Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης: Τα βαρκαδιάτικα

Posted by sarant στο 23 Σεπτεμβρίου, 2014


Εδώ και κάμποσο καιρό έχω αρχίσει να δημοσιεύω, κάθε δεύτερη Τρίτη, αποσπάσματα από το βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης” (εκδ. Ερατώ, 1995, εξαντλημένο), που είναι μια βιογραφία του παππού μου, του Νίκου Σαραντάκου (1903-1977), ο οποίος είχε το ψευδώνυμο Άχθος Αρούρης (που είναι ομηρική έκφραση και σημαίνει ‘βάρος της γης’). Η σημερινή συνέχεια είναι η εικοστή πέμπτη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Βρισκόμαστε στα 1939 και ο παππούς μου με την οικογένειά του επιστρέφουν στη Μυτιλήνη.

mimis_jpeg_χχsmallΛίγο μετά την εισβολή των Γερμανών στην Πολωνία και την έναρξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, ο ποιητής πέτυχε να ξαναγυρίσει στη θέση του στη Μυτιλήνη. Η τόσο γόνιμη παρένθεση της Σάμου έκλεισε. Για πολύ καιρό δεν έγραψε ούτε γραμμή. Σταμάτησε να στέλνει συνεργασία στην “Πρωινή”, όπως είχε μετονομαστεί μετά την 4η Αυγούστου ο “Δημοκράτης” και αραίωσε πολύ τη συνεργασία του με τον «Τρίβολο». Ρίχτηκε στα πειράματα και στα ραδιοφωνικά. Από το 1937 είχε αρχίσει να λειτουργεί η Ελληνική Ραδιοφωνία, αλλά ο ποιητής ήθελε να ακούει ξένους σταθμούς, μην αντέχοντας την επίση­μη προπαγάνδα και παραπληροφόρηση. Με την έναρξη του πολέμου, εκτός από το Μπάρι και τη Μόσχα, καθιέρωσαν ελληνικές εκπομπές το Λονδίνο, το Παρίσι, το Κάιρο και το Βερολίνο. Ο Νίκος περνούσε μεγάλο μέρος του ελεύθερου χρόνου του ακούγοντας ραδιόφωνο. Ξανάρχισε επίσης τις σκακιστικές μονομαχίες με τον Χαράλαμπο τον Κανόνη, με τον οποίο γίνανε σύντομα αχώριστοι.

Στην Τράπεζα, ο παλιός διευθυντής είχε φύγει. Το ίδιο και το τσιράκι του ο Βασίλης. Το υποκατάστημα είχε μεταστεγαστεί σε ένα ωραίο κτίριο στην οδό Βουρνάζων (εκεί βρίσκεται σήμετα το Πανεπιστήμιο Αιγαίου). Ο νέος διευθυντής ήταν ευγενέστατος, μιλούσε με στόμφο, χρησιμοποιώντας στερεότυπες αλλά εντυ­πωσιακές εκφράσεις και εκ πρώτης όψεως φαινόταν πολύ δραστή­ριος. Όταν άκουγε ή διάβαζε μιαν εντυπωσιακή λέξη ή φράση τη σημείωνε σε ένα μπλοκάκι, για να τη χρησιμοποιήσει καταλλήλως. Τέτοιες φράσεις ήταν του τύπου: «Δεν είμεθα όλοι χαλκέντεροι», «Εφθάρη η αδαμαντίνη του χαρακτήρος του», «Η ακτινοβολία του κύρους του διαδίδεται δίκην ομοκέντρων κύκλων».

Ήταν από τους υπαλλήλους που θέλανε «να ανεβούν», να μπουν τελικά στην καλή κοινωνία. Αυστηρός στους υφισταμένους του και δουλικός στους προϊσταμένους, κατάφερε να γίνει διευθυντής στο μεγάλο υποκατάστημα της Μυτιλήνης. Επιστέγασμα αυτής της ανό­δου θεωρούσε το να γίνει μασόνος, μπαίνοντας έτσι στον κλειστό

κύκλο των πλουσίων παραγόντων της πόλης. Είχε πάντως το αναμφισβήτητο προσόν να διακρίνει τους ικανούς υπαλλήλους και γι’ αυτό πολύ σύντομα περιέβαλε τον Νίκο και τον Χαράλαμπο με ιδιαίτερη προσοχή.

Τον Νίκο δεν τον ξεγελούσαν τα τερτίπια του διευθυντή. Δεν άρ­γησε να ανακαλύψει ότι κάτω από το σοβαρό και επηρμένο παρουσιαστικό κρυβόταν κενότης.

«Μηδενικόν υπό το προσωπείον της σοβαρότητος καλυπτόμενον», είπε επιγραμματικά το συμπέρασμά του στον Χαράλαμπο, που συμφώνησε απόλυτα.

Πολύ σύντομα μάντεψε το μπλοκάκι με τις εντυπωσιακές φράσεις και βοήθησε στην ποιοτική τους αναβάθμιση, τροφοδοτώντας το με ρητά αρχαίων Ελλήνων, ιδίως του Δημόκριτου, του Ηράκλειτου και του Επίκουρου, των οποίων (των φιλοσόφων και των ρητών) ο διευ­θυντής αγνοούσε και την ύπαρξη. Διέγνωσε επίσης ότι ο διευθυντής διψούσε για πληροφορίες και γνώσεις εγκυκλοπαιδικής φύσεως, τις οποίες οι ατελείς εγκύκλιες σπουδές και η έμφυτη αποστροφή του στο διάβασμα βιβλίων πάχους μεγαλύτερου των πενήντα σελίδων είχαν εμποδίσει να τις αποκτήσει εγκαίρως. Έτσι άρχισε να τού μεταδίδει γνώσεις, που αντλούσε από το ακένωτο μεταλλείο της μνήμης του, μόνο που σιγά σιγά παίρνοντας θάρρος από την άκριτη και ανεπιφύ­λακτη αποδοχή τους από το διευθυντή, άρχισε να προσθέτει στις πραγματικές και φανταστικές πληροφορίες, που επινοούσε μόνος του, όπως για παράδειγμα ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ξέραν και χρη­σιμοποιούσαν τον ηλεκτρισμό, ότι στην Παταγωνία φύεται ένα πολυε­τές είδος σταριού, ότι η αρχαία Τροία βρισκόταν στην πραγματικό­τητα στη Μήθυμνα της Λέσβου και άλλα ακόμη πιο τολμηρά.

Όσα άκουγε από τον Σαραντάκο ο διευθυντής, πολλά από τα οποία επιβεβαίωνε με το κύρος του ο Χαράλαμπος, τα δεχόταν ασυ­ζητητί, ως άρθρα πίστεως και πολλά τα μετέδιδε αυθεσπερί στους εστιλβωμένους τενεκέδες του κύκλου του, αποκτώντας έτσι με τον καιρό μεταξύ των τη φήμη τού πολύ μορφωμένου ανθρώπου.

Το κακό ήταν ότι όλες αυτές οι συζητήσεις γίνονταν το βράδυ, μετά το τέλος της δουλειάς, όταν ο διευθυντής καλούσε τους ανώτερους υπαλλήλους του υποκαταστήματος στο γραφείο του για ένα ποτό και για την ανταλλαγή απόψεων για την πορεία της δουλειάς στο υποκα­τάστημα. Ήταν τόσο φορτικός στην πρόσκλησή του αυτή που θύμιζε τους παλιούς βαρκάρηδες που δε σ’ άφηναν να βγεις από τη βάρκα αν δεν κατέβαλλες το ναύλο σου.

Όπως ήταν φυσικό ο Νίκος ονόμασε την επί πλέον (και απλήρω­τη) αυτή απασχόλησή του «βαρκαδιάτικά» και όταν καμιά φορά η Ελένη παραπονιόταν για την καθυστέρησή του της εξηγούσε:

«Άσε, απόψε είχαμε βαρκαδιάτικα».

Κατά συνεκδοχήν ο διευθυντής ονομάστηκε τελικά Βαρκάρης και έτσι τον ανέφεραν εφεξής οι δύο φίλοι.

Advertisements

107 Σχόλια to “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης: Τα βαρκαδιάτικα”

  1. Γς said

    Καλημέρα
    >απόψε είχαμε
    βαρκαρόλα

  2. Γς said

    1:
    λεμβωδία, ελληνικά

  3. Theo said

    Καλημέρα,

    μεγάλο πειραχτήρι ο παππούς σου, Νικοκύρη, και με κίνδυνο να πέσει στη δυσμένεια του διευθυντή αν αυτός ανακάλυπτε το χαλκείο του.

  4. Πάνος με πεζά said

    Ουπς ! «…που δε σ’ άφηναν να βγεις από τη βάρκα αν δεν κατέβαλλες το ναύλο σου.
    Kαλημέρες !

  5. Γς said

    >και όταν καμιά φορά η Ελένη παραπονιόταν για την καθυστέρησή του της εξηγούσε:

    Δεν αποκείεται τα «βαρκαδιάτικα» να ήταν μια καλή δικαιολογία για …»κερατιάτικα». [συγνώμη παππού. Τι συγνώμη; Συγχαρητήρια]

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και για τη διόρθωση!

    5: Σε μικρό μέρος δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα.

  7. Alexis said

    «στους εστιλβωμένους τενεκέδες»
    Ωραίο! 🙂

  8. Γς said

    4:
    Η εκδίκηση του Π.Κ. για την εξισορρόπηση των λάμδα στη χθεσινά μεζεδάκια

  9. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα

    Δημήτρης Λάγιος: Βαρκαρόλα του Ιονίου

    Βαρκάρη του Αχέροντα

  10. Γς said

    8:
    >στη χθεσινά μεζεδάκια

    στα χθεσινά,

    που ήταν ο Νόμος του Μπούμερανγκ [αλε-ρετουρ]

  11. Διακρίνω την έμπνευση για ένα παλιό ρητό που έχω ξανά αναφέρει 🙂

  12. Theo said

    @8:
    Μα, είναι σωστό το «κατέβαλλες». Είναι παρατατικός όπως και το «άφηναν».

  13. Γς said

    11:
    >Διακρίνω
    Ανακρίνω, κατακρίνω, διακρίνω κλπ
    αλλά και «κρίνω» [ίνα μη κλπ]

  14. Alexis said

    #4: έχει δίκιο ο Theo, είναι σωστό το «κατέβαλλες».

  15. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Αυθεσπερί, αυθεσπερί … 🙄
    (καλά-καλά δεν γκουγκλίζεται)

  16. Πέπε said

    Καλημέρα!

    @7: Εκτός από τους εστιλβωμένους τενεκέδες (που διακρίνονται προφανώς από τους ξεγανώτους), είναι και η φράση «γνώσεις που αντλούσε από το ακένωτο μεταλλείο της μνήμης του» που σχολιάζει έξοχα τη μανία του τύπου για ποπώδεις εκφράσεις.

    @4, 8, 12: Σωστά είναι τα λάμδα.
    Όμως στο σημείο «τα δεχόταν ασυ­ζητητί, ως άρθρα πίστεως» είτε περισσεύει το κόμμα είτε θέλει άλλο ένα.

  17. Πάνος με πεζά said

    @ 8 : Μετά τη διόρθωσή του, ναι (πρώτα ήταν με ένα -λ-)

    Γίνονται ακόμα τέτοιες «συσκέψεις», όπως τις λένε τώρα. 6-7 το απόγευμα, πάνω που είσαι έτοιμος να φύγεις…

    Πάντως, αν προσφέρεις ποτό, και το ζητάς και ευγενικά…

  18. Γς said

    14:
    Α, ρε Πάνο Με Πεζά! Με πήρες στο λαιμό σου.
    Ακυρα τα 8 & 10

  19. Γς said

    17:
    Α, ναι;
    Τότε άκυρο το 18!
    8 & 10 ισχύουν

  20. Πάνος με πεζά said

    Να διαβάζετε από νωρίς (όπως κάνει και ο Νοικοκύρης, και τσιμπάει τα μεζεδάκια πριν να τα διορθώσουν).
    Το πρωϊνό πουλί πιάνει το σκουλήκι ! (αν και εγώ ήξερα ότι σκουλήκι πιάνουν τα κεράσια !)

  21. Theo said

    @17:
    Γρήγορα, λοιπόν, τα αντανακλαστικά του Νικοκύρη 🙂

  22. sarant said

    Ε ναι, το διόρθωσα!

    15: Ναι, ελάχιστες γκουγκλιές έχει.

    11: 😉

  23. Νέο Kid Στο Block said

    Aχά! Aπό τον παπού Σαραντάκο λοιπόν πρωτοξεκίνησε αυτή η τρολιά για το ηλεκτρικό των Αιγυπτίων… 🙂
    Kαι μας είχε πρήξει ο Λιακόπουλος με κείνη τον τεράστιο λαμπτήρα πυρακτώσεως που κρατούσε σε μια τοιχογραφία ο γραφεύς Αα’χηντέη…

  24. Πέπε said

    Πριν όχι πολλά χρόνια είχε κυκλοφορήσει μια σειρά βιβλίων πολύ μικρού σχήματος, από αυτά που είναι συνήθως κοντά στο ταμείο των βιβλιοπωλείων, με θέμα πώς να παραστήσετε, στις συναναστροφές, τον ενήμερο επί διαφόρων θεμάτων τα οποία στην πραγματικότητα αγνοείτε.

    Θυμάμαι για παράδειγμα το εγχειρίδιο του καλού μπλοφαδόρου στη μουσική: ανάμεσα σε διάφορες ψαρωτικές πληροφορίες όπως λ.χ. ότι όλα τα έργα όλων των συνθετών αριθμούνται ως Όπους εκτός από του Μότσαρτ που αριθμούνται ως Καίχελ, έφτανε κάπου και στο κεφάλαιο Μπαχ. Εκεί η ύλη δυσκόλευε: αν δεν το ‘χεις, συμβούλευε τον μπλοφαδόρο αναγνώστη το βιβλίο, άσ’ το καλύτερα. Απλώς γείρε το κεφάλι 45 μοίρες, πάρε εκστατικό ύφος και αναστέναξε: «Αχ, ο Μπαχ». Οτιδήποτε πιο εξειδικευμένο έχει παγίδες.

    …Τα θυμήθηκα όλα αυτά με τον κενόσοφο διευθυντή που παπαγάλιζε αυθεσπερί τις καινούργιες του γνώσεις.

  25. sarant said

    24; Τα πιο πολλά εγκόλπια του μπλοφαδόρου πρέπει να βγήκαν στις αρχές δεκ, 1990 -αν θυμάμαι καλά.

  26. Γς said

    24:
    Και λένε φράσεις απ τον Μικρό Πρίγκιπα, αυθεσπερί [του Σαντεγκζιμπερί].

  27. Γς said

    >αυθεσπερί [του Σαντεγκζιπερί].

  28. Εμ, τέτοια ώρα που ήρθα… τα έχουν δει όλα οι άλλοι.

    αυθεσπερί …. θα είναι κλοπή αν το χρησιμοποιήσω;

    που δε σ’ άφηναν να βγεις από τη βάρκα αν δεν κατέβαλλες το ναύλο σου.

    Χτύπησε κι εμένα το κουδουνάκι με το λλ και ήμουν έτοιμος να εξαπολύσω μύδρους, ενώ οι άλλοι αντιφρονούντες ήσασταν κόσμιοι.

    Πριν όμως πω κι εγώ τα δικά μου… πρόσεξα το ‘άφηναν’ οπότε μάζεψα τους μύδρους κάτω από το τραπέζι. Μετά αντικατέστησα το ‘κατέβαλλες ‘ με αν δεν πλήρωνες, αν δεν έγινες, αν δεν… κ.ο.κ. και βρήκα ότι όντως, σύμφωνα και με τον Τεό πιο πάνω, τα δύο λλ είναι πολύ καλά στη θέση τους καικανένα μπούμερανγκ δεν ενεφανίσθη.

    Αλλά υπάρχει η δικαιολογία, δηλαδή ο μηχανισμός που περέσυρε κι εμένα αρχικά. Στην αρχή, βέβαιος ότι ‘είχα πιάσει τον ένοχο’ (σαν το Γιαννάκη, αλλ’ αυτό είναι από άλλο έργο) αντικατέστησα με ‘αν δεν είχες καταβάλει’ αλλά το είχες, το βρομιάρικο, σήμερα τουλάχιστο, συμπίπτει παρατατικός με αόριστο.

    Άρα καλά τα δύο λλ

  29. Ιάκωβος said

    Ο ηλεκτρισμός των Αιγυπτίων δεν ήταν δικό του εύρημα. Το ’30 είχε κυκλοφορήσει μια μελέτη καποιανού επιστήμονα που ισχυριζόταν ότι υπήρχε τότε αυτή η τεχνολογία (μάλλον η ψευδομαγεία) και είχε χρησιμοποιηθεί στην Κιβωτό της Διαθήκης, η οποπια ήταν στην πραγματικότητα μια συσκευή που δημιουργούσε σπινθήρες.

    http://io9.com/the-engineer-who-said-the-ark-of-the-covenant-was-a-gia-1598583115

  30. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Στο σημερινό, το υποδόριο χιούμορ είναι πολύ …έντονο! 🙂 Από τα καλύτερα, ευχαριστούμε!

  31. Πέπε (@87 προχτές) και όλοι εσεί οι άλλοι…

    Αν ξαναβάλετε κ. μπροστά από το ‘Λεώνικε’ θα σας αποκαλέσω κι εγώ κυρίους!

    Μ’έσα στο μπλογκ του Σαραντάκου / Νοικύρη / Νικ Νοικ / Σερ Σαρ είμαστε συσσαραντακιστές όπως είπε κάποτε και η Λ.

    Αλλά για να μη γράφετε ‘συσσ.’ ή ό,τι άλλο, αφήστε το σκέτο. Λεώνικος είμαι!

    Και φυσικά κάνω πλάκα! Μη φανταστεί κανείς ότι μ’ ένοιαξε, αλλά κ. εγώ εδώ μέσα… ούτε τον Γς!

  32. Ιάκωβος said

    Ακόμα κυκλοφορούν τα περί αρχαίου ηλεκτρισμού. Ιδού τα ευρήματα και το πείραμα, στο 0.45. Δεν είναι 100% απίθανο.

  33. andam said

    Καλό μεσημέρι….
    Περιττό να πω ότι όσο συνεχίζεται η διήγηση, ο παππούς Νίκος με εκπλήσσει ακόμα περισσότερο με τις γνώσεις του. Πολλά θάθελα να σχολιάσω όπως πχ πόσο μου θυμίζει η ατμόσφαιρα στην Τράπεζα του παππού Νίκου με ανάλογες ιστορίες στον Γιούγκερμαν του Καραγάτση που αναφέρεται στην ίδια εποχή….

    Θα περιοριστώ όμως σ΄ένα επιστημονικό κομμάτι που η παραπάνω διήγηση το θεωρεί φανταστικό:
    «[….]φανταστικές πληροφορίες, που επινοούσε μόνος του, όπως για παράδειγμα ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ξέραν και χρησιμοποιούσαν τον ηλεκτρισμό, …»

    Μήπως ο παππούς Νίκος είχε υπόψιν αυτές τις παρακάτω πληροφορίες χωρίς ξεχνάμε ότι είχε γνώσεις ηλεκτρόλυσης και επιμετάλλωσης;

    Ο Γερμανός αρχαιολόγος Wilhelm Konig , ανακάλυψε το 1938, κοντά στη Βαγδάτη, την διάσημη “μπαταρία της Βαγδάτης” και έφερε νέα δεδομένα για την γνώση ,και την χρήση του ηλεκτρισμού από τους αρχαίους λαούς. Ο Konig την εποχή εκείνη εργαζόταν στην Βαγδάτη σχεδιάζοντας το αποχετευτικό της δίκτυο,και ανακάλυψε σε ανασκαφές κάποιου κτιρίου μαζί με άλλα αντικείμενα και ένα ξεχωριστό δοχείο. Μελετώντας το δοχείο οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ότι περιείχε ένα χάλκινο κύλινδρο επενδυμένο με πίσσα και στερεωμένο στο χείλος της οπής. Στο κέντρο της πίσσας είχε μια μικρή σιδερένια ράβδο πακτωμένη στο καπάκι. Αναλύσεις έδειξαν ότι το περιεχόμενό του ήταν κάποιο οξειδωτικό διάλυμα, πιθανότατα κρασί ή ξύδι. Αυτό σημαίνει ότι πιθανότατα στο βάζο υπήρχε ένα υγρό που αλληλεπιδρούσε με το μέταλλο και παρήγαγε ηλεκτρικό φορτίο. Δηλαδή μια μπαταρία!
    Το εκπληκτικότερο είναι ότι η αρχαία αυτή μπαταρία μετρήθηκε…. Μετά από 2200 χρόνια συνέχιζε να παράγει τάση των 0,8-2V, ενώ η παράλληλη σύνδεση και άλλων μπαταριών, θα μπορούσε να οδηγήσει και σε μεγαλύτερες τάσεις!!!

    ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΕΥΕ ΟΜΩΣ;

    Το 1981 ο επιστήμονας Δρ. Αρν Έγκεμπρεχτ κατασκεύασε μια ολόιδια μπαταρία με αυτήν της Βαγδάτης και κατόρθωσε μέσα σε 2 μόνο ώρες να επιχρυσώσει ασημένια αντικείμενα. Μια εξήγηση λοιπόν που θα μπορούσε να δοθεί θα ήταν ότι χρησίμευε για την επίστρωση και επιχρύσωση μετάλλων με την μέθοδο της ηλεκτρόλυσης. Μια άλλη εξήγηση που πάει λίγο πιο μακριά θέλει τους Αιγυπτίους να είχαν κατορθώσει να κατασκευάσουν κάποιας μορφής λαμπτήρες ,και με την ενεργοποίησή τους από τέτοιες μπαταρίες κατόρθωσαν να ζωγραφίσουν τις σκοτεινές αίθουσες των πυραμίδων. Κάτι που μέχρι σήμερα παραμένει μυστήριο. Σε πολλές αιγυπτιακές τοιχογραφίες υπάρχουν απεικονίσεις ανθρώπων να κρατούν τέτοιους λαμπτήρες άλλα και διάφορες φωτεινές μπάλες στα χέρια τους. Νομίζω ότι τίποτα δεν είναι παράξενο, και τίποτα δεν μπορεί να απορριφτεί αν καταφέρουμε κάποια στιγμή να μην υποτιμούμε και να κατανοήσουμε τις γνώσεις των αρχαίων λαών, που αποδεδειγμένα πολλές φορές ήταν πολύ πιο προχωρημένες από τις δικές μας.

    Και για την ιστορία, ο Α. Βόλτα το 1800 κατασκεύασε την «πρώτη» μπαταρία ακριβώς με τα ίδια υλικά….

  34. andam said

  35. Emphyrio said

    Κι’ομως κι’ομως: Ο Indy μας το επιβεβαιωνει, απο το 2:20 και μετα (αλλα μην το κοιταξετε, ο,τι κι’αν συμβει).

  36. Emphyrio said

    Δεν προλαβα να δω τα απο πανω μου σχολια για να βαλω ενα μεγαλειωδες facepalm… Συγνωμη, βιαστηκα.

  37. Νέο Kid Στο Block said

    Συγγνώμη, αλλά άλλο πράγμα μια μπαταρία (κι ένα απλό λεμόνι μπορεί να γίνει «μπαταρία») κι άλλο (πολύ πιο προχωρημένο) μια ηλεκτρική λάμπα πυρακτώσεως μετά καλωδίου παροχής ρεύματος. Προσωπικά θεωρώ πως πρόκειται για ξεκάθαρη ψευδοεπιστήμη και κλασική U.F.Oλογία. Ενστερνίζομαι δε απολύτως το κάτωθι (ΠΡΟΣΟΧΗ στο ότι η περίφημη «λάμπα» στο Xατάθ ΔΕΝ είναι σε αρχαίο αιγυπτιακό κτίσμα, αλλά σε γκρεκο-ρόμαν…)

    There are depictions within the temple of Dendera, in the southern crypt, that show a figure holding a lotus, from which emits a snake surrounded by a «protective cocoon», held aloft by a Djed pillar. It is these reliefs that are the primary «evidence» presented by the lamp loonies. No archaeological or textual evidence for any kind of electrical device, or knowledge concerning electricity, has ever been recovered from ancient Egypt.
    There are many problems with this device and its depiction. Firstly, the Dendera we see today isn’t an Egyptian temple. It’s a Greco-Roman building constructed to Egyptian principles of design, built between the 4th century BCE to early centuries CE.[4] As such, the figures depicted with the «lamp», would be existing in the classical, rather than ancient world. The classic writers make no mention of electricity in Egypt.
    Secondly, the accompanying texts are fairly standard texts for the period, and make no mention of the scene being in any way related to lighting.
    Thirdly, ancient rulers were inclined to brag. If the Greco-Roman occupiers of Egypt had electrical lighting, they would be sure to trumpet such an achievement somewhere more high profile than the basement of a provincial temple in a distant occupied land. This sort of thing would have the wow-factor you want want to be shown off at the Coliseum back in Rome, or the amphitheaters and libraries of the Hellenistic world. Such a device would be an object of huge prestige and the rulers of the classical world were every bit as aware of the importance of prestige as were the shy, modest and self-abasing Pharaohs whose rule they supplanted.
    Finally, if lightbulbs existed in ancient Egypt, why the hell would they make it so damned big? Έλα ντε!

  38. Ιάκωβος said

    Andam,
    έρχεσαι δεύτερος και καταιδρωμένος. Αν και τα περί γανώσεως μου φαίνονται υπερβολικά. Πιο λογικό είναι να προκάλεσαν κάποτε τυχαία ένα σπινθήρα και μετά να το χρησιμοποίησαν για εφέ θρησκευτικο-θεραπευτικό, oπως λέει ο τυπάκος με τα γένια στο ντοκυμαντέρ του BBC, που νομίζω ότι διδάσκει αρχαία τεχνολογία κάπου στο Oxbridge.

  39. Νέο Kid Στο Block said

    Είναι από εδώ:
    http://rationalwiki.org/wiki/Dendera_lamp
    Πλήρης αποδόμηση …

  40. sarant said

    28: Ελεύθερα χρησιμοποίησέ το 😉

    30: Ευχαριστώ!

    33: Μπορεί και να το είχε ακουστά.

  41. 11,
    Κάτι σαν αυτό;
    https://m.youtube.com/watch?v=Gg3n9z5zuJg

  42. Ορεσίβιος said

    Απολαυστικό!

  43. andam said

    Η επιστήμη προχωράει με υποθέσεις και ενδείξεις που τις περισσότερες φορές θεωρούνται εξωφρενικές από κατεστημένους επιστημονικούς κύκλους.Μέχρι που ανατρέπονται οι καθεστηκυίες απόψεις κάτω από το βάρος τρανταχτών αποδείξεων. Πόσο μάλλον στους μουχλιασμένους θεωρητικούς αρχαιολογικούς κύκλους που δεν έχουν αλλά και δεν επιτρέπουν συνήθως συμπεράσματα από θετικές επιστήμες…

    Παραδείγματα πάμπολλα. Πολλοί επιστήμονες έχουν αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή τους σε θέματα αποδείξεων.
    ‘Αλλωστε αν ήταν και διαφορετικά τα πράγματα ακόμα δεν θα είχαμε ανακαλύψει τον τροχό και θα σκάβαμε τη γη με τα χέρια .
    Εγώ δεν λέω ότι αναγκαία τις ασπάζομαι όλες -καθόλου μάλιτα -αλλά μπορώ να πω ότι μου προκαλούν έναν σκεπτικισμό …ένα και γιατί όχι; ας αποδειχτεί….

    Ας πούμε για την Μεγάλη Πυραμίδα του Χέοπα δεν σας κάνει να αναρωτηθείτε ότι σε τόσους ατελείωτους σκοτεινούς θαλάμους δεν υπάρχει καμμιά ένδειξη καπνιάς πουθενά; Με ποιό τρόπο φώτιζαν και δούλευαν σ΄αυτούς τους χώρους;

  44. Ιάκωβος said

    43, Με καθρέφτες.

  45. andam said

    Μια «τρελή» θεωρία που αποδείχτηκε είναι ότι οι πρόγονοι των κατοίκων της Πολυνησίας ήταν περουβιανοί Ίνκας. Θεωρήθηκε τρελή γιατί δεν υπήρχε καμμια ένδειξη ότι ήξεραν να φτιάχουν πλοία για να διανύσουν μια τόσο μεγάλη θαλασινή διαδρομή

    Ωσπου αποδείχτηκε

    http://en.wikipedia.org/wiki/Thor_Heyerdahl

  46. Δημήτρης Μ. said

    31. Μάλιστα, κύριε συσσαραντακιστά.!

  47. Δημήτρης Μ. said

    46.:)

  48. Πέπε said

    #44: > > Μέχρι που ανατρέπονται οι καθεστηκυίες απόψεις κάτω από το βάρος τρανταχτών αποδείξεων.

    Έχετε παρατηρήσει ότι «τρανταχτή απόδειξη» σημαίνει το ίδιο όπως και «ατράνταχτη απόδειξη»; (Όταν γίνει το ευρετήειο, εδώ θα βάλουμε ένα λινκ «βλ. αποφράσσω»).

  49. sarant said

    48: Πολύ εύστοχο!

  50. Νέο Kid Στο Block said

    Με καστορέλαιο που αφήνει ελάχιστη καπνιά.

    The second piece of evidence that is presented is the lack of soot inside surviving Egyptian structures. How could the Egyptians have seen their way to decorate or use these buildings, without leaving soot everywhere? Why, they used electric light, of course!
    Firstly, there is plenty of soot damage in Egyptian buildings, including, ironically enough, Dendera itself. The roof in the hypostyle hall is absolutely caked with soot.[6] Most of the «clean» rooms we see in Egyptian temples and tombs today are the result of painstaking cleaning, a process which takes years, even decades of patient work. However, most of this soot is not ancient. Most of it has been left by later squatters and treasure hunters from the Coptic era onwards.[6]
    So the Egyptians really had a wondrous soot-free source of light? Kind of… castor oil. Mixed with salt, it can be used to provide a «clean» flame with minimal soot output. Castor oil was being cultivated and harvested in Egypt from the pre-Dynastic era onward.[

  51. Νέο Kid Στο Block said

    Η χρήση καστορέλαιου από τους Αιγυπτίους αναφέρεται στην ιστορία του Ηροδότου, ο οποίος σχολιάζει τη χρήση ελαίου από τους καρπούς του Ricinus communis (ο ίδιος το αποκαλεί Κίκι) για φωτισμό και επάλειψη του σώματος. Σπόροι του Ricinus communis έχουν ανακαλυφθεί σε αιγυπτιακούς τάφους, χρονολογούμενους από το 4000 π.Χ.

    Aν οι Αιγύπτιοι ήξεραν να φτιάξουν ηλεκτρικούς λαμπτήρες…1ον) Θα το ήξερε ο Ηρόδοτος. 2ον) Θα είχαν φτιάξει κι άλλα ηλεκτρικά πράγματα 3) Δεν θα μιλάγαμε σήμερα για Φίλιπς και Ζήμενς 4)…

  52. Νέο Kid Στο Block said

    Βλέπω σε μια περιήγηση που έκανα σε ιστοσελίδες υπέρμαχες της «Αιγυπτιακής λάμπας» ότι σχεδόν όλες συνδέουν τη «στήλη της Βαγδάτης» με την Ντεντερα. Συνήθως με μια σχέση Επαγωγής. «Η στήλη της Βαγδάτης ήταν μπαταρία ==> η τοιχογραφία στην Ντεντέρα δείχνει λάμπα» Συνηθισμένη πλάνη (ή πονηριά…) των extreme θεωριών αυτή.
    Συγγνώμη, αλλά …non sequitur ! Το ότι ας πούμε οι Αρχαίοι ήξεραν πως αν τρίψουν κεχριμπάρι σε μάλλινο ύφασμα κάνει το υλικό μαγνητικό ΔΕΝ σημαίνει πως ήξεραν τις εξισώσεις του Μάξγουελ…

  53. Μαρία said

    Δεν ξέρω αν προσέξατε την παρωδία της τσιταλογίας απ’ τον Καλαϊτζή. Μετά τις 6 Σεπτεμβρίου, ημερομηνία κατά την οποία ο Σαμ. στη βαρυσήμαντη ομιλία του στη ΔΕΘ παρέθεσε ρήση του Κριαρά, ο Καλ. κάτω ή δίπλα στην υπογραφή του γράφει μια μαλακία και την αποδίδει επίσης στον Κριαρά.
    π.χ. http://www.efsyn.gr/?p=234216
    http://www.efsyn.gr/?p=232173

  54. Έχω την εντύπωση ότι οι αποδείξεις είναι μόνο ατράνταχτες. Οι τρανταχτές = τρανταζόμενες = ανατρεπόμενες.

    Τώρα αν κάποιοι επικαλούνται και τρανταχτές αποδείξεις, δεν μου λέει κάτι. Μπορεί ο Γς να βγει και να μας πει ότι ο αφαλός είναι στο κούτελο. Γς είναι αυτός… κι εντάξει. Αλλά σας διαβεβαιώνω ότι ο αφαλός ΔΕΝ είναι στο κούτελο.

  55. Gpoint said

    Ενδιαφέρουσα συνέχεια

  56. sarant said

    53: Ε λοιπόν, δεν το είχα προσέξει!

  57. Gpoint said

    Ασχετο αλλά ενδεικτικό της καραγκιοζοποίησης του Καραλή, αθλητικογράφου (υποτίθεται) στην Νόβασπορεφέμ

    1η αγωνιστική ΟΦΗ-Παναιτωλικός 1-0 άτυχος ο Παναιτωλικός
    2η αγωνιστική Παναιτωλικός- ΟΣΦΠ 1-1 εξαιρετικός ο Παναιτωλικός
    3η αγωνιστική Ατρόμητος- Παναιτωλικός 0-0 αξιόπιστος ο Παναιτωλικός

    4η αγωνιστική Παναιτωλικός- ΠΑΟΚ 0-1… χάλια ομάδα, δεν έχει σχέση ο φετεινός Παναιτωλικός με τον περσινό

    Πολύ έτσουξε το διπλό εκεί που ο «θρήνος» δεν πέρασε…

  58. Μαρία said

    56
    Κι εγώ προσέχω τώρα οτι έφαγα ένα το 🙂

  59. Πάνος με πεζά said

    @ 57 : «Έλα παιχταρά μου…έλα Καραϊσκάκη μου…ου να μου χαθείς, κρέας !»

  60. andam said

    @51 Νέο Kid Στο Block

    Ο Ηρόδοτος, αν γνωρίζετε, στα Αιγυπτιακά του αναφέρει ότι κάποιες πληροφορίες για τις Πυραμίδες δεν μπορεί να τις πει γιατί εμποδίζεται από όρκους, γεγονός που κάνει τους μελετητές να συμπεράνουν ότι είχε ασπαστεί κάποια αιγυπτιακή μυστικιστική θεότητα, της Ίσιδας μάλλον και δεν του επιτρεπόταν να μιλήσει από τους ιερείς ….δεν μπορώ να βρω το βιβλίο του γάλλου αρχαιολόγου που έζησε 50 χρόνια στην Αίγυπτο και το αναφέρει…κάπου τόχω αλλά…

    Άρα τέτοιες πληροφορίες μη ζητάς από τον Ηρόδοτο

  61. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    «‘Ολα τα λεφτά»
    http://www.efsyn.gr/?p=237131

  62. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    >>Αυθεσπερί,
    μονοβραδίς (και μοληνυχτίς ,την ίδια νύχτα)

  63. andam said

    @61

    Επιτέλους!
    (για να επιστρέψουμε στη Γη και τη σημερινή Ελλάδα)

    Προηγουμένως έλεγα ότι γι¨αυτό το τσογλανόπαιδο τον Άδωνι πρέπει να επέμβει εισαγγελέας που προτρέπει τους έλληνες πολίτες σε bank run

  64. Γς said

    54 @ Λεώ

    >Μπορεί ο Γς να βγει και να μας πει ότι ο αφαλός είναι στο κούτελο

    Είναι στην κοιλιά. Κι εδώ και στην Ιαπωνία.

    http://caktos.blogspot.gr/2014/09/blog-post_23.html

  65. Ιάκωβος said

    64, Γς
    Υπάρχουν και χειρότερα. Στην Πολυνησία, σε κάποια μέρη που είχαν παλιότερα επιδοθεί στην ανθρωποφαγία λένε: «Ακόμα έχω το κρέας της μάνας σου στα δόντια μου» (Ο Τζάρεντ Ντάιμοντ αυτά).
    Για το τι έμοιαζε να υπήρχε στο κούτελο της Θεοδώρας έχει γράψει σχετικά ο Προκόπιος.

  66. Ιάκωβος said

    45, Andam

    To Kον Τίκι απέδειξε οτι ΘΑ μπορούσε να έχει αποικιστεί η Αμερική από τους Πολυνήσιους.Όχι ότι όντως αποικίστηκε.

    Για την ακρίβεια έχει αποδειχτεί και από τη γλώσσα και από το dna, οτι οι μεν Πολυνήσιοι ήρθαν από δυτικά, από κάπου από την νότιο Κίνα ενώ οι ντόπιοι Αμερικάνοι από τη Σιβηρία και κατέβηκαν νότια σε δυο τρία κύματα.

    Έχουν βρεθεί μόνο κάποια αμφισβητούμενα στοιχεία για μια ελάχιστη γενετική επιροή των Πολυνήσιων από τους Αμερικάνους, αλλά μπορεί να είναι και μετα-κολομβιανά.

    Τα νησιά του Πάσχα δεν χρειαζόντουσαν εξωτερικό εχθρό, που υποθέτει ο Χάιερνταλ. Έτσι που είχαν καταντήσει, δηλαδή που είχαν κόψει …σύριζα όλη την τροπική βλάστηση, χάριν του «στάτους» των αρχηγίσκων, οι οποίοι συναγωνιζόντουσαν μεταξύ τους, ποιος θα φτιάξει πιο δαπανηρό μοάι (άγαλμα), στο τέλος πείνασαν, η κοινωνία κατάρρευσε, φαγωθήκαν μεταξύ τους, οι λίγοι που έμειναν πήραν των ομματιών τους και το νησί ερήμωσε.( Τα έχω πρόσφατα αυτά από το βιβλίο Κατάρρευση του Τζάρεντ Ντάιμοντ, που διάβασα το καλοκαίρι.)

  67. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    66: Είναι γενικώς δεκτή αυτή η θεωρία για τα νησιά του Πάσχα;

  68. Νέο Kid Στο Block said

    Eίναι πολλά τα νησιά του Πάσχα; Δεν είναι ΤΟ νησί του Πάσχα; Μόνο κι έρημο (κι αν θυμάμαι καλά- λέω να μην γκουγκλάρω για να περιορίσω το Άλτσι!- το πιο απομονωμένο νησί στη Γη. Κάπου 3.000 χιλιόμετρα απ’την κοντυνότερη στεριά στη Χιλή)

  69. Γς said

    66:
    Ποιος, πως και πότε ήρθε στην Αμερική.

    Φώκιες αντί Κολόμβου:

    Κι απάνω που πιστεύαμε ότι την φυματίωση την έφεραν οι κονκισταδόροι στην Αμερική, βρέθηκε DNA βακτηρίων της φυματίωσης σε ανθρώπινους σκελετούς στο Περού ηλικίας χιλίων ετών.
    Ο τύπος φυματίωσης που ανιχνεύθηκε είχε πολλά κοινά σημεία με τα στελέχη του ιού που προσβάλλουν θαλάσσιους ελέφαντες και φώκιες.

    http://www.nature.com/news/seals-brought-tb-to-americas-1.15748

  70. BLOG_OTI_NANAI said

    Αυτό το «αυθεσπερί» πολύ σπάνιο όντως. Ούτε σε κάποιο λεξικό το βρήκα. Ο Σπ. Τρικούπης το είχε σε κάποια προτίμηση στην ιστορία του. Φαντάζομαι έχει τη λογική του «αυθημερόν». Γιατί όμως είναι «αυθΕσπερί» και όχι «αυθΗσπερί»;

  71. sarant said

    70: Γιατί Η, αφού είναι εσπέρα;

  72. Ριβαλντίνιο said

    @ 57 Gpoint
    Τον κατηγορείς για φιλο-ολυμπιακό ή αντι-παοκτζή ? Πάντως πρέπει να σου θυμίσω ότι όταν κάποτε τον είχαν διώξει από τον σταθμό, τον είχαν διώξει ως αντι-ολυμπιακό. Θεωρούσαν απόδειξη γι’αυτό ότι όταν τον είχαν ρωτήσει για το ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα, αντί να πει όπως οι υπόλοιποι ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ είπε ο ΟΣΦΠ. ( Φαντάσου να είχε πει ο ΟΛΥΜΠΙΛΑΓΟΣ τι θα του είχαν κάνει 🙂 🙂 🙂 )
    Εσύ όμως αγαπητέ Gpoint δεν πρέπει να ανησυχείς για φέτος. Πάλι τρίτοι θα βγείτε. 🙂

    Και ένα τραγουδάκι για όλους εμάς τους φανατικούς

  73. andam said

    @ 66
    Απ΄ότι ξέρω ο Χάιερνταλ υποστήριξε την θεωρία του για κάποιο συγκεκριμένο σύμπλεγμα νησιών (Τουαμότου) στη γαλλική Πολυνησία και βρέθηκε εκεί που υποστήριζε δηλ στο νησί Ραρόγια με την σχεδία Κον Τίκι

    Αλλά αυτά τα είπα όχι για να πιάσουμε κουβέντα και για την Πολυνησία αλλά σαν παράδειγμα ότι κάποιες κατεστημένες επιστημονικές απόψεις υπάρχουν αλλά μπορούν κάλλιστα να καταρριφθούν όταν υπάρξουν νέα επιστημονικά δεδομένα και θεωρήσεις. Βέβαια σε ανθρωπολογικά θέματα οι νέες τεχνολογίες του DNA δίνουν πλέον οριστικές απαντήσεις. Στη σημερινή εποχή ο Χάιερνταλ δεν θα χρειαζόταν καν να κάνει ένα τόσο επικίνδυνο ταξίδι για να αποδείξει τη θεωρία του.

  74. Ριβαλντίνιο said

    @ 69 Γς
    Στην Αμερική ήρθαν πρώτοι οι Βίκινγκς, όχι ο Κολόμβος. Μπορεί να πρόλαβαν και τις φώκιες 🙂 🙂

  75. Spiridione said

    66. 67 Και εγώ έχω αυτήν την απορία έχω για το νησί του Πάσχα (ένα νησί είναι, έχει δίκιο ο Κιντ)

  76. Ριβαλντίνιο said

    Ξέρει κάποιος φίλος αν στην λιμνούλα μιας ατόλης ζουν θαλάσσια ζώα ? Εννοώ καρχαρίες και άλλα κακά πράγματα που μπορεί να φάνε ή να κάνουν κακό σε άνθρωπο. Μπορώ δηλαδή μέσα στην λιμνούλα να κάνω άνετα τα μπάνια μου και τις απλωτές μου ? Και μιλάω για ατόλη που η λιμνούλα της να μην έχει καμία επικοινωνία με τον ανοιχτό ωκεανό ώστε να μπουν επικίνδυνα ζούδια μέσα.
    Επίσης γνωρίζει κάποιος φυσικό τρόπο με τον οποίο να βρεθεί ένας καρχαρίας μέσα σε αυτή την κλειστή λιμνοθάλασσα ?

    Τέτοια ζώα απορρίπτονται

  77. Γς said

    74:
    Οχι.
    Δες πόσο κοντά είναι το DNA των βακτηρίων της φυματίωσης των σκελετών του Περού και της φώκιας [Κόκκινο κυκλάκι].

    http://filonikies.blogspot.gr/2014/09/blog-post_23.html

  78. Ιάκωβος said

    75,
    Ναι, το νησί είναι εντελώς ένα και μοναχό, στη μέση του Ωκεανού.

    67. Τουλάχιστον ο Ντάιμοντ που το μελέτησε θεωρεί ότι έτσι έγινε με το νησί του Πάσχα και τα στοιχεία του φαίνονται σοβαρά. Το ότι ήταν κατάφυτο, με τεράστιους φοίνικες και τροπική ζούγκλα είναι τεκμηριωμένο, καθώς και το γεγονός οτι αποδασώθηκε πριν οι κάτοικοι να έρθουν σε επαφή με Ευρωπαίους αλλά και το οτι τελικά ερημώθηκε λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας. Ο Ντάιμοντ έλαβε υπόψη και τον τρόπο που μεταφέρανε και σηκώνανε τα μοάι,δηλαδή με κορμούς, και το πλήθος των ανθρώπων που δουλεύανε σε σχέση με τους πόρους του νησιού, που καταναλωνόντουσαν σε μια εντελώς ασύμφορη ενεργειακά δραστηριότητα.

  79. andam said

  80. Theo said

    @74:

    Των Βικινγκ όμως προηγήθηκαν οι Κέλτες (βλ. την ιστορία του Μπρένταν, του 7ου αιώνα, που περιγράφει το ταξίδι μιας ομάδας μοναχών με ένα κόραγκ από την Ιρλανδία στο Νιουφάουντλαντ, μέσω Αζορών και κάποια αρχαιολογικά ευρήματα στις ΗΠΑ).

  81. Ριβαλντίνιο said

    @ 80 Theo
    Ειλικρινά δεν έχω ιδέα τι μου λες ! Δώσε μου κάποια πληροφορία ακόμη .
    ( Αν πήγαν οι Κέλτες θα πήγε και ο Οδυσσέας και οι Φοίνικες ! 🙂 🙂 )

  82. Theo said

    @81:

    Είμαι σε ταξίδι και δεν έχω πρόσβαση σε βιβλία, κλπ.
    Πάντως, το «ταξίδι του Μπρένταν», ενός Ιρλανδού μοναχού του 6ου αιώνα, έχει περιγραφές που θυμίζουν Αζόρες και Νιουφάουντλαντ κατά πολλούς. Η αγγλική Wikipedia (βλ. Brendan of Clonfert) δεν φαίνεται να συμφωνεί.

  83. Theo said

    81:

    Αν γκουγκλίσεις «Orthodox Celtic Monks the first in America?» θα βρεις ένα άρθρο για δυο κελτικά γκράφιτι σε σπήλαια της West Virginia, 6ου-8ου αιώνα, με το μονόγραμμα ΧΡ και την πληροφορία για τη θέση του ήλιου τα Χριστούγεννα.

  84. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    >> ο διευθυντής ονομάστηκε τελικά Βαρκάρης
    Στην πολυκατοικία των διακοπών γνωριστήκαμε εξ αρχής με το διπλανό καθώς υπήρχαν ακόμη διάφορες κτηριακές εκκρεμότητες και συζητούσαμε τις λύσεις.Ο τύπος εκείνος ήταν φρεσκοσυνταξιούχος, σικάτος, παλιού τύπου διευθυντής σε κάποια υπηρεσία.(Τώρα θα είναι γύρω στα 75). Μου τον θύμισε η περιγραφή του παππού Σαραντάκου για τον προϊστάμενό του στην Αγροτική. Μιλούσε με σπουδαιοφάνεια, εγώ εκείνο,εγώ το άλλο, με τον τάδε, με το δείνα (και ανακάτευε συχνά υπουργούς και γενικούς γραμματείς που συνεργάστηκε και που είχε ακόμη επαφές και συνάφειες).Οι σπουδές του ήταν λίγο απροσδιόριστες,Φυσικός νομίζαμε, αλλά όταν έφερε το χαρτονάκι για να μπει στο κουδούνι του τ όνομά του, ‘εγραφε Δντης στο Υπουργείο τάδε,Ωκεανολόγος,Ιχθυολόγος,και κάτι άλλο που δε θυμάμαι(μπορεί ωκεανογράφος) αλλά πάντως δε χώραγαν τόσοι τίτλοι στο κουδούνι (λες και χρειάζονταν)
    ΄Επεσε θυμηδία σπίτι και κάποιος από μας τον είπε ψαρολόγο κι έτσι έμεινε ανάμεσά μας.Κάποια στιγμή μετατράπηκε σε σκέτο «ψαράς» και η οικογένειά του «οι ψαράδες».
    Ακόμη σήμερα, 25 χρόνια αργότερα,ρωτάμε μεταξύ μας αν ήρθαν (π.χ. το Πάσχα) και «οι ψαράδες».

  85. Ριβαλντίνιο said

    Εμ πες μου ότι μιλάμε για Άγιο της Εκκλησίας μας .Τώρα αλλάζουν τα πράγματα 🙂

    http://www.saint.gr/2253/saint.aspx

    Βρήκα αυτό

    http://www.oodegr.com/english/brit_celt_orthodoxy/celts_america.htm

    Γενικά την ΟΟΔΕ την συμπαθώ αλλά αυτό δεν μου φαίνεται και πολύ σόι. Περισσότερο για εικονογράμματα Ινδιάνων μου κάνουν. Καμιά πρόγονος της Ποκαχόντας θα τα σχεδίασε !

  86. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Της Αγίας Θέκλας σήμερα 24 Σεπτ.
    Γιορτάζεται πανηγυρικά στις Κυκλάδες (Σέριφο και Σύρο, ξέρω παλιά γλέντια) αλλά και στο Σταυρό Αγίας Παρασκευής, το εκκλησάκι της που είναι κηρυγμένο διατηρηταίο μνημείο και το μετακινήσανε λόγω διαπλάτυνσης της Μεσογείων.
    http://paysanias.blogspot.gr/2013/07/blog-post_21.html

    http://www.eie.gr/byzantineattica/view.asp?cgpk=490&lg=el&obpk=302&xsl=detail

  87. # 72

    Είναι γνωστό πως είναι ΑΕΚτζής, δεν έχει καμοά σχέση αυτό με τον επίσημο σανό που πουλάει προβάλλοντας κυρίως θέσεις του ΟΣΦΠ. Συστηματικά τα τελευταία χρόνια » θάβει» τον ΠΑΟΚ γιατί απλά με επιχειρηματικά κριτήρια είναι ο μόνος αντίπαλος του ΟΣΦΠ. Ούτε ο ΠΑΟ με το γηπεδάκι των 13 100 θέσεων ούτε η άστεγη ΑΕΚ υπάρχουν σαν επιχειρήσεις σαν ανταγωνιστές του, τα υπόλοιπα είναι για τους αιθεροβάμονες.
    Οποιος είδε τα δύο ματς του Παναιτωλικού με ΟΣΦΠ και ΠΑΟΚ διαπίστωσε πως ο Παναιτωλικός έπαιξε το ίδιο καλά αν όχι καλύτερα με τον ΠΑΟΚ απλά βρήκε πολύ μεγαλύτερη αντίσταση κι έχασε.
    Ούτε είναι δυνατόν να παραβλέπει την -μέχρι στιγμής-φετεινή διαφορά του ΠΑΟΚ από τον περσινό όπως φάνηκε και στον Πλατανιά και τις ισοπαλίες του Παναιτωλικού με ΟΣΦΠ και Ατρόμητο εκτός -όπως πέρισυ- και να λέει για τα δήθεν χάλια του Παναιτωλικού, είναι σκέτη παραποίηση της αλήθειας στα πλαίσια της προπαγάνδας με γραβάτα που πλασσάρει.
    Προτιμώ την «αντικειμενικότητα» των γάβρου-πρωταθλητή που στενοχωρήθηκαν γιατί νίκησε χωρίς να έχει 3-4 τραυματίες ο ΠΑΟΚ στο Αγρίνιο όπως ψευδώς λένε πως είχε ο ΟΣΦΠ.
    Και ξαναλέω πως κυρίως στο ποδόσφαιρο δοκιμάζουν το πόσο σανό τρώει το πόπολο και το εφαρμόζουν μετά στην πολιτική.
    Αλλά και στο μπάσκετ υπάρχει σανός γι αυτό ο Μπαλτάκος επανήλθε στις τάξεις του μπασκετικού ΠΑΟ

  88. # 84

    Κάτι ξέρω εγώ που είμαι πσαράς με πισίγμα…

  89. # 72, 87

    Και φυσικά όταν παίζουν τα δεύτερα του ΟΣΦΠ στην Πάτρα πρέπει να διασωθεί το πρεστίζ της ομάδας με κάθε τρόπο…
    Δείτε τα πρώτα 10 δευτερόλεπτα τπυ βίντεο, ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ, δεν τόχετε ξαναδεί αυτό !!

  90. spiral architect said

    [off topic]
    Εκινήθεις! Διατί εκινήθεις;
    off topic]

  91. Alexis said

    #89: Όχι ρε φίλε!
    Υποννοείς δηλαδή ότι το έβαλαν μόνοι τους ΕΠΙΤΗΔΕΣ ;;;
    ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ !!!
    Δεν γίνονται αυτά στο ελληνικό ποδόσφαιρο! 😀 😀

  92. Alexis said

    Επειδή σε γλωσσικό ιστολόγιο είμαστε ας εκφράσω και μία γλωσσική απορία.

    Διαβάζω τώρα στο in.gr: «Οδικό χάρτη για την έξοδο από το μνημόνιο καταρτίζει η κυβέρνηση».
    Επιτέλους από πού μας έχει έρθει αυτή η μόδα με τους «οδικούς χάρτες»;
    Τι είναι αυτή η καινούργια παπαριά που χρησιμοποιείται τελευταία όλο και περισσότερο για το κάθε τι;
    Είναι αγγλισμός, είναι μόδα που λάνσαρε κάποιος και καθιερώθηκε, είναι κάτι άλλο;
    Και επιτέλους, είναι σωστά ελληνικά αυτά;

  93. sarant said

    92 Μας ήρθε απέξω, πιθανώς και από την ορολογία της ΕΕ. Roadmap. Εμείς το λέμε «χάρτη πορείας», που είναι κάπως καλύτερο. Αλλά μάλλον τη χάνουμε τη μάχη.

  94. Νέο Kid Στο Block said

    Η γερμανική Wiki γράφει πως είναι αγγλισμός που εμφανίστηκε (στη Γερμανική) γύρω στο 2000 και το 2004 λεξικογραφήθηκε στο Ντούντεν. Προσωπικά, τον όρο (εκτός «τεχνολογικού» context ) τον άκουσα αν θυμάμαι καλά επί Γεωργίου Θάμνου του νεοτέρου, για την αιώνια ΙσραελοΠαλαιστινιακή διένεξη. Road-map for peace ή κάπως έτσι.

  95. Theo said

    @85:

    Το παλαιότερο χειρόγραφο με το ταξίδι του αγίου Μπρένταν χρονολογείται γύρω στο 900, πολύ πριν την Ποκαχόντας.
    Και τις κέλτικες επιγραφές τις ξέρω από ντοκιμαντέρ (του National Geographic ή του Discovery). Χθες βρήκα το άρθρο του oode.gr, που πολύ σπάνια το επισκέπτομαι.

  96. Theo said

    Αν διαβάσεις το ταξίδι του Μπρένταν, θα διαπιστώσεις πως, εκτός από τα μυθολογικά στοιχεία, δείχνει πως οι Κέλτες είχαν ταξιδέψει στον Ατλαντικό.

  97. spiral architect said

    @92,93: Πρώτος καθιέρωσε τον όρο ο Γιώργος ο Θάμνος ο μικρός για την (οθντκ) επίλυση του Παλαιστινιακύ, αλλά ακούστηκε περισσότερο μετά την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ και την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν. 😉

  98. spiral architect said

    … όχι ο μικρός, αλλά ο μπαμπάκας! 😳

  99. sarant said

    97: Ο μεγάλος θάμνος λοιπόν, μερσί!

  100. Ριβαλντίνιο said

    @ Τheo
    Μην παρεξηγηθώ φίλε μου. Δεν σε κατηγορώ αν διαβάζεις ΟΟΔΕ. Εγώ διαβάζω ΟΟΔΕ κάθε μέρα. Απλά όπως λένε και αυτοί κάποια άρθρα τους είναι προσωπικές απόψεις των συντακτών τους με τους οποίους δεν είναι απαραίτητο να συμφωνούν όλα τα μέλη της ΟΟΔΕ. Π.χ. εδώ

    http://www.oodegr.com/oode/genesis/adam4.htm

    μιλάει για τους ποταμούς της Εδέμ Φισών και Γεών και δίνει μια θεωρία ότι ήταν στην Μεσοποταμία. Εγώ όμως συμφωνώ με την παράδοση πως πρόκειται για το Γάγγη και το Νείλο γιατί κατά την γνώμη μου η Εδέμ δεν ήταν σε ένα συγκεκριμένο σημείο στην Γη αλλά αφορούσε όλο τον κόσμο που ήξερε ο Μωυσής και οι γραμματείς του όταν έγραψαν το βιβλίο της Γένεσης.

    Τώρα για τις επιγραφές δεν εννοούσα πως γράφτηκαν την εποχή της Ποκαχόντας αλλά από Ινδιάνους που ζούσαν την εποχή που χρονολογούνται οι επιγραφές. Άσε που πιστεύω πως δεν είναι γραμμένο τίποτα αλλά ότι είναι απλά σχέδια και μουτζούρες. Δεν διαφωνώ μαζί σου πως οι Κέλτες ταξίδεψαν στον Ατλαντικό. Το ίδιο πιστεύω για τους Έλληνες και τους Φοίνικες. Αλλά δεν πιστεύω ότι έφτασαν στην Αμερική διασχίζοντας τον Ατλαντικό. Σε μια γρήγορη περιήγηση που έκανα βρήκα ότι οι ειδικοί αμφισβητούν την ανάγνωση που έγινε στις επιγραφές ώστε να φαίνονται ότι είναι κελτικές και άλλοι τις διάβασαν με άλλες γλώσσες ( βασκική, αφρικανικές ). Τέλος βρήκα και την άποψη πως έγιναν σχετικά πρόσφατα τον 20ο αι. από ντόπιους αγρότες !

    Αυτό εδώ νομίζω είναι ένας οδηγός διάψευσης αλλά δεν ξέρω καλά αγγλικά για να σου πω τι λέει.

    http://cwva.org/controversy/ogham_intro.html

  101. cronopiusa said

    Manos Hadjidakis – Ο βαρκάρης των κεραυνών (The boatswain of thunderbolts)

  102. Ιάκωβος said

    Δεν υπάρχουν σοβαρές αποδείξεις για Κέλτες στην Αμερική. Αντίθετα οι Βίκινγκς που πήγαν στην Βίνλαντ είναι γεγονός. Βρήκαν τους οικισμούς τους στον καναδά. Δεν ήταν πολλοί οι άποικοι, κάθησαν λίγο εκειπέρα και μάλλον τελικά έφυγαν επειδή αν και λίγοι, σύνολο καμιά πεντακοσαριά, με το καλημέρα άρχισαν να σκοτώνουν ινδιάνους. Κάποια στιγμή οι Ινδιάνοι που ήταν πολλές χιλιάδες, αντεπιτέθηκαν και ανάγκασαν τους σκανδιναβούς να φύγουν.

    Και τη Γροιλανδία αναγκάστηκαν να την εγκαταλείψουν, καθώς γύρω στο 1200 άρχισε η Μικρή Εποχή των Πάγων, που κράτησε μέχρι το 1800. Το πάγωμα της Γροιλανδίας, από την άλλη ήταν αβαντάζ για τους Εσκιμώους, που αναπτύχθηκαν, αφού ήταν περισσότερο προσαρμοσμένοι στο πολικό περιβάλλον.

    Υπάρχουν κι άλλοι υποψήφιοι Κολόμβοι-πριν-τον-Κολόμβο και είναι οι Ευρωπαίοι της τελευταίας εποχής των (κανονικών) Παγετώνων, όταν ο πάγος έφτανε μέχρι το Λονδίνο. Θα μπορούσαν να βρεθούν στην Αμερική ακολουθώντας την παγωμένη ακτογραμμή με κατεύθυνση προς τα δυτικά και ζώντας όπως περίπου οι Εσκιμώοι. Ραφτές βάρκες και λίπος φώκιας για θέρμανση, μαγείρεμα κλπ. Όμως, κι εδώ απλά ΘΑ μπορούσαν. Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι το κάνανε.

  103. Ριβαλντίνιο said

    @ 102 Έτσι.
    ( σελ. 33- 43 )

    » Κατά τις εξορμήσεις τους προς αναζήτηση εμπορεύσιμων ειδών οι Γροιλανδοί ήλθαν σε επαφή με τους Εσκιμώους ή Ινουίτ. Οι Εσκιμώοι είχαν διεισδύσει στη Γροιλανδία από τον απώτατο Βορρά, τον Καναδά, κατά τον 10ο αιώνα, την ίδια περίπου περίοδο που οι Βίκινγκς έφθαναν στο νότιο άκρο. Οι Εσκιμώοι κυνηγούσαν φάλαινες, φώκιες και θαλάσσιους ελέφαντες και ήταν απόλυτα προσαρμοσμένοι στο εχθρικό αρκτικό περιβάλλον.
    Οι εξορμήσεις των Βίκινγκς προς Βορρά και η παράλληλη εξάπλωση των Εσκιμώων προς Νότο οδήγησαν πολλές φορές σε συγκρούσεις. Οι Εσκιμώοι ήταν εξοπλισμένοι με τόξα και βέλη, ακόντια με λίθινες αιχμές,πελέκεις λίθινους αλλά και από κοφτερό οψιανό και σφενδόνες. Οι Βίκινγκς ήταν καλύτερα εφοδιασμένοι, αλλά είχαν το μειονέκτημα ότι δεν μπορούσαν να προσαρμοσθούν εξίσου αποτελεσματικά στο αρκτικό κλίμα. Κατά συνέπεια, δέχονταν αιφνιδιαστικές επιθέσεις, τις οποίες απέκρουαν με δυσκολία, αφού ήταν εξαναγκασμένοι σε έναν στατικό τρόπο μάχης προκειμένου να υπερασπισθούν τα αγροκτήματά τους. Οι Γροιλανδοί άποικοι δεν ήταν πλέον οι ανελέητοι επιδρομείς τους οποίους είχε γνωρίσει η δυτική Ευρώπη, αλλά αγρότες που προσπαθούσαν να επιβιώσουν σε έναν αφιλόξενο τόπο.Οι πολεμικές συγκρούσεις με τους Εσκιμώους έχουν αναφερθεί ως μια από τις αιτίες της εξαφάνισης των Γροιλανδών κατά τον 14ο και 15ο αιώνα.
    Οι τελευταίοι Γροιλανδοί παρουσίαζαν στοιχεία φυλετικού εκφυλισμού.Υπήρχαν ενδείξεις ότι η κατάσταση της υγείας τους επιδεινωνόταν από γενιά σε γενιά και οι σωματικές τους ικανότητες μειώνονταν. Η αρνητική αυτή εξέλιξη οφειλόταν στις δυσμενείς κλιματολογικές συνθήκες, στην απομόνωση του πληθυσμού και σε ενδεχόμενες μεταδοτικές ασθένειες. Ορισμένοι μελετητές έχουν συνδέσει την επιδημία πανώλης, που έπληξε ολόκληρη την Ευρώπη από το 1347 και εξής, με μια σημαντική μείωση του γροιλανδικού πληθυσμού.
    Ένας άλλος παράγοντας που έχει προταθεί είναι οι απότομες κλιματικές μεταβολές στη γεωγραφική περιοχή του Βορείου Ατλαντικού. Η Γροιλανδία εισήλθε περίπου από το 1300 σε μια μεταβατική εποχή παγετώνων που διήρκεσε πέντε αιώνες. Γενικά φαίνεται ότι το κλίμα της Γροιλανδίας κατά την αρχική εγκατάσταση, από τον 10ο αιώνα και μετά, ήταν ηπιότερο απ’ ό,τι είναι ακόμη και σήμερα. Έτσι κατάφεραν, άλλωστε, οι άποικοι να διατηρούν εκατοντάδες αγροκτήματα στους οικισμούς τους. Όταν το κλίμα άρχισε να μεταβάλλεται, η γεωργική παραγωγή μειώθηκε αισθητά, πολλοί αγροί εγκαταλείφθηκαν και οι οικισμοί σταδιακά παρήκμασαν και εξαφανίσθηκαν. Η θεωρία της κλιματικής μεταβολής παραμένει μια από τις ισχυρότερες πιθανότητες, αν και ίσως αντιφάσκει με το γεγονός ότι η γεωργικά προσανατολισμένη κοινωνία των Γροιλανδών είχε επιβιώσει ήδη επί αιώνες σε δυσχερείς συνθήκες, οπότε είχε επιτύχει να προσαρμοσθεί σε κάποιον βαθμό.
    Συναφής είναι η πρόταση της καταστροφικής επίδρασης των οικόσιτων ζώων που δεν εντάσσονταν στο αρχικό περιβαλλοντικό οικολογικό σύνολο της χώρας, των εισηγμένων δηλαδή βοοειδών, προβάτων, αιγών και χοίρων. Διάφορες μελέτες γύρης έχουν καταδείξει τη σταδιακή εξαφάνιση φυτικών ειδών στη μεσαιωνική Γροιλανδία, η οποία ακολουθήθηκε από εκτεταμένη διάβρωση του εδάφους. Οι αγροί των αποίκων υποβαθμίσθηκαν και η παραγωγή μειώθηκε επικίνδυνα. Οι ίδιες μελέτες μνημονεύουν την επαναφορά του φυσικού τοπίου και της βλάστησης μετά την εξαφάνιση των Γροιλανδών.
    Οι Εσκιμώοι βρίσκονταν ακόμη σε ένα πρώιμο θηρευτικο μεταναστευτικό στάδιο. Σταδιακά εξαπλώθηκαν από τον Βόρειο Καναδά στη Γροιλανδία αναζητώντας νέους τόπους κυνηγιού.Ακολουθώντας τα κοπάδια των θαλάσσιων ζώων, που συνιστούσαν τη βάση της οικονομίας και της διατροφής τους, οι Εσκιμώοι έφθασαν τελικά έως τις περιοχές των εγκατεστημένων Βίκινγκς. Καθώς προχωρούσαν συνεχώς νοτιότερα, ανέπτυξαν σχέσεις με τους Βίκινγκς οι οποίες συχνά κατέληγαν σε συγκρούσεις. Οι ίδιες οι παραδόσεις των Εσκιμώων αναφέρουν αιματηρές μάχες μεταξύ των δύο ομάδων. Στις αναμετρήσεις αυτές οι Εσκιμώοι είχαν συγκριτικά το πλεονέκτημα. »

    » Πλέοντας νοτιότερα οι Γροιλανδοί θαλασσοπόροι ανακάλυψαν μια γη με πυκνά δάση και προσήνεμους όρμους, η οποία ονομάσθηκε Μάρκλαντ (Markland, ‘Γη των δασών’). Η Μάρκλαντ θεωρείται ότι αντιστοιχεί στη σημερινή καναδική χερσόνησο Λαμπραντόρ. Ο Λέιφ συνέχισε το ταξίδι του προς τον Νότο και έφθασε σε μια περιοχή με αρκετά ηπιότερο κλίμα (..) ήταν η περίφημη, αν και αμφιλεγόμενη, Βίνλαντ (Vinland, ‘Γη της αμπέλου’). Η Βίνλαντ τοποθετείται από τους περισσότερους μελετητές είτε στη Νέα Γη (New Foundland) του Καναδά, όπου έχει άλλωστε εντοπισθεί αποδεδειγμένα οικισμός των Βίκινγκς, είτε σε νοτιότερες περιοχές,πλησίον του κόλπου του Αγίου Λαυρεντίου (Gulf of St. Lawrence), σε εδάφη που αντιστοιχούν με την πολιτεία Μαίην των ΗΠΑ ή τα αμερικανοκαναδικά σύνορα.
    Ο Λέιφ και οι άνδρες του διαχείμασαν στη Βίνλαντ, προφανώς ανεγείροντας έναν υποτυπώδη οικισμό, στη θέση Leifsbudir (‘Καλύβες του Λέιφ’), ο οποίος δεν έχει ταυτισθεί με βεβαιότητα από την αρχαιολογική έρευνα. Το επόμενο καλοκαίρι οι τολμηροί εξερευνητές επέστρεψαν στη Γροιλανδία με ενθουσιώδεις αναφορές για τις οικονομικές δυνατότητες αλλά και το εύκρατο κλίμα των νέων περιοχών. Εκεί υπήρχε άφθονη ξυλεία (οπότε οι Γροιλανδοί άποικοι δεν θα εξαρτώντο από τη Νορβηγία), ήπιο κλίμα, φυτά και σολωμοί στα ποτάμια.
    Μετά το πρώτο αυτό διερευνητικό ταξίδι ο Λέιφ Έρικσον εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Γροιλανδία, πιθανώς αναλαμβάνοντας ηγετικό ρόλο στην τοπική κοινωνία, αφού ο πατέραςτου, Έρικ ο Ερυθρός, είχε πεθάνει. Ο αδελφός του Λέιφ, ο Θόρβαλντ, συνέχισε τις απόπειρες εξερεύνησης της νέας χώρας και αναγνώρισης των δυνατοτήτων της. Ακολουθώντας ίδια πορεία με αυτήν του Λέιφ, έφθασε στο Λέιφσμπουντιρ και από εκεί πραγματοποίησε αναγνωρίσεις προς τα δυτικά. Σε μια από αυτές τις επιχειρήσεις ο Θόρβαλντ και οι άνδρες του συνάντησαν για πρώτη φορά τους Ινδιάνους της Βόρειας Αμερικής, τους Σκρέλινγκ (..) Ο Θόρβαλντ σκοτώθηκε. Οι άνδρες του τον έθαψαν στην άγνωστη χώρα και κατόπιν επέστρεψαν στο Λέιφσμπουντιρ. Από εκεί έπλευσαν πίσω στη Γροιλανδία μεταφέροντας τα δυσάρεστα νέα του θανάτου του Θόρβαλντ, του πρώτου Ευρωπαίου ο οποίος απεβίωσε σε αμερικανικό έδαφος.
    (…)
    Στην ευρύτερη περιοχή της Βίνλαντ οι Βίκινγκς αναφέρεται ότι συνάντησαν πληθυσμούς Σκρέλινγκ με τους οποίους αρχικά πραγματοποίησαν περιορισμένες ανταλλαγές ειδών.Σύντομα, όμως, ακολούθησαν αψιμαχίες μεταξύ των δύο πλευρών, αφού οι Ινδιάνοι επιτέθηκαν με αρκετές δυνάμεις. Όπως και στη Γροιλανδία, οι Σκρέλινγκ διέθεταν το πλεονέκτημα της κινητικότητας, εφοδιασμένοι κυρίως με εκηβόλα όπλα, ορισμένες πηγές αναφέρουν ακόμη και ένα είδος βαλλίστρας
    και γνωρίζοντας άριστα το περιβάλλον. Οι Βίκινγκς, άλλωστε, δεν μπορούσαν να διεισδύσουν με τρόπο αποτελεσματικό στην ενδοχώρα της Μάρκλαντ και της Βίνλαντ λόγω των ιδιαίτερα πυκνών δασικών εκτάσεων, των άγνωστων ποτάμιων οδών και κυρίως εξαιτίας της παρουσίας διάφορων ινδιάνικων φυλών αρκετά κοντά στα ατλαντικά παράλια.
    Σταδιακά οι πρώτοι Ευρωπαίοι άποικοι αποχώρησαν, αφού διαπίστωσαν ότι δεν μπορούσαν να διατηρήσουν τόσο εκτεταμένες γραμμές τροφοδοσίας, από την Ισλανδία και τη Γροιλανδία έως τις ακτές της Αμερικής. Η παρουσία τους σε οικισμούς στην Αμερική ήταν μάλλον περιορισμένη χρονικά και θα είχε λήξει έως το 1030, μια μόλις γενιά μετά την αρχική ανακάλυψη των νέων εδαφών. Οι αποικίες στην Αμερική εγκαταλείφθηκαν και οι Βίκινγκς υποχώρησαν στη Γροιλανδία, ως απώτατη δυτική προέκτασή τους. »

    » Η επαφή των Βίκινγκς με τους αμερικανικούς πληθυσμούς, Εσκιμώους και Ινδιάνους, μπορεί να σχηματοποιηθεί σε μια τριπλή διαίρεση, λαμβάνοντας υπόψη πρωτίστως τους επιμέρους γεωγραφικούς χώρους στους οποίους η επικοινωνία αυτή πραγματοποιήθηκε και δευτερευόντως τις πληθυσμιακές ομάδες τις οποίες συνάντησαν οι Βίκινγκς.
    I) Μάρκλαντ και Βίνλαντ: επαφή με Ινδιάνους. Η αρχαιολογική έρευνα στον σημερινό Καναδά έχει καταδείξει ότι οι πληθυσμοί τους οποίους συνάντησαν οι Βίκινγκς σε αυτές τις περιοχές ήταν Ινδιάνοι,πιθανότατα προγονικά φύλα των Beothuk, της Νέας Γης και των Innu, του Λαμπραντόρ. Σε ακόμη νοτιότερα γεωγραφικά πλάτη, στην περιοχή του κόλπου του Αγίου Λαυρεντίου, μάλλον συνάντησαν άλλα ινδιάνικα φύλα, μεταξύ αυτών τους Μικμάκ (Micmac) και τους Μαλισέετ(Maliseet) ή ακόμη και τους Ιρόκουα (Iroquois), στα νοτιότερα παράλια. Σε ακόμη νοτιότερες περιοχές η παρουσία των ινδιάνικων πληθυσμών ήταν αυξημένη και οι Βίκινγκς δεν θα επιχειρούσαν ταξίδια με αβέβαιη κατάληξη.Οι αρχαιολογικές ενδείξεις για επαφές των δύο ομάδων σε αμερικανικά εδάφη είναι ελάχιστες και αποτελούνται περισσότερο από τυχαία ευρήματα. Από τον Δυτικό Οικισμό της Γροιλανδίαςπροέρχεται μια λίθινη αιχμή βέλους, η τυπολογία και η κατασκευή της οποίας την προσδιορίζει ως ινδιάνικο τεχνούργημα. Πιθανότατα μεταφέρθηκε εκεί από τους Βίκινγκς, αν δεν υποδηλώνει μεταγενέστερη επιθετική ενέργεια στην ίδια τη Γροιλανδία.
    II) Χέλουλαντ: επαφήμε τους Παλαιο-Εσκιμώους Ντορσέτ. (…) Η συνάντηση των Βίκινγκς και των Ντορσέτ ήταν μάλλον ειρηνική, καθώς οι τελευταίοι δεν διέθεταν αναπτυγμενο πολεμικό εξοπλισμό και είχαν υποτυπώδεις κοινωνικές δομές.
    Ill) Χέλουλαντ και Γροιλανδία: επαφή με τους Εσκιμώους Ινουίτ. Οι πλέον συχνές επαφές ήταν αυτές με τους Ινουίτ, οι οποίες τελικά αποδείχθηκαν μοιραίες γιατους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς της Γροιλανδίας. Οι Ινουίτ ήταν φύλο Εσκιμώων με αρχική έδρα την Αλάσκα. Την ίδια περίπου εποχή κατά την οποία οι Βίκινγκς εξαπλώθηκαν
    στη νότια Γροιλανδία, τον ύστερο 10ο αιώνα, οι Ινουίτ μετακινήθηκαν προς τα ανατολικά καταλαμβάνοντας τις αρκτικές περιοχές του Καναδά και διαπεραιώθηκαν στη
    Γροιλανδία. Κατά τη μετανάστευσή τους απώθησαν προς τον Νότο τους Ντορσέτ, οι οποίοι σταδιακά αφομοιώθηκαν και εξαφανίσθηκαν πολιτιστικά. Οι σχέσεις των Ινουίτ με τους Βίκινγκς ήταν περίπλοκες, τις περισσότερες φορές βίαιες. »

    » Ο οικισμός του L’Anse aux Meadows
    Η παρουσία των Βίκινγκς στην αμερικανική ήπειρο αποδεικνύεται, εκτός από τα σποραδικά ευρήματα και τις φιλολογικές αναφορές, τα οποία θα μπορούσαν να θεωρηθούν ανεπαρκείς ενδείξεις, κυρίως από την αρχαιολογική ανασκαφή ενός διαπιστωμένου ευρωπαϊκού οικισμού.Η εγκατάσταση αυτή των Βίκινγκς βρίσκεται στην τοποθεσία L’Anse aux Meadows της Νέας Γης,ενός μεγάλου νησιού του νότιου Καναδά. Ο οικισμός ανακαλύφθηκε το 1961 (…) Οι αρχαιολογικές ανασκαφές που ακολούθησαν έως το 1968 (…) απέδειξαν τελικά με αδιάσειστα επιστημονικά στοιχεία ότι οι Βίκινγκς θαλασσοπόροι είχαν όντως φθάσει στις ακτές της Αμερικής πέντε σχεδόν αιώνες πριν από τον Κολόμβο και τους Ισπανούς. (…)
    Ο οικισμός διατηρήθηκε για μια μικρή περίοδο περίπου 30 ετών και όχι περισσότερων. Σε αυτό το συμπέρασμα συνηγορούν η απουσία νεκροταφείου και τα ελάχιστα κατάλοιπα των καθημερινών δραστηριοτήτων. Οι αιτίες της εγκατάλειψης του οικισμού σχετίζονται μάλλον με την αδυναμία εύρεσης περιοχών που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν οικιστικά και οικονομικά. Βασικός παράγοντας ήταν οι μεγάλες αποστάσεις μεταξύ των αμερικανικών εδαφών και της Γροιλανδίας ή της Ισλανδίας. Οι πολύτιμες πρώτες ύλες, ξυλεία, σταφύλια,καρύδια, βρίσκονταν σε γεωγραφική θέση ασύμφορη για τη διατήρηση ενός θαλάσσιου εμπορικού δικτύου. Αλλωστε, δεν υπήρχε άμεση έλλειψη γης και λειβαδιών στη Γροιλανδία εκείνη την περίοδο, ενώ ξυλεία εισαγόταν και από την Ευρώπη μέσω Ισλανδίας. Τέλος,υπήρχαν εκτεταμένοι πληθυσμοί Ινδιάνων σε κοντινή απόσταση, οι οποίοι δεν διάκειντο φιλικά προς τους αποίκους. Η διατήρηση του οικισμού κρίθηκε ασύμφορη και αποφασίσθηκε η αποχώρηση, ενώ δεν υπάρχουν ενδείξεις για πολεμική σύγκρουση με τους Ινδιάνους. Η εγκατάλειψη του οικισμού φαίνεται ότι πραγματοποιήθηκε με τάξη από όλους τους κατοίκους.Κατά την αποχώρησή τους οι Βίκινγκς έβαλαν φωτιά σε δύο μεγάλα κτίσματα στοές,σηματοδοτώντας την οριστική εγκατάλειψη του πρώτου ευρωπαϊκού οικισμού σε αμερικανικό έδαφος. »
    😳 😳 😳

  104. Alexis said

    Ευχαριστώ για τις απαντήσεις για τον «οδικό χάρτη», δεν απάντησα νωρίτερα γιατί έλειπα πολλές ώρες από PC

  105. Λ said

    Καλημέρα Νικοκύρη, μήπως γνωρίζεις αν ο παππούς σου έκανε καθόλου παρέα με τους γιατρούς Βάσο και Φωφώ Βασιλείου από την Κύπρο. τοτε ζούσαν στη Μυτιλήνη και εκεί γεννήθηκε το 1936 η κόρη τους Μόνικα. είχαν και ένα γιο το Γιώργο (μετέπειτα πρόεδρο της ΚΔ). http://syntyxanoume.blogspot.com/2011/04/blog-post.html
    http://newsite.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=42877&show=Y

  106. sarant said

    105: Αχ, αυτή την ερώτηση έπρεπε να μου την κάνεις όσο ζούσε ο πατέρας μου. Πάντως δνε έχω ακούσει τίποτε.

  107. Λ said

    Ήτανε εκεί επί Μεταξά όταν ο παππούςσου έλειπε από τη Μυτιλήνη αλλά δεν μπορεί, κάπου θα συναντήθηκαν.

    Πάντως η Μόνικα Βασιλείου αξίζει άρθρο όχι μόνο γιατί γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και γιατί ήταν σπουδαία ηθοποιός και σκηνοθέτης αλλά επειδή βιαστηκε και βασανίστηκε από τη Χούντα. Πιστεύω είναι η σπουδαιότερη Κύπρια που έζησε ποτέ και σίγουρα σπουδαιότερη από το Γιώργο Βασιλείου που δεν φτάνει το νυχάκι της

    «Με την εκδήλωση της Χούντας, πλήρωσε το τίμημα των πεποιθήσεών της και της φιλίας της με αντιστασιακούς. «Με έκαναν άχρηστη στο ξύλο. Μου τσάκισαν τα σωθικά. Με είχαν για έναν μήνα σε ένα κελί, με τη λάμπα αναμμένη μέρα νύχτα, καθισμένη πάνω σε ένα σκαμνί και δεν μ’ άφηναν να ακουμπήσω στον τοίχο. Και κάθε μια ώρα ανάκριση και δώσ’ του ξύλο. Άμα έπεφτα από την κούραση, άρχιζαν τις κλοτσιές και τη φάλαγγα. Επενέβη ο πρέσβης της Αγγλίας, λόγω του ότι ήμουνα πολίτης χώρας της Κοινοπολιτείας, ζητώντας να μου απαγγείλουν κατηγορίες ή να με αφήσουν ελεύθερη. Ίσως επειδή ήταν η αρχή του καθεστώτος τους, οι συνταγματάρχες δεν ήθελαν φασαρίες με τις Πρεσβείες και με παρέδωσαν νύχτα στους Εγγλέζους. Ήμουν με τα ίδια ρούχα που με συνέλαβαν, βρομούσα απαίσια και είχα αφάνταστους πόνους. Βρέθηκα στο Λονδίνο, όπου στο νοσοκομείο που με έβαλαν μου αφαίρεσαν σάλπιγγες και ωοθήκες που είχαν καταστραφεί από τα βασανιστήρια. Αργότερα αφαίρεσα και τη μήτρα, γιατί είχα ακατάσχετες αιμορραγίες. Και με τους σπονδύλους που σακατεύτηκαν είχα και έχω ακόμα σοβαρά προβλήματα»».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: