Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Αγγελικά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 8 Νοέμβριος, 2014


Την περασμένη βδομάδα δεν είχαμε τα καθιερωμένα σαββατιάτικα μεζεδάκια μας, τυπικά επειδή το Σάββατο έπεφτε πρώτη του μηνός κι έτσι έβαλα στη θέση τους το Μηνολόγιο, αλλά ουσιαστικά επειδή εξαιτίας του ταξιδιού μου δεν προλάβαινα να τα γράψω. Οπότε, σήμερα έχουμε τα πρώτα μεζεδάκια για τον Νοέμβριο, που τα λέω αγγελικά μια και σήμερα γιορτάζουν ταξιαρχίες άγγελοι κι αρχάγγελοι, και με την ευκαιρία το ιστολόγιο εύχεται χρόνια πολλά σε όσες και όσους έχουν τη γιορτή τους. Και βέβαια έχω κι εγώ γυναίκα, μητέρα και κόρη Αγγελική, οπότε πολυγιορτάζω σήμερα.

Θα περίμενε κανείς η σημερινή πιατέλα να είναι διπλή, σε αντιστάθισμα της νηστείας της περασμένης εβδομάδας, δυστυχώς όμως μερικά από τα μεζεδάκια μπαγιάτεψαν, κι έπειτα τις προηγούμενες μέρες είχα τρεχάματα και δεν μάζεψα τόσο πολύ υλικό. Ευτυχώς που δεν είμαστε στην Πρέβεζα να περάσει ο αστυνόμος και να διπλώσει τη μερίδα για να τη ζυγίσει μήπως και τη βρει ελλιπή.

* Ξεκινάμε με ορεκτικό ένα από τη σοδειά της περασμένης βδομάδας. Φίλος με ρωτάει αν συμφωνώ με τον τίτλο «Τα εξαφανισμένα U-boats των παγκόσμιων πολέμων«. Μάλλον όχι. Με τον όρο U-boat δεν εννοούνται γενικώς τα υποβρύχια αλλά ειδικώς τα γερμανικά στρατιωτικά υποβρύχια των δύο παγκοσμίων πολέμων, οπότε απλούστερος θα ήταν ο τίτλος «Τα εξαφανισμένα γερμανικά υποβρύχια». Κι αν ήθελε ο συντάκτης να δώσει κουλέρ λοκάλ, να τα έλεγε U-boot, όπως είναι στα γερμανικά (και σε πολλές άλλες γλώσσες) η ονομασία τους (σύντμηση του Unterseeboot).

* Από το δελτίο του Σκάι: «…γυναίκες που απελευθερώθηκαν από την ισλαμική οργάνωση…». Ποιος απελευθέρωσε τις γυναίκες; Ποιος τις κρατούσε αιχμάλωτες;

* Πουριτανός ηδονοβλεψίας. Τις (ελάχιστα πιξελαρισμένες) φωτογραφίες που ρεζιλεύουν την κοπέλα που έπεσε στην παρέλαση τις βάζει (δεν είναι ανάγκη να τις δούμε, κι έτσι δεν βάζω λινκ), αλλά τη λέξη «στήθος» ντρέπεται να τη γράψει ολογράφως: Μια άτυχη μαθήτρια έπεσε στην παρέλαση με αποτέλεσμα να ανοίξει το πουκάμισο της και αποκαλύψει το σουτιέν και το πλούσιο $τήθος της. Δείτε φωτογραφίες από το περιστατικό.

(Θα το έχετε προσέξει ότι οι σκανδαλοθηρικοί ιστότοποι το συνηθίζουν να γράφουν $έξυ και άλλες τέτοιες ψευτοπουριτανιές).

* Περιβολάκι το (υμνητικό φυσικά) άρθρο της Καθημερινής για τον μανατζαραίο της Γκουγκλ που είναι τόσο απίθανος άνθρωπος και έσπασε και το ρεκόρ πτώσης από τη στρατόσφαιρα (ή κάτι τέτοιο) και όποιος το ερευνήσει υπομονετικά υποψιάζομαι πως θα βρει μαργαριτάρια κάθε λογής (ο συντάκτης που υπογράφει το άρθρο έχει τσιμπολογήσει από αρκετές πηγές αλλά κυρίως από εδώ). Εγώ πάντως πρόσεξα τον ισχυρισμό ότι ο κ. Γιούστας πραγματοποίησε «πτώση στο κενό από υψόμετρο 41.419 μ.». Όχι όμως. Υψόμετρο είναι η απόσταση που απέχει ένα σημείο στην επιφάνεια της γης από την επιφάνεια της θάλασσας. Όταν βρισκόμαστε στη στρατόσφαιρα, λέμε για ύψος και όχι για υψόμετρο.

* Η γενικομανία της εβδομάδας, διά χειρός Αφροδίτης Αλ Σάλεχ: Αντιπαρέρχομαι του γεγονότος ότι ακριβώς την ίδια επιχειρηματολογία… Με το συμπάθειο, αλλά το ρήμα συντάσσεται με αιτιατική: αντιπαρέρχομαι το γεγονός.

* Αλλά ακόμα κι αν αντιπαρέλθουμε αυτό το μαργαριταράκι, θα προσέξουμε επίσης την τσαπατσουλιά -μια και πρόκειται για άρθρο, σε σοβαρόν υποτίθεται ιστότοπο, και όχι για τιτίβισμα ή ανάρτηση στο Φέισμπουκ- με τα άτονα ερωτηματικά «πού», που αναγκάζει τον αναγνώστη να κοντοσταθεί: Ας μην μπω στον κόπο να ρωτήσω που ήταν όλοι αυτοί οι «ξεκούραστοι» όταν η χώρα μας κινδύνευε. Είπαμε … κατέψυχαν ή εκκόλαπταν το πολιτικό τους κεφάλαιο. Αλλά και που είναι τώρα;

* Και βέβαια, κάποιοι ή θα δίνουν το παρών ή θα δηλώνουν παρόντες. Το να «δηλώνουν όχι μόνο παρών αλλά…» όπως θέλει η κ. Αλ Σάλεχ είναι σολοικισμός.

* Για την ισοπέδωση των διακρίσεων, που λέγαμε παλιότερα. «Ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται ως εκκρεμές» υποστηρίζει ο Κ. Μαρκόπουλος. Αλλά εδώ ολοφάνερα έχουμε παρομοίωση, άρα, αν τηρούμε τη χιλιοτραγουδισμένη διάκριση, θα πούμε «σαν εκκρεμές».

* Αυτοί οι Γάλλοι φιλόσοφοι από μακριά είναι όλοι τους ίδιοι. Θύμα αυτής της σατανικής ομοιότητας έπεσε ο γνωστός διανοητής κ. Τάκης Θεοδωρόπουλος, ο οποίος, σε άρθρο του στην Καθημερινή, που αναδημοσιεύτηκε στον ιστότοπο του Ποταμιού, υποστήριξε ότι «Ο Ράμφος επίσης δεν μοιράζεται την μεγαλοφυή ανάγνωση του Πλάτωνα από τον Μπουρντιέ ο οποίος αναγνωρίζει στην Πολιτεία ένα πρότυπο έργο σοσιαλιστικού ρεαλισμού».

Το κακό είναι ότι για τον Πλάτωνα και την Πολιτεία δεν έχει γράψει ο Μπουρντιέ, αλλά ο Μπαντιού -τι τα θέλετε, Γάλλοι κι οι δυο, αρχίζουν κι οι δυο από Μπ, έχουν κι οι δυο /ντ/ στο όνομά τους, πώς να τους ξεχωρίσει; Και βέβαια, στον ιστότοπο της Καθημερινής, ύστερα από τη σαρκαστική ερώτηση του Άκη Γαβριηλίδη στα σχόλια ο Μπουρντιέ αντικαταστάθηκε σιωπηρά από τον Μπαντιού, και τα επόμενα δηκτικά σχόλια κόπηκαν, αλλά η προδότρα η αναδημοσίευση είχε ήδη κάνει ανεξίτηλα τα ίχνη της πατάτας.

* Κι ένα πατατάκι, πάντα από τον κ. Τάκη. Στο ίδιο άρθρο, ο Τ.Θ. διατείνεται ότι «ο Ροβεσπιέρος όντως μας δίδαξε τον αμεσότερο τρόπο παρέμβασης στην Ιστορία, που ακούει στο όνομα γκιγιοτίνα». Πέρα από το ότι η γκιλοτίνα υιοθετήθηκε πριν από την άνοδο του Ροβεσπιέρου στην εξουσία, το εργαλείο αυτό (που αποτελούσε ανθρωπιστικό τρόπο εκτέλεσης σε σύγκριση με τον πέλεκυ ή την κρεμάλα) στα ελληνικά έχει επικρατήσει εδώ και αιώνες να το λέμε γκιλοτίνα, πιθανώς επειδή τη λέξη την πήραμε από τα ιταλικά. Αν ο κ. Τ.Θ. μιλάει γαλλικά, ας την πει γκιγιοτίν, αλλά στα ελληνικά είναι γκιλοτίνα -κι αν θέλει να επιδείξει γαλλομάθεια, ας μάθει να ξεχωρίζει τον Μπαντιού από τον Μπουρντιέ.

* Στο κακόπιστο άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη εναντίον του Χρηστικού Λεξικού της Ακαδημίας αναφέρθηκα εκτενώς στο χτεσινό μου άρθρο. Τώρα θέλω να επισημάνω τον τίτλο του άρθρου: Ένα μη-χρηστικό λεξικό. Η παύλα (το ενωτικό) μετά το μη, που βέβαια τη χρησιμοποιούν πολλοί, σας αρέσει; Τη θεωρείτε απαραίτητη; Κατά τη γνώμη μου είναι αγγλισμός (non-whatever) και νομίζω πως είναι περιττή.

* Η αιωνίως θνήσκουσα ελληνική γλώσσα, επεισόδιο αριθ. 36254. Σε άρθρο του ο βουλευτής Μάξιμος Χαρακόπουλος υποστηρίζει ότι «τις τελευταίες δεκαετίες, λόγω ποικίλων παραγόντων η ομιλούσα γλώσσα φτωχαίνει, χάνει σε λεξιλόγιο, στρεβλώνεται η δομή της, μετατρέπεται -ιδιαίτερα ανάμεσα στους νέους- σε ελληνο-αγγλικό υβρίδιο». Η ομιλούσα γλώσσα (υποτίθεται ότι) φτωχαίνει, ή η ομιλούμενη;

* Ένα ακόμα παράδειγμα ψευδόφιλης λέξης και μια γουστόζικη σύμπτωση. Σε άρθρο του in.gr γίνεται λόγος για το νέο άρθρο ενός Άγγλου δημοσιογράφου που είναι υπέρμαχος της παραμονής των Ελγινείων στο Λονδίνο και για τα σχόλια των αναγνωστών. Σε ένα από αυτά τα σχόλια, που είχε πολλά αποσιωπητικά και καμιά τελεία, ένας άλλος σχολιαστής είχε παρατηρήσει: ‘too many pseudo ellipses…’ -και μεταφράζει ατάκα κι επιτόπου ο συντάκτης του in.gr, «Πάρα πολλές ψευδο-ελλείψεις». Μόνο που ellipses στα αγγλικά είναι τα αποσιωπητικά -και έχει γούστο που η ψευδόφιλη λέξη χτύπησε σε έναν όρο με το πρόθημα ψευδο-!

* Και κλείνω με αυτοδιαφήμιση. Πέρα από την ομιλία της Δράμας, στη σελίδα About, όπου μαζεύω συνδέσμους προς συνεντεύξεις μου και άλλες περιαυτομπλογκίες, ανέβασα αυτές τις μέρες τα εξής:

– Μια συνέντευξη στο μεταφραστικό ιστολόγιο Yourtranslator.gr

– Συζήτηση με τη Φωτεινή Λαμπρίδη στο Πολιτιστικό ημερολόγιο του σταθμού Στο Κόκκινο 105,5 στις 4.11.2014, με θέμα το βιβλίο “Η νοσταλγία του Γιάννη” (από το 11.30 ως το 18.30 του ηχητικού αρχείου).

** Το άρθρο ανεβαίνει με αυτόματο πιλότο, επειδή το πρωί θα είμαι σε ένα Συνέδριο.

Advertisements

155 Σχόλια to “Αγγελικά μεζεδάκια”

  1. Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες, και καλό δρόμο στους ταξιδιώτες.

  2. Γς said

    Καλημέρα
    Χρόνια πολλά στον Αγγελο και τον Μιχάλη.
    Τους δικούς μας

  3. Καλημέρα

    Στο τέλος των σχολίων του χθεσινού άρθρου έχω κάποιο σχόλιο κι εγώ. Συγνώμη που το λέω εδώ, αλλ’ επειδή μερικές φορές διαβάζω εκ των πραγμάτων τα άρθρα πολύ αργά, απαντώ και αργά, και πιθανώς κάποιοι θέλουν να μου απαντήσουν.

  4. Κουνελόγατος said

    Χρόνια πολλά σε όλους (και όλες βεβαίως-βεβαίως).

  5. ππαν said

    Χρόνια πολλά!

  6. # 3

    Και γω τις ευχές μου εκεί…

  7. Πάντα αναρωτιόμουνα τι διαφορά έχει η γκιλοτίνα από την καρμανιόλα…
    έχουμε κανένα δήμιο στο ιστολόγιο να μου εξηγήσει ;

  8. Γς said

    Ντάξει, τι έγινε με την γκιγιοτίνα του Τάκη αντί της γκιλοτίνας.

    Εδώ δυο γράμματα μόνο -«ακ»- χωρίζουν τον playboy, δημοσιογράφο, bon vivant Τάκη Θεοδωρακόπουλο από τον διανοούμενο, δημοσιογράφο και συγγραφέα Τάκη Θεοδωρόπουλο κι όλο τους ταυτίζουν.

    Ο +ακ γράφει ακόμα στους Κυριακάτικους Τάιμς;

    7:
    >τι διαφορά έχει η γκιλοτίνα από την καρμανιόλα…

    Η πρώτη είναι η γκιγιοτίνα του Τάκη και η δεύτερη Εθνική οδός [Αθήνα Πάτρα]

  9. Πέπε said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά στους εορτάζοντες.

    @7: Καμία διαφορά, είναι δύο λέξεις ξένης προέλευσης γι’ αυτό που με μια καθαρά ελληνική λέξη ονομάζουμε λαιμητόμο.

    Η λέξη γκιλοτίνα νομίζω πως προέρχεται από το όνομα του εφευρέτη.

    Η λέξη καρμανιόλα εσήμαινε αρχικά έναν λαϊκό χορό. Η καρμανιόλα συνηθιζόταν να χορεύεται στους αποκεφαλισμούς, προκειμένου το συγκεντρωμένο πλήθος να ξεδώσει τον ενθουσιασμό του που αποδόθηκε δικαιοσύνη, κι έτσι συνειρμικά οι δύο λέξεις ταυτίστηκαν στην έννοια της μιας μόνο (δηλαδή η καρμανιόλα έφτασε να σημαίνει γκιλοτίνα).

    Έχω την εντύπωση ότι αυτή η ταύτιση έγινε μόνο στα ελληνικά και ότι στα γαλλικά καρμανιόλα εξακολουθεί να σημαίνει μόνο το χορό.

    Και βέβαια στα ελληνικά η καρμανιόλα έχει λάβει και μεταφοριεκές χρήσεις (δρόμος καρμανιόλα), ενώ η γκιλοτίνα και η λαιμητόμος όχι.

  10. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά στους Μιχαήλ – Άγγελο του Ιστολογίου, σις Αγγελική, Αγγελικούλα, και Αγγελάκι της οικογενείας του ιστολόγου, και σε όλους και όλες που γιρτάζουν σήμερα.

    8 – Γς έχεις κάνει και δήμιος; Πολύ εύστοχη η απάντηση πάντως.

  11. Ειρήνη said

    Μια διορθωσούλα μόνο: Το άρθρο στο οποίο αναφέρεται το in.gr είναι υπέρ της επιστροφής των Μαρμάρων στην Ελλάδα.

  12. cronopiusa said

  13. Γς said

    >Και βέβαια έχω κι εγώ γυναίκα, μητέρα και κόρη Αγγελική, οπότε πολυγιορτάζω σήμερα.

    Οι Αγγελοι της ζωής σου.

    [επηρεασμένος από τον αδελφό μου που μου έστειλε ένα η-μέλι με τρεις φωτό. Οι δύο μελλοντικές νύφες του και η γυναίκα του. Που καμια δεν λέγεται Αγγελική. Και με τον κρύο τίτλο «Οι Αγγελοι της ζωής μου»

    Σε εσένα ο τίτλος κολλάει. Να τις χαίρεσαι! ]

  14. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες, χρόνια πολλά σε όλους, και φυσικά ιδιαιτέρως στην οικογένεια του Νοικοκύρη.

    – Ομιλούσα γλώσσα, βε βουλευτή μου; Δε μπορεί, κάπου θα είχες ακούσει «ομιλών κινηματογράφος», «ομιλούσα ταινία». Ομιλών είναι αυτός που μιλάει ! Και μόνο από τη Βουλή, θα το ήξερες !

    – Τώρα για το υψόμετρο, ίσως έχω ένσταση. Αν ο άνθρωπος προσγειωνόταν στη θάλασσα, θα έπεφτε προφανώς από «υψόμετρο». Αν έπεφτε στο Έβερεστ, κι έχανε και 9 χιλιόμετρα, θα έπεφτε από «ύψος», γιατί το ύψος έχει πάντα σχετική αναφορά, όπως όταν μετράμε το δικό μας ύψος από το πάτωμα. Όμως, παρά την ακραία αυτή διάκριση, όταν απομακρυνθούμε τόσο πολύ από τη Γη, δε θα μου φαινόταν λάθος να πούμε «υψόμετρο».

    Στην αεροπλοϊα, τα όργανα των αεροσκαφών γράφουν «altimeter» και «altitude», μετράνε φυσικά στον αέρα, και μετράνε από την επιφάνεια της θάλασσας, άρα μετράνε «υψόμετρο». Αυτή η απόλυτη αναφορά, βοηθάει φυσικά στην αποφυγή ατυχημάτων. Αν. π.χ. απογειωθεί ένα αεροσκάφος από ένα παραθαλάσσιο αεροδρόμιο, και του πεις «πέτα σε υψόμετρο 8000 πόδια», κι ένα άλλο από ένα ορεινό αεροδρόμιο υψομέτρου 2000, και του πεις «πέτα σε υψόμετρο 6000», δε θα διασταυρωθούν ποτέ, ενώ αν έλεγες «σε ύψος» και στους δύο, αν οι πορείες τους διασταυρώνονταν, θα είχαμε σύγκρουση. Γι αυτόν ακριβώς το λόγο, το όργανο του αεροσκάφους μετράει πάντα «above see level», και ξέρεις ότι δυο αεροσκάφη με διαφορετική ένδειξη στο όργανο, είναι «στρωματικά διαχωρισμένα» και δεν συγκρούονται.

    – Αυτό με το δολλάριο και τα σκανδαλοθηρικά κείμενα, (ακόμα) δεν το έχω παρατηρήσει. Ίσως από το συνειρμό δολλάριο=$=στρινγκ…Νεωτερισμός γραφής, όπως πολλές φορές αρεσκόμαστε να γράφουμε «μ@λ@κ@ς».

    – Φυσικά χωρίς παύλα το «μη χρηστικό». Θα την έβαζα μόνο όταν, σε μορφή εκτρώματος, χρησιμοποιούνταν με ουσιαστικό : «μη-πόλεμος», «μη-ευθύνη» κλπ. Ε ναι, εδώ φυσικά, καλόν είναι αφού θέλουμε αυτό το μόρφωμα να υποκαταστήσει ένα ανυπαρκτο ουσιαστικό, να χρησιμοποιήσουμε την παύλα…

    Αυτά προς ώρας, και πάλι χρόνια πολλά προς όλους τους αρμοδίους να εορτάσουν.
    Κι ένα ανεκδοτάκι της μέρας (μάλλον το έχω ξαναγράψει) : Σε τουριστικό λεωφορείο, ακούγεται το «Μ’ ένα όνειρο τρελό». Ο τουρίστας ρωτάει :
    «Very nice song, who’s the singer?»
    «Σταμάτης Κόκοτας», απαντάει ο οδηγός.
    «Who?»
    «Στόπμαν Τσιτσίκεν !»

  15. IA said

    καλη αρχη

    Να προσβάλει την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας με την οποία 41 σχολικοί φύλακες πέτυχαν να συνεχίζουν να εργάζονται και να αμείβονται, αποφάσισε η νέα δημοτική αρχής της Λάρισας (ΣΥΡΙΖΑ), αποκαλύπτονας έτσι για άλλη μια φορά το πραγματικό της πρόσωπο. Στην συνεδρίαση της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου, την Πέμπτη 6 Νοέμβρη, η δημοτική αρχή έφερε προς συζήτηση εκτός ημερήσιας διάταξης το θέμα άσκησης ή μη έφεσης από πλευράς Δήμου κατά της απόφαση 432/2014 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, με την οποία έγιναν δεκτά ασφαλιστικά μέτρα υπέρ των 41 σχολικών φυλάκων που βρίσκονταν σε διαθεσιμότητα για να συνεχίζουν να εργάζονται και να αμείβονται απρόσκοπτα

    http://www.902.gr/eidisi/ergatiki-taxi/54779/larisa-enantion-ton-sholikon-fylakon-i-dimotiki-arhi-toy-syriza

  16. Λυπάμια για ό,τι προανήγγειλα, αλλά δεν είναι δυνατό να σχολιάσω χωρίς να πάρω στα χέρια μου το λεξικό.

    Οπότε… τα λέμε άλλοτε.

  17. spiral architect said

    Καλημέρα βροχερή. 🙂
    Να χαίρεσαι τση κοπελιές σου Νικοchυρη και χρόνια πολλά τση Μιχαλιούς και τση Αγγέλους!

    Μια εξαιρετική κλειστοφοβική πολεμική ταινία σε γερμανικό υποβρύχιο του Β’Π.Π. είναι το Das Boot

  18. LandS said

    Το γερμανικό υποβρύχιο είναι U-boat. Εμείς κερδίσαμε τον Πόλεμο (και τους δυο).

  19. spiral architect said

    Αρτινές κατάρες για την Κανέλλη που έφαγε τον Αρτινό υφυπουργό:
    (Παιδείας, να μην ξεχνάμε)

    "Γιώργου μ' σ' έφαγι η Κνίτσα. Δεν πρόλαβις να τν πατήσις στ' μαμάκα Γιώργου μ', να τσ' πιταχτούν τα πατσιαλίκια όξου τσ' ιαμουβουλγάρας. Π' να τ' βρεί κακός νταγτζιάς τν ιαμουσυμουρίτσα. Σ΄ έφαγι Γιώργου μ' η κουκουίνα π' να τσ' έρθ' κόλπους κι να αμπδάει σα κουτόπλου σφαγμένου. Σ' έφαγαν παλκάρ' μας π' να τσ' φάμι τα κόλβα κι να βγάλουν σπρί στουν κώλου τσ' οι αναρχουσυμουρίτις".
    😆 😆 😆

  20. Spiridione said

    Χρόνια πολλά στις γυναίκες του Νικοκύρη και σε όλους τους εορτάζοντες.
    9. Ωραία ιστορία η καρμανιόλα, απ’ το Πιεμόντε στην Αθηνών – Πατρών.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Carmagnole
    Υπάρχει στα γαλλικά έκφραση (δεν ξέρω αν λέγεται ακόμα): Faire danser la carmagnole à qqn. Se débarrasser de quelqu’un, en particulier en le guillotinant; battre l’ennemi.
    http://www.cnrtl.fr/lexicographie/carmagnole
    Και το τραγούδι και χορός της καρμανιόλας:

  21. # 20

    δηλαδής η καρμανιόλα είναι το γαϊτανάκι ;;;

  22. LandS said

    Αν θέλεις να αποφύγεις το Τμήμα Ηθών του διαδικτύου χρησιμοποιείς παπάκια και δολάρια στις κακές λέξεις. Στις κακές. Δεν θα σου μπλοκάρει κανένας το σάιτ αν γράψεις στήθος η σεξ.

  23. Πέπε said

    @20: Όπως έχω παρατηρήσει -και δεν ξέρω πόσο γνωστό είναι στην Ελλάδα-, τα κλασικά «παιδικά» γαλλικά τραγούδια που μαθαίνουν όλα τα παιδιά τόσο στον γαλλόφωνο κόσμο όσο και στις χώρες όπου τα γαλλικά είναι ξένη γλώσσα (π.χ. εδώ), συχνά είναι παλαιά ή και παλαιότατα δημοτικά τραγούδια, χωρίς απολύτως τίποτε το παιδικό στους στίχους τους. Π.χ. το «μικρό καράβι» είναι ένα τραγούδι περί κανιβαλισμού (ακόμη και στην ελληνική του μετάφραση). Άλλα έχουν χοντρά σεξουαλικά υπονοούμενα, άλλα πάλι δεν είναι ακριβώς «ακατάλληλα» αλλά πάντως είναι ιστορικού περιεχομένου (άρα όχι «διασκεδαστικά»), κ.ο.κ. Ο Μαλμπρούκ που πάει στον πόλεμο, ο καλός βασιλιάς Νταγκομπέρ κλπ. είναι ιστορικά πρόσωπα, και οι Γάλλοι τούς έβγαλαν τραγούδια όπως έχουμε εμείς τραγούδια για τους ακρίτες, για διάφορες μάχες νικηφόρες ή όχι, κλπ..

    Έτσι λοιπόν, το τραγούδι του βίντεο στο #20 εγώ το είχα μάθει μικρός όταν έκανα γαλλικά, αλλά δε λεγόταν Dansons la carmagnole (ας χορέψουμε την Καρμανιόλα) παρά Dansons la capucine.(Ας χορέψουμε την Καπυσίν). Άραγε να πρόκειται περί λογοκρισίας για να παρασιωπηθούν οι συνειρμοί με τη λαιμητόμο;;;

  24. Πέπε said

    [Συνεχίζω το 23 με νέες σκέψεις]:

    Ο παρουσιαστής στην αρχή του βίντεο λέει ότι δεν ξέρουμε ακριβώς πώς χορευόταν η καρμανιόλα και ότι θα μας παρουσιάσει μια υποθετική ανασύσταση, βασισμένη στα λίγα στοιχεία που είναι γνωστά και στις γενικότερες πληροφορίες για τη χορευτική κουλτούρα της εποχής.

    Και πράγματι, όπως παρατηρεί ο G στο #21, χορεύουν το γαϊτανάκι. Αυτό τώρα ανήκει στις «λίγες σίγουρες πληροφορίες» ή στα υποθετικά συμπληρώματα;

    Άγνωστο. Αν πάντως υποθέσουμε ότι ανήκει στα σίγουρα, το βρίσκω εξαιρετικά συναρπαστικό. Πρόσέξτε:

    Στην Ελλάδα το Γαϊτανάκι είναι χορός της Αποκριάς. Η Αποκριά είναι από τα πλέον συντηρητικά έθιμα του σύγχρονου χριστιανικού κόσμου. Τόσο στην Ελλάδα όσο και σε πολλά άλλα μέρη, ορθόδοξα, καθολικά ή διαμαρτυρόμενα, στοιχεία του εθίμου μας παραπέμπουν άμεσα στις αρχαιότατες, προχριστιανικές ρίζες του.

    Η ελληνική αποκριά είναι η γιορτή της ζωής (γονιμότητας) και του θανάτου, του κύκλου της βλάστησης, και της μεταμόρφωσης. Για κάποιο λόγο που δεν μου είναι πολύ σαφής, σε ορισμένες ελληνικές παραλλαγές του εθίμου χορεύεται και το γαϊτανάκι. Να είναι σύμβολο ζωής; Θανάτου; Μεταμόρφωσης; Να υποκρύπτει κάποιο άδηλο φαλλικό (=γονιμικό) συμβολισμό; Εν πάση περιπτώσει είναι αποκριάτικο.

    Και να βλέπουμε τώρα ότι στα τέλη του 18ου αιώνα στη Γαλλία χόρευαν αυτό τον αποκριάτικο (σ’ εμάς) χορό στους αποκεφαλισμούς!!! Αυτό που οι Έλληνες συνδυάζουν με τελετουργικά θεατροποιημένες κηδείες (σε πολλά αποκριάτικα δρώμενα έχουν κηδεία), οι Γάλλοι προ δύο-δυόμιση αιώνων το συνδύαζαν με πραγματικές θανατώσεις…

    Όρθια η τρίχα μαζί με την πέτσα, μπροστά σ’ αυτή τη φευγαλέα και αβέβαιη ματιά στα άδυτα του συλλογικού ανθρώπινου υποσυνείδητου…

  25. Μανώλης said

    Οι αποφάσεις των ασφαλιστικών μέτρων δεν υπόκεινται σε έφεση. Και για να διατηρήσουν την ισχύ τους, αυτός υπέρ του οποίου λήφθησαν τ´ ασφαλιστικά μέτρα (δηλαδή εν προκειμένω οι εργαζόμενοι) θα πρέπει εντός 30 ημερών από την έκδοση της απόφασης των ασφαλιστικών μέτρων, ν´ ασκήσουν κυρία αγωγή. Κοντολογίς, ο Δήμος και να θέλει, δεν μπορεί ν´ αςκήςει έφεςη, ενώ απεναντίας οι εργαζόμενοι είναι υποχρεωμένοι να συνεχίςουν την δίκη, την οποία μπορεί στο τέλος και να χάςουν. Άρα, φίλε ΙΑ , τα γεγονότα δεν μπορεί να έχουν, όπως τα περιγράφουν οι σύντροφοι της Λαϊκής Συσπείρωσης.

  26. # 15, 26

    Στην Αθήνα πάντως το θέμα των σχολικών φυλάκων ήταν ενδοοικογενειακό :
    οι σχολικοί φύλακες διορίσθηκαν από την Θεοδώρα Μπακογιάννη και απολύθηκαν από τον Κυριάκο Μητσοτάκη (ο βαθμός συγγένειας κατά πολλούς παίζει…)

  27. stratosbg said

    Reblogged this on a hairless ape.

  28. 23 και Dansons la capucine

  29. spiral architect said

    @28: 😀

  30. γκάφ(κ)α said

    «Ευτυχώς που δεν είμαστε στην Πρέβεζα να περάσει ο αστυνόμος και να διπλώσει τη μερίδα για να τη ζυγίσει μήπως και τη βρει ελλιπή…»νικοκύρη νομίζω οτι υπέπεσες σε σφάλμα.γιατί ο αστυνόμος δεν διπλώνει τη μερίδα,διπλώνει ο ίδιος. παραθέτω…
    «Θάνατος ο αστυνόμος που διπλώνει, για να ζυγίσει , μια «ελλιπή» μερίδα…»εκτός κι αν κάτι δεν έπιασα…

  31. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα και τα δεύτερα σχόλια. Ήμουν σε συνέδριο και μόλις γύρισα.
    Ωραία τα σχόλια για την καρμανιόλα-γκιλοτίνα αν και θα άξιζε (και πάλι…) άρθρο.

    30: Αγαπητέ, πού το βλέπεις το σφάλμα; Ο αστυνόμος του ποιήματος, πιστεύοντας ότι η μερίδα που του σέρβιραν στο εστιατόριο ήταν ελλιπής, τη δίπλωσε σε χαρτί και πήγε και τη ζύγισε. Αυτό λέει το ποίημα και αυτό ξέρουμε ότι συνέβη διότι το έχει γράψει ο Καρυωτάκης ή σε ημερολόγιο ή σε επιστολή του (δεν θυμάμαι ποιο από τα δυο). Εσύ δηλαδή τι νομίζεις πως λέει το ποίημα;

  32. Πάνος με πεζά said

    Πάντως «γκιλοτίνα» βγαίνει από το όνομα του δημιουργού, Γκιγιοτέν, ο οποίος κάπου λίγες μέρες πριν, κατά τον Οκτώβριο, νομίζω ότι έχει επέτειο θανάτου.
    «Μεγάλη» σκέψη το «φάλτσο» της λάμας, η κλίση των 45 μοιρών δηλαδή. Αυτό γίνεται για να πέφτει σε μικρότερη επιφάνεια, και άρα να ασκεί μεγαλύτερη πίεση και να «κόβει» καλύτερα. Μια οριζόντια λάμα, ένα χοντρό σβέρκο ίσως και να μην τον έκοβε…
    Οι φυσικοί μας, φαντάζομαι ότι μπορούν να μας υπολογίσουν το ολοκλήρωμα της αντίστασης της λάμας, από την πρώτη επαφή της με το λαιμό, μέχρι την πλήρη αποκοπή. Λίγο μακάβριο, αλλά είναι ακριβώς σαν εκείνη την άσκηση με τον ψαρά που τραβάει τη βάρκα του από τη θάλασσα στην άμμο, κατά το μήκος της, και υπολογίζεται η συνολική δύναμη που ασκεί, με μεταβλητή φυσικά την αντίσταση τριβής στην άμμο, ανάλογα με το εκάστοτε μήκος επαφής.

    Και θυμήθηκα κι εκείνο το αστείο «Καταπεσών ο πέλεκυς, εχώρισεν την κεφαλήν από του σώματος, η δε πληγή υπήρξε θανατηφόρος»… 🙂 Πολύ παλιό, ούτε που θυμάμαι πού το είχα διαβάσει…

  33. Πέπε said

    30, 31: Τη διαφορά την κάνει το κόμμα, μετά το «ζυγίσει».

    Η φράση λέει «διπλώνει [μια ελλιπή μερίδα] για να ζυγίσει μια ελλιπή μερίδα» (=για να τη ζυγίσει), και όχι «διπλώνει [αμετάβατο] για να ζυγίσει μια ελλιπή μερίδα». Αν έλεγε το δεύτερο, θα μπορούσαμε να υποθέσουμε π.χ. ότι ο αστυνόμος, από τον πολύ ζήλο, διπλώνει στα δύο σκύβοντας πάνω από τη ζυγαριά για να μην του ξεφύγει κανένα δράμι, αλλά τότε δε θα είχαμε κόμμα.

    Έχουμε την πρόταση «διπλώνει μια ελλιπή μερίδα», και ανάμεσα στο ρήμα και στην επόμενη λέξη (το αντικείμενο) έχουμε και μια παρενθετική δευτερεύουσα, που μπαίνει μεταξύ κομμάτων.

    Αν είχαμε την πρόταση «διπλώνει» και μετά τη δευτερεύουσα «για να ζυγίσει, μια ελλιπή μερίδα», το κόμμα θα ήταν αδικαιολόγητο, αφού θα χώριζε το ρήμα από το αντικείμενό του χωρίς έστω να παρεμβάλλει κάτι παρενθετικά μεταξύ δύο κομμάτων.

    Συμπέρασμα: τη μερίδα διπλώνει.

  34. Ευχαριστίες για τις ευχές, και ευχές κι από μένα για τους εορτάζοντες/ουσες.

  35. 14,
    Νομίζω πως από την ανάλυση προκύπτει καθαρά ο μνημονικός κανόνας:

    Πέτα σε ύψος
    Πάτα σε υψόμετρο

    (Υπάρχει, βέβαια, και η άποψη «Μην πετάς τίποτα!»)

    🙂

  36. Παύλος said

    Το Ντίσελντορφ μετακόμισε στον Μαραθώνα;

    http://www.tanea.gr/news/sports/article/5178067/pragmatopoihthhke-h-afh-ths-flogas-gia-ton-32o-marathwnio/
    Με την Αφή της Φλόγας, που έλαβε χώρα στον Μαραθώνα (στην ιστορική αφετηρία και όχι στον Τύμβο, λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών), άρχισε ουσιαστικά η διοργάνωση του 32ου Μαραθωνίου της Αθήνας, η εκκίνηση του οποίου θα δοθεί το πρωί της Κυριακής (09:00).
    ………
    Ακολούθως, η φλόγα του Μαραθωνίου, παραδόθηκε στους διοργανωτές του αγώνα που θα γίνει στο Ντίσελντορφ.

  37. Χρόνια πολλὰ λοιπὸν στοὺς ἑορτάζοντες ἀπὸ τὸν οἶκο τοῦ Νικοκύρη καὶ στὸν θαμῶνα τοῦ ἱστολογίου Ἄγγελο.

  38. παλιοσειρά said

    «Υπήρξαν και άλλοι που θυμούνται την «νεοορθόδοξη» περίοδο του Ράμφου και οι οποίοι, προφανώς, ουδόλως εκτιμούν την πνευματική αγωνία …»

    Ε, ναι, προφανώς. Και αν θυμάμαι σωστά, πριν από αυτό, ή τουλάχιστον στ αρχικά στάδια αυτού ή παράλληλα προς αυτό είχε περάσει και την φάση που ξερόχ?νε (ας κάνω και εγώ το πουριτανικό μου) με τον Χαϊντεγγερ, οπότε καθόλου περίεργο που από την ασυνάρτητη «φιλοσοφία» περασε στην ασυνάρτητη θεολογία. Μετά όμως γύρισε ο τροχός της μόδας και άρχισε να προσκυνάει στον βωμό της νεωτερικότητας, να γλείφει δηλαδή εκεί που έφτυνε, με την ίδια όμως πάντα γραμματική, συντακτικό, και λεξιλόγιο. Τώρα που ψυχανεμίζεται ότι μπορεί και να ξανααλλάζουν οι μόδες, πίσω πάλι στα παλιά τεφτέρια της φαινομενολογίας, για να κλείσει ο κύκλος με την χρονικότητα του άχρονου χρόνου, φτου σκουληκομερμηγκότρυπα…

    Μέσα σε όλα τα άλλα, αυτό, πάντως, το έπιασε σωστά ο Θεοδωρόπουλος – και το τι, και το γιατί κάποιοι δεν μπορούμε να πάρουμε καθόλου στα σοβαρά τον εν λόγω «καθαρόαιμο διανοητή». Όχι ότι είναι να πάρουμε στα σοβαρά τον Ζίζεκ. Αλλά αυτός τουλάχιστον αμολάει παραδοξολογήματα (εδώ με τρώει να προσθέσω σύνδεσμο σε ένα άρθρο της NYRB που τον θάβει απολαυστικά) ευρωπαϊκότερου βεληνεκούς, που μπορεί και να αποτελέσουν έναυσμα για σοβαρότερη συζήτηση.

  39. γκάφ(κ)α said

    εγώ νομίζω ότι λέει ακριβώς αυτό που ο Πέπε ισχυρίζεται πως δεν λέει.κι αυτό κυρίως γιατί
    1ον είναι το που ακριβως πριν το διπλώνει και
    2ον το γεγονός οτι ο καρυωτάκης έφτιαχνε στα ποιήματά του τέτοιες εικόνες ενισχύει αυτή μου την εντύπωση,

  40. sarant said

    33-39: Το τι εννοεί ο Καρυωτάκης το ξέρουμε και από το ότι έχει περιγράψει αλλού το περιστατικό, όπως ήδη έγραψα. Αλλά τι θα μπορούσε να είναι το αμετάβατο «διπλώνει»; Ο αστυνόμος διπλώνει; Διπλώνεται στα δυο δηλαδή;

  41. Χτεσινά πάντα

    @29 Σπυριδίονα… Ελπίζω το «εκπάγλου καλλονή» (από το λινκ σου), να είναι του Βήματος και όχι του Λεξικού, οπότε γράψε αλίμονο!

    Η γυναίκα είναι εκπάγλου καλλονής. Δεν είναι έκπαγλος καλλονή, ούτε εκπάγλου καλλονή.

    Δεν το λέω σ’ εσένα. Σε όποιον το έγραψε το λέω.

  42. Μαρία said

    20
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/12/14/papahelas/#comment-92604

  43. Νέο Kid Στο Block said

    Χρόνια πολλά στις εορτάζουσες και εορτάζοντες.
    Παρντόν για το άσχετο. Χόμγουορκ 4ης δημ: «Η Μαρία έγινε θυσία για χάρη μου»
    Το «θυσία» τι είναι; Κατηγορούμενο; ή όχι;
    Θενκς ιν ατβάνς και τα δέοντα στην κερία Γκραμαίρ!

  44. γκάφ(κ)α said

    δεν επιμένω πως έχω δίκιο για τον στίχο,τέλος πάντων είναι και μία εικόνα που μου αρέσει να τη σκέφτομαι,ο αστυνόμος που διπλώνει πάνω από μια ελλιπή μερίδα για να δεί πόσο γράφει το ζύγι.παρεπιπτόντως το περιστατικό δεν ήξερα οτι είναι αληθινό,άλλα το διπλώνω σαν ρήμα έχει αυτή την χρήση και νομίζω είναι και αρκετά συνηθισμένη.

  45. sarant said

    44: Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι -αλλά, ναι, το περιστατικό είναι αληθινό.

    43: Κατηγορούμενο είναι, αφού έχει είμαι, γίνομαι κτλ. Τι λένε οι φιλόλογοι;

  46. Spiridione said

    42. Ήμουν σίγουρος ότι κάτι θα έχετε πει.
    41. Ναι, σωστά.

  47. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Χρόνια πολλά σας Μιχαλάγγελοι φανεροί και μη του παρόντος ιστολογίου.
    Χρόνια πολλά των Αγγελικών σας Νικοκύρη. Αγγελόκηπος.
    Στη μικρότερη και καλή επιτυχία.

  48. LandS said

    43. Η μάνα μου το έλεγε. «Η τάδε έγινε θυσία για τα παιδιά της». Πρέπει να το έχω δει και γραμμένο, δε θυμάμαι που. Αν είναι γραμμένο σε κάνα λεξικό θα διευκρινίζεται ως λαϊκός τύπος. Πάμε να δούμε.

  49. # 47

    Αγγελοκηποι είναι η συνοιία που λέγεται σήμερα Αμπελόκηποι

  50. BLOG_OTI_NANAI said

    Το «διπλώνει» όντως θα μπορούσε να σημαίνει και «σκύβει«. Σε αυτή την ανάλυση του Κώστα Σοφιανού όπου λείπει το «για να ζυγίσει» φαίνεται ότι το «διπλώνει» κατανοείται ως «τυλίγει«. Πόσο μάλλον αν πρόκειται για συγκεκριμένο περιστατικό που λέει ο Νίκος.
    Βεβαίως, την εποχή εκείνη, θα μπορούσε ίσως να πρόκειται και για περιγραφή αγορανομικού ελέγχου από κάποιον σχολαστικό αστυνομικό.

  51. παλιοσειρά said

    «Ρομπάι: Φοβήθηκα ότι η Ελλάδα θα βγει δύο φορές από το ευρώ»

    http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=648660

    Μεζεδάκι ολόφρεσκο. Μόνο στον τίτλο όμως, το κείμενο είναι σωστό.

  52. Κοινότατη έκφραση είναι, «Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά / εμένα μ’αγαπούνε /μολίς θα μ’αντικρύσουνε / θυσία θα γινούνε». Προφανώς, ‘θυσία’ εδώ σημαίνει ό,τι και στη φράση «προσέφερε θυσία την Ιφιγένεια», όπου συντακτικά είναι επίσης κατηγορουμενο (του αντικειμένου).

  53. sarant said

    51: Εννοείς το «δυο φορές» ότι έπρεπε να πάει δίπλα στο «φοβήθηκα», έτσι;

    47: Τι ωραίο, νάσαι καλά!

  54. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Διπλώνω-διπλώνομαι.
    Δίπλωσέ μου πέντε σαρδέλες ή πέντε μπισκότα, μόνο στο μπακάλικο μας το λέγανε;
    49>>Αγγελοκηποι είναι η συνοικία που λέγεται σήμερα Αμπελόκηποι
    Α δεν το ήξερα! Είχα στο νου μου τις αγγελικούλες, τα ‘ομορφα αειαλή δεντράκια, τα πολύ εύκολα στην καλλιέργεια με τα υπόλευκες μεθυστικές ταξιανθίες τους/Είπα ταξιανθίες και θυμήθηκα που ήθελα να γράψω ότι σήμερα γιορτάζουν και οι Ταξιαρχούλες.Το νόμιζα περίεργο και σπάνιο ‘ονομα αλλά τελικά όχι τόσο.

  55. Παναγιώτης Κ. said

    @14.Πάνο, βρίσκω αρκούντως πειστική την αιτιολογία περί «ύψους» και «υψομέτρου».

  56. Ευχαριστώ κι εγώ για τις ευχές και αντεύχομαι σε όλους τους εορτάζοντες, και δη στο σόι του Νικοκύρη.π

  57. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    43.>>το “θυσία” τι είναι; Κατηγορούμενο; ή όχι;
    «Θυσιάστηκα για σένα θυσιάστηκα»
    Εδώ πάντως είναι κατηγορούμενος

    Πες μου και γιάντα τη χτυπάς με τόση δα μανία
    καρδιά που γίνεται για σε καθημερνώς θυσία

    κι εδώ… κατηγορούμενη 🙂

  58. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    49 – Αγγελόκηποι που μετονομάστηκαν Αμπελόκηποι, και κατέληξαν να γίνουν σκουπιδόκηποι, θυσία κι αυτοί στην απληστία των ηλιθίων. Πώς κατάντησε έτσι η Αθήνα;

  59. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    58>>Πώς κατάντησε έτσι η Αθήνα;
    Να πούμε και για τα παρόξω της:
    Στο Γέρακα έγινε της μαιζονέτας το κάγκελο.
    Στο Χαλάνδρι του Εμπορικού Κέντρου ο επικήδειος.
    Στο Φάληρο,της μπίζνας το μινόρε ή μάλλον ματζόρε
    (ο κατάλογος ανοιχτός)

  60. παλιοσειρά said

    @53
    Ε, ναι. Αλλά μία έξοδος δεν φάνηκε αρκετά τρομακτική στον υλατζή (έτσι δεν αποκαλούν αυτούς που συντάσσουν τους τίτλους;), οπότε σου λέει, ας το γράψω δύο, πώς λέμε «διπλή καταστροφή, δις ισόβια» κλπ.

  61. Χρόνια πολλά κι από μένα στον Άγγελο, στις Αγγελικές του Νικοκύρη, και σε όποιον άλλο γιορτάζει! 🙂

  62. Καλησπέρα, χρόνια πολλά και από μένα.

    Μεζεδάκι (νομίζω), του πολύ άμεσου μέλλοντος. Στο Σελέμπριτυ γκέιμ νάιτ (Μέγκα) που μόλις ξεκίνησε ( ; ), όπως βλέπω στο τρέιλερ η Σμαράγδα Καρύδη θα αναφωνήσει «Είσαι μια θεότητα»!

  63. sarant said

    62: Αυτό το «θεότητα» συνηθίζεται.

  64. 63: Είχα ακούσει παραλλαγἐς όπως «θεούλης», αλλά ομολογώ ότι το «θεότητα» δεν το είχα ξανακούσει…

    Αν με ρώταγε κάποιος πριν δω το τρέιλερ, θα υπέθετα ότι είναι κάτι σαν κι αυτά που αποδίδονται καλώς ή κακώς στην Άντζελα (χρόνια πολλά!) Δημητρίου, τύπου «είδη υγιεινής» και τέτοια.

    Τώρα που το ξανασκέφτομαι, μου θυμίζει περισσότερο Χάρρυ Κλυνν: «Τι Θεός; Ημίθεος»!

  65. Marulaki said

    #23 Το τραγουδάκι «ήταν ένα μικρό καράβι» αναφέρεται στην πραγματική ιστορία της σχεδίας του πλοίου Μέδουσα. Περισσότερα εδώ: http://en.m.wikipedia.org/wiki/French_frigate_Méduse_(1810)
    Γενικά στα παιδικά παραμύθια ο φόβος είναι κυρίαρχος, μια λογική του ο φόβος φυλάει τα έρημα πιστεύω.
    Χρόνια πολλά στις εορτάζουσες και τους εορτάζοντες, και στα Σερρας των οποίων είναι πολιουχοι οι Ταξιάρχες.

  66. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    59 – Μα για όλο το πολεοδομικό συγκρότημα του λεκανοπεδίου λέω. Ο Γέρακας που μένω, λόγο του χαμηλού συντελεστή, των υποχρεωτικών κεραμοσκεπών, του πολιτιστικού και του αθλητικού κέντρου, είναι αρκετά όμορφος, σίγουρα πιο ανθρώπινος απο τους Αμπελοκήπους, αλλα δυστυχώς, όπως και πολλές συνοικίες πριν τις αντιπαροχές, (π.χ Ν. Ψυχικό, Χαλάνδρι, Μαρούσι, που έχω ζήσει παλιά) έχασε την ευκαιρία να γίνει μια φανταστική πόλη, η απληστία των ηλιθίων τον άφησε με στενά δρομάκια χωρίς πεζοδρόμια (οι βόθροι είναι γενικό πρόβλημα της βορειοανατολικής Αττικής) και χωρίς μεγάλο πάρκο, (θυσιάστηκε στον βωμό του Καλλικράτη, η οικονομική τρύπα της Παλλήνης, είναι πηγάδι δίχως πάτο).
    Απο την εφηβεία μου αναρωτιέμαι, πώς γίνεται στο πιο έξυπνο είδος του πλανήτη, να κερδίζουν πάντα οι πιο ηλίθιοι; Ακόμα ψάχνω την απάντηση.
    Ας μιζεριάζουμε όμως, να σου αφιερώσω το τραγούδι που ακούω τώρα.

  67. ΚΑΒ said

    Αγγελικούλα, ζάχαρη, Αγελικούλα, μέλι,
    Aγγελικούλα, κρύο νερό, που πίνουν οι αγγέλοι!

    Νικοκύρη, χρόνια πολλά σε όλους τους αγαπημένους σου.

    Χρόνια πολλά στον Άγγελο και στον Μιχάλη του ιστολογίου.

    Πολύχρονοι όλοι οι εορτάζοντες. Όλοι κάποιον (-αν) έχουμε.

  68. Γς said

    66:

    >Ας μιζεριάζουμε όμως

    Ας ΜΗ μιζεριάζουμε όμως, ίσως;

  69. Νέο Kid Στο Block said

    «..πώς γίνεται στο πιο έξυπνο είδος του πλανήτη, να κερδίζουν πάντα οι πιο ηλίθιοι;»
    H απάντηση είναι απλή , και την έχει δώσει εδώ και καιρό ο Ράσσελ:
    Οι έξυπνοι είναι γεμάτοι αμφιβολία και οι ηλίθιοι γεμάτοι σιγουριά,γαρ.

  70. # 66

    Δεν σούχει περάσει από το μυαλό πως αν υπάρχει ένα πιο έξυπνο είδος από τον άνθρωπο φυσικά και θα απέφευγε να κάνει γνωστή την παρουσία του σ΄αυτόν ;;
    Λογικότατο εφ ‘ όσον κερδίζουν πάντοτε οι ηλίθιοι στο ανθρώπινο είδος και φυσιολογικότατο όταν το ανθρώπινο δεν είναι το εξυπνότερο είδος…

  71. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    68 – Ε ναί, αλλα είπα να μη γράψω διορθωτικό σχόλιο.

    69 – Κίντο μου το έχω διαβάσει απο μικρός αυτό, όπως και άλλα, που όμως δεν με κάλυψαν. Τι θα πεί έχει σιγουριά ο ηλίθιος και κερδίζει, τότε τι σημαίνει έξυπνος, και τι νόημα έχει να είναι κανείς, αν κερδίζει ο ηλίθιος;

    Αφιερωμένο σε σένα και τον Γς το μουσικό κομάτι που ακούω.

  72. Ριβαλντίνιο said

    Σαν σήμερα

    και η ομηρική μάχη

  73. Γς said

    67:

    >Αγγελικούλα, ζάχαρη, Αγελικούλα, μέλι,

    συνήθιζα κι εγώ το πάλαι ποτέ να λέω.
    Τελικά μου την πέρασαν και στο Απολυτίκιο μου.

    «…Αγγελική τη δυνάμει γεναιοφρόνως συνέτριψας, Πάτερ Ιωάννη Όσιε…»

  74. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    70 – Κοίτα, πολλές φορές αναρωτήθηκα αν είμαστε εμείς το πιο έξυπνο είδος, ή τα φυτά που ουσιαστικά τα υπηρετούμε, (για να μη πώ για τον τρόπο επικοινωνίας τους, που τώρα αρχίζουμε κάπως να αντιλαμβανόμαστε) αλλα δεν νομίζω οτι κάποιο πιο έξυπνο είδος θα κρυβόταν, η εξυπνάδα δημιουργεί πλεονέκτημα, το πλεονέκτημα συνήθως ισχύ, και η ισχύς πάντα επιβάλλεται απο αυτόν που την έχει.
    Πάρε κι εσύ το τραγουδάκι σου.

  75. Πάνος με πεζά said

    @ 66 : Αν θες τη γνώμη μου, 225 τετραγωνικά μέτρα οικόπεδα στο Γέρακα (τουλάχιστον σε κάποιες δουλειές που έκανα στο Γαργηττό), μόνο αξιοπρεπή διαβίωση δεν εξασφαλίζουν. Ακόμα και στην προσφυγική Νέα Πεντέλη, χωρίστηκαν το 1937 οικόπεδα 400 τ.μ., και πάλι έπηξε (παρά τους λίγους ορόφους και τις κεραμοσκεπές). Οπότε, φαντάσου στα μισά…
    Η συγκεκριμένη περιοχή δεν είχε παρά μεζονέττες κολλημένες στις τρεις πλευρές του οικοπέδου, με 3(;) μέτρα κήπο μπροστά…

    Εντάξει, στην προσφυγική Νίκαια δεν έγινε το ίδιο, πήγαμε σε «ελάχιστα» οικόπεδα, κι έτσι, φίλος αρχιτέκτονας έφτιαξε τεσσάρι διαμέρισμα σε τέσσερις ορόφους, λόγω των λίγων τετραγωνικών ! Ή αλλιώς, τετραόροφη οικοδομή που ήταν όλη κι όλη ένα διαμέρισμα !

    Αλλά μια που πιάσαμε Πολεοδομικά, ας ευχηθούμε στις «εορτάζουσες» περιοχές «Σταμάτα» και «Σαν Μιχάλη» (Σύρος), αλλά και στο θαμνώδες καλλωπιστικό «Αγγελίκή» ! 🙂

    P.S.: Πω πω, παραμονές Ταξιαρχών, το τι ευκάλυπτο ασβεστώναμε στην 112ΠΜ στην Ελευσίνα, λόγω της γιορτής της Αεροπορίας…(φυσικά ασβεστώναμε τα 3/4 του κορμού, όταν περνούσες από πίσω από το δρόμο, δείχναν ολοι καφέ !)

  76. sarant said

    Σας ευχαριστώ για τα νεότερα, τις ευχές, τα απολυτίκια κτλ.
    Ευχαριστούν και οι Αγγελικές!

  77. Σε μια προ πολλών χρόνων απελθούσα περίοδο της ζωής μου, βρισκόμενος μεταξύ συμμαθητών που μιλούσαν μόνο ελληνικά κι έγραφαν μόνο επί το ευθύ (αριστερά προς δεξιά) πίστευα ότι ήταν πολύ εύκολο να τους διδάξω όλους όσα ήξερα, βάζοντας τη μία λέξη δίπλα στην άλλη. Άρχισα λοιπόν ένα λεξικό, αλλά σταμάτησα στην πρώτη σελίδα, διότι οι συμμαθητές μου είτε δεν ενδιαφέρονταν είτε δεν μπορούσαν να καταπιούν μια σειρά λέξεων που σήμαιναν π.χ. νερό. Ταυτόχρονα όλοι σχεδόν θεωρούσαν εντελώς άσκοπο να μάθουν και εβραϊκά, οπότε μ’ έπιασε κι εμένα το εγωιστικό μου και σταμάτησα. Αργότερα είχε ένα τυφλό φίλο, ο οποίος μου χάρισε μια ‘πλάκα’ Μπράιγ (είναι μια αρθρωτή πλαστική συσκευή μήκους όσο ένα χασαπόχαρτο της εποχής, δεν ξέρω αν είναι ακόμα τέτοια και πλάτους τεσσάρων αράδων Μπράιγ) για να του γράφω μερικές σημειώσεις. Η Μπραίγ γράφεται επί τα λαιά αλλά διαβάζεται επί το ευθύ, διότι πατάς από πάνω με τον στυλεό και διαβάζεις την πίσω πλευρά του χαρτιού που εξέχει. Αυτουνού του έγραφα τις λέξεις του μαθήματος γαλλικά κι ελληνικά και μερικά άλλα που δεν προλάβαινε να σημειώσει ο ίδιος ή τύχαινε να μην ακούγεται στο μαγνητόφωνό του (τεράστιο τότε με μπομπίνες). Εκεί όμως έβαζα της αντιστοίχηση μόνο, και συνήθως αυτήν που χρειαζόταν για το μάθημα. Αργότερα σκέφτηκα ότι θα ήθελα να φτιάξω ένα λεξικό συνδυασμών, με την έννοια ότι θα σημείωνα τους καλύτερους κατ’ εμέ συνδυασμούς λέξεων, κάτι που απ’ ότι διάβασα στο λινκ του Σπυριδιόνη, προσπαθεί να καλύψει το ΧΛΑ. Εγώ βέβαια μια που το σκέφτηκα και μια που το ξέχασα, και σήμερα δεν μπορώ να δώσω ένα παράδειγμα τι εννοούσα. Νομίζω ότι είχα αρχίσει με το ‘ψευδεπίγραφος’ πλαστό έγγραφο, πλαστή απόδοση έργου σε συγγραφέα, αλλά δεν είναι αυτό.

    Κατόπιν ήρθα αντιμέτωπος με τα λεξικά. Είναι αδιανόητο ν’ αναφερθώ σε όλα όσα πέρασαν από τα χέρια μου, αλλά τα περισσότερα ήσαν απλά χρηστικά εργαλεία ως βοηθήματα εκμάθησης και δεν ήσαν λεξικά αξιώσεων. Αλλά κατάλαβα τι λείπει.
    Κατόπιν πέρασα από τη φάση της παντογνωσίας, όπου η άγνοια μιας λέξης (εκτός από το ρέπιο) ήταν ντροπή, η μάνα μου έλεγε «μα δεν ξέρεις…» και η καταφυγή στα λεξικά ήταν σπάνια. Το λάθος μου αυτό το διόρθωσε μια σπουδαία κυρία, επιμελήτρια κειμένων, που δεν της ξέφευγε ψύλλος σε αχερώνα (αυτή τον έβρισκε), η οποία έβαζε δίπλα της καθηγηταράδες σαν μαθητούδια «Γιά να δούμε τι λέει το ρπωτότυπό μας Νικολάκη» και ο Νικολάκης ήταν καθηγητής ΕΚΠΑ από τους φοβερούς και τρομέρους, και απαντούσε: «Ό,τι πεις εσύ, κοριτσάκι μου!» ΚΑΙ ΑΥΤΗ… άνοιγε το λεξικό ακόμα και για το νερό, που λέει ο λόγος!

    Τώρα, το ερώτημα δεν είναι ‘τι δίνει ένα λεξικό’ αλλά ‘τι θέλουμε εμείς να δώσει το λεξικό’. Και το ερώτημα αυτό έχει δύο όψεις: αυτήν του συντάκτη και αυτή του χρήστη.
    Υπάρχουν ειδικά λεξικά κατά επιστημονικό κλάδο, και αυτό είναι αναμενόμενο. Άλλο σημαίνει ‘βόθρος’ στο εξοχικό και άλλο στην Ανατομία. Επίσης σ’ ένα γενικό λεξικό, αν υπάρχει ο οσφυικός πόνος ή σπόνδυλος θα πρέπει να υπάρχει και η οσφύς, αλλιώς η οσφυαλγία είναι ξεκρέμαστη. Εδώ υπάρχει πολύ ασάφεια. Αν περιλάβω την οσφύ, θα περιλάβω και την ιγνύ (η λακκούβα πίσω από το γόνατο) διότι υπάρχει και ιγνυακός βόθρος (ακριβέστερα η λακκούβα που ανέφερα). Και αν περιλάβω το δόντι, που δεν μπορώ να το παραλείψω, τι θα κάνω με τον οδόντα, τον 2ο αυχενικό σπόνδυλο; Μην ταλαιπωρήσω με την Ιατρική, αλλά υπάρχουν ανάλογα προβλήματα και σε άλλες επιστήμες, και ας τ’ αναφέρουν οι αρμοδιότεροι. Πάντως, επειδή έγινε κάποιο σχόλιο “τι γυρεύει το πελματιαίος και το πελματογράφημα σ’ ένα γενικό λεξικό” πρέπει να σημειωθεί ότι οι λέξεις αυτές χρησιμοποιούνται σε διαφημιστικά διαφόρων ‘θαυματουργών’ του σιναφιού μου.
    Μπορεί ένα λεξικό να περιλάβει όλες τις σημασίες μιας λέξης; Η απάντηση είναι όχι. Διότι κανένας λεξικογράφος δεν μπορεί να φανταστεί τι θα θελήσει να πει ο χρήστης, αλλιώς δεν θα υπήρχαν καινούργια βιβλία. Ό,τι ήταν για ναλεχθεί θα είχε λεχθεί. Π.χ, Πώς μπορεί κάποια να θαλασσοπνιγεί στα λεωφορεία; Αν ο άντρας της πάρει τα παιδιά και φύγει από το χωριό που έκαναν διακοπές θυμωμένος με την πεθερά του. Τι είναι η ξεπλυμένη παλιόφατσα; Ωχρή, ασπρουδερή ψευτοηανθιά, ασπρισμένη από τα γητατειά, με βαμμένα προ καιρού μαλλιά και πέντε δάχτυλα ρίζα;
    Ρίζα: το μέρος της κώμης το οποίο είναι άβαφο· μετρείται εις εγκαρσίους δακτύλους ή εκατοστά· εάν είναι κάτω του εκατοστού δεν αναφέρεται καν. (Στην ιατρική οι δάκτυλοι είναι πάντα εγκάρσιοι). Άσε πια το ακρορρίζιον.
    Και το ‘ξεριζώνω’ αναφέρεται σε όλες τις ρίζες εκτός αυτής που περιέγραψα. Εδώ χρειάζεται βαφή.

    Γενικά η γλώσσα είναι ‘δύσκολη γραφή’ που λέει το τραγούδι.

    Αυτά τα γράφω, για να δείξω για ποιον λόγο, ενώ έγραφα για το ΧΛΑ, ξαφνικά κατάλαβα ότι δεν είναι τίμιο να γράψω όλα όσα σκέφτηκα.

    Ομολογώ ότι ο χαρακτηρισμός ‘χρηστικός’ ενοχλεί επειδή δεν λέει τίποτα, ή μάλλον το πιο πετυχημένο που λέχθηκε εδώ ήταν από τον Πάνο με Πεζά: Φοβάται ο χρήστης το λεξικό και το λεξικό τον χρήστη.

    Δυστυχώς εγώ το διαβάζω ως «μην περιμένετε και πάρα πολλά… αποτυπώνουμε χρήσεις και είναι φυσικό να μας ξεφεύγουν πολλές όπως και άλλες να τις παραλείπουμε επειδή δεν τις θεωρούμε ουσιώδεις’ ενώ ο χρήστης έχει άλλη γνώμη.
    Δεν θα περιέχει ασφαλώς (η προσεχής έκδοση) τα ‘πρωτοδημοτικιώτισσα’ και ‘ματοβγάλτικο’ που έγραψα εγώ πιο πάνω εντελώς ευκαιριακά. Έχει όμως το πρωτάκι; Μάλλον θα το έχει.
    Επίσης δεν με συγκινεί η τιμή του, διότι οι συντάκτες ξέρουν, αν μη τι άλλο, ότι η παρούσα έκδοση θα ανασκευαστεί ίσως και ν’ ανακληθεί.
    Αυτό σημαίνει ότι κάθε λίγα χρόνια θα κάνουν τον κόπο να μας δίνουν κάτι καινούργιο, και ασφαλώς καλύτερο. Αυτό δεν μπορούμε να το αποκλείσουμε. Οπότε δικαιούνται να χαιρετίσουμε την «ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ» και να πάψουμε την γκρίνια.

    Θα έχουμε όμως δικαίωμα να είμαστε αυστηρότεροι, αν το ΧΛΑ παραμείνει ες αεί στην μάλλον διερευνητική του πρώτη έκδοση.

  78. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Λάμπρο,κρατώ τα ξυλινά σπαθιά, ευχαριστώ .Για το Γς η Αμελί που είναι μεν ωραία η μουσική αλλά θυμάμαι τη γλυκερή ταινία φρου φρου και ροζουλί και δε μου πάει 🙂

  79. # 74
    » η εξυπνάδα δημιουργεί πλεονέκτημα, το πλεονέκτημα συνήθως ισχύ, και η ισχύς πάντα επιβάλλεται απο αυτόν που την έχει.»

    Μα τότε δεν θα κέρδιζαν πάντα οι ηλίθιοι όπως λες στο 66 !!!!

  80. sarant said

    77: Κι αν έβαζες τα σχόλιά σου στο σωστό άρθρο, τι φίνος που θάσουνα!

  81. Πάνος με πεζά said

    Και κάτι ακόμα : σήμερα πανηγυρίζει ο Ταξιάρχης Πανορμίτης, στη Σύμη. Δεν ξέρω αν γνωρίζετε την ιστορία. Απ’ όλα τα μέρη του κόσμου, άνθρωποι πετάνε μπουκάλια ή άλλα επιπλέοντα αντικείμενα στη θάλασσα, με την επιγραφή «προς Ταξιάρχη Πανορμίτη Σύμης», και με «τάμα» να πάνε στο (παραθαλάσσιο) αυτό μοναστήρι, δια θαλάσσης. Και δεν είναι λίγα αυτά που τελικά έχουν βρει τον προορισμό τους, αφού υπάρχει ολόκληρο «μουσείο» καταπλευσάντων αντικειμένων στο μοναστήρι αυτό. (καταπλευσάντων; σωστό;)

  82. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    75 – Η σύγκριση έγινε με τις άλλες συνοικίες, και τα 225 μέτρα οικόπεδο μπορεί να μη είναι πολλά, αλλα τα 150 -200+ μέτρα κατοικίας μάλλον είναι αρκετά για αξιοπρεπή διαβίωση. Κατα τ΄άλλα, δεν νομίζω οτι διαφωνούμε κάπου.

    78 – Να σου βάλλω τότε αυτή την κομματάρα (έχει σκληρύνει κάπως το άκουσμα) ελπίζω να σου αρέσει.

  83. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    80.>>77: Κι αν έβαζες τα σχόλιά σου στο σωστό άρθρο, τι φίνος που θάσουνα!
    Βρίσκει πιο βολικό ε…χρηστικό το σημερινό νήμα 🙂

  84. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    78 – Βρε συ τώρα που το είδα, η Αμελί δεν ήταν για σένα, αλλα για τον Kid και τον Γς, σε άλλο νήμα έχεις άλλο κομμάτι.

    79 – Μα δεν το λέω εγώ, το αποδεικνύει η πραγματικότητα, κι αυτό το παράδοξο είναι που με προβληματίζει. Ίσως θα πρέπει να επαναπροσδιοριστεί ό όρος ανθρώπινη ΕΞΥΠΝΑΔΑ.

  85. Γς said

    78:
    >Γλυκερή

    Ε, τι βαράμε την ινσουλίνη

    Για κάτι τέτοια μάτια¨

    http://caktos.blogspot.gr/2013/08/blog-post_24.html

  86. # 84

    Κάτι σου ξεφεύγει, Λάμπρο
    Δεν πειράζει
    Ακου-δες μια (πραγματική) τραγουδάρα από έναν εξαιρετικό τραγουδιστή (κι όπως ξέρεις είμαι φειδωλός στους επαίνους)
    Ταιριάζει στην κουβέντα μας

  87. Παναγιώτης Κ. said

    @69.Έτσι!

    @70….(Όλα) τα Μαθηματικά στην…πίστα.

  88. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    86 – Δεν μου ξεφεύγει κάτι, ίσως δεν μπορώ να το διατυπώσω σωστά γράφοντα σχόλια, μάλλον χρειάζεται συζήτηση απο κοντά, συνοδεία κάποιου μαλακίου (για πιο μαλακή συζήτηση).

    Αγαπημένο κομμάτι, εγώ σας καληνυχτώ με αυτό που ακούω τώρα.

  89. Ριβαλντίνιο said

    Αυτό είναι κομμάτι μάγκες !!

  90. Παναγιώτης Κ. said

    Λυματοδεξαμενή και βόθρος είναι ισοδύναμα;
    Το ρωτώ γιατί η λέξη βόθρος με… χαλάει.

  91. Πάνος με πεζά said

    @ 90 : Ναι, ισοδύναμα είναι. Και επειδή λεξικογραφούμε, νομίζω ότι, ως τρίτη, υπάρχει και η επίσης κακόηχη λέξη «μέγγουλας».
    Πολλοί νομίζουν ότι ο «βόθρος» είναι ανοικτός στον πάτο, άρα διαχέει το περιεχόμενο στο περιβάλλον, ενώ η «δεξαμενή», ως δεξαμενή φυσικά, είναι στεγανή.
    Όχι, και για το βόθρο υπάρχουν οι διακρίσεις «σηπτικός» (κλειστός από παντού, άρα επέρχεται σήψη μέσα σ’ αυτόν – κάποιοι, απλούστερα, τον λένε «στεγανό») και «απορροφητικός», με οπές στον πάτο είτε και στα τοιχώματα.

  92. Παναγιώτης Κ. said

    Την λέξη ΕΞΥΠΝΟΣ δεν τη χρησιμοποιώ γιατί είναι μια μεγάλη παγίδα κατά τη γνώμη μου.
    Ίσως γιατί αγανακτούσα με την φράση μερικών εκπαιδευτικών που ενημέρωναν τον γονιό λέγοντας: Είναι έξυπνος ο γιός σας αλλά δεν διαβάζει!

    «Είμαστε έξυπνος λαός οι Ελληνες» αποφαίνονται κάποιοι με αυταρέσκεια.Οπότε δικαιούμαι να ρωτήσω:Υπάρχει μη έξυπνος λαός; Θέλω ένα… αιτιολογημένο παράδειγμα.

  93. Παναγιώτης Κ. said

    @91.Πάνο, η εξοικονόμηση ενέργειας πολύ με …εξιτάρει.
    Αν το γνωρίζεις, είναι αληθές ότι στην Κίνα αξιοποιούν τα αέρια που προέρχονται από την αποικοδόμηση των λυμάτων, ως καύσιμη ύλη και μάλιστα από τα νοικοκυριά;

  94. Ριβαλντίνιο said

    Κι άλλη κομματάρααααααα.
    ( ΠΡΟΣΟΧΗ !!! Στο 0.55-0.57 έχει μια κακή λέξη ).

  95. Pedis said

    » … έχει επικρατήσει εδώ και αιώνες να το λέμε γκιλοτίνα, πιθανώς επειδή τη λέξη την πήραμε από τα ιταλικά ..»

    Είναι πιθανό. Αν και θα έπρεπε να την προφέραμε «γκι[γ]λιοτίνα». Δεν είναι δύσκολος ο ήχος [γ]λ, ρωτήστε και τους Πατρινούς που είναι μανούλες στην α[γ]λιάδα. Μπορεί όμως ο Τ.Θ. να έχει άκρες με Ρωμαίους και γι αυτό μπερδεύει τα γαλλικά ονόματα που αν είσαι δυσλεκτικός, την έβαψες, οπότε η λέξη είναι τέλεια και πιστά γραμμένη με προφορά Ρωμαίου με θέα στο Κολοσέο.

  96. Earion said

    Υπάρχει και η ελληνική καρμανιόλα (επαναστατικός θούριος):

    [video]http://www.youtube.com/watch?v=sbq_pv7pQRA[/video]

  97. Πέπε said

    39, 44, 45, 50, 54:

    «Διπλώνει» θα μπορούσε δυνητικά να σημαίνει «διπλώνεται, σκύβει», όχι όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση. Και ο λόγος δεν είναι ότι ξέρουμε τι εννοούσε ο Καρυωτάκης: θα μπορούσαμε να μην ξέρουμε και πάλι να καταλήξουμε σε ασφαλές συμπέρασμα.

    Το «που» ακριβώς πριν το «διπλώνει» (#39) δεν το καταλαβαίνω ως επιχείρημα. Πού αλλού θα μπορούσε να είναι;

    Η χρήση των κομμάτων επιμένω ότι δεν αφήνει καμία αμφιβολία.

    Αυτό που ίσως δημιουργεί αμφιβολίες είναι ότι δε λέει, όπως θα περιμέναμε σήμερα, «για να τη ζυγίσει». Δεν ξέρω γιατί επιλέγει να παραλείψει το «την», ίσως επειδή ο αδύναμος τύπος αντικαθιστά μια λέξη όταν αυτή έχει ήδη ακουστεί πιο πριν κι όχι όταν πρόκειται να ακουστεί αργότερα, αλλά έτσι κι αλλιώς η απλή στρέιτ διατύπωση θα ήταν χωρίς παρενθετική πρόταση και με άλλη σειρά: «διπλώνει μια ελλιπή μερίδα για να τη ζυγίσει». Εδώ ο ποιητής αποφάσισε να κρατήσει το αντικείμενο για το τέλος. Οπότε, ακόμη κι αν είχε προσθέσει το «την», πάλι κάπως παράξενο θα ακουγόταν: «διπλώνει, για να τη ζυγίσει, μια ελλιπή μερίδα».

    Ακούγεται παράξενο γιατί δε λέγεται. Ωστόσο τυπικά είναι σωστό.

    Το να λέει κάποιος για πρώτη φορά κάτι που θα μπορούσε να λέγεται αλλά δε λέγεται, και που ξενίζει αλλά άμα το σκεφτείς λίγο βγάζει νόημα, συνιστά συχνά ποιητική γραμματική.

  98. Πέπε said

    @65, Μαρουλάκι:

    Από πού προκύπτει ότι το «Μικρό καράβι» (το γαλλικό φυσικά) αναφέρεται στη Μέδουσα;

    Στη Μέδουσα, απ’ ό,τι ξέρω, έγινε όντως ανθρωποφαγία (αν θυμάμαι και σωστά βέβαια). Στο τραγούδι η ανθρωποφαγία αποτρέπεται την τελευταία στιγμή μ’ ένα γελοίο θαύμα από αυτά που βάζουν οι σκηνοθέτες όταν δυο λεπτά πριν τη λήξη του έργου οι καλοί δεν έχουν ακόμη καταφέρει να σωθούν.

    Όπως και να ‘χει, πρόκειται για τραγούδι που κατά κανένα τρόπο δε φτάχτηκε για παιδικό. Το ίδιο θα έλεγα ότι ισχύει και για τα παραμύθια: εκείνα που έχουν στοιχεία φρίκης και τρόμου όπως ο κανιβαλισμός, η μητροκτονία / παιδικτονία, ο βιασμός κλπ. δεν ήταν παιδικά. Βασικά τα παραμύθια δεν ήταν παιδική υπόθεση ούτως ή άλλως. Παιδικά γίνονται τα πράγματα των μεγάλων στο τελευταίο στάδιο πριν την πλήρη αχρήστευση και εξαφάνισή τους. Αρχαία όπλα σαν τη σφεντόνα και το φυσοκάλαμο, όταν η εξέλιξη της τεχνολογίας τ’ άφησε πίσω, έγιναν παιδικά παιχνίδια. Το ίδιο έχει διαπιστωθεί με ορισμένα πρωτόγονα μουσικά όργανα που πλέον ούτε σαν παιχνίδια δεν υπάρχουν, υπήρχαν όμως πριν 50 χρόνια (ενώ σαν κανονικά όργανα παίζονταν πριν από αιώνες). Παιδικός έχει γίνει ο Καραγκιόζης, και μόνο πολύ πρόσφατα έχουν ξαναρχίσει να εμφανίζονται έργα που σημαίνονται «για μεγάλους», όπως ήταν παλιά όλα τα έργα του. Παιδικό θεωρείται σήμερα το δημοτικό τραγούδι «Κάτω στο γιαλό κάτω στο περιγιάλι (Νεραντζούλα φουντωτή)», που μιλάει για την αρπαγή μιας κόρης από τους πειρατές.

    Τα παραμύθια φρίκης και τρόμου μπορεί κάποτε να τα είπε κάποια γιαγιά (που όταν τα έμαθε η ίδια δεν ήταν παιδάκι) στα εγγόνια της, αν είχε εξαντλήσει όλα τα πιο κατάλληλα και έψαχνε τι άλλο να τους πει, αλλά βασικά αμφιβάλλω αν υπήρξαν ποτέ παιδικά. Απλώς, σε εποχές που συνολικά το παραμύθι ως είδος είχε γίνει παιδικό, κάποιοι συλλογείς τα βρήκαν κι αυτά (ρωτώντας τους πληροφορητές «τι παραμύθια ξέρετε» κι όχι βέβαια «τι παιδικά παραμύθια ξέρετε»), κι έτσι βρέθηκαν κι αυτά στους ίδιους τόμους με άλλα πιο κατάλληλα για παιδιά.

  99. Γς said

    La Carmagnola.

    Madame Veto [Μαρία Αντουανέτα] και Madame OTAN [ΝΑΤΟ]

    Madame Veto avait promis,
    Madame Veto avait promis.
    de faire egorger tout Paris,
    de faire egorger tout Paris.
    Mais son coup a manque
    grace a nos canonniers.

    Και μια σύγχρονη βερσιόν:
    [ΝΑΤΟ, Σαντάμ Χουσεΐν και ο Οσάμα Μπιν Λάντεν κλπ]

    Madame OTAN avait promis,
    Madame OTAN avait promis,
    De faire égorger tyrannie,
    De faire égorger tyrannie.
    Sa promesse est tenue,
    Et les tyrans payaient dûs!

    😉

  100. Γς said

    Και οι Καρμανιόλοι της Σάμου.

    [και ενδιαφέρουσα η στάση της τοπικής Εκκλησίας]

  101. kotsos said

    91 και 93 : Στις μελέτες οι μηχανικοί, τους οικιακούς βόθρους τους γράφουνε «βόθρους», ενώ πχ το μπετό το γράφουνε «σκυρόδεμα». (Και δεν βρίσκω κάτι κακό σε αυτό. Το αντίθετο. Είναι πολύ δυνατή λέξη που σου δημιουργεί εικόνες και μυρωδιές και σου μεταφέρει παραστατικά το περιεχόμενό της. Έχει αριθμούς και πτώσεις που δεν ακούγονται κακόηχα «των βόθρων» κλπ. Και πρέπει να είναι αρχαία.) Λυματοδεξαμενές ονομάζουμε συνήθως μεγαλύτερες σε μέγεθος, συνήθως ανοιχτές και στις οποίες γίνεται κάποιου είδους επεξεργασία (πχ σε βιολογικούς καθαρισμούς, σε νοσοκομεία ή εργοστάσια όπου κάποια επεξεργασία σε μίνι-βιολογικούς, ίσως σε καράβια (αν και στα καράβια όλες οι δεξαμενές είναι τάνκια).
    Σχετικά με την παραγωγή ενέργειας στην Ελλάδα τα παραγόμενα αέρια (σε βιολογικούς και ΧΥΤΑ-χωματερές) συνήθως απλά τα καίμε, χωρίς καν να εκμεταλευόμαστε για να ζεστάνουμε κάποιο νερό (πχ για τηλεθέρμανση).
    Όλοι οι βόθροι (πρέπει να) είναι σηπτικοί. Τα παραγόμενα αέρια ειδικά στην περίπτωση των οικιακών βόθρων είναι πολλά. Γιαγιά που πήγε να δει το βράδυ αν ο βόθρος της έχει γεμίσει χρησιμοποιώντας αναπτήρα, προκάλεσε έκρηξη και πέθανε.

  102. Γς said

    Και ένα βιντεάκιγια όποιον τους αγνοούσε [όπως εγώ]

  103. Γς said

    102:

    Ηταν για τους Καρμανιόληδες (# 100)

  104. Στης Κυριακής το πρωινό
    όλα αργοκινούνται
    σαν τις γριές που κίνησαν
    να παν στην εκκλησία

    Οι λεπτοδείκτες ράθυμοι
    χαράζουνε την ώρα
    σαν πίνακας ζωγραφικής
    κάποιου μεταμοντέρνου

    Διαβάτης στο παράθυρο
    δεν φαίνεται κανένας
    ούτε στου λάπτοπ το γιαλί
    κάτι καινούργιο φτάνει

    και περιμένοντας να δεις
    τι θα σου ξημερώσει,
    ποιανού γραφιά το κείμενο
    ανάρτηση θα γίνει,
    αναμασάς τα σχόλια
    και τις παραπομπές τους

  105. sarant said

    95: Γκιλιοτίνα είναι στα σημερινά ιταλικά, εμείς το πήραμε από παλιότερο τύπο.

    98: Ενδιαφέρον σχόλιο, θάθελα να το σκεφτώ.

    104: Καλημέρα Τζι!

  106. Καλημέρα Νίκο, καλημέρα σ’ όλους

  107. spiral architect said

    Άνοιξα σήμερα το google και έπεσα πάνω σε doodle-αφιέρωμα για την Πτώση του Τείχους. Ας τρολάρω λοιπόν κι εγώ:

  108. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Kαλημέρα σε όλους, και μιά καλημέρα για τον Gee, που ξύπνησε μελαγχολικά. Gee δέσε τα μάτια σου, και προσπάθησε να λειτουργήσεις για μία ώρα χωρίς να βλέπεις, όταν θα βγάλεις το μαντήλι, θα δείς οτι δεν είναι και τόσο άσχημα τα πράγματα. Το έκανα παλιά αυτό το πείραμα, και το έδειξα και στις κόρες μου. Δεν λύνει κάποιο πρόβλημα, αλλα σίγουρα βοηθάει να το δούμε στο πραγματικό του μέγεθος.

  109. Λάμπρο μαζί με τον ακατανόμαστο έχω διαγράψει και την κομπανία κατσιμίχα…
    Please που λέμε στην Φωκίδα !

  110. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    109 – Kαλά, άκου αυτό τότε, και σκέψου οτι πετάς με αετό, ή ό,τι φωτεινό και ευχάριστο θέλεις.

  111. Marulaki said

    #98 Είναι και αυτό ένα μεταφρασμένο γαλλικό τραγουδάκι. Περισσότερα εδώ:

  112. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    109 – Άκυρο, αυτό ήθελα να βάλω.

  113. Marulaki said

    Μου έφυγαν τα λινκ: http://atheofobos2.blogspot.gr/2011/06/blog-post_26.html http://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%89%CF%84%CE%B1%CE%BD_%CE%AD%CE%BD%CE%B1_%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CF%8C_%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%B2%CE%B9

  114. Πέπε said

    @113: Το ναυάγιο της Μέδουσας το πρωτοέμαθα από ένα διήγημα που δε θυμάμαι ούτε τίνος είναι ούτε την υπόθεση, αλλά που είναι εμπνευσμένο από τον πίνακα του Ζερικό. Γενικώς έχει αρκετά έντονη παρουσία στις τέχνες και σε κάθε είδους συζητήσεις διαχρονικά, και θα βρει κανείς αρκετές αφορμές να το μάθει. Οπότε δε φαίνεται απίθανο να προέρχεται και το τραγούδι από κει. Στο ερώτημα όμως «από πού προκύπτει ότι όντως προέρχεται», ο Αθεόφοβος δε λέει απολύτως τίποτε και η Βικιπαίδεια λέει ένα μονολεκτικό «εικάζεται». Προς το παρόν λοιπόν, πιθανότερο θεωρώ να έκανε κάποιος ένα τυχαίο συσχετισμό ο οποίος μετά να διαδόθηκε στο διαδίκτυο (ή και πριν το διαδίκτυο) σαν τα Λερναία που αγαπάμε εδώ, πάνω στην ίδια λογική με την οποία πολλοί αρέσκονται να μαθαίνουν το υποτιθέμενο πραγματικό γεγονός που έδωσε την αρχή μιας έκφρασης.

    Πάω τώρα με τον κηδεμόνα μου να πάρω τον έλεγχο με το Άριστα από τον Sarant.

    @104: Εξαιρετικό. Το φαντάζομαι ήδη σε μουσική και ερμηνεία Μπακιρτζή.

    @105β: Νίκο, η τελευταία παράγραφος είναι μια εντελώς πρόχειρη σκέψη της στιγμής. Υποθέτω ότι δεν είναι αυτή που βρήκες ενδιαφέρουσα αλλά η προηγούμενη. Το αρχικό έναυσμα δεν είναι δικό μου, και δυστυχώς δε θυμάμαι από πού το έλαβα. Πιθανώς από κάποιο λαογραφικό βιβλίο για παιδικά παιχνίδια. Ή, βέβαια, για παραμύθια. Πάντως το έχω συζητήσει και εδώ (επειδή το κείμενο είναι τεράστιο και με άλλο βασικό θέμα, κάνε ctrl+F τη λέξη μαντούρα).

  115. Pedis said

    # 105 – «95: Γκιλιοτίνα είναι στα σημερινά ιταλικά, εμείς το πήραμε από παλιότερο τύπο.»

    Μπορεί. (Δεν το συναντώ σε κάποια αναφορά αλλά σας πιστεύω. Άλλωστε είναι επουσιώδες ζήτημα).

    Αντίθετα, έμαθα ότι η γκιλοτίνα αποκαλούνταν και «χήρα» ή «εύθυμη χήρα»

  116. 114α Πέπε, μήπως λες τον Σάνσελλορ του Βερν;

  117. Νέο Kid Στο Block said

    Yπήρξε πάντως Γαλλικό πλοίο τον 19ο αιώνα που λεγόταν «Carmagnole». Είχε θυρεό μια…γκιλοτίνα! (χωρίς πλάκα!)

  118. παλιοσειρά said

    http://en.wikipedia.org/wiki/R_v_Dudley_and_Stephens

    Περιστατικά κανιβαλισμού μετά από ναυάγιο έχουν καταγραφεί πολύ πριν την περίπτωση της Μέδουσας, και έχουν συμβεί και μετά την κυκλοφορία του Τσανσελλορ.

  119. Πέπε said

    Στο Εγκληματολογικό Μουσείο φυλάσσεται και η μοναδική (ως λέει) λαιμητόμος της Ελλάδας, της εποχής του Όθωνα.

    Απολαύστε υπεύθυνα.

    116 Όχι Δύτη, δεν το έχω διαβάσει.

  120. εσπερινό κομούνι said

    Δεν γράφουν $έξυ λόγω ψευτοπουριτανισμού αλλά για να μην πέσει στα κεφάλια τους ο πέλεκυς του διαφημιστικού τμήματος της google του adsense.Οι διαφημίσεις που εμφανίζονται εξαρτώνται από τις λέξεις στο κείμενο.Σεξουαλικού περιεχομένου διαφημίσεις απαγορεύονται,οπότε αν βάλεις $έξυ αντί για sexy δεν θα το ‘δουν’ οι διαφημίσεις τους.Υποτίθεται.

    και κάτι άλλο ,επισκέφτηκα το ιστολόγιο http://blog.yourtranslator.gr/blog/ που αναφέρεται παραπάνω και η πρώτη φράση που έπεσε το μάτι μου είναι αυτή κάτω απ’τον τίτλο.A blog about translation, but not just that! Χωρίς να είμαι ειδικός,δεν μου γεμίζει και πολύ το μάτι και δείχνει ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με άλλη μια κλασσική περίπτωση γνήσιας ελληνοαγγλικής,την οποία μιλά και η συντριπτική πλειοψηφία των αγγλομαθών ελλήνων.Πρόκειται για γλώσσα με ελληνική γραμματική και αγγλικές λέξεις.δηλαδή για …γλώσσα πίτζιν.

    Η φράση ‘A blog about translation, but not just that!’ ακούγεται σχεδόν απλή αντικατάσταση της ελληνικής ένα μπλογκ για τη μετάφραση και όχι μόνο.’ με αγγλικές λέξεις η οποία ναι μεν είναι γραμματικά σωστή αλλά δεν ακούγεται σόι για αγγλική φράση.

    Ανάλογο παράδειγμα που διάβασα κάπου στο φουβου:Good noon.που θα πει κατά τον γράφοντα καλό μεσημέρι.Αυτός που επινόησε τη φράση έκανε τον εξής συλλογισμό ‘πώς είναι το καλό στα αγγλικά;Good.Πώς είναι το μεσημέρι ;noon.Άρα καλό μεσημέρι είναι good noon και γέλασε και το παρδαλό κατσίκι.Στα αγγλικά τέτοια φράση δεν υπάρχει.Υπάρχει η φράση good afternoon.Η λέξη noon αναφέρεται μονο στη μέση της μέρας,την 12η ώρα.Όχι σε στη γενική αόριστη έννοια του μεσημεριού όπως στα ελληνικά.

  121. Μαρία said

    114
    Δες την εκδοχή της γαλλικής βίκι. http://fr.wikipedia.org/wiki/Il_%C3%A9tait_un_petit_navire
    Το βοντβίλ του Κλερβίλ είναι του 1852. Το παραδοσιακό ναυτικό τραγούδι εδώ: http://www.branche-rouge.org/chansons/chansons-medievales-et-traditionnelles-francaises/la-courte-paille σίγουρα πολύ παλιότερο απ’ το ναυάγιο.

    105
    Για την ανθρωποφαγία δες http://www.biblionet.gr/book/83363/%CE%91%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85,_%CE%86%CE%BD%CE%BD%CE%B1/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BC%CF%8D%CE%B8%CE%B9%CE%B1_%CE%92%CE%84
    Ένα δείγμα http://www.iaen.gr/epeksergasia_paramithiakon_tipon_kai_parallagon_at_700_749-b-39*185.html

  122. sarant said

    120: Αυτό που λέτε εξηγεί το $έξυ, αλλά όχι και το $τήθος.

  123. 121β Η αλληλοβορά γράφει στο κείμενο, ΤΑ ΑΛΛΗΛΟΒΟΡΑ στο εξώφυλλο, και η βιβλιονέτ δίνει τίτλο «τα αλληλοβορά».Παράξενο δεν είναι; (Ωραία σειρά μοιάζει αυτή, δεν την ήξερα)

  124. Μαρία said

    123
    Τα αλληλοβόρα κανονικά. Την πάτησε ο βιβλιονέτος που μετέτρεψε τα κεφαλαία σε πεζά.
    Δες εδώ και τα υπόλοιπα http://www.iaen.gr/siggrafeis-i-6.html

  125. Πάνος με πεζά said

    @ 123 : Aηθεια, μπορεί να υπάρξει αλληλοβορά; Μεταξύ δύο, αποκλείεται. Μεταξύ πολλών, ίσως σε ικανοποιητικό ποσοστό, αλλά πάλι τον τελευταίο, ποιός θα τον φάει; 🙂

  126. Πέπε said

    121: Συναρπαστικά πράγματα.

    Το σχόλιο του Δύτη για το εξώφυλλο είναι σωστό (τα αλληλοβόρα; ποια, τα παραμύθια;;;), αλλα δε με πτοεί. Το δείγμα στο δεύτερο λινκ είναι από αυτό το βιβλίο; Διάβασα το παραμύθι. Σαν παραλλαγή λίγο απογοητευτικό. Ο μύθος συγκλονιστικός, η απόδοση όμως φλατ. Παρά ταύτα επιμένω ότι το βιβλίο φαίνεται ενδιαφέρον. Θα το γράψω στα υπόψιν.

    Να παρατηρήσω, μιας κι ανοίξαμε κουβέντα, ότι η ιστορία από το σημείο που τον σφάζει η μάνα υπάρχει και ως δημοτικό τραγούδι. Προηγούνται κάποια επεισόδια που είναι διαφορετικά: η μάνα του είναι πραγματική μάνα, όχι μητρυιά, και ο μικρός την έχει τσακώσει να κερατώνει τον μπαμπά. Αντίθετα απ’ ό,τι θα ανέμενε κανείς, τέτοιοι μύθοι στην προφορική λογοτεχνία υπάρχουν είτε σε παραμύθι είτε σε τραγούδι, όχι και στα δύο. Εδώ είναι μια μάλλον σπάνια εξαίρεση.

    Ως προς τα λινκ του πρώτου σκέλους, σχετικά με το Μικρό Καράβι, μαθαίνουμε ότι ήταν παραδοσιακό ναυτικό τραγούδι (λογικό να το περιμένει κανείς), και ότι αργότερα διασκευάστηκε σε παιδικό. Δηλαδή οι στίχοι που ξέρουμε σήμερα, που θα τρώγανε τον μούτσο και συζητούσαν με τιι σάλτσα να τον κάνουν, είναι επίτηδες καμωμένοι παιδικοί. Τι να πει κανείς! (Στο ορίτζιναλ θα τρώγανε τον καπετάνιο, φαίνεται ότι αυτό κρίθηκε αντιαιδαγωγικό.)

  127. Πέπε said

    @125: Οι δύο τελευταίοι αλληλοτρώγονται σε στάση 69. Ξεκινάς από πατούσες κι όπου φτάσεις. Δε νομίζω ότι χρειάζεται να καταβροχθίσεις τον άλλον μέχρι ψίχουλο, και μ’ ένα δυο μπουτάκια στρέχει.

  128. Μαρία said

    126
    >είναι επίτηδες καμωμένοι παιδικοί
    Αν διαβάσεις προσεχτικότερα, δεν λέει αυτό. Το έργο του Κλερβίλ, που δυστυχώς δεν υπάρχει ονλάιν, δεν απευθύνονταν σε παιδιά.
    Παιδικό με ηθικό όμως δίδαγμα έγινε αργότερα.

    Η μάνα η φόνισσα http://www.iaen.gr/epeksergasia_paramithiakon_tipon_kai_parallagon_at_700_749-b-39*185.html

  129. Τα αλληλοβόρα, αυτό φαντάστηκα κι εγώ –αλλά και πάλι, έχει δίκιο ο Πέπε: τα παραμύθια είναι αλληλοβόρα; Καλύτερα να το έκαναν «αλληλοβορά», χωρίς άρθρο (ή «η αλληλοβορά», όπως στον πρώτο τόμο, «Οι παραμυθοκόρες»).

  130. ΚΑΒ said

    Στα παραμύθια δεν πρέπει να αναφέρονται αλληλοβόροι, αλλά η ζωή άλλα επιβάλλει.

    http://news24gr.blogspot.gr/2011/11/571.html

  131. παλιοσειρά said

    http://www.kathimerini.gr/791351/opinion/epikairothta/politikh/ti-shmainei-eimai-ellhnas

    Ο «τι Μπαντιού, τι Μπουρντιέ» ξαναχτύπησε. Σύνοπτική παρουσίαση της δευτερολογίας του: ‘ντάξει, γλώσσεψε την μπέρδα του, αλλά ο Μπουρντιέ και ο Μάης του 68 χάλασαν τα σχολεία και εμείς με τον Σαρτρ δέρνουμε τους μαύρους, τον Καστοριάδη, και τον Κονδύλη, επομένως ο Ράμφος είναι μέγας. Ή κάπως έτσι.

    Για ειδικότερα μεζεδάκια, πέραν της ασέλγειας επί των κανόνων της έλλογης νοηματικής αλληλουχίας βαριέμαι να ψάξω.

  132. Μαρία said

    Έμαθα σήμερα με καθυστέρηση οτι μια απ’ τις μπούρδες που ξεφούρνισε ο μέγας Ράμφος είναι πως η χούντα μας άφησε μηδέν χρέος.
    http://stokokkino.gr/article/1000000000000241/Kuriakatikes-Suneureseis

  133. εσπερινό κομούνι said

    122 Από κει πρέπει να ξεκίνησε τουλάχιστον.

  134. sarant said

    132: Ω ναι! Και χούντες ξεπλένει το Ποτάμι.

    131: Πολύ εύστοχη περιγραφή!

  135. Πέπε said

    @121, 128:

    > > Η παραλλαγή του Dawkins από την Καππαδοκία παρουσιάζει την ίδια ακριβώς πλοκή με το τραγούδι και στις δύο απουσιάζουν εντελώς τα παραμυθιακά ή μαγικά στοιχεία που συνθέτουν το παραμύθι στην υπόλοιπη Ευρώπη.

    Αυτή που μόλις διαβάσαμε δεν ήταν η παραλλαγή του Ντόκινς από την Καππαδοκία; Να, το λέει και το βιβλίο ότι κάτι λείπει από την αφήγηση (αν και δε θα έλεγα το ίδιο για το τραγούδι).

    (Μαρία, το ξέρεις ότι μου έδωσες δύο φορές το ίδιο λινκ, έτσι;)

  136. Μαρία said

    135
    Υποτίθεται οτι λίνκαρα τη σημείωση.

    Μανιάτικη είναι η κακιά δασκάλα, δες το τέλος του παραμυθιού.

  137. Μαρία said

    98
    Το αγαπημένο μου παραμύθι ήταν «το κουμπακόξυλο στον κώλο». Έχει και «βιασμό» όπως δηλώνει κι ο τίτλος, ήταν όμως παιδικό.

  138. Marulaki said

    #121 Μπράβο Μαρία, ξέχασα να γράψω για το παραδοσιακό γαλλικό ναυτικό τραγούδι, δεν ήξερα όμως ότι είναι παλιότερο της σχεδίας της Μέδουσας. οποτε στέκομαι διορθωμένη (σικ!).
    #114 Και όχι, σαφώς δε μου αρέσουν τα λερναία, αλλά ψάχνοντας είχα καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα. Αν μου άρεσαν τα λερναία, δε θα σύχναζα εδώ. 🙂 (απλά φαίνεται δεν έψαξα αρκετά καλά)

  139. Γς said

    132:
    Μα αυτή ευθύνεται για το μεταπολιτευτικό όργιο δανεισμού.

    Αλλα καλύτερα να μας είχε αφήσει ένα τεράστιο-τεράστιο-ΤΕΡΑΣΤΙΟ χρέος
    και την Κύπρο αλώβητη.

  140. H χούντα και οι κυβερνήσεις Καραμανλή-Παπανδρέου-αποστατών μας άφησαν με ένα δημόσιο χρέος όχι βέβαια μηδενικό, αλλά σχετικά μικρό, διαχειρίσιμο, και κυρίως εσωτερικό (ομολογίες της ΔΕΗ, δάνεια οικονομικής αναπτύξεως της χούντας…) — και αυτό διότι κανείς δεν μας δάνειζε από το εξωτερικό, τη στιγμή που εκκρεμούσαν ακόμη τα προπολεμικά δάνεια. Μην ξεχνούμε ότι ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος τυπικά διατηρήθηκε ως το 1978!

  141. Spiridione said

    121. Ανθρωποφαγία (μητροφαγία) βέβαια και στην ελληνίδα Σταχτοπούτα. Απ’ τα πιο αρχέγονα μοτίβα η γονεοφαγία, που την έκαναν διάφοροι πρωτόγονοι λαοί από ένδειξη σεβασμού, για να πάρουν μέσα τους τη δύναμη του γονιού.
    http://www.iaen.gr/epeksergasia_paramithiakon_tipon_kai_parallagon_at_500_559-b-62*143.html
    «Η ελληνίδα Σταχτοπούτα απέχει αρκετά από το αφηγηματικό σχήμα της γραπτής, τυποποιημένης Σταχτοπούτας. Πολύ σπάνια είναι ένα ορφανό κορίτσι με μια κακιά μητριά. Στην πλειοψηφία των παραλλαγών η ηρωίδα ζει μαζί με τη μητέρα της και τις δυο μεγαλύτερες αδερφές της και το παραμύθι ξεκινά με την περιγραφή μιας καθημερινής, γυναικείας δραστηριότητας, του γνεσίματος. Η πρώτη αυτή σκηνή δημιουργεί μια ρεαλιστική ατμόσφαιρα που ανατρέπεται όμως αμέσως από το παράξενο και τρομακτικό στοίχημα που ακολουθεί: οι τέσσερις γυναίκες αποφασίζουν να σφάξουν και να φάνε, ή να μεταμορφώσουν σε αγελάδα όποια δεν τα καταφέρει στο γνέσιμο. Όποια δηλαδή σπάσει την κλωστή, της πέσει το αδράχτι της ή τελειώσει τελευταία τη δουλειά της. Το στοίχημα το χάνει η μητέρα κι οι δυο μεγαλύτερες κόρες τη σφάζουν, τη μαγειρεύουν και την τρώνε. Η Σταχτοπούτα απέχει από το καννιβαλικό γεύμα. Μαζεύει τα κόκκαλα, τα θάβει, τα θυμιατίζει για σαράντα μέρες, τους ανάβει κερί, εκτελεί δηλαδή όλες τις ταφικές τελετουργίες την ώρα που οι καννιβαλικές αδερφές της βγαίνουν να διασκεδάσουν. Και είναι συνέχεια χωμένη μες στις στάχτες. Όταν όμως περνά η περίοδος του πένθους, η Σταχτοπούτα βρίσκει στον τάφο φορέματα, παπούτσια και κοσμήματα, δώρα της μητέρας της που θα της επιτρέψουν να βγει από τις στάχτες και να εμφανιστεί αγνώριστη και πανέμορφη στον κόσμο. Είναι δηλαδή η ίδια η νεκρή μητέρα που βοηθά την ηρωίδα».
    Και αν θέλετε και λίγη ψυχανάλυση:
    «Αν δούμε την ιστορία της Σταχτοπούτας ως την αφήγηση της μυητικής πορείας ενός κοριτσιού στη γυναικεία ταυτότητα (γνωρίζουμε ότι το γνέσιμο ήταν μια γνώση που περνούσε από μάνα σε κόρη και που σήμαινε το πέρασμα από το στάδιο του ανύπαντρου κοριτσιού στο στάδιο της νύφης), παρατηρούμε ότι η μύηση αυτή προϋποθέτει τον συμβολικό θάνατο της μητέρας. Εμποδίζεται όμως στην περίπτωση των καννίβαλων κορών, γιατί με την πράξη τους αυτή ενώνονται για πάντα με τη μητέρα και δεν μπορούν να ακολουθήσουν την πορεία ωρίμανσης και αυτονομίας. Αντίθετα, η Σταχτοπούτα, που «δεν αγγίζει από αυτή την τροφή» αναγνωρίζεται από τη μητέρα της σαν κόρη έτοιμη για γάμο, γι’ αυτό και βρίσκει στον τάφο τα φορέματα με τα οποία θα εμφανιστεί στον κόσμο και θα γοητεύσει το βασιλόπουλο. Έτσι, βασικό θέμα της Σταχτοπούτας είναι η γυναικεία μύηση και πυρήνας αυτής η σχέση μητέρας-κόρης».
    Και:
    http://actualites.ehess.fr/nouvelle491.html

  142. Μαρία said

    Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η χούντα άφησε σημαντικό δημόσιο χρέος, το οποίο ανερχόταν στο 20,8% του ΑΕΠ. Με βάση τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδος, το χρέος αυτό από 32 δισ. δρχ. το 1966 εκτινάχτηκε στα 114 δισ. δρχ. το 1974.
    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=237134

    141
    Μεγάλη αδυναμία της έχεις 🙂

  143. Μαρία said

    141
    Προσθέτω και τη στρίγγλα (την αδερφή κανίβαλο)
    σ.279
    http://www.iaen.gr/epeksergasia_paramithiakon_tipon_kai_parallagon_at_300_499__t__a___b__-b-52*279.html

  144. 20,8% του ΑΕΠ, χωρίς να είναι χρέος αμελητέο, είναι απόλυτα διαχειρίσιμο. Και ο ισχυρισμός ότι «από 32 δισ. δρχ. το 1966 εκτινάχτηκε στα 114 δισ. δρχ. το 1974», καίτοι ακριβής, είναι κάπως παραπλανητικός, αφού και το ΑΕΠ σημείωνε αλματώδη άνοδο εκείνη την περίοδο.

  145. Spiridione said

    142. 🙂
    98. Και ένα συναφές θέμα: Από πότε υπάρχει η παιδική ηλικία (ή παιδικότητα); Ο Philippe Ariès σε ένα περίφημο βιβλίο του το 1962 (το πρώτο στο αντικείμενο αυτό) είχε υποστηρίξει ότι η παιδική ηλικία δεν ήταν πλήρως κατανοητή ως ξεχωριστό στάδιο της ζωής του ανθρώπου μέχρι τον 15ο αιώνα και ότι τα παιδιά μέχρι τότε θεωρούνταν μικροί ενήλικες που μοιράζονταν τις ίδιες παραδόσεις κλπ. με τους ενήλικες. Έγινε διάσημη η φράση του «In medieval society the idea (sentiment) of childhood did not exist», που οδήγησε στη συγγραφή μεγάλου αριθμού βιβλίων για την αντίκρουσή της.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Centuries_of_Childhood
    Παρ’ όλο που διευκρίνιζε ότι δεν πρέπει να συγχέεται η έννοια της παιδικότητας (ή της παιδικής ηλικίας) με τη στοργή για τα παιδιά, διαβάζω ότι σιγά -σιγά δημιουργήθηκε ολοκληρος μύθος («dark legend») – ένας ακόμα για τον Μεσαίωνα – ότι μέχρι περίπου τον 17ο αιώνα τα παιδιά παραμελούνταν, κακοποιούνταν, στερούνταν από αγάπη και στοργή και ότι ο θάνατος τους συνοδευόταν από πλήρη έλλειψη πένθους.
    https://web.archive.org/web/20051222101311/http://www.ehs.org.uk/society/pdfs/Hendrick%2015a.pdf
    Και οι σχετικές απόψεις για την εμφάνιση της παιδικής λογοτεχνίας:
    http://en.wikipedia.org/wiki/Children's_literature#History

  146. Περί αλληλοβοράς:
    μετά τον τυφώνα Κατρίνα, που έσπασαν τα αναχώματα της Νέας Ορλεάνης και ξεχείλισαν οι βάλτοι, αλληλοεπικαλύφθηκαν οι βιότοποι ορισμένων αγρίων ζώων κι ερπετών.
    Έτσι βρέθηκε ένας αλλιγάτωρ σε θανάσιμο εναγκαλισμό με μιαν ανακόντα: αυτός την κατάπινε ολάκερη μα εκείνη άνοιγε δρόμο από τα μέσα

  147. "ετεροδημότισσα" said

    σας ευχαριστώ πολύ γι αυτήν την ιστοσελίδα http://www.iaen.gr/ που δεν ήξερα, είναι πολύ ενδιαφέρουσα

  148. sarant said

    144: Πάντως δεν ήταν μηδενικό.

    146: Ξέχασες το υπόλοιπο χρηστώνυμο και σε τσάκωσε η σπαμοπαγίδα.

  149. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    146.>>αυτός την κατάπινε ολάκερη μα εκείνη άνοιγε δρόμο από τα μέσα
    το καημένο το κροκοδειλάτσι το συμπεθεράτσι!

  150. "ετεροδημότισσα" said

    146
    τι ναι τούτα μάνα μου, εφιάλτες θα χουμε πάλι απόψε με τις σπλατεριές 😦

  151. Μαρία said

    145

    http://www.iaen.gr/praktika_tou_diethnous_simposiou_istorikotita_tis_paidikis_ilikias_kai_tis_neotitas-b-2*9.html

  152. Ε, αυτά παθαίνει κανείς άμαν εκκαθαρίζει κάθε χρόνο τη μνήμη του κομπγιούτερ του: παθαίνει e-Lzheimer…

  153. Spiridione said

    Για το θέμα με τα σπλάτερ παραμύθια:
    http://www.theguardian.com/books/2014/nov/12/grimm-brothers-fairytales-horror-new-translation?CMP=fb_gu

    http://press.princeton.edu/titles/10300.html

  154. Voulagx said

    #146: Σκυλε, το αντιθετο δειχνει η φωτο: η ανακόντα κατάπιε τον αλιγάτορα και κλάταρε!

  155. Μάλλον δίκιο έχεις: πάντως αμφότεροι απόλαυσαν το τελευταίο τους γεύμα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: