Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ποιος στογκά; Γιατί μποχιώνει; (ένα μεταραμόνι)

Posted by sarant στο 4 Σεπτεμβρίου, 2014


Τα ρήματα «στογκώ» και «μποχιώνω» είναι σπανιότατα, ωστόσο τα χρησιμοποίησε ο Γιάννης Λογοθέτης στους στίχους του τραγουδιού «Αχ Μαρία», που έγινε δημοφιλέστατο σε μουσική Λουκιανού Κηλαηδόνη τραγουδισμένο από τον Μανώλη Μητσιά.

Η δεύτερη στροφή του τραγουδιού, όπως θα θυμάστε, λέει:

Φεύγει το τρένο, στογκά, μποχιώνει
θα μου κρυώνεις που θα’σαι μόνη
λιώνει η καρδιά μου στην αγωνία
μπήκε το τρένο στη Γερμανία.

Δυστυχώς, επειδή στο εξώφυλλο του συγκεκριμένου δίσκου δεν αναγράφονταν οι στίχοι, ο περισσότερος κόσμος, μη γνωρίζοντας τα σπανιότατα αυτά ρήματα, επανερμήνευσε τον πρώτο στίχο ως εξής:

Φεύγει το τρένο, στον κάμπο χιόνι…

και η παρερμηνεία αυτή επικράτησε, παρόλο που η πρόταση είναι σαφώς λειψή (λείπει το ρήμα) και ο Λογοθέτης ποτέ δεν θα έγραφε ατελείς προτάσεις.

Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό, αν σκεφτούμε και ότι ο φόρος τιμής που θέλησε να αποτίσει ο Νίκος Γκάτσος στον βιρτουόζο του βιολιού Τζανμπατίστα Ροβιόλι (βιολί σαν του Ροβιόλι) παρερμηνεύτηκε από τους αμαθείς ότι τάχα σημαίνει το ανύπαρκτο «σαντουροβιόλι» («με βιολί, σαντουροβιόλι»), εντελώς τερατώδης κατασκευή σαν να λέγαμε μπουζουκοφλογέρα ή τραγέλαφος. Από εδώ προκύπτει και η ανάγκη να γράφονται οι στίχοι στα εξώφυλλα (ή τα ένθετα) των δίσκων για να μην παραπλανάται το νοήμον κοινό.

Αλλά τι σημαίνει στογκά και μποχιώνει; Ομολογώ ότι δεν τα έχω συναντήσει πουθενά αλλού, πέρα από το τραγούδι του Λογοθέτη, παρά μόνο στα χειρόγραφα που βρήκα σε μια παλιά κασέλα, όπου υπάρχει και το ποίημα

Ποιος τη ζωή μου τη στογκά;
Ποιος με μποχιώνει;
Γιατί με τυραννάει μαύρη απελπισιά;
Την ώρα που στον κά-
μπο ρίχνει τόσο χιόνι
Γιατί με άφησες στου δρόμου τα μισά;

Ολόγυρα χορεύουν δολοφόνοι
και τα γουρούνια σκούζουνε στριγκά.
Μες στην ανεμοζάλη ποιος μποχιώνει;
στης νύχτας το σκοτάδι τι στογκά;

Δυστυχώς, το ποίημα αυτό (με δυσανάγνωστη υπογραφή) μάλλον περιπλέκει τα πράγματα. Δεν μας δίνει σαφείς ενδείξεις για τη σημασία των δύο ρημάτων, αν και ασφαλώς κάτι κακό σημαίνουν. Επίσης, παρατηρείται το περίεργο φαινόμενο στη μεν πρώτη στροφή τα ρήματα να χρησιμοποιούνται μεταβατικά (έχουν αντικείμενο) ενώ στη δεύτερη ως αμετάβατα. Ούτε βέβαια υπάρχει έστω και το παραμικρό ίχνος για την ετυμολογία των δυο λέξεων, αλλιώς θα μπορούσαμε να υποθέσουμε και τη σημασία τους.

Αφού μόνος μου δεν κατάφερα να λύσω τον γρίφο, τον υποβάλλω στη συλλογική σοφία των φίλων του ιστολογίου: τι σημαίνει «στογκώ» και τι «μποχιώνω»; Κάθε βοήθεια ευπρόσδεκτη.

.

.

.

.

.

.

Υστερόγραφο: Με συντριβή ομολογώ ότι το παραπάνω ελαφρώς χαζό κείμενο είναι αυτοτρολιά, χόακας, μούφα -το λέω μεταραμόνι διότι ενώ δεν παρερμήνευσα έτσι τους στίχους του Λογοθέτη όταν τους άκουσα, αργότερα σκέφτηκα ότι θα μπορούσαν να επαναναλυθούν ως «stoga bohioni» αντί «στον κάμπο χιόνι».

Να θυμίσω στους παλαιότερους και να ενημερώσω τους νεότερους ότι στην ορολογία του ιστολογίου «ραμόνι» λέγεται το παράκουσμα ενός τραγουδιού. Στο άρθρο Το ραμόνι και τα λουμπέσα μπορείτε να δείτε περισσότερα για το φαινόμενο αυτό, ενώ στα ραμονια είναι επίσης αφιερωμένο το νεότερο άρθρο Ο Ροβιόλης κατοικεί στην οδό Γραφημώνος. Σε αντίθεση με όσα λέω στο σημερινό άρθρο, βιολιστής Ροβιόλι δεν υπάρχει έξω από τον κόσμο των ραμονιών, παρόλο που κάποιος προσπάθησε να του δώσει σάρκα και οστά, και έγραψε και λήμμα στη Βικιπαίδεια -αλλά Ο Τζανμπατίστα Ροβιόλι δεν μένει πια εδώ.

 

 

266 Σχόλια to “Ποιος στογκά; Γιατί μποχιώνει; (ένα μεταραμόνι)”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Κι ο βιολιστής συστέγει

  2. LandS said

    Ξύπνησα αργά και το διάβασα με τον πρώτο καφέ.
    Δικαιολογία, γιατί αν δεν ήταν ο τίτλος θα την είχα πατήσει άσχημα. (Μέχρι τα μισα).

  3. Παναγιώτης Κ. said

    Τις λέξεις αυτές μόνο στο στόμα μικρού παιδιού μπορώ να τις φανταστώ, όταν αυτό μαθαίνει να μιλάει.Περνάει και από αυτό το στάδιο πριν τελειοποιήσει την ομιλία του όπου τα λέει, «μισά και διεστραμμένα».

  4. Τσοπάνος said

    Το ν που γίνεται γ προ του κ, κλπ…

    Σε πίνακα της σχολής, πριν το μάθημα, γράφει συνδικαλιστής: «Γενική συνέλευση τη Παρασκευή..»
    Μπαίνει μέσα ο καθηγητής (που ανέφερα σε άλλη ανάρτηση), βλέπει την ανακοίνωση, σβύνει τις δυο τελευταίες λέξεις και γράφει: «…timparaskevi» εξηγώντας μας γιατί δεν πρέπει να γράφεται το άρθρο (τη), στη συγκεκριμένη περίπτωση, χωρίς ν.

  5. Παναγιώτης Κ. said

    …οπότε στα σημερινά σχόλια μπορούν να υπάρξει μια συνέχεια της χθεσινής συζήτησης περί ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ…

  6. physicist said

    Στογκά, μποχιώνει = βογγά και βγάζει πολύν καπνό απ’ το φουγάρο, αγκομαχάει. Χρησιμοποιείται μόνο για τραίνα — π.χ. ποτέ δεν θα λέγαμε «μπήκε ο χειμώνας, στογκά, μποχιώνει» αλλά «μπήκε ο χειμώνας, στον κάμπο χιόνι».

  7. leonicos said

    Στονγκά – μποχιώνει

    Όπως είπα ήδη, κι αν δεν το είπα το λέω, υιοθέτησα πολλές ορθογραφίες του Μπαμπ γιατί μ’ έπεισαν, όπως πλημύρα, στριγγλίζω, βογγάω αντί των γνωστών σε όλους σας (και τον σπεκτσέκερ) πλημμύρα, στριγκλίζω, βογκάω. Εντούτοις ο Μπαμπ. δεν γράφει βογγάω αλλά βογγώ. Και είναι μεν νόμιμο, βογγάω = βογγώ και βογγώ = βογγάω. αλλ’ αμφιβάλλω αν λέει κανείς βογγάς, βογγά, εκτός κι αν επιβάλλεται από μετρικούς λόγους ή λόγους ομοιοκαταληξίας.

    Επομένως μιλάμε για στονγκάει και μποχιώνει.

    Φυσικά δεν ξέρω περισσότερα από σας. Όμως υποθέτω ότι είναι λέξεις που ανάγονται στους παλιούς ατμοκίνητους σιδηροδρόμους, που στην ανηφόρα δυσκολεύονταν κι έδειχναν σα να δυπνοούν κι έπειτα όταν έρχονταν στην ισιάδα ξεφυσούσαν.

    Αυτά βέβαια τα σκέφτηκα λόγω του τραγουδιού και όχι της εξυπνάδας μου.

    Το ακριβώς αντίστροφο θα συνέβαινε στον Γς, που είναι πιο έξυπνος, όμορφος, ψηλός και γλυκός από μένα.

    Αλλά εγώ Γς δεν είμαι. Γι’ αυτό περιτρέχω τον Κάκτο του, μπας και πάρω λίγη γνώση και προπάντων!!!! ΙΔΕΕΣ

  8. leonicos said

    Με πρόλαβε ο φυσικός με πιο θετική διατύπωση. Αλλά εξισώνει το στονγκά με το μποχιώνει, και υπαινίσσεταιότι ο Λογοθέτης έριχνε πλεονασμούς για να γεμίσει τον στίχο.

    Κι εγώ ο αδιόρθωτος βάζω ν όχι μόνο στην Παρασκευή, την Τρίτη, την Πέμπτη και την Κατάρτη (αν υπήρχε) όπου επιβάλλεται.

  9. leonicos said

    αν είναι να συνεχίσετε περί Πασ-Οκ και σύριττα (συρίττω = σφυρίζω) να πάρω βομέξ

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Συστέγει λοιπόν ο βιολιστής;!

    6: Έτσι μπράβο!

  11. leonicos said

    @1 Γς

    Στο @1 απέδειξες ότι ό,τι καλό κι αν λέω για σένα είναι σωστό.

  12. leonicos said

    ακόαμα κι αν το λέω δήθεν για πλάκα, πάλι σωστό είναι

  13. leonicos said

    Παρά το απαίσιο μουστάκι σου

  14. leonicos said

    Και τα τεράστια μάτια σου

  15. Μα… Πρωταπριλιά είναι; Σεπτέμβρη δεν έχουμε;

  16. leonicos said

    Και τ’ ανοικονόμητα φρύδια σου

  17. Μεταφέρω μια ιστορία που άκουσα πριν χρόνια. Την έλεγε ένας καλός πιανίστας ο Αλεξιάδης (αν κάνω κάποιο λάθος να με συγχωρεί εκείνη η παρέα, εγώ την άκουσα από δεύτερο χέρι).
    Είχαν έλθει λοιπόν κάτι Περουβιάνοι μουσικοί στην Ελλάδα και καθώς από άποψη ψυχισμού μοιάζουμε, τους άρεσε κι είπαν να κάτσουν εδώ να δοκιμάσουν την τύχη τους. Καλοί μουσικοί κι οι δύο, τι καλοί, άριστοι, τους βρήκαν ένα μαγαζί στην Πλάκα κι έπαιζαν με επιτυχία. Είχαν όμως πολύ παράξενα ονόματα.
    Τον έναν τον έλεγαν Άσπρακαρ και τον άλλον Ραβιαταόνι.
    Όταν ανέβαιναν στην σκηνή ο Άσπρακαρ και ο Ραβατιαόνι τοπ πρώτο τραγούδι που έλεγαν πάντοτε ήταν το «άσπρα καράβια τά όνειρά μας κλπ»

  18. leonicos said

    Ακόμα και ο άγγελος μάς κατάλαβε!

  19. leonicos said

    @12 τοπ πρώτο

    ραμόνιασες γραπτώς

  20. Marulaki said

    Bonjour! Νοικοκύρη, ρίξε μια μάτια σε αυτο: http://www.mixanitouxronou.gr/kriti-naxos-paros-serifos-sifnos-egina-chios-ti-simenoun-ta-onomata-dekadon-ellinikon-nision/

  21. sarant said

    20: Τα πιο πολλά σωστά είναι.

    15: Πού να περιμένω εφτά μήνες…. 🙂

    17: Πολύ ωραία ιστορία!

  22. LandS said

    Λοιπόν για ανοίχτε και κάνα λεξικό.
    Στογκά είναι το (σ)ταγκά, από το (σ)ταγγίζω. Μποχιώνει από τη μπόχα. Το λιπαντικό στα γρανάζια της μηχανής ζεστάθηκε και μυρίζει.
    Πρόκειται για συνώνυμο του «βρωμάει και ζέχνει». Αλλά όχι ακριβώς με την ίδια έννοια.

  23. Voulagx said

    #6 Φυσικε, μου θυμισες το τραγουδι:

    Εδώ κανενας δεν στογκα
    απ΄το πολύ ραμονι
    μον΄ριχνουν ξυλα στη φωτια
    το τραινο να μπουχιωνει

  24. Alexis said

    Μεγάλη ιστορία τα ραμόνια…
    Τη σήμερο ημέρα με τον γούγλη και τα διάφορα stixoi.info κλπ. καλούδια της τεχνολογίας, είναι πανεύκολο να βρει κανείς σε δευτερόλεπτα τι ακριβώς λέει ένας στίχος που δεν μπορεί να τον καταλάβει καλά με το αυτί.
    Παλιά όμως…

    «Βασίλισσα των ραμονιών» νομίζω ότι πρέπει να αναδειχτεί η «Φραγκοσυριανή» του Βαμβακάρη. Και δικαιολογημένα, λόγω των συριανών τοπωνυμίων που περιέχει, για τα οποία μόνο μαντεψιές μπορεί να κάνει κανείς, εκτός κι αν είναι συριανός και τα ξέρει.

    Κλασικό ραμόνι της παιδικής μου ηλικίας:
    Τ’ Αντιγονάκι κι η Ζηνοβία= Σαν τρυγονάκι η Ζηνοβία (και σε στίχους Βάρναλη διάολε!)

    Και μια απορία (αληθινή, όχι τρολιά)
    Ακούστε αυτό

    και ας μου πει κάποιος αν μπορεί τι ακριβώς λέει στον τελευταίο στίχο.
    Σύμφωνα με το stixoi.info το τελευταίο δίστιχο είναι:
    …και μου το ‘σκασες
    οφ αμάν με το μάγκα το ‘στριψες.

    Στη δεύτερη επανάληψη όμως του δίστιχου αντί για «το ‘στριψες» λέει κάτι άλλο που δε μπορώ να το βγάλω.

  25. Ζάβαρα κατρανέμια — και δεν είναι πρωταπριλιάτικο! Πέραν των άλλων (πιστεύει δηλαδή ο δράστης πως ο Ποσειδώνας κλπ. ήταν ιστορικά πρόσωπα;), πολύ μου άρεσε η παρατήρηση ότι ο Ραδάμανθυς «όταν πέθανε συνέχισε να είναι δίκαιος», κατ’ αντιδιαστολή υποθέτω προς τους άλλους, που από τη φούρκα τους που πέθαναν γίνονται άδικοι!

  26. sarant said

    20-25: Βιαστικά το είδα, ναι μεν τα πιο πολλά είναι σωστά, αλλά έχει και αρκετά λάθη.

    22-23: Αυτά είναι εποικοδομητικά σχόλια!

  27. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Η έλλειψη στίχων στα εξώφυλλα των βινυλίων της εποχής μου 🙄 ήταν το μόνιμο παράπονο των μουσικόφιλων της γενιάς μου. Για τους ελληνικούς δίσκους -δεν το συζητάμε- απλά ο τίτλος του LP με μια φωτό μπροστά και πίσω οι τίτλοι των τραγουδιών κάθε πλευράς με ελεεινό artwork και γραφικά σε χασαπόχαρτο. 😛 Στους δε ξένους μια απ’ τα ίδια. 😛 😛
    Ο πρώτος (ξένος) δίσκος που αγόρασα με στίχους, καλά γραφικά και artwork ήταν το «Wish you were here».
    Όσοι έφερναν δίσκους απ’ το εξωτερικό θα το θυμούνται … 😐

  28. physicist said

    #23. —

    Μη μου στογκώνεις μάτια μου
    που φεύγω για τα ξένα
    γρήγορα θα σου ξαναρθώ
    με τραίνα μπουχιωμένα

  29. sarant said

    24: Πραγματικά, δεν λέει το ίδιο. Την πρώτη φορά λέει «Μ’ ένα μάγκα τόστριψες» και την άλλη «με το μάγκα τόντρισε» ή κάτι τέτοιο. Μπορεί βέβαια ο Τσέρτος απλώς να μπέρδεψε τα λόγια του -να τον ρωτήσουμε.

  30. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες ! Κατ΄αρχήν να πούμε ότι ο Γιάννης Λογοθέτης έχει εμφανιστεί με τα ψευδώνυμα Κώστας Αθανασίου και Γ.Μιχαηλίδης (μάλιστα το τελευταίο ήταν στο δίσκο, «Συνοικισμός Α» του Μούτση, όπου σε άλλα τραγούδια υπέγραψε και με…το πραγματικό του !).
    Κυρίως είχε πρόβλημα όταν αλλάξαν εταιρίες με το Θέμη Ανδρεάδη, μετά το 75, κι έτσι ενώ στους πρώτους δίσκους του Θέμη ήταν υπό την ίδια σκέπη, αργότερα αναγκάστηκε να του δίνει τραγούδια με ψευδώνυμο.
    Κι επίσης ο Λογό είναι και σπουδαίος ζωγράφος τώρα πια.

    Πάμε παρακάτω : με την πλύση εγκεφάλου του REAL FM για την «κασετίνα» του Μίμη Πλέσσα που πλασσάρει την Κυριακή, θυμήθηκα, ακούγοντας το «Βρέχει φωτία στη στράτα μου» κάθε ένα τέταρτο στα trailers, ότι στην αρχή το φανταζόμουν ως «Βρ(ε) έχει φωτιά στη στράτα μου». Το «βρέχει φωτιά» μου ήταν παράταιρο και μου θύμιζε μόνο μια τοιχογραφία στην εκκλησία, νομίζω με τον προφήτη Ηλία.

    Αλλά επειδή υπάρχουν και ραμόνια αθάνατα, ανεξήγητα, αφήνομαι στη συλλογική ευφυϊα του ιστολογίου να μου εξηγήσει τί ακριβώς ανακράζει το πλήθος στη μέση του τραγουδιού «Ήταν μια οπτασία», του Τέρη Χρυσού (εκεί, ανάμεσα στα «να το ξαναδώ», και πριν απ’ το «ήταν μια οπτασία»)..

    Όσο για τους αναζητούμενους ορισμούς, ας κάνω προσπάθεια :

    μποχιώνω = μπουκώνω από το χιόνι, χρησιμοποιείται για ράμπες και στενά περάσματα, όταν το «στρώσει» 🙂
    στογκάω = στομώνω και βογκάω μαζί, πιάνουν τα πνευμόνια μου μια επικάθιση και νιώθω να μη μπορώ να πάρω αναπνοή 🙂

  31. Πάνος με πεζά said

    P.S. :Βρε συ, οι στίχοι ποτέ δε γράφονταν στο εξώφυλλο ! Είτε σο οπισθόφυλλο είτε σε ένθετες σελίδες, όταν η θήκη ήταν πιο «πλούσια». Κάποτε γράφονταν και στη δεύτερη, «άσπρη» θήκη του βινυλίου.

  32. Alexis said

    #30: Πεζοπάνο, ομολογώ ότι δε μπορώ να καταλάβω.
    Θα είχε πάντως ενδιαφέρον αυτό, να συγκεντρώσουμε κι άλλα τέτοια «αθάνατα» ραμόνια, δηλαδή ραμόνια που δε μπορούν να «διαλευκανθούν» επαρκώς.
    (Να υπάρχουν πολλά άραγε;)

  33. sarant said

    28-30: Έτσι μπράβο!

    30: Σε σχέση με τον Τέρη Χρυσό, μπορεί να ραμονίζω αλλά στο σημείο που λες εγώ ακούω «κάθε βράδυ»

  34. Πάνος με πεζά said

    Εγώ πάντως ακούω κάτι μεταξύ «βάλε λάδι» και «κάθε βράδι». Ίσως να είναι και «βάλε λάδι κι έλα βράδι», συντετμημένο ! 🙂

  35. sarant said

    34: Πυκνή ποίηση, όχι αστεία!

  36. skol said

    Με αφορμή «το χειμώνα ετούτο» του Σαββόπουλου που θυμηθήκαμε χτες, θυμήθηκα και ένα ραμόνι από έναν άλλο στίχο του τραγουδιού:

    Οι μειοψηφίες
    τάγματα ξυπόλυτα
    σκαρφαλώνουν μέσα
    σε σκοτάδια πολικά

    Το ραμόνι το κατάλαβα μετά από χρόνια, όταν τον είδα γραμμένο το στίχο, αλλά ακόμα και τώρα μου αρέσει καλύτερα έτσι. Δεν μπορώ να ξεχάσω την εικόνα με τις μειοψηφίες στο πολικό ημίφως!

  37. Theo said

    @24:
    Πάντως, οι στίχοι στο stixoi.info δεν είναι ελεγμένοι, και υπάρχουν αρκετά ραμόνια εκεί.
    Πριν απο χρόνια θέλησα να στείλω με email σε κάποιον τους στίχους του Σαββόπουλου (που τους έχω σχεδόν όλους στα εσώφυλλα ή οπισθόφυλλα των δίσκων του). Διαπίστωσα ότι στο stixoi.info πολλά από τα τραγούδια του ήταν καταγραμμένα εξ ακοής και γινόταν ο χαμός. Κάθησα και αντιπαρέβαλα όλους τους στίχους του site με τους στίχους που είχα, έστειλα τις διορθώσεις, αλλά υιοθέτησαν ένα μέρος τους.
    Ετσι, πολλά ραμόνια παρέμειναν και μάλλον παραμένουν και τώρα.

  38. Αλέξης ΙΙ said

    Στο τραγούδι του Στέλιου Ρόκκου «Μια φωτιά στην άμμο» (διασκευή του «Moonlight shadow» του Mike Oldfield), άκουγα και ξανάκουγα τη φράση «άναψαν χθες μια φωτιά στην άμμο», ώσπου είδα τους στίχους γραπτώς: Ο τραγουδιστής έλεγε «Άναψ’ αν θες μια φωτιά στην άμμο»!

  39. 38: Εκτός από τη φωτιά στην άμμο, στο 0:36 έχουμε «στην ακτή που φτιάχναμε τα ξίδια» (και τα πίναμε προφανώς).

  40. 30, 33β, κ.λπ.: Εγώ δεν είχα ποτέ αμφιβολία ότι λέει «κάθε βράδυ». Και το είχα προσέξει γιατί μου είχε κάνει εντύπωση η εκφορά.

  41. Αλέξης ΙΙ said

    Στο τραγούδι της Μαριάννας Τόλη «Είσαι εσύ» (διασκευή του ισπανικού “Eres tu” των Mocedades), αναφέρεται στο 0:25 ο στίχος «δέντρο με φύλλα είσαι εσύ». Αν και είναι προφανέστατο, εν τούτοις υπό την επίρροια μέθης θα μπορούσε να εκληφθεί ως «δεν τρώμε φύλλα είσαι εσύ»…

  42. sarant said

    41: Λογικό. Τρώγονται τα φύλλα;

    39: Θυμίζει ποτοαπαγόρευση!

  43. aerosol said

    #30: Το πλήθος θέλει να βλέπει την αιθέρια οπτασία «κάθε βράδυ῾ Μόνο που το διαλαλεί κάπως φάλτσα!

  44. Πάνος με πεζά said

    Συλλογή ραμονιών από etromaniax :

    Μαζωνάκης «Με τα μάτια ανατολές»
    Μηλιώκας : «Στο σπιτ’ στο Κακοσάλες’ μ’ αίματα ξαναγυρνώ»
    Κόκοτας : «Ποια μοίρα με ζηλεύει, ποιο μάτι στο νερό»
    Κόκοτας : » Στο μαγαζάκι του Μηνά…να πάρεις φόδρα και τ’ αυτά» (αντί του υφάσματος «ταφτά»)
    Μαίρη Λίντα : «Περασμένες μου αγάπες, πονηρά που σβήσατε»
    Μοσχολιού : «Ώπα, η καρδιά μου ισσορόπα» (προστακτική, αντί «η σορόπα»)
    Βιτάλη : «Μας γα…σατέεεε» (αντί «Βαλ-κα-νι-ζα-τερ»)
    Ζιώγαλας : «Που με πας, Νικόλα πού με πας» (αντί «εικόνα πού με πας»)
    Μίκης : «Χάθηκα, γιατί δεν είχα τα φτερά, και μπήκα σ’ ένα καπηλιό» (αντί «και είχα εσένα, Κατινιώ»)
    Μητσιάς : «Εδώ είναι Αττική, θεών νταμάρι» (αντί «φαιό»)
    Πουλόπουλος : «Καμαρούλα μια σταλιά…όχι και λατρεία» (αντό «κόχη»)
    Φαραντούρη : «Ο Γιάννος, πέρ’ απ’ το Βοριά» (αντό «Ο Γιάννος Μπερ απ’ το Βοριά»)
    Μπηθικώτσης : «Και δε σε γνώριζα, ανίκητε με γνώριζες» (είναι οι «Θαλασσινές σπηλιές» του Σεφέρη, με το Γρηγόρη να τραβάει απλώς κάποια «α» και «η» παραπάνω, λέγοντας «και δε σε γνώριζα, μήτε με γνώριζες»)
    (Αγνώστου) : «Γιορτάζω, γιορτάζω, μα ούτε που το φωνάζω», αντί «μ’ ακούτε που το φωνάζω»

    κλπ.

  45. Πάνος με πεζά said

    Εννοούσα το site ΡΕΤΡΟΜΑΝΙΑΧ και αυτό το link : http://www.retromaniax.gr/vb/showthread.php?22426-%C5%EB%EB%E7%ED%E9%EA%DC-%F4%F1%E1%E3%EF%FD%E4%E9%E1-%F0%EF%F5-quot-%F3%F6%DC%E6%E1%F4%E5-quot-%F4%EF%F5%F2-%F3%F4%DF%F7%EF%F5%F2-%F4%EF%F5%F2-(%E3%E9%E1-%ED%E1-%E3%E5%EB%DC%F3%EF%F5%EC%E5)

  46. Πέπε said

    @20: Αυτά που στάνταρ δεν ισχύουν είναι όσα ανάγονται σε θεούς, μυθολογικές ιστορίες και πρώτους οικιστές. Ο πρώτος οικιστής με όνομα ίδιο με του νησιού είναι κατά κανόνα ένας υστερογενής μύθος.

    Επίσης είναι βέβαιο ότι δεν ισχύει το «Πολύκανδρος < πολλοί άνδρες», γιατί αφήνει στον αέρα το -κ-. Πέραν αυτού, έχω την εντύπωση ότι το «Πολύκαντρο» είναι νεότερη λαϊκή παραφθορά του «Φολέγανδρος».

    @24: Εγώ ακούω «με το μάγκα τον (μ)πριζέρ». Πρέπει να είναι κάποιο ιδιωτικό αστείο μεταξύ του Γκολέ και κάποιου φίλου που ήταν στο μαγαζί τη βραδιά της ηχογράφησης (λάιβ δεν είναι; ) ή κάποιου από την ορχήστρα ή κάτι παρόμοιο. Παρατσούκλι ή ξένο όνομα.

  47. Πέπε said

    *Τσέρτου* , όχι Γκολέ

  48. munich said

    υπάρχει ελληνική βερσιόν του μουνλάιτ σάντόου!!!!

    @44
    τά χω χάσει! είναι όλα αυτά ραμόνια; δεν είναι η αττική θεών νταμάρι;;; όιμε! ειδικά για τα τρία τελευταία θα έπαιρνα όρκο!!

    ωραία είναι και τα ραμόνια που άκουγα πριν μάθω καλύτερα αγγλικά. Βλέπετε δεν αγόραζα δίσκους αλλά ο δισκοπώλης φίλους μου μου αντέγραφε ό,τι ήθελα αλλά και τα χιτ σε κασέτες. οπότε έλεγα ότι ήθελα. ακόμε με κοροϊδεύουν τα αδέλφια μου για ένα του Μπον Τζόβι που τραγούδαγα «Σατσου μα χατ, εν γιο του πλέι…» μπορείτε να φανταστείτε ποιο είναι;

  49. Ανδρέας Καλογερόπουλος said

    Τρελό ποδοσφαιρικό ραμόνι από σύνθημα που έχω δει κάπου στην Αργυρούπολη γραμμένο με μαρκαδόρο:

    ΠΟΥΤΑΝΑ ΣΓΗ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΗ

    (Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη από τους φίλους βάζελους. Αλήθεια. έτσι έγραφε!)

  50. BLOG_OTI_NANAI said

    Σχετικά με τον όρο «σαντουροβιόλι» ο όρος υπάρχει, αλλά δεν εννοεί ένα όργανο που προέρχεται από κατασκευαστική μίξη, αλλά είναι σαν να λέμε «γουστάρω μπουζουκομπαγλαμά», δηλ. μου αρέσει να ακούω τον ήχο μπουζουκιού ΚΑΙ μπαγλαμά σε ζυγιά ή ορχήστρα. Έτσι και το «σαντουροβιόλι» αναφέρεται π.χ. στον κλασικό σμυρνέϊκο ήχο, όπου βιολί ΚΑΙ σαντούρι αποτελούν αχώριστη συντροφιά στη μουσική. Άρα, «σαντουροβιόλι» = δύο μουσικά όργανα.

  51. Για το λινκ στο 20, τα περί Φολεγάνδρου είναι ψιλοάσχετα. Ντόπιοι επιστήμονες λένε πως το όνομα του νησιού προέρχεται από το φοινικικό Φελεκουντάρι, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. Τώρα, «Πολύανδρος» η Φολέγαντρο, απέναντι η γνωστή νησίδα Πολύαιγος, ω, ρε, σεξοταξιδάκια αναψυχής που θάκανε η τοτινή νεολαία…

  52. sarant said

    48: Είδες; Κι άλλοι το έχουν δοκιμάσει αυτό!

    49: Χαχαχά!

    50: Μα φυσικά, όπως λέμε πορτοπαράθυρα, μαχαιροπήρουνα κτλ. Όλο το κείμενο είναι μούφα ως το υστερόγραφο.

    46-51: Κι εγώ για νεότερο το είχα το Πολύκαντρο. Λείπει και η Μαρία με τα τοπωνύμια.

  53. Γς said

    20:
    Από το λίκνο σου:

    >Πάρος: Το όνομα του νησιού σημαίνει «παραλία». Πάρος, λοιπόν, ένα νησί με ωραίες παραλίες. Αμφιβάλλει κανείς;…

    http://caktos.blogspot.gr/2014/08/blog-post_65.html

  54. Πάνος με πεζά said

    @ 50 : Μπορεί να μιλάμε και για το ίδιο όργανο, π.χ. «μπασοκίθαρο» : ο τρόπος να παίζεις κιθάρα στα ρεμπέτικα, χρησιμοποιώντας αρκετά και τις επάνω (μπάσες) χορδές, για να δίνεις γραμμή μπάσου στο κομμάτι.

  55. Theo said

    @37:
    Ένα παράδειγμα για ραμόνια στους στίχους του Σαββόπουλου στο stixoi.info:

    Η ΖΩΖΩ στο Φορτηγό:

    Στο site:

    Κάποια βραδιά σ’ ένα χωριό
    φτάνει στην πόλη η Ζωζώ
    με φορτηγό περαστικό

    Κι από την πρώτη τη βραδιά
    παλικαράκι στην ουρά κρατάει σφιχτά
    πέντ’ έξι τάλιρα προικιά

    Ακόμα στο χωριό γελούν με τη Ζωζώ
    Γιατί ένα βράδυ σκοτεινό
    την πιάσαν έξω απ’ το χωριό
    της σπάσανε τα δόντια με κλωτσιά
    της ήραν ρούχα και λεφτά
    ακόμα στο χωριό γελούν με τη Ζωζώ

    Σε συμβουλεύω για καλό
    μην κοροϊδεύεις τη νταρντάνα τη Ζωζώ
    προτού αλλάξω σκηνικό

    Στην πραγματικότητα:
    Κάποια βραδιά σ’ ένα χωριό
    φτάνει απ’ την πόλη η Ζωζώ
    με φορτηγό περαστικό

    Κι από την πρώτη τη βραδιά
    τα παλικάρια στην ουρά κρατούν σφιχτά
    πέντ’ έξι τάλιρα σωστά

    Ακόμα στο χωριό γελούν με τη Ζωζώ
    Γιατί ένα βράδυ σκοτεινό
    την πιάσαν έξω απ’ το χωριό
    της σπάσανε τα δόντια με κλωτσιά
    της πήραν ρούχα και λεφτά –
    ακόμα στο χωριό γελούν με τη Ζωζώ

    Σε συμβουλεύω για καλό
    μην κοροϊδεύεις τη νταρντάνα τη Ζωζώ
    γιατί θα σου ΄βγει σε κακό.

    Δυστυχώς, ο κάθε αδαής μπορεί ελεύθερα να κακοποιεἰ τους στίχους του Σαββόπουλου, κι οι διαχειριστές του site ν’ αδιαφορούν και να μη λαμβάνουν υπ’ όψιν τις τυχόν διορθώσεις που τους στέλνουν!

  56. Hellegennes Alexandrine said

    Αυτό δεν είναι ραμόνι, είναι φανερό ότι πρόκειται είτε για καταγραφή από μνήμης είτε από εκτέλεση άλλου τραγουδιστή που άλλαξε τους στίχους.

  57. Γς said

    Αχ αυτοί οι παλιοί οι δίσκοι [οι πλάκες] τα βινύλια, που όλα τα ψι τα κάνουν σι [ή που κάνουν σίγμα όλα τα ψίγμα]

    Θα κλάψω, έκλαψα κλπ.

  58. Theo said

    Κι άλλο ένα τραγούδι του Σαββόπουλου, κακοποιημένο στο stixoi.info:

    ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ στα Δέκα χρόνια κομμάτια

    Στο site:

    Κι ούτε νερό εν δυο
    Ούτε ψωμί τρία τέσσερα
    Κι ούτε νερό, ούτε ψωμί ούτε φαϊ
    Βασιλιάς πατρίς θρησκεία μας οδηγεί
    Πλημμύρισε από αίμα όλη η γη

    Να όμως που το άλλο βράδυ φτάνει
    Αρκετοί είναι οι εχθροί
    Μας σφίγγει μια σωματική ανάγκη
    Δεν παίρνει αναβολή

    Τα όπλα παρατάμε
    Και πίσω από τα δέντρα πάμε
    Το ίδιο κι οι εχθροί
    Κι ακολουθούν κι οι αξιωματικοί

    Στην πραγματικότητα:

    Κι ούτε νερό – εν δυο
    Ούτε ψωμί – τρία τέσσερα
    ούτε νερό, ούτε ψωμί ούτε φαϊ
    Βασιλιάς πατρίς θρησκεία μας οδηγεί
    Πλημμύρισε από αίμα όλη η γη

    Να όμως που το άλλο βράδυ φτάνει –με ψυχή.
    Αρκετοί είναι οι νεκροί
    Μας σφίγγει μια σωματική ανάγκη
    Δεν παίρνει αναβολή

    Τα όπλα παρατάμε
    Και πίσω από τα δέντρα πάμε
    Το ίδιο κι οι εχθροί
    Κι ακολουθούν κι οι αξιωματικοί
    –με καρδιά

  59. Theo said

    διόρθωση:
    Μας σφίγγει μια σωματική ανάγκη
    Δεν παίρνει αναβολή

    Τα όπλα παρατάμε
    Και πίσω από τα δέντρα πάμε
    Το ίδιο κι οι εχθροί
    Κι ακολουθούν κι οι αξιωματικοί –με καρδιά

  60. 57: Ή το άλλο, το «ν’ αγαπηθούμε μέχρι το πρωί» (νομίζω σε ένα τραγούδι της Ελένης Δήμου, ένα σε ρυθμό ταγκό).

  61. Theo said

    @56:
    Αν το εκτέλεσε άλλος τραγουδιστής, σφαγιάζοντάς το έτσι, θα ήταν τελείως αγράμματος, λέγοντας: «Κάποια βραδιά σ’ ένα χωριό φτάνει στην πόλη η Ζωζώ» ή: «πέντ’ έξι τάλιρα προικιά».
    Υπόθετω πως κάποιος το κατέγραψε βιαστικά και πρόχειρα, όπως το άκουγε, χωρίς να έχει ούτε την ελάχιστη αίσθηση της γλώσσας και χωρίς να προβληματίζεται για την ορθότητα της καταγραφής του.

  62. Πάνος με πεζά said

    @ 61 : Aλλά φορές ιντριγκάρεικαιτοίδιοτο άσμα, όπως έχουμε πει εκεί με τον Παναγιώτη απ’ τη Μάνη, που μετράει τ’ αστέρια στην πυκνή ομίχλη, και σκέφτεται το νησί του… 🙂

  63. Πάνος με πεζά said

    Πάτε, ερχόσαστε διακοπές, δενκαθαρίσετεκαικανένα πληκτρολόγιο…

  64. BLOG_OTI_NANAI said

    52γ: Άργησα να πάρω μπρος 🙂

  65. Theo said

    @62:
    Εννοείς πως Νησί είναι το χωριό του,η Μεσσήνη;

  66. Αθηνητσι said

    Μόναχε: you give love a bad name.
    Το βρήκα;

  67. Ένας λόγος που χαρακτήρισα «ζάβαρα κατρανέμια» τις ετυμολογίες του 20 είναι ακριβώς ότι ο συγγραφέας φαίνεται να δέχεται σαν ιστορικά γεγονότα μύθους του είδους «ο τάδε θεός κανόνισε τη δείνα νύμφη σε όρμο του τάδε νησιού». Αλλά και από καθαρά γλωσσολογική και από γεωγραφική άποψη, ώρες-ώρες λέει ό,τι του ´ρθει, λ.χ. ότι ‘παρ’ σημαίνει παραλία και από κει βγαίνει η Πάρος, ή ότι το Αγκίστρι είναι αγκιστρωμένο στην Αίγινα! Και επιτέλους, δεν είναι λογικότερο να εικάσουμε ότι τα περισσότερα ονόματα των νησιών μας είναι προελληνικά;
    Κάτι μου λέει πως άμα βρει καιρό ο Νικοδεσπότης να το διαβάσει πιο προσεχτικά, θα βγάλει απολαυς τικό άρθρο…

  68. Πάνος με πεζά said

    @65 : όχι, «ο νους του τρέχει στο Nisitu, στην όμορφή του την καλή του, τα μεσημέρια». Το Nisitu είναι ένα θέρετρο της Ιαπωνίας, όπου είχαν περάσει το μήνα του μέλιτος 🙂

  69. BLOG_OTI_NANAI said

    54: Ναι, ως τρόπος παιξίματος.
    Μπασοκίθαρο λέγεται και ΑΥΤΟ το όργανο.

  70. BLOG_OTI_NANAI said

    59: Πιστεύω ότι ο στίχος δεν είναι:

    «Δεν παίρνει αναβολή
    Τα όπλα παρατάμε
    »

    Αλλά εννοεί ότι τα όπλα έχουν χαλάσει και δεν παίρνουν την ρύθμιση ανά βολή, αλλά έχουν κολλήσει και ρίχνουν μόνο κατά ριπάς. Και αυτό επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι μετά, παρατάνε τα όπλα, φυσικά επειδή έχουν χαλάσει.
    Αν δεν με πιστεύετε ότι ο στίχος είναι έτσι, να μην με λένε BLOG_OTI_NANAI ( 🙂 )

  71. Γς said

    Κι αυτά τα μπάϊλίνκουολ
    που άκουγα από κάτι τζιμάνια, παιδιά δικά μας στην Αστόρια;

    Η ελληνοαμερικάνικη εκδοχή του Κίτρινου Υποβρύχιου των Μπήτλς:

    «Ουι ολ λιβ ιν ε γιέλοου σάμπμαριν, ε γιέλοου σάμπμαριν»

    «Σ’ γέλασα μωρή, σ’ γέλασα μωρή»

  72. Πάνος με πεζά said

    @ 69 : Kι άλλο μπασοκίθαρο, πιο μπασοκίθαρο : https://encrypted-tbn3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRx1dYBZM3miaMJqOjAe8dLlNV4IzCrsNhyUanJvGGaaeSUygc

  73. Γς said

    65:
    Μάνη είπαμε, όχι Μεσσήνη,
    Αλλά τι περιμένεις από μανιάτη Παναγιώτη, [που δεν τον λένε Πότη];

  74. Theo said

    @71:
    Γς, το βίντεο δεν είναι διαθέσιμο.

  75. BLOG_OTI_NANAI said

    72: Πιο Μπασοκίθαρο, δε γίνεται!

  76. Theo said

    @73:
    Η Μεσσήνη δεν είναι κοντά στη μεσσηνιακή (την αποσκιερή) Μάνη;
    Διαβάζω στη Βίκι:
    Στα 1770 διαδραματίσθηκε στο Νησί (Μεσσήνη) μία από τις τελευταίες πράξεις της αποτυχημένης επανάστασης των Ορλωφικών. Σώμα 400 Μανιατών υπό τον Ιωάννη Μαυρομιχάλη (ή Σκυλογιάννη) έδωσε γενναία αλλά άνιση μάχη στο Ριζόμυλο, νότια της Μεσσήνης, προσπαθώντας να ανακόψει πολυπληθέστερο στρατό Αλβανών, ερχόμενων από τη Μεθώνη. Μόλις 24 με τον αρχηγό τους επέζησαν από τη μάχη αυτή και, οχυρωμένοι σε σπίτια του Νησιού, συνέχισαν την απεγνωσμένη άμυνα. Στην μάχη εφονεύθη και ο Γεώργιος Φλέσσας, παππούς του Παπαφλέσσα. Κατά την επικρατέστερη εκδοχή, πιάστηκε ζωντανός ο Μαυρομιχάλης με το μικρό γιό του, οι μόνοι που επέζησαν από τη μάχη αυτή, ενώ το Νησί λεηλατήθηκε και καταστράφηκε από τους Αλβανούς.

  77. BLOG_OTI_NANAI said

    49: Λυπάμαι για όσα προσβλητικά γράφονται, διότι όπως είναι γνωστό (όχι επειδή είμαι μπροστά) ο λαός του Παναθηναϊκού είναι ιδιαίτερα μορφωμένος. Κατά συνέπεια, κάποιος γάβρ… εε…, Ολυμπιιακός, ήθελε να ειρωνευτεί το σύνθημα, το οποίο ασφαλώς, πηγάζει από τα λεγόμενα Ερμητικά κείμενα όπου σε διάλογο μεταξύ Ερμού και Τατ, αναφέρεται το περίφημο:
    «Εις την γην σπερματίζουσιν ας καλούσι τάνας«

    Έτσι, το σύνθημα στην ορθή μορφή του γράφει:
    Πού, Τάνας γή; Παν Αθηναϊκή.

    Αν δεν με πιστεύετε ότι είναι έτσι…, το είπα και πιο πριν.

  78. Hellegennes Alexandrine said

    #58:

    Μιας και μιλάτε για κακοποίηση στίχων του Σαββόπουλου, μήπως έχετε τον παλιό δίσκο «Το Περιβόλι του Τρελού» να μου πείτε ποιον γράφει στιχουργό στην Θαλασσογραφία; Γιατί σε όλες τις εκδόσεις που έχω γράφει ότι τους στίχους έγραψε ο Σαββόπουλος, πράγμα που πρέπει να είναι τρομερή σύμπτωση αν διαβάσει κανείς τους καταληκτικούς στίχους από τα σκόρπια φύλλα του Πεντζίκη:

    να μας πας στην ξενητειά
    να μας πας στα πέρα μέρη
    φύσα θάλασσα πλατειά
    φύσ’ αγέρι, φύσ’ αγέρι.

  79. Γς said

    76:
    Αν και (1/2)Μανιάτης δεν είμαι σίγουρος. Η Μεσσήνη είναι δυτικά της Καλαμάτας, κι εγώ είχα μάθει ότι Μάνη λογίζεται μέχρι τη Βέργα, ανατολικά.

  80. Ανδρέας Καλογερόπουλος said

    77:
    😀 😀 😀

  81. sarant said

    61: Kαλά κάνεις και επισημαίνεις τα λάθη, μήπως και τα διορθώσει κανας χριστιανός, γιατί κάποιοι το έχουν για έγκυρο σάιτ το stixoi.info

    62: Κι ο παππούς μου, θυμάμαι, αγανακτούσε με το «νησί» στο τραγούδι αυτό. Και δεν μπορεί να είναι το Νησί, αν μη τι άλλο δεν θα ήταν «του».

    67: Θα το κοιτάξω, έχεις δίκιο

    73: Γιαλαντζί Μανιάτης….!

    77: Χαχά!

    78: Ελληγεννή, είσαι ο πρώτος που αντιλαμβάνομαι να επισημαίνει αυτή την ομοιότητα. Αλλά δεν έχω πρόχειρο τον δίσκο, επιφυλάσσομαι.

  82. Theo said

    @78:
    Όχι, “Το Περιβόλι του Τρελού” δεν το έχω.

    Ευχαριστώ, όμως, για την πληροφορία πως οι στίχοι «να μας πας στην ξενητειά…» είναι του μακαρίτη του φίλου μου (και γείτονα του Σαββόπουλου) Νίκου Πεντζίκη (από τη συλλογή Ανακομιδή του, που γράφτηκε με αφορμή την ανακομιδή των οστών της μητέρας του, που την υπεραγαπούσε).

  83. Γς said

    74:
    Φαίνεται ότι το YouTube έχει ξεμείνει από κίτρινα υποβρύχια.
    Να σου βάλω κάτι από El Submarino Amarillo;

  84. Theo said

    81, τέλος:
    Θαλασσογραφία ο τίτλος του ποιήματος του Πεντζίκη, Θαλασσογραφία κι ο τίτλος του τραγουδιού του Σαββόπουλου. 1961, η πρώτη δημοσίευση του Πεντζίκη, 1969, η κυκλοφορία του δίσκου του Σαββόπουλου. Μάλλον, βάζοντας τον ίδιο τίτλο ο Νιόνιος, ήθελε να (υπο)δηλώσει και τον ποιητή/στιχουργό του.
    Τώρα ποιον καταχώρησε ως στιχουργό η ΑΕΠΙ, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο…

  85. Theo said

    Το σχ. 82 και στο σχ. 78.

  86. Theo said

    φτου!!!
    Το σχ. 84 και στο σχ. 78.

  87. ...!? said

    Ένα είναι το ραμόνι. Πήραμε τη ζωή μας λάθος…:-)

  88. Γς said

    Ωπα!

    Τι βλέπω στο BBC;

    Πέταξαν έξω από το κύπελο στη Βραζιλία την Γκρέμιο γιατί προχτες οπαδοί της φώναξαν «Μαϊμού» τον μαύρο τερματοφύλακα της Σάντος!

  89. ...!? said

    Ο μάγκας ο μπριζέ φυσικά είναι αυτός που έχει βάλει τα δάχτυλα στην πρίζα και έχει σηκωθεί το μαλλί καρφάκι.
    Προτιμάτε αυθεντικές εκτελέσεις…

  90. Πάνος με πεζά said

    @ 87 : Kι ένα το κατασκευασμένο ραμόνι, «Τι είχαμε, τί χάσαμε, ψωλέω σε ξεχάσαμε…»

  91. Πάνος με πεζά said

    Επίσης, το «πήραμε τη ζωή μας λάθος» δεν απέχει και πολύ από το τελικό νόημα που ήθελε να δώσει ο Σεφέρης. Ήταν λάθος να πάρουμε τη ζωή μας με καρδιά, πνοή, πόθους και πάθος. Και γι αυτό και την αλλάξαμε. Αυτό δεν είναι;

    Βέβαια, μερικοί «προαλειφόμενοι» πέσαν απ’ τα σύννεφα, με τη διαφοροποίηση :

  92. Γς said

    90:
    Δεν ήταν κατασκευασμένο.

    Μετά άλλαξε σε:

    «Τι είχαμε τι χάσαμε στο λέω σε ξεχάσαμε».

  93. ...!? said

    Κάπως πήγαν να τα μπαλώσουν εδώ…

    αλλά ο σοφός λαός ψήφισε σερ Μπιθί 🙂

  94. Spiridione said

    Για το λινκ στο σχ. 20, αναρωτιέμαι αν υπάρχει εκεί έστω μία ετυμολόγηση που να είναι σωστή.

  95. μυλοπέτρος said

    Τον Έντυ Σουρανή τον ξεχάσατε;

  96. sarant said

    94: Λες; Μερικά σωστά μού φάνηκαν. Θα το ξανακοιτάξω, είπαμε.

    89: Έτσι βέβαια!

    84: Το κοινό όμως είχε ενημερωθεί γι’ αυτό τον φόρο τιμής του Σαββόπουλου; (Θέλω να πω, το είχε αναφέρει π.χ. στο εξώφυλλο του δίσκου; Δεν ξέρω)

  97. Οι άλλες λέξεις θα μας οδηγήσουν να λύσουμε τον γρίφο.
    Προσοχή! το πιο πιθανόν είναι να κάνω λάθος.
    Φεύγει το τρένο και στογκά (δυσκολεύεται) γιατί είναι βαρύ.
    Ποιος (δυσκολεύει) τη ζωή μου τη στογκά;
    Όντως το μποχιώνει παρα-είναι δύσκολο…θα προσπαθήσω αργότερα.
    Πιθανόν να έχει να κάνει με το αποτέλεσμα του Ανέμου.

  98. rogerios said

    Στον επίσημο ιστότοπο του Δ. Σαββόπουλου ως στιχουργός της «Θαλασσογραφίας» μνημονεύεται ο… Δ. Σαββόπουλος. 😦

  99. μυλοπέτρος said

    Είσαι μικρός και δε χώρας στον αναστεναγμό μου.
    Ο ψεύτης κι άδικος ντουνιάς.
    Συνεχώς ο Μητοπάνος…

  100. μυλοπέτρος said

    Ξύπνα μικρό μου κι άκουσε…
    Ο Μάρκος φωνάζει,
    ΑΚΟΥ! μινόρε της Αυγής.
    Οι πάντες λένε κάποιο.
    Πέραν του ότι το άκου τονίζει με τον καλύτερο τρόπο τη σιωπή που επικρατεί το πρωί, λογικά να το δεις δε στέκει. Για πιο δημιουργό το έργο του είναι «κάποιο;»

  101. Δημήτρης Μ. said

    78, 82. Διονύσης Σαββόπουλος, χωρίς διευκρινίσεις περί στίχων, μουσικής κλπ.

  102. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    42.>>Τρώγονται τα φύλλα;
    τα φύλα να δεις τρωγούρα και κακό

    >>Πού, Τάνας γή; Παν Αθηναϊκή
    Προς το Πολύγωνο, είναι γραμμένο σε μια στροφή
    Πού, Τάνας γή, Όλυμποι λαγοί

  103. Ριβαλντίνιο said

    @ 76 » με το μικρό γιό του »

    Σιουκιούρ Μπέης

    http://www.mani.org.gr/istor/mavrom/sioukour.htm

    @ 79 Γενικά για το τι είναι Μάνη έχω παρατηρήσει ότι υπάρχουν πολλές απόψεις.
    Π.χ. Θα δείτε η μεσσηνιακή Μάνη να αναφέρεται ως » Δυτική «, » Μέσα «, » Αποσκιερή » και η λακωνική Μάνη ως » Έξω «, » Άνω», » Ανατολική «,» Προσηλιακή » κ.α. Μια περιοχή της Μέσα Μάνης( από την Αρεόπολη και κάτω και κυρίως την Αποσκιερή ) την έλεγαν Κακαβουλία και τους κατοίκους Κακαβούληδες ( = κακή βουλή ) ή Κακοβουνιώτες. Έχω δει να χρησιμοποιείται και ο όρος Κάτω μάνη αλλά δεν θυμάμαι για ποια περιοχή.

    Γενικά ένας καλός διαχωρισμός είναι ο εξής

    1. Κότρωνας/Σκουτάρι—Κορογονιάνικα/Πορτοκάγιο/Πάλιρος/Ταίναρο = Ανατολική Μέσα Προσηλιακή Μάνη. Αυτή διαχωρίζεται με τον Σαγ(γ)ιά από την

    2.Οίτυλο/Λιμένι/Αρεόπολη—Βάθεια/Μαρμάρι/Ταίναρο = Δυτική Μέσα Αποσκιερή Μάνη ή Κακαβουλία ( αν και ως Κακαβουλία ίσως θα μπορούσαν να θεωρηθούν και περιοχές της Μέσα προσηλιακής Μάνης )

    Τα παρακάτω πολλοί δεν τα θεωρούν καν Μάνη, γιατί γι’αυτούς Μάνη είναι μόνο η Μέσα Μάνη.

    3. Σκουτάρι—–Γύθειο ή Τρίνησα ή μέχρι και τα Μπαρδουνοχώρια = Έξω ( Προσηλιακή ) Μάνη

    4. Από εκεί που αρχίζει η Μεσσηνία ως την Βέργα του Αλμυρού ( έφαγε καλά ο Ιμπραήμ εκεί ) = Έξω ( Αποσκιερή ) Μάνη ή μεσσηνιακή.

    Αλλά και εγώ δεν τα ξέρω καλά οπότε αν μπορεί κάποιος ας μας διαφωτίσει.

    Κατά τον Φωτάκο

    Είς τόν Αχλαδόκαμπον είς του Αγά πασά τό χάνι άπαντήσαμεν πολλούς Μανιάτας μέ πράγματα φορτωμένους τά όποία έπήραν ώς λάφυρα άπό τους Αϊβαλιώτας (Κυδωνιάτας), Σμυρναίους καΙ λοιπούς, οί όποίοι εύρίσκοντο είς τό Αργος καΙ άπό αύτούς άκόμη τούς ΑργεΙους. Αυτοί έπροσποιούντο δτι είχαν άρρωστον καΙ τό πάν είς την πατρίδα των καΙ δτι θά γυρίσουν πάλιν οπίσω. Αμα τούς είδεν ό Κολοκοτρώνης » πού πάτε τούς είπε καΙ διατί φεύγετε δπου οί Τούρκοι θά έλθουν από πίσω νά σάς κόψουν. Πάμε τούς άρρωστους μας καΙ νά ξεφορτωθούμεν τά πράγματά μας άπεκρίθησαν καΙ έπιστρέφομεν. Στού διαβόλου την μάνα νά πάτε Κακαβούλια τούς είπεν ο άρχηγός καΙ έτράβηζε διά τό Ταβούλι .

    ( Σιγά μην τολμούσε να μιλήσει έτσι στους Μανιάτες, αλλά τέλος πάντων… )

    http://books.google.gr/books?id=z_wTAQAAMAAJ&pg=PA158&lpg=PA158&dq=%CE%A3%CF%84%CE%BF%CF%85+%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B2%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%85+%CF%84%CE%B7+%CE%BC%CE%AC%CE%BD%CE%B1+%CE%BD%CE%B1+%CF%80%CE%AC%CF%84%CE%B5+%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B9%CE%B1&source=bl&ots=5bUcjtzxPx&sig=SjjhSt9Ilrgetu0U_RC12LHkjQ0&hl=el&sa=X&ei=t4cIVLDVAdOWasCJgvgN&ved=0CB4Q6AEwAA#v=onepage&q=%CE%A3%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B2%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%85%20%CF%84%CE%B7%20%CE%BC%CE%AC%CE%BD%CE%B1%20%CE%BD%CE%B1%20%CF%80%CE%AC%CF%84%CE%B5%20%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B9%CE%B1&f=false

    Ο Κολοκοτρώνης

    Οἱ Μανιάτες ἔγδυσαν τὸ Ἄργος καὶ ἔφυγαν. Τοὺς ἀπαντάω εἰς τὸν δρόμο, τοὺς ἐρωτάω ποῦ πηγαίνουν καὶ αὐτοὶ μοῦ ἔλεγαν ὅτι: «Ἔχομεν ἄρρωστο, καὶ πᾶμε καὶ γυρίζομε». Τοὺς ἔλεγα: «Τὸν ἄρρωστο τὸν πάει ἕνας – δύο, ὄχι τόσοι». Εἰς τὸ Ταβούλι ἀπάντησα τὸν Ὑψηλάντη,

    http://users.uoa.gr/~nektar/history/3contemporary/narrations_fighters_1821.htm

    Το Νησί και η Μικρομάνη δεν ανήκουν στη Μάνη.

    Π.χ. ΕΠΑΡΧΙΑ ΜΙΚΡΟΜΑΝΗΣ
    ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
    ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

    ΕΠΑΡΧΙΑ ΝΗΣΙΟΥ
    ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ
    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΑΛΑΜΑΡΙΩΤΑΙ
    ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΙ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΑΔΕΛΦΟΙ ΔΑΡΕΙΩΤΑΙ
    ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ ΠΕΤΡΑΚΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ ΑΡΓΥΡΑΚΗΣ

    ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ
    Ἐπειδὴ δὲ οἱ Μανιᾶται δὲν ὑπετάσσοντο ἐντελῶς ὡς ἐκ
    τῆς θέσεώς των, αἱ δὲ γενόμεναι πειρατεῖαι καὶ ἄλλα
    πολλὰ κακὰ ἐχώνευαν εἰς τοὺς βράχους των, ὁ καπετὰν
    πασᾶς διὰ τὴν ἡσυχίαν ἐφεῦρε καὶ ἐσυμφώνησεν
    εἰς τὴν τοιαύτην διοίκησιν τῆς Μάνης· ἄλλως τε καὶ ἡ
    ὠφέλεια τῆς διοικήσεως ταύτης δὲν ἦτο τίποτε διὰ τὸ
    ἄγονον τοῦ τόπου. Ἄνθρωποι κατοικοῦντες εἰς τοὺς
    ξηροὺς βράχους καὶ εἰς τὰς πέτρας, ἔδιδον ἄσυλον εἰς
    παντὸς εἴδους ἐγκληματίας, διότι ἀπὸ τὸ δυτικὸν μέρος
    ἕως εἰς τὴν θέσιν τῆς Ἁγίας Σιὼν δὲν ἐδύνατο νὰ
    περάσῃ ἄνθρωπος τοῦ Πασᾶ χωρὶς προηγουμένης
    συνεννοήσεως μετὰ τῶν διοικητῶν τῆς Μάνης καὶ αὐτοῦ τοῦ
    πασᾶ τῆς Πελοποννήσου.

    (…)

    Εἰς δὲ τὰ Βέρβαινα, εἰς τὸ
    Βαλτέτσι καὶ ὅπου ἀλλοῦ εὑρέθησαν ὁ Κυριακούλης, ὁ
    Ἡλίας καὶ οἱ λοιποὶ καπεταναῖοι Μανιᾶται δὲν
    ἐπληρώθησαν, ἀλλὰ μόνον τοὺς ἔδιδον οἱ Πελοποννήσιοι τὰ
    πολεμοφόδια καὶ τὴν τροφήν των. Αὐτοὶ ὅμως εἶχον
    τὴν ὑψηλοφροσύνην τάχα, ὅτι δουλεύουν καὶ πολεμοῦν
    διὰ νὰ ἐλευθερώσουν τοὺς βλάχους, οὕτως ἔλεγον οἱ
    Μανιᾶται τοὺς ἄλλους Πελοποννησίους. Αὐτὸ δὲ τὸ
    ἀγέρωχον ἐξακολουθοῦν νὰ τὸ ἔχουν καὶ νὰ τὸ φρονοῦν,
    διότι ἦσαν ἐλεύθεροι ἐπάνω εἰς τὴν ξηρὰν πέτραν.
    Οἱ Μανιᾶται ἐφοβοῦντο τὴν καβαλαρίαν καὶ τὸ
    μαχαῖρι, διὸ καὶ τοὺς ἐπεριγελοῦσαν οἱ λοιποὶ
    Ἕλληνες μιμούμενοι αὐτοὺς λέγοντας· «τῆς Φοραδίνας ὁ γυιός,
    κι᾿ ἀπὸ καμινιοῦ, γιαμὰ, τὴν σπάθην».

    (…)

    Δὲν δύναμαι δὲ νὰ μνημονεύσω τὰ ὀνόματα ὅλων
    τῶν καπεταναίων Μανιατῶν, διότι δὲν εὑρίσκει τις
    ἄκρην. Παραδείγματος χάριν, ἡ οἰκογένεια τῶν
    Καπετανάκιδων καθὼς εἶναι τώρα, ὄχι δὲ καὶ τότε, εἶναι
    τόσον πολλοὶ μὲ τὸ ὄνομα τοῦτο ὥστε ἔχουν τὴν ἰδέαν,
    ὅτι ὅλοι εἶναι καπεταναῖοι καὶ θέλουν τὴν θέσιν των,
    ἀλλὰ δὲν εὑρίσκουν στρατιώτας, καὶ ὡς ἐκ τούτου τοὺς
    ἀφίνομεν ὅπως ἐμνημονεύθησαν εἰς τὰς διηγήσεις μας,
    καὶ καθόσον εἴμεθα παρόντες εἰς τοὺς πολέμους.

    http://users.uoa.gr/~nektar/history/3contemporary/fwtakos_bioi_peloponnhsiwn_andrwn.htm

  104. sarant said

    103: Κακαβούλια (εγώ ξέρω) λένε όλους τους Μανιάτες. Και ο παππούς μου που ήταν Μανιάτης έλεγε «αποσκιαδερή», οχι «αποσκιερή»

    98-101: Δεν βρήκα εξώφυλλο βινυλίου αλλά όλα δείχνουν ότι ο Σαββ. δεν θεώρησε καλό να δηλώσει το δάνειο.

  105. neraktia said

    89. Προτιμάμε, προτιμάμε!!!

  106. Earion said

    Αξιότιμε κύριε Σαραντάκο,

    Διατί οι μπολσεβίκοι αναγνώσται του ιστολογίου σας δεν ανοίγουν ένα καλόν λεξικόν των νεοελληνικών διαλέκτων di;a να βρουν ακόπως τη λύση στο αίνιγμα που τους προβάλλετε; Μερικοί από αυτούς έφτασαν κοντά, αλλά πλήρης και ικανοποιητική απάντησις έως τώρα δεν έχει δοθεί. Τι να πει κανείς; Έτσι είναι οι σημερινοί Ρωμιοί, τυφλωμένοι από τον χριστιανισμόν, ούτε δυο γαϊδουριών άχερα δεν μπορούν να χωρίσουν.

    Εάν είχαν κοιτάξει ένα λεξικόν, θα έβλεπαν αμέσως ότι το ρήμα στογκώ έχει καταγραφεί στο ιδίωμα της νήσου Θάσου (οπόθεν κατάγεται ο ρέκτης γελοιογράφος, στιχουργός και γευσιγνώστης γενικώς κύριος Λογό, τον οποίον έχω γνωρίσει προσωπικώς) και σημαίνει «βαριανασαίνω», χρησιμοποιείται δε από τον στιχουργόν μεταφορικώς εις το εν λόγω τραγούδι διά να περιγράψει την ωσεί επίπονον βραδυπορίαν του τρένου.

    Το ρήμα μποχιώνω εξάλλου δεν είναι παρά επιτόπιος παραλλαγή του ρήματος μπουχώνω, εκ της πανελληνίως γνωστής λέξεως μπουχός, η οποία υπάρχει και στον Δημητράκον ακόμη, και σημαίνει τον κονιορτόν. Προφανέστατα το τρένο σηκώνει μπουχόν, καθώς διασχίζει το πάτριον έδαφος. Μπουχώνει. Τι άλλο θα έκαμνε; Η τροπή του ου εις ο οφείλεται εις υπερδιόρθωσιν από ομιλητάς των βορείων ιδιωμάτων, οι οποίοι το έκαμαν διά προφύλαξιν, διά να μη φανούν εις τα ώτα των πρωτευουσιάνων ως ακολουθούντες τον βόρειον φωνηεντισμόν.

    Στοιχηματίζω την μισήν μου περιουσίαν ότι κανείς από τους μπολσεβίκους ή γιακωβίνους αναγνώστας σας δεν έχει τα κατάλληλα λεξικά των νεοελληνικών ιδιωμάτων, δι’ αυτό προτίθεμαι να τους χαρίσω αρκετά από αυτά.

    Δεν έχουν παρά να αναμένουν την μεταμεσονύκτιον προσφορά μου.

    Για την ώρα αποσύρομαι στο άνευ διαδικτυακής συνδέσεως καταφύγιόν μου, όπου θα μελετήσω τα νεότερα υποχθόνια σχέδια των εβραιομασώνων κατά του ελληνισμού, και ιδιώς τα γραπτά του παπα-Μεταλληνού.

    Με εγκαρδίους χαιρετισμούς,

    Εαμοβούλγαρος

    και για την αντιγραφή, Earion

  107. munich said

    @66 σωστά!!!!

  108. gryphon said

    66-48
    100% ειναι το give love a bad name.
    Κι εγω τωρα που το σκεφτομαι εμαθα αγγλικα προσπαθωντας να καταλαβω τι λενε οι στιχοι στα αγαπημενα μου τραγουδια γιατι στα φροντιστηρια λογω αδιαφοριας δεν ειχα μαθει τιποτα.Μεχρι να γινει ομως αυτο πρεπει να ειχα κατασκευασει καποια δικη μου γλωσσα παραδειγματα της οποιας δεν θελω τωρα να αναφερω εδω για να μην γινω ρεζιλι αν και ανωνυμος.
    Εννοω δηλαδη τι ελεγε ο ταδε τραγουδιστης και τι ακουγα εγω.Καμμια σχεση οπως διαπιστωνα αργοτερα οταν εβρισκα καπου γραμμενους τους στιχους η οταν πια ειχα εξοικειωθει με την γλωσσα.
    Εδω που τα λεμε ισως ηταν καλυτερα σε καποιες περιπτωσεις οταν δεν πολυκαταλαβαινα τι λεει ο τραγουδιστης γιατι αργοτερα που μπορουσα πια να ακουσω τι λεει εφριξα με την απιστευτη ρηχοτητα και γελοιοτητα των στιχων καποιων πολυ καλων κατα τα αλλα τραγουδιων.Π,χ τις απιστευτες μαλακιες που λεει ο Γκιλαν στο smoke on the water η ο Μαικλ Τζακσον στο Μπιλι Τζιν κλπ.
    Μιλαμε για φρικη.

    Απο τα ελληνικα τραγουδια πιο πολυ με ειχαν δυσκολεψει τα τραγουδια του Μικη.Δεν ξερω γιατι αλλα στα περισσοτερα τραγουδια του μεχρι καποια αρκετα μεγαλη ηλικια (μετα τα 18 20 ) μεχει να δω καπου γραμμενους τους στιχους ακουγα αλλα αντι αλλων .
    Αλλα υπαρχει νομιζω δικαιολογια.Ας πουμε ενα απο τα αγαπημενα μου τραγουδια του Μικη την Μπαλαντα του Αντρικου που απο τοτοε που θυμαμαι τον εαυτο μου που το ειχα ακουσει και το σιγοτραγουδουσα παντα κολλαγα στον πρωτο στιχο..
    Οταν καποια στιγμη καπου διαβασα οτι ο στιχος λεει «ειχε την τεντα ξομπλιαστη¨ λεω τι στο διαλολο ειναι αυτο που να παει το μυαλο μου.
    Ας μου πει καποιος οτι ακουσε πρωτη φορα αυτο το τραγουδι χωρις να ξερει το ποιημα του Βαρναλη και καταλαβε τι λεει ο Μπιθικωτσης.
    Η το Στο παραθυρι στακοσουν εκει που λεει «και μεσ στο χλιο και γαλανό (το οποιο εγω ακουβ παντα σνα να λεει γαλαζιό) αλλα και γενικα ολο το τραγουδι παρ ολο που ακουστικα οι στιχοι ειναι απιστευτοι φανταστικοι ειναι πολυ δυσκολο σε πολλα σημεια να καταλαβεις τι ακριβως λενε αν δεν εχεις μπροστα τους στιχους

  109. sarant said

    106: Χαχαχά!

  110. physicist said

    Α, ναι, το τραγούδι «Στο παραθύρι στέκουσουν» έχει ειδική θέση στη λίστα, άλλωστε αν θυμάμαι καλά απ’ αυτό βγαίνει και το ραμόνι. Ένας άλλος ζόρικος τραγουδιστός στίχος του είναι:

    …κι εκεί στ’ αυτί σου σπίθιζέηγα –
    ζία τ’ αποσπερίτη

    Πού να πάει ο νούς ότι η γαζία τ’ αποσπερίτη στ’ αυτί σπιθίζει (εφτά συνεχόμενα ι στην καθησιά μου, ρε).

  111. Theo said

    @55:
    Επειδή το μεσημέρι έγραφα από το γραφείο, όπου δεν είχα πρόχειρο το βιβλίο του Σαββόπουλου Τα λόγια από τα τραγούδια (1965-’75) (Αθήνα 1983, η β΄ έκδοση), άνοιξα το YouTube και διόρθωσα την καταχώρηση του τραγουδιού Η Ζωζώ, βάσει μιας μεταγενέστερης εκτέλεσης από τον ίδιο τον Σαββόπουλο.
    Όταν πήγα σπίτι, άνοιξα το εν λόγω βιβλίο κι είδα πως το stixoi info έχει τα λόγια σχεδόν όπως και το εν λόγω βιβλίο. (Τις περισσότερες διορθώσεις στο stixoi info τις είχα κάνει απ’ αυτό, και δεν αποκλείεται να το αναρτούν βάσει αυτών.)

    Εδώ το παραθέτω όπως το έχει το βιβλίο, τονίζοντας τα λάθη του stixoi info:

    Κάποια βραδιά σ’ ένα χωριό
    φτάνει απ᾿ την πόλη η Ζωζώ
    με φορτηγό περαστικό

    Κι από την πρώτη τη βραδιά
    παλικαράκι στην ουρά κρατάει σφιχτά
    πέντ’ έξι τάλιρα προικιά

    Ακόμα στο χωριό γελούν με τη Ζωζώ
    Γιατί ένα βράδυ σκοτεινό
    την πιάσαν έξω απ’ το χωριό
    της σπάσανε τα δόντια με κλωτσιά
    της πήραν ρούχα και λεφτά
    ακόμα στο χωριό γελούν με τη Ζωζώ

    Σε συμβουλεύω για καλό
    μην κοροϊδεύεις τη νταρντάνα τη Ζωζώ
    προτού αλλάξω σκηνικό.

    Λοιπόν, φαίνεται πως, μετά το ’83, ο τραγουδοποιός αναθεώρησε κάποιες φράσεις σε μερικά τραγούδια του.

    Το τραγούδι Η σωματική ανάγκη εκδόθηκε το ’83, όπως το παρέθεσα στο σχ. 58, εκτός από τα επιφωνήματα «–με ψυχή» και «–με καρδιά» που παραλείπονται και στο βιβλίο και στο stixoi info.

    @78, 82, 101, κλπ:
    Στο βιβλίο Τα λόγια από τα τραγούδια (1965-’75) δεν περιλαμβάνεται η Θαλασσογραφία, μια ένδειξη πως το ’83 τουλάχιστον ο Σαββόπουλος δεν προσπάθησε να το οικειοποιηθεί.

  112. Theo said

    @106:
    Ντουζ πουάν, Earion! Ένα λαθάκι μόνο:
    Στο στερούμενον Διαδικτύου ερημιτήριόν μου, όχι στο άνευ διαδικτυακής συνδέσεως καταφύγιόν μου.
    87, κλπ:
    η άνω τελεία, που γκρίνιαζε ο Σεφέρης.

    @108:
    Κι εγώ, στην ίδια ηλικία, τις μεγαλύτερες δυσκολίες στην κατανόηση τις είχα στα τραγούδια του Θεοδωράκη.

  113. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Εγώ νομίζω ότι είναι επίθετο το στογκός , παραφθορά του ταγκός.Το μπουχιώνω είναι το καταβροχθίζω, ρίχνω στην μπούκα μου βιαστικά.Αλλιώς τί θα σήμαινε αυτό που έλεγε η κυρία τού από πάνω που άκουγα από το φωταγωγό να ρεύεται και να κοιλοπονάει:
    «Στογκά, ξεστογκά, δεν έβλεπα από την πείνα και τα μπούχιωσα σε τρία λεφτά και τώρα είμαι με δυο ζαντάκ κι αν τη γλυτώσω την πλύση στομάχου»

  114. gryphon said

    110
    A τωρα το πιασα που διαβασα τοπαλιο αρθρο..»Πλανιεται το ραμονη.

  115. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #106
    😀 Συγχαρητήρια, ούτε ο ίδιος δεν θα το πετύχαινε έτσι. Βέβαια το ύφος έχει πολλά στοιχεία Εθνικόφρονος, παρά της τωρινής περσόνας, αλλά καλύτερα έτσι. Νομίζω ότι ο Εθνικόφρων ήταν το πιο ψαγμένο, με το καλύτερο μπαγκράουντ κλπ. Εύγε! 🙂

  116. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    116. Α τώρα βλέπω: στογκώ είναι βαριανασαίνω. Στόγκαγε πράγματι η κακομοίρα

  117. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Δεν ξέρω Νίκο αν υπάρχει σε κανένα εξώφυλλο (όπως θα έπρεπε..) γραπτή δήλωση περί της προέλευσης των στίχων της «Θαλασσογραφίας» αλλά επανειλημμένα έχω δει σε κείμενα αλλά και άκουσα δημόσια από τον ίδιο τον Σαββόπουλο, την οφειλή προς τον Πεντζίκη (Ας μην φθείρουμε την ομορφιά ενός υπέροχου «σαλονικιώτικου» τραγουδιού με καχύποπτα σχόλια..)

  118. Ριβαλντίνιο said

    @104α

    Δεν είμαι σίγουρος. Πρέπει να ψάξω τα μανιατοβιβλία μου . Από το μανιατοιντερνέτι βρίσκω αυτά.

    » Για τον αριθμό των μεγάλων καπιτανιών δεν υπάρχουν ούτε και σήμερα ακριβείς πληροφορίες. Ο Γάλλος περιηγητής Σαιν Σωβέρ ( παραπομπές σε Μάουερ ό.αν.) αναφέρει ότι η Μάνη χωριζόταν σε τέσσερις καπιτανίες: της Ζαρνάτας, του Ζυγού, του Σκουταρίου και των Κακαβουλίων(Μέσα Μάνη). Κατά τον Σωβέρ η καπιτανία της Ζαρνάτας περιελάμβανε 14 χωριά και του Ζυγού 10. Κατά τον ίδιο περιηγητή στην καπιτανία « Κακαβούλια» δεν υπήρχαν χωριά αλλά μεμονωμένα σπίτια. Τούτο είναι προφανώς ανακριβές αφού η Μέσα Μάνη ήταν τότε η πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή. »

    http://www.mani.org.gr/fonimanis/2002/04_dikaio.htm

    «Η Μέσα Μάνη που αποκαλείται και Κακαβούλια,…»

    http://www.manipedia.com/p/blog-page_343.html#.VAil6sJ_tGY

    Διακρίνεται σε έξω Μάνη (ΒΔ), κάτω Μάνη (ΒΑ) και σε μέσα Μάνη (Ν). Η τελευταία λεγόταν και Κακαβουλία, ονομασία που προέρχεται από τα κακαβούλια, μικρά χάλκινα καζανάκια, που οι πολεμιστές της περιοχής έπαιρναν στις έξω από τον τόπο τους επιδρομές τους και σ’ αυτά μαγείρευαν. Επίσης τα χρησιμοποιούσαν κατά την ώρα της μάχης ως κράνη.
    ( μπαρουφίτσα μου φαίνεται το τελευταίο )

    http://www.mani.org.gr/pegm/sinedrio_avia.htm

    Ο Κολοκοτρώνης λέει

    «Εις τας 23 Μαρτίου επιάσαμε τους Τούρκους εις την Καλαμάτα, τον Αρναούτογλην σημαντικόν Τούρκον της Τριπολιτζάς. Είμεθα 2000 Μανιάτες, ο Πετρόμπεης, ο Μούρτζινος, Κυβέλος· Δυτική Σπάρτη – 100 ήταν οι Τούρκοι μεινεμένοι, ως 10000 η φήμη τους μεγάλοι.- Η Ανατολική Σπάρτη εκινήθη την ίδιαν ώρα. Ο Τζανετάκης με την Κακαβουλιά εκινήθη δια τον Μιστρά. Οι Τούρκοι είχαν βάλει υποψία, επροσκάλεσαν του Προεστούς και Δεσποτάδες, και αυτοί επήγαν – ήταν έμβα του Μαρτίου – Δεν τους εσκότωσαν.
    Οι Σπαρτιάται αφού επήραν λάφυρα, προχωρούν και πολιορκούν την Μονοβασιά. »

    Σπάρτη = ( ίσως) έξω Μάνη
    Κακαβουλιά= ( ίσως ) μέσα Μάνη

    http://ebooks4greeks.blogspot.gr/2011/03/apomnimoneymata-kolokotroni-free-ebook.html

    » Η Μέσα Μάνη κατείχε το νοτιοδυτικό τμήμα και άρχιζε από την Αρεόπολη (Τσίμοβα) μέχρι το νοτιότερο άκρο της χερσονήσου, τον Κάβο Ματαπά, ήταν δε αυτή που είχε το πρόσθετο όνομα Κακαβουλία και οι κάτοικοί της ήταν γνωστοί ως Κακαβούληδες ή τα Κακαβούλια, οι οποίοι περηφανεύονταν ότι ήταν οι μόνοι και πραγματικοί Μανιάτες. »

    http://www.etlasp.gr/images/1-a.doc

    » Αν όμως αυτή ήταν η αρπακτική όψη της μανιάτικης πειρατείας, υ­πήρχε πάντα και η άλλη πλευρά. Ο Κωνσταντίνος Ράδιος στο διήγημά του «Κακαβούλια» αναφέρεται σε ένα περιστατικό που έλαβε χώρα στο Πόρτο Κάγιο. Όπως γράφει, οι κάτοικοι της Μέσα Μάνης υπέφε­ραν από λοιμό που είχε προκληθεί από την ανομβρία και την έλλειψη γονιμότητας της γης. Οι γέροι και τα παιδιά είχαν αρχίσει να πεθαί­νουν από την πείνα· οι κάτοικοι εί­χαν φτάσει στα όρια της απόγνω­σης. Η μόνη τους ελπίδα ήταν να εμφανιστεί ένα καράβι στα νερά της Μάνης για να το κουρσέψουν. Πράγματι, κάποια στιγμή ένα ξέ­νο πλοίο παρουσιάστηκε και οι Μανιάτες πανηγύρισαν. Χωρίς να χάσουν καιρό, το κατέλαβαν με γιουρούσι – μέσα όμως βρή­καν ανθρώπους πολύ πιο εξαθλι­ωμένους από τους ίδιους. Ήταν πρόσφυγες από έναν πόλεμο της δυτικής Ευρώπης. Λαβωμένοι, άρρωστοι, ταλαιπωρημένοι απ’ τις κακουχίες και την πείνα, είχαν αρχίσει να αργοπεθαίνουν. Οι Μα­νιάτες αποφάσισαν να τους περι­θάλψουν. Ρυμούλκησαν το πλοίο τους στη στεριά και τους πρόσφε­ραν άσυλο και τροφή, παρόλη την πείνα και τη φτώχεια τους. »

    http://www.topontiki.gr/article/8989/

    » ΑΠΟΣΚΙΕΡΗ Ή ΑΠΟΣΚΙΑΔΕΡΗ ΜΑΝΗ »

    Σωστά και τα δύο και μάλιστα το αποσκιαδερή ίσως είναι και παλαιότερο. Αλλά ένας προσηλιακός θα πει «παλιαποσκερίτη » σήμερα.

  119. Spiridione said

    Αν δείτε στο ποίημα του Πεντζίκη οι συγκεκριμένοι στίχοι στο τέλος (φύσα αγέρι κλπ) είναι σε πλάγια και δεν ταιριάζουν υφολογικά με το υπόλοιπο ποίημα.
    http://www.snhell.gr/anthology/content.asp?id=255&author_id=37
    Αυτό με έκανε να σκεφτώ μήπως είναι στίχοι από κάποιο δημοτικό τραγούδι. Επίσης δε και η Θαλασσογραφία του Σαββόπουλου είναι (νομίζω) στον ίδιο δίσκο με το Ντιρλαντά, που ο Σαβ. είχε πει, στη δίκη με τον Γκίνη, ότι το είχε ακούσει στη Θάσο λίγα χρόνια πριν.
    Πράγματι, οι στίχοι αυτοί είναι δημοτικοί ή αδέσποτοι, και υπάρχουν δημοσιευμένοι το 1942 σε περιοδικό της Εταιρείας Θρακικών Μελετών.
    http://books.google.gr/books?id=mXc_AQAAIAAJ&q=%22%CF%86%CF%8D%CF%83%CE%B1+%CE%B8%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CF%83%CF%83%CE%B1+%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%AC%22&dq=%22%CF%86%CF%8D%CF%83%CE%B1+%CE%B8%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CF%83%CF%83%CE%B1+%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%AC%22&hl=el&sa=X&ei=kq8IVNeWE8ShyAP774D4CA&ved=0CB8Q6AEwAA

  120. sarant said

    117: Αφού το έχει αναγνωρίσει δημόσια (και το είχε αναγνωρίσει έμμεσα με τον τίτλο που έδωσε) δεν υπάρχει ζήτημα. Αλλά και μια μνεία στο εξώφυλλο δεν θα έβλαφτε, ιδίως αφού οι στίχοι του Πεντζίκη είναι (έτσι δεν είναι;) οι μόνοι στίχοι του τραγουδιού.

  121. sarant said

    118: Το παραπάνω το έγραψα πριν δω το 118. Αδέσποτοι λοιπόν; Αλλά η διατύπωση του Πεντζίκη είναι κάπως διαφορετική.

  122. Spiridione said

    Οι ίδιοι στίχοι είναι με διαφορετική σειρά, εκτός από το ότι ο Πεντζ. γράφει δύο φορές αγέρι αντί για κύμα και αγέρι που είναι στους αδέσποτους. Μπορεί να είναι άλλη παραλλαγή που είχε ακούσει.
    Και επίσης ο τίτλος Θαλασσογραφία του Σαββόπουλου δεν αναφέρεται πουθενά στον Πεντζίκη.

  123. Πέπε said

    @119: Ενδιαφέρον εύρημα. Πάντως δεν είναι παρόμοια περίπτωση με το Ντιρλαντά. Το Ντιρλαντά ήταν (και είναι ακόμη) γνωστό και δημοφιλές τραγούδι της Καλύμνου, όχι της Θάσου, και Καλύμνιος ήταν και ο δημιουργός της συγκεκριμένης εκδοχής που έβγαλε ο Σαββόπουλος και μετά πήγαν στα δικαστήρια. Αλλά ο Σαββόπουλος δεν το άκουσε στην Κάλυμνο, το άκουσε στο δίσκο που έβγαλε η Δόμνα Σαμίου.

    Ο Σαββόπουλος είχε πολλά πάρε δώσε με τη Σαμίου. Παρακολουθούσε τη δουλειά της και εμπνεόταν από αυτήν, και είχαν και διάφορες συνεργασίες. Για παράδειγμα, ο μουσικός που παίζει θρακιώτικη γκάιντα στον «Μπάλο» του Σαββόπουλου ήταν τακτικός συνεργάτης της Σαμίου η οποία τον είχε ανακαλύψει (πριν τη Σαμίου ο άνθρωπος έπαιζε απλώς στην πλατεία του χωριού του όποτε είχε πανηγύρι).

    Αλλά ο Σαββόπουλος δε νομίζω να ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για το λαογραφικό σκέλος της δουλειάς της Σαμίου. Όταν έγραψε την «Παράβαση» των Αχαρνέων πάνω στον μελωδικό πυρήνα ενός παραδοσιακού καλάντου από τους Φούρνους, δεν το ανέφερε ως κάλαντο από τους Φούρνους αλλά ως τραγούδι από ένα δίσκο της Σαμίου.

    Είναι λοιπόν πολύ διαφορετική διαδικασία να παρακολουθείς τις μουσικές που βγάζει κάποιος συνεργάτης και (πιθανότατα) φίλος σου, οι οποίες έχουν και το στοιχείο του «αφόρετου», «ανόθευτου» που τον ιντριγκάριζε (δηλ. η δημοτική μουσική «έτσι όπως είναι», απαλλαγμένη από το στίγμα που της είχε μείνει από τη Χούντα ή από το σνομπισμό των πρωτευουσιάνων), και διαφορετική να διαβάζεις έντυπες συλλογές δημοτικών τραγουδιών και μάλιστα όχι τον Πολίτη αλλά κάτι τόσο ψαγμένο όσο ο τόμος τάδε του Αρχείου Θράκης.

    Αναλυτικότερα για το Ντιρλαντά: http://karpathiandiaries.blogspot.gr/2010/06/look-what-they-ve-done-to-my-song.html

  124. Ριβαλντίνιο said

    Α ! Βρήκα !

    http://www.politeianet.gr/books/kassis-d-kuriakos-athina-diakosioi-maniates-logografoi-5582

    ( σελ. 61-62 )

    Νηφάκος ή Νήφος ή Νηφάκης Νικήτας ( 1748- γύρω στα 1821 )

    από την Μηλιά της ΒΔ Μάνης.

    » Ο Νηφάκος , μη όντας ΜεσαΜανιάτης, αλλά και αρκετά διαφορετικής νοοτροπίας ακόμα και για τους δικούς του πατριώτες , τους ΕξωΜανιάτες, όταν εκδιώχτηκε από τη Μέσα Μάνη ( κατά παράδοση για γυναικοδουλειά, όταν υπηρέτησε δάσκαλος στο Οίτυλο ή στην Τσίμοβα ), προσπαθεί να βρίσει και εκδικηθεί ειδικά τους ΜεσαΜανιάτες.

    Έγραψε (…) Διάλογοι διδασκάλου Νήφου Ν. και Κακαβούλη τινος Σπαρτιάτου ( = ΜεσαΜανιάτη), (…) »

    » Όταν ο Κακαβούλης παρατηρεί ότι οι Τουρκομπαρδουνιώτες είναι παλληκάρια και ο Καβιλλιέρης ( Γρηγοράκης ) ( ο Νηφάκος ήταν υποστηρικτής των Γρηγοράκηδων ), που κινείται εναντίον τους , δύσκολα θα τους γλιτώσει, ο Νηφάκος … προλέγει στον Κακαβούλη ότι με τον αντίπαλο αυτόν η καταστροφή των Τουρκομπαρδουνιωτών είναι βέβαια.

    » Κακός αστρίτης δράκοντας το αίμα τους βυζάνει
    και να γλιτώσουν δεν μπορούν να κάνουν ραμαζάνι »

    http://www.politeianet.gr/books/koutsilieris-g-anarguros-papadimas-istoria-tis-manis-archaia-mesaioniki-neoteri-29890

    ( σελ.422-423 ).

  125. ...!? said

    Γιά τον Άγγελο εξάγγελο δηλαδή λέει πουθενά ότι είναι του Dylan?

  126. ππαν said

    Ο Σαββόπουλος έχει κατακλέψει ή έχει σαμπλάρει και αρκετούς στίχους του Ν.. Ασλάνογλου, πρόχειρα θυμάμαι το «η στάμνα μου για ένα καλοκαίρι» από το ποίημα «Κι αν είσαι άνθρωπος» (…. κι αν είσαι εργοστάσιο/κι αν είσαι μια ξανθή μοντέρνα πόλη/Είσαι για μένα κούραση το βράδυ/μια μηχανή που σώπασε/μια ετοιμόρροπη φωνή/Είσαι η στάμνα μου για ένα καλοκαίρι)

  127. sarant said

    122: Σπύρο, δες το σχ. 84 -τι ισχύει τελικά;

    126: Σαμπλάρει, καλό!

  128. Πέπε said

    Διόρθωση στο 123:

    > > Όταν έγραψε την «Παράβαση» των Αχαρνέων

    Τους Κήρυκες, όχι την Παράβαση

    @125: Νομίζω ναι.

  129. Ιάκωβος said

    Κακαβούλια στην Ήπειρο λένε τα δαιμόνια. Στον Μακρυγιάννη όμως, νομίζω σημαίνει κάτι άλλο,εντελώς διαφορετικό, αλλά δεν θυμάμαι τι και δεν τον έχω πρόχειρο 🙂

  130. Theo said

    @122:
    Έχεις δίκιο.
    Με τον τίτλο Σκόρπια φύλλα-Θαλασσογραφία βρήκα το ποίημα του Πεντζίκη εδώ. Τώρα, που άνοιξα τη συλλογή του Ποιήματα (Παλαιοντολογικά) (έκδ. 1988), όπου και η Ανακομιδή, βλέπω πως το ποίημα τιτλοφορείται Σκόρπια φύλλα, όπως έγραψε κι ο Ελληγένης στο σχ. 78, και πως ο ποιητής το χρονολογεί στα 1958.

  131. Spiridione said

    123. Ωραίο άρθρο.
    Εδώ είχα διαβάσει ότι ο Σαβ. είχε πει ότι το είχε ακούσει πρώτα στη Θάσο και μετά από τη Σαμίου. Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια ή ψέμα.
    http://news247.gr/eidiseis/weekend-edition/ntirlantanta_apo_to_dikasthrio_no1_sta_gallika_charts.2803963.html?service=print

    Για τη Θαλασσογραφία, δεν ήταν ανάγκη να διάβασε το αρχείο Θρακικών Μελετών. Μπορεί να το άκουσε στη Θάσο που λέει ότι άκουσε και το άλλο, ή ξερωγώ κάπου στη Θράκη ή να το έμαθε απ’ τον Πεντζίκη.

  132. ππαν said

    Εδώ η τελευταία -με επιφύλαξη- συνένετευξη του Ν.Α. Ασλάνογλου όπου αναφέρεται και στον Σαββόπουλο. Η επιφύλαξη στο ότι ο ένα από τους δυο που του παίρνουν την συνέντευξη είναι γνωστός άγγελος θανάτου, μια εποχή από όποιον έπαιρνε συνέντευξη αυτός πέθαινε και μάλιστα πριν δημοσιευθεί η συνέντευξη, μέχρι που κάποια από αυτές αποδείχτηκε κι αυτή σαμπλαρισμα από παλιότερες δηλώσεις του μακαρίτη. Πάντως αυτό το σπαραχτικό για την έγχρωμη τιβί που επιθυμούσε ο ποιητής πρέπει να είναι αυθεντικό 😦

    http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=82885

  133. Εαμοβούλγαρος said

    1) Να γιατί ο Εαμοβούλγαρος φτιάχνει πάντα μόνος του τον καφέ του, στα 58 χρόνια που βρίσκεται σε αυτό τον Πλανήτη: Στη Μινεσότα, ένας χριστιανός εκσπερμάτωνε μέσα στον καφέ της συναδέλφου του στο γραφείο, για να της τραβήξει την προσοχή.

    http://www.protothema.gr/world/article/407440/ipa-sto-dikastirio-giati-ekspermatise-ston-kafe-tis-sunadelfou/

    Η είδηση που βγαίνει από την όλη ιστορία, είναι πως το αντρικό σπέρμα έχει γεύση χαλασμένου γάλακτος για τα γυναικεία γούστα. Εμείς οι αντίχριστοι το ξέρουμε εξ απαλών ονύχων αυτό, αλλά το επισημαίνω για τους αδελφούς χριστιανούς που τηρούν τις εντολές του Ευαγγελίου και δεν έχουν αυνανιστεί ποτέ.

    2) Από την Στήλη της «Καθημερινής» «Πρίν από 49 χρόνια»: «24 Αυγούστου 1965

    ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΟΣ ΓΙΑ «ΠΕΡΣΕΣ» ΚΟΥΝ: «Ο φίλος μου ο Κουν είναι, φαίνεται, πεπεισμένος ότι ο Αισχύλος υπήρξεν Αραψ, αδιαφορών παντάπασιν διά την ελληνίδα φωνήν, και οι «Πέρσαι» τραγωδία γραμμένη για να εκτελείται από μαινομένους δερβίσηδες εις διαρκή και ουδέποτε χαλαρούμενον παροξυσμόν»>

    http://www.kathimerini.gr/780599/opinion/epikairothta/politikh/49-xronia-prin-sthn-k-24viii1965

    3) Η αγιορείτικη εικόνα «Άξιον Εστί» ξανάκανε το θαύμα της: Ο Σύριζα ψήφισε ΠΑΡΩΝ στην τροπολογία που απαλλάσσει από τη Φορολογία τους κατοίκους του Περιβολιού της Παναγίας

    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.politiki&id=36168

    4) Ο ενθουσιασμός με τον οποίο υποδέχθηκαν όλοι (του κ. Σαραντάκου συμπεριλαμβανομένου) το σχόλιο Νο 106 του κ. Earion, αποδεικνύει ένα πράμα: Είναι τέτοια η δύναμη της καθαρεύουσας που μπορεί να μετατρέψει από τη μιά στιγμή στην άλλη έναν συνήθη γνώστη της ελληνικής σε μεγάλο συγγραφέα και αυτό να το νιώσουν αμέσως ακόμη και οι δημοτικιστές αναγνώστες, ακόμη και οι οπαδοί του μακαριστού Κριαρά.

    5) Μή χάσετε την μεταμεσονύχτια προσφορά μας (λίγο πρίν τελειώσει ο αγώνας μπάσκετ χρεοκοπημένο Ρωμέϊκο – χρεοκοπημένη Αργεντινή που θα μεταδώσει ζωντανά ο «Αντέννας»: Απόψε θα σάς προσφέρουμε (αν όλα πάνε καλά και δεν το κατεβάσει η κλίκα του Μεταλληνού) εντελώς δωρεάν τον πρώτο Τόμο της «Εγκληματικής Ιστορίας του Χριστιανισμού» του 90χρονου Γερμανού Karlheinz Deschner (πρώην κατηχητόπουλο που στα 10 του ήθελε να γίνει παπάς) από τις εκδόσεις «Κάκτος»

    http://athriskos.gr/1516

  134. Theo said

    @129:
    Δεν βρίσκω τη λέξη κακαβούλια στα Άπαντα του Μακρυγιάννη.

  135. Πέπε said

    131: Ευχαριστώ!
    Η Θάσος είναι ξεκάθαρα λάθος. Το τραγούδι είναι καλύμνικο και εντάσσεται σε συγκεκριμένο στυλ που επίσης είναι καλύμνικο. Εκτός αν άκουσε στη Θάσο τον καλύμνικο δίσκο της Σαμίου!!

    Για το υπόλοιπο του σκεπτικού, να άκουσε το θρακιώτικο τραγούδι κάπου, δεν μπορώ να το αποκλείσω βέβαια, αλλά έχω έντονα την αίσθηση ότι ο Σ. δεν ακούει δημοτικά, τουλάχιστον όχι συστηματικά, ενώ ακούει Σαμίου.

  136. Theo said

    @131:
    Ναι, το πιο πιθανό είναι να διάβασε τους στίχους στο ποίημα του Πεντζίκη. (Δεν έκανε λαογραφικές έτευνες ο Σαββόπουλος.) Νομίζω πως τον είχε και τον έχει σε μεγάλη εκτίμηση.

  137. leonicos said

    Γεια

  138. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    ..και βέβαια, δεν είναι καθόλου απίθανο να πρόκειται για παραλλαγμένη χρήση των αδέσποτων θρακιώτικων δημοτικών στίχων από τον Πεντζίκη (εξ ού και τα πλάγια τυπογραφικά στοιχεία) και «δημιουργική επανασύνθεση» από τον Σαββόπουλο.. [Ο οποίος Σαββόπουλος -όπως οι περισσότεροι ξέρουμε- ήταν βαθύς γνώστης της θεσσαλονικιώτικης (Ασλάνογλου, Χριστιανόπουλος, Πεντζίκης κλπ) και λοιπής ελληνικής ποίησης (Εγγονόπουλος κλπ) και ουκ ολίγες φορές «ξεσήκωσε» στίχους και ιδέες από αυτούς, με εξαιρετικά αποτελέσματα..)

  139. Λ said

    Ωραία κουβέντα πιάσατε σήμερα.

    Από το τραγούδι του Κώστα «Δεν βαριέσαι αδελφέ»:

    Κι εμείς χορτάτοι, μάτωνε
    Κάνουμε γλέντια ρεφενέ

    αντί αυτού:

    Κι εμείς χορτάτοι, μα το ναι
    κάνουμε γλέντια ρεφενέ

    Και μια παραλλαγή που κάναμε πολύ παλιά:

    Κι εμείς οι τρεις στον καφενέ
    τσιγάρο πρέφα και καφέ

    Να πας Πετρή στον καφενέ
    να πιείς τσιγάρο και καφέ

    Τέλος, nice to see you, nice to see you, είπε κάποιος μια φορά σε μια Αναστασία

  140. Λ said

    το τραγούδι του Κώστα Χατζή
    http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=11321

  141. Theo said

    @126, 132:
    Ο Σαββόπουλος έχει κατακλέψει … και αρκετούς στίχους του Ν.. Ασλάνογλου, πρόχειρα θυμάμαι το “η στάμνα μου για ένα καλοκαίρι” από το ποίημα “Κι αν είσαι άνθρωπος”

    Μάλλον η λέξη κατακλέβω δεν είναι σωστή.
    Στο βιβλίο του Τα λόγια από τα τραγούδια (1965-’75), γράφει: «ήσουν η στάμνα μου για ένα καλοκαίρι»: Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου.
    όπως και για τον Μπάλλο: «Εδώ είναι Μπαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε»: Νίκος Εγγονόπουλος., «…Σπαθίζει τις πίκρες σαν ήλιος»: Μανόλης Αναγνωστάκης και πολλά άλλα. Νομίζω πως σωστότερο θα ήταν να λέγαμε πως ο Σαββόπουλος αφομοιώνει δημιουργικά πολλούς μεταπολεμικούς ποιητές. Κι αυτό δεν είναι κλεψιά, άσχετα με τις μεμψιμοιρίες του Ασλάνογλου.

    Τι σημαίνει σαμπλάρει;

  142. ππαν said

    141: Τεό, αν δεν βάλεις το «σαμπλάρει» αλλοιώνεις εντελώς αυτά που γράφω. Δεν σου έχουν πει να μην κάνεις χαρτοκοπτική όταν τσιτάρεις; Ειδικά όταν μου κόβεις το «ή»; 🙂

  143. leonicos said

    καλά, είπαμε να σχολιάσετε αλλά εσέις το παρα….

    Δεν μπορεί να λείψει κανείς ούτε 8 ώρες; Τι είσαστε σεις;

    και το κακό είναι ότι το συγκεκριμένο θα κάτσω να το διαβάσω.

    Αλλά ό,τι και να πείτε για το σαββόπουλο, μακρά και βραχέα, πρωτότυπα και μη, τον βρ’ίσκω γοητευτικό καλλιτέχνη. ας αρχίσουμε από κει.

    παρθενογένεση στην τέχνη δεν υπάρχει. Ως γνωστόν

  144. Γς said

    11 @ Λεώ
    >Στο @1 απέδειξες ότι ό,τι καλό κι αν λέω για σένα είναι σωστό.

    Πάντα είσαι σωστός.
    [Κι αν καμιά φορά είσαι λάθος, ορθώς είσαι]

    —–

    Στον ΑΝΤ1 Μπάσκετ.
    Αργεντινή-Ελλάδα 2-4 [πρώτα δευτερόλεπτα του αγώνα]

    -Αγαπητοί ακροατές για πρώτη φορά η Ελλάδα προηγείται!

  145. Λ said

    Τον αλουπόν η τρύπα του εν τον εχώρεν τζαι ετράβαν τζαι τριζοκολόκαν, έλεγε ο πατέρας πολύ συχνά. Όταν ήμουν μικρή νόμιζα ότι η τριζοκολόκα (η νεροκολοκύθα / το νεροκόλοκο) ήταν ρήμα, δηλ ο αλουπός ετράβαν και ετριζοκολόκαν (τραβούσε και τριζοκολοκούσε).

    Και μια έκπληξη:
    http://anekdota.duckdns.org/2000/0289.html

  146. Γς said

    144 β:
    Συνέχεια του «για πρώτη φορά προηγείται»:

    11-21 Τώρα

    -Και για πρώτη φορά η Ελλάδα προηγείται με διψήφια διαφορά

    Και με τούτα και με τ άλλα 16-28 τώρα

  147. Theo said

    @142:
    Ωραία (δεν είχα κανένα πονηρό σκοπό, αλλά έκοψα κάτι, γιατί δεν ήξερα τι σημαίνει ούτε πόσο βοηθάει στη συζήτηση):

    Ο Σαββόπουλος έχει κατακλέψει ή έχει σαμπλάρει και αρκετούς στίχους του Ν.. Ασλάνογλου, πρόχειρα θυμάμαι το “η στάμνα μου για ένα καλοκαίρι” από το ποίημα “Κι αν είσαι άνθρωπος”

    Και επαναλαμβάνω:
    Μάλλον η λέξη κατακλέβω δεν είναι σωστή.
    Στο βιβλίο του Τα λόγια από τα τραγούδια (1965-’75), γράφει: “ήσουν η στάμνα μου για ένα καλοκαίρι”: Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου.
    όπως και για τον Μπάλλο: “Εδώ είναι Μπαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε”: Νίκος Εγγονόπουλος., “…Σπαθίζει τις πίκρες σαν ήλιος”: Μανόλης Αναγνωστάκης και πολλά άλλα. Νομίζω πως σωστότερο θα ήταν να λέγαμε πως ο Σαββόπουλος αφομοιώνει δημιουργικά πολλούς μεταπολεμικούς ποιητές. Κι αυτό δεν είναι κλεψιά, άσχετα με τις μεμψιμοιρίες του Ασλάνογλου.

    Τι σημαίνει σαμπλάρει;

  148. munich said

    Το αντισαββοπουλίζειν είναι ένα προσφιλές σπορ του παρόντος ιστολογίου

  149. Πάνος με πεζά said

    Και έλεγα ότι μάνι-μάνι, θα μάθουμε μέχρι πού πάει η Μάνη…

    Πάντως κι εγώ, που έλκω την καταγωγή μου (τςςςςςς…) από λίγο πιο κει (μεταξύ Σπάρτης-Γυθείου – ποτέ δεν τό’παιξα Μανιάτης), γνώριζα ότι η Μάνη άρχιζε στο Γύθειο και τελείωνε στο Οίτυλο. Και την περιδιάβαινες με αυτό το «οχτάρι» που κάνει ο δρόμος αν τον δείτε στο χάρτη, μια «βιρίνα» από πάνω (Γύθειο-Αρεόπολη-Οίτυλο), και μια από κάτω, πάλι με αρχή την Αρεόπολη, προς το Ταίναρο.
    (βιρίνα : αθέλητη θηλιά κατά το άπλωμα (ή ηθελημένη, κατά το τύλιγμα) καλωδίου, σκοινιού ή ελαστικού σωλήνα – ένα λάστιχο ποτίσματος που «βιρινιάζει» σου σπάει τα νεύρα και δεν κάνεις και δουλειά. Γενικότερα όμως, βρόχος, από το γαλλικό virine).

    Τις πλευρές της Μάνης, τις έμαθα «προσηλιακή» κι «αποσκιερή», στους νομούς Λακωνίας και Μεσσηνίας, αντίστοιχα. Μάλιστα, ψιθυρίζεται ότι το λάδι των «προσηλιακών» πλευρών του Ταϋγετου, είναι καλύτερης ποιότητας, κι ας έχει το Καλαματιανό τη χάρη…

    Για το stixoi.info, μην περιμένετε να γράφει λόγια-σφήνες του Σαββόπουλου («με καρδιά»). Ωστόσο, στο «Ζεϊμπέκικο» με τη Μπέλλου, καταγράφει ολόκληρη την ψαλμωδία που λέει ο ίδιος από κάτω, σε δεύτερο layer («Απρόσιτη μητέρα…κλπ.»). Έχει τα λαθάκια του όπως πολλά σχετικά sites, και τα σχόλια, τόσο σε αυτό όσο και στο kithara.to, γι αυτό το λόγο υπάρχουν (και για τις συγχορδίες, στο δεύτερο, όπου εκεί να δείτε τί γίνεται…)

    Πάντως, ακόμα και σε πασίγνωστα τραγούδια Θεοδωράκη, Χατζηδάκι, Ξαρχάκου, Μαρκόπουλου κλπ., επιβεβαίωσα στίχους ή λεπτομέρειες στίχων όταν τους είδα γραμμένους σε premium της Καθημερινής, πριν από 2-3 χρόνια, που τα έβγαζε για αρκετούς μήνες (τότε, που αγοράζαμε κυριακάτικη εφημερίδα κάθε βδομάδα, λέμε – τώρα είναι ένα φύλλο το χρόνο, καμιά Κυριακή διακοπών…).

    Ξέρεις, αρκετές φορές «σωστό» είναι αυτό που θα σου «κολλήσει» με τσίχλα στο μυαλό, και δε θα βγαίνει ούτε με εγχείρηση…

  150. Theo said

    @148:

    Θα πρόσθετα πως το αντισαββοπουλίζειν είναι και προσφιλές σπορ των «οργανωμένων» αριστερών που δεν του συγχώρεσαν ποτέ το ότι έφυγε από τις οργανώσεις τους, περίπαιξε (με αγάπη) τους επαγγελματίες πολιτικούς, φλέρταρε κάποτε και με τον Μητσοτάκη ως αναγκαίο κακό μετά τον Αντρέα (πάτταλος παττάλῳ εκκρούεται»)…
    Αλλά κι ο ίδιος είχε πει πως όλα αυτά τα έκανε ως καλλιτέχνης, κάποιος που μπορεί να νιώθει πως το μη χεῖρον κάποτε το αντιπροσωπεύει ο ένας, κάποτε ο άλλος.
    Αλλά πού να καταλάβουν οι άλλοι πως η αρτηριοσκλήρωση δεν ταυτίζεται με την Αριστερά…

  151. ππαν said

    !147: στη μουσική αυτό, http://en.wikipedia.org/wiki/Sampling_(music), στους στίχους αυτό που κάνει ο Σαββόπουλος.
    Ο Ασλάνογλου δεν μεμψιμοιρεί, λέει πως ο Σαββόπουλος δεν του ταιριάζει, δεν είναι υποχρεωτικό να ταιριάζει σε όλους ο δημιουργός του Μητσοτάκ.

  152. leonicos said

    Γιά να δω τι κάνατε τόση ώρα

  153. Εαμοβούλγαρος said

    1) Οι χρεοκοπημένοι Ρωμιοί νίκησαν 79-71 τους χρεοκοπημένους Αργεντίνους στο Μουντομπάσκετ της Ισπανίας (εκ του ες – Πάνα)

    2) Νυχτερινή προσφορά Carrefour – Εαμοβούλγαρος: Κατεβάστε τον 1ο Τόμο της «Εγκληματικής Ιστορίας του Χριστιανισμού» του μακαριστού Karlheinz Deschner (εκδ. «Κάκτος»)

    http://www.uploadmb.com/dw.php?id=1409412487

    Μεταφέρω μόνο ένα απόσπασμα από την σελ. 157 που αποκαλύπτει ότι ο Ραββίνος Χριστός είχε δώσει εντολή στους μαθητές του να πάνε να διδάξουν μόνο στους Εβραίους και όχι στους Εθνικούς. Αλλά οι απατεώνες Χριστιανοί το πλαστογράφησαν:

    «…πλαστογραφίες. Και αυτό ήταν αναγκαιότερο, εφόσον σε αυτή γράφονταν και γράφονται εντελώς λανθασμένες ρήσεις, ακόμη και από τον ίδιο τον Ιησού. Παραδείγματος χάρη στο Κατά Ματθαίον 10,5: «Μην πάρετε το δρόμο για την περιοχή που κατοικούν ειδωλολάτρες και μην μπείτε σε πόλη Σαμαρειτών προτιμήστε να πάτε στους Ισραηλίτες που έχουν πλανηθεί». Αχ τι θα είχαμε γλυτώσει, παρεμπιπτόντως και οι Εβραίοι, αν οι χριστιανοί τηρούσαν αυτή τη ρήση του Ιησού! Αλλά είχαν κάνει προ πολλού το αντίθετο. Σε κραυγαλέα αντίθεση με το 10,5, λέει ακριβώς στο ίδιο ευαγγέλιο ο «Αναστάς» (28,19): «Πηγαίνετε λοιπόν και κάνετε μαθητές μου όλα τα έθνη, βαφτίζοντας τους στο όνομα του Πατρός και του Τιού και του Αγίου Πνεύματος…»

    Η πρώτη ρήση, η διαταγή για τον προσηλυτισμό των Ιουδαίων, θεωρείται γνήσια, ακριβώς επειδή οι χριστιανοί προχώρησαν σύντομα στον προσηλυτισμό των ειδωλολατρών, που ήταν αντίθετος στην πρώτη προσταγή του Ιησού. Και για να δικαιολογήσουν αυτή την πρακτική, έβαλαν στο τέλος του ευαγγελίου λαθραία την προσταγή για τον οικουμενικό προσηλυτισμό. Και δήθεν όλως παρεμπιπτόντως και αυτή τη βιβλική θεμελιώδη πρόταση, το locus classicus, για το τρισυπόστατο. Αλλά ας αφήσουμε το γεγονός ότι από το κήρυγμα του Ιησού λείπει και η παραμικρή ένδειξη μιας τρισυπόστατης ιδέας, ότι ούτε οι Απόστολοι πήραν εντολή να βαφτίζουν: Πώς θα μπορούσε ο Ιησούς ο οποίος απαιτεί να πάνε «μόνο στους Ισραηλίτες που έχουν πλανηθεί », και απαγορεύει κατηγορηματικά «να πάνε στην περιοχή που κατοικούν ειδωλολάτρες», πώς θα μπορούσε αυτός ο Ιησούς να απαιτεί οικουμενικό προσηλυτισμό;

    Αυτή η προσταγή η οποία αμφισβητείται συνεχώς ήδη από την εποχή του Διαφωτισμού, θεωρείται από όλους τους κριτικούς ερευνητές ως πλαστογραφία. Εκκλησιαστικοί κύκλοι την παρενέβαλαν, ώστε να δικαιολογήσουν εκ των υστέρων τον προσηλυτισμό των ειδωλολατρών και το έθιμο της βάπτισης. Και για να έχουν μια κύρια μαρτυρία από τη Βίβλο για το δόγμα της τρισυπόστατης φύσης του Θεού199».

  154. leonicos said

    Ρε σεις… ακόμα σχολιάζετε; ολόκληρη μέρα;

    @145Λ α έχω ακούσει το ίδιο αστείο / παροιμία με ποντικό, επίσης από κύπριον

    @145Λ β έχω ακούσει και άλλο ανέκδοτο με Σουρή και Αμαλία, αλλά το σάιτ λέει ότι είναι αδύνατο

  155. munich said

    @153
    1) ωραίος αγώνας ! καλά το πάνε. χαλάλι το ταληράκι που έδωσα στη φιμπα για το πακέτο στριμινκ

  156. Λ said

    154. Το θέμα στο ανέκδοτο του 145 είναι ότι περιέχει σχόλιο του Νικοκύρη από το 2000, αν δεν κάνω λάθος. Μα υπηρχαν τότε τέτοια πράματα; Ήταν η νεολιθική εποχή της μπλογκόσφαιρας μάλλον.

  157. Λ said

    Του λόγου το αληθές:

    (nil): Nikos Sarantakos (sarant(@)village.uunet.lu)
    Ημερομηνία: Mon 10 Jan 2000 – 22:01:46 CET

    Πηγή: http://anekdota.duckdns.org/2000/0289.html#ixzz3CO1cdFm7

  158. sarant said

    145-156: Ωχ, πού το βρήκες; Το είχα ξεχάσει. Αλλά δίκιο είχα, δεν είχα;

    148: Σε ό,τι με αφορά, έχω επικρίνει τον Σαββ. μόνο για τις σαχλαμάρες που λέει περί μακρών και βραχέων φωνηέντων. Δεν θυμάμαι να έχω γράψει για τα πολιτικά του.

  159. Λ said

    158. Φυσικα΄και είχατε δίκαιο. Εγώ το είχα ακούσει όχι με τον Σουρή αλλά με τον Καλλέργη. Σε εκείνο το σίριαλ με τίτλο «Αμαλία», αν τ ο θυμάται κανείς. Θυμάμαι και το ανλέκδοτο με τον χωριάτη που φώναζε «Κοπριά για τους βασιλικούς!»

  160. ΕΑΜίτης+ΣΗΜίτης=Τσουτσουλομύτης, said

    @ 133.5:

    Διατί κύριε Εαμοβούλγαρε, κατά την αναφοράν σας εις το μπασκετικόν ματς μεταξύ των χρεοκοπημένων μπανανιών, αποκρύψατε ημίν ότι το γελοίας εμπνεύσεως «άθλημα» των …καλαθο(!)σφαιριστών προέκυψεν εκ της παράφρονος χριστιανικής ηθικολογίας προτεσταντών τινων παιδαγωγών-ιεροκηρύκων επί τω πονηρώ σκοπώ όπως ούτοι ανασχέσωσι την εκπλήρωσιν των αρσενικών ορμονικών επιταγών και αποσπάσωσι την προσοχήν των καυλοπυρεσσόντων νεαρών Αμερικανών από το «σκοτεινόν αντικείμενον» των αιωνίων ανδρικών πόθων μεταστρέφοντες δολίως την φυσικήν του άρρενος επί του θήλεος ανάγκην εισόδου εις ρημπάουντ προ καλάθου οπαίου;

    Διατί αποσιωπήσατε τον ρόλον των φυλάκων της χριστιανικής ηθικής ως προστατών της αγνότητος των θυρεοειδοπαθών «προικισμένων» νεαρών γιγάντων και δεν αναφέρατε την πασιφανήν αρχετυπικήν συσχέτισιν της διακορεύσεως ενός καλάθου άνευ πάτου προς την φυσικήν συνουσίαν, ήτινα οι χριστιανούληδες κώουτς των κολλεγίων έχουσι δια ροπάλου απηγορευμένην εις τους κυφούς διμέτρους εφήβους και επιπροσθέτως υποβάλλουσιν σαδιστικώς αυτούς εις την βάσανον κατευνασμού των φυσικών ορμών των οσάκις οι δυστυχείς ούτοι νεανίαι ιδρώτοντες θεώνται, ως πειρασμούς δαιμονίων, τας ενώπιόν των διεγερτικώς λικνιζομένας καλλιπύγους μαζορέττας του παρκέ;

    Μη και οψίμως κατελήφθητε εκ σεμνοτύφου συστολής, συναγωνιστά κύριε Εαμοβούλγαρε;

  161. Πέπε said

    160: +1

  162. Gpoint said

    ο έδει…βήξαι

  163. ΕΑΜίτης+ΣΗΜίτης=Τσουτσουλομύτης, said

    Ελλογιμώτατε συναγωνιστά κύριε Εαμοβούλγαρε,

    αγρυπνώ μη δυνάμενος να εννοήσω πώς σεις, είς διακεκριμένος απόφοιτος του ενδόξου 10ου Γυμνασίου Αρρένων Αμπελοκήπων της μαθητικής ομάδος του οποίου εν χρόνω ανυπόπτω δηλώσατε ημίν ότι τους μπασκετικούς αυτής αγώνας παρηκολούθητε παιδιόθεν, μαχητής ών των πατρώων ιδανικών και άοκνος υπερασπιστής των ελληνίδων Ολυμπίων ιδεών έναντι πάσης κατ’ αυτών επιβουλής, πώς νυν σεις αφέθητε εν τη ωριμότητί σας και της προσοχής υμών διέλαθεν το ευαπόδεικτον και ιστορικώς ευτεκμηρίωτον γεγονός ότι η καλαθο(!)σφαίρισις, καίτοι επιτηδείως διαδίδεται και παραπειστικώς πως νομίζεται ότι ελανσαρίσθη αύτη υπό των προτεσταντών ιεροκηρύκων-παιδαγωγών εν τοις κολλεγίοις του Νέου Κόσμου, υπήρξεν τω όντι ουκ άλλον τι ή μία δολία επινόησις των πλέον σκοτεινών Εβραιο-Μασωνικών κύκλων των εν αενάω διαπλοκήν όντων μετά των ωσαύτως σκοτεινών και κρυφίων παντοειδών χριστιανικών αιρέσεων!

    Πώς παρεβλέψατε τον ύπουλον ρόλον της πρωτοπόρου ΧΑΝΘ εις την εγχώριον διείσδυσιν αυτής της φαύλης και εκμαυλιστικής παιδειάς ήτις διαφθείρει δολίως το ελληνογενές φρόνημα άμα τε και διαβιβρώσκει το ντούρο προαιώνιον ελληνικόν «χάρισμα», ήγουν αυτό τούτον το αγλάϊσμα Νυμφών τε και Παρθένων, ως και το των Ελληνοπαίδων σπέρμα αποδυναμούσα καθιστώντας ούτως την ελληνικήν νεολαίαν επιρρεπήν εις την του εβραίου Αυνάνος δειλήν καταφυγήν μάλλον ή εις την ακατάσχετον του Σωτήρος Διός περιώνυμον ανδρείαν ορμήν;

    Διατί, κύριε Εαμοβούλγαρε, εκάματε τουμπεκί ψιλοκομμένον και δεν ανεφέρθητε εις πάντα ταύτα τα ωραία και χρήσιμα δια τους αγνοούντας αυτά;

    Διατί, ελλογιμώτατε συναγωνιστά, μας εξωθείτε όπως πιστεύσωμεν ότι ενεργείτε ετεροκινούμενος κατά τας δημοσίας κρίσεις σας άτινας υποβάλλετε εις γνώσιν ημών;

    ΚΑΛΗ ΑΦΥΠΝΙΣΙΣ (τοις κοιμωμένοις) !

  164. Τσοπάνος said

    @150
    Ξέχασες το σημαντικότερο. Ότι οι περισσότεροι «έφτυσαν» το Σ. μετά την καλλιτεχνοθρησκευτικοπατριωτική του στροφή (περ. 1982-83).
    Τέτοια κωλοτούμπα ήταν πρωτόγνωρη για τα δεδομένα της εποχής (μην κοιτάς που σήμερα έχουμε εθιστεί).
    Σε μένα (όψιμο σαββοπουλικό) έπαψε να αρέσει όταν, την ίδια εποχή, άρχισε να αρέσει στον πατέρα μου.
    Και μην ξεχνάμε ότι σε συνέντευξή του (μερικά χρόνια πριν τη «στροφή» του), είχε δώσει τον ορισμό του αναρχικού λέγοντας πως «… αναρχικός είναι αυτός που πιστεύει σε κάτι που δεν υπάρχει. Συνεπώς αναρχικοί είναι οι καλόγεροι, αφού πιστεύουν στο θεό…»
    Κι όταν κυκλοφόρησε το δίσκο «Με γειά το κούρεμα», πήρε την απάντηση: «Με γειά το πούρεμα»…

  165. sarant said

    164: Ενδιαφέρον το κριτήριο «αρέσει στον πατέρα μου»

  166. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #160, 163
    Επιτέλους, έβαλε κάποιος τα πράγματα στη θέση τους! 🙂

  167. Κοίτα που έχασα σαββοσυζήτηση! Τέλος πάντων, έχω πει ό,τι είχα να πω (η Ππαν ξέρει), έμαθα και κάτι για τη Θαλασσογραφία. Μου έκανε εντύπωση στη συνέντευξη του Ασλάνογλου (#132) ότι οι Λάλας-Ταγματάρχης, που περνάνε και για διανοούμενοι δημοσιογράφοι, πιθανότατα κατάλαβαν τον υπερρεαλισμό ως «ιμπεριαλισμό».

  168. ππαν said

    167:Δεν περνάνε απλώς, είναι, απόδειξη τα αποσιωπητικά πάνε σύννεφο. Μόνο στους πολύ διανοούμενους συμβαίνει αυτό 🙂

    Μου άρεσε πολύ η ανάρτηση σου, Δύτη, αν και δεν συμφωνώ, και η συζήτηση που με γέμισε νοσταλγία. Για τους ρέκτες: http://dytistonniptiron.wordpress.com/2010/04/24/savvopoulos/#comment-10706

  169. Πάνος με πεζά said

    Ο αδερφός μου άρχισε, τέλη ’70,κιθάρα.
    Δια του οργάνου αυτού, «κόλλησε» στο Σαββόπουλο.

    Εγώ,άρχισα πιάνο,αρχές ’80.
    Δια του οργάνου αυτού, «κόλλησα» στην Κηλαηδόνη !

    Και μιλάμε ότι κάναμε ιστορικούς τσακωμούς, έπαιζε ο ένας ένα τραγούδι, κι άρχιζε ο άλλος ένα του αλλουνού, να τον σκεπάσει !

    Ε ρε γέλια…

    Ο αδερφός μου έπαιζε τα «ακαταλαβίστικα» Στο Βιετνάμ πυρπόλησαν το ρύζι, κλπ (είχαμε, βλέπεις, το «Φορτηγό»).
    Εγώ πάλι, τα «μασημένα» : «Όλοι μου οι φίλοι παντρευτήκανε…»

    Ο ιστορικός συμβιβασμός έγινε κατά το 1983-5, μετά τα «Τραπεζάκια έξω» και το πάρτυ στη Βουλιαγμένη. όπως σωστά είπατε, ο Νιόνιος άλλαξε εκείνα τα χρόνια. Και τον είδα αλλιώς. Και μετά, φυσικά, γύρισα προς τα πίσω και «είδα» και τα προηγούμενά του.

    Τη λύση του μακροχρόνιου διπολισμού ευλόγησε ο Χάρρυ Κλυνν, με εκείνη την ατάκα του : «Δηλαδή, ο Κηλαηδόνης, ο Σαββόπουλος και ο Νταλάρας, τραγουδούσαν στο καφενείο;»

    (αυτόν τον τελευταίο, τί τον ήθελα…)

  170. 168 🙂
    Αντίδωρο (ούτε κει θα συμφωνήσεις αλλά ίσως θα σ’ αρέσει): http://tovraki.blogspot.gr/2013/03/blog-post_9.html

  171. ππαν said

    Το διάβασα χτες, όταν διάβασα τη δική σου ανάρτηση. Καλά κάνεις και το βάζεις.

  172. Τσοπάνος said

    @165
    Ναι, γιατί τον είχα συνηθίσει (κι έτσι μου άρεσε), ως δημιουργό και άνθρωπο, εκτός καλουπιών. Και ξαφνικά με τα καλαματιανά, τα εθνοθρησκευτικά κλπ (αλλά και όλη τη μετέπειτα πορεία του) απέδειξε ότι έπασχε από το σύνδρομο του «κουρασμένου αριστερού». Με αυτή του τη «φόρμα» βρήκε απήχηση στους πάσης φύσεως συντηρητικούς.
    Αντίθετα, η πορεία του Μάνου, ήταν ένας διαρκής αγώνας κατά του κατεστημένου και της συντήρησης (γενικώς).
    Να γιατί διαχωρίζω τους ανθρώπους σε αριστερούς και «αριστερούς» ή, αν προτιμάς, σε «φύσει» και «θέσει» αριστερούς.

  173. Theo said

    @164, 169, κλπ:
    Ο Σαββόπουλος άρχισε να μου αρέσει στα 16-17 μου (αρχές δεκαετίας του ’70) και συνεχίζει να μου αρέσει μέχρι σήμερα (με εξαίρεση, την καλλιτεχνική κοιλιά που έκανε στα 90s με το «Κούρεμα» και το «Μην πετάξεις τίποτα»), με τις αλλαγές και τις παλινωδίες του.
    Κι όμως, η «ιδεολογική» στροφή του δεν άρχισε το 1982 αλλά λίγο νωρίτερα. Μην ξεχνάμε το «και οι αγάπες δυο λογιώ, στη μια καλογερεύεις» το 1979 στην υπέροχη Ρεζέρβα του, αποτέλεσμα της σχέσης του με τον Ράμφο και της επίσκεψής τους το 1975 στο Άγιο Όρος, όπου γνωρίστηκε και εξακολουθεί να συνδέεται και να εκτιμά τον π. Βασίλειο, ηγούμενο τότε στη Μονή Σταυρονικήτα.

    Άλλο, όμως, οι πολιτικές πεποιθήσεις, κι άλλο το έργο ενός καλλιτέχνη, κι είναι κρίμα που πολλοί ταυτίστηκαν και αγάπησαν ή αρνήθηκαν και «θάβουν» τον Σαββόπουλο λόγω πολιτικών δηλώσεων και συνεντεύξεων.

  174. Τσοπάνος said

    @173:
    Ό,τι έφτιαξε μέχρι (και?) τη «Ρεζέρβα» εξακολουθεί να μ’ αρέσει και να με συγκινεί (μήπως άραγε οφείλεται στην αναπόληση της, χωρίς ευθύνες, νιότης?). Από κει και πέρα που, συμπτωματικά, μπαίνω στο βιοπορισμό, χωρίζουν οι δρόμοι μας

  175. Ιάκωβος said

    134, Theo
    Ναι λάθος. Όχι κακαβούλι. Καβούλι, που σημαίνει συμφωνία.

    Για το Σαββόπουλο
    Τάχουμε ξαναπεί. Πρώτος ο Χατζιδάκις με διαφορά από τους άλλους. Δεύτερος ο Μίκης. Τρίτος ο Σαββόπουλος. (Βέβαια δε βάζω τους ρεμπέτες , τον τσιτσάνη ή τους ανώνυμους, που είναι εκτός συναγωνισμού).

    Δεν υπάρχουν μεγάλοι δημιουργοί, υπάρχουν μεγάλα έργα. Μεγάλο θα πούμε το δημιουργό που έχει γράψει πολλά μεγάλα έργα. Είναι βέβαια και δημιουργοί που γράφουν άνισα. Ή που γράφουν λίγα.

    Μερικές μελωδίες του Σαββό είναι θεϊκές.
    -Σε γιορτινό αγώνισμα παίζατε τις αμάδες
    -Μ’ αροπλάνα και βαπόρι
    -Το τσάμικο

    Στο δίαθλο, όμως,στίχοι-μουσική, ο Σαββόπουλος είναι πρώτος. Η ποίησή του είναι αυθεντική, καλύτερη από του Μίκη ή του Χατζιδάκη.

    Η αλήθεια είναι οτι σαν άτομο και σαν πολιτική στάση μας την έχει σπάσει , όμως αυτό τι σημασία έχει; Και ο Εζρα Πάουντ και οΧάμσουν τους την είχε σπάσει και καλά κάνανε μετά τον πόλεμο να τους απομονώσουν, τον δεύτερο τον δικάσανε και για προδότη. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν είναι μεγάλοι. Ο ποιητής δεν είναι του κόσμου τούτου, ούτε της εποχής, είναι για όλες τις εποχές.

    Από την άλλη, να περιμένεις από έναν άνθρωπο που ζει κι εξελίσσεται να είναι το παντοτεινό σου εφηβικό ίδαλμα, είναι σαν να μαρκάρεις με το σουγιδάκι την κουπαστή της ψαρόβαρκας, για να ξέρεις πού είχε πολλά ψάρια χτες.

    Εδώ μέσα στα τριάντα τελευταία χρόνια άλλαξε η Ελλάδα ολόκληρη, η Ανθρωπότητα, ο Σαββόπουλος δεν θα αλλάξει;

    Ευτυχώς, τα ποιήματα και οι μουσικές μένουν οι ίδιες.

  176. Πέπε said

    169: Τι ωραία ιστορία!

    Εγώ πάλι δεν έμαθα ποτέ πιάνο, με αποτέλεσμα να μην μπορέσω ποτέ να εντρυφήσω στον Κηλαηδόνη όπως θα ήθελα. Ο Κηλαηδόνης ήταν η πρώτη μουσική που επέλεξα μόνος μου να ακούω. Τον Σαββόπουλο τον ήξερα από τους γονείς μου, που τον εκτιμούσαν μέχρι το Κούρεμα.

    Στην πορεία τα πράγματα εξελίχτηκαν ως εξής: τον Σαββόπουλο έφτασα να τον εκτιμώ περισσότερο, αλλά τον Κηλαηδόνη να τον αγαπώ περισσότερο. Μουσική έμαθα, τελείως άσχετη όμως από το είδος του Κηλαηδόνη, του οποίου ωστόσο η σχεδόν αιώνια και αμετάβλητη ακολουθία τριών συγκεκριμένων συγχορδιών επέμενε πάντα να παρεισφρέει λάθρα σε κάθε μουσική μου αναζήτηση. Τώρα τελευταία απέκτησα πιάνο, και αποφάσισα ότι ποτέ δεν είναι αργά (I mean, άμα είναι κατά βάθος να παίζεις Κηλαηδόνη, καλύτερα να τον παίζεις στα ίσα). Τέλος, την ατάκα του Χάρρυ Κλυνν δεν τη γνώριζα.

  177. Theo said

    @168:
    Ευχαριστώ, Ππαν, για τον λίκνο.
    Πολύ ειλικρινές και καλό το κείμενο του Δύτη, αλλά τα σχόλια είναι το κάτι άλλο. Τα λένε όλα!

    @170:
    Ευχαριστώ, Δύτη, για το δώρο σου.
    Πολύ αισθαντικές και εύστοχες οι εφτά πολαρόιντ του Βρακιού.

  178. Theo said

    @175:
    Ιάκωβε, το έγραψα κι αλλού: Εδώ συμφωνούμε.
    Μόνο που αν άρχιζα ν’ απαριθμώ τα τραγούδια του Σαββόπουλου που με συγκινούν και με συνεπαίρνουν, θα έφτανα στις κάποιες δεκάδες.

  179. Τσοπάνος said

    @175: περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα
    Αν θεωρείς θεϊκά τα παραπάνω, τότε πώς θα αποκαλούσες π.χ. το «Χορό των σκύλων» ή την «Είσοδο κι επίθεση των πουλιών»?
    Αλλά κι ο Ξαρχάκος, κι ο Ζαμπέτας, και άλλοι πολλοί, δεν έχουν γράψει πανέμορφες μελωδίες?
    Όλα αυτά όμως, είναι απλώς ασήμαντα μπροστά στις δημιουργίες των μεγάλων κλασικών.
    Όσο για την ποίηση (μάλλον στιχάκια θέλεις να πεις), δεν νομίζω πως έχει γράψει καλύτερα από Ρίτσο, Ελύτη, Σεφέρη, Γκάτσο, Παπαγιαννοπούλου (για να αναφέρω μερικούς, που έχουν μελοποιήσει οι δύο Μ).
    Συνεπώς…

  180. Ιάκωβος said

    179,Τσοπάνος
    Είπα, ο Χατζιδάκις είναι πιο μπροστά από όλους. Η Είσοδος των πουλιών από τον Αριστοφάνη αλλά και το Ω καλή μου ξανθιά, και δεκάδες άλλα, είναι κορυφές. Αλλά και του Σαββόπουλου πολλά είναι φτιαγμένα από τα ίδια υλικά. Θέλω να πω,ότι μουσικός γίνεσαι. Συνθέτης γεννιέσαι.

    Τώρα, για την κριτική της στάσης ζωής του Σαββόπουλου υπάρχει και ο Πανούσης, που, κατα βάθος, θα πούλαγε την ψυχή του στο διάβολο, για να μπορούσε να γράψει μια μελωδία σαν του Σαββόπουλου. Αλλά και η ζήλια μπορεί να είναι κίνητρο για μια καλή κωμωδία, γιατί όχι;

    Πρέζα όμορφη:

  181. Πάνος με πεζά said

    Αδικείς το Τζιμάκο, έχει γράψει κι αυτός ωραιότατες μελωδίες. Και δεν είναι ένα πακέτο μελωδίες, έχει κάνει κι αυτός το δικό του στυλ. Και φυσικά είναι κι αυτός του «δίαθλου». Μπορεί να μην έχει τόσο στριφνή και ψαγμένη μελωδία σαν το Σαββόπουλο, αλλά αρκετές φορές «ουκ εν τω πολλώ το ευ».

    Ας, πούμε, το πάναπλο «Ένα τραγούδι για το χειμώνα» θα αντλήσει το δικό μου δάκρυ, στα live του Τζιμάκου…

  182. Ιάκωβος said

    Ούτε καν 🙂

  183. Πάνος με πεζά said

    Πάντως θα ξέρεις ότι και ο Σαββόπουλος διαδήλωνε το αριστεριλίκι του υπότη στέγη της συζύγου του Άσπας, βιομηχάνου το επάγγελμα… Χωρίς καμιά δόση κακίας, αυτό θα πρέπει να του έλυσε αρκετά τα χέρια για να αφοσιωθεί δημιουργικά στη μουσική (σε σχέση με άλλους, πάντα).

    Κι επειδή φυσικά έχει ο καιρός γυρίσματα, μέσα στα άγνωστα κονδύλια των Ολυμπιακών του 2004, κάτι «βγήκε» και γι αυτόν (φίλος μουσικός που έχει φδουλέψει μαζί του μου λέει «ευγενέστατος, αλλά καρμίρης, από αυτούς που θα σου πληρώσουν ένα και θα σου βγάζουν αγγαρείες μέχρι να φτάσει δέκα…)

  184. ππαν said

    Το «Γυφτάκι» του Πανούση είναι επίσης αριστούργημα

  185. Theo said

    @179:
    Οπωσδήποτε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο Σαββόπουλος έχει γράψει καλύτερους στίχους από τους πολλούς επικολυρικούς του Ρίτσου και τους πολλούς βερμπαλιστικούς του Ελύτη: πιο δυνατούς, πιο άμεσους, πιο κοντά στην πραγματικότητα και στον παλμό της εποχής.
    (Δεν ξέρω ποιοι στίχοι απ᾿ όσους έχω ακούσει είναι της Παπαγιαννοπούλου, για να πω τη γνώμη μου.)

  186. Emphyrio said

    Τα «Μικροστικα» ειχαν τους στιχους των τραγουδιων παντως, ηδη απο το κοκκινο διαφανο βινυλιο του 1973, με πληρη λιστα των μουσικων που επαιξαν με τα οργανα τους. Περιττο, αν σκεφτει κανεις πως η εκφορα των τραγουδιστων και του ιδιου του Κηλαηδονη ειναι καθαρη. Σωστοτατο, αν σκεφτει κανεις πως μπορουσες να κατσεις με την ησυχια σου να διαβασεις τους στιχους των ποιηματων χωρις να παιζεις υποχρεωτικα τον δισκο, και να τους μελετας (χουντα ηταν).

    Το βινυλιο του «Περιβολιου», αγορασμενο καπου στο 1976, δεν ανεφερε τιποτα για Πεντζικη. Γενικα εχω την εντυπωση πως ο Σαββοπουλος τελειως μα τελειως grudgingly ανεφερε τις επιρροες του – ή οταν τον υποχρεωσε το δικαστηρο στον ιδιο δισκο.

    Μετα το 106, τι χρειαν εχομεν του «πρωτοτυπου»; Απολυτως ουδεμια.

  187. Emphyrio said

    «Μικροαστικα», αναθεμα το edit που δεν εχει το καταστημα!

  188. ΕΑΜίτης+ΣΗΜίτης=Τσουτσουλομύτης said

    .
    .
    .
    Διατί, κύριε Εαμοβούλγαρε, κρύπτεσθε και σιωπάτε ως μη δυνάμενος να αποκριθήτε εις τας ερωτήσεις άτινας περί την παγκόσμιον Σιωνιστικήν συνωμοσίαν της καλαθο(!)σφαιρίσεως απέτεινον προς υμάς;

    Και, διατί δεν εμφανίζεσθε όπως αντιλέξετε εις τους αποκλίνοντας του θέματος μερακλήδες σχολιαστάς (τους περί τον αμόρφωτον καιροσκόπον φαφλατάν άνευ νιονιού Νιόνιον Σαββόπουλον εκφράζοντες θαυμασμόν) καταθέτων όσα συντριπτικά (κατ’ αυτού τού πλάνου) η ελλογιμότης σας γνωρίζει;

    Μη και σας διαφεύγει ότι άπαντα όσα φρικτά ζη η υφήλιος σήμερον έχουσιν από αιώνος ήδη προρηθή και ευρίσκονται, ως καθ’ ημέραν επαληθευόμεναι προφητείαι, καταγεγραμμένα εν τοις κιβδήλοις(!) Πρωτοκόλλοις των Σοφών της Σιώνος;

    Τι έχετε να ψελλίσετε επί τούτων, αγαπητέ συναγωνιστά κύριε Εαμοβούλγαρε; Απέσβετο το λάλον ύδωρ της παγάς εξ ής νοσφίζεσθε;

  189. Πέπε said

    @180: > > Τώρα, για την κριτική της στάσης ζωής του Σαββόπουλου υπάρχει και ο Πανούσης, που, κατα βάθος, θα πούλαγε την ψυχή του στο διάβολο, για να μπορούσε να γράψει μια μελωδία σαν του Σαββόπουλου.

    Μα φέρνεις ως παράδειγμα την παρωδία του Πανούση σ’ ένα τραγούδι που η μελωδία δεν είναι του Σαββόουλου!!

  190. ΕΑΜίτης+ΣΗΜίτης=Τσουτσουλομύτης, said

    .
    Διατί, κύριε Εαμοβούλγαρε, δειλιάτε κρυπτόμενος και σιωπάτε ως μη δυνάμενος να αποκριθήτε εις τας ερωτήσεις άτινας περί την παγκόσμιον Σιωνιστικήν συνωμοσίαν της Εβραιο-Μασωνικο-Χριστιανικής φαύλης παιδειάς της καλαθο(!)σφαιρίσεως απέτεινον προς υμάς;

    Και, διατί δεν εμφανίζεσθε λαύρος όπως αντιλέξετε εις τους αποκλίνοντας του θέματος μερακλήδες σχολιαστάς (τους περί τον αμόρφωτον καιροσκόπον προικοθήραν φαφλατάν άνευ τσίπας και νιονιού Νιόνιον Σαββόπουλον εκφράζοντας θαυμασμόν) καταθέτων δημοσία όσα συντριπτικά (κατ’ αυτού του πλάνου) η ελλογιμότης σας γνωρίζει;

    Μη και σας διαφεύγει ότι άπαντα όσα φρικτά ζη η υφήλιος οικουμένη σήμερον έχουσιν από αιώνος και πλέον ήδη προρηθή και ευρίσκονται, ως δειναί καθ’ ημέραν επαληθευόμεναι προφητείαι, καταγεγραμμένα εν τοις κιβδήλοις(;) των «Σοφών» της θυγατρός Σιώνος Πρωτοκόλλοις;

    Τι γαρ ούν έχετε ψελλίσειν επί τούτων, αγαπητέ συναγωνιστά κύριε Εαμοβούλγαρε;
    Απέσβετο το λάλον ύδωρ της παγάς εξ ής νοσφίζεσθε;

    .

  191. sarant said

    186: Ναι, με το τσιγκέλι τις παραδέχεται τις επιρροές του 🙂

  192. Ιάκωβος said

    Παιδιά, ποιος Κηλαηδόνης…τι λέτε τώρα; Όχι οτι είναι κακόηχος, αλλά ούτε σύγκριση με Σαβόπουλο, Χατζιδάκι, Τσιτσάνη ή Ινδικά. Και μιλάω για μελωδία πάντα.

    Είπαμε, το ποιος ήταν ο πεθερός του δεν παίζει κανένα ρόλο. Και ποτέ δεν «πούλησε» αριστερισμό, όπως ποτέ δεν πούλησε εθνογκαγκαδισμό, απλά ήταν το ένα ή το άλλο. Οι ρηχές ταξικές αναλύσεις δεν παίζουν εδώ.

    Άσχετο, αλλά μια που μιλάμε για μεγάλη μουσική. Δεν πάω όπερα, αλλά είμαι φανατικός της μελωδίας και πολλές άριες μου αρέσουν πάρα πολύ. Ψάχνοντας, για τους Αλιείς Μαργαριταριών, που σίγουρα είναι ένα από τα εμβατήρια του ιστολόγιου αυτουνού εδώ, έπεσα πάνω σε μια εκτέλεση από τον Τζίλι, που είναι εκπληκτική.

    Κατόπιν ψάχνοντας έμαθα ότι οι παλιοί αυτοί τενόροι του μπελκάντο ήταν μάστορες σ’ αυτό που λέγεται μέσα ντι βότσε, κατα λέξη τοποθέτηση φωνής, αλλά που, πιο ειδικά, είναι η ικανότητα του τραγουδιστή να περνάει από τις χαμηλές νότες στις ψηλές χωρίς να κουβαλάει μαζί και το βάρος στη φωνή, χωρίς να ανοίγει και να κλείνει τη φωνή κατά πως τον βολεύει, όπως δηλαδή κάνουμε όταν μιλάμε, και να κρατάει το τίμπρο σκοτεινό, συνεχές και ενιαίο. Όμοια, να μην αλλάζει τη φωνή με τα ααα και τα ουουου και τα ιιιι. Υπάρχει και η μέτζα βότσε, που είναι η ικανότητα να τραγουδάς με όλο το στήθος αλλά όχι με όλη την ένταση, μέχρι και κάνεις την έντασή σου να σβήνει αλλά να κρατάει τη δύναμή της. Λένε ότι κανείς κάνει δέκα χρόνια να τα κατακτήσει αυτά και άν. Και φυσικά όλα αυτά είναι άθληση, ακροβατικά, για να βγεί το συναίσθημα.

    Ο Τζίλι προφανώς είναι τέλειος. Και φαίνεται οτι τη συγκεκριμένη υπέροχη μελωδία ο Μπιζέ την έγραψε έχοντας στο μυαλό του αυτό το είδος τραγουδιστή. Πραγματικά, αν αμέσως μετά απ’ αυτόν, βάλεις άλλον, καινούριο,στην ίδια άρια, θα ακουστεί σαν να φωνάζει στη λαική.

    Οπότε, αφιερωμένο εξαιρετικά στο ιστολόγιο,τους φίλους του ιστολόγιου, το Νίκο και τις πιατέλες του με τα μαργαριτάρια:

  193. Κουνελόγατος said

    Γεια χαρά.
    Θυμάμαι σε κείμενο του Ανδρέα Ρουμελιώτη στην Ελευθεροτυπία πριν από καμιά 10ριά χρόνια, που έγραφε ότι το τραγούδι αυτό (να μας πάεις μακριά), το έλεγε κάποτε ο παππούς του. Βεβαίως-βεβαίως, ο Ρουμελιώτης έγραφε πολλά, απλά το σημειώνω, μήπως και κάποιος άλλος το έχει δει κι έχει άποψη.

  194. Ιάκωβος said

    189, Πέπε
    Άλλο το ένα άλλο το άλλο, άλλο το τρίτο.
    Ο Πανούσης ζηλεύει τον Σαββόπουλο ενδομύχως γιατί γράφει καλύτερα τραγούδια.
    Ο Σαββό όντως γράφει καλύτερα.
    Ο Πανούσης τον δουλεύει λόγω της στάσης του τα τελευταία χρόνια.
    Ο Σαββό όντως δεν κρατάει τη στάση που θα περιμέναμε, πχ, να πει κάτι για το μνημόνιο, ή κάτι για τον ναζισμό.
    Ισχύουν και τα δύο.
    Στο συγκεκριμένο τον δουλεύει για τους στίχους που έβαλε σε ένα ξένο τραγούδι. Αυτό είναι άσχετο.Έτυχε.

  195. Hellegennes Alexandrine said

    #141:

    Συγγνώμη, αλλά όταν στο άλμπουμ αναφέρεσαι ο ίδιος σαν στιχουργός είναι λογοκλοπή, πάει και τελείωσε. Το ότι αναφέρει κάτι σε ένα βιβλίο που έχει γράψει μού είναι αδιάφορο. Θα μπορούσε να το είχε γράψει και στο ημερολόγιό του.

    Και να σκεφτείς ότι η Θαλασσογραφία μού αρέσει μουσικά.

    Πάντως λογοκλοπή είναι.

  196. Νέο Kid Στο Block said

    Tι έγινε ρε παιδιά; Ο Καπετάνιος άρχισε να μιλάει στον εαυτό του τώρα;; 😆
    Mωραίνει Ποσειδών ον βούλεται απολέσαι…

  197. Εαμοβούλγαρος said

    @160 + 163 + 188 + 190: Αγαπητέ κ. Τσουτσουλομύτη, άργησα να σας απαντήσω, όχι διότι σας σνομπάρω, αλλά διότι θέλω άλλα 7 χρόνια να βγώ στην σύνταξη και τα πρωϊνά δουλεύω, μη δυνάμενος να σχολιάζω από τις 9 το πρωΐ όπως κάμνουν οι πολυάριθμοι συνταξιούχοι του παρόντος Ιστολογίου.

    Προφανώς με μπερδεύετε κι εσείς, όπως ο καλός χριστιανός κ. Blog-oti-nanai, ο κ. Earion και άλλοι εν Χριστώ αδελφοί, με παλαιοτέρους σχολιαστάς του Σαραντακείου Ιστολογίου και δημιουργείτε σύγχυσιν εις τον κόσμον.

    1) Εγώ είμαι μέγας θαυμαστής και φανατικός οπαδός των Εβραίων (και ο Μέγας Ιουλιανός τους λάτρευε) διά δύο κυρίως λόγους: Πρώτον διότι εσταύρωσαν τον παράφρονα Ραββίνο Ιησού, αντιληφθέντες αμέσως πού θα οδηγείτο το Ιουδαϊκό Έθνος αν άρχιζε να πιστεύει τις μαζοχιστικές διδασκαλίες του (Λουκ. 23,2). Διαβάστε, κ. Τσουτσουλομύτη μου, στο Ιωάννου 11, 47-50 τι είπε ο μέγας αρχιερεύς Καϊάφας για την ανάγκη να εξολοθρευθεί ο Ραββίνος Ιησούς, προκειμένου να σωθεί το Ιουδαϊκό Έθνος…:

    Ιω. 11,47 συνήγαγον ούν οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι συνέδριον και έλεγον· τι ποιούμεν, ότι ούτος ο άνθρωπος πολλά σημεία ποιεί;
    Ιω. 11,47 Τοτε, λοιπόν, οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι εκάλεσαν εις συνεδρίασιν τα μέλη του συνεδρίου και έλεγαν• “τι κάνομεν τώρα; Πολλοί θα πιστεύσουν εις αυτόν, διότι ο άνθρωπος αυτός κάνει πολλά θαύματα.
    Ιω. 11,48 εάν αφώμεν αυτόν ούτω, πάντες πιστεύσουσιν εις αυτόν, και ελεύσονται οι ωμαίοι και αρούσιν ημών και τον τόπον και το έθνος.
    Ιω. 11,48 Εάν τον αφήσωμεν έτσι ελεύθερον, θα εξακολουθή να κάνη θαύματα και όλοι οι Ιουδαίοι θα πιστεύσουν ότι είναι ο Μεσσίας και ο βασιλεύς των. Είναι δε βέβαιον, ότι θα παρασυθούν εις επανάστασιν και τότε οι Ρωμαίοι θα έλθουν εναντίον μας και θα καταλάβουν και την Ιερουσαλήμ και όλον το έθνος μας και θα μας υποδουλώσουν πλήρως εις την εξουσίαν των”.
    Ιω. 11,49 είς δε τις εξ αυτών Καϊάφας, αρχιερεύς ών τού ενιαυτού εκείνου, είπεν αυτοίς· υμείς ουκ οίδατε ουδέν,
    Ιω. 11,49 Ενας δε από αυτούς, Καϊάφας ονόματι, που ήτο αρχιερεύς κατά το ιστορικόν εκείνο έτος, τους είπε• “σεις δεν ξέρετε τίποτε
    Ιω. 11,50 ουδέ διαλογίζεσθε ότι συμφέρει ημίν ίνα είς άνθρωπος αποθάνη υπέρ τού λαού και μη όλον το έθνος απόληται.
    Ιω. 11,50 ούτε και συλλογίζεσθε ότι μας συμφέρει να θανατωθή ένας άνθρωπος δια τον λαόν και να μη χαθή ολόκληρον το έθνος”.
    Δεύτερον, διότι κατόρθωσαν να αποβλακώσουν τους αντιπάλους τους (τα Έθνη) με την Πέμπτη Φάλαγγα που ονομάζεται Χριστιανισμός, με αποτέλεσμα σήμερα να κυριαρχούν παντού: Από τα Νόμπελ μέχρι τις Τράπεζες και το Διδίκτυο. Συνεπώς, όσα γράφετε, κ. Τσουτσουλομύτη μου, περί Συνωμοσιών, Πρωτοκόλλων της Σιών και άλλα παρόμοια, αφορούν κάποια άλλα πρόσωπα και όχι εμένα

    2) Τα όσα αναφέρετε για το Μπάσκετ στα σχόλια 163 + 160 είναι γενικά σωστά. Το άθλημα του Μπάσκετ όντως εφευρέθηκε από Προτεστάντες πάστορες για να χαλιναγωγήσουν την σεξουαλική ορμή των Κολλεγιοπαίδων και στο Ρωμέϊκο όντως εισήχθη από την χριστιανική οργάνωση της ΧΑΝΘ

    3) Για τον Διονυσάκη Σαββόπουλο που μού λέτε στα σχόλια 188 + 190, τι θέλετε να σας πώ; Ξέρω ότι υπήρξε μέγας αντιγραφέας (έγινε διάσημος κλέβοντας το Ντιρλαντά από την Δόμνα Σαμίου, που το είχε ηχογραφήσει το 1966 στην Κάλυμνο από το τσούρμο του καπετάν Παντελή, έκλεψε την «Συννεφούλα» κλπ), αλλά μήπως και ο γερο-Μίκης Θεοδωράκης δεν έκλεψε την μουσική του Ζορμπά (συρτάκι) από έναν πασίγνωστο Κρητικό λυράρη; Μήπως και ο Μάνος Χατζιδάκις δεν έκλεβε συστηματικά μελωδίες (τα έχει καταγγείλει πολλάκις ο 90χρονος Μίμης Πλέσσας) και περηφανευόταν γι’ αυτό;

    Ο Διονυσάκης Σαββόπουλος είναι Ρωμιός καραμπινάτος και θυμάμαι τί είχε γίνει το 1983 που είχε βγάλει το «Κούρεμα»: Εν μια νυκτί όλο το Αγιονόρος άκουγε Σαββόπουλο και όλοι οι παπάδες πανηγύριζαν γιατί γύρισε το απολωλός πρόβατο στην Ορθοδοξία, επηρεασμένοι από τις παρλαπίπες που τους λέγανε οι νεοορθόδοξοι Κωστής Μοσκώφ, Χρηστάκης Γιανναράς κλπ.

    Αν θέλετε να μάθετε ποιος είναι πραγματικά ο πάμπλουτος Διονυσάκης Σαββόπουλος, διαβάστε το παρακάτω ρεπορτάζ του «Πρώτου Θέματος»: Είναι μπατζανάκης του Κουτσολιούτσου, ο οποίος έχει παντρευτεί την αδελφή της Άσπας, της γυναίκας του Σαββόπουλου

    http://www.protothema.gr/culture/article/405242/olokliros-savvopoulos-gia-ta-partu-koutsolioutsou/

    Με χριστιανική Αγάπη
    ΕΑΜΟΒΟΥΛΓΑΡΟΣ

  198. munich said

    ναι, ο 2ος μιμητής του αγαπητού Εθνικόφρωνος (του οποιού τις συνέχειες με την κόρη του που δούλευε σεναριογράφος σε πορνοταινίες στο Χιλλ δυστυχώς έχασα ή έφαγε κόκκινη προτού τις ολοκληρώσει), ο 2ος μιμητής λοιπόν γράφει σε πολύ στριφνή καθαρυευόυσα και δεν μου αρέσει καθόλου, ιν φακτ δε διάβασα πέρα από την πρώτη σειρά.
    Ο/η κ. Εαρίον ήταν απόλαυση! σε σημείο που αναρρωτήθηκα μήπως…βρε λες….:-)

    Ο πανούσης είναι θεός και τα ελέγε πάντα ωραία. Δεν θα επανάλαβω εδώ τα γου΄στα μου όμως, δεν θα ήθελα να διαπληκτιστώ ξανά με τους/τις νταλαρικές του ιστολογίου

  199. munich said

    αναρχικούς τους εβγαλε ο ένας, ζαπατίστας ο άλλος…ε, ρε ευτυχώς που φύγαμε νωρίς…

  200. Τσοπάνος said

    @197:
    Αγαπητέ κε Εαμοβούργαρε
    Το να τσουβαλιάζετε ομού Μάνο και Σαβ. είναι μεγάλη αδικία για τον πρώτο, ο οποίος ουδέποτε αρνήθηκε τις επιρροές του, λέγων πως «οι καλοί κλέβουν, οι μέτριοι αντιγράφουν», ενώ ο δεύτερος κατέφευγε (όπου τον έπαιρνε) εις ασύστολον οικειοποίησιν.
    Τέλος, τι μας ενδιαφέρουν τα περιουσιακά του στοιχεία? Ή συζήτηση αφορά στην καλλιτεχνική προσφορά. Εκτός κι αν πιστεύετε την ανόητη άποψη πως ο δημιουργός αποδίδει καλύτερα σε συνθήκες ένδειας. Περί αυτού όμως έχει εκφρασθεί ήδη ο κ. Κάρολος Μπουκόφσκι λέγοντας πως «με μια μεγάλη μπριζόλα κι ένα μπουκάλι καλό κρασί, γράφεις αριστουργήματα»

    υ.γ. Ευχαριστούμε θερμώς για την, επί των οικογενειακών του Σαβ., ενημέρωση. Μας κάνετε κάθε μέρα και σοφότερους…

  201. ΕΑΜίτης+ΣΗΜίτης=Τσουτσουλομύτης, said

    .

    Αγαπητέ κύριε ΜΟΥΝΙχ, πώς ηδυνήθητε και επλανήθητε εκλαμβάνων με ως μιμητήν του εκλεκτού συνοδοιπόρου κυρίου Εαμοβούλγαρου; Πώς υμείς, είς ευρυμαθής και περί πολλών τυρβάζων και γνώμην επί απάντων έχων κύριος, υποπέσατε εις το σφάλμα να διακρίνετε ανυπάρκτους ομοιότητας και μίμησιν εις την γραφήν μου καίτοι (ως εξομολογείσθε ημίν) ουδέν τι αυτής έτερον ανηγνώσατε πέραν της πρώτης γραμμής;
    Βεβαίως ουδεμίαν εμοί προυκαλεί έκπληξιν η υμετέρα ομολογία ότι απηλαύσατε τον χόακα του εκλεκτού κυρίου Εαρίωνος! Αείποτε εις την ελληνίδα χώραν τα κακέκτυπα και κλεψίτυπα αντίγραφα έχαιρον αναγνωρίσεως και εκτιμήσεως κρείττονος των πρωτοτύπων! Και, ως προς τούτο, συμφωνώ μετά του ελλογίμου κυρίου Εαμοβούλγαρου όστις απεκάλυψεν υμίν το μυστικόν των γκραν-σουξέ των πεφιλημένων Νιόνιου, Μίκυ, Μάνου.

    Υμείς, κύριε ΚΙΝΤ, πώς όμως εσπεύσατε να καταλήξετε εις πόρισμα περί της ταυτότητός μου;
    Καίτοι γνωρίζοντες άπαντες, οι παρεπιδημούντες τον θεσπέσιον τούτον χώρον, τας αφθάστους και επιζήλους μαθηματικάς σας γνώσεις και συλλογιστικάς δεξιότητας, νυν απορώντες μεγάλως εσμέν δια την ταχύτητα της ετυμηγορίας σας! Διατί δεν γνωστοποιείτε και εις ημάς τους αδαείς τον άσφαλτον αλγόριθμον όν εχρησιμοποιήσατε δια την εξαγωγήν των εσφαλμένων συμπερασμάτων σας;

    Αγαπητέ συναγωνιστά κύριε Εαμοβούλγαρε, θερμώς ευχαριστώ την υμετέραν ελλογιμότητα δια την βάσανον εις ήν υπεβλήθητε προκειμένου όπως απαντήσετε εις τας απορίας. Έτερον εκάτερον ότι διαφωνούμεν ουσιωδώς!

    .

  202. Νέο Kid Στο Block said

    201. Aυτοκαρφώθηκες καπετάνιο μουυυ! 😆
    Tι έτι χρείαν έχομεν αλγορίθμων ;

  203. Δεν αρνούμαι ότι έχουν κάποιο γούστο οι απομιμήσεις του Εαμοβούλγαρου, αλλά μπάστα — μας αρκεί (σε όσους δεν τον έχουν φιλτράρει) ο γνήσιος!

  204. sarant said

    203: Ε, ναι.

  205. Πέπε said

    @186, 191: Στο βαθμό που μιλάμε κυριολεκτικά για «επιρροές» και όχι κατ’ ευφημισμόν, κανείς δε χρωστάει να τις αναφέρει. Τυπικό παράδειγμα αυτό που ακολουθεί παρακάτω. Αν πρόκειται για κανονικά δάνεια, τότε βέβαια αλλάζει…

    @197: > > μήπως και ο γερο-Μίκης Θεοδωράκης δεν έκλεψε την μουσική του Ζορμπά (συρτάκι) από έναν πασίγνωστο Κρητικό λυράρη;

    ΟΧΙ. Έχω βαρεθεί να το ακούω αυτό. Είναι μια κλεπτολαγνική συκοφαντία ανθρώπων που δεν έχουν κάτσει ν’ ακούσουν τα περί ου ο λόγος τραγούδια. Ιδού πώς έχουν τα πράγματα:

    Ένας Κρητικός λαουτιέρης (όχι λυράρης), ο Γιώργης Κουτσουρέλης, έγραψε το Αρμενοχωριανό Συρτό. Μπορείτε να το ακούσετε εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=4lGR4GmN5dM (Στα σχόλια θα δείτε τη γνωστή συκοφαντία να επαναλαμβάνεται σε μια νέα παραλλαγή, που ίσως δε γνωρίζατε).Το Αρμενοχωριανό αποτελείται από τέσσερα μουσικά θέματα. Το δεύτερο από τα τέσσερα πράγματι αναγνωρίζεται ως ένα από τα θέματα του Ζορμπά. Στο Αρμενοχωριανό το θέμα αυτό, χωρίς τις επαναλήψεις του, αποτελεί 3 δευτερόλεπτα καθαρά πρωτότυπης μουσικής. Μαζί με τις επαναλήψεις βγαίνει βέβαια αρκετά περισσότερο. Στην ηχογράφηση όπου παραπέμπω, το ακούτε στο 0:37.

    Ο Ζορμπάς δεν έχω μετρήσει πόσα μουσικά θέματα έχει. Πάντως πολύ περισσότερα από τέσσερα, και στην πλειοψηφία τους μεγαλύτερης διάρκειας από 3 δευτερόλεπτα. Όλος μαζί είναι μια σύνθεση περίπου τεσσάρων λεπτών. Μέσα στα τέσσερα λεπτά, εντοπίζονται κάπου τρία δευτερόλεπτα (+ επαναλήψεις) μουσικής από το Αρμενοχωριανό.

    Νομίζω ότι αυτό απέχει αρκετά από τον ισχυρισμό ότι ο Ζορμπάς είναι κλεμμένος από τον Κουτσουρέλη.

  206. ...!? said

    Άστο Πέπε, δεν το σώζεις. Ο έχων ώτα…

  207. Πέπε said

    Εσύ έχεις ώτα; Για τα ώτα είναι που επιμένω, όχι για να σώσω τίποτε (δεν είμαι ο δικηγόρος του Μίκη).

    Με τα ώτα μου έβγαλα αυτό που έγραψα. Αν έχεις κάποια συγκεκριμένη αντίρρηση, να την ακούσουμε. Του τύπου «το τάδε σημείο (πέρα από τα συγκεκριμένα 3 δευτερόλεπτα) του Αρμενοχωριανού το ακούω και νομίζω ότι είναι ο Ζορμπάς». Ένα σκέτο «όχι» δε συνιστά επαρκή επιχειρηματολογία.

  208. Hellegennes Alexandrine said

    Το τάδε σημείο είναι τα πρώτα δέκα δευτερόλεπτα + το κομμάτι που λες = όλο το δεύτερο σκέλος του Ζορμπά.

  209. Πέπε said

    Όχι Ελληγένη, άκου καλύτερα. Από την αρχή του Αρμενοχωριανού μέχρι το 0:37 ακούγεται το πρώτο θέμα (που ξανακούγεται κι αργότερα), το οποίο δεν υπάρχει στον Ζορμπά.

    Τέλος πάντων, μη διυλίζουμε τον κόνωπα. Υπάρχει μία φράση του Αρμενοχωριανού που έχει ενσωματωθεί και στον Ζορμπά. Δεν υπάρχει ταύτιση Αρμενοχωριανιού και Ζορμπά ως ολόκληρων έργων, όπως ισχυρίζεται ο 197. Τα ίδια δύο μέτρα μουσικής, αποκομμένα από το συμφραζόμενό τους και τοποθετημένα σ’ ένα άλλο συμφραζόμενο, αποκτούν εντελώς διαφορετικό νόημα. Είναι πρωτότυπη μουσική πάνω σε εν μέρει μη πρωτότυπη πρώτη ύλη.

  210. Theo said

    Λατρεύω αυτές τις σχολαστικές συζητήσεις:
    Επειδή ο Σαββόπουλος δεν έγραψε πουθενά πως ένα τετράστιχο που επένδυσε μουσικά είναι δημοτικό, είναι κλεφταράς, δεν έχει τίποτα πρωτότυπο.
    Επειδή ο Θεοδωράκης πήρε από ένα μουσικό θέμα από ένα λαουτάρη, όση μουσική έγραψε δεν αξίζει φράγκο.
    κ.ο.κ.

  211. Η ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΗ ΚΑΤΣΑΡΙΔΑ, said

    Τόσο πολύ σας έχει στραβώσει όλους σας η μόρφωση και τα βιβλία που διαβάζετε, λοιπόν? Δυό γαϊδουριώνε άχερα δε μπορείτε να ξεχωρίσετε!
    Μόνο εγώ μπορώ να σας εγγυηθώ ότι ο νεοφερμένος επισκέπτης σας Κύριος Τσουτσουλομύτης ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ σχέση δεν έχει με τους ταυτοπρόσωπους Κυρίους Εθνικόφρονα-Εβραίοι_Μανιάτες-Καπετάνιο-Σοφία_Ντοκατζή-Εαμοβούργαρο-κλπ. Αναρωτηθείτε όσο θέλετε «ποιός στογκά και γιατί μποχιώνει» αλλά μόνο για μέχρι εκεί είσαστε.
    Οι κεραίες μου εμένα πιάνουνε τις διαφορές που κανένας σας δεν μπορεί να καταλάβει.
    Για πες μου, όμως, Κύριε Τσουτσουλομύτη μου κάτι που δε ξέρω: ο Σαββόπουλος σε ματαβάφτισε, μάγκα μου? Σου άλλαξε το ονομα κι από κυρ-Σταύρο σε έβγαλε «αφέντη Τσουτσουλομύτη»? Γιαυτό τον έχεις άχτι???

  212. Εαμοβούλγαρος-1 said

    Λέτε να κολλήσει στην Ονομαστική;

  213. Εαμοβούλγαρος-1 said

    Κι εμένα ο προηγούμενος μου άρεσε και η καλαθοσφαίριση μου άρεσε επίσης αλλά πάντα επι της ουσίας προτιμούσα το ποδόσφαιρο, είχε πιο πολύ σασπένς (καλά το γράφω κύριοι;) ειδικά όταν βγάζεις σέντρα τον αντίπαλο μένοντας πίσω.
    Δεν μπορώ όμως να μιλήσω πιο ανοιχτά επ’ αυτού γιατί πέρασε το άρθρο 2 και απέσβετο πλέον το λάλον ύδωρ (παρηγορείστε παρακαλώ την κα Ρεπούση). Αυτό που πρέπει όμως να μη διαφεύγει κανενός είναι το πόσο λάλον υπήρξε ως σήμερα.

  214. ...!? said

    Δεν είπαμε ότι δεν αξίζει φράγκο ο Θεοδωράκης, μην τρελαθούμε… Αλλά πόση φαντασία χρειάζεται να το καταλάβει κανείς? Του δόθηκε η παραγγελία,γυρίζουμε ταινία,Ζορμπάς,κρητικός γλεντοκόπος,Καζατζάκης,Κουήν… Ε δεν θά έκανε μιά ψιλοέρευνα στους ντόπιους λαικούς μουσικούς να δεί τι παίζει? Εκτός κι αν η φαντασία μου καλπάζει… Αλλά και τα αυτιά μου? Ως αυτοδίδακτος ερασιτέχνης μουσικός, τους είχα εμπιστοσύνη.

  215. Theo said

    @214:
    Δεν είπαμε ότι δεν αξίζει φράγκο ο Θεοδωράκης
    Ε, τότε πού οδηγούν τέτοιες συζητήσεις περί όνου σκιάς και διυλίσεις του κώνωπος, αν όχι σε μιαν έμμεση απαξίωση;

  216. Πέπε said

    @214: Περίπου έτσι το βλέπω κι εγώ. Και υπ’ αυτό το πρίσμα το βρίσκω θεμιτό: σύγχρονη πρωτότυπη μουσική με αναφορές στη δημοτική μουσική. (Παρεμπιπτόντως, μιας και στήσαμε ολόκληρη κρησάρα της Σκότλαντ Γιαρντ γι’ αυτές τις μελωδίες, καλό είναι να κρατάμε και μια επιφύλαξη για το αν κάθε σκοπός που υπογράφεται από Κρητικό -ή άλλον- μουσικό είναι όντως δικός του ή δημοτικός.)

    Αλλά ο Ζορμπάς δεν ήταν Κρητικός γλεντοκόπος, ήταν Μακεδών γλεντοκόπος στην Κρήτη…! 🙂

  217. ...!? said

    Τέτοιες συζητήσεις οδηγούν στο απλό συμπέρασμα ότι κανένας δεν είναι από μόνος του υπεράνθρωπος,και ότι συνεργαζόμενος με άλλους με καλή πρόθεση και λέγοντας την Αλήθεια,μπορεί να μεγαλουργήσει και να βοηθήσει το σύνολο να εξελιχθεί. Δεν είναι κακό να αναφέρεις τις ευχαριστίες σου και τις επιρροές σου.
    Όσο γιά το Μακεδών, πάω πάσο. 🙂

  218. Οδός ονείρων said

    Πάλι παρεκτρέπεστε κυρία σκεπτόμενη Αράχνη. Εσείς δεν αναρωτιέστε μόνο αλλά επιπλέον υποδεικνύετε και μάλιστα με αμείωτη ένταση. Μήπως να αυτοσυγκρατηθείτε ή είναι ελαφρώς άσκοπο πλέον;.

  219. Οδός ονείρων said

    Το ρολόι του υπολογιστή μου πάντως, αν αναρωτιέστε και γι’ αυτό, πάει σωστά.

  220. Πέπε said

    @217: > > Δεν είναι κακό να αναφέρεις τις ευχαριστίες σου και τις επιρροές σου.

    Ναι ρε παιδί μου, δε διαφωνούμε σ’ αυτό. Δεν είναι κακό, ούτε όμως και ηθικά επιβεβλημένο σε βαθμό ώστε αν το παραλείψεις να είσαι κλέφτης. Αν είχες πάρει μια ολόκληρη μελωδία χωρίς να πεις τσιμουδιά εκεί ναι, θα ήσουν κλέφτης. Αλλά ο Ζορμπάς δεν είναι αυτή η περίπτωση.

  221. Hellegennes Alexandrine said

    Ο Χατζιδάκις πολλές φορές αξιοποίησε δημοτικά, ποιήματα, κτλ, και πάντα αναφέρονται όλα, ακόμα κι αν είναι σκόρπιες επιρροές και όχι ολόκληρα κομμάτια. Οι κλασικοί συνθέτες, πολλάκις αναφέρουν επιρροές και αξιοποίηση ακουσμάτων, σε βαθμό που μερικές φορές αναρωτιέσαι πού στο καλό ακούγεται αυτό στο οποίο αναφέρονται. Π.χ. ο Ντβόρζακ στην ενάτη του αναφέρεται σε αξιοποίηση ακουσμάτων από ιθαγενείς της Αμερικής, αλλά πρέπει να έχεις σπουδάσει αποκρυπτογράφηση για να αναγνωρίσεις σε τι αναφέρεται. Το να πάρεις ένα δημοτικό και να το μετασχηματίσεις είναι μεγάλη δουλειά και μπορεί να προκύψει εξαιρετικό αποτέλεσμα. Π.χ. ο Τσαϊκόφσκι το έκανε συχνά* και με μεγάλη επιτυχία. Δεν μειώνεται η αξία αν αξιοποιήσεις ένα θέμα ή αν εμπνευστείς απ’ αυτό για να γράψεις κάτι καινούργιο, αλλά είναι ανήθικο να μην αναφέρεις καθόλου τις πηγές.

    Αυτό δεν απαξιώνει το υπόλοιπο έργο σου, απαξιώνει όμως το ήθος σου.

    * η δεύτερή του συμφωνία του περιλαμβάνει τρία ουκρανικά θέματα, η τέταρτη περιλαμβάνει ένα ρώσικο δημοτικό, η Ωραία Κοιμωμένη τελειώνει με μια διασκευή του παλιού εθνικού ύμνου της Γαλλίας (προ δημοκρατίας), το 1812 περιέχει στο θέμα του την Μασσαλιώτιδα, κ.α.

  222. nestanaios said

    Η ετυμολογία είναι πάντοτε παρούσα αν την χρειαστούμε. Στις ξένες γλώσσες, δεν συμβαίνει το ίδιο διότι εκεί σκέπτονται «ετυμολογία» και εννοούν «ιστορία».

    Το ρήμα στογκώ, αν είναι περισπώμενο έχει τρεις πιθανές προελεύσεις. Η μία είναι στογκάω, η άλλη στογκέω και η τρίτη στογκόω. Οι τρεις προαναφερθέντες περιπτώσεις ανήκουν στη δευτέρα, στην πρώτη και στην τρίτη συζυγία των περισπωμένων προερχόμενες από την έκτη συζυγία των βαρυτόνων και μας δίνουν το περισπώμενο στογκώ.

    Οι περιπτώσεις είναι τρεις και λήγουν σε αώ, εώ και οω. Οι συλλαβές των λέξεων είναι στον + κάω, στον + κεω και στον + κοω. Η ετυμολογία δε, διαφέρει για κάθε μία εξ αυτών. Η κοινή συλλαβή «στον» έχει μία έννοια εκ των στοιχείων στ, ο, και ν. (το ν έχει μετατραπεί σε γ στην λέξη επειδή ακολουθεί το κ.)

    Στ είναι η στάση.
    Ο είναι η φροντίδα, η σκέψη.
    Ν είναι η πορεία εν χρόνω και η σύνθεση μας δίδει την διά βίου στάση φροντίδας, σκέψεος.

    Η επόμενη συλλαβή είναι η κά, κέ και κό. Κάθε μία έχει την δική της έννοια. Το επίκεντρο είναι το στοιχείο κ το οποίο εννοεί τον άνθρωπο. Κα είναι τα υλικά αγαθά του ανθρώπου. Κε είναι τα ψυχικά του ανθρώπου και κο είναι η σκέψεις του ανθρώπου. Αυτή είναι η έννοια εκπίπτουσα της ετυμολογίας. Οι πιθανές σημασίες σίγουρα είναι πάρα πολλές και η κάθε μία μπορεί να διαφέρει της άλλης από χρόνο σε χρόνο και τόπο σε τόπο.

    Υπάρχει όμως η περίπτωση το ρήμα να μην είναι περισπώμενο «στογκώ» αλλά βαρύτονο «στόγκω». Εδώ αλλάζουν τα πράγματα. Έχουμε ένα ρήμα της δευτέρας συζυγίας των βαρυτόνων με ένα θέμα μόνον. Το θέμα είναι στογκ αφου αφαιρεθεί η ρηματική κατάληξη. Βλέπουμε ότι έχουμε μία συλλαβή και ότι το γ και κ δεν μπορούν να συνυπάρχουν σε μία συλλαβή και ότι το γ έχει προκύψει από ν. Επομένως το θέμα είναι στονκ. Εδώ βλέπουμε ότι το ν προηγείται του κ και συμπεραίνουμε ότι αυτή η περίπτωση δεν υφίσταται. Θα μπορούσαμε όμως να έχουμε στοκν ἤ και πολλές άλλες παραλλαγές με την ίδια έννοια αφού τα στοιχεία είναι τα ίδια. Η έννοια είναι η
    Δια βίου ανθρωπιστική στάση φροντίδας.

    Σίγουρα αυτή η έννοια δεν είναι αυτή που είχαν κατά νου οι χρήστες του παρελθόντος και για αυτό τον λόγο η λέξη έχει πεθάνει.

    Τώρα, ἄν λάβομε υπ’όψιν ότι η λέξη μπορεί να είναι stoga, εδώ αλλάζουν τα πράγματα. Το ρήμα είναι στόγω της δευτέρας των βαρυτόνων συζυγίας και εδώ έχουμε στάση φροντίδας επί του χώρου γ. Ο χώρος γ είναι ένας γειτονικός χώρος του ανθρώπου (του σκεπτόμενου ανθρώπου). Η αυλή του γείτονα, το βουνό, η Θάλασσα, η γη και σε πολλές περιπτώσεις ο ίδιος γείτονας άνθρωπος. Βλέπετε, η ελληνική γλώσσα είναι ανθρωποκεντρική με την πλατωνική, καρτεσιονική, καντιακή και σαρτριακή έννοια.

  223. …όπου ο Νεσταναίος τρολάρει τον εαυτό του! 🙂

  224. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    😀

  225. physicist said

    Είναι στογκάω, όχι στογκέω. Αν ίσχυε το δεύτερο, θ’ ακούγαμε «στονγκεί, ποχιώνει» — θα άλλαζε δηλαδή και το δεύτερο ρήμα. Με ανάλογα επιχειρήματα μπορούμε να αποκλείσουμε και το «στόγκω».

  226. Νέο Kid Στο Block said

    Φυσικέ, κουίζ! Ποια από τις δύο σφαίρες στογκά και ποια μποχιώνει; και γιατί; 😆

  227. Νέο Kid Στο Block said

    Όποιο άλλο παιδάκι θέλει να λάβει μέρος στο κουίζ του 226. η ερώτηση είναι:
    Tι το παράξενο βλέπετε σ’αυτό το εξώφυλλο από αυτό το καθόλα αξιοπρεπές (ως προς το περιεχόμενο) βιβλίο Φυσικής του καθηγητού Κοέν;
    Μόνο πλήρως αιτιολογημένες απαντήσεις θα γίνουν δεκτές ως ορθές.

  228. physicist said

    Η αριστερή στογκά γιατί της ρίχνει άγριο μπόχιωμα η δεξιά. 🙂

    (Πήρα στ’ αλήθεια υποδεκάμετρο να μετρήσω τα βέλη, μην είναι, σκέφτηκα, καμιά οφθαλμαπάτη. Δεν είναι. Άνισα τα ζωγράφισε το ξεφτέρι).

  229. physicist said

    Βέβαια, θα μου πεις, και τι σε κάνει να νομίζεις ότι ο Βερνάρδος ζωγράφισε τις δυνάμεις; Μπορεί να ζωγράφισε τις επιταχύνσεις για να δει ποιος θα τσιμπήσει.

  230. sarant said

    223: Κι από την άλλη, φτάσαμε αισίως 230 σχόλια με αφορμή το μεταραμόνι!

  231. physicist said

    Μεταραμόνι – πασόκ: 231 – 156 και τρέχει ακόμα.

    Αν υπήρχε έστω κι ένας, δηλαδή, που να πίστευε ότι το πασόκ έχει μέλλον.

  232. Νέο Kid Στο Block said

    229. E, άσε και τίποτα να απαντήσει κανείς άλλος! 🙂
    Μπορεί να είναι επιταχύνσεις… 😆 μικρή Ball μικρή Beschleunigung , μεγάλη Ball μεγάλη Beschleunigung σου λέει ο γίγας γραφίστας! 😆
    Σε νεότερες εκδόσεις οι ισότητης των μέτρων των ανυσμάτων επανήλθε, αλλά ο Κοέν το έπαθε το «εγκεφαλικό» καθώς είχαν ήδη τυπωθεί πολλά απ’τα καλά,που διαβάζω πως σήμερα θεωρούνται συλλεκτικά. 🙂

  233. physicist said

    Μπορεί να είναι επιταχύνσεις… 😆 μικρή Ball μικρή Beschleunigung , μεγάλη Ball μεγάλη Beschleunigung σου λέει ο γίγας γραφίστας! :lol

    Μικρή στο μάτι, μεγάλη στην πυκνότητα. 🙂

  234. Νέο Kid Στο Block said

    233. Ταιριάζει πάντως η πατάτα του εξώφυλλου με τον τίτλο «Βirth of a New Physics» μιλάμε για πολύ New όντως, τόσο new που είναι ακόμα in-existed. 🙂
    (…η μεγάλη πυκνότητα της μικρής θα ήταν ένα καλό επιχείρημα πάντως στο δικαστήριο του Wissenschaftskartofelln 🙂 (πόλη της Γερμανικής Νομασλάνδης,για τους αδαείς)

  235. physicist said

    #234. — Όντως! Εκτός απ’ την υποψία της οφθαλμαπάτης, δίστασα και γι’ αυτόν τον λόγο, μήπως ο Κοέν δηλαδή προτείνει καμία μεταβαρύτητα ή δεν ξέρω και γω τι.

  236. Νέο Kid Στο Block said

    235.Για δοκίμασε όμως να μετρήσεις με ΑΥΤΟ το υποδεκάμετρο… 😆 (έχει πάνω από 1 λάθη!)

  237. Νέο Kid Στο Block said

    Επίσημα διανεμημένος διαφημιστικός χάρακας της «Department of Environmental Protection of the Commonwealth of Pennsylvania» ε; Όχι καμιά φωτοσοπιά ή χόακας. Save the environment =save some space! 😆

  238. physicist said

    Ήξερα ότι μερικοί παραλείπουν το 13 (όροφοι ξενοδοχείων, θέσεις αεροπλάνων κλπ.) αλλά το 14;

    Τι άλλες πατάτες έχει;

  239. physicist said

    Department of Environmental Protection of Pennsylvania — δηλαδή DEPP, σαν να λέμε.

  240. Νέο Kid Στο Block said

    238. Kοίτα τις ίντσες! Δεν ξέρω πως τόχουν στο Πενσυλβάνια ,και τί αντιλήψεις περί «στρογγύλεψης» έχουν, στο χωργιό μ εδώ στο μεσογειακό ανατολονότο πάντως, η ίντσα κάνει ακόμα 2,54 metric πώς τα λένε, κι όχι 2,5 ακριβώς! 🙂

  241. physicist said

    Σωστά … αλλά κοίτα και την αρχή της κλίμακας. Κάτι έχουνε κλέψει εκεί, έτσι δεν είναι;

  242. Νέο Kid Στο Block said

    Ε, μπορεί να κόβεται η φωτό στην αρχή. Αλλά η 1 ιντσα είναι κατακέφαλα πάνω από το 2,5 ,οι 2 πάνω από το 5 ..και oι τέσσαρες πάνω από το 10. E, είπαμε within engineering approximation ρε κουμπάρε Νάσο, αλλά αυτοί περάσανε κι εμάς να ούμε. που παίρνουμε το π=3. 😉

  243. physicist said

    #242. — Κάθε έβδομη ίντσα είναι δίσεκτη, ρε κουμπάρε, και ισοφαρίζει έτσι αλλά κόπηκε από τη φωτό. 🙂

  244. Ιάκωβος said

    Για Ζορμπά

    Αυτό που έχω ακούσει από πολύ κοντινή στον Μίκη πηγή, είναι ότι του ζητήθηκε να στείλει μια μπάντα με μόνο το ρυθμό, το τέμπο και τη δομή του κομματιού για να κινηματογραφήσουν το φινάλε, γιατί βιαζόντουσαν.Αυτός «δανείστηκε» το χανιώτικο και αυτό που έστειλε ήταν μόνο μια πλάτη, χωρίς τα μουσικά θέματα, τα οποία είχε σκοπό να γράψει μετά. Άρεσε και τελικά το κράτησαν έτσι όπως ήταν.
    Πάντως η εισαγωγή,(εκείνο το ταράμ,–, ταράμ) πριν μπει το γρήγορο χορευτικό, πραγματικά, μοιάζει σαν σαν μια διαδοχή σκέτων συγχορδιών.

    Αντίστοιχα, ο Χατζιδάκης,λένε, όταν τον πίεσαν να τελειώσει τα Παιδιά του Πειραιά, κάποια στιγμή έκατσε στο πιάνο και είπε φουρκισμένος: -Ε, νά: και ένα, και δυο, και τρία, έπαιξε μερικές διαδοχικές νότες, βρίσκοντας επί τόπου τη μελωδία.Αν όμως είσαι ο Χατζιδάκις, και να θες, δύσκολα θα γράψεις κακόηχα.

    Η αλήθεια είναι οτι ο Χατζιδάκις ποτέ δεν αναγνώρισε το Όσκαρ , λυπόταν αφάνταστα που τον έμαθε η υφήλιος με ένα τόσο χαζό τραγουδάκι και κάποτε η υπηρέτριά του βρήκε το αγαλματάκι στα σκουπίδια. Σπίτι του πάντως το εξέθετε ακουμπισμένο στη βιβλιοθήκη με τη μούρη γυρισμένη στον τοίχο.

    Δεν είναι τυχαίο που η Δύση από όλη την Ελληνική παραγωγή αγάπησε περισσότερο αυτά τα δύο απλοϊκά τραγουδάκια. Τα μοντάλ αριστουργήματα τα δικά μας, πχ τη Δραπετσώνα ή Τσιτσάνη, δεν τα καταλαβαίνουν, δεν τα περιέχει η τονάλ μουσική τους κουλτούρα.

    Βέβαια δεν είναι μόνο αυτά τα δύο. Είναι κι άλλα, μεταξύ των οποίων το Honeymoon song, που έγινε ένα από τα ωραιότατα latin.

  245. Ιάκωβος said

    ωραιότερα

  246. sarant said

    231: 🙂

  247. Ας εξηγήσουμε σε όσους δεν θυμούνται καλά τη σχολική τους φυσική ότι η εικόνα του 226 παριστάνει την αμοιβαία έλξη δύο σφαιρικών μαζών σύμφωνα με το νευτώνειο νόμο της βαρύτητας — αλλά εμφανίζει την έλξη του ενός σώματος για το άλλο μεγαλύτερη από την έλξη του άλλου για το πρώτο, ενώ είναι ακριβώς ίσες!Πρόκειται δηλαδή για χονδροειδέστατη αβλεψία, κάτι σαν λεξικό με ορθογραφικό λάθος στον τίτλο!

  248. Hellegennes Alexandrine said

    #242:
    Μοιάζει έτσι λόγω ανάλυσης, αλλά δεν είναι. Το μέτρησα στο Photoshop, είναι ακριβές. Η ευθυγράμμιση είναι λάθος, έχει δίκιο ο Φυσικός. Η πρώτη ίντσα πέφτει κάπου στο 2,42 (είναι δύσκολο να φανεί πού ακριβώς μ’ αυτήν την ανάλυση).

  249. skol said

    234: Για ποιο λόγο η μεγάλη πυκνότητα θα ήταν καλό επιχείρημα; Πάλι ίσες δεν θα ήταν οι δυνάμεις;
    Γιατί όμως να έχουν διαφορετικό χρώμα τα βέλη; Μήπως εκεί βρίσκεται η λύση του μυστηρίου; 🙂

  250. Νέο Kid Στο Block said

    249. Οι δυνάμεις είναι πάντα ίσες. Αυτό που υπονοούσαμε με το Φυσικό (εμέσως και όχι τόσο σαφώς απότι φαίνεται 🙂 ) είναι πως θα μπορούσε τα διανύσματα να είναι άνισα αν παρίσταναν ας πούμε επιταχύνσεις. Αλλά και πάλι είναι ανάποδα τα άτιμα. Η μεγάλη επιτάχυνση ανήκει στη μικρή μάζα και αντιστρόφως. Αν η μικρή «μάζα» όμως δείχνει «όγκο» με μια μεγάλη πυκνότητα την κάνεις μεγάλη μάζα και η εικόνα δικαιώνεται (αν δείχνει επιταχύνσεις). Αυτά τα ολίγα.

  251. skol said

    250: Οκ, τόπιασα! Ευχαριστώ.

  252. +1000

  253. gryphon said

    Για τον Ζορμπα κι εγω οπου Theo και Πεπε εχουν δίκιο και οι αλλοι δεν ξερουν τι λενε.
    Για τον Ζορμπά και για παρα πολλα αλλα εχει μιλησει ο Θεοδωράκης στην εκπληκτικη ραδιοφωνικη σειρα συνεντευξεων «Αξιος Εστι» με τον Γιωργο Μαλουχο.Εγω τυχαια πριν μερικα χρονια ακουσα καποια απο τα περιπου ωριαια επεισοδια που τα μετεδιδε ο Σκαι οταν καποια μερα ειχε 24ωρη απεργια .Καποια στιγμη τα ανεβασε ολα καποιος στο γιουτουμπ και τα κατεβασα και τα ακουσα σιγα σιγα ολα.
    Ειαναι η αφηγηση της ζωης του απο το ιδιο και λογω και του πολυ καλου δημοσιογραφου συνομιλητη ο Μικης μιλαει πολυ ανετα και παραστατικα και για μενα ηταν το καλυτερο και πιο ενδιαφερον λογοτεχνικο εργο εχω διαβασει η ακουσει στην προκειμενη περιπτωση τα τελευταια χρονια.Ειναι μεγαλο καπου 60 ωρες μαζι με τα τραγουδια.
    Σε πολλα απο αυτα περιγραφει ποιες ηταν οι μουσικες του επιρροες τα ακουσματα κλπ.
    Δεν εχει προβλημα να παραδεχθει οτι μεσα στατραγουδια του υπαρχουν ολα οσα ακουγε απο παιδι .Απο τις κανταδες στην Κεφφαλονια τανησιωτικα στην Ικαρια τα μικρασιατικα τραγουδια που ελεγε η μαν του η βυζαντινη μουσικη απο την εκκλησιαστικη χορωδια οπου τραγουδουσε μικρος και ο συρτος χανιωτικος και γενικα η μουσικη που ακουγα στακρητικα γλεντια γαμους κλπ.
    Ειδικα για τον Ζορμπα τα λεει στο παρακατω αποσπασμα απο το 18 επεισοδιο της σειρας απο το 20 λεπτο και μετα αλλα καλο ειναι καποιος να το ακουσει ολο οπως και ολη την σειρα.

  254. Vouts said

  255. Vouts said

    Ραμονι γιγαντιο αλλα κατανοητό, καθοτι δεν ειναι Ελληνικής προελεύσεως αυτός που ανεβασε το βίντεο – σε αντιθεση με τον ιθαγενή τραγουδιστή χεχε
    Oταν εξηγησα στον γιούζερ οτι δεν λεει Αθηνα μία, απάντησε «δεν πειραζει ειναι ωραιο τραγουδι»
    -να διαγραφει αν γινεται ο λαθος συνδεσμος στο 254.

  256. sarant said

    255: Χαχαχά, Αδυναμία.

    Το καλύτερο με τίτλους είναι το πάθημα εκείνου που σηκώθηκε, στο ανκόρ συναυλίας του Παπάζογλου και φώναξε να παίξει το «Τρεις λύκοι αδέσποτοι»!

  257. Γς said

    Κοιμάστε ακόμα ζωντανοί

  258. sarant said

    257: Καλό!

  259. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @24, 46. Συμφωνῶ μὲ τὸν Πέπε. Σὰν (μ)πριζὲρ μοῦ ἀκούγεται. Μήπως ἐννοεῖ κανέναν ἠλεκτρολόγο;

  260. Πέπε said

    Άλλο ένα ραμόνι:

    Στο τραγούδι «Όμπι όμπι μπι (η παλιοτρεχαντήρα)», που μιλάει για τους σφουγγαράδες και τη ζωή τους, υπάρχει ο στίχος:

    «Μέτρα, κουλαουζέρη μου, καλά τα μαντ[ζ]αρόλια,
    γιατί βουτώ στη θάλασσα σαρανταπέντε χρόνια»

    Ο κολαουζέρης και τα μαντζαρόλια είναι τεχνικές λέξεις από τη γλώσσα των σφουγγαράδων. (Κολαουζέρης = αυτός που ελέγχει τον αέρα που στέλνεται στον δύτη, τον χρόνο κατάδυσης και γενικά είναι υπεύθυνος για την ομαλή διεξαγωγή της κατάδυσης / μαντζαρόλια = μονάδες χρόνου.)

    Σ’ αυτή την εκτέλεση ο ερμηνευτής λέει:

    «Μέτρα πουλάω τζιέρι μου καλά τα μακαρόνια»!!!

    Η εκτέλεση δεν είναι από κανέναν πανάγνωστο ερασιτέχνη σε συνοικιακή ταβέρνα, αλλά από την τηλεοπτική εκπομπή «Ονείρου Ελλάς» του Κώστα Φέρρη.

  261. sarant said

    Τρεις λύκοι αδέσποτοι!

    Ωραίο παράδειγμα.

  262. sumac said

    @126, 132, 142, 148 κλπ.

  263. sumac said

    Στο επάνω video ο Σαββόπουλος μιλάει για τον στίχο με την στάμνα στο 3:58.

  264. sumac said

    ε καλά στο 2:58.

  265. 2:58 στο βίντεο

  266. …που είναι ενδιαφέρον!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: