Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης: Η εκμάθηση της Ρωσικής και η γνωριμία με τον Β.Ν.Φεδέρωφ

Posted by sarant στο 16 Δεκεμβρίου, 2014


Εδώ και κάμποσο καιρό έχω αρχίσει να δημοσιεύω, κάθε δεύτερη Τρίτη, αποσπάσματα από το βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης” (εκδ. Ερατώ, 1995, εξαντλημένο), που είναι μια βιογραφία του παππού μου, του Νίκου Σαραντάκου (1903-1977), ο οποίος είχε το ψευδώνυμο Άχθος Αρούρης (που είναι ομηρική έκφραση και σημαίνει ‘βάρος της γης’). Η σημερινή συνέχεια είναι η τριακοστη πρώτη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Βρισκόμαστε πάντοτε στην Κατοχή.

Να προσθέσω ότι αύριο συμπληρώνονται τρία χρόνια από τον θάνατο του πατέρα μου. Τον θυμόμαστε πάντοτε.

mimis_jpeg_χχsmallΤον πρώτο κιόλας χειμώνα της Κατοχής, ενώ οι Γερμανοί είχαν φτάσει έξω από τη Μόσχα και το Λένινγκραντ, ο ποιητής καταπιάστηκε να μάθει ρωσικά.

«Όταν θα κατηφορίσει κατά δω ο Κόκκινος Στρατός, θα τον προσφωνήσω στη γλώσσατου», έλεγε στον μπατζανάκη του που τα ’χε βάψει μαύρα με την προέλαση των χιτλερικιύν. Ο ίδιος ούτε στιγ­μή δεν αμφέβαλλε πως τελικά οι Ρώσοι θα νικούσαν τον Χίτλερ και πως θα λευτέρωναν την Ευρώπη. Οι νίκες των Γερμανών το καλοκαίρι δεν μπόρεσαν να μειώσουν ούτε στο ελάχιστο την αισιοδοξία του.

«Στρατηγικό σχέδιο του Μουστάκια είναι η υποχώρηση. Έτσι έκαναν οι Σκύθες με τον Δαρείο, έτσι έκαναν αργότερα οι Ρώσοι με τον Κάρολο XII της Σουηδίας και με το Ναπολέοντα. Ο Χίτλερ θα πάθει χειρότερη νίλα».

Οι φίλοι του, που δε συμμερίζονταν την αισιοδοξία του, τον είχαν βγάλει «επιτελάρχη του Κόκκινου Στρατού».

Δεν ήταν μονάχα η ιδεολογική του τοποθέτηση που τον έσπρωξε να μάθει ρωσικά. Εξ απαλών ονύχων είχε αγαπήσει τη ρωσική λογο­τεχνία. Θαύμαζε απεριόριστα τον Ντοστογιέφσκι, αγαπούσε πολύ τον Γκόγκολ, τον Τσέχωφ και τον Γκόρκι, καθώς και τους ελάσσονες, τον Κορολένκο, τον Τουργκένιεφ, τον Αρτσιμπάτσεφ, τον Αντρέιεφ, ενιύ αντίθετα ο Τολστόι δεν του άρεσε. Βέβαια δεν είχε διαβάσει τότε το Πόλεμος και Ειρήνη, που δεν είχε μεταφραστεί ακόμα στα ελλη­νικά, αλλά στο εξώφυλλο της Ανάστασης είχε σημειώσει σαν υπότιτ­λο: «Βιβλίον ιδιαζόντως ηλίθιον». Στη βιβλιοθήκη του είχε όλα τα βι­βλία του Ντοστογέφσκι και των άλλων συγγραφέων που είχαν μετα­φραστεί στα ελληνικά, τα περισσότερα από τα γαλλικά και από ανώ­νυμους κι αδόκιμους μεταφραστές, σε εκδόσεις του Βασιλείου, του Γανιάρη, του Φέξη και άλλων.

Στην απόφασή του να μάθει ρωσικά βοήθησε και η πολυπραγμοσύνη τού γιου του, ο οποίος από μικρός είχε τη ροπή να αποκτά γνώ­σεις και πληροφορίες προβληματικής ή εν πάση περιπτώσει μη γενι­κώς αποδεκτής χρησιμότητας. Μεταξύ αυτών και η εκμάθηση περίεργων και άγνωστων αλφαβήτων, που έβρισκε στα εγκυκλοπαιδικά λεξικά του Πυρσού και του Ελευθερουδάκη, όπως του αρμένικου, του γεωργιανού, του ρουνικού, του γλαγολικού και του κυριλικού. Όταν έμαθε το τελευταίο, ανακάλυψε πως ένα βιβλίο, που άγνωστο πώς βρέθηκε στα βιβλία του παππού του στη Μόρια, ήταν γραμμένο στο αλφάβητο αυτό. Το βιβλίο ήταν εικονογραφημένο και είχε τίτλο, όπως τον συλλάβισε ο μικρός, ΠΟΥΤΕΒΟΝΤΙΤΕΛ. Αποδείχτηκε πως ήταν ρωσικός τουριστικός οδηγός, ένα είδος Μπαίντεκερ, του Αι­γαίου και της Ελλάδας.

Με βάση το βιβλίο αυτό, άρχισαν πατέρας και γιος να «μαθαί­νουν» ρωσικά με τη μέθοδο των επιγραφολόγων. Να πούμε κάτω από την εικόνα του λιμανιού του Πειραιά η λεζάντα έγραφε:

Πηρέϊ, γκλάβνυϊ πορτ Γκρέτσιι
που το ερμήνεψαν (σωστά): Πειραιάς, κυριότερο λιμάνι της Ελλάδας.

Κάτω από την εικόνα με άποψη της Αθήνας έγραφε:

Αφήνη στολίτσα Γκρέτσιι

άρα στολίτσα σήμαινε πρωτεύουσα. Και ούτω καθεξής.

Το πράγμα όμως δεν προχοορούσε έτσι, Έπρεπε να βρεθούν αλη­θινά βοηθήματα. Άρχισε το ψάξιμο και τελικά, με τη βοήθεια του Μίλτη του Παρασκευάίδη, ξετρύπωσαν μια προκατακλυσμιαία μέ­θοδο της ρωσικής «άνευ διδασκάλου». Ο πλήρης τίτλος του βιβλίου ήταν Νεωτάτη μέθοδος Ολλενδόρφου, εφηρμοσμένη εις την ρωσσικήν γλώσσαν — Εν Οδησσώ 1879· στο τέλος του δε υπήρχε ο απαραίτη­τος «κατάλογος συνδρομητών».

Και εξήγησε στο γιο του που τον είδε να απορεί:

«Παλιά, οι περισσότεροι έλληνες συγγραφείς τα βιβλία τα εξέδι­δαν με λεφτά που προεισέπρατταν από τους μελλοντικούς τους αναγνώστες, που τους λέγαν συνδρομητές. Ήταν τόσο συνηθισμένο αυτό ώστε ο Σουρής, μου φαίνεται, γράφει κάπου:

«Κατάλογος συνδρομητών και πίναξ εσφαλμένων
βιβλίον σε κατάλαβα πού είσαι τυπωμένον».

Με την ολλενδόρφειο αυτή μέθοδο σε συνδυασμό με τον ταξιδιω­τικό οδηγό κάνανε σημαντική πρόοδο και το φθινόπωρο του ’42 εί­χαν πάρει τις βάσεις της γραμματικής και του συντακτικού κι είχαν αρκετά πλούσιο λεξιλόγιο.

Τα πράγματα όμως προχώρησαν πολύ, όταν το χειμώνατου ’42-’43 ο Νίκος γνωρίστηκε με τον Βόρη ή Μπαρίς Νικολάγεβιτς Φεδέρωφ, πρώην τσαρικό αξιωματικό του μηχανικού, που μετά τη συντριβή του Βράνγκελ είχε καταφύγει μαζί με τη μονάδα του στην αγγλοκρατούμενη τότε Καλλίπολη και από κει ζήτησε να εγκατασταθεί στην Ελλάδα.

federov2Τότε όλες οι Βαλκανικές χώρες ζητούσαν πεπειραμένους μηχανι­κούς ανάμεσα στους φυγάδες ρώσους αξιωματικούς και στη σχετική διεθνή επιτροπή που πήγε στο στρατόπεδο των προσφύγων ο Φεδέρωφ επέλεξε την Ελλάδα. Διάλεξε αυτή τη χώρα κι όχι κάποια σλαβική, όπως τη Βουλγαρία ή τη Γιουγκοσλαβία, γιατί λάτρευε τη θάλασσα και στην πατρίδα του ήταν μανιώδης ιστιοπλόος και μέλος του «Γιώτιγκ Κλάμπ» της Πετρούπολης. Αρχικά έπιασε δουλειά στην Αλεξανδρού­πολη στον «Εποικισμό», δηλαδή την Υπηρεσία Αποκαταστάσεως των προσφύγων που ήρθαν από την Ανατολική Θράκη στη Δυτική.

Στην Αλεξανδρούπολη ο Φεδέρωφ γνώρισε και παντρεύτηκε μια κοπέλα από τις Σαράντα Εκκλησίες, τη Μερόπη Μεζιλτζόγλου, τελείως βυζαντινή φυσιογνωμία, που του χάρισε μια χαριτωμένη κόρη, στην οποία έδωσε το όνομα της μητέρας του, Ζηνάιδας. Αργότερα μετατέ­θηκε στην Κομοτηνή, πήρε την ελληνική υπηκοότητα και διορίστηκε στο γραφείο του νομομηχανικού Ροδόπης. Από την Κομοτηνή ο Φεδέρωφ μετατέθηκε στη Μυτιλήνη και νοίκιασε ένα ευρύχωρο σπίτι κοντά στον παιδικό σταθμό, σ’ένα λόφο που δέσποζε στην πόλη.

Πολύ σύντομα ανάμεσα στον Νίκο και στον Βόρη αναπτύχθηκε μεγάλη συμπάθεια, που εξελίχθηκε σε αληθινή φιλία. Ο Φεδέρωφ είχε κολακευτεί που ένας ντόπιος ήθελε να μάθει τη γλώσσα του κι έμεινε ευχάριστα έκπληκτος από τη βαθιά γνώση της ρωσικής πεζο­γραφίας που είχε ο νέος φίλος του. Αλλά κι ο ποιητής είχε εκπλαγεί από την καλλιτεχνική ιδιοσυγκρασία και την ολοκληρωμένη λογοτε­χνική κατάρτιση του ρώσου αξιωματικού του μηχανικού, που ζωγρά­φιζε με πραγματικό ταλέντο και νεαρός έγραφε ποιήματα.

Πολύ σύντομα η γνωριμία τους επεκτάθηκε και στις οικογένειες τους, ιδίως μετά από ξαφνική αρρώστια του Φεδέρωφ, που μολύνθηκε από σταφυλοκόκκο. Μη έχοντας συγγενείς ή στενούς φίλους στο νησί, η γυναίκα του αποτάνθηκε στη νέα γνωριμία τους. Ο Νίκος έτρεξε αμέσως και στάθηκε δίπλα του όσες μέρες αυτός καιγόταν από τον πυρετό, φροντίζοντας να βρει γιατρό και φάρμακα.

Ύστερα από αυτό το επεισόδιο άρχισαν οι οικογενειακές βεγγέρες πότε στο σπίτι του Φεδέρωφ και πότε στου Σαραντάκου. Γοητευ­τικές βραδιές που περνούσαν με αφηγήσεις, ανέκδοτα, απαγγελίες και εύθυμη, σπινθηροβόλα και πολιτισμένη συζήτηση. Ο Φεδέρωφ καταγόταν από ευγενείς της περιοχής του Σαράτωφ στο Βόλγα. Ο παππούς του, πριν από την κατάργηση της δουλοπαροικίας, είχε στην κατοχή του ολόκληρο χωριό, τη Φεδέροφκα. Ο Βόρης σπούδασε πολιτικός μηχανικός-γεφυροποιός στο Πολυτεχνείο της Πετρούπο­λης και κατατάχτηκε στον ρούσικο στρατό. Με την ιδιότητα του αξιω­ματικού του μηχανικού γύρισε ολόκληρη την απέραντη χώρα από τη Βαλτική ως τη Σαχαλίνη κι από τον Αρχάγγελο ως το Ασχαμπάντ.

Ο νεαρός γιος του Νίκου τον άκουγε μαγεμένος να διηγείται πώς έκανε το χειμώνα ιστιοπλοΐα σε πάγο στη λίμνη Λαντόγκα, πώς διά­σχισε με καΐκι την Αράλη, που τα νερά της έχουν το πιο γαλανό χρώ­μα απ’ όλες τις θάλασσες του κόσμου, «ακόμα κι απ’το Αιγαίο», πώς ξύπνησε κατατρομαγμένος το πρώτο πρωί στο Μπακού από κάτι κρότους σαν κανονιές, που τους προκαλούσε το σκάσιμο των βράχων από την αλλαγή της θερμοκρασίας, για το ταξίδι του στον Καύκασο, όπου για πρώτη φορά είδε τα άγνωστα στη Ρωσία γαϊδουράκια, για μια περιπέτεια στον βοτανικό κήπο του Ασχαμπάντ, όπου, νεαρός ανθυπολοχαγός ακόμα, ακολούθησε με καρδιοχτύπι τα ίχνη από γυναικεία τακούνια που παρατήρησε στο χωμάτινο δρομάκι, για να βρεθεί τελικά πίσω από έναν πανύψηλο μουστακαλή μουσουλμάνο που φορούσε κάτι ντόπια ξυλοπάπουτσα με πολύ λεπτό τακούνι.

Ένα χειμωνιάτικο βράδυ καθώς συζητούσαν για το φοβερό ρωσι­κό κρύο, η Ελένη ρώτησε τον Φεδέρωφ:

«Αλήθεια, κύριε Βόρη, πως από το πολύ κρύο στη Ρωσία πέ­φτουν οι μύτες των ανθρώπων;»

Αλλά πριν εκείνος προφτάσει ν’ απαντήσει, ο Νίκος είπε:

«Μια φορά, του Χίτλερ η μύτη έπεσε», προκαλώντας βροντερά γέλια.

Την ίδια στιγμή όμως ακούστηκε ένα χτύπημα στην πόρτα κι όταν η κυρία Μερόπη άνοιξε, στο κατώφλι παρουσιάστηκαν δυο Γερμανοί στρατιώτες. Όλοι πάγωσαν. Οι Γερμανοί όμως που ποιος ξέρει τι φαντάστηκαν ακούγοντας γέλια και φωνές, ίσως πως ήταν κάποιο κέντρο διασκέδασης, ζήτησαν αμήχανοι συγγνώμη και φύγανε.

Αλλά για τον Βόρη Φεδέρωφ θα πούμε και στην επόμενη συνέχεια.

151 Σχόλια to “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης: Η εκμάθηση της Ρωσικής και η γνωριμία με τον Β.Ν.Φεδέρωφ”

  1. Κόκκινος Πλανήτης said

    Καλημέρα σε όλους, και τους συνήθεις υπόπτους…

  2. Καλημέρα!
    Κάτι μου θυμίζει αυτός ο Φεδέρωφ και η Ζηνάιδα…

    Η δικιά μου γενιά χρησιμοποιούσε τη μέθοδο χωρίς δάσκαλο της Νίνας Ποτάποβα. Απίστευτο μου φαίνεται ότι κυκλοφορεί ακόμα.

  3. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Για το Φεδέρωφ θαρρώ ότι, είχες ξαναγράψει.
    Ο Ολλενδόρφος ποιος ήταν;

  4. Αχά: https://sarantakos.wordpress.com/2012/09/11/7kalokairia-17/

  5. physicist said

    Φεδέροφ είναι το ίδιο με τον Φιοντόροφ; Θεοδώρου, σαν να λέμε;

    Καλημέρα!

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3-4: Ναι, τα επεισόδια της Κατοχής τα έχει αφηγηθεί και ο πατέρας μου στο αυτοβιογραφικό του Εφτά Καλοκαίρια που το παρουσίασα εδώ. Οπότε, μοιραία, υπάρχει αλληλοκάλυψη, αλλά και διαφορετική οπτική γωνία.

    Ο Ολλενδόρφος είναι ο Ollendorf που έβγαλε μεθόδους άνευ διδασκάλου:
    http://en.wikipedia.org/wiki/Heinrich_Gottfried_Ollendorff

    5: Ναι, ακριβώς.

  7. Πάνος με πεζά said

    Νομομηχανικός ! Μουσειακή ορολογία ! Έχω ακούσει πάντως και «Αστυμηχανικός». Τα προθέματα αυτά εξαφανίζονται σιγά-σιγά, ωστόσο υπάρχουν ακόμα κάποια (αστυκτηνίατρος).

    Καλημέρες είπαμε;

  8. andam said

    Καλημέρα
    Πολύ ωραίο το σημερινό απόσπασμα πραγματικά το απόλαυσα. Κρίμα που δεν του άρεσε ο Τολστόι.Ίσως η εξήγηση είναι πραγματικά ότι δεν διάβασε τότε το «Πόλεμος και Ειρήνη». Φαντάζομαι ότι ούτε ο Γκόρκυ είχε μεταφραστεί γιατί δεν τον αναφέρεις.
    Μια χαρά με τον Φεντέρωφ έκαναν εξάσκηση τα ρωσικά που έμαθαν άνευ διδασκάλου. Αλήθεια ο Φεντέρωφ σαν αξιωματκός του τσαρικού στρατού ήταν ενάντια στην Σοβιετική Ένωση και μετά;
    Γέλασα με προσωνύμιο του Στάλιν «μουστάκιας» και θυμήθηκα τον πατέρα μου που τον έλεγε έτσι. Τον Στάλιν μουστάκια και τον Λένιν φαλάκρα. Μας έλεγε κάτι αστείες ιστορίες από την εποχή που ήταν στη Σχολή αξιωματικών του Σοβιετικού Στρατού. Όταν περνούσαν από εξετάσεις προφορικές για την ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος οι έλληνες μεταξύ τους για να βοηθηθούν έλεγαν στα ελληνικά «αυτό το είπε ο μουστάκιας, αυτό το είπε ο φαλάκρας» και οι ρώσοι εξεταστές τους απαγόρευσαν να μιλάνε ελληνικά και μάλιστα όταν έμαθαν πώς προσφωνούν τους ηγέτες τους συνθηματικά…

  9. sarant said

    8: Ήταν εναντίον των μπολσεβίκων… αλλά αυτά θα τα δούμε στην επόμενη συνέχεια.

    7: Ναι, είναι παλιά ορολογία. Και ο Μινέικο ήταν νομομηχανικός στον καιρό του.

  10. spiral architect said

    @7, 9β: Στη Γαλλία δεν υπάρχει ανέκαθεν η Εκόλ Πολιτεκνίκ για οδούς και γέφυρες;

  11. Πάνος με πεζά said

    @ 10 : Δεν γνωρίζω, εδώ σπούδασα. Στο (μεγάλο) Πολυτεχνείο.

  12. Μαρία said

    10
    Αυτή δεν είναι η Πολυτεκνίκ, είναι άλλη Μεγάλη Σχολή.

  13. spiral architect said

    @12: Έτσι μου την είχε πει ένας παλιός συνάδελφος που είχε περάσει από κει, εκτός αν το κατάλαβα λάθος. Έχουν περάσει χρόνια άλλωστε. Το σίγουρο είναι ότι,
    ο παράδεισος είναι ένας Βρετανός αστυνομικός, ένας Γάλλος μάγειρας, ένας Γερμανός μηχανικός, ένας Ιταλός εραστής και την οργάνωση έχουν οι Ελβετοί. Η κόλαση είναι ένας Βρετανός μάγειρας, ένας Γάλλος μηχανικός, ένας Γερμανός αστυνομικός, ένας Ελβετός εραστής και την οργάνωση έχουν οι Ιταλοί..
    (στη θέση του Ιταλού μπορείτε να βάλετε άφοβα τον Έλληνα) 🙂

  14. Νέο Kid Στο Block said

    13. Λαμακίες συνάδερφε! Oι Γάλλοι μηχανικοί είναι παραδοσιακά οι καλύτεροι του κόσμου. (αυτά τα ανέκδοτα τα βγάζουν οι κομπλεξικοί Γερμανοί). Η Εκόλ Πολυτεκνίκ ΔΕΝ ήταν ένα απλό σχολείο. Κρεμ ντε λα κρεμ! Φουριέδες, Κωσύδες,Πουασοναίοι, Λαπλασαίοι, Καρνό ,όλοι «στρατιωτικοί » μηχανικοί ήταν! O Γκαλουά απέτυχε να εισαχθεί,ας πούμε… !

  15. Ευτυχώς δεν μας ακούει ο Ιούλιος Βερν!

  16. Νέο Kid Στο Block said

    15. 🙂 😉 Ω,λαλά!

  17. LandS said

    13 Μόνο που οι Αμερικάνοι είναι ταυτόχρονα οι χειρότεροι αστυνομικοί και οι δημοφιλέστεροι, αν κρίνουμε από τα τηλεοπτικά σίριαλ. Οι καλύτεροι στρατιώτες που έσωσαν δυο φορές την Ευρώπη και οι χειρότεροι, από τις χολιγουντιανές παραγωγές χρειάστηκαν χρόνια να κάνουν ζάφτι κάτι ανόητους αντιπαθητικούς με λεξιλόγιο τριών λέξεων (άχτουνγκ, σνελ και άους) . Οι καλύτεροι μάγειρες μια και τα αστερακια της Μισελέν είναι περισσότερα στην Νέα Υόρκη από το Παρίσι, και οι χειρότεροι, ως παρασκευαστές τζανκ φουντ παρ εξελάνς. κλπ κλπ.

  18. Νέο Kid Στο Block said

    Παρεμπιπτόντως, οι δυο μεγαλύτεροι έλληνες μαθηματικοί της αρχαιότητας και της νεότητας αντίστοιχα, ο Αρχιμήδης και ο Καραθεοδωρή ήταν επίσης στρατιωτικοί πολιτικοί μηχανικοί.

  19. Μαρία said

    13
    Δες εδώ. http://fr.wikipedia.org/wiki/Cat%C3%A9gorie:%C3%89cole_d%27ing%C3%A9nieurs_en_France

  20. Μαρία said

    18
    Και όλοι οι μηχανικοί εδώ πριν απ’ την ίδρυση του ΕΜΠ. Έτσι μας πρόκυψε κι ο χαρακτηρισμός πολιτικός για να ξεχωρίζει απ’ τους στρατιωτικούς.

  21. Νέο Kid Στο Block said

    19. Μαρία, μήπως ξέρεις Ποιο απ’όλα είναι («αυτούσιο» ή μετά από μετεξέλιξη) το θρυλικό Εκόλ Πολυτεκνίκ του 18ου-19ου αιώνα;

  22. spiral architect said

    @14: Στα μπετά, ναι, είναι οι καλύτεροι. Στους μετασχηματιστές, στα καλώδια και στην ηλεκτρική ενέργεια γενικότερα τρώνε τη σκόνη των Φρίτσηδων.
    (και εδώ και κάμποσα χρόνια των Ινδών slumdogs)

  23. sarant said

    22: Ωραίο γεφυράκι, θέλω να πάω κάποτε, όπως και το άλλο στο Μιγιό.
    http://www.leviaducdemillau.com/#/accueil/

  24. LandS said

    20 Ο διαχωρισμός έγινε τον 19ο αι. στην Αγγλία. Για τους ίδιους λόγους. Ο σκέτος εντζινίαρ είναι στρατιωτικός ( των Royal Engineers Corps, no less)

  25. Ηλεφούφουτος said

    Έχει κάτι από Λιάπκιν το σημερινό! Ακόμα και βαριά αρρώστεια περιγράφεται και στις δύο αφηγήσεις.

    «Παλιά, οι περισσότεροι έλληνες συγγραφείς τα βιβλία τα εξέδι­δαν με λεφτά που προεισέπρατταν από …»

    όχι «τα έκδιδαν (ή εκδώνανε) με λεφτά που προείσπρατταν από…» :mrgreen:
    Είπαμε, ο παππούς ήταν αντιψυχαρικός. Εκείνο που με μπερδεύει είναι ότι με όλο του το καλό γούστο δεν του άρεσε ειδικά ο Τολστόι.

    Το αλφάβητο μάλλον γλαγολιτικό, όχι «γλαγολικό».

    Κατά κανόνα οι εμιγκρέδες προνομιούχοι της τσαρικής Ρωσίας κράτησαν φιλοναζιστική στάση κατά τον πόλεμο. Είναι γνωστές περιπτώσεις τέτοιων που υποστήριξαν το Χίτλερ (π.χ. του σπουδαίου συγγραφέα Δημητρίου Μερεσκόφσκι) ή πολέμησαν κιόλας στη Βέρμαχτ. Απ την άλλη κυκλοφορούν και ιστορίες για «λευκούς» που χάρηκαν χαρά μεγάλη με τη νίκη των Σοβιετικών, θρυλείται δε ότι απόγονος της ίδιας της τσαρικής οικογένειας στο Παρίσι έκρυβε επί Κατοχής κατάσκοπο των Σοβιετικών στο σπίτι του. δεν ξέρω αν τέτοιες ιστορίες διαδόθηκαν στη Ρωσία τεχνηέντως μετά το ’91 για να μπορούν να εμφανίζονται ως Ρώσοι πατριώτες.
    Χαρακτηριστικό βρίσκω το μπέρδεμα ανάμεσα στην αγγλική Βικιπ https://en.wikipedia.org/wiki/Grand_Duke_Vladimir_Kirillovich_of_Russia, που για το «διάδοχο» του τσαρικού θρόνου λέει ότι αρνήθηκε να εκδώσει κάλεσμα προς τους Ρώσους εμιγκρέδες να υποστηρίξουν τη ναζιστική εισβολή
    ενώ από τη ρωσική προκύπτει ακριβώς το αντίθετο. Παραθέτει κάλεσμα του εν λόγω υπέρ της «σταυροφορίας» κατά του μπολσεβικισμού
    «В этот грозный час, когда Германией и почти всеми народами Европы объявлен крестовый поход против коммунизма-большевизма, который поработил и угнетает народ России в течение двадцати четырёх лет, я обращаюсь ко всем верным и преданным сынам нашей Родины с призывом: способствовать по мере сил и возможностей свержению большевистской власти и освобождению нашего Отечества от страшного ига коммунизма.»

  26. Νέο Kid Στο Block said

    Εγώ δεν θαυμάζω το γιοφύρια. Θαυμάζω ΤΗΝ αλφαδιά :Οβελίσκος στην πλας («αυτό το πράμα θα είναι τελείως γελοίο στη μέση του χωριού μας ,Οβελίξ!» 🙂 )-και οι 3 αψίδες ένθεν κι ένθεν. Engineering in its purest genius form! (θα τό γραφα γαλλικά, but I will spare me (and you! 🙂 the agony… )

  27. Μαρία said

    21
    Αυτή http://fr.wikipedia.org/wiki/%C3%89cole_polytechnique_%28France%29
    Να κι ένας γνωστός που την τελείωσε http://www.biblionet.gr/author/66186/%CE%92%CE%AD%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%91%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82

  28. Κι εγώ φυσικά συντάσσομαι με τον Τολστόι. Μα αλήθεια δεν είχε μεταφραστεί μέχρι τότε το «Πόλεμος και ειρήνη»;

  29. Νέο Kid Στο Block said

    27. A γειά σου! Aυτή είναι. (κάτι μάινορ περσόνες σαν τον Πουανκαρέ, τον Μπεκερέλ (φυσικούλης της πλάκας!) τις ξέχασα. 🙂
    (και βαλερί ζισκάρ ντεστέν (ως επικειμέν’ που λεγε κι ο πατριώτς ο Κιούπκιοϊς, Μαρία 🙂 :mrgreen: )

  30. LandS said

    Καλά τώρα, χωρίς πλάκα, δεν μπορεί να συγκριθούν τα γιοφύρια του Μπρουνέλ (πάρε να δεις πότε φτιάχτηκαν) ή αυτά στην Αμερική με τα σύγχρονα, σε ευρηματικότητα, καινοτομία και τεχνική; Απλά ότι ανακάλυψη έγινε τότε, τώρα είναι ψωμοτύρι. Άσε που το κόστος χρήσης των προγράμματων CAD είναι εμφανώς σημαντικό μέρος του τελικού.

  31. spiral architect said

    @27: Ναι, πρόκειται για διαφορετικές σχολές. 😳
    Α, ο Βένιος της ΣΕΜΦΕ την Εκόλ Πολυτεκνίκ τελείωσε;

  32. Νέο Kid Στο Block said

    30. E ναι! Γι’αυτό είπα κι εγώ πως θαυμάζω την αλφαδιά που είναι παλιά και με πενιχρά μέσα καμωμένη. Oι φίλοι μου οι Γερμανοί (οι Γερμανοί είναι φίλοι μας,και δεν θέλω αντιρήσεις!) στο λήμμα για την παραστατική γεωμετρία http://de.wikipedia.org/wiki/Darstellende_Geometrie ( To CAD του φτωχού πλην αστραπόγιαννου χειρώνακτα μηχανικού) αποδίδουν στον…Ντύρερ (μεγάλος μαθηματικοκαλλιτέχνης ,αλλά όχι κι έτσι ρε παιδιά!) κι όχι στον εκ των ιδρυτών της Εκόλ Γκασπάρ Μονζ http://de.wikipedia.org/wiki/Gaspard_Monge την πατρότητα! 😆
    (με τον σύγχρονο μερκελισμό, έχουν ξεπεράσει και τα βιβλία της Ντεντεέρ που διάβαζα κάποτε… :mrgreen: )

  33. Πάνος με πεζά said

    @18: Κι ο Ούγγρος (στρατηγός) Στέφανος Τυρρ μας έσκισε τη διώρυγα της Κορίνθου.

  34. spiral architect said

    Από την Γαλλία του Βισί σ’ αυτήν του Μοσκοβισί. 😦
    (kid’s trigger) 👿

  35. sarant said

    34: Καλό αυτό!

  36. giorgos said

    Οὔτε βέβαια καὶ μποροῦμε νὰ ποῦμε, ἰδίως σήμερα, ὅτι τὸ Πολυτεχνεῖο παρέχει ἐπαρκῶς καὶ τὶς τεχνικὲς γνώσεις ποὺ ἀπαιτοῦνται γιὰ τὸ ἔργο τοῦ μηχανικοῦ. Ἂν θέλει κανένας νὰ κάνει κάτι στὴν δουλειά του, ὀφείλει νὰ προσπαθήσει μόνος του ὅπως καὶ σὲ κάθε σχολὴ ἐξ’ ἄλλου. Αὐτὸ δὲν σημαίνει πὼς δὲν ὑπῆρξαν πρόσωπα. Ὁ Σαντορίνης καὶ ὁ Σκουλικίδης παλιότερα, δὲν ἐστεροῦνταν ἐπιστημονικῶν προσόντων, τὸ μόνο ὅμως σύγγραμμα μὲ ἀπαιτήσεις διαρκείας ποὺ βγῆκε ἀπὸ τὸ Πολυτεχνεῖο -καὶ τοῦτο προπολεμικὰ- ἦταν ὁ Διανυσματικὸς Λογισμὸς τοῦ Γεννηματᾶ καὶ κάποιες σημειώσεις παραστατικῆς Γεωμετρίας. Οὔτε οἱ σημειώσεις τοῦ Βασιλείου, οὔτε αὐτὲς τοῦ Κρητικοῦ μὲ τὴν τελίτσα (ὑπάρχει καὶ στὰ μαθηματικὰ κοινωνικὴ πολιτική…) μποροῦμε νὰ ποῦμε πὼς ὑπερβαίνουν τὶς ἀπαιτήσεις τοῦ σημερινοῦ τελειοφοίτου γυμνασίου, ἐνῶ αὐτὲς τοῦ Παπασπύρου μποροῦμε νὰ δεχθοῦμε ὅτι ἀνταποκρίνονται σὲ ἐκεῖνες ἑνὸς πρωτοετοῦς φοιτητῆ. Φυσικὰ δὲν προσομοιάζομε τὸ «Ἐθνικὸν Μετσόβειον» μὲ τὴν Πολυτεχνικὴ Σχολὴ τῆς Δαρμστάτης π.χ., ἐκείνη τῆς Ζυρίχης ἢ τὴν Ecole Polytechnique τῶν Παρισίων, ὅπου ἐδίδασκε ὁ Λωράν Σβάρτζ. Εἶναι φυσικὸ νὰ ὑπάρχει διαφορά: Ἡ Ecole Polytechnique εἶχε νὰ διανοίξει Σουέζ, νὰ φκιάξει σιδηροδρόμους, νὰ διεθνοποιήσει τὸ ἐμπόριο, ἐνῷ τὸ δικό μας «Ἐθνικὸν» νὰ φροντίσει ἁπλῶς γιὰ τὴν ἄμορφη (ἤτοι τὴν ὅσο πιὸ πολὺ) κατανάλωση βιομηχανικῶν προϊόντων (τὰ ἔργα ποὺ ἀναφέραμε ἀνάγονται στὴν ἐποχὴ τοῦ «μποὺμ» τῆς πολυκατοικίας) καὶ νεοστὶ διὰ τοῦ «μύθου» του μερικοὺς ἐπίδοξους καὶ συνεπῶς χρήσιμους πολιτικούς… Ἡ πολιτικὴ «πρωτοπορία» τοῦ Ε.Μ.Π. δὲν μένει βέβαια κοινωνικῶς ἀνεξαργύρωτη: «Δι’ ἀποφάσεως τῆς διοικούσης ἐπιτροπῆς τοῦ Τ.Ε.Ε. ἀνακηρύσσονται ὡς τακτικὰ ἐπὶ τιμῇ μέλη τοῦ TEE… καὶ οἱ Σπουδασταὶ τῶν Ἀνωτάτων Τεχνικῶν Σχολῶν τῆς Ἑλλάδος, οἵτινες ἀπώλεσαν τὴν ζωὴν των, πεσόντες ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τῆς πατρίδος, κατὰ τὴν ἀντίστασιν τοῦ Λαοῦ τῶν Ἀθηνῶν ἐν τῷ χώρῳ τοῦ Ε.Μ.Π. ἐναντίον τῆς δικτατορικῆς Κυβερνήσεως τὸν Νοέμβριον τοῦ ἔτους 1973» (Ν.Δ. 103/8/8 Ὀκτ. 1974, ἄρθρο 2, ἐδάφιον 1). Ἡ πολιτικὴ ἀπαιτεῖ ἥρωες, ἐπειδὴ καὶ ἡ «οἰκοδομή» ἀπαιτεῖ πολιτική.

  37. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Αναρωτιέμαι γιατί τα εις -OV ρωσικά αρσενικά επίθετα στα ελληνικά τα μεταγράφουμε, σχεδόν πάντα, σε -ΩΦ ή ΟΦ.
    Τα θηλυκά, και για χάρη ευφωνίας προφανώς, το σώζουνε το γραμματάκι τους.

  38. spiral architect said

    Άμα δεν είσαι -πραγματικά- κυρίαρχο κράτος, αυτά τραβάς. 🙄

  39. Νέο Kid Στο Block said

    Pour la Patrie, les Sciences et la Gloire de la considération de parcelle! 🙂
    (Μαρία ,άμα μου βρεις πως είναι η αντιπαροχή οικοπέδου στα γαλλικά…φεξέ μύ! )

  40. Πάνος με πεζά said

    @ 34 : Kαι με Τσίπρα, στην Ελλάδα του Μόσκοβιτς ! 🙂 🙂 🙂

  41. # 13

    O Γκαλουά απέτυχε να εισαχθεί,ας πούμε… !

    Ναι μεν αλλά το έργο του Εβαρίστ αξίζει περισσότερο απ΄όσα βρήκαν όλοι οι άλλοι που αναφέρεις μαζί
    Ασε που κάνανε καμμιά σαρανταριά χρόνια να καταλάβουνε τι είχε βρει !!!!!

    (προς τιμήν του Γς το παρακάτω)

    Και θυμάμαι όταν πρωτοδιδάχθηκε η θεωρία Γκασλουά από τον Ανδρεαδάκη που διάβαζε το βιβλίο του και μάλλον δεν καταλάβαινε κι αυτός τι έλεγε, πέτάχθηκε ένας μανιάτης φοιτητής και είπε «καλά που πέθανε στα 23 του αλλιώς αν συνέχιζε δεν θα παίρναμε ποτέ πτυχίο !»

  42. sarant said

    37. Έτσι προφέρονται. Έχουμε άλλωστε και ελληνικά επώνυμα σε -οφ. Μοσκώφ, Αβέρωφ κτλ.

  43. Νέο Kid Στο Block said

    41. Ε ,κόψε κάτι ρε πατριώτ! Δεν το λες κι αμελητέο (του καθενός ξεχωριστά. ΟΛΟΙ μαζί κάνουν 5 γκαλουάδες) το έργο του Φουριέ, του Καρνό, του Λαπλάς!!

  44. physicist said

    #42. — Τη Γεννηματά τη Φωφ΄ …

  45. Πάνος με πεζά said

    Και ο <b<Πέτρος Καπαγέρωφ : το όνομά του έχει δοθεί πλέον στο Παπαστράτειο του Πειραιά.
    Κι ένα τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη είναι γραμμένο γι αυτόν, αλλά αυτό είναι δύσκολο κουϊζάκι. Να δούμε, θα το βρείτε; (μην πάτε με το Μίκη, στίχους έχει γράψει άλλος).

  46. #43

    …μηχανιστική αντίληψη !!!!

  47. Νέο Kid Στο Block said

    Και δε μίλησε κανείς.
    Tέτοιες ώρες τι να πεις;…

  48. Νέο Kid Στο Block said

    Η ανάλυση και οι σειρές του Φουριέ είναι ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΑΝΩΤΑΤΑ και προήγαγαν (aka πρόαξαν) την ΕΠΙΣΤΗΜΗ ολάκερη κι όχι μόνο τα «μηχανιστικά».

  49. sarant said

    45: Ωραίο κουίζ….

  50. Νέο Kid Στο Block said

    47. Στίχοι Καλαμίτση.

  51. Νέο Kid Στο Block said

  52. Πάνος με πεζά said

    @ 47 : Mπράβο ! Eίχα πιέσει τον Καλαμίτση ν’ αποκαλύψει για ποιον είχε γράψει τους στίχους, και τελικά το έκανε, κι εγώ αντίστοιχα το μετέφερα στη βάση του kithara.to (προφανώς από εκεί το βρήκες). Παραθέτω το σχόλιο πουβρίσκεται κάτω από τους στίχους, για να μην ψάχνουν όλοι :
    «Σχόλιο του ίδιου του Γιάννη Καλαμίτση στη ραδιοφωνική εκπομπή του (27/5/2011) : «Αυτό που περιγράφει αυτό το τραγούδι συνέβη σε μια ταβέρνα στον προφήτη Ηλία, συνεστίαση της ομάδας βόλεϊ του Πειραϊκού Συνδέσμου. Ο άνθρωπος για τον οποίο μιλάει, βγήκε κάποια στιγμή το 74 από τις φυλακές της Αίγινας και έγινε και παράγων στην Εθνική βόλεϊ, αλλά δυστυχώς έφυγε από τη ζωή. Το 1973 το βρήκε κάπου δημοσιευμένο ο Μίκης ο Θεοδωράκης και είπε «το παίρνω και το μελοποιώ», μιλήσαμε καμιά δεκαριά φορές στο τηλέφωνο, μού’ λεγε «τό’ κανα 9/8», τώρα εμένα τι να μου πει το 9/8, λέω «α, μπράβο, μπράβο, 9/8». Κυκλοφόρησε το 1974″ (Σ.Σ. : δεν κατάφερα να βρω ποιός ήταν ο περί ου ο λόγος, αν κάποιος ξέρει κάτι παραπάνω ας συμπληρώσει).

    ……και λύνοντας μου την απορία πάλι από το ραδιόφωνο στις 11/9/2011, μου είπε ότι πρόκειται για τον Πέτρο Καπαγέρωφ, το όνομα του οποίου φέρει το Εθνικό Κλειστό Γυμναστήριο Πειραιά, στην οδό Φωκίωνος 41.

    Σχόλιο δικό μου, φυσικά μόνο 9/8 δεν είναι το τραγούδι ! 🙂

  53. "Ετεροδημότισσα" said

    @45
    δεν το ξέρω το τραγούδι αλλά ο Καπαγέρωφ ήταν μπασκετάνθρωπος, του Πειραϊκού νομίζω που ήταν και αντιστασιακός κατά τη Χούντα.
    (η μάνα μου γεννήθηκε στο Φάληρο και αν και δεν ασχολείται με τα αθλητικά γνωρίζε πολλούς από την περιοχή που είχαν ανάλογο πολιτικό υπόβαθρο)

  54. "Ετεροδημότισσα" said

    @51
    θα ορκιζόμουν ότι μου είχε πει μπάσκετ 😦
    τέλοςπάντων εγώ μόνο από ποδόσφαιρο κάτι σκαμπάζω

  55. Πάνος με πεζά said

    Mην τρελλαίνεσαι, ήταν και μπασκετάνθρωπος.

  56. "Ετεροδημότισσα" said

    Δεν τρελέ, μη στεναχωριέσαι, αλλά έπαιζε και μπάσκετ και βόλλεϋ; έκανα τώρα γκουγκλ το όνομα και μου βγάζει μόνο το κλειστό γυμναστήριο και τις εκδηλώσεις σε αυτό. (δεν θέλω να ρωτήσω τη μάνα μου γιατί θα μου λέει μπάσκετ βόλλε»υ πινκ πονκ, τι σημασία έχει…όλα με μπάλα παίζονται)

  57. Πάνος με πεζά said

    Την εποχή που πρωτοξεκίνησε ο Καπαγέρωφ (δεκαετία 60) ίσως το βόλει ήταν πιο πολύ στα πάνω του. Το μπάσκετ δεν άνθισε ακριβώς επί Γκάλη, αλλά μέχρι το 1968 και την επιτυχία της ΑΕΚ, ίσως να μην υπήρχαν καν μπασκέτες στα σχολεία (που λέει ο λόγος), ενώ φιλέ(δες) υπήρχαν.

  58. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Ο Γς τι έγινε ρε παιδιά;

  59. Πάνος με πεζά said

    Στην Πάρο και στη Νάξο, τον Πρόεδρο θ’ αλλάξω…

  60. physicist said

    #48. — Ε, ναι. Δηλαδή προφανώς έχεις δίκιο, τι να λέμε τώρα.

  61. physicist said

    Όμως οι Γάλλοι δεν είναι εντάξει, στον Φουριέ αφιέρωσαν Πανεπιστήμιο ενώ στον Γκαλουά όχι.

  62. physicist said

    Α, όποιος κλικάρει στον παραπάνω σύνδεσμο του Πανεπιστημίου Ζοζέφ Φουριέ της Γκρενόμπλ, θα δει την ανακοίνωση μιας ημερίδας σχετικά με το θέμα της κρυσταλλογραφίας και της μουσουλμανικής Τέχνης. Η δουλειά του Φουριέ έβαλε σε νέες βάσεις την κρυσταλλογραφία, κι επίσης μας προσφέρει μια νέα γλώσσα να περιγράψουμε τους οιονεί κρυστάλλους (quasicrystals). Εκείνο που έχει ενδιαφέρον στην κουβέντα που κάνουμε είναι ότι το άλλο απαραίτητο συστατικό για τη μαθηματική περιγραφή των κρυσταλλικών δομών είναι η Θεωρία Ομάδων του Γκαλουά!

  63. "Ετεροδημότισσα" said

    εμείς γουστάρουμε ενεμαρ

  64. physicist said

    #63. — NMR? Nuclear Magnetic Resonance? Με γεια σας και χαρά σας να τη γουστάρετε αλλά πού αναφέρεσαι, στον συντονισμό;

  65. Ιάκωβος said

    «Στρατηγικό σχέδιο του Μουστάκια είναι η υποχώρηση».

    Πολλοί αριστεροί πίστευαν ότι αφού μπήκε η ΕΣΣΔ στον πόλεμο τα ψωμιά του Χίτλερ ήταν μετρημένα και η ήττα της Γερμανίας ήταν ζήτημα βδομάδων. Δεν ήταν βέβαια έτσι. Η Σοβιετία υλικά είχε προετοιμαστεί μεν, αλλά τη στιγμή της επίθεσης, ο μουστάκιας δεν είχε κανένα σχέδιο, και παρόλο που τον είχαν προειδοποιήσει, δεν περίμενε επίθεση. Είχαν χαθεί και σχεδόν όλοι οι έμπειροι αξιωματικοί στις τελευταίες εκκαθαρίσεις, οπότε τα πράματα ήταν σκούρα για τους Ρώσους.

    Η αρχική επέλαση των Γερμανών τους βρήκε με τις πυτζάμες. Πάνω από μισό εκατομμύριο σοβιετικοί στρατιώτες χάθηκαν την πρώτη βδομάδα. Οι Ναζί κυκλώσανε και σοβιετικές μεραρχίες στο Δνείπερο σε ένα θύλακα, τους έπιασαν αιχμάλωτους και τους εξόντωσαν μάλλον αφήνοντάς τους να πεθάνουν από πείνα. Ο Χίτλερ αργότερα , διαμαρτυρόμενος που είχαν αφήσει κάτι άλογα νηστικά, είχε πει:

    -Αν επρόκειτο για Ρώσους, θα έλεγα ο ένας Ρώσος να φάει τον άλλον, αλλά τα άλογα; Ήταν και φιλόζωος…

    Πολλοί σοβιετικοί πχ στην Ουκρανία, ήταν έτοιμοι να προσχωρήσουν στους Ναζί εναντίον των Σοβιετικών και αρκετοί όντως αυτομόλησαν, όπως οι Βλασοφικοί. Όταν όμως άρχισαν οι Ναζί τις σφαγές, ο κόσμος τους είδε με άλλο μάτι και στράφηκε εναντίον τους.Όχι όλοι βέβαια. Από κείνες τις ιστορίες τροφοδοτείται με μίσος και η σημερινός εμφύλιος στην Ουκρανία.

  66. # 48

    Κιντ, ο,τι και να πεις εκφράζεις απλά την κοινωνία που εκτιμά περισσότερο τον πρακτικό άνθρωπο από τον θεωρητικό γιατί αυτό βλέπει, αυτό καταλαβαίνει και σε τελική ανάλυση αυτό την εξυπηρετεί. Ετσι μια ζωή θα μνημονεύται ο Abel , (αβελιανές ομάδες στα ελληνικά) γιατί ήταν ο πρώτος που κατάλαβε τι είχε βρει ο Γκαλουά στα 23 του, 37 ολόκληρα έτη μετά από τον θάνατό του…
    Το πιάνεις ;
    Ενας μεγάλος μαθηματικός και έκανε 37 χρόνια να καταλάβει που είχε φτάσει
    Ελυσε ένα πρόβλημα με θεωρητικές μεθόδους που από πολλούς εθεωρείτο άλυτο. Με «πρακτικές» μεθόδους, δλδ την ανάλυση, είχε λυθεί καμιά διακοσαριά χρόνια πριν.
    Στη θεωρία του από ένα σημείο και μετά ο μέσος μαθηματικός καταλαβαίνει μόνο τα «θα» τα «όταν» και τα «μετά»…

    Κατά πολλούς το γεγονός οτι πέθανε σε μονομαχία για την τιμή μιας (πιθανόν) πόρνης σχεδόν αμέσως με την λύση του προβλήματος σχετίζεται με το γεγονός πως έδωσε ό,τι είχε να δώσει στην ανθρωπότητα, είναι η οικονομία της Φύσης…

  67. Νέο Kid Στο Block said

    66. Ασε ρε Τζι τα τρελοάσχετά σου. Προσωπικά, λατρεύω ας πούμε τη Θεωρία Αριθμών, τα πιο «καθαρά» και δυνητικώς «μη εφαρμοσμένα» μαθηματικά, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να πω «Τι κρίμα που οι μεγάλοι πρώτοι βρήκαν εφαρμογή στην κρυπτογροφία και τα πρωτόκολα ασφαλείας των τραπεζών π.χ!» Tό πιασες;

  68. Ιάκωβος said

    Μια σκηνή από την «Πτώση του Βερολίνου» του Τσιαουρέλι, γυρισμένη στα αληθινά ντεκόρ με μουσική του Σοστάκοβιτς. «Σύντροφοι, νίκη»

    Και η συνέχεια, το φινάλε.Και η αποθέωση της προσωπολατρείας. Το ζευγάρι της ιστορίας ελλείψει άλλου παπά, παίρνει την ευλογία του Πατερούλη. Αν δεν την έχεις δει τη σκηνή αυτή, σημαίνει δεν έχεις ξεράσει καλά. Στο 7:31 οι Έλληνες φωνάζουν Ελληνικά «Ζήτω ο σύντροφος Στάλιν, φίλος του Ελληνικού Λαού»
    Από τη Μόσχα ως την Κορέα και την ΕΕ, παντού οι Έλληνες κομπαρσαρία.

  69. sarant said

    65; Ο ίδιος ο Βλασόφ πάντως ήταν στρατηγός που αρχικά είχε νίκες και είχε παρασημοφορηθεί -τα γύρισε όταν πιάστηκε αιχμάλωτος

  70. Νέο Kid Στο Block said

    66. Όσο για το κριτήριο της «ευκολίας κατανόησης» που βάζεις ,είναι επίσης τελείως μεροληπτικό -για να μη πω δηλαδή τελείως λανθασμένο- και ως εκ τούτου η αξιολόγισή σου ως προς το τί είναι σπουδαίο και θαυμαστό μπορεί να γίνει σεβαστή μόνο ως «προσωπικό γούστο». Yπάρχουν ας πούμε Ιησουίτικες ασκήσεις ευλείδειας γεωμετρίας ,τερατώδους δυσκολίας και απαιτούμενης «εμπνεύσεως» μεν, αλλά χωρίς κανένα απολύτως βαθύτερο μαθηματικό ενδιαφέρον. Ενώ ας πούμε το «Διαγώνιο επιχείρημα» του Κάντορ, με το οποίο απέδειξε τη διαφορετική αριθμησιμότητα (άρα και τους διαφορετικούς πληθικούς αριθμούς) των απείρων των ρητών και των αρρήτων ,μπορεί να το καταλάβει κι ένα μικρό παιδί, αλλά είναι ΜΕΓΑΛΟΦΥΕΣ .Είναι μια απίστευτη σύλληψη και πήγε τη σκέψη στα Μαθηματικά και την επιστήμη 200 χρόνια μπροστά.

  71. leonicos said

    Ξαναβρήκα το δρόμο μου για εδώ μέσα… και αλίμονό σας! Ιδίως ο Γς!

    Είναι πραγματική απόλαυση να κάνεις συντροφιά με παθιάρα ρωσίδα (εδώ το παίζω λίγο Γς) που να ξέρει και από λογοτεχνία, μόνο που αυτά τα δυο παρά τους ρώσοις συνήθως συνυπάρχουν. Επίσης δε και τραγουδάνε. Και πίνουν και χορεύουν. Η τρομερή ρούσκαγια ντουσσσιά.
    Καμιά φορά αναρωτιέμαι τι θα έγραφε ο Πόε (Λιγεία και Ελεονόρα) αν ήταν ρώσος, ή τι θα έγραφε ο Πούσκιν αν είχε το μυαλό που Πόε.

    Μάινορ ο Τουργκιένιεφ; Τι λες ρε μάστορα!

    Τη μέθοδο Ολενδόρφου την έχω κι εγώ. Κάπου τη βρήκα, όπως και τρεις ή τέσσερεις Πατάβοβα (ελπίζω να μην τις θέλετε Πατάποβες). Είναι με το προ της σοβιετικής απλοποίησης αλφάβητο αλλά μετά από αυτή του 1880.

    @25 Ηλέφουτε. Το αλφάβητο μάλλον γλαγολιτικό, όχι «γλαγολικό»
    Δεν κατάλαβα την παρατήρηση. Όλοι γκλαγκολικό το λέμε. Γκλάγκολ = γλώσσα

  72. Ιάκωβος said

    Στο 6:18

  73. Ιάκωβος said

    Βέβαια, για άλλους ο Β’ ΠΠ ήταν κάτι άλλο

    Μια παρτίδα Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί.

  74. leonicos said

    Λυκοτραφίτα

    Δεν ξέρω αν απαντάω στην ερώτησή σου. Η κατάληξη ΟΒ είναι γενικλή πληθυντικού, σα να λέμε Γεώργιος (των) Λυκοτραφιτών. Και το -α του θηλυκού είναι γενική επί της γενικής, όπως έχουμε και στην Ελλάδα, που τα θηλυκά επώνυμα είναι κατ’ ουσία γενική κτητική. Γλωσσικά δεν επήλθε καμιά εξίσωση των φύλων. Η Γιαπής έχει γιο που λέγεταιο Γιαπής αλλά η κόρη του είναι (του) Γιαπή.

    Παλαιότερα οι συμβολαιογράφοι δεν έγραφαν επώνυμα στις γυναίκες. Όλες ήταν π.χ. Μαρία σύζυγου του ή θυγάτηρ του. Σήμερα τις αναφέρουν με το επώνυμό τους τουλάχιστο, αλλά για γλωσσικούς λόγους παραμένει ‘γενική κτητική’ ή έστω ‘γενική’ (εκ του γένους)

    Ως προς το Ω. δεν ξέρω γιατί επικράτησε. Νομίζω ότι πολύθ σπάνια το έχω δει με Ο

  75. leonicos said

    Διόρθωση

    Μαρία σύζυγος του ή θυγάτηρ του.

  76. # 70

    Συμφωνώ πως ο Καντόρ πήγε την επιστήμη 200 χρόνια μπροστά.εκείνο που μάλλον αγνοείς είναι πως ο Γκαλουά την Αλγεβρα δεν την πηγε μπροστά, την τερμάτισε !
    Κάτι σαν να βρεις το τέλειο παιχνίδι των λευκών στο σκάκι και να κερδίζουν πάντοτε.
    Τόπιασες ;

    # 73

    Αψογος…τι μόνο άψογος, αψέκαστος !

  77. spiral architect said

    @65: Στην Ιστορία του Β’Π.Π. που την είχα διαβάσει όταν ήμουν φαντάρος, αναφερόμενος ο ένας συγγραφέας στην προς δυσμάς σοβιετική αντεπίθεση έγραφε ότι, υπήρξαν κατ’ αρχήν πολλές απώλειες από σοβιετικής πλευράς λόγω κακής επιμελητείας και αδυναμίας πλήρους εξοπλισμού των μεραρχιών με βαρέα όπλα, καθότι οι βιομηχανίες όπλων και οι τροφοδότριές τους χαλυβουργίες είχαν φύγει απ’ τα περίχωρα του Κιέβου (μετά το Σύμφωνο) και είχαν πάει για ασφάλεια στου διαόλου τον κώλο, στα Ουράλια. Ελα όμως που κάπου εκεί κοντά πρωτοδοκιμάστηκαν τα βαρέα μηχανοκίνητα όπλα όμως υπό τον Ζούκωφ εναντίον των Ιαπώνων το ’41, ένας επίσης πόλεμος που ο ένας συγγραφέας αναφέρει επίσης και σαν ανασταλτικό παράγοντα για τον Κόκκινο Στρατό στο ανατολικό μέτωπο, μέτωπο που εκκαθαρίστηκε στις αρχές του ’42.

    @66: Για την εποχή του ο Γκαλουά ήταν μια φωτεινή εξαίρεση μέσα στους τότε μαθηματικούς. Το έργο του είναι τεράστιο ειδικά σε μια εποχή που δεν μπορούσε ο μαθηματικός να αναλύσει τη σκέψη του στο χαρτί με τα γνωστά τωρινά μας σύμβολα, που εδώ και δεκαετίες διευκολύνουν το έργο των μαθηματικών. Ίσως, δεν εισήχθη στην Εκόλ Νορμάλ Σουπεριέ γιατί ήταν ανώτερός της. Πιστεύω ότι για να γίνεις πραγματικός κύριος των μαθηματικών πρέπει και να το’ χεις (προφανώς ο Εβαρίστ το’ χε) και όχι μόνο απλά να τα διδαχθείς.

  78. Νέο Kid Στο Block said

    76. Εικάζεις τι ξέρω και τι δεν ξέρω και προκαλείς, αλλά σταματάω καθώς πρέπει να είναι μια παρενέργεια τύπου «μάθε το Ριβάλντο λίγη μπάλλλα,Σικαμπάλλλα Σικαμπάλλα!»…

  79. spiral architect said

    @70: Πω, πω, οι Ιησουίτες, ο μύθος και ο εφιάλτης των εισαγωγικών μας εξετάσεων! Πού τους θυμήθηκες; 😮
    (τι χρώμα έχει η αρκούδα;)

  80. Νέο Kid Στο Block said

    79. (τι χρώμα έχει η αρκούδα;) Δηλαδή; Σστο ιέτα; 🙂

  81. "Ετεροδημότισσα" said

    @64
    φίλε φυσικέ ναι πράγματι αυτό εννοούσα και είχα σκοπό να σου κάνω λίγο πλάκα αλλά εντωμεταξύ κάτι μας έτυχε, ένας στιγμιαίος πανικός τιποτα που δεν ξεπερνιέται, και δεν έχω όρεξη πια, συγγνώμη και να σαι καλά.

  82. LandS said

    Οι Ιησουίτες δεν ήταν εφιάλτης. Αυτό που πάνε τώρα να φτιάξουν με τη «βάση θεματων» (αν τη λένε έτσι, καταλαβαίνετε) τόχαμε τέλη σίξτις στη Γεωμετρία.

  83. spiral architect said

    @81: Σε μια από τις παλαβές τους ασκήσεις έπρεπε να βρεις το g. Κάπου εκεί κοντά έκανε τη βόλτα της μια αρκούδα με το αρκουδάκι της. Αν το g ήταν κοντά στο 9.81 η αρκούδα ήταν καφέ. 🙂

  84. spiral architect said

    … το 83 για τον κιντ -#80.

  85. Πάνος με πεζά said

    @ 83 : Η άσκηση με την αρκούδα αποδίδεται στο φυσικό Καίσαρα Αλεξόπουλο;

  86. LandS said

    76 & 78 Διαισθάνομαι ότι με χρήση της Θεωρίας Ομάδων μπορεί κανείς να αποδείξει ρίντζιντλι το άτοπον του ισχυρισμού περί τερματισμού της Άλγεβρας.
    Μέχρι τότε μπορούμε να αρκεστούμε στην ύπαρξη σημαντικών εφαρμογών του έργου της τελευταίας νύχτας του Γκαλουά.

  87. spiral architect said

    @85: Την εποχή των εισαγωγικών εξετάσεων (ακαδημαϊκό σύστημα) όλες οι δύσκολες ασκήσεις όλων των μαθημάτων ανάγονταν στους Ιησουίτες. Πάντως ούτε στα χέρια του μαθηματικού του σχολείου, ούτε στου Σαββαϊδη, θυμάμαι να είδα τέτοιο βιβλίο.
    (γι’ αυτό μίλησα για μύθο πιο πριν)

  88. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια -και χαιρετώ τον Λεώνικο που έλυσε τα προβλήματα με τον πορτιέρη 🙂

  89. sarant said

    87: Νομίζω πως κάποιος συμμαθητής το είχε, ένα τούβλο ήταν.

  90. physicist said

    #89. — Ο συμμαθητής;

  91. sarant said

    90: 🙂

    Το βιβλίο.

  92. LandS said

    87, 89 Ήταν χοντρό τούβλο. Συλλογή φοβερά δύσκολων ασκήσεων. Το είχαν όλοι οι μαθητές της Λεοντείου. Με έναν της Λεοντείου στο φροντιστήριο το μελετούσαμε μαζί. Ήταν στα Γαλλικά και τον είχα ανάγκη.
    Τελικά μάλλον ζημιά μας έκανε. Καθώς δεν ειχαμε επίβλεψη, δεν προσπαθούσαμε αρκετά να βρούμε τις λύσεις μόνοι μας και καταντήσαμε να κάνουμε ανάγνωση.

  93. Ηλεφούφουτος said

    77 «πρωτοδοκιμάστηκαν τα βαρέα μηχανοκίνητα όπλα όμως υπό τον Ζούκωφ εναντίον των Ιαπώνων το ’41, ένας επίσης πόλεμος που ο ένας συγγραφέας αναφέρει επίσης και σαν ανασταλτικό παράγοντα για τον Κόκκινο Στρατό στο ανατολικό μέτωπο, μέτωπο που εκκαθαρίστηκε στις αρχές του ’42.»
    Μα ποιος συγγραφέας τα λέει αυτά; Η ΕΣΣΔ όχι μόνο δεν πολέμησε με την Ιαπωνία κατά τον Β’ΠΠ πριν τελειώσει με τη Γερμανία αλλά η Ιαπωνία προσπαθούσε το ’45 να κερδίσει τη μεσολάβηση του Στάλιν ως ουδετέρου τρίτου για να επιτύχει αξιοπρεπή συνθήκη ειρήνης με τις ΗΠΑ, όταν τελικά οι ΗΠΑ τούς έριξαν τις ατομικές βόμβες.

  94. «οἱ σημειώσεις … τοῦ Κρητικοῦ μὲ τὴν τελίτσα» (36)
    Κάτι υπαινίσσεται εδώ ο Λευκαδίτης λόγιος που συνηθίζει να παραθέτει χωρίς εισαγωγικά και παραπομπή ο Giorgos, αλλά τι; Μήπως ξέρει κανένας από τους εδώ Πολυτεχνίτες να μας πει;

  95. G (66), σαφώς θα μνημονεύεται πολλές ζωές — και όχι μόνο μία — ο Abel, αλλά κάποιον άλλο πρέπει να εννοείς: ο δύστυχος Νορβηγός πέθανε φυματικός τρία χρόνια πριν από τον Galois!

  96. spiral architect said

    @93: Ότι έγραψα το’ γραψα απ’ όσα θυμάμαι.
    (ο λίκνος στο #77 δείχνει το βιβλίο και τους συγγραφείς)
    «Ήταν ένας από τους λίγους ανώτατους αξιωματικούς του Κόκκινου Στρατού που γλίτωσαν από τις σταλινικές εκκαθαρίσεις του 1937 – 1939, πιθανόν επειδή εκείνη την περίοδο διοικούσε την 1η Σοβιετική Στρατιά της Μογγολίας που πολεμούσε εναντίον των Ιαπώνων. Στο σύντομο αυτό πόλεμο, ο οποίος προηγήθηκε του Β΄ Παγκοσμίου, ο Ζούκοφ διακρίθηκε για την πρωτοποριακή χρήση των μηχανοκίνητων δυνάμεων που του έφεραν τη νίκη στη Μάχη του Χαλχίν Γκολ και το παράσημο του «Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης». Το 1940 προήχθη σε στρατηγό και επιτελάρχη του Κόκκινου Στρατού.»
    (βίκη)

  97. 96 Να, βλέπεις, δεν ήταν το ’41, ήταν στα τέλη της δεκαετίας του ’30. Κι εγώ θυμόμουν πόλεμο στη Μαντζουρία και πήγα να γράψω ένα δηκτικό σχόλιο στον Ηλεφού, ευτυχώς σκέφτηκα να τσεκάρω τη βίκι πρώτα 🙂

  98. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    83 – Έπρεπε να βρείς το g ή μήπως το σημείο g της αρκούδας;

  99. 48, … οι σειρές του Φουριέ είναι ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΑΝΩΤΑΤΑ και προήγαγαν (aka πρόαξαν) την ΕΠΙΣΤΗΜΗ…

    Όχι απλώς προήγαγαν την επιςτήμη αλλά πραγματικά επέφεραν οι θεωρίες του Φουριέ μετασχηματισμό! 😉

  100. spiral architect said

    @97: Ο πόλεμος της Μαντζουρίας δεν ήταν ο Β’ Σινοϊαπωνικός;
    Το βιβλίο ήταν εκδόσεων του ΓΕΣ, μαζί με τον Επιτήδειο ουδέτερο, άρα εγκεκριμένο. 😉

  101. Ηλεφούφουτος said

    96, 97 Ένας λόγος που δεν θα μπέρδευα εκείνο τον πόλεμο της Μαντσουρίας με τις επιχειρήσεις της ΕΣΣΔ μετά τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας ήταν ένα ντοκιμαντέρ που είχα δει κάποτε για τα διπλωματικά παρασκήνια, δηλαδή τις απελπισμένες προσπάθειες των Ιαπώνων διπλωματών να τραβήξουν το Στάλιν σε μεσολάβηση για συνθηκολόγηση με διάσωση των προσχημάτων, άρα τυπικά δεν ήσαν εχθροί.
    Φαίνεται υποτιμούσαν τη δέσμευση που είχε αναλάβει ο Στάλιν στην Τεχεράνη να βοηθήσει τους Αμερικάνους με τους Ιάπωνες όταν θα τελείωνε με τη Γερμανία.

    Αυτό βέβαια δείχνει επίσης και τη χτηνωδία των ατομικών βομβών, σε μία φάση όπου το μόνο που παιζόταν ήταν οι όροι της συνθηκολόγησης.

  102. 67,
    Με τα εφαρμοσμένα και καθαρά μαθηματικά, μού θυμίζεις την ρήση συνάδελφου μαθηματικού, για καθαρούς (;) μαθηματικούς (pure mathematicians, τέλος πάντων) που εργαζόντουσαν με αμείωτο ενθουσιασμό σε κάποιον εξειδικευμένο κλάδο της θεωρίας αριθμών, όντας απόλυτα σίγουροι πως οι ανακαλύψεις τους δεν θα είχαν καμμίαν απολύτως πρακτική εφαρμογή. Τελικά κάποιες ανακαλύψεις τους αποδείχτηκαν εξαιρετικά χρήσιμες σε πρακτικά θέματα, γεγονός που τους αναστάτωσε τόσο, λέει το μπεντροβάτο, ώστε αναγκάστηκαν να μεταπηδήσουν σε άλλες περιοχές έρευνας!

  103. Tania Rahmatoulina said

    Κι εγώ διάβασα με πολύ ενδιαφέρον τη σημερινή συνέχεια και είδα με συγκίνηση ότι καμιά 25αριά χρόνια μετά ακολούθησα κι εγώ την ίδια οδό: Αγάπη (λατρεία) για τη ρωσική και σοβιετική λογοτεχνία, πράγμα που έσπρωξε κι εμένα στη μέθοδο της Ποτάποβα και μετά στον Κυπροσοβιετικό Σύνδεσμο να μάθω ρωσικά.

    25. Ένας ορκισμένος αντιμπολσεβίκος, ο νομπελίστας συγγραφέας Ιβάν Μπούνιν, είναι γνωστό ότι εκεί στη Γαλλία που ζούσε, όταν διάβαζε για τις νίκες του Ερυθρού Στρατού εναντίον των Γερμανών, χαιρόταν κι ένιωθε περηφάνια.

    65. Έτσι ακριβώς ήταν τα γεγονότα. Οι Ρώσοι δεν περίμεναν την επίθεση της Γερμανίας, παρόλο που ο Στάλιν είχε προειδοποιηθεί, κι έτσι οι Γερμανοί τους πιάσανε στον ύπνο. Εξάλλου, πράγματι, είχε εξοντωθεί στις μεγάλες εκκαθαρίσεις του ’37 και του ’38, την Περίοδο του Μεγάλου Τρόμου, ο ανθός του Ερυθρού Στρατού.

    Φιόντοροφ είναι η ορθή προφορά. Στη ρωσική γραμματική υπάρχει το φαινόμενο: assimiliatsia po glouxosti kai assimiliatsia po zvonkosti. Δηλαδή, στην πρώτη περίπτωση τα ηχηρά φωνήεντα, όπως το Β, χάνουν τον ήχο τους και γίνονται «άηχα» – Φ, ενώ στη δεύτερη περίπτωση γίνεται το αντίθετο. Π.χ. το Σ γίνεται Ζ.
    Φιόντοροφ, αλλά Φιόντοροβα – επειδή η κατάληξη των ονομάτων β+α προφέρεται βα και όχι φα.

  104. Για να δούμε τώρα, εγώ ή ο Ηλεφού θα αναφέρει πρώτος τον Ρίχαρντ Ζόργκε;

  105. spiral architect said

    😀

  106. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Φτιάχνουν οι έλληνες κυκλώματα κι ιστορία οι παρέες.
    Τί όμορφοι άνθρωποι! Υπότιτλος:οικογενειακές μικρο-ιστορίες με φόντο την Ιστορία.
    Νικοκύρη,είσαστε ωραίοι, ανήσυχοι τύποι παλαιόθεν οι Σαραντάκοι.Μια φωτό με τον πατέρα και τον παππού αύριο αν γίνεται.Τιμής ένεκεν.

    Είχατε δεν είχατε,το μαθηματικοποιήσατε και το σημερνό νήμα 🙂

  107. 74, 75 Και Μαρία χήρα του….

  108. Ηλεφούφουτος said

    Και βέβαια, κάπου εδώ ταιριάζει να γίνει μία αναφορά και στον Ρίχαρντ Ζόργκε.

    🙂

  109. Νέο Kid Στο Block said

    Πώς και δεν είπατε τίποτα για τον Ζόργκε;

  110. Tania Rahmatoulina said

    105. Δεν ξέρω ποιος ήταν ο τελευταίος Ευρωπαίος ηγέτης που επισκέφθηκε τη ΣΕ λίγο πριν τη διάλυσή της, αλλά, αν θυμάμαι καλά, το Οκτώβρη του 1991, την είχε επισκεφτεί ο τότε πρόεδρος της Κύπρου Γιώργος Βασιλείου. Ήμουνα μαζί του συνοδεύοντας ομάδα δημοσιογράφων που κι αυτοί συνόδευαν τον πρόεδρο. Άρα ο Μητσοτάκης δεν ήταν ο τελευταίος.

  111. Και τώρα δεν θα πει κανείς ότι ο Ζόργκε ήταν το πρότυπο του Στίρλιτς;

  112. Παναγιώτης Κ. said

    @111. Στίρλιτς!
    «Οι δεκαεφτά στιγμές της Άνοιξης» .Ήταν τηλεοπτική σειρά την οποία με τίποτα δεν έχανα!
    Κυκλοφορεί και σε βιβλίο τσέπης.

  113. 101, … τα διπλωματικά παρασκήνια, δηλαδή τις απελπισμένες προσπάθειες των Ιαπώνων διπλωματών να τραβήξουν το Στάλιν σε μεσολάβηση για συνθηκολόγηση με διάσωση των προσχημάτων, άρα τυπικά δεν ήσαν εχθροί.

    Στο τέλος, βέβαια, η ΣΕ κύρηξε τον πόλεμο στην Ιαπωνία λίγες μέρες μετά την (τραγική) Χιροσίμα και μόλις πριν το Ναγκασάκι, για προφανείς λόγους διεκδίκησης στην συνθηκολόγηση, που ακολούθησε σύντομα.

  114. Παναγιώτη, κυκλοφορεί και στο γιουτούμπ με αγγλικούς υπότιτλους: ξεκίνα από εδώ https://www.youtube.com/watch?v=zIzOma9Pyv8

    Μιχάλη, όχι ακριβώς λόγω Χιροσίμας, μια και είχε συμφωνηθεί καιρό πριν στη διάσκεψη της Τεχεράνης.

  115. Tania Rahmatoulina said

    Ο Ζόργκε πιάστηκε στην Ιαπωνία, όπου και εκτελέστηκε το 1944 στη φυλακή. Όταν πήγα για σπουδές στη Μόσχα, ένα πέπλο μυστηρίου κάλυπτε τον Ζόργκε. Ο φοιτητόκοσμος τον θαύμαζε χωρίς να ξέρει και πολλά πράγματα για τη δράση του. Μόλις το 1964 ο Χριουσιόφ αποκατέστησε τη μνήμη του και τον ανακήρυξε ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης. Καθώς λένε, ήταν ο καλύτερος κατάσκοπος του 20ού αιώνα.

  116. Παναγιώτης Κ. said

    @14. Kid, το Παλαί ντε Σπορ, σχεδιάστηκε από Γάλλους.Το ίδιο και η γέφυρα Ρίο-Αντίρριο.

    Όταν βρίσκομαι με επηρμένους πολιτικούς μηχανικούς είναι τα παραδείγματα που χρησιμοποιώ αφού η κριτική για την αθλιότητα που λέγεται ελληνική πολυκατοικία δείχνει να μην τους αγγίζει.( τους ρωτάω επίσης γιατί γενικώς απαξιώνουν τους αρχιτέκτονες και καθαρή απάντηση δεν παίρνω)

    Μακαρίτης ο Νίκος ο Δανίκας καθηγητής στο Μαθηματικό Θεσσαλονίκης μου έλεγε:
    Εκείνο τον καιρό (δεκαετία του΄60) όποιος ήταν καλός στα Μαθηματικά δεν πήγαινε στο μαθηματικό αλλά στο Πολυτεχνείο.( Η κατάσταση δεν έχει αλλάξει) Πήγα λοιπόν στο ΕΜΠ γιατί αυτό επιθυμούσε ο πατέρας μου και μετά πήγα στη Γερμανία όπου σπούδασα Μαθηματικά που ήταν το μεράκι μου.
    Στην ερώτηση τι του πρόσφεραν οι σπουδές στο Πολυτεχνείο μου απάντησε: Έμαθα να είμαι συστηματικός σε ότι κάνω.

  117. Ηλεφούφουτος said

    113 Ήταν προαποφασισμένο από τη συνάντηση της Τεχεράνης ότι, κάποιους μήνες αφότου τελείωνε το μέτωπο με τη Γερμανία, η ΕΣΣΔ θα λάμβανε μέρος στον πόλεμο κατά της Ιαπωνίας.

    Και μια και ο λόγος περί Ζόργκε, θα θεωρούσα παράλειψή μου να μην απευθύνω και θερμό συντροφικό χαιρετισμό στο σύντροφο Στίρλιτς. Σεβόμενος δε τις κατασκοπικές πρακτικές θα περιοριστώ σε συνωμοτικό χαιρετισμό διά βωβού βλέμματος (ο Δύτης ξέρει σε ποια σκηνή αναφέρομαι).

  118. Παναγιώτης Κ. said

    Εγώ λοιπόν ο βιβλιόφιλος θέλω να μοιραστώ την σημερινή μου εμπειρία όχι μόνο γιατί τη χάρηκα αλλά για να της δώσω κινητικότητα και να επεκταθεί. Την βρίσκω πολύ λειτουργική και νομίζω ότι αξίζει να την προτείνετε όπου χωράει.

    Φίλη λοιπόν με ειδοποιεί ότι στην Δημοτική Βιβλιοθήκη Καλαμαριάς μπορείς να πας τα βιβλία που δεν θέλεις να τα έχεις στη βιβλιοθήκη σου και να πάρεις ο,τι σου αρέσει από τον μπάγκο αυτού του μπαζάρ. Μπορείς να πάρεις μόνο χωρίς να δώσεις.
    Διπλή λοιπόν η χαρά μου. Απαλλάχτηκα από κάποια βιβλία που δεν τα ήθελα και πήρα κάποια άλλα όπως για παράδειγμα ο Γάλλος μαθηματικός του Tom Petsinis.

  119. Παναγιώτης Κ. said

    @117. Πες μου ότι εννοείς εκείνη τη σκηνή όπου του επιτρέπουν να πάει στο εστιατόριο απλά και μόνο να συναντηθεί με την γυναίκα του αλλά σε άλλο τραπέζι αυτός και σε μακρινό τραπέζι εκείνη;

  120. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    105. Καλή αυριανή ευχήθηκε του Δήμα;
    Αποδημία του μαγικού νούμερου εκατονογδόντα στον ορίζοντα.

  121. Επικήδειοι για τη Ζήνα:
    https://tofistiki.files.wordpress.com/2012/09/zina.pdf

    Και για τους βιβλιόφιλους, η Νεώτατη μέθοδος Ολλενδόρφου, εφηρμοσμένη εις την ρωσσικήν γλώσσαν και διδάσκουσα το αναγνώσκειν, ομιλείν, και γράφειν αυτήν εν διαστήματι εξ μηνών / μεταφρασθείσα εκ του γαλλικού και επαυξηθείσα τη προσθήκη εμπορικών επιστολών υπό Α. Ι. Αδαμίδου είναι στο ράφι της Βιβλιοθήκης του Παν/μίου Κύπρου. Για τα γαλλικά υπάρχει στην Ανέμη.

  122. Και ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ζόργκε: http://www.lifo.gr/team/sansimera/32869

  123. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    106: Θα αργήσει λίγο αυτή η φωτογραφία, αλλά θα τη βάλω.

    110: Ναι, η επίσημη διάλυση έγινε στις 31.12.1991, αλλά είχε προαποφασιστεί. Ο Μητσοτάκης ήταν ο τελευταίος πριν από το αποτυχημένο πραξικόπημα.

    121: Ναι μπράβο.

  124. # 78

    Μην ανησυχείς…

    όταν δούλευα ακόμα, στις κάρτες εργασίας μου έγραφα :

    Τζί Πόντιος, ερασιτέχνης πσαράς, τις ελεύθερες ώρες μου κάνω τον μαθηματικό-τιμές προσιτές, τλφν 210——-

  125. Ηλεφούφουτος said

    119, 122
    Εγώ είπα να το κάνω συνωμοτικά.

    Η πρακτική του πάγκου όπου παίρνω ή/και αφήνω βιβλία υπάρχει χρόνια τώρα εις τας Ευρωπας.

  126. # 95

    Εχεις δίκιο Αγγελε, πάνε πολλά χρόνια, άλλος ήταν αλλά δεν αλλάζει το νόημα

  127. Παναγιώτης Κ. said

    @122. Δύτη, συνειρμικά μου ήρθε στο νου η ταινία » Εχθρός προ τον πυλών » όπου αναφέρεται στην μάχη στο Στάλινγκραντ.
    @77. Spiral,είναι μια κατά τη γνώμη μου ταινία που σου προκαλεί την περιέργεια να διαβάσεις την ιστορία για εκείνη την περίοδο και αν η ΣΕ ήταν έτοιμη να αντιμετωπίσει τους ναζί. Ο Ζούκοφ πάντως στα απομνημονεύματά του δεν το βεβαιώνει.

    Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ενώ τα ιστορικά γεγονότα είναι δεδομένα οι ερμηνείες όμως ποικίλουν.
    Τα είκοσι εκατομμύρια νεκρών στη ΣΕ κατά τον Β΄Π.Π είναι επιχείρημα για το ρόλο και την αυτοθυσία των σοβιετικών. Έχει όμως και άλλη ανάγνωση το γεγονός της μεγάλης αυτής θυσίας.Λόγω του σχετικώς ανοργάνωτου στην αντιμετώπιση του εχθρού έστελναν τους στρατιώτες ως πρόβατα επί σφαγήν.Στην συγκεκριμένη ταινία φαίνεται αυτό το στοιχείο.

    Θυμήθηκα τώρα έναν Έλληνα λοχαγό, τον καιρό που έκανα τη θητεία μου, όπου από τις κουβέντες του προέκυπτε πως ύψιστο καθήκον του αξιωματικού σε καιρό ειρήνης ήταν η προστασία των στρατιωτών του. Αν είχε την ατυχία να χάσει στρατιώτη για οποιοδήποτε λόγο αυτό ήταν σημαντικό εμπόδιο στην παραπέρα εξέλιξή του.

  128. Παναγιώτης Κ. said

    @126, Ηλεφού, ναι το πληροφορήθηκα ότι υπάρχει και μεγαλώνει η στενοχώρια μου που τα ωραία πράγματα έρχονται με καθυστέρηση σε μας.

  129. georgeilio said

    αποτάθηκε, με την έννοια του απευθύνθηκε, νομίζω

    (όπως προτάθηκε, εντάθηκε, παρατάθηκε)

  130. 114,
    Ναι, σωστά, όχι λόγω Χιροσίμας, είχε ληφθεί ήδη η απόφαση και απλώς το μελλοντικό σενάριο ήταν πλέον προφανές.

  131. caktos2 said

    41:
    >(προς τιμήν του Γς το παρακάτω) Και θυμάμαι όταν πρωτοδιδάχθηκε η θεωρία Γκασλουά από τον Ανδρεαδάκη

    Ευχαριστώ ρε Τζι, αλλά γιατί με τον Γκαλουά;

    Οσο για τον Ανδρεαδάκη, δεν με πρόλαβε.
    Και μη μου θυμίζεις ότι γύρισα σήμερα απ την Πάρο για να είμαι στο πόστο μου, στο φροντιστήριο της κόρης μου για την Αλγεβρα Λυκείου που (συν)έγραψε ο Ανδρεαδακης σου.

  132. Γς said

    132 @ Γς

    71 @ Λεώ

    Είναι πραγματική απόλαυση να κάνεις συντροφιά με παθιάρα ρωσίδα (εδώ το παίζω λίγο Γς) που να ξέρει και από λογοτεχνία
    Τις κόβω αμέσως και μπαίνω κανονικά: Κακ βας ζαβούτ;
    Πήγα να το παίξω και στο έτσι περί τα λογοτεχνικά χτες στην Πάρο.
    Σε βιβλιοπωλείο στην Παροικιά, που η κυρά έψαχνε για δωράκια.
    Δήθεν τάχα μου για το πόσο ωραία είναι η Πάρος και το χειμώνα και τέτοια. Και τσίμπησε και είπε ότι η την εμπνέει το νησί.

    -Γράφετε;
    -Όχι ζωγραφίζω.
    -Παριανή;
    -Όχι Αθηναία.

    Κι απάνω που έστρωνα παιχνίδι πετάγεται ένας πελάτης και μου λέει:

    -Από εδώ είστε;
    -Όχι.
    -Α, γιατί υπάρχει ένας άλλος μπάρμπας απ το Δρυό που σας μοιάζει.

    [Μπαρμπαριά και τούνεζι!]

  133. Γς said

    92:
    >Συλλογή φοβερά δύσκολων ασκήσεων. Το είχαν όλοι οι μαθητές της Λεοντείου.

    Για πότε μιλάς;

  134. Καλά ρε Γς, τόσες μέρες στη Πάρο, δεν την μάτωσες την νάυλον ; μη μου πεις πως δεν την έβρεξες καν για την …λογοτεχνία !

    Καλημέρα

  135. spiral architect said

    «Όταν θα κατηφορίσει κατά δω ο Κόκκινος Στρατός, θα τον προσφωνήσω στη γλώσσα του»
    Ο παππούς είχε τότε κάποια ελπίδα. Εμείς σήμερα; 🙄
    Καλώς τον τον ΓουΣού! 😉

  136. Παναγιώτης Κ. said

    Γς καλώς όρισες.
    Έγινε αισθητή η απουσία σου. Το κατάλαβες νομίζω.

    Και μια ιδέα:Φροντίστε να βρείτε κάποιον δικό σας φοιτητή να πάτε στη Vodafone να σας εφοδιάσει με ένα στικάκι για να έχετε ιντερνέτ όπου και αν βρίσκεστε.Προσφέρει 4 GB με 5 ευρώ το μήνα!

  137. Παναγιώτης Κ. said

    @136. Spiral, «O παππούς είχε κάποια ελπίδα.Εμείς σήμερα;»

    Διαβάζω: Καταγγελία Λαβρόφ: Θέλουν να αλλάξουν τον Πούτιν. Νέες κυρώσεις από ΗΠΑ; (Πηγή:Μιχάλης Ιγνατίου)

  138. spiral architect said

    @138: Άλλο πράμα η ΕΣΣΔ (με τα καλά της και τ’ άσχημά της) και άλλο αυτή η Ρωσία. Με άλλες συνθήκες ο Β’ Π.Π. και σε διαφορετικές ο Γ’ Π.Π. 😦
    Ποιος ελπίζει πια;

  139. sarant said

    133: Καλώς τον!

    137: Καλή ιδέα, καινούργια είναι;

  140. […] Νίκος στο ιστολόγιό του δημοσίευσε χτες ένα ακόμα απόσπασμα από το βιβλίο του “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης”, […]

  141. spiral architect said

    @137: Ή αυτό. 😉

  142. Παναγιώτης Κ. said

    @140.Sarant. Εγώ την γνωρίζω εδώ και δύο περίπου χρόνια και την αξιοποιώ τους τελευταίους τρεις μήνες όταν βρίσκομαι στην Ήπειρο σε υψόμετρο 930 όπου δεν έχει σταθερό ιντερνέτ.Πάει πολύ καλά, το δε upload είναι έκπληξη καθώς μου λέει ο φίλος ο Φάνης που ασκεί το …άθλημα.

  143. Γς said

    137:
    Λές να μην έχω; (30 ευρωπουλάκια το μήνα-!Cosmote) Αλλά δεν το είχα πάρει. Ηταν κι ένα τάμπλετ σε κάποια βαλίτσα.

    Μόμο μια φορά σας διάβασα. Εστειλα κι ένα μήνυμα. Και μετά ούτε στο τηλέφωνό μου μπορούσα εύκολα να σας δω, ούτε στο Ιντερνετ Καφέ.

    Είχα χάσει τα γυαλιά μου. Και κάνει έτσι ο Κυρ Πέτρος του Γραφείου Ενοικιάσεως, που προσφέρθηκε να μας πετάξει στο αεροδρόμιο και μου τα δίνει. Τα είχα ακουμπήσει σε μια εσοχή πάνω απ το ραδιόφωνο!

    Και μπαίνω μέσα στην αίθουσα του αεροδρομίου [καμιά εικοσαριά τετραγωνικά όλο κι όλο] και τους πέθανα. Ηθελα στο τσεκίν να μου πουν σε πιά έξοδο θα πάω. Β23, Α5, ή δεν ξέρω ποια άλλη.
    Πήγε κι η κυρά για κατούρημα και δεν το πρόσεξα και ήθελα να κάνουν πέιτζινγ, αναγγελία πως το λένε, όπως εκείνη τότε στο JFK

  144. Πάνος με πεζά said

    @ 137 : Και κάτι ακόμα που έχω ακούσει γι αυτά τα φοιτητικά πακέτα Ίντερνετ : αν δεν το «φας» μέσα στο μήνα, πάει προσθετικά στον επόμενο. Έτσι, μετά από κάνα χρόνο μπορεί να έχεις διαθέσιμα καμιά δεκαριά GΒ.

    Όσο για την άσκηση με την αρκούδα, αρκετά sites αναφέρουν ότι η άσκηση είναι του Αλεξόπουλου, από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου δίδαξε μεταξύ 1936-1974. Ο Αλεξόπουλος είχε πράγματι μεγάλη πρωτοτυπία στην εξέταση, π.χ. λένε κάποιοι ότι έβαζε αρνητικές μονάδες σε απαντήσεις πολλαπλής επιλογής, για να μην απαντάς στην τύχη ! Αλλά δεν ξέρω αν βεβαιωμένα μπορούμε να αποδώσουμε…«τα του Καίσαρος τω Καίσαρι» :), γι αυτό και ρώτησα, μήπως κάποιος παλιότερος φυσικός ήξερε κάτι παραπάνω.

  145. Pedis said

    # 100 – 77 (Σπάιραλ) & 65 (Ιάκωβε) – Ο Λιντελ-Χαρτ δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία στο στοιχείο του αιφνιδιασμού και την έλλειψη προετοιμασίας από την πλευρά των Σοβιετικών, όσο στα ανώτερα, ποιοτικώς, γερμανικά μέσα και στρατεύματα το 1941. Η περικύκλωση απέτυχε δύο φορές και είχε μερική επιτυχία την τρίτη. Πάντως, ο Λιντελ-Χαρτ τονίζει την ισχυρή αντίσταση που πρόβαλαν τα σοβιετικά στρατεύματα και δεν παραδίνονταν αμαχητί, ήδη από τις πρώτες μέρες. Οι νότιες σοβιετικές στρατιές είχαν πρόβλημα διοίκησης εξαιτίας της ανικανότητας του εκεί στρατάρχη.

    Από το 1942 και μετά η σοβιετική παραγωγή σε τεθωρακισμένα, πυροβολικό και τυφέκια υπερέχει τηε γερμανικής σε ποσότηατ και ποιότητα. Υπολείπεται σε παραγωγή φορτηγών και κονσέρβων τα οποία τα παίρνουν από τις ΗΠΑ ως μέρος της βοήθειας.

  146. sarant said

    145: Αρνητικές μονάδες στις ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής είχα συναντήσει κι εγώ σποραδικά στην… καριέρα μου.

  147. Μαρία said

    147
    Κι έτσι πρέπει. Υπάρχει και τύπος για τη λεγόμενη διόρθωση βαθμολογίας.

  148. Ηλεφούφουτος said

    Εγώ μία αλλά … δεν στάθηκε αρκετό για την ανακόψει

  149. Κουνελόγατος said

    Αλήθεια, επειδή το «Πόλεμος και Ειρήνη» το διάβασα πριν καμιά 40ριά χρόνια, ποια έκδοση -από πλευράς μετάφρασης, καλαισθησίας κουλουπού- θεωρείτε καλύτερη;

    Υ.Γ. Αν δε θέλεις να το πεις δημόσια, δέχομαι και μήνυμα 🙂

  150. sarant said

    Δεν έχω εποπτεία. Και είμαι και εκτός έδρας. Ας πει άλλος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: