Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μπράβο του βάρβαρου!

Posted by sarant στο 17 Σεπτεμβρίου, 2014


Το σημερινό σημείωμα είναι κατά κάποιο τρόπο συνέχεια του προχτεσινού μας άρθρου. Προχτές είχαμε εξετάσει την ιστορία του ρητού «Πας μη Έλλην βάρβαρος» και μαζί την ιστορία της λέξης «βάρβαρος». Σε σχόλιο που έγινε στο προχτεσινό άρθρο αναφέρθηκε και το κυπριακό ρήμα «βαρβατσιάζω», το οποίο όμως κατά πάσα πιθανότητα δεν προέρχεται από τη λ. βάρβαρος, αλλ΄από τη λέξη βαρβάτος και, κάνοντας ένα ετυμολογικό λογοπαίγνιο είπα ότι «ο βάρβαρος δεν είναι βαρβάτος», εννοώντας ότι οι δυο λέξεις δεν έχουν την ίδια ρίζα, παρά την ομοιότητά τους.

Ο βαρβάτος είναι μεσαιωνικό δάνειο από το λατινικό barbatus «γενειοφόρος» (όπου η τριχοφυία θεωρείται ένδειξη κανονικής λειτουργίας των γεννητικών αδένων) και ανήκει στη μεγάλη οικογένεια δανείων λέξεων που ξεκινάνε από το λατινικό barba, τα γένια: μπάρμπας, μπαρμπέρης, μπαρμπούνι. Αλλά αυτά τα έχουμε γράψει σε περσινό άρθρο, οπότε δεν θα τα επαναλάβω εδώ.

Υπάρχει όμως μια άλλη λέξη, ή μάλλον δύο, που κατά πάσα πιθανότητα ανάγονται στη λέξη «βάρβαρος» αν και όχι απευθείας αλλά ως αντιδάνεια. Σε αυτές τις λέξεις θα αφιερωθεί το σημερινό μας σημείωμα.

Η λέξη ‘βάρβαρος’ λοιπόν, πέρασε στα λατινικά ως barbarus, με τη σημασία των μη Ελλήνων και μη Ρωμαίων, λέξη που στη συνέχεια πέρασε σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες. Κατά πάσα πιθανότητα, από το λατινικό barbarus προέρχεται και μια λέξη διεθνής, που έχει επιστρέψει και στα ελληνικά σαν επιφώνημα –και όχι μόνο. Χάνω την ευκαιρία για το κουίζ γιατί είχα την απρονοησία να τη βάλω στον τίτλο του άρθρου. Πρόκειται φυσικά για τη λέξη ‘μπράβο’. Η λέξη είναι δάνειο από το ιταλ. bravo, που σημαίνει «γενναίος, περήφανος, καλός». Πώς έφτασαν σε τέτοια μεγαλεία οι βάρβαροι;

Σύμφωνα με τις περισσότερες πηγές, το barbarus, πέρα από την κυριολεξία, χρησιμοποιόταν και για τα ζώα (άλογα, ταύρους) που δεν έχουν εξημερωθεί, για τα περήφανα και άγρια ζώα ή τα άγρια φυτά ή τα ακαλλιέργητα εδάφη. Ξεχώρισε δηλαδή η έννοια του αδάμαστου, του μη τιθασευμένου, και από εκεί εξελίχτηκε στη σημασία του άγριου και μετά του περήφανου. Δεν είναι τυχαίο ότι το προβηγκιανό brau, που μαρτυρείται από τον 12ο αιώνα, σημαίνει και «άγριος» και «ταύρος». Η σημασιολογική εξέλιξη είναι απολύτως φυσική –η φωνητική βάζει κάπως περισσότερα προβλήματα διότι προϋποθέτει κάμποσους αμάρτυρους τύπους (barbarus > *barbru > *babru > *brabu) αλλά δεν είναι απίθανη κι έτσι τα περισσότερα σημερινά ετυμολογικά λεξικά έχουν δεχτεί, ορισμένα με επιφυλάξεις, την εκδοχή αυτή.

Αφού χάθηκε η ετυμολογική διαφάνεια της λέξης, ήταν εύκολο να ξεχαστούν οι αρνητικές σημασίες και να μείνουν μόνο οι θετικές –κι έτσι από τον άγριο και τον περήφανο φτάσαμε στον γενναίο και τον καλό, σημασίες που τις έχει τόσο το ιταλ. bravo όσο και το γαλλ. brave. Και το ιταλικό επίθετο έγινε και επιφώνημα (bravo!) με το οποίο επευφημούμε κάποιον, έφτασε και στα ελληνικά ως μπράβο και καθιερώθηκε και ρίζωσε.

Βέβαια, αν έχετε πάει τον τελευταίο καιρό σε παράσταση όπερας, ιδίως ιταλικής, θα έχετε προσέξει μερικούς εξυπνάκηδες που θέλουν να κάνουν φιγούρα ότι και καλά ξέρουν ιταλικά, κι έτσι στο τέλος της κάθε άριας δεν επευφημούν τους σολίστες μόνο φωνάζοντας μπράβο! παρά και αναφωνώντας μπράβα! (αν πρόκειται για τραγουδίστρια) λες και ζητάνε μουστάρδα ή μπράβι! (αν τραγουδούν πολλοί) λες και βλέπουν τίποτα φουσκωτούς. Από την πολλή τους τη φούρια, βλέπετε, να δείξουν ότι μόνο αυτοί ξέρουν να κλίνουν τα ιταλικά επίθετα λησμονούν ότι στο Ελλάντα τα επιφωνήματα είναι άκλιτα.

Ακουμπήσαμε έτσι και την άλλη λέξη της ίδιας οικογένειας, τον μπράβο. Μπράβος είναι ο σωματοφύλακας κάποιου ισχυρού, αλλά η λέξη χρησιμοποιείται σαφώς μειωτικά -δεν λέγεται, ας πούμε, για τους σωματοφύλακες που συνοδεύουν τον πρωθυπουργό αλλά για τους φουσκωτούς που βρίσκονται πλάι σε επιχειρηματίες με ύποπτες δραστηριότητες.

Η λέξη υπάρχει στα ελληνικά από τα μεσαιωνικά χρόνια, ως δάνειο από τα ιταλικά, και μάλιστα αρχικά είχε τόσο θετικές όσο και αρνητικές σημασίες, αφού μπράβος, ως επίθετο, ήταν ο γενναίος και ανδρείος, ενώ ως ουσιαστικό ήταν ο ακόλουθος, ο σωματοφύλακας του άρχοντα, ο ψευτογενναίος και παλικαράς. Στο μεσαιωνικό λεξικό του Κριαρά καταγράφεται τόσο το (θετικό) ουσιαστικό «μπραβοσύνη» με τη σημασία «ανδρεία» (Τη μπραβοσύνη έχασα, διατί ηύραν με τα γέρα), όσο και το (αρνητικό) ρήμα «μπραβάρω» με τη σημασία «καυχησιολογώ, περιαυτολογώ, κάνω τον καμπόσο» (Ετούτος διακονίζεται και πάλι μου μπραβάρει! στον Κατζούρμπο).

Σιγά-σιγά έμεινε μόνο το ουσιαστικό και μόνο με την αρνητική σημασία. Οπότε ακόμα κι αν πούμε μπράβο του βάρβαρου, στον μπράβο δεν θα πούμε μπράβο!

 

Advertisements

108 Σχόλια to “Μπράβο του βάρβαρου!”

  1. Βάρβαροι βαρβάτοι! Η αγιά Βαρβάρα να μας φυλάει. Βαρ βαρ βαρ
    (αλήθεια τα βαρβιτουρικα τι;)

  2. leonicos said

    Πιάσε μου θέση Γς

  3. leonicos said

    έρχομαι αργότερα

  4. Jimakos said

    Νικοκύρη και λοιποί, καλημέρες.
    Στο λήμμα αυτό http://en.wikipedia.org/wiki/Bravi , το ετυμολογεί από το λατινικό pravus. Για πείτε οι ειδικοί!

  5. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4: Ναι, υπάρχει και αυτή η θεωρία -αλλά με πείθει ο Κορομινάς που λέει ότι η ηχηροποίηση pr->br δεν είναι καθόλου συνηθισμένη.

    1: Τη λέξη την έπλασε ο γερμανός χημικός Baeyer, αλλά δεν είπε σε τι βασίστηκε για να τη φτιάξει,.

  6. Πάνος με πεζά said

    – «Μπράβο ! Αυτός είναι καφές»,έλεγε ένα παλιό σλόγκαν.

    -Την ίδια δυσκολία έχει το να επευφημήσεις τον Ισπανό ποδοσφαιριστή Ραούλ Μπράβο. Τι παιδικά χρόνια θα πέρασε κι αυτός ! Όποιο παιδάκι δίπλα του δεχόταν συγχαρητήρια, αυτός θα γύριζε κεφάλι ! (αυτό είναι ένας κακός τρόπος σύνταξης αλλά κάνω ότι δεν το βλέπω…)

    – «Πορτιέρης, κράχτης και μπράβος» ήταν η τριπλέτα των επαγγελμάτων της νύχτας, όπως είχα παλιάα-παλιάαα διαβάσει σε κάποιο έντυπο. Μετά την επιτυχία της ταινίας, προστέθηκαν ο «νονός», και αργότερα μέσω Κολομβίας και ο «βαρώνος».
    Τελευταία, βεβαίως, έχει προστεθεί και μια πιο σύγχρονη έκφραση, «αυτός είναι «μπροστινός» κόκας». Υποννοεί άτομο με «καθως πρέπει» δραστηριότητα, άλλοθι για κάλυψη άλλων ατόμων που δρουν από πίσω του, σε εμπόριο κοκαϊνης, εδώ συγκεκριμένα.

    – «Γεια σου Κωσταντή βαρβάτε», αναφωνεί και ο Βάρναλης. Μετά βεβαίως, φτιάχνει λίγο «εξωπραγματικό» το στίχο, για την ομοιοκαταληξία : «ένας του’ δινε πιρούνι κι άλλος του’ δινε ελιά». Το πιο λογικό θα ήταν ο ίδιος άνθρωπος να κάρφωσε μια ελιά στο πιρούνι και να την προσέφερε,παρά να του την προσέφερε ένας δεύτερος. (Προσωπική κριτική,βεβαίως…)

    – Για σκέψου να λέγαμε «αξίζεις χίλια μπράβι !» 🙂

    Καλημέρες, σοφές, πιστές, αγαπημένες κι ελπιδοφόρες…

  7. Πέπε said

    Είχα δει έναν από αυτούς τους τύπους που ξέρουν και καλά ιταλικά, όχι σε όπερα αλλά σε συναυλία των Ιταλών Ghettonia. Παίζουν ελληνόφωνα παραδοσιακά τραγούδια της Κάτω Ιταλίας. Και πράγματι, στο χειροκρότημα του τέλους τούς φώναζε μπράβι, μπράβι.

    Αργότερα τον ξαναείδα σε κάτι ηπειρώτικα. Έλεγα: άρεγε απόψε θα φωνάξει μπράβου, μπράβου;

  8. ΑΝΑΛΕΤΡΙΟΣ said

    Η γιαγιά μου, πεθερά του πατέρα μου, του’χει πει κάποτε όταν τον είχε δει χωρίς μπλούζα τίγκα στην τρίχα πίσω μπρος σα μπήθικα «μωρέ Σωτήρη, εσύ είσαι ρώμος» δηλαδή δυνατός.

  9. Γς said

  10. Πάνος με πεζά said

    @ Γς : you wrote (έγραψες) !

  11. Γς said

    8:
    >Η γιαγιά μου, πεθερά του πατέρα μου, του’χει πει κάποτε όταν τον είχε δει χωρίς μπλούζα

    Κάνα τέτοιο έχεις;
    Ο παππούς μου, πεθερός της μάνας μου, της είχε πει κάποτε όταν την είχε δει χωρίς μπλούζα

  12. Πάνος με πεζά said

    Και ο ακριβής στίχος του Βάρναλη είναι βεβαίως

    «Ἕνας σοὔδινε ποτήρι κι ἄλλος σοὔδινεν ἐλιά.
    Ἔτσι πέρασες γραμμὴ τῆς γειτονιᾶς τὰ καπελιά.»

  13. Theo said

    Καλημέρα και μπράβο για το άρθρο.
    Ενδιαφέρουσες συνδέσεις: βάρβαρος>μπράβος>μπράβο.

    @7: Ωραίος, Πέπε!

  14. Πάνος με πεζά said

    Ναι, δεν το θυμόμουν καλά το ποίημα 😦

  15. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    6-12: πρόλαβες και αυτοδιόρθωσες το ραμόνι 😉

  16. Πάνος με πεζά said

    Ναι, το άκουγα από μικρός από τον πατέρα μου, κι αποδείχτηκε ότι ήταν από αυτά που «κουβαλάς μια ζωή λάθος, μέχρι να τα ξαναψάξεις».

    Ας το απολαύσουμε και ολόκληρο :

    Πρόλογος (Σκλάβοι Πολιορκημένοι)

    Πάλι μεθυσμένος εἶσαι, δυόμιση ὥρα τῆς νυχτός.
    Κι ἂν τὰ γονατά σου τρέμαν, ἐκρατιόσουνα στητὸς
    μπρὸς στὸ κάθε τραπεζάκι.«-Γειά σου Κωσταντὴ βαρβᾶτε!»
    «-Καλησπερούδια, ἀφεντικά, πῶς τὰ καλοπερνᾶτε;»

    Ἕνας σοὔδινε ποτήρι κι ἄλλος σοὔδινεν ἐλιά.
    Ἔτσι πέρασες γραμμὴ τῆς γειτονιᾶς τὰ καπελιά.
    Κι ἂν σὲ πείραζε κανένας – ἂχ ἐκεῖνος ὁ Τριβέλας!-
    ἔκανες πὼς δὲν ἔνιωθες καὶ πάντα ἐγλυκογέλας.

    Χτὲς καὶ σήμερα ἴδια κι ὅμοια, χρόνος μπρός, χρόνια μετά…
    Ἡ ὕπαρξή σου σὲ σκοτάδια ὅλο πηχτότερα βουτᾷ.
    Τάχα ἡ θελησή σου λίγη, τάχα ὁ πόνος σου μεγάλος;
    Ἄχ, ποὖσαι νιότη, ποὔδειχνες πῶς θὰ γινόμουν ἄλλος!

  17. andam said

    Μπράβο Νίκο για το άρθρο

    Καλά Γς έγραψες με τον Μπένυ!

    …..και μια μουσική επένδυση με βαρβατσιασμένους ποντικούς

  18. Γς said

    Μπράβο, μπράβοι, προστασία και τέτοια.

    Χαθήκαμε με την κυρά μου στο FACTORY [αεροδρόμιο όπου και τα IKEA, Leroy Merlin κλπ]. Τα πήρα γιατί της έλεγα ότι είμαι στην κυκλική έξοδο και αυτή μου έλεγε το ίδιο, Οτι είμαι δίπλα στις Σαμσοναιτ κι αυτή το ίδιο. Και δεν την έβλεπα!
    Τσαντίστηκα [εχει τρεις εισόδους και με Σαμσονάιτ το τεράστιο υπερμαγαζί και δεν το είχα προσέξει].
    Αρχισα να βρίζω, με κοίταζε κι ο κόσμος και βγήκα έξω, όπου κι ένα ημιυπαίθριο καφε-κοκα κολλάδικο, πάνω στα σκαλοπάτια.

    -Τι θα πάρετε [μια κούκλα, αλλά εγώ είχα τα μπουρίνια μου]
    -Τι πουλάτε; Αγρια εγώ, αλλά αυτή τσαχπίνικα:
    -Εσείς τι πουλάτε;
    -Προστασία! Αγρια συνεχώς και με μάτια γουρλωμένα

    Την έκανε. [και με ελαφρά πηδηματάκια, που λένε]

  19. Spiridione said

    Ωραία!
    Για τα μπαρμπούτσαλα ξέρουμε τίποτα;

  20. sarant said

    19: Στο άρθρο για τον μπάρμπα (βλ. λινκ επάνω) λέει ότι πιθανώς συνδέονται -με τον μπάρμπα και τον βαρβάτο, όχι τον βάρβαρο.

  21. Alexis said

    #18: «καφε-κοκα κολλάδικο». Έξοχο! 😀
    #7: Έ όχι ρε Πέπε, δε λένε «μπράβου» στην Ήπειρο. Ξένη λέξη είναι γμτ!

    Και η παλιά αντρική κολώνια «Costa Brava»
    «Αντρικό προνόμιο» σύμφωνα με την διαφήμισή της.

  22. Πάνος με πεζά said

    Μου ήρθε,συνειρμικά, κι ένα ίσως σπάνιο επώνυμο, ο Κώστας Μπραβάκης, Συνθέτης και διευθυντής του Ωδείου «Φίλιππος»της Βέροιας. Eδώ ακούμε μια σύνθεσή του σε ποίηση Νίκου Γαρεφαλάκη.
    Υπάρχει επίσης και στιχουργός, Χρήστος Μπράβος. Ίσως μια συνεργασία των δυό τους να απογείωνε το αποτέλεσμα !

  23. Pedis said

    Οι μπράβοι ήταν οι σωματοφύλακες των μεγαλοιδιοκτητών γης στην Ιταλία του 16ου-17ου αιώνα. Βιαιοπραγούσαν ανενόχλητοι και δίχως κανένα φόβο τιμωρίας διότι φορούσαν τη λιβρέα, το χαρακτηριστικό ρούχο δηλαδή που τους είχε παραχωρήσει το αφεντικό τους και το οποίο έφερε τα διακριτικά σήματα και χρώματα του οίκου του. Η λιβρέα ήταν το σύμβολο της ασυλίας τους.

    Ιδού η λιβρέα του σύγχρονου μπράβου

    Με το πέρασμα του χρόνου κάποιοι απόγονοί τους έγιναν δημόσιοι υπάλληλοι ενώ άλλοι παρέμειναν στον ιδιωτικό τομέα. Λ.χ. οι μπράβοι των Κυρίων της Σικελίας μετατράπηκαν, έπειτα από την «ένωση» της Ιταλίας, στους γνωστούς μας μαφιόζους.

    Και στην Ελλάδα οι μπράβοι, δημόσιοι και ιδιωτικοί, λέγεται ότι βρίσκονται σε διαμάχη αλλά ασκούνται μαζί

    http://archive.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=457040

    και συν-αγελάζονται, (κάτι σαν τα βόδια ένα πράμα),

  24. sarant said

    23: Πολύ καλό!

  25. Ιάκωβος said

    Μπράβο του Νίκου, πολύ ωραίο .

    Υπάρχει και το μπαρμπάτ, ο πρόγονος του ουτιού.
    Μάλλον, λέω εγώ, συγγενές με τη Βάρβιτο.

    Τα βαρβιτουρικά, λοιπόν, μπορεί να είναι τα ουρικά οξέα που όταν τα παίρνεις, ακους τη βάρβιτο να σε νανουρίζει.

    Το μπαρμπάτ:

  26. Τσοπάνος said

    Μέσα στο γενικό χαμό ξεχάσαμε τα σώματα ασφαλείας..
    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CF%81%CE%BF%CF%87%CE%BF%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82_%CE%92%CE%B1%CF%81%CE%B2%CE%AC%CF%81%CE%B1

  27. # 6

    Δεν θέλω τέτοια, καφές είναι μόνο παπαγάλος
    Ο άλλος καφές μόνο συνθή,μαστα ήτανε κι είνα αυτός από τον οποίο με τις ευλογίες της χούντας καθιερώθηκε στην Ελλάδα ο όρος ελληνικός καφές για τον τούρκικο

  28. Οι γνωστοί μου όταν θέλουν να με επευφημούσουν κράζουν » Παπαγκάλο. παπαγκάλο» !!

  29. sarant said

    27: Eμείς τον λέμε ελληνικό, ε;

  30. Πέπε said

    @21: ξένη; Καλά άνθρωπέ μου, Σαραντάκο δε διαβάζεις; 🙂

  31. odinmac said

    Η αλήθεια είναι πως ΔΕΝ περίμενα να διαφύγει του Γς η βαρβατίλα. 😜
    Από εμάς τους υπόλοιπους δεν είχα τέτοια απαίτηση. 😇

  32. Πάνος με πεζά said

    @ 27 : Προφανώς λοιπόν, η «Επανάσταση» έστησε κι εκείνη την τεράστια και ιστορική φωτεινή επιγραφή με το Μεξικάνο, πάνω από τον Κωστάρα,στους Αμπελοκήπους. 🙂 Δεν την έχω πρόχειρη, αλλά φαίνεται στην ταινία «Διπλοπεννιές».

    Από την άλλη,πώς διάλο συναρτήθηκε, εμπορικά, ο παπαγάλος με τον καφέ (*); Πώς οι οδοντογλυφίδες με τον ελέφαντα; Πώς η κλωστή με την πεταλούδα; (άντε, πες από το κουκκούλι, με τα χίλια ζόρια – καλύτερη θα ήταν η αράχνη)

    (*) Υπήρξε κι ένας παλιός κολομβιανός καφές CONDOR, με σήμα φυσικά τον κόνδορα.

  33. Spiridione said

    Ορίστε και ένας σμπράβος κορφιάτικος και μία μπραβούρα. Η μπραβούρα βλέπω γκουγκλίζεται, εκτός από το κατόρθωμα και τη μαγκιά είναι και κάποιος μουσικός όρος μάλλον.
    http://books.google.gr/books?id=B4gWAAAAYAAJ&pg=PA117&dq=%22%CF%83%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%AC%CE%B2%CE%BF%CF%82%22&hl=el&sa=X&ei=_lwZVKHICofhavSkgugH&ved=0CB8Q6AEwAA#v=onepage&q=%22%CF%83%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%AC%CE%B2%CE%BF%CF%82%22&f=false

  34. Πέπε said

    32: Υποτίθεται ότι του παπαγάλου του αρέσουν οι κόκκοι καφέ. Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια (όπως δεν ξέρω κι αν είναι αλήθεια ότι με τον μαϊντανό δημητηριάζεται), πάντως αν δεν είναι τότε μάλλον παίζει απλώς ένας αφελής συνειρμός ότι όλα τα εξωτικά προϊόντα σ’ ένα τσουβάλι.
    Οδοντογλυφίδες υπερπολυτελείας από ελεφαντόδοντο σίγουρα θα υπήρξαν κάποτε.
    Αυτά είναι εύκολα. Τα τσιγάρα με την γκαμήλα μού λες πώς συνδέονται;

    Η ρεκλάμα δεν ήταν στην Ομόνοια;

  35. Πέπε said

    *δηλητηριάζεται*

    🙂 🙂

  36. sarant said

    33: Ο μουσικός όρος είναι μεταγενέστερο δάνειο, όχι εγχώρια εξέλιξη. Είναι διεθνής όρος.

  37. 11,
    Ο παππούς μου, πεθερός της μάνας μου, της είχε πει κάποτε όταν την είχε δει χωρίς μπλούζα

    Και γιατί δεν φόραγε μια μπλούζα ο χριστιανός να την δει πιο άνετα; 🙂

  38. NikosR said

    5: H wiki καταγράφει μια άποψη για την προέλευση της λέξης ‘βαρβιτουρικό’.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Barbiturate#History

  39. Ιάκωβος said

    Είχα ακούσει -δεν το υπογράφω- ότι στο πρώτο μαγαζί του Λουμίδη στην Ομόνοια, είχανε βάλει έναν αληθινό παπαγάλο που μιλούσε, σπάνιο πουλί τότε, για διαφήμιση.
    Εμείς πιτσιρίκια λέγαμε:

    – Παπαγαλε θες καφέ;- Θέλω. Παπαγάλε θες μαϊντανό; -Τον κακό σου τον καιρό.

    Αργότερα, νόμιζα ότι αυτό βγήκε από εκείνον τον παλιό παπαγάλο του λουμίδη, οτι δηλαδή αυτά τον είχαν μάθει να λέει. Ποιος ξέρει…

  40. Ιάκωβος said

    Εννοώ δηλαδή ότι από τον αληθινό παπαγάλο, που για τυχαίους λόγους διαφημιστικούς βρέθηκε στο μαγαζί, βγήκε το όνομα του καφέ κι όχι το αντίθετο.

  41. Πάνος με πεζά said

    @ 34 : Όχι, στους Αμπελοκήπους, στο παλιό ισόγειο κτίριο που τώρα έχει αντικατασταθεί (κτήμα ΘΩΝ). Μάλιστα ήταν δύο «μακαρόνια» νέον, που άναβαν αλληλοδιαδόχως. Το ένα έδειχνε ένα κεφάλι μεξικάνου με σομπρέρο, και το άλλο την επιγραφή BRAVO.

  42. Γς said

    37:

    >Και γιατί δεν φόραγε μια μπλούζα ο χριστιανός να την δει πιο άνετα; 🙂

    Προσθήκη. Ειδικά για σένα:

    Ο παππούς μου, πεθερός της μάνας μου, της είχε πει κάποτε όταν την είχε δει χωρίς μπλούζα και με τα (μπιπ) της έξω

  43. Πάνος με πεζά said

    Ένα ακόμα μπράβο,αεροπλοϊκό.
    http://shop.pilotwarehouse.co.uk/product26750023catno67023.html

  44. Πάνος με πεζά said

    @ 42 : Το σχόλιο ( 🙂 ) μου θύμισε το ανέκδοτο «Μα δεν ντρέπεσαι,εγώ να σου μιλάω κι εσύ να διαβάζεις εφημερίδα;» «Και δηλαδή, ρε γυναίκα, τί θες να διαβάζω;»

  45. Left said

    @32 «(*) Υπήρξε κι ένας παλιός κολομβιανός καφές CONDOR, με σήμα φυσικά τον κόνδορα.»
    Υπάρχει (ακόμη) η επίτοιχη διαφήμισή του. Σε πλαϊνό τοίχο πολυκατοικίας. Θα τη δεις αριστερά (και ψηλά) της οδού Μιχαλακοπούλου, (προς και) λίγο πριν το νοσοκομείο Αλεξάνδρα.

  46. vioannis said

    Κατά την Σπεράντζα, υπάρχει και ο… Οργασμός του μπράβο:
    http://www.greekbooks.gr/books/viografies/o-orgasmos-tu-bravo.product

  47. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

  48. Γς said

    46:

    http://www.politeianet.gr/books/9789602347911-brana-sperantza-agkura-o-orgasmos-tou-mprabo-197787

  49. Πάνος με πεζά said

    @ 45 : Ναι, κι εγώ αυτό έχω δει κι έτσι το τεκμμηριώνω, δεν έχω βρει οποιαδήποτε άλλη αναφορά.

    «Bravo» επίσης είναι η λέξη που χρησιμοποιείται στο φωνητικό αλφάβητο του ΝΑΤΟ, για να μεταφέρουν οι πιλότοι σωστά τα γράμματα στις ραδιοεπικοινωνίες τους. Το παραθέτω πλήρες.

  50. Ορεσίβιος said

    Η αγία Βαρβάρα δεν ήταν βάρβαρη, ούτε βαρβάτη. Στο πυροβολικό που υπηρέτησα, οι μόνιμοι αξιωματικοί με πληροφόρησαν ότι ήταν η προστάτιδα αγία του πυροβολικού, επειδή ήταν γκόμενα κανόνι!

  51. Πάνος με πεζά said

    Αδικημένη αγία, πάντως, έχει συνδεθεί με το κιτς ! («Τέτοια σπίτια δε βλέπεις ούτε στην Αγία Βαρβάρα») Αν και ρομά παντού, τι Λιόσια, τι Ζεφύρια, η κακομοίρα η Αγία την πλήρωσε !

  52. sarant said

    Τη λένε όμως και Σάντα Μπάρμπαρα.

  53. Γς said

    52:
    Της Καλιφόρνια ή της Καλιφορνίας;

    https://sarantakos.wordpress.com/2014/09/13/meze-134/#comment-242296

  54. Πάνος με πεζά said

    Kατ’ ευφημισμόν, γιατί στη Σάντα Μπαρμπαρα τα σπίτια πέρασαν και δεν ακούμπησαν !

  55. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ο Χρήστος Μπράβος ήταν ποιητής,Στίχους του μελλοποίησε ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου
    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CF%81%CE%AE%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82_%CE%9C%CF%80%CF%81%CE%AC%CE%B2%CE%BF%CF%82

    Ο παπούς μου, όταν του λέγαμε «μπράβο», έλεγε το μπράβο το λένε στα μουλάρια.
    Ο πατέρας μου, ως παιδια,μας έλεγε ,όταν ήθελε να τονίσει την επιβράβευση,μπράβο,μπράβο κι ένα μικρό μπραβάκι
    Μπραβίσιμο

    37>>Και γιατί δεν φόραγε μια μπλούζα ο χριστιανός να την δει πιο άνετα;
    από πού θα την έβλεπε πιο άνετα,από το μανίκι;

  56. Πάνος με πεζά said

    37>>Και γιατί δεν φόραγε μια μπλούζα ο χριστιανός να την δει πιο άνετα;

    Συνήθως «τη βλέπεις» πιο άνετα χωρίς μπλούζα, και ξυπόλητος, ιδίως το καλοκαίρι. 🙂

  57. Gpoint said

    # 32, 34, 3

    ( με συγχωρείτε, ταξίδευα)

    Οντως το 53-4 υπήρχε έξω από το μαγαζί του Λουμίδη στα Χαυτεία ένας παπαγάλος ίδιια ράτσα με το σήμα κατατεθέν του που μίλαγε και τον ρώταγε ο κόσμοςς «παπαγάλε θες καφέ :»κι απαντούσε » Καφέ, καφέ»
    Επίσης υπήρχε κι άλλος παπαγάλος με τις ίδιες λέξεις στο ρεπερτόριό του στην Λ. Αλεξάνδρας στα Παναθήναια ή στη Σόνια όπου πάλι χαζεύαμε το πουλί πιτσιρικάδες..
    Οπως σωστά θυμάται ο Νίκος ο Μπράβο έβγαλε το σύνθημα » Εμείς τον λέμε ελληνικό» βούτυρο στο ψωμί της χούντας και των ελληνοβαρεμένων που δεν τους φτάνουν τόσα ατόφια ελληνικά και αξιόλογα όπως θέατρο, ποίηση, μουσική, δημοκρατία, τον καφέ των Τούρκων πάνε να οικειοποιηθούν…
    Ζητάω τούρκικο σε καφετέριες( αυτός είναι το κέφι μου) και στραβομουτσουνιάζουν που δεν τον λέω «ελληνικό», μερικοί αρνούνται να με σερβίρουν !!!!

  58. Ένα ενδιαφέρον συναφές άρθρο του Τάκη Θεοδωρόπουλου:

    http://www.kathimerini.gr/783790/opinion/epikairothta/politikh/ths-ypokrisias–hlie-nohte

    Καλημέρα – καλησπέρα σε όλους. (Κάποτε πρέπει να λύσουμε το ζήτημα του χαιρετισμού στον ιντερνετικό χρόνο…)

  59. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα -κι ένα μπραβάκι!

  60. joshephine said

    Η μητέρα μου που μιλούσε το βλάχικο ιδίωμα, αποκαλούσε τον άνδρα, τον σύζυγο …μπαρμπάτ, πληθυντικός μπαρμπάτς …οπότε και οι συνειρμοί έρχονται αυτόματα…βάλτε τον τίτλο ασιτζ αβέμ ντουμίνικα
    στο youtube και προς το τέλος του τραγουδιού θα ακουστεί το μπαρμπάτς ως άνδρες -σύζυγοι….τραγούδι με νόημα και από τα λίγα ξεσηκωτικά δημοτικά….

  61. 42: Και να τον πίνανε κιόλας οι Τούρκοι! Έχω την εντύπωση (προσπερνώντας αγέρωχα το γεγονός ότι η απώτερη καταγωγή είναι η Αμερική)* ότι και στην ταξινόμηση των ειδών, περισσότερο με τους Άραβες έχει συνδεθεί.

    * Αλήθεια ρε παιδιά, πώς ζούσαμε κάποτε χωρίς ντομάτες, πατάτες, καφέ και καπνό; (αν και δεν καπνίζω). (Όπως καταλαβαίνετε, για τις γαλοπούλες αδιαφορώ).

  62. Το 61 όχι στο 42, στο 57!

  63. Spiridione said

    61. Νομίζω ότι η Αμερική δεν έχει σχέση, απ’ την Αιθιοπία προέρχεται κι από εκεί πέρασε στους Άραβες.

  64. Γς said

    Ο καφές είναι Τουρκικό δημιούργημα (Από Υεμένη)

  65. Πέπε said

    61: Χωρίς πατάτες, ντάξει. Σιτηρά, ρύζι (βέβαια κι αυτό από κάπου μας ήρθε)… Χωρίς ντομάτες, πραγματικά δεν μπορώ να το φανταστώ. Χωρίς καπνό δε νομίζω να χάναμε και τίποτε (και καπνίζω αρειμανίως).

    Για το χωρίς καφέ όμως, μπορώ να σου πω:

    Στον πρόλογο ενός τελείως άσχετου βιβλίου, μιας κλασικής έκδοσης κάποιου Αρχαίου (δε θυμάμαι τίνος), γράφει ο Ιωάννης Συκουτρής τα εξής περίπου:

    Πριν λέει αλλοιωθούν τα διατροφικά ήθη των Ελλήνων από ξενόφερτες συνήθειες όπως η καφεποσία και η τεϊοποσία, το παραδοσιακό πρωινό ρόφημα ήταν ζεστό κρασί με νερό. Σκέτο ή με βουτημένο παξιμάδι. (Παναπεί, σχολιάζω εγώ, τα ντόπια αφεψήματα δεν τα ‘χαν για πρωινό αλλά για άλλες χρήσεις: χωνευτικά, θερμαντικά, θεραπευτικά…)

    Για να το λέει ο Συκουτρής (1901-1937), πάει να πει ότι θα το πρόλαβε ή έστω ότι το πρόλαβαν οι μεγαλύτεροί του – άρα ότι αυτές οι περίεργες συνήθειες επέζησαν κατά πολύ της εισαγωγής του καφέ και του τσαγιού στο ελληνικό εμπόριο. Θυμάμαι δε, ξεκομμένα, και μιαν άλλη ανάλογη μαρτυρία:
    «Ξύπνησες; Θες καφέ; Ρακί;» (η εποχή του συγκρητισμού!)
    Από κάποιο διήγημα του Παπαδιαμάντη.

    (Είναι αποσπασματικά και ατεκμηρίωτα αυτά που θυμάμαι, αλλά μπορεί να τα ξέρει και κάνας άλλος αναγνώστης και να τα αναγνωρίσει.)

  66. Theo said

    @22, 55:
    Ένα από τα αγαπημένα μου ποιήματα, την Παρουσία , που αναφέρεται στον αγαπητό του Ντύλαν Τόμας, ο αγαπημένος μου Μίλτος Σαχτούρης την έχει αφιερώσει στον Χρήστο Μπράβο.

  67. LandS said

    Τα μπράβο, μπράβα, μπράβι, δεν τα φωνάζουν μόνο οι εξυπνάκηδες που θέλουν να κάνουν φιγούρα. Τα φωνάζουν, κυρίως θα έλεγα, οι κλακαδόροι, που είναι απαραίτητοι για να καταλαβαίνουμε εμείς, το κοινό, πότε τελειώνει το τραγούδι ώστε να επιβραβεύσουμε τη καλλιτεχνική συνεισφορά και να δώσουμε χρόνο ξεκούρασης στα πνευμόνια των αοιδών. Εξυπνακίστικο είναι το όλο σετ απ που σε κάνει να αναρωτιέσαι μήπως ο ξένος που έχει μετακληθεί για τη παράσταση κουβαλάει τη δική του κλάκα, η ο δικός μας την έχει φέρει απ’ το Μιλάνο. Βεντέτες φίλε μου.

  68. leonicos said

    Αν και αναφέρθηκε πιο πάνω, με υπέροχη παραπομπή σε λαογραφικό υλικό, ήθελα να προσθέσω την μπραβούρα, παράτολμη ή επιθετική ενέργεια, συχνά αναποτελεσματική, με μειωτική σημασία και για τηνίδια και γι’ αυτόνπου την κάνει.

  69. sarant said

    65: Πράγματι, το πρόγευμα των χωρικών ήταν η κρασοψιχιά, που καταλαβαίνεις τι σημαίνει.

  70. Theo said

    @65:
    Το πιο κοντινό του Παπαδιαμάντη που βρήκα είναι στη Φαρμακολύτρια:
    Εἶτα ἀφοῦ ἀπέλυσεν ἡ λειτουργία, ὁ παπὰς ἔπιε τὸν καφὲν καὶ τὴν ρακήν του, ἔξωθεν ἀκριβῶς τῆς θύρας τοῦ ναΐσκου, εἰς τὸ ὕπαιθρον, πλησίον τῆς φωτιᾶς τῆς ἀναμμένης διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ θυμιατηρίου, καὶ διὰ τὸ ζέον, ἀπεχαιρέτισε τὴν γυναῖκα καὶ ἀπῆλθεν.

  71. 63: Αχά! Αυτό είναι μια μεγάλη ανακούφιση. Όλα πια τα ωραία από τας Αμέρικας θα έρχονταν; 🙂

  72. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    32 – Είναι προγενέστερη της επαναστάσεως, την θυμάμαι τουλάχιστον απο το 65 (τεσσάρων) που κατεβαίναμε με το λεωφορείο το απόγευμα με τους γονείς μου απο τον Χολαργό στην Αθήνα για να ψωνίσουμε, (δεν υπήρχαν τότε τα συνοικιακά σούπερ μάρκετ, αν και νομίζω οτι δεν υπήρχαν καν) και μου έκανε μεγάλη εντύπωση στον γυρισμό που είχε νυχτώσει, (μάλλον χειμώνας θα ήταν) αυτό το χαμογελαστό πρόσωπο με τεράστιο καπέλο, που αναβόσβηνε.

    61 – Εδω ζούσαμε χωρίς υπολογιστή και κινητό.

  73. 64: ΟΚ, τώρα που είμαι στην άνεση του κανονικού υπολογιστή, και όχι με το Ανδροειδές που μ’ έριξε η μοίρα*, διαβάζω στη Βίκη τα σχετικά με την Υεμένη, και το coffea arabica που θυμόμουν αόριστα. Coffea arabica, αλλά και Coffea canephora:

    Kingdom: Plantae
    (unranked): Angiosperms
    (unranked): Eudicots
    (unranked): Asterids
    Order: Gentianales
    Family: Rubiaceae
    Subfamily: Ixoroideae
    Tribe: Coffeeae
    Genus: Coffea
    Species: C. arabica
    Binomial name: Coffea arabica


    Species: C. canephora
    Binomial name: Coffea canephora, Pierre ex A.Froehner
    Synonyms: Coffea robusta, L.Linden

    Όμως ακόμα δεν μπορώ να βρω πού κολλάνε οι Τούρκοι στο όλο αυτό αρχικό κόνσεπτ. Κατ’ αρχάς μιλάμε (διαβάζω) για 15ο – 16ο αιώνα. «The earliest credible evidence of either coffee drinking or knowledge of the coffee tree appears in the middle of the 15th century, in the Sufi Muslim monasteries around Mocha in Yemen. It was here in Arabia that coffee seeds were first roasted and brewed, in a similar way to how it is now prepared. By the 16th century, it had reached the rest of the Middle East, Persia, Turkey, and northern Africa.» Τέλος πάντων, δεν έχει σημασία, μη δώσω και λάθος εντυπώσεις 😉

    *Εννοώ το τάμπλετ, δεν έχω σχέση με Ανδροειδές, τύπου Blade Runner!

    http://en.wikipedia.org/wiki/Do_Androids_Dream_of_Electric_Sheep%3F

  74. gryphon said

    Εχω δει σε κειμενα αγγλικα κυριως αλλα και αμερικανικα να χρησιμοποιουν την μαλλον ισπανικη στο ακουσμα λεξη bravado και οταν μετα το εψαξα ειδα οτι σημαινει καποια πραξη εντυπωσιασμου θρασυδειλιας ψευτομαγκιας κατι τετοιο.

  75. Ο καφές και οι Τούρκοι: Το προαναφερθέν έτος [1554/5] ένας άνθρωπος ονόματι Χακίμ από το Χαλέπι και ένας καλοζωιστής ονόματι Σεμς από τη Δαμασκό ήρθαν και άνοιξαν στο Ταχτακαλέ [της Κωνσταντινούπολης] ένα μεγάλο κατάστημα όπου πουλούσαν καφέ…. Κι έτσι αρχίζει η ιστορία. Υποτίθεται ότι οι δυτικοί γνώρισαν τον καφέ ψάχνοντας στο εγκαταλελειμένο στρατόπεδο των Οθωμανών έξω απ’ τη Βιέννη, όταν λύθηκε η πολιορκία του 1683. Αυτό ισχύει για τους Αυστριακούς και Πολωνούς, στην Ιταλία, τη Γαλλία ή την Αγγλία όμως ο καφές και τα καφενεία είχαν φτάσει ήδη απ’ τα μέσα του 17ου αιώνα.

    Κι εμένα, κατόπιν τούτων, μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση όταν συνειδητοποίησα ότι στην Τουρκία πίνουν τσάι αντί για καφέ. Είναι λέει κατάλοιπο μιας εποχής, μεταπολεμικά, που ο καφές για κάποιο λόγο ήταν πανάκριβος.

  76. 65 β: Έλα ντε! Φρίκη!

  77. LandS said

    Από τους Τούρκους, υποτίθεται, το πήρε η Ευρώπη. Σε Μπιμπισιδικο ντοκιμαντέρ είχα ακούσει την ιστορία του έμπορου που είχε ξεμείνει με μια μεγάλη ποσότητα καφέ που άφησαν στο φευγιό τους οι Οθωμανοί από τη Βιέννη, και το πλάσαρε στους κατοίκους της ανοίγοντας το πρώτο καφενείο. Η ιστορία έλεγε ότι συνόδευε το ρόφημα με κάτι ψωμάκια σαν μισοφέγγαρο για να γιορτάζουν τη νίκη οι θαμώνες. Εμείς όμως, έχουμε διαβάσει εδώ άλλη ιστορία για το κρουασάν.

  78. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    (Αυτό το ξέχασα)
    58: Για την καλησπέρα έχουμε γράψει:
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/07/16/kalispera/

    77: Σωστά λες!

  79. Μαρία said

    65
    >δε θυμάμαι τίνος

    Ντροπή! 🙂
    Σε σημείωση της περίφημης εισαγωγής στο πλατωνικό συμπόσιο, που το θυμόμουν – και το επαλήθευσα – επειδή το διάβασα μικρή.
    Με τη διαφορά οτι ειδικά στο πρόγευμα το πίνουν άκρατο, λέει.

  80. Marulaki said

    Εφη, το ίδιο λέει και ο πατέρας μου! «Μπράβο» λέμε στα ζώα, στους ανθρώπους λέμε «εύγε». Καλησπέρα!

  81. 74: Bravado (Bγavado) στο 0:35!

    No, no. Spiwit, siw. Um, bwavado. A touch of dewwing-do…

  82. Γιωργής said

    Απορίες:
    Το θηλυκό του Βάρβαρος είναι Βαρβάρα;
    Η αγία Βαρβάρα από πού έλκει το όνομα;
    Το θηλυκό του Μπράβος είναι Μπράβα ή μήπως Μπράβαινα;
    Η βαρβατίλα αφού αναφέρεται σε αρσενικά γιατί είναι γένους θηλυκού;
    Μοιάζει με πλάκα αλλά εγώ όντως έχω τες απορίες αυτές.
    Παρακαλώ μη πάρετε στην πλάκα….

  83. Πέπε said

    @80: Εγώ πάντως το εύγε το κρατάω για περιστάσεις πιο σπουδαίες, το μπράβο το ‘χω πιο καθημερινό.

    @79: Μπράβο (να, τι λέγαμε;), ευχαριστώ!

    @70: Μπορεί να ‘ναι κι αυτό. Αλλά νομίζω ότι αυτό που μου ‘χε κάνει εντύπωση είναι που έπινε τη ρακή πρωί πρωί με την τσίμπλα. Εδώ ο παπάς έχει ήδη λειτουργήσει.
    Αν υπάρχει κι άλλο απόσπασμα, έτσι όπως το θυμάμαι, θα το συναντήσω καμιά μέρα και θα πω «να το, αυτό είναι που ψάχναμε σε κάποιο σάιτ αλλά πού άραγε;…!»

    @73: Αράμπικα είναι το είδος; Όχι η ποικιλία;
    Καλά, μας δουλεύουν όσοι διαφημίζουν ότι ο καφές τους είναι ποικιλίας Αράμπικα; Από αυτή την ταξινομική σημείωση (#73) εγώ καταλαβαίνω ότι ο καφές είναι ντε φάκτο Αράμπικα (αν δεν είναι Ρομπούστα), και ότι οι ποικιλίες ξεκινάνε από κει και πέρα.
    (Κι όμως, ακούγεται τόσο ψαρωτικό το Αράμπικα. Σαν την πρόζα του Αρχοντοχωριάτη!)

  84. 82: > Το θηλυκό του Βάρβαρος είναι Βαρβάρα;

    Και τι ξεχάσαμε. http://www.orizontesbooks.gr/catalog/product_info.php?products_id=9320

  85. sarant said

    84: Τον είχαμε αναφέρει προχτές, στο αδελφό νήμα

  86. Γς said

    84, 85:
    Πόθεν το Bar Bar του;

  87. Jorge said

    Στο παρακάτω λίκνο αναφέρεται ότι η προέλευση της λέξης μπράβο είναι αντιδάνειο από το ελληνικό βραβείο. Ποία η άποψή σας;

    http://aienaristeyein.com/2010/08/23/%CE%B5%CF%84%CF%85%CE%BC%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%B5%CF%83-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B5%CE%B3%CE%B3%CE%B9%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%83-%CE%B8%CE%84/

  88. Εαμοβούλγαρος said

    Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

    1) Η Μπαρτσελόνα του Μέσι δυσκολεύτηκε απόψε να νικήσει με 1-0 μέσα στο «Κάμπ-νού» το βαρβάτο ΑΠΟΕΛ. Οι «Κύπριοι» (2 παίκτες Κύπριοι και 12 βάρβαροι στην 11άδα) απείλησαν στο 2ο μέρος με ισοφάριση τους Καταλανούς

    http://sentragoal.philenews.com/article.asp?catid=19171&subid=2&pubid=129839014

    2) Προς τιμήν του «Αθλητικού Ποδοσφαιρικού Ομίλου Ελλήνων Λευκωσίας» (ΑΠΟΕΛ) ιδού δύο ενδιαφέροντα βιβλία για την Κύπρο με αλήθειες που ποτέ δεν μάς είπαν εδώ στο Ρωμέϊκο

    α. «Britain and the Revolt in Cyprus, 1954-1959» του Robert Holland

    http://bookzz.org/book/1012014/168ab2

    β. «Cyprus: A Modern History» του William Mallinson

    http://bookzz.org/book/1109704/d277d0

    3) Χιλιάδες χρεοκοπημένοι Ρωμιοί θα πληρώσουν βαρβάτο εισιτήριο για να δούν αύριο Παρασκευή την Lady Gaga που προσγειώθηκε πρίν λίγο στην Αθήνα και άρχισε να μάς δείχνει την
    γυμνή της σάρκα
    λές και δεν έχουμε ξαναδεί γυμνή γυναίκα
    ένα δέκα με ανάταση και με παραπανίσια κιλά. Άφεριμ…

    Καλή νύχτα σε όλους

    ΕΑΜΟΒΟΥΛΓΑΡΟΣ

  89. Voulagx said

    #60: Αχ, βρε Ζοσεφίνα, είπα να μην το κάνω βλάχικο το νήμα! (εσύ δεν τα μιλάς;) Πάρε ένα αντίδωρο:

    fitsior’i, bârbats nu vâ mbitats (= αγόρια, άνδρες μη μεθάτε) 🙂

  90. sarant said

    87: Την έχω ξανακούσει αυτή η άποψη, που απλώς εκμεταλλεύεται μια ηχητική συγγένεια. Γιατί να «τραπεί» το ένα /β/ σε /μπ/ και όχι το άλλο; Πού είναι οι ενδιάμεσοι τύποι στα ιταλικά; Δεν θα έπρεπε να υπάρχει ένα *bravio ας πούμε; Δεν δουλεύει έτσι η ετυμολογία.

  91. Μαρία said

    Βρήκε ο Βλάχος τη γενιά του …

    90
    Δες και μια άλλη εκδοχή.
    http://www.treccani.it/vocabolario/bravo1/

  92. Voulagx said

    #91: Sho prash, lea Marushkâ? Arno? Gkini vignish! 🙂

  93. Μαρία said

    92
    Arno, arno με λίγη προσπάθεια.

  94. Theo said

    Υπάρχουν και τέσσερις άγιοι Βάρβαροι: Δύο Μάρτυρες, που γιορτάζουν στις 6 και στις 14 Μαΐου, και δύο Όσιοι, της Κέρκυρας και της Μονής Ιβήρων, που γιορτάζουν στις 13 και στις 15 Μαΐου αντιστοίχως.

    @92:
    Α, έτσι γράφεται το σιο πράις;
    Chi face, Voulagx? Gkini? (το έγραψα σωστά;)

  95. Theo said

    διόρθωση:
    δύο Όσιοι, της Μονής Ιβήρων και της Κέρκυρας, που γιορτάζουν στις 13 και στις 15 Μαΐου αντιστοίχως.

  96. Voulagx said

    #95: Γκίνι, Theo, τίνι κουμ χι; Bunâ tzuâ!
    (Μάλλον «sho prais» έπρεπε να γράψω)

  97. sarant said

    Α, δεν ήξερα ότι η βλαχόφωνη φράξια έχει εξαπλωθεί τόσο πολύ! Και δεν έχω γράψει και άρθρο…

  98. Μανούσος said

    Της Ιβήρων όμως δεν ήταν το κανονικό του αλλά παρατσούκλι ή συνεκδοχικώς καθ’ ότι μουσουλμάνος (βέρβερος;) πειρατής.
    Αξιοσημείωτη η φωνολογική ομοιότητα και ο συμφυρμός Βαρβαρία, βαρβερίνος βερβερίνος κλπ .
    Πάντως οι διπλασιαζόμενες συλλαβές ετυμολογικά συνηθίζονται στην Ανατολική Μεσόγειο και ιδίως στις σημιτικές γλώσσες:
    ενδεικτικά αραβ.:ζαλζαλ σεισμός, μπουλμπουλ/αηδόνι, λάκλακ/πελαργός, νά’να’/δυόσμος
    εβρ. γκαλγκαλ/στριφογυρίζω, αραμ. λάμπλαμπ/έχω θάρρος Γκουλγκάλθα/Γολγοθάς
    κλπκλπκλπ
    Το φαινόμενο εμφανίζεται συστηματικά στην ανατολική Μεσόγειο και στις μη σημιτικές γλώσσες (όπως στα Ελληνικά αρχαία και Νέα) κλπ. οπότεθα άξιζε μία συγκριτική μελέτη του φαινομένου καθώς στις άλλες ευρωπαϊκές (από τις ινδευρωπαϊκές) δεν φαίνεται να εμφανίζεται ή τουλάχιστον όχι σε τόση έκταση και πάντως σίγουρα υπό την επίδραση γλωσσών της Ανατολικής Μεσογείου.

  99. sarant said

    98: Να ένα ωραίο θέμα!

  100. Theo said

    @97:
    Σλαβο-βλαχόφωνη, Νικοκύρη.

    @98:
    Και στις τοιχογραφίες που τον απεικονίζουν στο μοναστήρι και στο βιβλίο του πρόσφατα εκλιπόντος μοναχού Μωυσή (όπου και φωτογραφίες των εν λόγω τοιχογραφιών) Οι Άγιοι του Αγίου Όρους (έκδ. 2008, σσ. 190-191), ο άγιος ονομάζεται Βάρβαρος, ίσως γιατί έτσι επέμενε να αυτοαποκαλείται.

  101. ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ said

    82.»Το θηλυκό του Βάρβαρος είναι Βαρβάρα;»

    ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΒΑΡΒΑΡΟΣ; EΙΧΑΜΕ ΕΝΑΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΙΛΟΥΣΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ., ΔΕΝ ΕΛΕΓΕ ΟΥΤΕ ΚΑΛΗΜΕΡΑ. ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ, ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΑ

    ΚΑΙ ΑΥΤΗ, ΤΗΝ ΕΛΕΓΑΝ ΒΑΡΒΑΡΑ.

    ΤΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙ «ΒΑΡΒΑΡΟΣ» . ΚΑΙ ΣΑΝ ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΑΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ!

  102. #98 χμ, στὰ ῥήματα πάντως ὁ ἀναδιπλασιασμός τοῦ παρακειμένου/ἀορίστου ἢ ἡ ἐπανάληψι τοῦ θέματος μὲ ἐπιτατικὴ σημασία εἶναι κανονικὸ φαινόμενο τῶν ι.ε. γλωσσῶν. γιὰ τὸ ὀνόματα εἴτε θὰ προέρχωνται ἀπὸ τὸ ῥῆμα ποὺ ἔχει τὴν πρώτη συλλαβὴ ἀναδιπλασιασμένη (π.χ. διδάσκαλος) εἴτε θὰ εἶναι ἠχοποίητα (βάρβαρος). ἀλλὰ σὲ αὐτὴν τὴν δεύτερη κατηγορία δὲν θὰ ἐντάσσαμε καὶ τὸ λατινικὸ turtur ἢ τὸ purpura;

    τώρα στὸ σίσυφος=σοφὸς ὁ ἀναδιπλασιασμός, ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν ξέρω πῶς ἐξηγεῖται.

  103. joshephine said

    #Voulagx89
    Ευχαριστώ για το αντίδωρο…δυστυχώς δεν τα μιλάω…
    εδώ μπλέκονται πολλά νήματα, τα βλάχικα ήταν θέμα χρόνου να εμφανισθούν….

  104. geobartz said

    1) Αν θυμάμαι καλά, στον Πολύβιο αναφέρονται και οι Ρωμαίοι ως Βάρβαροι. διά στόματος ενός Ακαρνάνα που προσπαθούσε να πείσει τους Σπαρτιάτες να συμμαχήσουν με τον ομοαίματο Φίλιππο Ε’ και όχι με τους Ρωμαίους.
    2) Οι γιαγιά μου και η μάννα μου, όταν κάποιος μιλούσε σιγά, χωρίς να ακούγεται καλά, του έλεγαν «τι μπαρμπαρίζεις εσύ κει πέρα»;

  105. #104 ὁ Ἀκαρνὰν ῥήτωρ Λυκίσκος

  106. Γς said

    Barbara και Barbra

  107. nestanaios said

    Η ετυμολογική διαφάνεια των λέξεων δεν χάνεται ποτέ. Η σημασία διαφέρει από τόπο σε τόπο και χρόνο σε χρόνο. Η ετυμολογία, όμως, δεν ασχολείται με την σημασιολογία. Η ετυμολογία ασχολείται με την διαίρεση των λέξεων και αυτό το έχουν πει παλαιοί σχολιασταί οι οποίοι ήσαν σίγουρα σοφότεροι πολλών άλλων. Η ετυμολογία είναι ευ τμο λογία. Το πάθος είναι η μετάθεσις του στοιχείου υ από την δευτέρα θέση στην τετάρτη θέση.

    Ας δούμε τι έχει να πει η πάντοτε παρούσα ετυμολογία για τον βάρβαρο.

    Αναζητάμε το θέμα και το βρίσκουμε αφαιρώντας την πτωτική κατάληξη.

    Το θέμα είναι «βαρβαρ». Η πτωτική κατάληξη έχει αφαιρεθεί.

    Διαιρούμε το θέμα σε συλλαβές και έχουμε «βαρ + βαρ».

    Είναι προφανές ότι εδώ έχουμε κάποιο πάθος. Είναι το πάθος της αναδιπλώσεος. Η συλλαβή βάρ αναδιπλώνεται για να προκαλέσει ζωηρότητα. Βαρ είναι το θέμα του βάρους. Β = βία. Α = σώματα. Ρ = χρονικό. Αναφέρεται σε χρονικό διάστημα και έχουμε σωματική βία για ένα χρονικό διάστημα και αυτό είναι το βάρος.

    Αν κάποιος είναι δυο φορές βαρύς, γίνεται βάρβαρος, πολύ βαρετός. «άχθος αρούρης» λέει ο Όμηρος. Βαρ βαρ έλεγαν αργότερα όλοι οι Έλληνες για τους μη Έλληνες.

    ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ

    Δεν υπάρχει ιστορική αναφορά αλλά η ετυμολογία δεν την απαιτεί.

  108. […] μια λέξη από θετική σημασία μεταπίπτει σε αρνητική, κάτι ανάλογο είχαμε δει και στον μπράβο, ενώ και από τον εραστή στον […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: