Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πεσκαντρίτσα με φράκο και πάλι

Posted by sarant στο 27 Νοεμβρίου, 2014


Σήμερα έχει γενική απεργία. Απεργούν οι εργάτες, απεργούν οι υπάλληλοι, δεν κινούνται τα τρένα, κάνουν στάση εργασίας οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίες. Απεργούν όμως τα ιστολόγια;

Έτσι ξεκινάει ένα άρθρο που συνηθίζω να βάζω στο ιστολόγιο σε μέρες απεργίας, και στο οποίο, αντί να απεργώ, λεξιλογώ για την απεργία. Επειδή όμως αυτό το άρθρο το έχω βάλει ήδη τέσσερις φορές (τελευταία φορά φέτος τον Απρίλη) και θα το έχετε μάθει απέξω, θέλησα να αποφύγω μια ακόμα επανάληψη (προς το παρόν).

Ωστόσο, επειδή τρέχουν πολλά και επείγοντα, θέλοντας και μη θα απεργήσω κατά μίαν έννοια, δηλαδή δεν θα ανεβάσω καινούργιο άρθρο αλλά θα αναδημοσιεύσω ένα παλιότερο, που όμως είχε δημοσιευτεί καλοκαίρι, πριν από πέντε χρόνια, και δεν έχει ποτέ αναδημοσιευτεί.

image059Για τερατόμορφο ψάρι που είναι, η πεσκαντρίτσα έχει καταφέρει εντυπωσιακή καριέρα· μέσα σε λίγα χρόνια έφτασε να κοσμεί τους καταλόγους των πιο ακριβών και σικ εστιατορίων, αλλά και να γίνει ακόμα και τραγούδι, κάτι που ελάχιστα ψάρια έχουν κατορθώσει, αν εξαιρέσουμε του γιαλού τα καβουράκια και την παρέα τους· εννοώ το τραγούδι χιπ-χοπ Πεσκανδρίτσα με πράσα από τα Ημισκούμπρια (που βέβαια, θα έλεγε κανείς ότι λόγω ονόματος έχουν κάποιαν ηθική υποχρέωση να γράφουν ψαροτράγουδα, αλλά δεν ξέρω να έχουν άλλο τίτλο τους αφιερωμένον σε ψαρικά).

Η πεσκαντρίτσα μπορούμε να πούμε ότι απέκτησε μεγάλη φήμη τα τελευταία δέκα-δεκαπέντε χρόνια. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι η λέξη δεν περιλαμβάνεται σε παλιότερα μεγάλα λεξικά π.χ. του Δημητράκου ή του Σταματάκου, ούτε καν στο Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (του ιδρύματος Τριανταφυλλίδη) που εκδόθηκε το 1998. Για ποιο λόγο ήρθε τόσο όψιμα η ορμητική είσοδος της πεσκαντρίτσας στην αγορά και στην επικαιρότητα, δεν το ξέρω, ούτε μπορώ να σας συστήσω κάποια πρωτότυπη συνταγή.

Θέλω να πω, για τα γαστρονομικά της πεσκαντρίτσας δεν είμαι αρμόδιος· αλλά μια φίλη που είναι, με διαβεβαίωσε ότι εκείνη προσωπικά την γράφει πεσκανδρίτσα με νι και δέλτα· άλλωστε, ‘πεσκανδρίτσα’ γράφεται και στο τραγούδι των Ημισκουμπρίων. Γιατί όμως; Γιατί φορέσαμε στην πεσκαντρίτσα φράκο;

Παρ’ όλο που υπάρχει και στα αρχαία, το σύμπλεγμα ντ είναι κόκκινο πανί για τους ευπρεπιστές της γλώσσας, επειδή απαντά σε αφθονότατες δάνειες ή δημοτικές λέξεις. Κι έτσι, ο ευπρεπιστής θα γράψει άνδρα τον άντρα, κι επειδή κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά, θα γράψει και άνδρον το άντρο, τη σπηλιά δηλαδή, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι διαπράττει μαργαριτάρι ολκής, αφού λέξη άνδρον δεν υπήρχε στα αρχαία· οι αρχαίοι μόνο άντρον ήξεραν. Αυτό το ευπρεπιστικό μαργαριτάρι λέγεται στη γλωσσολογία υπερδιόρθωση (και το έχουν διαπράξει, δυστυχώς, και γραφιάδες που εκτιμώ -αλλά πλατειάζω τώρα).

Λοιπόν, το να γράψει κανείς «άνδρον» είναι εξίσου κωμικό με το να γράψει, ας πούμε, *ανδίσταση, *απάνδηση ή *αυθενδία, αφού σε όλες αυτές τις λέξεις το ντ το κληρονομήσαμε από τα αρχαία. Κατά τη γνώμη μου, σχεδόν εξίσου άτοπος είναι και ο τύπος πεσκανδρίτσα, αφού το σύμπλεγμα νδ εδώ δεν αποκαθιστά κάποιον παλιότερο τύπο της λέξης όπως είμαι βέβαιος ότι νομίζουν πολλοί που χρησιμοποιούν αυτή τη γραφή. Μου θυμίζει το «μανδάμ», που το ακούμε σε κωμωδίες από μάγκες που θέλουν, υποτίθεται, να μιλήσουν σε καθαρεύουσα.

Τι είναι ακριβώς η πεσκαντρίτσα; Αν ανοίξουμε το Νέο Ελληνικό Λεξικό του Κριαρά, θα διαβάσουμε ότι είναι «ψάρι με παράξενη όψη, πολύ μεγάλο κεφάλι και στόμα πλατύ με δόντια μυτερά, σώμα αγκαθωτό χωρίς λέπια, με θωρακικά πτερύγια, που ζει στο βυθό της θάλασσας, τρέφεται με ψάρια και τρώγεται βραστό».

Πολλά λέει το λεξικό, αλλά ας το ψάξουμε κι άλλο. Στη ιχθυολογική βάση δεδομένων του www.fishbase.org μαθαίνουμε ότι η πεσκαντρίτσα ανήκει στο γένος των λοφιοφόρων, ότι ζει στον Ανατολικό Ατλαντικό, στη Μεσόγειο και στη Μαύρη Θάλασσα, ότι είναι ψάρι των βαθιών νερών, εξαιρετικά εμπορικό και πιάνει υψηλές τιμές.

Ποια είναι η ετυμολογία της; Η πεσκαντρίτσα βέβαια δεν είναι λέξη ελληνική· λέξη ελληνική που να αρχίζει από πεσκ- δεν υπάρχει, το πεσκέσι και το πεσκίρι είναι τούρκικα. Είναι λοιπόν δάνειο, αλλά όχι από τα τουρκικά παρά από τα ιταλικά, όπως μας πληροφορεί π.χ. το λεξικό Μπαμπινιώτη· το πεσκαντρίτσα προέρχεται από το ιταλικό pescatrice, μέσω ενός διαλεκτικού τύπου όπως piscadrizi. Πισκαντρίτσι άκουσαν οι ψαράδες μας, ή ίσως πληθυντικό πισκαντρίτσε, τις είπαν πεσκαντρίτσες, άρα πεσκαντρίτσα.

Κι έτσι, από σύμπτωση, προέκυψε στα ελληνικά ένα όνομα που φαίνεται υποκοριστικό, ενώ δεν είναι· δεν υπάρχει καμιά «πεσκάντρα» (ή «πεσκάνδρα» όπως ίσως θα ήθελαν οι ευπρεπιστές) που να είναι μεγαλύτερη ώστε η πεσκαντρίτσα να είναι μια παραλλαγή σε μικρότερο μέγεθος. Παρόμοια περίπτωση λέξεων που φαίνεται να είναι υποκοριστικά ενώ δεν είναι, ή τουλάχιστον δεν ήταν αρχικά, έχουμε στο πασουμάκι και στο τσαρδάκι, που είναι δάνεια από τα τουρκικά pasmak, çardak, άσχετο αν μετά εμείς, που δεν ξέρουμε τούρκικα, πλάσαμε με υποχωρητικό σχηματισμό το πασούμι και το τσαρδί, και καλά κάναμε.

Αλλά με όσα είπα μόλις έξυσα την επιφάνεια της ετυμολογίας της πεσκαντρίτσας. Τι σημαίνει pescatrice στα ιταλικά; Όποιος ξέρει λατινικά ή αστρολογία μπορεί να θυμάται ότι pisces είναι οι Ιχθείς, από όπου piscator ο ψαράς, ενώ στα ιταλικά είναι pescatore ο ψαράς και pescatrice η ψαρού, το θηλυκό του ψαρά, διότι ο ψαράς είναι μπανάλ όπως ο εργάτης ή ο λογιστής και μπορεί να έχει επαγγελματικό θηλυκό, ενώ οι βουλεύτριες και οι δικάστριες πρέπει οπωσδήποτε να φορέσουν γλωσσικά μουστάκια για να διαφυλαχτεί δήθεν το κύρος τους. Αλλά ξεφεύγω.

Γιατί τάχα την είπαν ψαρού οι Ιταλοί την πεσκαντρίτσα; Την απάντηση μας τη δίνει η ζωολογία. Λοιπόν η πεσκαντρίτσα είναι ψάρι αρπακτικό, που τρέφεται με άλλα ψάρια. Μάλιστα, επειδή έχει στόμα τεράστιο, σπηλαιώδες, και στομάχι επεκτάσιμο, μπορεί να καταβροχθίσει άλλο ψάρι ίσο με το μέγεθός της! Πώς όμως πιάνει τη λεία της η πεσκαντρίτσα; Αν δείτε τη φωτογραφία της, θα σκεφτείτε ότι ένα τόσο ατσούμπαλο ψάρι αναγκαστικά θα είναι αργοκίνητο, οπότε αν ήταν να βασίζεται στην ταχύτητά της θα είχε εκλείψει ως είδος. Σωστά. Η πεσκαντρίτσα τα ψάρια που πιάνει τα ψαρεύει. Το ραχιαίο της πτερύγιο έχει μια μακριά ακτίνα μακριά σαν νηματοειδές λοφίο, η οποία καταλήγει σε μια σαρκώδη απόληξη που το επιστημονικό της όνομα είναι esca. Αυτή η esca παίζει το ρόλο του δολώματος (και, όχι κατά σύμπτωση, στα ιταλικά esca είναι το δόλωμα).

Κρύβεται λοιπόν η πεσκαντρίτσα στη λάσπη του βυθού και τεντώνει την ακτίνα του πτερυγίου της σαν τον ψαρά που ψαρεύει με το καλάμι. Μάλιστα, μπορεί να περιστρέφει την ακτίνα προς όλες τις κατευθύνσεις και να κουνάει πέρα-δώθε την απόληξη για να μοιάζει με ζωντανή λιχουδιά. Έρχεται ανυποψίαστο το άλλο ψάρι να μεζεδιάσει και καταλήγει το ίδιο μεζές στο απύλωτο στόμα της πεσκαντρίτσας, της ψαρούς.

Άλλωστε, η επίσημη λατινική ονομασία της πεσκαντρίτσας είναι Lophius piscatorius, που θα πει «Λοφιοφόρος ψαράς». Και όχι μόνο στα ιταλικά, αλλά και σε άλλες γλώσσες, το όνομα κάνει αναφορά στην αλιευτική δεινότητα της πεσκαντρίτσας. Στα αγγλικά λέγεται anglerfish ή angler, παναπεί ψάρι-ψαράς ή σκέτο ψαράς. Στα ρουμάνικα λέγεται Peste pescar, που σημαίνει το ίδιο. Σε άλλες γλώσσες, βρίσκουμε ονομασίες είναι εμπνευσμένες από την τερατομορφία της: Seeteufel τη λένε στα γερμανικά, παναπεί διάβολο της θάλασσας, στα πορτογαλικά των Αζορών λέγεται peixe diabo, δηλαδή ψάρι-διάβολος. Μια άλλη ιταλική ονομασία συνδυάζει την όψη με το επάγγελμα: rana pescatrice, δηλαδή βατράχι ψαρού, γιατί μοιάζει κάπως με βάτραχο η καημένη. Άλλωστε, βατραχόψαρο είναι μια άλλη ελληνική λαϊκή ονομασία της. Μια και το πιάσαμε, να αναφέρουμε και μερικές άλλες λαϊκές της ονομασίες: φλάσκα, προφανώς από το σχήμα του σώματός της, σκλεμπού και σπερκελέτσο, λέξεις που αγνοώ τι σημαίνουν. Επίσης ονομάζεται φανάρι, ονομασία που ίσως να τη δανείστηκαν και οι τούρκοι, μια και εκεί τη λένε Fener baligi, παναπεί φαναρόψαρο (φενέρ είναι το φανάρι, ελληνικό δάνειο). Φαντάζομαι ότι τη λέμε φανάρι επειδή το γρομπαλάκι που έχει, στην άκρη της κεραίας, για να προσελκύει τα ψάρια μοιάζει και με φανάρι.

Κλείνω επιστρέφοντας στον ευπρεπισμό. Τόσα χρόνια που υπάρχει η πεσκαντρίτσα, σχεδόν πάντα έτσι ονομαζόταν ακόμα και σε επίσημα έγγραφα π.χ. στα κείμενα της ΕΕ που καθορίζουν τις ποσοστώσεις για την κοινή αλιευτική πολιτική -ώσπου έγινε της μόδας σαν εκλεκτό και πανάκριβο έδεσμα, και ήρθαν ευπρεπιστές και διαφημιστές να της φορέσουν φράκο, διότι βέβαια μια πεσκαΝΔρίτσα πιάνει καλύτερη τιμή από τη λαϊκιά αδελφή της. Ενδεικτικό είναι ότι και στο τραγούδι που προανέφερα, το οποίο δεν είναι παρά μια τραγουδιστή συνταγή που μας λέει σε χιπ-χοπ ρυθμούς πώς να μαγειρέψουμε πεσκαντρίτσα με πράσα, ο μεν τίτλος στο εξώφυλλο του δίσκου φοράει φράκο, πεσκαΝΔρίτσα, αλλά βέβαια μέσα στο τραγούδι ο Μιθριδάτης και η παρέα του τραγουδάνε, απ’ όσο μπόρεσα ν’ ακούσω, πεσκαΝΤρίτσα.

225 Σχόλια to “Πεσκαντρίτσα με φράκο και πάλι”

  1. Καλημέρα, δεν προλαβαίνω να διαβάσω πάντως το ψάρι αυτό στα …ελληνικά λέγεται σκλεμπού

  2. Και όμως είναι επίκαιρο: http://www.lifo.gr/now/world/55984

  3. George said

    Καλημέρα! Στο Βόλο, όπου και μεγάλωσα, τη λέγανε και την λένε ακόμα, μπράσκα. Η μπρασκοουρα είναι πρώτης τάξης μεζές!

  4. giorgos said

    Τό καλύτερο μπουριέτο κανει ή πεσκαντρίτσα , πηχτό καί πεντανόστιμο .

  5. LandS said

    Κανονικά σήμερα έπρεπε να έχουμε γαλοπούλα στο τραπέζι. Όχι ψάρια.

    Αναρωτιέμαι τι να γιορτάζουν σήμερα στο Φεργκιουσον. 😦

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Αν προλάβαινες να το διαβάσεις, θα έβλεπες ότι αναφέρεται αυτή η ονομασία 🙂

    2: Δεν το είχα δει! Και βέβαια, λάιφο γαρ, και πεσκαΝΔρίτσα και ανοιχτά της ΚαλιφόρνιΑ.

    3: Ωραία, άλλη μια ονομασία!

    4: Μπουριέτο;

  7. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καλημέρα!

    Ο ευπρεπισμός, πάντως, που φαίνεται (και γιατί όχι;) ότι κατακρίνεις, προσφέρει ενδιαφέρουσες αποχρώσεις της ίδιας λέξης. Ο «άντρας», δηλαδή, μοιάζει πολύ πιο «άντρας» απ’ τον «άνδρα». Κάτι σαν να είναι απ’ τα Καμίνια ο ένας κι απ’ το Κολωνάκι ο άλλος, δηλαδή.

  8. sarant said

    7: Έχεις δίκιο. Όταν συνυπάρχουν δυο τύποι και η λέξη είναι συχνή και βασική, υπάρχει έδαφος για διαφοροποίηση και για αποχρώσεις.
    Άλλωστε και η πεσκανδρίτσα σύμφωνα με έρευνες πουλιέται κατά 24% πιο ακριβά από την πεσκαντρίτσα (πλάκα κάνω για τις έρευνες).

  9. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Α, και να προσθέσω, επειδή δεν το αναφέρεις, ότι στα ισπανικά η πεσκαντρίτσα είναι rape. Rape con almejas, νομίζω, και ο πιο συχνός τρόπος βρώσης της.

  10. spiral architect said

    Καλημέρα κι από εδώ. 🙂
    Την πεσκαντρίτσα την καθιέρωσε στο μενού των γκουρμέ εστιατορίων πριν καμιά δεκαπενταριά χρόνια ο Λευτέρης Λαζάρου στο πρώτο του «Βαρούλκο» πίσω απ’ του Κεράνη στον Πειραιά. Την έκανε σούπα -με σελινόριζα, αν θυμάμαι καλά- και τη χρέωνε πανάκριβα, όπως και όλο του το μενού, ανεξάρτητα αν το εστιατόριό του βρισκόταν σε ένα παράδρομο της Ομηρίδου Σκυλίτση κι όχι στο Μικρολίμανο, ξερωγώ. 😛
    Κάνα δυο χρόνια μετά την πρώτη και μοναδική επίσκεψή μου στο Βαρούλκο βρέθηκα καλοκαίρι στην Αντίπαρο, όπου το μενού μιας ψαροταβέρνας είχε και πεσκαντρίτσα, αλλά σε λογική τιμή. Ο κύριος που πήρε την παραγγελία, μού είπε ότι, οι ψαράδες παλιότερα όταν έπιαναν στα δίχτυα τους αυτό το ψάρι το ξαναπετούσαν στη θάλασσα γιατί δεν τρωγόταν. «Οι Ιταλοί και ο Λαζάρου το έκαναν της μόδας», είπε. Παραγγείλαμε τις κουτσομούρες (και τα τηγανητά καλαμαράκια για τα παιδιά) αφήνοντας τη ψαρόσουπα και την πεσκαντρίτσα στην ησυχία τους.

    Αφού έμαθα την ετυμολογία αυτού του πλάσματος, τα μαζεύω για Ομόνοια. Θα συναντηθούμε κάτω. 😉

  11. Theo said

    Καλημέρα σε όλους 🙂

  12. Πάνος με πεζά said

    Κι εγώ που νόμιζα ότι επρόκειτο για το ψάρι «κανδρίτσα», που ήταν δύσκολο να πεις το όνομά του ! (Πες «κανδρίτσα»! Πες «Κανδρίτσα» !) 🙂
    Καλημέρες !
    Δεν είναι πάντα ωραίος ο ευπρεπισμός του «νδ» : ο πεθερός μου λέει «Τώρα πιάνουμε την Άντρο !» Ε, άλλο η Άνδρος, άλλο το μανδαλάκι…

  13. sarant said

    10: Θα ερχόμουν κι εγώ αν ήμουν Αθήνα. Καλή διαδήλωση!

  14. giorgos said

    «6» Ναί έμείς εδώ στη Λευκάδα αυτό τό είδος ψαρόσουπας τό λέμε μπουριέτο ή καί… μπουρδέτο .
    Εμένα επειδή δεν μ’ αρέσει ή λέξη «μπουρδέτο» τό λέω μπουριέτο.

  15. sarant said

    14: Όπως στην Κέρκυρα 😉

  16. E.Motsiou said

    πεσκαντρίτσα στις αγορές της θεσσαλονίκης, ή απλώς «ουρίτσα» 🙂

  17. marulaki said

    Νά’χαμε ένα μπουργιέτο πραγματικά…!

  18. vk said

    Στα αγγλικά πολύ συχνά αναφέρεται και ως monkfish και συνήθως έτσι το γράφουν στις ταμπελίτσες στα σουπερμάρκετ και στα ψαράδικα. Από ότι βλέπω στη wikipedia, monkfish είναι γενικότερη ονομασία που περιλαμβάνει όλα τα είδη του γένους Lophius και όχι μόνο το L. piscatorius.

    Στην ελληνική αγορά πολλές φορές κυκλοφορεί και με το όνομα «ουρίτσες» (τουλάχιστον στη Θεσσαλονίκη). Υποθέτω ότι ο λόγος είναι ότι το σώμα του ψαριού είναι το μέρος που έχει εμπορική αξία, ενώ το κεφάλι συνήθως αφαιρείται και πετιέται ή πουλιέται χώρια σε πολύ χαμηλή τιμή. Επίσης, λόγω σκληρών πτερυγίων και μεγάλου κεφαλιού είναι δύσκολο στο καθάρισμα. Έτσι τα σώματα πουλιούνται συνήθως καθαρισμένα και χωρίς το δέρμα και φαντάζομαι ότι επειδή κατά κάποιο τρόπο θυμίζουν την ουρά του «τέρατος» επικράτησε να λέγονται «ουρίτσες». Και στο εξωτερικό από ότι έχω δει συνήθως πουλιούνται καθαρισμένα και ακέφαλα.

    Δε με θεωρώ ευπρεπιστή αλλά πάντα πασκαΝΔρίτσα έλεγα και δεν είχα ακούσει να το λένε με ΝΤ. Θα το σκεφτώ πως θα το λέω από εδώ και πέρα… 🙂

  19. vioannis said

    Ανακεφαλαιώνω (γιατί μερικά έχουν ειπωθεί) και συμπληρώνω.
    Σούπα, βραστή, Ολόκληρη ή μόνο το κεφάλι και μαζί βράζουμε το συκώτι. Καταπληκτικός τσιπουρομεζές για αρχή το συκώτι, σερβίρετε με χοντρό αλάτι και φρέσκο πιπέρι. (Εγώ εκεί ορκίζομαι: -Ορκίζεσαι; -Ορκίζομαι. Και αν λέω ψέματα να μην ξαναγευτώ συκώτι πεσκαντρίτσας)
    Αν έχεις 2-3 κεφάλια (και μια σκορπίνα μαζί) φτιάχνεις την καλλίτερη ψαραπηκτή.
    Στα κάρβουνα, η ουρά. Θέλει δυνατή φωτιά και υπομονή. Ο αστακός θα σου φαίνεται μετά φτωχός συγγενής.
    Όλη η λευκή σάρκα, κομμένη σε ραβδάκια, τη ρίχνεις στο τηγάνι και φτιάχνεις τις πιο καλές φρέσκες ψαρομπουκιές. Η χαρά των παιδιών.
    Πάντα είχαν πεσκαντρίτσα τα ψαράδικα της Ραφήνας, έως τα τέλη της δεκαετίας του 90 ήταν αρκετά φτηνή. Μετά την έκαναν μόδα οι εκπομπές μαγειρικής της τηλεόρασης και ακρίβυνε.

  20. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Ώστε ουρίτσα, πολύ πρακτικό.

    18τέλος: Γι’ αυτό τα γράφω 😉

  21. bitsman said

    Αγόραζα Πεσκατρίτσες από τη λαϊκή αγορά πολύ πριν γίνει μόδα. Οι ψαράδες (από τον Πειραιά) την έλεγαν ακριβώς όπως την έγραψα: πεσκατρίτσα. Όχι ντ αλλά βεβαίως ποτέ νδ…

  22. Νέο Kid Στο Block said

    Mιας και είδα τον Βιωάννη,εκλεκτό μέλος του φυσικοχημικομαθηματικοθετικού λόμπυ του ιστολογίου, ας βάλω ένα φαινομενικά απαιτητικό,αλλά που αντιμετωπίζεται με ωραία διαίσθηση , πιθανοτικό προβληματάκι. Το επιτρέπει νομίζω και η χαλαρότητα του θέματος και είναι και σχετικό με ψαρομεζέ. (αν δεν εγκρίνει η Επιμελητεία,μπορεί να διαγραφεί υπό της διοικήσεως χωρίς παρεξήγηση εκ μέρους μου…) 🙂

    H Λάουρα είναι μια πεσκαντρίτσα. Κολυμπάει σε ένα ενυδρείο όπου υπάρχουν δύο είδη ψαριών. Τσιπούρες και Πεσκαντρίτσες. Οι τσιπούρες είναι T τον αριθμό και οι πεσκαντρίτσες Π.
    Ένα κάθε φορά, τα ψάρια ψαρεύονται τυχαία και τηγανίζονται, έως ότου μείνει μόνο ένα είδος στο ενυδρείο. Ποια είναι η πιθανότητα η Λάουρα να επιζήσει απ’αυτή τη διαδικασία; Η απάντηση να δοθεί στην απλούστερη δυνατή μορφή.

  23. Νέο Kid Στο Block said

    22. Nα σημειωθεί πως το πρόβλημα είναι θκιασμ’ εμπνεύσεως και κοπτικής ωτ κουτύρ και προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα!

  24. sarant said

    21: Και στην Κέρκυρα πεσκατρίτσες τις λένε.

  25. vrach said

    Καλημέρα. Διαλεκτικά, αν δεν κάνω λάθος, λέγεται σκλεμπού αλλά και σκλεπού π.χ. στην Κυλλήνη, στην Αντίκυρα της Βοιωτίας αλλά και στα ποντιακά. Αναρωτιέμαι αν έχει σχέση ετυμολογικά με τη σκλέπα που σημαίνει κασίδα. Επίσης λέγεται και χλάσκα, ονομασία για την οποία βρίσκω την (αδιασταύρωτη) πληροφορία ότι είναι λόγια ονομασία του είδους Cophius Piscatorius, ενώ στον Αριστοφάνη το ίδιο είδος αναφέρεται ως βάτραχος ο αλιεύς.

  26. vioannis said

    Εγώ Κιντάκο μια πεσκαντρίτσα με ονοματεπώνυμο θα την ψάρευα πρώτη – πρώτη. Καμία πιθανότητα στα χέρια μου.

  27. Πέπε said

    @3: Μπράσκα βέβαια είναι ο φρύνος. Άρα ερχόμαστε και πάλι στο Βατραχόψαρο Ελλήνων και Ιταλών και στον Αριστοφάνη (#25).

  28. Spiridione said

    Στην Κέρκυρα βέβαια μόνο μπουρδέτο τρώμε (το μπουργέτο δεν το έχω ακούσει ποτέ), απ’ το ιταλικό brodetto – brodo = ζωμός. Αρχικά ήταν ένα πρόχειρο και γρήγορο φαγητό που το έφτιαχναν οι ψαράδες με ό,τι ψάρια περίσσευαν απ’ την ψαριά της ημέρας. Την πεσκαντρίτσα δεν την έχω ακούσει πώς τη λένε.
    Και επειδή απεργία μήτηρ πάσης κακίας, όπως θα έλεγε και ο Πάσχος, ένα μικρό κερκυραϊκό σατιρικό του 1872:
    Το πιστεύω του Ζερβοσπύρου Φαταούλα
    Πιστεύω εις το κουτάλι, εις το πηρούνι,
    εις τες πηγνάτες σήντα σιγοβράζουν,
    εις τη σκάρα, όταν ψένουν το μπαρμπούνι,
    εις τους νταβάδες που στο φούρνο βάζουν.
    Πιστεύω εις τ’ αθάνατο σουβλί,
    όταν ψένουν το γάλο και τ’ αρνί.
    Πιστεύω στα γιαπράκια, στα μπουρδέτα,
    στες κοιλιές, στες χορδές, στην παστιτσάδα,
    πιστεύω στο μπαρμπούνι, εις τα ποπλέτα,
    στη σκορδαλιά και εις τη μακαρονάδα,
    Πιστεύω εις το γουρούνι, και πιστεύω
    σ’ όλα τα φαγητά οπού χωνεύω.

  29. Νέο Kid Στο Block said

    26. Σύμφωνοι και μαζί σου κι εγώ! Aλλά το θέμα είναι ότι δεν ξέρεις ποια είναι η Λάουρα. Δεν έχει ταμπελάκι κρεμασμένο στο χοντρό της λαιμουδάκο. 🙂

  30. BLOG_OTI_NANAI said

    Καλημέρα.
    – Μία ΠεσκανΔΡίτσα (από ΕΔΩ)
    – Κι άλλη ΠεσκανΔΡίτσα («ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», τελευταίες σελίδες ένθετου 7ημέρες)
    – Και μία ΠεσκαΝΤΡίΤΖα, ή Λοφίας ο αλιευτικός, ή Βάτραχος ο αλιεύς, ή Βαθρακόψαρο, ή Φλάσκα, ή Σκλεμπού (Λεξικό «ΗΛΙΟΥ» 12,605)
    – Και το εδάφιο του Αριστοτέλη (Περί τα ζώα ιστορίαι, 570b) όπου αναφέρεται η Πεσκαντρίτσα με το όνομα «Βάτραχος» και φέρεται να ανήκει στα σελαχοειδή.

  31. sarant said

    28: Σωστός ο πιστός!

    30: Ευχαριστούμε!

  32. Πέπε said

    Μήπως και η φλάσκα προέρχεται όχι από την κολοκύθα (ή ό,τι είναι αυτός ο καρπός που κάνανε τα φλασκιά), αλλά από παραφθορά της μπράσκας;

    (Η λέξη μπράσκα μοιάζει σλάβικη. Δεν ξέρω αν είναι. Είναι όμως κρυφοπανελλήνια, όχι ειδικά κάποιων περιοχών που να έχουν πολλά σλάβικα δάνεια.)

    Πώς τα ‘χες πει βρε Νίκο, μια λέξη για τα κρυφοπανελλήνια, τώρα αυτές τις μέρες κάπου;

  33. BLOG_OTI_NANAI said

    Ο Δημητράκος δίνει άλλο εδάφιο του Αριστοτέλη και όπως παρατηρώ ονομάζει το ψάρι όχι «Βάτραχο», αλλά «Βατραχό».

  34. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Πάντως, τη συνταγή της πεσκανδρίτσας με πράσα θα ήταν αναμενόμενο να την τραγουδούν τα Ημισκούμβρια.

  35. sarant said

    32: Υποπανελλήνια; Πολυπεριφερειακή;

    34: Έλα ντε! (νδε!)

  36. ΚΑΒ said

    Και για να πολιτικολογήσουμε:

    Η Ν.Δ. της ευπρεπισμένης πεσκαΝΔρίτσας όμως δε θα καταφέρει πια να μεζεδιάσει στο απύλωτο στόμα της τον υποψιασμένο και απεργούντα σήμερα ελληνικό λαό.

  37. Ισοβίτης said

    Η χρήση λοιπόν του ΝΔ αντί για ΝΤ είναι λάθος σε πολλές περιπτώσεις. Ωραία δεν διαφωνώ.

    Μπορεί όμως να δώσει μια λύση σε ένα μεγάλο πρόβλημα της ελληνική γραφής που υπάρχει αιώνες τώρα.
    Να μππορέσει κάποιος να γράψει έναν ήχο «ν» πριν από ένα «ντ».

    Τί εννοώ; Απλό. Στην ελληνική γραφή δεν μπορούμε να αποδώσουμε λέξεις όπως «Ande», «Android»,»Endinbugh» κτλ…

    Αυτό το ND δεν μπορεί να γραφτεί με κάποιο τρόπο. Αν γράψει κανείς «αντρόιντ» αυτο το «ν» χάνεται.
    Θα μπορούσε λοιπόν να χρησιμοποιηθεί η γραφή «ανδρόιντ», και στον προφορικό λόγο να το προφέρουμε «ND».

    Βέβαια το πρόβλημα δεν σταματάει εκεί. Στην γραφή των ελληνικών, δεν μπορούμε να αποδώσουμε επίσης το «NT» (internet), «MB» (bomb» Κτλ…

  38. @3 Στα ρουμανικα μπροάσκα λένε τον βάτραχο, λέτε να σχετίζεται;

  39. Πέπε said

    @38: Α, άρα θα είναι βλάχικο και όχι σλάβικο που νόμιζα. Βλ. 27 και 32: σχετίζεται άμεσα.

  40. sarant said

    38: Μάλλον βρέθηκε η ετυμολογία που ζητάει ο Πέπε στο 32!

    37: Γνωστό πρόβλημα από την εποχή του αντάντε (andante) και δυσεπίλυτο.

  41. Spiridione said

    http://ro.wiktionary.org/wiki/broasc%C4%83

  42. Spiridione said

    32
    http://en.wiktionary.org/wiki/flask

  43. vioannis said

    #22
    Κιτν, μπορώ να το προσεγγίσω μόνο κλασικά και φτάνω στο συμπέρασμα ότι η πιθανότητα να μείνει μόνη η Λάουρα μετά και το (προ)τελευταίο ψάρεμα είναι ίδια με τη πιθανότητα να ψαρευτεί στο πρώτο ψάρεμα Είμαι μακριά νυχτωμένος;

  44. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Δηλαδή η μπρέσκα/μπράσκα στα ελληνικά είναι παμβαλκανικό δάνειο από τα λατινικά, αφού υπάρχει τουλάχιστον και στα βλάχικα και στα αλβανικά. Πολύ ενδιαφέρον. Σαν τον Πέπε κι εγώ νόμιζα ότι είναι σλαβικό δάνειο.

  45. entarion said

    Γεια χαρά σ’ όλους. Νικοκύρη νόστιμο το πιάτο σου και σήμερα. Εγώ νόμιζα ότι πεσκαντρίτσα δεν έχω φάει, αλλά έχω φάει ουρίτσες οπότε μάλλον λάθος νόμιζα 🙂 . Το λοιπόν Νεοκίδιε εγώ δεν ξέρω να τηγανίζονται οι τσιπούρες, δεν θέλω να κλέψω και δεν το ψάχνω στον γούγλη. Οπότε η πιθανότητα να επιβιώσει η Λάουρα είναι ακριβώς μηδενική αν δεν λαθεύω… 😉 (Είσαι όμως σατανικός :-P)

  46. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Τι άσχημο ψάρι, Θεέ μου… Πώς μπόρεσε και το διαχειρίστηκε ο Λαζάρου;

    (μου λένε ότι το «διαχειρίζομαι» είναι πολύ politically correct ρήμα, όταν μιλάς για συνταγές!)

    Άλλη φράση κλιchέ: Δεν είναι (ή είναι) στις γεύσεις μου. (Αυτό έλεγε και ξανάλεγε μια «κομμ ιλ φω» αισθητικός -δεν χρησιμοποιώ το υποκοριστικό προχθεσινώς εορταζούσης!- την περασμένη εβδομάδα στην αποκαλυπτική, ενίοτε, εκπομπή «Κάτι ψήνεται».)

  47. Πάνος με πεζά said

    @ 46 : Διαχειρίζομαι…Ναι, παλιότερα χρησιμοποιούσαμε το φτωχικό «φτιάχνω»…
    Το οποίο είχαν όμως κάνει politically correct οι κουρείς : «Ο Χαρδούβελλης; Μια εποχή, εγώ τον έφτιαχνα !»

  48. Spiridione said

    Πώς σκέφτεσαι να διαχειριστείς το ψάρι; .. είναι σαν να βλέπω τώρα μπροστά μου μαγειρικό ριάλιτι.

  49. # !0

    Το 85 περίπου η σκλεμπού ήταν από τα φτηνότερα ψάρια( περίπου 250δρχμ, όσο και τα χέλια) και η τσιμπούρα απότα πιο ακριβά. μουέλεγαν οι φίλοι Ιταλοί πως στην Ιταλία ήταν ακριβώς το ανάποδο όπως έγινε κι εδώ σήμερα λόγω των ιχθυοτροφείων γιατί η αλανιάρα τσιμπούρα περνάει τα 40 ευρώ
    Επαιρνα από την τράτα πολύ συχνέ σκλεμπού όσο είχα πιτσιρίκια όχι γιατί είναι τόσο νόστμη αλλά γιατί δεν υπάρχουν κόκκαλα στο κρέας της

  50. # 4

    Giorgos δεν τα ξέρεις καλά, πηχτή σούπα κάνει το μουγγρί γι αυτό συνήθως βάζουν ένα κομμάτι μόνο, όσο για νοστιμιά σιγά μην συναγωνίζεται η πεσκαντρίτσα το μπουργιέτο από μάγουλα ροφού ΄ή σφυρίδας. Οπως ξανάπα το πλεονέκτημά της είναι πως δεν έχει, πλην της ραχοκοκκαλιάς, της κόκκαλα.
    Το μπουρδέτο απ’ όσα ξέρω είναι ενας τρόπος μαγειρέματος ψαριών στα επτάνησα πολύ κοντινός με το πλακί, καμιά σχέση με το μπουργέτο με τα βραστά κρεμμυδάκια, τις πατάτες, το σελινοκάροτο κ.λ.π

  51. Κι επειδή είπε κ’αποος για ψητή ουρίτσα μάλον δεν έχει φάει ψητό σκορπιό αλλά μόνο χαραμισμένο σε σούπα

  52. skol said

    4: Μπουριέτο το μπουρδέτο; Αυτό δεν τόχα ξανακούσει! Υπάρχει και μπουριέλο; 🙂

    Την πεσκαντρίτσα αν την κάνουμε μπουρδέτο δεν πρέπει να την πούμε πεσκανδρίτσα – αλλιώς να την κάνουμε μπουρντέτο. 🙂

  53. Πέπε said

    @46-47: Διαχειρίζομαι πάει επίσης ωραία αντί του χυδαίου τρώω (με συγχωρείτε κιόλας).

    Αυτός διαχειρίστηκε όλη την πιατέλα μόνος του.

  54. skol said

    52: (λείπει ένα ερωτηματικό μετά την πεσκανδρίτσα)

  55. Νέο Kid Στο Block said

    43. Βιωάννη, τελείως κλασικά το προσεγγίζω κι εγώ. (πάντως, και μια πειραματική προσομοίωση με κομπιούτορα,επιβεβαιώνει το αποτέλεσμα). Η πιθανότητα να ψαρευτεί πρώτη είναι 1/(Π+Τ) και καταλαβαίνεις πως δεν μπορεί να είναι η ίδια με αυτή να ψαρευτεί τελευταία ,αν σκεφτείς ας πούμε την «οριακή περίπτωση» με Π=1 (τη Λάουρα) και Τ=2 (δύο τσιπούρες,τον Κίτσο και τον Μήτσο)
    Η αρχική της πιθανότητα να ψαρευτεί είναι 1/3. Αν τη σκαπουλάρει μία φορά,αυτή γίνεται 1/2 κ.λ.π.
    Απάντησα νομίζω(αρνητικά) με τα παραπάνω και στο 45. του Εndarion . 🙂
    Mιας και βλέπω ενδιαφέρον ,δίνω κάτι σημαντικό ως ιδέα, και η λύση θα δοθεί το βραδάκι.
    Το κλειδί είναι να σκεφτεί κάποιος το αν οι πιθανότητες επιβίωσης της Λάουρας εξαρτώνται από τις υπόλοιπες πεσκαντρίτσες,ή όχι. Η Λάουρα σώζεται εάν και μόνο εάν …κάτι πολύ συγκεκριμένο αριθμητικώς, ψαρευτεί ΠΡΙΝ από αυτή! 🙂
    Το αποτέλεσμα δε, είναι το ίδιο ανεξαρτήτως του μεγέθους των αριθμών Π και Τ. Είναι μια συνάρτηση δηλαδή που δεν μεταβάλεται ανάλογα με το μέγεθος των ψαροπληθυσμών.

  56. Spiridione said

    50. Δεν είναι άλλο φαγητό το μπουργέτο και άλλο το μπουρδέτο. Το μπουργέ/μπουρδέτο μπορεί να το μαγειρεύουν λίγο διαφορετικά σε διάφορα μέρη, πάντως δεν είναι πλακί. Στην Κέρκυρα γίνεται κλασικά με σκορπιό, στην κατσαρόλα, με καυτερή κόκκινη σάλτσα, κόκκινα πιπέρια κλπ.

  57. Spiridione said

    52. Εκεί προς Ζάκυνθο και Κεφαλλονιά πρέπει να το λένε μπουργέτο οι ξενέρωτοι 🙂

  58. Πάνος με πεζά said

    Δεν ήταν και τελείως λάθος το «διαχειρίζομαι» στα reality… Ιδίως όταν μετά την «ανάθεση» να τηγανίσεις κολοκυθάκια, οι σεφ κάναν σύγκριση των τηγανισμένων ροδελλών ως προς τα χιλιοστά του πάχους τους, που οδηγούσαν σε ανομοιόμορφη κρούστα…

    Δηλαδή, ούτε εξουδετέρωση ατομικής βόμβας να ήτανε…

  59. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    46: Κέφια έχεις σήμερα!

    58: Κι εσύ 🙂

    45: 🙂

  60. physicist said

    #55. — Βιωάννη, τελείως κλασικά το προσεγγίζω κι εγώ.

    Όταν λέτε κλασικά εννοείτε ότι δεν παίρνετε υπόψη σας καταστάσεις κβαντικής υπέρθεσης στις οποίες η τσηππούρα (σικ, ρε) είναι συγχρόνως ψαρεμένη και αψάρευτη; Αγνοείτε δηλαδή την πιθανότητα να έχουμε πνευματικό ψάρεμα (με τουρμπίνα);

    Αυτά. Να πηγαίνω κιόλας τώρα γιατί έχω και κάτι δουλειές εδώ παραπέρα.

  61. gmich said

    Πράγματι το μπ και το ντ θεωρούνταν ότι είναι πολύ «χωριάτικο’΄. Θυμάμαι μια κυρία αξιωματικού, λοχαγίνα, από επαρχία η οποία δεν έλεγε τα μπουριιά της θερμάστρας αλλά έλεγε τα βουριά. Έναν δε συνάδελφο του συζύγου της που τον έλεγαν Μπαρμαρούση τον αποκαλούσε κ. Βαρβαρούση . Μια μέρα δεν έντεξε και της είπε ¨Ονομάζομαι Μπαρμαρούσης, από τον μπάρμπα και όχι Βαρβαρούσης από την Βαρβάρα.

  62. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ωραία! Ήβρα μια πασκαντρίτσα να περιμένει (ανακαλεί εικόνα γεύση ευωδιά) αχνιστής σούπας με πιπέρι που ήρθα παγωμένη και με λαιμό γρατσουνιστό.
    Την πεσκανδρίτσα(ωραία άσπρη κρουστή νόστιμη σάρκα) κι εγώ με νδ την πρωτόμαθα στα πάτρια.Μετά την αγόραζα συνώνυμη του «λαγόψαρου» που είδα να μην αναφέρεται αλλά και πιο ύστερα κατεψυγμένη πεσκανρίτσα ή λαγόψαρο την έβρισκα.Τώρα σα να χάθηκε κι από κατεψυγμένη. Ουρές φάγαμε προ καιρού στο Κερατσίνι μα δεν έγινε η επεξήγηση.Τη επόμενη φορά.
    Τώρα γούγλισα και είδα κι άλλοι να τη λένε και λαγόψαρο παρόλο που γίνεται και συναναφορά με τον επικίνδυνο λαγοκέφαλο-καμία σχέση- αλλά μπορεί καθώς λιγοστεύει η πεσκαντρίτσα χάνει και τα ονόματά της.
    53,>>Αυτός διαχειρίστηκε όλη την πιατέλα μόνος του.
    ‘Αλλιώς, περιποιήθηκε 😉

    Κιντ, μία στις τρεις λέω τόσο να σωθεί,όσο και να μην

  63. Spiridione said

    Βλέπω έχετε ξαναπεί τη λέξη σκλέπα = βρωμιά, ακαθαρσία, που μπορεί να είναι απ’ την κνήφη. Μπορεί να είναι από εκεί η σκλεμπού;
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/03/30/limniwords/
    Και στα αλβανικά βλέπω sklep κάτι παρόμοιο είναι
    http://en.wiktionary.org/wiki/g%C3%ABlep#Albanian

  64. "Ετεροδημότισσα" said

    63
    sklep στα πωλνικα νομίζω είναι το κελλάρι

  65. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Μισή ώρα έκαμα το γράψω και το να στείλω και του άλλαξα και τα φώτα.Πότε πασκανδρίτσα και πότε πασκανρίτσα.Κακοπληκτρολόγηση μόνο. Απαντήθηκε και το κουίζ, ας είναι.
    Κάνει κρύο, μέσα κι έξω και στις ειδήσεις. Πείτε κι άλλα ζεστά κι ανθρώπινα γιατί ο ζόφος επιτίθεται αγριότερος.
    Εφτακόσιοι άνθρωποι στη θάλασσα της Ιεράπετρας.»Πάλι χάλασε το καράβι στ’ ανοιχτά» μου είπαν οι δικοί μου.
    Τώρα τους βγάζουν όπως όπως.Θέλω να γράψω, έτσι σαν προσωπική ευχαριστία το όνομα του καταπληκτικού ανθρώπου και γιατρού Μαμαντόπουλου που παλεύει εκεί στις εσχατιές ακατάβλητος και μπροστάρης πάντα.

  66. "Ετεροδημότισσα" said

    Επιτρέψτε μου παρακαλώ να απομακρυνθώ από τις ψαρομαγειρικές σας και να κατεθέσω μερικές σκέψεις που μου γενησε η αρχική ερώτηση της ανάρτησης
    «Απεργούν τα ιστολόγια;»
    και σας ερωτώ ρωμιοί συσχολιασταί : Απεργούν τα καφενεία; Υπάρχει ένας εδώ που να θυμάται ή να ξέρει κάποια απεργία καφενείων/ καφετεριών στην Ελλάδα (ή και αλλού, γιατί όχι) και ποιες οι επιπτώσεις της; Που πήγαν να ρεμπελέψουν οι απεργοι/ανεργοι/ αεργοι αλλά και οι εργάτες/ απερργοσπάστες μετά τη δουλειά τους;

    Πριν με εγκαλέσει στην πεσκαντροτάξη ο Νεοκιδ που καραδοκεί να καρφώσει την υψηλή Επιμελητεία, προκαλώ τη συμπόνοια σας καθώς με κάρφωσε κατα συρροή και εξακολούθηση σήμερα το αφεντικό και κατέντησα ένα ράκος που είπα ας μπω λίγο στου Σαραντάκου να μου περάσει μέχρι να αναλάβω πάλι τις (οικογενειακές πλέον) υποχρεώσεις. Ευτυχώς που παρά τις επανάληψεις οι φιλτατοι παροικούντες του ιστολογίου τούτου φαίνεται να μην ηλεαπεργούν ποτές!

    (αν δεν μου περάσει θα μπως σε εκείνο το φορουμ με τις μαμάδες που κατηγορούν τις πεθερές τους)

  67. Ριβαλντίνιο said

  68. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    >>τραγούδι, κάτι που ελάχιστα ψάρια έχουν κατορθώσει,
    Το αλληγορικό μπαρμπούνι μου θαλασσινό αλλά και
    το άγνωστο στους μη κρητικούς «μπαρμπούνι» του Νίκου Ξυλούρη
    Ένας μελωδικός συρτός υ π έ ρ ο χ ο ς. Λύρα και φωνή σε αρμονία θεϊκή.
    Θα ξεκλειδώσω την καρδια και μέσα θα σε βάλω και θα τσακίσω τα κλειδιά-μπαρμπούνι μου-μπλιο μου να μη σε βγάλω.
    Πού ν΄ ο καιρός απού ΄χαμε κι οι δυο καημό μεγάλο
    πότε θα ξημερώσει ο Θιος να δούμε ο γ εις τον άλλο

  69. 66
    Επιτρέψτε μου να προσφέρω στους Ρωμιούς συσχολιαστές την υπέροχη μεταπτυχιακή εργασία «Η απεργία των σερβιτόρων, 1908» που ο χριστιανούλης Σαραντάκος αποκρύπτει από τους αναγνώστες του 🙂

  70. Ιάκωβος said

    Το φρύνο λένε και πράσκα, και μου έλεγαν γέροι συγγενείς οτι πολύ γέλαγαν όταν στο Αλβανικό μαθεύτηκε το όνομα του στρατηγού της Ιταλικής επίθεσης που τον έλεγαν Πράσκα, κάποιοι έβλεπαν οτι και καλά έμοιαζε και η φάτσα του με χοντρό βάτραχο.
    Πάντως τους φρύνους τα παιδιά στα χωριά,την καλή παλιά εποχή, όταν δεν υπήρχαν τα βίαια ηλεκτρονικά παιχνίδια, τους φούσκωναν και τους πετάγανε με φόρα στον τοίχο και σκάγανε, έτσι για να ακούσουν το μπαμ.

    Το δε Αγγλικό anglerfish έχει κοινή καταγωγή με την ίδια την Αγγλία, μια που προέρχεται από τον angler, ψαρά με καλάμι και πετονιά, κι αυτός από το angle, που αρχικά σήμαινε το αγκίστρι, σχετική και η Ελληνική αγκύλη. Οι Άγγλοι προέρχονται από μια περιοχή της Σαξονίας, Angul,Öngull, που υποτίθεται ότι έμοιαζε με αγκίστρι. ( Κι όχι από το ugly, ούτε από το angeli, όπως είπε ο πάπας Γρηγόριος, ο γνωστός, του Γρηγοριανού μέλους, όταν πρωτοείδε άσπρους Βρετανούς δούλους. Non Angli, sed angeli ).

  71. 70 μοιάζει με φρύνο;

  72. 60, …Όταν λέτε κλασικά εννοείτε ότι δεν παίρνετε υπόψη σας καταστάσεις κβαντικής υπέρθεσης…

    Πολύ εύλογο ερώτημα! Προτείνω στον ανδίποδα της ψαρωτικής γάτας του Σρέδινγκερ να καθιερωθεί η «Πεσκανδρίτσα του Κιδ».

    Το αντίστοιχο κβαντομηχανικό ερώτημα που προκύπτει άμεσα είναι «Έχει φάει η γάτα την πεσκανδρίτσα ή όχι;»

    Ενώ στην κλασική ανάλυση υπάρχει μία μόνο απάντηση, η κβαντομηχανική ανάλυση συμπεραίνει πως μπορεί να έχεις «και την πεσκανδρίτσα ακέρια και την γάτα χορτάτη».

  73. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #69
    Πες τα βρε Δύτη, από την αρχή έλεγα ότι είναι ένα και το αυτό πρόσωπο, αλλά δεν με πίστευε κανείς (μάλλον)! 😀

  74. # 56

    Είδες η κόκκινη σάλτσα με ξεγέλασε επειδή δεν τόχω φάει και είπα σαν πλακί.
    Πάντως μπουργέτο σ’ όλο τον κορινθιακό είναι να βράσεις ψιλοκομμέμο κρεμμυδάκι μετά να βάλεις μια πατάτα, ένα καρότο, λίγο σέλινο και τέλος κάποιο ψάρι.
    Επιμένω πως είναι διαφορετικά φαγητά, απλά συμπίπτουν στο ψάρι.
    Ξαναείπα πως σκορπιό βράζει μόνο όποιος δεν τον έχει δοκιμάσει ψητό.

  75. Spiridione said

    69. Ευχαριστούμε Δύτα που μας άνοιξες τα μάτια (σοβαρά πάντως, φαίνεται ενδιαφέρουσα).
    Θέλω και εγώ με τη σειρά μου να καταγγείλω ότι ο χριστιανούλης Σαραντάκος μας αποκρύπτει κάτι που διάβασα μόλις, ότι η Ρεάλ Μαδρίτης έβγαλε τον σταυρό απ’ το έμβλημά της για να μην ενοχληθεί η χορηγός τράπεζα του Άμπου Ντάμπι. Αλλά αυτοί είναι καθολικοί, δεν μετράνε.
    http://www.marca.com/en/2014/11/25/en/football/real_madrid/1416936669.html

  76. physicist said

    #72. — […] Το αντίστοιχο κβαντομηχανικό ερώτημα που προκύπτει άμεσα είναι «Έχει φάει η γάτα την πεσκανδρίτσα ή όχι;»

    😀 😀 😀

  77. κβανδομηχανικό, βρε παιδιά!

  78. physicist said

    #75. — Και μάλιστα δεν είναι η πρώτη φορά, Σπύρο. Ωστόσο, δεν τον έβγαλε από το έμβλημά της γενικώς αλλά μόνο από το έμβλημα που χρησιμοποιείται σε σχέση με τη συνεργασία της με την συγκεκριμένη Τράπεζα (κάρτες, ιστοσελίδα κλπ.)

  79. physicist said

    (Δηλαδή η εκλεπτυσμένη προφορά είναι Σανδιάγο Βερναβέου;)

  80. BLOG_OTI_NANAI said

    Μερικές αναφορές για τη Φλάσκα:
    ——————————-

    Φλάσκων, είδος ποτηρίου: Ησύχιος

    Φλασκίον: Σούδα

    Φλάσκα, Φλασκί = Κολοκύθα: Λαογραφία, 15 (1953), σ. 273

    Βλάσκα = Φλάσκα σε παροιμία Λαογραφία, 20 (1962), σ. 169

    Ερμηνεία της παραπάνω παροιμίας: «Δελτίον της Εστίας», 13 (27 Μαρτίου 1877)

    Και αυτό που αναφέρει ο Νίκος για την εισαγωγή του ονόματος του ψαριού από τα ιταλικά:
    ————————————————————————————–
    Ελληνικά ιχθυωνύμια από τα ιταλικά: Πρακτ. Ακ. Αθην. 20 Μαΐου 1976 (rana pescatrice)

  81. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    76,72,77>>κβανδομηχανικό;
    ε το ανδίστοιχο κβανδομηχανικό!
    (σκλάνταλο σκάνταλο κύριε Σαρανδάκο! )

  82. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    63: Πολύ πιθανό να είναι από τη σκλέπα = βρομιά.

    69: Απεργία το 1908; Ενδιαφέρον θα έχει.

  83. sarant said

    81: Φοβόμουν ότι θα έρθει κι αυτό! 🙂

  84. Spiridione said

    78. Ναι, έχεις δίκιο σ’ αυτό που λες. Αλλά πάντως, αν δεν είναι η πρώτη φορά, ακόμα χειρότερα για τον Νικοκύρη που δεν μας ενημέρωσε 🙂
    74. Α, δεν το ξέρα ότι έχετε μπουργέτο στον Κορινθιακό.
    52. Skol, με αφορμή το σχόλιό σου, σκέφτηκα ότι συμβαίνει το εξής παράξενο: Ενώ την πιο καθώς πρέπει λέξη μπορντέλο τη λέμε με ντ, την πιο λαϊκή μπουρδέλο την λέμε με δ.

  85. 77, Μπαρδόν!

  86. physicist said

    #84(γ). — Παρεμβαίνουν όμως δύο επιπλέον παράγοντες: αφενός ότι το μπορντέλο είναι ξένο-δυτικό (άρα πιο εντάξει από χέρι) και αφετέρου το ο, που είναι ευπρεπέστερο από το ου.

    (Υπάρχει και σχετικό ανέκδοτο με τα ο/ου αλλά δεν αρμόζει. Όσοι το κατάλαβαν, το κατάλαβαν).

  87. 75, 78

    Φαίνεται πως οι Μαδριλένοι δεν έχουν όρεξη για σταυρομαχίες!

  88. Spiridione said

    86. Και το μπουρδέλο δυτικό είναι. Αυτό με τη μονή λες;

  89. 85 παράπονα στο εντυοτριβείον :mrgreen:

  90. physicist said

    #88. — Ναι, ασφαλώς, αλλά πιο εξελληνισμένο από το μπορντέλο, που χτυπάει Ιταλία εδώ και πέρα.

    Διάνα στο ανέκδοτο.

  91. Μαρία said

    69
    Βιβλιαράκι με το ίδιο θέμα είχα διαβάσει σε Ισνάφι. Δεν θυμάμαι συγγραφέα αλλά ήταν μεταπτυχιακή; εργασία γυναίκας. Μου είχε φανεί πρόχειρη.

  92. 91 Λες αυτό: http://www.biblionet.gr/book/89733/Ilicak,_S%C3%BCkr%C3%BC/%CE%88%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%95%CE%B2%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CE%B9_%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%AC%CF%84%CE%B5%CF%82_%CF%83%CF%84%CE%B7_%CE%98%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B7_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%BD%CE%B5%CF%8C%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CF%89%CE%BD

    Δεν έχω διαβάσει ούτε το ένα ούτε το άλλο, αλλά έχω καλή γνώμη και για τους δύο συγγραφείς.

  93. (πιο σωστό: έχω καλή γνώμη και για τους δύο συγγραφείς, αλλά δεν έχω διαβάσει ούτε το ένα ούτε το άλλο)

  94. vioannis said

    Κιντ, δεν ξέρω τι σκέπτεσαι, αλλά με τη κλασική σκέψη το πρόβλημα είναι εύκολο. Έστω, με 3 ψάρια που λες. Πέστα Α,Β, Λα
    Η σειρά ψαρέματος είναι μία από τις παρακάτω
    Α, Β, Λα
    Α, Λα, Β
    Β, Α, Λα
    Β, Λα, Α
    Λα, Α, Β
    Λα, Β, Α

    Σε όσες περιπτώσεις η Λάουρα είναι πρώτη, είναι και τελευταία.
    Αλλιώς:
    Στο πρώτο ψάρεμα έχει 1/3 πιθανότητα να ψαρευτεί και 2/3 να μην ψαρευτεί.
    Στο δεύτερο και τελευταίο ψάρεμα έχει 1/2 να μην ψαρευτεί.
    Επειδή τα ψαρέματα είναι ανεξάρτητα μεταξύ, τους η πιθανότητα να μην ψαρευτεί και στα δύο ψαρέματα και να μείνει τελευταία είναι:
    2/3 x 1/2=1/3 όσο δηλαδή και να ψαρευτεί με την πρώτη.
    Το ίδιο ισχύουν για 4, 5,……Ν+Μ ψάρια
    Κάτι άλλο έχεις στο πονηρό μυαλό σου, θα περιμένω το βράδυ.

  95. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Φρασκί ή βρασκί ή βρασκάκι
    http://www.cretanethnologymuseum.gr/imke/html/gr/11010.html#sect5
    και βράσκα λέγαμε το (μεγάλο πλατύστομο) βρασκί για τις παστές (αλατσερές σταφιδολιές),χωνευτές στην τοπική λαλιά ελιές. Είχαμε κι ένα άλλο μόνιμα με ασβέστη για τη λίγη χρήση (αυλόγυρο,πέτρες του σοκακιού κλπ)
    Είναι ακριβώς όπως η φωτογραφία του αρχαίου αγγείου :Φρασκί / κάδος. (4ος αιώνας μ.Χ.). Ελεύθερνα (Yangaki A., 2005, 479)

  96. Νέο Kid Στο Block said

    94. Ποια είναι δηλαδή η πιθανότητα επιβίωσης της Λάουρας στη γενική περίπτωση για Π και Τ ψάρια;

  97. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Σε λίγο θα φύγω και θα λείψω πιθανώς ως αργά το βράδυ, να μην κάνετε βερβανδιές και φασαρίες!

  98. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    96.Ε όσες και οι τσιπούρες, δηλαδή T

  99. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    98. ή Τ-Π !

  100. "Ετεροδημότισσα" said

    @73
    Κοτορτσίνε λέγε ότι θες δεν παρεξηγούμαι, εγώ τον διαβάζω τον Εαμό ανελλιπώς και με κάνει να γελάω, ξέρεις δα τι πέραση έχει αυτό στις γυναίκες 😉

    @69
    Δύτα θενκς μέιτ κι εσένα σε αγαπώ

  101. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #100
    Πώς να το ξέρω;

  102. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    99.γμτ! ανάποδα

  103. ΝεοΚid (55), εγώ την πιθανότητα τη βγάζω 1/Τ, ανεξάρτητη από το πλήθος των πεσκαντριτσών 🙂 αλλά όχι και των τσιπουρών 🙂 :). Λάθος κάνω;

  104. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Κιντ, το κουίζ με όρους εργασίας:Γλυτώνεις την απόλυση(τηγάνισμα) όσες φορές απολύεται(τηγανίζεται) άλλος στη θέση σου.

  105. Γς said

    Μόλις γύρισα απ την Αθήνα.
    Ψάρια, κουεζάκια βλέπω εδώ.

    Πέρασα απ τον Σκλαβενίτη να εκτελέσω την ρεσέτα [αυτά που έπρεπε να αγοράσω].

    Είχε και πέρκα.

    Δεν το χωνεύω το κωλόψαρο. Οχι γιατί είναι λιπαρό, όπως λέω στην κυρά. Αλλά γιατί επειδή το έριξαν στην λίμνη Βικτόρια της Ουγκάντα οι Εγγλέζοι και εξαφάνισε όλα τα άλλα είδη.

    Τ και Π και τα άλλα είδη ψαριών στο κουιζάκι του Κιντ.

    Πολύ ωραίο κουϊζάκι.

    1/(τ!) κλπ κλπ
    γουστάρω!

  106. Εννοούσα φυσικά 1/(Τ+1).

  107. "Ετεροδημότισσα" said

    @101
    έλα ντε! σόρρυ, γιατί να το ξέρεις άλλωστε!

  108. skol said

    84γ: Πρέπει να έχεις δίκιο αν κρίνω από το πώς εξηγεί το ΛΚΝ τη μπουρδελότσαρκα

    μπουρδελότσαρκα η [burδelótsarka] Ο27α : (λαϊκ.) μπορντελόβολτα 🙂

    (εντάξει, το λέει περιφραστικά: η βόλτα στα μπορντέλα)

  109. giorgos said

    «50» Τό μουγγρί πού εμείς εδώ τό λέμε δρόγγο δέν τό τρώμε , τό πετάμε , γιατί είναι πολύ λιπαρό καί άνοστο ψάρι . Καί μπουργιέτο λέμε τό βραστό ψάρι μέ τίς πατάτες τό καρότο κλπ .

  110. Νέο Kid Στο Block said

    Σωστός ο Άγγελος! 1/(Τ+1) η πιθανότητα η Λάουρα να επιβιώσει από τη φρικτή διαδικασία της κβανδοψαροτηγανιστικής.
    Το κλειδί είναι ακριβώς το γεγονός πως οι Π-1 υπόλοιπες πεσκαντρίτσες είναι άσχετες(δεν επηρεάζουν) τις πιθανότητες της Λάουρας. Και αυτό γιατί αν η Λάουρα ήταν η μοναδική π/ανδρίτσα ανάμεσα σε Τ τσιπούρες, τότε πράγματι η πιθανότητα να ψαρευτεί τελευταία-όπως βρήκε κι ο Βιωάννης ,αλλά δεν το δήλωσε ρητά και δεν γενίκευσε τη σκέψη του,οπότε παίρνει μισό ρούμπο αντί για ολόκληρο 🙂 , θα ήταν 1/(Τ+1).
    Ή εναλλακτικά :H Λάουρα σώζεται εάν και μόνο εάν (iff που λένε και οι χριστιανούληδες αγγλοσαξώνοι) και οι Τ τσιπούρες ψαρευτούν πριν απ’αυτήν.
    Υπάρχουν Τ+1 τρόποι να μετατεθούν/αναδιαταχθούν μεταξύ τους οι τσιπούρες και η Λάουρα, και μόνο μία απ’αυτές (αυτή με τη Λάουρα στο τέλος της ουράς…κάνει),
    άρα p(Λάουρα ζει)= 1/(Τ+1)

    Ευχαριστώ τις συμμετέχουσες και συμμετέχοντες ! Εκ της διοικήσεως ενημερώθηκα πως ο νικητής Άγγελος και ο ημινικητής Βιωάννης κερδίζουν ένα δείπνο με πεσκαντρίτσα, όταν και αν την ψαρέψει ο Νικοκύρης…δηλαδή του Αγίου Π…χμ,χμμ πιπέρι! 😆

  111. Πάνος με πεζά said

    @ 105 : Καμιά φορά έχει κάτι ωραία μυλοκόπια….Στο φούρνο γίνονται λουκούμι…

  112. spiral architect said

    Περί της «διαχείρισης των ψαριών» κλπ ο Λαζάρου, όταν η Αμάλ του Γιώργου του Κλούνη έφαγε στο (νέο πια) Βαρούλκο στο Μικρολίμανο είχε πει και το αμίμητο «η δικαίωση της τσακώνικης μελιτζάνας»!
    (φατσούλα «ωχ, το μάτι μου»)

  113. Ιάκωβος said

    Ο Πράσκα. Δεν τον είχα ξαναδεί, δεν μοιάζει με πράσκα, αλλά με λίγη καλή θέληση, θα μπορούσε να τον δει κανείς κι έτσι, ιδίως αν είναι ο αρχηγός της επίθεσης στη χώρα του.

    Βλέπω οτι ήταν και Βισκόντι, προφανώς από τη γνωστή οικογένεια του Μιλάνου. Δουκες και αρχιεπίσκοποι. Και σκηνοθέτες.

  114. Εαμοβούλγαρος said

    1) @100: Αγαπητή Ετεροδημότισσα,

    ο καράβλαχος (κατά δήλωσίν του) κ. Κοτορτσινός (σχόλιο 73) νομίζει ότι είμαστε ένα και το αυτό πρόσωπο, επειδή αμφότεροι συχνάζουμε στην «Ομάδα Έψιλον» από την εποχή του μακαριστού Ανέστη Κεραμυδά

    http://bookzz.org/book/1046184/2ea7c8

    Μωρό μου Ετεροδημότισσα, ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, δεν είχα καταλάβει ότι έχει τόση πέραση το χιούμορ μου στις γυναίκες, αλλιώς θα σάς είχα κάνει καμάκι προ πολλού, στα διαλείμματα των Συνεδριών της «Έψιλον», αν και εσχάτως απουσιάζετε συχνά λόγω οικογενειακών (ή μήπως γκομενικών;) υποχρεώσεων…

    2) Νέο χαστούκι για τους απανταχού Ελληνοχριστιανούληδες: Η πιό καβλωτική Ρωμιά τραγουδίστρια, η γκόμενα του Ελληνόψυχου κυνηγού της Εθνικής Ποδοσφαίρου Γιώργου Σαμαρά, η πανέμορφη Ελένη Φουρέϊρα, ΟΜΟΛΟΓΗΣΕ πριν λίγο πως είναι Αλβανίδα και έχει δεχτεί αφόρητο ρατσισμό από τους άλλους Ρωμιούς, γι’ αυτό και έκρυβε επί χρόνια την καταγωγή της

    http://www.protothema.gr/life-style/Gossip/article/429988/h-eleni-foureira-pio-apokaluptiki-apo-pote/

    Ο γνώστης Εαμοβούλγαρος σάς αποκαλύπτει ότι η Ελένη Φουρέϊρα είναι προΪόν του Χριστιανικού Κατηχητικού, ό,τι καλύτερο ανέδειξε το Ρωμέϊκο Κατηχητικό απο την εποχή του χριστιανούλη αμπελοφιλόσοφου Χρήστου Γιανναρά. Διαβάστε εδώ να ξεστραβωθήτε:

    http://www.star.gr/Pages/Lifestyle.aspx?art=133364&artTitle=eleni_foureira_mikri_imoun_poromeni_me_to_katichitiko

    3) Μόνον οι αφελείς χριστιανούληδες θα πιστέψουν ότι η αποκάλυψη της 28χρονης Φουρέϊρα (για πάρτη της οποίας έχουν μέχρι σήμερα αυνανιστεί χιλιάδες Ρωμιοί από 8 μέχρι 88 ετών) για την εθνοτική καταγωγή της έγινε λίγες μόνο ώρες μετά την σύλληψη του Αλβανού μακελλάρη του Μικρολίμανου, όπου σερβίρονται νοστιμώτατες πεσκανδρίτσες (για να μήν είμαστε και εκτός θέματος και μάς σουτάρει ο κ. Σαραντάκος)… Απλούστατα, είναι μιά απεγνωσμένη προσπάθεια της εν Ελλάδι Σκιπετάρικης Μειονότητας να μάς κάνει να αγαπήσουμε τους Αλβανούς. Διότι ο κάθε αποβλακωμένος (από τις παρλαπίπες του Ευαγγελίου) Ρωμιός θα σκεφθεί: Δεν είναι και τόσο κακή ράτσα η Αλβανική, αφού εκτός από κλέφτες και μακελλάρηδες βγάζει και Ελένες Φουρέϊρες…

    Τα λέω καλά; … που θάλεγε κι ο Μέγας Αλέφαντος…

    ΥΓ: Με την ευκαιρία της συνταρακτικής αποκαλύψεως της Ελένης Φουρέϊρα, η οποία είναι Τσάμισσα, σάς προσφέρω εντελώς δωρεάν

    http://bookos-z1.org/book/2326553/f27779

    το εξαίρετο βιβλίο του (μέλους του ΚΚΕ) καθηγητή Ιστορίας στο Αριστοτέλειο Γιώργου Μαργαρίτης «Ανεπιθύμητοι Συμπατριώτες, Τσάμηδες + Εβραίοι» γλυτώνοντάς σας από τα 15 ευρώ που θα σκάγατε για να το αγοράσετε

    http://www.biblionet.gr/book/97531/%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%81%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82,_%CE%93%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%82/%CE%91%CE%BD%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%B8%CF%8D%CE%BC%CE%B7%CF%84%CE%BF%CE%B9_%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B5%CF%82

  115. Γς said

    110:
    έμεινα με την πεσκαντρίτσα στο χέρι

  116. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    69 – Στοιχηματίζω την μισή μου περιουσία οτι θέλεις να γίνεις Εαμοβούλγαρος στη θέση του Εαμοβούλγαρου.

  117. spiral architect said

    Τι σχέση έχει η πεσκαντρίτσα με τη Φουρέϊρα; Ότι και το κατσίκι με το Σαμαρά.
    (το Γιώργο)
    Και όλα αυτά θα τα βρείτε στου Σαραντάκου. Προλάβετε! 😀

  118. vioannis said

    Κιντ, δεν καταλαβαίνω. Αν έχω 3 τσιπούρες και 2 πεσκαντρίτσες , από την οποία η μία η Λάουρα στη παρακάτω σειράς ψαρέματος τη γλυτώνει η Λάουρα

    T, Π, T, T, ΛΑΟΥΡΑ

    Όπως και στην:

    Π,Τ,Τ,Τ, ΛΑΟΥΡΑ

    Κλπ, κλπ
    Γιατί τις αποκλείεις από τις ευνοϊκές για τη Λάουρα;

    Αν εσύ και ο Άγγελος εννοείτε ότι Λάουρα είναι η οποιαδήποτε πεσκαντρίτσα, τότε κλέβετε στην εκφώνηση του προβλήματος. Στο 22 λές “H Λάουρα είναι μια πεσκαντρίτσα.”

  119. Γς said

    108:
    μπουρδελότσαρκα

    Κι ήταν ωραία η νύχτα και σουλατσάραμε στο κέντρο της Αθήνας.

    Και βλέπουμε, ασυνήθιστο για εκείνη την εποχή, κάτι πιτσιρίκια να περιφέρονται ύποπτα. Μπουρδελότσαρκα έκανα τα καημένα.

    Και τους σταματάει ο Γς και τους βάζει στην μούρη την φοιτητική του ταυτότητα παριστάνοαντας ότι είναι αστυνομική ταυτότητα, όπως έκαναν τότε οι μπάτσοι.
    -Πως σε λένε; -… -Τί θέλεις εδώ; -Πήγαινα στη θεία μου.
    -Να μην σε ξαναδούμε εδώ.

    Ο επόμενος 😉

  120. Νέο Kid Στο Block said

    118. Όχι ρε κουμπάρε. Για ΤΗ Λάουρα Πεσκανδρίδου με ονοματεπώνυμο μιλάμε.
    Πώς τις αποκλείω δηλαδή; Μία στις τέσσερεις έχει στο παράδειγμά σου για να τη γλυτώσει.
    3Τ και η Λάουρα μετατίθενται (permutations, αλλά όλες οι Τ είναι identical για το θέμα μας) με 3+1 τρόπους : TTTΛ, ΛΤΤΤ,ΤΛΤΤ,ΤΤΛΤ και μόνο ο 1ος τρόπος σημαίνει ζωή για τη Λάουρα. 1/4

  121. Νέο Kid Στο Block said

    120. Eννοείται πως στις παραπάνω 4 μεταθέσεις,όπου και να βάλεις τη δεύτερη Π ,δεν επηρεάζει την τύχη της Λάουρας.

  122. Γς said

    119:
    Α, ρε τι εποχές κι εκείνες.
    Και με πιάνει ένα επαρχιωτάκι συνάδελφος για να μου πει ότι ο Τάδε δεν έχει και τόσο σόι ξαδέλφη.

    Τον είχε πάει ο Τάδε σε ένα υπόγειο δήθεν στην ξαδέλφη του, κάποια πόρνη σε ένα υπόγειο εκεί γύρω στο παλιό Χημείο.

  123. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #114. 1)
    Όχι και καράβλαχος (κατά δήλωσίν μου κιόλας;). Χωριάτης, καραχώριατος, να το δεχτώ, αλλά βλάχος; Ούτε μια λέξη δεν ξέρω ο κιαρατάς…

  124. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Συγχαρητήρια στους λύτες και στον «δέιξαντα».
    Οι τύποι με δυσκολεύουν αλλά η απλή σκέψη λέει ότι (για να γλυτώνει) ο θάνατος θα ρχεται και θα ψαρέψει τόσες φορές όσες είναι όλα τα υπόλοιπα ψάρια πλην Λάουρας (κάθε φορά )ως το τέλος.
    Εγώ ήρθα για τη χαρά (και τη φανέλα) συμμετοχής 🙂 Σχεδίασε μία ευφάνταστη «Κιντ/κουίζ – SARANT 2014 » 🙂

  125. Γς said

    122:

    Πάντως αυτή ήταν κορυφαία μπουρδελότσαρκα:

    http://caktos.blogspot.gr/2013/03/blog-post_19.html

  126. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    «..το σύμπλεγμα ντ είναι κόκκινο πανί για τους ευπρεπιστές της γλώσσας, επειδή απαντά σε αφθονότατες δάνειες ή δημοτικές λέξεις..» αλλά μόνο για τους ευπρεπιστές που δεν έτυχε να διαβάσουν τα από αιώνος και πλέον σχόλια του (οπωσδήποτε ακραίου και εν πολλοίς παρατημένου από τους μετέπειτα οπαδούς του..) Ψυχάρη: «Το β, δ, γ ήτανε άφωνα απλά [,,] οι αρχαίοι, για το μβ, νδ είχανε την ίδια [εν. λαϊκή] προφορά που έχουμε σήμερις [..] Έτσι λέμε άντρας, έντεκα, ντύνουμαι [..] και τέτοια πολλά ΠΟΥ ΦΥΛΑΓΟΥΝΕ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΠΡΟΦΟΡΑ»

  127. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Γρηγόρη, Αετοράχες απανταχού πρέπει να είναι μερικές. Στην Κυνουρία είναι η πρώην Γαλτενά νυν Αετοράχη.

  128. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    127. Μέα κούλπα. :Αετοχώρι τα Γαλτενά

  129. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Ε ναι, λογικό είναι, όταν οι άνθρωποι εντοπίσουν κάποτε αϊτό ή τη φωλιά του σε κάποια κορυφή, να ονοματίσουν το μέρος. Κι έχω την εντύπωση ότι αυτό συμβαίνει όταν η παρουσία του αϊτού είναι ασυνήθιστη. Στη δική μου περίπτωση π.χ. κανένας δεν έχει δει ποτέ αϊτό στην περιοχή… 🙂

  130. "Ετεροδημότισσα" said

    Δεν τα ξέρεις καλά για την Φουρέιρα και το Σαμαρά!

  131. Πέπε said

    @126: ναι, αλλά η αρχαία προφορά διατηρήθηκε ή απλώς επανήλθε συμπτωματικά μέσα από άλλες εξελίξεις;

  132. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #129 συνέχεια
    Έχει κι άλλες Αετορράχες, όλες όμως από μετονομασία http://tinyurl.com/nhzqmj9

  133. Πέπε said

    Και να συνεχίσω λίγο τη σκέψη του 131:

    Τα β-γ-δ, που οι αρχαίοι τα πρόφεραν b-g-d, έφτασαν κάποια στιγμή να προφέρονται όπως τα λέμε εμείς σήμερα. Κάποιαν άλλη στιγμή, που πρέπει να ήταν αρκετά αργότερα, τον καιρό που πλέον μιλάμε για νέα ελληνική -έστω στα σπάργανα αλλά νέα-, διαμορφώνεται ένας φωνητικός νόμος, συνήθεια δηλαδή, ότι δε μας αρέσουν συνεχόμενα στιγμιαία ή συνεχόμενα διαρκή σύμφωνα, παρά προτιμάμε διαρκές+στιγμιαίο. Έτσι τα χθ, φθ, σθ, σχ γίνονται χτ, φτ, στ, σκ. Τα κτ, πτ, γίνονται επίσης χτ, φτ. Σε μερικές ντοπιολαλιές αυτό είναι τόσο έντονο ώστε ακόμα και το ρθ γίνεται ρτ (ήρθα – ήρτα), σε άλλες πάλι όχι. Μερικές είναι ακόμη πιο σκληροπυρηνικές και λένε και αρκίζω αντί αρχίζω, πέρdικα αντί πέρδικα.

    Εμένα μου φαίνεται αρκετά λογικό ο ίδιος κανόνας να συμπαρέσυρε και τα μβ, νδ και να τα άλλαξε σε mb, nd. Εκτός βέβαια αν έχουμε τη βεβαιότητα ότι στα συγκεκριμένα συμπλέγματα το β και το δ δεν έφυγαν ποτέ από την αρχαία στιγμιαία προφορά τους.

  134. Πέπε said

    Σημείωση: ο ίδιος κανόνας πιάνει και τα γχ, μφ, νθ. Εκεί αντί για τροπή των δύο διαρκών σε διαρκές+στιγμιαίο έχουμε αφομοίωση και στη συνέχεια σίγηση του πρώτου διαρκούς: χχ, φφ, θθ (που κατά διαλέκτους διατηρούνται ακόμη) και μετά χ, φ, θ. Συχώριο, νύφη, πεθερά.

  135. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Αετορράχη,Αετοφωλιά,Αετοχώρι. κάπου στα ψηλά, εύκολη και περήφανη (μετ)ονομασία. Μπόλικα ανα την Ελλάδα βλέπω.

  136. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    74 – Άλλο σκορπιός άλλο σκορπίνα που έχει το διπλάσιο μέγεθος και ζεί σε πιο βαθειά νερά, απο 20+ εσύ ποιό λές; Το καλοκαίρι του 1990 στη Μονή ενα νησάκι δίπλα απο την Αίγινα κάναμε κάμπινγκ με την τότε γκόμενα και νυν γυναίκα μου (ακόμα γκόμενα) και ενα άλλο ζευγάρι, είχα βγάλει μια σκορπίνα (κι είχα αφήσει στην θέση της τα πνευμόνια μου) 1,5 κιλό. Η φίλη του φίλου μου Ελένη που είναι απο την Φολέγανδρο είπε να την ψήσουμε (εγώ ήξερα οτι τρώγεται βραστή) και ανέλαβε τα σχετικά, απο τότε δεν την έβρασα ποτέ, αλλα θέλει μεγάλη μαστοριά στο ψήσιμο, (απο τα πιο δύσκολα ψάρια) αλλιώς στεγνώνει και χάνει πολύ στην γεύση.

  137. Spiridione said

    133.
    http://www.greek-language.gr/greekLang/studies/history/thema_14/57.html

  138. Εαμοβούλγαρος said

    Αγαπητέ κ. Γς (σχόλιο 125),

    μόλις διάβασα στο μπλόγκ σας τις αποκαλυπτικές εκμυστηρεύσεις σας για το ότι ερωτευθήκατε την πρώτη ιερόδουλο με την οποία συνευρεθήκατε κι όταν ξαναπήγατε να την πηδήξετε, σάς αγόρασε ένα πουλοβεράκι.

    Ας τα ακούνε αυτά οι νεαροί Ρωμιοί αναγνώστες του παρόντος Ιστολογίου, για να καταλάβουν πόσο φιλόξενες ήσαν οι παλιές πουτάνες… Ανάλογο περιστατικό περιέγραψε στις 27 Μάη 2014 στον «Αντέννα» κι ο πάμπλουτος κομιστής Θέμος Αναστασιάδης: Όταν επί Χούντας πρωτοπήγε πιτσιρικάς σε μπουρδέλο, η πουτάνα τον είδε έτσι μικρό και τροφαντό κι αντί να κάτσει να την βινήσει, τον κάλεσε στην κουζίνα και τον έβαλε να φάει γεμιστά. Ο χοντρο-Θέμος ξέχασε για ποιόν λόγο πήγε στο μπουρδέλο, έφαγε τα γεμιστά και πήγε σπίτι του. Μετά από λίγες μέρες ξαναπήγε στο ίδιο μπουρδέλο για να ξαναφάει γεμιστά. Όταν το είπε στην μακαρίτισσα την μάνα του, εκείνη εξοργίστηκε και άρχισε να τον νουθετεί πως δεν πρέπει να τρώμε γεμιστά που έχει φτιάξει με τα χέρια της μία ιερόδουλος…

  139. "Ετεροδημότισσα" said

    132-135
    Να πιάσουμε και τις Βρυσούλες, έχω περάσει 2-3 μόνο στην Ηπειρο, κανα δυο της λέγανε παλιά Κουτς ή κα΄πως έτσι

  140. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    136.Λάμπρο,τη ίδια εποχή, στο ίδιο μέρος, με ανάλογη σύνθεση παρέας και ανάρτυση, παρ’ ολίγο να «καθαρίσουμε» ανάμεσα στα βράχια ένα κρικρι ένα βραδάκι με το ψαροντούφεκο! Στο τσακ αποτράπηκε από τα παρακαλετά των κοριτσιών της παρέας. Πιάσαμε όμως αγριοκούνελο στον Πάτροκλο, εδώ κατά το Σούνιο, κείνα τα χρόνια.

  141. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ζουμερά σχόλια [133, 134], διαφωτιστική παραπομπή [137] και θέμα που μπορούμε να το συζητάμε μέρες αλλά εκτός από την μαγευτική θεωρία του και τις επιστημονικές παραμέτρους του, υπάρχει και ένα ατομικό/ απλοϊκό τέχνασμα που βοηθά πολύ στην κατανόηση των πραγμάτων και μας υπαγορεύει τον ΕΝΑ φωνητικό νόμο: Ας δοκιμάσουμε (σε αργή κίνηση και αλληλοδιαδοχή θέσεων της γλώσσας στην στοματική κοιλότητα και τον ουρανίσκο) να δούμε γιατί νd αντί νδ, γιατί μb αντί μβ κλπ

  142. Νέο Kid Στο Block said

    Βιωάννη, παρντόν για τα αποσπασματικά ,αλλά έπρεπε να «διαβάσω» την κόρη….(σώθηκε το παιδί! 😦 )
    Για 5 ψάρια, 3 Τσιπούρες και 2 πεσκαντρίτσες που είπες, υπάρχουν 5!/(3!*2!)=10 τρόποι να μπουν σε σειρά φόνευσης ανά είδος ψαριού, και προφανώς 10*2 =20 τρόποι για διακριτές πεσκαντρίτσες ,έστω Λ(άουρα) και Μ(αρία)
    ΛΜΤΤΤ
    ΜΛΤΤΤ
    ΛΤΤΤΜ
    ΜΤΤΤΛ
    ΛΤΤΜΤ
    ΜΤΤΛΤ
    ΛΤΜΤΤ
    ΜΤΛΤΤ
    ΤΛΜΤΤ
    ΤΜΛΤΤ
    ΤΜΤΤΛ
    ΤΛΤΤΜ
    ΤΤΜΛΤ
    ΤΤΛΜΤ
    ΤΤΛΤΜ
    ΤΤΜΤΛ
    ΤΤΤΛΜ
    ΤΤΤΜΛ
    ΤΛΤΜΤ
    ΤΜΤΛΤ
    Από τις 20 παραπάνω πεντάδες, σωτήριες για τη Λάουρα είναι οι 5:
    MTTTΛ
    ΤΜΤΤΛ
    ΤΤΜΤΛ
    ΤΤΤΛΜ
    ΤΤΤΜΛ
    Πιθανότητα λοιπόν:5/20 =1/4 (=1/(3+1)=1/(T+1) }

  143. Οι καημένες οι τσιπούρες δεν έχουν όνομα δηλαδή; (Για να πω κάτι κι εγώ)

  144. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    139. Ναι! Βρύση, Βρυσούλα, Βρύσες Χανίων, Βρύσες Μεραμπέλου.
    Και Αετόβρυση έχει, να το συνδέσουμε.

    Βρε αγόρια τί είναι τούτο,συγγνώμη αν είναι κακόγουστο-δεν έχω ιδέα, είναι και περασμένο:
    συμμετέχει ο Λουκάς -Πεσκανδρίτσα- Βύντρα

  145. Νέο Kid Στο Block said

    143. Eίναι no-name tsipoures . Ιχθυοτροφείου,;όχι πελαγίσιες 😆

  146. Γς said

    106, 110:

    Μήπως είναι 1/(τ+2);

  147. 144 βλ. https://sarantakos.wordpress.com/2009/07/27/peskandritsa/#comment-84967 (πάνε πέντε χρόνια)

  148. Νέο Kid Στο Block said

    146. Όχι. Είναι 1/(Τ+1). Σίγουρα,απόλυτα ,νυν και αεί και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν!

  149. Γς said

    148:
    Ναι,
    Το τσεκάρισα.
    1/(Τ+1).
    Ωραίο ήταν.
    Ισχύει για κάθε πσάρι;

  150. vioannis said

    Αν όμως έχω 2 τσιπούρες και 2 πεσκαντρίτσες με προσωπικότητα και ονοματεπώνυμο, διακριτές μεταξύ τους, υπάρχουν 120 τρόποι να διαταχτούν,(δεν παραθέτω τις 120 γιατί ο Σαραντάκος θα μου δείξει κόκκινη κάρτα) και από αυτές τις διατάξεις οι 24 είναι ευνοϊκές για τι Λάουρα, άρα 24/120=1/5. Ίσως ο Κολμογκορωφ να συμφωνεί μαζί σου, αλλά η δικιά μου άποψη υπερασπίζεται την προσωπικότητα των ψαριών!! (Αν θυμάμαι καλά, αλλά δεν έχω τα βιβλία πρόχειρα να ψάξω, για ένα παρόμοιο διττό πρόβλημα κάπου γράφει ο Γκάρτνερ στα διάφορα παράδοξα του. )

  151. vioannis said

    3 τσιπούρες όχι 2

  152. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    142 – Ρε συ ΕΦΗ όταν φτάσαμε ήταν μεσημεράκι και το ελεύθερο ουσιαστικά κάμπινγκ είχε μια μεγάλη γεννήτρια, (νομίζω οτι αυτοί που το διαχειρίζονταν ήταν ιεχωβάδες) πάντως ζώα δεν είχαμε δεί, και είχαμε κατασκηνώσει αριστερά στο δασάκι όπως κατεβήκαμε. Την άλλη μέρα το πρωϊ ξυπνήσαμε απο φωνές πουλιών, ανοίγω την σκηνή και πάθαμε πλάκα, να κατεβαίνουν ενα σωρό παγώνια και ελάφια (απ΄ό,τι λές μάλλον κρι κρι ήταν) απίθανο σκηνικό που ακόμα το θυμόμαστε, το είχες δεί κι εσύ αυτό;
    Απο τότε δεν ξαναπήγαμε, είχαμε περάσει πολύ ωραία, έχει (είχε τουλάχιστον) και καλό βυθό για ψάρεμα, είχαμε κάνει καλή ψαριά + χταπόδια. Όλο λέμε να ξαναπάμε και κάθε φορά το αναβάλουμε για τον άλλο χρόνο, μια τα παιδιά είναι μικρά, μιά τα παιδιά θέλουν να πάμε αλλού, τώρα που μεγάλωσαν τα παιδιά, μεγάλωσαν κι άλλοι (εγώ ευτυχώς όχι ακόμα, έμεινα μικρός) και δεν τους κουνάς με τίποτα απο το εξοχικό στην Κινέτα, κι έτσι αγναντεύουμε την Μονή απο μακριά.

  153. Γς said

    149: Δεν είχα δει και το σχ. 142.

    Τώρα σχετικά με την πέρκα (Σχ. 105).
    εκτός του ότι ήθελα να προσθέσω ότι της πήρα και αθερίνα που έγινε μούρλια στο τηγάνι.

    Αλλά κι αυτό;

    Ισχύει το κουίζ Τσιπούρα- Πεσκαντρίτσα και για Πέρκα – Αθερίνα [3 κιλά -μερικά γραμμάρια];

  154. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Έτσι γίνονται ακόμα ΑΝΤΡΕΣ οι έφηβοι, αντί για ελεύθερο εφηβικό σέξ που είναι ντροπή, πώς να μη είναι μετά όλες οι γυναίκες πουτάνες. Το κακό είναι οτι κάποιοι καμαρώνουν γι΄αυτό το αρρωστημένο κατάντημα, και το θεωρούν φυσιολογικό.

  155. Theo said

    Ωχ, έγραψα προηγουμένως κάποια αποκλεισμένα χρηστώνυμα, κι η Πόρσε με πληροφορεί πως ο σχόλιό μου θα ελεγχθεί πρώτα από συντονιστή 😦

    Υπάρχουν και συντονιστές στο ιστολόγιο Νικοκύρη;

  156. vioannis said

    Για να κλείσω από μεριά μου, το θέμα με το Κίντιο πρόβλημα:

    Πρόβλημα 1ο
    O X έχει 5 παιδιά, 3 κορίτσια, το Τάκη και το Γιάννη.
    Τα παιδιά περνάνε με τυχαία σειρά από μια πόρτα. Ποια η πιθανότητα να περάσει τελευταίος ο Γιάννης;

    Πρόβλημα 2ο
    O X έχει 5 παιδιά, τη Μαίρη, την Άννα, τη Σοφία, το Τάκη και το Γιάννη.
    Τα παιδιά περνάνε με τυχαία σειρά από μια πόρτα. Ποια η πιθανότητα να περάσει τελευταίος ο Γιάννης;
    Στη δικιά μου λογική τα δύο προβλήματα είναι ισοδύναμα και λύνονται αν απαριθμηθούν όλες οι περιπτώσεις . Δεν αλλάζει η λύση αν τα κορίτσια έχουν ή δεν έχουν όνομα,

  157. Theo said

    Επαναλαμβάνω, εμπλουτισμένο και παραλλαγμένο, το σχόλιο, για ν᾿ απαλλάξω τον συντονιστή από ένα κόπο

    @125, 138:
    Επιτρέψτε μου να αποκαλύψω στους Ρωμιούς συσχολιαστές την αλήθεια που οι χριστιανούληδες Σαραντάκος και Γς αποκρύπτουν από τους αναγνώστες τους:
    Ο καπετάνιος («Εαμοβούλγαρος» κ. α. αποκλεισμένα χρηστώνυμα) που σχολίασε σ᾿ αυτό το νήμα στις 18:52 και στις 20:18 είναι ο «ΠΑΛΑΙΟΣ ΑΘΗΝΑΙΟΣ» που σχολίασε στο ιστολόγιο του Γς στις 20:08 (στο σχ. 138, στις 20:18, ομολογεί πως μόλις διάβασε στο μπλόγκ τις αποκαλυπτικές εκμυστηρεύσεις του Γς).

    Μόνο που εδώ μας λέει πως είναι συνομίληκός μου, δηλαδή στα 58, ενώ εκεί είναι συνομίληκος του Γς (71 ετών)

    Ε, ρε, γέλια 🙂

  158. Theo said

    Ας δοκιμάσω κι αλλιώς:
    Ο χαμαιλέων καπετάνιος (ή Εθνικ*φρων/Π@γ@νιστής/Οι Μ@νι@τες είναι Εβρ@ίοι/Σοφί@ Ντοκ@τζή/Εαμοβούλγαρος κλπ.)…

  159. Εαμοβούλγαρος said

    Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

    επιτρέψτε μου να προσφέρω δύο αποκαλυπτικά βιβλία για την ανθρώπινη βλακεία, εξαιρετικά αφιερωμένα στον καλό χριστιανό κ. Theo (σχόλιο 157).

    http://bookzz.org/s/?q=%CE%92%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%B1&t=0

    Εργάζομαι πυρετωδώς για να ανεβάσω μερικά ακόμα για την Ρουφιανιά, που θα σάς προσφέρω πιθανότατα αύριο

  160. Λάμπρο εσύ προφανώς σκορπιό λες το τενεκεδόψαρο που ζει στα ρηχά, πιο γνωστό σαν σκορπίδι λόγω μικρού μεγέθους. Εγώ χρησιμοποιώ χωρίς διάκριση τα σκορπιός και σκόπαινα είτε είναι καφέ είτε κόκκινοκαφέ ψάρια. Των πολύ βαθειών νερών, αυτα που πιάνει η ανεμότρατα που είναι κοκκινόασπρα δεν είναι το ίδιο νόστιμα. Για το ψήσιμο ένα κόλπο που υπάρχει είναι με κατάλληλο χάραγμα καιχτύπημα μ΄αυτό που χτυπάνε τις μπριζόλες να τον κάνεις να μοιάζει με…σκλεμπού, τότε ψήνεται πιο εύκολα

  161. Theo said

    @161:
    Ηρέμησε, φίλε μου, και ή εξαφανίσου ή συνέχισε να μας ξεραίνεις τα γέλια 🙂

  162. Theo said

    διόρθωση:
    Το σχ. 162 στο 160.

  163. Spiridione said

    Πάντως από δήμαρχος κλητήρας κατάντησε. Από καπετάνιος, πλασιέ στην ελληνική επαρχία με το φορτηγάκι του (και τι να πουλάει άραγε, είδη προικός;). Άντε να δούμε στην επόμενη μετενσάρκωση του τρόλη.

  164. Οφείλω να πληροφορήσω τους αναγνώστες του μπλογκ πως ή περιπέτεια που περιγράφει ο Γς ουδεμία σχέση έχει με μπουρδελότσαρκα, είναι μια απλή επίσκεψη σε οίκο ανοχής.
    Ο όρος μπουρδελότσαρκα αναφερόταν σε διαδοχικές επισκέψεις στα σπίτια μιας περιοχής και η ενημέρωση για τις νέες αρτίστες που ήρθαν καθώς και τις αποχωρήσεις. Ελάχιστες φορές κατέληγε στα ενδότερα και εν πάσει περιπτώσει μετά την επίσκεψη τουλάχιστον διψήφιου αριθμου ευαγών ιδρυμάτων. Τέτοια περιοχή ήταν η κάτω της Πατησίων από Μάρνη μέχρι πλατεία Κολιάτσου, κάθε τετράγωνο κι ένα σπιτάκι…
    Τον χειμώνα η μπουρδελότσαρκα συνοδευότανε από το απαραίτητο κρυολόγημα, απόρροια της εναλλαγής του εξωτερικού ψύχους και της υπερβολικής ζέστης μέσα στα σπιτάκια ώστε ο πελάτης να μην πηγαίνει στην κοπέλλα με παγωμένα χέρια
    Στην μπουρδελότσαρκα υπήρχε η εξαίρεση των «πριβέ» μπουρδέλλων όπου δεν επιτεπόταν η είσοδος στους μη μεμυημένους και δεν ήταν επιτρεπτή η παραμονή στο σπιτάκι όσο η κοπέλλα ήταν με άλλον πελάτη στο δωμάτιο. Επρεπε να κάνει μια βόλτα και να επανέλθει όταν ο προηγούμενος είχε φύγει. Σ’ αυτά η τιμή ήταν διπλάσια (110) από το καθιερωμένο πενηνταπεντάρι αλλά και η διάρκεια της επίσκεψης μεγαλύτερη.

  165. Vioanni (150, φυσικά με 3 τσιπούρες), κάνεις λάθος. Οι σωτήριες για τη Λάουρα μεταθέσεις είναι 30, όχι 24 (οι 5 που απαρίθμησε ο ΝεοKid με ανώνυμες τις τσιπούρες, καθεμιά εις εξαπλούν άμα τις ονοματίσουμε).
    Και φυσικά τα δύο ερωτήματα του 157 είναι ισοδύναμα, με απάντηση 1/5 και στις δύο περιπτώσεις. Δεν λέει κανείς το αντίθετο!

  166. Ενδιαφέρουσα η εικασία σου, Πέπε, αλλά:
    = ο φωνητικός νόμος που αναφέρεις μάλλον έχει εφαρμογή, τουλάχιστον πανελλήνια, μόνο στα άηχα. Πουθενά δεν άλλαξε το ‘αβγό’, το ‘έβγα’, το ‘ραβδί’, το ‘γδύνω’, το ‘αργά’…
    = έχουμε και την περίπτωση των ισπανικών, όπου τα b/d/g έγιναν επίσης τριβόμενα, έμειναν όμως στιγμιαία ακριβώς μετά από τα ομόλογα ένρινα.
    Λογικότερο λοιπόν, κατά το κριτήριο του Όκκαμ, μου φαίνεται να υποθέσουμε — αν δεν υπάρχουν ενδείξεις για το αντίθετο — ότι τα μβ/νδ/γγ διατήρησαν χωρίς διακοπή την αρχαία προφορά τους/

    Η πέρdικα που αναφέρεις, πού λέγεται; Ρωτώ γιατί έχω δει με έκπληξη σε κρητική ιστοσελίδα να γίνεται λόγος για «ντιχάλι σιντερένιο». Υπάρχει μήπως γενικότερο θέμα με το δ σε κάποια μέρη;

  167. Avonidas said

    Η πεσκαΝΔρίτσα ψαρεύει και άΝΔρες! 😮

    Σερσέ λα φαμ, δηλαδή, καλά λένε οι Γάλλοι…

  168. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    160 – Ναί αυτά λέω, είκοσι με εικοσιπέντε πόντους φτάνουν τα μεγάλα, αυτά που πιάνουν οι ανεμότρατες είναι πολύ βαθειά πάνω απο 60 μέτρα, εγώ μιλάω μέχρι τα 30 (πιο κάτω σπανίως πάω) τα «μικρά» πάντως τα κάνω βραστά.

  169. Theo said

    @160, 164:
    Για τη ρουφιανιά, πάντως, θα μπορούσε να γράψει ένα σωρό βιβλία, ως ειδικός 🙂

  170. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    152 Λάμπρο, στη Μονή πριν το 90 είχε και δυο πόνυ. Παγόνια, ελάφια αλλά και αίγαγρους (κρι κρι) ελπίζω να έχει ακόμη.Αυτά τ΄ αγριοκάτσικα εμφανίζονταν μόλις πέφταν οι σκιές πάνω στις πλακούρες από την πλευρά προς Αίγινα.Κι εκεί σε μια σχισμή παρά λίγο να την πατήσει κάποιο που ξεμύτισε λίγα μέτρα μπροστά απ΄ το δικό μας λημεράκι. Αριστερά όπως βγαίναμε στο νησάκι αλλά αρκετά πιο αριστερά από το λιμανάκι.Τα βλέπαμε κι απ΄ τη βάρκα όταν φεύγαμε για απέναντι. Κάποτε κείτονταν πάνω στις πλάκες μυρικάζοντας. Ειδυλλιακή εικόνα.Μένει πάντα στην καρδιά μου μαζί με την Αίγινα που υπεραγαπώ και απορώ τώρα γιατί έχω τόσο καιρό να πάω.

  171. Μετά απ’αυτά που είπες για τη Μονή, Εφη², θα σε συμπαθήσει ακόμα περισσότερο ο Νικοκύρης…

  172. Γς said

    166:
    >Τον χειμώνα η μπουρδελότσαρκα συνοδευότανε από το απαραίτητο κρυολόγημα, απόρροια

    απόρροια, βλεννόρροια και άστα να πάν στο διάολο.
    Τραγικές καταστάσεις. Ιδιως για τις κοπέλες.
    Συνεργάστηκα κιόλας, λέμε τώρα, μαζί τους και τις μελέτησα σε βάθος.
    Ποτέ πάντως δεν θεώρησα την πόρνη ερωτική παρτενέρ, όμως με είχαν κατασυγκινήσει.

  173. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    157 – Theo μετά τον Λεώνικο έπεσες κι εσύ στην παγίδα του φασιστοειδούς σεξουαλικού γερολιγούρη, ειλικρινά με λυπήσατε καί οι δύο γιατι σας εκτιμώ ιδιαίτερα, κι ας έχουμε διαφορετικές απόψεις για αρκετά θέματα, και εκ διαμέτρου αντίθετες για κάποια ειδικά. Δεν έχετε αντιληφθεί, οτι περισσότερο απο οποιοδήποτε σχόλιο επιζητεί τα δικά σας; γιατί του δίνετε υπόστατση;
    Όταν τσακώνεται ένας έξυπνος με ένα βλάκα, ποιός κερδίζει;

  174. Avonidas said

    #172. Κατάλαβα… σε λάθος εποχή το πήραμε το proficiency… 😐

  175. Γς said

    Για τον Τζη [Σχ. 164] ήταν το 172

  176. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    116.>> – Στοιχηματίζω την μισή μου περιουσία οτι θέλεις να γίνεις Εαμοβούλγαρος στη θέση του
    -Κομμουνιστοσυμμορίτη

  177. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    171.Άγγελε,κάπου εδώ μέσα(δν ξέρω πού είναι ακριβώς,ούτε πώς το βρίσκω) είναι το πόνημά μου «Αίγινα»,πάνω στη ρίμα του ποιήματος και τραγουδιού «Χρυσοπράσινο φύλλο» (Κύπρος). Από αγάπη και ωραίες αναμνήσεις γραμμένο. Τυχαίο το αγαθόν ο Νικοκύρης να είναι από κει, εκ μητρός που λέμε.

  178. Ριβαλντίνιο said

    @ 173 ΛΑΜΠΡΟΣ
    «του φασιστοειδούς σεξουαλικού γερολιγούρη»
    Για όποιον δεν το έχει καταλάβει ο ΕΑΜΟΒΟΥΛΓΑΡΟΣ είναι γυναίκα και όχι άνδρας.

  179. Theo said

    @177:
    Μα, δεν τον παίρνω στα σοβαρά, Λάμπρο μου. Το διασκεδάζω 🙂

  180. Theo said

    διόρθωση:
    Το 179 στο 173.

    @178:
    Δε φαίνεται για γυναίκα. Εκτός κι αν κάνεις πλάκα 🙂

  181. Avonidas said

    #178, 180:

    😉

  182. Ριβαλντίνιο said

    @ Theo
    Γυναίκα είναι. Όταν δεν θέλει να δηλώσει κάτι και υπογράφει με άλλα ονόματα, υπογράφει πάντα με γυναικείο !

  183. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    166.«ντιχάλι σιντερένιο». Υπάρχει μήπως γενικότερο θέμα με το δ σε κάποια μέρη;

    -Ναι. Ντιχαλόβερα αλλά σιδεροτσίκαλο, Κάβο Σίδερο και στην καθημερινή εκφορά και λέμε δόντια αλλά μια χανιώτισσα μού λέει «πονού τ΄ αντόντια μου».
    ‘Αρα «παίζουν» οι περιπτώσεις ανά περιοχή.
    Την πέρδικα, μήπως τη θεωρεί πέντρικα;

  184. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    182.>>Γυναίκα είναι
    κι απλώνει τα σεντονάκια της

  185. Ριβαλντίνιο said

    @ 184 ΕΦΗ ΕΦΗ
    τον Σαραντάκο. Γιατί στο σπίτι μπαααααα………… Καμιά πορτογυρίστρα θα’ναι. 🙂

  186. Δεν ξέρω πότε έγινε της μόδας, αλλά η Φωτεινή λέει ότι η μάνα της όλο πεσκαντρίτσα έπαιρνε επειδή έχει πολύ ψαχνό. Εγώ δεν την ήξερα προσωπικά και μάλλον τελευταία έμαθα το όνομά της. Το συγκράτησα μάλλον επειδή μου φάνηκε παράξενο και περίπλοκο.

    @2 Εγώ δεν είμαι επίκαιρος, αλλά σήμερα έμαθα πολλά περί πεσκαντρίτσας, της οποίας ήξερα μόνο το όνομα. Δεν είχα δει πόσο αλλόκοτη είναι.

    @18 Βκ, όντως δεν καταλαβαίνω πολύ την ευαισθησία του ευπρεπισμού, ειδικά για την πεσκαντρίτσα. Ομολογώ ότι δεν είμαι σίγουρος πώς την άκουσα και πώς την είπα (αν την είπα) καμιά φορά. Αλλ’ ότι έχουμε δει μπούμερανγκ ευπρεπισμούς τύπου ‘άνδρον’ και ‘καθρεύτης’ είναι αλήθεια.

    @28 Σπ/όνε Αυτή η σούπα από διάφορα ψάρια δεν είναι η μπουγιαμπέσα; Έτσι νόμιζα μέχρι σήμερα.

    @30 Μπλογκ ο. Ν. Πού ξέρουμε ποια ακριβώς ‘ήσαν αυτά τα ψάρια;

    @40 ΣΣ [37: Γνωστό πρόβλημα από την εποχή του αντάντε (andante) και δυσεπίλυτο.]
    Απλώς η ελληνική γραφή δεν καλείται ν’ αποδώσει τέτοιους φθόγγους, όπως τα τελικά -gne και –ille και πάρα πολλούς φθόγγους άλλων γλωσσών. Φυσικό δεν είναι;

    @125 Γς, αυτή την ιστορία την έχω ξανακούσει; Εδώ; Νομίζω. Ή την έχω διαβάσει στον Κάκτο; Μόνο για την μοναδική ευφυΐα σου δεν έτυχε ν’ ακούσω. Τυχαίο;
    ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΕΓΩ ΤΙ ΛΕΤΕ…. ΑΛΛΑ ΘΑ ΠΆΩ ΣΤΟ ΧΤΕΣΙΝΌ ΝΑ ΜΑΖΈΨΩ ΠΡΆΜΑΤΑ

  187. Μαρία said

    166
    Ναι σε όλα.
    Μόνο για τα άηχα ισχύει με εξαίρεση το σφ, όπου έχουμε δύο εξακολουθητικά.
    Αυτό που γράφεις για τα ισπανικά ισχύει και για τα ελληνικά. Στα ελληνιστικά χρόνια τα b,d,g άρχισαν να προφέρονται β,δ, γ εκτός αν προηγούνταν ρινικό όπως στο δενδρον κλπ, οπότε διατηρήθηκε η αρχική προφορά.

  188. glossard said

    Ευπρεπισμός λέγεται και το ξύρισμα στο σώμα στην ιατρική ορολογία.Ίσως γι αυτό η μη ευπρεπισμένη λέξη »άντρας» είναι πιο αρρενωπή από την ευπρεπισμένη »άνδρας». 🙂

  189. Εαμοβούλγαρος said

    1) Πληροφορώ τους Μπαοχτσήδες αναγνώστες ότι η Παναγία (γυνή ελαφρών ηθών κατά το σοφό Ταλμούδ) βοήθησε και πάλι τον καλό χριστιανό Άγγελο Αναστασιάδη: Με δύο γκόλ του Κλάους Αθανασιάδη, ο μΠΑΟΚ νίκησε προ ολίγου στο Μίνσκ τους Λευκορώσους της Δυναμό με 2-0 και προκρίνεται (αν δεν βάλει το χέρι της η γιαγιά του Διαβόλου) στο Γιουρόπα Λίγκ.

    http://www.protothema.gr/sports/article/430053/megali-niki-tou-paok-sto-minsk-2-1-tin-dinamo-/

    2) Συνιστώ στον καλό χριστιανό κ. Theo να σταματήσει το «χειρουργείν» (έτσι αποκαλεί την χειράντληση ο Διογένης o Λαέρτιος στον βίο του Διογένους του Κυνικού), διότι είναι βαρύτατες οι ποινές που προβλέπει για τον αυνανισμό το «Πηδάλιον» του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου. Κατεβάστε το εδώ κι αν δεν μπορείτε, πέστε μου να το ανεβάσω στο bookzz

    3) Νέα προσφορά του ανεξάντλητου Εαμοβούλγαρου: Κατεβάστε το θρυλικό «Μπουρδέλο» του μακαριστού Ηλία Πετρόπουλου, εξαιρετικά αφιερωμένο στον αγαπητό σε όλους μας κ. Γς, που ξεκίνησε πρώτος την μπουρδελοσυζήτηση. Και πάλι, αν δεν μπορείτε, πείτε μου να το ανεβάσω στο bookzz.

    4) Νεαρό Ριβαλντίνιο: Είσαι πολύ μεγάλος, αγαπητό μου πνευματικοπαίδι: Τους μπέρδεψες όλους με το σενάριο περί γυναίκας, μέχρι κι ο αρχηγός του lobby των τρελών επιστημόνων κ. Αβονίδας ασχολήθηκε με το θέμα. Εξαιτίας σου θα με ανακηρύξει στο τέλος του έτους ο κ. Σαραντάκος «πολυτιμότερο παίκτη» του παρόντος Ιστολογίου, λόγω των αλλεπάλληλων σχολίων που θα προκαλέσει το ευφυέστατο σενάριό σου…

  190. Πέπε said

    @166: Η πέρdικα, το αβgό, το βgαίννω, το ραβdί, το αρgά, όλα αυτά που ζήτησες Άγγελε, καθώς και ο βάρτσαμος (= βάρσαμος = βάλσαμος) λέγονται στην Κάρπαθο. Πιστεύω -με πιθανότητα λάθους- ότι τα έχω ακούσει και από Ροδίτες. Στη Ρόδο υπάρχουν πολλά επιμέρους ιδιώματα. Και οι Κύπριοι τα λένε παρόμοια, μόνο που εκείνοι κάνουν το δεύτερο σύμφωνο άηχο, πράγμα μοναδικό νομίζω στην ελληνική γλώσσα: αβκόν, βκαίννω, αρκά (για το ραβδί δεν ξέρω αν λένε ραβτίν).

    Όλοι αυτοί, καθώς και οι υπόλοιποι 12νήσιοι και σία (Ικαρία, ίσως και Αμοργός – τι έγινε ο Αρκεσινεύς να βοηθούσε;), προφέρουν, αντίθετα, τα β – γ – δ μεταξύ φωνηέντων από ελάχιστα έως καθόλου. Λαός π.χ. είναι ο λαγός, ήωκα = ήδωκα (έδωσα), ήαλα = ήβαλα (έβαλα). Τελικά η «κανονική» προφορά των β – γ – δ σε ορισμένα ιδιώματα είναι μάλλον η σπανιότερη.

    Πράγματι, η όλη φάση θυμίζει πολύ τα ισπανικά. Και στα ισπανικά αν δεν απατώμαι (αν όχι στα στάνταρ, ίσως σε κάποια ιδιώματα) αυτοί οι φθόγγοι σε περιβάλλον φωνηέντων προφέρονται τόσο χαλαρά ώστε σχεδόν χάνονται, αν όχι τελείως.

    @187: Μαρία, σωστά. Αλλά ειδικά οι Πόντιοι και το σφ το κάνουν σπ: ανέσπαλα (ανέσφαλον) = ξέχασα.

    Εκεί που υπάρχει γενική εξαίρεση είναι στις ακολουθίες {φ/χ/θ/β/γ/δ} + {λ/ρ/μ/ν}. Εκεί όλοι παντού προφέρουν και τα δύο σύμφωνα ως διαρκή (τριβόμενα ορθότερα, ευχαριστώ για τη διόρθωση.)

    Εντάξει, αναγνωρίζω ότι αντλώ παραδείγματα όλο από περιφερειακές μορφές της γλώσσας. Δεν είναι αρκετή ένδειξη για να βγάλουμε συμπεράσματα, μπορεί όμως να αποκαλύπτει πράγματα που από την εξέλιξη των «μέσων» ελληνικών μόνο να μην τα σκεφτόμασταν.

  191. Pedis said

    # 110 – ΝεοΝιντ – Θα επιχειρήσω μία παραλλαγή της λύσης -βασισμένη στο χιντ που έδωσες.

    Θεώρησε ένα οποιονδήποτε αριθμό από Τ(σάρια), βάλτα στη σειρά χωρίς να ενδιαφέρεσαι για τη διάταξή τους και δώστους για χάρη ευκολίας τα ονόματα Τ_1, Τ_2, … Τ_τ. Πάρε το πρώτο Π(σάρι). Υπάρχουν (τ+1) θέσεις διαθέσιμες για του λόγου του: αριστερά του Τ_1, μεταξύ Τ_1 και Τ_2 κοκ. Μία από αυτές είναι σωτήρια: εκείνη στα δεξιά του Τ_τ. Άρα (όπως ακριβώς είπες) η πιθανότητα σωτηρίας είναι 1/(τ+1). Πάρε, τώρα, το δεύτερο Π(σάρι). Για του λόγου υπάρχουν, επίσης, (τ+1) θέσεις. Έτσι, για τα δύο Π(σάρια) μαζί, υπάρχουν (τ+1) σωτήριες διατάξεις έναντι του συνολικού αριθμού των διατάξεων τους -μόνο σε σχέση με τα Τ(σάρια) – που είναι (τ+1)^2.
    Έτσι στη γενική περίπτωση που έχουμε π Π(σάρια) η πιθανότητα επιβίωσης τουλάχιστον ενός από αυτά θα είναι
    (τ+1)^(π-1) / (τ+1)^(π) = 1/(τ+1).

    Δεν χρειάζονται λοιπόν ούτε οι διατάξεις ούτε οι συνδυασμοί. Μόνον η απαίτηση ότι κάθε Π(σάρι) που «την ψάχνει να χωθεί» έχει (τ+1) επιλογές θέσης σε σχέση με τις θέσεις του συνολικού αριθμού τ των Τ(σαριών)

    Συμφωνείς ;

  192. Pedis said

    Διόρθωση για να αποφευχθεί πιθανή σύγχυση:

    «Έτσι, για τα δύο Π(σάρια) μαζί» —> «Έτσι, στην περίπτωση που είναι δύο τα Π(σάρια)»

  193. Μαρία said

    190
    >Εκεί που υπάρχει γενική εξαίρεση είναι στις ακολουθίες {φ/χ/θ/β/γ/δ} + {λ/ρ/μ/ν}. Εκεί όλοι παντού προφέρουν και τα δύο σύμφωνα ως διαρκή (τριβόμενα ορθότερα, ευχαριστώ για τη διόρθωση.)

    Η διάκριση σε κλειστά/εξακολουθητικά αφορά τα στοματικά (ή αποφρακτικά) σύμφωνα. Σ’ αυτά δεν περιλαμβάνονται τα ρινικά και υγρά.

  194. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα σχόλια! Ήμουν σε εκδήλωση:

    https://sarantakos.wordpress.com/?attachment_id=12228

    Tο σχόλιο του Τέο είχε πράγματι μπλοκαριστεί αλλα αφού το επανέλαβε πιο κάτω δεν το ξαναβάζω.

  195. Γς said

    177 @ ΕΦΗ ΕΦΗ

    >Άγγελε,κάπου εδώ μέσα(δν ξέρω πού είναι ακριβώς,ούτε πώς το βρίσκω) είναι το πόνημά μου «Αίγινα»,πάνω στη ρίμα του ποιήματος και τραγουδιού «Χρυσοπράσινο φύλλο» (Κύπρος).

    Εδώ είναι:

    https://sarantakos.wordpress.com/2013/08/11/barnalisaigina-2/#comment-182009

    Αλλά και εδώ:

    http://caktos.blogspot.gr/2013/08/blog-post_1814.html

  196. Basil Tatsis said

    #13 Βεβαίως δεν είστε Αθήνα !
    Ομολογώ ότι άρχισα να μη καταλαβαίνω Ελληνικά.Ο Γιανναράς μπορεί να είναι καμμιά φορά υπερβολικός αλλά ομολογώ ότι προτιμώ ,αν και όχι πάντοτε ,τα Ελληνικά του.Ισως επειδή γεννήθηκα κι’εγώ πριν τον πόλεμο και ίσως επειδή λείπω απ’την χώρα πάνω από πενήντα χρόνια .Πάντως η εσκεμμένη προσπάθεια να αλλάξουμε τη γλώσσα κατά τις προτιμήσεις μας είναι εξίσου ψεκτέα όσο και η προσπάθεια να την κρατήσουμε σε σημειωτόν.

  197. # 194

    Πάντως κάποιο λάθος έχει γίνει στην αρίθμηση και κατά σύμπτωση όλα τα βόλια του Τεό πέφτουν απάνω μου !

  198. Νέο Kid Στο Block said

    191. Pedis, ε ναι. Αλλά αυτό ακριβώς που λες είναι Συνδυαστική, δηλαδή καταμέτρηση κλασική και κλασικότατη κι ούτε Κολμογκόροφ ούτε ξέρω γω ποιο άλλο χριστιανοκομμούνι 🙂 . Το «πάρε όσες κόπιες από τσιπούρες ή πεσκαντρίτσες ή ξερω γω αγόρια ή ασπρα πιονια του σκακιού και χώσε ανάμεσά τους σε όποια θέση θες ό,τι άλλες ίδιες μεταξύ τους κόπιες θες».
    Είναι «επαναληπτικές διατάξεις» και βγαίνουν απλά από τον τύπο ν!/(α!*β!*…*χ!) όπου v=α+β+…χ . Στο παράδιεγμα του 150. του Βιωάννη δηλαδή, οι συνολικές μεταθέσεις (permutation) για 5 διακριτά (με ονοματεπώνυμο) ψάρια είναι 5!=120. Οι δυνατοί τρόποι να βάλεις σε σειρά 3 Τ και 2 Π είναι 5!/(3!*2!)= 10 . Ας δώσουμε «ονοματεπώνυμο» όπου θέλουμε κι αν θέλουμε. Αν δώσουμε στις πεσκαντρίτσες το 2! στον παρανομαστή πάει περίπατο, και μένει 5!/3!=20 διατάξεις (τις οποίες έγραψα και αναλυτικά), με 5 ευνοικές για ΚΑΘΕ πεσκαντρίτσα από τις δύο.
    Το αν δίνω ή όχι ονοματεπώνυμο ΔΕΝ αλλάζει ασφαλώς τις πιθανότητες , Βιωάννη. Απλώς κάτι υπολόγισες λάθος στο 150. ,καθώς οι ευνοϊκές για τη Λάουρα δεν είναι 24 ,αλλά 30 ,κι αυτό φαίνεται ξεκάθαρα χωρίς επιθεώρηση καμίας λίστας, αν απλά σκεφτούμε πως οι 5 ευνοϊκές της Λάουρας (ή της Μαρίας,το ίδιο κάνει ασφαλώς) όταν οι Τσιπούρες είναι no name, απλώς πρέπει να πολλαπλασιαστούν με το 3!=6 αφού αυτές είναι οι δυνατές μεταθέσεις των τσιπούρων όταν θεωρηθούν επώνυμες, άρα 5*3!=5*6=30 (κι ΄ποχι 24 που λες, άρα p(Λάουρα ζει)=30/120=1/4 …και πάλι! 🙂

  199. Νέο Kid Στο Block said

    Να πάρει η ευχή και γμ τον Ποσειδώνα του καπετάνιου,γμ! Πάλι μού ξέφυγε το σχόλιο 165. του Άγγελου,το οποίο είχε ήδη καλύψει το 150. Παρντόν.

  200. lefteris_sfak said

    Νικοκύρη, απέργησα και εγώ χθες από την παρακολούθηση του ιστολογίου, οπότε επισημαίνω αργά ένα ψιλολοΐδι: pescatore είναι ο ψαράς στα ιταλικά, piscator στα λατινικά. Επίσης γωγλίζω σε γαλλικά σάιτ έναν τύπο pescator, ο οποίος μου μοιάζει (τυγχάνω αγαλλομαθής) διαλεκτικός.

  201. vioannis said

    Κιντ και Άγγελε, συγγνώμη που επανέρχομαι, μπορεί να με πήραν τα γεράματα και να χάνω πια λίγο, αλλά μετρώ και ξαναμετρώ τις περιπτώσεις που η Λάουρα ψαρεύεται τελευταία, 24 τις βγάζω. Να, τις παραθέτω παρακάτω. Ποιες είναι οι άλλες 6 που λέτε αφού εσείς τις βγάζετε 30. Εγώ έγραψα και τους 120 τρόπους που μπορεί να γίνει το ψάρεμα και για το κάθε ψάρι βρήκα 24 τρόπους να μένει τελευταίο (Λογικό είναι όλα τα ψάρια έχουν ίσες ευκαιρίες, σε δημοκρατία ζούμε) . Και λέω 24×5=120. Πάλι ταιριάζει. Ποιες ξεχνάω, παναθεμά το έμμενταλ που έχω στο κεφάλι μου
    1: T1, T2, T3, P1, LA
    2: T1, T2, P1, T3, LA
    3: T1, T3, T2, P1, LA
    4: T1, T3, P1, T2, LA
    5: T1, P1, T2, T3, LA
    6: T1, P1, T3, T2, LA
    7: T2, T1, T3, P1, LA
    8: T2, T1, P1, T3, LA
    9: T2, T3, T1, P1, LA
    10: T2, T3, P1, T1, LA
    11: T2, P1, T1, T3, LA
    12: T2, P1, T3, T1, LA
    13: T3, T1, T2, P1, LA
    14: T3, T1, P1, T2, LA
    15: T3, T2, T1, P1, LA
    16: T3, T2, P1, T1, LA
    17: T3, P1, T1, T2, LA
    18: T3, P1, T2, T1, LA
    19: P1, T1, T2, T3, LA
    20: P1, T1, T3, T2, LA
    21: P1, T2, T1, T3, LA
    22: P1, T2, T3, T1, LA
    23: P1, T3, T1, T2, LA
    24: P1, T3, T2, T1, LA

  202. Νέο Kid Στο Block said

    201. Bιωάννη, ξεχνάς αυτές στις οποίες η Λάουρα ψαρεύεται προ-τελευταία με τελευταία την P1.
    π.χ η Λάουρα δεν σώζεται μόνο στην: 3:T1, T3, T2, P1, LA , αλλά και στην 3′: Τ1,Τ3,Τ2,LA,P1

  203. Νέο Kid Στο Block said

    201. Τώρα καταλαβαίνω τι έπαθες. Είχες στο μυαλό σου όλη την ώρα άλλο πρόβλημα. Ότι ζωή για τη Λάουρα=τελευταίο ψάρεμα, ενώ ζωή= να μην έχει ψαρευτεί πρίν ψαρευτούν όλες οι τσιπούρες. 😉

  204. Pedis said

    # 203 – Ναι, κι εγώ την πάτησα στην αρχή, χτες το βράδυ. Είναι κι αυτό μέρος του κουίζ.

    # 198 – Σύμφωνοι. Όλα αυτά είναι συνδυαστική. Εννοούσα ότι κάποιος μπορεί να βρει τη λύση χωρίς να προβεί σε χρήση έτοιμης φόρμουλας.

  205. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    178 – Γριά λιγούρα τότε, η ουσία παραμένει ίδια, μεγάλη σεξουαλική στέρηση, που σε αυτή την ηλικία αν βρεί πρόσφορο έδαφος γίνεται άκρως επικίνδυνη για την λειτουργική ζωή, η διεστραμένη περιγραφή για οτιδήποτε σεξουαλικό, δείχνει ανέραστο άνθρωπο, και τέτοιοι άνθρωποι μόνο φθόνο και κακό έχουν μέσα τους για την υπέρτατη χαρά της ζωής που είναι το σεξ, και μάλιστα δωρεάν, γι΄αυτό το πληρώνουν επειδή το μισούν.

    179 – Παίρνεις για πλάκα τον Φασισμό Theo; σε διασκεδάζουν οι φασίστες; Γούστα είναι αυτά, εγώ δεν κατάφερα ποτέ να διασκεδάσω μαζί τους, ο φασισμός είναι απο τα ελάχιστα πράγματα που παίρνω στα σοβαρά στην ζωή μου (όπως και την βλακεία). Σου εύχομαι να μη βρεθείς ποτέ υπο την εξουσία του, θα σου φύγει κάθε όρεξη για διασκέδαση μαζί τους, ρώτα όποιο θύμα τους θέλεις, θα σου πεί.

  206. sarant said

    200: Δίκιο έχεις.

    Καρδιές έκαψε αυτή η Λάουρα!

  207. Theo said

    @205:

    Όχι, δεν παίρνω για πλάκα τον φασισμό, Λάμπρο, αλλά τις αντιδράσεις, τα ψέματα, τα φτηνά κολπάκια και τους στρουθοκαμηλισμού του συγκεκριμένου στερημένου σχολιαστή.

  208. Ριβαλντίνιο said

    @ 205 ΛΑΜΠΡΟΣ

    Όλα λάθος ! 😉 Η ΕΑΜΟΒΟΥΛΓΑΡΟΣ είναι μια γυναίκα μέσης ηλικίας, με έντονο σεξουαλικό ταμπεραμέντο, έμπειρη στα ερωτικά, αεικίνητη, με στοιχεία milf. Η εμμονή της με τον BLOG OTI NA’NAI και τον Theo εξηγείται με το ότι στα νεανικά της χρόνια τα είχε με νεαρό που απαρνήθηκε τα εγκόσμια

  209. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    207 – O συγκεκριμένος σχολιαστής κρύβει πίσω απο αυτά τα ηλίθια «κολπάκια» ό,τι πιο φοβερό και κακό έχει βγάλει η ανθρώπινη φύση, αυτή η αστεία και γραφική πλευρά, αν κάποια στιγμή βρεθεί με δύναμη (και έχει συμβεί στο παρελθόν αρκετές φορές) θα γίνει αδυσώπητη και ανελέητη. Προς το παρόν για να συντηρηθεί τρέφεται με χαζοχαρούμενες τρολιές, όμως σε ανύποπτη στιμή το βιβλίο του Πλεύρη το δημοσίευσε σε ένα ιστολόγιο όπως αυτό, που επιπλέον έχει μια απο τις μεγαλύτερες επισκεψιμότητες στην Ελλάδα. Όπως βλέπεις δεν είναι και τόσο αθώα τα πράγματα για να τα παίρνουμε στ΄αστεία.
    Φυσικά εσύ ξέρεις καλύτερα τι κάνεις και γιατί , σε καμία περίπτωση δεν σε νουθετώ.

    208 – Έχεις δίκιο όλα λάθος, πώς μπορώ άλλωστε να αμφισβητήσω αυτή την επιστημονική τεκμηρίωση; (χαμόγελο).

  210. Ριβαλντίνιο said

    @ ΛΑΜΠΡΟΣ
    Τι μου θύμισες ?
    Για την εμμονή με τον BLOG που λέγαμε. Κάποτε ο BLOG αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες ( συγνώμη BLOG που αναγκάζομαι να κάνω τέτοιες αποκαλύψεις για το παρελθόν σου ). Υποχρεώθηκε λοιπόν για λίγο να κάνει αυτό ( Δες 0.10 «Τι πάω να κάνω Θεέ μου» μονολογεί . )

    Ανάμεσα στις γυναικοπαρέες θα δεις κάπου ΕΑΜΟΒΟΥΛΓΑΡΟ.

  211. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Την είδα την Εαμοβουλγάρα, αυτή που μιλάει στο τέλος δεν είναι;

    Υ.Γ – Μπράβο blog και δε σου τόχα.

  212. Pedis said

    Καλά, αλλά με όλα αυτά τα σχόλια κάνετε φίρμα τον τρολόσαυρο. Άλλο που δεν θέλει, δηλαδή, με τις κοτσάνες και τις χοντράδες που πετάει.

  213. Γς said

    SKAI Τώρα:

    Ο Μπογδάνος με την μεταιορολόγο κ. Σούζη λένε για τον Σαραντάκο [τον δικό μας] και τα ραβιόλια του. 😉

  214. elkas said

    Κορυφαίο παράδειγμα ευπρεπισμού τοπωνυμίου στην περιοχή Χανίων είναι η ηρωική Κάντανος, την οποία μετέτρεψαν σε Κάνδανο (σε κάποιον φάνηκε πολύ «μαλλιαρό» το αρχαίας προέλευσης Κάντανος).
    Τάσεις ευπρεπισμού (σε συνδυασμό με παρετυμολόγηση μερικές φορές) παρουσιάζονται σε τουρκικής ετυμολόγησης επώνυμα: Δερμιτζάκης, Βογιατζής, Βουδούρης, Δολαψάκης κλπ.

  215. ΑΚ said

    όμορφο άρθρο
    «δεν ξέρω να έχουν άλλο τίτλο τους αφιερωμένον σε ψαρικά» όχι αλλά έχουν για καφέ, για τυρί… (από εδώδιμα) και για γάτα (από ζωολογία)
    άλλα δυο τραγούδια με ιχθυηρά, όχι από ημισκούμπρια
    – «Αστράκια που ‘χει η θάλασσα» (από τη Φαύστα του Μποστ)
    όπου το Ριτσάκι, η απολεσθείς κόρη, τραγουδά για το βίο της, αφού γλίτωσε και βγήκε εκ της θαλάσσης:

    – «Το δέντρο» (από την επιστροφή του τεμπέλη δράκου του Χατζηπιερή)
    όπου στο πρώτο λεπτό ακούγονται τα.. πουλιά που φωλιάζουνε στο δέντρο που φυτέψαν στου κήπου τη γωνιά. Στο τέλος του τραγουδιού, βέβαια, λάμπει η αλήθεια
    κανένα από τα δυο τους, πάντως, δεν έχει πεσκαντρίτσα (με ή άνευ φράκου)

  216. ΑΚ said

    ξέχασα το του Χατζιπιερή:

  217. sarant said

    213: Μπα; Θα κοιτάξω να το ακούσω.

    214: Σωστά!

    216: Δεν το ήξερα αυτό το Δέντρο.

  218. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    195. Γς ευχαριστώ! Αφού έχω εσένα δε φοβούμαι σεντάτι .(Κανα τούρκικο θάναι το σεντάτι,που μου ήρθε από το ασκί τώρα, αλλά τί ακριβώς;)

  219. Γς said

    217:

    >Μπα; Θα κοιτάξω να το ακούσω.

    Εδώ [στο 28:40]:

    http://www.skai.gr/tv/show/?showid=65140

  220. Γς said

    217:
    Στα Προηγούμενα Επεισόδια, εκπομπή 28/11/14

  221. 143, …Οι καημένες οι τσιπούρες δεν έχουν όνομα δηλαδή;

    Είναι γενόσημες! 🙂

  222. sarant said

    221: Καλό!

    219: Μερσί, βρήκα και υλικό για αύριο,

  223. Ψέκας said

    μπράσκα στο χωριό μου λένε τη χελώνα.
    Στα γύρω χωριά δεν καταλαβαίνιουν αυτη τη λέξη και νόμιζα ότι είναι εντελώς ιδιωματική αλλά τώρα βλέπω ότι την λένε και αλλού με διαφορετική έννοια.

  224. Ψέκας said

    εμένα το πεσκανδρίτσα δεν μου μοιάζει για ευπρεπισμός σκέτος αλλά μάλλον προηγείται η περετυμολογία απο τον άνδρα. ‘Οπως περίπου γίνεται και με τον Αδριανό που λέγεται συνέχεια Ανδριανός. (σε ονόματα και επίθετα)
    Θυμάμαι τον ηθοποιό Βάσο Ανδριανό που ήταν καλλιτεχνικό ψευδόνυμο και τον υπουργό Γιάννη Ανδριανό Στην εκκλησία βλέπουμε τον άγιο Ανδριανό που όμως ήταν Αδριανός στην πραγματικότητα.

  225. Σωτήρς said

    Αργοπορημένη συνεισφορά αλλά τι να κάνω έλειπα στα πολύ ξένα.

    Όπως είπε και ο κοντοχωριανός Gpointofview ποτέ δεν την ξέραμε πεσκαντρίτσα, εγώ πάντα σκλεπού την ήξερα.
    Επίσης λένε ότι το κρέας της (ουρά) το χρησιμοποιούν σαν απομίμηση αστακού.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: