Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Χωρίς ταμπού;

Posted by sarant στο 15 Οκτώβριος, 2014


Τις προάλλες,  ο Εμανουέλ Μακρόν, ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών του τελευταίου ανασχηματισμού, κάτι ανάλογο με τον Στουρνάρα και τον Χαρδούβελη αφού είναι μη εκλεγμένος τεχνοκράτης, προκάλεσε αίσθηση με δηλώσεις του, ότι πρέπει να επανεξετασθεί το θέμα της κοινωνικής ασφάλισης και ειδικά των επιδομάτων ανεργίας, «χωρίς ταμπού«. Η είδηση μάλλον δεν είναι τόσο σημαντική, και απ’ όσο γκουγκλίζω δεν βλέπω να έχει δημοσιευτεί στο ελληνικό Διαδίκτυο, όμως μου δίνει την αφορμή να λεξιλογήσω πάνω σ’ αυτή τη λέξη, κάτι που είχα παλιότερα αναφέρει σαν ενδεχόμενο, στο άρθρο που είχα αφιερώσει στη λέξη φετίχ, άλλη μια λέξη που επίσης παραπέμπει σε πρωτόγονους, ας πούμε, πολιτισμούς, και που συχνά αναφέρεται μαζί με το ταμπού, όπως επίσης και η λέξη τοτέμ για την οποία δεν ξέρω αν έχω αρκετό υλικό που να μπορεί να στηρίξει χωριστό άρθρο.

Το ταμπού, σύμφωνα με το λεξικό, έχει τρεις σημασίες. Καταρχάς, το ιερό ή μιαρό πρόσωπο ή πράγμα που στις πρωτόγονες θρησκείες απαγορεύεται η επαφή μαζί του, ή ακόμα και η αναφορά του, και από εκεί  έχουμε τη δεύτερη σημασία, όπου ταμπού είναι πρόσωπο ή θεσμός εναντίον του οποίου δεν επιτρέπεται να ασκήσουμε κριτική ή να τον προσαρμόσουμε στα δεδομένα της σύγχρονης εποχής. Και, μεταφορικά, στην τρίτη σημασία της λέξης, ταμπού είναι οτιδήποτε δεν επιτρέπεται να γίνεται αντικείμενο συζητήσεων, για ηθικοθρησκευτικούς λόγους, ή θεωρείται απαγορευμένο, π.χ: Θέματα γύρω από τις σχέσεις των δύο φύλων έπαψαν να αποτελούν ταμπού.

Στα ελληνικά η λέξη πρέπει να ήρθε από τα γαλλικά μάλλον (tabou) παρά από τα αγγλικά (taboo), αλλά βέβαια η απώτερη καταγωγή της λέξης βρίσκεται σε γλώσσες του Ειρηνικού ωκεανού, πιθανώς της Τόνγκας. Ο πλοίαρχος Κουκ, που εξερεύνησε αυτές τις περιοχές, έγραψε το 1777 για τους ιθαγενείς της Τόνγκας: Not one of them would sit down, or eat a bit of any thing…. On expressing my surprise at this, they were all taboo, as they said; which word has a very comprehensive meaning; but, in general, signifies that a thing is forbidden. Αυτή είναι η πρώτη εμφάνιση της λέξης στην αγγλική γλώσσα. Στην τοπική γλώσσα, tapu θα πει ιερό. Κι έτσι, καθώς έχει εξωτική προέλευση στα ελληνικά, το ταμπού δεν έχει φυσικά καμιά σχέση με άλλες ελληνικές λέξεις που αρχίζουν από τις ίδιες συλλαβές, σαν το ταμπούρι ή το ταμπούρλο.

Το ταμπού αναφέρεται συχνά μαζί με το τοτέμ, ίσως από τότε που ο Φρόιντ παρουσίασε το βιβλίο του Τοτέμ και ταμπού, στο οποίο προσπαθεί να εξηγήσει τις πρωτόγονες κοινωνίες μέσα από το πρίσμα της ψυχανάλυσης (το βιβλίο το βρίσκετε εδώ στα γαλλικά). Ωστόσο, πρόκειται για λέξη με διαφορετική προέλευση (από γλώσσα των ερυθροδέρμων της Β. Αμερικής), η οποία δεν έχει πάρει τόσο πολύ μεταφορικές σημασίες -αν και, στην πρόσφατη αντιπαράθεση στη Γαλλία, ο Ζαν Κριστόφ Καμπαντελίς (έχει έλληνα πατέρα) δήλωσε ότι η Αριστερά (ο όρος στη Γαλλία περιλαμβάνει σαφώς και το Σοσιαλιστικό Κόμμα) δεν έχει ταμπού, αλλά έχει μερικά τοτέμ, όπως ας πούμε ότι όταν λέει κάτι ο πρόεδρος, οι υπουργοί το εφαρμόζουν -αυτό ήταν μπηχτή για τον Μακρόν. Ωστόσο, δεν θα σταθώ επί μακρόν στις ενδοκυβερνητικές συγκρούσεις των Γάλλων, αλλά θα συνεχίσω με το ταμπού.

Το ταμπού λοιπόν, που μπήκε στην ελληνική γλώσσα -πότε άραγε; Το έχω ξαναπεί, στην Ελλάδα τα γλωσσικά ληξιαρχεία δεν λειτούργησαν σχεδόν ποτέ και τέτοιες χρονολογήσεις δεν είναι εύκολο να γίνουν τώρα. Ο Κουμανούδης φυσικά δεν έχει τη λέξη, αλλά δεν το περιμέναμε. Το λογικό είναι να μπήκε στα ελληνικά μετά το 1913, που έβγαλε ο Φρόιντ το βιβλίο του. Ψάχνοντας επιπόλαια στην Εθνική Βιβλιοθήκη βρίσκω τη λέξη σε τίτλο χρονογραφήματος από την 1.2.1929, που το υπογράφει ο Φορτούνιο, δηλαδή ο Σπύρος Μελάς. Ο τίτλος είναι «τα ταμπού» και ο Μελάς επικρίνει την πρόθεση της κυβέρνησης να παρουσιάσει νέο νόμο περί τύπου, που θα τιμωρούσε την προσβολή των θεσμών του κράτους, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ως τη Βουλή και τα υπουργεία. Γράφει ο Μελάς: «Αυτό το νομοσχέδιον αποπειράται να κατασκευάσει πολλά και διάφορα «ταμπού» -ιερά και απαραβίαστα ξόανα βαρβάρων φετιχιστών». Χρησιμοποιεί δηλαδή τη λέξη με τη δεύτερη σημασία του λεξικού (πρόσωπο ή θεσμός που απαγορεύεται να του ασκηθεί κριτική). Πάντως, το γεγονός ότι τη βάζει σε εισαγωγικά και την επεξηγεί, δείχνει ότι η λέξη δεν είχε ακόμα γίνει κοινόχρηστη.

Κατά τον Φρόιντ, τα δυο οικουμενικά ταμπού ήταν η πατροκτονία και η αιμομιξία, αν και οι νεότερες έρευνες (διαβάζω) βρήκαν πολιτισμούς που δεν τα θεωρούσαν ταμπού. Η ανθρωπολογία όμως δεν είναι το φόρτε μου, οπότε δεν θα πω περισσότερα -είχαμε τον Μπουκανιέρο που αυτά τα θέματα τα παίζει στα δάχτυλα, αλλά έχει κόψει τις πολλές σχέσεις με τη μπλογκόσφαιρα.

Πάντως, ταμπού είχαν όλοι οι πολιτισμοί, ανάμεσά τους και γλωσσικά ταμπού, που είναι ένα θέμα τεράστιο για το οποίο μπορεί να γραφτεί βιβλίο. Ο ευφημισμός, άλλωστε, αυτό τον σκοπό εξυπηρετεί, να μην εκφωνηθεί μια λέξη-ταμπού. Και πολλά ονόματα ζώων, τόσο θηλαστικών όσο εντόμων και ερπετών, έχουν σε διάφορες ινδοευρωπαϊκές γλώσσες θεωρηθεί ταμπού γι΄αυτό και υπάρχουν τόσο πολλές διαφοροποιήσεις από την ΙΕ ρίζα. Αλλά και στις μέρες μας, όταν λέμε «ο σχωρεμένος» για τον πεθαμένο, ή «‘έφυγε/κοιμήθηκε/απεβίωσε» κτλ. αντι για «πέθανε» ουσιαστικά σεβόμαστε ένα ταμπού -το ίδιο φυσικά ισχύει και για τις λέξεις που περιγράφουν σεξουαλικές πράξεις ή γεννητικά όργανα.

Το να μην έχει κανείς ταμπού θεωρείται γενικά θετικό, και το να «σπάει τα ταμπού» είναι ένδειξη τόλμης και ριζοσπαστικότητας (επειδή σίγουρα θα το βάλει κάποιος σε σχόλιο, ας προλάβω εγώ να βάλω το «πέσαν όλα τα ταμπού» του Μαρκόπουλου). Από τις ανάλογες εκφράσεις, αυτή πρέπει να είναι η πιο θετικά χρωματισμένη: δεν έχει ταμπού. Αντίθετα, το «δεν έχει αναστολές» είναι σχεδόν πάντα αρνητικό, και ακόμα περισσότερο το λόγιο «δεν ορρωδεί προ ουδενός» (η φράση αυτή λέγεται κυρίως για τον κ. Ευ. Βενιζέλο). Αλλά και τα μονολεκτικά επίθετα, όπως αδίστακτος, ανενδοίαστος, απροκάλυπτος, όλα είναι χρωματισμένα αρνητικά.

Βέβαια, κι αυτοί που λένε ότι δεν έχουν ταμπού μπορεί να μην είναι ειλικρινείς ή να μη λένε την αλήθεια χωρίς να το συνειδητοποιούν -ας πούμε, όταν ο Μακρόν λέει ότι πρέπει να εξεταστούν τα επιδόματα ανεργίας χωρίς ταμπού, υπονοεί ότι θα καταργηθούν ή θα μειωθούν αυτά που θεωρούνταν κεκτημένα και δεδομένα. Άλλα πράγματα όμως, σαν τον καπιταλισμό, τα θεωρεί ιερά και απαραβίαστα. Οπότε, όλοι έχουν ταμπού.

 

 

Advertisements

222 Σχόλια to “Χωρίς ταμπού;”

  1. 1

  2. Καλημέρα

  3. Και στον Γς επίσης

  4. Όχι ότι μας χρειάζεται και πολύ… αλλά τέλος πάντων… για να μην αποκαρδιωθεί

  5. Με μάλωσε το σύστημα ότι σχολιάζω πολύ γρήγορα

  6. της βέσπας τα ταμπούρα

  7. atheofobos said

    να επανεξετασθεί το θέμα της ασφάλειας ανεργίας,

    Μάλλον να επανεξετασθεί το θέμα της ασφάλισης κατά της ανεργίας.

  8. Γς said

    Τι φωνάζεις πρωί πρωί;
    Κλημέρα

  9. Γς said

    για τον Λεώ ήταν

  10. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Μά’ στα, όλα πια «χωρίς ταμπού». 😐
    Λέω τώρα εγώ, μπας και πρέπει να επανεξετάσουμε την επαναφορά της γκιλοτίνας … έτσι ρε παιδί μου, χωρίς ταμπού! 😈

  11. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    7: Δίκιο έχεις ότι είναι ασφάλιση, άλλαξα τη διατύπωση.

  12. Γς said

    Είναι κι εκείνο του Σκουρλέτη, που είχε κά΄νει αίσθηση:
    «Ταμπού δεν πρέπει να είναι ούτε το ευρώ ούτε η δραχμή»

  13. Γς said

    Τούμπου Τούμπου Τούμπου και Μπαμπούμ, πέσαν όλα τα ταμπού

  14. Earion said

    Ωραίο και το σημερινό. Δεν έχω τίποτα να προσθέσω, μόνο να επισημάνω ότι πολύ μου άρεσαν οι ιθαγενείς της Τόνγκας. Εννοώ την (αυτονόητη κάποτε αλλά όχι στις μέρες μας) κλίση του τοπωνυμίου. Άλλωστε η λέξη προσφέρεται.

  15. Το γνωστό εβραϊκό ταμπού της εκφοράς του ονόματος του Θεού. Γι’ αυτό το λόγο, το γνωστό τετραγράμματο יהוה φωνηεντίζεται με τα φωνήεντα του אדוני κι έτσι προέκυψε το γνωστό υβρίδιο (λανθασμένο κατ’ εμέ Ιεχωβά) αντί του ορθού Ιαβέ ή Ιαχβέχ (χ = h) συνήθως προφερόμενο (απ’ όποιον το εκφέρει Yahveh). Η εξαδέλφη μου, όταν της έκανα κάποια συζήτηση σχετικά, επειδή είναι πολύ βαθιά καταρτισμένη στην λουριανική Καμπάλα (όχι τις μαγικές ή ευσεβιστικές σαχλαμάρες που πλασάρουν διάφοροι, ακόμα κι εβραίοι, ακόμα και ραβίνοι ως Καμπάλα) μου ανέφερε ‘οι Μάρτυρες του Αντονάι’, επειδή το τετραγ΄ρμματο έτσι διαβάζεται από τους εβραίους, μολονότι όλοι ξέρουν ότι είναι λάθος.

    Στη μετάφραση των Ο΄, που ως γνωστόν εκπονήθηκε κατ’ αρχήν για τους ελληνόφωνους εβραίους της Αλεξάνδρειας, το τετραγράμματο μεταγράφηκε ‘Κύριος’ κι έτσι έμεινε στις επίσημες εκκλησιαστικές εκδόσεις της ‘Παλαιάς Διαθήκης’ (αυτό που εγώ εδώ συνήθως αναφέρω ως Τανάχ, ένα αρτικόλεκτο από τις λέξεις Τορά = Νόμος, Νεβιίμ = Προφήτες και Κετουβίμ = Αγιόγραφα), στον Βάμβα, και σε όλες σχεδόν τις μεταφράσεις του κόσμου (Lord, Segneur κ.ο.κ.), αν και τελευταίως μερικοί εκδότες τόλμησαν να ανασύρουν το Yahveh, όπως μια πρόσφατη έκδοση της κλασικής αγγλικής μετάφρασης του Βασιλέως Ιακώβου. Φυσικά οι Μάρτυρες του Ιεχωβά χρησιμοποιούν τον τύπο Ιεχωβά σταθερά, εκτός από μερικές γλώσσες που ξενίζει και επαναφέρουν το Yahveh.

    Η ειρωνεία είναι ότι οι μεν εβραίοι, προκειμένου να αποφύγουν την ‘λήψη του Ονόματος επί ματαίω’ κατέφυγαν σ’ ένα όρο όχι απλώς τεχνητό, δεν υπάρχει εβραϊκό ρήμα adan = κυβερνώ, διοικώ, όπως ο μύθος δηλοί, αλλά είναι αρχαιοαιγυπτιακό δάνειο από τον At-On = ηλιακός δίσκος’, (Ο πεθερός του Ιωσήφ ήταν ιερέας του Ον ή της Ον = Ηλιούπολης, από το μασωριτικό κείμενο αυτό δεν διακρίνεται και η διαδεδομένη άποψη ότι πρόκειται για πόλη είναι απομεινάρι της θέσης των Ο΄ που εν πάσει περιπτώσει, ιερέας ήταν, αλλά προσπάθησαν ν’ αποκρύψουν ποιανού θεού). Δηλαδή ΔΕΝ εκφέρουν το όνομα του Θεού και το αντικαθιστούν με τοόνομα μια ειδωλαλτρικής θεότητας. Αυτό κι αν είναι…. πώς να το πω….

    Οι δε χριστιανοί, με το ‘Κύριος’ πρώτον μεταφράζουν το υποτιθέμενο Adon και δεύτερον αποδίδουν τη λέξη Yahveh ως μετάφραση της λέξης Baal = κύριος (λέξη όντως εβραϊκή). Δηλαδή, όπου λέει Yahveh οι κοινές χριστιανικές εκδόσεις μεταφράζουν Baal.

    Αυτά βέβαια έχουν σημασία για τους λεξικογράφους και για όσους έχουν σημασ’ία

  16. Είναι σα να γράφεις: Ο Γς Αστερίξ = Ο γαλάτης Αστερίξ.

    Γίνεται; Δεν γίνεται!

    Ο Νίκος μωρό αγγελούδι δεν ήταν; Γι’ αυτό έβαλε χθες τη φωτογραφία του, για να μας δείξει πως τότ τουλάχιστον… βλεπόταν.

    Κι εγώ στα 18 μου ήμουν κούκλος.

  17. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα

    Κόμικς που σπάνε τα ταμπού

  18. @8.9 Δεν φωνάζω, Χαίρομαι που είσαι καλά. Γιατί μερικ’ές φορές αργείς και τρομάζω

  19. sarant said

    14: Το ήξερα ότι θα σου άρεσε!

    15: Περίμενα πως θα έγραφες σχετικά, ευχαριστούμε!

  20. cronopiusa said

    Manifesto Quebrando o Tabu Breaking the taboo Fernando Grostein Andrade

  21. Τα ταμπού του 1961, τότε που ψήφιζαν «πεθαμένοι και δέντρα».

  22. cronopiusa said

  23. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !

    Γιατί παρακαλώ οι «αναστολές» έχουν να κάνουν με κάτι αρνητικό; Π.χ. το λέμε συχνά για ανθρώπους που κάνουν γυμνισμό, ή για ηθοποιούς που κάνουν γυμνές σκηνές. Λέμε «δεν έχουν αναστολές» πιο συχνά, και όχι «δεν έχουν ταμπού». Ή «ξεπέρασα τις αναστολές μου» για να κάνω κάτι (προφανώς όχι έγκλημα…)

    Βέβαια, λες «σχεδόν πάντα»… Σωστά !

    Μουσικά, άλλο ταμπού δε θυμηθήκατε; Κατ’ αρχάς ήταν γνωστή μουσική σκηνή εδώ πίσω από το Κάραβελ (Αντήνορος 42), και τώρα έχει γίνει η πουρο-ντισκοτέκ «33 στροφές». Το «Taboo» έγινε γνωστό από κάποιες εμφανίσεις του Χατζηνάσιου (όχι την πρώτη του συνεργασία, με το Σπανό, αυτή ήταν στο «Michel»),συνεργαζόμενου με τον Πλέσσα ή τον Κορκολή., τη δεκαετία του ’90.

    Πριν όμως από αυτές οι δουλειές, ο Γιώργος έγραψε ένα ομώνυμο τραγούδι στις Γαλάνη-Τσανακλίδου :

    Αργότερα βγήκε το γνωστό επιτραπέζιο παιχνίδι, που αν θυμάμαι καλά, πήρε κι άλλα ονόματα. Βασική ιδέα, να περιγράψεις κάτι χωρίς όμως να χρησιμοποιήσεις συγκεκριμένες λέξεις «κολαούζους». Μεταφέρθηκε, αν θυμάμαι καλά, και στην τηλεόραση με κάποιο τρόπο.

    Η «θετική» έννοια του ταμπού,συνήθως λέγεται «θέσφατο»,πάλι για λόγους εντυπωσιασμού. Κυρίως όμως έχει να κάνει με κάτι πιο χειροπιαστό, ρήσεις, νόμους, αποφάσεις κλπ.

    Αυτά τα πρώτα, κι επανερχόμαστε.

  24. Alexis said

    Με αφορμή το σχόλιο 14 να πω ότι όχι μόνο δεν είναι αυτονόητη πλέον η κλίση διαφόρων τοπωνυμίων, αλλά δυστυχώς το μικρόβιο της ακλισιάς έχει προσβάλλει σε μεγάλο βαθμό και τα νέα παιδιά (για να κινδυνολογήσω λίγο κι εγώ σαν τους γκρινιάρηδες του «παλιά ήταν όλα καλύτερα»).
    Προχθές ακουγα με το γιό μου (16 χρονών) ειδήσεις και ειπώθηκε η γενική «του Μιλάνου», μάλλον για κάτι ποδοσφαιρικό αν θυμάμαι καλά. Σημειωτέον, ο μικρός είναι αρκετά «ψείρας» με τη γλώσσα για την ηλικία του, ορθογράφος και φοβερά ακριβολόγος.
    -Πρόσεξες το λάθος που έκανε; γυρίζει και μου λέει.
    -Όχι, ποιό λάθος;
    -Είπε «του Μιλάνου». Έπρεπε να πει «του Μιλάνο» αφού είναι ξένη λέξη!
    -Ε, όχι, μουρμούρισα εγώ, αυτές οι λέξεις έχουν ελληνοποιηθεί και είναι ενταγμένες στην ελληνική γραμματική.
    Βλέποντας ότι δεν πολυπείθεται, προσπάθησα να του δώσω ένα παράδειγμα:
    -Δηλαδή το Λονδίνο πως θα το κλίνεις; ρώτησα.
    -Χμμμ, κανονικά πρέπει να πούμε «του Λονδίνο», μου απάντησε.
    Κι εκεί πλέον τα παράτησα… 😦

  25. Γς said

    >ότι πρέπει να επανεξετασθεί το θέμα της κοινωνικής ασφάλισης και ειδικά των επιδομάτων ανεργίας, “χωρίς ταμπού“

    Εμ, τι περιμένεις; Να έχει ταμπού ένας άνθρωπος που στα 17 του έχει σχέση με την παντρεμένη και με τρία παιδιά 37άρα καθηγήτριά του, που τελικά την παντρεύτηκε.

  26. Γς said

    23:

    >Αυτά τα πρώτα, κι επανερχόμαστε.

    Keep, μάζευε, μάζευε!
    Κι όταν φορτώσεις αρκούντως, ξαναμπούκαρε!

  27. Νέο Kid Στο Block said

    Καλημέρα! Καταρχάς ντουζ πουάν στο Νικοκύρη για τον Πρίγκηπα!

    Το ταμπού δημιουργεί ένα ωραίο αυτοαναφορικό (αυτοακυρωτικό) παράδοξο Λογικής.
    Αν η τάδε λέξη,πράξη,έννοια,όνομα,κ.λ.π. ήταν πραγματικά ταμπού,πώς θα γνωρίζαμε περί της υπάρξεώς της; ε;
    Άρα ταμπού δεν υπάρχουν! Q.E.D by contradiction.

  28. Πάνος με πεζά said

    Φόρτωσα ! Και ξανα..ήκα να γράψω, γιατί επιτέλους έπρεπε να ξεπεράσω τα ε..όδια και να γράψω κάτι χωρίς τα «μπου» ! 🙂

  29. Νέο Kid Στο Block said

    Παρντόν για το άσχετο Νικοκύρη. Μια ερώτηση. Η λέξη «αριθμός» πόθεν ετυμολογείται;
    Βρίσκω διαδικτυακά το παρακάτω (που μου φαίνεται σοβαρό και μη ελληνοαριθμοσοφιστικοβαρεμένο).Κάποια άποψη επ’αυτού ή επέκταση/αποσαφήνιση;
    Μερσί ιν αντβάνς.

    «Προέρχεται από την αρχαία λέξη «αριθμός» που ετυμολογείται μάλλον από το θέμα «άρι-» της λεξιλογικής οικογένειας του αραρίσκω (=συνδέω, συνάπτω – τακτοποιώ, προετοιμάζω) + παραγωγικό τέρμα «-θμός». Αν δεν ισχύει η παραπάνω ετυμολογία τότε ίσως το θέμα «αρι-» προέρχεται από το προθεματικό «α-» και την ινδοευρωπαϊκή ρίζα «*ri-» (= σειρά, αριθμός). Το Λίντελ-Σκοτ αναφέρει πως προέρχεται από τη ρίζα «αρ-», την οποία χαρακτηρίζει και «λίαν γόνιμη», που παράγει τα: αραρίσκω – άρθρον, αρθμός (θεσμός) – αρμός, αρμόζω, αρμονία – αριθμός – άρτι, άρτιος, αρτίζω (συνθέτω) – αρτύω, αρτύς –αρι-, αρείων, άριστος και ίσως και Άρης – αρέσκω, αρετή. Τέλος το λεξικό του Ησύχιου θεωρεί συγγενικά το Λατινικό ritus (= έθιμο, συνήθεια) και το αρχ. Γερμανικό rim (=σειρά, αριθμός).

    Η λέξη με την έννοια του αριθμού απαντάται πολύ συχνά στους αρχαίους έλληνες συγγραφείς. Στην Οδύσσεια δ 451, αλλά και στους Ηρόδοτο, Σιμωνίδη, Ευριπίδη, Πλάτωνα και αλλού. Ο Αριστοτέλης (Μεταφυσικά, 6.157,8) ορίζει τον αριθμό ως εξής: «ἐστίν ἀριθμός σύνθεσις μονάδων».

    Με την έννοια του αθροίσματος απαντάται στον Θουκυδίδη, τον Αριστοφάνη, αλλά και στον σύγχρονο λόγο. Αναφερόμενος σε χρόνο, τόπο ή ποσό προσδιορίζει διάστημα χωρικό ή χρονικό «πολύς ἀριθμός χρόνου» Αισχίνης 7, 36. Επίσης έχει την έννοια του ρήματος αριθμώ, σηματοδοτεί τάξη ή αξίωμα, σημαίνει τα στρατιωτικά τάγματα επί Ρωμαίων και απαντάται και με πολλές ακόμα λεπτότερες αποχρώσεις.»

  30. Γς said

    και όντως έγραψες

  31. Γς said

    30 -> 28

  32. cronopiusa said

  33. Γς said

    Και να σκεφτείς ότι στην εποχή μας ήταν ταμπού ακόμα κι η λέξη «ταμπόν»

  34. LandS said

    24 Μα ο κανόνας δεν είναι ότι οι ξενικές λέξεις δεν κλίνονται. Ο κανόνας είναι ότι όλες κλίνονται, εκτός από ορισμένες που έχουν μπιτ καταμπίτ ξενικές καταλήξεις. Το Ιρκούτσκ για παράδειγμα.

  35. Πάνος με πεζά said

    @ 33 : Εδώ κάποτε,στα φρένα των αυτοκινήτων, ήταν ταμπού τα ταμπούρα (τουλάχιστον για πίσω) !

  36. ππαν said

    Να συμπληρώσω πως ο σοσιαλιστής βουλευτής και μακρινό μας πατριωτάκι Ζαν Κριστόφ Καμπαντελίς δήλωσε, σε απάντηση στον Μακρόν » Η αριστερά δεν έχει ταμπού αλλά έχει μερικά τοτέμ», αποδεικνύοντας ότιν έχει τουλάχιστον ακουστά τον Λεβί Στρως. Τα εν λόγω τοτέμ ειναι, είπε ο Καμπαντελίς, κυρίως ότι όταν μιλάει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας οι υπουργοί εφαρμόζουν αυτά που λέει.

  37. ππαν said

    Εγώ προφανώς δεν τονε ξέρω τον Λεβί Στρως, του απέδωσα βιβλίο ενός άλλου 🙂

  38. Πάνος με πεζά said

    @ 35 : Και θυμάμαι, εποχή του ’90 στην Κρήτη.

    «Πάμε να περάσουμε από το συνεργειο του θειού μου;»
    Ο θειός, είχε σηκώσει το αμάξι στο γρύλλο, είχε βγάλει τα ταμπούρα, και με το μπεκ του αέρα φυσούσε από μέσα τη «σκόνη». (τον αμίαντο, που λέμε…)

    Λίγα χρόνια μετά.
    «Τι απόγινε το συνεργείο του θειού;»
    «Πάει ο θειός, πάει και το συνεργείο… Του ήρθε η κακιά αρρώστια…»

    Και a propos, ένα από τα μεγαλύτερα ταμπού είναι η λέξη «καρκίνος» : επάρατη νόσος, κακιά αρρώστια, του ήρθε το κακό, το κακό σπυρί, και δεν ξέρω πόσα ακόμα…

  39. ππαν said

    Και άλλη φορά θα διαβάζω ολόκληρο το άρθρο πριν σχολιάσω. Σχωρα με, Νικοκύρη, βιαζόμουν

  40. Γς said

    35:
    Πήγα για τακάκια στη γειτονιά μου κι έσκασα 50 ευρωπουλάκια (10 στον μικρό) και δουλειά δεν έγινε.
    Και πήγα στο Γέρακα [Σταυρό; πριν το τούνελ της γέφυρας δεξιά κοντά στου Γρηγόρη] και μού άλλαξε τα πάντα μπρος πίσω,
    190 ευρωπουλάκια ;

  41. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    24-34: Κι εγώ λέω ό,τι και ο LandS, αλλά βλέπω (π.χ. από τον γιο του Αλέξη) ότι οι νεότεροι έχουν αυτή την αντίληψη, που πολύ θα ενοχληθώ αν επικρατήσει.

    23: Μπράβο που θυμήθηκες το παιχνίδι και το τραγούδι.

    21: Πολύ ωραίο εύρημα, όντως μερικοί εισπράκτορες αριστεροί φώναζαν επιδεικτικά το ΠΑΜΕ ενώ κάποιοι διαμαρτύρονταν ακόμα και σε αθώες εκφωνήσεις.

    29: Στην πρώτη παράγραφο έχω επιφυλάξεις για το «Αν δεν ισχύει…» και μετά. Τα άλλα σωστά φαίνονται, με μια πρόχειρη ματιά. Φυσικά, αξίζει άρθρο.

  42. sarant said

    36-37-39: 😉

    38: Πολύ καλό παράδειγμα ο καρκίνος, μακριά από μας.

  43. cronopiusa said

  44. Γς said

    38:
    Αμίαντος.
    [Κάπου είχα διαβάσει για τους καρκίνους του προσωπικού της Ελενίτ – Φύλλα αμιάντου]

    Και θυμάμαι στην Αμερική την τρέλα με τον καρκίνο – αμίαντο. Αφαιρούσαν τον αμίαντο από παντού.
    Και επηρεασμένος ένας Έλληνας από εκεί, όταν γύρισε Ελλάδα κι έχτιζε το εξοχικό του, απαγόρευσε τον ασβέστη στους χτίστες!

    Στην Αμερική τον αμίαντο τον λένε Asbestos.

  45. Πάνος με πεζά said

    @ 40 : Πολλά τα 190. Δοκίμασε άλλη φορά τα «Fit ‘n’ Go» (αλλά Χαλάνδρι, Παπανικολή).
    Βεβαίως, ας μη σου πω καλύτερα ότι ένα σετ τακάκια για σκούτερ Piaggio, γα δύο μόνο τροχούς (αλλά για τρεις δίσκους), και τα μισά σε μήκος-πλάτος-πάχος, πάνε κανα 80άρι…

    Πάλι στο θέμα μας :

    – Ο Τριανταφυλλόπουλος είχε ταμπού την ίδια του την ύπαρξη : έλεγε «ο Δημοσιογράφος», εννοώντας τον εαυτό του !
    – Ο Γιάννης Μαμουζέλος είχε ταμπού τη λέξη «δοκάρι» στις περιγραφές του, έλεγε πάντα «στη δοκό». A propos, από τα μεγαλύτερα «καθιερωμένα σφάλματα» το συγκεκριμένο, αλλά άντε να πεις «έστειλε τη μπάλα στο δεξί υποστύλωμα»…
    – «Ταμπού» και ο αριθμός 13 σε θέσεις αεροπλάνων, δωμάτια ξενοδοχείων κλπ.
    – «Ταμπού» και η Αλέσια, στον Αστερίξ !

  46. Νίκο, ο Μπουκάν αυτά τα θέματα τα «ξέρει στα δάχτυλα»; Εγώ θα έλεγα τα παίζει στα δάχτυλα.
    Δεδομένου του γνωστού κειμένου του για το πεγιότλ, δεν μου κάνει εντύπωση πως ο Μελάς ενδέχεται να είναι ο πρώτος που χρησιμοποίησε τη λέξη.

  47. Κανόνας, LandS, κυρίως ειπείν δεν υπάρχει. Οι εξελληνισμένοι τύποι (Λονδίνο, Παρίσι, Πεκίνο, Χιλή, Βραζιλία…) φυσικά κλίνονται — γι’ αυτό τους έχουμε φτιάξει, για να είναι από κάθε άποψη ενσωματωμένοι στο σύστημα της γλώσσας μας. Οι φανερά ξένοι τύποι (το Ιρκούτσκ που ανέφερες) δεν κλίνονται, γιατί πώς να κλιθούν; Για τους τύπους όμως εκείνους που είναι μεν ίδιοι με τους πρωτότυπους, αλλά θα μπορούσαν να είναι και ελληνικοί, η γλώσσα διστάζει: το Μιλάνο ή το Τέτοβο σαφώς κλίνονται, το Όσλο όμως ή το Τόκιο όχι, και το ίδιο συμβαίνει και με τα κοινά ονόματα: το πιάνο και (συνήθως) το παλτό κλίνονται, το μαγιό και το στυλό όχι (τουλάχιστον στην προσεγμένη ομιλία). Η φυσική τάση της γλώσσας είναι βέβαια να τα κλίνει — οι χτιστάδες και οι παπουτσήδες μιλούν για μπετά και σεβρά — και τουλάχιστον για τα ονόματα των χωρών εγώ θα το συνιστούσα, πιστεύω δηλαδή ότι είναι καλύτερο να λέμε της Ζάμπιας (αν είχε ιδρυθεί έναν αιώνα νωρίτερα, θα λέγαμε κατά πάςαν πιθανότητα της Ζαμβίας!) και φυσικά της Νικαράγουας και της Γουατεμάλας.

  48. Είμαι ο μόνος που έμαθα τη λέξη ταμπού σε ηλικία 8 ετών από τα Τέκνα του Πλοιάρχου Γκραντ (και τη λέξη τοτέμ από τα Μίκυ Μάους);

  49. Χα, Άγγελε, νομίζω πως όχι –και το φετίχ, από τον Τεν-τεν.

  50. sarant said

    49: Ακριβώς, και το φετίχ από τον ΤενΤεν

    47: Καλός κανόνας είναι αυτός με τα ονοματα χωρών, εγώ το εφαρμόζω και στις πολιτείες των ΗΠΑ, της Γιούτας και της Νεμπράσκας συμπεριλαμβανομένης.

    46: Ναι, αλλιώς το ξεκίνησα (ξέρει απέξω) κι αλλιώς το συνέχισα.

  51. Γς said

    47:

    >να λέμε της Ζάμπιας (αν είχε ιδρυθεί έναν αιώνα νωρίτερα, θα λέγαμε κατά πάςαν πιθανότητα της Ζαμβίας!

    Οπως της Καλιφορνίας, που μου αρέσει να λέω για πλακα, όπως κι ο καθηγητής μου που το είχε κολήσει απ τον πατέρα του.
    Κι έλεγε ο δικός μου ώρες ώρε;:
    -Δεν πάμε καλά. Και συνέχιζε:
    -Καθόλου καλά μάλιστα.

    Το είχε κολλήσει κι αυτό απ τον πατέρα του.

    Το λέω κι εγώ κάθε λίγο και λιγάκι.

    > Οι εξελληνισμένοι τύποι […] Πεκίνο […] φυσικά κλίνονται

    κι απάνω που το είχαμε εξελληνίσει το (ρομανάιζντ) Peking άρχισε να επικρατεί το Beijing. Φτου κι απ την αρχή Μπεϊτζίνο

    >ξένοι τύποι (το Ιρκούτσκ που ανέφερες) δεν κλίνονται, γιατί πώς να κλιθούν;

    του Ιρκουτσκιού, το Ιρκουτσκιό, ω Σιβηρία.

  52. Ριβαλντίνιο said

    το Ιρκούτσκ του Ιρκουτσκίου το Ιρκουτσκάκι και 3 ζήτω στους Τσέχους που κάποτε το κατέλαβαν

    Είμαι ο μόνος που έμαθε το Ιρκούτσκ από τον Μιχαήλ Στρογκόφ ?

    Και οι ξένοι παίκτες Σισές, Λέτος, Ζιλμπέρτος Σίλβας κ.λπ.

  53. Αυτό σίγουρα όχι –Ιρκούτσκ, Ομσκ και Τομσκ, δεν ξεχνιούνται!

  54. physicist said

    Κι εγώ το εφαρμόζω στις Πολιτείες των ΗΠΑ — αφού στα ελληνικά υπάρχει η λέξη μπράσκα (της μπράσκας), η Νεμπράσκα είναι πόρισμα, όπως και η Αλάσκα. Κι αφού είναι μέσα αυτές, δεν μπορεί να λείψουν η Αλαμπάμα, η Αριζόνα και η Οκλαχόμα, η Μινεζότα και όλα τα εις -α, αν και κολλάω λίγο στη Βιρτζίνια. Η Χαβάη είναι προφανώς κλινόμενη, το ίδιο και τα Κανέρικα (των Κανερίκων) :-).

    Με στανεχωρεί μόνο λίγο που η Νέα Υερσέη θεωρείται της παλιάς μόδας.

  55. Γς said

    το Τζέρσι

  56. Alexis said

    #47: Μήπως λοιπόν κάνανε καλύτερα οι παλιοί και τα εξελλήνιζαν όλα, κι είχαν το κεφάλι τους ήσυχο; 🙂
    Κι έτσι έβλεπες κάτι ωραιότατα τοπωνύμια όπως: Παρίσιοι, Αμστελόδαμον, Ιρκούτσκη (μιας και αναφέρθηκε), Λούγδουνον, Δανιμαρκία κλπ.
    Μία πολύ ωραία παραπομπή πάντως για τη μεταγραφή αλλά και την κλίση των ξενικών τοπωνυμίων είναι αυτή εδώ που λέει πάνω-κάτω αυτό που λές κι εσύ για τον τρόπο κλίσης.

  57. physicist said

    του Τζερσίου;

  58. sarant said

    47: Το εγχειρίδιο είναι πολύ καλό. Ο εξελληνισμός σήμερα ξενίζει.

  59. Ιάκωβος said

    Ταμπού. Άλλη μια λέξη του μνημονιακού newspeak. Σημαίνει ντροπή. Στην πραγματικότητα «χωρίς ταμπού» είναι η ξαδιαντροπιά.

    -Μην ντρέπεστε. Να καταργήσουμε την κοινωνική ασφάλεια, με ξαδιαντροπιά.

  60. Πάνος με πεζά said

    To Τζόρσι, έλεγε ο σχωρεμένος ο ελληνοαμερικάνος ο θειός μου. Επίσης, «το Ιλινόι – του Ιλινόι» άκλιτο, όπως και το Άρκανσο.

    @ 56 : Οι παλιοί (οι πολύ παλιοί, οι αρχαίοι), έλεγαν τις πόλεις «διπλές» : Αθήναι, Θήβαι, Καλάμαι, Πάτραι κλπ. Ε, μετά το κάναμε κι εμείς εξαγωγή «εις Παρισίους»…

  61. Γς said

    57:
    Λοιπόν για το Τζέρσεϊ ή Ζέρσεϊ ή Υερσέη ή Τζέρσι ή Τζέρζι (εναλλακτικές ορθογραφίες Τζέρσεϋ, Ζέρσεϋ, Ιερσέη, Τζέρσυ και Τζέρζυ αντίστοιχα), το νησί που βρίσκεται στο στενό της Μάγχης κοντά στις ακτές της Νορμανδίας, αποτελεί μέρος της Βρετανικής Κοινοπολιτείας αλλά ΔΕΝ ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση!

    Μέγας είσαι Κύριε!
    Αγγλικό νησί, Πιο κοντά στη Γαλλία απ ότι η Αίγινα στην Αθήνα και είναι εκτός ΕΕ

  62. Γς said

    65β:
    Το ανέκδοτο με το «Ξενοδοχέϊο άϊ Πατράϊ το ξέρεις;
    Ε, τότε θα ξέρεις και το «πόϋτσο μόϊ»

  63. physicist said

    Ο Γς παραπέμπει σε σχόλιο που δεν έγινε ακόμα!

  64. Γς said

    62:
    Ηταν [με το παρντόν] για τον Πάνο με τα πεζά (Σχ. 60β)

  65. cronopiusa said

    αλλά τα Πατήσια, Πατήσια
    και τα Πετράλωνα,Πετράλωνα

  66. Γς said

    Το Κανέρικατ, του Κανεριτιού, ω Καναρίνι
    [Κονέκτιατ]

  67. sarant said

    Eίναι μπροστά από την εποχή του!

  68. Γς said

    61:

  69. Φυσικέ, σε μια βερσιόν του τραγουδιού που σου αφιέρωσα χτες λέει ο Κατσαρός: Στης Αριζό-, στης Αριζόνας τα βουνά / ν’ αφήσω το κορμί μου.

  70. physicist said

    Εμ, τόλεγε ο άνθρωπος όπως βγαίνει, δεν κάθησε πρώτα να ρωτήσει τους μορφωμένους της λάιφο-ντοτ-τζηάρ αν είναι σωστό (έτσι, είπα στην τύχη ένα όνομα …)

  71. Πάνος με πεζά said

    Ενώ η Σώτια Τσώτου, για να μη μπλέκεται, έβαλε τον ορυζώνα στην αιτιατική.

  72. Θα τολμήσει όμως κανείς να κλίνει το Οχάιο; Ή το Κολοράντο;

  73. Και έβαλε νερά και ορυζώνες στην κατ´εξοχήν άνυδρη Αριζόνα!

  74. Left said

    @45 (στο τέλος) και Τα Ταμπού-ρια, στον Πειραιά και η Τα-Ταμπού, φίλη του Γκαούρ.

  75. Παναγιώτης Κ. said

    @65.Πολύ ωραία φωτογραφία!

  76. Γς said

    75:
    Εγώ την είδα πρώτος. Είμαι πολύ παλιός, Οχι βέβαια σαν την φωτό, αλλά κοντά

  77. LandS said

    55,60 και αλλού. Αν είσαι Ρωμηός και ακούς νεοϋρκέζικα, ακούς Νιου Τζόιζι. Δεν ξέρω αν αληθεύει ότι πρόκειται για προφορά Γίντις.

  78. Παναγιώτης Κ. said

    Αν μιλήσεις για τον Εμφύλιο και τις μάχες στο Γράμμο τότε το Τ α μ π ο ύ ρ ι (ύψωμα) αναφέρεται πολλές φορές.

  79. LandS said

    72. Το «του Οχάιου» μάλλον θα περάσει απαρατήρητο από κάποιον που λέει «του Οχάιο». Για το Κολοράντο, δεν ξέρω. Λέμε του κοντραμπάντου;

  80. "ετεροδημότισσα" said

    πιστεύω ότι η ακλισιά των τοπωνυμίων όπως την περιγράφετε είναι αποτέλεσμα της εκπαίδευσης.
    Μας τριβιλίζουν το μυαλό εμών των νέων οι φιλόλογοι , τι λέω οι δάσκαλοι ακόμα, με ένα ¨τα ξενικά δεν κλίνονται» και «όχι τους στυλούς παιδάκι μου αστοιχείωτη τα στυλό λέει ο κόσμος» κι από δω παν κι άλλοι…
    Η φυσική τάση της γλώσσας είναι να τα κλίνει. Η κόρη μου 3 χρονών χωρίς ίχνος αιδούς λέει
    τα σιντιά
    ο Πινόκιος και ο τζεπέτος
    του κολιού (από το κολιέ)
    της Χάιντης
    και άλλα που δε μου ρχονται
    (τα στρουμφάκια εννοείται τα κόψαμε)

  81. physicist said

    Το Κολοράντο-του χρωματιστού-το πολώχρωμο-ω παρδαλό

  82. Πάνος με πεζά said

    @ 65 : Γύρω από αυτή την ψηλή μάντρα της Χαροκόπειας (ε;) Σχολής,που απετέλεσε τον πρώτο από τέσσερις τοίχους, βρέθηκε χώρος, λόγω και της μεγάλης πρασιάς των δρόμων, να χτιστούν, περιμετρικά, προσφυγικά σπιτάκια, το ένα δίπλα στο άλλο, που «κολλούσαν» στη μάντρα. Ο «Οικισμός Χαροκόπου», γνωστός από το τραγούδι του Άκη Πάνου, «Εφτά νομά σ’ ένα δωμά, στην πόρτα σύρμα για κλειδί» και τα τοιαύτα, που έχει και επίσημο τίτλο εδώ που τα λέμε «Χαροκόπου 1942-1953, στις παράγκες», αποτύπωσε όλο αυτό το σκηνικό.

    Κάπου εκεί απ’ έξω αρραβωνιάστηκε και παντρεύτηκε η θεία μου (ο γαμπρός ήρθε κι έμεινε στο ένα από τα δύο δωμάτια, μαζί με όλους, δεν υπήρχαν τότε τέτοια ταμπού) – η μαμά λοιπόν, έμεινε κι εκείνη εκεί μέσα, μέχρι να παντρευτεί αργότερα, όταν διορίστηκε στη Σπάρτη…

  83. physicist said

    #77. — Στα νεοϋορκέζικα συχνά μπαίνει ένα επιπλέον ο ή το αρ στρογγυλεύεται σε ο — κοάτς, ντουότας, νιου γιουόκ (cats, daughters, New York) — που είναι ένα από τα αγαπημένα γκαγκς των κωμικών όταν θέλουν να σατιρίσουν την τοπική προφορά. Οι ψηλομύτες θεωρούν αυτή την προφορά μπασκλασαρία αλλά είναι σήμα κατατεθέν της ΝΥ.

  84. Παναγιώτης Κ. said

    @76.Γς έχω μια πρόταση για τους μαθηματικούς του παρόντος ιστολογίου.Ποιό είνα το μέιλ σου;

  85. spiral architect said

    Taboo επιτραπέζιο παιχνίδι με κάρτες και Taboo(o) για Android.

  86. Γς said

    76:
    caktos παπακι gmail.com

  87. Γς said

    86 ήταν για το 84 [@Παναγιώτης Κ].

  88. Ιάκωβος said

    77 Lands
    To Τζόισυ, Αλμπουκόικι κλπ είναι Νεοϋορκέζικη προφορά. Έτσι μιλάει κι ο Μπαγκς Μπάνι.

  89. sarant said

    65-75: Πολύ ωραία η φωτογραφία πράγματι -να είχε και με μαύρα τις λεζάντες…

    80: Ακριβώς, κάνατε διάνα!

    72: Η αλήθεια είναι πως ούτε του Μονακού λέμε, παρόλη την πόλη του Μεξικού. Όμως, θα το δοκιμάσω 🙂

  90. το λινκ προς το βιβλίο του Φρόυντ δεν δουλεύει 😦

  91. sarant said

    90: Τώρα δουλεύει!

  92. glossard said

    Θεσσαλονικιός επαγγελματίας οδηγός της μετεμφυλιακής γενιάς στο εργασιακό μου περιβάλλον, είχε ταμπού την λέξη »αριστερά».
    Δεν ξέρω αν υπήρχαν και άλλοι με το ίδιο ταμπού.
    Όταν του έλεγες «στρίψε δεξιά» είχε καλώς. Όταν του έλεγες «αριστερά» σε διόρθωνε «από εκεί θα λες». Επίσης ούτε την λέξη Αρης ανεχόταν. Δεν ξέρω αν έφταιγε ότι τα τέσσερα γράμματα ήταν ηχητικά ίδια με τα τέσσερα πρώτα της λέξης ταμπού η το ότι ήταν Παοκτσής. 🙂

  93. Πάνος με πεζά said

    @ 92 : Κι όταν εννοούσε την ομάδα, ασφαλώς θα έλεγε «το σκουλίκι». Τώρα, πώς το γράφουν, διαφωτίστε !

  94. Eλένη said

    εξαιρετική η ανάλυση ως προς τη διάστασή της που αφορά τις διαστρεβλώσεις νοημάτων, ιδίως όταν «τα πιάνουν στο στόμα τους» άνθρωποι που ασκούν πολιτική εξουσία… (βλ. κεκτημένα δικαιώματα ως θέμα-ταμπού) «Με τόσα ψέματα που ντύθηκαν οι λέξεις…»

  95. Πάνος με πεζά said

    Πτώχευση > (αντιδραστήριο ταμπού) > πιστωτικό επεισόδιο ! 🙂

  96. Νέο Kid Στο Block said

    «Αγγλικό νησί, Πιο κοντά στη Γαλλία απ ότι η Αίγινα στην Αθήνα και είναι εκτός ΕΕ»

    Aυτό δεν είναι τίποτα! Υπάρχει ένας τόπος στην Ευρώπη που βρίσκεται δυτικότερα απ’ό,τι το ανατολικότερο σημείο που ανήκει στη Β.Αμερική! Μ’άλλα λόγια -παρότι τους χωρίζει ο μικρός Ατλαντικός ωκεανός…- η Ευρώπη και η Βόρεια Αμερική κυρίες και κύριοι, αλληλεπικαλύπτονται! (Columbus’ big triumph my ass…) 😆

    To αφήνω ως κουίζ (το ποια είναι τα 2 αυτά μέρη δηλαδή)

  97. cronopiusa said

  98. Ηλεφούφουτος said

    Εδώ που τα λέμε αυτή η μεταστροφή νοημάτων είναι γενικό χαρακτηριστικό του νεοταξικού νιουσπίκ, π.χ. «γενναία απόφαση», όταν μια χώρα ενδίδει σε έξωθεν υποδείξεις, «τολμηρά μέτρα» τα αντεργατικά μέτρα, ακόμα και η λέξη «επανάσταση» χρησιμοποιείται με αντεστραμμένο νόημα.

    Κατά τ άλλα, όταν ακούω ταμπού, το μυαλό μου πηγαίνει στο Λαζόπουλο-Τραμπάκουλα και «αυτά τα …μπου, πώς τα είπατε».

    στο 1’55»

  99. Σπύρος Μαρκαντωνάκης said

    @96 δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο αλλά είναι παραπάνω των δύ και τα δύο (Γκέρσνει και Τζερσευ)

    και Γαλλική Γουιάνα και Αγιος Μαρτίνος σαν Γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα.

    μπορεί να υπάρχουν και άλλα

  100. cronopiusa said

    65
    Φωτογραφία από αερόστατο. Διακρίνονται τα πέριξ… χωριά, σημερινά προάστεια των Αθηνών!

    97
    Η πλατεία Ομονοίας γύρω στα 1870.

    Αναμνήσεις
    Περίπατος στην παλιά Αθήνα…

  101. BLOG_OTI_NANAI said

    29: Από το λεξικό του Πάπυρου για τη λέξη «αριθμός»:

    [ΕΤΥΜΟΛ. Παράγωγο σε -θμός από θ. αρι-, το οποίο υπάρχει στον τ. νήριτος «αναρίθμητος» (πρβλ. όνομα προσώπου Επήριτος, αρκαδ. Πεδάριτος και αρκαδ. προσηγορ. όν. Επάριτοι «εκλεκτοί»). Η σύγκριση με το αβεστ. rῑm «λογαριασμός», αρχ. άνω γερμ. rῑm «σειρά, αριθμός», αρχ. ιρλ. rῑm «αριθμός», λατ. rῑtus «ιερός θεσμός» οδηγεί σε θ. ri-, του οποίου το ελλ. αρι- αποτελεί πιθ. παραλλαγή (το α- ίσως πρόθεση). Ο ιωνικός τ. αμιθρός (πρβλ. ρ. αμιθρέω, -ώ) σχηματίστηκε από αντιμετάθεση φθόγγων του τ. αριθμός. Η λ. απαντά στον Όμηρο και στην Ιωνική-Αττική με την έννοια του «πλήθους», από την οποία προήλθαν οι σημασίες «λογαριασμός, ποσότητα», ενώ σπάνια χρησιμοποιείται με τη σημασία «αριθμητική» ή για να δηλώσει τη γραμματική κατηγορία του αριθμού. Στον πεζό λόγο, αλλά σπανιότερα και στην ποίηση, δήλωνε τον «ρυθμό», ενώ σε μεταγενέστερη εποχή τη «στρατιωτική μονάδα» (πρβλ. λατ. numerus).
    ΠΑΡ. αριθμώ· (αρχ.) αρίθμιος.

  102. Spiridione said

    Στην εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη στη λέξη ταμπού υπάρχει παραπομπή: βλ. ταβού. Δεν ξέρω ποιας χρονολογίας είναι.
    http://books.google.gr/books?id=r7sPAQAAIAAJ&q=%22%CF%84%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CF%8D%22&dq=%22%CF%84%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CF%8D%22&hl=el&sa=X&ei=r34-VMmIM4b5av-ngOgE&ved=0CEAQ6AEwBjgU

  103. Νέο Kid Στο Block said

    99. Δεν ενοούσα υπερπόντια εδάφη , αλλά πραγματικά «μέρη των ηπείρων τους». H «αλληλεπικάλυψη» είναι πραγματική δηλαδή.
    Αυτό είχα υπ’όψι μου: http://www.futilitycloset.com/2010/11/29/small-world-5/

  104. Μαρία said

    102
    Ταβού, 1840
    Γεωγραφία του Αδριανού Βάλβι σε μετάφραση Κ. Κούμα.
    http://books.google.gr/books?id=V2BYAAAAcAAJ&pg=PA59&dq=%CF%84%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CF%8D&hl=en&sa=X&ei=L4Q-VOnZC4_3aoq8guAI&ved=0CB0Q6AEwAA#v=onepage&q=%CF%84%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CF%8D&f=false

  105. Spiridione said

    104. Μπράβο, αυτό δεν το κοίταξα.

  106. BLOG_OTI_NANAI said

    Υπάρχει και το «Ταβού». Μοιάζει σπάνιο πάντως. ΕΔΩ σε μια ανάλυση για την αίσθηση της καλλιτεχνίας στους πρωτόγονους από το 1933.

  107. Μαρία said

    Et j’promets ferme au marabout
    De les mettre tabou

  108. sarant said

    98: Σωστά, πολλά τέτοια υπάρχουν.

    104: Ωστε ταβού, 1840. Μωρέ μπράβο!

  109. Voulagx said

    Θα πάω στη ζούγκλα με την Ταταμπού
    που έχει χάσει όλα της τα ταμπού

  110. 103 Η Γροιλανδία θεωρείται αμερικανική ήπειρος; Αυτό δεν το είχα σκεφτεί ποτέ!

  111. Γς said

    Ενα ταμπού των ημερών:

    Η ελεύθερη πτώση. κατάρρευση του χρηματιστηρίου, που δεν την βλέπουμε, δεν την συζητούμε

  112. Θέκλα said

    «Και πολλά ονόματα ζώων, τόσο θηλαστικών όσο εντόμων και ερπετών, έχουν σε διάφορες ινδοευρωπαϊκές γλώσσες θεωρηθεί ταμπού γι΄αυτό και υπάρχουν τόσο πολλές διαφοροποιήσεις από την ΙΕ ρίζα»

    Θα με ενδιέφερε πολύ να διαβάσω περισσότερα γι’ αυτό! Μπορείτε να μου πείτε ένα δυο παραδείγματα;

  113. Νέο Kid Στο Block said

    110. Nαι…είναι ένα σκοτεινό σημείο αυτό. 🙂
    Aλλά έτσι το βρήκα στο αγαπημένο futility, όπως είδες.

  114. Παναγιώτης Κ. said

    @29.Kid, το ένα είναι η ετυμολογία της λέξης «αριθμός».
    Φαντάσου να θέσουμε και την δήθεν αθώα ερώτηση «Τί είναι (πραγματικός) αριθμός»;Και μάλιστα, να την θέσουμε σε μαθηματικούς γιατί, αν την θέσουμε σε μέλη άλλων επιστημονικών ειδικοτήτων ίσως να μη καταλάβουν τι θέλουμε να πούμε!

  115. Γς said

    Κι άλλα ταμπού των ημερών:

    Στο χάρτη της μεγάλης αλβανίας που σήκωσε το ελικοπτεράκι στο γήπεδο του Βελιγραδίου συμπεριλαμβανόταν κι η Ηπειρος, η Δυτική Μακεδονία, η Κέρκυρα. Η μισή Ελλάδα δλδ.

  116. Στους ιθαγενείς της Τόνγκας προστίθεται και ο Π. Τόγκας (το «γκ» ένρινο), συγγραφέας πασίγνωστου εξωσχολικού βιβλίου Ευκλείδιας γεωμετρίας στα μαθητικά μου χρόνια.

  117. Γς said

    Και όχι μόνο.

  118. Ηλεφούφουτος said

    112 ένα κλασικό παράδειγμα είναι η λέξη για την αρκούδα
    α) στις σλαβικές γλώσσες («αυτός που τρώει μέλι»)
    β) στις γερμανικές γλώσσες («ο καφετής»)
    αντί της ΙΕ ρίζας *hŕ̥tḱos που έδωσε την άρκτο, το λατινικό ursus, το σανσκριτικό rkshas , το κελτικό arto- κτό.

  119. Γς said

    Κι έχω τη δικιά μου να λέει:
    -Σιγά την καλλονή! Η δικιά μας είναι πολύ πιο όμορφη.

    Η καλλονή είναι η κυρία Κλούνεϊ.
    Η δικιά μας είναι η άλλη Λιβανέζα, η νύφη μας.

  120. 28,
    Για πολλά χρόνια αναρωτιόμουν τι είναι το «νια» στην φράση «μέχρι ταμπού νια»! 🙂

  121. Γς said

    118:
    Και η μετσόβιος ρίζα;

  122. Spiridione said

    Το ταπού, που μάλλον είναι η πιο σωστή προφορά στην Τόνγκα και στα πιο πολλά μέρη του Ειρηνικού,
    http://pollex.org.nz/entry/tapu/
    στην Ελλάδα επί Τουρκοκρατίας ήταν το τέλος για την παραχώρηση του δικαιώματος εξουσίασης ή εκμετάλλευσης οθωμανικών δημοσίων γαιών, οπότε και εκδιδόταν σχετικός τίτλος (ταπίο) από τον Σουλτάνο μάλλον.
    http://www.areiospagos.gr/nomologia/apofaseis_DISPLAY.asp?cd=94NRHK7HAHQCLVRZPRPJ81HIJGH4AT&apof=1814_2012
    Στα Δωδεκάνησα ας πούμε πρέπει να χρησιμοποιείται αρκετά ο όρος, αφού εκεί ίσχυε το οθωμανικό δίκαιο μέχρι και το 1931. Και στην υπόθεση του Βατοπεδίου είχε ακουστεί αυτός ο όρος.

  123. 54,
    Phycisist, πολύ σωστά. Εξάλλου υπάρχει και η τραγιάσκα – της τραγιάσκας – που ομοιοκαταληκτεί με Νεμπράσκα, Αλάσκα, κοκ. 🙂

  124. Γς said

    120:
    Ραμονικές τρύπες του καταστρώματος για να φεύγει το νερό

  125. Μαρία said

    116
    Και της σχολικής αριθμητικής της Α’ Γυμνασίου μαζί με τον Πασσά και …Νικολάου. Την έχω κρατήσει.

    Εμάς μας θύμιζε την τόγκα απ’ την επεξεργασία του καπνού.

  126. Γς said

    123:
    >που ομοιοκαταληκτεί με Νεμπράσκα, Αλάσκα, κοκ

    Το κοκ είναι για την Αρκάνσας, που επειδή είναι σαν γενική την κανανε τραβέλι, Αρκανσο

  127. Μαρία said

    122
    Και μετά τα ταπιά σημαίνουν τον τίτλο ιδιοκτησίας. Έχω τέτοια σε πρωτότυπο και μετάφραση.

  128. 72,
    Του Κολοράδου, διότι η Μις Κολοράντο είναι Ελληνίδα. 🙂

  129. Ναι, ταπού ή ταπί είναι ακριβώς το δικαίωμα χρήσης και επικαρπίας των οθωμανικών κρατικών γαιών. Από παλαιοτουρκική ρίζα που σημαίνει «υπηρετώ», λέει ο Νισανιάν. Τώρα μου είναι δύσκολο να ψάξω περισσότερο την ετυμολογία του όρου, την πρώτη εμφάνιση κλπ.

  130. physicist said

    #128. — … κι απ’ ό,τι βλέπω στις φώτο, τις ανταγωνίστριες από τις άλλες Πολιτείες τις έχει χαλαρά!

  131. Λέει ο Ινάλτζικ (Κοινωνική και Οικονομική Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) ότι το ταπού «συνεπαγόταν ένα ορισμένο καθεστώς που πήγαζε καταρχάς από μια «καθυπόταξη» (κουλλούκ), η οποία συνεπέφρε, εκτός από τις δεκάτες, κάποιες προσωπικές υποχρεώσεις [του χωρικού απέναντι στον τιμαριούχο σπαχή] όπως την πληρωμή του τσιφτ-ρεσμί [ζευγαριάτικου] ή του ισπέντζε». Εξού η ετυμολογία από το «υπηρετώ», λέω εγώ αλλά μη με πιστέψετε ακόμα γιατί θέλει λίγο ψάξιμο 🙂

  132. Ηλεφούφουτος said

    Συμπληρώνω ότι στην αγγλοσαξονική λεξικογραφία το taboo χρησιμοποείται ως υφολογικός χαρακτηρισμός των πολύ κακών λέξεων, π.χ. fuck.
    To Λεξικό Μπαμπινιώτη επέλεξε ως αντίστοιχο χαρακτηρισμό το σύμβολο (!), ενώ το ΛΚΝ τη συντομογραφία χυδ.

    Πώς ξέχασα το φόρο τιμής στο νησί Ταμπού του σίριαλ των παιδικών μου χρόνων!

  133. Νέο Kid Στο Block said

    Παναγιώτη Κ, ναι. Ωραία ερώτηση πράγματι. Αλλά οι τομές του Ντέντεκιντ είναι γνωστές (τουλάχιστον στους μαθηματικούς),όχι; 🙂 Kαι η επέκταση του «αριθμού» με την κλασσική αρχαιοελληνική έννοια ,δηλαδή του ΡΗΤΟΥ αριθμού ή ακριβέστερα με σημερινή ορολογία του «μέτρου» , είχε ήδη γίνει από τον Εύδοξο και κείνον τον αδερφοποιητό του Χασάν του «γέρου του Άλαμουτ» τον Ομάρ Καγιάμ. 🙂

    Ως προς την ανάρτηση πιο συγκεκριμένα, σκεφτόμουνα μια δόκιμη ελληνική λέξη για το «ταμπού» και κατέληξα στο μαθηματικό «Άρρητος». Δεν είμαι ειδικός και ενδεχομένως να υπήρχαν κι άλλα ταμπού (με την έννοια των απαγορευμένων να εκστομιστούν λέξεων), αλλά το μοναδικό ταμπού που έχω κατα νού εγώ στους αρχαίους είναι αυτό που κυριολεκτικά δεν μπορεί να ειπωθεί σαν αριθμός.

  134. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    109: Μπράβο, η Ταταμπού!

    111: Ακριβώς, κανείς δεν λέει για το χρηματιστήριο, σφυρίζουν αδιάφορα.

    112: Δείτε τι γράφει ο Ηλεφού στο 118. Και η λέξη όφις είναι στα ταμπού.

    120: Και δεν σου έλεγαν, επειδή ήταν ταμπού!

  135. # 130, 128

    Δεν έχει ωραία πόδια, είναι και σχετικά κοντή (για τους Αμερικάνους) άρα δεν έχει καμία τσανς για κάτι παραπέρα απ’ το φαράγγι

  136. Νέο Kid Στο Block said

    Βλέπω στο λινκ του Μιχαλιού για τη μις Κολοράντο(υ):
    «Eleanna Livaditis was born and raised in Centennial Colorado. She graduated from the University of Wyoming where she received a Bachelor’s degree in Criminal Justice»
    Για πέτε ρε παιδιά εσείς οι αγγλοσαξονοσπουδαγμένοι , γιατί εγώ δεν τα κατέω αυτά, τούτο το Bachelor of Science τι σημαίνει; μήπως ..Has she mastered the Science of remaining a Bachelor?

  137. Γς said

    135:

    Καλή είναι.

    Το 5’ 7” δεν είναι άσχημo [1.60 cm]
    Το 5.7% είναι άσχημο [που έπεσε χτες το χρηματιστήριο

  138. "ετεροδημότισσα" said

    εγώ αφού καταγγείλω το σεξιστικό διαγωνισμό κτλκτλ…
    ψηφίζω χωρίς ταμπού μις κολούμπια!!
    once you go black…

  139. Γς said

    137:

    Το 6’ 25” όμως είναι πολύ άσχημο [2.46 μέτρα]
    Το 6.25% ολέθριο, που έπεσε το χρηματιστήριο σήμερα.

  140. physicist said

    #136. — Πάντοτε την είχα κι εγώ την απορία τι σχέση έχει ο εργένης με τον απόφοιτο τριετούς ή τετραετούς ή και καμιάς βοϊδοσχολής, αφού μιλάμε για την πανσπερμία των αγγλοσαξονικών. Σύμφωνα με το ετυμολογικό, υπάρχει πράγματι σχέση με τα βόδια, κάτι που εξηγεί ίσως και για ποιό λόγο το Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου είναι το αρχαιότερο.

  141. physicist said

    Το φελέκι μου, έκανα μαντάρα τους συνδέσμους:

    Το ετυμολογικό: http://www.etymonline.com/index.php?term=bachelor
    Το Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου: http://www.ox.ac.uk/

    Φτου!

  142. Spiridione said

    Ωραία Δύτη.
    Για το θέμα με το Χρηματιστήριο, καθόλου ταμπού δεν είναι. Για όλα φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ο Σαμαράς. Αυτό το ανθρωπολογικό φαινόμενο πώς λέγεται;
    http://www.naftemporiki.gr/story/867780/ant-samaras-o-syriza-uponomeuei-ti-statherotita-tis-xoras

  143. Νέο Kid Στο Block said

    Eντάξει ρε Φυσικέ. Να σού πω την αλήθεια ,κι αυτό το Criminal Justice γλωσσικώς φάουλ δεν είναι;
    Πώς το λένε «πλεονασμός»; Σαν να λέμε «το ματωμένο αίμα» ένα πράμα. Η Justice δεν είναι πάντα και εξ ορισμού criminal? :mrgreen:
    (άντε τώρα να ξεμπλέξω από τους εκλεκτούς νομικούς φίλους… με το μαλακό παιδιά! 🙂 )

  144. Νέο Kid Στο Block said

    142. «Σύνδρομο ασταθούς σταθερότητας»

  145. physicist said

    Πλεονασμός λέω κι εγώ. Κάτι σαν Southern California wacko nutcases. 🙂

  146. physicist said

    Δηλαδή να το δούμε καθαρά, καρντάση, ότι ψοφάμε για στερεότυπα, αρκεί να μην είναι πολίτικαλλυ ινκορρέκτ. 😀

  147. BLOG_OTI_NANAI said

    Στην Αρχαία Ελλάδα:

    – Είτε είναι το κομμάτι αυθεντικό είτε νόθο (υπάρχει σχετική συζήτηση επί δεκαετίες), εντούτοις, πολλά ταμπού της αρχαϊκής εποχής αναφέρονται στον Ησίοδο, Έργα και Ημέρες, 724-759. Πολλά από αυτά θυμίζουν τις λεγόμενες δεισιδαιμονίες που συναντούσαμε παλαιότερα κυρίως σε χωριά και όχι μόνο.

    – Στην Κλασική Εποχή, παρά το γεγονός ότι υπήρξε μέγα πλήθος ερωτικής εικονογραφίας, εντούτοις, ήταν Ταμπού η αναπαράσταση της γενετήσιας επικοινωνίας των συζύγων.

    – Επίσης από τα σχόλια του Διογένη Λαέρτιου (Βίοι Φιλοσόφων 7,188) βλέπουμε ότι ήταν ταμπού η αιμομιξία και η βρώση των νεκρών, τα οποία οι κατήγοροι του έλεγαν ότι τα επιτρέπει ο Χρύσιππος (3ος π.Χ. αι.)

  148. BLOG_OTI_NANAI said

    Το δεύτερο περί συζύγων, είναι από το: Carola Reinsberg, «Γάμος, Εταίρες και Παιδεραστία στην Αρχαία Ελλάδα», έκδοση 2η, Παπαδήμας, 1999, σ. 107

  149. sarant said

    143: Υπάρχει και το λογοπαίγνιο
    — Is he a criminal lawyer?
    — Yes, very!

  150. Γς said

    Missouri. Μιζούρι, του Μιζουριού.

    Είναι κι η οδός Μάρκου Μουσούρου στο Μέτς.

    Τώρα πως έγινε ο Μουσούρος του Μιζούρι-Ου;
    Διαβάστε

  151. Γς said

    140:
    >τον απόφοιτο τριετούς ή τετραετούς ή και καμιάς βοϊδοσχολής

    Ευβοϊκή Σχολή.
    Λόγω τιμής έτσι μετονόμασε το Ιδιωτικό που κληρονόμησε επειδή ήταν απ την Ευβοια.

    Ηταν στην οδό Ηπείρου και Ιωαννίνων στο Βύρωνα.
    Ξέρει κανείς κάτι, αν υπάρχει ακόμα;

    Σχετική ιστοριούλα πέρα για πέρα αληθινή:

    http://caktos.blogspot.gr/2014/10/citro-e-n-ds-d-e-esse.html

  152. Νέο Kid Στο Block said

    Λοιπόν Φυσικέ ,το φιλοσόφησα! Mέχρι να πάρει κανείς το Bachelor είναι πραγματικά μπάτσελορ (εργένης). Μετά γίνεται Master (of survival inside marriage…). Mετά από χρόνια γάμου …τό’χει πάρει απόφαση και απλά το φιλοσοφεί το πράμα γιατρέ μου και γίνεται γιατρός της φιλοσοφίας του γάμου (Doctor of Philosophy ή Πιτσιντής).
    Μετά τα 20-30 χρόνια γάμου όλοι οι παλαι΄ποτε bachelors δικαιούνται αυτοδικαίως τον ανώτατο τίτλο του επίτιμου γιατρού της έγγαμης επιβίωσης Dr.h.c (Doktor Hero Clown ) 🙂

  153. nestanaios said

    Όλες οι λέξεις κλίνονται, αν έχουμε ξεκαθαρίσει πιο είναι το θέμα και πια είναι η πτωτική κατάληξη , ἄν υπάρχει.

    Ἄν υπάρχει, πτωτική κατάληξη ἤ ρηματική, την αφαιρούμε και μένουμε με το θέμα. Το θέμα το ετυμολογούμε (ευ τμο λογούμε, διαιρούμε καλώς).

    Ἄν προκύψει από την ετυμολογία ότι το θέμα μπορεί να συμβάλει στην κτήση του λόγου, του προσθέτουμε τις ανάλογες πτωτικές καταλήξεις .

  154. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    139 – Σήμερα, – FTSE 100 (ΛΟΝΔΙΝΟ), – – 2.83% – CAC40 (ΓΑΛΛΙΑ) — 3.63 – DAX (ΓΕΡΜΑΝΙΑ) — 2.87% – S&P 500 (ΗΠΑ) 2,07%. Όλα πτωτικά, ε δεν το λές και πολύ το – 6.25% στο ελληνικό ουζερί. Καλό είναι να μη λαμβάνει κανείς υπόψιν, τις ηλιθιότητες των ηλιθίων (στην πλειονότητά τους) πολιτικών, που εκτός απο χειραγωγημένοι, είναι παντελώς άσχετοι με τα χρηματηστηριακά, αλλα όπως και για τα υπόλοιπα που δεν γνωρίζουν, έχουν γνώμη. Όπως, καλό είναι να αντιληφθούμε κάποτε (χλωμό) οτι παγκοσμίως, όλοι οι πολιτικοί εξουσίας, είναι υποχείρια των κεφαλαιούχων, που παίζουν ζάρια στην πλάτη των κορόϊδων, που πιστεύουν οτι άμα ψηφίσουν τον τάδε ή τον δείνα πολιτικό, θα αλλάξει η μοίρα τους. Το 1% κατέχει το 48% του παγκοσμίου πλούτου, ποιός υπερπλούσιος είναι τόσο ηλίθιος που θα άφηνε να αποφασίζει ο οποιοσδήποτε τυχάρπαστος πολιτικάντης (ας πούμε τυχαία Τσίπρας, αλλα όποιο όνομα και να μπεί το ίδιο είναι) για την περιουσία του; Όμως γιατί είναι ολέθριο το σημερινό πλήν 6,25% και γενικώς μιά μεγάλη πτώση στα χρηματηστήρια; Τα υπερβολικά τεράστια κέρδη (καθόλου πλεονασμός το υπερβολικά) στις μεγάλες πτώσεις βγαίνουν.

    Βulls make money, bears make money, pigs get slaughtered.

  155. 124, 130, 134
    🙂 🙂

  156. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Δυστυχώς, οι έννοιες δεν προσλαμβάνονται πάντα έτσι από όλους και να μου επιτρέψεις, Νίκο, ένα σπαρταριστό παραδειγματικό ανέκδοτο.

    Πριν από χρόνια, στο νοσοκομείο όπου εργάζομαι, πλησιάζουν τον εφημερεύοντα συνάδελφο δύο κτηνώδεις αξύριστοι καραμαλήδες αγρότες και τον ρωτούν:
    -Τι γίνεται με τον πατέρα μας γιατρέ;
    -Δυστυχώς, κύριοι, ο πατέρας σας απεβίωσε…
    -Τιιιιιιιι;;
    Ορμάνε και οι δυό στον γιατρό και την ώρα που πέφτουν οι γροθιές, ακούγονται οι οργισμένες φωνές τους:
    -Ποιόν είπες «απεβίωσε» ρε πούστη; Ήθελες να μιλάνε έτσι για τον δικό σου τον πατέρα; Τι είναι ο πατέρας μας, ρε; Σκυλί;
    Ο κακομοίρης ο γιατρός -ένας καλόκαρδος Κύπριος- είχε πέσει θύμα του ελαττωματικού γλωσσικού οργάνου των καραμαλήδων, οι οποίοι νόμιζαν ότι «απεβίωσε» σημαίνει «ψόφησε»!!

  157. sarant said

    156: Δεν θα το φανταζόμουν ποτέ αυτό!

  158. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Φυσικά, αναφέρομαι στο
    [όταν λέμε “ο σχωρεμένος” για τον πεθαμένο, ή “‘έφυγε/κοιμήθηκε/απεβίωσε” κτλ. αντι για “πέθανε” ουσιαστικά σεβόμαστε ένα ταμπού]…

  159. 152
    Ωραία ανάλυση! Οι κοινές εμπειρίες των περί ων ο λόγος θα τους ένωναν κάλλιστα στη δημιουργία ενός νέου κόμματος (που θα γέμιζε ένα μεγάλο κενό της πολιτικής μας ζωής), με την αγωνιςτική ονομασία bachelor party. 🙂

  160. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    152 – Θεϊκό, τι Σωκράτης, Πλάτωνας, (συνγώμη κύριοι, ποιοί είστε;) κλπ, αν μιλούμε για φιλοσοφία, Kid και ξερό παντεσπάνι.

  161. Γς said

    156:

    >συνάδελφο δύο κτηνώδεις αξύριστοι καραμαλήδες αγρότες.

    >είχε πέσει θύμα του ελαττωματικού γλωσσικού οργάνου των καραμαλήδων.

    και το δικό σας πάντως θέλει κάποιο ευπρεπισμό

  162. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    159 – Δεν σας προλαβαίνω, επίσης θεϊκό.

  163. Γς said

    161:
    >συνάδελφο δύο κτηνώδεις αξύριστοι καραμαλήδες αγρότες.

    κτηνώδεις [σην όψη] που μόλις μάθαιναν ότι ο πατέρας τους πέθανε/απεβίωσε

  164. Ιάκωβος said

    Και φυσικά η κακιά αρώστια. Και το ξύδι ήταν ταμπού, εξ ου και το γλυκάδι, φοβόντουσαν οτι αν το πεις θα ξυνίσει το κρασί.

    Και η λέξη Μικάδο πρέπει να προέρχεται από κάποιο ταμπού σχετικό με το όνομα του Αυτοκράτορα, αφού κατά λέξη η προσφώνηση αυτή σημαίνει Μεγάλη Πύλη.

    Τώρα οι διάφορες βρισιές που δεν τις έλεγαν από ευγένεια ή από σεμνοτυφία, δεν ξέρω αν είναι στην κατηγορία των ταμπού. Φαίνεται πάντως ,οτι στην περίπτωση της βρισιάς, δεν είναι το πράγμα ταμπού κι αμελέτητο, αλλά η λέξη δε λέγεται. Θυμάμαι μικρός που κάποια θείτσα έλεγε για τη μεγαλύτερη αδερφή ενός φίλου μου, που είχε ακουστεί για κάτι , ότι «το κορίτσι δεν είναι καραμπαμπάμ» εννοώντας πουτάνα. Και το αστείο «τοιούτος» που λέγανε οι γιαγιάδες.

  165. @151 Γς

    Η ιστορία σου είναι αυταποδείκτως αληθινή. Δεν περιλαμβάνει φαλκιδευμένες επιτυχίες σου με γυναίκες. Γιατί να μην την πιστε΄ψουμε;

  166. Σερ Σαρ

    Οι προστακτικές με άυξηση στο ‘Κόκκινο’ δίνουν και παίρνουν, και όχι μόνο στις ενθουσιώδεις χαζοδιαφημίσεις.

  167. Ιάκωβος said

    156, θηριώδεις καραμανλήδες αγρότες.
    Ευτυχώς γιατί αν του την έπεφταν τίποτα σαμαράδες δε θα γλύτωνε με τίποτα.

    Γιατί όμως καραμαλήδες, τι γλώσσα μίλαγαν και γιατί το απεβίωσε το θεωρούσαν κάτι σαν ψόφησε;

  168. entmilitarisieren »αποστρατικοποιώ»
    entmythologisieren »απομυθoποιώ»
    enttabuisieren »από___» ;

  169. sarant said

    166: Τι να κάνουμε Λεώνικε; Φαντάζομαι όχι μόνο στο Κόκκινο.

    168: Ετσι που λήγει και σε φωνήεν είναι πολύ δύσκολο να ενσωματωθεί -ενώ το φετίχ έχει κανονικά δώσει φετιχιστές κτλ.

  170. Γς said

    167:

    Θηριώδεις λες εσύ.
    Ο ίδιος τους αποκάλεσε κτηνώδεις.

    Και αν όντως συνέβη κάποια αντιπαράθεση [σύνηθες σε αυτές τις στιγμές] σίγουρα δεν θα είχε να κάνει με τον λόγο που αναφέρει ο σχολιαστής.

    Μου έχει τύχει να περάσω το κρίσιμο σημείο, να βρεθώ στη κακιά ώρα και να δείρω γιατρό.

    Και η αφορμή δεν ήταν ένα ρήμα, αλλά κάτι πολύ πολύ σοβαρότερο που με έστειλε πέρα από τα όριά μου.

    Είμαι σίγουρος ότι θα με περιγράφει ως κτήνος [που τον παρακάλαγα για τη γυναίκα μου που πέθαινε] και σαν αιτία θα λέει κι αυτός ότι δεν κατάλαβα την σημασία ενός ρήματος ή κάτι τέτοιο.

  171. Θέκλα said

    @118 ευχαριστώ πολύ!! Συναρπαστικό μου φαίνεται 🙂

  172. Πάνος με πεζά said

    Οικιακά μικροταμπού :

    – Δεν αφήνουμε πάνω στο τραπέζι το ψαλίδι ποτέ ανοιχτό, σε σχήμα «Χ». Προφανώς για να μην κόψει το νήμα καποιανού.
    – Αν έχεις κότες, δεν δίνεις ποτέ αβγά σε γνωστούς σου βράδι. Γιατί «απογεννούν» οι κότες. Τα πάς το πρωί.
    -«Τετάρτη και Παρασκευή τα νύχια σου μην κόψεις, και το Σαββάτο μη λουστείς αν θέλεις να προκόψεις». Καλά, το Σάββατο δεν ανάβαν θερμοσίφωνα και μπαίναν όλη η οικογένεια, νουμεράδα; Όλοι ανεπρόκοποι βγήκαν;
    – Μετά την κηδεία, τρώμε ψάρι. Για να μην «τραβάμε σάρκες»…

  173. physicist said

    Μήπως μπρεδεύουμε ταμπού με κοινές προλήψεις; Δεν είναι το ίδιο.

  174. 24 και άλλα: Το Λονδίνο του Λονδίνου, το Παρίσι του Παρισιού, το Μόναχο του Μονάχου Αλλά το Λόντον του Λόντον, Το Παρί του Παρί, το Μύνχεν του Μύνχεν. Μα δεν λέγονται στα ελληνικά αυτά, Αν μιλάμε για ξένε λέξεις όμως, αυτές είναι ξένες. Οι άλλες είναι ελληνικές. Και παρόμοιες μεταφορές υπάρχουν σ’ όλες τις γλώσσες. Αλίμονο κι δεν υπήρχανε.

  175. Emphyrio said

    62: Ειπωθηκε και ξαλαφρωθηκε. Ας αφησω την βαλιτσα μου να ξεκουραστει.

  176. Emphyrio said

    Και ενας παμπαλαιος αστεϊσμος περι πτυχιων. Λιγο κρυος. Και πολυ αμερικανικος.

    Ολοι ξερουμε το BS τί ακριβως σημαινει. Αρα το MS ειναι το More of the Same. Και το PhD ειναι το Piled Higher and Deeper.

  177. Γμάλλο, περίπου το ίδιο είπα. Υπάρχουν ξένα τοπωνύμια (=ονόματα ξένων τόπων)που έχουν εξελληνισμένη μορφή και που φυσικά κλίνονται (Παρίσι, Λονδίνο, Μόναχο). Υπάρχουν ξένα τοπωνύμια που δεν έχουν εξελληνισμένη μορφή και που φυσικά δεν κλίνονται (Ζάγκρεμπ, Γκρατς, Μινσκ). Δισταγμός γεννάται για εκείνα τοπωνύμια που θα μπορόυσαν να είναι εξελληνισμένοι τύποι, αλλά θα μπορούσαν να είναι και απλές μεταγραφές των ξένων πρωτοτύπων: Μιλάνο, Το(υ)ρίνο, αλλά Όσλο, Τόκιο.

  178. Ριβαλντίνιο said

    ταμπού-προλήψεις

    1. Λέμε ο όξω από ‘δω
    2. Δεν βγάζουμε τα σκουπίδια έξω από την πόρτα εάν έχει φύγει ήδη κάποιος δικός μας που κοιμάται το βράδυ σε αυτό.
    3. Δεν σφυρίζουμε την νύχτα, κυρίως όταν περπατάμε στον δρόμο.
    4.Δεν μελετάμε τα τρωκτικά μέσα στο σπίτι μας.
    5.Δεν κοιταζόμαστε τη νύχτα στον καθρέπτη.
    6. Στην Επανάσταση δεν συζητούσαν για την σφαγή αιχμαλώτων και έλεγαν » τους έφαγε το φεγγάρι «.
    7. Στα μέρη μου οι βοσκοί έτρεμαν για τον ρουσόλυκο ( το δικό μας τέρας του Ζεβοντάν ).

  179. Μαρία said

    173
    Σ΄αυτή την περίπτωση μπορούμε να πούμε οτι σπάει ένα ταμπού; Μετά απο 40 χρόνια!
    http://salzburg.orf.at/news/stories/2673896/
    http://www.efsyn.gr/?p=243920

  180. 84,…έχω μια πρόταση για τους μαθηματικούς του παρόντος ιστολογίου.

    Εννοείς μήπως την μέθοδο βελτιστοποίησης tabu search, για συναρτήσεις με πολλά τοπικά ακρότατα;

  181. # 165

    Λςεώνικε, ακριβώς για τον ίδιο λόγο είναι 100% σίγουρο πως πρόκειται για σκηνοθετική φαντασίωση

  182. # 154

    Λάμπρο, καλά τα λες αλλά η «μαρίδα» νομίζει πως κερδίζει όταν ανεβαίνει το χαρτί που έχει χωρίς να αγνοεί πως βαστάει τον μουτζούρη, απλά ελπίζει να καταλήξει στα χέρια κάποιου άλλου.
    Φυσικά κανένα κυνηγιάρικο ψάρι δεν σημαδεύει μια συγκεκριμένη μαρίδα του κοπαδιού αλλά είναι σίγουρο πως θάχει το γεύμα του,
    Οι μετοχές είναι γι αυτούς που έχουν σεντούκι να τις βάλουνε… τις βγάζουνε π.χ. τώρα που είναι ο δείκτης στα 16 χιλιάρικα ενώ τις είχαν αγοράσει στα 8 και σου λένε και στα 12 να πουλήσουμε μια χαρά είναι
    Και τότε αρχίζει το πάρτυ για λίγους

  183. NM said

    1. Στην Αθήνα, τα ποντίκια τα λέγανε πάντοτε «κουφά», γιατί «αν τα πεις με τ’όνομά τους είναι σαν να τα καλείς να έρθουνε». Νομίζω το αναφέρει και ο Καμπούρογλου. Κάποτε ήμουν μάρτυρας σε αγωνιώδη προσπάθεια ηλικιωμένης να ενημερώσει νεα κοπέλα για το ότι στο υπόγειο της πολυκατοικίας έχουν εμφανιστεί «κουφά». Αφού το είπε 2-3 φορές χωρίς η άλλη να την καταλαβαίνει, απελπιστηκε. «Ε, απ’αυτά τα Μίκυ-Μάους» τής είπε στο τέλος.
    2. Στη Θήβα –και άλλού- η απαγορευμένη λέξη «αιδοίο/μουνί» είχε αντικατασταθεί από τη λέξη «κουτί». Τόσο πολύ, που το «κουτί» έγινε κι αυτό με τη σειρά του λέξη ταμπού. Λέγεται (και δεν είναι αστείο, μάλλον) ότι πήγαιναν στο περίπτερο και ζήταγαν: «Ένα κιβώτιο σπίρτα».
    3. Ένα άλλο τέτοιο παράδειγμα διαδοχικών αντικαταστάσεων κακόφημων λέξεων με άλλες, αρχικά κόσμιες που μετά από λίγο θεωρούνται κι αυτές κακόφημες και αντικαθίστανται με τη σειρά τους, είναι νομίζω η σειρά εξέλιξης: Απόπατος -> Αποχωρητήριο -> Μέρος -> Βε-σε -> Τουαλέτα κλπ.

  184. Γς said

    183:
    >Τουαλέτα κλπ.

    Εγώ όταν θέλω να ρωτήσω που είναι η ανωτέρω τους λέω κοφτά:

    -Που σφυράτε εδώ πέρα;

    Οι περισσότεροι με πιάνουν. Αν όχι παίρνω ένα ύφος ανάλογο της ουροδοχοκυστικής μου πίεσης και ξαναρωτάω

  185. physicist said

    #179. — Σ’ αυτή την περίπτωση μπορούμε ν’ αναρωτηθούμε ποια είναι η μεγαλύτερη μ…, η αρχική ή η επόμενη.

  186. sarant said

    183: Αυτό με τα «κουφά» κάπου το έχω ακούσει!

  187. Πάνος με πεζά said

    @ 183 : Ναι, «κουφά». Σε πολλά μέρη. Αλλά το άλλο, «πουτί» το ξέρω, με «π». Σε νησιά του Αιγαίου, ακόμα και στην Κύπρο (o «πούτος»). Ίσως από εκεί η παράφραση «κουτί».

    Τα ταμπού με τις προλήψεις ,πράγματι είναι λίγο ξαδερφάκια. Ό,τι έχει να κάνει με καλή τύχη/γρουσουζιά, το θεωρούμε πρόληψη. Π.χ. μαύρη γάτα, 13 κλπ. Αλλά και το να μη λέμε «καρκίνος»,είναι ενδόμυχη πρόληψη στην ουσία.

  188. physicist said

    #187(β). — Συμφωνώ. Όμως π.χ. το να μη μιλήσεις για το θέμα «θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα» όταν είναι παρών γονιός παιδιού που σκοτώθηκε σε τροχαίο, είναι άλλου είδους ταμπού. Σοβαρό, ουσιώδες, που έχει στ’ αλήθεια λόγο να υπάρχει.

  189. Καλά, πού ζω; Ποτέ μου δεν ειχα ακούσει (πλην φυσικά του 1) αυτά που λέει ο Ριβαλντίνιο!

  190. Πάνο με πεζά, εγώ το ήξερα «και Κυριακή να μη λουστείς». Το ψάρι των κηδειών το έμαθα μόλις στα 50 μου, στην κηδεία της πεθεράς μου, και υπέθετα ότι ήταν ή βορειοελλαδίτικο ή μικρασιατικό συνήθειο. Και εξακολουθεί να με σκανδαλίζει το ότι τα γραφεία κηδειών της Θεσσαλονίκης λένε «δεξίωση» τον επικήδειο καφέ!

  191. vikar said

    Μας έχω θέμα για έκθεση: Υπάρχουνε ταμπού γλωσσικά;

    Ο κυρ-Σαράντ λέει «γλωσσικό ταμπού» στο κείμενο επάνω, αλλα εννοεί το πώς ενα οποιοδήποτε ταμπού αντανακλάται ειδικά στη γλώσσα —που είναι φυσιολογικό και επόμενο βέβαια να αντανακλάται κάπως, όπως και στην κινησιολογία, στο ντύσιμο, στο τί μέρη αποφεύγει κάποιος, και γενικά σε οτιδήποτε της ανθρώπινης συμπεριφοράς που θα μπορούσε να αναφέρεται στο εκάστοτε ταμπού. Εδώ αναρωτιέμαι όμως για ενδεχόμενα ταμπού που ν’ αφορούν την ίδια τη γλώσσα.

    Σκεφτόμουν ορθογραφικά ζητήματα για παράδειγμα, που για κάποιους ίσως λαμβάνουν ιερές διαστάσεις, ή εναλλακτικούς τύπους (διαλεκτικούς ή αργκοτικούς), ή ξερωγώ απλά το πρωτοπρόσωπο στα πλαίσια επίσημης, τυπικής συνομιλίας. Αλλα ίσως να είναι χοντρό να τα πείς αυτά «ταμπού». Ίσως υπάρχουν και καλύτερα παραδείγματα.

  192. cronopiusa said

  193. vikar said

    Όσο για τα γλωσσικά ταμπού με την έννοια του κυρ-Σαράντ, επειδή είδα οτι δέν αναφέρεται επάνω, έχουμε και την πολύ ταμάμ παροιμία «στου κρεμασμένου το σπίτι για σκοινί δέ μιλάμε», που αν μή τι άλλο μας λέει οτι οποιαδήποτε λέξη μπορεί να γίνει ταμπού κατα περίσταση, οτι δέν υπάρχουν λέξεις ταμπού, υπάρχουν ταμπού σημασίες —γι’ αυτό και βρίσκω ενδιαφέρον το ερώτημα αν έχει νόημα να μιλάμε για φαινόμενα οπου η ίδια η γλώσσα γίνεται ταμπού. Τέ’ς πά’, τ’ αφήνω εδώ.

  194. sarant said

    191: Δεν ξέρω αν σε καταλαβαίνω. Εννοείς, ας πούμε, να γράφει κανείς Ζαββός το επώνυμό του για να το ξεχωρίσει από τον ζαβό;

  195. vikar said

    194: Κι’ εγώ δεν ξέρω αν με καταλαβαίνω, γι’ αυτό και το έθεσα ως ερώτηση…

    Να το πώ ως εξής: άν ταμπού σημαίνει μία ανθρώπινη συμπεριφορά που θεωρείται ηθικά κακή σε ένα άλφα κοινωνικό πλαίσιο, έχει νόημα να μιλάμε για τέτοια φαινόμενα που αφορούν πρωτίστως (και όχι δευτερευόντως, όπως στα επάνω παραδείγματα) τη γλωσσική συμπεριφορά;

  196. Γς said

    193:
    Αμάν πια!

    «Δεν υπάρχουν λέξεις ταμπού.
    Μόνο άνθρωποι ταμπού»
    Μαρία Μανταλένα, ουπς, Γς

  197. sarant said

    Δεν ξέρω αν είναι «δευτερευόντως». Ο άλλος σου λέει, μην πεις τη λέξη (ποντίκι, αρκούδα, όφι) γιατί θα έρθει το ζώο.

  198. Spiridione said

    Στις ασθένειες να πούμε και για την ευλογιά και την ιλαρά.
    Εδώ είναι η αναφορά του Καμπούρογλου για τα κουφά και πολλές άλλες προλήψεις.
    http://books.google.gr/books?id=E9yLAgAAQBAJ&pg=PA148&dq=%22%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%86%CE%AC%22&hl=el&sa=X&ei=En0_VLODB8Htauq-gtAE&ved=0CEQQ6AEwBjgK#v=onepage&q=%22%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%86%CE%AC%22&f=false
    Σε πολλούς ελληνικούς τόπους κουφά λένε τους ποντικούς και άλλα ζωύφια που ζούνε στους τοίχους και στις στέγες των σπιτιών, γιατί έτσι πιστεύουν ότι θα αποφύγουν την καταστροφή μεταξοσκωλήκων, τροφών και άλλων οικιακών αντικειμένων. Η κακοποιός επίδραση ζώου αποφεύγεται όχι μόνο με την αλλαγή του ονόματός του, αλλά και με ευγενείς προσφωνήσεις και με άλλα καλά λόγια (στην Κρήτη τη νυφίτσα τη λένε καλή κυρά παπαδιά).
    Κουφά τα ποντίκια και στα Τσακώνικα και στα Κυπριακά
    http://books.google.gr/books?id=plYOAAAAYAAJ&pg=PA397&dq=%22%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%86%CF%8C%CE%BD%22&hl=el&sa=X&ei=KX8_VPLkLNjkarDTgaAJ&ved=0CB0Q6AEwAA#v=onepage&q=%22%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%86%CF%8C%CE%BD%22&f=false

  199. cronopiusa said

    το σχόλιο 192 ήταν για το 180

    Falete «Puro Teatro» – Susana Giménez

    ¿a que Falete se parece muchísimo con Ματούλα Ζαμάνη?

    Μπανιστηρτζού – Ματούλα Ζαμάνη – Λιάκος ( Εισβολέας )

    y la original
    La Lupe Puro Teatro Ελληνικοί Υπότιτλοι Μουσική Greek Tube Wdump

  200. Ηλεφούφουτος said

    Τόσο καταστρεπτική είναι η νυφίτσα;

  201. Spiridione said

    200. «Η νυφίτσα άμα φανή σε αποθήκες, άλλοίμονο στα ρούχα, τα πετσοκόβει όλα. «Αλλη γιατρειά δεν παίρνει το πράμα από το καλοπάρσιμο της νυφίτσας. Αμα την καταλάβουν να έλθη τη νύχτα φωνάζουν «Κουκλα, ρόκα ! Κούκλα, ρόκα» .
    Λαογραφικά Αχλαδόκαμπου:
    Όταν βλέπουν νυφίτσα, την καλοπιάνουν με τη φράση: «Ρόκα κι αδράχτι, κυρά μου», για να μην πνίξει τις κότες, τα κουνέλια, και προπάντων, για να μην κόψει τα ρούχα του γιούκου.
    http://books.google.gr/books?id=nUQnAAAAYAAJ&q=%CE%BD%CF%85%CF%86%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1+%CF%81%CF%8C%CE%BA%CE%B1&dq=%CE%BD%CF%85%CF%86%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1+%CF%81%CF%8C%CE%BA%CE%B1&hl=el&sa=X&ei=M8Y_VNrQKqeP7Aar6ICQCw&ved=0CD4Q6AEwBw
    http://books.google.gr/books?
    Και πιο πολλά λαογραφικά απ’ τον Ν. Πολίτη.
    id=RbnxAgAAQBAJ&pg=PA184&dq=%CE%BD%CF%85%CF%86%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1+%CF%81%CF%8C%CE%BA%CE%B1&hl=el&sa=X&ei=_8Y_VIqaLZK07QayhYHwBg&ved=0CB0Q6AEwAA#v=onepage&q=%CE%BD%CF%85%CF%86%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1%20%CF%81%CF%8C%CE%BA%CE%B1&f=false

  202. Spiridione said

    Και πιο πολλά λαογραφικά απ’ τον Ν. Πολίτη:
    http://books.google.gr/books?id=RbnxAgAAQBAJ&pg=PA184&dq=%CE%BD%CF%85%CF%86%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1+%CF%81%CF%8C%CE%BA%CE%B1&hl=el&sa=X&ei=_8Y_VIqaLZK07QayhYHwBg&ved=0CB0Q6AEwAA#v=onepage&q=%CE%BD%CF%85%CF%86%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1%20%CF%81%CF%8C%CE%BA%CE%B1&f=false

  203. sarant said

    Τη λένε άλλωστε νυφίτσα, επειδή ήταν νύφη, λέει, και χάλασε ο γάμος της και από το θυμό της σκίζει τα προικιά των κοριτσιών. Ή όχι;

  204. Μμμμ…(σηκωμένο φρίδι εδώ). Δεν θά ‘τανε νυφούλα; Και το -ιτσα ακούγεται αρκετά σλαβικό, ώστε να βάζει υποψίες…
    (
    Εκτός αν είναι για ρίμα, ξερωγώ,

    τα προικιά ‘πό τα κορίτσα
    πάει και σκίζει η νυφίτσα

    🙂
    )

  205. Spiridione said

    203. Ναι το λέει ο Πολίτης στην προηγούμενη σελίδα άμα δεις 🙂
    Έχει κι ένα τραγουδάκι απ’ την Αθήνα. Έβαζαν λέει κουταλίτες με μυρωδικά και μέλι (τηγανίτες;) στην κάμαρα που είχαν τα προικιά, για να φάει η νυφίτσα και να ευχαριστηθεί και να μην τρυπήσει τα προικιά.

  206. Spiridione said

    204. Νυμφίτσα λέει. Το -ίτσα πρέπει να είναι και ελληνικό. Παλαιοκαστρίτσα;
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/search.html?lq=%CE%BD%CF%85%CF%86%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1+&sin=all

  207. Ηλεφούφουτος said

    204-6 Ε, οι συνήθειες ως προς τον υποκορισμό αλλάζουν από εποχή σε εποχή και από διάλεκτο σε διάλεκτο.

    Η κοινωνιογλωσσολογική ετυμολογία της νυφίτσας αποδίδει τη μεταφορά στην υπερκινητικότητα του ζώου, όπως η νύφη που όταν πρωτοέμπαινε στο σπίτι του γαμπρού, όπου έμενε κι όλο το υπόλοιπο σόι του, έπρεπε να κάνει όλες τις δουλειές.

  208. Μαρία said

    206
    Και
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/search.html?lq=%22-%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1%22&dq=

  209. 206,
    Σωστά. (Παλιοκαστρίτσα και κορίτσα είναι και η γνωστή ρίμα.)
    Από την άλλη, βέβαια, «Τώρα νυφούλα μου χρυσή».

  210. …και 208 Σωστά.

  211. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    182 – Γι΄αυτό και βλέπεις συνέχεια την μαρίδα στο τηγάνι, αλλα ποτέ τον μεγάλο καρχαρία (το πολύ κάνα γαλέο).
    Βέβαια τα πράγματα έχουν αλλάξει πάρα πολύ τα τελευταία δέκα χρόνια, (ειδικά απο το 2008 και μετά) μετοχές στο σεντούκι, έχουν μόνο οι υπερπλούσιοι που είναι και οι ιδιοκτήτες της εταιρείας, και τα κορόϊδα, η μαρίδα που λές, που νομίζει οτι είναι καρχαρίας, αλλα στην πραγματικότητα, είναι η τροφή του. Κανείς πλούσιος επενδυτής δεν κρατάει τις μετοχές του για πάνω απο έξι μήνες (μήνα και πολύ λέω) όταν μπορεί να «τζογάρει» ακόμα και με χ 8,000 μόχλευση, στα παράγωγα και στο forex, κι άσε τις κυβερνήσεις και τις αντιπολιτεύσεις του κόσμου, να αλληλοκατηγορούνται για κάτι που αγνοούν πλήρως, γιατί πέφτει το χρηματηστήριο, ΠΟΛΥ ΓΕΛΙΟ.

  212. παλιοσειρά said

    @ cronopiusa #199
    ¡Aye, mamasita, qué bolero tan bonito! Mas mejor pasar el tiempo escuchandolo, que construyendo pangramas…
    😀

  213. παλιοσειρά said

    … o pensando a tabus

  214. Πέπε said

    198: Κουφή στην Κύπρο είναι νομίζω ή το φίδι γενικώς ή η οχιά ειδικότερα. Δεν ξέρω μεν κυπριακά, αλλά το συγκεκριμένο το έχω σαφώς ακούσει με τ’ αφτιά μου. Αν στο ουδέτερο σημαίνει και τον ποντικό, ας μας το πουν οι Κύπριοι της παρέας.

    200: Η νυφίτσα δεν είναι μόνο ιδιαίτερα καταστρεπτική (μπορεί να ρημάξει ένα κοτέτσι μόνη της), αλλά φαντάζει ακόμη περισσότερο επειδή πίνει το αίμα των θυμάτων της χωρίς να τρώει το κρέας. Αυτό αφενός φέρνει φριχτούς συνειρμούς για βρικόλακες και τέτοια, και αφετέρου μοιάζει σαν να χαραμίζει τη λεία της χωρίς τουλάχιστον να την αξιοποιεί. (Βέβαια αυτό είναι θέμα οπτικής. Δεν ξέρω τι σκέφτονται οι νυφίτσες όταν εμείς σφάζουμε ζώα, αφήνουμε όλο το αίμα να στραγγίξει, και δεν τρώμε παρά το κρέας…)

  215. Μαρία said

    214
    >και δεν τρώμε παρά το κρέας… Υπάρχουν και νοστιμότατες εξαιρέσεις 🙂
    http://fr.wikipedia.org/wiki/Boudin_noir

  216. sarant said

    Μαρία, κι εμένα μ’ αρέσουν πολύ κι ως τώρα δεν είχα βρει άνθρωπο να τ’ αρέσει.

  217. Νέο Kid Στο Block said

    Φίδι= το μη δηλητηριώδες φίδι
    κουφή=οχιά

  218. Emphyrio said

    Και το Εστονικο (http://et.wikipedia.org/wiki/Verivorst) που μου εφερε η βοηθος μου ηταν καλο, αν και καπως βαρυ…

  219. Πέπε said

    214, 217:

    α) Ευχαριστώ Νέο Κιντ!
    β) Να σας πω και πώς το έμαθα:
    Σε μια συνάντηση λαϊκών πνευστών γνώρισα ένα Κύπριο βοσκό, τον Αντρέα, που έπαιζε πιθκιαύλιν (φλογέρα). Ο θείος εκπληρούσε όλα τα εξιδανικευμένα στερεότυπα περί βοσκών – αν τον πετύχαινε Έλληνας λαογράφος θα τον άρπαζε με την απόχη και θα τον εβαζε στη φορμόλη, τόσο πολύ.
    Είχε λοιπόν ένα πιθκιαύλι που φυσικά το είχε φτιάξει μόνος του, και που ήταν ντυμένο με φιδόδερμα, όπως ακριβώς τα πιθκιαύλια στα βιβλία περί λαϊκών οργάνων. Ενθουσιασμός εμείς βέβαια. Και μας είπε ότι είναι από μια κουφή, που τον είχε δαγκώσει κι αυτός την αποκεφάλισε για αντίποινα και μετά την έγδαρε. Φανταστείτε τώρα ν’ ακούς αυτή την ιστορία χωρίς να βλέπεις το αντικείμενο (και χωρίς να είσαι Κύπριος): «Με δάγκωσε η κουφή κι εγώ την αποκεφάλισα, την έγδαρα, και με το δέρμα της έντυσα τη φλογέρα μου». Μπρρρ!!

    Δεν ξέρω αν τέτοιοι τύποι είναι συνηθισμένοι στην Κύπρο, εδώ πάντως ανήκουν στο παρελθόν.

  220. Μαρία said

    216
    Μάλλον λόγω του αίματος το απορρίπτουν πριν το δοκιμάσουν.

  221. sarant said

    220: Ακριβώς!

  222. Νέο Kid Στο Block said

    221. 220. Μα για τί πράμα μιλάτε; Κάποιο είδος Blutwurst είναι;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: