Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ακατάσχετα

Posted by sarant στο 17 Οκτωβρίου, 2014


117Το χτεσινό πρωτοσέλιδο της Εφημερίδας των Συντακτών είχε ένα ωραίο λογοπαίγνιο: Ακατάσχετη πρόκληση, που δίνει και την αφορμή για το σημερινό μας άρθρο, όχι μόνο επειδή το ιστολόγιό μας αγαπάει τα λογοπαίγνια αλλά και επειδή ο όρος «ακατάσχετος» έχει αρκετό γλωσσικό ενδιαφέρον.

Ο λογοπαικτικός τίτλος βέβαια στηλιτεύει την τροπολογία που ψήφισε χτες η συγκυβερνητική πλειοψηφία, σύμφωνα με την οποία το 40% της κρατικής επιχορήγησης προς τα πολιτικά κόμματα είναι ακατάσχετο, δηλαδή δεν μπορεί να κατασχεθεί από τις τράπεζες σε περίπτωση που τα κόμματα φανούν ασυνεπή στην εξυπηρέτηση των δανείων τους και στις άλλες υποχρεώσεις τους. Η ρύθμιση είναι βέβαια σκανδαλώδης, διότι είναι φωτογραφική: δεν έχουν όλα τα κόμματα επαχθείς δανειακές υποχρεώσεις, αλλά μόνο, και ακριβώς, τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης -δηλαδή, νομοθετούν για τον εαυτό τους. Η είδηση έκανε αλγεινή εντύπωση, ιδίως σε αντιδιαστολή με τη μεταχείριση που έχουν οι πολίτες από τις τράπεζες -κατά σύμπτωση στο χτεσινοβραδινό δελτίο ειδήσεων αναφέρθηκε η περίπτωση ενός πατέρα από τη Ρόδο που επιχείρησε να αφήσει το μικρό παιδί του να το φροντίσει η Εφορία, όταν διαπίστωσε ότι από τον υποτίθεται ακατάσχετο λογαριασμό του είχαν δεσμευτεί τα 300 ευρώ με τα οποία υπολόγιζε να το συντηρήσει -είχε παραλείψει να τον ανανεώσει, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.

Πράγματι, πριν από μερικούς μήνες ακούστηκε και πάλι η λέξη «ακατάσχετος» αρκετά, όταν οι φορολογούμενοι είχαν κληθεί να δηλώσουν ποιος τραπεζικός λογαριασμός τους (ένας μόνο) θα είναι ακατάσχετος μέχρι ένα ορισμένο ποσό. Τότε, πολλοί φίλοι είχαν εκφράσει την έκπληξή τους για αυτη τη χρήση, μερικοί μάλιστα τη θεώρησαν και γλωσσικό λάθος, μαργαριτάρι, μεζεδάκι με την ορολογία του ιστολογίου. Αλλά δεν είχαν δίκιο. Στην περίπτωση της λέξης «ακατάσχετος» έχουμε τη σύγκρουση ανάμεσα σε δυο σημασίες, που είναι και οι δυο καταγραμμένες και λεξικογραφημένες, αλλά η μία από αυτές είναι ευρύτερα γνωστή ενώ η άλλη βρίσκεται κρυμμένη στα βαριά σεντούκια της ειδικής ορολογίας ενός κλάδου, γνωστή μόνο στους μυημένους. Αν συμβεί ποτέ, για κάποιο λόγο, ν’ ανοίξει το σεντούκι και να βγει ο όρος και να εκτεθεί στη βιτρίνα της επικαιρότητας, όσοι ξέρουν μόνο την ευρέως διαδεδομένη σημασία παραξενεύονται -και με το δίκιο τους.

Τα λεξικά μάλιστα καταχωρούν δύο ξεχωριστά λήμματα «ακατάσχετος». Αφενός, έχουμε τη σημασία «κάτι που κανείς δεν μπορεί να το σταματήσει, να το συγκρατήσει» και αφετέρου, στη νομική ορολογία, τη σημασία «περιουσιακό στοιχείο που δεν υπόκειται σε κατάσχεση» (αλλά και τη σημασία «κάτι που δεν έχει κατασχεθεί», διότι η ελληνική γλώσσα δεν μπορεί ή δεν ενδιαφέρεται πάντοτε να διακρίνει ανάμεσα σε αυτό που δεν μπορεί να υποστεί κάτι και σε αυτό που δεν έχει υποστεί κάτι, π.χ. ανάμεσα στο unseizable και στο unseized, τα λέει και τα δυο με την ίδια λέξη).

Μέχρι πρόσφατα, παρουσία στις συζητήσεις μας είχε η πρώτη σημασία μόνο, ακατάσχετος = ασυγκράτητος, που, όπως σωστά επισημαίνει το ΛΚΝ, λέγεται α) για φαινόμενα που έχουν σχέση με τη λειτουργία του σώματος, π.χ. ακατάσχετη αιμορραγία, ή β) για εκδηλώσεις του ψυχικού κόσμου, π.χ. ακατάσχετη φλυαρία, ακατάσχετος ενθουσιασμός. Η σημασία αυτή της λέξης είναι ήδη αρχαία, ελληνιστική για την ακρίβεια -στα κείμενα βρίσκουμε ακατάσχετα δάκρυα, ακατάσχετη οργή, ακατάσχετη ορμή, ακόμα και ακατάσχετη αιμορραγία σε ένα κείμενο του (ψευδο)Γαληνού αν είδα καλά.

Η νομική σημασία της λέξης είναι νεοελληνική, μεταφραστικό δάνειο από το γαλλ. insaisissable, και έχει πλαστεί από το στερητικό α- και το θέμα του ρήματος «κατάσχω». Που και αυτό είναι ρήμα που πλάστηκε τον 19ο αιώνα, με τρόπο ιδιόρρυθμο θα έλεγε κανείς, αλλά για να εξυπηρετήσει μιαν αδήριτη ανάγκη. Το «κατάσχω» προήλθε από την υποτακτική αορίστου του ρήματος «κατέχω» (κατέχω – κατέσχον – να κατάσχω) όταν μπήκαν στη νομική μας ορολογία οι κατασχέσεις και βέβαια χρειαζόταν ένα ρήμα. Ωστόσο, ακόμα και τώρα είναι ρήμα ελλειπτικό, για παράδειγμα ο ενεστώτας του είναι λιγάκι ασταθής, τον προτιμάμε περιφραστικόν, κάνω κατάσχεση, κι ακόμα περισσότερο ο παρατατικός του. Κι επειδή το «κατάσχω» δεν μας φαίνεται και πολύ σόι για ενεστώτας, πολλοί έπλασαν, από τον αόριστο, το «κατασχέτω», που το είδαμε αν θυμάστε τις προάλλες στην (παλιά) μετάφραση του Αστερίξ στη Βρετανία, που είχε, διά χειρός του ποιητή Αργύρη Χιόνη, τους τύπους «θα κατάσχετα» (άλλος παρατατικός δεν υπάρχει, εκτός ίσως από το «θα κάτασχα») και «κατασχέτουμε». Βλέπω μάλιστα ότι κάποιοι αναγνωρίζουν τον τύπο «κατασχέτω» σαν μεταπλασμένο ενεστωτικό τύπο από τον αόριστο, κατά το έθεσα-θέτω. Το «θέτω» βέβαια δεν ενοχλεί γιατί όταν έγνε δεν ήμασταν μπροστά να το δούμε.

Τέλος πάντων, ακατάσχετος με τη μια σημασία είναι αυτός που δεν μπορεί να κατασχεθεί, ενώ με την άλλη σημασία είναι ο ασυγκράτητος δηλαδή αυτός που δεν μπορεί να… ανασχεθεί. Επίτηδες το έγραψα, γιατί ενώ υπάρχει το ουσιαστικό «ανάσχεση» (και σημαίνει συγκράτηση), ρήμα δεν υπάρχει. Όπως πολύ εύστοχα έγραψε πρόσφατα στη Λεξιλογία ο φίλος Κώστας, Δεν υπάρχει σε ΛΚΝ ούτε σε ΛΝΕΓ 1η έκδ. ρήμα για το ανάσχεση, ούτε ανάσχω, ούτε ανίσχω, ούτε ανέχω, ούτε…εκτός κι αν βρείτε εσείς τίποτα. Στο γούγλη όμως υπάρχουν χιλιάδες «να ανασχεθεί/ανασχέσει», τύποι που κάπου πρέπει να βρουν τη θέση τους, να μη μένουν ορφανοί, σ’ ένα λεξικό της νεοελληνικής (ρήμα κατάσχω, ας πούμε, λημματογραφείται).

Έτσι είναι. Η ανάσχεση προέρχεται από το αρχαίο ρήμα «ανέχω», που σημαίνει «συγκρατώ», αλλά η μετοχή του ανέχομαι, με τη νεοελληνική γραμματική, είναι μόνο «να ανεχτεί», όχι «να ανασχεθεί». Και βέβαια τώρα με την επιδημία του Έμπολα χιλιάδες φορές γράφτηκε, και σωστά γράφτηκε, ότι γίνονται προσπάθειες για να «ανασχεθεί» η εξάπλωση του ιού. Στην πραγματικότητα το ρήμα ήδη υπάρχει, ελλειπτικό, και απλώς δεν έχει λεξικογραφηθεί, και ίσως κάποτε να εμφανιστεί και ο ενεστώτας του -αν και αυτό δεν είναι σίγουρο γιατί οι ανασχέσεις είναι σπανιότερες από τις κατασχέσεις. Και ακόμα πιο σπάνιες είναι οι επισχέσεις (εργασίας, ας πούμε) γι’ αυτό και περισσότερο μπορεί να αργήσει το ρήμα επίσχω, αν και η Ελετώ (εννοώ την ΕΛΕΤΟ) νομίζω ότι το έχει επιδοκιμάσει.

Πάντως, μέχρι να εμφανιστεί ενεστώτας, δεν θα πρέπει να λείπει από τα λεξικά το λήμμα «ανασχέθηκα», όπως είπαμε και στη Λεξιλογία, που ανήκει στη σχετικά ολιγομελή ομάδα των ρημάτων χωρίς ενεστώτα (απώλεσα ή απόλεσα, απόλαυσα ή απήλαυσα, αναρρήθηκα). Και ένα παιχνίδι της γλώσσας  είναι πως η αιμορραγία που δεν μπορεί να συγκρατηθεί, που δεν μπορούν να την ανασχέσουν οι γιατροί, εξακολουθεί ακατάσχετη και όχι βέβαια ανανάσχετη.

Πέρα όμως από τα παιχνίδια της γλώσσας, που είναι  ευχάριστα και συναρπαστικά, έχουμε και τα άθλια πολιτικά παιχνίδια, πιο σωστά τερτίπια, σαν κι αυτά της τροπολογίας, ντροπολογία την χαρακτήρισαν, που είδαμε στην αρχή του άρθρου. Αυτό τον ακατάσχετο ευτελισμό να δούμε πώς θα τον συγκρατήσουμε….

183 Σχόλια to “Ακατάσχετα”

  1. Γς said

    Μπουοντζιόρνο α τούτι
    Μπονζούρ α τους

    Καλημέρα Λεώ

  2. Γς said

    >Η είδηση έκανε αλγεινή εντύπωση

    Ελεεινή εντύπωση!

  3. Γς said

    >η περίπτωση ενός πατέρα από τη Ρόδο που επιχείρησε να αφήσει το μικρό παιδί του να το φροντίσει η Εφορία

    Αμ ο άλλος, που δεν μπορεί να συντηρεί δυο γυναίκες και σκέφτεται σοβαρά να καταθέσει τις πινακίδες της κυράς του και να μείνει με το μανουλομάνουλο.

    Α, και το παντελόνι μου

  4. άρ. 464 ΑΚ

    Απαιτήσεις ακατάσχετες είναι ανεκχώρητες.

    Άντε βγάλε νόημα!

  5. LandS said

    Νομίζω κάνουμε μισές δουλειές. Αν το 40% είναι ακατασχετο, το 60% τι είναι; Κατασχετό;
    Για μένα, τα πάντα αυτών των δύο έπρεπε να είναι κατασχετέα.

  6. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Δεν θα με πιστέψετε, αλλά περίμενα ανάρτηση περί του ακατάσχετου. Προσωπικά, όταν ακούω στο ραδιόφωνο το επίθετο ακατάσχετος-η-ο στο μυαλό μου έρχεται ο Πάγκαλος και επ’ ουδενί ένας τραπεζικός λογαριασμός που δεν μπορεί -μέρος ή όλον του- να κατασχεθεί. Το γιατί, θαρρώ ότι, το καταλαβαίνατε. 😉

    Υ.Γ.: Ρήματα χωρίς ενεστώτα –> κουτσά ρήματα; 🙄

  7. Γς said

    >διότι η ελληνική γλώσσα δεν μπορεί ή δεν ενδιαφέρεται πάντοτε να διακρίνει ανάμεσα σε αυτό που δεν μπορεί να υποστεί κάτι και σε αυτό που δεν έχει υποστεί κάτι

    π.χ. απαγορεύεται να κάνεις κάτι
    και απαγορεύεται εκτός αν το έχεις κάνει…

  8. Αλλά δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι ο ακατάσχετος μεταφράζει τον ινσαιζισσάμπλ και όχι την αντίστοιχη γερμανική λέξη, που δεν θυμάμαι ποια είναι και την ψάχνω τώρα. 🙂

  9. spiral architect said

    @4: «Απαιτήσεις (προφανώς χρηματικές ή/και υλικές) που δεν μπορούν να κατασχεθούν, δεν μπορούν να εκχωρηθούν».
    Ίσως επειδή η απαίτηση παραμένει αλλά, για πρακτικούς λόγους η κατάσχεση δεν μπορεί να υλοποιηθεί, ο νόμος δεσμεύει τον πρώτο ούτως ώστε, να μην μπορεί να εκχωρήσει την περιουσία του σε τρίτους, για να φαίνεται πια άνευ περιουσίας άρα και απαιτήσεων.
    Έτσι δεν είναι;

  10. Παναγιώτης Κ. said

    Υποδειγματικό λεξιλογικό άρθρο!!!

  11. Καλημέρα.

    Αβάδιστα, αβίαστα, ακατάσχετα που (θα) λέ(γα)νε και στις μικρές αγγελίες.

  12. Παναγιώτης Κ. said

    @3. Γς πάλι…»έ γ ρ α ψ ε ς»!
    (κάθε φορά που θα μου βγάζεις γέλιο αυθόρμητο θα σου το λέω)

  13. έλα, το βρήκα, unpfändbar είναι και το άρθρο που αντιγράψαμε είναι το 400 BGB:

    Eine Forderung kann nicht abgetreten werden, soweit sie der Pfändung nicht unterworfen ist.

    http://www.gesetze-im-internet.de/bgb/BJNR001950896.html

  14. Alexis said

    Καλημέρα.
    Γιατί χωρίς ενεστώτα το «απόλαυσα»;
    απολαμβάνω-απολάμβανα-απόλαυσα κλπ.
    Υπάρχει και το καθαρευουσιάνικο «απολαύω», π.χ. απολαύουν της εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού (Μπρρρ!!!, που έγραφε και το «Ποντίκι» παλιά 🙂 )

  15. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    6: Χαίρομαι που φροντίζω πριν από σας για σας 🙂

    8-13: Έτσι λέει το ΛΚΝ, αλλά καθόλου δεν αποκλείεται να έχεις δίκιο.

    14: Τα αντέγραψα από τη Λεξιλογία, ίσως φτιαξουμε ειδικό άρθρο.

  16. @9, «ο νόμος δεσμεύει τον πρώτο ούτως ώστε, να μην μπορεί να εκχωρήσει την περιουσία του σε τρίτους, για να φαίνεται πια άνευ περιουσίας άρα και απαιτήσεων»

    Μα αφού ήταν ακατάσχετη ούτως ή άλλως η απαίτηση, ο τυχόν δανειστής του εκχωρητή τι είχε τι έχασε: τίποτα. Έχω την εντύπωση ότι ο νόμος εδώ προστατεύει τον επίδοξο εκχωρητή, κάπως κηδεμονιστικά: μην τυχόν βρεθή στην ανάγκη να εκχωρήση την ακατάσχετη απαίτησή του και στο τέλος μείνη και χωρίς το ελάχιστο που του εξασφαλίζει το ακατάσχετο. Αλλά δεν το θυμάμαι σίγουρα, πρέπει να το ελέγξω.

  17. @14, το απολαύω με το απολαμβάνω στην πραγματικότητα δεν έχουν καμία απολύτως σχέση. Το απολαύω σημαίνει αυτό που σήμερα λέμε απολαμβάνω. Συνέπεσαν και συγχύθηκαν στην σημασία λόγω της ομοιότητας (πρβλ όφελος-ωφέλεια). Απολαμβάνω σημαίνει βασικά λαμβάνω, εμείς το χρησιμοποιούμε σε λόγιο δικογραφικο ύφος, πχ απολαμβάνω μισθό. Επειδή από την άλλη αυτό το οποίο απελάμβανε κάποιος ήταν κάτι καλό, η διαδικασία προσέγγισης των δύο ρημάτων επιταχύνθηκε. Τέλος, το απολαύω είναι ανώμαλο, γιατί παίρνει εσωτερική αύξηση. Τέλος 🙂

  18. Τσοπάνος said

    Αφού το πέρασαν με νόμο, η μόνη λύση είναι να τους κατα(σ)χέσουμε στις εκλογές

  19. Nikos A. said

    Άσχετο
    @6 Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε και η ακατάσχετη δυσώδης αναισχυντία του Πάγκαλου περί «πείνας και δυσωδίας άμα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ». Ακατάσχετη κινδυνολογία. Δεν υπάρχει κανένας να τον ανασΧέσει;

    @14 Το ΛΚΝ έχει το απολαύω. Νομίζω οτι έχω ακούσει και απολαύνω (γλίστρημα γλώσσας;)

  20. BLOG_OTI_NANAI said

    Ο Μιχαήλ Στασινόπουλος στη δεκαετία του ’40 στην νομική ορολογία χρησιμοποιεί τον όρο «ακατάσχετο» (http://postimg.org/image/6481nen3j).

  21. Alexis said

    #17: Δεν εννοούσα τη νομική χρήση του «απολαμβάνω» αλλά την καθημερινή. Νομίζω ήταν σαφές.
    Έχω την αίσθηση όμως ότι και στα νομικά κείμενα τείνει να «διολισθήσει» σιγά-σιγά η σημασία του. Για παράδειγμα το άρθρο 5, παρ. 2 του Συντάγματος λέει:
    «Όλoι όσoι βρίσκoνται στην Eλληνική Eπικρά-
    τεια απoλαμβάνoυν την απόλυτη πρoστασία της
    ζωής, …»

  22. gbaloglou said

    Ζώντας με τους Πολίτες βίωσα εμμέσως την τραυματική, αξεπέραστη εμπειρία του μαύρου Σεπτέμβρη του ’55

  23. sarant said

    20: Πρέπει να είναι αρκετά παλιότερος ο όρος.

    21: Το ρήμα αυτό αξίζει άρθρο. Ειδικά τώρα που όλοι μας παρακινούν να απολαύσουμε τον καφέ ή το παγωτό μας.

  24. Νέο Kid Στο Block said

    Νικοκύρη, το «ινσεϊσισάμπλ» «ανσήζαμπλ» κι όλα τα σχετικά ,μού θυμίζουν φωνητικά τη Σεισάχθεια. 🙂
    (το γοτθικό που έδωσε ο Αθανάσιος …καλά αυτοί δεν πιάνονται. Έχουν πρωτογένεια. Εδώ τις πιθανότητες τις λένε φαινομενικότητες… )

  25. Γς said

    23:
    >Ειδικά τώρα που όλοι μας παρακινούν να απολαύσουμε τον καφέ ή το παγωτό μας.

    … λέμε τώρα 😉

  26. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα

    «Θα σου απαλλοτριωσω το σπιτι και θα μεινεις στο δρομο»

  27. cronopiusa said

  28. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !
    Πραγματικά πλήρες λεξικολογικό άρθρο.
    «Να ανασχεθεί», βεβαίως, το λέμε, και «ξεμπερδεύεται» από το «να ανεχτεί». Ανασχετήρας, ανασχετικός (χαφ) κλπ.

    Στην ουσία, τώρα, της είδησης : οι «κακοί» Γερμανοί, επιχορηγούν με ένα ευρώ την ψήφο, σε κάθε κόμμα που συμμετέχει στις εκλογές. Δηλ. πήρες 100 χιλιάδες ψήφους, λαμβάνεις 100 χιλιάρικα επιχορήγηση.

    Οι «large» Έλληνες, αυτό το ένα ευρώ το έχουν κάνει 12 !!!. Κι επιπλέον, όλα τα μεγάλα κόμματα είναι υπερχρεωμένα,ακόμα και στους ίδιους τους τους υπαλλήλους… Και υπερχρεωμένα, διεκδικούν εξουσία και διαχείριση.
    Aν σας περισσεύουν 40-50 λεπτά, κάντε τον κόπο ν’ ακούσετε το Τζίμη Πανούση, πώς βάζει την Αριστερά στη θέση της, στη χτεσινή <a href=http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=361474&catID=87 "Ελληνοφρένεια"…

  29. Πάνος με πεζά said

    ΓΒΡΜ ! «Ελληνοφρένεια» : http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=361474&catID=87

  30. Γς said

    28:
    Τον άκουσα τον Τζιμάκυ και ήθελα να τον σολιάσω εδώ (ειδικά αυτό το 1-12 ευρωπουλάκια – κι εκείνο το «Ϊεχωβίτες του ΚΚΕ»]

  31. Γς said

    Τζιμάκο

  32. Γς said

    ω χ, σχολιάσω. Θέλει πέταμα το κιμπορτ μου

  33. IN said

    Όταν κάνεις τέτοιες αναρτήσεις, όλοι οι νομικοί come crawiling out of the woodwork 🙂

    Λοιπόν, για να φτιάξουμε… καρφιά με κεφάλια, που λένε και στην κοινή μας (με τον ιδιοκτήτη του ιστολογίου) πατρίδα 😉

    Η κατάσχεση είναι όρος κατ εξοχήν δ ι κ ο ν ο μ ι κ ό ς και δη του ειδικότερου τομέα της «αναγκαστικής εκτελέσεως» (άσχετο: μόνο εγώ θυμάμαι την κωμικοτραγική περίπτωση μ’ εκείνο τον φοιτητή νομικής που σκότωσε τους γονείς του και ο ρεπόρτερ της τηλεόρασης μας έλεγε συγκλονισμένος ότι βρέθηκε στο σπίτι του βιβλίο με τον τίτλο «Αναγκαστική εκτέλεση»;), δηλαδή της διαδικασίας με την οποία εκτελούνται «αναγκαστικά» (δηλαδή όχι εθελοντικά από τον διάδικο που έχασε) δικαστικές αποφάσεις.

    Κατάσχεση σημαίνει απαγόρευση διαθέσεως: ο ιδιοκτήτης εξακολουθεί να είναι ιδιοκτήτης των κατασχεμένων, αλλά δεν μπορεί να τα «διαθέσει» δηλαδή να τα πουλήσει ή να τα μεταβιβάσει. Η κατάσχεση είναι το πρώτο στάδιο της απώλειας των πραγμάτων από αυτόν. Σε δεύτερο στάδιο, ακολουθεί, κατά κανόνα, η πώλησή τους με πλειστηριασμό και η μεταβίβασή τους στον υπερθεματιστή. Σε κατάσχεση υπόκεινται επίσης και χρηματικές απαιτήσεις, όπως απαιτήσεις του οφειλέτη κατά της τράπεζας στην οποία διατηρεί καταθετικό λογαριασμό.

    Με δεδομένη την νομική έννοια της κατάσχεσης, υπάρχει, μάλλον, σύνδεση με την άλλη έννοια του όρου «ακατάσχετος» (κάτι που δεν μπορεί κανείς να σταματήσει), αφού η «κατάσχεση» σταματάει τον οφειλέτη από το να διαθέσει την περιουσία του και «ακατάσχετο» αυτό το οποίο δεν μπορείς να σταματήσεις (εμποδίσεις) τον οφειλέτη να διαθέσει.

    Όρο κατάσχεση στις δικονομικές διατάξεις του Ι. Καποδίστρια εγώ ΔΕΝ βρήκα. Ψάξτε, άμα θέλετε, κι εσείς, είναι εδώ: http://81.186.130.244/digitalbook_203#/0 Οι διατάξεις αυτές ήταν, λέει, εμπνευσμένες από τον Γαλλικό Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας του 1806, του Ναπολέοντα. Θέλω να πω μ’ αυτό ότι όχι απλώς δεν υπάρχει, στις διατάξεις του Καποδίστρια, ο όρος «κατάσχεση» αλλά δεν φαίνεται να υπάρχει καν η έννοια αυτή. Γενικά, οι διατάξεις για την αναγκαστική εκτέλεση είναι πολύ συνοπτικές (σελ. 68 έως 70 του σκαναρισμένου βιβλίου που σας στέλνω, που αντιστοιχούν στις σελίδες 62 ως 65 του ίδιου του βιβλίου.

    Επομένως, μέχρι να βρούμε άλλη ένδειξη, θα πρέπει να συμπεράνουμε ότι ο όρος «κατάσχεσις» με την νομική – δικονομική έννοια που ανέφερα παραπάνω, μπήκε στην Ελληνική γλώσσα με την Πολιτική Δικονομία του 1834 που, όχι απλώς είναι Γερμανικής (και δη Βαυαρικής) εμπνεύσεως αλλά γράφτηκε κιόλας, στο πρωτότυπο, στα Γερμανικά, και δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως μαζί με Ελληνική μετάφραση (που, απ’ ό,τι λένε οι παλιοί νομικοί σχολιαστές, δεν ήταν και πολύ… σόι και συχνά έπρεπε να γίνει αναγωγή στο Γερμανικό πρωτότυπο για να γίνει κατανοητή η πραγματική έννοια του νόμου) .

    Την Πολιτική Δικονομία (σε Γερμανικά και Ελληνικά) την βρίσκετε στο google books: http://books.google.lu/books?id=My02AQAAMAAJ&printsec=frontcover&dq=Gesetzbuch+ueber+das+Civil-Verfahren&hl=fr&sa=X&ei=rslAVILoNoK2ad7qgfgP&redir_esc=y#v=onepage&q=%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%83%CF%87%CE%B5%CF%83%CE%B9%CF%82&f=false

    Το Γερμανικό κείμενο την κατάσχεση την λέει Beschlagnahme (π.χ. άρθρο 878) αλλά και σκέτο Beschlag (π.χ. άρθρο 885), όπου και η έκφραση in Beschlag genommen werden (να κατασχεθώσιν λέει το Ελληνικό κείμενο). Το άρθρο 885 ρυθμίσει, ακριβώς, τα ακατάσχετα, αλλά δεν τα λέει έτσι, για την ακρίβεια δεν τα λέει καθόλου, απλώς αναφέρεται σε αυτά που δεν μπορούν να κατασχεθούν. Βλ. και άρθρο 920 «δεν δύνανται να κατασχεθώσι…» . Αν κάπου αλλού λέει «ακατάσχετα» δεν το βρήκα, αλλά μπορεί και να μου ξέφυγε.

    Το Γερμανικό κείμενο χρησιμοποιεί επίσης το ρήμα pfaenden και το ουσιαστικό Auspfaendung για την Μεσεγγύηση, που είναι άλλο πράγμα, είναι δηλαδή η παράδοση του κατασχεθέντος σε τρίτο προς φύλαξη. Για τα ακίνητα, για το ίδιο πράγμα, χρησιμοποιείται στο Γερμανικό ο όρος Sequester, ενώ στο Ελληνικό ο ίδιος όρος.

    Συμπερασματικά, λοιπόν, και μέχρι να βρούμε κι άλλα στοιχεία, μετάφραση του Beschlagnahme είναι η κατάσχεση, όχι του saisie. Όσο για τον ίδιο τον όρο του τίτλου (ακατάσχετο), θα πρέπει να δούμε πότε εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Ελληνική νομική ορολογία (αφού δεν φαίνεται να τον έχει ο ίδιος ο Κώδικας) για να κρίνουμε αν πλάστηκε κατ’ απομίμηση Γερμανικού ή Γαλλικού όρου ή, γενικότερα, αν όντως μιμείται κάτι και δεν είναι απλώς «φυσιολογική» η δημιουργία του, στη βάση του όρου «κατάσχεση».

    Τέλος, για το άρθρο 464 ΑΚ (σχόλιο 4 κ.α.) δεν καταλαβαίνω πού είναι το πρόβλημα: σου λέει, όποια μελλονική απαίτηση (κατά τις διατάξεις της Δικονομίας) είναι ακατάσχετη, είναι και ανεκχώρητη, δηλαδή δεν μπορεί να την μεταβιβάσει σε τρίτο ούτε με τη θέλησή του ο οφειλέτης. Και στις δύο περιπτώσεις ο σκοπός είναι ο ίδιος: δεν επιτρέπεται να κατάσχω το μισθό ενός εργάτη (διότι μετά θα δουλεύει αυτός και θα εισπράττω εγώ), ούτε επιτρέπεται να μου τον εκχωρήσει με τη θέλησή του (γιατί θα οδηγηθούμε και πάλι στο ίδιο αποτέλεσμα). Η διάταξη δικαιολογείται και ιστορικά, γιατί ο Αστικός Κώδικας που την περιέχει είναι πολύ μεταγενέστερος (1940) της Πολιτικής Δικονομίας (1834). Η έννοια είναι «ό,τι ξέρετε ήδη -από τη Δικονομία- ότι είναι ακατάσχετο, σας λέω τώρα εγώ ότι είναι και ανεκχώρητο».

  34. Spiridione said

    Το ακατάσχετο με τη νομική σημασία υπάρχει ήδη στο ελληνογαλλικό λεξικό του Σκαρλάτου Βυζάντιου το 1846. Λογικά απ’ τα γαλλικά θα το πήραμε, όπως και την κατάσχεση.
    http://books.google.gr/books?id=T_8SAAAAYAAJ&pg=PA11&dq=%22%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%83%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%BF%CF%82%22&hl=el&sa=X&ei=2MZAVJXmEobJPKT8gLAE&ved=0CEkQ6AEwCDhu#v=onepage&q=%22%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%83%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%BF%CF%82%22&f=false
    Είχα διαβάσει και παλιότερα στην εισαγωγή του λεξικού του που έλεγε ο Βυζάντιος για την σύγχυση με το κατέχω/κατέσχον.
    «Του αμφιρρεπούς εισέτι τούτου της γλώσσης απόδειξιν, προς μυρίαις άλλαις, πρόκειται το Κατέχω, του οποίου εν ώ εις την δικονομικήν λέξιν Saisir έγινε εύχρηστος ο αόριστος Κατέσχον και το ρηματικόν η Κατάσχεσις (Saisie), ο ενεστώς και ο μέλλων δεν εύρον τρόπον να εισαχθώσιν, επειδή το μεν Καθέξω προκαθεριώθη δια το occuper, τι δε κατέχω δια το posseder. Πόση δε και πόσον γελοίαν η εκ τούτου σύγχυσις, αρκεί να εμβλέψη τις μόνον εις τα καθημέραν δημοσιευόμενα κατασχετήρια έγγραφα των δικαστικών μας κλητήρων, ίνα το πληροφορηθή».
    Προφανώς εννοεί ότι στα κατασχετήρια έγραφαν οι κλητήρες κατέχω το τάδε ακίνητο, εννοώντας ότι προβαίνουν σε κατάσχεση.

  35. Spiridione said

    33. Δεν το είχα δει το σχόλιό σου, απ’ τα γερμανικά λοιπόν μάλλον.

  36. Νέο Kid Στο Block said

    Beschlag ist Beschlag! (θα γίνει πάλι σαν την ιστορία με το Sparmassnahme που έγινε «μέτρα δημοσιοοικονομικής εξυγίανσης και ….μπλα,μπλα…και ξεξασρπρόλ 😉 )

  37. Πάνος με πεζά said

    Και μια που μπήκαν δικονομικοί όροι -όχι ότι είμαι και ειδικός-, το «αντίδοτο» στην κατάσχεση είναι η νομική σημασία της λέξης «ανακοπή».
    H προσημείωση/υποθήκη, προφανώς δεν αποτελούν το πρώτο στάδιο κατάσχεσης, ε; Ναι, νομίζω ότι μεταβιβάζονται ακίνητα με γραμμένες υποθήκες.

  38. 17: Μα και εκτός δικονομικών δεν λέμε «οι απολαβές»;

  39. "ετεροδημότισσα" said

    Μου τον προωθήσανε κι εμένα τον Πανούση. Πράγματι ασκεί κριτική περισσότερο στο ΚΚΕ που για κάποιο λόγο θεωρεί ότι έχει οικογενειακό παρελθόν (η οικογένεια του ήταν στο κόμμα; δεν ξέρω) και άρα δικαιούται να το κάνει.
    Εμένα όμως μου έκανε εντύπωση αυτά που είπε για τη Μαρφίν. ήταν σαν ευθεία απάντηση στις προχθεσινές μαλακίες που είπε ο πάγκαλος ο οποίος δυστυχώς έχει ακροατές που τρολάρουν ακατάσχετα στο ιντερνετ

  40. 23 β: Απολαύστε τον καφέ σας.

    Το καλοκαίρι του 1997 πάτησα για πρώτη φορά γαλλικό έδαφος, στη Νίκαια. Όταν άρχισα να χρησιμοποιώ σε πραγματικές συνθήκες τα γαλλικά μου, (τα τουριστικά του καλοκαιριού [«Stasou, mygdala!»] δεν πιάνονται, είσαι στην έδρα σου και αισθάνεασαι πιο άνετα), αυτό που μου είχε κάνει εντύπωση, στα Χάγκεν Ντας νομίζω, είναι που όταν μου έφερναν το παγωτό, μου εύχονταν «bonne degustation!». Αναρωτιώμουν πώς θα το λέγαμε αυτό στα ελληνικά, μέχρι που κάποια στιγμή άρχισαν να λένε στα μαγαζιά «καλή σας απόλαυση»!

  41. Με την πρώτη σημασία της λέξης, όπως λέμε και ακατάσχετες (ν)τροπολογίες, ακατάσχετες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, ακατάσχετα προεδρικά διατάγματα, ακατάσχετες παραβιάσεις του Συντάγματος, ακατάσχετη πολυλογία για πιέσεις στην Δικαιοσύνη του εν ενεργεία τότε γενικού γραμματέα της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου με αναφορά ονομάτων δικαστών και υπουργών, ακατάσχετη υπερφορολόγηση πολιτών, ακατάσχετες περικοπές μισθών και συντάξεων, ακατάσχετες παρεμβάσεις στην Δημόσια Τηλεόραση, ακατάσχετες αντικαταστάσεις, την τελευταία στιγμή, των υποκριτικώς ανυπάκουων κυβερνητικών βουλευτών στα θερινά τμήματα της Βουλής, ακατάσχετες οικονομικές επιτυχίες των δύο συγκυβερνώντων κομμάτων που βάρεσαν φαλιμέντο και στην χώρα και στα κόμματά τους όπως ομολόγησαν κατά την κατάθεση της (ν)Τροπολογίας του Ακατάσχετου με την δεύτερη σημασία της λέξης: εμείς έχουμε δηλώσει ότι από οικονομικής απόψεως είμαστε χρεοκοπημένοι ως κόμμα.”

  42. LandS said

    Αυτά που λέει ο Πανούσης για το ΚΚΕ, δεν είναι κριτική.

  43. Γς said

    40:
    Me gustas tu

  44. παλιοσειρά said

    Πότε εισήχθησαν στο ελληνικό δίκαιο οι όροι «κατάχεση», «ακατάσχετο», «κατάσχω» (και το τελευταίο σε ποιούς γραμματικούς τύπους);
    Θα πρότεινα να ρίξουμε πρώτα – πρώτα μιά ματιά στην δικονομία του Μαουρερ (1834). Πρότυπά του και ο Γαλλικός και ο Βαυαρικός Κώδικας. Δυστυχώς δεν ξέρω καμία μελέτη για τις πηγές της γλωσσικής έμπνευσης των συντακτών, ή μάλλον των μεταφραστών, των κωδίκων (Σχοινάς και Πολυζωϊδης;), που εκτείνονταν από το βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο μέχρι τον Αριστοτέλη – για παράδειγμα ο όρος «συνάλλαγμα» (σύμβαση), που επιβιώνει ακόμα στην έκφραση «ένσταση μη εκπληρωθέντος συναλλάγματος», μάλλον από τον Αριστοτέλη προέρχεται.

    Μετά (ειδικά για τους απαντώμενους γραμματικούς τύπους του «κατασχω»), όπου η έρευνα σε δικόγραφα, δικαστικές αποφάσεις, κλπ της εποχής, ε, δεν είναι και τόσο εύκολη, θα μπορούσαμε να ρίξουμε μιά ματιά στα πρώτα συγγράμματα των Γερμανων πανδεκτιστών που μεταφράσθηκαν στα Ελληνικά.

    Οι Γάλλοι έχουν και τον όρο «saisine», που υποθέτω έχει την ίδια ρίζα. Σε εμάς απαντάται ο όρος «κάταρξη» (δίκης ή διαδικασίας), αλλά είναι πολύ σπάνιος.

    Προσωπικά δεν μου έχει τύχει να δω να χρησιμοποιείται ο όρος «ακάτάσχετο» με την έννοια αυτού που δεν έχει κατασχεθεί. Έχω την εντύπωση ότι πιό συχνά χρησιμοποιείται η έκφραση «μη κατασχεθέν». Αντιθέτως, μου φαίνεται ότι πολύ πιό εύκολα χρησιμοποιείται και με τις δύο έννοιες ο όρος «ανεκχώρητο» (που δεν έχει/που δεν επιτρέπεται να εκχωρηθεί).

    Αθανάσιε Αναγνωστόπουλε, προσοχή! Η διάταξη μιλάει ειδικά για ακατάσχετες απαιτήσεις (πχ μισθός, διατροφή): το ακατάσχετο μέρος τους δεν μπορεί να εκχωρηθεί, ακριβώς για να μην μπορεί να καταστρατηγηθεί δια της συμβατικής οδού η απαγόρευση (πχ με συνομολόγηση συμβάσεως δανείου, που περιέχει και ρήτρα εκχώρησης, για την εξόφληση του δανείου).

  45. lefteris_sfak said

    Είμαι ο μόνος που μου φαίνεται ελαφρώς αδόκιμο το «ακατάσχετη πρόκληση»; Κατανοώ, λογοπαίγνιο είναι, αλλά τα λογοπαίγνια είναι πιο πετυχημένα όταν και οι δύο αναγνώσεις τους είναι εντελώς δόκιμες. Θα μου φαινόταν πιο σωστό «Ακατάσχετα προκλητικοί».

  46. Νέο Kid Στο Block said

    40. Το «καλή σας απόλυση» ή «καλή απόλαυση» πρέπει όμως Κώστα να έχει εισαχθεί απ’τα Αγγλικά στο Ψωροκωστάϊν. «Εnjoy!» (τ’ακούω συνέχεια, ή μάλλον το άκουγα όταν είχα λεφτά και έβγαινα.. στην Κύπρο)

  47. παλιοσειρά said

    ΙΝ, Spiridione, με προλάβατε!

  48. "ετεροδημότισσα" said

    @42
    μα κανένας δεν ασκεί κριτική στο ΚΚΕ, όλοι αυτοί που μιλούν εναντίον του είναι απλά αντικουκουέδες και μυρίζουν αντικουκουεδίλα
    🙂
    σοβαρά τώρα, ούτε τα φόντα έχω ούτε τις γνώσεις να εμπλακώ σε μια τέτοια αντιπαράθεση. μετρήστε με έξω που λένε και οι αγγλοσάξωνες

  49. LandS said

    46. Και ακριβώς ποιανής αγγλικής έκφρασης μετάφραση είναι το «καλή [σας] απόλαυση» περικαλώ;

  50. LandS said

    @48
    Μα και χωρίς την αντικουκουεδίλα, δεν πρόκειται για κριτική. Βάλτε όπου ΚΚΕ κάτι άλλο. Πάλι δεν θα ήταν κριτική.

  51. @33, 44: είπα εγώ κάτι διαφορετικό; Ότι γίνεται προς προστασία του επίδοξου εκχωρητή είπα κι εγώ.
    @21, μπράβο, ωραίο παράδειγμα, να βρούμε λίγο και το αρχικό κείμενο να δούμε τι έλεγε;

  52. Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ανάρτηση με καλά σχόλια (πολύ διαφωτιστικό το 33, ευχαριστώ ΙΝ).
    Παρακολουθώντας τις αναρτήσεις στο ιστολόγιο εδώ κάνω πραγματικότητα την δια βίου εκπαίδευση.
    Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που δεν γνωρίζω, που αναρωτιέμαι τι μάθαινα δεκαεφτά χρόνια στα σχολεία;

  53. Πέπε said

    40, 46, 49:

    Το «καλή σας απόλαυση» πρέπει να απαγορευτεί διά νόμου. Δεν είναι μόνο που είναι άγαρμπο, ξύλινο και καραψωνισμένο. Το κυριοότερο είναι ότι θα σου το πει ένας σερβιτόρος που ουσιαστικά σου δηλώνει απερίφραστα ότι η διεύθυνση του καταστήματος του δίνει οδηγίες για τις λεξιλογικές του επιλογές. Έσχατος εξευτελισμός της αξιοπρέπειας. Φαντάζομαι όποιος λέει «αμέσως» αντί για «έφτασε» ή «καλημέρα σας» αντί για «καλή σας μέρα» θα τρώει τουλάχιστον επίπληξη.

    Δεν ξέρω αν διαβάσατε μια είδηση για κάτι μαστροπούς που μαρκάρανε τις πόρνες τους με τατουάζ…

  54. όπως το φαντάστηκα, «απολαύουν» έχει:

    http://norfid.files.wordpress.com/2010/11/suntagma-ths-ellados-1975.pdf

  55. «απολαύουσι» και στο Σ του 1952:

    http://norfid.files.wordpress.com/2010/11/suntagma-ths-elladas-19521.pdf

  56. Πάνος με πεζά said

    @ 53 : Μην είσαι αυστηρός με το «καλή σας απόλαυση». Εξίσου ηλίθιο -αν όχι περισσότερο- είναι και το «καλή επιτυχία» 🙂

  57. Γς said

    53:
    >Δεν ξέρω αν διαβάσατε μια είδηση για κάτι μαστροπούς που μαρκάρανε τις πόρνες τους με τατουάζ…

    Πρόοδος. Στην εποχή μου τις μαρκάρανε [ενίοτε] με ξυραφάκι

  58. Alexis said

    #49: Ελεύθερη μετάφραση του (Welcome to Greece and) have a nice day 😀

  59. LandS said

    Γιατί ρε παιδιά τι κακό έχουν τα «ορίστε παρακαλώ», «με τις υγείες σας», «στην υγειά σας», «το γλυκάκι σας», «θα πληρώσεις γιατί αλλάζω» ;

    Συμφωνώ με το 53.

  60. Πέπε said

    @56: Το «καλή επιτυχία» δεν είναι καθόλου ανόητο. Εσύ Πάνο προφανώς υπονοείς ότι ούτε η επιτυχία ούτε η απόλαυση μπορούν να είναι κακές, έτσι;

    Ναι, αλλά μη λογικά πράγματα λέμε ένα σωρό, και είναι αποδεκτά όταν έχουν καθιερωθεί. Η δε καθιέρωσή τους δεν προέρχεται από κάποιον μαγαζάτορα που μοίρασε διαταγές στους υπαλλήλους του αλλά έγινε λίγο λίγο φυσικώ τω τρόπω.

    Καλή ανάρρωση
    Καλή δύναμη
    Καλό κουράγιο

    Είναι τόσες αυτές οι εκφράσεις, που πλέον έχουμε αποδεχτεί ότι σημαίνουν απλώς «εύχομαι επιτυχία / ανάρρωση κλπ.» (παράλληλα με πιο κυριολεκτικές ευχές όπως «καλά Χριστούγεννα», «καλά κρασιά», «καλά στερνά», όπου «καλό» σημαίνει αυτό που σημαίνει πάντα).

  61. 44. Παλιοσειρά, συμφωνώ («Προσωπικά δεν μου έχει τύχει να δω να χρησιμοποιείται ο όρος “ακάτάσχετο” με την έννοια αυτού που δεν έχει κατασχεθεί. Έχω την εντύπωση ότι πιό συχνά χρησιμοποιείται η έκφραση “μη κατασχεθέν”.). Το ΛΝΕΓ συμπεριλαμβάνει στο σχετικό λήμμα χρήση ανύπαρκτη: «ακατάσχετος2, -η, -ο ΝΟΜ. 1. αυτός που δεν κατασχέθηκε». Παλιότερα χρησιμοποιούνταν με την τελευταία σημασία τα «μη κατεσχημένο» / «μη κατασχεθέν». Σήμερα χρησιμοποιείται, εκτός από τα δύο τελευταία, και το «μη κατασχεμένο», κυρίως όμως «δεν έχει κατασχεθεί».
    Το ΛΝΕΓ συνεχίζει, παραθέτοντας και δεύτερη σημασία, αυτού που «δεν είναι δυνατόν να κατασχεθεί»: Ούτε μ’ αυτήν όμως απαντά το ακατάσχετος. Αντί γι’ αυτή χρησιμοποιούνται τα «μη κατασχέσιμος», ιδίως όμως «δεν μπορεί να κατασχεθεί».

  62. IN said

    37: Το αντίδοτο στην κατάσχεση είναι η «ανατροπή», η κατάσχεση «ανατρέπεται» υπό ορισμένες προϋποθέσεις, κυρίως αν δεν επακολούθησε πλειστηριασμός μέσα σε ορισμένο χρονικό διάστημα. Ή μπορεί να γίνει και παραίτηση από την κατάσχεση, αν ξοφλήθηκε το χρέος. Η ανακοπή είναι ένδικο βοήθημα (προσφυγή στο Δικαστήριο, θα το λέγαμε στην κοινή γλώσσα) που στρέφεται κατά δικαστικής πράξεως που έχει ήδη γίνει και σου προκαλεί βλάβη. Με ανακοπή προσβάλλεις τις πράξεις της αναγκαστικής εκτέλεσης, αλλά όχι μόνον: Έχεις και την ανακοπή ερημοδικίας, την τριτανακοπή (ή ανακοπή τρίτου) ενώ, παλιότερα, στον τομέα της ποινικής δικονομίας, είχες και ανακοπή κατά του βουλεύματος.

    Όσο για την υποθήκη, αυτή είναι εμπράγματο δικαίωμα, δηλαδή δικαίωμα προτίμησης σε ξένο ακίνητο: αν πουληθεί με πλειστηριασμό το ακίνητο, όποιος έχει υποθήκη προηγείται στη διανομή και άρα έχει περισσότερες πιθανότητες να πάρει τα λεφτά του, αν το εκπλειστηρίασμα δεν φτάνει για όλους. Αν το ακίνητο πουληθεί εθελοντικά, η υποθήκη απλώς το ακολουθεί, δηλαδή είναι βάρος και για τον νέο ιδιοκτήτη, γι’ αυτό, κατά κανόνα, κανείς δεν αγοράζει ακίνητο που να έχει υποθήκη.

    Η προσημείωση είναι αυτό που λέει η λέξη: προ-σημείωση της υποθήκης στα σχετικά βιβλία. Με απλά λόγια «κρατάς αριθμό» για να γράψεις την υποθήκη σου πρώτος-πρώτος, όταν αποκτήσεις το δικαίωμα να το κάνεις. Στην αρχική της σύλληψη η προσημείωση ήταν (και είναι δηλαδή ακόμη) «ασφαλιστικό μέτρο», δηλαδή προσωρινό μέτρο που σκοπό έχει την διασφάλιση των δικαιωμάτων του διαδίκου, όσο εκκρεμεί ακόμη η δίκη. Κι αυτό γιατί, για να γράψω υποθήκη με βάση δικαστική απόφαση, πρέπει να είναι τελεσίδικη, δηλαδή να έχει τελειώσει και η πρωτόδικη δίκη και η δίκη στο Εφετείο, αν γίνει Έφεση. Φυσικά, μέχρι τότε, ο αντίδικός μου μπορεί να έχει προλάβει να πουλήσει το ακίνητό του, οπότε ζητάω (και, αν υπάρχει λόγος, παίρνω) το δικαίωμα να κρατήσω νούμερο στα βιβλία υποθηκών γράφοντας προσημείωση, που όταν αποκτήσω την τελεσίδικη δικαστική μου απόφαση θα την «τρέψω» σε υποθήκη.

    Στην πράξη, όμως, όπως συχνά γίνεται στην Ελλάδα, έγινε κατάχρηση αυτής της διαδικασίας, για λόγους οικονομικούς: επειδή η «συναινετική» εγγραφή υποθήκης κοστίζει πολύ σε συμβολαιογραφικά τέλη (που, παραδόξως, ούτε η τρόικα διαννοείται να θίξει), για να κάνουν οικονομία οι δανειολήπτες σκαρώνουν μία δίκη «σικέ» όπου δανειστής και οφειλέτης πηγαίνουν στο δικαστήριο, ο μεν ζητάει ασφαλιστικά μέτρα, ο δε συναινεί, βγαίνει μία απόφαση τυποποιημένη και εγγράφεται προσημείωση υποθήκης, με λιγότερα έξοδα. Αν ποτέ χρειαστεί, δηλαδή στραβώσει το πράγμα και δεν πληρώνεται το δάνειο (πράγμα εντελώς σπάνιο στην σημερινή Ελλάδα της ανάκαμψης, όπως όλοι γνωρίζουμε), τότε γίνεται, εν καιρώ τω δέοντι, και η «τροπή».

    Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η υποθήκη/προσημείωση δεν χρειάζεται να προηγηθεί της κατάσχεσης (πάντως, δεν μπορεί να την ακολουθήσει, γιατί η εγγραφή της μετά την κατάσχεση είναι «άκυρη έναντι του κατασχόντος», για να βάλουμε κι αυτή τη μετοχή στο παιχνίδι). Γενικά, μπορείς να έχεις υποθήκη χωρίς κατάσχεση και κατάσχεση χωρίς υποθήκη, αλλά μπορεί να έχεις και κατάσχεση υποθηκευμένου ή προσημειωμένου ακινήτου.

  63. IN said

    44, 61: Συμφωνώ κι εγώ, «ακατάσχετο», στη νομική ορολογία, είναι αυτό που δεν μπορεί να κατασχεθεί. Αυτό που δεν έχει κατασχεθεί δεν έχει ειδικό όρο, εγώ θα έλεγα «δεν περιελήφθη στην κατάσχεση» , «δεν επιβλήθηκε επ’ αυτού κατάσχεση» ή κάτι τέτοιο.

  64. παλιοσειρά said

    @51
    Α.Α., εσύ δεν είπες τίποτε διαφορετικό, αλλά πόσοι μη νομικοί αναγνώστες του ιστολογίου πρόσεξαν ότι η διάταξη μιλάει για απαιτήσεις;

    Με την ευκαιρία: αυτό το «απολαμβάνουν» ξεγλίστρησε στο άρθρο 5 του Συντάγματος κατά την μεταφορά στην δημοτική με το Β΄ ψήφισμα της 6.3.1986 της Στ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων, για να θυμόμαστε και τους δράστες. Οι ίδιοι δράστες κατασκεύασαν και την «συνταγματικήν δικονομίαν», όπως την έχουν ονομάσει με δικαιολογημένη περιφρόνηση, των «διερευνητικών εντολών», χάρις στην οποία – μην τα ξεχνάμε αυτά – βρέθηκε ο Μιχαλολιάκος στο τραπέζι του Προέδρου της Δημοκρατίας, μαζί με τους λοιπούς αρχηγούς κομμάτων.

    Γενικά, τα νομικά υπέφεραν πολύ κατά την περίοδο της μετάβασης στην δημοτική, μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο και να ξαναφτιάξουμε τεχνική γλώσσα (ακόμη παλεύουμε, γιατί στα νομικά, από την φύση του πράγματος ο χρόνος κεινείται πολύ αργά). Στην αρχή ούτε εκείνο το «παρίσταται διά» και «παρίσταται μετά» δεν ξέραμε πώς να πούμε!

    Γενικά, πάντως, αρχίζω να φοβάμαι ότι αντί να διευκολύνουμε την γλωσσική ανίχνευση, μάλλον τα μπερδέψαμε τα πράγματα με τις νομικοκουβέντες μας. Να γυρίσω λοιπόν λίγο στην κατάσχεση και τα ακατάσχετα.

    Εδώ, υπάρχουν δύο πράγματα που πρέπει να ξεχωρίσουμε: τον νομικό θεσμό και το ελληνικό γλωσσικό του ένδυμα.

    Για μας τους νομικούς, ο θεσμός ξεκινάει με την δικονομία του Μάουρερ. Πως γινόταν πιο πριν η αναγκαστική εκτέλεση (και αυτό το «πιο πριν» περιλαμβάνει και την οθωμανική περίοδο, και το βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο) το ξέρουν μόνο οι ιστορικοί του δικαίου, για μας είναι … προϊστορία.

    Τον νομικό θεσμό ξέρουμε από που τον πήραμε: από τον Γαλλικό Κώδικα, που είχε αποτελέσει πρότυπο και του Βαυαρικού, και από τον Βαυαρικό. Πόσα και τι πήραμε από τον κάθε ένα, πάλι είναι μόνο των ιστορικών αντικείμενο.

    Τώρα, εις ότι αφορά το γλωσσικό ένδυμα, ξέρουμε ότι ο Μάουρερ δούλευε στα γερμανικά. Αυτό λοιπόν που ψάχνουμε είναι από που στην ευχή και πώς εμπνεύστηκαν τον όρο οι έλληνες μεταφραστές. Μάλλον δύσκολη δουλειά και μικρή η ελπίδα να καταλήξουμε με ασφάλεια. Χάρις στον Σπυριδίωνα, πάντως, και το παράθεμα από τον Βυζάντιο που ξετρύπωσε, ξέρουμε ότι εξ αρχής το ρήμα δημιουργούσε προβλήματα. Ή θα σφαζόταν η γραμματική, ή θα έμενε ασαφές το νόημα.

    Μήπως τελικά όντως η μόνη λύση είναι να το πιούμε το ποτήρι και να αποδεχθούμε το «κατάσχω» ως οριστική ενεστώτος, αόριστος …. αχεμ …. κατέσχον), παρατατικός ευτυχώς δεν χρειάζεται;

  65. Γς said

    Κι όμως. Είναι μερικά περιουσιακά [«οικογενειακά» θα έλεγα] στοιχεία που αν και είναι ακατάσχετα, συχνά αναφερόμαστε σ αυτά κάπως έτσι:

    -Ελα ρε, να πάρεις τα @@ μου!

  66. Νέο Kid Στο Block said

    Eμένα το «καλή επιτυχία» μού τη δίνει μόνο στο σκάκι! Στην παραδοσιακή χειραψία πρίν την έναρξη της παρτίδας το λέ(γα)νε πολλοί τελευταία. Μα άκου «καλή επιτυχία» στον αντίπαλο! Σε ένα ζήροου σαμ γκέιμ όπως το ζατρίκι, η επιτυχία μου σημαίνει την αποτυχία σου ρε κουμπάρε! Πες «καλή παρτίδα» ξέρω γω, ή ακόμα καλύτερα μη λες τίποτα. Η χειραψία αρκεί.

  67. Spiridione said

    Προς ΙΝ, Παλιοσειρά και λοιπές νομικές δυνάμεις: Έριξα μια γρήγορη ματιά στον Κώδικα του Μάουερ και μου φαίνεται ότι μοιάζει σε μεγάλο βαθμό με τον σημερινό. Μάλλον η λέξη ακατάσχετα δεν υπάρχει πουθενά στην αναγκαστική εκτέλεση (το θυμάμαι και εγώ το περιστατικό με τον δολοφόνο και το βιβλίο της αναγκαστικής εκτέλεσης, το βιβλίο της Φαλτσή ήταν, που έδινα και εξετάσεις τότε θυμάμαι). Αλλά και στον σημερινό Κώδικα Πολ. Δικ. δεν υπάρχει η λέξη, στο τμήμα της αναγκ. εκτέλεσης τουλάχιστον. Από το ευρετήριο του πολυκώδικα βρίσκω ότι υπάρχει η λέξη στον τίτλο του άρθρου 710 για την συντηρητική κατάσχεση. Υπάρχει και στον ΚΕΔΕ και στον ΑΚ. Αλλά προφανώς θα χρησιμοποιείτο και χρησιμοποιείται και σήμερα η λέξη σε νομικά βιβλία και σε αποφάσεις. Ας πούμε, εδώ μια νομική μελέτη για την αναγκαστική εκτέλεση του 1854, του Χριστόδουλου Ρουσσόπουλου, αντιεισαγγελέως του Αρείου Πάγου και υφηγητή εν τω του Όθωνος Πανεπιστημίου. Πιο πάνω γράφει ότι «κατά την σύνταξιν της πολιτικής δικονομίας εν γένει ο νομοθέτης ηκολούθησε το εκλεκτικόν σύστημα. Έχων υπ΄όψιν του νομοθετήματα γαλλικά και γερμανικά, απήνθισεν εξ αυτών. Όθεν πολλάκις άρθρα της δικονομίας μας έχουν αυτολεξεί ως ο γαλλικός πολιτικός κώδιξ, ή η γαλλική πολιτική δικονομία, ή αυτολεξεί ως τα βαυαρικά νομοσχέδια της πολιτικής δικονομίας του 1827 και του 1831″. Ειδικά για το τμήμα της αναγκαστικής εκτέλεσης λέει ότι υπέρεχει η προς την γαλλικήν πολιτικήν δικονομίαν ομοιότης».
    http://books.google.gr/books?id=O88uAAAAYAAJ&pg=RA1-PA47&dq=%22%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%83%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B1%22&hl=el&sa=X&ei=Qd9AVMvYCMjCOYyTgZAI&ved=0CEkQ6AEwCTg8#v=onepage&q=%22%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%83%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B1%22&f=false

  68. Alexis said

    #51, 54, 55: κ. Αναγνωστόπουλε δεν λέμε κάτι διαφορετικό: Ότι το «απολαμβάνω» χρησιμοποιείται και σε νομικά κείμενα με την ένοια (η ως μετάφραση αν θέλετε) του παλιού ρήματος «απολαύω».
    Εάν υπονοείτε ότι η χρήση του είναι αδόκιμη, όπως και ο σχολιαστής του σχ. 64, μπορείτε να προτείνετε κάποιο άλλο ρήμα με την ίδια σημασία, που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε νομικό κείμενο;
    Εγώ ομολογώ ότι δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι αντίστοιχο.

  69. Πέπε said

    @66: Επίσης «καλή επιτυχία σε όλους τους υποψηφίους» (π.χ. στις Πανελλαδικές), όταν ο αριθμός των επιτυχόντων είναι από πριν καθορισμένος. Ή σε όλους τους αθλητές σ’ ένα αγώνισμα.

    Αλλά και τι να πεις; Καλή επιτυχία στο 10% (ή όσο εκάστοτε) που θα περάσει;

  70. παλιοσειρά said

    Υπονοώ ότι το ρήμα «απολαύω» είναι μιά χαρά και στην δημοτική, όπως ήταν και στην καθαρεύουσα. Ακριβώς όπως είναι μιά χαρα οι απολαβές και δεν χρειάζεται να γίνουν απολαύσεις.

    Υπονοώ επίσης ότι ίσως δεν υπήρχε κανένας λόγος να αλλάζουμε καλά και σώνει εκφράσεις ή διατυπώσεις ακριβείς, με άλλες που δουλεύουν μόνο στο περίπου (όπως, για παράδειγμα το «διά» και «μετά» δικηγορου, που έγιναν «με» και «μαζί με», το «επ’ ακροατηρίου», που έγινε «στο», και ούτω καθ’ εξής). Στα νομικά, οι αρχαϊσμοί είναι πταίσματα, οι διφορούμενες ή ασαφείς διατυπώσεις (και ακόμη περισσότερο οι μεταφράσεις και οι μεταγλωτισμοί που ενδέχεται να επηρεάσουν το νόημα) είναι κακούργημα.

  71. παλιοσειρά said

    το #70 απάντηση στο #68

  72. Γς said

    Να σου χαμογελάει λέει και να σου λέει, λέει «καλή επιτυχία»…
    …ο Μητσοτάκης

  73. "ετεροδημότισσα" said

    το «καλή απόλαυση» δεν μου χει τύχει. Στις διαφημίσεις οινοπνευματωδών δεν γράφουν όμως «απολαύστε υπεύθυνα» ;
    επειδή σπάνια βλέπω τηλεόραση δε μου ρχεται τι γράφουν στις ανάλογε ξένες διαφημίσεις, αλλά κάτι γράφουν γιατί είναι νομίζω οδηγία της ΕΕ

  74. παλιοσειρά said

    Έχω την εντύπωση ότι το «καλή σας απόλαυση» το εισήγαγαν οι ξένες αλυσίδες καφεταχυφαγείων (στα ελληνικά καφέ και φαστφουντάδικα), ή κάποιος έλληνας μιμητής, ως μετάφραση του αμερικάνικου «enjoy!», που συνοδεύει υποχρεωτικά την παράδοση της απόδειξης από την ταμειακή μηχανή μαζί με την χαρτοσακούλα με τον καφέ και το σνακ.

  75. Πέπε said

    @74: Εγώ τουναντίον έχω την εντύπωση ότι το πρωτοάκουσα σε γκουρμείο.

  76. andreas s said

    Δεν σας καταλαβαίνω δεν ασχολείστε με τα εθνικά μεγαλεία και χάνετε το χρόνο σας με λεξικολογίες Εδώ η καλή εφημερίδα είναι σαφής : Η Μέρκελ έμεινε με το στόμα ανοιχτό http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26513&subid=2&pubid=113369032.
    Όπου νάναι θα αποκλιμακωθούν τα σπρεντ άμα δε βρεθεί και ο «ένοικος» του τάφου θα μας παρακαλάνε να αγοράσουν τα ομόλογά μας.

  77. Alexis said

    #70: Δεν θα διαφωνήσω με αυτό που λέτε. Στα νομικά κείμενα μερικές φορές είναι προτιμότερο να διατηρούμε έναν αρχαϊσμό εάν η μεταγραφή του στη δημοτική δεν μπορεί να τον αποδώσει με ακρίβεια και μπορεί να δημιουργήσει παρερμηνείες.
    Όμως η περίπτωση του «απολαύω-απολαμβάνω» δεν είναι καλό παράδειγμα.
    Θεωρώ ότι και τα δύο ρήματα στέκουν το ίδιο καλά, το δεύτερο έχει επιπλέον το πλεονέκτημα να είναι περισσότερο οικείο στον καθημερινό ομιλητή της γλώσσας (και μη «ειδικό»).
    Υπ’ αυτή την έννοια θεωρώ ότι ορθώς μεταγράφηκε το «απολαύουν» του 1975 σε «απολαμβάνουν» το 1986.

  78. παλιοσειρά said

    Εμ, έλα που δεν στέκουν το ίδιο καλά! Άλλο «απολαύω του δικαιώματος», άλλο «απολαμβάνω τα ωφελήματα του πράγματος»…

  79. παλιοσειρά said

    *… βέβαια στα αγγλικά και στις δύο περιπτώσεις μάλλον η έννοια θα απεδίδετο με το enjoy.

  80. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα. Είχα μια δουλειά που μ’ ανάγκασε να λείψω αρκετές ώρες.

    28: Φυσικά, ο Πανούσης βρίζει την αριστερά, ενώ τα χρέη (και τη σκανδαλώδη ρύθμιση) μας τα φόρτωσαν οι ΝΔΣΟΚ.

    33: Το περίμενα να σκάσουν μύτη οι νομικοί -και δεν με ενοχλεί εδώ που τα λέμε.

    41: Το ομολόγησαν ότι είναι χρεοκοπημένοι; Ας κάνουν τότε μιαν έκτακτη εισφορά μόνο για τους βουλευτές τους.

    42: Όχι βέβαια.

    52: Μας κολακεύετε 😉

    53-60: Έτσι είναι

    63 και πριν: Δίκιο έχετε, δεν είναι στην ορολογία, αλλά μπορεί να το πει κάποιος εκτός ορολογίας: Τα πήραν όλα, μόνο το εξοχικό έμεινε ακατάσχετο γιατί το είχα γράψει στη μάνα μου.

    66: Εμείς λέμε bon bridge όταν ξεκινάμε.

    73: Στα γαλλικά consommer avec moderation, καταναλώστε με ρέγουλα

    76: Ε τότε θα τρώμε με χρυσά κουτάλια!

  81. cronopiusa said

    και γελάς ακατάσχετα

    ΘΑ ΡΙΞΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΣΑΣ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

    «Καθημερινή» εναντίον Λουκάνικου

  82. Νέο Kid Στο Block said

    81.–> !!
    Δεν πάμε καλά…καθόλου καλά! (τα βάλαν και με τα σκυλάκια τώρα τα γίδια…)

  83. marulaki said

    #60 Γιατί, την καλή όρεξη πού την πας; Είναι και μεσημέρι…
    #66 Στο τέννις λέμε ‘καλό αγώνα’.

  84. ppan said

    Πολύ ωραία ανάρτηση!

  85. LandS said

    73 Enjoy responsibly γράφουν οι διαφημίσεις της μπίρας Χάινεκεν στα γήπεδα.
    74. To «[Hope you] enjoy your stay [sir or madam]» το ακούς σε ξενοδοχεία. Το «γκουντ γιορ εντζόι» που το ακούς;

  86. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

  87. Νέο Kid Στο Block said

    85. Mα έχεις κολλήσει σήμερα βρε παιδί μου! Enjoy! λέμε, κύριος!
    Το οποίο έγινε «Απολαύστε!» αλλά επειδή δεν κάθεται πολύ καλά αυτή η αγγλικουριά στα ελλήνικος έγινε συν τω χρόνω «Kαλή απόλαυση» αντί του πατροπαράδοτου «Καλή όρεξη»
    Aντε, Γκούτεν Απετίτ! και Αουφ βίντερλέζεν.

  88. Γς said

    Κι όταν τα πράγματα φαίνονται ότι θα πάνα κατά διαόλου λέμε:\
    -Καλά κρασιά

  89. Avonidas said

    «[…]γι’ αυτό και περισσότερο μπορεί να αργήσει το ρήμα επίσχω, αν και η Ελετώ (εννοώ την ΕΛΕΤΟ) νομίζω ότι το έχει επιδοκιμάσει.»

    Τι είναι αυτή; Θεσσαλή μάγισσα ή Ερινύα; 😉

  90. sarant said

    89: Κάτι σαν Ερινύα 🙂

  91. Avonidas said

    #59: «Γιατί ρε παιδιά τι κακό έχουν τα “ορίστε παρακαλώ”, “με τις υγείες σας”, “στην υγειά σας”, “το γλυκάκι σας”, “θα πληρώσεις γιατί αλλάζω” ;»

    Εμένα πάντως, όταν με ρωτάει η σερβιτόρα «είναι εύκολο να με πληρώσετε;», απαντάω «όχι, αλλά έχω άλλη επιλογή;» 🙂

  92. Avonidas said

    #91, «αλλά», μετακινήστε μου λίγο τον τόνο, πορφαβόρ.

  93. IN said

    67: Α, πολύ ενδιαφέρον αυτό το βιβλίο που βρήκε, μπράβο! Ο Ρουσσόπουλος (σελ. 47) έχει και αντίθετο του «ακατάσχετα» τα «κατασχετέα»

  94. LandS said

    93 Μα τα κατασχετέα (που χρησιμοποίησα και γω στα πρώτα σχόλια :)) είναι αυτά που ΠΡΕΠΕΙ να κατασχεθούν

  95. IN said

    94: Αυτό να το πεις στον Ρουσσόπουλο, αλλά δυστυχώς ήδη το 1854 που βγήκε το βιβλίο, ήταν μακαρίτης…

    «Υποκείμενα σε κατάσχεση» είναι, νομίζω, το σωστό αντίθετο το «ακατάσχετα», τουλάχιστον στη σημερινή νομική ορολογία.

  96. παλιοσειρά said

    #94
    Σωστά, ο όρος που χρησιμοποιούμε είναι «κατασχετά» (αντίστοιχα μιλούμε για πράγματα ή δικαιώματα «απαλλοτριωτά», ή «αναπαλλωτρίωτα», αλλά για «απαλλοτριωτέα» έκταση). Αλλά, απ’ ότι βλέπω, στις προηγούμενες παραγράφους ο Ρουσσόπουλος μιλάει για «εκτελεστέες» και «παραλειπτέες», δηλαδή πράξεις που η δικαστική απόφαση διατάσσει να εκτελεσθούν ή να παραλειφθούν.
    Μήπως παρασύρεται και χρησιμοποιεί αντίστοιχα την λέξη «κατασχετέα», εννοώντας «πράγματα για τα οποία έχει δοθεί εντολή κατασχέσεως»; Φυσικά τα γλωσσικά λάθη δεν είναι ούτε άγνωστα ούτε ασυνήθη σε νομικά κείμενα. Δυστυχώς.

  97. Πάνος με πεζά said

    Τώρα επανήλθα, κι ευχαριστώ για τα νομικά (τα οποία διαβάζω διαγωνίως, όπως καταλαβαίνετε).Αλλά εκείνη τη συναίνεση στα ασφαλιστικά,τη θυμάμαι : ένα μπουλούκι δανειοληπτών πάνε όλοι μαζί στην ίδια δίκη, περίπου μια εκατοντάδα, και την κατάλληλη ώρα, τους δασκαλεύει ο δικηγόρος και λένε ομοθυμαδόν «συναινώ !». Κι άντε βγάλτα πέρα μετα…

    Επειδή η επιτυχία έχει πρόσημο, και μάλιστα θετικό, μου κάθεται περίεργα η «καλή επιτυχία». Ο μόνος λόγος που θα το δικαιολογούσε θα ήταν ίσως η «Πύρρειος νίκη».

    PS : Γς, γυρίζοντας έξω πριν από λίγο, τσίμπησα κάτι για σένα. Πάρε mail ! Και αν πας με ζωντάνια, θα πετύχεις και καλύτερη τιμή !

  98. @68, δόκιμη είναι, απλώς την ιστορία της σχολιάζω.

    Για να ξαναγυρίσω πάλι στα δικά μου, θυμήθηκα ότι Pfand είναι το ενέχυρο, Verpfändung η ενεχύραση, αλλά απλώς Pfändung η κατάσχεση.

    http://www.gesetze-im-internet.de/zpo/__803.html

  99. παλιοσειρά said

    «ευχαριστώ για τα νομικά (τα οποία διαβάζω διαγωνίως»

    Συνάδελφοι, μας βαρέθηκαν!
    Καιρός να επιστρέψει ο ΓΣ με κανένα ανέκδοτο. Ή να αλλάξει κάποιος το θέμα.

  100. sarant said

    Ε, μια φορά στο τόσο δεν πειράζει.

  101. Ιάκωβος said

    Η αλήθεια είναι ότι ο Πανούσης λαϊκίζει συχνά (με τη σωστή έννοια της λέξης), πχ μιλάει για τους «πολιτικούς» λες κι είναι όλοι ίδιοι,ή λες και η πολιτική (που ασκεί και ό ίδιος) είναι κακό πράμα.

    Από την άλλη δε χαρίζεται στον μ@λ@κ@ κυρίαρχο λαό, τον λούζει όπως του αξίζει.

    Το καλύτερό του όμως κι αυτό που τον ανεβάζει στα μάτια μου,και που γιαυτό τον συγχωρείς για τα διάφορα άκυρα (πχ κάποιους αντισημιτισμούς) είναι που επεκτείνει τα όρια της ελεύθερης σκέψης. Κανένας σεβασμός σε σύμβολα, σε Αρχηγούς, σε κομματικά ιερατεία, σε σημαίες. Οπότε δε θα μπορούσε να αφήσει την Αριστερά απέξω.

    Είναι γελοίο ένας αριστερός να έχει καταρρίψει μέσα του την Πίστη για Θεούς και Χριστούς και Κοράνια και σταυρούς και να τα έχει αντικαταστήσει μέσα του με την τυφλή πίστη και το δέος μπροστά στον Αρχηγό και τα σφυροδρέπανα ή «το Κόμμα».Η Ιστορία της Αριστεράς είναι στιγματισμένη από τέτοια φαινόμενα. Πχ, στο τελευταίο συνέδριο άλλαξε πορεία 90°, αποκατάστησε το Στάλιν και κανείς από τους οπαδούς δεν το πήρε πρέφα, απλά άρχισαν να μιλάνε για τον Πατερούλη, όπως παλιά μιλάγανε για τις «υπερβολές της προσωπολατρίας»
    Ο Μπουνιουέλ κάπου λέει στην αυτοβιογραφία του, ότι του πήρε χρόνια να συνειδητοποιήσει ότι μπορείς να σκεφτείς το οτιδήποτε, όσο αποτρόπαιο κι αν είναι , πχ, κάποιον που κάνει έρωτα με τη μάνα του, χωρίς να «αμαρτήσεις» και χωρίς να σημαίνει τίποτα αυτό, ακριβώς γιατί η σκέψη μπορεί να είναι ελεύθερη και πρέπει να είναι ελεύθερη.
    (Βέβαια, η συνειδητοποίηση αυτής της ελευθερίας είναι η μεγάλη στιγμή της προσωπικής φώτισης και ίσως η μόνη που έχει αξία. Μετά η ελευθερία αυτή, όταν γίνεται πράξη, οφείλει να μπει σε ηθικά όρια. Τι πρέπει κάνω και τι δεν πρέπει να κάνω)

    Πάντως ο Πανούσης, σε όσους μας κάνει και γελάμε, προσφέρει μια μεγάλη υπηρεσία, σ’ αυτούς τους ζοφερούς καιρούς. Όσο για το ΚΚΕ, που ο Τζίμης είπε ότι καλύτερα να εξαφανιστεί,δε χρειαζόταν να το πει. Από τότε που αποκατάστησε το Στάλιν,και στέλνει συγχαρητήρια στους παλαβούς δικτάτορες Κιμ, έχει υπογράψει την θανατική του καταδίκη.

  102. Πάνος με πεζά said

    Πάντως (τώρα τα διαβάζω λίγο πιο αργά), η προσημείωση μου στοίχισε εμένα (και όχι της τράπεζας) στο υποθηκοφυλακείο εννιάμιση κατοστάρικα το 2007. Πόσο παραπάνω δηλαδή; Και φαντάζομαι ότι θα θέλω κι άλλα τόσα -αναλογικά- για να την άρω, όταν με το καλό, όχι;

    Κι εν τω μεταξύ βαρύνομαι κι απ’ όλα τα προκύψαντα χαράτσια των ακινήτων. Εγώ, και όχι η τράπεζα. Συν τα κτηματολογικά.

    Και τελικά, δεν κατάλαβα, με την υποθήκη επάνω, μπορώ να το πουλήσω;

    Το αντίθετο, σίγουρα το ξέρω (κάποιος αγοράζει σπίτι, κι αν κάνει το λάθος να υπογράψει μεσημέρι συμβόλαια, ο παλιός ιδιοκτήτης μπορεί να βάλει το δικηγόρο του να πάει το πρωί εκείνης της μέρας και να του γράψει πάνω και μια υποθήκη «πάρε νά’ χεις», Γι αυτό και τις μεταγραφές όλοι τρέχουν να τις κάνουν πρωί, από συμβόλαια που έχουν υπογραφεί βράδυ.

    Και πάλι λέω, από τα ελάχιστα «νομικά» που έχουν περάσει από τα αυτιά μου,ίσως και να μην ισχύουν πια, ε;

  103. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    O Mπαρουφάκης δεν άντεξε, και την πέταξε την μπαρούφα του για την πτώση του χρηματηστηρίου. Πρίν όμως αλέκτορ φωνήσαι, το χρηματηστήριο τον διαψεύδει (όπως κάνει πάντα, με όλους τους πονηρούς και έξυπνους) με μιά εκρηκτική άνοδο άνω του 7%. Όποιος λέει οτι γνωρίζει το χρηματηστήριο, (και βγάζει πολιτικά συμπεράσματα λέω εγώ) ή απατεώνας είναι, ή ηλίθιος, έλεγε ο Αντρέα Κοστολάνι τον προηγούμενο αιώνα.

    101 – Ο Πανούσης με ποιά ιδιότητα κάνει κριτική στην αριστερά και ειδικά στο ΚΚΕ, με αυτή του αναρχικού επαναστάτη που ζεί στο Παλιό Ψυχικό και στην Εκάλη, και οδηγεί Καγιέν; pas mal που λένε και στο χωριό μου.
    Μετά την εποχή του Χάρυ Κλίν, ήρθε η εποχή των Πανούσηδων και των Σεφερλήδων.

  104. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «πριν αλέκτορα φωνήσαι»

  105. Ηλεφούφουτος said

    » Κι επειδή το “κατάσχω” δεν μας φαίνεται και πολύ σόι για ενεστώτας, πολλοί έπλασαν, από τον αόριστο, το “κατασχέτω” »

    Παράλληλα όμως υπάρχει το: ενεστ. κατάσχω – αόρ. κατέσχεσα ή κατάσχεσα
    Υπέρ αυτού του κλιτικού παραδείγματος συνηγορεί ο αρκετά ζωντανός τύπος «κατάσχεται», ο οποίος φυσικά μόνο στον ενεστώτα μπορεί να υπάρξει.

    Τον ήξερα από παιδί, γιατί θυμάμαι που το είχαμε σαν παιχνίδι ένα φεγγάρι να αρπάζει ο ένας κάτι απ’ τον άλλον, π.χ. το καπέλο του, και να λέει «κατάσχεται».

  106. Πάνος με πεζά said

    @ 103 : Ο Καλαμούκης πάντως, στο τέλος τον πιάνει με το καλό : «Έλα, κι εσύ από την αριστερά περιμένεις, ό,τι κι αν λες !»

    Κριτική στην Αριστερά κάνει κι ο Μίκης. Ε, αυτός, όσο κι αν μένει απέναντι από την Ακρόπολη και παίρνει πρωϊνό στο «Διόνυσο», τα ένσημά του στα ξερονήσια, τα έγραψε…Ε και; Άλλαξε κάτι από την κριτική του Μίκη;

    Κριτική στην Αριστερά κάνουν οι πάντες.Το κακό, όπως ίσως να χαριτολογούσε ο Φρέντι Γερμανός,είναι ότι η Αριστερά δεν κάνει κριτική σε κανέναν…
    Η μάλλον ο Φρέντι έχει πει καλύτερο : «Το πρόβλημα της Ενωμένης Αριστεράς σήμερα είναι πώς να μείνει ενωμένη και πώς να μείνει Αριστερά.»

  107. sarant said

    105: Σωστό αυτό με το κατάσχεται.

  108. Ιάκωβος said

    …με αυτή του αναρχικού επαναστάτη που ζεί στο Παλιό Ψυχικό και στην Εκάλη, και οδηγεί Καγιέν;

    Λάμπρο,
    αυτό που λες τώρα είναι η πεμπτουσία του λαϊκισμού. Αυτό είναι «η σωστή έννοια του λαϊκισμού» που έγραψα παραπάνω και θέλει προσοχή. Ο «Επαναστάτης αναρχικός της Εκάλης», ο «Αριστερός με δεξιά τσέπη», είναι βασικά (και ανύπαρκτα) στερεότυπα της λαϊκιστικής, δηλαδή ναζιστικής προπαγάνδας.

    Παιδάκι μου, άλλος ο Πανούσης πάνω στη σκηνή, άλλος στο σπίτι του. Τι σε νοιάζει εσένα, πως ζει, δεν κρίνεις τη ζωή του ανθρώπου, αλλά αυτά που λέει. Ή μήπως άλλαξε για να τα κονομήσει, όπως (νομίζουν οτι) κάνουν κάποιοι πιτσιρικάδες που ξεπουλιούνται στις εταιρείες. Ο Τζίμης πάντοτε, καλά κακά, τα ίδια έλεγε.

    Ή μήπως θα κοιτάμε τους ρόζους στα χέρια για να κρίνουμε ποια είναι η προλεταριακή τέχνη ή πολιτική;Ή η εισαγωγή στα Πανεπιστήμια, όπως είχε επιχειρηθεί στην Κίνα;

  109. gbaloglou said

    Και στο χθεσινό Ποντίκι έρεε … Ακατάσχετο πολιτικό χρήμα … πρωτοσέλιδα, πάνω από επικαιρότατη γελοιογραφία 🙂 🙂

  110. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    106 – Δεν είπα οτι αλλάζει κάτι με την όποια κριτική, απλώς είπα το ΓΙΑ ΚΟΙΤΑ ΠΟΙΟΣ ΜΙΛΑΕΙ.

    108 – Πεμπτουσία του λαϊκισμού ή διαπίστωση της πραγματικότητας; έτσι είναι αν έτσι νομίζεις, γιατί να σου χαλάσω το όνειρο;
    Δεν με νοιάζει για κανέναν τι κάνει στο σπίτι του ή στην όποια σκηνή. Ο συγκεκριμένος είναι καί δημόσιο πρόσωπο, και σαν τέτοιο μιλούσε σε ΜΜΕ, οπότε οφείλει τα λόγια του να συνάδουν με τις πράξεις του, αλλιώς είναι το ίδιο γελοίος με αυτούς που κατηγορεί για γελοίους.
    ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ ΠΡΩΤΟΣ ΝΑΣΑΙ, ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑΣΑΙ ΚΡΙΤΗΣ.

  111. Εγώ πάντως ήμουν από νωρίς εδώ, όπως θα δείτε στο τέλος του χτεσινού άρθρου. Εσείς λείπατε

  112. Γς said

    97 @ Πάνος Με Πεζά

    Δεν το έχω.
    Πάρε εσύ: caktos παπακι gmail.com

  113. Πάνος με πεζά said

    Εκεί το έστειλα, και το έστειλα σωστά ! Για δες, μήπως δεν έχεις πληρώσει στο ΠΡΟΠΟ; (μια φωτογραφία είναι, αλλά τσέκαρε γιατί είναι «Χωρίς θέμα»)

  114. Γς said

    113:
    Σου έρχομαι με το άλλο το πράσινο.

    Κοιτάξτε τι μου έστειλε…

    https://mail.google.com/mail/u/0/?ui=2&ik=c91631ed1d&view=fimg&th=1491e37771372f00&attid=0.1&disp=inline&safe=1&attbid=ANGjdJ_ifY1IOlowJzn7fwwWj8BXQeiszfF2yBGYK2DkcDyfhBS64Pdn3ZkT5tVzh-XxoDFpi4QIyBawbz7P9fpPU4AfJo0pscYJSa6JktNI2334nDC2T0lOPZHlVwY&ats=1413557583137&rm=1491e37771372f00&zw&sz=w1242-h668

  115. Πάνος με πεζά said

    Δε μπορούν να κοιτάξουν ακόμα…Δε δουλεύει ! 🙂

  116. Το ἀνίσχω χρησιμοποιείται μόνο για τον ήλιο. Ἡλίου ἀνίσχοντος = καθώς ανέβαινε ο ἠλιος, ξημέρωνε (Ξ/φ. Ελληνικά)

    κατάσχεται – κατασχόταν – θα κατασχεθεί – κατεσχέθη / κατασχέθηκε έχει κατασχεθεί. Πού είναι το πρόβλημα

    κατάσχω – κατέσχον / κατάσχεσα (αόριστος βέβαια) θα κατασχέσω – έχω κατασχέσει.

    Το πρόβλημα με το ‘σχ’ το ἔχω το είχε ανέκαθεν. Δεν το απέκτησε τώρα.

    Γιατί το κατασχετέος = αυτός που πρέπει ή μπορεί να κατασχεθεί;δεν σας αρέσει; Τι έχει; αμελητέος, εξωστέος κ.ο.κ.

    Καλά στο 102 τι να πεις;

  117. Γς said

    115:
    Τώρα; Δουλεύει;

    http://caktos.blogspot.gr/2014/10/blog-post_17.html

  118. Πάνος με πεζά said

    Προφανώς με αυτό το βανάκι σε πάει ! 🙂

  119. Πάνος με πεζά said

    Και δεν είναι δικό μου το γραφείο, δικός μου είναι ο μπλε καθρέφτης και το μπλε πουκάμισο !

  120. Γς said

    ΑΡΜΕΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ & ΣΙΑ Ο.Ε.
    2 Βελονάδες, 490 81 Βελονάδες Κερκύρας
    Τελετές -ΜνημόσυναΜεταφορά Σωρού Απ’ όλη Την ΕλλάδαΥποκατάστημα Στην Αχαράβη & Αθήνα
    Τηλέφωνο
    E-mail
    Κατηγορία: Γραφεία Τελετών |Προσθήκη στη Λίστα μου, ούπς, στη Λίστα σας.

    http://www.xo.gr/dir-az/G/Grafeia-Teleton/Velonades%20Kerkyras/

  121. BLOG_OTI_NANAI said

    Μία χρήση του «ακατάσχετου» σε νομικό κείμενο από το 1856 (Σγούτας Λεωνίδας, «Θέμις ή Εξέτασις της Ελληνικής Νομοθεσίας», τ. 7, 1856, σ.47).

  122. Πάνος με πεζά said

    Και μια που μιλούσαμε για κατασχέσεις, να και μια <a href=http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=341106&catid=4 "κατάσχεση" γνωστού προσώπου…

  123. Πάνος με πεζά said

    Ρε Γς, έχω βάλει λινκ τη σελίδα με τις οδηγίες σου, κι όλο βαριέμαι να την ανοίγω !
    Να λοιπόν το link.

  124. Γς said

    http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=341106&catid=4

  125. Γς said

    με πρόλαβες.
    Πάω στου Σκλαβενίτη στο φίλο σου το Δράκο και την παρτενέρ του ;). Πως σε ξέρει; Σαν νεκροθάφτη;

  126. Πάνος με πεζά said

    Eμένα με ξέρει ο άλλος, στα τυριά. Ο υποψήφιος.

  127. Ιάκωβος said

    Ρε Λάμπρο, ποιο όνειρο;
    Απλά λέω πως το να κατακρίνουμε κάποιον για τη ζωή του, ενώ δεν πληρώνουμε να δούμε τη ζωή του, αλλά την παράστασή του, είναι λαϊκισμός. Τι να πούμε τότε για το Μίκη, το Χατζιδάκι, τον Σαββόπουλο, που πλουτίσανε. Ή τον Ελύτη με τα σαπούνια. Για να μη μιλήσουμε για τον «δουλοκτήτη» Αισχύλο ή τον Σέξπιρ, που έπαιζε για τη βασίλισσα της Αγγλίας και φόραγε τη στολή του λακέ του βασιλιά; Και τι σημασία έχει.
    Δεν φανταζόμανε να ακούσω τέτοια μετά από τόσα χρόνια. Νομίζω ότι φταίει και λίγο ένας κακοχωνεμένος Μαρξισμός. Επειδή ο Μαρξ θεωρεί την εργατική τάξη σαν την κοινωνική τάξη του μέλλοντος, κάποιοι θεώρησαν την ταξική καταγωγή του ενός ατόμου σημαντικό παράγοντα για την ορθότητα ή μη των απόψεών του. Συνήθως αυτό χρησιμοποιήθηκε πονηρά στα «σοσιαλιστικά» καθεστώτα. Για να εξοντώσουν κάποιον θυμόντουσαν ξαφνικά την ταξική του καταγωγή, ξεχνόντας όμως τη δική τους.

    Η αναρχική εκδοχή του ίδιου πράματος είναι το ίδιο μηχανιστική και ανεδαφική. Πχ οι ΑΚίτες δέχονται στην οργάνωση μόνο άτομα που δουλεύουν με …εξαρτημένη εργασία. Είδαμε πόσο πρόκοψαν κι αυτοί.

    Ρε Λάμπρο, όλοι αυτοί που βομβαρδίζουν, καταστρέφουν τη γη με χημικά, στην οικογένειά τους δεν μπορεί να είναι άριστοι; Όλοι αυτοί οι Αμερικάνοι στρατιωτικοί, που δείχνει το CNN να αγκαλιάζουν τα παιδιά τους και τα σκυλιά τους, δεν μπορεί να είναι στην ιδιωτική τους ζωή, όντως, πάρα πολύ καλοί άνθρωποι; Μα τι νόημα έχει να κρίνεις το άτομο στην ιδιωτική του ζωή; Και γενικά πως μπορείς να κρίνεις κάποιον, που δε ζει τη δική σου πραγματικότητα ; Μόνο το έργο του και τις ιδέες του μπορείς να συζητάς και κυρίως την επίδραση τους στην κοινωνία.
    Μην τα μπλέκουμε πια.

  128. sarant said

    121: Μπράβο!

    126 και πριν: Συζήτηση μεταξύ γειτόνων 🙂

  129. Y. G. said

    Πολυ ενδιαφερον αρθρο!

    97 – «Επειδή η επιτυχία έχει πρόσημο, και μάλιστα θετικό, μου κάθεται περίεργα η “καλή επιτυχία”.»

    Συμφωνω. Μονο στα ολλανδικα απο οτι ξερω η ευχη “καλή επιτυχία” αποδιδεται ως σκετο «succes».

    » β) για εκδηλώσεις του ψυχικού κόσμου, π.χ. ακατάσχετη φλυαρία,»

    Φρικτη η ακατασχετη φλυαρια…

  130. Spiridione said

    121. Είναι του Χριστόδουλου Ρουσσόπουλου, αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου (σχόλιο 67).
    Και ο Λασκαράτος (αναμενόμενο) σε μια επιστολή προς τον Βασιλιά Γεώργιο παραπονιέται ότι ο κύριος Εισαγγελέας κατασχέτει την εφημερίδα του, τον «Λύχνον» του, επειδή σατίρισε το γεγονός ότι έκαναν προσφορά μια κολυμπήθρα 300.000 δρχ. για τον Διάδοχο του θρόνου και ότι ο Δήμαρχος Αθηναίων σχεδιάζει να φτιάξει μια κούνια για το γεννηθησόμενον βρέφος. Έχει γούστο το σχόλιο του Λασκ: Μεγαλειότατε. Τρακόσιες χιλιάδες για την κολυμπήθρα του Διαδόχου, είναι τρακόσιες χιλιάδες μαρτυρίες ότι το Έθνος μας εζουρλάθηκε. Δέξου, Μεγαλειότατε, την προσφορά που σου κάνουνε. Μα χτίσε με τα χρήματα εκείνα φρενοκομεία. Και δεόσουνε να δικήσουνε.
    http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=56363&code=1312

  131. BLOG_OTI_NANAI said

    130: Ωπ, σόρρι, έχασα επεισόδια, δεν είχα δει ότι το είχες ήδη παραθέσει.

  132. sarant said

    129: Καλώς την!

  133. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Φίλε Ιάκωβε κάτι έχεις μπερδέψει, πού είδες να κρίνω την ζωή του; ερώτηση έκανα, με ποιά ιδιότητα κάνει αυτός (οθντκ) κριτική στην αριστερά, και ειδικά στο ΚΚΕ.
    Για τους παραπάνω (εκτός του Αισχύλου και τους Σαίξπηρ που δεν τους πρόλαβα) που αναφέρεις, ο μόνος που είχαν συνοχή τα λόγια και τα έργα του, ήταν ο Χατζιδάκης, για τους άλλους τουλάχιστον εγώ, έχω πεί τα ίδια και χειρότερα, όταν έκαναν κάποια κριτική αφ΄υψηλού για την αριστερά, δεν τους έκρινα σαν οικογενειάρχες, αλλα σαν δημόσια πρόσωπα, που εκφέρουν δημόσιο λόγο.
    Δεν καταλαβαίνω το παράδειγμά σου, για τους αμερικανούς στρατιωτικούς, όλοι μπορεί να είναι καλοί στην οικογένειά τους, αυτό δεν σημαίνει οτι είναι γενικά καλοί, η οτι μπορούν να κάνουν κριτική χωρίς να τους κρίνουμε. Σου επαναλαμβάνω, δεν μπορείς να ζείς μέσα στην χλίδα, να υπηρετείς το καπιταλιστικό σύστημα με συνέπεια, και να κατηγορείς (σωστά ή λάθος) την αριστερά γενικώς, και κάποιους ειδικώς, οτι δεν κάνουν τίποτα εναντίον του καπιταλισμού, και να το παίζεις εσύ επαναστάτης, και βασιλικός και κομουνιστής δεν γίνεται, όχι;

    Κι αυτός πολύ καλός οικογενειάρχης ήταν, κακώς τον κατακρίνουν.

    http://www.aixmi.gr/index.php/o-ximler-itan-teras-i-eroteumenos-syzy/

  134. BLOG_OTI_NANAI said

    Ένα ειρωνικό λογοπαίγνιο με τον όρο «ακατάσχετο» στο περ. «Άστυ», τχ. 180 (1889), σ.2-3.
    Πως ακριβώς κηρύσσονται «διά νόμου» τα «χρέη» ως «ακατάσχετα» δεν κατάλαβα. Αν έλεγε τα «έσοδα» θα ήταν πιο κατανοητό.

  135. "ετεροδημότισσα" said

    που και πότε κ. Λάμπρο υπηρετησε ο Πανούσης τον καπιταλισμό με συνέπεια; Επειδή έβγαλε λεφτά από τη δουλειά του έγινε τώρα υπηρέτης του καπιταλισμού; ή επειδή έτυχε και είναι καλός στη δουλειά του και έβγαλε καλά λεφτά είναι καπιταλιστής; Τι θα έπρεπε να κάνει για να είναι καλός αριστερός, να μοιράζει τα χρήματα που έβγαλε από τη δουλειά του στους φτωχούς; Μήπως μπερδεύεις τους αριστερούς με τους χριστιανούς ;;; θα έπρεπε να κάνει φιλανθρωπίες και αγαθοεργίες για να μην φθονούμε τον πλούτο του; Οι μόνο οι φτωχοί επιτρέπεται να είναι αριστεροί;

    Πάντως ο Πανούσης όλους τους υπαλλήλους και τους συνεργάτες του τους πλήρωνε κανονικά και με το νόμο. ούτε απέλυε ποτέ σωρηδόν εργαζόμενους αγωνιζώμενος για το δίκιο του εργάτη. ούτε συνεργαζόμενος επιχειρηματίας, ούτε συνεργάτης του, ούτε τα ασφαλιστικά ταμεία του έχουν κάνει μήνυση ποτέ.. όλες οι μηνύσεις που έχει είναι για την σάτιρα του που είναι με συνέπεια άκρως πολιτική.

    Αυτό που είπε χθες για τη Μαρφίν, και είναι το μόνο δημόσιο πρόσωπο που το είπε δημόσια και μάλιστα αμέσως μετά την άθλια προπαγανδα του Πάγκαλου, αυτό είναι πολύ σημαντικό.

  136. Ριβαλντίνιο said

  137. "ετεροδημότισσα" said

    @136
    ναι κι εγώ δεν έχω πάει ποτέ σε παράσταση του πανούση αλλά τα τραγούδια του με έχουν κάνει πολλές φορές να σκεφτώ πραγματα διαφορετικά. Στηλίτευε ας πούμε τη μπουζοκονύχτα πολύ πριν γίνει μόδα. Εντάξει δε λέω ότι είναι φιλόσοφος αλλά στο είδος του ξεχωρίζει στην Ελλάδα παρά την ηλικία του.

  138. "ετεροδημότισσα" said

    να και το υγιές χιούμορ, η επικοδομητική σάτιρα

    γελάσαμε βρε παιδί μου τι να πω.

  139. "ετεροδημότισσα" said

    έι λυπάμαι για την ανάρτηση του βίντεο στο 138, νόμιζα ότι μόνο το λινκ θα αναρτηθεί.
    κ. Σαράντ παρακαλώ σβήστε το 138. Ξέρω σας χαλάω το νήμα αλλά θα προσπαθήσω να μην ξανασυμβεί

  140. Δημήτρης Μ. said

    Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους. Ο Πανούσης στην εκπομπή που δίνει ο Πάνος με πεζά δεν κάνει σάτιρα, αλλά παίρνει πολιτικές θέσεις. Δικαίωμά του, αλλά οι πολιτικές θέσεις δεν έχουν την ασυλία της σάτιρας. Να μην τα μπερδεύουμε.

  141. Ιάκωβος said

    …ερώτηση έκανα, με ποιά ιδιότητα κάνει αυτός (οθντκ) κριτική στην αριστερά, και ειδικά στο ΚΚΕ.

    Λάμπρο, με την ίδια ιδιότητα που κι εσύ λες ότι δεν τον γουστάρεις και με την ίδια ιδιότητα που λέω κι εγώ ότι δε μου γουστάρεις όταν λες ότι δεν τον γουστάρεις. Και με την ίδια ιδιότητα που λέω ότι δε γουστάρω το ΚΚΕ. Και με την ίδια ιδιότητα που ο Ακατονόμαστος τον έτρεξε στα Δικαστήρια. Τι ιδιότητα πρέπει να έχει κανείς για να κάνει πλάκα και να λέει τη γνώμη του. Δεν καταλαβαίνω.

    Στην τελική, αν δεν κάνω λάθος, είναι ο μόνος μουσικός που τον συλλάβανε μετά τη χούντα επειδή δεν άρεσε στο κράτος τότε κάποιο του τραγούδι, νομίζω το «Μα εγώ σ’άγαπώ γ@μw το Χ-στό μου». Αλλά κι αυτό για μένα δεν έχει σχέση με το έργο του.

    Λες πως «δεν μπορείς να ζεις μέσα στην χλίδα, και να κατηγορείς την αριστερά γενικώς, και κάποιους ειδικώς, οτι δεν κάνουν τίποτα εναντίον του καπιταλισμού, και να το παίζεις εσύ επαναστάτης…»

    Μπορείς και παραμπορείς. Ο Ένγκελς είχε εργοστάσιο και το Μαρξ τον έτρεφε ο Ένγκελς. Θα ρωτήσεις μήπως, «γιατί, ρε, πόσα ένσημα είχε κολλήσει ο Μάρξ»; Αντίθετα πολλά παιδιά της εργατικής τάξης έχουν προσχωρήσει στους ναζιστές της ΧΑ. Και λοιπόν;
    Δεν μας πάνε πουθενά τα ad hominem, καλύτερα να μιλάμε για την ουσία αυτών που λένε και κάνουν και οι μεν και οι δε κι ο Πανούσης και ο Μίκης.

    138, Ετερο δημότισσα,

    Αυτό του Αλέξη για εκείνη που δεν τον ψήφισε, δεν το είπε για αστείο. Απλά θεωρώ λάθος να πει κανείς πολιτικός κάτι τόσο αρνητικό για το κόμμα του. Δείχνει μια καλή πρόθεση, έλλειψη δόλου, αλλά συγχρόνως και μια αφέλεια αυτό. Είναι αλήθεια, πολλοί θα τον ψηφίσουν (και εγώ μάλλον) με αυτή τη λογική και εκεί που έχουμε φτάσει, με ακόμα χειρότερη. Μεγάλη κουβέντα, αλλά κάτι τόσο αρνητικό, αν είσαι πολιτικός που δρα σ’ αυτή την σημερινή ψευτοδημοκρατία, απλά ΔΕΝ το λες.

  142. Πάνος με πεζά said

    Αισθάνομαι την ανάγκη να ζητήσω συγνώμη, μιας που εξαιτίας μου το άρθρο έγινε «Πανουσειάδα». Ωστόσο, αυτά που είπε ήταν πράγματι, πολιτικές θέσεις, και με ασυνήθιστο ύφος, απ’ όσο τουλάχιστον ξέρουμε για τον συγκεκριμένο, προβληθείσες. Προφανώς ο Τζιμάκος μίλησε με κάποιο άλλο φίλτρο ηλικίας, από αυτά που όλοι μας αλλάζουμε, προϊόντος του χρόνου. Παρατηρήστε ότι στην κριτική του μπήκαν κι άλλες παράμετροι, π.χ. οι επαγγελματικές δυσκολίες που συναντάει ο γιος του. Η ακόμα και ο ίδιος του ο φθόνος, όπως διακρίνεται : «εγώ έπαιζα με εισιτήριο, και δεν έκανα σπίτια. Αυτοί που παίζαν αφιλοκερδώς, δεν ξέρουν πόσα έχουν». Ναι, ήταν ένας πιο «ώριμος» (καταλαβαίνετε πώς το λέω) Τζιμάκος, τόσο που λίγες μερες νωρίτερα, κάπου αλλού είχε πει για τον…Νταλάρα ότι «ένα πτώμα δεν το κλοτσάς, τα’ χει πληρώσει αυτά που έκανε και θα τα πληρώσει ακόμα, δεν έχει νόημα πια». Τα ύστερα του κόσμου !

    Το ύφος του ήταν τέτοιο που, αφού χτες ξεροκατάπιναν συνεχώς οι δυο παρουσιαστές της «Ελληνοφρένειας» (θα το έλεγα αλλιώς «πήγαν για μαλλί», γιατί δεν είναι ότι δεν τον είχαν ξανακαλέσει !), σήμερα έπαιξαν 10 μέρες νωρίτερα «για αγιασμό», όπως χαριτολογώντας είπαν (αλλά στην πλάκα το είπαν, μην ξαναρχίσουμε), ένα ηχητικό ντοκουμέντο ροής από το 1922 μέχρι σήμερα, κανονισμένο για την Εθνική επέτειο.

    Το να κρίνουμε κρίνουμε πολιτικές θέσεις, είναι καθ’ όλα θεμιτό. Κι αν θέλετε, ούτε και η σάτιρα έχει ασυλία. Πρώτος και ο Τζιμάκος το λέει, «αν είσαι καλός, ο κόσμος θα σε ακολουθήσει, αλλιώς θα εξαφανιστείς». Πράγματι, δεν είναι μακριά οι εποχές που ο κόσμος πήγαινε και τον άκουγε, ό,τι κι αν έλεγε και όπως κι αν το έλεγε.

    Εμένα, εν κατακλείδι, με παραξένεψε η «ωριμότητά του» (και πάλι καταλαβαίνετε πώς το λέω). Θα μπορούσε, αυτό το ίδιο μπάχαλο που τον έχει συντηρήσει τόσα χρόνια -όπως και κάτι Λαζόπουλους, άλλωστε- να συνεχίσει να το σατιρίζει, και «βάλε να πάνε»…Έτσι κι αλλιώς, πολλές παλιές του παραστάσεις από χρόνο σε χρόνο, ήταν «ρεπετισιόν», και με τα ίδια ακριβώς αστεία.

    Και πάλι όμως, δεν ξέρω αν έπρεπε να ξεφύγει τόσο τούτο δω το θέμα.

    Ακατάσχετα ! 🙂

    Ας το χαλαρώσουμε, έρχονται άλλωστε και μεζεδάκια με το ξημέρωμα !

  143. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    135 – Kαπιταλιστής ο Πανούσης; θεός φυλάξει, όχι κυρία μου, επαναστάτης είναι, εγώ ο άσημος είμαι κομπλεξικός, και φθονώ την περιουσία του και την μεγάλη του επιτυχία απο το λαμπρό πολιτιστικό του έργο, εφάμιλο (αν όχι ανώτερο) του Αριστοφάνη, που μετά απο 2,000 χρόνια, θα παίζεται στην Επίδαυρο με τον πρέποντα σεβασμό. Και μάλιστα είναι έξυπνος επαναστάτης, γιατι διαβρώνει τον καπιταλισμό απο μέσα, χρησιμοποιώντας τα δικά του όπλα, όπως έκανε και η επαναστάτρια Δαμανάκη, που τρύπωσε στην καρδιά του ευρωπαϊκού καπιταλιστικού τέρατος, και σχεδόν το (μας) εξόντωσε.

    137 – Επειδή εγώ είχα πάει σε παράστασή του πριν 30 χρόνια, και εκτός απο βωμολοχίες και ακραία σεξιστικά σκέτς και αστεία, για να γελάνε οι λιγούρηδες και σεξουαλικά καταπιεσμένοι μικροαστοί, δεν αντιλήφθηκα κάτι επαναστατικό (επηρεασμένος απο τον πρώτο του δίσκο, είχα άλλες απαιτήσεις) και τί ήθελε να πεί ο επαναστάτης καλλιτέχνης. Λύστε μου παρακαλώ μια απορία, ποιό είναι το είδος του, μια και φαίνεται να το γνωρίζεται.

    Υ.Γ – Όταν λειτουργεί κάποιος όπως επιτάσσει ο καπιταλισμός, τι ακριβώς είναι; Επαναστάτης είναι όποιος κερδίζει χρήματα, λέγοντας κούφια λόγια και κάνοντας παραστάσεις (εντελώς ανώδυνες για το σύστημα) που σοκάρουν την ελληνική πουριτανή κοινωνία; Είναι κι αυτή μια άποψη, αρκετά επαναστατική θα έλεγα.

  144. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    141 – Ιάκωβε σύνελθε, ο Μάρξ και ο Έγκελς κατηγορούσαν την αριστερά; διάβαζε λίγο πιο προσεκτικά τα σχόλιά μου αν θέλεις. Και να ξεκαθαρίσω κάτι, εγώ δεν υπερασπίζομαι την αριστερά και το ΚΚΕ, μια και δεν ανήκω πουθενά και δεν πιστεύω σε κανένα ισμό γενικά. Απλώς, όπως βγαίνει ο επαναστάτης για σένα (γλύφτης του συστήματος για μένα) και κάνει σκληρή κριτική (του κώλου) στους αριστερούς, έτσι κι εγώ τον κρίνω. Δηλαδή τί έχει κάνει αυτός εναντίον του καπιταλισμού; μη τρελαθούμε τελείως. Δικαίωμά σου να σου αρέσει σαν καλλιτέχνης, δικαίωμά μου να μη μου αρέσει, όμως δεν κρίνω τον καλλιτέχνη, αλλα ένα δημόσιο πρόσωπο που μίλησε δημόσια σε ΜΜΕ, εκμεταλευόμενο την όποια αναγνωρισημότητά του, μην επαναλμβάνω τα ίδια.
    Υ.Γ – Ο Νταλάρας τον πήγε στο δικαστήριο, γιατι τον έθιξε προσωπικά σαν καλλιτέχνη, χωρίς βέβαια να έχει στοιχεία, και όχι σαν κάποιοα ιδιότητα που είχε.

  145. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    138 – Ακριβώς αυτό είναι το υγιές χιούμορ και η εποικοδομητική σάτυρα, αλλα δυστυχώς τους τελειώνει στα συνθήματα, στην πραγματικότητα είναι εντελώς Πανούσηδες.

  146. Ας σημειώσουμε και τη λέξη ‘ακάθεκτος’, ως άλλο τύπο του ‘ακατάσχετος’, με την κοινή φυσικά και όχι τη νομική έννοια. Το περίεργο είναι πως ενώ και τα δύο σημαίνουν περίπου το ίδιο (=που τίποτε δεν τον σταματά), σχεδόν ποτέ δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί το ένα στη θέση του άλλου!

  147. cronopiusa said

    Ρατσιστικο αμοκ Τζιμη Πανουση

    BBC: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΑΠΕΚΛΕΙΣΕ ΑΦΡΙΚΑΝΟ ΠΑΙΚΤΗ ΤΗΣ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΛΑ


  148. echthrosofer said

    @16 ισως σκοπος ειναι να αποφευκτουν περιγραφες του νομου.Π.χ. Γ.Ο.Σ. ή συμφωνια που να οριζει ως ποινικη ρητρα την υποχρεωση εκχωρησης εκ μερους του οφειλετη

  149. Ριβαλντίνιο said

    Αρναούτογλου vs Νταλάρας
    1.15.50 και πέρα

    ———————————————————————————
    Καλή μέρα σήμερα.
    Η Πανάθα η αγνή και η ατρόμητη νίκησε σε Μπάσκετ και Βόλλευ.

  150. ππαν said

    Σπάνιο. 30 χρόνων παλικάρι https://www.youtube.com/watch?v=t3LFe1RjYeM

  151. Θεοφάνης Θεοφάνους said

    «η ελληνική γλώσσα δεν μπορεί ή δεν ενδιαφέρεται πάντοτε να διακρίνει ανάμεσα σε αυτό που δεν μπορεί να υποστεί κάτι και σε αυτό που δεν έχει υποστεί κάτι, π.χ. ανάμεσα στο unseizable και στο unseized, τα λέει και τα δυο με την ίδια λέξη»

    Η διαφορά δεν είναι ακριβώς όπως την παρουσιάζετε, αλλά μεταξύ της δυνατότητας και της αναγκαιότητας (ή και της άρνησης τους, φυσικά). Το «μπορεί να υποστεί» όντως αποδίδει την δυνατότητα, το «δεν έχει υποστεί», όμως, δεν αποδίδει ως πρέπει την αναγκαιότητα. Τα αγγλικά παραδείγματα που παραθέτετε ακολουθούν πιστά την ασάφεια της πρότασής σας, δηλαδή την αδυναμία διαφοροποίησης μεταξύ δυνατότητος και αναγκαιότητος, κάτι που είναι και γενική αδυναμία πολλών ευρωπαϊκών γλωσσών, αλλά όχι της ελληνικής!

    Η διαφοροποίηση μεταξύ του «δυνατόν εστί» ή»άξιον εστί», από τη μια, και του «αναγκαίον εστί», από την άλλη, διδάσκεται (ίσως όχι τώρα;) στα Αρχαία Ελληνικά της Γ’ Γυμνασίου, όσον αφορά στα ρηματικά επίθετα. Το «ακατάσχετος», όμως, σαν μη γνήσιο ρηματικό επίθετο έχει μόνο τη μιά σημασία, την σημασία, δηλαδή που έχει και που όλοι γνωρίζουν. Το γνήσιο ρηματικό επίθετο «κατασχετός», όμως, και το αντίθετο του, δηλαδή «μη κατασχετός», μπορούν να αποδώσουν αυτό που, λανθασμένα, προκρίνετε σαν αδυναμία της ελληνικής γλώσσας. Ο «κατασχετός» λογαριασμός, λοιπόν, είναι ο λογαριασμός που θα μπορούσε κάποιος να κατασχέσει. ενώ ο «κατασχετέος» λογαριασμός αυτός που, κατ’ αναγκην, κατάσχεται (όταν παραστεί ανάγκη). Τα αρνητικά τους αποδίδουν πολύ καλύτερα το νόημα αυτού που θα θέλατε:

    α) Ο λογαριασμός αυτός είναι μη κατασχετός
    έναντι του
    β) Ο λογαριασμός αυτός είναι μη κατασχετέος.

    Δηλαδή,

    α) Δεν θα μπορούσε κάποιος να κατασχέσει από αυτό τον λογαριασμό
    έναντι
    β) Με κανένα λόγο δεν μπορεί κάποιος να κατασχέσει από αυτό τον λογαριασμό.

    Αν κρίνουμε από το παράδειγμα του Ρόδιου αδελφού, όσον αφορά στους απλούς πολίτες οι λογαριασμοί τους είναι «μη κατασχετοί», αλλά όσον αφορά στα πολιτικά κόμματα είναι «μη κατασχετέοι».

    Υ.Γ. Επειδή η ελληνική γλώσσα ακολουθούσε (και για πολλούς από ‘μας ακολουθεί ακόμα) αυστηρά λογική δομή, όσο καμμιά άλλη γλώσσα, τα όσα αναφέρω πιο πάνω είναι δυνατό να συμπτυχθούν σε τρεις γραμμές λογικών προτάσεων, με τον κατάλληλο, φυσικά, συμβολισμό. Αποφεύγω για τους γνωστούς λόγους. Αν όμως χρειάζεται, επανέρχομαι.

  152. sarant said

    151: Ευχαριστώ για το σχόλιο. Μιλάτε όμως για τα αρχαία ελληνικά, και μάλιστα για μια εξιδανικευμένη μορφή τους. Και πέρα από αυτό, ούτε το «μη κατασχετός» ούτε το «¨μη κατασχετέος» αποδίδουν ακριβώς το unseized.

    Για να πάμε σε πιο απλά και καθημερινά ρήματα, όταν στα νέα ελληνικά πούμε «άλυτος» μπορεί να εννοούμε τόσο το unsolvable όσο και το unsolved, Το Λίντελ Σκοτ μου λέει ότι η ίδια ασάφεια υπήρχε και στα αρχαία.

    140: Έτσι.

    135: Τι εννοείτε για τη Μαρφίν; Τι είπε ο Τζιμάκος;

  153. Γς said

    152:

    >ι εννοείτε για τη Μαρφίν; Τι είπε ο Τζιμάκος;

    «Βγήκε 1 εκατομμύριο κόσμος στον δρόμο και έγινε το κόλπο της Μαρφίν. Είδα τον τύπο με το κατσαβίδι να σπάει τη βιτρίνα του καταστήματος να βγαίνει από ασφαλίτικο αυτοκίνητο».

  154. Μαρία said

    152
    Στα αρχαία έτσι κι αλλιώς όλα τα ρηματικά επίθετα σε -τος μπορούν να σημαίνουν είτε ότι κι η μετοχή παρακειμένου (γραπτός=γραμμένος) είτε αυτόν που μπορεί να πάθει ότι σημαίνει το ρήμα π.χ. ορατός.
    Αυτά τα επίθετα αφορούσε το σχόλιό σου και μάλιστα τα σύνθετα με το στερητικό α.
    Επομένως το σχ. 151 είναι εκτός θέματος.

  155. sarant said

    153: Μερσί.

  156. cronopiusa said

    χωρίς να σκαμπάζω από νομικά, νομίζω ότι ακόμα προλαβαίνει να καταθέσει στον εισαγγελέα


  157. ΛΕΩΝΙΔΑΣ με κεφαλαία said

    Ο Τζιμάκος δεν άκουσε πως κάποιοι δικάστηκαν και καταδικάστηκαν για τον εμπρησμό της Μαρφίν;;; Η επαναστατική του συνείδηση δεν τον οδήγησε ως τον εισαγγελέα για να καταθέσει πριν καταδικαστούν αθώοι άνθρωποι;;;

    Είμαι ο μόνος που θεωρώ πως αν τον καλέσει ο εισαγγελέας μετά από αυτή τη δήλωση, θα απολαύσουμε ένα υπέροχο σόου κωλοτούμπας, από τα γνωστά του;

    Το ακατάσχετο χάιδεμα αυτιών του target group κοινού του αναγορεύεται σε κριτική στην αριστερά;

    Δεν διέκρινατε Κε Σαραντάκο ξακάθαρη φασιστική διάθεση και αντίληψη στα λόγια του;
    **ρωτάω εσάς γιατί κάποια από τα βιβλία σας, θεωρώ πως, με πήγαν ένα βήμα μπροστά ως άνθρωπο και αυτό μου προκαλεί κάποια εκτίμηση. Εκτίμηση που προφανώς και δεν διαθέτω για την μεγάλη πλειοψηφία των συμμετεχόντων στο μπλοκ σας.

    ευχαριστώ για τον χώρο

  158. sarant said

    157: Κοιτάξτε, δεν έχω σε μεγάλη εκτίμηση τον Πανούση. Δεν με ενδιαφέρει να τον χαρακτηρίσω (γενικά είμαι φειδωλός στους χαρακτηρισμούς) αλλά θα συμφωνήσω μαζι σας για το χάιδεμα των αυτιών του τάργκετ γκρουπ. Αφήστε που, αν προσέξει κανείς όσα λέει, βρίσκει τρομερές αντιφάσεις.

  159. Emphyrio said

    Διαβατεος ο ποταμος αλλ’ου διαβατος.

    Μου εχει μεινει απο τα αρχαια που καναμε στο γυμνασιο (1972-1978). Οπως και το χθαμαλος. Και για να προλαβω οσους θα αρχισουν να χαιρονται που η παιδεια τοτε, αλλα το μπ***λο τωρα, συντακτικο καταφερα να μαθω στην εκτη γυμνασιου/τριτη λυκειου, οταν αναγκαστηκα (απο το ρημα αυτο αρχιζει μια αλλη μεγαλη συζητηση) να παω στο φροντιστηριο για να περασω στο πανεπιστημιο.

  160. Γς said

    157:

    >Εκτίμηση που προφανώς και δεν διαθέτω για την μεγάλη πλειοψηφία των συμμετεχόντων στο μπλοκ σας.

    Χώσ’τους τα!

    Απολαμβάνοντας τα καλά της μικρής μειοψηφίας των συμμετεχόντων του μπλόΚ [ζωγραφικής;] μας

  161. "ετεροδημότισσα" said

    Διορθώστε αν κάνω λάθος αλλά για την υπόθεση της ΜΑΡΦΙΝ δικάστηκαν και καταδικάστηκαν οι υπεύθυνοι πυρασφάσλειας του κτιρίου γιατί απλά η πυρασφάλεια δεν υπήρχε! αλλά όχι ακόμα εκείνοι που έβαλαν φωτιά στο κτίριο. Έχουν συληφθεί κάποιοι τους οποίους δήθεν τους αναγνώρισαν κάποιοι μαρτυρες οι οποίοι στη συν΄χεια απέσυραν τις «αναγνωρίσεις» τους. κι εκεί έχει μείνει η ενημέρωση μας όσων αφορά αυτήν την υπόθεση. Ή όχι;

    Πρόσφατα βγήκε ο πάγκαλος και κατηγόρησε ευθέως ένα ολόκληρο πολιτικό χώρο ότι οι εγκληματίες εκπορεύονταν από αυτόν και ότι τώρα τους υποθάλπτει. Εγκάλεσε μάλιστα τους δημοσιογράφους ότι δεν αποκαλούν τον πολιτικό αυτό χώρο δολοφόνους. Προχώρησε λέγοντας ότι το μπλοκ του συγκερκιμένου χώρου παρεμπόδισε την πυρόσβεση! όπου δημοσιεύτηκαν αυτές οι δηλώσεις πλήθος πρόθυμοι σχολιαστές έσπευσαν να επιβεβαιώσουν τα λεγόμενά του! Αυτόν θα τον καλέσει ο Εισαγγελέας; καμιά μήνυση για συκοφαντία;;;

    Δεκτή ωστόσο η κριτική σας για τον πανούση που φαίνεται να τον γνωρίζετε καλύτερα. όμως αναρρωτιέμαι, ποιο είναι το τάργκετ γκρουπ του; και για να γενικοποιήσω λίγο τη συζήτηση, ποιος σατιρικός καλλιτέχνης είναι ας πούμε σωστός και αποδεκτός για μας; Μήπως δεν χρειαζόμαστε τη σάτιρα; υπάρχει πολιτικαλ κορέκτ σάτιρα;

  162. ΛΕΩΝΙΔΑΣ με κεφαλαία said

    160:

    1. έξυπνο σχόλιο
    2. (σε συνέχεια του 1) ναι, ήταν μια αχρείαστη διευκρίνηση που δεν προσφέρει,ούτε αλλάζει, κάτι στην ουσία
    3. (σε συνέχεια του 2) ως προς τις προηγούμενες 10 γραμμές της παρέμβασής μου
    κάποιο σχόλιο;

    με εκτίμηση,λοιπόν

  163. Γς said

    162;

    4. Τα’πες όλα

  164. Πάνος με πεζά said

    @ 156 : Έτσι που το λέει ο Πανούσης, δε διαφαίνεται ότι μιλάει για το ίδιο το περιστατικό της Marfin, 99% το παραθέτει με άλλο που είδε (;) και συγχέει τα λεγόμενα, γενικεύοντας. Αποκλείεται από τόσους στο συγκεκριμένο σημείο, να μην τον αναγνώρισε κανείς και να μην του είπε να καταθέσει.
    Η τζαμαρία μιας Τράπεζας μάλλον δε σπάει με κατσαβίδι, αλλά δεν είναι εκεί το θέμα, έτσι κι αλλιώς κάπως έσπασε…

  165. cronopiusa said

    161

    Ἡ εὐγένεια τῆς κωμωδίας μας

    Ὅταν ξεραθεῖ τὸ χαμομήλι στὸν καλύτερο ἥλιο τῆς χρονιᾶς
    ἔρχονται βράδια νὰ γυρέψει ἀπὸ δαῦτο κι ὁ φτωχὸς κι ὁ πλούσιος
    κι ὅπως κυλάει ζεστὸ μέσα μας καὶ βάλσαμο
    κ᾿ εὐωδιάζουν τὰ σπλάγχνα κι ἁρμονίζονται
    φέρνοντας κάποιο αἴσθημα φαγωμένης πεταλούδας μὲ τὰ χνούδια της
    ἕνα τίποτα ἕνα χορτάρι φέρνοντας ὅλη τὴν εἰρήνη
    ἔτσι κι ὁ Ἰησοῦς ἕνα τίποτα, μονάχα φτυσμένος
    μονάχα ἡ μέσα φλόγα ποὺ λιώνει τὴν ἁφὴ
    κι ὁ Θεὸς γυμνοπόδης ἕν᾿ ἀρνὶ στὸν ἀέρα
    ψηλὰ στὸ δέντρο τῆς βυσσινιᾶς τὸ καιόμενο πέρα στὴ δύση.
    Ἂ τί φριχτὸ ποὺ εἶναι τὸ νερὸ ἕνα τίποτα κι ὁ ἀόρατος
    μᾶς ἔτυχε καθὼς τὸ μαχαίρι στὸ λαιμὸ τοῦ κόκορα.

    Την Αληθινή σάτιρα την χαρακτηρίζει η απλότητα και o αυθορμητισμός

  166. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    161 – Όλοι όσοι θέλουν να αποσπάσουν την προσοχή των άλλων, (π.χ Πανούσης, Πάγκαλος) αλλα δεν έχουν κάτι άξιο λόγου να πούν, κάνουν αυτό που κάνουν τα μικρά παιδιά για να ασχοληθούν οι γονείς μαζί τους, φασαρία, με την διαφορά οτι τα παιδάκια δεν έχουν ιδιοτέλεια, το κάνουν ασυνείδητα, άλλο αν οι γονείς τους τα δέρνουν συνειδητά μετά..
    Δεν κατέκρινε κανείς την σάτυρα, τον δημόσιο πολιτικό λόγο του συγκεκριμένου καλλιτέχνη (τουλάχιστον εγώ) κρίνουμε.

  167. IN said

    102: Δεν είναι και τίποτε σημαντικό, αλλά για να μη μένουν οι απορίες στον Πάνο με Πεζά:
    α. Η διαφορά προσημείωσης/υποθήκης δεν είναι τι πληρώνεις στο Υποθηκοφυλακείο, εκεί πληρώνεις ακριβώς τα ίδια, αν καλά θυμάμαι. Η διαφορά είναι αμοιβή δικηγόρου (που χρειάζεται στην προσημείωση) και συμβολαιογράφου (που χρειάζεται στην υποθήκη). Η αμοιβή του δικηγόρου είναι ένα πάγιο ποσό, παίζει ανάλογα με τις τράπεζες, τα γραμμάτια προείσπραξης κλπ. αλλά δεν νομίζω να ξεπερνάει τα 300 Ευρώ. Η αμοιβή του συμβολαιογράφου είναι αναλογική (ποσοστό του ποσού για το οποίο εγγράφεται η υποθήκη). Πιθανόν τώρα να μειώθηκαν κάπως τα ποσοστά (όχι πολύ), αλλά εκείνο που ήξερα εγώ είναι ότι η αμοιβή ήταν 1,2 % επί του ποσού + 9% επί της αμοιβής υπέρ Ταμείου Νομικών + πάγια τέλη για αντίγραφα (που είναι ένα ποσό π.χ. 5 ευρώ ανά φύλλο αντιγράφου). Αντιλαμβάνεται ο καθένας τη διαφορά.
    β. Λογικά, εσύ θα βαρύνεσαι με τα χαράτσια, δικό σου είναι το ακίνητο, έστω και υποθηκευμένο. Αν σου το πάρει η τράπεζα θα βαρύνεται αυτή, αλλά δεν είναι κάτι που θέλεις να συμβεί, έτσι δεν είναι; Ούτε άλλωστε έχει καμία σημασία να βάλεις το χαράτσι στην τράπεζα (όπως ζητούσανε μερικοί έξυπνοι στο Facebook) γιατί, πολύ απλά, η τράπεζα που δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα (αυτό, δα, το ξέρουμε καλά!) θα σου περάσει ότι ποσό αναγκάζεται να πληρώσει στο δάνειο, δηλαδή ή θα σου ζητήσει να τις το πληρώσεις άμεσα ή θα σου ανεβάσει το κεφάλαιο και θα πληρώνεις και επί του χαρατσίου δόση.
    γ. Με τη υποθήκη μπορείς να το πουλήσεις, δεν είναι άκυρη η πώληση ούτε απαγορεύεται. Απλώς, αυτός που θα το πάρει υποθηκευμένο (βεβαρημένο, όπως λένε) θα κινδυνεύει να χάσει το ακίνητό του αν δεν πληρώσεις εσύ το χρέος σου, οπότε στην πράξη δύσκολα θα βρεις άνθρωπο να θέλει να το αγοράσει έτσι, άρα κατ’ αποτέλεσμα (πρακτικά) μάλλον δεν μπορείς να το πουλήσεις. Αν βρεις όμως τέτοιον αγοραστή, φυσικά και μπορείς.
    δ. Το σενάριο που περιγράφεις είναι υπερβολικό, η συντριπτική πλειοψηφία των πωλητών δεν είναι απατεώνες, όπως διαφαίνεται και από όσα έγραψα παραπάνω δεν μπορείς να γράψεις υποθήκη όποτε σου καπνίσει, χρειάζεσαι «τίτλο» που δεν τον βρίσκεις εύκολα. Ούτε, κατά κανόνα, τρέχουν οι αγοραστές να μεταγράψουν πρωί-πρωί την επομένη της αγοράς. Αυτό γίνεται σε εντελώς σπάνιες περιπτώσεις, μπορώ να το φανταστώ όταν αγοράζεις ακίνητο ελεύθερο αλλά φοβάσαι ότι ο πωλητής σου μπορεί να έχει χρέη και να έλθει κανείς να του γράψει υποθήκη πριν περάσει στο υποθηκοφυλακείο η πώληση, οπότε τρέχεις. Αν και, σε μία τέτοια περίπτωση, υπάρχει και ο κίνδυνος να ανατραπεί η πώληση λόγω της λεγόμενης καταδολίευσης (άλλη μια ωραία λέξη για το Νίκο, που κάνει συλλογή).

  168. 157# Τα έχετε ολίγον μπερδέψει Λεονάϊντας.
    Η δίκη αφορούσε τον διευθύνοντα σύμβουλο της Marfin Κωνσταντίνο Βασιλακόπουλο, τον υπεύθυνο ασφαλείας του κτιρίου Εμμανουήλ Βελονάκη και την διευθύντρια του καταστήματος Άννα Βακαλοπούλου.
    Και καταδικάστηκαν για τις τεράστιες ευθύνες τους όσο αφορά την ασφάλεια των εργαζομένων, και όχι ως αυτουργοί του εμπρησμού βέβαια….
    Οπότε, τον καλέσει-δεν τον καλέσει ο εισαγγελέας τον Πανούση, δεν αλλάζει τίποτα όσο αφορά την συγκεκριμένη δίκη.
    http://www.patrasevents.gr/article/33441-ekleise-i-diki-gia-ton-emprismo-sti-marfin-tria-stelexi-tis-trapezas-krithikan-enoxa

  169. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    165 – Πολύ ωραίο, η απλότητα και αυθορμητισμός των ηθοποιών του 50 και 60, είναι που κάνει τις μέτριες (οι περισσότερες) ταινίες της εποχής, μοναδικές, και να βγάζουν ακόμα και τώρα περισσότερο γέλιο απο τις σύγχρονες κωμικές, κι ας τις έχουμε δεί άπειρες φορές.
    Απ΄ό,τι φαίνεται, το απλό είναι σαν την επιστημονική σκέψη, είναι πολύ δύσκολο να εκφραστεί απλά.

  170. Πέπε said

    @151 ΥΓ:

    Επομένως τα όσα μας είπατε αναλυτικά πριν το ΥΓ είναι συμπτυκτά, αλλά όχι συμπτυκτέα.

    😉

  171. "ετεροδημότισσα" said

    @164
    κι εγώ σου λέω ότι ούτε καν ήταν στην πορεία, ότι όσα είπα ήταν μια απευθείας μομφή στον Πάγκαλο και την προπαγάνδα του αλλά και στη δικαιοσύνη που κινήθηκε μόνο βασιζόμενη σε υπόνοιες και κατευθυνόμενους μάρτυρες, όπως φάνηκες, μόνο εναντίον του «γνωστού-άγνωστου χώρου» που όλοι σχεδόν αντιπαθούμε και εύκολα θα δεχόμασταν έναν ένοχο από τις τάξεις του.

    τέλοσπάντων δεν υπάρχει ένας «αποδεκτός» σατιρικός σήμερα; ή τα τελευταία 40 χρόνια; και ποιο είναι το τάργκετ γκρουπ του Πανούση; είναι οι απολιτικ; είναι οι δεξιοί; είναι οι ΚΚΕ; είναι οι νέοι γενικά; οι ανάρχες;

  172. "ετεροδημότισσα" said

    ο Λαζόπουλος; χμ λαϊκίζει. Ο Σεφερλής; χμ είναι λαϊκός και απλοϊκός, βαρετός. Οι Αρβύλα ή οιΕλληφρένεια; δεν τους λες και καλλιτέχνες ασε που λαϊκίζουν κι αυτοί. εγώ δεν ξέρω άλλους τώρα

  173. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    172 – Όλοι είναι καλοί ή κακοί για κάποιους, όλοι έχουν το κοινό τους, αυτό δεν τους κάνει αδέκαστους κριτές των πάντων, και δεν τους απαλλάσει απο την κριτική των άλλων, ειδικά όταν εκφέρουν δημόσιο λόγο, και οι πράξεις τους, είναι αναντίστοιχες των λόγων τους.

  174. cronopiusa said

    » Ο Σεφέρης στις πρώτες κιόλας εγγραφές των ημερολογίων του καταγράφει μια φράση εμβληματική: Λέει, «πρέπει να ζει κανείς όπως σκέφτεται, διαφορετικά αργά ή γρήγορα καταλήγει να σκέφτεται όπως έχει ζήσει». Και προς το τέλος των ημερολογιακών εγγραφών, συμπληρώνει ο ποιητής: «Πρέπει να ζει κανείς όπως γράφει».»

  175. Γς said

    Σεφέρης και Σεφερλής. Το είδαμε κι αυτό (Σ αυτό το νήμα)

  176. Γς said

    175:
    Αυτό το είδατε όμως;
    http://caktos.blogspot.gr/2014/09/blog-post_68.html

  177. Πάνος με πεζά said

    @ 167 : Ευχαριστώ, αναλυτικότατος ! Και φυσικά, ποτέ δεν πίστεψα «λεονταρισμούς» δανειοληπτών προς τις Τράπεζες (κάποιοι ψευτοασφαλιστές λένε «ασφαλίστε πλέον σεισμό-φωτιά (είναι αναγκαστικό) όχι για ολόκληρη την αξία του σπιτιού, αλλά μείον αυτή που έχετε ήδη ξεχρεώσει». Εμένα μου λες;

    @ 171, 172 : Όχι, καθολική αποδοχή, σε όλα που κάνει, δεν υπάρχει για κανέναν, το γέλιο είναι πολύ δύσκολη υπόθεση. Όπως αν πας ν’ ακούσεις π.χ. Πάριο, θα μερακλώσεις στο «Μάτια μπλε», αλλά όταν σου πιάσει Σινάτρα μπορεί να τα μαζέψεις και να φύγεις, έτσι είναι και το κοινό αυτό. Πηγαίνουν για «κάτι» απ’ όλα, κι αν υπάρχουν σε ικανό ποσοστό. (π.χ. «Πήγα στον Πανούση και ξενέρωσα, όλη η παράσταση μπινελίκια, κι από τα τραγούτδια του δεν έπαιξε ούτε 10»). Για όλα δε θα πήγαινε ούτε η μάνα τους !

    @ 175 : Ο δεξιός, με το Σεφερλή δε μοιάζει ούτε με σφαίρες. Θα έλεγα ότι μοιάζει με κάποιον Παπά, που κάνει συνοικέσια παό την τηλεόραση !
    Ο αριστερός, μοιάζει(ς) με το Δημήτρη Πιατά, όπως είναι σήμερα, αλλά και με τον μακ… το Γιώργο το Γλυνό !

  178. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    177 α΄- Μπορείς να πουλήσεις υποθηκευμένο ακίνητο, απλώς έρχεσαι σε συμφωνία με τον αγοραστή, οτι ένα μέρος του ποσού θα καταβληθεί για την υποθήκη, κάτι που θα αναγράφεται στο συμβόλαιο, φυσικά θα το ελέγξει ο δικηγόρος σου -του. Η τράπεζα δεν έχει κανένα πρόβλημα, έχω αγοράσει και έχω πουλήσει υποθηκευμένο ακίνητο, το σημαντικότερο, είναι να μη έχει άλλα βάρη, να έχει μόνο μία υποθήκη.

    γ΄- Θέλεις να πείς οτι το τρελό αγόρι αριστερά στην φωτογραφία δεν μοιάζει του Ερμή του Πραξιτέλους, αλλα του Πιατά; Ω πόσος φθόνος θεοί.!!!

  179. Ριβαλντίνιο said

    Δυο παλιά των ΑΜΑΝ που μου άρεσαν.

    Δείτε κυρίως τον Ελληνάρα οδηγό και τον φουκαρά.

    ( στο 2.50 ακούγεται » στο κεφάλι βάρα » 🙂 🙂 🙂 )

  180. Ιάκωβος said

    cronopiusa said

    ” Ο Σεφέρης στις πρώτες κιόλας εγγραφές των ημερολογίων του καταγράφει μια φράση εμβληματική: Λέει, «πρέπει να ζει κανείς όπως σκέφτεται, διαφορετικά αργά ή γρήγορα καταλήγει να σκέφτεται όπως έχει ζήσει». Και προς το τέλος των ημερολογιακών εγγραφών, συμπληρώνει ο ποιητής: «Πρέπει να ζει κανείς όπως γράφει».”

    Μην παίρνετε τοις μετρητοίς τους ποιητές όταν φιλολογίζουν. Αν ο Σεφέρης έγραφε όπως ζούσε, τα βιβλία του θα ήταν γεμάτα διπλωματικά υπομνήματα σε ξένες κυβερνήσεις. Και τα τραγούδια του Μίκη θα υμνούσαν τα ποσοστά της ΑΕΠΙ ή τον εαυτό του. Όσο για τη ζωή του Ελύτη, ρωτήστε τη Μαριανίνα.

    Η προσωπική ζωή του δημιουργού και το δημιούργημα είναι δύο χώροι που αλληλοκαλύπτονται, αλλά δεν ταυτίζονται. Το δημιούργημα είναι ο δημιουργός του, αλλά όχι όλα τα κομμάτια του, μόνο τα καλύτερα.

    Το να ξέρεις τη ζωή του καλλιτέχνη βοηθάει, ρίχνει φως στο έργο, αλλά δεν κρίνεται ο καλλιτέχνης από τη ζωή του. Μόνο από το έργο και τις αληθινές του προθέσεις, που καθρεφτίζονται μέσα στο έργο.

    Ο Σεφέρης, πιστεύω, το είπε αυτό ακριβώς επειδή έπρεπε να αντισταθεί στην καθημερινή φθορά της ζωής που ζούσε σαν διπλωμάτης, μέσα στο «κουβάρι με τα σκουλήκια» όπως έλεγε τους πολιτικούς της εποχής, που ζουν «παπαρδελίζοντας».

  181. Μαρία said

    Ωραίο και το λογοπαίγνιο Αιδώς Αργύρη.
    http://www.efsyn.gr/?p=246023

  182. Spiridione said

    181. Πιάστηκε στα πράσα κλέπτων οπώρας 🙂

  183. Μαρία said

    182
    Συκοφαντίες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: