Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης: Οι Γερμανοί στη Λέσβο

Posted by sarant στο 21 Οκτώβριος, 2014


Εδώ και κάμποσο καιρό έχω αρχίσει να δημοσιεύω, κάθε δεύτερη Τρίτη, αποσπάσματα από το βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης” (εκδ. Ερατώ, 1995, εξαντλημένο), που είναι μια βιογραφία του παππού μου, του Νίκου Σαραντάκου (1903-1977), ο οποίος είχε το ψευδώνυμο Άχθος Αρούρης (που είναι ομηρική έκφραση και σημαίνει ‘βάρος της γης’). Η σημερινή συνέχεια είναι η εικοστή έβδομη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ και είναι η δεύτερη συνέχεια από το 7ο κεφάλαιο του βιβλίου “Πόλεμος και κατοχή”. Το σημερινό κεφάλαιο, για τεχνικούς λόγους, είναι κάπως μικρό -συγνώμη, αλλά δεν βόλευε να χωρίσω αλλιώς το υλικό.

mimis_jpeg_χχsmallΤρεις βδομάδες μετά τη γερμανική επίθεση, η Αθήνα κι όλη η ηπειρω­τική Ελλάδα είχαν καταληφθεί. Η κυβέρνηση κατέφυγε στην Κρήτη. Για λίγο διάστημα δημιουργήθηκαν ελπίδες ότι ο ελληνικός κι ο αγγλι­κός στόλος θα κρατούσαν τη νησιωτική Ελλάδα ελεύθερη. Φρούδες ελπίδες, που έσβησαν όταν μαθεύτηκε ότι οι Γερμανοί με κάτι παλιοκάικα πήρανε αμαχητί τη Θάσο, τη Σαμοθράκη και τη Λήμνο.

Αρχές Μαΐου όλοι τούς περίμεναν να φτάσουν στη Λέσβο. Ο ποιη­τής πήρε τα γυναικόπαιδα, δηλαδή τη γυναίκα του, το γιο του, τις αδελφές της και τα ανίψια του και πήγανε στη Μόρια, στο σπίτι του πεθερού του. Στις 3 Μαΐου οι φήμες ότι οι Γερμανοί βγήκαν στο Μόλυβο οργίασαν, αλλά δεν επαληθεύτηκαν. Την επομένη πήρε το γιο του και τράβηξε για το σπίτι του φίλου του Νίκου Ιωάννου, που βρισκόταν στην έξοδο του χωριού προς την Παναγιούδα. Σε μια στιγ­μή είδε τον κόσμο να αναστατώνεται και πολλούς να τρέχουν να κρυ­φτούν. Από το δρόμο της Λάρσος φάνηκε μια μικρή ομάδα γερμανών μοτοσυκλετιστών. Ο επικεφαλής τους φώναζε κάθε τόσο σαν να ’θελε να καθησυχάσει τον κόσμο:

«Γκερμάνια, Γκερμάνια νο Ιτάλια».

Ο ποιητής πήρε το γιο του και γύρισε πίσω από ένα μονοπάτι, χωρίς να περάσει από το κέντρο του χωριού. Από τη στεναχώρια του δεν ήθελε να δει άνθρωπο. Όταν βρέθηκαν στα χωράφια, ο γιος του τον άκουσε να σιγοτραγουδά ένα τραγούδι που είχε μάθει όταν ήταν στην Κρήτη:

«Πότε θα κάνει ξαστεριά πότε θα φλεβαρίσει».

Τη μεθεπομένη γύρισαν στην πόλη. Φυσικά στη γειτονιά τους δε βρήκανε εγκατε­στημένους Γερμανούς. Τα σπίτια ήταν μικρά κι η γειτονιά λαϊκή. Οι καταχτητές δείξανε ιδιαίτερη προτίμηση στα μεγάλα και ευρύχωρα σπίτια στις καλές συνοικίες της πόλης, στη Σουράδα, στα Μαύρα Σίδερα, στην Αγία Ειρήνη, στο Κιόσκι και γύρω από τον κήπο του Αγίου Ευδόκιμου, που τον είχαν μετατρέψει σε στρατόπεδό τους. Η λεσβιακή πλουτοκρατία τους δέχτηκε με ανοιχτές, κυριολεκτικά, αγκάλες.

Η τοπική στρατιωτική διοίκηση, η Ορτς Κομαντατούρ, εγκαταστά­θηκε σ’ ένα μεγάλο σπίτι στην Αγία Ειρήνη, η στρατιωτική Γκεστάπο στη βίλα του Ηλιόπουλου, έξω από την πόλη και το τοπικό στρατόπε­δο συγκέντρωσης στο Διδασκαλείο.

Δε θα επεκταθώ στην ιστορία της Κατοχής στη Λέσβο, μια και δεν είναι αυτό το αντικείμενό μου. Άλλωστε με αυτό το θέμα έχουν γρα­φεί αρκετά βιβλία, κυριότερα από τα οποία είναι: Μνήμες, Μνήμες Β‘ και Σκόρπια από την Αντίσταση του Απόστολου Αποστόλου, Η Αντίσταση στη Λέσβο των Αρίστου Πολυχρονιάδη και Παναγιώτη Κεμερλή, Αντίσταση των αγωνιστών τον Αιγαίου του Γρηγορίου Γερούκη, Ενθυμήματα της Εθνικής Αντίστασης στη Λέσβο του Νί­κου Θεοχάρη, και Χαράλαμπος Κανόνης — η ζωή κι ο θάνατος ενός Ανθρώπου του υποφαινόμενου. Όλα αυτά τα βιβλία, παρά την αντιφατικότητα, την ασυμφωνία και το έντονο προσωπικό ύφος, που χα­ρακτηρίζουν ορισμένα από αυτά, αποτελούν εν τούτοις πολύτιμες πη­γές στοιχείων και τη βάση για την ολοκληρωμένη ιστορία της Αντίστα­σης στη Λέσβο, η οποία όμως δε γράφτηκε ακόμα.

Όσα αναφέρω πιο κάτω αφορούν την προσωπική συμμετοχή του ποιητή στην Αντίσταση. Είναι πληροφορίες από πρώτο χέρι βα­σισμένες όχι μόνο στη μνήμη αλλά και σε γραπτά στοιχεία, ημερολό­για, επιστολές, έγγραφα κ.ά., πολλές από τις οποίες διασταυρώνονται από τις μαρτυρίες που περιλαμβάνονται στα προαναφερθέντα βιβλία.

Ο χειμώνας της πείνας

Η Βερμάχτ μπορεί να εντυπώσιασε τον κόσμο με την πειθαρχία, τον οπλισμό και την αίσθηση της δύναμης που απέπνεε, αλλά πολύ γρή­γορα οι Μυτιληνιοί αντιληφθήκανε πως οι στρατιώτες της ήταν στε­ρημένοι και πειναλέοι. Εφοδιασμένοι με στρατιωτικά μάρκα, νόμισμα χωρίς αντίκρυσμα, μια που δεν περνούσε στις Τράπεζες, ούτε είχε καμιά άλλην ανταλλακτικήν αξία, στραγγίξαν μέσα σε λίγες βδομά­δες την αγορά. Ήταν πραγματική λεηλασία, μόνο που έγινε με ευγέ­νεια και τάξη και με τους κανόνες κι όλα τα γνωρίσματα μιας πολι­τισμένης συναλλαγής. Από τον Σεπτέμβρη του ’41 τα τρόφιμα άρχι­σαν να σπανίζουν και τον Νοέμβριο είχαν χαθεί τα πάντα.

Ο ποιητής, εκδηλώνοντας μίαν απροσδόκητη για τον ανέμελο και αισιόδοξο χαρακτήρα του προνοητικότητα, πρόφτασε κι αγόρασε ένα σακί τριάντα οκάδων φασόλια κι ένα τουλούμι τυρί. Με τα τρό­φιμα αυτά, σαν βάση, επιβιώσανε τον φοβερό χειμώνα του ’41-’42, ο ίδιος, η γυναίκα του, ο γιος του κι η Ευανθούλα, ένα κοριτσάκι οχτώ χρονών, με κάτι ποδαράκια σαν σπιρτόξυλα, που το πήρανε από τη Μόρια σαν υπηρέτρια. Ο πατέρας της είχε πεθάνει από εργατικό ατύχημα κι η μητέρα της μόλις πρόφτασε να μοιράσει τα τρία κορί­τσια της (τη μεσαία, την Ανδρομάχη, την πήρε η οικογένεια του Ανδρέα), πριν πεθάνει από την πείνα.

Στην Ευανθούλα ο ποιητής φέρθηκε με μεγάλη αγάπη, αλλά εκεί­νος που ημέρεψε το παιδάκι ήταν ο Χαράλαμπος, που της χάρισε μια κούκλα και εν συνεχεία έγινε «κουμπάρος της», γιατί τη βάφτισε κιόλας. Στα βαφτίσια της κούκλας γέλασε για πρώτη φορά τ’ αχείλι του πεντάρφανου.

Η Ευανθούλα ήταν τελείως αναλφάβητη, μια που δεν μπόρεσε να τελειώσει ούτε την πρώτη δημοτικού. Ο γιος του ποιητή ανέλαβε να της μάθει γράμματα αλλά στην πράξη αποδείχτηκε τελείως ακατάλ­ληλος για δάσκαλος και δεν κατάφερε τίποτα. Εν τούτοις η μικρή είχε μια σπάνια παρατηρητικότητα και σύντομα έμαθε να ξεχωρίζει τα βιβλία της βιβλιοθήκης από το εξώφυλλό τους. Ήταν μια μυστηριώδης και εκπληκτική ικανότητα. Μπορούσες να τη στείλεις να σου φέρει τον Ηλίθιο του Ντοστογιέφσκι ή την Ταβέρνα  του Ζολά, βέβαιος ότι θα έφερνε αυτό ακριβώς το βιβλίο που ζήτησες.

 

Advertisements

119 Σχόλια to “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης: Οι Γερμανοί στη Λέσβο”

  1. atheofobos said

    Τσουρούτικο σήμερα το απόσπασμα!
    Μας αφησες με την γλύκα στο στόμα!

  2. Γς said

    Καλημέρα.
    >Εφοδιασμένοι με στρατιωτικά μάρκα

    Ξαναρωτάω κάτι σχετικό.
    Θυμάμαι κάτι πολύ αμυδρά την εποχή που δεν είχα πάει ο΄θτε στα προνηπιαγωγείο ακόμη, 1947-1948.
    Μέσα στα τσουβάλια των δισεκατομμυρίων πληθωριστικών χάρτινων πληθωριστικών δραχμών της κατοχής που παίζαμε ήταν και κάτι κέρματα από πεπιεσμένο χαρτί όμως, που αργότερα τα ξαναθυμήθηκα βλέποντας τα γερμανικά κέρματα του μάρκου, πφένιχ και τέτοια. Ηταν μάλιστα και χρωματιστά.
    Αυτά ήταν τα στρατιωτικά μάρκα;
    Κανείς δεν θυμάται τέτοια χάρτινα «κέρματα»;

  3. Πάνος με πεζά said

    Το άσχετο σχόλιο της μέρας, έφυγε πριν από λίγο ο Σπύρος Ζαγοραίος…
    Καλημέρες !

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Είπαμε, τεχνικοί λόγοι.

    2: Λίγο που έψαξα δεν βρήκα τίποτα.

  5. Φτου… πάλι πέμπτος

  6. Πρόλαβα το 5

  7. Η λεσβιακή πλουτοκρατία τους δέχτηκε με ανοιχτές, κυριολεκτικά, αγκάλες.

    Παντού και πάντα οι ίδοι. Ακόμα και στον ισραηλινό στρατό ζήτησαν να καταταγούν μερικοί, άραβες ντόπιοι του Ισραήλ (όχι παλαιστίνιοι), που εξαιρούνται, για να πάρουν δημόσια έργα.

  8. Εντάξει… με τους άραβες δεν είμαι, και θα έβλεπα μ’ ευχαρίστηση την πλήρη και ειρηνική ένταξή τους, τα περισσότερα φαγάδικα, ψιλικατζήδικα και βενζινάδιακα αυτοί τα έχουν, εκτός από κάτι ρεμπεσκέδες ούγκρους και πολωνούς που δεν ήξεραν να κάνουν τίποτε άλλο, και παρασκευάζουν ‘κουζίνες’, αλλά λέω. Άλλο ένταξη, άλλο αφομοίωση, άλλο γονάτισμα με τη ράχη προς τον άλλο.

  9. Γς said

    3:
    Και μια επεισοδιακή εκτέλεση του «Εκεί που πάνε οι νεκροί» του Ζαγοραίου από τον Μπουλά και όλη την παρέα, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Γιάννης Ζουγανέλης, Σάκης Μπουλάς, Ελένη Ράντου, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας κλπ.

    Τελικά πήγε εκεί ο Σάκης Μπουλάς. Τώρα κι ο συνθέτης

  10. sarant said

    7: Τους Δρούζους δεν τους παίρνουν στο στρατό αν το ζητήσουν;

  11. Εν τούτοις η μικρή είχε μια σπάνια παρατηρητικότητα και σύντομα έμαθε να ξεχωρίζει τα βιβλία της βιβλιοθήκης από το εξώφυλλό τους. Ήταν μια μυστηριώδης και εκπληκτική ικανότητα. Μπορούσες να τη στείλεις να σου φέρει τον Ηλίθιο του Ντοστογιέφσκι ή την Ταβέρνα του Ζολά, βέβαιος ότι θα έφερνε αυτό ακριβώς το βιβλίο που ζήτησες.

    Αυτό σημαίνει ότι κάποιος κάθησε και της έδειξε όλα τα βιβλία της βιβλιοθήκης, της τα ονομάτισε, τουλάχιστο μια φορά και χωρίς κανένα λόγο.

    Σερ Σαρ… δεν μας τα λες καλά. Η Ευανθούλα έμαθε να διαβάζει και σας δούλευε ψιλό γαζί. Μερικά παιδιά αμύνονται στο διάβασμα, επειδή αντιλαμβάνονται ότι το ένα διάβασμα φέρνει το άλλο, και αυτό δεν θα τελειώσει ποτέ.

    Το ζω με τη φιλενάδα μου την Μελίνα, που φέτος πήγε πρώτη δημοτικού. Τρία χρόνια, μια με μιάμιση ώρα την ημέρα… έμαθε μυθολογία, να διαβάζει, να κάνει πράξεις μέχρι το 11 (είχαμε πει μέχρι το 10, αλλά μια φορά στο 5+5 = 10, είπαμε να πάνε ένα παραπάνω, και βρεθήκαμε στο 11) να μετράει μέχρι το 100 κατά μονάδα και κατά δεκάδες, και όλα τα σχετικά.

    Πέρσι διάβαζε, φέτος συλλαβίζει. Όταν τη ρώτησα ‘γιατί το κάνει αυτό;’ μου απάντησε: ‘Αδελφέ, Λεώνικε, είναιαλήθεια ότι όσο μεγαλώνεις τα βιβλία χοντραίνουν; Μου το είπε ο αδελφός μου!’

  12. Και δίκιο απόλυτο για την Ευανθούλα να μην έχω, σας είπα για τη Μελίνα και το φχαριστήθηκα

  13. Γς said

    7:
    >άραβες ντόπιοι του Ισραήλ (όχι παλαιστίνιοι)

    Αραβες, ντόποιοι του Ισραήλ που δεν είναι παλαιστίνιοι;
    Χλωμό το βλέπω.

    Είχα μια μεταπτυχιακιά παλαιστίνια της Ιερουσαλήμ που με καμάρι έδειχνε το ισραηλινό διαβατήριο. Ηταν το ίδιο με των Εβραίων, μόνο ελαφρώς σε πιο ελαφρά ανοικτό μπλε χρώμα [αν θυμάμαι καλά],

    Και πήγε λοιπόν στην πρεσβεία της εδώ στην Αθήνα και της είπαν να περιμένει στην διπλανή αίθουσα, όπου μπαίνοντας βλέπει έναν πολύ γνωστό της τζιχαντιστή Παλαιστίνιο.

    Δεν ταράχτηκε όμως. Προσποιήθηκαν κι οι δύο ότι ήταν άγνωστοι μεταξύ τους.

    Μόνο που εμένα με ήξεραν καλά 😦

    Και της λέει ο τότε πρέσβης Σανσόν [αδελφός του αρχηγού της Μοσάντ]:

    -Καλά δεν ξέρει ο Γς ότι είσαι χαζή;

    Ετσι μου είπε. Είχε πάει για ανανέωση του διαβατηρίου της για να τελειώσει το διδακτορικό της.

  14. Γς said

    12, 13:
    Και δίκιο απόλυτο για τους ντόποιους που δεν είναι παλεστίνιοι να μην έχω, σας είπα για τη Αλια τον Σανσόν και την Μοσάντ και το φχαριστήθηκα

  15. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Θαρρώ ότι, κάποτε το είχα ξαναβάλει:
    Οι Γερμανοί κατακτητές στον Β’ΠΠ δεν είχαν επιμελητεία – Μαρτυρία του Θεσσαλονικιού Δημήτρη Κυριαζή

  16. sarant said

    11: Πάντως κι εγώ σε ηλικία τριών ετών ήξερα να ξεχωρίζω τα σαρανταπεντάρια δισκάκια, λέει η οικογενειακή μυθολογία. Έβρισκα ποιο έχει το Μέρα Μαγιού, ποιο είναι το Σε πότισα ροδόσταμο κτλ.

  17. Γς said

    11:
    >‘Αδελφέ, Λεώνικε, είναιαλήθεια ότι όσο μεγαλώνεις τα βιβλία χοντραίνουν; Μου το είπε ο αδελφός μου!’

    Και όχι μόνο. [τα βιβλία]

  18. Γς said

    16:

    Α, κι εγώ:

    http://caktos.blogspot.gr/2010/12/1948.html

  19. Νέο Kid Στο Block said

    Πολύ ωραίο ως συνήθως και διπλά ωραίο αυτό με την Ευανθούλα. Ήξερα εκ πείρας από παλιά πως αναλφάβητοι άνθρωποι ή μικρά παιδιά που δεν έχουν μάθει ακόμα γράμματα ,αναπτύσουν μια ιδιάζουσα και πολύ οξεία «οπτική μνήμη» (τα εισαγωγικά απαραίτητα, καθώς δεν ξέρω τι είδους μνήμη είναι αυτή ακριβώς, κι αν είναι καν οπτική δηλαδή ή κάτι άλλο. Μπορεί να συνδέουν ένα όνομα με μία μυρωδιά ας πούμε ή ένα συναίσθημα συγκεκριμένο, ή…ή..). Φαντάζομαι όλοι οι άνθρωποι θα έχουν αυτή την «πρωτόγονη» μνήμη ως εγγενή δυνατότητα, αλλά αυτή εκφυλίζεται και πέφτει σε αχρηστία με την εγγραμματοσύνη υποθέτω

  20. Προφανώς αυτό που εννοεί ο Λεώνικος λέγοντας «αραβες ντόπιοι του Ισραήλ που δεν είναι Παλαιστίνιοι» είναι «Άραβες που κατοικούσαν στο Ισραήλ πριν από την ανεξαρτησία και δεν έφυγαν με τα γεγονότα που ακολούθησαν.» Αυτοί, αρκετά πολυπληθείς σε ορισμένες περιοχές, έγιναν αυτοδικαίως ισραηλινοί πολίτες, έχουν τυπικά πλήρη πολιτικά δικαιώματα, αλλά δεν στρατεύονται, πλην ακριβώς των Δρούσων, οι οποίοι ζήτησαν σε κάποια στιγμή να στρατεύονται κανονικά, ακριβώς γιατί δεν τα έχουν καλά με τους κανονικούς Μουσουλμάνους. — Μετά την προσάρτηση της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, οι κάτοικοί της ΔΕΝ πολιτογραφήθηκαν αθρόα, όπως είθισται σε τέτοιες περιπτώσεις, παρά διατήρησαν το όποιο καθεστώς είχαν ως το 1967, νομίζω όμως ότι δικαιούνται, αν το θελήσουν, να ζητήσουν την ισραηλινή ιθαγένεια. Οι αυτόχθονες κάτοικοι των άλλων περιοχών της Παλαιστίνης δεν έχουν βεβαίως την ισραηλινή ιθαγένεια.

  21. Γς said

    «οπτική μνήμη».
    Κι όταν δεν υπάρχει όραση;
    Στους τυφλούς. Εκεί να δεις μνήμη!

  22. Γς said

    21 ήταν για 19

  23. Νέο Kid Στο Block said

    21. Διάβασε όμως και την παρένθεση μετά το «οπτική μνήμη» που έγραψα…

  24. Γς said

    23:
    Αυτό που σου λέω! Τι πάνα πει το έραψες΄Και μάλιστα σε παρένθεση [Δεν διαβάζω πάντα μέσα σε παρενθέσεις].
    Και στο κάτω κάτω γιατί το έγραψες;
    Για να με παρασύρεις.
    Δεν τσιμπάω κύριος.

  25. Γς said

    >Τι πάνα πει το έραψες
    έγραψες

    μου χάλασε όλη τη μαγκιά

  26. Γς said

    20:
    Μπορεί αυτό να εννοεί ο Λεώνικος αλλά

    >αραβες ντόπιοι του Ισραήλ που δεν είναι Παλαιστίνιοι

    δεν υπάρχουν.

    Αν είναι ντόπιοι είναι παλαιστίνιοι κατα κανόνα. Παλαιστίνιοι είναι όλος ο πληθυσμός της λωρίδας της Γάζας (1,6 εκατομμύρια), η πλειονότητα του πληθυσμού της Δυτικής Όχθης (περίπου 2,3 εκατομμύρια έναντι σχεδόν 500,000 Εβραίων Ισραηλινών πολιτών, και το 16,5% του πληθυσμού του κυρίως Ισραήλ ως άραβες πολίτες του Ισραήλ.

  27. Γς said

    >η ζωή κι ο θάνατος ενός Ανθρώπου του υποφαινόμενου

    Νικοκύρη, μιλάς εσύ για το βιβλίο που έχει γράψει ο [υποφαινόμενος (σικ -δικό μου)] παππούς σου.

    Λέγεται;

  28. sarant said

    27: Ο πατέρας μου είναι ο υποφαινόμενος.

    Δεν μπορώ να πω «ο υποφαινόμενος παππούς μου», αν αυτό εννοείς.

  29. "ετεροδημότισσα" said

    α στο καλό, με πήραν τα κλάματα με την Ευανθούλα και τη μάνα της που μοίρασε τα παιδιά της και πέθανε απ’την πείνα…

  30. Γς said

    28:
    Αστο, πέρασε. Βραχυκύκλωμα του υποφαινόμενου, που νόμισε προς στιγμήν ότι το βιβλίο είναι του παππού, οπότε δεν ταίριαζε με την αφήγηση τρίτου.

    Παρεπιπτώς φαντάζομαι να έχεις σχεδιάσει τα κεφάλαια του «Ο Λίσταρχος Νταβέλης, ουπς, 40κος»;

  31. Πέπε said

    27, 28, 30:

    Αν κάνω λάθος θα ήθελα πολύ να με διορθώσετε.

    Ο «υποφαινόμενος», αυτός που φαίνεται από κάτω, είναι, όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ, αυτός του οποίου το όνομα φαίνεται από κάτω. Δηλαδή ο κάτωθι υπογεγραμμένος. Ο οποίος φυσικά, σε μια επιστολή ή οποιοδήποτε ενυπόγραφο κείμενο, είναι ο συντάκτης. Κατ’ επέκταση, ο υποφαινόμενος έφτασε να σημαίνει απλά «εγώ».

  32. Γς said

    31:
    >ο υποφαινόμενος έφτασε να σημαίνει απλά “εγώ”.

    Υποφαινόμενος είσαι και φαίνεσαι!

  33. sarant said

    31: Ο υποφαινόμενος είναι ο συντάκτης του κειμένου, και στον προφορικό λόγο σημαίνει «εγώ». Συμφωνούμε.

    Υπάρχει και το ανέκδοτο, που μπαίνει ο ανθυπασπιστής στον θάλαμο και τον βρίσκει αταχτοποίητο.

    — Ποιος είναι θαλαμοφύλακας; φωνάζει.
    — Ο υποφαινόμενος, απαντάει ο φαντάρος.
    — Πες στον Υποφαινόμενο να έρθει να με βρει στο αξυπάδικο (γραφείο αξιωμ. υπηρεσίας)

  34. Νέο Kid Στο Block said

    Ρε παιδιά, ο υποφαινόμενος δεν πρέπει εξ ορισμού να …φαίνεται; Όπως βλέπω τα σχόλια εδώ ας πούμε, ο μόνος υποφαινόμενος είναι ο Νικοκύρης του οποίου η γλυκιά φατσούλα προβάλλει στα άνω δεξιά του κουτακίου του σχολίου. 🙂
    (o κάκτος θα ηδύνατο να θεωρηθεί ταυτοπροσωπία του Γς; αμφιβάλλω…)

  35. Πάνος με πεζά said

    Είναι κάποιοι που έχουν πει «ο υποφαινόμενος» στις ραδιοφωνικές τους εκπομπές. Το διόρθωσαν, κάνοντάς το «ο ομιλών» , κάτι που φυσικά δε μπορείς να το βάλεις σε γραπτό κείμενο. Σωστότερο, για προφορικό λόγο;

  36. Γς said

    34:
    Μπράβο κερδίζεις Κάκτον αξύριστον

  37. Πάνος με πεζά said

    @ 31 : Και το κάτωθι υπογεγραμμένος είναι πλεονασμός. Αφενός, υπογράφουμε συνήθως κάτω, αφετέρου, υπάρχει ήδη το «υπό». Άρα «ο υπογεγραμμένος». Ναι, ξέρω, παλιότερα λεγόταν αλλιώς….

  38. Σωτήρς said

    Για την Ευανθούλα:
    Η αδερφή μου είναι δασκάλα στα προάστια του Ασπρόπυργου (Νέα Ζωή, Πεύκο Παππού, Ψάρι). Έχει 11χρονους μαθητές στην πρώτη δημοτικού που δεν ξέρουν τα χρώματα. Εάν τους πει φέρετε το μπλε χαρτόνι δεν έχουν ιδέα ποιο είναι το μπλε.
    Είναι καθαρά θέμα ερεθισμάτων. Στο τσαντίρι τα ερεθίσματα είναι μηδενικά.
    Ξαδερφάκι μου σε ηλικία τριών ετών άνοιγε τις σελίδες, ακολουθούσε τις προτάσεις και ανοιγόκλεινε το στόμα. Έχει περάσει στην οικογενειακή μυθολογία το επεισόδιο όπου την φωνάξαμε για φαγητό και είπε «αφήστε με διαβάζω». Διάβαζε το «Καθώς ψυχορραγώ» του Φόκνερ. Εκεί αρχίσαμε να λέμε ρε μπας και διαβάζει και μας κοροϊδεύει το άτιμο …

  39. Πάνος με πεζά said

    Είναι και βολικό «ο ομιλών» γιατί έχει χρήση και ως αναφορά σε τρίτο πρόσωπο : είσαι σε τηλεοπτικό πάνελ, π.χ., και θες να βρίσεις με το γάντι κάποιον που μόλις μίλησε.
    «Τέτοιες απόψεις απηχούν το ποιόν του ομιλούντος». (εσένα εκεί απέναντι ρε καραγκιόζη, δηλαδή).
    Αν το γυρίσες στον εαυτό σου, παίζουν και τα δύο : «Με συγχωρείτε, αλλά ο ομιλών/υποφαινόμενος, ουδεμία σχέση έχει με το κείμενο αυτό».

  40. Ιάκωβος said

    Στα νησιά, δεν ξέρω αν στη Λέσβο συνέβαινε, οι δυνάμεις κατοχής απαγόρευαν το ψάρεμα, δεν βγαίνανε βάρκες στα ανοιχτά κι ήταν κι αυτός ένας λόγος που πέθαναν από πείνα πολλοί.
    Ο θάνατος από πείνα πρέπει να είναι φριχτός, το σώμα τρώει τον εαυτό του.

    Για όποιον έχει χρόνο (και διάθεση) ένα πολύ καλό ντοκυμαντέρ για την πολιορκία του Λένινγκραντ από τους Ναζί(1941-1944) με διηγήσεις από τους επιζήσαντες.


    Ένα εκατομύριο πολίτες πέθαναν, οι περισσότεροι από πείνα.

  41. Γς said

    Τον κάτωθι υπογεγραμμένο τον έχουμε γραμμένο.

    Κι η υπογεγραμμένη της γραμματικής.
    Κι η περισπωμένη των τόνων, φτου! των στεφανιαίων αρτηριών.

    Εχω μια τέτοια περισπωμένη αρτηρία στην καρδιά βουλωμένη του κερατά αλλά δεν κάνω τίποτα, προηγούνται άλλες αρτηρίες, βαλβίδες κλπ.

  42. Πάνος με πεζά said

    @ 41 : «Ήτανε τρεις αγαπημένοι, κόμμα-τελεία-περισπωμένη». Χωρίς να γιουτιουμπάρεις, ποιός το τραγουδούσε;

  43. Γς said

    39:
    Α, κάποτε το φχαριστήθηκα.

    Εκανα ότι έβριζα κάποιον μακριά αλλά τα έλεγα γι αυτόν στο ένα μέτρο!

    http://caktos.blogspot.gr/2013/12/blog-post_16.html

  44. Ιάκωβος said

    38, Σωτηρς
    Πες στην αδερφή σου να δοκιμάσει να δει αν τα παιδιά αυτά ξεχωρίζουν τα χρώματα . Αν βλέπουν δηλαδή ότι πρόκειται για διαφορετικά χρώματα και απλά δεν ξέρουν το όνομά τους ή αν δεν βλέπουν καθόλου διαφορές μεταξύ διαφόρων χρωμάτων.
    Αυτό που λέω δεν έχει σχέση με τον Δαλτωνισμό. Έχει υποστηριχτεί ότι η ικανότητα να βλέπει κανείς τα διάφορα χρώματα συμβαδίζει με τη μάθηση των ονομάτων αυτών των χρωμάτων και είναι κάτι που μαθαίνεται μέχρι κάποια ηλικία. Αν δηλαδή στην παιδική ηλικία δεν μάθει κανείς το όνομα του χρώματος δεν μαθαίνει και να το βλέπει.

    Αυτό είναι και μια από τις πιθανές εξηγήσεις του γεγονότος ότι οι αρχαίοι Έλληνες είχαν μια τόσο φριχτά μπερδεμένη ονοματολογία των χρωμάτων: Δεν τα έβλεπαν.

  45. sarant said

    41: Ανδρεάδης

    40: Κι ένας άλλος βασικός λόγος για την πείνα στα νησιά ήταν ότι κόπηκαν τα εμβάσματα των ναυτικών.

  46. Γς said

    42:
    Ανδρεάδης

  47. Πάνος με πεζά said

    43 : Ανδρεάδης

  48. Γς said

    44:
    >Αυτό είναι και μια από τις πιθανές εξηγήσεις του γεγονότος ότι οι αρχαίοι Έλληνες είχαν μια τόσο φριχτά μπερδεμένη ονοματολογία των χρωμάτων: Δεν τα έβλεπαν.

    Ναί! Βγάλε μας τώρα και γκαβούς τους ΑΗΠ

  49. Ξαναγύρισα, στην ώρα μου!

    Φεύγω όμως γιατί με περιμένει η Μελίνα.

    Άραβες μη παλαιστίνιοι εννοούνται οι άραβες του Ισρασήλ προ του πολέμου του 1967. Τότε κανείς δεν τους αποκαλούσε παλαιστίνιους.

    Πολλοί άραβες του Μαρόκου ήρθαν στο Ισραήλ κάνοντας τον εβραίο.

    Γς, ήρθα και διάβασα όλα όσα έγραψες για μένα!!!!!!!! Είσαι… Γς! Αυτό τα λέει όλα.

    Υποφαινόμενος σημαίνει εγώ σε όλες τις περιπτώσεις, τουλάχιστον στα ελληνικά μου. Ο υπογεγραμμένος πρέπεινα έχει υπογράψει, ο γράφων να έχει γράψει και ο ομιλών να μιλάει αυτή τηστιγμήαλλιώς είναι (προ)λαλήσας.

    Έχει λέξεις η ρημάδα η γλώσσα!

  50. Νέο Kid Στο Block said

    «Έχει υποστηριχτεί ότι η ικανότητα να βλέπει κανείς τα διάφορα χρώματα συμβαδίζει με τη μάθηση των ονομάτων αυτών των χρωμάτων και είναι κάτι που μαθαίνεται μέχρι κάποια ηλικία. Αν δηλαδή στην παιδική ηλικία δεν μάθει κανείς το όνομα του χρώματος δεν μαθαίνει και να το βλέπει.»

    !!?? Δηλαδή άμα δεν μάθει κάποιος το όνομα «μπλε», δεν βλέπει μπλε τον ουρανό ;
    Κάτι δεν κολλάει εδώ. Τα διαφορετικά χρώματα έχουν διαφορετικά μήκη κύματος που γίνονται αντιληπτά κ.λ.π. ΔΕΝ μπορεί οι αρχές της Οπτικής και της Κυματικής και η σχέση τους με τη Φυσιολογία του ματιού να εξαρτώνται από μαθησιακές καταστάσεις…

  51. Παναγιώτης Κ. said

    «Η λεσβιακή πλουτοκρατία τους δέχτηκε με ανοιχτές αγκάλες».

    Ο φίλος μου ο Αλέκος ,γεννημένος το 1927 άρα 14 χρόνων όταν οι Γερμανοί εισήλθαν το ΄41 στη Θεσσαλονίκη, μου έλεγε ότι στην Εγνατία υπήρχε κόσμος που χειροκροτούσε τα γερμανικά στρατιωτικά τμήματα.Δεν το γράφω για να μειώσω την αναμφισβήτητη δράση των Ελλήνων που συμμετείχαν στην Αντίσταση αλλά αξίζει να γνωρίζουμε όλες τις πτυχές των πραγμάτων.

    «πειναλέοι και στερημένοι» αλλά και, παραδόπιστοι και χρηματιζόμενοι με εγγλέζικες λίρες προσθέτω εγώ σύμφωνα πάλι με μαρτυρίες κοντινών μου ανθρώπουν που υπέστησαν τις θηριωδίες τους.

    Δυστυχώς στο σχολείο μαθαίνουμε την ιστορία των μεγάλων γεγονότων και των ηγετών που υπήρξαν πρωταγωνιστές.Εξιδανικεύεται κατά κάποιο τρόπο ο πόλεμος στις νεαρές συνειδήσεις και γιαυτό βγαίνει θαυμασμός για τους «πειθαρχημένους Γερμανούς» και ως συνέχεια έχουμε την προσχώρηση στις τάξεις της Χ.Α.Το ότι κάποιοι ήρθαν να προκαλέσουν δεινά στους κατοίκους μιας άλλης χώρας με την λογική να αρπάξουν τον πλούτο και να υποδουλώσουν τους κατοίκους της περνάει στα ψιλά.

    Ευτυχώς όμως τα τελευταία χρόνια έχουμε την ανάπτυξη της λεγόμενης μικροϊστορίας και έτσι φαίνεται καλύτερα η φρίκη του πολέμου μέσα από τις αφηγήσεις των συγγραφέων.

  52. Γς said

    50:
    Μωρέ τα μαθαίνεις, ακόμα κι αν δεν ξέρεις πως τα λένε.
    Και τα μπλέ, και τα κόκκινα, και τα βάζελα και τα λευκά. Ακόμα και τα … Αλμπίνο.

    Ημουν με τον μικρό, μικρότατο, μεσαίο μου, όταν περνάει ένας πιτσιρικάς με αλφισμό (αλμπινισμό, λευκοπάθεια). Ασπρο δέρμα, άσπρα μαλλιά, άσπρα φρύδια, άσπρα @@, Επ, διαγράφονται δύο @@).

    Δεν περίμενα βέβαια να μου πει το σαστισμένο νήπιο:
    -Μπαμπά ένας αλμπίνο, ή με αλφισμό ή αλμπινισμό ή λευκοπάθεια [τα είπαμε]

    Ομως δεν περίμενα και το:

    -Μπαμπά, ένας ψεύτικος άνθρωπος!

  53. Gpoint said

    Απορία…
    αυτό το » Πότε θα κάνει ξαστεριά» δεν ήξερε ο ποιητής πως είναι τραγούδι ζωοκλεπτών και των λογαριασμών τους ;

  54. Gpoint said

    # 40

    Στον Πειραιά πάντως δεν απαγορεύοτανε τοψάρεμα σε όσους είχαν άδειες.
    Μετά με τον ΕΛΑΝ είχανε παρακράτηση στην ψαριά τους

  55. IN said

    «….Αντίσταση των αγωνιστών τον Αιγαίου του Γρηγορίου Γερούκη…»

    Νίκο, τι ξέρεις (αν) από το μακαρίτη τον πατέρα σου γι’ αυτό το βιβλίο και το συγγραφέα του;

    2. Στο νήμα που το είχες ξαναθέσει το ερώτημα (στην μπαλάντα του αποτέτοιου, δεν θυμάμαι τώρα, του Γερμανού στρατιώτη τέλος πάντων), είχαμε κάνει ολόκληρη συζήτηση στα σχόλια για τα κατοχικά μάρκα. Προκύπτει ότι, κατ’ αρχήν, δεν ήταν τα … χαρτονένια «νομίσματα» που είχες δει εσύ, ούτε βρήκαμε κάποιο στοιχείο ότι υπήρξαν ποτέ τέτοια νομίσματα. Αν όμως, όπως λες, τα είδες εσύ, πάει να πει ότι υπήρξανε. Δεν ήταν όμως αυτά το βασικό. Σε κάθε περίπτωση, νομίζω ότι τα Γερμανικά μάρκα εξαφανίστηκαν νωρίς από την αγορά στην κατοχή, γιατί τα εξαγόρασε από αυτούς που τα είχαν πάρει η Τράπεζα της Ελλάδος και απαγορεύτηκε η περαιτέρω χρήση τους (σε αντάλλαγμα, η Τράπεζα της Ελλάδος ανέλαβε την υποχρέωση να δίνει ένα ορισμένο ποσό κάθε μήνα στις δυνάμεις κατοχής, το οποίο όλο και μεγάλωνε. Κατ’ ουσίαν, αυτά τα λεφτά είναι το περίφημο κατοχικό δάνειο). Άρα, δεν έχασαν εντελώς αυτοί που πήραν τα κατοχικά μάρκα. Βεβαίως, ουσιαστικά έχασαν όλοι οι Έλληνες, γιατί η οικονομία κατέρρευσε, ο πληθωρισμός άρχισε να τρέχει με αλματώδεις ρυθμούς και, στο τέλος, όλα τα χρήματα (όχι μόνον αυτά που είχαν δοθεί στους κατόχους Γερμανικών μάρκων) απαξιώθηκαν εντελώς.

  56. sarant said

    53: Όχι, δεν είχε γίνει γνωστή αυτή η λεπτομέρεια.

    55: Τίποτα δεν ξέρω ή δεν θυμάμαι για το βιβλίο αυτό, δυστυχώς.
    Μόνο το όνομα του… Στουρχάλη.

  57. 42,
    «Ήτανε τρεις αδερφωμένοι…», για την ακρίβεια, κάτι σαν «Κρεοπωλείον Τα Τρία Αδέλφια». 😉

  58. Emphyrio said

    Το μικρο παιδι που ακομα δεν εχει καταλαβει τελειως τί σημαινει αναγνωση, αλλα που ειναι ικανο να ξεχωρισει τα σχηματα ή και τα χρωματα (κι’ας μην ξερει τις ονομασιες τους), μπορει να αναγνωρισει απο το περιγραμμα μια λεξη (οχι πολλες, ας μην τα κανουμε ολα prodigies ξαφνικα), και να παπαγαλισει ακομα και τον ηχο της. Φαινεται ετσι στους μεγαλους πως μπορει να διαβασει (εννοειται πως αυτο ειναι το πρωτο βημα προς τα εκει), ή πως αναγνωριζει τα χρωματα γενικα – στην πραξη εχει συνδεσει ενα χρωμα με εναν ηχο (ή ισως και ενα αντικειμενο που το ξερει καλα, π.χ. το πιατο του ή τα παπουτσια του) και προσθετει αλλη μια γνωση/πληροφορια/λεπτομερεια (το χρωμα). Ή μπορει να απομνημονευσε το σχημα/περιγραμμα της μαρκας της τηλεορασης οπου μπορει να το εχουν φυτεμενο με τις ωρες, να ακουσε ή να ρωτησε καποτε πώς προφερεται αυτο, και επειτα οποτε βλεπει το ιδιο σχημα/περιγραμμα να εχει ετοιμη (stimulus/response, τελειως μηχανικα) την λεξη που του αντιστοιχει.

    Η Ευανθουλα, αν ηταν πολυ εξυπνο παιδι (και γιατι να μην ειναι; Αλλα δεν ξερω τιποτε αλλο παρα οσα μου αποκαλυπτει ο αφηγητης) καποτε μπορει να ακουσε τον τιτλο ενος βιβλιου και να τον συνδυασε με το χρωμα και το σχημα του. Βλεποντας οτι αυτο δημιουργησε καλη εντυπωση γυρω της, και κυριως αν ηταν eager to please, θα εκανε το ιδιο και με τα αλλα βιβλια. Δεν ειναι κατι ιδιαιτερα παραξενο – σε εμας δημιουργει εκπληξη, που δεν περιμενουμε κατι τετοιο. Αλλα μπαινω σε αλλη ιστορια εδω.

  59. Μαρία said

    55
    Μάλλον ο πατέρας της μακαρίτισσας καναλάρχισσας Βίκης.
    Εκδόθηκε στη Θεσ/νίκη το ’86.

  60. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Το πιο ενδιαφέρον ανάγνωσμα μας τόκοψες στην μέση, πρεζάκια θα μας καταντήσεις.

    Βερμάχτ, όχι Βέρμαχτ;

    11 – Πρέπει να είσαι υπέροχος άνθρωπος για να έχεις τέτοιες φιλενάδες. Όμως η Μελίνα συλλαβίζει, γιατι έτσι απαιτεί το εκπαιδευτικό σύστημα, τα παιδιά να συλλαβίζουν, κι αφού όλα τ΄άλλα συλλαβίζουν, το κάνει κι αυτή.
    Η μεγάλη μου κόρη η Ελεωνόρα, είπε την πρώτη της λέξη, τσάλι (ψάρι) έξι μηνών, και ενάμιση ετών μέτραγε μέχρι το δέκα, τα έχω βιντεοσκοπημένα. Για μας δεν ήταν παράξενο μια κι ασχολούμασταν μαζί της (κυρίως η γυναίκα μου που είναι νηπιαγωγός, στο διάβασμα και στην γραφή, εγώ στα υπόλοιπα που είναι πιο βασικά) και παρ΄όλο που οι συγγενείς κι οι φίλοι μίλαγαν για διάνοια, εμείς γνωρίζαμε οτι ήταν απολύτως φυσιολογικό, κάτι που επιβεβαιώθηκε μετά απο τρεισίμιση χρόνια με την γέννηση της Δανάης. Στο σχολείο όμως, και τα δύο παιδιά μου αντιμετώπισαν δυσκολίες απο τους δασκάλους, που επέμεναν να τους φέρονται όπως στα άλλα που συλλάβιζαν (κάποια δεν μπορούσαν να μιλήσουν) με αποτέλεσμα να αρχίσουν κι αυτά να συλλαβίζουν. Επιπλέον μας έκαναν και παρατήρηση, οτι ήταν λάθος που μάθαμε στα παιδιά να διαβάζουν και να γράφουν πριν την ώρα τους.

    Τα ανθρωπάκια γεννιούντα πανέξυπνα, καθήκον του εκπαιδευτικού συστήματος, που είναι αντιεγκεφαλικό, είναι να τα κάνει ηλίθια, εκ του αποτελέσματος, έχει πετύχει τον στόχο του.

  61. spiral architect said

    @51: Καλώς ή κακώς δεν ανέβηκαν όλοι στο βουνό, ή έστω να’ φυγαν στη Μ. Ανατολή. Αυτοί ήταν λίγοι. Οι πολλοί κάτσανε στ’ αυγά τους προσπαθώντας να επιβιώσουν μέσα στην ανέχεια, αν είχαν κότσια, βοηθούσαν τους κυνηγημένους, όμως πολλοί εκμεταλλεύτηκαν τις προσβάσεις τους στην εξουσία.
    (μικροϊστορία ε; δεν το’ ξερα)

  62. Gpoint said

    «. Επιπλέον μας έκαναν και παρατήρηση, οτι ήταν λάθος που μάθαμε στα παιδιά να διαβάζουν και να γράφουν πριν την ώρα τους.

    Τα ανθρωπάκια γεννιούντα πανέξυπνα, καθήκον του εκπαιδευτικού συστήματος, που είναι αντιεγκεφαλικό, είναι να τα κάνει ηλίθια, εκ του αποτελέσματος, έχει πετύχει τον στόχο του. »

    τα παιδιά είναι σαν τα τραίνα… πρέπει να φεύγουν στην ώρα τους…μόνο γιατί στους δασκάλους δεν βάζουν στολή και σφυρίχτρα σαν τους σταθμάρχες δεν μας έχουν εξηγήσει !
    αλλά δεν πειράζει…ας μη τα ξέρουμε όλα,,,φτάνει να ξεχωρίζουμε τα ψηφοδέλτια

  63. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    62 – Γιατι άμα δεν τα ξεχωρίσουμε, έχουν διαφορά;

  64. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    60: Δεν υπάρχει συνέχεια στην ιστορία της μικρής.

  65. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    62 – Γιατί άμα τα ξεχωρίσουμε έχουν διαφορά; γμτ.

  66. Gpoint said

    # 65

    Σαφώς…είναι το δικαίωνα στην πολυποικιλότητα

  67. Gpoint said

    δικαίωμα γμτ ( μ’ .εχει ζαλίσει η κορυφή)

  68. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    64 – Μα δεν μίλησα για την μικρή μόνο, απο την αρχή είναι πολύ ενδιαφέρον και…………….η συνέχεια την μεθεπόμενη Τρίτη.

    Υ.Γ – Κακώς μίλησες για την συνέχεια, θα απογοήτευσες αρκετούς, εγώ πάντως ενδιαφέρομαι κυρίως για τις ενέργειες του παππού σου, πραγματικά μου είναι πολύ οικείος, και με έχει καταγοητεύσει.

  69. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    67 – Δικαίωμα στην πολυποικιλότητα; πως λέμε δηλαδή, φασολάδα, φασόλια γιαχνί, φασόλια σαλάτα, φασόλια τσιγαριστά (πεντανόστιμα) φασόλια με λουκάνικο, κλπ.
    Η αλήθεια είναι, οτι χρειάζεται ποικιλία το μενού.

    Υ.Γ – Μη φοβάσαι, σύντομα θα κατέβεις απο την κορυφή, και θα πάς στην θέση που έχεις συνηθίσει.

  70. Spiridione said

    – Οι Γερμανοί με κάτι παλιοκάικα πήρανε αμαχητί τη Θάσο, τη Σαμοθράκη και τη Λήμνο.
    Το είχα απορία αυτό, πώς κατέλαβαν οι Γερμανοί τα νησιά του Αιγαίου.

  71. Spiridione said

    Κάποια πράματα για την κατάληψη της Λέσβου από τους Γερμανούς:
    http://www.emprosnet.gr/article/38893-aera-toy-papanikola-kai-oi-hines-toy-gkravali
    Και εφημερίδα εθνικοσοσιαλιστικών αρχών!

  72. 60,
    Υπάρχει και το γλυκόπικρο αστείο
    «Great schools are great repositories of knowledge because students enter with a certain amount of knowledge and leave with less.»

  73. Ιάκωβος said

    Το ότι η γνώση της λέξης του χρώματος επηρεάζει τον τρόπο που βλέπουμε το ίδιο το χρώμα μοιάζει ιδεαλιστικό, και μάλιστα από τους πρώτους που εξήγησε έτσι τον γρίφο των Ομηρικών χρωμάτων ήταν ο Γλάδστον, ο γνωστός που εκτός από πρωθυπουργός ήταν Φιλόλογος ελληνιστής.Και πιο πριν ο Γκαίτε.

    Φαίνεται όμως ότι ισχύει. Έχουν γίνει αρκετές έρευνες που δείχνουν ότι η κατανόηση του χρώματος εμπεδώνεται στην ίδια ηλικία που το παιδί αρχίζει να κατανοεί τη γλώσσα και ότι αν δε μάθει ένα παιδί τη λέξη του αντίστοιχου χρώματος δεν ξεχωρίζει σαν διαφορετικό το αντίστοιχο χρώμα, του φαίνεται ίδιο.

    Ένα απόσπασμα από την πρώτη εργασία:

    People perceive colors categorically. But what is the role of the environment (or nurture)—specifically, language—in color perception? The effects of language on the way people categorize and perceive colors have been considered to be minimal, but recent evidence suggests that language may indeed change color perception. Speakers of languages with different color-name repertoires show differences in the way they perceive color. Research shows that categorical effects on color perception can be induced through laboratory training and suggests language can similarly change color perception through the mechanism of perceptual learning.

    http://scholar.google.gr/scholar?q=Language,+Learning,+and+Color+Perception&hl=el&as_sdt=0&as_vis=1&oi=scholart&sa=X&ei=jYpGVK6vGsWHPZnNgZAN&ved=0CB0QgQMwAA

    Βέβαια, η εικόνα έτσι κι αλλιώς θα φτάσει στον αμφιβληστροειδή και εκεί θα αναλάβουν τα ραβδία και τα κωνία . Τα κωνία είναι αυτά που βλέπουν το χρώμα, όταν υπάρχει αρκετό φως, και είναι τριών ειδών, αυτά που ευαισθητοποιούνται με την μπλε, τη πράσινη και την κόκκινη ακτινοβολία. Το ζήτημα είναι, τουλάχιστον έτσι λένε οι έρευνες αυτές, ότι από κει και πέρα είναι το πρόβλημα, ο εγκέφαλος δεν κάνει τις διακρίσεις αν δεν έχει μάθει τις αντίστοιχες λέξεις σε μικρή ηλικία.

    Είναι κάποιες φυλές που αν τους δείξεις πέντε τετράγωνα ,από τα οποία τα τέσσερα είναι μπλε και το ένα πράσινο και τους ρωτήσεις αν κάποιο διαφέρει, θα σου πουν όχι, είναι όλα ίδια. Και λέγονται έτσι, με μία λέξη.

  74. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    >> «Πότε θα κάνει ξαστεριά πότε θα φλεβαρίσει»

    Πότε θα κάνει ξαστεριά πότε θα φλεβαρίσει;

  75. Ιάκωβος said

    Τς, τς, τι απαίσια Ελληνικά Διορθωση.

    Έχουν γίνει αρκετές έρευνες, που δείχνουν ότι η κατανόηση του χρώματος εμπεδώνεται στην ίδια ηλικία που το παιδί αρχίζει να κατανοεί τη γλώσσα. Αν δε μάθει τη λέξη, το αντίστοιχο χρώμα δεν το ξεχωρίζει σαν διαφορετικό , του φαίνεται ίδιο.

  76. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    38. >> δεν έχουν ιδέα ποιο είναι το μπλε…. Στο τσαντίρι τα ερεθίσματα είναι μηδενικά.
    Ότιδήποτε θα περίμενα, αλλά τα τσιγγανόπουλα να μην ξέρουν τα χρώματα. Μήπως τα λένε στα ρομά-τσιγγάνικα;
    Τόσα χρώματα

  77. @50 Νεοκίδιε, έχεις δίκιο κατά το ότι ‘αντιλαμβάνονται’ τα χρώματα, για τους λόγους που αναφέρεις, αλλ’ άδικο για το ότι αυτό συνεπάγεται ότι η διάκριση αυτή φτάνει στον ουδό πέρα από τον οποίο απαιτείται άλλη λέξη. Βλέπει μπλε τον ουρανό και πρασινογάλανη τη θάλασσα, αλλά δεν έχει λέξη να το πει διαφορετικά. Πρέπει να γίνει ειδική συζήτηση, και να έχει κι εκείνος την ευρύτητα να την καταλάβει, για να το διακρίνει.

    Ο Ιάκωβος στο @73 λέει κάτι πολύ σημαντικό. «Είναι κάποιες φυλές που αν τους δείξεις πέντε τετράγωνα ,από τα οποία τα τέσσερα είναι μπλε και το ένα πράσινο και τους ρωτήσεις αν κάποιο διαφέρει, θα σου πουν όχι, είναι όλα ίδια. Και λέγονται έτσι, με μία λέξη.»

    Δεν είναι λάθος. Μια από τις γλωσσολογικές διακρίσεις που κάνουν στις γλώσσεςτης Ωκεανίας, είναι ‘πόσα χρώματα διακρίνουν λεκτικά’. Ασφαλώς οι άνθρωποι βλέπουν όλα τα χρώματα, αλλά η γλώσσα τους δεν τα διακρίνει λεκτικά, ενώ διακρίνει, όπως είναι γνωστό, πέντε μ’ έξι τύπους ουράς προβάτου. Υπάρχουν γλώσσες που ξεχωρίζουν το μαύρο απ’ όλα τ’ άλλα χρώματα και άλλες που ξεχωρίζουν το λευκό από τ’ άλλα χρώματα. Άλλωστε κι εμείς διακρίνουμε πέραν του λευκού και του μαύρου κατ’ αρχήν τα λεγόμενα κρύα και ζεστά χρώματα, κι έπειτα πηγαίνουμε στις εξειδικεύσεις. Και να μην ξεχνάμε ότι λέξεις όπως βεραμάν, τουρκουάζ κ.ο.κ. αντιστοιχούν σε αποχρώσεις που υπήρχαν μεν αλλά δεν διέκριναν λεκτικά οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, όσο έξυπνοι και αν ήσαν. Και όσο κι αν μας φαίνεται παράδοξο κάποιος Άρε Άρε να μην ξεχωρίζει τα χρώματα με λέξεις, άλλοτόσο φαίνεται ακατανόητο και σ’ αυτόν πώς εσύ, μορφωμένος ευρωπαίος, δεν έχει παρά μια λεξούλα για τη φουντωτή και τη ‘στεγνή’, τη χοντρή και την παχιά ουρά του προβάτου σου.

    @60 Λάμπρο, ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Προσπαθώ να ‘πλασαριστώ’ για [έτσι όπως με είπες] γενικά!!!!!!

  78. Gpoint said

    # 69

    Θα αργήσει πολύ (λογικά), γι αυτό ζαλίζει. Αντίθετα με το καλοκαίρι που τελειώνει αύριο

  79. IN said

    59: Όχι μάλλον, αυτός είναι. Αλλά δεν καταλαβαίνω τι σχέση είχε με το Αιγαίο και τη Μυτιλήνη…

  80. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    73,Είναι κάποιες φυλές που αν τους δείξεις πέντε τετράγωνα ,από τα οποία τα τέσσερα είναι μπλε και το ένα πράσινο και τους ρωτήσεις αν κάποιο διαφέρει, θα σου πουν όχι, είναι όλα ίδια. Και λέγονται έτσι, με μία λέξη.
    Υπάρχουν επίσης αυτοί που δεν βλέπουν ποτέ χρώμα στα όνειρά τους: υπολογίζεται ότι ανέρχονται στο 12% του πληθυσμού.

  81. Γς said

    Ναι, αλλά μόνο λίγοι [και εγώ] βλέπουν σκηνές από τα όνειρα-προσεχώς

  82. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    81. Έτσι μπράβο.Αναμνήσεις από το μέλλον.Τα όνειρα αν δεν έχουν ‘»προσεχώς». είναι ανάπηρα όνειρα.Τί στο καλό, ονειρα προς τα πίσω; και το ασπρόμαυρο σε …όνειρο,σαν τους σκύλους, δε μ αρέσει.

  83. Νέο Kid Στο Block said

    Συγνώμη,αλλά η «Ψυχολογία» δεν μπορεί να παραβιάσει τη φυσική πραγματικότητα. Και άλλο πράγμα το τι ΒΛΕΠΩ (που ήταν το θέμα που τέθηκε αρχικά) κι άλλο πράγμα το τι έχω μάθει να θεωρώ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ώστε να το διαφοροποιώ γλωσσικά/εκφραστικά. Και οι Πιράχα του Αμαζονίου δεν έχουν παραδόσεις,δεν έχουν συλλογική μνήμη, δεν έχουν καμία αντίληψη περί Θείου, δεν έχουν Μαθηματικά και δεν έχουν κάν ενικό και πληθυντικό αριθμό. Στη γλώσσα τους με τον ίδιο τρόπο θα πεις «ένα δέντρο» και «πολλά δέντρα» αλλά αυτό ΔΕΝ σημαίνει πως δεν μπορούν να διακρίνουν ένα πλήθος διακριτών αντικειμένων και να το διαφοροποιήσουν νοητικά (π.χ ως πηγή μικρότερου ή μεγαλύτερου κινδύνου). Πειράματα μάλιστα (όχι τόσο βαθυστόχαστα ίσως σαν αυτά του Psychology department του Σάρεϋ…) έχουν δείξει πως οι άνθρωποι αυτοί (οι Πιράχα) μπορούν με στοιχειώδη εκπαίδευση να έχουν την μέση πανανθρώπινη επίδοση και perceptual ικανότητα σε σχέση με αριθμητικές και γεωμετρικές έννοιες, χωρίς ιδιαίτερο κόπο. Και σε ένα άνθρωπο απαίδευτο άμα του δείξεις ένα βιβλίο με Καμπαλιστικά σύμβολα κι ένα με Μαθηματική συμβολογροφία του Φρέγκε ας πούμε, θα πει πως δεν βλέπει καμιά διαφορά ,αν και αναμφισβήτητα ΒΛΕΠΕΙ διαφορετικά πράγματα.

  84. sarant said

    68: Νάσαι καλά!

    71: Πολύ ενδιαφέρον το λινκ -τα πιο πολλά τά’ξερα, αλλά είναι καλογραμμένο. Και βλέπουμε και πάλι ότι υπήρχαν και γερμανόφιλοι. Για τον καθηγητή-λαογράφο που ντύθηκε γερμανική στολή, μου λέγαν οι δικοί μου.

  85. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    72 – Eίναι λές γλυκόπικρο να μπαίνεις στο πανεπιστήμιο με ενα ποσοστό γνώσης και βγαίνεις με λιγότερο; μάλλον πικρό, και το χειρότερο, είναι αλήθεια.

    74 – Όταν θα φύγουν τα σύνεφα απο τα μυαλά των ανθρώπων. Μήπως γνωρίζεις
    ποιός τα βάζει;

    77 – Φίλε μου (αν μου επιτρέπεις την προσφώνηση) άνθρωπος που έχει φίλους μικρά παιδιά, δεν πλασάρεται, ΕΙΝΑΙ.

    78 – Ναι αλλα θα έρθει, στο μεταξύ πάρε κάνα ντεπόν, θα σε βοηθήσει αν ξεπεράσεις και την μετέπειτα πίκρα.

  86. 85α,
    Γλυκό, με την έννοια ότι τα πανεπιστήμια είναι όντως αποθετήρια γνώσης, παρά τις ανθρώπινες ατέλειές τους.
    Το πικρό λέγεται χαριτολογώντας (tongue-in-cheek), αν και για χάρη επαγγελματικής κατάρτισης πολύς κόσμος πράγματι ξεχνάει δημιουργικές ασχολίες και δεξιότητες.

  87. NM said

    1. Οι μαϊμούδες μπορούν να ξεχωρίζουν, από το χρώμα τους πάνω στο διπλανό δέντρο, τους ώριμους και πιό γλυκούς καρπούς από τους άγουρους και λιγώτερο θρεπτικούς. Παρ’όλα αυτά εικάζεται ότι δεν χρησιμοποιούν λέξεις για να ονοματίζουν τα χρώματα… Μυστήρια πράγματα!
    2. Οταν ο γυιός μου πήγε για πρώτη φορά στο σχολείο, επέστρεψε περιχαρής και μας ανακοίνωσε ότι η δασκάλα του τους έμαθε να αναγνωρίζουν τους αριθμούς. Για να μας το αποδείξει μας διάβασε ό,τι αριθμητικό ψηφίο έβλεπε μπροστά του ως εξής:
    0= «σταρ», 1= «ερτ», 2= «νετ», 3= «αντένα», 4= «μέγκα», κόκ… (τώρα πλέον είναι πρωτοετής φοιτητής και υποψιάζομαι ότι το συνεχίζει ακόμα).

  88. Gpoint said

    # 85 δ

    Από άλλους πάντως έχουν ανέβει οι τιμές των λεξοτανίλ κι άλλων αντικαταθλιπτικών-υπνωτικών και θα συνεχίσουν να ανηφορίζουν…
    Μην ανησυχείς για μας και ντεπόν υπάρχουν και συνηθισμένοι στην «πίκρα» (όπως την βλέπουν οι αλλόθρησκοι είμαστε γιατί δεν ζούμε για τους με κάθε τρόπο τίτλους- η μόνη ομάδα που μεγαλώνει οπαδικά παρ’ ότι δεν κερδίζει τίτλους) ‘οπως λέει κι ο Αντριάνο στο ωραιότατο τραγούδι του…Io sono il dolce con fondo amaro che non mangi piu

  89. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    86 – E ναί το κατάλαβα το νόημα που ήθελες να δώσεις με αυτό το «γλυκόπικρο» αστείο (αν και πιέστηκα να φτάσω στο ανώτερο επίπεδο γνώσης των αγγλικών μου, χαμόγελο) αλλα με μελαγχολεί κάπως, η διαπίστωση οτι τελικά δεν είναι αστείο, αλλα πραγματικότητα. Η εξειδίκευση κάνει τα ευφυέστατα μυαλά, στην πλειονότητά τους, να λειτουργούν εκτός ειδικότητας σαν αρμόστοκοι (ο kid γνωρίζει τι είναι ο αρμόστοκος) μιλάμε δεν στρίβουν με τίποτα. Ελάχιστους επιστήμονες έχω συναντήσει (παραδόξως έχω γνωρίσει πολλούς) με ευρύτητα πνεύματος και σκέψεως εκτός ειδικότητος, ειδικά στην οικονομική διαχείρηση χάος, αντιθέτως πολλοί είναι εντελώς πορωμένοι, και άκαμπτοι στις απόψεις τους, και σε κάνουν να αναρωτιέσαι, μα πώς είναι δυνατόν να μη αντιλαμβάνονται το αυτονόητο; Αρκετοί τέτοιοι έχουν σχολιάσει (και σχολιάζουν) κατα καιρούς και εδώ μέσα, θα τους έχεις αντιληφθεί (σε έχω κατατάξει στα ανοιχτά μυαλά) με ακραίο παράδειγμα τον ορθοπ..δικό.
    Τέλος πάντων, έτσι πορεύεται η ανθρωπότητα, και κατα την άποψή μου, δεν αλλάζει με επαναστάσεις (μάλλον οπισθοδρομεί) αλλα με ατομική συνειδητή αλλαγή, μόνο που χρειάζεται πολύ χρόνο με αυτο τον τρόπο, πέρα απο τα όρια της ανθρώπινης ζωής, αλλα ώς γνωστόν, ΟΠΟΙΟΣ ΒΙΑΖΕΤΑΙ ΣΚΟΝΤΑΦΤΕΙ, ή ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΡΑΜΑ ΑΡΓΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ.

  90. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    88 – Φίλε Gee, συμφωνούμε σε πολλά, στα λίγα που διαφωνούμε είναι και το οπαδιλίκι, όσο κι αν προσπαθείς να δώσεις ιδεολογική υπόσταση, για μένα ο οπαδός κάθε είδους, είναι κορόϊδο.

  91. Πέπε said

    @60:

    Χωρίς την παραμικρή πρόθεση να υπερασπιστώ το εκπαιδευτικό μας σύστημα, έχω να πω κι εγώ μια παρόμοια ιστορία που τη βλέπω όμως από άλλη οπτική:

    Κι εγώ στα προσχολικά και πρώτα σχολικά χρόνια ήμουν κάπως έτσι, μερίμνη των γονέων μου. Η μάνα μου μου διάβαζε βιβλία από την κοιλιά της, έμαθα νωρίς να διαβάζω, κλπ.. Γύρω στην Γ’ Δημοτικού είχα χοντρό πρόβλημα. Έφτασα να είμαι ο προβληματικός μαθητής της τάξης. Κι όμως, είχα την τύχη οι δασκάλοι μου να είναι από τους καλύτερους και πιο μοντέρνους που μπορεί κανείς να βρει εντός της δεδομένης ελληνικής εκπαιδευτικής πραγματικότητας.

    Πλέον, στην τρυφερή ηλικία των 40, δεν αποδίδω το τότε πρόβλημά μου στους δασκάλους. Ούτε βέβαια στους γονείς μου, που άριστα έπραξαν ως έπραξαν (και το καρπώνομαι τώρα). Απλώς, έπρεπε να πάω στο ίδιο σχολείο όπου πήγαιναν και άλλα παιδάκια, και το καθένα ήταν κι από μία περίπτωση. Δεν υπάρχει αντικειμενική δυνατότητα να προσαρμόζεται ξεχωριστά το μάθημα στην περίπτωση του καθενός. Έτσι είναι η ζωή. Τα αγαθά κόποις κτώνται. Πέρασα μερικά δύσκολα χρόνια -σάμπως ποιος δεν πέρασε; Από κάτι άλλους που η δυσκολία τους στο σχολείο ήταν ότι ο δάσκαλος τους έδερνε με τη βίτσα, τυχερός είμαι.

  92. Πάνος με πεζά said

    @ 9 : Κι επειδή εδώ λεξικογραφούμε, «να μη σε συνοριστεί ο Θεός, γι αυτή την πράξη σου». Ρήμα που έχω ακούσει παρά μόνο στο σχετικό τραγούδι του Ζαγοραίου, και , ευθέως, ρωτάω τη σημασία του.

  93. Πάνος με πεζά said

    Είναι λίγο περίεργη η λέξη «συνορίζομαι» : διαβάζω ότι υπάρχει σε κρητικές μαντινάδες, έχοντας το νόημα «διεκδικώ, απαιτώ», νόημα που δεν ταιριάζει όμως στο στίχο του τραγουδιού. Αλλά και σε άλλες μαντινάδες, πάλι δεν «πάει» αυτή η ερμηνεία…

  94. Gpoint said

    # 90

    Λάμπρο, αγνοείς τι είναι να είσαι συνειδητός ΠΑΟΚg’s, σου έχω ξανπεί πως έγινα μετά τα 20 μου οπότε δεν πιάνεσαι και ποlύ εύκολα κορόιδο ;ή τουλάχιστον αξιολογείς τα αντισταθμιστικά οφέλη και αποφασίζεις.
    Δεν είναι τυχαίο το σύνθημα :

    ΠΑΟΚάρα, ΠΑΟΚάρα σ’ αγαπώ
    ΠΑΟΚάρα, ΠΑΟΚάρα σ’ αγαπώ
    γιατί είσαι στην Ευρώπη
    το καλύτερο σιρόπι
    ΠΑΟΚάρα, ΠΑΟΚάρα σ’ αγαπώ

    Καταλήγω λοιπόν να ου αναφέρω την ρήση του Ντύλαν (;aλλο κόλλημα αυτός) Don’t criticize what you can’t understand

    Υ.Γ.και που να δεις την απορία (σου και μου) όταν κι αν ποτέ διαβάσεις ανακοίνωση της Θ4. Κανένας πολιτικός αναλυτής δεν έχει την οξυδέρκεια των συντακτών αυτής της θύρας των μανιακών που δεν τους πάω με τίποτε αλλά τους βγάζω το καπέλλο για τα γραφόμενά τους τις περισσότερες φορές

  95. Νέο Kid Στο Block said

    Ρε τι σιρόπια και Πεντρεξίλ και ευκλείδεια τρίγωνα Πανοράματος μάς τσαμπουνάς;
    Το καλύτερο ΠαοκτΣήδικο σύνθημα μακράν είναι το: ΟΎ! Α! Ού! α!, ού ά…
    (βαθιά φιλοσοφημένο και τιμημένη αναφορά στους Νεαντερτάλιους προγόνους)

  96. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    60 – Όπως το γράφεις, είναι θέμα τύχης να σου κάτσει ο σωστός δάσκαλος (ή καθηγητής αργότερα) που θα πάει κόντρα στο ρεύμα, για το καλό των τυχερών παιδιών, αλλα με μεγάλο προσωπικό κόστος, που δεν θα του το αναγνωρίσει κανείς, πλήν των τυχερών παιδιών που τον -την είχαν δάσκαλο-α.
    Κοίτα, εγώ δεν είμαι ενάντια στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, που ούτως η άλλως δεν είναι καθόλου ελληνικό, αλλα γενικώς στο παγκόσμιο εκπαιδευτικό σύστημα, που το θεωρώ την μεγαλύτερη απάτη στην ιστορία του ανθρωπίνου είδους.
    Δεν χρειάζεται να προσαρμόζεται ξεχωριστά το μάθημα για κάθε περίπτωση, αρκεί να προσαρμοσθεί ευνοϊκά το σύστημα μαθήσεως στον τρόπο που λειτουργεί μαθησιακά ο εγκέφαλος. Δεν γίνεται ένα παιδί τριών ετών απο δίγλωσσους γονείς που μεγαλώνει με νταντά που μιλάει άλλη γλώσσα, να μπορεί να μιλάει τρείς γλώσσες, και ένα παιδί έξι ετών να συλλαβίζει, και να μη μπορεί να μιλήσει καλά την μητρική του γλώσσα, δεν είναι το παιδί χαζό, το σύστημα είναι εναντίον του. Όλα τα παιδιά μπορούν να μάθουν να μιλούν άνετα δύο και τρείς γλώσσες μέχρι τα πέντε τους χρόνια, μπορούν να διαβάζουν και να γράφουν όπως η φίλη του Λεώνικου η γλυκιά Μελίνα και ακόμα καλύτερα, είναι στην φύση του ανθρωπίνου εγκεφάλου, να μαθαίνει πολύ γρήγορα, μια και το μόνο πλεονέκτημα που έχει ο άνθρωπος απέναντι στα άλλα ζώα, είναι η εξυπνάδα. Το εκπαιδευτικό σύστημα παγκοσμίως, είναι δομημένο πάνω στην γνώση που προάγει την εξειδίκευση, και όχι την κριτική σκέψη, με αποτέλεσμα να έχει γεμίσει ο κόσμος με ευφυέστατα εξειδικευμένα φυτά. Το πράγμα είναι απλό, η εξειδικευμένη γνώση, είναι απαραίτητη για την παραγωγή της παγκόσμιας οικονομίας, η κριτική σκέψη είναι σκέτη καταστροφή. Η πρώτη παράγει παραγωγικές μονάδες, η δεύτερη ελεύθερους σκεπτώμενους ανθρώπους, απ΄όπου και αν το δείς, η πρώτη συμφέρει πιο πολύ στο οικονομικό σύστημα που ζούμε. Λογικό είναι, η οικονομική ελίτ, να μη αφήσει στην τύχη την εκπαίδευση των σύγχρονων οικονομικών σκλάβων. Απο μικρά παιδιά θα τους «διδάξει» ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ και δωρεάν, αυτά που πρέπει να μάθουν, ωστε να είναι πειθήνιοι και εύκολα χειραγωγήσιμοι όταν μεγαλώσουν, και το κυριώτερο, να είναι αυτοελεγχόμενοι ως προς τις προσδοκίες τους για πλουτισμό, και ευχαριστημένοι με τα κοκαλάκια που τους ταϊζει η οικονομική ελίτ, κοινώς, υπάκουα και πιστά σκυλιά.

  97. 92-93 συνερίζομαι [sinerízome] Ρ2.1β : ΣYN ξεσυνερίζομαι. (οικ.) 1. δίνω υπερβολική σημασία σε κτ., πειράζομαι, ενοχλούμαι από τα λόγια ή από τις ενέργειες κάποιου, παραβλέποντας ότι ειδικές συνθήκες επιβάλλουν να αναγνωρίσω στο άτομο αυτό κάποια ελαφρυντικά: Γέρος / παιδί είναι, μην το(ν) συνερίζεσαι αν είπε ένα λόγο παραπάνω. Έχουν τα γεράματα παραξενιές και μην τα συνερίζεσαι. 2. (για παιδί ή για ενήλικα που συμπεριφέρεται σαν παιδί) ανταγωνίζομαι κπ. στην εξασφάλιση αγαθών ή προνομίων: Συνερίζεται ο ένας τον άλλον και μαλώνουν για το ποιος θα πάρει μεγαλύτερο δώρο.
    [ελνστ. συνερίζω `μάχομαι εναντίον΄, μσν.(;) συνερίζομαι μεταπλ. ίσως κατά το μάχομαι]

  98. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    94 – Καταλαβαίνω πολύ καλά αυτό που κρίνω, το έχω κατανοήσει εδω και πολλά χρόνια, και πίστεψέ με, δεν έχω καμία απορία με τα δημαγωγικά αρθράκια που γράφουν κατα καιρούς οι ελεγχόμενες θύρες, οι αυτοαποκαλούμενες επαναστατικές οργανώσεις, οι κομματικές και οι θρησκευτικές οργανώσεις. Τα κίνητρά τους είναι διαφορετικά, αλλα το πρόβλημά τους ίδιο, γι΄αυτό επιμένω, όλοι οι οπαδοί είναι κορόϊδα.

    95 – ΕΓΡΑΨΕΣ, τον έκανες τον Καστοριάδη μια σκέτο απο γιουβέτσι.

  99. Πάνος με πεζά said

    @ 97 : Ευχαριστώ…αλλά πάλι δε βγάζω άκρη ! Εμένα στο τραγούδι μου κάνει σαν «να μη σε συγχωρήσει, να μη σε λυπηθεί», κάτι τέτοιο. O στίχος είναι του Γιώργου Μητσάκη πάντως, όπως και η μουσική (τραγούδι «Ο ανάπηρος»).

  100. Πάνος με πεζά said

    Βγάλε άκρη,,,

  101. Ιάκωβος said

    83, ΛΑΜΠΡΟΣ
    και ένα παιδί έξι ετών να συλλαβίζει, και να μη μπορεί να μιλήσει καλά την μητρική του γλώσσα, δεν είναι το παιδί χαζό, το σύστημα είναι εναντίον του.

    Όχι πάντα. Γενικά ,ναι, δεν υπάρχει παιδί που να μην μπορεί να μάθει. Παλιά λέγανε «Δεν τα παίρνει τα γράμματα» .Δεν υπάρχουν παιδιά που δεν τα παίρνουν τα γράμματα. Όμως υπάρχουν πολλά παιδιά που έχουν μαθησιακές δυσκολίες, που βρίσκονται σε μια πολύ πλατιά γκάμα από τη δυσλεξία ως τα προβλήματα πρόσφατης μνήμης και συγκέντρωσης και άλλα. Κι αυτά με την κατάλληλη θεραπεία όχι μόνο «τα παίρνουν» αλλά και διαπρέπουν. Άρτα πάλι είναι ζήτημα συστήματος, που ενώ οφείλει να τα εντοπίζει και να τα βοηθά, δεν το κάνει.

    Κατά τα άλλα ακόμα η εκπαίδευση είναι έτσι:

  102. Ιάκωβος said

    83, ΝεοΚιντ said
    Συγνώμη,αλλά η “Ψυχολογία” δεν μπορεί να παραβιάσει τη φυσική πραγματικότητα.

    Δεν επηρεάζει τη φυσική πραγματικότητα. Είπαμε, ο αμφιβληστροειδής θα διεγερθεί όπως σε όλους τους ανθρώπους. Το ζήτημα είναι ότι μετά, το γκρουπάρισμα και η κατανόηση των χρωμάτων διαφέρει γιατί έχει επηρεαστεί από τη λέξη.Η γλώσσα δηλαδή δομεί το τρόπο που ο εγκέφαλος βλέπει.
    Το πείραμα φαίνεται εδώ. Το άτομο από κοινωνία με διαφορετική ορολογία δεν βλέπει ή έστω δυσκολεύεται πολύ να δει δύο χρώματα που σε μας φαίνονται διαφορετικά. Και το αντίθετο. Βλέπει ένα από τα πράσινα εντελώς διαφορετικό από τα άλλα, εκεί που για μας είναι λίγο πολύ ίδιο:

    http://www.boreme.com/posting.php?id=30670#.VEeeCleM-oa

  103. Νέο Kid Στο Block said

    102. TedeXιές…που λέει κι ο Φυσικός, Ιάκωβε. ΔΕΝ γίνονται έτσι αυτά τα πειράματα. Πού είναι οι ομάδες ελέγχου; Πού είναι οι επαναλήψεις; Πού είναι τα υπόλοιπα χρώματα;
    Ούτε η συσχέτιση είναι μονόδρομος. Κι αν η όποια συσχέτιση (γλώσσας και ικανότητας να δεις ένα χρώμα) είναι αντίστροφη; Γιατί δηλαδή η γλώσσα να δημιουργεί «Όραση» κι όχι το ανάποδο (που θα ήταν και λογικότερο) ,δηλαδή η Όραση (κάποιος γενετικός παράγοντας που ενδεχομένως διαφοροποιεί τα κωνία, μια διαφορετική πρόσληψη του φάσματος των χρωμάτων (μπλε και πράσινο είναι ούτως ή άλλως «ύποπτο» μιας και το πράσινο είναι παράγωγο χρώμα του μπλε (μπλε +κίτρινο=πράσινο) κ.λ.π. ή ακόμα και η Φυσική επιλογή (για έναν κυνηγό είναι μάλλον χρησιμότερο να διακρίνει λεπτές αποχρώσεις του πράσινου!) να δημιουργεί γλώσσα;
    Αν ΔΕΝ βλέπω ένα χρώμα τότε ασφαλώς ΔΕΝ μπορώ να το εκφράσω λεκτικά. Όχι «δεν το εκφράζω λεκτικά, ΑΡΑ δεν το βλέπω» .Δεν στέκει αυτή η συνεπαγωγή ,πώς να το κάνουμε. Δηλαδή οι εκ γενετής μουγγοί ΔΕΝ διακρίνουν χρώματα; Αν είναι δυνατόν! Τέλος πάντων. Πολλά είπα.

  104. Νέο Kid Στο Block said

    Μ’άλλα λόγια Ιάκωβε , κατά την ταπεινή μπετατζίδικη (που λέει κι ο πανεπιστήμων-ηλεκτρολόγος-σεξουαλικό υπερόπλο της Νάσα, Γουσού) λογική μου, το ερώτημα που θα έπρεπε να προβληματίσει θεωρώ(και δεν τον είδα ΑΥΤΟΝ τον προβληματισμό ούτε στο βιντεάκι ,ούτε στα papers που έδωσες χθες) έναν τίμιο επιστήμονα θα ήταν (παραθέτω τα λόγια σου αυτούσια): «Το άτομο από κοινωνία με διαφορετική ορολογία δεν βλέπει ή έστω δυσκολεύεται πολύ να δει δύο χρώματα που σε μας φαίνονται διαφορετικά» είναι συμπέρασμα? ή μήπως μπαίνει το ερώτημα «ΜΗΠΩΣ το άτομο που -για λόγους βιολογικούς/γεννετικούς- δυσκολεύεται να δει δύο χρώματα, έχει φυσιολογικά δομήσει κοινωνία με διαφορετική ορολογία;» Καταλαβαίνεις πως δεν είναι καθόλου το ίδιο.

  105. Νέο Kid Στο Block said

    «Η Φύση και το περιβάλλον δομεί και τροποποιεί αναλόγως με τις ανάγκες εγκέφαλο και Γλώσσα» το καταλαβαίνω και είναι μια λογική αλληλουχία συνεπαγωγών. Φ/Π—>Ε—->Γ
    «Η Γλώσσα δομεί και τροποποιεί τον εγκέφαλο με ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ αυτός να προσλαμβάνει αλλιώς τη Φύση» ε!, είναι κάπως «παραφύσει»…

  106. Νέο Kid Στο Block said

    Τώρα που το σκέφτομαι πιο βαθιά και αφαιρετικά (υπερίπταμαι των μπετών αυτή τη στιγμή και αγγίζω αιθεριακές μικροκαταστάσεις εγκεφαλική διέγερσης…) δηλαδή, Το Surreyal faculty of Psychology έχει αναβιώσει γλωσσολογικώς τον κεφάλα τον Αριστοκλή και τους «ονοματοθέτες». Επειδή κάποιος σούπερμαν της πρόληψης με κληρονομικό χάρισμα έφκιασε και κυρίως ΔΕΝ έφκιασε μια λέξη (την χρησιμότητα της οποίας ΜΟΝΟ αυτός ήξερε εκ των προτέρων.Πριν η έννοια που αντιστοιχεί στη λέξη καν υπάρξει δηλαδή!) αυτή η λέξη γίνεται ή το εξωφρενικότερο ΔΕΝ γίνεται κοινό κτήμα και μπαίνει/δεν μπαίνει στον Φυσικό κόσμο. Kαλό ,έ; 🙂

  107. Ιάκωβος said

    NeoKid,
    εγώ απλά παράθεσα μια από τις θεωρίες που εξηγούν το ζήτημα της σχετικότητας των ονομάτων των χρωμάτων, που φαίνεται 1ο πειστική και 2ο να την ενστερνίζονται πολλοί.
    Προς τι η εκ των προτέρων άρνηση της ;

    Με την απλή λογική, είναι αδύνατο κοτζαμάν Όμηρος να έβλεπε δύο υπέροχα διαφορετικά χρώματα και να μην είχε( όχι αυτός, οι αρχαίοι) δύο διαφορετικές λέξεις να τα περιγράψει.
    Και εντάξει ο «οίνωψ πόντος», πες οτι στη δύση του ήλιου, το πέλαγος μοιάζει με πολύ σκούρο κοκκινωπό κρασί ή ιώδες.Τα άλλα όμως; Τα κυανά μαλλιά; Ή ο χλωρός ίππος της Αποκάλυψης (που έχει γράψει κι ο Νικοκύρης γι αυτόν σε ένα άρθρο);

    Αυτό που βλέπουμε στο φιλμάκι είναι το εξής:

    Οι Αφρικανοί αυτοί βλέπουν δέκα τεραγωνάκια που απ’ αυτά ένα έχει εντελώς διαφορετικό χρώμα. Τους ρωτάνε αν βλέπουν κάποιο να διαφέρει. Και λένε Όχι, είναι όλα ίδια. Δεν τους ρώτησε όνομα, ούτε γκρουπ χρωμάτων. Τους ρώτησε αν βλέπουν κάποιο διαφορετικό. Ε, και είπαν , όχι, δε βλέπουμε. Άρα δεν το είδαν.

    Ήδη αυτό είναι ενδιαφέρον. Και δεν είναι κάτι που ξέρουμε όλοι. Πολλοί, εσύ πχ, το αμφισβητείς. Τώρα η συγκεκριμένη εξήγηση του φαινομένου με τη διαμόρφωση του τρόπου που βλέπουμε τα χρώματα είναι μία από τις εξηγήσεις.Και είναι αρκετά πειστική. Το γεγονός ότι τα χρώματα στην αρχή, στην ηλικία μερικών μηνών, εγγράφονται στο δεξί ημισφαίριο και μετά, μαζί με την ανάπτυξη της λεκτικής επικοινωνίας, περνάνε στο αριστερό, εκεί δηλαδή που είναι και οι λέξεις και τα σύμβολα, είναι κι αυτό πολύ ενδιαφέρον.

  108. Νέο Kid Στο Block said

    107. Ιάκωβε, διάβασες κάτι από τα προηγούμενα σχόλιά μου ή όχι; Καταρχάς δεν υπάρχει καμία «εκ των προτέρων» άρνηση όπως λες. Είδα και το βιντεάκι όλο σήμερα και χθες διάβασα (επι τροχάδην, εντάξει) και το paper του Εμρέ (ένας με τουρκικό όνομα τέλος πάντων).
    Δηλαδή μελέτησα πριν εκφέρω άποψη.
    Κατα δεύτερον, ΔΕΝ αμφισβητώ πως δεν το είδαν ούτε ισχυρίζομαι πως είναι μπαλαμουτιασμένα τα αποτελέσματα.
    Αλλά θεωρώ πως τα πειράματα είναι biased (εξήγησα γιατί) και το βασικό ΤΟ ότι ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΔΑΝ δεν συνεπάγεται πως φταίει η γλώσσα. Αυτό που βάζω σαν εύλογο προβληματισμό είναι το δεν βλέπω να εξετάζεται το για μένα πιθανότατο ενδεχόμενο να ΜΗΝ ΤΟ βλέπουν και ΑΥΤΟ να διαμορφώνει τη γλώσσα. Πόσο πιο λιανά δηλαδή να το πω;

  109. Ιάκωβος said

    NeoKid,
    Επαναλαμβάνω ότι περνάω εδώ μια πληροφορία για μια θεωρία που έχει αναπτυχθεί σε σοβαρά Πανεπιστήμια, αλλά δε θα την καταθέσω να πάρω το διδακτορικό μου. Όμως δεν την απορίπτω, μου φαίνεται πειστική .Το δε φιλμάκι είναι ένα εκλαικευτικό από τη σειρά Horizon του BBC,και δείχνει αυτό ακριβώς που φάινεται.

    Απορίπτω όμως αυτό που ρωτάς:
    -Γιατί δηλαδή η γλώσσα να δημιουργεί “Όραση” κι όχι το ανάποδο κάποιος γενετικός παράγοντας ή ακόμα και η Φυσική επιλογή να δημιουργεί γλώσσα;

    Καταρχήν η φυσική επιλογή και τα άλλα, που συμβάλλουν στην εξέλιξη ΕΙΝΑΙ ο γενετικός παράγων, δηλαδή αυτά δημιουργούν αυτό ή εκείνο το γονιδίωμα, με το πέρασμα των χιλιετιών. Και βέβαια η ικανότητα του λόγου, η γλώσσα, δημιουργήθηκε επίσης έτσι.

    Όμως δεν υπάρχει γενετική διαφορά στον τρόπο που βλέπουμε τα χρώματα, γιατί τότε τα παιδιά αυτών που δεν ξεχωρίζουν το μπλε από το πράσινο, δεν θα μπορούσαν να τα ξεχωρίζουν ούτε εκείνα. Τότε οι μαύροι της Αμερικής δεν θα μπορούσαν να κατανοήσουν το πράσινο και το μπλε. Κάτι τέτοιο όμως δεν ισχύει. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία μόλις γεννηθεί ένα παιδί μπορεί να δει όλα τα χρώματα, αλλά η διάκριση των χρωμάτων είναι επίκτητη,συμβαίνει όταν η αντίληψη του χρώματος από το δεξί ημισφαίριο περνάει στο αριστερό, διαμορφώνεται από πολιτιστικά στοιχεία που επικρατούν στο περιβάλλον του παιδιού την εποχή που μαθαίνει τη λεκτική επικοινωνία, και φυσικά, δεν κληρονομείται.
    Και μέχρι εδώ μπορώ να σκεφτώ. Τα παραπέρα, οι ειδικοί.

  110. Νέο Κid said

    Εντάξει Ιάκωβε. Δε φταις εσύ ασφαλώς αλλά εγώ που έχασα τον καιρό μου. Αλλη φορά όμως βάλε ένα Warning ρε παιδί «μόνο οι «ειδικοί» να εκφέρουν γνώμη .ή το τάδε ίδρυμα είναι σοβαρό και δεν έχει παράξει ποτέ ψευδοεπιστήμη και μπουρδολογία» να μην κουραζόμαστε να διαβάζουμε τα λινκ.

  111. Ιάκωβος said

    ΝεοKid,
    αυτό που λες, ότι έχασες τον καιρό σου, είναι προσβλητικό. Και δεν νομίζω ότι κανείς χάνει τον καιρό του όταν μαθαίνει κάτι που δεν ήξερε. Μπορεί να ισχύει, μπορεί να μην ισχύει, αλλά ήδη από τη στιγμή που κάποιος σκέφτηκε κάτι για να επικροτήσει ή να απορρίψει,πάλι κέρδος είναι.

    Θέλω να πω προς τι ο φανατισμός; Όσο για τους ειδικούς, για μένα μιλάω. Δεν είμαι ειδικός φυσιολόγος της όρασης ούτε των νευροεπιστημών , ούτε έκανα εγώ το πείραμα και τη μελέτη, ούτε ξέρω άλλη μελέτη που να απορρίπτει τις συγκεκριμένες. Απλά, δεν είμαι αρνητικός, ούτε προκατειλημμένος εναντίον του συμπεράσματος αυτών των ερευνών. Αν και φαίνονται εντυπωσιακές και δεδομένου μάλιστα ότι οι άλλες εξηγήσεις για τα χλωρά άλογα δεν με ικανοποιούν, σκέφτομαι ότι μπορεί να είναι κι έτσι. Τελεία.

    Και επίσης, γιατί να είναι προκατειλημμένος κανείς εναντίον του TED; Εντάξει η χρηματοδότηση, οι εταιρείες,και το συστημικό του περιτύλιγμα, όμως κάποια που έχουν παρουσιαστεί εκεί είναι πολύ καλά.

  112. Νέο Kid Στο Block said

    111.»Και μέχρι εδώ μπορώ να σκεφτώ. Τα παραπέρα, οι ειδικοί»
    AYTO είναι προσβλητικό! Με τα φτωχά ελληνικά μου, αυτό που έγραψες σημαίνει πως δεν σε ενδιαφέρει η άποψή μου (μιας και δεν είμαι προφανέστατα «ειδικός») άρα έχασα τον καιρό μου να βροντάω στου κουφού την πόρτα.
    Ασφαλώς και δεν εννοούσα πως έχασα τον καιρό μου στο να διαβάσω ό,τι διάβασα.
    Ελπίζω να συννενοηθήκαμε…

  113. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    92,93“να μη σε συνοριστεί ο Θεός, γι αυτή την πράξη σου”.μην προκαλέσεις τη μοίρα.Μη βάλεις το Θεό απέναντί σου.Για κάποιον που φέρεται υπερφίαλα απέναντι στη νομοτέλεια του θνητότητάς του ας πούμε.
    συνορίζομαι ή ξεσυνορίζομαι, μπαίνω σε αντιπαλότητα, σε ανταγωνισμό.
    ξεσυνερίζομαι το λέτε θαρρώ οι απανωμερίτες
    «έλα να συνοριστούμε στο γλάκι» να παραβγούμε στο τρέξιμο

  114. sarant said

    92-93-113: Είδα την ερώτηση του Πάνου αλλά αμέλησα να απαντήσω. Πάλι καλά που το ανέλαβε η Έφη.
    Νομίζω ότι τους Ολυμπιακούς αγώνες στον κρητικό Αστερίξ τους είχαν μεταφράσει «συνορισιές».

  115. Πάνος με πεζά said

    @ 113 : Μάλιστα ! Έπρεπε να πεθάνει ο Ζαγοράιος για να μάθω την ερμηνεία ! Ευχαριστώ πολύ !

  116. Γς said

    104:

    >κατά την ταπεινή μπετατζίδικη (που λέει κι ο πανεπιστήμων-ηλεκτρολόγος-σεξουαλικό υπερόπλο της Νάσα, Γουσού) λογική μου,

    Ελα βρέ. Τιμητικός ο χαρακτηρισμός.
    [Μόνο στην μπύρα AMSTEL είναι σκωπτικός].

    Είναι μερικά πράγματα που τα μαθαίνουμε με το όνομά τους και δύσκολα χειριζόμαστε άλλες ονοματοδοτήσεις.

    Οι αριθμοί και τα χρώματα είναι δύο απ αυτά.

    Ποιος δεν έκανε προσθέσεις διαιρέσεις, ή απλό έλεγχο αριθμητικών δεδομένων στον πίνακα ψιθυρίζοντας στα ελληνικά, εις επήκοον όλων, που τους ήταν τζαστ γκρικ.

    Θυμάμαι έναν πολύ σπουδαίο καθηγητή 50 χρόνια Αμερικάνο να τσεκάρει τους αριθμούς σ ένα πάουερ πόϊντ στα γιαπωνέζικα.

    Και τα χρώματα.
    Να οδηγάει ο Γς κάποιον που κοντραρίστηκε κι η κυρά του να έχει κατουρηθεί πάνω της.

    -Σταμάτα! Ασε με να τον πιάσω τον (μπιπ). Κοίτα απλώς τα φανάρια εσύ!

    -Πράσινο!

    Και εννοούσε Κόκκινο. Κι όχι μόνο απ την τρομάρα της, αλλά κι επειδή δεν της βγήκε αυθόρμητα. Μιας και το Κόκκινο το έμαθε Κιμιούφο και το Πράσινο Κιραγκαλά

  117. Γς said

    115:
    νυν απολύεις τον Πάνο σου, ουπς, τον δούλον σου Δέσποτα

  118. Γς said

    112:

    >“έλα να συνοριστούμε στο γλάκι” να παραβγούμε στο τρέξιμο

    Στό πήδημα;

    http://caktos.blogspot.gr/2013/10/blog-post_27.html

  119. Μαρία said

    Το βιβλίο του Θεοχάρη που αναφέρεται στο άρθρο ήρθε στην επικαιρότητα. (Ο Βαξ. είναι συγχωριανός του Αθανασίου)

    Το ΕΑΜ συγχωρούσε, ο Αθανασίου ποτέ http://info-war.gr/2014/12/%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CE%B1%CE%BC-%CF%83%CF%85%CE%B3%CF%87%CF%89%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%B5-%CE%BF-%CE%B1%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%AD/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: