Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ανοιξιάτικο

Posted by sarant στο 20 Μαρτίου, 2015


Πότε έρχεται η άνοιξη; Για άλλους αύριο, για άλλους ήρθε κιόλας την πρώτη του μήνα, για κάποιους άλλους πάει ανάλογα με τη διάθεσή τους: το βέβαιο είναι πως αύριο έχουμε εαρινή ισημερία, 21 Μαρτίου, και κοιτάζοντας τα περιεχόμενα του ιστολογίου διαπίστωσα με έκπληξη ότι, τόσα χρόνια τώρα, δεν έχω αφιερώσει άρθρο στον ερχομό της Άνοιξης ούτε έχουμε λεξιλογήσει για τη λέξη! (Με εξαίρεση ένα άρθρο, σε ανύποπτο χρόνο, για τον πληθυντικό της).

Μια αιτία γι’ αυτό είναι πως η 21 Μαρτίου είναι φορτωμένη μέρα, αφού πέφτει κοντά στις 25 Μαρτίου (που συχνά της αφιερώνουμε άρθρα από νωρίτερα), ενώ ταυτόχρονα είναι και Μέρα της Ποίησης -και κάμποσες φορές το άρθρο της ημέρας ήταν ποιητικό (παράδειγμα). Οπότε, φέτος, έβδομη άνοιξη του ιστολογίου, αποφάσισα να διορθώσω την παράλειψη· και επειδή αύριο είναι μέρα για μεζεδάκια, θα πρωτοτυπήσουμε και θα υποδεχτούμε την άνοιξη σήμερα -μπροστά από την εποχή, θα έλεγε κανείς.

Επίσης σήμερα είναι και η πρώτη μέρα του χρόνου στο περσικό ημερολόγιο, το Nowruz. Ταυτόχρονα βέβαια, και κατ’ εξαίρεση, θα υποδεχτούμε, σήμερα το πρωί, την έκλειψη ηλίου -η έκλειψη όμως κρατάει μόνο δυο ώρες, ενώ η άνοιξη τρεις μήνες (αν και με την αλλαγή του κλίματος…) -οπότε, το σημερινό άρθρο θα είναι ανοιξιάτικο και όχι εκλειπτικό.

Διόρθωση: Με ειδοποίησαν από το Αστεροσκοπείο ότι η εαρινή ισημερία άρχισε σήμερα στις 00.01 (ένα λεπτό μετά τα μεσάνυχτα). Οπότε, το άρθρο είναι εντελώς επίκαιρο! 🙂

Το όνομα της εποχής, άνοιξη, θυμίζει το ρήμα «ανοίγω» -και όχι τυχαία. Η εποχή ονομάστηκε έτσι επειδή τότε καλυτερεύει, «ανοίγει ο καιρός» -μια φράση που τη λέμε και σήμερα. Η λέξη άνοιξις υπήρχε από την αρχαιότητα, αλλά τότε είχε την κυριολεκτική σημασία, του ανοίγματος ή της διάνοιξης, π.χ. η άνοιξις των πυλών, στον Θουκυδίδη, και μάλιστα η κυριολεκτική σημασία διατηρήθηκε ίσαμε τα χρόνια του Ερωτόκριτου, όπως μας δείχνει ο στίχος  Κι ένα κλειδίν εκρέμουντο μ’ ένα χρουσό βαστάγι / εκεί κοντά στην άνοιξη τση πόρτας, στο’να πλάγι.

Ωστόσο, περίπου την ίδια εποχή εμφανίζεται και η σημερινή σημασία «εποχή του έαρος», αφού στο έργο «Παστώρ φίδος, ήγουν Ποιμήν πιστός», μετάφραση του Μιχ. Σουμμάκη (1638) από ιταλικό πρωτότυπο (Pastor fido) έχουμε τον στίχο «Ω μυρισμένη μου άνοιξις, του χρόνου αρχή και νιότης» (το οποίο «νιότης» είναι το νεότης σε πιο δημώδες, δεν είναι γενική της λ. νιότη). Τελικά βέβαια αυτή η σημασία επικράτησε, αφού για την άλλη υπήρχε το άνοιγμα.

Οι αρχαίοι, βέβαια, έλεγαν έαρ, λέξη ήδη ομηρική, ινδοευρωπαϊκής αρχής, που έμεινε κοντά μας κι αυτή εξαιτίας της καθαρεύουσας και που έχει δώσει το επίθετο «εαρινός» που μοιράζεται τη δουλειά με το «ανοιξιάτικος», αφού λέμε, έστω, εαρινή ισημερία (οχι όμως ανοιξιάτικη) και εαρινό εξάμηνο (και πολύ σπάνια ανοιξιάτικο), και αντίστροφα ανοιξιάτικα ρούχα ή φρούτα (και όχι εαρινά).

Το έαρ δεν φαίνεται να έχει πληθυντικό και δεν νομίζω να είχε και τα αρχαία, ή τουλάχιστον δεν τον βρήκα. Αλλά κι η άνοιξη δύσκολο πληθυντικό έχει, αφού ο λόγιος τύπος είναι δύσκαμπτος (οι ανοίξεις) και ο λαϊκός πληθυντικός οι άνοιξες ίσως θεωρείται μαλλιαρό κατασκεύασμα, παρόλο που τόσοι και τόσοι ποιητές τον έχουν χρησιμοποιήσει, όπως βέβαια κι ο Μάρκος Βαμβακάρης στο «Τι μ’ ωφελούν οι άνοιξες»
Αλλά για τον πληθυντικό της λέξης, έχουμε γράψει ειδικό άρθρο, στο οποίο σας παραπέμπω.

Giuseppe_Arcimboldo_-_Spring,_1573Η άνοιξη είναι η πιο αγαπημένη από τις τέσσερις εποχές -φυσικά, πολλοί προτιμούν το καλοκαίρι, αλλά ξέρω κάμποσους που αντιπαθούν το καλοκαίρι, ενώ δεν ξέρω κανέναν που να αντιπαθεί την άνοιξη. Η άνοιξη έχει νιότη, έχει ελπίδα, έχει αισιοδοξία, έχει αφύπνιση. Η άνοιξη της ζωής είναι η νεότητα, η άνοιξη μεταφορικά είναι η αναδημιουργία, η αναζωογόνηση, η αλλαγή προς το καλύτερο, η αλλαγή καθεστώτος ακόμα, από την άνοιξη της Πράγας ίσαμε την Αραβική Άνοιξη, ονοματοδοσίες βέβαια που δεν είναι ούτε αθώες ούτε ουδέτερες πάντοτε. Άνοιξη είναι ακόμα η πνευματική ακμή, όπως π.χ. η Λεσβιακή Άνοιξη, η μοναδική άνθιση των γραμμάτων και των τεχνών στην προπολεμική Μυτιλήνη (και γενικότερα Αιολίδα).

Άνοιξη είναι και το νεότερο ευπρεπιστικό όνομα της πόλης της Αττικής που λεγόταν παλιότερα Μπογιάτι.

Η άνοιξη συνδέεται επίσης με το ξύπνημα της φύσης από τη χειμωνιάτικη νάρκη και την ανθοφορία -όχι τυχαία, ο Αρτσιμπόλντο έφτιαξε γεμάτο λουλούδια το πρόσωπό της όταν την προσωπογράφησε.

Την άνοιξη επιστρέφουν και τα χελιδόνια από τα ζεστά μέρη, απ’ όπου και η διάσημη παροιμία που την έχουμε σε δυο εκδοχές, Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη, και ‘Ενα χελιδόνι δεν φέρνει την άνοιξη (ωστόσο, ένα το χελιδόνι κι η άνοιξη ακριβή).

Στα αγγλικά, η άνοιξη είναι spring, μια λέξη με πάμπολλες βέβαια σημασίες, και ονομάστηκε έτσι επειδή την άνοιξη ξεπηδάει η φύση, έρχεται η νέα βλάστηση. Η παλιά αγγλική λέξη ήταν lencten, που σήμαινε μεγάλες μέρες, και η οποία επιβιώνει στη σημερινή Lent, που τώρα βέβαια έχει πάρει τη σημασία της Σαρακοστής. Στα γαλλικά το printemps προέρχεται από το prins temps, «πρώτη εποχή», ενώ το ιταλικό/ισπανικό primavera ανάγεται στο κλασικό λατινικό primo vere «την αρχή της άνοιξης», διότι στα κλασικά λατινικά η άνοιξη είναι ver, ομόρριζη με το έαρ το δικό μας.

Στα γερμανικά η άνοιξη είναι Frühling, όπου früh σημαίνει νωρίς, ενώ στα τούρκικα είναι μπαχάρ, και ας μας πουν οι τουρκολόγοι αν έχει σχέση με το μπαχάρι, που κι αυτό είναι μπαχάρ, καθώς και με τη Γκιουλμπαχάρ.

Ποιητικά αριστουργήματα έχουν γραφτεί πάμπολλα για την άνοιξη, από το πένθιμο «ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος» των εγκωμίων του επιταφίου, έως το

Φεύγεις πάνω στην άνοιξη, γιε μου καλέ μου,
Άνοιξή μου γλυκιά, γυρισμό που δεν έχεις,

του Βάρναλη. Όμως εδώ σας αφήνω να συμπληρώσετε εσείς ποιήματα και τραγούδια για την Άνοιξη, αποχαιρετώντας σας με την αναμενόμενη Άνοιξη του Βιβάλντι.

192 Σχόλια to “Ανοιξιάτικο”

  1. Καλημέρα!
    Και στα τούρκικα (μια και ρωτάς 🙂 ) υπάρχει η διάκριση πρώτη/δεύτερη άνοιξη (=φθινόπωρο): ilkbahar, sonbahar. Η αρχή είναι μια περσική λέξη που ανάγεται στο παλαιοπερσικό vāhara — κι εκείνο με τη σειρά του (έκπληξη!) στο ινδοευρωπαϊκό *wesr- (του έαρος και της ver). Για να μην κάνω τον έξυπνο, αυτά βρήκα στον γνωστό μας πια Νισανιάν, όπου βλέπω και ότι bahar (από την περσική άνοιξη και πάλι) είναι επίσης ένα μυρωδάτο φυτό: όχι το μπαχάρι, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά αυτό το είδος μαργαρίτας: http://en.wikipedia.org/wiki/Buphthalmum Βέβαια, bahar σημαίνει όντως μπαχαρικά εν γένει. Ειδικά το μπαχάρι πώς λέγεται στα τούρκικα δεν μπορώ να δω αυτή τη στιγμή!

  2. Κουνελόγατος said

    «Άνοιξη γιε, π’ αγάπαγες….» Μέρα Μαγιού, άσχετο αλλά επίκαιρο… 🙂
    Καλημέρα σας, μας άνοιξες τη διάθεση…

    Υ.Γ. Άλλαξα e-mail, ίσως κάτι πρέπει να κάνετε;

  3. Λ said

    Καλημέρα, και καλό Καλοκαίρι
    Εγώ θυμάμαι το άλλο του Βάρναλη:
    Με της άνοιξης τον ήλιο μόλις σκάει απ το βουνό
    ήλιος κι άνοιξη κινάμε…

  4. spiral architect said

    Καλημέρες ανοιξιάτικες. 🙂

    Για τη σημερινή ηλιακή έκλειψη:

  5. LandS said

    Μπαχάρ, νομίζω, είναι η κάθε (ωραία) μυρουδιά και κάθε τι το μυρωδικό. Γκιουλμπαχάρ=μυρουδιά από τριαντάφυλλα, η Ροδομυριστή.

  6. Σε απευθείας σύνδεση με την πολιτική επικαιρότητα, θυμίζω και την Ενωμένη Αριστερά η οποία αποκλήθηκε Ε.ΑΡ., και της οποίας η μετεξέλιξη υπόσχεται την άνοιξη, αλλά ο χειμώνας αντιστέκεται. Μια και μιλάμε για δυνάμεις αντίστασης, μην ξεχνάμε και την άλλη Άνοιξη (την Πολιτική και κατ’ ευφημισμόν) του τέως.

    Tο nowruz το τιμούν και οι Κούρδοι ως Newroz, και φαίνεται ότι είναι μια από τις σημαντικότερες γιορτές τους με έντονη πολιτική διάσταση, αφού απαγορευόταν από τους Τούρκους, και όταν επιτράπηκε, λανσαρίστηκε από το κράτος σαν τουρκικής προέλευσης γιορτή της άνοιξης. Οι ημερομηνίες αλλαγής των εποχών πάντως, μια και συνδέονται με ηλιοστάσια και ισημερίες, συμπίπτουν με μεγάλες γιορτές σε πολλούς πολιτισμούς. Οι εθνολόγοι τα ξέρουν καλύτερα να μας τα πουν, πρόχειρα θυμάμαι τον Κλήδονα και το πήδημα της φωτιάς, κοντά στο θερινό ηλιοστάσιο.

  7. Λ said

    Πρέπει να υπάρχουν πολλά εαρινά έργα αλλά αυτά είναι τα πρώτα που μου έρχονται στο μυαλό

    Η Εαρινή Συμφωνία του Μπρίττεν

    και η εαρινή συμφωνία του Σούμαν

    και η άνοιξη του Βιβάλντι

  8. cyrusmonk said

    Καλημέρα.
    Ἔχω τὴν ἐντύπωση ὅτι ἡ ἄνοιξη, ἡ ἀρχὴ τοῦ καιροῦ (τοῦ χρόνου ὄχι μὲ τὴν ἔννοια τοῦ ἔτους) σχετίζεται καὶ μὲ τὸ ρωμαϊκὸ ἡμερολόγιο, ποὺ ξεκινοῦσε (ἄνοιγε) μὲ τὴν ἐαρινὴ ἰσημερια.
    Ἐπίσης γιὰ τὸν πληθυντικὸ τῆς λέξης «ἔαρ» ἔχω τὴν ἀμυδρὴ ἀνάμνηση τῆς γενικῆς του (τῶν ἔαρων τὴ χαρά), νομίζω στὸν «Θεόφιλο Χατζημιχάλη» τοῦ Ἐμπειρίκου. Κρατῶ ἐπιφυλάξεις, γιατὶ τὸν στίχο τὸν θυμᾶμαι «ἀκουστικά», ἀπὸ τὴ μελοποιημένη ἐκδοχή τοῦ ποιήματος ἀπὸ τὸν Μαμαγκάκη (σὲ ἑρμηνεία Γιώργου Ζωγράφου).

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα ανοιξιάτικα σχόλια!

    6: Λευτέρη, τα μπερδεύεις θαρρώ. Ενωμένη Αριστερά ήταν το βραχύβιο σχήμα συνεργασίας ΚΚΕ-ΚΚΕ εσ. και ΕΔΑ για τις εκλογές του 1974 και αναφερόταν ως Ε.Α. όποτε γραφόταν συντετμημένα. Η ΕΑΡ είναι η μεγαλύτερη μερίδα της μετεξέλιξης του ΚΚΕ εσ. γύρω στο 1986 (μείον όσους πήγαν στο ΚΚΕ εσ.-ΑΑ του Μπανιά) και νομίζω ότι ήταν Ελληνική Αριστερά.

  10. cyrusmonk said

    Μπά, ἐντελῶς λάθος ἡ μνήμη (τὸ ἔμενταλ, ποὺ λένε! 🙂 ). «Τὸν νεαρὸ Τιτάνα» λέει ὁ στίχος καὶ προσθέστε παρακαλῶ ἄλλο ἕνα ραμόνι στὴ συλλογή σας.

  11. AΓΓΕΛΙΚΗ said

    Η ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ ΑΝΟΙΞΗ

    Ἡ πληγωμένη Ἄνοιξη τεντώνει τὰ λουλούδια της
    οἱ βραδινὲς καμπάνες τὴν κραυγή τους
    κι ἡ κάτασπρη κοπέλα μέσα στὰ γαρίφαλα
    συνάζει στάλα-στάλα τὸ αἷμα
    ἀπ᾿ ὅλες τὶς σημαῖες ποὺ πονέσανε
    ἀπὸ τὰ κυπαρίσσια ποὺ σφάχτηκαν
    γιὰ νὰ χτιστεῖ ἕνα πύργος κατακόκκινος
    μ᾿ ἕνα ρολόγι καὶ δυὸ μαύρους δεῖχτες
    κι οἱ δεῖχτες σὰ σταυρώνουν θά ῾ρχεται ἕνα σύννεφο
    κι οἱ δεῖχτες σὰ σταυρώνουν θά ῾ρχεται ἕνα ξίφος
    τὸ σύννεφο θ᾿ ἀνάβει τὰ γαρίφαλα
    τὸ ξίφος θὰ θερίζει τὸ κορμί της
    ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ

    ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

    Ἔρχεται φέτος κουρασμένη
    ἡ Ἄνοιξη
    (νά) κουβαλάει τόσα χρόνια
    τὰ λουλούδια πάνω της.

    Σκοτεινοὶ ἄνθρωποι
    στὶς γωνιὲς τὴν παραμονεύουν
    γιὰ νὰ τὴν τσακίσουν.

    Αὐτὴ ὅμως
    μὲ κρότο
    ἀνάβει ἕνα-ἕνα
    τὰ λουλούδια της
    στὰ μάτια τοὺς τὰ ρίχνει
    (γιά) νὰ τοὺς στραβώσει.
    ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ

    BRIAN CRAIN – Spring Waltz
    Piano and Cello Duet

  12. Καλημέρα.

    Και στην αρχή του μήνα βάλαμε πολλά ανοιξιάτικα, επιτρέψτε μου να το ξαναβάλω, ΝΕΤΟΝΗΕΡΑΚΛΕΑ!

    https://sarantakos.wordpress.com/2015/03/01/march-3/#comment-274829

  13. sarant said

    10: Ποιητικό ραμόνι!

    11: Τι ωραία!

  14. LandS said

    Τώρα θυμήθηκα. Καμιά φορά το Μισίρ Τσαρσί στη Πόλη το λένε και Μπαχαρ(ατ) Τσαρσί. Και όντως στην Αιγυπτιακή Αγορά θα πας για μπαχαρικά. http://www.misircarsisi.org/default.asp?LanguageID=2

  15. cyrusmonk said

  16. Λ said

    Ψες πήγα σε μια υπέροχη συμφωνία με περσική μουσική που οργάνωσε η πρεσβεία του Ιράν με την ευκαιρία του νέου έτους. Μιλούμε για μυστικιστική μουσική των Σούφι, βάζω το λινκ

    Έμαθα πάντως ότι η λέξη Νοουρούς σημαίναι κατα λέξη νέο φως:
    Το πρώτο συνθετικό είναι το ΙΕ νάβα (σανσκριτικό ) που μας έδωσε το ελληνικό νέος κλπ και το δεύτερο συνθετικό ρουζ που αρχικά σήμαινε φως και αργότερα ημέρα.

    http://www.pharosartsfoundation.org/Miras_Ensemble.htm

    https://www.youtube.com/channel/UCWt0581gujK0nC66uAUzTAA

  17. Βασίλης Ορφανός said

    1
    Όπως βλέπω στο διαδικτυακό Büyük Türkçe Sözlük, υπάρχουν δύο bahar, ένα περσικής προέλευσης, που σημαίνει ‘άνοιξη’ (και ‘άνθος’), και ένα άλλο, αραβικής προέλευσης αυτό (πληθ. baharat), που σημαίνει ‘μπαχαρικό’. Τα ίδια λέει και ο Χλωρός (Α 393).Το γνωστό μας μπαχάρι στα τουρκικά βλέπω ότι λέγεται yenibahar. Αραβομαθής φίλος λέει ότι τα μπαχαρικά στα αραβικά λέγονται έτσι διότι έρχονταν από θαλάσσιες οδούς (από τη λ. μπαχρ = θάλασσα, πβ. και Μπαχρέιν = δύο θάλασσες).

  18. LandS said

    @15 συνέχεια.
    Βέβαια μπορεί και να λέγεται «η αγορά της μυρουδιάς» από το ατύχημα που έπαθε η φουκαριάρα η Φατμέ στο διπλανό Νέο Τέμενος (Γενί Τζαμί)

    😛

  19. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες και καλή άνοιξη !

    Μια διαφωνίτσα για την Άνοιξη, αφού πιστεύω ότι Μπογιάτι ήταν ο σημερινός (διπλανός) Άγιος Στέφανος, δηλ. το προς την Εθνική κομμάτι, ενώ η Άνοιξη είναι η «άκρη» της Δροσιάς. Αλλά δεν επιμένω, κάποιος παλιός από εκεί θα μας πει. (Κι είναι πια και ο Καλλικράτης στη μέση).

    Να θυμηθούμε την αιματηρή «Άνοιξη τη Πράγας», το «Κύπελλο Ανοίξεως», πολύ μεγάλη διοργάνωση παλιότερα στο βόλει, κι ένα σπάνιο τραγούδι, του
    Γιάννη Μαρκόπουλου και του Δημήτρη Χριστοδούλου, γραμμένο, όπως λέγεται, για το Γρηγόρη Λαμπράκη.

  20. 17 Αυτή η όμορφη ετυμολόγηση των μπαχαρικών θα έστεκε αν γράφονταν بحار (με ح όπως η θάλασσα بحر) και όχι بهار (με ه όπως η άνοιξη). Είναι εντελώς διαφορετικό χ (το δεύτερο πολύ πιο αχνό) και οπωσδήποτε διαφορετική αραβική ρίζα.

  21. το κομούνι της αυγής said

    Και στα ρώσικα είναι βισνά για να πιάσουμε τα κουμουνιστικά μας.Πάντως άμα κρίνω απ τα σημερινά σχόλια πολλοί έχουν πάρει κάποιο ανοιξιάτικο χόρτο και γράφουν πολύ ψαγμένα σχόλια.Ανάθεμα κι αν καταλαβαίνω,εγώ ο κοινός θνητός, τί γράφουν,

  22. το κομούνι της αυγής said

  23. spiral architect said

    Είσαι έξω απ’ τη γύρα … 😉

  24. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «η αλλαγή καθεστώτος ακόμα, από την άνοιξη της Πράγας ίσαμε την Αραβική Άνοιξη,»
    Ξέχασες την ανοιξιάτικη επανάσταση της 21ης Απριλίου στην Ελλάδα.

    Εαρινή καλημέρα σε όλους.

  25. spiral architect said

  26. Α, ωραίο αυτό, Σπάιραλ!

  27. atheofobos said

    Ένα αγαπημένο ποίημα που μιλάει και για την άνοιξη του Ανδρέα Καμπά
    είναι το παρακάτω που το έχω ξαναβάλει σε σχόλιο παλιότερα στο ποστ σου Ποιήματα για τη μέρα της ποίησης, .
    Το έχω βρει στην επιθεώρηση πνευματικής καλλιέργειας Καινούργια Εποχή που έβγαζε ο Γουδέλης το 1958.
    Για τον Καμπά έχω γράψει παλιότερα τα ποστ
    Ο ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΜΠΑΣ
    http://www.atheofobos2.blogspot.gr/2007/11/blog-post.html και
    Η ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΜΠΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΑΤΣΗ ΧΑΤΖΗΛΑΖΑΡΟΥ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2008/05/blog-post_18.html
    Η μόνη επέμβαση που έκανα είναι το μονοτονικό.

    ΘΑ ΜΟΥ ΜΙΛΗΣΕΙ

    Το ξέρω
    πως τώρα που θάρθει η άνοιξη
    θα μου μιλήσει.

    Θα μου πεί για τ` ανοικτά πανιά
    πάνω στις γαλάζιες θάλασσες
    που τρέχουνε και σμίγουνε με τα όνειρα.

    Θα μου πεί για τα δελφίνια
    που ρυθμικά αργοφαίνονται
    στο βάθος του ορίζοντα
    σαν ασυνάρτητες γλυκιές ελπίδες

    Θα μου πεί για τα πολλά χρωματιστά
    λουλούδια της
    που θα ξαναπνίξουνε τους κάμπους
    σαν τα χαρούμενα φιλιά.

    Θα μου πεί για τις νέες καρδιές
    που θα φουσκώσουν πάλι
    όλο χαρά και έξαψη.

    Θάρθει και πάλι η άνοιξη
    και σαν διάπλατη σημαία
    θα κυματίσει στον αέρα
    θριαμβευτικά.

    Το ξέρω, το ξέρω πως θα μου μιλήσει,
    και πως θα θέλει να μου πεί
    κάτι πιο ουσιαστικό
    κάτι πιο μεγάλο

    Μα δεν ξέρω την γλώσσα της
    δεν την καταλαβαίνω

    και τυραννιέμαι.

  28. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    17 Κάπου είδα ότι τα δυο μπαχάρ ίσως να συνδέονται μεταξύ τους.

    19 Κάπου είδα για Παλιό Μπογιάτι (Άνοιξη) και Νέο Μπογιάτι (Αγιοστέφανος)

  29. sarant said

    27: Πολύ ωραία!

    Με ειδοποίησαν από το Αστεροσκοπείο ότι η εαρινή ισημερία άρχισε σήμερα στις 00.01 (ένα λεπτό μετά τα μεσάνυχτα). Οπότε, το άρθρο είναι εντελώς επίκαιρο! 🙂

  30. Χριστόφορος said

    Εξαιρετικά όλα τα γλωσσολογία στοιχεία αλλά για εμάς τους αλλεργικός στη γύρη διαφόρων τύπων η άνοιξη είναι η πιο δύσκολη εποχή. 🙂

  31. AΓΓΕΛΙΚΗ said

    Όταν μιαν άνοιξη, Μανόλης Αναγνωστάκης

    Όταν μιαν άνοιξη χαμογελάσει
    θα ντυθείς μια καινούργια φορεσιά
    και θα ‘ρθεις να σφίξεις τα χέρια μου
    παλιέ μου φίλε

    Κι ίσως κανείς δε σε προσμένει να γυρίσεις
    μα εγώ νιώθω τους χτύπους της καρδιάς σου
    κι ένα άνθος φυτρωμένο στην ώριμη,
    πικραμένη σου μνήμη

    Κάποιο τρένο, τη νύχτα, σφυρίζοντας,
    ή ένα πλοίο, μακρινό κι απροσδόκητο
    θα σε φέρει μαζί με τη νιότη μας
    και τα όνειρά μας

    Κι ίσως τίποτα, αλήθεια, δεν ξέχασες
    μα ο γυρισμός πάντα αξίζει περισσότερο
    από κάθε μου αγάπη κι αγάπη σου
    παλιέ μου φίλε

    «Έαρ μικρό έαρ βαθύ έαρ συντετριμμένο».
    Ν. ΚΑΡΟΥΖΟΣ

  32. κουτρούφι said

    Μια λιγότερο αισιόδοξη άποψη για την άνοιξη από το Μάρκο:

  33. Σωτήρς said

    Να πω και εγώ τι ανοιξιάτικα ξέρω.
    Στα σουηδικά και νορβηγικά η άνοιξη είναι Vår (βόορ). Μου φαίνεται ότι έρχεται από το λατινικό. Αντίθετα στα δανέζικα είναι Forår που φέρνει περισσότερο στο γερμανικό (πρώτος χρόνος). Εδώ αργεί ακόμη η άνοιξη, τέλος Απριλίου την περιμένουν.

    Και στα φινλανδικά Kevät αλλά αυτό το αντέγραψα από το μεταφραστή γιατί δεν υπάρχει ελπίδα να μάθουμε φινλανδικά σε μια ζωή.

  34. Λ said

    Νικοκύρη, γκούγκλισα «Φως Σαραντάκος» και διαπίστωσα ότι δέν έχεις αφιερώσει ακόμη άρθρο στη λέξη φως, αν εξαιρεσουμε το φως που καίει. Θα μπορούσε να είναι και άρθρο για το φως και το σκοτάδι μαζί. Παρακαλώ να προστεθεί στα υπόψιν.

  35. giorgos said

    Αλλιώς αντιλμβάνονται τήν άνοιξη (φιλοσοφικά καί ποιητικά ) οί ευρωπαίοι καί αλλιώς εμείς .
    «…επικρατεί ή άποψη ,οτι οί ύψηλοί ρυθμοί παραγωγής σκοπό έχουν νά καταστήσουν τήν παραγωγή κατά τό δυνατόν αύτοδύναμη , στά πλαίσια είδικά τής Εύρώπης . Είναι μιά νόμιμη άποψη καί ίσχυρά θεμελιωμένη , έκτός άπό τήν πράξη , στήν κλασσική άρχή τού εύρωπαικού Διαφωτισμού, περί τής «΄΄εξουσίας τού άνθρώπου έπί τής Φύσης» . Αύτό όμως πού άκόμα δέν έχει διερευνηθή έπαρκώς είναι ότι ή άρχή αύτή , όσο σωστή κι’ άν είναι , είναι μιά φιλοσοφική άρχή κλιματολογικώς προσδιωρισμένη καί συνεπώς σχετικής ίσχύος .
    Ξέρουμε ήδη ότι τουλάχιστον άπό τό 1897 ό E.Demolins στό βιβλίο του «A quoi tient la superiorite des Anglo-Saxons -τό όποίον μεταφράσθηκε σέ όλες τίς γλώσσες τού κόσμου , έκτός άπ’ τά έλληνικά φυσικά , καί πού έπαιξε έναν μεγάλο ρόλο στίς πνευματικές διεργασίες τής έγγύς Ανατολής (Βλ.A.Merad:»L’Islam Contemporain» , μν.έ.σελ.36.) άπεδείκνυε ότι τό εύαγγελικό ρητό «έν ίδρώτι τού προσώπου σου» είχε ένα μεγαλύτερο πεδίο έφαρμογής στίς βόρειες εύρωπαικές χώρες . Στά βόρεια εύρωπαικά κλίματα , ή έργασία ήταν ύποχρεωμένη νά ύποκαταστήση ό,τι ή φύση δέν παρείχε , δηλ. έπρεπε «ό άνθρωπος νά κατακτήση τήν Φύση » διά τής έργασίας . Τό καταλαβαίνομε τούτο άκόμη καί μέ ποιητικές συγκρίσεις . Γιά τόν Ελιοτ ,ό Απρίλης είναι «ό μήνας ό σκληρός» , πού έξαναγκάζει τίς ρίζες νά ξεπεταχθούν άπό τό χώμα μέ πολλήν προσπάθεια , γιατί στόν άβέβαιον τούτον μήνα ή παγωνιά κάποιας νύχτας μπορεί νά σημαίνη τόν θάνατο .
    Αλλος όμως είναι ό Απρίλης γιά τόν Σολωμό . Είναι ό άνέγνοιαστος καί τρελλός μήνας πού όλως φυσικά κι’ άβίαστα στήνει μέ τόν έρωτα χορό . Οί δύο τούτες ποιητικές συναισθήσεις τής Φύσης είναι ταυτόσημες μέ δυό διάφορες φιλοσοφικές συναντιλήψεις γι’ αύτήν καί γιά τόν άνθρωπο . Γιά τόν έναν ποιητή δέν είναι δυνατόν είμή ή «έξουσία» τού άνθρώπου έπί τής Φύσης νά όδηγή στήν έλευθερία . Γιά τόν άλλον είναι πιθανόν ή ύποδούλωση στήν Φύση νά φέρνη τό ίδιο άποτέλεσμα .

  36. 9. Νικοκύρη έχεις δίκιο, το ΕΑΡ είναι από το Ελληνική Αριστερά (όχι Ενωμένη). Το δικό μου μπέρδεμα προέκυψε από τη συμμετοχή της ΕΑΡ στον ΣΥΝ, οπότε και αυτοδιαλύθηκε.

  37. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    19 – 28 τέλος – Μπογιάτι μέχρι και τα μέσα του 70 έλεγαν τον Αγιο Στέφανο που ήταν το χωριό δεξιά κι αριστερά απο τον σταθμό του τραίνου. Απο την σοσιαλιστική αλλάγη και μετά επικράτησε ο Άγιος, ενώ κατά την περίοδο της ισχυρής Ελλάδας το Μπογιάτι εξαφανίσθηκε. Βλέπεις δεν μπορεί να σκάει ο νεόπλουτος αρχοντοχωριάτης ένα σκασμό λεφτά για να αγοράσει maizonette στο Μπογιάτι, tres banal. Το τι έχει πουληθεί κι αγοραστεί εκεί, είναι απίστευτο, ειδικά μετά τον Άγιο Στέφανο προς την λίμνη, αριστερά μέσα στα ρέματα, κατακαλόκαιρο και να στάζει η υγρασία στους τοίχους. Μπορεί να γνωρίζουμε οτι η βλακεία είναι αήτητη, αλλά πάντα βρίσκει τρόπο να μας εκπλήσει δυσάρεστα.
    Η Άνοιξη Πάνο, είναι μετά το Αρσάκειο και φτάνει σχεδόν 200 μέτρα πριν τις γραμμές του τρένου (απο την στροφή για τον σταθμό) και κυρίως έχει αναπτυχθεί απο την δεξιά πλευρά του δρόμου όπως πάμε απο Αθήνα. Άλλος κατασκευαστικός χαμός κι εκεί, δώσανε ένα σωρό εκατομύρια για να αγοράσουν φύκια για μεταξωτές κορδέλες, θα μου πείς και πού δεν έγινε αυτό.

  38. Γς said

    Ανοιξη λοιπόν.

    Κι από μουσικές, Βιβάλντι και τέτοια, και στο άρθρο και στα σχόλια.
    Κι η γνωστή μας Ανοιξη του Alessandro di Mariano di Vanni Filipepi, γνωστού και ως Sandro Botticelli!

    Εαρ.
    Ω γλυκύ μου Εαρ.
    Εγκώμια, Επιτάφειος.

    Κι οι κοριτσίστικες φερομόνες μέσα στη δροσιά της ανοιξιάτικης βραδιάς που μας έσπαγαν τη μύτη και τρέμαμε από πόθο.

  39. sarant said

    30 Καλά λέτε, αν και γύρη έχει και σε άλλες εποχές.

    37 Ομολογώ ότι αυτές τις περιοχές δεν τις ξέρω καθόλου….

    33 Νομίζω ότι το Vår είναι ίδια ρίζα, γερμανική, με το Forår

  40. Avonidas said

    Καλημέρα και καλή άνοιξη 🙂

    Είδαμε και την έκλειψη, τελικά. Για λίγο καθάρισαν τα σύννεφα.

    Ευτυχώς, γιατί με είχε πιάσει μια φούρκα, λέω έχει γούστο να δουν ήλιο οι Υπερβόρειοι στο Σβάλμπαρντ, κι εμείς τίποτα…

  41. Κι ένα ταιριαστό εξώφυλλο με τη μέρα, άνοιξη κι έκλειψη.

    Η χορταστική εκτέλεση.

  42. Ωχ σόρι, δεν συνηδητοποίησα ότι ήταν τόσο μεγάλη και βαριά η εικόνα, αν θες Νίκο σβήσε το σχόλιο.

  43. spatholouro said

    35: ε, όχι κι έτσι αδέσποτο. Το παράθεμα ανήκει στον Γεράσιμο Κακλαμάνη.

  44. Γς said

    40:

    Κι η φίλη μας στο ΦΒ:

    Anna Silia watching έκλειψη ηλίου, προστατεύοντας τα μάτια μου
    49 mins · Edited ·

    Μόλις τώρα, μιλούσα στο τηλέφωνο, με παλιούς συνεργάτες από το Νοσοκομείο:
    -Πως πάτε βρε?… Δουλειά?… δουλειά? (εγώ)
    -Μπα… αυτήν την στιγμή, όλα… νεκρά. Όλοι, γιατροί, νοσηλευτικό, ασθενείς, επισκέπτες, και αργόσχολοι… όλοι μα όλοι, κοιτάζουν… ακτινογραφίες. Όλοι με μια ακτινογραφία στο χέρι είναι…
    -……
    -Βλέπουν την… έκλειψη!

  45. «Μπογιάτι μέχρι και τα μέσα του 70 έλεγαν τον Αγιο Στέφανο που ήταν το χωριό δεξιά κι αριστερά απο τον σταθμό του τραίνου.»
    Τον οποίο σταθμό οι ΣΕΚ έλεγαν επισήμως Οίον. Αυτό δε νομίζω πως πέρασε ποτέ στην κοινή γλώσσα. Αλλά είναι γεγονός ότι η ονομασία Μπογιάτι έχει σχεδόν τελείως εκτοπιστεί από τις ευπρεπισμένες. Πριν από δεκαετίες ήδη (νομίζω το 1978) άκουσα με τ’ αυτιά μου περαστικό να λέει σε ταξιτζή «Με πάς στο Μπογιάτι;» κι εκείνον να ρωτάει «Πού είναι αυτό;» — Επίσης, ποιος λέει πια Κακοσάλεσι και Μπάφι; Δεν ξέρω μήπως και τα Κιούρκα έχουν πάψει να λέγοντι έτσι…

  46. ΚΑΒ said

    Ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη.

    «ΠΡΙΜΑΒΕΡΑ»

    Τόσο λοιπόν μου στένεψε η ζωή
    που εις τούτη δέθηκε τη γλάστρα,
    ναν τη λατρεύω απ’το ξημέρωμα
    κι ώσπου ν΄ανθίσουν πάλι τ’άστρα;

    Κι ένα λουλούδι τόσο μίζερο!……
    Τα κλώνια του ως νερό αναβρύζουν,
    που ως του ανθρώπου οι ανασασμοί
    το φαρμακώνουν σαν τ’αγγίζουν.

    Γλάστρα κι ανθός πρασινοκόκκινα
    -ζωγράφου αστραφτερή παλέτα-
    που σα φοβέρα ορμούνε πρώιμα
    κι ανθούν τα φύτρα ορθά ως στυλέτα.

    Κι η θέλησή του σιδεροβουνό
    να σέρνει την ψυχή μου σα μαγνήτης
    τόσο,που νείρεται στεφάνι της
    να τ ‘αξιωθεί ανθισμένο στη θανή της.

    Και σα γυναίκα που τα κάλλη της
    ξέσκεπα δείχνει τα η κοκέτα,
    μες απ’ τα πράσινα τα φύλλα του
    τα βυσινιά πηδούν μπουκέτα.

    Στον κάθε ανθό ένας κύκλος κίτρινος,
    -χρυσάχτινη μες στα ρουμπίνια-
    και τ’ όνομά του τόσο εαρινό,
    που φέρνει ρίγη ανοίξεως: «πριμαβέρα».

    Α. Σ. Δάφνη

  47. sarant said

    45 Σε λίγο θα ξεχαστεί και το Λιόπεσι. Τα Λιόσια διατηρούνται από την οδό Λιοσίων 🙂

    43 Ο Γιώργος παραθέτει μονίμως και μόνο Κακλαμάνη

    42 Δεν πειράζει.

  48. Και φυσικά, γιορτή της άνοιξης είναι ιστορικά και το Πάσχα, άλλο αν λόγω σελήνης και ιουλιανού ημερολογίου έχουμε φτάσει να το γιορτάζουμε συχνά… το Μάιο.

  49. Πάνος με πεζά said

    Η λέξη «Μπογιάτι» πλέον απαντά στο Ίντερνετ σχεδόν μόνο σε άρθρα για τον Παναγούλη, αφού φυλακίστηκε στις τοπικές φυλακές, που μετά μετατράπηκαν σε στρατόπεδο. Ειλικρινά δνε ξέρω πού είναι, αλλά ωστόσο κάτι που μοιάζει και θα μπορούσε να είναι, βρίσκεται στην Εθνική Οδό, περίπου απέναντι από τα Googys, κοντά στον κόμβο Αγ.Στεφάνου δηλαδη.

    Και για να βοηθήσουμε και το νοικοκύρη που δεν ξέρει τις περιοχές, η πέραν της ΕΟ περιοχή είναι το Κρυονέρι, ενώ (πολύ πιο πριν) η πέραν την Άνοιξης περιοχή είναι η Σταμάτα.

    (δεν τις δουλεύω τις περιοχές από κει πέρα, μάνα μου)

  50. stratosbg said

    Reblogged this on a hairless ape.

  51. Makis said

    Ἀκόμα τούτη τὴν ἄνοιξη,
    ραγιάδες, ραγιάδες,
    τοῦτο τὸ καλοκαῖρι,
    ὅσο νὰ ῾ρθεῖ ὁ Μόσκοβος,
    ραγιάδες, ραγιάδες,
    νὰ φέρει τὸ σεφέρι
    Μοριᾶ καὶ Ρούμελη…
    (Ὀρλωφικά )

  52. Μπορεί στο σχολείο να μας έμαθαν ότι η εαρινή ισημερία πέφτει στις 21 Μαρτίου, στον αιώνα μας όμως πέφτει σχεδόν πάντοτε στις 20. Θα έπφτε στις 21 αν το 2000 δεν ήταν δίσεκτο — ήταν όμως. Ειδικά φέτος όμως, νομίζω πως η στιγμή της αστρονομικής ισημερίας είναι απόψε, λιγα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα ώρα Ελλάδος.

  53. Spiridione said

    Αισώπου Μύθοι
    Νέος άσωτος και χελιδών
    http://el.wikisource.org/wiki/%CE%91%CE%B9%CF%83%CF%8E%CF%80%CE%BF%CF%85_%CE%9C%CF%8D%CE%B8%CE%BF%CE%B9/%CE%9D%CE%AD%CE%BF%CF%82_%CE%AC%CF%83%CF%89%CF%84%CE%BF%CF%82_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%87%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%B4%CF%8E%CE%BD
    Χειμών και έαρ
    http://el.wikisource.org/wiki/%CE%91%CE%B9%CF%83%CF%8E%CF%80%CE%BF%CF%85_%CE%9C%CF%8D%CE%B8%CE%BF%CE%B9/%CE%A7%CE%B5%CE%B9%CE%BC%CF%8E%CE%BD_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%AD%CE%B1%CF%81

  54. Νικοκύρη, μην αγχώνεσαι. Η ισημερία για το Βόρειο ημισφαίριο είναι σε περίπου 11 ώρες από τώρα, Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015, 22:45 UTC, ή Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015, 12:45 πμ EET για την Αθήνα.

  55. Γς said

    Απόψε στις 22:45 GMT

  56. Γς said

    Μου πήρε την ισημερία απ τα χέρια

  57. Alexis said

    #19, 28, 37: Ε, λοιπόν εγώ μέχρι σήμερα νόμιζα ότι το Μπογιάτι είναι οι σημερινές Αφίδνες. Και όχι τυχαία.
    Στο (ιστορικό πλέον) σήριαλ της ΥΕΝΕΔ «Μεθοριακός Σταθμός» κάπου στους τίτλους είχα παρατηρήσει ότι έγραφε: «Ευχαριστούμε την κοινότητα Αφιδνών…κλπ».
    -Ποιό μέρος είναι οι Αφίδνες; είχα ρωτήσει τότε ως περίεργος πιτσιρικάς κάποιον μεγαλύτερό μου (δε θυμάμαι πλέον ποιόν)
    -Είναι το Μπογιάτι, μου απάντησε αυτός και από τότε μου «τυπώθηκε» μέσα μου ότι Αφίδνες=Μπογιάτι.

    Έπρεπε να έρθει το σημερινό άρθρο για να μάθω (και να επιβεβαιώσω) ότι οι Αφίδνες δεν είναι το παλιό Μπογιάτι…

  58. Πάνος με πεζά said

    Και φυσικά η Εαρινή Σύναξις των αγροφυλάκων, του Δήμου Αβδελιώδη. Εδώ σε trailer, ελληνιστί ρυμουλκούμενο :).

  59. Πάνος με πεζά said

    Αφίδνες = Κιούρκα.

  60. Μαρία said

  61. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    45 – «Δεν ξέρω μήπως και τα Κιούρκα έχουν πάψει να λέγονται έτσι.»
    Επισήμως ονομάζονται Αφίδναι ή Αφίδνες στη δημοτική, επειδή όμως δεν έχουν επικρατήσει οι νεοφερμένοι νεόπλουτοι, το ΚΙΟΥΡΚΑ ζεί και βασιλεύει ακόμα, αν και η νέα γενιά (π.χ οι κόρες μου) Αφίδνες το λένε το χωριό.

    49 – «Και για να βοηθήσουμε και το νοικοκύρη που δεν ξέρει τις περιοχές, η πέραν της ΕΟ περιοχή είναι το Κρυονέρι, ενώ (πολύ πιο πριν) η πέραν την Άνοιξης περιοχή είναι η Σταμάτα.»
    Έτσι μάλλον τον μπερδεύεις τον Νικοκύρη, πέρα απο δώ και πέρα απο κεί, αλλά πέρα προς τα πού; προς το Λουξεμβούργο ή προς το Φάληρο;(χαμόγελο). Λοιπόν εδώ μπορεί ο καθένας να προσανατολιστεί.

    https://www.google.gr/maps/@38.1387449,23.886349,12z

  62. atheofobos said

    Οι Αφίδνες είναι τα Κιούρκα μετά το 1919

    Όταν στις 30 Γενάρη 1923 έγινε η Ελληνοτουρκική σύμβαση για την ανταλλαγή των πληθυσμών, μία επιτροπή από την Ελλάδα (κομισιόν), γύριζε στις πόλεις και τα χωριά της Κωνσταντινουπόλεως και της Μ. Ασίας και κατέγραφε τους Ελληνικούς πληθυσμούς.
    Η ιστορία του Αγίου Στεφάνου ξεκινάει πριν 80 χρόνια όταν την 1η ΜΑΗ του 1924 (70) εβδομήντα οικογένειες από την ευρύτερη περιοχή της Κωνσταντινουπόλεως, τις Λίτρες, τις Νύμφες και (36) οικογένειες από την Μ. Ασία, το Ικόνιο, Προκόπι, Μάκρη κ.α., έφθασαν μετά από πολλές ταλαιπωρίες σ’ αυτό τον τόπο ως πληθυσμόςανταλλάξιμος. Εγκαταστάθηκαν στο Δεκελεικό, (ονομασία που συναντάμε στον Όμηρο και σημαίνει δασώδης περιοχή) ή Μπογιάτι. Το μόνο που υπήρχε τότε εδώ ήταν ο Σταθμός του τραίνου με την επωνυμία Οίον. Οι πρόσφυγες δημιούργησαν το Νέο Μπογιάτι ή Άγιο Στέφανο.
    http://gym-ag-stefan.att.sch.gr/poli/polis.htm

  63. giorgos said

    «43» E …ναί συγνώμη , ξέχασα νά τό γράψω .

  64. Alexis said

    #47: Η Λούτσα πάντως είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα τοπωνυμικού ευπρεπισμού που δεν «έπιασε».
    Ελάχιστοι τη λένε «Άρτεμη».
    Μέχρι και ιστοσελίδα myloutsa.gr βρήκα.

  65. silia said

    ΠΡΩΤΟΛΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ

    Χρύσισε τ’άσπρο του πουλιού στον ήλιο από κάτου,
    γοργό το αλαφροπέταγμα κι εχάθη απ’τη ματιά
    πνοή νεραϊδοφύσημα, φευγει στο πέρασμα του
    σκιρτά η καρδιά, σαν το πουλί που φεύγει μακριά

    Ριγά το ασημοφύλλωμα, καθώς περνά το αγέρι
    και θρόισμα ανάλαφρο σέρνεται στα κλαδιά,
    μουρμούρισμα, κελάρισμα, από μυστήρια μέρη
    σου ξεσηκώνουνε το νου, μαζί και την καρδιά.

    Μέσ’στο γλαυκό του ουρανού, αχνά σας ξεχωρίζω
    έρωτες μίας Άνοιξης, που τώρα είν’μακριά…
    και μες σε τόση ομορφιά, άθελά μου δακρύζω
    για μιαν αγάπη που έφυγε…και δεν ξαναγυρνά.

    48 χρόνια , χωρίζουν αυτή τη στιγμή απο τοτε, που καθισμένη στο τελευταίο θρανιο (ψηλή γαρ) της 6ης ταξης (εξαταξιο Γυμνασιο) δίπλα στο ανοιχτό παράθυρο χαζεύοντας, αντι να προσέχω στο μάθημα (ούτε που θυμάμαι πια τι ακριβώς ήταν), έγραφα αυτούς τους στίχους… 48 ολόκληρα χρόνια…
    Η τιμωρία μου, ήταν βαριά. Τρεις ημέρες αποβολή, έγγραφη επίπληξη και διαγραφή των επαίνων του β’ εξαμηνου (όπως λέμε: δις εις θάνατον + τετράκις ισόβια + δυο μήνες φυλάκιση εξαγοραστέα ημερησίως,προς … μεταλλικάς δραχμάς – αληθεια, τωρα με το EURO πώς το λενε αυτο; – )
    Ήταν δε η τιμωρία ιδιαίτερα βαριά, γιατί όπως μεγαλοπρεπώς αναφέρθηκε στον μαθητικό μου «φάκελλο»:
    «Η μαθήτρια Αννα …Τάδε, αντ’αυτού (αντί να προσέχει δηλ. στο μάθημα), επιδίδετο εις… γραπτήν αισχροέπειαν».
    Αισχροέπεια, το πρωτόλειο πόνημα μου για την Άνοιξη…
    ____________
    Ας ανοίξουμε κανένα παράθυρο, να μπει λίγος ανοιξιάτικος αέρας…
    🙂

  66. atheofobos said

    Αυτές είναι μερικές από τις μετονομασίες στο Λεκανοπέδιο που είχαν αρχίσει να γίνονται από το 1915 για να φύγουν τα τούρκικα και αρβανίτικα ονόματα της περιοχής.
    Μερικές όμως από τις αρχικές ονομασίες χρησιμοποιούνται ακόμα.

    Νέος Κόσμος Δουργούτι
    Δάφνη Κατσιπόδι
    Μεταμόρφωση Κουκουβάουνες
    Πεύκη Μαγκουφάνα
    Αιγάλεω Νέες Κυδωνίες
    Νέα Σμύρνη Ανάλατος
    Άλιμος Καλαμάκι
    Άγιος Δημήτριος Μπραχάμι
    Ταύρος Νέα Σφαγεία
    Ελληνικό Χασάνι
    Νίκαια Κοκκινιά
    Κορυδαλλός Κουτσουκάρι
    Κερατσίνι Ταμπούρια
    Παιανία Λιόπεσι
    Αχαρναί Μενίδι
    Φυλή Χασιά
    Αυλώνας Κακασάλεσι
    Κοκκκινόβραχος Λιοσάτι
    Πολυδέντρι Μάζι
    Άνοιξη Μπογιάτι
    Τανάγρα Μπράτσι
    Λεοντάριο Κάντζα
    Κοροπί Κουρσαλάς
    Άρτεμις Λούτσα
    Παλλήνη Χαρβάτι
    Ασπρόπυργος Καλύβια Χασιάς
    Μαντρα Κούντουρα
    Ερυθρές Κριεκούκι
    Οινόη Μάζι
    Νέα Πέραμος Μεγάλο Πεύκο
    Αιγόσθενα Πόρτο Γερμενό
    Σαλαμίνα Κούλουρη
    Αιάντιο Μούλκι

  67. Γς said

    65:

    >για μιαν αγάπη που έφυγε…και δεν ξαναγυρνά

    Υπήρχε κάτι;

    [Δεν θυμάμαι να έχεις πει κάτι σχετικό στο μπλογκ σου]

  68. Σόλο κόντρα Ρόμα, την άνοιξη δεν την πάω καθόλου, επικίνδυνη για την υγεία όσων υποφέρουν από αναπνευστικά και αλλεργικά αίτια με ζεστόν αέρα και κρύο έδαφος είναι ιδανική εποχή για να σε κρεβατώσει. Από την άλλη από την έντονη εναλλαγή χρωματων προτιμώ την χρωματική απαλότητα του φθινοπρου αλλά γούστα είναι αυτά όπως του γούστου μου είναι το φθινόπωρο του Βιβάλντι, πολύ πιο ευάκουστο από την πολυδιαφημισμένη άνοιξη,
    Το μόνο που δέχομαι είναι πως είναι η καλύτερη εποχή για να γενιούνται τα παιδιά.

  69. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    57 – Αlexis τα έχουμε πεί, για σωστή ενημέρωση, συζητήσεις όλων των ειδών και επιπέδων, καλαμπούρια, αλλά και έγγυρη γνώση, απο το πώς φτιάχνεται ο τραχανάς, μέχρι κβαντομηχανική, μόνο στην μαγική αυλή του Σαραντάκου. Εδώ μέσα ισχύει κυριολεκτικά το αρχαίο ρητό, ΓΗΡΑΣΚΩ ΑΕΙ ΔΙΔΑΣΚΟΜΕΝΟΣ.

    64 – Έχω καταλήξει στο (αυθαίρετο) συμπέρασμα, οτι την αλλαγή στα παλιά (ή κακόηχα;) τοπονύμια της κάθε περιοχής, την κάνει μια κρίσημη μάζα νεοφερμένων νεόπλουτων. Αν δεν υπερβούν σε πληθυσμό τους παλιούς, δεν αλλάζει τίποτα, κι επειδή στην Λούτσα οι περισσότεροι κάτοικοι, είναι οι εργάτες που είχαν αφθαίρετο εξοχικό, και με τα φθηνά δάνεια, στην θέση τους έφτιαξαν αυθαίρετες μαιζονέτες, το Λούτσα κρατάει γερά, αλλά είναι στην ίδια κατηγορία με τα Κιούρκα, η νέα γενιά κυρίως Αρτέμιδα την λέει.

  70. Λ said

    την άνοιξη των 4 εποχών του Τσαϊκόφσκι μπορεί κάποιος να την αναρτήσει; δεν ξέρω πως γίνεται από το κινητό.

  71. # 69 β

    Χμμμ, Λάμπρο μάλλον το Λούτσα παρέμεινε γιατί είναι λέξη που την χρησιμοποιούμε στην καθημερινή γλώσσα για τον βρεμένο.
    Αν κρίνω από κάποια χωριά που ξέρω η αρβανίτικη ονομασία τείνει να εξαφανισθεί παρ’ ότι δεν είναι εξόχως τουριστικά μέρη, τελικά την ζημιά την κάνουν οι πινα;κίδες…
    και ψάχνομαι μέχρι να καταλάβω πως η Βίδαβη έγινε … Αγιοι Πάντες (δεν ξέχασα κανέναν ελπίζω)

  72. Γς said

    Λεγαμε Λούτσα και δεν ξέραμε καμιά Αρτεμη.
    Λέγαμε ψυγείο και εννοούσαμε αυτό του πάγου. Το ηλεκτρικό δεν το ξέραμε.

    Κι ήταν κι η μάνα μου, που τα είχε βάλει κάτω και τα σύγκρινε

  73. Λ said

    να ανοιξιάσει ή να ανοίξει ο καιρός;

  74. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    70 – Οι 4 εποχές είναι του Βιβάλντι, μάλλον αυτό θα εννοείτε.

  75. 74 Λάμπρο, ο Λ 70 εννοεί το πιανιστικό.

  76. silia said

    @67 Γς
    Στα 18 σου, οι «αγάπες», έρχονται και φεύγουν, πιο γρήγορα κι από τα χελιδόνια της Άνοιξης, στο πηγαινέλα τους καθώς χτίζουν τις φωλιές τους. 🙂
    ___________________
    Ωστόσο, για την «αγάπη» την ανοιξιάτικη την συγκεκριμένη, έχω αναφέρει πολλά στο blog,… κάπως κεκαλυμμένα… Ίσως δεν τα πρόσεξες, ή δεν τα θυμάσαι.

  77. Avonidas said

    «αλλά ξέρω κάμποσους που αντιπαθούν το καλοκαίρι, ενώ δεν ξέρω κανέναν που να αντιπαθεί την άνοιξη»

    Μα, ούτε ένας φίλος με αλλεργίες δε σας βρίσκεται; 😉

  78. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    71 – Μπορεί να είναι όπως το λές, το συμπέρασμά μου είναι αυθαίρετο, άλλωστε βασίζεται στα «στοιχεία» της οικοδομικής ανάπτυξης, και μόνο εντός της Αττικής.

  79. Λ said

    Σε μας ένα μόνο χωριό άλλαξε το όνομά του και από Γα ι δουράς έγινε Νέα Σπάρτη αλλά πολλά χωριά άλλαξαν τοποθεσία. πήγαν 2 με 3 χιλιόμετρα πάρα πέρα.

  80. Πάνος με πεζά said

    @ 61 : Σωστότερος, ναι. Και το «Σταμάτα» προέκυψε τάχα μου από κάποιον δρομέα που του φώναζαν «Σταμάτα !». Μάλλον χαμένος μαραθωνοδρόμος που είχε ανέβει την Πεντέλη ! 🙂

    @ 64 : «Άρτεμη» πράγματι δεν τη λέει κανείς. Αρτέμιδα είναι το επίσημο, για όσους το χρησιμοποιούν. Η Άρτεμη θυμίζει στέκι στου Παπάγου, πάνω από το κηποθέατρο.

    @66 : Έχει λαθάκια, η Νέα Σμύρνη π.χ. δε νομίζω ποτέ να λεγόταν ποτέ Ανάλατος ! Επίσης το «Νέα Σφαγεία» πρέπει να είναι μερικό τοπωνύμιο του Ταύρου (όχι για όλη την περιοχή). Και Παλιά Σφαγεία υπήρχαν και στην Καλλιθέα, στη στάση Καραγιάννη από πίσω (Χαμοστέρνας).
    Σε αυτά ήταν πρώτος ο πάλαι ποτέ οδηγός του Δαραβίγγα, το πρώτο «Οδόραμα». Έβλεπες μέσα απίστευτα τοπωνύμια, τα πιο πολλά σε γενική («του…») : Κουπόνια, Μαλτσινιώτη, Εκτελωνιστών, Απομάχων, Τσαλαβούτα, Σωτηράκη, Ασύρματος κλπ.

  81. Πάνος με πεζά said

    Και στα κλασικά κομμάτια, η «Ιεροτελεστία της Άνοιξης»,του Στραβίνσκι.

  82. Γς said

    74:

  83. Καλός και ο Στραβίνσκι αλλά σαν την πίτσα τέσσερις εποχιές δεν έχει!

    ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐

  84. Γς said

    82:
    http://en.wikipedia.org/wiki/The_Seasons_(Tchaikovsky)

  85. Spiridione said

    83. Η Άνοιξη ποια είναι;

  86. Πέπε said

    @66:
    Καλά όλα τ’ άλλα, αλλά είναι δυνατόν να μετονομάζουν τις προσφυγικές Νέες Κυδωνίες (έστω και ευπρεπισμένες εκ γενετής – Κυδωνίες δεν είναι παρά η μετάφραση του Αϊβαλί(κ)) σε Αιγάλεω; Ιδίως μάλιστα όταν έχουν, αντιστρόφως, μετονομάσει το καθόλου κακόηχο Μεγάλο Πεύκο σε Νέα Πέραμο;

    (Γενικότερα οι δήμοι με ονόματα βουνών μου φαίνονται ανόητοι… Γιατί από τους άπειρους οικισμούς του Υμηττού να υπάρχει ειδικά ένας που ονομάζεται Υμηττός; Το ίδιο και με το Αιγάλεω κλπ.)

  87. …σήμερα είναι και η πρώτη μέρα του χρόνου στο περσικό ημερολόγιο…

    Στο περσικό ημερολόγιο μέχρι χτες ήταν πέρσι!

  88. 85, ιδέα δεν έχω! Εδώ είπα Στραβίνσκι τον Τσαϊκόφσκι. Στραβομάρα, πάω για τσάι! 😎

  89. atheofobos said

    80
    Η περιοχή της σημερινής Νέας Σμύρνης ονομαζόταν στο παρελθόν Ανάλατος, λόγω ενός πηγαδιού με γλυκό νερό (το πρώτο στην ενδοχώρα ξεκινώντας από την παραλία, όλα τα πιο παραλιακά είχαν υφάλμυρο νερό λόγω της γειτνίασης με τη θάλασσα). Το πηγάδι που βρισκόταν κοντά στο ναό των Αγίων Θεοδώρων, στη θέση όπου βρίσκεται σήμερα το γήπεδο του Πανιωνίου.
    Στις 24 Απριλίου 1827 έγινε εκεί μάχη μεταξύ Τούρκων και εξεγερμένων Ελλήνων για την ανακατάληψη της Ακρόπολης, γνωστή ως Μάχη Αναλάτου. Υπάρχει και ΟΔΟΣ «Μάχης Αναλάτου» ομώνυμη στάση του Τραμ. Την 25η Απριλίου 1827, στην περιοχή του Αναλάτου (τμήμα της σημερινής Ν. Σμύρνης), διεξάγεται η ομώνυμη μάχη με τους Τούρκους, που καταλήγει σε συντριβή των Ελλήνων μαχητών.
    Ο απόηχος της μάχης διατηρείται στους θρύλους που καταγράφει έναν αιώνα αργότερα ο Δ. Καμπούρογλους, « Ο θάνατος του αρχοντόπουλου» στο «πηγάδι των στεναγμών», καθώς και σε τοπωνύμια της περιοχής («Σουλιώτικα ταμπούρια», περιοχή μεταξύ Αιγαίου και Κράτητος).
    http://www.stougiannidis.gr/analatos.htm

    Η παλιά ονομασία του Ταύρου ήταν Νέα Σφαγεία, ωστόσο μετονομάστηκε το 1972.
    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%B1%CF%8D%CF%81%CE%BF%CF%82_%CE%91%CF%84%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82

  90. Γς said

    Κείνο που σου προσάπτουνε τα χελιδόνια είναι η άνοιξη που δεν έφερες.

    Οδυσσέας Ελύτης.

  91. Σχετική είναι και η Μαγγανεία της Μεγάλης Παρασκευής στον Βάγκνερ όπου ο Γκούρνεματς βαφτίζει τον Πάρσιφαλ και γύρω τους η φύση πρασινίζει, λογικό μιας και στα σκανδιναβικά κλίματα των σάγκα η άνοιξη έρχεται μέσα στο Πάσχα. Ιδιαίτερη η σκηνοθετική αντίληψη του Κάραγιαν σε μια από τις ωραιότερες ηχογραφήσεις όπως βλέπετε στο σχετικό εξώφυλλο με τα χάι λάιτς και το βίντεο.

  92. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    75 – Έχω την εντύπωση οτι είναι η Λ, όπως και νάχει, πιστεύω οτι την καλύψαμε, (χαμόγελο) άλλωστε και τα δύο είναι υπέροχα.

  93. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Η Άνοιξη είναι η αγαπημένη μου εποχή κι εργάζομαι επίμονα και σιωπηλά για την κατάργηση των άλλων! 🙂

    Πληθυντικός της Άνοιξης (πάει στο άλλο άρθρο αυτό) σε γνωστό εν Ηπείρω δημώδες της ξενιτιάς:
    Τρεις άνοιξες περάσανε, (δις)
    χειμώνες, καλοκαίρια κι εμείς δεν ανταμώσαμε. (δις)
    Και τα ψηλά, ψηλόδεντρα, (δις)
    δέρνονται στον αέρα, στο κρύο στη βροχή,
    μαραίνεται και η μάνα που είναι μοναχή.

    Πολύ γνωστότερο βέβαια 🙂 το βαλς του Γ. Στράους υιού «Φωνές της Άνοιξης» [Frühlingsstimmen]:

  94. Λ said

    Αν θυμάμαι καλά ο Τσάικ συνέθεσε ένα κομμάτι για κάθε μήνα. Δεν έχω μπαταρία για να ελένξω τώρα.

  95. Πάνος με πεζά said

    @ 89 : Ναι, εννοούσα η Νέα Σμύρνη ως Δήμος,από ιδρύσεώς της κράτησε αυτό το όνομα. Φυσικά η παλιότερη «περιοχή» μπορούσε να έχει διάφορα ονόματα. Γνωστή και η Μάχη της Αναλάτου, που έδωσε και το όνομα στην τοπική στάση του τραμ.
    Αλλά π.χ. ο Δήμος Νέων Λιοσίων (και τον ξεχάσαμε), έγινε το 1994 «Ίλιον», μάλλον για λόγους…prestige !
    Φυσικά, πολλά μέρη λόγω αραιής κατοίκησης ήταν κοινότητες ή απλά τοπωνύμια οικισμών, μη έχοντας σχέση με τη σημερινό μέγεθος, όπως σωστά τεκμηριώνεις με τα «Νέα Σφαγεία».

    Τα περισσότερα τοπωνύμια (γιατί εκεί είναι ο πλούτος, όχι στα ονόματα Δήμων), είχαν ονομαστεί από κάποιο εργοστάσιο, εγκατάσταση, κατάστημα, καταστηματάρχη, τοπογραφική διαμόρφωση (π.χ. «Γούβα») κλπ., δεδομένα που σήμερα έχουν εκλείψει ή είναι αδιόρατα.

    Και για να πάμε στα πάτρια εδάφη, «Λεβέτσοβα» > Κροκεές.

  96. Γς said

    94:

    Ναι για σένα εδωσα το λίκνο στο #84

  97. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    83 – Η εκπληκτική μουσική σου παιδεία με αφήνει άναυδο, είσαι πολύ ευαίσθητη ψυχή.

    87 – Tι γράφεις ρε άνθρωπε, δεν παίζεσαι με τίποτα (χαμόγελο).

    Kι ένα μουσικό κομμάτι, που απο μικρός το έχω συνδέσει με την άνοιξη.

  98. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    96 – Γς άλλο 4 seasons κι άλλο the seasons, όχι; Ο Τσαϊκόφσκι είχε γράψει 12 κομμάτια για πιάνο, ένα για κάθε μήνα και είναι το έργο που έβαλε ο JustAnotherGoneOff στο 75, και το κομμάτι που έβαλες βρίσκεται μέσα σ΄αυτό, κι απ΄ό,τι φαίνεται, αυτά εννοούσε η Λ, απλώς με μπέρδεψε που έγραψε «την άνοιξη απο τις 4 εποχές του Τσαίκόφσκι» τέτοιες εποχές ο Πιότρ δεν έχει γράψει.

  99. Σωτήρς said

    Ελάτε υπάρχει και σχετική βάση δεδομένων για τις μετονομασίες οικισμών την περίοδο 1913-1996.
    http://pandektis.ekt.gr/pandektis/handle/10442/4968?locale=el

    71:
    Καλά η Βίδαβη έγινε Άγιοι Πάντες, παραπέρα προς Ναύπακτο μεριά η Ξυλογαϊδάρα που έγινε Καλλιθέα; Λένε ότι άλλαξε το όνομα πριν από την επίσκεψη της Φρειδερίκης (ή κάποιας βασίλισσας). Πάντως έχει ωραία θέα το χωριό.

  100. Σωτήρς said

    Και κάτι που ανακάλυψα μόλις στον Πανδέκτη από πάνω.

    Οικισμός Καλλιθέας στο Δήμο Θέρμης, Θεσσαλονίκη.
    Ημερομηνία μετονομασίας: 21/5/1975
    Παλαιά ονομασία: 21η Απριλίου (!!!)

    Τι είναι τούτο Παναγία μου; Χουντοχώρι με τ’όνομα;

  101. Υπάρχει κι Τζοβινέτσα , ο φασιστικός ύμνος των Ιταλών
    Giovinezza, giovinezza,
    primavera di bellezza

    Αλλά , μια που είναι παραμονή της μέρας της Ποίησης, ας θυμηθούμε και τους Βησιγότθους του Μιχάλη Κατσαρού:

    Υπάρχουνε προϋποθέσεις
    για μια καινούργια άνοιξη

    Εδώ, στο 12.20»

  102. Γς said

    98, 96:

    Μα γι αυτό ακριβώς έδωσα το λίκνο στο #84

    κι ένα κομμάτι από αυτήν τη λίστα των 12 κομματιών, τον Μάη, στο #92

  103. 98 Ακριβώς αυτό.

  104. Πάνος με πεζά said

    Και το ελληνικό παράρτημα του ξενοδοχείου «Four seasons», με το οποίο συνεργάζονται μερικοί.

  105. dimi said

    Σαν πας τη στρατα-στρατα τον πολεμο παρατα γιατι ο καιρος ανοιγει κι αρχιζει το κυνηγι.Στιχοι Γκατσος-Λορκα μουσικη ο γλυκος μας Μανος Λοιζος.

  106. physicist said

    The Brown sisters — τέσσερις αδελφές που τις φωτογραφίζει ο Νίκολας Νίξον μία φορά κάθε χρόνο από το 1975 μέχρι σήμερα. Ταιριάζει και με την άνοιξη, θα έλεγα …

  107. Γς said

    97:

    Εμένα πάλι μου θυμίζουν το Χιούστον όσα κομμάτια του Jean Michel Jarre ακούστηκαν στο Rendez-vous Houston.

    Ημουν κι εγώ εκεί 😉

  108. Μαρία said

    100
    Ημερομηνία αναγνώρισης: 14/3/1971 κατάργησης: 5/4/1981 http://www.eetaa.gr:8080/metaboles/show_metaboles_ota.jsp?toponymio_code=4256

  109. Pedis said

    άρτιο (μεν, αλλά «ε και;» αμετανόητος φασίστας γαρ, ο κερατάς [Sironi, ’42])

  110. Pedis said

    (Το φαγε? )

  111. Pedis said

    Σόρρυ για την επανάληψη. Ο δαίμων του φορτώματος.

    Κι εδώ μία άλλη έκλειψη. Χωρίς να λείπει TO θέμα (Grosz ’26)

  112. B. said

    30, 68: Πες τα Χρυσόστομε… Ειδικά όταν ανθίζουν και οι ελιές στην Κρήτη, η φρίκη η ίδια…

    77: Δείτε τα σχόλια 30 & 68…

  113. Spiridione said

    O Emil Legrand σε κάποιο βιβλίο του, στην εισαγωγή, λέει ότι βρήκε από κάποιο ανέκδοτο βιβλίο του Pierre Daniel Huet,
    http://en.wikipedia.org/wiki/Pierre_Daniel_Huet
    τους παρακάτω στίχους, που λέει ότι προέρχονται από κάποιο χαμένο χειρόγραφο. Ο Legrand τους στίχους αυτούς του τοποθετεί, με βάση το ύφος, τουλάχιστον στον 12ο αιώνα.
    Λουλούδιν ανοιξάτικον, εαρινέ μου κρίνε,
    Ο σος ειμί, σοι δέδωκα σώμα, ψυχήν και είναι.
    Δος μοι φιλίν, γλυκό φιλίν, φως των εμών ομμάτων,
    Ή άφες με, αγάπη μου, να ξεχυχώ εμπρός σου.
    http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/b/5/e/metadata-145-0000049.tkl&do=145586.pdf&pageno=8&width=397&height=625&maxpage=422&lang=el
    σελ. 8

  114. Λ said

    Πάμε για Γκρηγκ και βλέπουμε

  115. Λ said

    Να μην ξεχάσουμε τον Αθανάσιο Διάκο που δεν αναφέρει μεν τη λέξη αλλά την περιγράφει την άνοιξη

  116. gryphon said

    O ευπρεπισμος των τοπονυμιων ειναι ακριβως αυτο σημαινει η λεξη επρεπε να γινει και παει καλα.
    Η Λουτσα οντως αντιστεκεται οπως επισημαναν αρκετοι σχολιαστες αλλα εχει δικιο ο Λαμπρος που λεει οτι στις νεοτερες ηλικιες διαδιδεται σιγα σιγα η Αρτεμιδα οποτε οι μερες της ειναι μετρημενες.Απλως θα παρει λιγο παραπανω χρονο.

  117. Αγγελος said

    «απίστευτα τοπωνύμια : Κουπόνια, Μαλτσινιώτη, Εκτελωνιστών, Απομάχων, Τσαλαβούτα, Σωτηράκη, Ασύρματος…»
    Δηλαδή δεν λέγονται πια Κουπόνια τα Κουπόνια; Ο Ανδρέας Κουπονιώτης,αν μας διαβάζει ακόμα, τι λέει; Η Ακαδημία Σωματικής Αγωγής δεν βρίσκεται στου Μαλτσινιώτη; Το τρόλεϊ της Ν. Φιλαδέλφειας στον οικισμό Απομάχων δεν έχει το τέρμα και το γκαράζ του; Η τοποθεσία Τσαλαβούτα δεν πλημμύρισε προ μηνών;
    Οφείλω πάντως να ομολογήσω πως για τις Νέες Κυδωνιές του Αιγάλεω δεν είχα ιδέα, ούτε ότι το Μπογιάτι εποικίστηκε από πρόσφυγες του γνωστού από τη φερώνυμη Συνθήκη Αγ. Στεφάνου της Πόλης. Είπαμε, πολύ μορφωτικό αυτό το ιστολόγιο!

  118. Πάνος με πεζά said

    Κι άλλοι πέφταν το θέρος…https://sarantakos.wordpress.com/2009/11/26/diafora/#comment-20563
    A propos, εγώ το συγκεκριμένο ποιηματάκι το ήξερα με πλεκτή και όχι ζευγαρωτή ρίμα (δηλ. κάθε στροφή να καταλήγει «σ’ αυτό φταίει ο Βολταίρος, σ’ αυτό φταίει ο Ρουσσώ»).

  119. Πάνος με πεζά said

    @118 : Κανείς δεν είπε ότι δε διατηρούνται αυτά τα τοπωνύμια. Απλώς, το συγκεκριμένο προϊστορικό Οδόραμα σε βοηθούσε να μάθεις που είναι, αφού τα είχε πάνω στους χάρτες. Οι νεώτεροι χάρτες ούτε που τα έβαλαν, κι έτσι αν θες να τα βρεις τα ψάχνεις ένα-ένα…
    Το περι ου ο λόγος βιβλίο εδώ, και φαίνεται να υπάρχει ακόμα !

  120. Αγγελος said

    Πώς; Υπάρχει σταλήθεια Ξυλογαϊδάρα; Θυμάμαι μια σειρά παλιά ευθυμογραφήματα «Μπίλυ Τσαρ, Δήμαρχος Ξυλογαϊδάρας» με ήρωα κάποιον παλιννοστήσαντα Ελληνοαμερικανό που είχε βαλθεί να εκσυγχρονίσει το χωριό του, αλλά υπέθετα ότι το τοπωνύμιο το είχε επινοήσει ο συγγραφέας. Θα μου πείτε, αφού υπάρχει σταλήθεια Κωλοπετεινίτσα…

  121. Λ said

    Άνοιξη
    του Άγγελου Σικελιανού

    http://www.kokkinorachi.gr/logotexnia/320-2014-04-03-19-55-56.html

  122. Πάνος με πεζά said

    Να και κάτι πιο πλήρες, του Γιάννη Καιροφύλλα που είχε βγάλει και σχετικό βιβλίο το 1995.
    http://www.travelchat.gr/forum/index.php?topic=1210.0;wap2

  123. Χωρίς κανέναν απολύτως λόγο θέλω να σας δείξω μια ωραία και κάπως αστεία κουκουβάγια

    Ξέρω, ξέρω πού κομίζω αυτή τη γλαύκα…

    Πηγή: http://www.telegraph.co.uk/news/picturegalleries/picturesoftheday/11484605/Pictures-of-the-day-20-March-2015.html

  124. Στο 120 ο Πάνος με πεζά παρατήρησε:

    Απλώς, το συγκεκριμένο προϊστορικό Οδόραμα σε βοηθούσε να μάθεις που είναι, αφού τα είχε πάνω στους χάρτες.

    Αυτή την καλή συνήθεια έχουν σε αρκετούς χάρτες τους και οι καλές χαρτογραφικές εκδόσεις Ανάβασις.

    Δεν είναι διαφήμιση, απλά στα παραμεθόρια χωριά που τους χρειάζομαι, είναι πολύ χρήσιμο να ξέρεις το παλιό όνομα του χωριού, καθώς πιάνεις έτσι ευκολότερα κουβέντα.

    http://www.anavasi.gr/

  125. Λ said

    Και του Σεφέρη. Είναι πολύ μελαγχολικό ποίημα όμως.

    http://www.greek-language.gr/Resources/literature/tools/concordance/browse.html?cnd_id=1&text_id=1631

  126. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ολάνθιστο περιβόλι το ιστολόγιο σήμερα. Λουλούδια και τραγούδια. Άσματα κι αναστενάγματα.Φτερά και σέπαλα.Της ισημερίας και της ποίησης ωραίες ώρες.
    Με την καινούργια άνοιξη και με τα χελιδόνια
    θα ρθω μικρό μου να σου πω πως σ΄αγαπώ από χρόνια.

  127. Λ said

    Έφη, διάβασα το σχόλιο σου χωρίς να βλέπω ποιος γράφει, σκέφτηκα ότι αυτή θα είναι η Έφη και μάντεψα σωστά.

    Βρήκα αυτό το ενδιαφέρον άρθρο στον Γκάρντιαν. Αφορά τη γύμνια των αχαίων Ελλήνων.
    http://www.theguardian.com/artanddesign/2015/mar/20/naked-ambition-why-the-greeks-first-stripped-nude

  128. Λ said

    Καλά το θύμήθηκα, αύριο είναι η ημέρα ποίησης και βρήκα ήδη πιο αγούγλιστο ποίημα να αναρτήσω. Θα είναι διπλογιόρτι αύριο; με μεζεδάκια και ποίηση;

  129. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Primavera
    temible,
    rosa
    loca,
    llegarás,
    llegas
    imperceptible,…

  130. ماذا تقول؟ انها الإيطالي لي

  131. Γς said

    ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ? ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਤਾਲਵੀ ਹੈ

  132. Νικος Κ. said

    Shostakovich – Ballet Suite No. 2 – Spring Waltz – Part 5/6

  133. Λ said

    134 superb!

  134. homeAlone said

    Να πω και εγώ δύο χρήσεις του ονόματος Ανοιξιά :

    * Ανοιξιά : η γιαγιά μου (από πατέρα) και
    * Ανοιξιά : χωριό του νομού Θεσσαλονίκης

    Με Ανοιξιάτιους Χαιρετισμούς

  135. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια, έλειπα πολλές ώρες και να με συμπαθάτε!

    54-55: Δηλαδή το Αστεροσκοπείο Υπηρεσίας έκανε λάθος;

    65: Ωραίο ποίημα, σα δε ντρέπονται να το χαρακτηρίσουν αισχρό!

    69 Αφού και το λεωφορειο γράφει Αρτέμιδα, και όλες οι πινακίδες λένε Αρτέμιδα, λογικό είναι.

    77 Μάλλον δεν ξέρω τι είναι να υποφέρεις από αλλεργίες.

    66-80: Κι εγώ έχω μερικές επιφυλάξεις. Νομίζω ότι ο Ανάλατος είναι μία περιοχή της σημερινής Νέας Σμύρνης, προς τον Νέο Κόσμο.

    99 Δεν ξέρω αν πιάνει τις γειτονιές της Αθήνας όμως

    118 Περιέργως, τα μικροτοπωνύμια, επειδή δεν τα πιάνει τόσο πολύ ο θεσμικός οδοστρωτήρας (όπως το Μπογιάτι και το Λιόπεσι) μπορεί και να αντέχουν περισσότερο. Αν και στη γειτονιά μου ο Βουρλοπόταμος δεν ακούγεται πια, μόνο οι παλιοί τον λένε (π.χ. ο Καρατζαφέρης)

    123: Είχαμε κι εμείς ένα άρθρο
    https://sarantakos.wordpress.com/2014/05/12/athens/

  136. Και αυτό το κομμάτι καθώς και τα τρία επόμενα από τα Κάρμινα Μπουράνα του Όρφ, παίζονται κάτω από τον υπότιτλο – Primo vere, Την άνοιξη

  137. Τι να αυτό;

    Να, στο ΥΤ:

    Carmina Burana – III. Veris leta facies (w/ English subtitles)

  138. sarant said

    137 Πώς το έκανες αυτό;

  139. Νικος Κ. said

    65: Δεν έχει σχέση με την Άνοιξη, αλλά έχει άμεση σχέση με την αντιμετώπιση που είχε το ποίημα της Silia που έγραφε στο σχολείο ως μαθήτρια: Pink Floyd-Another Brick In The Wall

  140. Earion said

    Πολλά ποιήματα για την άνοιξη έχει γράψει ο Γιώργος Σαραντάρης

    Μου φαίνεται πως η Άνοιξη
    Σαν κελαηδά με τρέμει
    Μην της ζητήσω ένα σκοπό
    Να δώσω του έρωτά μου
    Μην της ζητήσω ένα φιλί
    Να σου φιλήσω την καρδιά
    Να σου χαρίσω δυο φτερά
    Και να σε δω δικιά μου.

    Το πρώτο από «Δύο τραγούδια της Άνοιξης» (1939).

    Από εδώ.
    ————————————————————–

    Ο άνεμος ρέει μέσα στην καρδιά μας
    Σαν ουρανός που έχασε τον δρόμο
    Δέντρα προσπαθούν να του δέσουν τα χέρια
    Αλλά μάταια κοπιάζουν

    Ο άνεμος αναπνέει μέσα στην καρδιά μας
    Σαν στρατός που ορμάει στον αγώνα
    Τον καλωσορίζει η άνοιξη στην κοιλάδα
    Τον χαιρετάνε τ’ αρώματα της γης

    Η άνοιξη είναι μια παρθένα που δεν την ξέραμε
    Και όλους μας φίλησε με θάρρος προτού το ζητήσουμε
    Τώρα αγκαλιάζει τον άνεμο και κάνει σαν τρελή
    Κι αναγκάζει κι εμάς να τον αγαπήσουμε.

    Ο άνεμος κι η άνοιξη

    ————————————————————–

    Της άνοιξης εμέθυσαν τα μάτια
    Της άνοιξης τα μάτια ήταν δικά σου
    Μελαχρινή και άψογη κοπέλα.

    Της άνοιξης εμέθυσαν τα μάτια.

    ————————————————————–

    Ποίηση του Σαραντάρη έχει μελοποιήσει μεταξύ άλλων και ο Δημήτρης Λέκκας. δίσκος έχει το γενικό τίτλο Οι καιροί της άνοιξης. Βρίσκω ένα δυο κομμάτια από αυτόν στο Διαδίκτυο και σας προτείνω αυτό:

  141. # 99β

    Προς στιγμήν νόμισα πως είχα πάει στην Καλλιθέα αλλά τελικά είχα πάει στην Ελιά με καλή θέα για αξέχαστο «πανηγύρι «

  142. Αγάπη said

    και εντελώς απροσδόκητα μού έστειλε μια φίλη αυτή τη λινκιά που μού φάνηκε εντελώς ανοιξιάτικη αν και προέρχεται από μέρη όπου ούτε άνοιξες ούτε χειμώνες γνωρίζουν

  143. ( ͡° ͜ʖ ͡°)

  144. Εσύ πάλι πώς το έκανες αυτό;

  145. sarant said

    141 Μπράβο!

  146. giorgos said

    Η μάχη τού Ανάλατου. Από τότε μάς υποθύκευαν τό μέλλον καί άπό τότε τούς σιγοντάριζαν οί ντόπιοι προσκυνημένοι .

    » …οι περισσοτεροι ,Ελληνες και Αλβανοι ,που πολεμουσαν για την ανεξαρτησια απο την Πυλη , ηταν μωαμεθανοι και οχι χριστιανοι , η μαλλον , για να το πουμε καλυτερα,ησαν μωαμεθανοι και λιγακι χριστιανοι . Το ιδιο και ο Αλης ως μπεχτατζης . Αυτο ομως δημιουργουσε σοβαρο προβλημα στις δυο αντιμαχομενες δυναμεις , Αγγλια και Ρωσια , οι οποιες σαν χριστιανικες δυναμεις δεν ενομιμοποιουντο να μαλωνουν για μια μωαμεθανικη περιοχη . Οι Ρωσοι προσπαθουσαν να προαγαγουν την «ορθοδοξη» διασταση των πραγματων , ενω οι Αγγλοι δια του πρωτου δανειου (του οποιου το μεγαλυτερο μερος εμεινε στο Λονδινο ) φροντιζουν να υποθηκευσουν τα μελλουμενα .Στον επακολουθησαντα εμφυλιο πολεμο το επιδιωκτεον ειναι να εξαφανισθη ο μωαμεθανικος χαρακτηρας του επαναστατημενου σωματος . Οι σφαγες και οι κολυμπηθρες δουλευουν ταυτοχρονως . Αυτο διηρκησε μεχρι το 1824 (η πρωτη δοση του εμφυλιου δηλαδη), αλλα ηδη μεχρι το 1822 ειχε αποδυναμωθη πληρως η κυριαρχια της Πυλης . Κεντρο της αγγλικης πολιτικης -υπο τον Μαυροκορδατο-ειναι το Μεσολογγι. Η Πυλη στελνει τον ρεσητ πασα (αλβανικης καταγωγης και γυο ορθοδοξου παπα) και τον επισης αλβανικης καταγωγης Ιμπραημ της Αιγυπτου αλλα η αρχιστρατηγια των ελλαδικων δυναμεων ανατιθεται σ’εναν αξιωτατο στρατηγο , τον Καραισκακη , αφου προηγουμενως επιχειρειται να ανατεθει σε εναν ασημαντο στρατιωτικο , και μαλιστα του ναυτικου (!),τον Σκουρτη (θα ιδουμε γιατι). Ο Καραισκακης δεν ειναι κατευθυνομενο προσωπο , ενω συνεχεια καταγει νικες . Αυτα ειναι επαρκη στοιχεια για να αποτελη τον στοχο των πιο βρωμικων συκοφαντιων του Μαυροκορδατου , ο οποιος τον κρατουσε μακρυα απο τις επιχειρησεις και τον εβαλε σ’αυτες ο Κωλεττης. Εν τω μεταξυ ο επιζητουμενος χριστιανικος χαρακτηρας του κρατους ειχε ηδη προκυψει και στις 23 Μαρτιου 1826 ειχε συμφωνηθη στο αγγλορωσικο πρωτοκολλο της Πετρουπολεως οτι μπορουσε να δημιουργηθη καποιο «ελληνικο κρατος». Το κρατος συνεπως αυτο επρεπε να προκυψη ως προιον της διπλωματικης δραστηριοτητας των μεγαλων δυναμεων και οχι προφανως δια των εαυτου δυναμεων .Εν τω μεταξυ ετιθετο και το ταυτοχρονο προβλημα της πληρους αποδυναμωσεως της ναυτικης παρουσιας της Πυλης στην Μεσογειο.
    Επρεπε συνεπως να επιτευχθουν με μια «κινηση» και οι δυο αυτοι σκοποι .
    Το προβλημα ομως το χαλουσε η ικανοτητα του Καραισκακη . Και ενω στρατιωτικως ολα πηγαιναν καλα, λιγους μηνες μετα το πρωτοκολλο της Πετρουπολεως διοριζονται μυστηριωδως -τη μεσολαβησει του Μαυροκορδατου βεβαια,- ο μεν σερ Ριτσαρντ Τσωρτς αρχιστρατηγος των κατα ξηραν ελληνικων δυναμεων , ο δε Κοχραν ναυαρχος του στολου . Ο Κοχραν ηταν ενας αξιωτατος ναυτικος , εχω σπουδαιο εργο στην λατινικη Αμερικη , αλλα , παρατηρουν με θλιψη τα ελληνικα βιβλια , «δεν επεδειξεν ιδιαιτερας ικανοτητας και ως ναυαρχος του ελληνικου στολου».
    Μα το προβλημα του Κοχραν ηταν ακριβως αυτο , να μην επιδειξη…
    Εν τω μεταξυ το ολον σχεδιο των πραγματων εξηρτατο απο μια πολυ σπουδαια μαζικη μαχη ‘ απο την μαχη εναντιον του Ρεσητ Πασα (Κιουταχη) , που ειχε καταλαβει ολη την Αττικη και την Αθηνα .
    Σ’αυτη τη μαχη επρεπε οπωσδηποτε να νικηση ο Κιουταχης , διοτι αλλως πως εχανε το νοημα του το πρωτοκολλο της Πετρουπολεως. Αυτο ομως ευκολο καθολου δεν ηταν, διοτι τον Κιουταχη , παρα την σπουδαια στρατηγικη του ευφυια , τον ειχε ηδη ο Καραισκακης προ της μαχης νικημενον , με τους αποκλεισμους και τις καταστροφες των ανεφοδιασμων του.
    Αλλη λυση συνεπως δεν υπηρχε ‘πεθαινει λοιπον ξαφνικα ο Καραισκακης την παραμονη της μαχης , «βληθεις απο αδεσποτη σφαιρα»,και την αλλη μερα ο σερ Ρ.Τσωρτς οδηγει τον ελληνικο στρατο (στον Αναλατο) στην ολικη καταστροφη . Απο εδω και περα, αρα, οι ελληνες , με μεγαλο ποθο για «ελευθερια» αλλα χωρις στρατο δεν ειναι δυνατον παρα να χρηζουν διαρκως «προστασιας»…

  147. Πέπε said

    @69, 136 κ.ά. (Άρτεμις – Λούτσα):

    Καλά, αυτό το «Αρτέμιδα» είναι τέρας. Έχει γυναίκες που προκαλούν προβλήματα σ’ όλο τον κόσμο με το να λέγονται Θέμις, Χάρις, Ίρις και άλλα που δεν μπορούμε να τα κλίνουμε σαν άνθρωποι, αλλά ειδικά η Άρτεμις είχε βρει από παλιά τη λύση μόνη της: έγινε Άρτεμη, και όλα καλά. Όλα τα παιδάκια εδώ και κάμποσες γενιές την έχουν μάθει έτσι στη Μυθολογία, «η θεά Άρτεμη». Μάλλον θα ήταν από τα αρχαία ονόματα που δεν εξέπεσαν από τη χρήση ή πάντως επανήλθαν αρκετά νωρίς (υπάρχει άραγε σχετική Αγία; ), κι έτσι προσαρμόστηκε χωρίς πρόβλήματα.
    Και τώρα έρχεται ο άλλος και σου λέει «Αρτέμιδα»;!!! Μα έτσι μου ‘ρχεται ν’ αρχίσω να φωνάζω και τις γυναίκες Αρτέμιδες «Λούτσες», από αντίδραση.
    Βέβαια νομίζω ότι σχετικώς τελευταία και η Άρτεμη (θεά ή θνητή) έχει τάσεις να επανέλθει στην τρίτη κλίση, αρνούμενη τη λύση που είχε δοθεί πριν καν προκύψει το πρόβλημα με την κλίση του ονόματός της… Βλακωδέστερο πράγμα από τον νεοκαθαρευουσιανισμό σε εποχές που κανείς δεν ξέρει τις αρχαίες κλίσεις δεν υπάρχει.

    _________________________________

    Μ’ όλα αυτά τα ωραία εαρινά, σχεδόν ξεχάσαμε να λεξιλογήσουμε επί του κυρίως θέματος. Άνοιξες λοιπόν ή ανοίξεις;

    Λέω αυτή τη φορά να πρωτοτυπήσω και να ταχθώ υπέρ του δημοτικότερου τύπου. Το μόνο πρόβλημα που παρουσιάζει είναι ότι είναι σπάνιος κι έτσι αργεί κανείς να τον συνηθίσει.
    Πρώτη φορά που τον συνάντησα ήταν στη Γραμματική, σ’ ένα πίνακα εξαιρέσεων. Πρέπει να ‘μουνα Πέμπτη-Έκτη Δημοτικού. Με σόκαρε: λέω, τι βλακείες είναι αυτές, γιατί να μιλάμε σαν ξένοι που μάθαν ελληνικά την τελευταία βδομάδα;
    Αργότερα παρατήρησα ότι το έλεγε η γιαγιά μου. Η γιαγιά μου ήταν μια σχετικώς μορφωμένη, για τη γενιά της, αστή. Σαλονικιά χωρίς ιδιωματισμούς πλην ελαχίστων συναισθηματικού χαρακτήρα (π.χ. τα παιδούδια), γενικώς μίλαγε στρωτή ΚΝΕ της εποχής της. Λέω λοιπόν: α, ώστε κάπου το άκουσε ο 30φυλλίδης, δεν το γέννησε από την κεφαλή του. (Ποια άλλα κλίνονται ίδια; Προχείρως μόνο οι ζέρμπερες μου ‘ρχονται – ευτυχώς δε λέει κανείς «ζερμπέρεις»).
    Τις σπάνιες φορές που μου ‘ρθε στη ρύμη του λόγου να αναφέρω την άνοιξη στον πληθυντικό, παίζοντας ανάμεσα στο «άνοιξες» και το «ανοίξεις», σταδιακά κατέληξα ότι το πρώτο είναι πιο φυσικό. Αρκετά αργότερα πέτυχα τον τύπο σε δείγματα ολοκάθαρης φυσικής δημοτικής όπως ο Βαμβακάρης ή μερικά δημοτικά τραγούδια, κι έτσι επιβεβαιώθηκε η εντύπωσή μου αυτή.
    Πλέον το «ανοίξεις» μου φαίνεται τόσο φτιαχτό, ώστε μου θυμίζει περισσότερο «ανοίγματα» ή «διανοίξεις» παρά άνοιξες, δηλαδή με βάζει να σκέφτομαι αναλυτικά-ετυμολογικά παρά εμπειρικά.

    Γεγονός ωστόσο παραμένει ότι μάλλον ο περισσότερος κόσμος δεν έχει καταλήξει πώς του πάει, με αποτέλεσμα να αποφεύγει ολωσδιόλου τον πληθυντικό. Είμαι βέβαιος ότι και οι δύο τύποι μαζί θα συγκέντρωναν πολύ λιγότερα ευρήματα σε οποιοδήποτε κόρπους κειμένων απ’ ό,τι ο πληθυντικός καθεμιάς από τις άλλες τρεις εποχές.

  148. Πέπε said

    148 τέλος:
    Ξεκίνησα να κάνω μια σχετική αναζήτηση στον Γούγλη, αλλά μόλις συνειδητοποίησα ότι «ανοίξεις» είναι επίσης ρηματικός τύπος τα παράτησα…

  149. Δύτη, στο 145

    Ιδέα δεν έχω. Κοπυπάστα τόκανα από κάπου αλλού. ΨιλοASCII τέχνη, στο εξελιγμένο της, μου φαίνεται…

  150. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    { ͡• ͜ʖ ͡•} ( ͠° ͟ʖ ͡°) === ( ‾ʖ̫‾)

  151. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Δύτη:
    http://www.alexdantas.net/lenny/

    http://ar.urbandictionary.com/define.php?term=%28+%CD%A1%C2%B0+%CD%9C%CA%96+%CD%A1%C2%B0%29

  152. ...!? said

  153. Κίντ, στο 151

  154. Είτε οι Γερμανοί άρχισαν το χοντρο τρολάριζμα κι ο Σύριζα τσιμπάει αβέρτα, είτε κάτι πιο σοβαρό τρέχει…

    http://left.gr/news/i-merkel-me-nazi-mprosta-stin-akropoli-sto-exofyllo-toy-spiegel

  155. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    To καλύτερο μαγαζί Σκύλε!

    μπορείτε να βρείτε και…

  156. Λ said

    http://lesxianagnosispolkassandras.blogspot.com/2013/01/blog-post_9.html

  157. κουτρούφι said

    Συγγνώμη, για την ανάρτηση #32. Διάβασα βιαστικά και απρόσεχτα το κείμενο και μου διέφυγε ότι είχε γίνει ήδη η αναφόρά στις «άνοιξες¨» του Μάρκου.

    #66. Σήμερα πάντως τα Ταμπούρια δεν ταυτίζονται εξ’ ολοκλήρου με το Κερατσίνι.Τα Ταμπούρια θεωρούνται, μάλλον, ως μια γειτονιά που τη μοιράζεται ο Δήμος Πειραιά και ο Δήμος Κερατσινίου (και μετά τον Καλλικράτη Κερατσινίου-Δραπετσώνας).

  158. Και μια άνοιξη που θεωρείται από τις καλύτερες συνθέσεις που γράφτηκαν ποτέ

  159. Γς said

    143 @ Αγάπη

    >προέρχεται από μέρη όπου ούτε άνοιξες ούτε χειμώνες γνωρίζουν

    Από μακρινές περιοχές του σύμπαντος ή από περιοχές του φάσματος που δεν τις πιάνουν οι αισθήσεις μας.
    Και το παράπονό μου είναι γιατί μέρα νύχτα περφόρμ αρτ όταν δεν υπάρχει ούτε ένας θεατής, ακροατής.

    http://caktos.blogspot.gr/2013/03/blog-post_2360.html

  160. Γς said

    156:
    Αν είναι και μπλε
    Οχι οι πίπες, ούτε οι άλλες.
    Η Αγάπη καλέ!

  161. sarant said

    148: Εγώ μια Άρτεμη που ήξερα, τη λέγανε στο χωριό Αρτέμη. Η Αρτέμη, βέβαια. Εγώ την έλεγα Απέμη γιατί ήμουν μικρός 🙂
    Όσο για την άνοιξη – τις ανοιξες, έτσι δεν κλίνεται και η ζάχαρη, οι ζάχαρες;

    156: Χαχά!

    158: Κι εγώ την ίδια εντύπωση έχω.

  162. Μαρία said

    155
    «Πώς βλέπουν οι Ευρωπαίοι τους Γερμανούς.» Δεν σημαίνει οτι το περιοδικό συμμερίζεται την εικόνα
    Θα δούμε αύριο τα περί 4ου ράιχ http://www.spiegel.de/spiegel/index-9429.html

  163. nestanaios said

    Ver και έαρ λίγη σχέση έχουν και τα περί ριζών ακούγονται ξένα, κατοχικά. Οι ξένοι, κυρίως οι Γερμανοί, επικαλούνται την “ ινδοευρωπαϊκή”.
    Εμείς οι Έλληνες όμως για πολλές χιλιάδες χρόνια, μιλούσαμε για ετυμολογία και δεν χρειαζόμασταν καμμία ινδοευρωπαϊκή εφεύρεση για
    να συνθέσουμε ονόματα.

    Διαβάζω «έαρ, ινδοευρωπαϊκής ρίζας». Γελάω και ετυμολογώ το όνομα.

    Τα στοιχεία είναι τρία.
    Ε είναι η κίνηση. Η ψυχή, το αίτιον της κινήσεως των σωμάτων.
    Α είναι τα σώματα. Αν ψιλούται, τα φίλα προσκείμενα στον άνθρωπο. Αν δασύνεται, τα μη φίλα προσκείμενα στον άνθρωπο, τα άγνωστα, τα δασέα.
    Ρ είναι χρονικό και προσδιορίζει μία χρονική περίοδο, Ἄν ψιλούται, προσδιορίζει ένα καλό χρονικό διάστημα με αρχή και τέλος. Ἄν δασύνεται,
    προσδιορίζει ένα κακό χρονικό διάστημα ἤ ένα αόριστο χρονικό διάστημα μη φίλα προσκείμενο στον άνθρωπο.

    Έαρ είναι κίνηση σωμάτων για ένα γνωστό και καλό χρονικό διάστημα. Τα πάντα ψιλούται. Τα σώματα είναι η φύση, τα δένδρα και οι χυμοί των δένδρων.

    Το θέμα είναι «έαρ». Η ενική ονομαστική είναι έαρ-ς αλλά επειδή οι προγονοί μας δεν μπορούσαν να προφέρουν το ρ προ του ς απέβαλαν το ς και σε
    άλλες περιπτώσεις απέβαλαν το ρ με συνέπεια το α να εκτείνεται σε α μακρό αλλά εμείς δεν το βλέπουμε διότι δεν διαχωρίζονται τα δύο στοιχεία. Ἄν ήταν ε
    θα είχαμε η και ἄν ήταν ο θα είχαμε ω.

    Η γενική είναι έαρ-ος. (εδώ το α είναι βραχύ διότι δεν αποβάλλεται κάποιο στοιχείο.
    Η δοτική έαρ-ι
    Η αιτιατική έαρ-α

    Η ονομαστική πληθυντικού εαρ-ες.

    Ας ετυμολογήσω και την ξένη «Ver.»
    V είναι επιτατικό μόριο ποιότητος.
    Ε είναι κίνηση
    Ρ είναι χρονική περίοδο.

    «Απ’ τον Μάρτη καλοκαίρι και απ’τον Αύγουστο χειμώνα»
    Καλό καλοκαίρι.

  164. 121, …Υπάρχει σταλήθεια Ξυλογαϊδάρα;…

    Φαίνεται πως ναι. Πήγαινε ο πατέρας μου για κυνήγι στην περιοχή (η καταγωγή του από την άλλη μεριά του Κορινθιακού, στην Αχαΐα). Κατά διαβολική σύμπτωση, επίσης, ένα καλοκαίρι στην Σαντορίνη η υπεύθυνη για το Λαογραφικό Μουσείο – φιλόλογος στο νησί – με την οποία πιάσαμε την κουβέντα, έτυχε να είναι από την περιοχή της Ξυλογαϊδάρας.

  165. 45,
    Το Κακοσάλεσι μπορεί να μείνει για λίγο ακόμα:

  166. Νατάσσα said

    Το Υπουργείο Παιδείας (εδώ ταιριάζει ταμάμ το οθντκ) έστειλε εγκύκλιο σε όλα τα σχολεία της χώρας να μείνουν μέσα τα παιδιά στη διάρκεια της έκλειψης.
    Αλλού το βλέπουν αλλιώς το θέμα (pun intended…)
    http://www.telegraph.co.uk/news/picturegalleries/worldnews/11483909/Chasing-the-moon-Solar-eclipse-2015-in-pictures.html?frame=3239308

  167. Γς said

    159:

    >Και μια άνοιξη που θεωρείται από τις καλύτερες συνθέσεις που γράφτηκαν ποτέ

    Μήπως έμπλεξες πσαρά την Spring με τα String

    Είναι η Συμφωνία για Έγχορδα Νο 4 του Μέντελσον. Η γνωστή και ως «Ιταλική»

    Καλημέρα

  168. #168

    ου γαρ έρχεται μόνον (και ειδικά στους μονόχνωτους που ψάχνουν τα προ αμνημονεύτων ατών ακούσματά τους)

  169. Κύρος Μοναχός said

    Καλημέρα.
    Παγκόσμια Ἡμέρα Ποίησης καί…

    Ἂν δὲν μοῦ ῾δινες ποίηση Κύριε (Νικηφ. Βρεττάκος)

    Ἂν δὲ μοῦ ῾δινες τὴν ποίηση, Κύριε,
    δὲ θἄχα τίποτα γιὰ νὰ ζήσω.
    Αὐτὰ τὰ χωράφια δὲ θἆταν δικά μου.
    Ἐνῷ τώρα εὐτύχησα νἄχω μηλιές,
    νὰ πετάξουνε κλώνους οἱ πέτρες μου,
    νὰ γιομίσουν οἱ φοῦχτες μου ἥλιο,
    ἡ ἔρημός μου λαό,
    τὰ περιβόλια μου ἀηδόνια.

    Λοιπόν; Πῶς σοῦ φαίνονται; Εἶδες
    τὰ στάχυά μου, Κύριε; Εἶδες τ᾿ ἀμπέλια μου;
    Εἶδες τί ὄμορφα ποὺ πέφτει τὸ φῶς
    στὶς γαλήνιες κοιλάδες μου;
    Κι᾿ ἔχω ἀκόμη καιρό!
    Δὲν ξεχέρσωσα ὅλο τὸ χῶρο μου, Κύριε.
    Μ᾿ ἀνασκάφτει ὁ πόνος μου κι᾿ ὁ κλῆρος μου μεγαλώνει.
    Ἀσωτεύω τὸ γέλιο μου σὰν ψωμὶ ποὺ μοιράζεται.

    Ὅμως,
    δὲν ξοδεύω τὸν ἥλιό σου ἄδικα.
    Δὲν πετῶ οὔτε ψίχουλο ἀπ᾿ ὅ,τι μοῦ δίνεις.
    Γιατί σκέφτομαι τὴν ἐρμιὰ καὶ τὶς κατεβασιὲς τοῦ χειμῶνα.
    Γιατί θἄρθει τὸ βράδι μου. Γιατί φτάνει ὅπου νἆναι
    τὸ βράδι μου, Κύριε, καὶ πρέπει
    νἄχω κάμει πρὶν φύγω τὴν καλύβα μου ἐκκλησιὰ
    γιὰ τοὺς τσοπάνηδες τῆς ἀγάπης.

  170. Κύρος Μοναχός said

    Ἐκτὸς ἀπὸ Ἡμέρα Ποίησης, ὅμως, εἶναι καὶ Παγκόσμια Ἡμέρα κατὰ τοῦ Ρατσισμοῦ.
    Ἀντιγραφή, λοιπόν, ἀπὸ τό http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/william_blake_songs_of_innocence.htm
    Γιὰ τὴ μετάφραση δὲν ἀναφέρεται ποιὸς τὴν ἔκανε

    Τὸ ἀραπάκι

    Ἡ μάνα μου μὲ γέννησε στὴ μαύρη ἐρημιά.
    Εἶμαι ἀραπάκι, μέσα μου ὅμως εἶμαι καλός.
    Ἐσεῖς εἴσαστε κάτασπρα, σὰν ἀγγελούδια μὲ φτερὰ
    κι ἐγὼ ἕνα παλιοκάντηλο ποὺ τοῦ ῾σβησαν τὸ φῶς.

    Βρῆκε ἕνα δέντρο ἡ μάνα μου, γιὰ νά ῾χουμε σκιά,
    ὅταν ἡ μέρα θ᾿ ἄρχιζε τὸν κόσμο μας νὰ καίει.
    Καθίσαμε, μ᾿ ἀγκάλιασε, μοῦ ἔδωσε φιλιά,
    μοῦ ῾δειξε τὴν ἀνατολὴ καὶ ἄρχισε νὰ λέει:

    «Κοίτα τὸν ἥλιο, γιόκα μου! Ἐκεῖ μένει ὁ Θεός.
    Σκορπίζει φῶς καὶ ζεστασιά, μὲ τὸ καλό του χέρι.
    Τὰ πλάσματα ὅλα χαίρονται κι ὁ κόσμος μένει ζωντανός:
    λίγη δροσούλα τὸ πρωί, ζέστη τὸ μεσημὲρι.

    Ἐμᾶς, λοιπόν, μᾶς ἔδωσε ἕνα μικρὸ κομμάτι γῆ,
    νὰ μάθουμε ν᾿ ἀντέχουμε τῆς καλοσύνης τὸν καημό.
    Κι αὐτὸ τὸ μαῦρο σῶμα μας, ἡ λιοκαμένη μας μορφή,
    ἂν θὲς νὰ ξέρεις, σύννεφο εἶναι καὶ δάσος σκοτεινό.

    Γιατὶ ὅταν μάθουμε καλὰ ζέστη τί πάει νὰ πεῖ,
    τὸ σύννεφο θὰ διαλυθεῖ καὶ ἡ γλυκιὰ φωνή του
    θὰ μᾶς καλέσει τρυφερά. Θά ῾μαστε τότε οἱ ἐκλεκτοί:
    ἀρνάκια θά ῾μαστε λευκά, τριγύρω στὴ σκηνή του».

    Ἔτσι μοῦ εἶπε ἡ μάνα μου καὶ μοῦ ῾δωσε κι ἄλλα φιλιά.
    Τὰ ἴδια θὰ σᾶς λέω κι ἐγώ, λευκά μου φιλαράκια,
    ὅταν θὰ βγοῦμε ὅλοι μας ἀπ᾿ τῶν συννέφων τὴ σκλαβιά,
    ὅταν θὰ γίνουμε ὅλοι μας μικρὰ κι ἀθῶα ἀρνάκια.

    Θ᾿ ἀντέχω ἐγὼ τὴ ζέστη μου καὶ θὰ σᾶς κάνω καὶ σκιά,
    γύρω ἀπὸ τὸν πατέρα μας νὰ ζοῦμε εὐτυχισμένοι.
    Ὕστερα θὰ κοιτάζουμε τὰ ὁλόλευκά μας τὰ μαλλιὰ
    καὶ θά ῾μαστε ἴσοι, φίλοι μου. Ἴσοι κι ἀγαπημένοι.

  171. Γς said

    170:
    Καταπληκτικό.

    «Μπροστά σ αυτόν τον ποιητή μεράςι μόνο η σιωπή»

    http://www.notospress.gr/article.php?id=21457

  172. Γς said

    Κι όχι ότι δεν διαβάζαμε ποίηση, τότε στα μικράτα μας, Γράφαμε κι όλας. Τρομάρα μας.

    Χορεύαμε όμως κι όλας [ποιητικά]

  173. Γς said

    172:

    Κι όχι ότι δεν διαβάζαμε ποίηση, τότε στα μικράτα μας, Γράφαμε κι όλας. Τρομάρα μας.

    Χορεύαμε όμως κι όλας [ποιητικά]

  174. Alexis said

    Ο «πανδέκτης» του #99 δεν είναι πλήρως ενημερωμένος.
    Καταγράφω πρόχειρα από γνωστά μου χωριά:

    Νέα Κερασούντα-Λιβούνια (δεν υπάρχει)
    Ριζοβούνι-Ποδογόρα (αναφέρεται ως Ριζόβουνο)
    Βάρνακας-Γεωργαλέικα (δεν υπάρχει)

    Είχα βρει κάποτε μία άλλη σελίδα με όλες τις μετονομασίες, αλλά δεν προλαβαίνω τώρα να ψάξω…

  175. Παναγιώτης Κ. said

    @93. Με πρόλαβες Γρηγόρη, γράφοντας τους στίχους από το ηπειρώτικο τραγούδι «τρεις άνοιξες περάσανε». Ταυτόχρονα ευχαριστήθηκα. Ωραίο είναι να συμπίπτουν οι ευαισθησίες!

  176. Παναγιώτης Κ. said

    Δεν αντιπαθούμε την Άνοιξη γιατί προμηνύει το Καλοκαίρι.:)

  177. sarant said

    177: Σωστό κι αυτο: είναι μια αρχή!

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  178. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Η νιότη με την άνοιξη, σ ένα δε μοιάζουν μόνο
    έχομε νιότη μια φορά μ άνοιξη κάθε χρόνο

  179. Jimakos said

    @118

    Άγγελε, η Τσαλαβούτα πάντως λέγεται και ακούγεται ακόμα (για όσους αγνοούν που βρίσκεται, είναι η περιοχή ανάμεσα κοντά στον Κηφισσό, ανάμεσα στον σταθμό των ΚΤΕΛ και την Αθηνών-Λαμίας (προς την πλευρά του Περιστερίου).

    Γνωστοί στίχοι με την άνοιξη (δεν πήρα χαμπάρι να αναφέρθηκαν πριν), η Συννεφούλα του Σαββό («δεν είν’ ά- δεν είν’ άνοιξη φέτος αυτή), η Βικτώρια του Παπακ. ( «αυτή η Άνοιξη καθόλου δεν μ’αγγίζει- μου’λεγες πέρσι τέτοιο βράδυ σκεφτική») και φυσικά το «σαν να μπαίνει η Άνοιξη» του Μικρούτσικου. Καλημέρες!

  180. Πέπε said

    @162:
    Βέβαια, οι ζάχαρες. Επίσης παλιό τριτόκλιτο (η σάκχαρις, αι σακχάρεις) που άλλαξε κλίση χωρίς κανείς να ενοχληθεί ή να απορήσει.

    Νομίζω ότι η διαφορά, που κάνει επιφυλακτικούς ως προς τις «άνοιξες» μερικούς από εκείνους που δέχονται απόλυτα φυσικά τις «ζάχαρες» (κι έκανε επιφυλακτικό κι εμένα, μικρόν – > #148) είναι ότι η άνοιξη, ολοφάνερα, ανήκει στην ευρύτατη κατηγορία ουσιαστικών που παράγονται από ρήματα και λήγουν σε -ση (-ξη / -ψη), και κλίνονται όλα μαζί κατά ένα συγκεκριμένο πρότυπο: λέξη, πράξη, ψύξη, χάση, φέξη… Διατηρούμε αυτή την ανάμνηση (ότι δηλαδή το ουσιαστικό δηλώνει ενέργεια) ακόμη και για λέξεις όπως η «έλευση» ή η «άφιξη», που δεν είναι καθόλου προφανές από ποιο ρήμα προέρχονται. Η «άνοιξη» μπορεί μεν νοηματικά να είναι απολύτως αποσυνδεδεμένη από το «ανοίγω», αλλά γραμματικά οπωσδήποτε παραπέμπει σ’ αυτή την ομάδα ουσιαστικών.

    Ουσιαστικά που ιστορικά να είχαν την ίδια κλίση χωρίς όμως να ανήκουν σ’ αυτή την ομάδα παραγώγων υπάρχουν πολύ λιγότερα. Η σάκχαρις (ξένη λέξη άλλωστε) είναι ένα από τα σπάνια παραδείγματα.

  181. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Σκύλε καλημέεεερα!

  182. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    η όρεξη σαν την άνοιξη
    «ανοίξανε οι όρεξές τονε» το λέμε άνετα κάτω

    Ερωτόκριτος Α
    1123
    ‘Tό δει μια, δυο, και τρεις φορές, κ’ οι όρεξες δε σάζουν,
    ουδ’ οι καρδιές συβάζουνται, μηδέ τα μάτια μοιάζουν,

    181.Πέπε>>Επίσης παλιό τριτόκλιτο
    και η χάρις,χάρη, χάρες

  183. Πέπε said

    183 τέλος:
    Ναι, αλλά η χάρις (της χάριτος) είχε άλλη κλίση.

    Πάντως εκτός από τοπικούς ιδιωματισμούς όπως «οι όρεξες» (δεν αμφιβάλλω ότι και οι «πράξες» και οι «λύσες» των παλιών υπερδημοτικιστών κάπου θα λέγονταν, δεν πιστεύω να τις φτιάξαν μόνοι τους), στην ΚΝΕ δε νομίζω να έχουμε άλλο ουσιαστικό σε -ση/-ξη/-ψη, παράγωγο από ρήμα, παλιό τριτόκλιτο, που να άλλαξε και να έγινε σαν την άνοιξη. Κι αν έχουμε, θα είναι καναδυό…

  184. ΕΦΗ², στο 182

    Αawwwwwooof!

  185. κουτρούφι said

    66. Νίκαια-Κοκκινιά
    Η Κοκκινιά δεν ταυτίζεται μόνο με ένα δήμο (Νίκαιας και τώρα Νίκαιας- Ρέντη). Μέρος της βρίσκεται και στο Δήμο Πειραιά.

    Εν τω μεταξύ, κάτι πίνω. Δεν εξηγείται αλλιώς. Στο 158 γράφω «…. ως μια γειτονιά που τη μοιράζεται ο Δήμος Πειραιά και ο Δήμος Κερατσινίου…». Έπρεπε να ήταν: «..που τη μοιράζονται….» ή » …ο Δήμος Πειραιά με το Δήμο Κερατσινίου…»
    Με βάζω τιμωρία.

  186. leonicos said

    Θα το ξαναμελετήσω πιο ψύχραιμα

  187. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    184. Κι αν έχουμε, θα είναι καναδυό…
    Ναι. Θλίψες, θύμισες, ο Βάρναλης λέει και όψες.

  188. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Άνοιξη,Ανάσταση, κοντινές οι έννοιες.Ούτε τυχαίο που γιορτάζει η μια μέσα στην άλλη.
    Τη βραδιά της Ανάστασης στην αυλή της εκκλησίας κάνομε λοιπόν τα «Φερανοίξα» με τις φουνάρες(μεγάλες φωτιές). Με το «Χριστός Ανέστη» δίναμε φώκο στη μεγάλη στοίβα κλαδιών που όλη τη Μεγάλη εβδομάδα κουβαλούσαμε γι αυτό το σκοπό τα παιδιά.Καίγαμε τον Ιούδα κ ανυψώναμε την ανοιξη-ανάσταση. Τα δεύτερα Φερανοίξα τα κάναμε στην αυλή της άλλης εκκλησίας,την Κυριακή το μεσημέρι στην Αγάπη.Η μέριμνα για τα φουντάλια του σωρού εκείνου ήταν των παιδιών τής εκεί γειτονιάς που είχανε πιο πολύ τρέξιμο για περισσότερες κλάρες γιατί στο φως της μέρας πάντα η φλόγα δείχνει πιο αδύναμη.

  189. sarant said

    184-188 Οι παλιοί τα λέγανε όλα, δείτε Σολωμό, Λασκαράτο, ίσαμε Σικελιανό

  190. Idomeneo said

    Επισης στα γερμανικα υπαρχει και η λεξη Lenz για την ανοιξη στην πιο λογοτεχνικη της εκδοχη. Ιδου και το προπολεμικο ασμα ως αποδειξη 🙂 : Veronika, der Lenz ist da ! Βερονικα ηρθε η ανοιξη !

  191. sarant said

    191: Α. ευχαριστώ πολύ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: