Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Οι ελληνικές φράουλες

Posted by sarant στο 14 Οκτώβριος, 2014


Για να ευλογήσω λίγο τα γένια μου, θυμίζω ότι στις 4 Νοεμβρίου, μέρα Τρίτη, θα παρουσιάσω το βιβλίο μου «Οπωροφόρες λέξεις», στους «Αμμωνίτες», Κέντρο ΓΑΙΑ, Όθωνος 100 Κηφισιά, σε εκδήλωση των Φίλων Μουσείου Γουλανδρή. Και σαν πρόγευση της μελλοντικής εκείνης παρουσίασης, σκέφτομαι σήμερα να παρουσιάσω ένα κεφάλαιο από το βιβλίο. Βέβαια τα περισσότερα κεφάλαιά του έχουν ήδη παρουσιαστεί από το ιστολόγιο -και ωφελήθηκαν πολύ από αυτή την πρώτη δημοσίευση, αφού μπόρεσα και λάθη να διορθώσω αλλά και τα καλύτερα σχόλια να ενσωματώσω, οπότε στο βιβλίο είναι πολύ βελτιωμένα. Πάντως, έχουν μείνει αδημοσίευτα κάμποσα κεφάλαια και σήμερα θα παρουσιάσω ένα από αυτά, ένα από τα μικρότερα κεφάλαια του βιβλίου, για ένα περιφρονημένο φρούτο. Εδώ προσθέτω μερικά πράγματα, λινκ και άλλα, και κάνω και κάποιες αλλαγές τεχνικού, ας πούμε, χαρακτήρα.

koumaraΜιλώντας για ελληνικές φράουλες δεν εννοούμε βέβαια τις φράουλες που καλλιεργούνται στην Ελλάδα, στα ματωμένα θερμοκήπια της Μανωλάδας. Δεν κυριολεκτεί ο τίτλος, ούτε  ξέρω αν είναι δόκιμος αυτός ο χαρακτηρισμός, πάντως τον χρησιμοποιούσαν οι πλανόδιοι που τα μάζευαν από Πεντέλη και Πάρνηθα και τα πουλούσαν στην Αθήνα κάθε φθινόπωρο εκεί γύρω στα 1920, όπως τουλάχιστον διαβάζω σε εφημερίδες της εποχής. Εννοώ τα κούμαρα, που μπορούμε να τα θεωρήσουμε αυτόχθονα καρπό, αφού είναι από πολύ παλιά μαζί μας: σπόροι τους έχουν βρεθεί στη νεολιθική Λέρνα.

Στο άρθρο που αφιέρωσα στη φράουλα, είπαμε ότι οι αρχαίοι τα κούμαρα τα έλεγαν «χαμαικέρασο». Ωστόσο, αυτή ήταν μία μόνο από τις ονομασίες· τα έλεγαν επίσης μιμαίκυλα, ονομασία που έχει επιβιώσει στο διαλεκτικό «μεμαίντζουλα» (στην Κύμη). Αρχαίο είναι και το κόμαρος, ονομασία της κουμαριάς, εξού και το σημερινό όνομα του καρπού.

 

Σήμερα τα κούμαρα είναι καρπός περιφρονημένος, αλλά εξαιτίας της ιστορίας θα τους αφιερώσω ειδικό κεφάλαιο αντί να τα στριμώξω μαζί με τα άλλα φρούτα του δάσους, παρόλο που ποτέ δεν καλλιεργήθηκαν και πάντοτε από το δάσος τον μαζεύαμε. Και οι Άγγλοι επισήμαναν την ομοιότητα με τις φράουλες, γι’ αυτό και τα κούμαρα τα ονομάζουν «tree strawberries», φράουλες του δέντρου, και την κουμαριά strawberry tree, φραουλόδεντρο, όπως άλλωστε και οι Γερμανοί που τη λένε Erdbeerbaum.

220px-Escudo_de_Madrid.svgΣτα ισπανικά η κουμαριά είναι madroño, και ο θυρεός της πόλης της Μαδρίτης δείχνει μιαν αρκούδα που τρώει κούμαρα από μια κουμαριά (όσοι έχουν περάσει από την πλατεία Πουέρτα ντελ Σολ θα είδαν και άγαλμα με την παράσταση αυτή). Πράγματι, τα κούμαρα είναι αγαπημένο έδεσμα των ζώων του δάσους. Επειδή όμως, όταν υπερωριμάσουν, η σάρκα τους παθαίνει ζύμωση και παράγεται οινόπνευμα, υπάρχει φόβος να μεθύσει κανείς τρώγοντάς τα, είτε αρκούδα είναι είτε άνθρωπος. Αυτό είχε κατά νου ο Γκάτσος όταν έγραψε «Μας φλομώσαν οι παππούδες με ψευτιές και φούμαρα, λες και είμαστε αλεπούδες που μασάνε κούμαρα» (Τα γερόντια, σε μουσική Σταύρου Ξαρχάκου, ένα τραγούδι που το είχαμε κατηγορήσει εδώ για τους στίχους του)· τα κούμαρα δηλαδή δεν μπήκαν απλώς για λόγους ομοιοκαταληξίας.

Ο Κοτζιούλας, βουνίσιος και φτωχός, τα εκτιμούσε πολύ τα κούμαρα: Μπορεί να τα στερώ από τίποτα αλεπούδες, όμως μ’ αρέσουνε τα κούμαρα πολύ, αρχίζει ένα ωραίο ποίημά του. Κάπως λιγότερο αγαπούσε το κούμαρο, διότι έτσι στον ενικό αποκαλούσαν οι Τζουμερκιώτες το ρακί που έφτιαχναν από κούμαρα, αλλά έχει γράψει και γι’ αυτό -σε ένα ποίημα για τον γάμο της αδερφής του, όπου δεν μπόρεσε να παρευρεθεί ξενιτεμένος όντας στην Αθήνα, γράφει:

Κούμαρο ο κόσμος δυνατό θα πίνει απ’ τα παγούρια
και ζαχαράτα οι βόμπιροι θ’ αρπάζουν μες στη φούρια.

 

Στις αναμνήσεις του από τους βαλκανικούς πολέμους, ο Σπύρος Μελάς διηγείται ότι στα προσκλητήρια οι λοχίες διάβαζαν από τις καταστάσεις τα ονόματα των ανδρών, και παρόλο που πλάι στα ονόματα των πεσόντων ήταν σημειωμένος ένας μικρός σταυρός, τα διάβαζαν κι αυτά. Οπότε, λέει ο Μελάς, πάντα βρισκόταν κάποιος «θλιβερός αστείος» να φωνάξει στερεότυπα: «Πάει να φέρει κούμαρα, κύριε λοχαγέ.» Σε ποίημα αυτοσαρκαστικό γραμμένο το 1941, ο Σεφέρης δηλώνει πως η τέχνη θα ήταν καλύτερη αν όσοι γράφουν ακαταλαβίστικα «πήγαιναν στην Εκάλη να μαζεύουν κούμαρα, ή στη Γλυφάδα να ψαρεύουν ροφούς.»

 

Κούμαρα στην Εκάλη δεν ξέρω αν βρίσκονται και τώρα. Αν πιστέψουμε τον χρονογράφο της εφημερίδας Έθνος, τα καλύτερα κούμαρα, μια φορά κι έναν καιρό, μπορούσε κανείς να τα βρει στην Αγία Μαρίνα του Κακοσαλεσιού, στο μεγάλο δάσος πέρα από τη θέση Βούντιμα: «εις το μέγα τόξον, που διαγράφει το εκ Πάρνηθος κατερχόμενον Μαυρόρεμα, δεξιά της υψηλής και κρημνώδους όχθης του, καρπίζουν τα θαυμασιότερα κούμαρα της Αττικής. Κόκκινα ως παπαρούνες και μεγάλα ως αυγά. Τέτοιον άρωμα δεν έχουν ούτε οι φράουλες, ούτε ο ανανάς» (Έθνος, 16.11.1924). Δυστυχώς, δεν μπόρεσα να κάνω αυτοψία κι έτσι δεν ξέρω αν, ενενήντα χρόνια μετά, η συμβουλή εξακολουθεί να ισχύει…

Advertisements

156 Σχόλια to “Οι ελληνικές φράουλες”

  1. π2 said

    Ίσως πρέπει να διευκρινιστεί ότι το κουμάρι, απ’ όπου ο κουμαρτζής, δεν έχει σχέση με τα κούμαρα και την κουμαριά.

  2. Γιώργος Κόφτης said

    Πρόκειται προφανώς για τυχαία ομοιότητα, αλλά στα Βουλγαρικά κούμαρ (πληθ. κούμαρι kumari) είναι το κουνούπι.

  3. Καλημέρα,

    Γιατί, έχει ροφούς στη Γλυφάδα; 🙂

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Σωστά, καμιά σχέση το κουμάρι με τα κούμαρα 🙂 Τουρκικής αρχής είναι.

    2: Ούτε το βουλγάρικο κουνούπι, βέβαια 🙂

    3: Πηγα να το γράψω κι εγώ, αυτό 🙂

  5. Andreas Tsapis said

    Δεν ξέρω για σήμερα αλλά τέλη της δεκαετίας του 60 υπήρχαν ακόμη κούμαρα στις υπώρεις του Υμηττού

  6. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Τί μοῦ θύμισες. Ὅταν ἤμουν μικρὸς πηγαίναμε μὲ τοὺς γονεῖς μου συχνὰ στὰ βουνὰ ἐκδρομές, Πάρνηθα, Ὑμηττό καὶ βρίσκαμε κούμαρα καὶ τρώγαμε. Ἔχω χρόνια νὰ ξαναπάω καὶ δὲν ξέρω ἂν ὑπάρχουν ἀκόμα

  7. Alexis said

    Ωραίο το άρθρο για τις ελληνικές φράουλες!
    Η κουμαριά είναι αυτόχθονο είδος της ελληνικής χλωρίδας,
    Μαζί μέ άλλους θάμνους (πουρνάρια, σχίνοι, ρείκια κλπ.) χαρακτηρίζει τη θαμνώδη βλάστηση των μεσογειακών κλιμάτων, που είναι γνωστή και ως «μακία βλάστηση».

  8. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες ! Fraises grecques, λοιπόν ! Πολύ ενδιαφέροντα όσα μάθαμε για τα κούμαρα !

    Η Πεντέλη είχε σίγουρα κουμαριές,(όπως τουλάχιστον έλεγε η μάνα μου,που τις γνώριζε) μεχρι και τις καταστροφικές πυρκαγιές της δεκαετίας του 90, στη διαδρομή Πεντέλης-Αγίου Πέτρου-Διονύσου. Όπως και πουρνάρια (υπήρχε και τοπωνύμιο μιας περιοχής), σκίνα, σπάρτα…Απ’ όλα αυτά, να λέγαμε ότι δεν έχει μέινει σχεδόν τίποτα; Μάλλον…

    – Κουμάρι > από εκεί το σύνηθες επώνυμο «Κουμαριανός»; Ή από κάποιο τοπωνύμιο «Κουμαριά»;

    – «Κούμαρα, κουμπάρε, όγια ωρέ !» Χαρρυ Κλυνν «Πατάτες» (1:20)

  9. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα

    τζουμερκιώτικος μουσικός συνειρμός https://www.youtube.com/watch?v=QuRuLVePveM

    αν και στα βιώματα μου δεν υπάρχουν κούμαρα , αλλά Madroños και η Μαδρίτη

    Madrid Oso Madroño / Statue of the Bear and Strawberry Tree

    κι ένα όμορφο βιγιανθίκο (κάλαντα) για όσες και όσους λένε καλό χειμώνα από τώρα

    Madroños al niño no le demos mas
    que con los madroños se va a emborrachar.
    Δεν δίνουμε άλλα κούμαρα στο παιδί
    γιατί με τα κούμαρα θα γίνει στουπί

    θα γίνει στουπί = θα μεθύσει

  10. Πάνος με πεζά said

    Εν τω μεταξύ, χτες είχαμε την κουβέντα της Ομόνοιας, και σήμερα είναι η επέτειος ονοματοδοσίας της πλατείας…

  11. cronopiusa said

    τόσο η Ομόνοια όσο και η Πουέρτα ντε Σολ είναι χιλιόμετρο μηδέν
    !!!

  12. ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ said

    Κούμαρα βρίσκεις ακόμα στον Υμηττό πάνω απο την Αγ. Παρασκευή και τον Χολαργό.
    Ο Iπποκράτης χρησιμοποιούσε τα κούμαρα για την αντιμετώπιση της θρομβοφλεβίτιδας. Πριν από 60 χρόνια απομονώθηκαν από τα κούμαρα οι πρώτες κουμαρίνες, τα σημερινά αντιπηκτικά που δίνονται σε θρομβώσεις (SYNDROM κ.λ.π.) .

    ΠΡΟΣΟΧΗ : Δεν είναι και για χόρταση!
    Αν δεν έχει ωριμάσει πλήρως το κούμαρο, θα πρέπει να αποφεύγουμε να το τρώμε γιατί κατανάλωση αρκετών καρπών μπορεί να προκαλέσει τάση για εμετό και αναγούλα.Δηλ. για να καταναλωθεί, θα πρέπει να είναι κατακόκκινος ο καρπός και πολύ μαλακός στην αφή.
    Ακόμη πρέπει να αποφεύγουμε να τρώμε υπερώριμους καρπούς. Επειδή το κούμαρο υπερωριμαζει πολύ γρήγορα, μπορεί να ξινίσει (να γίνει ζύμωση της σάρκας και να σχηματισθεί αλκοόλη) χωρίς εξωτερικά να δούμε κάτι ιδιαίτερο.Αν φάμε αρκετούς τέτοιους καρπούς, κινδυνεύουμε σοβαρά από δηλητηρίαση!

  13. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    8: Μάλλον από τοπωνύμιο είναι ο Κουμαριανός.

    9: Νάσαι καλά που έβαλες τη μεθυσμένη αρκούδα -κι όλα τ’ άλλα.

  14. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Αν και τα’ χω τα χρονάκια μου, δεν έχω φάει ποτέ ως τώρα κούμαρα και ούτε καν τα’ χω δει να πουλιούνται στις λαϊκές είτε της Αθήνας είτε τις επαρχιακές.

  15. Νέο Kid Στο Block said

    11. Κρόνη, τα τρία θαυμαστικά είναι επειδή δεν το ήξερες ή για το γλωσσικό «χιλιόμετρο μηδέν»; 🙂
    Eμείς οι ινχενιέρος πάντως προτιμούμε για το origen de las carreteras το «Χιλιομετρική Θέση 0+000»
    Χ.Θ τάδε

  16. Πάνος με πεζά said

    Σωστά. «Xιλιόμετρο μηδέν»,δεν έχει και πολύ νόημα. Χ.Θ. 0+000, βεβαίως. (στα αγγλικά K.P.)

    Κι επίσης, στον αντίποδα, για να δοθεί αξία και στην Πλατεία Συντάγματος, θα ξέρετε ότι η αφετηρία αρίθμησης όλων των οδών του Λεκανοπεδίου, είναι το πλησιέστερο προς την Πλατεία Συντάγματος άκρο τους.

  17. spiral architect said

    @12β: Και μάλλον γι’ αυτό δεν βρίσκεις κούμαρα στις λαϊκές. 😦
    (ο Υμηττός έχει κουμαριές;)

  18. Θρασύμαχος said


    Πρώτα πρώτα εμείς γι αυτούς
    δε θα χτίζουμε ναούς,
    με τις πόρτες τις χρυσές,
    παρά θα τους προσκυνάμε
    μπρος σε θάμνους μες στα σκίνα,
    μεσ` σε κουμαριές και κρίνα.
    Κι όσα θα`ναι πιο σεβάσμια
    θα`χουνε ναό μια ελιά.
    Κι ούτε στους Δελφούς ή σε άλλα
    πανηγύρια απ`τα μεγάλα
    θα πηγαίνουμε με δώρα.
    Παρά κει που`ν`αγριελιές
    κι αχλαδιές και κουμαριές
    θα πηγαίνουμε με στάρι,
    και κριθάρι στο ταγάρι,
    θα σηκώνουμε τα χέρια
    με τις χούφτες μας γεμάτες
    και θα μας παρακαλάνε
    κι έτσι αυτοί για λίγο στάρι
    θα μας κάνουνε τη χάρη.

  19. sarant said

    16: Δεν το ξέραμε.
    Αλλά δεν νομίζω να ισχύει. Στο Π. Φάληρο, ας πούμε, οι οδές (σικ, ρε) που βγαίνουν στη θάλασσα αρχίζουν την αρίθμησή τους από τη θάλασσα και όχι από το άλλο άκρο τους που είναι πιο κοντινό στην πλατεία.

  20. Κούμαρα είναι γεμάτη η Αττική, Πεντέλη, Διόνυσος, Πάρνηθα κλπ.
    Άκουσα μια φορά μια διήγηση από έναν γέρόντα Κρητικό. Την παραθέτω χωρίς να γνωρίζω την αλήθεια των ισχυρισμών του:
    «Από τα κούμαρα φιάχναμε παλιά τσίπουρο. Το καλύτερο. Πλήν όμως μάθαμε ότι περιέχει μια ουσία την κουμαρίνη, η οποία αν μαζευτει πολλή στον οργανισμό, παθαίνεις τύφλωση. Για τον λόγο αυτό σήμερα δεν φιάχνουμε καθόλου τέτοιο τσίπουρο»

  21. Spiridione said

    Επίσης, δεν έχει σχέση με το κουμάρι = είδος αγγείου (απ’ το λατ. cucuma). Λέει ο Αμάντος ότι το κουκουμάρι (το αγγείο) απλοποιήθηκε σε κουμάρι, και αντίστροφα η κουμαριά (κόμαρος) ελέχθη και κουκουμαριά με αναδίπλωση.
    http://books.google.gr/books?id=HIYJAQAAIAAJ&q=%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%AC&dq=%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%AC&hl=el&sa=X&ei=INQ8VMqfCYfXPbrAgOgB&ved=0CDsQ6AEwBTha
    12. Και ο Πλίνιος, λέει, σύστηνε να τρώμε λίγους καρπούς.
    http://books.google.gr/books?id=DUJGAAAAYAAJ&pg=PA322&dq=%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%AC&hl=el&sa=X&ei=EtM8VIDrJMziO5HwgNAI&ved=0CDcQ6AEwAzgy#v=onepage&q=%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%AC&f=false

  22. Πάνος με πεζά said

    @ 19 : Ίσως το άνοιξα πολύ με το «λεκανοπέδιο», στο Δήμο Αθηναίων όμως σίγουρα ισχύει. Αλλά και σε άλλους Δήμους. Προφανώς όμως, οι παραθαλάσσιοι Δήμοι εφάρμοζαν, για πιο ευκολία (sic) αυτό το κριτήριο που λες.

  23. cronopiusa said

    15
    τα τρία θαυμαστικά ήταν για το γκολ της χτεσινής κουβέντας για την πολύπαθη πλατεία Ομόνοιας…

    και για την πλάκα με τους Ισπανούς γλωσσολόγους «λος γριεγος άμαν ταντο α λα λινγκουίστικα κε ελ κιλομετρο θερο εστά εν λα κέντρο της πόλης είναι η πλατεία πλατεία Συντάγματος

  24. cronopiusa said

    20

  25. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    21: Πλάκα έχουν τα Ανάλεκτα του Ξαβέριου Λάνδερερ

  26. ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ said

    17. Δούλευα για πολλά χρόνια στην περιοχή του Νεκροταφείου της Αγ. Παρασκευής. Κάναμε βόλτα στο βουνό και βρίσκαμε το φθινόπωρο κυκλάμινα και το χειμώνα κουμαριές . Επειδή η περιοχή αυτή δεν έχει καεί, ευτυχώς, πρέπει να υπαρχουν ακομα οι κουμαριές.

  27. Γς said

    8:
    Υπήρχαν και μέχρι πρόσφατα που ήμουν της πολύ μαχόμενης ορειβασίας [λέμε τώρα].

    Με έτρεχε μια φίλη μου σην από κει μεριά της Πεντέλης για κούμαρα.

    Τώρα όμως τον καιρό της πολυεπίπεδης κρίσης αντί της φίλης η κυρά, η από κει μεριά της πεντέλης έγινε η από δώ και τα κούμαρα μάραθος 😦

  28. Πάνος με πεζά said

    @ 26, 12 : Θυμάστε πόση φασαρία είχε γίνει, για να υπογειοποιηθεί η Δυτική Περιφερειακή Υμηττού (το «ελληνικό Monaco», όπως το ονομάζω εγώ, από την τελευταία της αριστερή στροφή προς Γλυκά Νερά)…
    Χαλάλι, είναι απόλυτα εναρμονισμένη με το τοπίο, από το οποίο διασώθηκε σχεδόν το σύνολο… Αν σκεφτούμε λίγο, κάνουμε ωραία πράγματα στην Ελλάδα…

  29. Πάνος με πεζά said

    @ 28 : Δεξιά στροφή, αυτή με την κιονοστοιχία.

  30. Γς said

    8:
    Ηταν η εποχή που δεν είχαν κάψει ακόμη την Πεντέλη.

    http://caktos.blogspot.gr/2013/12/blog-post_8588.html

  31. cronopiusa said

    το πλατεία πλατεία Συντάγματος
    δεν έχει καμία σχέση με το καλησπέρα καλησπέρα

    με τα μαδρόνιος μόνο η Μαδρίτη
    έρχεται στο νου μου

  32. Γς said

    26:
    >στην περιοχή του Νεκροταφείου της Αγ. Παρασκευής. Κάναμε βόλτα στο βουνό και βρίσκαμε το φθινόπωρο κυκλάμινα και το χειμώνα κουμαριές

    Και κάτι αόρατα λουλουδάκια από τον αντιδραστήρα δίπλα

  33. Νέο Κid said

    Κουίζ.(πιθανότατα θα γκουγκλίζεται,αλλά δε βαριέ..) Πού είναι η χ.θ.0+000 στο Παρίσι;

  34. LandS said

    33 Στην Αψίδα του Θριάμβου, φυσικά ( ; )

  35. Πάνος με πεζά said

    @ 34 : Θριάμβευσες. Εξάλλου, εκεί απολήγουν και τα 16 (;) πιτσοκομματοειδή arrondissements του Παρισιού (πολεοδομικοί τομείς).

  36. Πάνος με πεζά said

    E, καλά.μόνο με κομμάτια πίτσας δε μοιάζουν. Τουλάχιστον με τον κλασικό τρόπο κοπής…

  37. Νέο Κid said

    Αρκ ντε λα τγιόμφ; Wrong answer μεσιέδες! 🙂

  38. Γς said

    35:

    >16 (;) πιτσοκομματοειδή arrondissements του Παρισιού (πολεοδομικοί τομείς).

    είκοσι

  39. Πάνος με πεζά said

    @ 37 : Ναι ε; «Παρίσι…Τι μου θυμίζει…Ότι δεν έχω πάει ποτέ !»

  40. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    35: Δεν πρέπει να είναι σωστό αυτό. Ακτινικά ή πιτσοκομματοειδώς φεύγουν (ή καταλήγουν) μερικές μεγάλες λεωφόρες (σικ). Όχι όμως τα αροντισμάν. Νομίζω ότι η Αψίδα ανήκει στο 8ο. Μόνο.

  41. Γς said

  42. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    20. Ἡ κουμαρίνη ὑπάρχει σὲ πολλὰ φυτὰ κὶ χρησιμοποιεῖται στὴ φαρμακευτικὴ γιὰ τὴν παραγωγὴ ἀντιπηκτικῶν φαρμάκων (Sintrom, Warfarin κλπ). Δὲ νομίζω ὅμως ὅτι τὰ κούμαρα ἔχουν τόση μεγάλη ποσότητα ὥστε νὰ εἶναι τοξική. Τώρα γιὰ τὸ τσίπουρο δὲν ξέρω

  43. Panos said

    Καλημέρα. Πάρα πολύ καιρό παρακολουθώ το μπλογκ αλλά πρώτη φορά σχολιάζω, μιας και σήμερα η ανάρτηση είναι κοντά στο δικό μου δασολογικό αντικείμενο . Η επιστημονική ονομασία της κουμαριάς είναι Arbutus unedo (υπάρχει και η Α.adrachne η οποία ονομάζεται γλιστροκουμαριά αλλά δεν νομίζω ότι τρώγεται). Αν θυμάμαι καλά το unedo (πάει καιρός που ήμουν φοιτητής και δεν έχω τώρα δίπλα τα βιβλία μου) σημαίνει «μόνο ένα» ή κάτι παρόμοιο στα λατινικά. Σίγουρα αυτό θα το ξέρετε καλύτερα από μένα. Ο μύθος θέλει τον Ρωμαίο που το κατέγραψε να έφαγε πολλά και να τον πείραξε… οπότε ενσωμάτωσε στο όνομα που έδωσε στο φυτό και τις οδηγίες χρήσης του!

  44. Γς said

    40:

    Ναι, είναι στο 8ο arrondissement.

    Η Arc de triomphe du Carrousel είναι στο πρώτο.

  45. ΔΗΜΗΤΡΗΣ said

    ΑΝ Κ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΗΠΕΙΡΩΤΗΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ
    Κόρη και νιος κουβέντιαζαν
    εχτές στο παραθύρι
    εχτές στο παραθύρι
    Φιλί ο νιος της γύρευε
    κι η κόρη δαχτυλίδι.
    κι η κόρη δαχτυλίδι

    Φύγε από `δώ λεβέντη μου
    μη λες όλο τα ίδια
    μη λες όλο τα ίδια
    Γιατί υποσχέσεις δίνετε
    σαν κούμαρα κι απίδια
    σαν κούμαρα κι απίδια

    Φλουριά δεν τάζω κούκλα μου
    ούτε και δαχτυλίδια
    ούτε και δαχτυλίδια
    Να τα μοιράζω εδώ κι εκεί
    σαν κούμαρα κι απίδια
    σαν κούμαρα κι απίδια

  46. Πάνος με πεζά said

    @ 40 : Ναι, δεν είναι.
    Θα μπορούσε να συμβαίνει στην Ηλιούπολη !
    http://www.stigmap.gr/odos86029-leoforos-kyprion-iroon-36-ilioupoli-attikis.html

  47. Γς said

    45:

  48. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Τα σχόλια 43-45 είχαν κρατηθεί από τη σπαμοπαγίδα.

    43: Καλώς ήρθατε. Δίκιο έχετε, το unedo έχει εξηγηθεί από τον Πλίνιο ως unum edo = τρώω ένα, αλλά νομίζω ότι αυτό είναι παρετυμολογία, όπως λέμε εμείς ότι το μήλο βγαίνει από το «μη όλον»

  49. Ιάκωβος said

    Συμπτωματικά, η τελευταία φορά που θυμάμαι να έφαγα κούμαρα, ήταν στην Πάρνηθα, στο Κανταλίδι.

    Οι βόμπιροι του Κοτζιούλα, ίσως από το βαμπίρ. Έτσι ετυμολογεί τη λέξη μπόμπιρας ο Μιχαηλίδης Νουάρος, ένας δωδεκανήσιος λαογράφος. Για την ετυμολογία του βαμπίρ, ωραίο άρθρο του Δύτη:
    http://dytistonniptiron.wordpress.com/2012/12/17/obur/

  50. Γς said

    46:
    Γιατί;
    Που κολλάει η οδός Κυπρίων Αγωνιστών;

    Και εκανε μια γιορτή η φίλη μας η Λίνα στο Χαϊδάρι και ειδοποίησα κόσμο και κοσμάκι με ένα ε-μέιλ.

    Εμενε σε έναν ανηφορικό δρόμο, την οδό Κυπρίων Αγωνιστών,

    Και τους μπέρδεψα. Εψαχναν να βρούν την οδό Κυπρίων Ορειβατών που είχα γράψει κατα λάθος

  51. Πάνος με πεζά said

    @ 51 : Αυτό το «αιδοιειεδές», απόλυτα συμμετρικό σημείο ρυμοτόμησης της Αθήνας, μου έχει μείνει από τον πρώτο, πάλαι ποτέ Οδηγό δρόμων, του Δαραβίγγα. (Θα πρέπει να είχε βγει όταν έπαιρνες δίπλωμα οδήγησης με το «σαλίγκαρο» 🙂 )

  52. Γς said

    40:
    Ναι.

    Η Πλατεία Ετουάλ όπου και η Αψίδα του Θριάμβου

  53. Πάνος με πεζά said

    «αιδοιοειδές» ! Μ… το έκανα !

  54. ππαν said

    33 και μετά: Νόμιζα (νομίζω ακόμη αν και σε πιστευω 🙂 ) ότι είναι στο Σατλέ. τα αροντισμάν είναι διατεταγμένα σαλιγκαροειδώς

  55. ππαν said

    Αχ,, διάβασα διαγωνίως. Λοιπόν, είναι στη Νοτρ Νταμ http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3d/Point_Z%C3%A9ro_des_Routes_de_France_%281%29.JPG/800px-Point_Z%C3%A9ro_des_Routes_de_France_%281%29.JPG

  56. Πάνος με πεζά said

    Κι εκεί από κάτω, κάποιο κομμάτι από τον «Κώδικα Da Vinci» δεν είχε;

  57. Γς said

    54:

    >τα αροντισμάν είναι διατεταγμένα σαλιγκαροειδώς

  58. spiral architect said

    Το Zero Km στο Παρίσι είναι στο τετράγωνο που βλέπει τη κυρία είσοδο της Νοτρ Νταμ.

  59. spiral architect said

    … πώς φτάσαμε απ’ τον Υμηττό στο Παρίσι; 🙄

  60. sarant said

    59: Σιγά την απόσταση! 😉

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια. Θα λείψω σε λίγο για μερικές ώρες.

  61. Gpoint said

    Το κούμαρο για μένα είναι από τα νοσστιμότερα φρούτα μαζί με το μούρο και το ρόδι. Δυστυχώς όμως είναι δυσεύρετο ενώ ροδιά έχει ο κήπος μου και μουριά (μεγάλη που γέρνει στον δικό μου) ο διπλανόεμου

  62. Πέπε said

    Ανάμεσα στους εντυπωσιακούς αρχαϊσμούς της Καρπάθου, είναι το κούμαρο, που λέγεται κύμαρο. Το δέντρο λέγεται κυμαρέα. Κυμαράς και Κυμαρέα είναι επίσης τοπωνύμια στην Κάρπαθο.

    @21: Ώστε κουμάρι (το δοχείο) < cucuma, ε;
    Πολύ ενδιαφέρον. Η κανονική μορφή της λέξης σώζεται στο συμιακό ιδίωμα. Κουκκουμάς λέγεται στη Σύμη το δοχείο που χρησιμοποιείται στο έθιμο του Κλήδονα, και συνεκδοχικά και το ίδιο το έθιμο (δηλ. αντί για Κλήδονα λένε Κουκκουμά).

  63. Γς said

    Νοτρ Νταμ

    Ο Κουασιμόδος, ουπς, ο Γς στο σημείο μηδεν των δρόμων της Γαλλίας.

    http://filonikies.blogspot.gr/2014/10/quasimodo.html

  64. Πάνος με πεζά said

    Ο Μπιν Λάντεν μετρούσε από εδώ;
    https://encrypted-tbn1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR_pkeb4v4IYgEtAARIERaZwDPCDQwbj6sMQM_4Mgfn238o3Itn

  65. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Ο θυρεός της Μαδρίτης φαίνεται ότι στάθηκε η αιτία της αδελφοποίησής της με το Βερολίνο -που έχει μεν αρκούδα στον δικό του αλλά όχι κουμαριά. Έτσι, όμως, είναι η κουμπαριά… δεν χρειάζονται λόγοι ουσίας. Αρκεί ο αγνός και ανεπιτήδευτος έρως.

    Τόσο δε στα σοβαρά το πήραν οι μαδριλένιοι (δεν ξέρω τι κάνουν από την πλευρά τους οι βερολινέζοι), που στο μαδριλένιο Parque de Berlin, στα βόρεια της ισπανικής πρωτεύουσας και πολύ κοντά στην Ελληνική Πρεσβεία, οργανώνεται κάθε φθινόπωρο το Octoberfest, με ισπανική όμως μπύρα, ισπανικές τάπας και πιο συμπαθητικά πρόσωπα από τις Χέλγκες, τις Χέντβικ και τις Χανελόρες με τα τεράστια … (και ανοικονόμητα) ποτήρια.

    Το Parque de Berlin της Μαδρίτης υπήρξε ιδέα του Βίλλυ Μπραντ, όταν ήταν δήμαρχος του Δυτικού (τότε) Βερολίνου, που υιοθετήθηκε πάραυτα από τον Μανουέλ Φράγα, υπουργό Τουρισμού του Φράνκο και μετέπειτα, σε πιο δημοκρατικούς καιρούς, επί σειρά ετών Πρόεδρος της Junta (Χούντα) de Galicia, μιας από τις ιβηρικές αυτονομίες που δεν θέλουν να ανεξαρτητοποιηθούν.

  66. Παναγιώτης Κ. said

    @39. Πάνο, μερικά χρόνια πίσω τότε που τα ταξίδια στο εξωτερικό ήταν προνόμιο λίγων,βρέθηκε στο Παρίσι μια μαντάμ Σουσού των βορείων.Επιστρέφοντας εξιστορούσε τα καθέκαστα και μεταξύ αυτών κάποια στιγμή της ξέφυγε η αμίμητη φράση: «Παρίσι, Παρίσι! Ακόμα και οι σκουπιδιάρηδες μιλάνε Γαλλικά!!!»

    @51….Πού σου πήγε το μυαλό βρε Πάνο!
    «Ρεαλιστής» λοιπόν και συ σαν τον Πεντζίκη;
    Το… επίμαχο λέγεται και «πράγμα» και την προσήλωσή του σε αυτό ο Πεντζίκης την δήλωνε λέγοντας ότι είναι…πραγματιστής δηλαδή ρεαλιστής.Τον καταλάβαινε βεβαίως μόνο η παρέα που γνώριζε τον προσωπικό του κώδικα.

  67. Ιάκωβος said

    62, Πέπε

    Εξ ου και η μαντινάδα:

    Έλυμπος με τον Κυμαρά και με την Κυμαρέα
    ένας σκαφτιάς σε χαίρεται μ΄ενός (β)’οσκού σφυρέα.

  68. Παναγιώτης Κ. said

    @42. Κουμαρίνη βρίσκεται και στην κανέλα.
    Η επιτροπή για τα τρόφιμα της ΕΕ καθορίζει τα όρια.
    Όταν τα υπερβαίνουμε, διαμαρτύρονται τα νεφρά.

  69. Πάνος με πεζά said

    @ 66 : «Πράμα», πιο συνηθισμένα (και γενικευμένα και για τα δύο φύλα), αλλά εκείνοι οι «πραματιστές», ήταν, πράματι, παρέα περι-οπής… 🙂

  70. Παναγιώτης Κ. said

    @45.Δημήτρη μπράβο! Με πρόλαβες.
    Καπάκι ήρθε και ο Γς με το youtube και η πληροφορία είναι ολοκληρωμένη.

  71. Ιάκωβος said

    66, Παναγιώτης Κ.

    Θα μπορούσε να πει απλά «δημοσιογράφος» ή «τελάλης’ ή «αγγελιοφόρος» μια που το «χαμπέρι» έχει την ίδια σημασία. (αν και νομίζω όχι για τους ανθρώπους, αλλά για τα άλλα ζώα)

    Τ αιδοιοειδές σχήμα γεωμετρημένο λέγεται μαντόρλα και ζωγραφίζανε την Παναγία ή το Χριστό εκεί μέσα. Aς με συγχωρήσουν ο Blog και ο Theo, αλλά νομίζω ότι πρέπει να λειτουργούσε σαν κάποιο είδος εξύψωσης του «πράματος» σε περισσότερο πνευματικές σφαίρες.

  72. BLOG_OTI_NANAI said

    71: Ας με συγχωρήσει κι εμένα ο Ιάκωβος, που θα του πω ότι και κουταμάρες λέει, και άσχετος; είναι…
    Στην αγιογραφία, το σχήμα αυτό λέγεται «Δόξα» και συχνότατα περιβάλλει τον Χριστό και σπάνια της Θεοτόκο.

  73. BLOG_OTI_NANAI said

    71: Στο «άσχετος» δεν ήθελα φυσικά να βάλω ερωτηματικό. Δεν έχω κάποια απορία περί αυτού. Κατά λάθος μπήκε.

  74. Νέο Kid Στο Block said

    71. Vesica Piscis(ιχθυοειδές) ή «αμύγδαλο» (mandorla). Δύο αλληλοτεμνόμενοι κατά κέντρα κύκλοι, ακτίνας ρ1=ρ2
    Λόγος ύψους/πλάτος—>ρίζα3
    http://en.wikipedia.org/wiki/Vesica_piscis

  75. Ριβαλντίνιο said

    His name was Coumourgi Ali Pacha. He was the son of a coalheaver as the word coumourgi signifies for coumour is the same as coal in the Turkish language .

    http://books.google.gr/books?id=iQQZAAAAYAAJ&pg=PA284&lpg=PA284&dq=#v=onepage&q&f=false

    http://fr.wikipedia.org/wiki/Ali_Coumourgi
    http://en.wikipedia.org/wiki/Silahdar_Damat_Ali_Pasha
    http://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Petrovaradin

    Είχε εκστρατεύσει και στην Πελ/σο.

    Και να μην ξεχνάμε και τον τεράστιο

    http://3.bp.blogspot.com/_TsD5YWKuNsM/TRNfB0IisiI/AAAAAAAAAkU/r9avyAlBJQE/s320/koumortzi%25211.bmp

  76. Emphyrio said

    16: Την απορια αυτη την ειχα παντοτε – με ποια κριτηρια η αρχη της αριθμησης μιας οδου βρισκεται εκει που ειναι. Ευχαριστω που μου την λυσατε.

  77. Ιάκωβος said

    Blog, γιατί οργίζεσαι; Και γιατί κατακρίνεις; Εμείς τα απολωλότα πρόβατα και οι άσωτοι υιοί χρειαζόμαστε περισσότερο τη χριστιανική αγάπη (ναι, αλλά πουντη;) Και όχι από «κάποιον σεμνό ιεράρχη, που δεν αυτοπροβάλλεται»και που δεν τονε ξέρουμε, αλλά εδώ και τώρα.

    Ευτυχώς, η αμαρτία στην οποία περιέπεσες είναι υποδεέστερη της κατάκρισης, είναι η συκοφαντία. Γιατί με αποκαλέις άσχετο;
    Στην Δυτική ζωγραφική και κατ’ επέκταση στην Ιστορία της Τέχνης, το σχήμα αυτό, ακόμα κι αν αφορά τον Βούδα, λέγεται μαντόρλα και όπως έγραψα,στους Χριστιανούς περιβάλλει και το Χριστό και την Παναγία.

    Τι να κάνουμε τώρα; Έτσι λέγεται.

    ‘Οπως το φωτοστέφανο λέγεται άλως. Και ο Γς θα σου πει σε ποιο σημείο ακριβώς βρίσκεται της Μαργαρίτας τ’ αλωνάκι, του Ελύτη. Δεν το λέω για να σκανδαλίσω, αλλά, γιατί, κι αυτό δεν είναι φωτοστέφανο;

  78. Νέο Kid Στο Block said

    77. Ναι, αλλά μαντόρλα σημαίνει αμύγδαλο. Όχι αιδοίο.

  79. Νέο Kid Στο Block said

    Kαι πέρα από τα όποια μυστικηστικά, αποκρυφιστικά, συμβολογραφικά και άλλα μεταφυσικά, το vesica piscis είναι ένα ωραίο και κυρίως ΕΥΚΟΛΑ κατασκευάσιμο «καδράρισμα».
    Δύο κύκλοι των οποίων η περιφέρεια περνάει η καθεμιά από το κέντρο του άλλου κύκλου.
    Εύκολα ζωγραφίζεται, εύκολα χαράσσεται in situ (γι’αυτό και υπάρχει φουλ σαν μοτίβο στο Γοτθικό αρχιτεκτονικό ρυθμό). Δύο ισόπλευρα τριγωνάκια εντός του δίνουν επίσης ωραίες και εύκολες αναλογίες για επεξεργασία (σχεδίαση,ζωγραφική κ.λ.π.)

  80. Μάντορλα, παρακαλώ. Προπαροξύτονο. Τώρα, τι φέρνει στο νού του καθενός…

  81. physicist said

    Μαντολάτο, κανείς; Για κάποιο λόγο, πάντοτε το θυμάμαι μαζί με το παστέλι.

    Μία φορά το είχα δοκιμάσει το μαντολάτο και δεν το ξανακάνω …

  82. Νέο Kid Στο Block said

    81. Γιατί; Ωραίο είναι. Επειδή κολλάει στα δόντια μάλλον στη δίνει,ε; 🙂

  83. physicist said

    #82. — Πφφφφ … ναι. Και γεμάτο αμύγδαλα πανάθεμά το! 🙂

  84. Ιάκωβος said

    NeoKid, το σχήμα αυτό είναι ότι λες, αλλά το Μεσαίωνα δεν σκεφτόντουσαν τόσο απλά, ούτε τόσο αθώα, αλλά και ούτε τόσο βαθειά. Παντού έβλεπαν συμβολισμούς, θεϊκούς ή μη. Το σχήμα συμβολίζει (μεταξύ άλλων) την Παρθενία. Τυχαίως. Μα και το αμύγδαλο συμβολίζει την κύηση.
    Αλλού το besica piscis, συμβολίζει το χριστιανικό ψάρι, ΙΧΘΥΣ, κλπ,κλπ

    Αλλά το σχήμα το ίδιο κάνει μπαμ περί τίνος πρόκειται. Αν θυμάσαι από το στρατό, στα πορνογκράφιτι, έτσι σχεδίαζαν το σκαρίφημα του συγκεκριμένου σημείου της ανατομίας, με λίγη βλάστηση γύρω γύρω.

  85. Πάνος με πεζά said

    Ωχ, μεγάλη κουβέντα άνοιξα με το «αιδοιοειδές σχήμα», λέγε με «δύο κυκλικά τμήματα συμμετρικά κατά χορδή» (ε άντε από κει, το Beton Kalender έτσι το λέει !)… Αλλά μάθαμε πάλι αρκετά !
    Τουλάχιστον από το Παρίσι ξαναγυρίσαμε κοντά στον Υμηττό (Ηλιούπολη).
    Κι όχι τίποτα, το σχήμα στην Ηλιούπολη (όπως και στο …) είναι έλλειψη ! Δεν έχει γωνίες !

    @ 76 : Aπό κει και πέρα, η αρίθμηση είναι ανάποδα από το βιβλίο : καθώς προχωράμε κατ’ αύξουσα σειρά, αριστερά είναι τα μονά και δεξιά τα άρτια.

  86. Ιάκωβος said

    Δεν πρόκειται περί του πόσο καιρό έχει κανείς να γ…. Οι συμβολισμοί αυτοί είναι παλιότεροι, προχριστιανικοί και βαθύτεροι . Ειδικά αν ο νους του ανθρώπου είναι περιορισμένος, κυρίως σε σχέση με το σώμα και την ελευθερία, δεν μπορεί να συνδυάσει πράγματα που είναι μπροστά στα μάτια του. Ας πούμε, πως σας φαίνεται η Κάαμπα;

    Δεδομένης της θέσης της γυναίκας στο Ισλάμ, δεν σας δημιουργούνται σκέψεις, όταν ο Άραψ πάει και προσκυνά ένα τόσο μεγάλο;

    Ή πάλι φταίει η φροϊδική μου περιπαικτική διάθεση; Μπα, δε νομίζω.

  87. Πέπε said

    Όλα μουνί τα κάνατε

  88. Νέο Kid Στο Block said

    «..Και γεμάτο αμύγδαλα πανάθεμά το!» Iιιι!! ΔΕΝ σ’αρέσει το μάρτσιπαν δηλαδή?? Το εθνικό μας γλυκό!
    Και σε κρατάνε ακόμα στα τιμημένα χώματα… ΑΠΕΛΑΣΗ ΡΕ! ΡΑΟΥΣ! 😆

  89. physicist said

    ΜΠΛΙΑΧ!

    (Αυτό ήτανε για το μάρτσιπαν που το βλέπω και γίνομαι πράσινος απ’ το κακό μου).

  90. Ιάκωβος said

    85 Πάνος,
    Μάλλον εγώ φταίω, στην πραγματικότητα ήθελα να σκανδαλίσω λίγο τους Χριστιανούς φίλους και τόκανα ένα εκτοςΘέματος Έγχρωμο σινεμασκόπ.
    Ό λόγος ίσως είναι οτι δεν εξοργίστηκα μεν,γιατί τα ξέρω αυτά, πάντως στενοχωρήθηκα όταν έμαθα στο RT τα χριστιανικώτατα και ορθόδοξα καμώματα των παπάδων στο μέτωπο Ρωσία-Ουκρανία.

    Αντικαταστήσανε το δόξα σοι ο Θεός με το Δόξα στην Ουκρανία , και βγάζουν οι παπάδες προκηρύξεις εθνικιστικές με προτροπές για βία και τρομοκρατούν τους παπάδες του αντίπαλου Πατριαρχείου. Τους παίρνουν τις εκκλησίες με το ζόρι και όπου δεν μπορούν τις καίνε.

    Κι ασε τον παύλο να λέει στους Κορίνθιους, αυτά τα έχουμε για τη βιτρίνα του Μπουρδέλου.Εμείς Ορθόδοξοι γεννηθήκαμε, ναζιστές θα πεθάνουμε. Κι από τις δύο πλευρές, φυσικά.

    Εμ, τι να περιμένεις από αυτούς:

    Και τελειώνει το υπερθέαμα εδώ. Συμπαθάτε με.

  91. Ποντικαρέος said

    Φθσικέ (και Κιντ αν και δεν διαμαρτυρήθηκες) αν το μαντολάτο είναι φρέσκο ΔΕΝ κολλάει στα δόντια. Αν έχει παλιώσει κολλάει όχι μόνο στα δόντια αλλά και στο χαρτί (λαδόχαρτο) που είναι τυλιγμένο.
    Όσο για τα αμύγδαλα, κυκλοφορεί και με φυστίκια

  92. Ριβαλντίνιο said

    @ 90 Ιάκωβος

    » Αντικαταστήσανε το δόξα σοι ο Θεός με το Δόξα στην Ουκρανία , και βγάζουν οι παπάδες προκηρύξεις εθνικιστικές με προτροπές για βία »

    Σιγά ! Είναι πολύ πίσω οι άνθρωποι. Όταν εμείς τα κάναμε αυτά, αυτοί δεν είχαν μανουάλι να ανάψουν τα κεριά τους ! 😆

    ΑΝΘΙΜΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΕΛΟΥΣ
    Κατήγετο ἀπὸ τὸ χωρίον Στενὸν τῆς ἐπαρχίας
    Τριπολιτσᾶς. Κατὰ τὰς ἀρχὰς τῆς ἐπαναστάσεως
    ἐφρόντιζε νὰ συνειθίσῃ τοὺς Ἕλληνας διὰ λόγου καὶ ἔργου
    νὰ ᾖναι τολμηροὶ καὶ νὰ μὴ φοβοῦνται τὸν θάνατον,
    βεβαιῶν ὅτι ὅσοι τῶν Ἑλλήνων φονευθοῦν μαχόμενοι
    ὑπὲρ πίστεως καὶ πατρίδος θὰ ᾖναι ἅγιοι, καὶ ὅσοι
    πάλιν σκοτώσουν Τούρκους, τοὺς ἐχθροὺς τῆς πίστεως καὶ
    τῆς πατρίδος καὶ αὐτοὶ θὰ γίνωσιν ἅγιοι. Μάλιστα
    ἔλεγεν πρὸς τοὺς στρατιώτας τοὺς πολιορκοῦντας τὴν
    Τριπολιτσᾶν, ὅτι ὅποιος θέλει νὰ ὑπάγῃ εἰς τὸν
    παράδεισον, ὁ παράδεισος εἶναι αὐτὴ ἡ μάνδρα, δεικνύων τὸ
    τεῖχος τῆς πόλεως, καὶ ὅποιος πάρει τὴν σκάλαν καὶ
    ἀνεβῆ τὸ τεῖχος εὑρίσκει τὸν παράδεισον.

    http://users.uoa.gr/~nektar/history/3contemporary/fwtakos_bioi_peloponnhsiwn_andrwn.htm

  93. Στην δεκαετία του ’50, στις συνοικίες του Πειραιά γυρνούσαν πλανόδιοι βαστώντας καλαθάκι με κούμαρα που πουλούσαν σε αυτοσχέδια χωνάκια από εφημερίδα. Παιδική λιχουδιά, που νοσταλγώ.

  94. BLOG_OTI_NANAI said

    77: Ιάκωβε, όσα γράφεις στο σχόλιο 77, θα έλεγα ότι είναι λυπηρά όταν έχει προηγηθεί το σχόλιο 71. Και νομίζω ότι υπάρχουν χιλιάδες λέξεις για να πεις ότι δεν πιστεύεις, τουλάχιστον χωρίς να ανακατεύεις το στομάχι του άλλου.

  95. «Φέρτε μου ένα μαντολάτο
    για να δείτε πώς πεινώ

  96. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια, έλειπα αρκετές ώρες και να με συμπαθάτε.

  97. physicist said

    #91. — Φθσικέ …

    Μαυρομμάτα μου για σένα
    εκατάντησα τρελός
    θα πεθάνω δεν αντέχω
    έχω γίνει Φυσικός

    Α, κι ένα ακόμα:

    Σιμουλατόροι και τόσοι άλλοι
    σπεριμεντάλοι, θεωρητικοί
    καθένας είναi μεγάλο ψώνιο
    έτσ’ είμαστ’ όλοι εμείς οι Φυσικοί

  98. sarant said

    97: Κι εσείς το λέγατε το φθισικός-φυσικός -λογικό είναι. Το είχαμε και στην εποχή μου.

  99. physicist said

    #98. — Είχατε και τρεχούμενο νερό στα σπίτια στην εποχή σου; Πληντύρια υπήρχανε ή πηγαίνατε στη νεροτριβή; 🙂

    Α, βρε Νίκο, ελάχιστα χρονάκια μας χωρίζουν, τι εποχές και τέτοια μου λες;

  100. sarant said

    Ε πώς, στις μικρές ηλικίες και πέντε χρόνια διαφορά είναι σημαντικά.

  101. physicist said

    #100. — Ενώ τώρα που το ν μεγάααααλωσε, τι ν, τι ν + 5.

    Μου ΄φτιαξες το κέφι πάλι, θα σε πάρω στο γάμο μου να μου πεις και του χρόνου. 😉

  102. sarant said

    Εγω εννοούσα ότι ακόμα είναι μεγάλη η διαφορά ν+5 από το ν 🙂

  103. physicist said

    #102. — 😀 gerade die Kurve gekriegt

  104. Μαρία said

    102
    Και η ν + 7 ακόμα μεγαλύτερη. Όση κι η διαφορά μεταξύ έκτης δημοτικού και έκτης γυμνασίου, τεράστια 🙂

  105. Πάνος με πεζά said

    @ 90 : Α ρε πατρίδα, μας δόξασες πάλι…. (Καλά, ένα φεγάρι ο Ευστάθιος είχε απαγορέψει γάμους τα Σαββατόβραδα, για να μπορούν απρόσκοπτα -και όχι μετά από ακολασία- οι πιστοί να εκκλησιάζονται Κυριακή πρωί…)

    ΦουΜανΤσού και ΓουΔουΛού, δε θυμάμαι αν το έχω ξαναγράψει. Ήταν συντομογραφίες της ΦΜΣ=Φυσικομαθηματική σχολή, και της ΓΔΛ=Γεωπονοδασολογικής. Κυκλοφορούσαν έναν καιρό.
    Καλά, για το Ίδρυμα ας μην πούμε : Ενας Μηχανικός Παραπάνω, Έσφαλλες Μ@λ@κα, Πλήρωνε, και τέτοια…

    Όμως εμείς, ειδικά, είχαμε και το πρεστίζ μας :
    «Εσείς παιδιά, τι είσαστε;»
    «Πολιτικοί» (μιλάμε για άλλες εποχές)
    «ΤΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ;» (και τα σάλια να τρέχουν)
    «Πολιτικοί Μηχανικοί»
    «…»

  106. physicist said

    #104. — Ειδικά αν είσαι ο μικρότερος αδελφός με μεγαλύτερη αδελφή, αυτό το συν εφτά σ’ εκείνες τις ηλικίες τσούζει και πονάει. 🙂

  107. 105
    Ναι, κυκλοφορούσε και η ΑΣΧΗΜΗ (Ανωτάτη Σχολή ΧΗμικών ΜΗχανικών). 🙂

  108. physicist said

    Αργότερα εμφανίστηκε και η ΑΣΧΕΤΥ (Ανωτάτη ΣΧολή Επιστήμης και Τεχνικής των Υλικών).

  109. sarant said

    107: Και μια παράταξη ανεξάρτητων δεν είχε βγει μ’ αυτό το όνομα;

  110. Μάνα μου εί-, μάνα μου είμαι φυσικός
    μάνα σπουδάζω φύση
    αλίμονο, σ’ εκείνο τον περαστικό
    που πάει να με τσαντίσει

    Φυσικέ, αφιερωμένο 🙂

    75 Αυτός όμως δεν ήταν ούτε από το κουμάρι (kumar) ούτε απ’ τα κούμαρα, ήταν Kömürcü.

  111. Γς said

    99:
    >Πληντύρια υπήρχανε ή πηγαίνατε στη νεροτριβή;

    Ουδέ νερό δεν είχανε
    και πήγαιναν αμμοβολή

  112. physicist said

    Γεια σου Δύτα με τις καταδύσεις σου 😀

    Τι ψυχωπλάκωμα το τραγούδι — αλλά ωραίο. Δεν το ήξερα. Λέει στ’ αλήθεια μάνα μου διώξε τις γιατρούς ή βαριακούω;

  113. Να σου πω, κι εγώ αυτό ακούω.

  114. physicist said

    Είναι γενική πτώση (η γιατρού — της γιατρούς) κι εννοεί «διώξε της γιατρούς [τα μαντζούνια και τα γιατροσόφια]».

  115. spiral architect said

    Το άσμα της ημέρας:

    (νύχτα θα φύγει ο Ρανιέρι και γω πάω για ύπνο, μόλις γύρισα απ’ τη δουλεια …)

  116. Ριβαλντίνιο said

    @ 110 Δύτης Των Νιπτήρων

    Ναι ! Τον θυμόμουν από τους Μαυρόλυκους του Πετσάλη ( που λέει πως δεν έκανε σφαγές αρχικά στην Πελ/σο, να μόνο έκοψε μερικούς που του αντιστάθηκαν )και το έβαλα επειδή μοιάζει. Νόμιζα ότι σημαίνει τον καβουρνιάρη, αλλά λέει αυτόν που το μεταφέρει.
    —————————————————
    Το αγγλικό προτεκτοράτο μας νικάει. Καταραμένοι Σκωτοιρλανδοί 😀 Θα το γυρίσουμε για χάρη της Ιρλανδίας.

  117. sarant said

    110: Αυτό το λέγαμε κι εμείς (αν και όχι ακριβώς το ίδιο)

    113: Διώξε τις γιατρούς είναι παραλλαγή, ας πούμε, του «τους γιατρούς», αιτιατική.

  118. physicist said

    (Το 114 ήταν της πλάκας, έτσι; Μη νομίσει κανείς ότι επειδή δεν έβαλα εμότικον …)

  119. Emphyrio said

    Εχω ηδη εκφραστει μια φορα ασχημα (αλλα κατ’εμενα δικαιολογημενα – δεν αντεχα αλλο αυτο το στυλ του «Ολοι οσοι διαβαζετε το μπλογκ αυτο εισαστε ασχετοι και βλακες και δεν ξερετε τι σας γινεται, και εγω που θα σας δωσω τζαμπα τα κλεψιμεϊκα βιβλια, οπως διδαξε ο Χριστος, θα σας δειξω τι εστι βερυκοκο»), αρα δεν μπορω να πω αμεσα και κατ’ευθειαν την ισως καλυτερη φοιτητικη παραταξη που εμφανιστηκε στην Αγγλικη Φιλολογια, για να μην πω στο Αθηνησι, για να μην πω στα χρονικα της ελληνικης τριτοβαθμιας εκπαιδευσης. Αυτα συνεβησαν στο ακαδημαϊκο ετος 1980-1981, στις εκλογες μας, και το θυμαμαι ξεκαθαρα γιατι ημουν στην εφορευτικη επιτροπη και μετραγα τις ψηφους. Εκτος λοιπον απο τις γνωστες ΠΣΚ, ΔΑ, ΠΠΣΠ, ΔΑΠ, και κανα-δυο αλλες που ισως να εχω ξεχασει, εμφανιστηκε και η Φοιτητικη Ανεξαρτητη Κινηση – Ομαδα Φοιτητων Φιλοσοφικης. Κοιταξτε τα αρχικα, αν δεν ειναι φανερο με απλη αναγνωση. Θυμαμαι εντονα επισης πως μου απαγορευτηκε απο την υπολοιπη εφορευτικη να δειξω την αγγλομαθεια μου και να τα γραψω στα αγγλικα…

    Εποχες κι’εκεινες.

  120. Πάνος με πεζά said

    Ranieri, «Perdere il gioco»…

    Eίναι που τό’χει τ’ όνομα…

  121. 109,
    Πιθανόν. Οι ανεξάρτητοι είχαν βγει πρώτη δύναμη μια χρονιά, στην οποία είχε αναπτυχθεί και έντονη στιχουργική δραστηριότητα. Αναρωτιέμαι αν κανείς έχει κρατήσει κάτι απ’ εκείνο το υλικό. Πχ, θυμάμαι, αμυδρά, από την «Ωδή στον Πολαρογράφο», νομίζω (που ξεκίναγε «Ω σεπτέ πολαργράφε…»), το στιχάκι

    Είμαι ο Άβελ κι είσ’ ο Κάιν
    κι αν τα βάζα
    είναι μάζα
    θα μας πει ο Αϊνστάιν.

  122. "ετεροδημότισσα" said

    καλά τι έγινε στο Σερβία Αλβανία είδατε? χαμός

  123. cronopiusa said

  124. Ριβαλντίνιο said

    @ 122 «Ετεροδημότισσα»
    Ναι. Τζερτζελές να γίνεται να’χουμε να ασχολούμαστε.

    http://www.contra.gr/Soccer/Europe/Euro/epeisodia/mia-shmaia-diekopse-to-mats-servia-alvania-video.3082163.html

  125. sarant said

    121: Αυτό το στιχάκι δεν το θυμάμαι λοιπόν!

  126. Τώρα μόλις το θυμήθηκα… κουμάρι έλεγαν κάποιοι το μελανοδοχείο, εκείνο με το εσωστραμμένο χείλος για να μη χύνεται το μελάνι όταν αναποδογυρίζει.

    Κούμαρο ο κόσμος δυνατό θα πίνει απ’ τα παγούρια
    και ζαχαράτα οι βόμπιροι θ’ αρπάζουν μες στη φούρια.

    ΣΣ… Μας έπεισες (για τον άνδρα)

    @Ριβαλντίνο, διέπρεψες σήμερα. Αλλά και χτες!

    @90 Ιάκωβε, ομοίως

  127. cronopiusa said

    123
    και το ορίτζιναλ

    κι ένα δωράκι

  128. 125,
    Ναι, όπως είπα, θυμάμαι πως υπήρχε αρκετό υλικό (πεζά και ποιήματα) δημοσιευμένο κατά διαστήματα στον πίνακα ανακοινώσεων. Αναρωτιέμαι αν κανείς έχει κρατήσει τίποτα κάπου.

  129. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ωραίο και νόστιμο κυριολεκτικά το σημερινό νήμα.Από τα αγαπημένα μου.
    Ήρθα αργά,μα καθώς μου το θύμισε, πρώτα κατέβηκα και πότισα τη μικρούλα μου κουμαριά που αγόρασα την ‘ανοιξη.Την αποξέχασα κάτι μέρες, μα επιμένει η καλοκαιρία και δίψασε στο ασφυκτικό της γλαστράκι μέχρι να τη βάλω αργότερα στη γη.’Οταν βρήκα σε μικρό γλαστράκι,άμεσα «μεταφέρσιμο» το δεντρούλι αυτό, ενθουσιάστηκα, σαν αναπάντεχο δώρο καθώς θυμήθηκα όταν πρωτοείδα ξαφνικά σε αγροτικό ορεινό χωματόδρομο(βόρεια Εύβοια) ένα γύρο κουμαριές κατάφορτες εκτυφλωτικούς καρπούς και άνθη και άποσβολώθηκα από την ομορφιά.Μέχρι τότε κάτι ψωραλαίες με αναιμικές μπιλίτσες(στην τυχερότερη περίπτωση)πετύχαινα εδώ στον Υμηττό.
    Διαλέγω ένα σχετικό αρθράκι που είχα δει παλιότερα και λέω έχει το κατιτίς του για το όμορφο θέμα μας.
    Τα κούμαρα
    Το χάραμα είχε φτάσει ήδη στον προορισμό του, τον κουμαρόλογκο του Σκοπού, και αφού γέμιζε τα δύο καλάθια, που έπαιρνε μαζί του επέστρεφε βιαστικά στην πόλη για να πουλήσει την πραμάτεια του.
    Εμείς τα παιδιά περιμέναμε πως και πως, να τον ακούσουμε να διαλαλεί τα ολοκόκκινα κούμαρα, που κουβαλούσε, και τρέχαμε να αγοράσουμε.
    Από τα κούμαρα παρασκευάζεται και μαρμελάδα με ωραίο βαθυκόκκινο χρώμα.
    Επίσης με κατάλληλη επεξεργασία, από τα κούμαρα παρασκευάζεται, ένας ιδιαίτερα ευχάριστος σε χρώμα και γεύση ζελές.
    Κάτω από τις κουμαριές αμέσως μετά τις πρώτες βροχές του χειμώνα, φυτρώνουν οι κουμαρίτες ή κουμαρομανίτες.Ένα είδος μανιταριού που έχει έντονο πορτοκαλί χρώμα και είναι ιδιαίτερα νόστιμο, όταν το τρώμε ψητό στα κάρβουνα με λαδολέμονο ή, τηγανιτό με σκόρδο και κρασί.
    Επειδή υπάρχουν όλο το χρόνο πάνω στα φυτά καρποί, υπάρχει η έκφραση αναφορικά με την εξόφληση κάποιου χρέους:Θα σε πληρώσω όταν οι κουμαριές δεν θα έχουν κούμαρα.

  130. Ριβαλντίνιο said

    @ 127 Cronopiusa
    Ψεύτικο ! Όπως και το ότι έχει βάλει 1000 γκολ. Ναι καλά, μαζί με αυτά στην προπόνηση και το σουμπούτεο.

    Να ένα αληθινό του Ζουλίνιο στη μάχη της Βέρνης ( εκεί να δείτε ξύλο ).

    Αχ οι παλιοί έχουν μείνει στους τότε παίκτες και νομίζουν ότι είναι παικταράδες ( Ντιστέφανο, Πελέ, Κρόιφ, Πλατινί, Μαραντόνα κ.λπ.). Κρίμα που δεν πρόλαβαν να δουν στην τηλεόραση τους Ζιντάν, Ρονάλντο, Μπέκαμ. Ροναλντίνιο, Κακά, Μέσι, Ντελπιέρο, Φίγκο, Φίνιντι, Χάτζι, Στόιτσκοφ κ.λπ. 😀

  131. Λ said

    21. Κουκκουμάρα είναι η στάμνα με στενό λαιμό και στόμιο (στόμα, νομίζω το λέμε). Υπάρχουν και οι ανθρωπόμορφες κουκκουμάρες που φτιάχνουν στο χωριό Φοινί και όχι μόνο.Άλλες έχουν βυζάκια. Κουκκουμώννω σημαίνει έχω κλειστό το στόμα ή κρατάω πόζα.
    Κρίμα που στην Κύπρο δεν έχουμε κουμαριές και δεν ξέρω καν τι γεύση έχουν τα κουμαρα.

  132. VK said

    Στο χωριό μου πάντως, στα ορεινά του Ν Κοζάνης, λέμε χαμοκέρασα τις αγριοφραουλες του δάσους. Υποψιάζομαι ότι μιλάμε για το ίδιο φυτό. Δίνει αρκετές γκουγκλιές η λέξη και αναφορές και σε άλλες περιοχές της Β Ελλάδας απο ότι βλέπω και κάποιες φωτό.

  133. Γς said

    129:
    απο το λίκνο της Εφης Εφης:

    >που δούλευε λαουρέντης κοντά στον μπάρμπα μου

    Στη Ζάκυνθο [δεν ξέρω αν και αλλού]:

    Λαουρέντης (ο): Εργάτης , κάλφας, βοηθός (Ital. Lavorante).

  134. Γς said

    126 @ Λεώ

    >για να μη χύνεται το μελάνι όταν αναποδογυρίζει.

    Και το ξύλο της ζωής μου

  135. #130

    Εχεις δίκιο Ασχετίνιο…

    Ετσι κι εδώ οι παλιοί μιλάνε για κάποιο Κούδα, κάποιον Χ»Παναγή, κάποιον Λουκανίδη, κάποιον Μίμη Π»ιωάννου και δεν έχουν δει και θαυμάσει όπως χθες παικταράδες όπως ο Μανιάτης, ο Ταχτσίδης κι ο Καρέλης….

  136. marulaki said

    #131 το λεγόμενο duckface??? 🙂 Καλημέρα!!

  137. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    129-133: Λαουρέντης, να μια λέξη που δεν ήξερα.

    132: Ναι, πρέπει να το έχω γράψει στο άρθρο για τις φράουλες -και σε άλλα μέρη της Ελλάδας λένε χαμοκέρασα τις αγριοφράουλες, ας πούμε στην Ήπειρο.

    128: Δεν ξέρω κανέναν που να τα έχει κρατήσει…

  138. Γιώργος Θαλάσσης said

    131. » Κουκκουμώννω σημαίνει έχω κλειστό το στόμα…»
    Στα μέρη μου (Θεσπρωτία) λέμε «τόκαμε κούκουμα» δηλ. το κατσιούλωσε, το αποσιώπησε, για κάτι που δεν βγήκε στη φόρα.

  139. sarant said

    138: Tο κατσιούλωσε δηλαδή το κουκούλωσε (κατσούλα=κουκούλα) ή το έθαψε όπως η γάτα-κατσούλα;

  140. Ποντικαρέος said

    @91 – @97 φΥσικέ ελπίζω να μην με παρεξήγησες από λάθος πληκτρολόγηση σου άλλαξα όνομα και το είδα σήμερα …

  141. physicist said

    #140. — Έλα βρε, τι παρεξήγηση, κάναμε κι ωραία καζούρα. Καλά να είσαι!

  142. Γς said

    140:
    0 Φθσικός δεν παρεξηγείται

  143. physicist said

    … μόνον όταν αντί για το οριστικό άρθρο του βάζουνε ένα μηδενικό μπροστά. 😉

  144. Γς said

    Το «ρε» σε πείραξε τώρα;

    Τεστ:
    Ομικρον ΟΟΟ
    Μηδεν 000

    Δίκιο έχεις

  145. physicist said

    Το μηδέν είναι όμικρον που πάει γυμναστήριο.

  146. Ριβαλντίνιο said

    @ 135

    Τι λες βρε τυραννόσαυρε Ρεξ που θα τολμήσεις να συγκρίνεις τους παικταράδες Μανιάτη, ο Ταχτσίδη και Καρέλη με τις τιτίκες Κούδα, Χ”Παναγή, Λουκανίδη, Π”ιωάννου. Και καταρχάς ποιοι είναι αυτοί οι τελευταίοι ?

  147. Γς said

    145:

    Ενίοτε είναι όμικρον που πηγαίνει στον πύργο Roissy, όπου λειτουργεί ιδιωτική σχολή σαδομαζοχισμού.

  148. geobartz said

    Κουμαριά (προφ. Κουμαργιά), χωριό της πεδιάδας Σερρών, στην αριστερή όχθη του Στρυμόνα. Μέχρι τη δεκαετία του 1920 ονομαζόταν Κουμάργιανη. Οι κάτοικοί του Κουμαργιανοί

  149. Σπύρος Μαρκαντωνάκης said

    Γευστικότατο άρθρο κύριε Σαραντάκο

    Η «μακία βλάστηση» που αναφέρει άλλος σχολιαστής, μετά από φωτιά που καίει το δάσος, αναπτύσσεται σε βάρος του προυπάρχοντος δάσους. Είναι πολύ πιθανό δηλαδή οι κουμαριές τώρα να είναι περισσότερες σε σχέση με την δεκαετία του 70. Δεν το γνωρίζω γιατί έχω από την δεκαετία του 70 να ψάξω στα δάση της Αττικής. Παιδί πάντως έβρισκα κούμαρα σε εκδρομές στα Βίλια και στη Μάνδρα, για παράδειγμα γύρω από το μοναστήρι του Οσίου Μελετίου.

    Μια ιδιαιτερότητα του κούμαρου είναι ότι κάνει έναν ολόκληρο χρόνο να ωριμάσει από λουλούδι σε βρώσιμο καρπό. Εχει δηλαδή το φθινόπωρο ταυτόχρονα και λουλούδια και καρπούς.
    Σε περιοχές με υψομετρικές διαφορές μάλιστα όπου η κουμαριά φυτρώνει σε διάφορα ύψη και τα ώριμα κούμαρα υπάρχουν αρκετούς μήνες, σε συνδυασμό με τα παραγινωμένα που μένουν όλο το χρόνο, δημιουργείται η εντύπωση ότι τα κούμαρα δεν τελειώνουν ποτέ.
    Εχω ακούσει από τον πατέρα μου μια φράση που χρησιμοποιούσε το αφεντικό του όταν δούλευε σε κατάστημα στα Χανιά την δεκαετία του 50. «Θα μας πληρώσει όταν τελειώσουν τα κούμαρα» και φυσικά την χρησιμοποιούσε για τζαμπατζήδες που μάλλον δεν θα πλήρωναν ποτέ.

    Το κούμαρο είναι κι αυτό ρείκι (Ερικα) και όπως όλα τα ρείκια δίνει υπέροχο μέλι, μόνο που πικρίζει.
    Επειδή όμως ανθίζει πάντα μαζί με το φθινοπωρινό ρείκι που δίνει πολύ γλυκό μέλι, και επειδή οι μέλισσες δεν είναι πρόβατα να τις βάλουμε να βοσκήσουν σε ένα μόνο φυτό αλλά πάνε όπου τους αρέσει, παίρνουμε στις περισσότερες περιοχές με ρείκι στην Ελλάδα ένα μέλι που είναι γλυκό με μια πικρούτσικη γεύση μετά.
    Οταν ακούσετε λοιπόν κάποιον να παραπονιέται γιατι το μέλι από ρείκι πικρίζει, σημαίνει ότι έχει και κούμαρο μέσα.
    Το μέλι από ρείκι στην βορειοδιτική Ευρώπη δεν πικρίζει και ούτε έχει την γευστική και οπτική ποιότητα του Ελληνικού γιατί δεν έχει κούμαρο μέσα.

  150. Σπύρος Μαρκαντωνάκης said

    Μόλις διάβασα και στο 129 το σχόλιο της ΕΦΗ ΕΦΗ που αναφέρει λίγο πολύ την ιδια φράση για κούμαρα.

  151. sarant said

    149: Και το δικό σας σχόλιο νοστιμότατο. Αλήθεια, το «μακία» βλάστηση τι λέξη είναι;

  152. Σπύρος Μαρκαντωνάκης said

    Δεν γνωρίζω από που προέρχεται το μακία. Μαθαίναμε στο σχολείο ότι είναι η χαρακτηριστική θαμνώδης βλάστηση της Μεσογείου. Τον ίδιο καιρό πρωτάκουσα ότι την Γαλλική αντίσταση στους Γερμανούς την έλεγαν μακί. Η ομοιότητα μου έκανε μεγάλη εντύπωση τότε και μου είχε κολήσει ότι μάλλον είναι αντάρτες που κρυβονται στην μακία βλάστηση. :-)))))))

  153. sarant said

    152: Καλά σας είχε κολλήσει, είναι η ίδια λέξη, ας πούμε:

    http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?13142-%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%AF%CE%B1-%CE%B2%CE%BB%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%BA%CE%AF%CE%B1-%CE%B2%CE%BB%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-maquis-shrubland

  154. Γιώργος Θαλάσσης said

    «Tο κατσιούλωσε δηλαδή το κουκούλωσε (κατσούλα=κουκούλα) ή το έθαψε όπως η γάτα-κατσούλα; »
    Κατσούλα=κουκούλα Νικοκύρη. Δεν χρησιμοποιούμε το κατσούλα για τη γάτα 🙂

  155. Emphyrio said

    Στο http://fr.wikipedia.org/wiki/Maquis_%28botanique%29 λεει πως το maquis εχει ιταλικη καταγωγη:

    En botanique, le maquis désigne une formation végétale caractéristique des régions au climat méditerranéen.

    Le terme vient de l’italien macchia, lui-même dérivé du latin macula, tache, qui fait référence à l’aspect tacheté d’un paysage de maquis. En corse, on parle de machja.

  156. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Σήμερα είδα το θαύμα.Στη Μακρυγιάννη βγαίνοντας από το μετρό «Ακρόπολη» ανεβαίνοντας τον πεζόδρομο κολλητά στο μαντρότοιχο, με ψιλόβροχο, σκυφτή-καβούλι βιαστική, το προσπέρασα και πισωπάτησα μην πιστεύοντας στα μάτια μου.Κόκινο κόκκινο ένα φραουλάκι στο βρεγμένο πεζοδρόμιο, στη ριζα του τοίχου! Και σήκωσα τα μάτια κι έγινε έκρηξη ομορφιάς στα μάτια μου, μια κουμαριά πολύκλωνη, πολύχλωρη και κατάφορτη κοκκινοκίτρινους καρπούς καμαρώνει δυο μέτρα πάνω από τα κεφάλια των περαστικών στο υπερυψωμένο παρτέρι.Ευλογημένο το χέρι που τη φύτεψε και η βροχή που έρριξε τον καρπό στο πεζοδρόμιο κι εντόπισα το χάρμα. Τριάντα ακριβώς βήματα από την έξοδο του μετρό,επί της Μακρυγιάννη προς Αρεοπαγίτου, δίπλα από την αυλόπορτα του κτιρίου Βάιλερ.που γειτονεύει με το Μουσείο τς Ακρόπολης.
    Ο Σπάιραλ είπε πως δεν έχει ματαδεί; Α και είναι και καλός φωτογράφος…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: