    http://smerdaleos.wordpress.com/2014/01/09/o-%CE%BA%CF%8D%CE%BA%CE%BB%CF%89%CF%88-%CE%BF-%CF%84%CF%83%CE%BF%CE%BC%CF%80%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CF%80%E1%BE%B6%CE%BD/

  70. Πέπε said

    @36:

    > > o Ιωσήφ εδώ είναι Joshua ben Zedrin, όπου αλλού βρίσκω ότι : Benzedrine is an addictive amphetamine (drug). 😀 😀 😀

    Ο Αστερίξ, τουλάχιστον στις αγγλικές μτφρ, έχει αρκετό «ενήλικο χιούμορ» και στο ζήτημα των ναρκωτικών δε μασάει πολιτική ευπρέπεια. Ο δρυΐδης Πανοραμίξ λέγεται Getafix (=get a fix: πάρε ένα φιξάκι, μια δόση).

    Εις απάντησιν, η πραγματική ζωή έβγαλε ένα ναρκωτικό (ένα είδος τριπακιού) που λέγεται Πανοραμίξ.

  71. Theo said

    @47:
    Και στη Μακεδονία, όταν λέμε τυρί εννοούμε τη Φέτα.

  72. Πάνος με πεζά said

    Ο πατέρας μου μου είχε πει ότι παλιά το κασέρι (το γνήσιο κασέρι) νοθευόταν με πατάτα : ένα μέρος του «κεφαλιού» πριν την πήξη αντικαθίστατο με μια μορφή πουρέ πατάτας, αλλά στο σύνολο δεν το πολυκαταλάβαινες… Έχει βγάλει η Ελλάδα χημικούς…

  73. Πάνος με πεζά said

    ΤΟ «αντικαθίστατο» πώς το λέμε πιο εύκολα; Αντικαταστιούνταν;

  74. Theo said

    Το χθεσινό Γιώργο, γερά, να φύγει η Δεξιά υπέπεσε στην αντίληψή σας;
    (Μάλλον κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ χρειάζονται ψυχαναλυτή.)

  75. Παναγιώτης Κ. said

    Τι μαθαίνεις λοιπόν διαβάζοντας το ιστολόγιο!

    @41.Αφου kasiari=τυροκομείο να υποθέσω ότι το επώνυμο Κασιάρας που συναντιέται στην περιοχή τον Γρεβενών ( υπάρχει ένας πάρα πολύ σπουδαίος κλαρινίστας δημοτικής μουσικής με αυτό το επώνυμο) σημαίνει τυροκόμος;

    Κασάρα όμως ονομάζουμε και ένα ειδικό καμπυλωτό τσεκούρι που μας διευκολύνει να κόβουμε τους βάτους.

    Πριν από καμιά σαρανταριά χρόνια είχα φάει ένα τυρί απο το Σουδάν.»Τζίμπνα μαντάφαρα» το όνομα του (βάλτε την φαντασία σας να δουλέψει ως προς την αραβική προφορά).Όταν πας να το ξεχωρίσεις με το χέρι σε κομμάτια προκύπτουν …τυρένια σχοινιά γιαυτό και εξελλήνισα το όνομα του λέγοντάς το, «σχοινένιο τυρί».

    @68.Σπεσιαλιτέ στην περιοχή του Τσανάκαλε είναι το τυρί που παρασκευάζεται στην κωμόπολη Εϊζενέ.Γάλα βουβαλίσιο, πρόβειο και αγελαδινό.Νοστιμότατο!

    Και για να ευθυμήσουμε…
    Ρώτησαν κάποιον αν περνάει καλά.Εκείνος λοιπόν δεν ήθελε να πει ψέματα αλλά ούτε όμως και να παινευτεί.
    …Πως να περνάω…
    Το αυτοκίνητο που έχω είναι ξεσκέπαστο
    Το κρασί που πίνω είναι παλιό και το τυρί …μουχλιασμένο!
    Χάλια σας λέω, χάλια!

  76. BLOG_OTI_NANAI said

    Δώστε το κασέρι στο στρατό (Ιστ. Ελλ. Έθν. [Εκδοτικής Αθηνών],τ.ΙΕ΄,σ.424)

  77. Πάνος με πεζά said

    Και η Τούρκικη ομάδα Καϊσερίσπορ, γνωστή στους στοιχηματζήδες.

  78. Πάνος με πεζά said

    Όπου όμως «Καϊσερί» = Καισάρεια.

  79. Παναγιώτης Κ. said

    Να μη ξεχάσουμε το κίτρινο τυρί που μας μοίραζαν στη δεκαετία του ΄60 στα σχολικά συσίτια αλλά και το τυρί κονσέρβα που μας μοίραζαν στο στρατό.Με βάση την τωρινή μου γνώση πρέπει να ήταν «γκούντα».

    @73.Αυτό που σου αποκάλυψε ο πατέρας σου το διαπίστωσα εγώ δοκιμάζοντας..Άντε όμως να πείσω την γυναίκα μου, που έχει πάθος με το κασέρι, ότι είναι νοθευμένο με πουρέ.Πολύ χαίρομαι που επιβεβαίωσες την διαπίστωσή μου.

  80. Theo said

    @76:
    Το ξέρω λίγο διαφορετικά:
    Το κρασί παλιό, το χαβιάρι μαύρο και το τυρί μουχλιασμένο.

  81. Eγώ, χωρίς να το’χω ψάξει, νόμιζα καλοπίστως ότι το κασέρι κανονικά περιέχει και πατάτα…

  82. physicist said

    #76. — Κασάρα όμως ονομάζουμε και ένα ειδικό καμπυλωτό τσεκούρι που μας διευκολύνει να κόβουμε τους βάτους.

    Όντως: κασάρι στα δικά μου μέρη αλλά και τσελοκόπα.

  83. Πάνος με πεζά said

    @ 80 : Αυτό λες; Εδώ υπάρχουν προίόντα που γράφουν «Ανακατεργασμένο (ή ανακατασκευασμένο) τυρί». Αυτό ξέρεις πώς το αντιλαμβάνομαι; Μαζεύουν όλα τα πάνω χαρτόνια από τις πίτσες, ξύνουν ότι τυριά έχουν κολλήσει, τα πετάνε σ’ έναν κουβά να ξαναγίνουν μαρμίτα, και τα ξανακαλουπώνουν, ας πούμε σαν παιδικά τυρο-sticks.

    Προχωρημένο σενάριο, αλλά άντε να καταλάβεις τί είναι το «ανακατεργασμένο τυρί»…

  84. Gpoint said

    # 74

    το αντικαθιστούσανε και καθαρίζεις

  85. Gpoint said

    # 82

    Και εγώ έτσι ήξερα

  86. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    74. Στα ελληνικά, μπορείς να πεις ‘αντικατασταινόταν’. Αλλά καλύτερα να το στρίψεις: το αντικαθιστούσαν/ το αντικαταστούσαν.

    76: Και ο Χάρι Κλιν το λέει αυτό 🙂

    77: Ωραίο εύρημα.

    73-80-82: Αυτό με την πατάτα το αγνοούσα εντελώς!!

  87. Aγάπη said

    87 «Η λατινική λέξη δεν έχει ξεκάθαρη ετυμολογία» Μήν βάζετε ιδέες στους ελληνοτρελαμένους και μάς φτιάξουν καμιάν ετυμολογία εκ τών ενόντων 🙂

    Γενικότερα: το κασέρι υπάρχει και (χαζό) τραγούδι: http://www.youtube.com/watch?v=7dFyoQuWAvU

  88. aerosol said

    Μου κάνει εντύπωση που λέτε πως δεν υπάρχει κασέρι στα σουπερμάρκετ. Νομίζω πως όλα έχουν ένα τύπο (Ελλασόνας, Σοχού ή άλλο) συν το Λεβέτι (που διαφήμισε αρκούντως πως είναι «κασέρι» σε αντίθεση με Τρικαλινό κλπ. που δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν την λέξη). Και ορθώς, διότι τα μαζικά ημίσκληρα είναι από αγελαδινό γάλα ενώ το κασέρι από πρόβειο και κατσικίσιο -και υστερούν σε γεύση και υφή από τα κασέρια.

    Παλιά στα βόρεια το μόνο μαλακό κίτρινο ήταν το κασέρι -δεν υπήρχε άλλο στην αγορά και στα σπίτια. Όμως τώρα που υπάρχουν τα ημίσκληρα, τα ανάλογα ξένα και οι διάφορες απομιμήσεις είναι τελείως ανόητο να παραμένει αυτή η χρήση.

  89. gryphon said

    78
    Γνωστη ναι αλλα επειδη ξαφνικα πολλοι ανθρωποι ειδικα καποιοι μεγαλυτερης ηλικιας χωρις καποια ευχερεια στις ξενες γλωσσες η σε λεπτες διαφορες μεταξυ λεξεων ειχε χρειασθει να μαθουν ολοκληρα κατεβατα απο ξενες ομαδες με δυσκολοπροφερτα ονοματα ειχαν την ταση να τα κανουν ολα λιγο ισωμα να τις απλοποιουν προς το πιο οικειο.Ετσι η Καισερί γινοταν απλα Κασέρι σπορ και ξεμπερδευαν.

  90. Velvet said

    «Caseus» στα λατινικά, ηταν ο ορος που χρησιμοποιείτο για να υποδειξει τη λεξη «τυρι». Αλλά
    και ο όρος «formaticum» σε χρήση μεταξυ των λεγεωνάριων, με την οποια αναφέρονταν με σε μια «μορφή» του προϊόντος «de caseus formatus».

    Από τη λατινική λεξη «Caseus» προερχονται οι ιταλικοι οροι όπως «caseificio=τυροκομειο» «cacao» (όπως caciocavallo). Καθως και η ισπανικη «queso», η πορτογαλικη «queijo», η γερμανική «Käse», η ολλανδική «Kaas», του Λουξεμβούργου «Keis» της Ρουμανίας «cas», στη κορσική «casgiu», της Καλαβρίας και της Σαρδηνίας «Casu» και στα αγγλικά «cheese».

    Από το λατινικο «formaticum» προέρχονται η Ιταλικη «formaggio-τυρί», η γαλλική «fromage», ο όρος «formatge» της Καταλονίας και αυτός είναι ο λόγος που χρησιμοποιούμε τώρα τη λεξη τυρί.
    Από την ιταλικη βικιπαίδεια

    Casaro= ο τυροκομος στα ιταλικα
    Caseario=τυροκομειο

  91. Καζεΐνη λένε και κάποιο χημικό (http://en.wikipedia.org/wiki/Casein) που βρίσκεται στο γάλα της μαμάς. Αυτό χρησιμοποιείται ως βάση για χρωστικές ουσίες. Κι ένας καλός ζωγράφος που παρακολουθώ για να μαθαίνω (http://gurneyjourney.blogspot.gr/) ανέφερε πως όποτε πήγαινε στη γειτονική φάρμα για να ζωγραφίσει τα νεογέννητα ζωάκια, εκείνα τον περικύκλωναν και ήθελαν να φάνε τα σωληνάρια με τις μπογιές καζεΐνης!

  92. Velvet said

    επαναληψη λογω λαθους

    Casaro= ο τυροκομος στα ιταλικα
    Caseario=τυροκομικος
    Caseificio=τυροκομειο

  93. Λ said

    #76. — Κασάρα όμως ονομάζουμε και ένα ειδικό καμπυλωτό τσεκούρι που μας διευκολύνει να κόβουμε τους βάτους.

    83. – Όντως: κασάρι στα δικά μου μέρη αλλά και τσελοκόπα

    Στα ελληνικά είναι το δρεπάνι, στα ρωσικά δε λέγεται коса (το ρήμα είναι косить) και στα αγγλικά scythe

    https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D0%BE%D1%81%D0%B0_(%D0%B8%D0%BD%D1%81%D1%82%D1%80%D1%83%D0%BC%D0%B5%D0%BD%D1%82)

    Έψαξα να βρω τον Τολστόι να θερίζει αλλά τον βρήκα να οργώνει
    http://literatura5.narod.ru/tolstoy_repin.html

  94. Αυτολογοκρίνομαι και δεν σχολιάζω τις απίστευτες σαχλαμάρες που γράφονται στο άλλο νήμα για την σχέση της κάνναβης και της …ομοφυλοφιλίας,
    και απλά να προσθέσω ότι τα περί πατάτας στα τυριά γενικότερα ίσως να αφορούν την νηστίσιμη εκδοχή τους.
    http://natofao.blogspot.gr/2014/03/blog-post.html
    Δεν νομίζω ότι κρύβουν την ύπαρξή της – της πατάτας δλ- διαφορετικά πως θα την πουλούσαν στους ενδιαφερόμενους;
    Από εκεί και πέρα το “κασέρι” είναι ΠΟΠ, και η διαδικασία παραγωγής του δεν είναι δα και κανένα μυστήριο:

  95. nestanaios said

    Πολύ μου αρέσει η λατινική λέξη caseus. Προέρχεται από την ελληνική κατεύς η οποία κλίνεται κατ’αυτόν τον τρόπο. Κατεύ-ς, κατεύ-ος, κατεύ- ι, κατεύ- α…. Ζεύ-ς, Ζεύ-ος, Ζεύ-ι, ζεύ-α…. Έχει και ετυμολογία. Στοιχείο, στοιχείο συνάγονται τα σύνθετα (ονόματα) μὰς έχει πει ο Πλάτων

    Οι συλλαβές είναι κατ και ευ. Το ς είναι πτωτική κατάληξη.
    Η κατ είναι μεταφορά (τ) υλικών (αγαθών) σε χώρο κ. Α είναι τα υλικά. Κ είναι ο άνθρωπος. Η ευ είναι η καλή ποιότητα εν κινήσει και οφείλεται στο ποιοτικόν μόριον υ και το στοιχείο της κίνησης που είναι το ε.

    Και συμπεραίνω πως το τυράκι επιφέρει κάτι καλό στον άνθρωπο. Τα δε στοιχεία του ονόματός του είναι όλα ψιλά (μη δασέα).

    Ας μας ετυμολογήσουν οι ανατολίτες και ας μας πουν από πού πήραν το δικό τους όνομα.

  96. Theo said

    @25:
    Το κασκαβάλι το αναφέρει κι ο Παπαδιαμάντης: ἀνεβίβασε δύο ἀσκοὺς γενναίου οἴνου καὶ ἓν καλάθιον μὲ αὐγὰ καὶ κασκαβάλι τῆς Αἴνου, καὶ ἡμίσειαν δωδεκάδα ὄρνιθας καὶ μικρὸν βυτίον μὲ σκομβρία .

  97. 69 Ακριβώς. Και συνήθως (δεν ξέρω γιατί) είναι γραμμένο με πράσινα γράμματα 🙂

  98. Το δρεπάνι για τα βάτα με τη μακριά λαβή (σαν κι αυτό που υποτίθεται πως κουβαλάει ο Χάρος στη δυτική λαϊκή εικονογραφία) στην Πελοπόννησο το λέμε κοσά ή μάλλον κοσhά!

  99. 76ε Ναι, όταν έψαξα για τη συνταγή, έλεγε για τυρί από βουβαλίσιο γάλα, και πώς να το φτιάξεις.

    Όσο για το ανέκδοτο, ξέχασες το ταραμά που είναι μαύρος (=χαβιάρι)

  100. Λ said

    Και λίγος σοσιαλιστικός ρεαλισμός δεν έβλαψε κανένα. Ο καλλιτέχνης είναι ο Πλάστωβ
    https://www.google.com/search?q=%D0%BF%D0%BB%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%BE%D0%B2+%D1%81%D0%B5%D0%BD%D0%BE%D0%BA%D0%BE%D1%81&rlz=1C1GPCK_enCY427CY427&espv=2&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=CuUFVLiEAoak0QX0tYDYDg&ved=0CBsQsAQ&biw=911&bih=401

  101. Γς said

    92:
    Καζεΐνη [καλό] αλλά και … μελαμίνη [φτου κακά]!

  102. physicist said

    #94(β). — Δεν είναι ακριβώς δρεπάνι αυτό που έχω δει να το λένε κασάρι ή τσελοκόπα. Έχει μικρότερη καμπυλότητα και είναι και πιο κοντό. Η γιαγιά μου το είχε για να κόβει κλαρί. Μοιάζει βέβαια με δρεπάνι αλλά δεν είναι.

  103. physicist said

    ΥΓ — δώστε κασάρι στο ψαχτήρι και δείτε τις πρώτες εικόνες.

  104. munich said

    επίσης «τυριά» δε λέμε τους Λαρισαίους;
    και «αυτός είναι κασέρι» έχω ακούσει να λένε στη δυτ. μακεδονία κάποιον άνθρωπο μαλθακό

  105. Γς said

    100:

    και γάλα … γαϊδούρας [με το συμπάθειο]

    http://caktos.blogspot.gr/2014/06/blog-post_8890.html

  106. physicist said

    Α, βρήκα κι έναν ιστότοπο με αγροτικά προϊόντα που έχει τέτοια εργαλεία. Σε μία φωτογραφία τα λέει «βατοκόπτες» και στην άλλη «κοσιόρες», ενώ η επικεφαλίδα διαφημίζει «κοσές-δρεπάνια».

    Κοσή λένε και την τρεχάλα, από τον Γάλλο Μαθημαιτκό Cauchy που ήταν δεινός δρομέας. 🙂

  107. Γς said

    103, 104:

    Δρεπάνι;
    Και κάτι λείπει

  108. Γς said

    Φτού! αυτό;

  109. Λ said

    Θυμήθηκα τον φτωχό άγιο που βαρέθηκε το τυρί και πεθυμούσε «κανένα αρμυρό ψάρι».
    http://www.sarantakos.com/kibwtos/mazi/ppd_agios.html

  110. Νέο Kid Στο Block said

    107. Κι όταν στους Ολυμπιακούς του Παρισιού to 1900 νίκησε στο όριο (lim) δηλαδή στο φώτο φίνις λόγω μεγάλης μύτης τον Αφροαμερικανό γερμανικής καταγωγής Schwarz έμεινε παροιμοιώδης η «Ανισότητα (μύτης) Cauchy-Schwarz.

  111. physicist said

    #111. — 😀 😀 😀

  112. Γς said

    107β:

    Και δεν μπορούσα να πω το όνομά της. Ολο το ξεχνούσα.
    Μέχρι που παρατήρησα ότι ούτε να την φτάσω μπορούσα.
    Ετρεχε γρήγορα

    [Ναι Κουραπίδου την λέγανε]

  113. leonicos said

    Εξαιρετικός ο Πλαστόβ, Λ.

    schythe δεν είναι και το γιαταγάνι, κυρτό σπαθί;

  114. Λ said

    Ο Τολστόι κάθε άνοιξη πήγαινε στη περιοχή της Σαμάρας (γενέτειρας του Βλαντίμιρ Ιλίτς, για να κάνει θεραπεία με γάλα φοράδας –το κουμίς (кумыс). Κάποιες χρονιές έπαιρνε και τον φιλάσθενο Τσέχωβ μαζί του. Το кумыс το ήξερε και ο Ηρόδοτος!

    Έχουσι δε οι Σκύθαι δούλους τυφλούς ένεκα του γάλακτος το οποίον πίνουσι και το οποίον συνάζουσι κατά τον εξής τρόπον. Λαμβάνοντες φυσητήρας οστεΐνους, παρεμφερεστάτους με αυλούς, εμβάλλουσιν αυτούς εις τα γεννητικά μόρια των φοράδων και φυσώσι διά του στόματος• ενώ δε αυτοί φυσώσιν, άλλοι αμέλγουσι. Λέγουσι δε ότι πράττουσι τούτο διά την εξής αιτίαν• αι φλέβες της ίππου πληρούμεναι ανέμου εξογκούνται και καταβαίνουσιν οι μαστοί. Αφού δε αμέλξωσι το γάλα, το χύνουσιν εντός ξυλίνων αγγείων κοίλων και στήσαντες πέριξ τους τυφλούς το κινούσι. Και όσον μεν μένει εις την επιφάνειαν το αποσύρουσι νομίζοντες αυτό ως καλλίτερον. Διά την αιτίαν ταύτην οι Σκύθαι τυφλούσιν εκείνους τους οποίους αιχμαλωτεύουσιν. Είναι δε οι Σκύθαι ούτοι ουχί γεωργοί, αλλά νομάδες.

  115. Νέο Kid Στο Block said

    Παρντόν για το άσχετο, αλλά έχει πέσει το Google? ή είναι απλώς η μπαχατέλα μου που πλέει τα λοίσθια;

  116. Νέο Kid Στο Block said

    Ακυρο το 116.

  117. leonicos said

    Μια απορία. Όταν τριγυρνάω στον Κάκτο, ο Γ; το καταλαβαίνει;

  118. Το λαδοτύρι που παρασκευάζουν στο χωριό, συνήθως το λένε κασκαβάλι (και αυτή τη λέξη θυμάμαι να χρησιμοποιούν γενικά για το τυρί στα Βουλγάρικα – α! ναι, το λέει και το λινκ της Βικηπαίδειας στο 25)

  119. 115 Έχω πιει κουμίς στο Κιργιστάν, αηδία ήταν! (περί ορέξεως…) 🙂

  120. leonicos said

    Έχω το If I had a hammer σε βινύλιο με τον ίδιο τον Pete Seeger. άφταστος

  121. Όταν ήμουνα μικρός δεν έτρωγα κανένα τυρί. Κάποια στιγμή, σε ένα καφενεδάκι που ήμασταν κι είχαν πάρει οι μεγάλοι ούζο με μεζέ, ο μεζές είχε και κασέρι. Και με πείθουν να δοκιμάσω γιατί, λέει, αυτό δεν ήταν τυρί αλλά τυροπατάτα. Και το έφαγα ο άσχετος. Και συνεννοήθηκε ο πατέρας μου μ’ έναν μπακάλη του χωριού, κι όταν πήγαινα και ζήταγα τυροπατάτα, μου πάσαρε κασέρι.

    Προφανώς, τυροπατάτα δεν το είπε γιατί στο τυρί μέσα έβαζαν πατάτα όπως διάφορες ευφάνταστες εκδοχές αναφέρουν παραπάνω, αλλά γιατί έτσι μαλακό που είναι, έμοιαζε σαν πατάτα.

    Για την ιστορία, σιγά σιγά, μαζί με το κασέρι άρχισα και άλλα κίτρινα τυριά (με τελευταίο το λαδοτύρι του χωριού, το κλασσικό, το συντηρημένο στο λάδι, που επειδή α) ήταν θεόβαρο και β) ήμουν σε ηλικία να μπορώ να επιβάλω απόψεις έβαζα να κρατάνε κάποια κασκαβάλια έξω απ’ το λάδι). Μαλακά τυριά, (το τουλουμοτύρι του χωριού ή τη φέτα) δεν έτρωγα μέχρι που πήγα στο πανεπιστήμιο. Εκεί έτρωγα στη λέσχη που στο ημερήσιο μενού είχε σχεδόν καθημερινά φέτα. Έτσι, για όσο διάστημα δεν την έτρωγα, το φαΐ που έτρωγα ήταν λειψό. Ήταν κι η φέτα Δωδώνης, της εποχής εκείνης, οπότε άρχισα και τη φέτα.

    Σημερινό στάτους; Κάθε καλοκαίρι προμηθεύομαι κάποια κιλά λαδοτύρι, κασέρι και γραβιέρα Χιδήρων για να βγάλω τη χρονιά μου κι αγοράζουμε και φέτα που της δίνουμε και καταλαβαίνει 🙂

  122. Λ said

    .114. Λεώ και σε εμένα αρέσει ο Πλάστωβ. Πολλοί σνομπάρουν τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό αλλά είμαι σίγουρη ότι θα επαναξιολογηθεί. Απ’ ότι ακούω, οι δυτικοί αγοράζουν ή τουλάχιστον αγόραζαν μέχρι πρότινος τα έργα αυτά για πενταροδεκάρες.
    Και τους προραφαηλιτές τους σνόμπαραν για πολύ καιρό νομίζω.

  123. Είχαμε κάνει τους διαχωρισμούς για κασέρια και τυριά, τότε στην ντομάτα , το 10, που είχαμε απλώσει και ταχτοποιήσει και τους τραχανάδες. Κι ο ηλεφού επιβεβαίωσε τον ανάλογο διαχωρισμό τυρί – κασέρι, φέτα – όλα τα κίτρινα, και στους Βούλγαρους.

  124. Λ said

    110 Έκανα λάθος. Ο φτωχός άγιος του Παπαδιαμάντη θα την έβγαζε μόνο με γάλα και όχι με τυρί. Όμως ήξερε να το φτιάχνει:

    Είτα, αφού ενέβαλε το πολύ γάλα εις μέγαν λέβητα και έρριψεν άφθονον άλας εντός, εξ εκείνου το οποίον μόνος του εμάζευεν από ακρογιαλιά εις ακρογιαλιά, τρέχων επάνω εις τους βράχους, όπου έβγαζε κογχύλια και πεταλίδας, ο αιπόλος ήναψε πυρ και ησχολείτο να το βράσει, καθότι επρόβλεπεν ότι θα ευρίσκετο εις την ανάγκην να γευματίσει ο ίδιος με γάλα, πράγμα δυσάρεστον, εάν, ως ήτο λίαν πιθανόν, ο κολλήγας του ωλιγώρει να του στείλει «κανένα αρμυρό ψάρι». Διότι αυτός ο αιπόλος δεν ήτο από εκείνους οπού γίνονται φόρτωμα εις τους άλλους, και αν ο κολλήγας δεν είχε την καλήν διάθεσιν, αυτός δεν θα έρριχνε την υπόληψίν του, διά να τον κάμει στανικώς να τον φιλέψει ή αρμυρό ή άλλο τίποτε, ας πούμε. Άλλοι όμως ευρίσκουν, τρόπον τινά, το μέσον να τα έχουν καλά με τον κολλήγα, κι ενώ τα αρνάκια τα μισακά, κατά κανόνα, ο αετός τα τρώγει, αν και τα ιδικά τους τίποτε δεν παθαίνουν, αυτοί και πάλιν, να ’χουμε καλή ψυχή, τα καταφέρνουν μια χαρά! Και να ήτο τουλάχιστον αρκετόν το γάλα, διά να πήξει τυρόν ή μυζήθραν, υπομονή. Αλλ’ οργή Θεού είχε πέσει το έτος εκείνο εις τα βοσκήματα. Τα πράματα τα μισά του είχαν ψοφήσει· ολίγες μόνον γαλάρες του έμειναν· όλο και στέρφες. Δεν έκαμεν ο Θεός καλόν καιρό να βγάλει χορταράκι, να βοσκήσουν τα πράματα. Τι-σε κάμουν τα καημένα τα πράματα.

  125. Πάνος με πεζά said

    Φυσικά και διαθέτουν κασέρι τα σούπερ-μάρκετς, απλώς είναι σε αναλογία 1/5 με τα ημίσκληρα. Σαν να λέμε, φτιάχνουμε «κάτι σαν κασέρι» και το καθιερώνουμε. Μην έχοντας και πολλές επιλογές στο αυθεντικό (άσε και το κόστος…), γρήγορα θα το ξεχάσεις. Μήπως αυτό που πουλιέται για γάλα, είναι γάλα από κείνο που ξέραμε; Βάλε κι άλλες μαϊμούδες, τα «παγωμένα γλυκίσματα» ντεμέκ παγωτά, τα «επιδόρπια γάλακτος» ντεμέκ γιαούρτια κλπ., αν έβαζες σήμερα κάποιον από το 1980 σε ένα σούπερ-μάρκετ, θα νόμιζε ότι μπήκε σε άλλο κατάστημα…

    (Α, και το γάλα, a propos, καλόν είναι να το πουν πλέον «λευκό ρόφημα»…)

    Αυτό με το τυρί που κάνει κλωστές, που διάβασα παραπάνω, το έχω νιώσει με ένα «Ποντιακό τυρί», χωρίς περαιτέρω όνομα, που μάλιστα πουλιόταν σε μια μορφή…κοτσίδας. Λαστιχωτό και ελατό, αλλά και πεντανόστιμο ! Νομίζω ότι υπάρχει μαγαζί με Ποντιακά προϊόντα στη Λ.Δημοκρατίας στα Μελίσσια, ίσως εκεί το βρείτε.

    Με τις ονομασίες τυριών υπάρχουν, βεβαίως, αρκετά μπλεξίματα : ο κρητικός ανθότυρος είναι ένα κίτρινο, αλμυρούτσικο κεφάλι, σαν της μυζήθρας, ενώ το «Αθηναϊκό» ανθότυρο είναι ένα πλήρως ανάλατο άσπρο μαλακό τυρί νοσοκομείου νεφροπαθών, που μάλιστα χαλάει και τρομερά γρήγορα (συναγωνίζεται τη μοτσαρέλλα, πριν την βγάλουν και σε μακράς διαρκείας).

    Αλήθεια, στην κλίμακα Mohs (σκληρότητας) των τυριών, ποιο να παίζει πρώτο; Η παρμεζάνα, που την έχουμε δει και ως γλυπτό, σε γαμήλιες δεξιώσεις;

  126. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ένα κοριτσάκι που το πήραν πέντε ετών από το ορεινό χωριό του στα Πιέρια, με συναίνεση των φυσικών γονέων λόγω φτώχειας και το υιοθέτησαν άτεκνο ζευγάρι στην Αθήνα, ξέχασε γρήγορα με τη νέα καλοπέραση φαίνεται, την εκεί ζωή του. Μα όταν άρχισε να πηγαίνει στο δίπλα μπακάλικο, ζήταγε ένα τέταρτο κασέρο (όχι κασέρι).Κι όταν πήγε στο σχολείο, άκουγε τα παιδάκια να το λένε κασέρι μα αυτής η γλώσσα επέμενε «κασέρο». Από κει όπως μου είπε, πρωτοκατάλαβε ότι «κάτι της συμβαίνει». Αργότερα, όταν έμαθε τ΄ αρβανίτικα που μίλαγε με τους συγγενείς η μάνα της,χωρίς να το καταλάβει κανείς και χωρίς να το πει σε κανέναν, άκουσε κάποια θεια να ρωτάει «αυτή η μικρή δε ζητάει πια τη μαμά της» το σιγούρεψε πως πράγματι κάτι συνέβαινε με τη ζωή της. Τα ξέμπλεξε είκοσι χρόνια αργότερα και όταν συναντήθηκε με τους ανθρώπους της στο χωριό,άκουσε όλους να το λεν κασέρο, το κασέρι.
    -Fiera di u Casgiu, ο πανηγύρι του τυριού κάθε Μάιο στο Venaco της Κορσικής
    67.>> Υπάρχει κι άλλος τρόπος να φτιαχτεί τυρί;
    Αμέ! (οικοτεχνικά) με ξύδι, με ξινό,λεμόνι, με κλαδί ατσουμαλιάς (ένα άγριο «γαλακτοφόρο» θάμνο) και με κλαδί συκιάς.
    72. >>Και στη Μακεδονία, όταν λέμε τυρί εννοούμε τη Φέτα.
    Στην Κρήτη πάλι,τυρί, όλα τ ΄άλλα εκτός από φέτα 🙂
    87 >>Αυτό με την πατάτα το αγνοούσα εντελώς!!
    Άμα είναι άνοστη η γραβιέρα λέμε «σκέτη πατάτα» ή «πλια πολλή είναι η πατάτα».Από χρόνια είναι γνωστή αυτή η απατεωνιά.
    Σα να μου φαίνεται όμως ότι σε κάποιο είδος τυριού είναι αποδεκτή η μίξη-συμβολή μιας ποσότητας πατάτας.

  127. Γς said

    118 @ Λεώ

    >Όταν τριγυρνάω στον Κάκτο, ο Γς το καταλαβαίνει;

    Οχι βέβαια…

  128. μυλοπέτρος said

    Και εγώ που νόμιζα ότι κατά τη γιαγιά του Κάκτου πεινιρλί ήτανε κάτι άλλο.
    Μικρούς για να μη γυρίζουμε τα μεσημέρια, μας λέγανε πως βγαίνανε οι Εβραίοι και μαζεύανε τα παιδιά και τα κάνανε κασερίκο.
    Τα βάζανε δηλαδή σε ένα βαρέλι με καρφιά και το αίμα τους ήτανε η κοινωνία των Εβραίων.

  129. Θρασύμαχος said

    και μπαμ μπαμ μπαμ με δυο κανόνια
    πετάει κίτρινα πεπόνια,
    τυρί κασέρι φέτες φέτες
    και χρυσαφένιες ομελέτες

  130. sarant said

    92: Μπράβο, η καζεΐνη!

    94: Αυτό το δρεπάνι το λέμε κι εμείς κόσα/κοσά (και κοσεύω) -βλ. και 99.

    126: Καλό αυτό με την κλίμακα σκληρότητας των τυριών!

  131. Ριβαλντίνιο said

    @ 105 » μαλθακό »
    Εμείς μικροί τον λέγαμε » φέτα «

  132. homeAlone said

    Καλησπέρα σας.

    Είχα ένα άκουσμα για τους «φορμούς», μέσα στους οποίους ο Πολύφημος του Ομήρου σχημάτιζε τα τυριά του. Δεν έχω όμως πρόσβαση στην Οδύσσεια.

    Με αναζήτηση προέκυψε αυτός ο σύνδεσμος : http://www.demagi.it/en/shop/first-ageing/creamy-cacio-on-a-plate/.

    Παρακαλώ να τον αξιολογήσουν οι ειδικότεροι από σας/μας.

  133. Λ said

    133. Τυροβόλι = τυρικό = τουπί =ταλάρι = φορμός
    Έχω περισώσει από σίγουρη καταστροφή τέσσερα κομμάτια. Ακόμα μυρίζουν γάλα.

    http://www.europeana.eu/portal/record/09411/8A07FD9D259B61836F2E3BEA7FD45EE401BE9C05.html?query=cyprus

    127. Έφη, είναι πολύ όμορφη η ιστορία με το κοριτσάκι. Και πόσα ξέρεις που δεν ξέρω. Τη λέξη ατσουμαλιάς δεν την ήξερα αλλά αναγνωρίζω το φυτό.Δεν έχω ιδέα πως το λέμε εδώ.

  134. Γς said

    Βρε Λ, πες μας πως μπορούμε να φτιάξουμε ωραίο ημίσκληρο κυπράιϊκο τυρί μέσα σε λίγη ώρα. Το χαλούμι

  135. sodoma&gomora said

    …«αξίζει ειδική μνεία ένα πρόβειο τυρί, η φορμαέλα, που μόνο οι κάτοικοι του Παρνασού παρασκευάζουν. Παἰρνει το ονομά του από την φόρμα, το κυλινδρικό καλούπι που χρησιμοποιείται γιά την παρασκευή του και που προέρχεται από τον αρχαίο ελληνικό τύπο φορμός, από τον οποίο ετυμολογούνται και οι δυτικές λέξεις γιά το τυρί, γαλλικά fromage, ιταλικά formaggio»…

    Miles Lambert-Gόcs Τα Ελληνικά Κρασιά

    ΕΤΥΜΟΛ. Η λέξη φορμός, κατά την επικρατέστερη άποψη, αποτελεί παρ. τού ρ. φέρω και έχει αρχική σημ. «καλάθι για μεταφορές γεννημάτων», η οποία στη συνέχεια επεκτάθηκε, με αποτέλεσμα η λ. φορμός να χρησιμοποιηθεί για τη δήλωση διαφόρων πλεκτών, ψάθινων αντικειμένων.
    Academic Dictionaries and Encyclopedias

  136. sodoma&gomora said

    …Ανάλογη προέλευση έχουν και οι συγγενείς σημασιολογικά τ. τάλαρος* (< ρίζα *tela- «σηκώνω, ζυγίζω, μεταφέρω», βλ. και λ. τάλας) και φέρνιον* (< φερνή < φέρω).

  137. Γς said

    131:

    Κόσα, κόσες!
    Μνήμες, ηρωικής εποχής! Εξαρτήματα που βάζαμε στο σασί μιας ηλεκτρονικής κατασκευής για να στερεώνουμε αντιστάσεις πυκνωτές κλπ.
    Δεν περίμενα ότι υπάρχουν ακόμη.

    http://www.freewebs.com/antreas555/goodys.htm

  138. physicist said

    Η Βίκη ισχυρίζεται ότι η Φορμόζα, το παλιό όνομα της Ταϊβάν, προέρχεται από το πορτογαλικό επίθετο formoso = όμορφος. Δηλαδή αυτός που έχει (ωραία) μορφή; Σαν να λέμε η παλιά Ταϊβάν και το τυρί έχουν κοινή προέλευση στα ονόματά τους;

  139. sarant said

    133-136: Η ετυμολόγηση της forma από τον φορμό δεν είναι πάντως αποδεκτή από τα λεξικά.

  140. leonicos said

    Το πρώτο χαλούμι που έφαγα στη ζωή μου ήταν σε μια εφημερία, από κύπριο συνάδελφο. Επρόκειτο για ένα σκούρο γκρι τυρί, λαστιχωτό, που αναλυόταν σε κλωστές και ασύλληπτης νοστιμιάς.

    Αλλά ήταν η πρώτη και τελευταία φορά. Όταν είδα τιο χαλούμι πουλάνε. απόρησα. Μου είπαν πως εκείνο που επριέγραφα ήταν παφίτικον και πολυκαιρισμένον, Δεν το ξανασυνάντησα. Κοντολογίς, το χαλούμι που δήθεν τρώμε είναι νερόβραστο. Μόνο ψητό στα κάρβουνα θυμίζει κάπως αυτό που θυμάμαι από τότε

  141. Γς said

    105:
    >αυτός είναι κασέρι” έχω ακούσει να λένε στη δυτ. μακεδονία κάποιον άνθρωπο μαλθακό

    Και τον μαλθακό τον λένε μαλακό, μλιακό μλιέκο, (молоко = γάλα) Πιο πάνω [έξω απ την επικράτεια]

  142. sarant said

    139: Αυτό με τη Φορμόζα ισχύει. Από κει άλλωστε και το σημερινό ισπαν. hermoso = όμορφος -αλλά και όμορφος = εύμορφος.

  143. physicist said

    #143. — Ωραία πράματα! Και της Φορμόζας (υπάρχουν καμιά εικοσαριά, απ’ ό,τι βλέπω) και το ισπανικό, που επίσης δεν το ήξερα.

  144. Η λέξη ‘φορμός’ (από το ‘φέρω’) είναι μεν αρχαία, και όπως είπαν άλλοι σήμαινε κυρίως καλάθι για σιτηρά, αλλά απ´ όσο ξέρω δεν απαντά στον Όμηρο.
    Πρόσβαση πάντως στην Οδύσσεια έχει όποιος έχει πρόσβαση στο Διαδίκτυο, π.χ. εδώ.

  145. gryphon said

    Το εργαλειο για τα βατα κι εγω κοσά το ξερω και υπαρχουν καμποσες στην αποθηκη στο χωριο απο τον παππου μου.
    Απο προσωπικη εμπειρια (στο ημιεγκατελειμενο χωριο μου τα βατα απο χρονο σε χρονο καταπινουν ολοκληρα χωραφια η και σπιτια) ενας ανθρωπος της πολης οπως εγω η τα ξαδερφια μου που παλεψαμε καποιες φορες με αυτα τα ρημαδια πιο πιθανο ειναι να κοψει το ποδι του παρα τα βατα που ειναι εξαιρετικα ανθεκτικα και ειναι παρα πολυ δυσκολο να κοπουν.
    Καλυτερα να χρησιμοποιησει καποιο ειδικο εργαλειο με μοτερ που υπαρχει γι’αυτην την δουλεια και που ξεχναω τωρα πως λεγεται.

    Πιο σκληρο τυρι που ξερω αν και γενικα λιγα πραγματα ξερω απο τυρια ειναι ενα παραξενο τυρι που ειχα δει και δοκιμασει στην Λερο που ειναι πολυ σκληρο πολυ ξερο μοιαζει σαν ελαφροπετρα στην υφη η σαν ξεραμενο σαπουνι και αν προσπαθησεις να το κοψεις θρυματιζεται σε μικρακομματια.Ειναι σε μικρο πλακε σχημα και σκουρο σχεδον μαυρο εξωτερικα γιατι ειναι αλλειμενο με αυτο που μενει μετα το πατημα των σταφυλιων.Κανονικα ειναι νομιζω τυρι για τριψιμο για μακαρονια κλπ αλλα επειδη επειδη ειναι και πολυ αλμυρο και με μια μυρωδια απο κρασι με ενα μικρο κομματι μπορει καποιος να πιει λιτρα μπυρας.Αν θυμομουνα και πως λεγεται…Παντως εδω στην Αθηνα δεν μπορεσα να το βρω πουθενα οπου ρωτησα.

  146. Και ρουμάνικα ο όμορφος frumos (< formosus) λέγεται. Υπήρξε και πάπας ονόματι Formosus. Καληνύχτα!

  147. physicist said

    … του οποίου το πτώμα εκτάφηκε και δικάστηκε. Και μετά ξαναδικάστηκε και αποκεφαλίστηκε.

    Καληνύχτα.

  148. Ριβαλντίνιο said

    πάπας -δικάστηκε

    Και αντί γι’ αυτόν απαντούσε ένας διάκονος !

  149. Λ said

    135. Θα τα πω όπως τα θυμάμαι όπως γινόντουσαν προπολεμικά, οπότε δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά για την ακρίβεια της μεθόδου. Θυμάμαι τη μητέρα μου που ζέσταινε το γάλα, νομίζω όχι πάρα πολύ, ίσα που να το δέχεται το χέρι. Μετά πρόσθετε την πυτιά και ανακάτευε με ένα καλάμι που είχε μαζί στην άκρη. Έσβηνε τη φωτιά και το άφηνε για καμιά ώρα. Στην επιφάνεια του σκεύους (του χαρτζιού) σχηματιζόταν μια κρούστα που τη μάζευε με χάλκινη, γανωμένη κουτάλα και την έβαζε στο ταλάρι για να την σφίξει να φύγουν τα υγρά (αυτή η εργασία γινόταν πάνω στο τυροσκάμνι). Μετά έκοβε τη μάζα που έπαιρνε από το ταλάρι και την έκοβε στα τέσσερα. Στη συνέχεια πρόσθετε στο σκεύος λίγο γάλα, άναβε τη φωτιά και ανακάτευε για να φτιάξει την αναρή. Όταν έβγαζε την αναρή από το σκεύος έβαζε αλάτι στο νορό και έβραζε τα χαλλούμια μέχρι να βγουν και να επιπλέουν στην επιφάνεια. Τότε ήταν έτοιμα. Τα έβγαζε από το σκεύος , τα δίπλωνε (δεν είναι τόσο απαραίτητο) και τα αλάτιζε με αλάτι που περιείχε ξηραμένο δυόσμο. Όταν ήταν εντελώς κρύα τα τοποθετούσε σε πήλινο σκεύος, την κούμνα και πρόσθετε νορό μέχρι να τα χώσει.

    Τώρα έπιασα φιλίες με μια κυρία που φτιάχνει χαλλούμια μόνο με αιγινό γάλα σ’ ένα χωριό της Πάφου σ’ ένα σύγχρονο γαλακτοκομείο (τη θαυμάζω πολύ γιατί μεγαλώνει έξι παιδιά, οδηγάει τράκτορ και μπορεί να κουλαντρίσει ολόκληρο κοπάδι από αίγες, το δε γαλακτοκομείο της πληροί τις προδιαγραφές της ΕΕ). Η μεγάλη διαφορά που βρήκα είναι ότι τώρα βράζει το γάλα στους 90 βαθμούς και μετά το αφήνει να κρυώσει μέχρι που να το ανέχεται το χέρι, για να βάλει την πυτιά.

    Υπάρχουν πολλές παραλλαγές χαλλουμιού αλλά να ξέρετε ότι τα καλύτερα είναι αυτά που γίνονται τον μήνα Μάιο γιατί εν μέρη τότε είναι τα καλύτερα βοσκοτόπια (αντιλαμβάνομαι ότι ο άλλος παράγοντας είναι το διάστημα που μεσολαβεί από την γέννα της κατσίκας γιατί η ποιότητα του γαλάτου έχει να κάνει και με αυτό).

    Η αναρή μπαίνει σε μικρότερα, μακρουλά ταλάρια. Αλλά την τρώμε και έτσι, χωρίς να την περάσουμε από το ταλάρι ή κάνουμε με αυτή πουρέκια.
    Βρήκα αυτό το λίκνο ΄προς το παρόναλλά θα ψάξω για ένα άλλο πολύ καλό ντοκιμαντέρ που ξέρω ότι υπάρχει για τα χαλλούμια.

    Εδώ παίρνετε δύο σε ένα γιατί περιλαμβάνει και τον τραχανά

  150. Λ said

    Μάλλον θρουμπί και όχι μαζί χρησιμοποιούσαν πάνω στο καλάμι για το ανακάτεμα του γαλάτου (και όχι του γάλακτος).

    Λέμε για τις πολύ όμορφες: πέρτικα του βάτου τζιαι τσίππα του γαλάτου).

    Μαζί είναι το σαρκοποτήριο το ακανθώδες ή αστοίβη – poterium spinosum

  151. Λ said

    Α και η σκληρότητα του χαλλουμιού εξαρτάται από την παλαίωση, όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο Λεώνικος.

  152. gryphon said

    138
    Σε πληροφορω Γς οτι οι κοσες οχι μονο υπαρχουν αλλα ζουν και βασιλευουν (που λεει ο λογος δηλαδη) μεσα στους ενισχυτες με λυχνιες και αυτους του χαι φαι οσο και σε ενισχυτες ηλεκτρικης κιθαρας.
    Δυστυχως και οι μεν και οι δε που χρησιμοποιουν τετοια μεθοδο κατασκευης κοστιζουν απο λιγες εως παρα πολλες χιλιαδες ευρω αλλα μπορει καποιος να φτιαξει και μονος του Ακομη καλυτερα ειναι χωρις ουτε κοσες αλλα ολα τα παθητικα εξαρτηματα ενωνονται απευθιας μεταξυ τους η με μη μονωμενο συρμα απευθειας απο αημειο σε σημειο.Αλλα αυτο ειναι ξεχασμενη τεχνη.

    Σε καθε περιπτωση προτιμωνται παντως απο ενα τυπωμενο κυκλωμα λογω και μηχανικης σταθεροτητας ευκολιας επισκευης αλλα κυριως λογω ηχητικης υπεροχης σε τετοιου ειδους κατασκευες.Αλλα δεν προσφερεται για βιομηχανικη παραγωγη.

  153. 125 & 150 Όπως γράφεις, το γάλα για τυροκόμιση γενικά δεν βράζεται (ή δεν βραζόταν) μιας και πάνω απ’ τους 45 – 50 βαθμούς καταστρέφονται τα στοιχεία που αντιδρούν με τη μαγιά και πήζει το γάλα (το ξέρω πρακτικά κι όχι θεωρητικά). Βραστό τυρί γίνεται, αλλά θέλει ιδιαίτερη διαδικασία που την κάνανε το καλοκαίρι που λόγω ζέστης υπάρχουν δυσκολίες στη συντήρηση. (Έτσι ο Παπαδιαμάντης δεν περιγράφει τυροκόμιση μ’ αυτά που γράφει, αλλά πώς να προσφάει ο τσομπάνης).

  154. Strata Stratoula said

    @ 132: — «Φέτα» για τόν «μαλθακό»; Τότε, σίγουρα, δεν θα επρόκειτο για εκείνο τό αλμυρό Μανιάτικο είδος φέτας που είναι σκληρό σαν πέτρα και ονομάζεται ΣΦΕΛΛΑ…!

  155. Γς said

    145:

    Σ ευχαριστούμε Λ.
    Ποίημα.

    >σαρκοποτήριο το ακανθώδες ή αστοίβη – poterium spinosum

    Αφάνα

  156. Kυληόδουλος said

    κεμπάπ με παστουρμΆ ?!?! πού? εννοείς κεμπαπ + παστουρμά, ή κάποιου είδους συνδυασμό (δηλ. πχ κεμπάπ φτιαγμένο από (και) παστουρμά).
    Παναγια μου πιτογυρίστρα , βόηθα να μην πνιγώ στα σάλια μου…

  157. Γς said

    155 – > 150

  158. Γς said

    153:

    Κόσες.
    Βέβαια. Ζουν και βασιλεύουν
    [μόνο που το βασίλειό τους έχει συρρικνωθεί σημαντικά]

  159. Λ, διαβάζοντας να λες «τα θυμάμαι όπως γινόντουσαν προπολεμικά», για μια στιγμή σκέφτηκα «καλά, τόσο μεγάλη είναι;» Μου χρειάστηκαν ένα- δυο δευτερόλεπτα για να πέσει το κέρμα και να καταλάβω ποιον πόλεμο εννοούσες!

  160. Marulaki said

    Περί τυριών και με διαφορά φάσης μιας ημέρας, προσθέτω τα εξής:
    Η γραβιερα Κρήτης λογω προδιαγραφών της ΕΕ δεν παρασκευάζεται πλέον με τον παραδοσιακό τροπο, καθώς πλέον απαιτείται το γάλα να ειναι παστεριωμένο, ως εκ τούτου και οι λίγες τρύπες στα τυριά του σούπερ μάρκετ, σε σχέση με γραβιέρες που παίρνουμε απο βοσκούς. Ας μου επιβεβαιώσει η αγαπητή Εφη.
    Επίσης, λογω της ψηλής τιμής της, λεμε και καμιά φορά για κάποιον που δεν ξέρει να οδηγεί : με τυρί πήρες το δίπλωμα; (Εννοώντας γραβιερα, κι οχι κανένα αθότυρο) 😀
    Επανέρχομαι με σχόλιο για τον αθότυρο. Καλημερα!!!

  161. Marulaki said

    Θυμόμουν μαλλον σωστά, οτι ο αθότυρος ειναι από τον άθο (στάχτη στην κρητική) και οχι απο τον ανθό του γάλακτος: http://delicieuses.forumotion.net/t419-topic Είναι κορυφαίο τυρί για τρίψιμο στα μακαρόνια, πήξαμε στις παρμεζανες τελευταία…!

  162. sarant said

    160: Κι εγώ το ίδιο έπαθα προς στιγμή…

    161: Οι γραβιέρες από βοσκούς δεν πουλιούνται εκτός Κρήτης, ε;

  163. Τσοπάνος said

    153 : Κάπου το έχω διαβάσει, αλλά δεν εγγυώμαι τη ορθότητά του καθότι δεν είμαι ειδικός.
    Στον πόλεμο (Κορέα ή Βιετνάμ) οι Αμερικάνοι κατέρριψαν αεροσκάφος Ρώσικης κατασκευής και μόλις είδαν ότι τα κυκλώματά του αποτελούνταν από λυχνίες, έβαλαν τα γέλια με την τεχνολογική υστέρηση των αντιπάλων.
    Τα γέλια όμως σταμάτησαν όταν διαπίστωσαν ότι το σύστημα (με τις λυχνίες) ήταν απρόσβλητο από παρεμβολές.

  164. daeman said

    Καλημέρα,

    Μη μασάτε από τον διαχωρισμό κασέρι / ημίσκληρο, είναι κυρίως τεχνητός, στα χαρτιά, με μοναδική προϋπόθεση για να χαρακτηριστεί κασέρι ένα τυρί την αποκλειστική παρασκευή του από πρόβειο+γίδινο γάλα. Έστω και 0,5% αγελαδινό να έχει, η ελληνική γραφειοκρατία το κατατάσσει στα ημίσκληρα και απαγορεύει την ονομασία «κασέρι», παρότι σε όλο τον κόσμο που εξάγεται αδιαφορούν για τέτοιες λεπτομέρειες και το ζητάνε παντού ως «κασέρι». Βέβαια, ο νόμος βγήκε για να μην το παρακάνουν στο αγελαδινό γάλα οι τυροκόμοι, αλλά με λίγο αγελαδινό (μέχρι 5% περίπου) το κασέρι έχει καλύτερη υφή, «λαστιχάρει πιο καλά» όπως λένε οι τυρομάστορες, αλλιώς ξεραίνεται και σκάει πιο εύκολα καθώς δημιουργούνται ρωγμές στην τυρομάζα πριν την ωρίμανση. Στα τυριά που ωριμάζουν (όχι τα φρέσκα δηλαδή) θέλει τέχνη κι αφοσίωση η τυροκόμηση: αν δείτε μάστορα στη δουλειά, είναι σαν να φροντίζει τα ζωντανά του, πασπατεύει τα κεφάλια, τα ζουλάει, τα γυρίζει, τ’ αερίζει, ρυθμίζει τη θερμοκρασία και την υγρασία του χώρου, τ’ αφήνει να αναπαυτούν (ο μερακλής πάντα σε ξύλινα ράφια, οι άλλοι σε μεταλλικά) σαν να τα ‘χει παιδιά του. Μασάτε λοιπόν το τυρί που δοκιμάσατε και σας αρέσει, χωρίς να δίνετε μεγάλη σημασία στα νομικίστικα. A rose by any other name would smell as sweet…

    Προφανώς από το αρωμουνικό kasare, στα ορεινά βλαχοχώρια αλλά κι εδώ στον θεσσαλικό κάμπο, το τυροκομείο λεγόταν κασαρία. Επιβιώνει η λέξη, παρότι τώρα πια δεν ακούγεται συχνά, αλλά στο σπίτι μου δεν είναι σπάνιο, γιατί ο πατέρας της συμβίας είχε ξεκινήσει την οικογενειακή κασαρία μαζί με τ’ αδέρφια του πριν από 60 χρόνια κι ευτυχώς επιζεί ακόμα —η κασαρία ευτυχώς, μα όχι ο παππούς, δυστυχώς— κι εξακολουθεί να φτιάχνει εξαιρετικό κασέρι.

    Μου άνοιξες την όρεξη, συνονόματε, κι αυτή τη στιγμή, εκτός απ’ το τσιτσίρισμα στο σαγανάκι, ακούω και την ευωδιά του να με καλεί. 🙂

  165. Τσοπάνε, στο 164
    Για ποιμένα σας βρίσκω πολύ ενήμερο!
    Αναφέρεστε σε ένα περιστατικό του 1976, όταν ένας σοβιετικός υποσμηναγός ονόματι Βίκτορ Μπελένκο, προσγείωσε το Mig-25 του σε μια ιαπωνική βάση.
    Τα αμερικανά, βεβαίως, έσπευσαν να κάνουν φύλλο και φτερό το ολοκαίνουργιο αεροσκάφος, το οποίο αργότερα οι ιάπωνες επέστρεψαν στην ΕΣΣΔ σε 30 κιβώτια!

    http://en.wikipedia.org/wiki/Mikoyan-Gurevich_MiG-25#Western_intelligence_and_the_MiG-25

  166. sarant said

    165: Οικογενειακή κασαρία λοιπόν; Πρέπει να κάνουμε μια γευσιγνωστική επίσκεψη!

  167. Theo said

    @165:
    Στην περιοχή της Έδεσσας υπήρχαν αρκετές οικογένειες Βλάχων, ονόματι Κατσάρας, πολλοί απ’ αυτούς τυροκόμοι.
    Λέτε και το επώνυμο αυτό να προέρχεται από την κασαρία;

  168. Theo said

    διόρθωση:
    υπήρχαν, και μάλλον εξακολουθούν να υπάρχουν, αρκετές οικογένειες Βλάχων, ονόματι Κατσάρας.

  169. 165 Έχεις βρει πολλά «ημίσκληρα τυριά» από πρόβειο γάλα; Εγώ όσα βρίσκω είναι από αγελαδινό. Και γραβιέρα έχει δυο ειδών (πρόβεια και αγελαδινή) μιας και δεν κατοχυρώθηκαν προδιαγραφές.

  170. Σε κάποιν άκρη της μνήμης έχω καταχωνιασμένο εκείνο το «κασέρι, κασεράκι, που είμαι φτωχό, ‘θεμα τον γονιό σας» του Πειναλέοντα του Μποστ.

  171. Marulaki said

    Γραβιερα απο βοσκό μονο αν φέρει ο πατέρας μου κατα τύχη, αλλα πραγματικά δε συγκρίνεται με το ΠΟΠ προϊόν…

  172. sarant said

    172: Κρίμα….

    171: Για να φρεσκάρω τη μνήμη σου:
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/05/24/festival/

  173. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    173.α (πού βρίσκεις καλά κρητικά τυριά)
    Στις εκθέσεις αγροτικών προϊόντων Κρήτης που γίνονται κάμποσες φορές στην Αθήνα, έχεις πιθανότητες να πετύχεις ακόμη καλά τυριά από παραγωγούς.Καλύτερα τουλάχιστον από το σουπερμάρκετ.
    Να κάνω και μια γκρίζα διαφήμιση που δεν τον ξέρω τον άνθρωπο αλλά η περίπτωση κάποιου που είναι μηχανικός αεροσκαφών,ύστερα ναυτικός και καταλήγει ν΄ανοίξει τυροκομειό, μετά από ψάξιμο συνταγών στα μεσογειακά νησιά και μέρη,’εχει μια γοητεία
    http://www.gastronomos.gr/paragogoi/119/Turokomeio-Tzourmpakis?c=22

  174. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    174.Αυτό ήθελα να δώσω:

    Γιδοτύρι

    Προς κύριο Τζουρμπάκη, Καρίνες:
    Παρακαλώ ένα τρατάρισμα, στον ευγενικό ιστολόγο που φιλοξενεί την παρούσα διαφήμιση 🙂
    σ.σ.Να λάβετε υπόψη, είναι βραβευμένο ιστολόγιο ! 🙂 🙂

    Στην τηλεοπτική σειρά «Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή» ο Καφετζόπουλος, σε σχετικό επεισόδιο ακουγόταν να λέει «πες του Φούντα να στείλει ένα κεφαλοτύρι,όχι του Γιώργου, μα αυτού με το τυροκομειό στην Κυνουρία»-κάπως έτσι,Υπαρκτό πρόσωπο που τον είχε γνωρίσει στα γυρίσματα και μετά απ αυτό, έκανε χρυσές δουλειές.
    Έχει καλό τυρί όμως,:) Κεφαλίσιο αιγοπρόβιο.

  175. Λ said

    154. Έτσι ο Παπαδιαμάντης δεν περιγράφει τυροκόμιση μ’ αυτά που γράφει, αλλά πώς να προσφάει ο τσομπάνης

    Εγώ το κατάλαβα αλλιώς: σηκώθηκε προτού φέξει ο ήλιος, άρμεξε τις αίγες, έστειλε μια καρδάρα γάλα στο χωριό, έβαλε το πολύ γάλα στον λέβητα, πρόσθεσε θαλασσινό αλάτι και άναψε τη φωτιά (για την κατασκευή τυριού) ενώ ταυτόχρονα σκεφτόταν ότι αν ο κολλήγας του δεν του στείλει κανένα ψάρι θα αναγκαστεί πάλι να τη βγάλει με γάλα.
    Θα μάθει αν του στέλλουν ψάρια μόνο όταν επιστρέψει ο παραγιός από το χωριό.

    155. Στράτα χαίρομαι πολύ που σε ξαναβλέπω. Να ξέρεις μου έχεις λείψει.

    160 – 163 Εγώ πάλι νιώθω πολύ αρχαία γιατί έζησα εκείνη την περίοδο που αποκαλώ πατριαρχική και μετά το 74 εκσφενδονίστηκα στους νέους καιρούς και στα νέα ήθη. Δυνητικά θα μπορούσα να έχω μια πολύ διαφορετική ζωή και να ξέρω να ζυμώνω ατέλειωτες σκάφες αλεύρι και να πήζω ποταμούς γάλα.

  176. sarant said

    174-175: Ε, αυτό μπορώ να το βρω, ξέρω κι ένα από τα μαγαζιά που το διαθέτουν!

  177. daeman said

    @170: για να κάνω κι εγώ λίγη γκρίζα, χμ… όχι γκρίζα, κίτρινη 😉 διαφήμιση, ορίστε:

    http://www.matis.gr/el/proionta/turokomika-proionta/turi

    Μέχρι 5% αγελαδινό γάλα, απαράβατα, 60+ χρόνια τώρα. Σίγουρα, γιατί η συμβία το παραλαμβάνει και κάνει τον ποιοτικό έλεγχο.

  178. daeman said

    @146: αυτό που λες με το τυρί μέσα στην οινολάσπη από τη Λέρο μού θυμίζει τη σιφνέικη γυλωμένη μανούρα. Περισσότερα εκεί: http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?9158-οινολάσπη-(Σίφνος-γύλη)-wine-lees.

    Κι αν σας έρθει λεξιλογική όρεξη για μυζήθρα, διαβάστε τι λέει ο Χατζιδάκις εκεί: http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?12601-ζυμήθρα
    που περιλαβαίνει και τον αθότυρο, τη μαλάκα και τον χουμά (σύχουμη).

  179. Τσοπάνος said

    Σκύλε της Β.Κ. (166)
    Αν και τετράποδο, είστε πιο ενημερωμένος από μένα.
    Ευχαριστώ για τη διόρθωση και τις λεπτομέρειες

  180. spiral architect said

    Κασέρι δεν έτρωγα ποτέ, ούτε καν όταν ήμουν μικρός. Προχτές κι αφού είχα διαβάσει την ανάρτηση, βρήκα στο SM κασέρι ΠΟΠ από την Άντισσα της Μυτιλήνης κι έτσι αγόρασα 300gr.
    Το έφαγε η κόρη μου.
    Εγώ δεν το άγγιξα. 😐

  181. sarant said

    178: Όπως βλέπεις στο 181, το ιστολόγιο λειτουργεί και ως παράγοντας εμπορικής προώθησης -θα αρχίσω να παίρνω και ποσοστά μου φαίνεται 🙂

    181: Μα ούτε περιέργεια δεν είχες;

  182. Γς said

    Γι αυτό τις έχουμε τις κόρες.
    Να είναι καλά να σου φάει και τα υπόλοιπα όταν μεγαλώσει [κι εσύ, πολύ. Και θα σου αρέσει. Πολύ. Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί μερικοί που δεν έχουν παιδιά μαζεύουν, μαζεύουν μέχρι τελευταίας πτώσης]

  183. Γς said

    183 ήταν για 181
    [εμβ’ολημος ο Νικοκύρης]

  184. Τσοπάνος said

    70s στο εστιατόριο της φοιτ. εστίας.
    Συντρώγουμε με φίλο συμφοιτητή που απεχθάνεται γενικώς το τυρί (το τρώει μόνο σε πίτσα).
    Περιφέρω πάνω από δίσκο του ένα κομμάτι φέτα καρφωμένη στο πιρούνι και, για να μη μου «πέσει», ζητάω το γλυκό του.
    Πετάει μερικά μπινελίκια, αλλά στο τέλος υποκύπτει.

  185. Γς said

    180:

    >Αν και τετράποδο

    [B.K. Dog 4×4]

  186. Τσοπάνος said

    @186
    μπλοκέ διαφορικό έχει?

  187. daeman said

    @182: Πληρωτέα σε είδος, Νικοκύρη, να κάμεις μια πελώρια κασερόπιτα να χορτάσει το ιστολόι. 🙂 Για κοσερόπιτα δεν ξέρω…

  188. sarant said

    188: Καλά λες, όλο σπαμακόπιτες θα προσφέρουμε; 🙂

  189. Τσοπάνος, στο 187
    όχι, ρε γμτ!
    Ψευδο4Χ4 πήρα!
    Για το Mig25 η Βικιπαίδεια νάν’ καλά, διότι η μνήμη μου με απατά με τον δρ. Αλόις Αλτσχ-κάπως…

  190. γκάφ(κ)α said

    μόλις γύρισα από Κωνσταντινούπολη όπου σε κάθε, γωνία ιδίως στις λιγότερο τουριστικές ,βρίσκεις να φάς καισερλί τόστ, τόστ με κασέρι φυσικά.φτηνό γρήγορο και χωρίς κρέας,αν είσαι λίγο επιφυλακτικός με το φαγητό έξω είναι μεγάλο πλεονέκτημα!κι ένα χυμό πορτοκάλι από δίπλα βέβαια!

  191. sarant said

    191: Το γράφουν kayserli;

  192. 173 / 171 Bingo!

  193. γκάφ(κ)α said

    αν θυμάμαι καλά το γράφανε kayserlici αλλά το πρόφεραν κάπως σαν καισάρλίςς.

  194. Τσοπάνος said

    Σκύλε της Β.Κ. (190)
    Αφού δεν ξέχασες τι έψαχνες στη βικι, μην ανησυχείς….
    Στην ηλικία μας, καλύτερα να μας απατάει η σύζυγος παρά η μνήμη…

  195. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    134.Λ. η ατσουμαλιά είναι ο φλώμος
    η ατσουμαλιά

    161.Mαρουλάκι >>πλέον απαιτείται το γάλα να ειναι παστεριωμένο
    Δεν ξέρω τέτοιες επαγγελματοτεχνικές λεπτομέρειες. Από εμπειρία (τρώω ένα κιλό γραβιέρα το δεκαήμερο περίπου 🙂 ), οι πολυτρύπητες γραβιέρες δεν είναι πάντα και καλύτερες,από άποψη γεύσης.Μπορεί να βγουν «σαπούνι» έτσι κι αλλιώς. Οι παλιωμένες, «της τρύπας», είναι πιο πικάντικες που και πάλι είναι θέμα γούστου γιατί οι με πολλή αψάδα, τραβάνε κρασί (και ρακή) αλλά με το μέλι δε δένουν πάντα τέλεια.
    176.Λ >> Δυνητικά θα μπορούσα να έχω μια πολύ διαφορετική ζωή (να ζυμώνουμε και να πήζουμε γάλα)
    Τελευταία ψυχανεμίζομαι πως μπορεί και να καινουργιώσει αναγκαστικά εκείνη η παλιά πιθανότητα-δυνατότητα.

  196. sarant said

    194: Περίεργο, δεν βρίσκω τη λέξη στο λεξικό μου, που επιμένει ότι το κασέρι είναι kaser (με τσιγκελάκι από κάτω) κι ότι kayser είναι ο αυτοκράτορας, ο καίσαρας. Την άλλη φορά που θα πάτε, βγάλτε μια φωτογραφία για να σας πιστέψω.

  197. Μπας και ήταν αυτοκρατορικό το τοστάκι;
    Εφόσον σερβίρεται στην Πόλη και όχι στο Σαράγιεβο, δεν έχομε λόγο να μην το δοκιμάσομε…

    Τσοπάνος στο 195: πέσ’το ψέμματα!

  198. Marulaki said

    #196 καλα το λες. Και εννοειται οτι ειναι θέμα γούστου. Γι’ αυτο και εχουμε πολλα τυριά. 🙂

  199. Τσοπάνος said

    @Γς #183
    Για τον ίδιο λόγο που «μαζεύουν» όλοι. Μόνο που όσοι έχουν απογόνους, τους χρησιμοποιούν ως δικαιολογία (αμάρτησα για το παιδί μου…)

  200. γκάφ(κ)α said

    αγαπητέ σαράντ εφέντ ελπίζω να ξαναπάω σύντομα κι ας έχω κάνει λάθος.είναι ένα κίνητρο άλλωστε…

  201. sarant said

    201: Δεν λέω να πάτε επί τούτου βέβαια. Αλλά αν πάτε, μην το ξεχάσετε.

  202. Λ said

    Ευχαριστώ και πάλι. Ενώ είμαι σίγουρη ότι έχω ξαναδεί ατσουμαλιά δεν βρίσκω την Κυπριακή ονομασία. Στα δικά μου κιτάπια υπάρχει φλόμος κολπώδης αλλά είναι κάτι διαφορετικό. Θα το ψάξω και θα τα ξαναπούμε.

    Για την πιθανότητα /δυνατότητα να πάμε πίσω στην παραδοσιακή ζωή, που όπως το λες ακούγεται λίγο σαν απειλή, δεν ξέρω τι να πω ή μάλλον ότι και να πω είναι λάθος και ακούεται ψεύτικο, αφού θα μιλώ εκ του ασφαλούς. Δεν έχω ούτε την γνώση, ούτε τη δεξιοτεχνία πια, άσε που δεν έχω ούτε την απαιτούμενη φυσική κατάσταση.

    Για δες όμως τι γίνεται στην Τζια με τα βελανίδια από μια αμερικάνα.

  203. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Λ.203.
    και τις βαλανιδιές κατακάψανε πια στα μέρη μου.

    Ο φλόμος σ εσάς, γαλατούνα:
    http://wikipriaka.com/docs/cypriot_words.pdf
    Γαλατούνα = το φυτό φλόμος
    Βλομώννω, φλομώννω = φλομώνω, ζαλίζω, ναρκώνω μτφρ πληγώνω θανάσιμα
    Αβλόμωτος, αφλόμωτος = που δεν προσβλήθηκε η δηλητηριάστηκε από φλόμο

  204. Λ said

    Η γαλατούνα που ξέρω μοιάζει λίγο με το γαϊδουράγκαθο και τρώμε ωμό το βλαστό ή τη βράζουμε με τα άλλα χόρτα.

  205. Προσοχή, υπάρχουν (τουλάχιςτον) δύο φλόμοι: ένας (Verbascum thapsus) με ευεργετικές φαρμακευτικές ιδιότητες και ένας (Euphorbia characias) δηλητηριώδης, από τον οποίιο βγαίνει το ρήμα φλομώνω.

  206. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    205. >>τρώμε ωμό το βλαστό ή τη βράζουμε με τα άλλα χόρτα.
    η γαλατσίδα , μοιάζει μ αυτή σου την περιγραφή. Περισσότερο έγραψα τη γαλατούνα μήπως είν΄ αυτό που δε θυμόσουν και κυρίως γιατί μ άρεσε η λέξη, αν και την προτιμώ στη θέση της γαλατσίδας παρά του φλόμου, κι ας πήζει και τυρί 🙂
    206 >> (τουλάχιςτον) δύο φλόμοι
    Α, μάλιστα.Ο φλόμος (σχ.196 «ατσουμαλιά») είναι η περίπτωση δηλαδή «φάρμακο από φαρμάκι».Βουτάγανε τότε τις χλωρές βεργούλες του στο βραστό γάλα κι έπηζε και γινόταν ένα ωραίο τυρί.Μάλιστα τον προτιμούσαν (‘οπως και τη συκιά) από το ξίδι που κάπως κοκκίνιζε με το καιρό το ξερό τυρί και δεν άρεσε η φάτσα του στις νοικοκυρές.

  207. Λ said

    207Πηγαίνω στο χωριό τώρα και θα ρωτήσω. ΄Εκεί θα ξέρουν ελπίζω.

  208. Πάλι κατόπιν εορτής έρχομαι…

    Για το κασέρ/κοσέρ, να πω στα γρήγορα ότι στο Αμέρικα το λένε πλέον κόσσερ (kosher), πιθανώς από Yiddish ρίζα. Αυτό έχει οδηγήσει και σε τρελό μπέρδεμα με την έννοια του λεγόμενου kosher salt, που με μπέρδευε πάρα πολύ όταν το πρωτοείδα. Αναρωτιόμουν ποιον περίεργο νόμο έχουν και για το αλάτι, αφού δεν είχα ποτέ μου ακούσει και τέτοιον ακόμη νόμο. Με λίγο ψάξιμο κατάλαβα τι συμβαίνει: για την έγκριση του κρέατος ως kosher, επιβάλλεται η πλήρης αφαίμαξή του, οπότε σ’ ένα στάδιο χρησιμοποιούν πολύ χοντρό αλάτι (παραδοσιακά ορυκτό, άλλωστε τα Εβραϊκά φύλα δεν είχαν τόσο χώρο δράσης σε περιοχές με αλυκές), που το αποκαλούν στά αγγλικά καταχρηστικά «koshering salt.» Μιας και δεν εμφανίζεται αλλού, όμως, ο τύπος «koshering,» τελικώς ρεφορμαρίστηκε στο πηγαίο «kosher» κι έτσι πλέον το χοντρό αλάτι στο Αμέρικα, που έχουν υπερβολικά έντονη την παρουσία των Εβραϊκών εννοιών ακριβώς λόγω της ύπαρξης των διατροφικών νόμων τους, το αποκαλούν «kosher salt» κατά κύριο λόγο.

  209. Γς said

    150 @ Λ

    >Τα έβγαζε από το σκεύος , τα δίπλωνε (δεν είναι τόσο απαραίτητο) και τα αλάτιζε με αλάτι
    .

    Ε, λοιπόν αυτό το αλάτι δεν μου άρέσει στο χαλουμι.
    Και δεν είναι λίγο. 7 % !

    Εφέτος όμως, προχτές, στο Πασχαλιάτικο τραπέζι ήταν ο Στελιος ο Καθηγητής της Γαλακτοκομίας στο ευαγές πανεπιστήμιό μας. Είναι και Κύπριος

    Εφερε άφθονο σπιτίσιο χαλούμι κατασκευής του χάρμα οφθαλμών.
    Του είπα όμως να σταματήσει να μου βάζει και αμέσως το γύρισα: Να συνεχίσει!

    Ηταν χαλούμι με 1% μόνο αλάτι.
    Ειδικό για θεούς, θεοβρώμα.

    Τι για θεούς; Για Γς και βάλε!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: